.
22 A 4——— 8 d 4—— 4—
—— —
——y—.

BIBULUIOTHEK GIESSEN GESCfiENKI VON Daeu
DEKRCMNIVERSITTAETS-

—õ———
— 4—
· 5

.——
5 ——
4 2 2* 3 8 7 „ 8 1 3 4— 3. 8 1 3 —*“ . 2—„ 4 1* „— * 4 8 3 7 5— 4 * 4. 8 . — 3 *. — 3 3 4. 4 4 8* ——* 8 . 8 5* 8 9 1*— 2 V 3 I. —„. 7 „ 8 * . 4 4 4 1 *. . 1 4 1 — *
a

8*
. Theſaurus Ciceronianus,
1 4 2, » 8 6
8I VIE
omnia Ciceronis uerba, omnemq́; lo quendi atq; elo- quendi uarietatem complexus:
NVNGCTITRRVM
CELII SECVNDI CVRIO NIS Iabore atquc induſtria, quarta parte auctior. IND E X quinetiam, in quo uulgaria uerba,& barbara qudm plurima, ſubiectis Ciceronis urißimis uerbis indicantur, c ipſe non 3 contemnenda acceſione locupletatusx. 8 1 Adiecta eſt diuerſorum Ciceronis exemplarium collatio, qua — ceu Theſei filo in ſingulis, quæ hic citantur, inqui- 8 rendis, uti citra negocium licebit. b AD LEOCTOREM. Si tili ſcribendi recte, redteq; loquend 3 Ductorem certum fortè parare cupis:*
vt cito te expedias, nee multa uolumina quæras, Hume tibi fac librum Tector amice pares. Nam tili GCrammaticam himul omnem ſolus,& ufus 1 Verborum innumeros ex Cicerone dalit.
3—
8 — ——-——
I BBLIOTHECAN [GIMNASII HFGI
1 * 44
ETZLARENSIS,
r.
3 8 4 2 4 8 rarnhs ne 6 8 ð. ₰ℳ ¶ N 7 4 IMeA f—*
4
1
2e Ac ſHolee, Kx..
Cum Cæſ. Maieſt. gratia& priuilegio ad decennium. b BASILEAE,W EX OFFICINA HERVAGIANA, per Euſebium Bpiſcopium. Anno CMt. D. LXXII

—
6 8 — 3 8 8— —.= △————— ——-—— 3— 4——— —— 8— 8— 9. 8 5 3 1 1 4— 5.———— ————————— 1 — 5——— .—.— 3 8 4 * 2 —. 8₰ * 8 1 4 — 8„ 1 * 8 8 — . 1 8 6.. 4 *
2 4 4 8 4 2. 4 3 b 4. . 4 „ . 5. 4 8——. 4 2 —— 3 4———„—— 1— 1. 1
24 ä“

5 d h* *
autem gentes, ſi quis domeftici& uernaculi ipſorum ſermonis ignarus erſctur, niſi Latino ſermonæe interprete utatur, nihil poßit agere, nihilcum eis contrabere, ſed murus& elinguis prorſius éſſé cogæ- tur. Quid, quõòd eadem ratio ualet in libris, Geruditorum hominum ſcriptis euoluendis? Quomodo
enim poetas, hiftoricos, theologos, philoſöphiam denique omnem, ac ucftrum Amerbachi ius ciuile le-
gesq; intelliget, in quibus uniuerſis tanta utilitas eſt, ut ſine his uix conſiare humana uita poſlit, qui 4..... 3 3„.„
in hwius linguæ authoribus atq, magiſtrus(ut Græcos pauliſper ſeponamus) non fuerit dia multuniq noluratus? In quaautem re potuimus nos honeſtiore uerſari, hus præſertim difjcillimis temporibus, in
tantaco opinionum peruerſitate? Nam de rebus grauioribus,& adillam acrumfmem bonorum pro-
pius ſpectantibus aliquid mandare literis ſin quo nos aliquid potuiſſé praſtare uiaebamur, etiamſi
quidam nimus inuidiosè id ltalis detrabunt, quaſi ipſi ſöli Larinè ſciant,& Muſæ eorum uno ore lo-
quantur) ſine maximus periculis ac dimicatione, nos poſſé Jifhaimus. Minore autem inuidiæ, uberio- re omnium fructu, honeſtiore ratione ut mea ſententia fert) nullum ſcripti genustractare potera- mus. Nam heæc non plus ab honeſtate diſiungi poßunt, quam artes ipſæ atq docirinæ, quæ his literis& oratione continentur. lamſi eæ diſcere præclarum eſt, non poteit eſſe turpe docere. Cai uerò incunauin
gratumq; non erit tantas Latinæ orationis diuitias atq. opes expoſitas eſſé, tot erutos& patefactos
theſauros, tam ſplendidum, tamlautum, tamq; magniſicum apparatum, ſupellecttlemtam mundan CGuariam, tam commodum inſtrumentum, in promptu beneo; aiſpoſitum& collocatü haberes Ete- nim, quod NI Z O LIO primun ipſi, deinde nobis qui oneri immenſo ſuccoßi imus, maguls labori- bus multusq; uigilqs conſtitit: quodi; ſine magna molitione, 22 grauibus impenſis ab H EKVAGIO, typographo ſölertißimo, in mille exemplaria deſcribi non potuit, idadaſum ommnium qui uti wolenkuo
·
lent autem omnes qui ubiq ſunt ueræ germanaæc; aictionls Latinæ ſtudioſi) erit zucauditt mum. Et ut
hoclocodere ipſa nonnibil dicamr ego commoditati omniumſiudens, primum opus ipſum innunmeris propè uerbis& loquutionibus ipſius Ciceronb, id eſt, ex libris ipſius collectis adauxi: partim ex B- S 1LII ZANCH I,Homints diligentiſimi, appendice, quam totam ſuus locts inſérülnuu, partim quæ nos quoq; tum legendis Ciceronis libris, tum ueterum Commentardqs notaueramus. Deinde, quo- niam non pauca ſaperuacanea&redandantia ſparſim uidebantur, in exemplorum praſertim turba .& 2 Chlua
— q-Y———ÿÿ——— ,—.
———ᷓᷓ————õ—
—————Néq—q Q———

— E 3 3 8 2— erneerereieereee— 4 — 3* 4 e n————— 1— e — 8———“““ 8—.
FPDISAT O L 4 b & ſlua(id quod& ihſe NIZOLIVS literirad me ſcriptis teſtatus eſt nonnulla etiam adulterinæ nos amumi attentißimad, animadauerſione, ta ſuſtulin us Smedio, hac cautione ſemper adhibita, ut us hil prorſus in 2arietate locutioni, daarioc ʒmultipli ci fo rmularum uſa deeſſet. quidem, nel quan- tum auido lect ori ſatis ſſé uideatur. Poſhæc, Karietaté utendi, ſion hcandic, quæ omnia autea in pſa exemplorum ſylua latebdt, diſtinximus,& adcerta capita generad reuocauimus, ut ſlatim inſpicicih-
7
. 8....*.9.„.. 1„—.„ 7„ ribus occurrerent Greca quog, ab ipſo Cicerone uarqs in libris& locis explicata, in ordinẽ redeglinles.
2
Singulis praæterea uerbis& uocabulis, breuem& cöcinnaminterpréetationem app oſwimus: aut ex ipſc
uerbi reiue natura petitam, æut ex optimus authoribus aſſumptä, aut ſimilibus atq, idem ſign icanti- pus Ciceronuw uerbir adornatam. In qua interpretationc,illud operæprecium cogn oſereromniapa- ria atg eiuſdlem potehlarts uerba, quæ hnonyma uocant yhic alijs êer bis eiuſdem hion Ihcationu connéxæ inter ſeſe aptaq; eſſé,ut qui unum aut alteri habeat, oninia continuõò habere poßit. Verbum nang, uer- hum aliud, ut linum linum, quod dicitur, trabit. Totum denigq opus ad meliorum codicum&exem- plarium ſdem, praſertim ex pETRIVICTORII,& PaVLI MANVTII, G 1OACHIMI CAMERARII caſtigationibus, accuratiſßimuis pariter cx eruditißims emcnda
uimus: quanquam nos quog locos aliquot noſtro(ut dicitur Marte,re Qituimus uelut, quod in oratio-
ne pro A rohia in omnibus exemplaribus legebatur, Et warmoratis laudibus. nos comoda diſtinctione 6 ⸗..* 3— 3— 4—— literulæ unius tinmutattont oᷣoſutmus, 1LN SBPVLCHRO SCIPIONVM P V⸗ TATVR 1S BSSE CONSTITVT VS ENX MaARMO Rk. AT IS LAV- PIB V S.C reliqua. aelut etiam udin Bruto, Aabibenda eſt, quam obtruſa ratio: pro quo nos,
9. Fö 2 e re
OERVSA, legendum ſe oftendimus& id genus alia, quæ ſuus locis inaicaut ur. Haæc autén ingu
.— 7.. 7N. N..„ 2 3
la quantum momeénti, quautumq; cömoditatis ad rectè& expeditè linguam Latinam comparddanm,
Eautores ipſos intelli gendos aférant, qui faterin alent, eos uel ſanè qadm inuidos& malienos, uel 4 I
imperitos uel ſtupidos éſſé neceie o. Res eft magui laborus, fateor, quam plerig. fueimus, uerunm Ruia —.. 8 9...„. 9 1.„ 9 &cõmoditate compenſatur, ſeu potius uincitur. Quanli autem laboris ſit, redundantia amputaré: dt minuta ſuppleré, lucem obſcurus, fidem dubijs, confuſis orainé nouitaten obſoletis addere: quæ omnia
....... F.. 7 4 nos aut præſlitimus, aut præſtare conati ſumus, norunt qui noetes& dies in hoc ludo palaſtrac, uer- autur. Sed erunt qui dicant, uera quidem hac omnia eſſé: ueruntamèén uiuo& uidente Nizolio, ne-
mini licuiſſt aliquid in eius Opere molui, ſine ipſius conſenſu&autoritate. His nos primum ſic reſpon-
um uolumus, nibil poſſenatura melius in hat uniuerſitate reperiri, Etamen homines quotidie ali-
nid addere, demere, mutare, in is quæ natura conſtant, uidemus. Campos colunt, arbores& ſerunt
4
&inſerunt, extantia deprimunt iacentia extollunt, riuos& flamina deducut, puteos perfodiunt, da
. 7.„„.... 4.. mos extruunt, aliag innumerabila moliuntur, ut natura rerum meliore cmodiorec, utantur. N l-
ZOLIVS quaſi Deus aliquis, linguæ Latinæ tanquam uniuerſitatem quandam fabricatus erT,
quam poſtea hominibus non ſölumutendam, uerumeètiam excolendam tradidit. Et ut Deus ille in Pla
3 nit,& habere tanti operu, tantec; molitionus ſocios: ſic Wolius, quiprima ille Suniuerſa genera in hoc Opere conaidit, nobis hac tauquam formas quaſdam fingularés Operi attexenda libenter tra-
Aidit ac reliquit. Quis enim aliquid ſuul Ginuenit,& expoliuit? Inuenerant uctuſtißimi illi, Em- pedocles, Thyſias,& Corax rhetoricam, Zeno& Cbvryſcppus dialecticam: uerum illam Iſocrates, Demoſihenes& Cicero, hans Arifloteles at qxè eius diſcipulus J. heophraſtus præcipuꝰ excolucrunt, adéòꝰ ut earum artiam penè inuentores habeantur. Hus accedit iphius Nizvol; conſenſus, qui nobis hanc prouinciam obire cogitantibus, cum id literis ei ſignificaréemus, liberè conceſiit, rogauitq; ut
ſuos pro noitra uirili conatus inuaremus: ſe libenter quæ haberet, ſiquidem per locorum longiſtima in- teruall liceret, nobiſcum cõmunicaturum. Quid quod mibi hanc prouinciam allumere propemodi
neceſſariam fuit? Nam cum à me idpoſceret NERVA G I V S. uir non uulgariter eruditus, G& ad iauandus literas mirifd propenſus, ac deme præclarè meritusſine ingrati animi indicio ei quicquam
negare uix licuiſſet. Nam cui homini multum& uelis&debeas, eidé aliquid negare quod honeſtum ſit, etiaſt id ſine tuo magno incommodo laboreq;, praſtare non poßis, homimnis eſt non ſolum diſſöluti&
ingrati, werumetiam amicitia bonorum uirorum abutentis. Quæ cum ita ſint, uideor mihi mei huius muneru& opereæ nonunam aliqua, ſedmuitas, easq; firmißimas rationes reddidiſſe. Quod enim pro-
pter communem tum utilitatem, tum literarum dignitatem, tum etiam ut amici ſatuisfaceremus uo-
luntati, arq, id non modo concedente, ſed etiam cupieute Nizolio ſuſceptum at; perfectum æſt, id ane
mine mortalium iure reprebendi poteſt. Quod Opus, BONIFACI optime, tuo mihi nomine di- uulgandum ſumpſi, dj haudleuibus de cauſis. Nam quæ res me primã impulit, ea eſt, quõd nuilli me-
lius ſammi&́ praſtantißimi oratoru ſupellex uniaerſa cöuenire uiſa&ſt, quam ei quipropter ſummã & ſingularem luris actionum,& controuerſiarum omnium ſcientiam ivrbs peritißimus:& propter
raram quandam in explicando lure civili diuinamq; dictionem, eloquétiimus uno omnium ore præ-
., 4„.* 22 ⸗.„„—* 6.„. dicatur. Sunt enim iſa omnia paucißimus excéptis quæ toto hocwolumine comprehenſa ſunt, Cicero-
nls. ⁴ℳlt
... F.. 5 2.. 7..—„. 2 7 tonis Timæo, indiuidua& formas quaſdam minoribus dis gignenda ehciendac traderenon dubita-

llterina t 4, 9 1 tel quan- ampfe aſ icien- Teglmus. atex Ipſa nificanti. muia pa. LConnexa ang. uer. G exem- rII.,& gemende in oratuo- Kinckione M PV
parãdam, lenas, vel um fructu aputare, di jzus omnia ſtraq, uer- Lolio, ne-
r r ſic reßßon-
votiate ali-
E ſerunt oaiunt, do aur. N l- icatus eſt, gille in Pla on deæbita- tgenera in eyter tra- rilt, Em- Vpcrates, coluerunt, qui nobis gauitq ul giſima in- yripemudi ditus, ad
uicGudm
honeſtum
4 7 9 lat 1&
AA. me huius denim pro- s N erem 1— mefbid àne nomit 4
—
NVNCVPATOR A. niv. At, Ac boni, qualis& quanti uiris maximi uidelicet omnium quot ſunt, quotq fuerelut uerò Ca tullus poeta lepidißimus,& Ciceronus coæuus dixit) quotq́;, poſt alqs erunt in anuis, oratoris, höc e3t philoſophi, iuriſconſulti, atq, omnium artium mæximarum peritißimi ſic enin& iſe,& Quintilia nus oratorls nomen intelligendum eſſe docuerunt. Eum auté talem fuiſſe, qualem diximus, haud erit mibhi longa oratione demonſtrandi. Ina enimpro Cecinnaæ oratioſut alias taceam)& Topica ad Tre batium luriſconſultum, oſtendüt, qualus, quantusq; in luris ciuilis prudentia fuerit Cicero. Aio uti- nam i liber extaret, quem Gellius, ab eo ſcriptum de lure cinili in artem redigendo afhrmat: minur enim in iure cognoſcendo laboraremus. Quam uerò in omni philoſõphiæ parte uerſatus, extiterit Cice
ro, loci difhicillimi ab eo doct?, copioſeq; tractati teſtantur. Annon cademici libri, de Natura deo-
rum de ꝰniuerſitate, Tuſculana item bona ex parte diſputationes, illius eximiam quandam in pbyſi- cus, atg; in naturæ obſcuritate cognitionem præ ſ ferunti Fam deinde partem naæ de onni rationé m rum, rerunmc; publicarum rectione tractat: nönne ſplendide atq; diſtinctè tribus libris do Legibus, de Somnio Scipioninam de Republica ſex ili Aiuini libri, quorum fragmẽtum eſt Scipionus ſomnium, nõ tam tempori, quam hominum ſegnitie& inertia periſſe uidentur] totidem de oh, Rabeud. Amicitia, desenectute, Paradoxuw, ex Orationib item ſuis tã multisr& Epiſtolus efi perjecutus: Qaid dicam de Quæſtionibus illis omnium difhcillimu& obſcurißimus, de Finibus bonorum& malorii, do Diuinatioue, de Fato: quas quaſtiones Cicero ſic explicauit, ſic diuina illa eloquentia illuſtrauite ut in- ter omnes philoſophos tanquam honorarius arbiter ueniſſe uideatur. Nihil hic dicam de Math'ema- ticis, quorum expréeſſa ueſtigia in omnibus eius monumentuir plurima extant: nibil de ratione diſſeren di, in qua una ita uidetur excelluiſſe, ut omnes tum Græcos(Ariſtotelem ſémper excipio)tum Lati- nos longè ſuperarit. Nam cum diſſerendi ratiorhetoricam& dialecticam complectatur, de illaprio- renemo eſi qui neſciat, tot&tanta adiumenta ornamentaq; dicendi, quantadà nullo preterea alio in oratorum regnum ab eoéſſe importatæ De altera uero, ſi ex ipſius diſputationibus&kauſis, quas tra- ktawit(quod uerius certiusq; iudiciu&ft) quam ex præceptu artuiq; deſcriptione inaicare uoluerimuu,
neceſſé habebimus fatert, ilum in dialecticis, omniq; Aiſputanai rationc fuiſſé peritißimum. Saan-
quam ſirhetoricos ipſius libros uarios& abſölutos(réſpondet enim rhetorica, ut Ariftoteles ait, ex al terzparte alectice,æd fere ſmilu cius eftniu quddcopiam&ornamentadicendirbetorita diltti cæ adiungit)& librum Topiclrum diligenter ewoluerimus: quod dico, ex ipſius etiam de Arte præce- ptls uerum Iſſé comperiemus. Quo magu mirum uideatur, in tant acuiu. g⸗ 2ο 2 locorum copia, qui ab hoc diuino uiro,tanta uerborum& ſentétiarum ubertate& lucetractati explicatiq; ſunt: nosad- huc tam infantes& penè mutos eſé, ut uix triæ uerba ſine orationas aut ſermonus aliquo uitio, poſi-
mus uel ſeribere, uelproferre. Quod ideo ſu, quiaz ad huno hominem rarò nimuvsr aiuertimus, non ſepe cum co colloquimur, ut ex eius ſuauißimo caſtißimoq; ſermone facultatem aliquã ſaltem tolerabilem
dicendi arq intelligendi nobis comparemus: cum infantißimuis aut& inquinatißimus aßiiduè uerſa- mur. quo fit, ut ſimiles eorum euadam us. Sed Hec querela longius hoc loco mihi perſequenda non eft, ne quus fort mecum iudiciodzmni iniuria litem conteſtetur. Qubd tamen mihi uerendi non éſſet, præ- ſertim te patrono, qui tam lon gè ab iſtorum abes infantia, quam ilii àdiuina Ciceronis abſunt elaqus tia: quiq; qua iurbs peritia polles, rationes inuenerts, quibus clientem tuum non modoò à calumnia uin- dices, ſed etiam aduerſarq;s(liqui fortè erunt, qui hæc nqſtrareprebendant] calumniæ mulcttam lege Memmia, uel(ut QMartianus iuriſconſultus uocat Rhemmia irrogari facias. Vt autem ebreuertar,
umde digreſſus ſunn tibi An ERBACHI bumaniſßäme, he meæ ſemeſires uigiliæ, meiq; in hocam
plißimocampo ſuſcepti labores erant dicandi, primum, quia null honeſtius aut melius(ut antè dixi) cõmittitur& coniungitur Orator, quam luriſconſultordeindeetiam, ut animi mei erga te grati teſli- moniumuel qualecunq; haberes: poſtremò, quo tu, qui omnibus cauere adtuum patrocinium, quaſt in portum tutißimum confugientibus ſõles: mihi quog, meisc; lucubrationibus& laboribus caucas, tuo ſapientißima ac ſelicißimo patrocinio, quo dpotes, utrung, tuearls. Tu fortunis quantæ homini mode- rato, nec inſinitas opes appetenti ſatis ſunt, abundas: tu honoribus inter ciues tuos, tu in hac præclara eruditaq Academiain iuris ciuili& legum interpretatione, aljsc; muneribus fiorentißimus& es Etaberueta miſerorum refugium atqq; ſolatium: tu doctißimorum uirorum,& principum amicitis &clientelis nobilitatus, fores. Namuerum&ſſe quod Craſſus apud Ciceronem dixit, Teſtis eit ianua tua& usſtibulum, quod non aliter qudàm Scauole iltus, maxima quotidie frequentia ciuium ac ſum- morum hominum ſplendore, celebratur. Eit enim(inquit, ſine dubio domus luriſconſulti, totius oracu
lum cuuitatis. Quamobrem, mi patrone optime, te hic rogarem, ut hæc noſtra libentiauimo acciperes,
niſcirem te ea frontäs hilaritate huinſmodi munera accepturum&ſſe, qus ea quæ tibigratißima ac in cundiſtima ſunt, ſoles accipere. Quõdin tuonomine apparent, non dubitoomnibus qui ubig ſant, ueriiuru germanaq; orationis Latinæſtudigſis iucundio- b ra&gratiora fore. Baſilee, MD XLVIII. menſée Februario.
.& 7 MARIVS

—*————yy 1— ——“— EE— —— 4 8 1 8.*—————
MARIVS NIZOLIVS BRIXEL⸗ 1L ENSIS, 1OANNIEFRANCISCo 6AMBARAE S. D. P.. Nomni munere largiendo,& omnino in omni officio ribuendo, cùm muſta alia conſideranda arbitror, Ioan-
ei largiamur, cui plurimam gratiam debeamus: deinde ei, qui eo munere quàm digniſsimus eſſe uideatur. Sic enim& officij ipfius
.
ratio poſtulat:& ita traditum eſt ab ijs, qui hac de re præcepta no-
bis reliquerunt. Quamobrem cùm abſoluiſſem has obſeruatio- nes meas in Marcum Tullium Ciceronem, ac de eis, ut mos eſt, di
candis mecum cogitarem, tu mihi primus omnium ſtatim occur
riſti, qui hoc muneris, quale id cunq; eſſet, tibi quaſi tuo iure uen dicares. Nam quanquam p oſſum multos cõmemorare, quibus
plurimùm debeo,& in ijs precipuè clariſsimum& ampliſsimum
uirum, eundemq́ luris ciuilis lon gè peritiſsimum, Matth æũ Ad. uocatum,& cius filium Camillum, adoleſcẽtem omni corporis animiq́; uirtute ornatißimũ, qui me antea ſibi multis& magnis de caufſis maximè obligatum, nunc etiam obligarũt magis, cum in editionem huius operis omnem pecuniam mihiliberaliſsimè ſuppeditarunt: tamen Kipfi qua ſunt modeſtia,& cæteri omnes facilè patientur, ut me tibi, plus quàm ſibi deuinctum eſſe confi-
tear. Tu enim primùm hoſpitio me accepiſti, quo iam tertium& decimum annum honeſtiſsimo utor: tu tenuitatem meam libera litate tua ſemper ſuſtentaſti: tu literas& ſtudia mea nunquam fo-
uere& excitare deſtitiſti: tu me omnibus rebus aſsidue, prout fa-
cultates tuę tulerunt,& auxiſti,& orn aſti. Quid multa?niſi tu fuiſ- ſes, ego planè nihil eſſem. Quare non ſolùm mea omnia, ſed me ipſum prorſus me debere tibi fateor. Neq; uero cùm metibi iam
deuinctum eſſe intelligam, tu nõ hoc munere quàm di gniſsimus
mihi uideris: quem cùm multis alijs nominibus iure laudandi,
atq; ab omnibus ſuſpiciendum arbitror, tum uerò maximeèe hac
de cauſa, quòd miro quodam literarum atq; omnium bonarum artiũ ſtudio incenſus es:& cùm non ſolùm Latinè, ſed etiam Grę- cèluculenter ſcias, attamẽè in dies ſingulos& plura diſcere,& do-
ctior euadere conaris. Nam eximia liberalitas& magnificentia,
qua non modò tu, ſed tota domus Gambara in primis commen- datur: prætereaq́; religio, pietas, morum ſuauitas, cæteræq́; uirtu- tes ita in te enitẽt, ut cum multis alijs principibus uiris&paribus tuis tibi ſint communes: at uerò tantum ſcientiæ ac ſapientie ſtu- dium, omnino cum pauciſsimis. Non enim ut Neop tolemus ille
b Ennia.
nes Franciſce Gambara, tum in primis duo: primum ut

L⸗
officio
TIoan-
num ut
„qui 60
ipſius
ptano. rruatio. 8s eſt di noccur ureuen quibus lsimum næu Ad. orponis magnis gis, cum al ſsimè iomnes c confi- rtium& mlibera uam fo-
rout fa-
ſi tu fuiſ- , ſed me tibi iam niſsimus udandit, ime hac onarum am Gfe- re,& do- ficentla, ommen-
:q; uiftu-
paiibus entie ſtu⸗ mus lle Ennla-
N
MARII NIZOLII
Ennianus paucis tibi philoſophandum putas: ſed ut Cato llle ſa⸗ piens dicitur etiam in curia, dum ſenatus cogeretur, lectitare ſoli tus,& hanc ob cauſam helluo librorũ appellatus: ſic tu cùm per familiares occupationes licet, nunquã intermittis ſtudia doctri- næ:& cum doctiſsimos quoſq; utriuſq; linguę ſeriptores frequẽ- terlegas, tamẽ unius Ciceronis lectione potiſsimum delectaris,
Keius dicendi genus ſanè quam feliciter adumbras. Quamobrẽ has obſeruationes ex omnibus Ciccronis operibus collectas,& ad eloquentiam adipiſcendam(ut nos arbitramur) maximè uti- les ac neceſſarias, tibi& Ciceronis&eloquentiæ ſtudioſiſsimo,
potiſsimùm cõuenire ſumus arbitrati:& co magis, quòd eas ab- hinc annos nouẽ(ut ſcis) tua cohortatione& impulſu quaſi co- acti elaborandas ſuſcepimus: rum deinceps reliquis annis, opi-
bus& liberalitate tua ſuſtentati, maximis laboribus uigilijsquc iam tandem ad exitum perduximus ad extremũ uerò etiam iuſſu tuo curauimus, ut ad Pratum Albuini, atq; in ædibus tuis impri-
merentur(utendum eſt enim uerbo nouo, in re noua) atq; ita ad cõmunem ſtudioſotum omnium uſum in lucem ederentuf. Qui bus omnibus de cauſis has sipſasi iure optimo tibi dicamus,& no mini tuo conſecramus, teq́; earum conſtituimus tanquam patro
num&tutorem, ut quod opus te authore, adiutore,& quaſi per⸗
fectore natum eſt, idipſum etiam in nominis tui præſidio: a male- uolentiſsimis inuidorum obtrectationibus tutũ appareat. Nam ſuntplurimi hoctempore, qui nòôn ſolùm nobis: laboribusq́; no ſtris, ſed etiam ipſi(ſi dijs placet) Ciceroni grauiter obtrectent, e- ditis neſcio quibus Ciceronianis,& Ciceronibus relegatis. Qui- bus omnibus equidem hicreſpondere,& eorũ ridicula obiecta refutare decreueram: ſed alijs occupationibus diſtrictus, rem hãc
in aliud tempus differre coactus ſum. Quare dum nos hoc facia-
mus, tuę interim partes ſunt, ut& obtrectatoribus iſtis fortiter re-
ſiſtas,& nos Ciceronemq; ſimul deſendas actuearis: quanquam Cicero ipſe per ſe defenſus eſt, ut nullis cuiuſquã maledictis tanti uiri authoritas diminui poſsit. In quo ego obſeruando, ſi& tibi & cæteris, qui tantopere genus hoc lucubrationis cupere uide- bantur, ſatisfeci, gaudeo Uehementerq́; letoriſi ſin minus, grauiter
doleo,& me minus potuiſſe quàm uoluerim,& te nõ tantum aſ-
ſequutum eſſe quantum ſperaucris. Quàm autem hoc totũ quan tum id cunq; eſt, quod præſtitimus, ad eloquentiam comparan- dam X utile Kneceſſarium ſit, non mihi hic arbitror pluribus ex- plicandum. Nemo enim eſt, niſi planè rudis&imperitus, quin
b ſciat, ad bene Latine ſciendum ſcribendumq́;, quantum habeat
a 4 ullium

uirium ac momenti, non ſolùm uerb etiam rerum acſententiarum copioſi
— 4* ——
orum uerè Latinorum, ſed ſsima atq; elegantiſsima ſu
pellex: qualem nos ex Marco Tullio Cicerone, hoc eſt, ex ipſo elo
uentiæ parente,& tibi Obſeruationibus ſupp edit nimo perge incumbere in iſtu
&cæteris bene dicendi ſtudioſis, in hiſce aſſe arbitramur. Quare iam fidenti a- d ſtudium, in quo es:& ad eloquen
tiæ principatum toto animo, ut facis, atque omni ſtudio conten-
de. Vale.
O PEBRVM
uſi ſumus, Elenchus: ex quo etiam quæ una a nota citantur propter breuitatem,
D Herenniu libri 111II
X cornijich, nõ Ciceronus. De Inuentione lib. 1I. De Oratore libri 111. Brutus, ſiue de Claris oratorib.
Orator.
Topica. Partitiones oratoriæ. Deoptimo genere oratorum. Pro P. Quin tio. Pro Sexto Roſcio.
pyo Roſcio Comado.
In C. Verrem act. VII.
Pro M. Fonteio. Pro. Cecinna.
Pro lege Manilia.
Pro. Cluentio.
Contra Rullum orationes 11'I. Pro C. Rabirio.
In L. Catilinaorationes 1111.
Pro L. Murena. Pro L. Flacco. Pro L. Sylla. Pro Archia poeta. b Antequam iret in exilium I.
De Prouincijs conſularibus.
lè intelligi poſſunt. Declamatorlis cuiuſpiam, nõ Ciceronls.
Poft reditum I I. Pro Domo ſua.
De Aruſpicum reſponſis.
Pro Cn. Planco.
Pro P. Seſtio.
In Vatinium.
Pro Cælio.
Pro Cornelio Balbo.
In L. Piſonem.
ProMilone.
Pro Rabirio Poſthumo. Pro M. Marcello. Pro O. Ligario.
Pro Deiotaro.
In˖n M. Antonium Philippice
XIIII. Cicero in Salluſt.„ ⸗ 4&mbæ De- Salluſtius in Cic. clamatoris alicuius, non Ci- ceronus.
Epiſtolæ Famillibri X VI.
AHa Atticum libri X VI.
cCicERONIS, QVIBVS IN HOC OPERE ut altera litera ſcu faci-
Aa Brutum lib. l. Ad O. Fratrem lib. I I 1. Ad Oltauium epiſtola. Academicæ quæſtiones. De Einibus ubn V. Tuſculan. quaft. lib. V.
De Natura deorum lib. 1 1 1.
De Diuinatione lib. 1 I. De Fato libe. De Petitione conſulatus.
De Oſhcijs lib 1 I I.
Lælius, ſiue de Amicitia, dia- logus. Cato, ſiue de Senectute, dialo- AA, b Paradoxa ſex.
SFomnium Scipionis, è ſexto de
Rêpublica. Aratus, è Græcouerſus. De Repub lib. V I. ex alqs- nam non extant. b A. Nota eit contrarqj. L. Lege. x. Aliquid desſſe ſignificat.
DE NV.

v.
tib.II. 11.
arus. micitia, dia-
ctute, dialo-
, 2 ſexto de
erſus. ex alqs nam
trij.
ggviftal
DE NV-
DE NVMERORVM RATIONE IN- dicatio ad Lectorem. b
Voniam in hoc toto opere Aldinæ tantùm editioni loci numeriq́; reſpondent, ſe- K quentes Tabulæ proponuntur: quæ doccant, èregione numeris poſitis, quid quÖ- que loco in Heruagij exemplaribus, atq; eadem opera, aliorum qui horum exemplaria
ſecuti ſunt, inueniatur. Nam Aldinis numeris, reſpondent Pauli Manutij, Aldi F.& Vven- delini Argentoratenſis. Quod autem ad alias editiones attinet, ſciendum eſt eas quæ in octo folium complicant, quæ uulgò, in octauo dicuntur, non multũ ab Aldinis aberrare: ut ſi minus in ea quæ hic notatur pagina, occurrat quod quæris, in ſequenti reperias. Ea- dem eſt ratio ferè Heruagiana cum Roberti aut Caroli Stephani exemplaribus. Aldina cum Stephani editione ſicreſpondent, ut binæ Aldi aut Pauli paginæ, pro una deputen-
tur. His igitur obſeruatis proportionibus, nihil erit moræ, quo minus, quod quæris inue-
nias. Illud præterea ſciendum eſt, in ſequenti uolumine toto, quæ proprium caput non habent(quæ tamen pauca ſunt) ea ſic inueniri: Deriuata ac deflexa ab alijs, in primo ge-
nijs ſuis: uelut, exempli gratia, comparatiua& ſuperlatiua quæ uocant, in poſitiuis: parti-
cipia in ſuis uerbis: adiectiua in ſubſtantiuis: compoſita in ſimplicibus: translata quoq; in
proprijs. Neq; enim nos ea ſemper inter ſe curauimus ſecernere, quòd facilè à mediocri- ter peritis notari internoſciq́; poſſunt. Vale,& tanto cõmodo uti noueris, amice Lector.
Aldi. Heruag. 5 Adi. Heruag. Ad. Heruag. ſ Ta. Heruag. ſ ſaAZa.[Reru.[Aldi. Heruag.
J. I1. 33 92 5 124 161 c Clar. oratorib. 204 248 Ad Herennium. De inuentione. 84 93 c 125 162 i[165 205 e 205 249 5 1 1 d 42 47 àa III. b 126 163 d 166 206 k]| 206 250 h 2 2 43 48 2 SDeoratore. 127 164 k 167 207 e 207 251% 3 3 5b 44 49 5 385 119 4128 165 e168 209 a 208 252* 4 4 hl 45 7⁰ g9 86 120 2 129 167 4 169 210 f 209 253 d 5 5 d 46 51 4 87 121 5 130 168[170 211 4[210 254 k 6 3 147 52 k 38 122 b 131 169« 171 212 g 211 245 c 7 7 d 4s z e[89 123 e 132 170 f172 213 212 256 k 8 95 4 49 55 4 90 124 b 133 171 5 173 214 b 213 257 e „ 10 zSo ös f91 125 4 154 172 5 174 215 214 2585 k 10 11 551 F57 5 92 126 i 135 173 1175 216 i 215 260 f „ 12 52 5s g 93 127 e 1z6 174 h 176 217 e 216 261 4 12 15 4 53 59 94 128 k 137 175 d[177 218 k 217 262 13 14 i 54 60 1i[95 129 e 138 176 i1[178 219 e 218 263 5 14 15 4 755 61 4[P96 1z0 k 139 177 6d 175 220 k 219 264 b 15 16 1 56 32 1[97 132 e 140 178 k 180 222 k 220 265 c 16 17 4d 77 63 c98 1z3 5 141 179— 181 223 4 VI. 17 1s k! s 64 k²99 134 g 142 181 4 182 224 2 Topica. 18 19 ejzy 66 f 100 1z35 5[14;3 182 183 225 5 221 94 b 19 21 4 60 67 a 101 136 5 144 183 c184 226 b 222 95 d 20 22 2 61 68 2102 137 c[145 134 b 185 228 223 96* 21 23[52 69 103 138 i 146 185 d 186 229 i 224 97 c 22 24 1 63 70 104 139 4 147 186 1 187 230 àd 225 98 b 23 25 4 54 71 105 140 k 148 187 e 188 231 k 226 100 f 24 26 k 65 72 i 106 141 e 149 189 k189 232 e227 101 a 25 27 e 66 73 d 107 142 k 150 190 f 190 234 k 228 102 8 26 29 4 67 74 k b 108 144 f 151 191 a 191 235 e 229 103 5b 27 30 2 68 75«* 109 145 152 192 f 192 236 4 V VII. 28 31[69 77 4 110 146 g 153 193 65 193 237 f p artitiones o⸗ 29 32 h 70 78 f 111 147 5b 154 194[194 238 b ratoriaæ. 30 33 c 71 79 bI112 148 b 155 195 195 239 b 230 104 1 31 34 b 72 80 /[113 149 ſ156 196 5 1965 240 231 105 5 32 35 d73 81 5 114 150 i 157 197 6 V. 232 106 k 33 36 1 74 32 b 115 151 4158 198 i Deoratore,ad 233 107 e 34 3⸗ e 75 Sz d 116 152 5 159 199 4 Brutum. 234 109 4 35 38 k76 84 i 117 153 e160 200 1 197 240 b 235 110 g 36 40 k77 85*[118 153 4 161 z201 4 198 241 d 2z36 II 5 37 41 4 78 86 k 119 156 f 162 202 4 199 242 i 237 112 38 42„ 79 38 120 157 5 16; 20;3 c 200 24;3 e 238 113 H 39 43 80 89 4 121 158 164 204 k 20⁰1 244 k 239 114 1 40 44 i1 381 90 2 122 159 cä IIII. 202 2457 c 240 115 ⁴ 41 45 82 91 5 123 160 h]BBrutus, ſeu de 203 247 4l 241 116 k
& 5

E X E MPLARI V M
Aldi. Heruag. Aldi. Heruag. V
Aldi. ſHeruag. Aldi. Herua
Aldi. Heruag.]
242 11) e 53 35 VIII. 54 39 Orator. xXII.
243 266 i V In C.Verrem.
244 267 d 55 40
245 268 56 40
N.[7 41
Pro P. Quintio. 58 42
1 1 4 59 43
2 1 e]· 60 43
3 2 h 6 44
4 3 P 32 4
5 3 e 63 45
6 4 3 ¹64 46
7 5 c 365 47
8 6 66 48
9 64 K67 49
10o àA 68 42
11 3 h 69 50
12 9 570 51
13 9 e 71 51
14 10 1 72 52
1zS 73 33
15 12[74 53
17 12 1 7 74
18 13 c 76 55
. 77 55
Pro S.RoſcioW.¼./ P8 50
19 14 3 79 77
20 15 4a 80 77
21 15 e 81 58⁸
22 16 b 82 59
23 17* 8; 55
24 1) 34 60
25 18 i 85 61
26 19 ci 86 61
27 20 2 87 6²
28 20 k 88 63
29 21 d 39 63
30 22 2 90 64
31 23 3 91 65
32 23 e 92 66
33 24 1 93 356
34 25(94 67
35 26 2 95 35
36 26 k 96 68
37 27 d 97 69
38 258 g93 70
395 29 4 29 71
490 29 e 100 71
41 30 ii 101 72
42 31 b 102 73
43³ 32 103 73
44 32 1 104 74
XI. 105 75
Pro Roſc. Com. 106 76
45 33 5 107 76
46 33 c 10s 77
47 34 1 109 78
48 35 5 110 78½
49 36 f ur 79
50 36 k 112 80
71 37 c 113 80
52 38 114 31
k
115
d 116
C k 4 3 4 e 1 C f k C g 4 4 b 4 4 b A c b 6 4 g 4 c b b C b 5 C f 3 C f 5
149
117
118
119
1120 121
122
123
124
i 125 126
127
128
129
130
1 131 1 132 133
134
1 135
136
137 13'8
14³² 143
144
145 145
c147
148
15⁰ 151
15² 153 154
156 157 158 159 160 161
163
165 166
168 169
171 172²2 173 174 175 176 77
178
139 140 141
162
164
167
170
82
179 180 181
182² 183
127 127
128
129
12²29 130 131 131 132 132 134 134 135 13 ˙6 137 137
138
139
139
140 141 141 142² 143 143 144
145
146 146 147 147 148 149 150 150 151 15² 153
153
154 155 155 156 157 157 158 159 159 160 161 161 162
163
163 164 165 166 166
167
168 168
—, SA aA Tn O— AeAR n R
8— SS* A
243 244 245 246 247 248
25⁰ 251 25²2 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275
276 277 278 279 280 281 282 283 284
285 286 287 298 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299
300 6· zor 4 302
A R FA R ooRAR a-0O A.00 0 ☛ A
2
249
171 17² 173 173 174 175 47
176
177 178 178 179
180
180
181
18² 182 183 184 184 185 186 186 187 188
189
189 190 191 191 192 192 193
XIII. Pro M. Font.
193 194 195 195 196 197 198 198 199
XIIII. Pro A. Cecin. 200
200 201 201 202
203
204 204 205 206 207 207 208 209 209 210 211 211
a. Re
A g—=. A A
AAa XA 8 A aA FTA-0O A e A—-.—
303 212 304 213 4 305 213 e XV. Pro lege Man. 4 214 5 214 6 215 7 216 8 216 9 217 10 218 11 218 12 219 13 220 14 220 15 221 165 222 17 223 XVI. Pro A. Cluentio. 18 223 A 19 224 ½ 20 224 k 21 22 d 22 226 5 23 227 a 24 227 e 25 228 2 26 229 5 27 230 f 23, 230 kKk 29 2 31 c 309 252 g 31 232 k 32 233 4 33 234 B 34 235 4 35 235 e 36 236 hb 37 237 5 38 238 f 39 238 40 239%α 41 240 f 42 24 k 43 241 c 44 242 f 45 242 k 45 243 47 244 48 244 K 49 245 7o 246 f §t 246 k 72. 247 53 248& 54 248 k 55 249 c 56 250 57 250 k 38 251& 59 252 3 60 252 h
K E 8 F=
—j

Q◻ — 00 Are e——
XVI. Pro A(luentio. 13 22;3 A 19 224 20 224 21 225 32 226 23 227 24 227 25 228 26 229 230 28 2z0 29 231 30 232 31 232 32 233
33 234
34 235
235
36 236
37 237
38 338 1 238 239 41 240 4³¹ 240 43 441 44 442 45 424 4⁵ 243 244
47 544 245 245 246 62 247 74 243
74 249
25⁰ 25⁰
3 7 3 125 9 0
4 4 4 E — f c 3 4 5 4 e. — — f 4 C f c f 3 1— — c C 4 — 6 —
27² 25*
cOI LarTIo.
A. Neruag. Aldi. Heruag. ſala. Heruag.
[Aln. Herua. Zal ſHeruag.
101
113
XVII.
Contra Rulli. 61 253 6 ²½ 253 e
63 274 64 255 5b 65 255 e 66 256 1 67 257 c 58 257 69 258 1 7⁰°0 259 G 71 260 2 „2 261 4 z 261 A 74 262 9 75 263 a 76 263z e 77 264 b 78 265 a 79 265 e 80 266 h 81 267 5b 32 268 33 268 1 84 269 c 85 270 86 2 70 k 87) 271 a 88 272 89 273 4 90 273 d
XVIII. Pro C. Rabirio. 91 274 3 92 274 k 93 275 4
94 276 h „d) 277 4. 55 277 A 97 278 h XIX. In L. Catilinam. 98 278 k 99 279 4 100 280 281 à 102 281 d 103 282 2 fo4 283 a 105 283 106 2384. 2 107 284 k 108 285 d⁴ 109 286 2 110 286 k 111 287 d 112 288 ½ 113 288 k 314 289 d II5 290 g 116 291 4 117 291 e 252 7
138
119 120
121
1²² 123
293
293 294 295 297
XX.
Pro L. Murena.
124
125
12 6
127 12'8
129 130
131 132 133 134 135 136 137 139
14⁰ 141
r42
143
296 297 298 298 299 300 300 301 302 303 303 304 305 305 306 307 307 308 309 309
ᷣ ᷣ A N
144 310 145 311
XXI. Pro L. Flacco.
enennen. o Se.
146 147
148
149
150 151 15² 153 154 155 156 157 158 159 160
161
162 163 164 165 166
312 312 313 314 314 315 316 316 3¹17 318 318 319 320 320 321 322 32²3 324 325 326 326
XXII.
Pro 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176
P. Sylla. 327 328 328 329 339 331 331 332 333 333
00 O., A. Oo a. 00 O 00 2—,——
88 RA 8 02O a. 00 A
—
.O FanN ½a.RN do H.
177 334 4 233 373I c 178 335 234 374 f 175 336 † 235 374 k 180 336 k 236 375 ¼ 181 337 3d 237 376 2 182 338 g 238 376 àK 183 339 a 239 377 c 184 339 d 240 378 g 185 340 2 241 378 k XXIII. 242 379 aA Pro Arch. poeta. 243 380 g 186 340 k XXVII. 187 341 d De Aruſp.reſp. 188 342 244 380 k 139 342 k 245 381 d 190 343 3 246 382 b 191 344 g 247 383 a 192 347 a¹248 383 d XXIIII. 249 384 hb Ant.iret in exil. 250 385 5 123 345 /251 335 e 694 345 † 2532 385 1 195 345 d 253 357 b 195 347 4 254 388 f 197 348 f 255 388 k X XV. 256 3z39 c Poſt reditum. 257 390 g 198 349 4 258 390 k 199 349 XXVIII. 200 350 hb pro Cn. planco. 201 351 a 259 z9r àa 202 351 e 260 392 203 352 h261 393 4 204 352 k 262 393 e 205 353 1 263 394 h 206 354 2 ʃ264 395 b 207 354 k 265 395 e 208 355 d 266 396 1 209 356 b 267 397 210 357 4 268 398 f 211 357 ſ269 398 k 212 358 b 270 399%α XXVI. 271 400 Pro domo ſua. 272 400 213 359 273 401 c 214 360 274 4 2 f 215 360 k 275 402 k 216 361 α/ 276 403 c 217 362 9 277 404 f 218 362 k 278 404 k 219 363 4 279 45 220 364 hb 280 406 g 221 365 281 406 k 222 365 e XXIX. 223 366 i Pro P. Jeſt. 224 3657 b3 407 H 225 367 e 4 407 e 226 368 1 408 i 227 369—96 409 c 228 370 f7 4 229 370 k 8 410 k 230 371 c- Aau c 231 372 1 10 412 7 232 372 klI1 412 k
42 413% De Frou. conſ. 13 414.69 459 14 414 k 7o 450 15 415—†71 461 16 416 f ¹72 461 17 416 k73 462 18 417—†+%74 463 19 413 75 463 20 419 6 76 464 21 422»e 77 465 22 421 4—78 465 23 42²2 9 79 466 24 423 5 XXXIIII. 25 425 4 InL. Piſonem. 26 42²27 e 80 467 5 [27 429 31 465 28 430 k 32 468 e XXNX. 8; 469 In Vatinium. 84 470 f 29 431 85 470 1 30 43²2[86 471 c 31 432 K87 472 f 32 433 c. 88 472 † 33 434 g 89 473 34 434 k 90 474 f 35 435 4 91 474 k 35 436 2 92 475 37 43⸗[23 476 2 XXXI. 94 476 k Pro Cælio. 95 477 c 38 435 3 96 478 39 438 1[97 478 k 4° 439]98 79 4 14e 440 f 39 472 5 42 440 k 100 480 43 441 101 481 d 44 442 g XXXV. 45 442 K Pro Milone. 45 443 102 482 b 47 444 9 103 483 4 48 444 k 104 483 c 49 445 d 105 484 b 50 446 b 106 485 5 51 447 4 107 485 e 52 447 3d 108 486* 53 44 h109 487 5 54 449 4[110 488 f. XXXII. III 488 k Pro Cor. Balbo. 112 489 d 55 449 d 113 490„½ 56 450 8½ I14 491 a 57 451 4 115 4or e 58 451 d 116 492 b 59 452 h 117 493 a 60 453 6b/1 118 493 e 51 454 119 494 h 652 454 k 120 495 5b 63 455 4 121 496 54 456 f 122 496 1 65 456 k XXXVI. 66 457 c Pro Rabirio 67 458 2 Poſthumo. 68 458 k] 123 497 5 XXXIII 124 498 f

34 — ——— 3
1 xrIANIARIVI
—
125 12 6 127 128 129 130
49⁸ 499 590 599 591 502
C e k c
8
XXXVII. Pro M. Mar/ cello.
131 132 133 134 135 136
592 503 504
504
795 506
k
C
k
t
8
XXXVIII.
Pro. Liga.
137 138
139
14⁰ 141 14² 143
XXXIX. Pro Deiotaro.
144 145 146 147 148 149
150
151
In M. Antonil.
153 154 155 156 157 158⁸
159
160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172² 173 174 175 176
177
178
179 180
506 5⁰7 508 5⁰08 599 510
710
511
511 71² 5¹3 514 514 515
516
XL.
517 517 543 519 519 529 5²21 522 522 5²³ 5²24 524 5²5 726 527
527
5²8 529 529 539 531 531 53² 533 533 534 535 53⁵
5
4
Aldi.] Heruag. ſa
b
5 e 1 b 3 3 c c
—— —
b
Heruag. 1
181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193
1194
195 196 197 198 199
dd
d d d d* —
d d d ddd
A& d
d2*
536 537 538
538. 539 539
540
541 541
542
543 543 544 545 54⁵ 545 547 548 548 549 55⁰ 551 551
552
553 553³
554
554 555
556
55⁵ 557 558 55⁸ 559
559
560 561 56½ 562 563
563
564 565
755
566 557 757 558³ 569 569 5709 579 571 572 57²
573
574 574 575 .575 575 577 577
Jaldi Aldi.
Bewe- ſals larneg. ſauusene, C
2 5 5[31 20 95 64 247 875 a 32 21 9 95 44 k 21 4 97 65 C 24) 5759 f3; 2 2 ¼ 248 580 b[34 22 1[983 1 249 551 5 35 23 5 99 66 3 250 581*36 23 al 100 67 3 251 582 1 37 24 101 58 3 252 583 5b 38 25 h b 102 69 5 1275 543* 39 25 103 70 7 254 584 1 4°0 26 104 70 1 255 585 4 41 27 5 105 71 4 256 585 3dl 42 27 d 106 72 6 257 586 d 43 28 h 107 72 258 587 g 44 29 4 108 73 259 538 4 45 29 4d 109 74 ½ 260 588 c 46 30 b[110 74 k 261 S589 f 47 31 4 111 75 d 262 590 k 43 31 A4 112 76 h 263 590 4 45 32 P 113 77 4 264 591 g 5o 33 4 114 77 d 265 592 k 5 33 2 115 73 h XLI 52 34 3 126„ ⸗ Sal. in Cicero- 53 35 117 77 8 new„. 54 35 4 118 30 270 592 55 36 b[119 31 4 2271 592 56 37 5 120 31 c 2 57 37 e 121 82 h XLII. 58 38 i] 122 83 5 In alluſtium. 59 39 b 123 33 e 272 593 60 4⁰ f 124 384 1 273 593 cl 6 40 1 125 35 P6 274 594 1 62 41 6 126 86/ 275 595 V 63 42 f 127 86 i XLIII. 64 4² 1[ 128 87 c Epijt. Famil. 665S 43 b 129 38 2 1 4 66 44 2 130 88 k 3 1 ej 67 44 1 131 39 c 4 2 5l 68 45 c 132 90 g 5 3 24 6 45 1 13; 28 k 5 3 d 70 45 k 134 91 d ⸗ 4 b 71 47 2135 92 5 4 72 48 2 136 23 k 9 e 7, 42 k137 23 4 10 6 hb 74 49 cl138 94 2 11 7 4 77 o 3 1z9 95 4 „ 7 4 75 o k 1a 9; 4 13 83 2 77 51 4 141 96 14 8 k 73 z2 3 142 97 4 5 4 75 32 k43 2 4 16 10 2 30 53z 4 144 98„ 17 10 k31 54 2 145 99 4 18 11 d 32 55 4 146 99 à 19 12 9 33 55 d 147 100 20 13 a 84 FS6 5 148 101 a 21 13 c85 57 4 149 101 d 22 14 9 36 57 e 150 102 h 23 15 d 87 58 h 151 103 a 24 15 88 59 5 V 152 103 e 25 16 b 89 59 2 153 104 1 V 26 1,) 90 60 b 154 105 c 27 17 c 9I 61 b V 155 106 28 18 2 92 64 e 156 106 k 29 18 2 93 32 1[257 107& 30 19 5 54 63*158 103 2½
[ala di.— Heruag.
159 160 161
162
163 164 165 166 167, 168
169
V 221
108 109
110*
110 111 112 11² 113 114 115 115
116
117 117
118
119 119
120 121
122 12˙2 123 123 124 12 5 12˙6 127 127 128 129 129 130 131 131
132— 133
133 134 135 136
136
137 13'8
138
139
140
14⁰ 141 142²
142
143 144 1453 145 146 147 147
148
149 149 15⁰ 151 151 15²³
6 Aa R n..
8 h 5 2* 2 5 f 1 b 5 F 4 g 4 4 2 5 E 2 5 E b 4 E . f 2 5 3 F f k L 4 k 4 g 4 4 2 k 4 4 8 4 4 ſ 5 2 4
.—
———
——
oooooöooͤoooöobbdͤdͤͤͤ
——
O+
———-—,

Alql. 19 tteruag.
cCOI4ATIO.
Aldi.] Heruig.] aldi.] Heruag. ſalai. Heruag. 1 Aldi. eruag. Aldi. Heruag.
—8+—
nSndnheͤS 9e ee n
— rxrrrrSND⸗B a —
225 153 1 5. 18 240—f 283 144 326 b 207 371— 276 185 e 224 154 19 240 d 284 3 145 327 4 208 371 e 277 186 f 225 154 1 20 241 4] 284 k 146 327 Se 209 372 1 278 186 1 226 155 5 21 242 c 285 d 147 328 b 210 37;3 c 279 187 c 227 156 22 24; 3d 286 148 329 a⁴ 211 374 g 280 188 f 228 156 k 23 244 5 286 k 149 329 e ²212 374 k 281 133„ 229 177 24 244 287 d 150 3z0 5 213 375 a 282 189 c 230 158 g 25 245 4 238 2 151 331 5 214 z376 h 283 rg9o e 231 158 k 26 245 5 288 kl 1z32 331 ce 215 377 5 284 190 k 232 159 G4d 27 246 c 289 d 153 332 b 216 377 e 285 191% 233 160 g 8 28 247 d 290 8 154 333 5 217 378 286 192 f 234 161 4⁴ 29 248 b 291 4 155 333* 213 379 237 192 k. 235 161 d 30 243 1 291 Gd 156 334 b 219 380 g 238 19; 236 162 g 31 249 292 b 157 335 ¹ 220 380 k 289 194 237 162 k 32 250 I 95 293 4 158 335 b 221 331 4 XLVII 238 163 4 zz 250 96 293 ce 159 336 1 222 382 b Aa Q.Fratrem. 239 164 b5 34 251 f 97 294 b 160 337 4 223 385 5 290 198 b 240 165 4 35 252[98 295 5 161 337 c 224 3384 f 291 199 56 241 165 d 36 252 99 295 e 162 3338 5 225 384 k 292 199 e 2 42 166(37 253 c100 296 1 163 339„ 226 3 35 d 2953 200— 243 167 4 38 254 f 101 297 v 164 339 e 227 386 2 294 201 d 244 167 d 39 254 1 102 297 e 165 340 1228 386 k 295 202 f 247 168 93 40 255(103 298 166 341 5 229 3987 àa 296 202 a 246 169 a 41 256 f 104 299 5 167 42 230 388 g 297 20; d 247 169 64 42 256 k 105 299 c168 342 1 231 388 k 298 204 g 248 170 2 43 257& 106 300 1 159 343 5 232 389 d 299 205 5 249 171 aj 144 258/ 107 301 5 170 3 43 233 390 300 205 d 250 171t da 45 238 k 108 z02 f171 345 4 234 390 k 301 206 h 251 172 2 46 259 c I09 302 1 172 345 5 235 391 4 302 207 5 252 I7; 4 47 260 2 110 303 5 173 346 l236 392 k93 207 e 253 173 d 48 z60 k 111 303« 74 346 237 393 a 304 208 b 254 174 3 49 261 d 112 304. 1†175 347 2 238 393 305 209 56 255 175 4 50 262 113 305 1176 348 4 239 394 h 306 209 ce 236 175 d 51 263 àa 114 306 f 177 348 K 240 395 5 b 307 210: 257 176 h52 263 4 115 306 1178 349 241 396 308 211 d 253 176 k 3 264 b 116 z07 5 179 350 2 242 396 1 zoo z211 c 259 177 4 54 265 5 117 zos f180 zzo k 243 397 c 310 212 1 269 178 2 55 265 e I18 308 k 181 351 d 244 398 2 311 213 5 261 179 4 56 266 1 119 309 c 182 352 8 245 398 ,312 213 e 262 179 d 57 267 5 120 z310 g 18 3 352 k 246 399 4 313 214 b 263 180 g] 58 267 e121 310. K 184 353 34 247 400 5 314 215 264 181 a 59 268 1 122 311 c- 185 354 h 248 401 a 315 215 e 265 181 4[60 269 5 123 312 9 186 355 5(249 401 d z316 216„ 266 182 g 61 269 e 124 312 k 187 356 f 250 4 2 b 317 217 a XLIIEI.[62 2 7o 1 125 313 d 188 356 k 251 403 5 318 217 e Ad Atticum. 6 271 5 126 314 g 189 357 3d 252 403 e 319 1218 g I 229 A 54 272 f 127 314 k 190 358 h 253 404 320 218 kR 2 229 65 65 272 1 128 315 4 191 359 4 254 405 6 321 219 à 3 230 66 273 5 129 316 g 192 359 e 255 405 e 322 220 4 231 4 67 274 f130 z17 4 193 360 p 256 406 h 323 220 K 5 231 565 68 274 k 131 317 J 194 361r 6 257 407 4 324 224 6 232 4 69 275 6[132 318„ 195 361 e 258 407 e 325 222 7 233 4 70 276 133 319 4 1196 362 hb 259 408 b 326 223 4 8 233 5 71 276 1 134 319 d[197 363 6 260 409 b 327 22z A 9 234 6d 72 277 c 135 320 h 198 364 3 261 410 f 328 224 h 10 235 4 73 278 f 136 321 a 199 364 k 262 410 1 XLVII. 11 235 5 74 278 137 321 e 200 365 d 263 411— Ad Octauniunm. 12 236 ͤ4 77 279 d[1z8 322„ 201 366 2 264 412 f329 225 4 13 237 4 76 280 139 z323 a 202 367 b XLV. 330 225 f 14 237 5 77 280 k 14c z323 d 203 367 e ad Brutunm. 331 226 15 233 a b 78 231 c 141 324 5 1 204 308 k 273 1833 c XLVIrII. 4146 239 4 79 282 2 142 325 a I 205 369 ſ274 184 f Academicæ O. 17 239 b V 30o 232 k 143 3257 206 370 8 275 184 1/z 1 d

.. ☛. 0..00 8.—.- ⸗=— 0 R A Fan r
5 xEBRPLARIVN b — Aldi. Lweeel. lAdi. ſHeruie.]— ruxg.ſalai. li. ſHeruiz. 2. aldi. deraag 1 A lai.. e ruag. I Li. ¹ Heruag. 4 7 65 43 4 127 84 5 186 124 2483 165 d 565 20⁰4 1 5 3 4a 66 43 d 128 35 a³s 187 124 249 16 G 2 57 205 5 6 3 e 67 44 h 129 385. 188 125 4 250 167 4 58 205& 7 4 h 68 45 4 130 86 h V 189 126 f 251 167 4 59 206 i 8 5 4 69 485 4 131 87 el 190 126 k' 60 207 c 9 5 3 70 46 h 13² 88 d] 191 127 c Ll. 61 208 f 10 6 1 71 47 5 133 88 192 128 f De Natura 62 208 1 rt 5 4 72 47 e 134 89 4 193 128 k Deorum. 63 209 5 12 7 e] 73 48 i 135 39* 194 129 b 2 168 b 64 209& 13 8 5b 74 49 5 1365 90 h 195 130 f 3 169 4 65 219 1 14 9 4 75 49 e 137 91 4 196 1z0 k 4 169 d 66 211 5 15 10 f 76 50 b 138 91 4 197 151 ci 170 b 37 211 e 16 10 1 77 51 b139 92 2 198 132 2 6 171 4 68 212 h 17 11 4 78 51 i 14⁰ 92 a 199 132 4 7 171 d 69 213 5 18 12 f 77 72 b 141 93 d! 200 133 c3 172 b70 213 e 19 12 4 30 53 5 142 94 h„ 201 134 f9 173 4 71 214 5 20 13 4 81 53 e 143 94 k 202 134 k ro 173 d 72 217 4 21 14 f 832 54 h 144 95 fI 203 135 d 11 174 5b 73 215 d 22 15 i 83 55 C1 145 96 204 136 23 12 174 k 74 216 e 23 15 4. 84 56 f 146 96 4 205 137 4 13 17 5 d! 75 217 5 2 4 16 f 85 56 i 147 97 d 206 137& 14 176 g 76 217 e 25 16 d 86 57 207 138 1 15 176 k 77 218 h 26 17 d. 87 58 f F. 2 05 1z9 b 16 177 78 249 5 27 13 2 88 59 kNTuſc.quæſt. 209 140 f 1) 178 f79 219* 28 18 k 89 59 c 148 98 f]210 140 1 18 178 k 29 19 4 20 0 g 149 98 1 z11 141 b 19 179 LII. 30 20 2 91 60 1 150 99 b 212 142²2 el 20 180 g De Dazceha⸗ 31 20 k 92 61 c151 100 f213 142 i21 180 k tione. 32 21 ad 93 62 f 152 100 i) 214 143 h 22 181 c 30 220( 33 22 k 94 62 3 153 101 b 215 143 c 23 182 2 gr 220 k 34 23 4 25 6z 174 102 f 216 144 t 24 182 k 32 221« 35 24 2 96 64 f145 102 1 ² 217 145 h 25 183 4 33 222 3 35 24 5 57 564 1 156 103(213 145 e1 26 184 g 34 223 4 37 25 d98 65 a 157 104 f2¹9 146 f 27 184 k 85 224 2 38 26 2[99 55 5 158 104 1 220 147 5 28 135 4 36 227 39 26 k 10o 66 1 159 105 4 221 147 e 29 185 9 87 225 40 27 4 101 67z) b160 106 1 222 148 1 30 1865 k 85 226G 41 28 g 102 63 e 161 106 223 149 h 31 137 39 226 4²2 29 4 103 668 1 162 107 5 224 149 e 32 188 2 90 227 43 29 d 104 69 5b 163 108 225 150 k33 188 k 91 228 44 30 2 105 69 2164 ros r 226 151(34 139 c 92 229 4z5 z1 4 106 75 1 165 109„ 227 152 2 35 190 2 9 3 229 465 31 4 107 71 5 166 109 e 228 152 kR z6 190 k 94 230 XLIX. 108 2 f 167 110 i 229 153(37 191 cl 95 231 Z, Buw„ 0) 7. et uir 5 230 154 38 192 f 26 237 110 73 b. 169 111 e 231 154[39 192 k. 97 233 49 32 f 111 73 e 170 112 1 232 155 5 40 193 c 98 233 50 32 I12 74 5 171 113 233 155 41 194 f99 234 51 33 c113 75 b 172 114 fI 234 156 k 42 194 k 100 234 52 34 II114 77 175 114 I 235 157 b 43 1975(◻101 235 33 5, k u1s 76„ 174 u5„ 2756 5⸗ 444 1965 f 102 236 54 35 4 116 77 5b 175 116 f 237 158 t 4s 196 k 103 237 4 5s 36 2 117 7⁸ ej 176 116 k 238 159 5 46 197«c 104 237 55 35 kK 118 78 h 177 117 c 239 159 ½ε47 198 105 238 57 37 4 119 79 b 178 118 fI 240 160 h 48 199 4 106 238 68 358 2 120 79 7 179 11s 1 241 161 5b 49 200 fl 107 239 59 38 k 121 80 bh 180 119 e 242 161 e So 200 k V 108 240 C6o 39 122 31 4 181 120 i 243 1G2 bh S1 201 109 240 61 40o 2 123 81 c 182 121* 244 163 52 202 f 110 241 62 40 k 124 82 bh 183 122 f 245 163«* 53 202 Gd I11 242 63 41 d 125 83 4 184 122 k] 246 164 b 54 203 c 112 242² 64 4* 2 126 83 2 185 123 5 55 204 f113 243
V 247 165
—— ——————— —
—— 85—— „.—— ,— —
——— ——

80 81
82
83
84 85 86 [87 ss 89 99 91
213 213 214 215 215 216 217 217 218
219
i 5 c i c 3 b e i b e 212 h b b 4 4 e 5 e h 5 219 e
LII.
De Diuina-
tione.
09 8— 8 TXad x&᷑ Ten ra]o.
Aldi. Heruag. A di. Heruag.] aldi.] Heruig.] aldi. Heruag.[Aldi. Heruag. Aldi. Heruag. 114 244 156 271 196 377 4 18 308 59 334 28 LINX. 115 244 k 157 271 e 197 378 b 19 308 k 60 334 k De Senectute. 116 245[158 272 8 193 379 a20 309*61 335( 77 353 117 246 f 179 273 5 199 379 d 21 310 62 336 f 78 359 118 246 k 160 27; e 200 3830 b 22 zIr k 63 336 h 79 359 119 247 161 274 bh 201 z2e a zz zur c 64 337 96 30 360 120 248 f 162 275 5 202 382 g 24 31² f 65 337 e31 361 121 243 4 163 275 ⸗203 z32 625 312 1 66 3z8 82 361 122 249 164 276 b 204 383 4 26 313(6 3z9 6 83 362 123 270 2 165 277 5 LyVI. 27 314 f 68 339 84 363 124 250 k 166 277 e De betitione 28 z14 69 340 5 35 36z 125 251 A] 167 273 conſulatus. 29 315 b 70 z341 a 36 364 126 252 32 163 279 5 205 383 c z0 315 e[71 341 4 8 365 127 252 k 169 279 e 206 384 f z1 z16 k 72 342 b 38 365 123 23 ⸗[179 280 1 207 z84 4 32 317 5 7;„ae k. 9„,6 129 254 3 171 281 56 203 35 z; z1z ⸗ 74 343 d 90 367 130 254 K 172 281 e 209 336 f 34 313 b 75 344 ² 91 357 131 255 d17; 282 210 386 1 35 z19 a 76 344 k 92 368 132 256 9 174 283„211 387(C35 319 d LVIII. 93 368 133 256 k 175 283 e 212 388 f 37 320 2 De Amicitia. 9 4 369 134 257 7175 284 1l213 388 1 33 320 k 95 345 4 95 370 13 215 2 177 285„h 214 339 39 321 4 6 34 e EX. 135. 258 k 178 285 e LVII. 40 322 g ⁄† 97 346 1 Paradoxa. 137 259 179 286 1 De Officijs. 41 322 k 98 347 5 116 370 H 138 260 f 180 287 b1 295 i 42 323 e 99 347 e 117 371 a 139 260 i 1814 287 e 2 297 743 324 f 100 348 hb 118 371 d LIII. 182 288 h 3 298 f 44 324 1 101 349 a 119 37²2 8 De Fato. 133 289 b 4 298 k 45 325 6102 349 4 120 372 k 140 261[ 184 289 e 5 299 c 46 3 26 f 103z z5o g/ 121 373 d 141 261 e 185 290 i 5 300 2 47 326 1[104 351 4] 122 374 g 142 262 i 186 291 1 7 zoo k 485 z27 5b 105 z51 4 123 374 c 143 243 5 135, 292 f zor 4 49 327 e 106 352 2 124 375 144 263 e 188 292 1 9 302, 32 50 328 107 zz52 125 376/ 145 264 b 189 293z 5 10 303 4 51 329 5 108 353 c 126 376 k 146 265 4 190 293 eI1 303 63z2 329 109 354 2 LXI. 147 265 e 191 294 b 12 304 h 53 330 3110 354 k De ſomnio Scip- 148 266 h 192 295 65 13 305 4 54 3z0 k uII 355 c127 268 149 257 5b 193 295 e 14 305 d 55 331 d[112 356 128 268 k 150 267* LV. 15 306 2 76 332 2 115 355 f¹²29 269 3 LIIII. De Vniuerſitate. 16 306 k 57 332 àK 114 357 5 130 270 g De Legibus. 195 377 4 17 307 d 5s zzz; aA 115 357 e 131 270 ½ G

——————— ——— 3 1— . 4 8 2 8 1————
———y
—
“ 8 4
———
——————
— ͤ
—, 9——
————— 4
— 4—
————
————y 4 4 4 4 8

NI Z 0 1 4 A B
LITEKA falutaris, qudd nota eſſet ab. ſolutionis. Cic. pro Milo. 104 b, de Diu.
rit, tum propterea ſuſpicari poteris An- dromacham Ennij ab ea poſſe deſcribi. A, uel A B, uel AB S, præpoſitio. Or. 212 a, V- na præpoſitio eſt ab uel abs, eaq; nunc tã- tum in accepti tabulis manet, ne his quidem omnium, in re- liquo ſermone mutata eſt. Nam Amouit dicimus,& abegit, & abſtulit: ut iam neſcias, ab'ne uerum ſit, an abs. quid ſi e- tiam abfugit turpe uiſu meſt?& abfer noluerunt, aufer ma-
—
luerunt, quæ præpoſitio præter hæc duo uerba, nullo alio
in loco reperitur. 168 AK fllio, uel à ſecundo hærede aliquid legare, eſt filio aut
Ab aliquo eſſe. de Or. 89 b, Sed uide ne hoc totum Scæuo- la ſit à me.& Tuſc. 76 b, Qui ſunt ab ea diſciplina.
Ab aliquo dicere. pro Clu. 37 a, Non modò dicendi ab reo,
ſed ne ſurgendi quidem poteſtas erat.& de Inu. do0 a, Quem-
admo dum ei dicehamus, qui à ſcripto diceret, hoc fore utiliſ-
ſimum.& ad Her. S a, Pteſtibus dicemus, ſecundum autorita- tem& uitam teſtium. Hæc etiam exempla quæ ſequuntur, ad ſuperiora uidentur
pertinere. de In. 69 b, Locus communis à translatione,& con
tra eum qui translationem inducit.& ad Her. 8 a, Loci com- munes ſunt à teſtibus, contra teſtes: à quæſtionibus, contra quæſtiones: ab argumentis, contra argumenta: à rumoribus, contra rumores. Habere aliquem ſecum. Pro Cluen. 38 b, Hoc non modò non eſt contra me, ſed maximè meam cauſam, de- fenſionemque confirmat.
Ab aliquo& ex aliquo ſoluere, perſoluere, dare, repræſenta
re, numerare, ſuppeditare quis dicitur, ſi quod ipſe alicui de-
bet, id curet ut alius pro ſe ac nomine ſuo ſoluat, uel de nu- mis eius quẽ nominat, ſoluat,&c. Ab aliquo ſoluere. Attic. 14 a, Frater laborat, ut tibi quod debet ab Egnatio ſoluat.& pro
Cec. 228 a, Hac emptione facta, pecunia ſoluitur à Ceſenna.&
At. 33 a, Homines non modò non recuſare, ſed etiam hoc di- cere, ſe à me ſoluere. Cic. pro Plan. Sinite me, quod uobis fre- tus, huic ſæpe promiſi, id à uobis ei perſoluere. 3
Ab aliquo dare. pro Flac. 153 b, Ab Aulo Seruilio dicit ſe de- diſſe,& à ſuis fratribus.& At. 83 a, Quod enim prætori dare conſueſcent, quoniam ego non acceperam, ſe à me quodam-
modo dare
Ab aliquo repræſentare. At. 194 b, Reliquæ pecuniæ uſuram
Silio pendemus, dum à Faberio repræſentabimus.
Ab aliquo,& ex aliquo numerare. pro Flac. 155 b, Si prætor
dedit, à quæſtore numerauit, quæſtor à menſa publica, menſa aut ex uectigali, aut ex tributo.
Ab aliquo ſuppeditare. Contra Rul. 72 b, Sumptum haurit
ex ærarlo, ſuppeditat à ſocijs.& 74 b, Miſimus qui ab illo pe- cuniam depoſitam noſtris recuperarent.
Ab equitatu firmus, ex doctrina nobilis,& id genus alia,
id eſt(ut quidam exponunt) ob equitatum firmus, propter doctrinam nobilis. alij aliter has lo quendi formas interpre- tantur. nos eas intellectu faciliores exiſtimamus, quaàm ut in- verpretationis atque explicationis indigeant. Epiſt. 152 b, An- tonius ab equitatu firmus eſſe dicebatur. Epiſt. 20 a, Paratus ab exercitu.& At. 112 a, Sumus flagitiosè imparati, cùm à mili tibus, tum à pecunia. de Cla. 170 a, Ille Græcus ab omni lau- de felicior. pro Ra. 126 a, Demetrius ex doctrina nobilis& cla rus. pro§. R. 32 b, Vir ab innocentia clementiſsimus. de Clar. 179 a, Inſtructus à philoſophia, à iure ciuili, ab hiſtoria.& ε6 a, Mediocriter à natura inſtructus. Acad. 44 b, A ualentiore interire. I. V. 242 a, Denudare à pectore. Poſt. 199 b, Nudus à propinquis, nulla cognatione munitus. pro Dom. 225 a, Tam
inops eram ab amicis? tam nuda reſpub. àA magiſtratibus.&
Attic. a, de Clar. 18 5½ a, Tum erat ab oratoribus quædam in fo ro ſolitudo. pro Flac. 157 b. Orba ab optimatibus concio. Qu. Fr. 317 a, Nunquam à cauſis& iudicijs diſtrictior fui. Off. 14
85 a, Sus roſtro ſi humi A literã impreſſe-
II V S A A B 2
a, Qui inuictum ſe àlabore præſſtiterit. de Diu. u18 a, Pina- rij natæ nobiles, à nobilitate igitur periculum.
A uel ab, pro poſt. de Or. 143 a, Qui annus ei primus ab honorum perfunctione fuit:id eſt, poſt. At. 214 b. Ab ea igi- tur, ut ſcribis, id eſt, poſt eam auctionem uenies. pro Clu. 7 b, Ab illo tempore, id eſt, poſt. de N. 62 a, Homerus qui recens ab illorum ætate fuit. I. V. 206 b, Ab illô temipore
„ſecũ illos habuit.& I. V. 180 a, Ab hora tertia bibebatur.&
de Sen. 80 b, Cuius à morte tertius eſt annus. de Di. io 4 à, Animus uixit ab omni æternitate: id eſt, quod dicunt ab æ- terno. de Di. 106 b, Ea eſt ex omni æternitate fluens ueri- tas ſempiterna. de Ar. 250 a, Ceremoniæ ab omni uetuſta- te acceptæ. Proximus à poſtremo, id eſt, ante poſtremum
ſiue penultimum. Or. 2i8a. Alia de præpoſfitiônibus A,& Ab. de Or. 94 a, Non ego hæc à me prompſi, ſed fortuitò incidi in hunc ſermonem. & de Pin. Si a, Sed ipſum à ſe oritur,& ſua ſponte naſcitur. de Orat. A ſe aliquid facere: id eſt, per ſe.& de Na. 52 b, Si
eſt calor à ſole, ſe opponunt. Acad. 26 b, Mare nunc qui à ſo
le collucet, albeſcit. At. 279 a, Firmos exercitus habemus ab occidente. At. 250 a, Minimè totum amorem ab ea mecum abſtuli.& de Orat. 163 b, Laterum inflexio non ab ſcena& hiſtrionibus, ſed ab armis, aut etiam à palæſtra. At. 188 a, Tantum ine eſt ocij ab re tua tibi, ut etiam Oratorem le- gas? de Legibus 191 a, Cui ne reditus quidem ad bonos, ſa- lutem à bonis potuit afferre. Pro Mil. 2 a, Mars commu- nis, qui ſæpe ſooliantem iam& exulantem euertit,& per- culit ab abiecto: id eſt, per abiectum,& uictum. pro Mil. 120 b, Siquidem nihil fit præſtabilius uiro, quàm periculis patriam liberaie: beatos eſſe, quibus ea res honori fuerit A ſuis ciuibus. Attic. 82 a, Velim träãquillè à Parthis. de Diu. 86 b, Bacillum leuiter à ſummo infſexum.& Attic. 18 9 b, An tonius à fronte, àtergo, à lateribus tenetur.& de Diu. 82 b, Iupiter cornicem leua, coruum à dextra canere iuſsit. cõ. Rul. 79 a, Ab alia porta Capenas ager eſt. Qu. de Pet. 206 b, Cum ſiniſtra capillum eius à uertice tenerer. I. P. 85 a, At tu illo ipſo tẽpore apud ſocrum tuam propè à meis ædib. ſedebas. IJ. A. 210 a, Multi præterea improbi, quos quidem à ſe primũ numerarepoſſunt, qui hæc loquuntur.& de Diu. 128 a, Liberl effingunt à parentibus& mores& formas.&
At. 142 a, Illud certè cio, me ab ſingulari amore, quæcunq;
ſcribo, tibi ſcribere. 1A. 243 b, Tres uiæ ſunt ad Mutinam à ſupero mari Flaminia, ab infero Aurelia, media Caſsia.& de In. 31 b, Funiculus à uppi religatus, At. 22 a, Pollucẽ ſer uum à pedibus meum Romam miſi. huiuſmodi ſeruum I- tali, un ſtaſiero, Galli, un laquet, Germani Lakey, appellãt.
I. V. 62 b. Alienus à ſubſelljs.& Or. z20 a,In omni uerbo na tura poſuit acutam uocen, nec una plus, nec à poſtrema ſyl laba citra tertiam. I. V. zz a Quod augures omnes uſq; à Ro mulo decreuerunt. At. 98 bAt uellem à principio audiſſe ta amiciſsimè admonentem. fro Qu. 2 b, Qui ab adoleſcentu lo quæſtum ſibi inſtituiſſet ine impendio. De Fin. li. z, Vo- luntas erga philoſophiam ab adoleſcentia ſuſcept a. pro L. Manil. Vitæ rationes ab inernte ætate ſuſceptæ. Sic de Off. lib. 2z.& Octauio Epiſt. 13. Ad ineunte adoleſcentia. Epiſt. lib. 4. Ab initio ætatis. de Senect. 92 b, Sed hoc meditarum ab adoleſcentia debet eſſe, mortem ut negligamus. contra Rul. 77 a, Infinito ex tempore, non ut antea ab ylla Pom- peioq; Coſs. Poſtquam 209 b, Qua uoce àte Romule poſt urbem conditam conſul uſus eſſet, eadem,&c. id eſt, te au- tore. At. 3 b, Vt primùm à digreſſu tuo Romam ueni. de Le gib. 191 a, Grauiora iudicia de potentiſsimis hominibus ex- tãt uoces quàm tabellæ: id eſt, Aportentiſsimis hominibus.
ABACVsS, ¹i. men ſa ſtructoria, uaſorum receptaculũ ad do- meſticum uſum,& pompam. I. V. 207 b, Ab hociſte abaci ua
ſa omnia, ut expo ſita fueranr, abſtulit.& 21½ b, Tuſc. 240 Abacos quamplures ornauit argento, auro q́; cælato. 3 ABALIENA TIO. Yopic. 223 a, Abalienatio eſt eius rei.
quæ mancipi eſt, aut traditio alteri nexu, aut in iure ceſsio,
inter quos ea iure ciuili fieri poſſunt.
A BALIEN O, s. alieno, diſiungo. cõtra Rul. 79 a, Agros ue
ctigales populi Rom. abalienare.& d0 b, Vectigalibus aba lienatis ſocijs uexatis. I. A. 167 b, At uerò Pompeij uolunta- tẽ à me abalienabat oratio mea. At. 232 b, Totũ ſe àte aba-
lienauit Dolabella. de Or. 125 a, Eaq́; omnia ualde beneuo
lentiam conciliant, abalienantq́; ab ijs, in quibus hæc non ſunt. Epiſt. 7 b, Qui nos, quos fauendo retinere potuerunt, inuidendo abalienarunt. Epiſtol. 9 b, Qui à ſenatu homi- nem clariſsimum abalienauerunt. de Or. 137 a, Non ne abs te iudices abalienes! 3 43ALIE

—
—,—
——
———
——yy——————
d 8 1.— 8— 6
3 A BB 32 AL.IIENATVS. Ep. 6 b, Hominem excellentem nöni- hil ſuſpicãtem te ab ſe abalienatũ, illa epiſtola retinere po tuiſti. de Or. u1⁷ a, Iudices erant à Cępione propter iudicia abalienati. At. 2 b, Eſſe animo abalienato. ABAZ E A, uel Sabazea, inſtituta Dio nyſij. de N. 7i a. ABAVVS, ni. aui noſtri auus. de Cla. 183 a, Auus, proauus, ab- auus.& ibidem b, lam duorum abauorum, quàm eſt illu- ſtre nomen. ABDRRA, ra. urbs Thraciæ. ABDERITES. Acad. 14 a, de Or. 154 b, Or. 167 a4.J ABDERITICVS, a, um. Att. 105 b, Quod iam à multis au
—y—. 4——
ö
dio conſtitutum eſſe Pompeio& eius confilio in Siciliam-
me mittere, quòd imperium habeam, id eſt Abderiticum.
Abderiticum, id eſt, ſtultum.
àABDICO, u. ante tempus imperium depono. de N. 28 a, Senatus ut abdicarent, conſules abdicarunt. Tuſc. 176 a,& de Diu. 154 à, Quid magnificentius quàm poſſe decernere, ut magiſtratu ſe abdicent Coff. I. A. 185 b, Antonius eo die non modd conſulatu, ſed etiam libertate ſe abdicauit. At. 85 a, Itaq, tutela me abdicare cogito. I. C. u13 a, Cum ſe præ- tura abdicaſſent. L. Abiudico.
ABDICERE, quaſi repudiare uel reij cere. de Di. 87 a, Cũd; in quatuor partes uineam diui ſiſſet, treis q; partes aues ab- dixiſſent, quarta parte quæ erat reliqua, in regies diſtribu ra, mirabili magnitudine uuã, ut ſcriptũ uidemus, inuenit.
ABDIT E occultè. J. V. 145 a, Aliquid ita conditum eſſe, atq;
ita abditè latêre, ut omni diligèria inueſtigari non poſsit. ABDITVS, a, um. Of. 35 a, Nec aurũ effoderetur penitus ab- ditũ.& de N. 56 b, Venæ auri penitus abditæ:& in b, Res Pe- nitus abditæ& res occultæ.& At. 264 a, Hæc loca uenuſta ſunt, abdita certè,& ſi quid ſcribere uelis, ab arbitris libera. & J. V.77 b, Res retruſa atq; abdita in tenebris.& de Ar. 257 b, Abditi& penetrales foci.& Qu. de Pet. 2u1 b, Quæ ſigni- ficant uoluntatem eſſe abdità& retruſan, parui refert patèé re hoſtium. Tuſ. li. z. Audis ne Amphiarie ſub terrã abdite: ABD O, du. occulto, retrudo. Att. 56 a, Ille ſe in interiorè par- tem ædium abdidit. Ep. 217 a, Itaq; abdidit ſe in intimã Ma cedoniã. Ep. 130 b, Et ſeſe abdiderit inclaſſem. Off. 25 b, Na tura eas partes contexir atq; abdidit.& 138 a, Neq; me in Ar pinum hoc tẽpore abdã. pro Mil. 1 ⁰° b. Cũ ſe ille fugiens in ſcalarum tenebris abdidiſſet. alids tenebras.& de In. 42 a, Qui diſperſos homines in agris&ʒ intectis ſylueſtrib. abdi ros, ratione quadã cõpulit unũ in locũ. I. P. 87 b, An amici tui tabulas abdiderũtè Item alibi: De uxore Tuberonis nõ poſſum iam abdere, eſtenim res peruulgata. pro Ar. 188a, 8i qui ita ſe literis abdiderunt. de0. 121 b, Qui lueci edide- rat genitor Saturnius, idem abdiait. I. P. 99 b, Is domum ſe abdidit. Ep. fam. li. 7. Ac me totum in literas abdere. ABDOMEN, ni. apud Ciceronem pro uitio uétris ac gut turis, quam gulofitatem uocant, aliquoties reperitur. Pro Seſt. 24 b, Manebat inſaturabile abdomen, copiæ deficie-
bant.& J. P. 38 a, Ille gurges natus abdomini ſuo, non lau-
di atque glorię.& ⁹3 b, Oculerum delectationi abdominis uoluptates anteferre. 4 ABDVCO, cw. remoueo, aufro, abſtrahlo, auerto, traduco. de Nat. 34 b, Nihil eſt difficlius quàm à conſuetudine ocu lorum aciem mentis abducere.& ⁹3 b, A' cõſuetudine ocu Iorũ animũ abducere.& de Or. 136 a, Abducere animos à cõ traria defemſione,& ad noſtrã conortraducere. I. V. 202 b, Abducuntur homines nonnunqnã ab inſtitutis ſuis magni tudine pecuniæ. pro Cæl. 41b, Equidè uos abducã à teſtib. I. V. 165 a, Hic eſt Docimus, ad quẽé jſte deduxerat Tertiam
Iſidori Mimi filiam, ui abductam à Rhodio tibicine.& de
Or. uz a, Abducere diſcipulos ab aliquo. pro Deiot. 149 b, Abducere ſeruũ ab aliquo I. A. 236 b, Brutus equitatũ ad ſe abduxit Dolabellę. I. A.z 26 a, Abducere legiones ab aliquo, & auertere. ibidem: Abducere animũ a ſolicitudine uel à ui
tijs. Epiſt. 48 a, à moleſtijs. Att. i37. à querelis, 36 a. Epiſt. 70
a, Ita ut mones, quantũ potero, me ab omnib. moleſtijs& angorib. abducã. Abducere cogitationem à conſuetudine, Tuſc. 156 a. Abducere aliquè à ſtudijs, Epiſt. 49 a,& Ep. 59 a, Me nec domeſticus dolor, nec,&c. à Rep. abducet. ꝓ Qu. 15 b, Auferre& abducere.& I. A. 169 a, Curio te à meretricio quæſtu abduxit. de Cl. 184 b, Quin etiã Catulũ filiũ abdu- camus ex acie, id eſt, à iudicijs.& Qu. Fr. 326 a, Abduco me ab omni reip. cura, dedoꝗ́ literis. Item pro Flac. 61 a,& de D. 99 b, Ne ars tanta propter tenuiratem hominum Areli- gionis autoritate abduceretur ad mercedem atꝗ; quęſtum. De Diu. lib. 1. Nec abducar ut rear, aur in extis toram He- truriam delirare. I. V. act. 5. Ab illis hominib. qui tum uer- ſati ſunt in Repub. ad hanc hominum licentiam& libidinẽ meabducis. Am. 97 a, Nec ab iſto officio abduci debui. pro klac. 161 a, Abducere ſe à fide. ABEO, abis. diſcedo, trãſeo, concedo, faceſſo, ceſſo, L.A. 257 b,
Quin tu abis in malam peſtem malum; eruciatum Attic. 226 a, Nauſea iã planè abijt. Epi. 232 b, De loco nunc quidẽè
abijt peſtilentia. pro Mur. 125 b, Abijt illud tempus, mutata
ratio eſt. I. V. 234 a, Prætor de ſella ſurrexit, atque abijt. Pro Qu. R. 1 b, Nunquid cauſare quin ab iudicio abeas turpiſ⸗ ſimè uictus? Epiſt. 138 a, HHla mea, quæ ſolebas antea lauda- re,& hominem facilem, 6 hoſpitem non grauem, abierunt. Off. 68 b, Nunc abeo ad uulgi opinionem. J. V. 99 a, De ſuis ponis ita dat, ut ab iure non abeat. Pro§. R. 25 b, Quid ad i- ſtas ineptias abis, inquies?prò S. R.& pro Ceci. 303 b. Vt ne longius abeam. Att. 222 b. Ad ſummam non poſſunt iſthæc ſic abire. de Einib. 164 a, Cato autẽ ſic abijt? uita. Ep. 60 b, Atq; abeuntẽ magiſtratu concionis habendæ poteſtate pri uauit. Att. 11 a, Cum abiens conſulatu ſum domum redu- Ktus. Att. 161 a, In quos enim ſumptus abierunt fructus prę- diorum? Tuſc. lib.i. Abijt ad deos Hercules. Epiſt. lib. 7, N5. longè abieris, num ius ciuile ueſtrum,&c. I. C. Non hoc ti- bi ſic abibit, id eſt, non impunòè feres. de Ein. li.. Et ſi hoc fortaſſe non poterit ſic abire, tamen audebo,&c. ABERRATIO; nisz. Attic. 199 a, Siue hanc aberrationem à dolore delegerim, laudari me etiam oportere.& Epiſtol. 254 a, Veruntamen aliam aberrationem à moleſtijs nul- lam habemus. 1 5 ABERRO, 2s. recedo, deerro, animũ abduco. pro Cecin. 395 a, Ne ab eo, quod propoſitum eſt, longius aberret oratio. de Or. 122 b, 4 quo homine iamdudum non aberrat oratio tua. Offic. 27 b, Si aberrare ad alia cœperit, ad hæc reuoce- tur oratio. de Or. 123 a, A cuius inuentis ego tibi uideor nõ longè aberrare. de Ar. 249 a, 8i ædilis uerbo aut ſi nutu ab- errauit, ludi non ſunt ritè facti. Atr. 199 a, At ego hic ſcribẽ do dies totos nihil equidem leuor, ſed tamẽ aberro. i. à do lore animum abduco. Tuſc. 165 b, Sed te de æternitate aber rare propoſito facilè patiebar. de Fin. lib. 5.tamen à propo ſito, inquam, aberrauimus. Att. 2 36 a, Vereor ne nihil conie ctura aberrem. Aberrare à communi utilitate. pro Lig. 14 a, Aberrare à diſtributione. Quin. de Pet. 212 b, de Fin. u a, Non multũ ab Herilli leuitate aberrauimus. I. A. 290 b, Ani mus aberrat à ſententia, ſuſpenſus curis maiorib.& ²43 b,
4
Attendite quæſo num aberret à coniectura ſuſpicio pericun
li mei.& de N. 21 a.
ABHINC, ex hac die: præterito tẽpori ſemper iungitur, nũ- quam futuro. l. V. 82 b. Quæſtor Cn. Papirio conſule fuiſti abhinc annos quatuordecim.& n3 a, Horum pater abhinc duo& uiginti annos eſt mortuus. Att. 160 b, Abhinc ampli us annis xxv, pro Cornificio ſpopõdi. Pro Qu. R.5i a, Quo tempore? abhine annis Xxv. I. P. 92 b, Mihi libertus domũ ex hac die biduò antè conduxerat. I. V. Offendit eum menſem comitialem, comitijs iam abhinc triginta diebus habitis.
ABHORREO,S. abhorrens ſum, aſpernor, fugio, abſium, re
ligioni habeo, diſcrepo, alienus ſum ab aliqua re, longiſsi- ſimè ſum remotus, longiſsimè abſum à uolũtate facièdi ali quid, alienũ animũ ab aliqua re habeo. Ep. 28 b, Bibuli uo- Iuntas à me abhorret.& 97 a, Cũ ab ea ſententia Põpeius abhorreret.& 209 a, Eſt præterea Suffidius ſtudijs noſtris non abhorrens.& 16 b, Libri de Oratore abhorrẽt Acõmu-
nibus præceptis.& 27 a, Abhorreo ab urbe relinquenda. de
Or. 99 b, Homo à iuris ſtudio nõ abhorrés. de Or. uy b, Sin
lans abhorrebit& erit abſurdus, ut ſe contineat admone- Po. de Or. 86 a, Abhorrere à conſuetudine cõmunis ſenſus. de Or. 10 4 a, Vſq, eò quæ dicenda de iuſticia putabat, à ui- tę cõſuetudine& ciuitatũ moribus abhorrebant. Pro Clu. 26 a, Nemo illum aditu, nemo cõgreſsione, nemo ſermone
dignũ iudicabat. Omnes illum aſpernabantur, atq; abhor-
rebant, omnes ut aliquam immanẽ& pernicioſam beſtiam peſtem ́; fugiebant.& z3 a, Quid unquã Habitus in ſe ad- miſit, ut hoc tantũ facinus ab eo non abhorrere uideretur? Pro Cæl. 39 a, Cælius lõgè ab iſta ſuſpicione abhorrere de- bet. de Or. 149 a, Genus orationis inufiratum& abhorrens ab auribus uulgi. de Or. 91 b, Sed hæc erat ſpinoſa quædam & exilis oratio, longeq́;H à noſtris ſenſibus abhorrés. At. 228 a, Quintus à ducenda uxore abhorret. Attic. 0 b, Delectus inuitorum arq; àpugnando abhorrentium. Pro Fa. 147 b, Ego nunquam a genere iſto, ſtudio ac uoluntate abhorrẽs fui. de Fa. 14 a, Alij talibus uicijs abhorrent. de Op. 244 b, Cauſa ipſa abhorret ab illa quidem formula cõſuetudinis noſtræ. Pro S. R. 29 b, Tanta temeritas, ut nõ procul abhor- reat ab inſania. Pro Clu. 22 b, Seq́; ab his nuptijs abhorre- re reſpondit. de D. 134 b, Quod abhorret etiam ab homi- nis cõſtantia. I. A. 210 a, Animo illos abhorruiſſe ſemper ab optimo ciuitatis ſtatu. Oct. 339 b, Niſi fortè fruſtra deos ap pello, quorum auris atq; animus à nobis abhorret. Off. 26 a, Et ab omni, quod abhorrer ab ipſa oculorũ auriumꝗ; cõ probatione fugiamus. pro Seſt. 23 a, Nec ab utilitate eorũ qui audient, nec ab officio noſtro, nec ab ipſa cauſa P. Seſtij abhorrebie

0, c. incaberrationem ortere.& Epiſtol.
à moleſtijs nul.
co. pro Cecin. 39 us aberret oratio. on aderrat oratio t, ad hæc reuoce. ego tibi uideor nõ do aut fi nutu ab. At ego hie ſcribẽ amé aberro. i. A do de xternitate aber d.5etamen à propo reor ne nihil conie ſtate. pro Lig. 140 aua b, de Fin. u a, nus. I. A. 290 b, Ani maiorib.&243 b, ara ſuſpicio pericu
mper inngitur, nũ- dirio conſule fuiſti drum pater abhinc 60 b, Abhinc ampli ro Qu. R.51 a, Quo libertus domũ ex endit eum menſem ata diebus habitis. or, fugio, abſum, re aliqua re longiſsi- uolütate facièdi ali Sp. 25 b, Bibuli uo- ſententia Pöpeius qius ſtudijs noſtris abhorrẽt àcömu- che relinquenda. de rrös. de Or. u7 b, Sin
bantu vernicioſam bel ui Habitus in ſe ad⸗ bhorrere uideretur: bhorrere de-
Nec* auſa 8 bie abhorrebis
A B
abhorrebit oratio mea. pro De o. 147 a, Id etfi A ueritate 15
gè, tamen à cõſuetudine criminandi non multum abhorre bat. I. C. no a, A' quo mea lõgiſsimè rario uoluntas q́; ab- horrebat. At. li.z. ſcribendo prorſus abhorret animus. ABIECTIO, nus. reiectio, eiectio.)(adiectio. ad Heren. 2 b, Adiectio, abiectio, literarũ mutario. I. P. 98 b, Debilitatio, atq; abiectio animi, id eſt, defe ctio. 2 ABIECTV S,, um. demiſſus, humilis, afflictus, cõtemptus, ſummiſſus, iacens. pro Clu. 37 a, Non quòd illi cauſam pe- cunię publicę contemptam& abiectam putarent. Att. 12 a, Senatum abiectum excitaui. de Finib. 10 4 a, Cum ipſi inter nos abiecti neglectiq; ſumus.& li. 5. de Fin. Nihil abiectũ, nihil humile cogitant. de Cla. 186 a, Verba non abiecta, res cõöpoſitę diligenter. I. C. 118 b, Examinata uxor, abiecta me-
tu filia. pro Cæl. 54 a, Hic abiectus non tam ad pedes, quàã
mores, ſenſus q; noſtros. Am. 107 a, Sępe in quibuſdam eſt
animus abiectior,& ſpes amplificãdę fortunę fractior. At.
40 a, Sum animo perculſo& abiecto. Oratio humilis& abijecta.)(alta& exaggerata. Orat. 215 b, contra Rul. 85 a,
Homo grandi macie torridus, contemptus& abiectus. Ep. Sůb, Deſertus& abiectus. Item de Finib. 138 b, Humilis& abiectus. Summiſſus& abiectus.)((ſe efferens, Offic. 25 a. Abiectus& ſemiuiuus I. P. 86 a. Comicorum ſenarij abie- cri. Or. 215 a.
ABIECTEI. A. 189 a, Nec abiectè, nec ſine aliqua dignita- 8
te caſum illum temporum tuli. Tuſc. 387 a, Ne quid abie- ctè facfamus. ABIESarbor. Tuſ. 200 a, Toſti alti ſtant parietes deforma- ti, atq; abiete criſpa. Poerę.— ABIEGNVS, a, um. ex abiete. ad Here. 12 b, Abiegne trabes. &, Niſi enim cecidiſſent abiegnæ ad terram trabes, Argo 1l la facta non eſſet, Top. 226 a. ABIG O, xp. pello, expello, eijcio, ago. de Orat. 131 b, Puer abi ge muſcas. pro Clu. 24 a, Mulier partũ ſibi ipſa medicamen tis abegit. J. P. 97 b, IHlli familias arripuerũüt, pecus abegerüt. I. V. 81 b, Iſte greges equarum abigendos curauit. Aca. 22 b, Peſtem abige à me. Verr. 4. Greges equarum abactos. ABII CIO, cw. depono, re j cio. pro Seſt. 16 b. Atq; inſigne re- giũ, quod de ſuo capite abiecerat, repoſuit. de Pro. 70 a, Vir gines ſe in puteos abiecerunt. de Fi. 146 b, Polycrates annu Iü, quo delectabatur, in mare abiecit. ꝓ S. R. 20 a, Suſceptũ onus aut propter perfidiam abijcere, aut propter imbecil- litatem animi deponere. Off. z0 b, Relinquunt enim& abij ciunt obediétiã. de Or. 13 S a, Gloria parta nõ delectari, ſed toram abijcere atq; deponere pro Seſt. 20 b, Hic ſe abiecit exanimatus. Abijcere& proſtetnere ſe. Par. i18 a,& At. 55 a,
Clodius abiectatoga ſe ad generi pedes abiecit. At. 123 b,
Frangere& abijcere aliqué. de Fi. 151 a,& Ep. 151 a, b, Quan taq́; contentione Titiũ interceſſorẽ abiecerim, ex aliorũ te
literis malo cognoſcere. de Or. 121 b, Abijcere uoluntatem diſcendi ſimul cũ ſpe perdiſeẽdi. At. 74 a, Fänius ædifi cãdi conſiliũ abiecerat. Ep. 138 b, Nam omnẽ noſtrã de repub. cu rã, cogitarionẽ de dicẽda ſententia, cõmẽtat onem cauſarũ abjecimus. Att. 156 a, Que cũ audiſſem, abieci conſiliũ pro- fectionis. Ep. 70 a, Quanquam tuis monitis&pręceptis o- mnis abijciẽdus eſt dolor. de Leg. 161 a, Natura cũ cęteras animantes abieciſſet ad paſtum, ſolũ hominem erexit. Off. 15 a, Abiecta omni cunctatione facere aliquid. I. A. 175 a, O- mnem ſe amorẽ abieciſſe illinc, atq; in hanc trãsfudiſſe. At. 254 a, Quę minus antea ob inſirmitatè ætatis cõſtanter ab eo fieri uidebantur, ea ille abiecit. de Am. 102 a, Qui omnes cogitationes ſuas abiecerunt in rem tam humilem, tamꝗ; cõtemptam. Ep. 178 a, Abijcere omnem timorem. pro Mur. 134 b. Abijcere haſtas. ABITVS, Ius. diſceſſus. J. V. 175 b, Ne poſt abitum quidẽ hu- ius importuniſsimæ peſtis.“ ABIVDICO, as.)(Adiudico. propriè aũt abiudicare eſt, per ſententiam auferre,& alteri addicere. I. V. 68 b, Nulla res per triennium, niſi ad nutum iſtius, iudicata eſt, nulla res cuiuſquam tam patria atq; auita fuit, quæ non ab eo, impe rio iſtius abiudicaretur. pro Cecin. 30 4 a, Eũ qui cùm liber eſſet, cenſeri noluerit, Populus iudicat ipſum ſibi libertarẽ abiudicaſſe. de Orat. u8 a, Vbi plus mali quàm boni rape-
rio, id totum abiudico, atq; reijcio. Budæus legit, abdico
atq; reij cio. I. V. 77 a, Rationem ueritatis, S&c. ab hoc ordi- ne abiudicari. contra Rullũ?74 b, Iudicabit Alexandriã re- gis eſſe, à populo Romano abiudicabit.
ABIVNGO, gi. remoueo, ſeparo. Atr. 21 b, Demoſthenes ſe
ab hoc refractoriolo iudiciali dicendi genere abiunxit.
ABIVRO, al. aliquid me non habere, uel non promiſiſſe iu-
ro. periurio nego quod debeo. Att. 5 a, Mihi abiurare certi-
us eſt, quàm dependere. ASAdeæ, L.Innocentia.
ABLEGATIO, ouus, de Leg. lib, 1. Ablegationem aliquam
b B 6 nigmirum iſta oratio poſtulat.
ABLEGO, gaus. amãdo, remoueòõ, dimitto. I. V.124 a, Poſt il- los adhibuirt, quos ablegarat. I. V. 125 a, Qui honeſtos homi. nes, ꝗ cauſam norint, ableget, cõfilioq́; dimittat. Remouere &ablegare aliqué. I. V. 252 b,& I. V. 123 b, Dimiſſo arq; ablega to cõſilio. At. 33 b, Hęc legatio à fratris aduëtu me ablegar.
ABLVO,. eluo, purgo. pro Sex. Roſc. 30 a, taiactantur Hlu- ctib. ut nunquã abluãtur. Tuſ. 22 a, Perturbatio animi pla catione abluitur. Abluere pedes alicui, Tuſc. 237 b, Viyſti pe des abluens. ad Heren. 28 b, Tui clariſimi nepotes ſuo ſan-
guine abluerunt inimicorum crudelitatem.
ABNVO, u. nego, recu ſo. de Fat. i4 0 b, Nihil enim unquam abnuit uolũtas tua ſtudio meo. de Finib. 64 b, Et intelligas quid quiſq; cõcedat, quid abnuat. pro Milone 121 a, Nö ab- nuo, non recuſo, de Leg. 164 a, Quorũ nemo unquã tam au dax fuit, quin abnuerit à ſe commiſſum facinus.
ABNVT O, s. de Or. 158, Quid te adiri abnutas? Poetæ.
ABORTIO, nis. fœetus ante tempus pariendi, abiectio. pro Clu. 24 b, Si hæc ſolutio legatorum,&non merces aborrtio
nis appellanda eſt.
ABORTVS, tus. intépeſtiuus ortus. At. 237 a, Tertulle nollõ abortum, ram enim Caſsij ſunt iam, quàm Bruti ſerendi.
ABRADO, du. pro Cec. 228 b, Poſteaquam uidet nihil ſe ab
Cecinna poſſe litium terrore abradere, pro Qu.R. 48 a, Su- percilia illa penitus abraſa, olere maliciam& clamitare cal liditatem uidentur.“ ABRIPILO,, pis. abſtraho. I. V. 226 b, Verres abripuiſſe Cerers uidetur. I. V. 205 a, Quèé in uincula abripi iuſsit. I. V. 184 a, Frumentũ auerſum à rep. abreptũ ab aratorib. De Or. li. z. Te quaſi quidã ęſtus ingenij tui procul à terraabripuit, at- que in altũ à cõſpectu penè omniũ abſtraxit. Antequã 197 b, d liberis ſuis abſtrahi, à cõiuge abripi, ab aris focis q́; pro ijci. pro Ligar. 14 2 b, Tempeſtate abreptus eſt unus. ABRO GATI O, onus. At. 50 b, Nulla lex eſt, que non ipſa ſe ſepiat difficultate abrogarionis. ad Heren. 9 a, Nũ quę abro gario aur derogatio ſit legis. ABRO GO,, 5s. adimo, refgo, abdico, reſcin do, diſſoluo, irri- tü facio, ne lex aliqua ualeat legẽ fero, antiquo. In Ver. 136 b, Si tibi magiſtratũ abrogaſſet, minore ignominia te affe- ciſſet.& Off. 60 a. Ite pro Wilonens a, Qui collegæ magi- ſtratũ per ſeditionẽ abrogauit. de Clar. 184 b, M. Octauius legem Semproniã frumentariã, populi frequéris ſuffragijs abrogauit. Att. 50 b, Cùm lex abrogatur, id ipſum rogatur, quomodo eam abrogari oporreat.&ibid. Derogare, abro- gare. pro Do. 230 a, Eid; imperiũ eſt abrogarü. pro Qu. R. 51 a, Si iam tibi deliberatum eſt, quibus abro ges fidẽ iuri ſiu randi, reſponde. Aca. 10 a, Aequaliter omnib. abrogatur fi- des. ad Heren. 4 a, Quę res ſidem abroga: orationi.& abro gare fidem famæ. à b, de Leg. 172 a, Lex illa neq; tolli neque abro gari poteſt.& ibidem, Eas tu leges rogabis, uidelicer, quæ nunquam abrogentur? de Leg. 188 b, Gracchus pote- ſtatem intercedendi collegæ abrogauit. de In. 79 a, Abro- gare legẽ, derogare aliquid de lege,& commurare legẽ ali- qua ex parte. Qu. Fr. 30 8 a, Cato legem promulgauit de im perio Lentuli abrogando, ad Heren. 9 a, Cui legi abrogarũ uel derogatum ſit.
ABRVMPO, p*. I. A. 264 a, Hæc ſe prima latrocinio abrupit
Antonij: id eſt, deſciuit ab Antonio. ABRVPTIO, nis. de D. 126 a, Abruptio corrigiæ. Item Att. 171 b, Abruptio, pro diuortio. ABS. Orat. 212 a, Vt iam neſcias ab ne uerum ſit, an abs. L. A.&⅜ Ab. ABSCEDO, duw. recedo. de Diu. u16 a, Capur eſt in iecore, cor in extis, iam abſcedet, ſimul ac molam& uinum in- ſperſeris. ABSCESSIO, abſceſſus, diſceſſus. de Vni. 201 b, Cùm ad corpora, tum acceſsio fieret, rum abſceſsio. ABSCESSVS,ſzs abſceſsio, diſceſſus. de Nat. 7 a, Abſceſſus ſolis nobis.)((Appulſus ad nos. ABSCIND O, dis. diſcindo, lacero, amputo. Att. 26 b, Ora- tiones à me duas poſtulas: quarũ alteram non libebat mi- hi ſcribere, quia abſeiderã: alterã,&c. I. V. 236 a, Aquiliũ con ſtituit in cõſpectu omniũ, tunicamꝗq́; eius à pectore abſei- dit. de Pro. 76 a, Quanquam ſunt abſciſſæ, tamen efferẽt ſe aliquando. I. A. 231 b, Poſt aũt ceruicibus caput abſcidit. AB SCISIO, onu. præciſio figura. ad Heren. 4, Per abſciſio nem, ſi cùm incipimus aliquid dicere, præcidimus. 5 ABSCONDIT E'. deIn,. 70 b, Abſoluta eſt, quæ ipſa in ſe, non ur negocialis implicirè& abſcondirè, ſed patentius&s expeditius, recti& non recti quæſtionem continet. de Fin. 90 a, Que enim de uoluptate dicuntur, ea nec acutiſsimè, nec abſcondirè diſſerunrur. 1 ABBSCONDITVS,, um. abſtruſus, abditus. I. A. 180 b, Erät fortaſſe gladij, ſed abſconditi, in Cic. u11 a, In tan: is tamq; 4 2 abſconditis

————
—
————y———————
—,——
————— 7
*
A T abſcöditis inſidijs. pro D. 241 a, Nihil de abſcõdito iure p5 tificũ dicã. ad Her. 25 b, Aperire fontes penitùs abſcõditos. ABSCONDO, du. occulto, celo, abdo, abſtrudo, retrudo, opprimo. pro S. R. 38 b, Quod quò ſtudioſius ab ipſis oppri mitur,& abſconditur, eò magis eminet& apparet. ABSENS,s. Off. 76 b, Et præſens tecum propediem(ut ſpe ro)& dum aberis, abſens lo quar. Ep. 255 b, Vt utriuſq; no- ſtrüm abſentis deſiderium crebris& longis epiſtolis lenia- tur. At. u12 a, Vt loquerer tecum abſens, quo mihi, cùm corã id non liceret, nihil eſt iucundius. JV. 117 a, De abſente ſecũ dum pręſentem iudicare. In Ver. 1 21 a, Oſtendit enim nouo modo, ſi quis quid abſente peteret, ſe auditurũ. At. 276 a,b,
Exiſtimo omnino abſentium rationem ſacerdotũ comitijs
poſſe haberi: nam etiam factum eſt antea. C. enim Marius cùm eſſet i Cappadocia, lege Domitia factus eſt augur.& infra, Quæ uerba apertèé indicant poſſe rationè haberi etiã non preſentis. I. A. 165 a, Non patiar fieri, ut abſentis eius ra tio habeatur.— ABSENTINA,riæ. deßderium, diſceſſus. Am. 110 4,& I. P. 86 a,
Confer, ſi audes, abſentiam tuam cum mea. M. Ant. At. 228
b, Vereor, ne abſentia mea leuior ſit apud te.
ABSOLV O, ui. perficio, conficio, tranſigo, finio, libero, ſol- uo, ad exitum perduco. In Ver. 90 b. Non tu abſolutus im- probitatis, ſed ille damnatus eſt cædis.& uz a, Hũc hominè Veneri abſoluit, ſibi condemnat. Epi. 139 b; Iam pater eius accuſatus à M. Antonio, ſutorio atramento abſolutus puta
tur. pro Plan. 275 a, In Cyprio nihil abſolutæ ſunt iam pre-
ces tuæ. Of. 54 a, Qui è diuiſione tripartita duas partes ab-
ſoluerit, huic neceſſe eſt reſtare tertiã. At. u b, Senatorũ urna
copioſè abſoluit. pro M. 197 b, Solui ſcelere: id eſt, abſolui. I. V. 223 b, Seruus ille innocens omnib. ſentẽtijs abſoluitur. pro Qu. R. 51 a, Vr ne Roſciũ ſtipulatione alliget, neq; à Fan nio iudicio ſe abſoluat. Qu. F. 317 a, Druſus erat de pręuari- catione ätribunis ærarij abſolutus. ad Her. 10 a, Abſoluere aliquem iniuriarum. At. 208 a, Dialogos confeci& abſol- ui. de N. 32 b,& de Fin. u1 4 a, In natura neceſſe eſt abſolui a- liquid atq, perfici. de Fin. no b, His initijs,&c. omnis hone ſtas perfectè abſoluta eſt. de F. 87 a, Vita beata ſapientis ab- ſolui non poteſt, nec ad exitũ perduci. Ep. 5 a Reliquam⅞; iuriſdictionem abſoluerem. Off. 54 a, Nemo pictor inuen-
tus eſt, qui Veneris eam partem, quam Apelles inchoatam reli quit, abſolueret. Att. b, Propterea quòd curator eſt uiæ
Flaminiæ, quæ cùm abſoluta erit,&c. de Leg. 157 b. Hiſtoria nec inſtitui poteſt, niſi præparato ocio, nec exiguo tempo- re abſolui de Le. 1567 b, Nec tam facilè interrupta contexo, quam abſoluo inſtituta. 3 1
ABSOI,VT E. ad Her. 4 a, Breuiter& abſolutè. Top. 223 b, Subiungitur abſolutè.
ABSOLVTIO, nis. perfectio. de Or. 95 b, Hanc ego abſolu tionem, perfectionemꝗ; in oratore deſidero de In 65 b, Ha bitus in aliqua perfecta& cõſtanti animi aut corporis ab- ſolutione conſiſtit. de Vni. 202 a, Quibus prætermiſsis, cœ- li abſolutio perfecta eſt.
Abſolutio pro uenia. Qu. Fr. z28 a, Gabinij abſolutio, lex impunitatis putatur. I. C. 112 b, Decimus annus poſt uirgi- num abſolutionem. pro Clu. 33 a, Sententijs XVI. abſolu- tio fieri poterat.
ABSOLVTV S,, um. perfectus. de I. 83 b, Simplex& abſolu ta neceſsitudo.)((cum adiunctione. de Fin. 83 a, Vita beata
onfecta& abſoluta. Part. 23 8 a, Abſolutum& perfectũ per ſe. ad Her. i2 a, Ratio uniuerſalis& abſoluta.
ABSONVS, a. um. priuatum ſono, malè ſonans. de Or. 146 b, Vox extra mo dũ abſona& abſurda. de Or. 94 b, Sunt qui- dam ita lingua hæſitantes, ira uoce abſoni, ut,&c.
ABSORBEO, bes. de Leg. 171 a, Ne æſtus nos conſuetudinis abſorbeat. de Cl. 191. Sed hunc quoq; abſorbuit æſtus qui- dam gloriæ. I. A. 183 a, Quæ Charybdis tam uorax, tot res ram citò abſorbere potuiſſet.
ABSTERGE O; ges, abſterſi. deleo, diluo. Q. Fr. 313 a, Cõſola- bor te,& omnsè abſtergebo doloré. de Sen. 77 a, Confectio huius libri omnes abſterſit ſenectutis moleſtias. Top. 228
b, Oratio xgritudinem abſtergens. I.A. 264. b, Atq; utinam
his omnibus abſtergere fletum ſententijs noſtris cõſultisq́; poſſemus. Epi. 178 b, Si timidus eſſem, tum iſta epiſtola mi- hi omnem metum abſterſiſſet. Tuſc. 199 b, Tum planè luctũ omnem abſterſeris..
ABSTERSVS. In Ant. 177 b, Idem tamen quaſi fuligine ab- ſterſa, reliquis diebus in Capitolio preclara Senatuſconſul
ta feciſti.
ABSTERRE O, res. deterreo, terreo. I. V. 137 a, Vt uideamur à pecunijs capiendis homincs abſterrere. Antequam. 196 b, Aliquèẽ ſupplicem à ſe abſterrere& excludere. de Or. 158 a, Quid te adiri abnutasmelius efſet, uetas, prohibes, abſter- res. pro Plan. 273 a, Eorum neminem à congreſſu meo, neq;
——————“
B 8
zanitor meus, neq; ſomnus abſterruit.
2
ABSTINENS, tz. ſuo contentus, continens, temperãs. Att.
S1b, Homo mirificè abſtinens. Of. 49 a, Laudar Africanum Panetius, quòd fuerit abſtinens. Qu. Fr. 296 a, Nam eſſe ab- ſtinentem, continere omnes cupiditates, pręclarum eſt. Of. 29 a, Prætorem Sophocle decet, non ſolum manus, ſed etiã oculos abſtinentes habere.
ABSTINENTER. In Saluſt. 285 a, At in prętura modeſtè
ſe geſsit,& abſtinenter. pro Seſt. 11 a, Et in cauſa populari,
1 1*. 3. 7„ finon mo deratè, at certè populariter abſtinenterque uer-
ſatò ceſsit.
ABSTINENTIA, æ. At. 77 a, Sic in prouincia nos gerimus,
quod ad abſtinentiam attinet, nullus teruntius inſumatur in quenquam.& alibi: Nulla re facilius conciliatur beneuo lentia multitudinis quàm abſtinentia& continentia. Pro Seſt. 4 a, Poſſum multa dicere de prouinc ali eius in eo ma giſtratu abſtinentia. Offic. 49 a, Laus abſtinentię eſt tem- porum illorum.
ABSTINE O, nes. cohibeo, tẽpero. At.4 1 b, Quod me ad ui
tam reuocas, unũ efficis ut à me manus abſtineam. Abſtine
re maledicto. I. A.161 b,& Ar. 287 a, Is ſe maledictis nõ abſti
net. J. V. 234 a, Nihil ægrius factum eſt multo labore meo, ã ut manus ab illo appellatore abſtinerentur. Cor. N. 272 b, Sic cũ biduum cibo ſe abſtinuiſſet, ſubitò febris deceſsit. I. V. 73 a, Abſtineãt in hoc iudicio manꝰ animosq́; ab hoc ſce lere nefario. I. A. 161 b, Abſtinere ſe à nefario ſcelere. I. V. 236 a, Abſtinere manus ab alienis pecunijs. pro Syl. 182 b, Nos qui à cęteris cau ſis coniurationis abſtinuimus, de D. 101 b, Vt iurgijs& litib. ſe abſtinerent. de Di. 133 a, Faba Pythago rei ſe abſtinuerunt. At. 140 a, Pecunijs locupletum nõ abſti- nere. de Or. 101 a, Ab alienis mentes, oculos, manus abſtine re. At. 87 b, Abſtinere ſe in omnibus reb. Of. 60 a, Quotus e- nim quiſq; reperictur,&c. qui abſtinere poſsit iniuria?
ABSTRACTVS, 4 um. de Di. 94 a, Cum à corpore animus
abſtractus diuino inſtinctu concitaretur.& Tuſc. 217 a, Ab- ſtractus à ratione.
ABSTRAH O, ſtrahi. abripio, au ello, auoco, ab duco. de Or.
91 b, Deinde illud uerendum eſt, ne abſtrahamur à conſue- tudine dicendi. pro Deiot. i51 a, Ego me ab omni ſolicitudi ne abſtraxi. de Clar. 188 b, Cotta ſe ualde dilatandis literis à ſimilitudine Græcę locutionis abſtraxerat. de Clar. 188 b, Pompeium maioris gloriæ cupiditas ad bellicas laudes abſtraxit. de D. ↄ7 b, In Aeſopo ſæpe uidi tantum ardorem uultuum atq; motuum, ut eum uis quædam abſtraxiſſe à
ſenſu mentis uideretur. I. A. 189 b, Antonius ab hoc impetu
abſtractus eſt conſilio& copijs Cæſaris. de Senect. ò0 a, Se- nectus abſtrahit à rebus agendis.& ibidem, Senectus auo- cat à rebus agendis. Epiſtol. 154 b, Abſtrahere aliquos mi- lites ab aduerſarijs. Antequam. 197 b, A liberis ſuis abſtra- ctum, à coniuge abreptum, ab aris focisq́; proiectum, uitã degere in exilio. pro Cæl. 5o a, E ſinu gremioq; patriæ ab- ſtrahi. pro Ar. 188 a, A nullius me unquam tempore aut cõ- mo dũ, aut ocium abſtraxit, aut uolupras auocauit, aut de- niq; ſomnus retardauit. de Som. 131 a, Quim maximè ſe à corpore abſtrahere. pro Syl. 168 b, Quare nihil eſt quod àce teris me unum abſtrahas. de Or. 156 a, Atq; in altum à con- ſpectu penè omnium abſtraxit.
ABSTRVD O, du. abſcõdo, abdo. Acad. 9 b, Natura in pro-
fundo ueritatem, ut ait Democritus, penirùs abſtrufit. At. 190 a, Cum manè me in ſyluam abſtruſi, denſam atq; aſpe- ram, non inde exeo ante ueſperum.
ABSTRVSVS,, um. abditus, reconditus. contra Rul. 63 a,
Nullus numerus tam abſtruſus eſt, quem architecti huius legis non olfecerint. Ibidem: Penitùs abſtruſas inſidias ali-
cui ponere. pro Dom. z18 a, Nimium diu reconditus& pe-
nituͤs abſtruſus animi dolor.
AB SVM, abes. remotus ſum, di ſunctus ſum, abhorreo, deſum.
Epiſt. 18 a, Ego te abfuiſſe tam diu à nobis doleo. Epiſtol. 47 b, Longè abfuturus ſum. in Ver. 252 b, Abeſſe à domo. E- iſt. 5¹ b, Abeſſe domo& foro.& 71 b, Abeſſe urbe. Epiſt. 47 ‚Abeſſe à ſuis,& abeſſe à multis miſerijs. In Ver. 208% b, Ab- eſſe ab domo pauliſper maluit, quàm argentum illud amit tere. Epiſt. 33 b, Pro cul abſum ab re ipſa& locis. pro Cecin. 296 a, Qui in Italia non ſit, abfitq́; Reipublicæ cauſa. Attic. 112 a, Nunquam ab oculis meis abfuerunt. pro Syl. 181 a, P. Sylla abfuit ab oculis ueſtris. At. 276 b, Filius tuus à me ab- eſt. pro Plan. 262 b, Longiſsimè abeſſe ab aliquo. pro Seſt. 8 a, EdixitG; ut ab urbe abeſſem mille paſſus At. 7 7 a, Cum in caſtra proficiſcerer, à quibus aberam bidui. Attic. 76 b, In caſtra properabam, quæ bidui aberant. pro Cecinn. 290 a, Interrogatus quot millia fundus ſuus apeſſet ab urbe, di- xit minus LIII. pro Cæl. 41 a, Domus mea à foro longè ab- eſt. Propius abeſſe. Attic. i b, Loca, quæ à Brunduſio pro- Pius abſunt, quàm tu, biduum aut triduum, Epiſtol. 24 a, . Aberam
e

am rum eſt. Of. lanus, ſed eti;
pulari, Aue u
2. atur deneuo condinentia
ali eine z.. Pro eius in eo ma dinentig eſt tem
oncil
„Quod me ad ui
ſtineam.Abſtig ledic 1 alec 10
Cdis n5 abſti 1 t0 labore meo, a lr. or. N. 72 b kebris a c.; 4 18 Gecelst. J. Imosô. 10sq; ab hoc ſce 0 ſcelere. J. V. 336 ro Syl. 18 0 Jl. 132 b, Nos imus, de D. 101 b, Ja, Faba Pythago apletum nõ abſdi. 08, manus abſtine 4α 1.60 3(Votus e oOlsu mniuria! dcorpore animus & Tuſc. z1) a, Ab-
co, abduco. de Or. ahamur A conſue- b omni ſolicitudi edilatandis literis erat. de Clar. 188 b, d bellicas laudes
tantum ardorem dam abſtraxiſſe à aus ab hoc impetu de Senect. d0 a, Se- em, Senectus auo- ahere aliquos mi- liberis ſuis abſtra- p proiectum, uitã emio. patriæ ab- m tempore aut cõ⸗
uocaun, aut de- Vim maximè ſe d nihil eſt quod àce
tc. in altum con-
ob, Natura in pro- „nirus abſtruftt. At enttus abltt un* denſam at; aſpe⸗
„ contra Rul. 633, em architecti huius trulas infidias ali- reconditus&pe- 2ſ n a5 borreo deftal 8 Foiſtol. dis doleo. Epil 3 Ab ſſe 3 domo. 9n* deſſe urbe. Epift. 1 b In Ver. 205 b, ¹ 5 lud amit Cecin.
11 u5 At. 78 b,]I . Attic 6„ V dut.— 4 1900 „ Cecinn. 9 2 oro 8 gi- . purbe, Keilſet 3¹. 4 b- 1en langèé 4 4 foro 101— c4 41 1910 pro .— BrI 4 4 1 A. 14 7
. Foilto um. FEd Aberal
er- 8
Aberam ab Amano iter unius diei. pro Clu. 23 a, Teanũ ab- eſtà Larino XVIII millia paffuum. Aca. 20 b, Mille& DCCC ſtadia, quòd abeſſet, uidebat. Ep. 174 a, Abeſſe ab aliquo loco millia paſſuum XX X. Topic. 221 b, Abeſſe lon- ged; diſiunctum eſſe. Ep. 47 a, Abfui magnam partem con- ſulatus tui. At. 91 b, Lôgè abſum. At. 92 a, Quippe res eſt in manibus, tu aüt abes lõgè gentium. Tuſc. 246 a, Nunę qui- dem parumper à ſole abſis. Attic. i52 a, Nihil A me abeſt lon- gius crudelitate. de Claris 183 a, Ab hoc uis aberat Antonij, Craſsi ab illo lepos. Epiſt. 47 b, Quòd eodem tẽporeà mul tis& magnis moleſtijs abes. Ep. 57 a, Dum ſi quid accide rit mihi, à reprehenſione temeriratis abſim. At. 214 b,& 46 a, Hoc non longè abeſt à ſcelere. At. 128 a, Et illi ciues opti- mi ſunt,& ego ab iſta laude non abſum. de Cla. 195 a, Elo- quentia, unde longè abſum. Epiſt. 80 a, Ferendam eſſe for- tunam, præſertim quæ abſit à culpa. ad Heren. 7 à, A' male- ficio non abeſſe. At. u6 b, A conſilio fugiendi abſum. I. A. 227 b, Abſum A bello:id eſt, animum à bello alienum habeo. e Ein. 16 b, Abeſſe plurimùm à uitijs. de Or, 107 b, Equidẽ tantum abſum ab iſta ſententia, ut,&c. de Clar. 184 b, Mul tũ ab his aberat L. Fuſius, id eſt, inferior erat. de F. 91a, Sed ab eo plurimùm abſum: ad Her. 6 b, A ſimili turpitudine hominem nunquam abiuiſſe. pro Syl. 169 a, Vt mirari Tor-
quatus deſinar, me qui Antronio abfuerim, Syllã defende-
re, de Diu. 89 a, Hæc etiam ſi ficta ſunt à poeta, non abſunt tamen à conſuetudine ſomniorum. At. 296 b, Neq; diſcor- diarum domeſticarum calamitas abfutura eſt. Off. 46 b, A- uaritiæq; abſit ſuſpicio. pro Fl. 16 4 b, Vis abſir, ferrum re- moueatur, operæ faceſſant, ſeruiria ſileãt. pro Rab. 93 b, No men ipſum crucis abſit non modò à corporec uium Rom.
ſed etiam à cogitatione, oculis, aurib.&c. 220 a, Abeſſe n5 bos improbare. At. 143 b, Prætores autem cũ ita rogentur, ut,&c. aberit no longè, quin,&c. At. zu¹ a, Tantũ porrò abe rat, ut binos ſcriberent, uix fingulos confecerunt. de Cia. 190 a, Tanrum abfuit, ut inflam mares noſtros animos, ſo-
poteſt, quin eiuſdé hominis fit, qui improbos probet, pro-
mu iſto loco uix renebamus. I. A. 238 a, Ego uerò iſtostan
tu Abeſt ut örnem, ut effici non poſsit, quin eòs tam ode rim, quàm Remp. diligo. OfH. 9 b, Id aũt tantũ abeſt ab offi- cio, ut nihil officio magis poſsit eſſe contrarium. Tuſc. 164
b, Tantũ abeſt ab eo ut malũ mors ſit, ut uerear ne,&c. Or.
129 b, Tantũ abeſt, ne eneruetur oratio cõpoſitione uerbo- rum, ur aliter in ea nec impetus ullus, nec uis eſſe poſsit.& alibi:Parum abfuit quin occideretur.&, Propius nihil eſt factum, quàm ut occideretur. L. Propior. de Cl. 190 b, Hoc unum illi, ſi nihil utilitatis attulit, abfuit: ſi opus erat, de- fuit. de Or. 89 a, Quid huic abeſſe poterit de max imarũ re- rum ſcientia? de Leg. 157 a, Abeſt enim hiſtoria literis no- ſtris:i d eſt, deeſtde Ciar. 190 b, Aberat tertia illa laus, quæ
permoueret animos. AB SVMO, ms. conſumo. pro Qu. 6 a, Hortenſius à me petit, ne dicendo tempus abſumam.
ABSVRD EF). Tuſc. 177 b, Aut ſi⸗ bſyrdè canat is qui ſe habe
ri uelit muſicum. cõtra Rul. 7u b, Prætori imperat, quàm id pſum zbſurdè, nihil ad me. de H. 333 a, Nihil tam abſur dè dici poreſt, quod non dicatur ab aliquo philoſophorum.
ABSVRD VS,, um. abſonus, quod omnium mentes aſpernè tur ac reſpuant. de Orat. uu6 b, sin planè abhorrebit& erit abſurdus, ut ſe continear, admonebo. de Orat. 146 b, Vox extra modum abſona& abſurda. pro Syl. ¹8a, Iam uerò il
lud quàm ineredibile, quàm abſurdũt qui,&c. pro Cor. 62 b, Er ſimul abſurda res eſt, caueri fœ dere, ut,& c. de Pro. 75 b, Nam& non ſortiri ab ſurdum eſt,&c. J. A. 215 a, Quo quid abſurdius dici aut exiſtimari poteſt?de Finib. 73 a, Quo ni- hil mihi uidetur eſſe abſurdius. de Di. 83 a, Abſurdoq́; ſono fontes& ſtagna cietis. Att. 252 b, Tempus diſceſſus abſur- dum:id eſt, alienum, ſue intempeſtiuum.
1.
AàBSYRTVS, u. Frater Medeg, apud Pacu. Aegialeus ‚de .69 a. 4 „ 1v AN S, tis. affluens, cireumfluens, copioſus. de N. 23 b, Vira abundans bonis. de Or. 92 2, Homo abundanti do- ctrina, incredibili quadã uarietate rerũ& copia. de Or. 86
b, Gręci non ſolàm ingenio& doctrina, ſed etiam Belo ſt diod; abundantes. de Orat: uz b. Timeus rerũ copis,&e en- tentlarum uarietate abun dantiſsimus. de Clar. 186 b, Non erat abundans, non inops tamen pro Qu. 7 a, Neposnon adeſa iam, ſedabundanti pecunia. Offic. 6 a, Vir abundans bellicis laudib. Cn. Pöpeius. J. A. 73 2, Multa& lauta ſupel lex, nö illa quidem luxurioſi hominis, ſed tamẽ abundãtis. ABVNDANTER, copiosè, largè. de Orat. 12 b, Copioſè& abundanter loqui de aliquaré.& 147 b. Item ad Her. 16 a, Saris abundanter demöſtratum eſt.& Abundanrius.)(an-
guſtius. Top. 224 3.
—
ABVNDANTIA, tic. copia, ubertas, afflustia, magnitudo,
EZ B 10 copia rerum. de In. 83 a, Aliquarum copiarum magna abun dantia. de Orar. i5 4 a, Rerum abundantia. Epiſt. 95 b, Abun-
dantia ocij. alibi, Abundantia quadam amoris erga me tui.
contra Rul. 64 a, Vbertas agrorum abundantiaq; rerum o- mnium. de Amic. 106 a, Circumfluere omnib. copij:, arque in omnium rerum abundantia uiuere. de Am. u12 b; Suppe- dirare alicui omnium rerum, quas natura deſiderar, abun- dant iam& copiam.
ABVNDP, affatim, largiter, copiosè, plena manu At. 275 b,
Omnia alia ſic abundè adſunt, ut cũ quolibet antiquorum comparari poſsit. de D. 109 3, Erit abundsè ſaris factum toti
hnuic quęſtioni. Ar. 39 b, Plena manu aliquem laudare.
ABVND O, 23. affluo, redundo, circumfluo, magnam copiäã
quis, quę nonis April. fecit, abunddre debeam, co gor mu-
A
ui, Prima fugit.
A
87
1
A
habeo.)(„Deficior. Ep. 153 a, Tu conſilio non eges, uel abun das potius. Offi. a, Quanquam te M. fili annum iam audiẽ tem Crarippum, abundare oporter preceptis inſtitutis que philoſophiæ. de Orat. 148 a, Cùm ipſi doctrina&ingenijs abundarent. Pro Cor. 58. Cuius oratio omnib. ornamentis abundauit. I. V. 149 b, Circumfluere& abundare omnibus rebus. de L. eg. 186 b, in Cod. Germ. Theophraſtus uerdò, ut ſcitis, abundauit in eo genere rerum Att. 245 b, Cũ ex reli-
ruari. Ar. 3 a, Caieram, ſi quãdo abundare cœpero, ornabo. de In. 30 a, Cũ æquitate cauſa abundauit. Ep. 53 b, Abunda re ingenio. Ep. 95 b, Abundare ocio. Off. 35 a, Earũ rerum, quibus abundaremus exportatio,& earum quibus egere- mus inuectio nulla eſſet. At. 10 2 b, Cau ſam ſolum illa cauſa non habet, cæteris rebus abundat. de Di. 93 b, Siue deeſt na turæ quippiam, ſiue abundat atq; effluit. de Am. 100 a, Ami ci egentes abundant. pro Clu. 56 b, Mulier abundat auda- dacia, conſilio, rationeq́; deficitur. BVOLO, a⸗. de Ein. 87 a, Fluit igitur corporis uoluptas,& prima quæq; abuolat. aliter atq; etiam, auolat, legitur.& pro prima, prona. ſed prima non diſplicet, propter illu d Virgilij Geor. 4. Optima quæq; dies miſeris mortalibus æ-
BVSIO, onis. Orat. 205 a, Abufio, quam catachreſin uocant, ut cum mintũ animum dicimus, pro paruo:& abutimur uerbis propinquis. ad Her. 34 b, Abuſio eſt, quæ uerbo ſimi li& propinquo, pro certo& proprio abutitur, hoc modo: Vires hominis breues ſunn. BVSVS,ſus. Top. 22 a, Non debet mulier, cui uir bonorum ſuorum uſum fructum legauit, cellis uinarijs& olearijs ple nis relictis, putare idad ſepertinere. uſus enim, non abuſus legatus eſt: id eſt, non ut utendo conſumat legatum. BVTO R, abuteris. utor, aliquo mo do, non rectè, uel nõ ſuo
loco, uel ut non conuenit, utor. Capitur eriam inter dũ in
bonam partem, quod exempla docebunt. de N. 14 a, Abute ris ad omnia atomorum regno atq; licẽtia. de N. 56 b, Nos ſagacitate canũ adutilitatem noſtrã abutimur: id eſt, uti- mur. pro Mil. 102 b, Quanquã in hac cauſa, iudices, T. Annij tribunatu, rebus omnib. pro ſalute reip. geſtis adhuius cri minis defen ſionem nõ abutemur. pro Lig. 137 a, Vt ignora-
tione tuaad hominis miſeri ſaluté abuterer. pro S. R. 28 a,
Prorſus ut ueſtro cõſeſſu pro ſumma ſolitudine abutatur. pro Qu. i8 b, Ornamentis alicuius pro ſpolijs abuti. At. un b, Et hic ſermone aliquo arrepto pro mandatis abuſus eſt. pro S. R. 27 a, Abuti legib.& maieſtate iudicum ad quæſtũ atq; ad libidinẽ. I. C. 96 b, Quouſq; tandẽ abutére Catilina patientia noſtrafde Fat. 145 a, Cõmuni igitur cõſuetudine ſermonis abutimur, cũ ita dicimus,&c. Ep. 129 a, Quæ igi tur ſtudia magnorũ hominũ ſentẽtia uacationẽ habẽt, etiã publici muneris, ijs concedente rep. cur nõ abutamur? Ep. 183 b, Sed immoderatè facilitate noſtra abutuntur. Or. 214
a, Gorgias his feſtiuitarib. inſolentius abutitur.
AB VDOS. ad Heren. 41, Statim potitur Abydo.“ A C,&. pro Do. 39 a, Si illa lex eſt, ac nõ uox ſceleris. pro Do.
259 a, Sit ſanè hoc de noſtris ædibus, ac nõ de publicis tem plis. Ep. 197 a, Fauebam& reip. cui ſemper faui,& dignita- ti ac glorię tuæ. In Cat. 104 a, Hunc à tuis aris cæterisq́; tẽ plis ac tectis urbis ac mœnibus arcebis. de Or. 106 b, Virtu tẽ non minis& ui, ac metu tradi. pro Mur. 125 a, Ac de offi- cio defenſionis meæ, ac de ratione accuſarionistuę fortaſ- ſe etiam alia in parte orationis dicendum nobis erit.
Ac, initia cõprehenſionum eleganter tenet, ſequentè uo- ce quæ à conſonãte incipiat. de Or. 35 3, Ac fnit tempus, cũ, Scc. de Or. 68 a, Ac primò quidẽ,&c. J. V. 64 a, Ac nide quid
differat, G&c. I. V. 60 a, Ac uide quantum,&c. Epiſt. 69 a, Ac ne fortè mirere cur,&c. de Orat. 85 b, Ac ne quis fortè,&c. Epiſtol. 68 b, Ac non uereor ne,&c. de In. 42 b, Ac mihi qui- dem uidetur,&c. de In. 42 a, Ac me quidem,&c. de In. 42 a, Ac ſiuolumus,&c. de Im. 42 b, Ac ſi primò fic,&c.& item poſtea, S&c.— Ac, pro quàm. I. V. 10° a, Contrarium decernis, ac paulo 3 3 ant?
N

8 * * *△
* 5 8 8 * 1 8 1 8 4 4 8 *
n A CG antè decreueras. Or. 209 b, Vt contrà dicat, ac accipi ac ſen tiri uelit. de Or. 162 a, Alia dicentis ac ſignificantis diſsimu latio. de Diu. 89 b, Hebes æquè acpecus. I. V. 02 a, Omnia contrà ſunt ac dixiſti. Att. 93 b, Qudò maiorem ſpem habeo⸗ nihil fore aliter ac decear.—
Ac, pro ut, uel quemadmo dum. de N. 60 a, Nõô mihi par ratio cum Lu cillio eſt, ac tecum fuit.
Auxuiæ, ideſt, animus terrore liber. de Fin. 145 a.
ACADEMIA, mia. Gymnaſiũ Athenis, Ceramicus Græed. Axαααννυμμxν el uνααdναμea, ex Sreph. de Or. 93 a, Et longè A- cademiæ illi ac Cycæotuum hoc ſuburbanum gymnaſium
antepono. de Or. 148 b, Ab ipſo Platone Ariſtoteles& Xe-
nocrates, quorum alter Peripateticorum, alter Academiæ nomen obtinuit. de Cla. 775 a, Brutus ex uetere Academia philoſophorũ ſe ctã ſecutus eſt. Epi. 129 b, Noſti enim profe d os adoleſcentioris Academiæ: ex ea enim media,&c. de Orato. 83 b, Inſtaret Academia, quæ quicquiĩd dixiſſes, idipſum te negare cogeret. dę Leg. ¹63 b, Perturbatrix harũ omnium rerum Academia, ſi inuaſerit in has rationes,&c. nimias edet ruinas. de Orat. 91 b. Hic mos erat patrius Aca- demiæ, aduerſari ſemper omnib. in diſput ãdo. Att. 212 b, O Academiam uolati cam& ſui ſimilem, modò huc modd il- luc. Off. 56 a, Nobis autem noſtra Academia magnam licen riam dat, ut quo dcunq; maximè probabile occurrat, id no ſtro iure liceat defendere. Orator. 198 a, Omnis ubertas& quaſi ſylua dicendi ducta ab allis eſt. Or. 19 8 a, Fateor me o- ratorem, ſi modò ſim, aut eriam quicunq; ſim, non ex rlie- torum officinis, ſed ex Academiæ ſpacijs extitiſſe. de Diu. 139 b, Cam proprium ſit Arademiæ 2 iudicium ſuum nullũ interponere, ea probare quæ ſimillima ueri uideantur, con ferre cauſas,& quigquid in quanque partem dici poſsit ex- promere, nulla adhibita ſua autoritate, iudicium audien- tium relinquere integrum acliberum, tenebimus hanc cõ- ſuerudinem à Socrare traditam. de Di. 85 a, Inq́; Academia umbrifera, nitidos Lycæo, Verſus. Cic. de Fin. 225 b. Aca- demia noua& uerus quid.& ibid. Ariſtoteles in Academia uerere numeratur. de Fin. 12 4 a, Conſtituimus inter nos, ut ambulationem poſtmeridianam conficeremus in Acade- mia.& ibid. In de uario ſermone ſex illaà Dipylo ſtadiaà con fecimus: cùm autem ueniſſemus in Academię non fine cau ſa, nobilitata ſpacia, ſolitudo erat ea, quam uolueramus. de Or. 149 a, Ab Arceßla recentior Academia emanauit, Acade micen ſyntax m. Attic. 208. ACADEMICI. Prudenter Academiciàd reb. incertis aſſen- ſionem cohnbuerunt, de Nat. d.i. Academici antiqui, quod ſecundum naturam eſſet, quo iuuaremur in uita, bonum eſſe decreuerunt: Zeno niſi quod honeſtum eſſet, nihil pu- tauir bonum,. de Leg. Academici bonacorporis alia pone bant eſſe in toto, alia in partibus, Acad. q. ed. 2. lib. i. Acade mici conantur oſtendere multa poſſe uideri eſſe, quæ omni no nulla ſunt, quum animi inaniter moueantur, eodẽ mo- do rebus ijs quæ nullæ ſint, ut ijs, quæ ſint, Acad. q. ed. i. li- bro z. Academici conſtituebant ſummum bonum eſſe ex- tremum rerum expetendarum, Acad. q. ed.z. lib.i. Acade- mici dicebant permotiones, ra mabu, utiliter à natura ani- mis noſtris datas, Acad. q. ed.. lib. z. Academici& Peripa- tetici quondam ijdem, Offi. z. Academiei& Periparetici re bus congruentes, nominibus differebant, Academ. q. ed. 2. lib.. Academici ex loci uocabulo, nempe Academia, quæ
gymnaſium erat, nomè habuerunt, ibid. Academici foren-
ſes cauſas agreſtioribus muſis relinquebant, Orat. 7. Acade mici noui contra omnes dicere ſolent, qui ſcire ſibi uiden tur, Acad. q. ed. lib. 2. Academici noui, uerum ſine ulla con tenrione inuenire uolunt, idq́; fumma cura ſtudioq́; con- quirunt, Acad. q. ed. lib.z2. Academici ſummum bonum 4 natura petebant, Acad. q. ed.⁊. li.- Academici ſummum bo-
nũ, quò oia referrentur, nulla alia in re, niſi in natura quæ-
rendum eſſe, eique parendum dicebant, Acad. ꝗ. ed. 2. Iib.1. Academici id habebant decrerum, Nihil poſſe percipi, A- cad. q. ed. lib. 2. Academici mundum ex ijs quæ qualia ap pellant, in natura cohærente,& conrinuata cum omnibus ſuis partibus effectum eſſe uolunt, Acad. q. ed. 2. lib. i. Aca- demici nihil afürmant,& quaſi deſperata cognitione cer- ti id ſequi uolunt, quodcunq; ueriſimile uideatur, de Fin. li bro 2. Acade mici ueri eſſe aliquid non negant, percipi poſ- ſe negant, Acad. q. ed.i lib. 2. Academici uereres mediocrita tes probant,& in omni permotione naturalem uolebant eſſe quen dam modum, Acad. q. ed.i.lib. 2. Academici uolũt probabile aliquid eſſe,& quaſi ueriſim e: ipſumq́; proba- bile, unicam eſſe regulam& in agenda uita,& in quæren- do ac diſputando: hoc eſt, in omni diſputatione& conſide ratione ueri& falſi, Acad. q. ed.i. lib. 2. Academici uolentes perſpicua à perceptis diſtinguere, in errore uerſantur, ut ſentir Lucullus, Acad, q. ed. ,Iib. z. Academici utramq; ar-
ACARNANIAregio. I. P. 100 b. Axa tibi ſim, ad Attic. Auaſaauaſow. Lege Incomprehenſus.
—y—————ͤſ r — 5**— 2——
tem, dlcendi ſcilicet& diſſerendi, uim unam eſſe putant, Acad. q. ed. 2. lib. i. Acade micorum alij omnia incerta eſſe dicebant, alij uerò inter incertum,& id quod percipi non poſsit, diſtinguere conabantur, Acad. q. ed.1. lib. 2. Plato 4- tademicorum& Peripareticorum author, de Fin. b. Faci= lius effugiunt Academicorum calumniam, quæ uberius di ſputantur& fufius, de N. d. 2. Academicorum& aliorum differentia, Acad. 3b. Academicorum diſpurationes nihil aliud agunt, niſi ur in utramq; partem dicendo& audien do eliciant,& tanquam exprimant aliquid, quod aut uerũ
ſit, aut ad id quàm proximè accedat, Acad. q. ed. li.2. Aca-
demicorum more pugnare, de Nat. 74 b. Academicorum nomen unum, ſententię duę, 3. de Orat. Academicorum o- ratio nihil ipſa iudicat, ſed habetur in omnes partes, ut ab alijs poſsit ipſa per ſeſe nullius authoritate adiun cta iudi- care, Tuſc. quæſt. lib. ĩl Academicorum philoſophiam, con- fundere uera cum falſis, ſpoliare nos iudicio, priuare ap- probatione, omnibus orbare ſenſibus, Acad: q. ed.. li. 2. C5 tra Academicos diſſerendum ſit, necne, Acad. q. ed.. lib. 2. Academicos, dum uiſum definiunt& partiuntur,& uiro- rum genera declarant, æafaaViy efficere, quam tamen inue niri poſſe negãt, probat Lucullus, Acad. q. ed. i. lib. 2. 4. Vi- des'ne quãta fuerit apud Academicos uerecundia: Tuſc.q. lib. 4. Cum Academicis incerta luctatio eſt, lib. z. de Finib. Inter Academicos& reliquos philoſophos diſcrimen. Aca. q. ed. i. lib. 2. Academicæ quæſtionis libri quatuor, i3 ad At. Academici terrij proœmiũ, 6 ad At. Academigos libros Ci cero ex duob. ijs quatuor cõtulir, i3 ad At. In Academicis li bris quatuor oſtédit Cicero, quod genus philoſophãdi mi nimè arrogãs, maximeq;& cõſtans& ktes sarhaegerune (Diu. li. z.
8„
AOCEDO, du. adeo, uenio, app ello, addor, ſeu adiũ gor, pro
bo, aſſentior.)((Dece do. I. V. 225 b, 226 a, Qui accefsiſtis En nam, ui diſtis ſimulacrũ Cereris. I. P. 93 b, Non audebat ac- cedere ad ludos. I. V. 265 a, Prædones accedere incipiunt ad Syracuſas. J. V. zu b, Ipſe in oppidũ accedere noluit. Att. 129 b, Non eſt nobis committen dum, ut has legiones quas du bio animo habeo, hoſtis accedere, aut itinere me confequĩ poßsit. de Leg. 183ͥb, Piracus omnino accedere quempiam uetat in funus aliorum. I. V. 262 a, Cum ego noctu ad Hera cliam accederem. f. A. 180 b, Cum inde Romam proficiſcens ad Aquinum accederet, ôbuiã ei procefsit magna ſanè mul titudo. I. A.244 a, Poteréne Ariminum tutò xccedere? Epi. 17 b, Accedere in Apuliam. Epiſt. 46 a, Accedere ad urbem. pro Cecin. 292 a, Accedere in ædes ſuas. Att. 10 4 a, Ne antè in Senatum accederem, quàm rem confeciſſem. de Legib. 170 b, Nullum frigidius flumen attigi, cum ad multa acceſ- ſerim. Att. 23 b, Ad te ut uideo, cominus acceſsir. I. P. 90 a, In regnum iniuſſu populi aut Senatus accedere. Qu. Fr. 322 b, Conſurrexit Senatus cum clamore ad unum, ſic ut ad cor pus eius accederet. Parad, 120 a, Cauſa, quæ quando accedit alteri, id fir propenfius. de Clar. Orat. 180 a, Antonio Phi- lippus proximus accedebat, fed lõgo interuallo tamẽ pro- ximus. Attic. 12 b, Dolor acceſstt bonis uiris. de Orat. io7. Quò plus cuique ætatis accedit, eò fit tardior. pro Cæl. 3 a, Oum paulum iam roboris acceſciſſet ætati. Attic. 79 a, Caſsio, qui Antiochia tenebatur, animus acceſsit. in Vat. 29 b, Non puras fas eſſe uerbum ex ore exire cuiuſquam, quod nõ iucundum& honorificum ad aures tuas accedat. Epiſt. 199 a, Vt quàm maximus his literis cumulus accedat. de Claris 175 a, Manus extrema non acceſsit operibus eius, pro Qu. 18, HIlud quoq; nobis accedit incommodum, quod, Exc. Orat. 216 a, Id ad numeros proximè accedit. de Nat. 20 b, Ad ſimilitudinem Deo propius accedit humana uirtus. Atti. 100 a, Nam Alexidis manum amabam, qnòd tam pro- pè accedebat ad ſimilitudinem literæ tuæ. I. V. 110 a, Siculi
proximè accedunt ad noſtram diſciplinam. Acad. 10 b, Si
maxgna parte ad uerum ipfum aut quàm proximè accedaàr. de Orat. 108 a, Sanè dubirare uiſus eſt Sulpitius, utrius o- ratio propius ad ueritatem accederet. pro Mil. uz b, Proxi-
mè acceſsit ad deos Clodius, propius quàam tum, càm ad i-
pſos penetrarat. de Orator. 229 a, Accedit, ut ne in ipfum quidem Clodium meum infigne odium fuerit. contra Rul lum 78 b, Poſtremd etiam uectigalia ueſtra uenierint, accefferint in cumulum manubiæ ueſtrorum imperato- rum. Atti. 283 a, Accedehat ad beneficij memoriam gratam ratio illa, quæ,&c. id eſt, addebatur. I. A. 1 60 a, Huc ſi quid acceſſerit, non ram mihi quàm uobis acceſſerit. Attic. 7 a, Accedit eò, quòd,&c. Epiſtol. 5 a, Acceſsit eò, ur,&c. Atr. 9 b, Accedit eédem etiam noſter Hortenſius. Epiſtol. 57 b, Accedit eddem uulgi opinio. de Ora. 126 b, Accedit ut ego, Gec. tu autem,&c, Atti, 2u1 a, Accedit enim quod patrẽ,&c. 4& ibi⸗
8
G 12
—

Acad. q. ed.„lib.. rriuntur, c uiro. quam tamen inue q. ed.1. lib. ⁊. 41. Vi- erecundiat Tuſc.q. eſt, lib. z. ge Finib. 103 diſcrimen. Aca. i quatuor, 3 ad At. demigos libros Ci At. In Academicis li s philoſophädi mi dagäsarbitraretur, (Diu. li.z.
lor ſeu adifi gor, pro „Wiacceſsiſtis En d, Non audebat ac= ecedere incipiunt ad dere noluit. Att. n9 s legiones quas du itinere me confequl accedere quempiam aego noctu ad Hera Romam proficiſcens Bit magna ſanè mul tutò accedere? Epi. Accedere ad urbem. Att. 10 4 4, Ne antè feciſſem. de Legib. um ad multa acceſ- acceſtit. I. P. 90 3, accedere. W. Fr.12 d unum, ſic ut ad cor
quæ quando accedit
1180a, Antonio Phi- nteruallo tamè pro- is uiris. de Orat. 107. tardior. pro Cal. t xtati. Attic. 9, muracceſsit. in Vat. re exire cuiuſquam, Jaures tuas accedat. ris cumulus ascedat. cebbit operibus du, incommodum, quo 4 nè accedit. de Nat.
edir humana uirtus.
13
Kibidem, De Scroſa etiam proximè accedit. Qu. Pr. 289 b, Annus tertius acceſsit deſiderio noſtro,& labori tuo. I. V.
162 a, Condemnari malebant quam ad eius conditiones pa
tionesq́; accedere: id eſt, quàm eius pactiones compro-
arc. pro Clu. 53 a, An ur de cauſa eius periculi nihil de- cederet, ad cauſam nouum crimen accederet. pro Quin. 14 a, Cur ex tot creditoribus alijs ad iſtam rationem ne- mo acceſſerit? Of.18 a, Ne iraſcamur intempeſtiuè acceden- tibus. pro Fla. 151 b, Etenim iam his cognitis accedam ad a- lia. de Pinib. in a, Vt propius ad ea Cato accedam, quæ à te dicta ſunt. Atti. 102 b, Tibi non multum ad di gnitatem po- teſt accedere. de Aruſp. 24 4 b, Non multum mihi ſanè poſt ad odium acceſsit. de N. 52 b, Aeſtus maritimi accedentes & recedentes. pro Clu. 19 b, Huic nihil poteſt offenſionis accedere ſine acerbiſsimo animi ſenſu ac dolore.
.
ACCELERATIO, nis. ad Her. 20 b, Continuatio eſt ora
tionis enunciandæ acceleratio clamoſa.
ACCELER O, 7u,. maturo, celero, propero, celeritats adhi-
beo. I. C. 105 b, Si accelerare uolẽt, ad ueſperà eũ cõſequẽtur.
AC CENDO, du. Off. n a, Quaſi lumen de ſuo lumine ac-
cẽdat, facit ut nihilo minus ipſi luceat, cum illi accẽderit. de Vn. 200 a, Deus ipſi ſolem, quaſi lumen accendit, ad ſecun-
dum ſupra terram ambitum. pro Arch. 18 8 a, Quæ jacerent
in tenebris omnia, niſt literarũ lumẽ accẽderet. de Som 128
b, Luna radijs ſolis accenſa. I. P. 80 b, Ego faces iam accẽſas
ad huius urbis incendiũ extinxi. de Or. ↄ4 a, Præclaræ enim
ſe res habeat, ſi hæc accendi aut commoueri arte poſsint.
ACCENSV S,Ii. Accẽſus, ut inquit Aſconius, nomẽ eſtordi-
nis in militia. Erant etiã accẽſi milites, qui ſupplendis mili- ribus, ſeu legionib. quaſi ad legionũ cenſum adſcribebãtur, hiq; uel in demortuorũ locũ furrogabãtur, uel ad necefſa- rias res accerſebãtur. I. V. 90 b, P. Tettius qui tũ accẽſus C.
Neroni fuit.& 122 b, ité Qu. Fr. 292 a, Accéẽſus ſit eo etiã nu- mero, quo eũ maiores noſtri eſſe uoluerüt, qui hoc nõ in be
neficij loco, ſed in laboris ac muneris, nõ temerè niſi liber-
tis ſuis deferebãt, quibus illi quidẽ nõ multo ſecus ac ſeruis
imperabãt. de Leg. 192 b, Vtatur accenſo, atq; lictoribus.
ACCEPTVS, ,um.)((expéẽſus& datus. de Am. 10 a, Hoc
quidem eſt nimis exiguè& exiliter ad calculos reuo care a- micitiam, ut par ſit ratio acceptorũ& datorũ.& ibidẽ, Nec obſeruat ſtrictè, ne plus reddat quàm acceperit. Referre ali- quid acceptum, uel in acceptũ. Itẽ, Ferre uel offerre peeuniã expẽſam. Epiſt. 76 b,& 4 a,& I. V. 95 a, Expenſa Chryſogo
no H-S ſexcéta, accepta pupillo Maleolo retulit.& ibidem,
Chryſogono expéſa lata ſunt.& 1⁹6 a, b, Negabat opus in acceptum referre poſſe.& ibidem, Opus in acceptum retu- lit, pro Qu. R. 47 a, Pecuniam expéſam latam eſſe, uel non
eſſe. pro Deiot. 15 a, Deiotarus omnem quietem ſenectutis
acceptam refert clementiæ tuæ. Ora. 212 a, Tabulæ accepti. pro Qu. 45 a, Tabulæ accepti&expenſi. I. V. 143 a, b, Quas
pecunias ferebat ijs expenſas, quibus cum contrahebat, cas
ipſi iſti referebat acceptas. de N. 77 b, Virtutem nemo un- Tasm Deo acceptam retulit. pro Qu. R. 4 5 a, Scripſiſſet ille, ſibi expenſum ferre iuſsiſſet. pro Cec. 288 a, Se habere ait ar gentarij tabulas, in quibus ſibi expenſa pecunia lata ſit ac- ceptad; relata. pro Qu. R. 46 a, Hoc nomen in codicem ac- ceptum& expenſum eſſe debuit. ꝑro Fla 150 a, Falſas ratio- nes inferre,& in tabulas quodcunq; cõmodum eſt, referre. I. A. 168 a, Ego amplius H-S ducèties acceptũ hęreditatibus
retuli. Atti. 9 a, Quòd uiuo, tibi acceptum refero. I. A.162 b, Quorum nemo futt, qui non mihi uitam ſuam, liberos, for
tunas, rempub. referret acceptam. I. A. 168 a, Omnia mea ma la tibi uni accepta refero: ad Her. b, Quod argentario ob- tuleris expenſum, à ſocio eius rectè repetere poſsis. Ante- quam. 192 b, Sit is animis ueſtris accepriſsimus, qui,&c. de Som. 127 b, Nihil Deo acceptius, quaàm,&c. Tuſ. 23 7 a, Quod approbaris, id gratum acceptumq́; habendum. Epiſt. 190 b, Dolabella in oppugnando malè acceprus in Aſiam ſe contu lit. Bru. Ep iſt. 174 a, Recurri ad copiolas meas: ſic enim eas uerè appellare poſſum. ſunt enim extenuatiſsimæ,& ino- pia omnium rerum peſsimè acceptæ.
ACCERSIO;ſ. aduoco, accio, aſciſco, aſſumo. de Ar. 249 b,
Quorum ludorũ religio tanta eſt, ut ex ultimis terris accer ſita in hac urbe conſederit. At. 258 b, Eum locum Poſsido- nius perſecutus eſt, ego autẽ eius librum accerſiui. I. V. 227 a, Sacra adſcita atque accerſita ab exteris nationibus. pro Cæl. 41 a, Vt riuulus accerſitus& ductus ab ipſo capite ac- cuſatio nis tuæ. I. A. 206 a, Qui ad opprimendam rempub. Brundufio legiones accerſierit. pro Dom. 214 a, Quem à cuncta Italia deſideratum, accerſitum, reuocatum confite- ris. Epi. 189 b, Tarſenſes ultrò Dolabellam accerſierunt. Ep. 173 b, Poſtridie manè à Pãſa ſum accerſitus Bononiam. Epi. 163 a, Senatuſconſultum, quo Plancum in Italiam aecerſi-
ſi non iniuſſu huius expenſum tuliſſet? non ſcripſiſſet, quod
C 14 Ktis. Epiſt. 16 4 b, Cum legionẽ unam ad ſe initio belli aec. ſiſſet Antonius. Attic. n a, Accerſiuit ad ſe, promiſit, intercer. ſit, dedit. de Cla. 196 b, Artes quas cum domi haurire non Poſſes, accerſiuiſti ex urbe Athenarum.
ACCERSIRE, accuſare. ad Her. 4 b,& 5 b, Accerſitur Ce-
pio maieſtatis. de In. 74 b, Quidã eum capitis accerſierunt. pro Cęl. 40 b, Nec ipſe alterum ambitus crimine accerſiret.
ACCERS ITV S,a, um. Tuſculan. 209 a, Studia doctrinæ a-
—
ACCESSIO, Onw. adiectio, incrementum), lucr
liunde accerſita. cerſituq;, ueniſſem.
ACCERSITVS, tus. de Nat. a, Ad eum, ipfius rogatu ac- ACGCERS O, ſ. idem eſt quod accerſio. Attic. i21 b, Dicwar-
chum meherculè diceres accerſi, non unum omnium lo qua ciſsimum. At. 173 a, In oppido aliquo mallem reſediſſe, quo- ad accerſerer. Att. 5 b, Te non modò non accerſam, ſed pro- hibebo. Atric. 35 a, Et ſi erit pugnandum, accerſam ad ſocie- tatem laboris. In Ver. 217 b, Optimum quenq; ad ſe accerſe- bat. de Diu. 78 a, Quo factum eſt ut eum ad ſe rex accerſe- ret. At. 276 b, Quòd fi ſtatueris in Aſiam tibi eundum, nulla erit ad comitia noſtros accerſendi facultas. In Ver. 137 a, Quis erit tam amens, qui te poſt quinquennium ſtatuarum nomine accerſat? Dæ Orarore 157 a, Tranſlationes Grationi ſplendoris aliquid accerſunt. Brut. Attic. 259 a4, Cùm id ma lum quod uitare potueris, ultrò accerſas atq; attrahas. Qu. Frat. 308 b, Pompeius ſe comparat, homines ex agris accer- ſit. Epiſt. 106 a, Vbi ſint, quando accerfantur.
ACCERSERE, etiam accuſare. J. V.131 a, Quod tum magis
inuidioſo crimine, quàm uero accerſeretur.
um ſuper ſor
tem.)(.diſceſsio, abſceſsio. pro R. P. 127 b, Nõ inrelligo, hoc quale ſit, utrum acceſsionem decumæ centeſima ‚an deceſ- ſionem de ſumma fecerit.& ibidem, Acceſsionem mille ta- lentum eſſe factam. I. V. 173 a,& 164 b,& 166 a, H-S quinque acceſsionis cogebantur dare. O ffi. 54 b, Eorum neque accet ſione melior uita fit, nec diſceſsione peior. de Vn. 202 b, Cuùm ad corpora tũ acceſsio fieret, tum abſceſsio. de Di. u5 b, Hæc deceſsio capitis, aut acceſsio, ſubitône fieri poteſt? Orat. 20% a, Vt quanta ad rem, tanta ad orationem fiat ac- ceſsio. Epiſt. 134 b, Magnam perditi hoſtes acceſsionem Gbi feciſſent, ſi,&c. Att. 193 b, Meq́; hac ad maximas ægritudines acceſsione non maxima libera. At. 262 a, Ad ueteres neceſsi- tudines magnam attulit acceſsionem tua uoluntas erga me. Epiſt. 18 b, Quantęcunque tibi acceſsiones fient& for- tunæ& dignitatis. I. P. 99 a, Cum tibi ad priſtinas clades acceſsio fuiſſet Aetoliæ interitus. I. P. 97 b, Tum quidem ti- bi etiam acceſsio fuit ad necem Platoris, Pleuratius eius co
mes. Officior. 29 a, Hanc Scaurus demolitus, acceſsionem adiunxit ædibus.
ACCESS VéS, ſus. acceſsio, appulſus, aduentus.)(Receſſus.
de N. 2 b, Acceſſus ad res ſalutares, à peſtiferis receſſus.Att. 23 a, Id Atuis literis, quas ad me de acceſſu tuo miſeras„di- ſcrepabat. Pro Mil. uu b, IIli acceſſus ad urbem nocturnus metuendus eſt. de N. 30 a, Solis accefſſus diſceſſus q́. de Ora. 159 b, Luna acceſſu& receſſu ſuo, ſolis lumen accipit. de Di. 115 b, Quid de freris aut de marinis æſtibus dicamè quorum acceſſus& receſſus lunæ motu gubernantur.& 2 a, Acceſ- ſu& receſſu ſtellarum cœlum commutari.
ACCIDEREad pedes alicuius. Att. 9 b, Ad pedes omnium
ſigillatim accidente Clodio, ut conſules populum cohor- tarentur ad rogationem accipiendam.
ACCIDIT bat. euenit, uſu uenit, cadit, caſus incidit, tempus
incidit, fit ſæpe ut,&c. id accidit, Xc. id factum eſt,&c. po- teſt accidere ut,&c. poteſt fieri ut,&c.
ACCID G, dis. euenio, obtingo, aduenio, interuenio. de N.
13 b, Quod in illo mihi ſæpe uſu uenit, idem modò cum te audirem, acciderat ut,&c. Ep. 9z a, Timebam ne euenirent ea, quæ acciderunt. pro Cecin. 287 b, Vr negocia mulieris, ſi qua acciderent, ſuſciperct. At. 127 b, Accidere autem mihi no lebam, quod dolco uiris fortiſsimis accidiſſe. de Som. 139 a, Fxuſtiones terrarum, quas accidere tempore certo neceſſé eſt. de D. u12 a, Nihil fieri, nihil accidere, nihil euenire poteſt, niſi quod,&c. At. i0 b, Id autem ut accideret, commiſſum eſt
Hortenſj conſilio. Off. 55 a, Credo ſi quando dubitatio accidit, quale ſit id de quo conſiderat. At. 10 a, Qucris ex me quid acciderit de iudicio. de D. 92 b, Miki Aperitis in Afia prædictum eſt, fore eos euentus rerum, qui accide- runt. pro Qu. 2 a, Id accidit prætoris iniquitate.& ibid. Quodeorum portentia factum eſt qui,&c. Att. 129 a, Quod
ueritus ſum factum eſt, ut Domitius implicaretur. de Di.
112 b, Nihil pro certo futurum eſt, quod poreſt aliqua pro- curatione accidere ne fiat. pro Pl. 262 a, Nihil, ut plerunque cuenit, præter opinionẽ accidet. I. P. 86 b, Illud etiam acci- dit præter optatum meum, ſed ualde ex uoluntate, ut in fu- rorem incideres. Att. 2 63 b, Cum Cæſar oſtédiſſet,&c. acci- dit ut ſubitò ille interiret. Epi. 40 a, Nihil tam præter o pi- 4 4 nionem
9

— 2 v 1 5
nichem meam accidere potuit. de In. 7J0 a, Si quid pupillo
accidiſſet. I. A. 154 b, Si quid mihi humanitus accidiſſet. I. V.
157 a, Calamitas, quæ omnis propter auaritiã ipſius acci- dit. pro Pomp. i5 a, Si quid de eo factum eſſet. de Am. 97 a, Nihil mali accidiſſe Scipioni puto, mihi accidit, ſi quid acci dit. Atti. 122 b, Moriar, ſi magis gauderem, ſi id mihi accidiſ- ſet. Ep. 206 a, Tamen mihi crede, ſingulares huic municipio calamitates accidiſſe. ad Her. 16 a, Multa mala alicui caſura eſſe. de In. 0 b, Quid ipſi caſurum ſit. Epiſtol. 241a, Quid caſurum ſit, incertum eſt. I. V. 231 b, Mirum quendam dolo- rem accidere alicui: Part. 237 a, Aliquid diuinitas accidere. de Orat. 127 a, Nihil mihi ad dolorem acerbius accidere po
tuit. I. V.3 0 b, Quid mihi optabilius ad immortalitatẽ glo-
riæ potuit accidere? Att. 85 a, Quod uideo tibi etiam nouũ accidiſſe tanquam mihi. Epiſt. 40 b, Quæ ſcribis ad me, mi- nimè mihi miranda,& maximè iucũda acciderunt. Epiſt. 30 b, Cognoui omnia, quæ à me profecta ſunt in te, tibi acci- diſſe gratiſsima pro Plan. 271 b, In quibus ipſi aculei, ſi quos habuiſti in me reprehendendo, tamen mihi non ingrati ac- ciderunt. At. 3 b, a, Nam mihi omnia, quæ iucunda ex mori- bus alterius homini accidere poſſunt, ex illo accidebant. Ep. 41 a, Illud mihi permirum accidit, tantam temeritatem,
&c. At. n0 b, Hoc mihi accidit iucundiſsimum. Attic. 49 a,
uod me uetas quicquam ſuſpicari accidiſſe ad animum tuũm, quo d,&c. de In. 6² b, Hoc mihi uoluntatis accidit, ut ſcriberem,&c. At. 9 b, Ad pedes omnium ſigillatim acciden te Clodio: aliàs, accedente. Abijcere& proijcere ſe ad pedes alicuius. L. Pes,& Abijcio.
ACCIO, cu. accerſo, uenire jubeo, euoco. At. 68 b, Tu inuita
mulieres, ego acciuero pueros. Attic. 220 b, Hic igitur, ſi ac- cierit, accurram. de Ar. 240 b, Aruſpices acciendos ex Hetru ria arbitror. de Or. 156 a, Philippus, qui filio Ariſtotelem do ctorem accierit.
ACCIPIO, pu. capio, recipio, tracto, interpretor, intelligo,
mutuor. Qu. Frat. 315 b, Accepi literas tuas datas Placentiæ, deinde alteras poſtridie datas Blandenonæ. Itaq; præclarũ à maioribus accepimus morem rogandi iudicis, de Off. 60 b. Quas eum dolo malo maneipio accepiſſe de Vario dice- ret. i. à Vario. Certè humanitatem ijs tribuere debemus, à quibus accepimus, Qu. Pr. 298 a, b. Cum optatiſsimum nun cium accepiſſem te mihi quæſtorẽè obtigiſſe, Epi. 29 b. Cum imparatam iam Capuam accipere nolui, At. 128 a. Cum de plebe conſulem non accipiebant, de Ora. 16 b. Tenere, quæ didiceris in accipienda cauſa, de Ora. 141 a. Accepimus con- ditiones, ſed ita, ut remoueat præſidia, Epiſtol. 261 a. Quæ contuens animus, accipit ab his cognitionem deorum, de N. 57 a. Quin iudicium acciperet in ea ipſa uerba, quæ Næ- uius edebat, non recuſabat, pro Qu. u b. ibi. Cum is iudi- cium acciperer pro Quintio, cui tu,&c. Cum exploratum habere cœpero, Cæſarem honoribus, quos acceperit, extra- ordinarijs fore contentum, At. 275 a. Nunc primùm hoc au res tuæ crimen accipient, I. V. nz a. Imperat Agyrinenfibus, ut decumas ipfi publicè accipiant, I. V. 153 a. Quemadmo- dum ij ludi accipiantur, Att. 249 a. id eſt, placeant. de Off. 103 b, Animus mollis,& ad accipiendam,& ad deponẽdam offenſionem, Attic. 14 a. Terga boum non eſſe ad onus acci- piendum figurata, de Fin. 8 a. Cum palmã iam primus ac- ceperit, de Cl. iso a. Tam bonus gladiator, tam citò rudem accepiſti? I. A. 4 b. Cum par uoluntas accipitur& reddi- tur, Epiſtol. 60 a. Remp. illis accepi temporibus eam, quæ penè amiſſa eſt, Poſtqu. 199 a. Rogationem ſuaſit eam, qua accepta, eſt hoſtibus deditus, de Of. 74 a. Quo deprecante, accepta lex non eſt, Off. 74 a. Laodiceæ me prædes acceptu rum arbitror, Epiſtol. 28 b. Cum me pro puero reſp. acce- piſſet uadem, Attic. 289 a. Accipere uulnus, Attic. 79 b. Acci- pere plagam, ibidem. Accipere pecuniam ob rem iudican- dam, Attic. 23 a. Pecuniam adoleſcentulo grandi fœnore, fi- ducia tamen accepta, occupauiſti, pro Flac. 157 a. Qui teſti- monium publicum mandataq; acceperant, I. V. iu b. Luna ſolis lumen accipit, de Orat. 159 b. Hoc etſi multis modis reprehendi poteſt, tamen accipio quod dat, de Finib. 82 a. Quod dar accipimus, Epiſt. 2 b. Et tamen ab illo apertè, te- ctè quicquid eſt datum, libenter accepi, Attic. a. Si ſedant & ſua ſponte, accipio quod datur, de Orat. 125 a. Bibulus prouinciam acceperat, Epi. z3 a. Suaue mihi quidem, ut ui- detur tæıε ad Cæſarem, ſed quæro locupletem tabellarium accipiat, At. 328 b. Quod ego ita libenter accipio, ut,&c. E- piſt. 77 a. Sit enim mihi tinctus literis, iſta ipſa præcepta ac- ceperit, de Or. u6 b. Voluptatem hanc eſſe ſentiunt omnes, quam ſenſus accipiẽs mouetur, de Fi. 65 a. Accipere aliquid in bonã uel malam partem, Epi. 36 a. Accipere beneficium in contumeliam, Attic. 24.2 b. Accipere aliquid grauiter, de Or. 28 a. Quicquid in eum officij contuleris, id ita accipiaà, ut in me ipſum te putẽ contuliſſe, Ep. 144 a. Atque fortiter
A C 16 hoc uelim accipias, ut ego ſcribo, Att. 247. Ea te moderatè accep iſſe, Epi. 167 a. id eſt, æquo animo. Quanto nunc hoc idem accipiet aſperiusꝭ Atric. 135 b. Accipere aliquid ſeuerè,
pro Cæl. 49 a. Periculosè dico, quẽadmo dũ accepturi P. C. ſitis horreo, ſed quæſo oroq́; uos; ut accipiatis ſine offen- ſione, quod dixero, I. A. 210 b. Vt uolet quiſq; accipiat, pro Deio. 148 b. Quòd rogas ut in bonam partem accipiam fl qua ſunt in tuis literis quę me mordeant, ego uerò in opti- maã, At. 175 a. Accipiet in optimnã partẽ C. Pãſa. Etenim dicã animo amiciſsimo, pro Cæl. 49 a. Illud non accipio in bo nam partẽ, quod ad me refers, Attic. 264 b. Cuùm uerbum in duas plurèsue partes accipi poteſt, ad Her. 40 b. Quæ qui- dem te in eam partem accepta ſunt, ut eũ ampliſsimò re- gis honore affeceris, pro Deiot. 146 a. Eà iudices ſpero à uo bis eſſe in bonã parts accepta, pro Arch. 192 a. Tento te quo animo accipias, Epiſt. 253 a. Sed bonam in partem accipies,
Att. 52 a. Accipere aliquid in aliam partem ac dictum ſit, ad
Her. i3 b. Et hæc accipienda amicè, cùm beneuolè fiunt, de Am. u2 b. Vereor quomodo hoc accipias, ad Her. 36 a. Quẽ- admodum hoc accepturas exteras nationes putaſti? J. V. 215 b. Velim ſic hoc accipias, ut àme dicitur, dicam certè quod ſentio, de Aruſp. 255 b. Patienter accipere admonitionem, de Am. uz a. Durius accipere hoc mihi uiſus eſt, At. 2 2.
Accipere aliquem bene uel malsè, id eſt tractare. Ep. 107 b, Tum quòd Epicurum tuum Stoici malè accipiũt. Accipitur
ſatis malè à Curione,& totus eius ſecun dus conſulatus exa
gitatur, Epi. i2i b. Copiæ extenuatiſsimæ,& inopia omniã
rerum peſsimè acceptæ, Bru. Ep. 174 a. Spartæ pueri uerbe-
ribus accipiuntur ad necem, Tuſcul. 182 a. Nos Aſia accepit admirabiliter, Attic. 75 b. Malè accipere aliquem uerbis, I. V- 104 b. Hominem multis uerbis malè à me acceptum dimi- ſi,I. V. 10 a. Aliquem ad epulas recipere,& eum bene uel ma- I& accipere, Tuſc. 222 b. Pèſt autẽ regio apparatu accepti, ſer monem in multam noctem produximus, de Som. 126 b. E- go uerò hilarè à te acceptus ſum, de Ora. 135 b. Conuiuæ hi- larè& bene accepti, Attic. 263 b. Leniter clementerq; homi- nem accepit, I. V. 220 b. Accipere hoſpitem, Epiſt. 103 a. Acci- pere aliquem hoſpitio, At. 32 a. 3 Accipere, pro admittere. Hic tu me etiam inſimulas, neo ſatis factionem meam accipis, Ep. 101 b. Sed in hoc homine nullam accipio excuſationem, Epiſt. 25 b,& 198 b. Accipere iniuriam. L. Iniuria. Accipere cauſam, id eſt excuſationem, Epi. 264 a.& Attic. 274 b. Cauſam tuam noſco, id eſt acci- pio.& I. P. 82 a. Accipiam equidem dolorem, mihi illum iraſci, Atti. 8 5½ b. Accipere detrimentum, pro Pomp. 6 b,& 16 b. d Accipere ignominiam& calamitatem. I. V. 256 a,& 120 a, Accipere contumeliam. Vt cum me hoſpitio accipias, exiſti- mationem te aliquam putes accipere, Ep. 136 b. Ea quæ pa- rum acceperis, quærere, de N. 60 b.& ibi. Ea quæ minus in- tellexeris requirere, cũ cauſam ſumebas, illud accipiebam. Accipere, pro intelligere ſeu interpretari. Epiſt. 5 b, Quæ gerantur accipies ex Pollione. Epiſt. 35 a, Cognoſce ęquita- tem expoſtulationis tuæ. de In. 76 b, In hac lege hanc cau- ſam accipi minimè oportet. de In. 58 b, Vim uerbi in aliud atq; cæteri accipiant, poſſe ducere. de Or. 132 a, Ad uerbum,
non ad ſententiam rem accipere. de Ora. 33 a, Hunc lOocum,
ſiquidem ego te accipio dicere Arpinum germanâ patriam eſle ueſtram. de Leg. 170 a, Vt contrà ac dicat accipi ac ſenti- ri uelit. Or. 209 b, Sed quem accipio ipſe oculis atq; animo ſenſum, hũc uerè apud uos, ut potero planiſsimè exponam. J. V. 15 a, Vt de Socrate accepimus. Off. 18 b, Accepiſſent q́; fama& auditione eſſe quoddam numen,&c. de N. 45 a, Cũ græcas literas M. Catonè in fenectute didiciſſe acceperim. Acad. ꝛ a, Ceremoniæ ab omni uetuſtate acceptæ. de Ar. 250 a, Sic enim à maioribus noſtris accepimus. I. V. 64 a, C. Ma-
rius duas ædilitias accepit repulſas. pro Plan. 269 b,& ibid.
Accipere offenſionem in ædilitate.
Accipere aliquè in amicitiam, At. 37 b. Accipere aliquem in ciuitatem, Of. 8 a. Accipere falſam opinionem de aliquo, Epi. i3 b. id eſt, habere falſam opinionem de aliquo. de Or. 103 b, Sit boni oratoris multa auribus accepiſſe.
ACCEPTIO, nis. Top. 223 b, Nam neq; deditionem, neq; donationem ſine acceptione intelligi poſſe. ACCIPITER uu, auis rapax, coturnicum auida. de N. 6 G a, Accipitres, aſpides,&c.& Hor. 43. ACCITVS, um. Sal. in Cic. 270 b, Cicero arreptitius, acci- tus,& paulò antè incitus huic urbi ciuis. ACCITVS, tus. accerſitus. I. V. 16² a, Accitu alicuius euocari. ACCIVS, cj. de Cla. 174 a, Veſter etiam D. Brutus M. filius, ut ex familiari eius L. Accio poeta ſum audire ſolitus,&
dicere non incultè ſolebat,&c. Pro Arch. 190 b, Dec. qui-
dem Brutus ſummus ille uir& Imperator Accij amiciſsi- mi ſui carminibus templorum ac monimenrorum aditus exornauit
17
9 2
niypr intel nit d AC0 uerle tion⸗ mod iſte ſuas Nos, neſt id m acco magt exacl b. Vt comp ſunt ) b. Ci natio alicum are, Accon rum a puta dinis de 0. teſt a Uerſu

ones putaſti? IVnn ur, dicam certa quod dere admonitionem uiſus eſt, At.3 2 iſt tractare. E p.10 b
le accipiũt. Accipitur an dus confulatus exa ima,& inopia omniũ Sparta pueri uerbe. 11a. Nos Aſia accepit ee aliquem uerbis, I. V. 1me acceptum diwi- & eum dene uel ma⸗ apparatu accepti ſer nus, de Som. 126 b. B. dra. 3 b. Conuiuæ hi. ter clementerq homi- item, Epiſt. 103 a. Acci-
he etiam inſimulas, neo b. Sed in hoc homine 25 b,& 193 b. Accipere n, id eſt excuſationem, uam noſco, id eſt acci-
illum iraſci, Atti. 5z b. b,&16 b. tem. I. V. 256 4,& 03, oſpitio accipias exiſti- „Ep. 36 b. Ea quæ pa- ibi. Ea quæ minus in- bas, illud accipiebam. retari Epiſt.; b, Qua 3 2, Cognoſce equita- „In hac lege hanc cau⸗ b, Vim uerbi in aliu ſe Or. 31a, Aduerbum, Ora.z* Hunc locum, num germand pattfach ac dicat accipi ac ſeuti⸗ ipſe oculis atg; animo o planißsime erponam. Ofub⸗ Acctpifentc amen,&c. de N. 4 5 ute didiciſſe acceperim. ſtate acceptæ. d pimus.I.V. 4 ³
dn Plun. 169 b K dic.
liquem „b. Accipere a ꝗ
iquo nopinionem de aliquo,
. e Or. onem de aliquo. epit e.. geditionemneg;
3a. de N.”„
us ac mnech? 1 gi poffe.. aul ernicum
127 A C exornauit ſuorum. ad Her. P. Mutius eum qui L. Aecium poetam nominarart in ſcena, condemnauit. In Bruto, Accius cum Pacuuio ſene admo dum, fabulam docuit. Famil. lib. 9. Accij OCenomaus, tragœdia. ad At. lib. 16. Accij tragœdia Ti
reus. Famil. lib. 7. Apud Accium Philoctetes, air. De Nat. lib.
3. Nec pollum Acci] Nanij Lituum contemnere. ACGOIVS hiſtoricus. de Leg. lib. 1. ACCIIcuiuſdam perfidia in Ciceronem. Ep ad kr. lib. 1. ACCIANVS, ab Accio. Tuſ. 204, Hincille Agamemnon Ho mericus,&cidem Aceianus. .CCLAMA TIO, onu. adelamatio, admurmuratio, excla- matio. de In. 4 7 b, Quod genus ſtrepitum, acclamationem, ſtatim non incommodum eſt inijcere.&, Acura& artenua- ta nimis acclamatio, ad Her. 20 a,& ibi. Exclamatio pro eo- dem& de Or. 139 b, Vitanda eſt acclamario aduerſa popu- li. Qu. Frat. 396 b, Caro contradixit maxima acclamatione benarus. Pompeius non modò acclamatione, ſed conuicio K maledictis impeditus fuit, Qu. Fr. 30 8 a, Acclamario ad- Hocatorum Clodij, Attic. iu a. ACCLAMO, M. de Clar. 183 a, Sed tamen non metuo ne mi- hi acclametis.&, kloſtis omnibus qui acclamatſenr. I V. 162 1 acclamari ſolet. Pro Mur. 128 a, Is non auſus eſt dicere, quot millia fundus ſuus abeſſet ab urbe. nam cùm dixiſſet minus
abeffe LIII, populus cum riſu acclamauit, ipſa eſſe. pro Ce
cin. 209 a, Ne acclametur. J. P. 93 b, in malam partem. ACCLIVIS, ue. arduus, erectus. Quin. Fr. 319 b, Ea uiæ pars ualde accliuis eſt.— ACCOL. Alæ. iuxta aquas montésue habitans. In Ver. 226/ b, Ennenſes omnes ſacerdotes, omnes acco læ atque antiſtites Cereris efſe uidentur. 8 ACCOI. O, Ms. Or. au a, Vos qui accolitis Hiſtrum fluuium, ex Mæuio.&, Illa gens quæ illum locum accolit, ſenſu au- diendi caret, de Som. 129 a.
ACCOMMODATE.Or. 207 b, Definire aliquid ad popu
larem intelligentiam accommodatè. Dicere quàm maximéè ad ueritatem accommodatsè, de Or. 9 a.
ACCOMMODATIO, Ous. In Ver. 191 a, Ex huiuſmodi ini
3
rio, atque ex liberalitate cc accõmodatione magiſtratuum, conſuetudo aſtimarionis intro ducta eſt. ACCOMMOPDATVS, 2, um. aptus, congruens, cõſtitutus. Acad. lib. 2. Nam quomo do nom poôteſt animal ullum non appetere id quod accommodatum ad naturam appareat. Græci id oiwdow appellant. de Orat. 103 a, Sententiæ ad pro- bandũ accômodargę,& uerba ad audiendum iucunda.&, A- nimi motus probandi, qui item ad naturam accommodati ſunt, Oft. 20 b. Oratio ad perſuadendum accommodata, A-
cad. 45 a. Animi præparati rebus ad trãquillitatem accom-
nodatis, de D. 105 b. Nunquis ueſtrum ad uim, ad facinus accommodatus eſte'nemo, contra Rul. 9o a. Minimè ſum ad 1 1.— 3 te cõſolandum accommodatus, Epiſt. 71 b. Accommoda-
tum ad rem de qua ag tun ad Her. 2 a. Hæc lex uobis accom
modata acq; utilis eit, contra Rul. 68 b. Numeri fingularis orationis generibus accommo dati, Or. 216 a,& pro Clu. 18 a. Fompeij ratio, quæ fuit accõmodata L. Syllæ deſcriptio- ni, pro Flac. 152 b. Sed te conddo ea eſſe tacturum, quæ mihi intelligis eſſe accommodata, Epiſt. 32 a. Tunc mihi ille di- xit perfore accommodatum tibi, ſi, G&c. Epiſt. 33 a.
ACCOMMODO, 2. cõmodo, apto, retero, naturã meam
uerſo,& ad tempus rego. Ep. 203 b, Peto à te, ur ei de habita tione accommodes. Largiendi ratio& ad facultates accom modanda,& mediocritate moderanda eſt, Of. 45 b. Si quid iſte ſuorum ædilibus accommodauit, I. V. 229 b. Ait, ſe ædes ſuas cuidam amico ad nuptias accõmo daſſe ‚ad Her. 40 a. Vos autem, dum illi placere uultis, ad tẽpus ei mendacium ueſtrum accommo dauiſtis, pro Cęl. 40 b. Illud ſi ſciſſem, ad id meas literas accommo daſſem, Ep. 58 b. Meum conſilium accommodabo ad tuum, Epiſt. 29 b. Qui ſe ad remp.& ad magnas res gerendas accommodauerunt, Off. 14 b. Ad uos exacuendos accommodaui orationem meam, de Orat. 95 b. Vt libenter ad eius teſtimonium ueſtrum iuſiuran dũ ac- commodetis, pro S. R. 35 a. Si qui dies ad ruſticandum dati ſunt, ad eorum numert accõmo do, quæ ſeribo. de Leg. 157 b. Ciceroni hoc uelim proponas, ut ſumprus huius peregri nationis accommodet ad mercedem Argileti, At. 197 a. Ad alicuius arbitrium& nutum totum ſe fingere& accommo dare, pro Dom. 340 b. Vt ſe exta ad immolantis fortunam accommodent, de D. us b. Accommo dare fabulas poeta- rum ad ea quæ dicimus. Africanus ille coronam ſibi ad ca- put accommo dans, de Or. i32 a. Hæc noſtra oratio multitu- dinis eſt auribus accommodanda ad oblectandos animos, de Or. 123 a. Vulgare exordium eſt, quod in plures cauſas po teſt accõmodari, ut cõuenire uideatur, de In. 4½ a. Vt ijdem uerſus alids in aliam rem accommodari poflent, de D. i31 b.
Eſtura Hoſtienfis, cui cam prætores ſortiuntur, etiam
b— A C 19 Quod in plures cauſas accõmodari poteſt, ad Her.; a. Ra- tio, quæ alij expofitioni poteſt accommo dari„ad Her. i3 a. Accommodare unum alteri, ad Her. 27 b. Accommodare u- nam rem ad aliam, ad Her. 1 a. Accommodare tempus ad u- nius uoluntatem, Ep. 2 a. Vt perornãdaæ litis tẽpus quoad
per leges liceat, accommo det, Of. 60 b. aliter perorandæ. de Vniuerſ. Accommo dans, medium medio copulabat. ACGRESOCO, ſuwz. creſco. de In. 74. b, Flumen enim ſubitd accreuit. Saluſt in Cicer. 271 a, Redde rationem, quantum patrimonij acceperis, quid tibi litibus accreuerit. Cornel. Nepos in uita. At. 272 a, Poſtquam indies dolores accreſce- re febres q́; acceſs iſſe ſenſit. ACCRETILO, onis. amplificatio. Tuſcul. 162 b, Lunam ac- cretione& diminutione luminis, quaſi faſtorum notantem & ſignificantem dies. ACCVBATIO, onis Off. 26 a, Status, inceſſus, ſeſsio, accuba- tio. de Sen. 86 b, Accubatio epularis amicorũ, ingreſſus, cur- ſus, accubat inclinatio, ſeſsio, comprehenfio. de N. z0 a. ACCVB O, as. accumbo. I. C. 106 b, Qui mihi accubantes in cõuiuijs eructant ſermonibus ſuis cædem bonorum. Hæc ſcripſi x. Cal accubans apud Veſtorium. At. 227 b. AGCVMB O, bt. accubo, cubo, diſcumbo. I. V. 252 a, Mulie- bria quotidie conuiuia erant, uir accumbebat nemo. Huc te balneo, priuſquam accumberes ducere uolebat, pro Deio- taro 14 b. Lacedæmonij, qui quotidianis epulis in robore accumbunrt, pro Mur. 142 a. In conuiuijs Græcorum mulie- res non accumbere, In Ver. 89 b. Oum lauti accubuiſſent, de Orat. 57 a. Cæſar unctus eſt accubuit, Attic. 222 a. Accubue- ram hora nona, cùm ad te harum exemplum, in codicillis exaraui, Epiſt. 142 b ACCVMVL O, s. conſtruo, coaceruo. contra Rullum 77 b, Auget, addit, accummulat aurum ex præda. ACCVMVLATISSIME ad Her. 6 a, Vt munus accumu- lariſsimè tuæ largiam ur uoluntati.& Ep. 220 b, Liberaliſsi- me& accumulatiſsinmè polliceri cuipiam.. ACCVRAT E, diligéter, ſtudioſe, exquiſitè. Attic. 126 a, Ac- curatè uelim perſcribas tuam ad me ſententiam. Accuratè & exquiſitè diſputare de aliqua re, de Cl. 190 b. Accuratè ſa nè& diligenter de dijs immorrtalibus diſputatũ eſt, de Nat. 5 a.& Cla. 172 a, Accuratè diligenterq́;& ſtudioss facere ali quid. Part. iud a, Illud tamen arctè tenent, accurate ã defen- dunt. Attic. 254 a, Is egit mecum accuratè multis uerbis, tibi ut reſponderem. At 74 a, Scripſi ad eum accurats. pro Arch. 189 a, Accuratè cogitateq; ſcribere aliquid. AGCCVRA TIO, Onu. de Clar. 186 b, Ininueniendis compo- nendisq́; rebus mira accuratio, id eſt, cura,& diligentia. ACCVRATVS,, um. meditatus, exquiſitus. At. 101 b, Lite- rarum tuarum accuratiſsima diligentia mirum in modunt delectatus ſum. de Oratore 8% a, Accurara orationis copia. de Or. 130 a, In tali cœtu& tam accurato ſermone. de Cl. i91 a, Accuratum& exquiſitum dicendi genus. de Am. 101 a, Ac- curata oratio alicuius. ACCVRO, as. curo, guberno. de In. 54 a, Melius accurantur quæ cõſilio geruntur, quàm qus ſine cõſilio adminiſtrãtur. ACCVRRO,rb. ad aliquem curro. Att. 35 b, Expeditus faci- to ut ſis, ſi inclamaro, ut accurras. Attic 220 b, Hic igitur ſi accierit, accurram. pro Ra. 94 b, Cùm cuncta nobilitas ac iu nentus accurrerct. Att. 229 b, Lepra me rogat ut ſi quid ſibi opus ſit, accurras. Att. 239 a, Accurres in Tuſculanum, ut ſcri bis. de D. 136 b, Iſtæ im agines ita nobis dicto audiétes ſunt, ut ſimulatq; uclimus, accurrant. Off. 74 b, Is accurriſſe Ro- mam dicitur. Epiſt. r28 a, Nos accurremus ad te. ACCVSABILIS,e. Tuſcul. 225 b, Quorum omnium accu- ſabilis eſt turpitudo: id eſt accuſanda. ACCVSATIO, Onis. nominis delatio. de Clar. 176 a, M. Bru- tus accuſationem factitauit, ut Athenis Lycurgus. ACCVSATO R., orus, de Clar. 186 a, M. Brutus accuſator ue- hemens& moleſtus.& ¹6 b, Accu ſator acer& acerbus. pro Qu. a, Poſſumus peritoris perſonam capere, accuſatoris deponere? Epiſt. 122 a, Ponere accuſatorè alicui aliqua lege. I. V. 9* a, Accuſator apponitur ciuis Romanus. pro S. R. 27 a, Lex Memmia cõtra accuſatores temerarios. Part. 239 b, Sed accuſatorem pro omni actore& petitore appello. ACCVSATORIE'. In Ver. 14 4 a, Accuſaroriè dicere.& 185 a, Non agam tecum accuſatorisè, nihil fingam. ACCVSATORIVS, a, um. Pro Mur. 126 a, Hlos lex magis quædam accuſatoria, quàm uera maledicendi facultas, de L. Murenæ uita dicere aliquid coegit. pro FI. 4 b, Qu cuſatorio iure& more ſunt facta. pro 8 R. 26 a, Non tu in 1- ſto artificio accuſatorio calidior es quàm hic in ſuo. pro Clu. 19 b, Accuſatorio animo adduci,&c. ACCVS O, s. caulam uel culpam in aliquem confero, uel trãs fero, culpam alicuius accuſo, poſtulo, inſimulo, arguo compello, appello, criminor, ciro, nomé defero, dié dico, in
— 11e AC
GFIES

—
—
19 A C
crimen uoeo, aliquem reum cito, in iudicium uoco, ad iudi cium uoco, reum facio, in reos refero, in iudiciũ capitis uo- co, litẽ intè do, litem infero, mulctã peto, litem capitis in ali quẽ infero, capitis aliquẽ arceſſo, in iudicium capitis arceſ- ſo, aliqus ambitus crimine accerſo, periculum capitis ali- cui infero, in capitis periculũ uoco, in diſcrimen capitis ad duco, alicuius criminis aliquè reum facio, actionẽ perduel- lionis alicui intendo, nomen alicuius defero, nomen alicui defero, in ſummum capitis periculũ aliquẽ arceſſo, aliquem in iudicio arceſſere, aliquem iudicio perſequi, aliquè in iu- dicium de dolo malo& de fraude tutelæ nomine adduco, ſtaruarũ nomine aliquem accerſo. I. V. 137 a,& Qu. F. 307 a, Prim ùm me tibi excuſo in eo ipſo, in quo te accuſo, me e- nim,&c. de Op. 244 b, Aeſchines à Demoſthene capitis fuit accuſatus. Ep. 4 4 a, Te leuiter accuſans in eo ꝙ de me citd credidiſſes. de Fi. 70 b, Accuſare aliquẽ capitis. pro Cæl. 40 a, Accuſare aliquẽ ambitus. de Or. 174 B, Accuſare aliquem maieſtatis. pro Dom. 222 a, Deinde, ne pro indicta die quis accuſetur, ut ter antè magiſtratus accuſet, intermiſſa die quaàm mulctã irroger, aut iudicet, quarta ſit accuſatio tri- num nundinum prodita die, qua die iudicium ſit fururum. I. V. 93 a, Is apud C. Sacerdoté rei capitalis accuſatus,&c. At. 4 a, 160 b, Non committam poſthac ut me accuſare de epi- ſtolarum negligẽtia poſsis. Idem& pro S. R. 33 b.& Att. 2 b, Hoc eò ad te ſcripſi, quòd is me accuſare de re ſolebat. pro S. R. 33 b, Sexcenti ſunt, qui inter ſicarios,& de ueneficijs ae- cuſantur. Epi. 13 a, Etſi accuſandi ſunt, qui,&c. magis etiam reprehendendi, qui,&c. Ep. 79 3, Cuius tu deſperationẽ ac- cuſare ſolitus es. de Fin. 5 5§ b, Voluptatem accuſare, dolorẽ laudare. pro Ar. 179 a, At in ca re per L. Cæcilium Sylla accu ſatur. Ep. 2 a, Pompeium iam liberius accuſare& monere non deſiſtimus. At. 137 a, Fuſius accuſans ſcelus Põpeij. Att. 178 b,& 242 b, Grauiſsimè accuſare aliquem.
ACE R, acris, acre. Fortis, uchemens, acutus.)(Jenis. Acer in re- bus gerendis, Epiſt. 124 b. Minus acer aduerſarius, Academ. q. ed. 1. lib. 2. Animus acer& præſens, de Orat. 116 b. Flagi- tator aſsiduus& acer, de Clar. 166 b. Acer inueſtigator re- rum, quę à natura inuolutæ uidentur, de Vniuerſ. Neq; tam eſt acris acies in naturis hominum& ingenijs, 3. de Orat. A- cris memoria improborũ, pro Flac. Acre bellum, pro Corn. 63 b. Acre iudicium, Ac. q. ed. i. lib.=. Quamuis acrem ama- toré inueneris, At. lib. i. Et ſe uegetã ad ſomniandum acrẽq́; præbeat, lib. i. de Diuin. Acrem curam deſiderare, de Or. 160 b. Se acri animo defendere, pro Milo. 106 b. Ad reliqua acri
tendebamus animo, de Diuin. 109 b. Acri& uehemèti qua- dam incitatione inflammar:, z. de Orat. Acri ingenio uir, A- cad. q. ed. 2. lib.1. de Qrat. Veruntamen neque tam acri me- moria ferè quiſq uam eſt, de Ora. Acres oculi, pro Planc. Si atres ac diligentes eſſe uolumus animaduerſores uitiorũ, 1. Offic. Acres humores aut nimis concretos colligant, de N. d. 2. Educere uiros acres, 56. ad Att. b. id eſt, fortes. Vten- dum eſt imaginibus agentibus, acribus, infignitis, de Orat. 141 b. Acrior cauſa, 2 ad Qu. Frat. Quis in rebus inuenièédis acrior Ariſtotele fuit? in Ora. Quis& ſtudio acriore quàm nos ſumustli. i. de Orat. 48 a. Hæc ineſſe neceſſe eſt(nempe ſenſum& rationem)& acriora quidẽ atq; maiora, de Nat. deor. z. Defenſor acerrimus, ad Lét. 1. Acerrimus inimicus, Læl. Senſus uidendi acerrimus, de Orat. 141 b. Acerrima& fortiſsima libertatis recuperandę cupiditas, 12. Philip. Quę nox omnium temporum coniurationis acerrima fuit atq;
acerbiſsima, pro Sylla. Omne illud tẽpus in acerrima atque attentiſsima cogitatione poſuiſſe, 3. de Orat. Vnguentum acerrima ſuauitate condirum, de Orat. 152 b. Acerrimo in- genio, de Nat. d. 2. Acerrima conſilia& inertiſsima oppo- nuntur, 1§. ad At. in Epiſt. Hircij. 1
ACERBE) aſperè. de Nat. 76 b. Acerbè necari.& Ep. 5 b, A- cerbè& aſperè nimium accuſari. Acerbè ferre aliquid, pro Plan. 259 a.
ACERBITA‚S, ti. aſperitas, triſticia. Attic. 139 b, Ita neque
de ocio noſtro ſpero iam, nec ullam acerbitatem recuſo.
Part. 237 a, Acerbitas iuſticiam imitatur. Qu. Fr. 298 a, Ira-
cundia exorabilisy ut in malis, acerbitati anteponenda eſt.
de Am. u12 b; Apud aliquem euomere uirus acerbitatis ſuæ.
Qu. Fr. 297 a, Ad ſummum imperium etiam acerbitatẽ na-
turæ adiungere. I. C. u8 a, Mihi hæc conditio conſulatus
data eſt, ut omnes acerbitates, omnes dolores cruciatusꝗ́; perferrem.& u9 b, Omnes ſuppliciorum acerbitates. Off.
27 b, Obiurgatio habens multum acerbitatis. pro Plan.
279 a, Ego fructus ex republ. magna acerbitate permixtos tuli. pro Pla. 281a, Lachrymæ quas tu in meis acerbitati- bus plurimas effu diſti.
ACERBVS, a, um. habens acerbitatem, aliquid acerbitatis habens, auſterus, grauis, calamitofus. de Leg. li.2. Acerbum incendiũ. de Or. 127 a, Nihil mihi ad dolorẽè acerbius acci-
A C 20 dere potuit. de Ora. 125 a, Demiſſus, non acer, non pertinax, non litigoſus, nõ acerbus. de Cla. 370 a, Acerbus in uitupe- raãdo. de Or. 10⅓ b, Quæ mala ſunt, ea multo maiora& acer biora uerbis facere. de N. 75 b, Aſotos ex Ariſtippi, acerbos ex Zenonis ſchola exire. pro Qu. 17 b, Miſerum eſt,&c: acer bü,&c. calamitoſum,& c. ibidẽ, Acerbum eſt ab aliquo cir- cũueniri, acerbius à propinquo. Antequam. 196 a, Nihil dir ri, nihil acerbi mihi erit, quod remp. turabitur. de Pro. 76 a, Impolitę uerò res& acerbæ, ſi erunt relictæ, efferrent ſe ali-
quando,&c. de Sen. 88 a, Vua primo eſt peracerba guſtui. ACERR A, ræ. arcula thuraria, in qua thus incendi ad ſuffi- menta ſolet. de Legib. 182 a, Nec acerræ prætereantur. ACERVAIL.LIS,k. de D. u0 b. L. Sorites. ACERVATIM, ſummatim. Orat. 204 b, Aceruatim, multa, frequentans, una complexione deuinciet. Pro Clu. Acerua- tim iam reli qua, iudices, dicam.. ACERVVS, ui. cumulus cuiuſq; rei. côtra Rul. 77 b, Vix iafn uidetur lo cus eſſe, qui tantos aceruos pecuniæ capiat. I. C. n6 a, Aceruus corporum. Aca. 3 a, Aceruus tritici. I. C. 120 b, Cerno animo miſeros at; inſepultos aceruos ciuium. I. A. 178 b, Itaq; tanti acerui nummorum apud iſtum conſtru- untur, ut iam appendãtur, non numerentur pecuniæ. Ppro Sylla 181 b, Quantos aceruos facinorum reperietis? AàCHAEVS, a, um. de Pro. 70 a, Achæi ingentem pecuniam pendunt L. Piſoni quotannis. I. V. 65 a. ACHAIA,. pro fl. 165 a, Athenienſes, cuncta Achaia. Epiſt. 216 a, Prouincia in qua eſt Lacedæmon.
ACHAICVS,, um. At. 282 b,In medio Achaico curſu.
ACHERINI populi. I. V. 170 a.
ACHERO N,“. Huuius apud inferos. de N. 68 a, Et illi qui fluere apud inferos dicuntur, Acheron, Cocytus, Styx, Phle- gethon. Tuſc. 150 a, Acherõtis tranſuectio. Poſtq. 209 b, Me- rellos penè ex Acherôte excitatos. Tuſ. prima, Acherõ altus.
ACHERONTIV S,, um. Tuſc. 1583 b. L. Templum.
ACHILL ES, 1s. de Nat. 68 b, Achillem Aſtypalæa inſula
ſanctiſsimum colit.
ACHIVV S, ,um. de D. 36 a, Cum Achiui ccepiſſent inter ſe
ſtrepere.
ACIES, ei. acumen, pupilla. Acies ipſa qua cernimus, quæ pu
pilla uocatur,&c. 2. de Nat. Ille auté(animus) cuius obtu- ſior ſit acies, non uidere? Cat. Acies autoritatis, Senatus, in Catil. Acies ingenij& métis, de Finib. 5. Nulla acies humani ingenij tanta, quæ penetrare in cœlum, terram intrare poſ- ſit, Acad. q. ed. 1. lib. z. Aciẽ ingenij ad bona deligẽda& con- traria reijcienda exacuerit, i. de Legib. Acies mentis, Acad. q. ed. i.lib. 2.121.& Tuſc. q. lib. i. Acies oculorum hebes, de Ein. lib. 4. Acié métis abducere à conſuetudine oculorum, de Nat. deor. 2. An tanta ſit eius tenuitas ut fugiat aciem:? 1. Tuſc. Quod iam ante aciem ſecurium tuarum uidiſſer, 7. Ver. Atque idẽ ita acrẽ in omnes partes aciẽ intẽdit, Tuſcui. q. lib. 4. Quorum utrũq; perſtringere aciẽ mentis ſolet, i. de Diu. 109. Cõremplari aliquid omni acie ingenij, 1. de Orat. Acies pro exercitu. Etſi quem exercitum acies habitura ſir, diuinare nemo poteſt: tamen,&c. Torq. lib. 6. Ad aciem eſſe præſtò, pro Deiot. In aciem hiloſophiam de ducere, 15. Fam. In aciẽ forẽſem educere, 1. de Orat. In aciem hoſtiũ ir- ruere, Tuſc. q. lib. 2. In aciem dimicationemꝗ́; ueniamus, in Orat. Tu actionẽ inſtituis, ille aciem inſtruit, pro Mur. Si a- ciem exercitus noſtri oſtenderim, concidẽr, in C. Quinetiã uidemus ex acie efferri ſæpe ſaucio s, Tuſc. q. lib. 2. Hoſtibus in ipſa acie, cùm præliantur, licet loqui, Antequam. Nõ ſen- tiüt uiri fortes in acie uulnera, 2. Tuſcul. In acie uerſari,& ferro, de Optim. 244 b. Temers in acie uerſari,& ma- nu cum hoſte cõfligere, immane quiddã& belluarũ ſimile eſt, Of. 1. Faciam ut imperatores inſtructa acie ſolẽt, 4. Phil. ACINVS, ni. de Se. 88 a, Acinus uinaceus, granum eſt, uel ſemẽ mino rũ fructuum, quales ſunt uuæ, hederæ, ſambuci- ACIPENSER, ris. de Pa. 3 53 a, Allatus eſt fortè Scipioni a- cipenſer, qui admo dum rarò capitur: ſed eſt piſcis(ut fe- runt) in primis nobilis. Ibid. Acipenſer iſte paucorũ homi- num eſt. de Fin. 69 b, Atq; acipenſere cum Decumano Luci- lij. L. Mena. L. Socraticus. ACOQVIESCO, ſci. quieſco, in aliqua re mihi requies eſt. de Or. 35 b, Qui hoc diuerſorio ſermonis tam libenter ac- quieturũ te eſſe dicebas. pro Deio. 144 b, In ore tuo uultuq; acquieſco. Att. 65½ a, Nulla eſt reſp. in qua acquieſcam. de Fi. 91a, Sed quia facilimè in nomine tuo acquieſco. Att. 109 a, Acquieſco enim& ſcribens ad te,& legens tua. de Am. u15½ a, Viciſsim autem ſenes in adoleſcẽrium charitate acquieſci- mus. de D. 109 a, Qui iam ætate prouecti in noſtris libris acquieſcunt. Epi. 48 a, Habemus aliud nihil in quo acquie- ſcamus. At. 190 b, Habeo enim nihil tẽtatis rebus omnib. in quo acquieſcã. At. 208 a, Sed crebrò reguſto tuas literas, in his acquieſco: tamẽ expecto nouas. At, 216 b, Vitãdi caloris cauſa.

hon ac no 5) perti *,Acerbug ur nax
tim multa, u. Acerua.,
10 Irj
1 d. ualg b.W 2
1 capiat. I.C. ceruus tritici. J. C. u
Mtos aceruos ciuium.
m apud iſtum conſtru.
derentur pecuniæ. pro
rum reperietis?
er ingentem pecuniam
54.
s,cuncta Achaia. Epiſt.
on. 10 Achaico curſu.
54. de N. 68 a, Etilli qui on, Cocytus, Styx, Phle- ectio. Poſtq. 209 b, Me- Tuſ. prima, Acherõ altus. d. L. Templum.
hillem Altypalæa inſula
Achiui cœpiſſent inter ſe
ſa qua cernimus, quæ pu (animus) cuius obtu- „ autoritatis, Senatus, in lib. 5. Nulla acies humani lum, terram intrare poſ- àd bona deligéda& con- gib. Acies mentis, Acad. cies oculorum hebes, de conſuetudine oculorum,
tenuitas ut fugiat aciem?
urium tuarum uidiſſet⸗ artes aciè intẽdit, Tuſcul. ere acié mentis ſolet,i. de ni acie ingenij, de Orat. exercitum acles habitura cc. Torq.lib. b. Adaciem loſophiam deducere,i. Orat. In aciem hoſtũ I⸗ cationemq; ueniamus, in ruit, pro Mur. 51 1. concidét, in C. Quineue 08, Tuſc.q. dHol du⸗ le aui, Antequam. No Tuſcul. In 5 „in acie verſart, 2. 2 nJda&delluarũ iai aa acie ſolèt, 4½. 5.
em inſt
acie uerſari, ma-
attru .. rA. ainaceus, Srafu, buci.
el
pitur ilis(un denſer ſte haucoru hone
lere cum Decu ** zeſt. liqua remi ire ue
ben ermoni tam lienaas In ore tuo 8 3 442 acquieſcam 1, n T 4 * cquieſco. A 7, etuo à An 1 b egenst a 5 3 charnan 1 libris du di noſtris bu rouee kca ud nl 3s oman. hiltet 1s re 8 1111. proè regu otuas. Jloris 45,
21 A C cauſa Lanuuij treis Koras acquieuerã de Nat. 5ia, Ipſe dux reuolat, ut ipſe quoꝗq; quieſcat, in eius locum ſuccedit, ex ijs quæ acquieuerunt. de Le. 159 a, Crebrò inſiſtens, interdum acquieſcens. Ep. b, Vt in eius bonis acquieſcam. pro Mil. 121 b, Qui maximè P. Clodij morte acquierunt. Ep. 5ů1 a, Le- ctis tuis literis aliquantum acquieui. ACQVIRO, 7s. quæro, comparo, concilio, adiungo, paro, colligo, adipiſcor, perſequor, conſequo r. Of. 56 b, Nam ſibi ut quiſq; malit, quod ad uſum uitæ pertineat, quàm alteri acquirere, cõceſſum eſt, non repugnante natura. pro Cl.z7 a, Hæc ipſius labore quæſita arque collectꝰ ſunt. Off. 33 a, Philoſophi qui ſemper aliquid acquirunt quod ſpectet& naleat ad bene beateq, uiuendum. Of. 45a, Et ſi quando a- li qua res maior aut utilior, populari largitione acquiri- tur. J. C. 117 a, Mihi iam ad uitæ fructum nihil poteſt acqui- ri. Ep. 36 a, Vt mihi nihil neq; ad honorẽ, neq; ad gloriã ac- quirendã deeſſe putarẽ. Epiſt. 14.4 b, Acqutrere dignitaté. de Am. un a, Homo c ſeipſum diligit,& alterũ acquirit, enius animum cum ſuo cõmiſceat. At. z a, Et quàm omnes gratias non modò retinendas, ſed etiam acquirendas putemus: de Am. 121 b, Acquirere ſibi aliquem, apud quem euomat uirus acerbitatis ſuæ. I. C. 107 a, Aliquid de poſſeſsione detrahe- re,& fidem acquirere. pro Cec. 296 a, Quanquã ſic mihi per ſüadeo recuperatores, non uos tam iuris obſcurã rationem bis dubitaſſe, quàm moram ad eũ condemnandũ acquiſiſ- ſe,& ſimul& illi ſpacium ad ſe colligendum dediſſe. A CRADINA, urbs. I. V. 228 a4. ACRATOPHORO M urceolus. de Fin. 9z a. ACREDVLA, c. auis. Luſciniam quidam céſent. de Di. 33 a, Sæpe etiam pertriſte canit de pec᷑lore carmen,
*
Et matutinis acredula uocibus inſtat. 4 ACRIMONIA. uis animi, impetus. ad Heren. 21 a, Con- uenit igitur in uultu pudorem& acrimoniam eſſe. ad Her. 35 b, Licentia ſi nimium uidebitur acrimoniæ habere, mul- tis mitigationibus lenietur. ACRITER, acri animo, uehementer. Tuſ. 163 b, Acriter ocu- lis deficientem ſolem intueri. pro Fla. 150 b. Accuſatorem acriter& uehementer dicere. de Or. 138 a, Sic omnia quæ fiunt, quæq; aguntur acerrimè, lenioribus principijs natu- ra ipſa prætexuit. pro Mil. u9 b, Vir animoſus,& ſe acriter morti oſterens. pro Fl. 151 b, Aliquid quàm maximè intentis oculis acerrimè contemplari. J. P.94 b, Lubricum genus o- rationis adoleſcenti non acriter intelligenti ſæpe præceps. de Or. 94 b, Ferè nemo eſt, qui acutius atq; acrius uitia in dicente, quàm recta uideat. Acerrimè cædere uel reprehen- dere aliquem, I. V. 2 64 b,& Attic. 104 b. ACROAM A, atw. narratio, muſica ſymphonia in fabulis, muſicus concentus, quòd audiretur, non ſpectaretur, ut hi- ſtrionum actio. pro Arch. 189 b, Themiſtocles, cùm ab eo quæreretur, quod acroama, aut cuius uocem libentiſsimè audiret: reſpondit, eius à quo ſua uirtus optimè prædicare tur. In Verrem 2zu a, Hic quani feſtiuum acroama ne ſine co- rollario diſcederet, emblemata auelléda curauit. pro Seſt. 25 b, de Clodio, Ipſe ille maximè Ludius non ſolum ſpecta- tor, ſed actor& acroamaꝗ.“ ACROASIS. Att. 246, Ipfius literæ ſic& eosyuν& xv⸗ xris ſcriptæ, ut eas uel in acroaſi audeam legere. ACROSTICHIS. de D. 131 b, Tum ea quæ Augortiνλνν dici- cur, cii deinceps ex primis uerſuũ literis aliquid cõnectitur. AC 31, ut ſi, ranquam ſi, pro eo ac ſi, quaſi, perinde quaſi, ſi- militer ac ſi, iuxtà ac ſi, non ſecus ac ſi. pro Mur. 12 6 a, Te- cum agam Serui, non ſecus ac ſi meus eſſes frater. de In. 53 b, Pro eo ac fi conceſſum ſit, concludere oporrebit argumen- tationem. de N. 61 b, Similiter facis, ac ſi me roges, cur,&c. Poſtq. 208 b, Qui me omnibus officijs iuxtàâ ac ſi meus fra- ter eſſet, ſuſtentauit. Attic. 67 b, Quem tracta, non ſecus ac ſi ego eſſem imperator. 3 ACTA, a. litrus ſecretũ& amœnil. I. V. 252 b, Vrore eius parũ poterat animo ſoluro ac libero, tot in acta dies ſecũ habe- re. Acta, orum.& actũ, cti. L. Actum. de Or. u4 a, Conſilia primùm, deinde acta, poſtea euétus. Epi. 61a, Res urbanas actaq; omnia ad te perferri arbirror. J. A. 156 4, An in libellis ð& chirographis acta Cæſaris firma erunt? I. V. 284 b, Tum iſtius acta commemorabuntur. I. A. 179 a, Acta Cæſaris quæ quidem Cæſar egifſet. de Pro. 78 b, Acta Cælaris rata eſ- ſe uel irrita. pro Do. 229 b, Vt acta tui præclari Tribuna- tus hominis dignitate honeſtes. In Catil. un a, Vt qua ratio- ne hæc inueſtigata ſunt, uos qui ignoratis, ex actis ſcire poſ ſitis. At. 84 b, Cogitabam multa eius iniqus acta& conſti- tuta tollere. I. A. 181 a, In publicis actis nihil eſt grauius, in priuatis firmiſs imum eſtteſtamentum. ACTAE O N, onis. Parad. 123 a. ACTIO, onu. actus, factum, uſus, xyνεεν. In Saluſt. 283 b, Quos ego habui omnium mearum actionum monitores,
.
A C b de N. u1 b, Epicurus deos ſpoliat motu& actione diuina. de N. 34 b, Epicurus deos omni procuratione atque actio- ne priuat. de N. 36 b, Actiones appetitionibus conſentaneg. Attic. 143 a, Diſperſione enim conſulum actio de pace ſub- lata eſt. Oſf. 4 b, Ad quod genus adhibéda eſt quædã actio, non ſolum mentis agitatio. de Nat. a, Actio mentis atꝗ; asitatio in Deo. Aca. 76 a, Actio uirtutis& uſus irtutis idem. Offic. 5 a, Virtutis laus omnis in actione conſiſtit. Off. 22 b, Omnino ſi quicquã eſt decorum, nihil eſt profectò magis, quàm æquabilitas uniuerſæ uite, tum fingularum actionum. Att. 226 b, Ego non dimitto iſtam curam, ſed ſu. ſcipiam omnẽ iſtam actionem. Of. 29 b. In omni actione ſu- ſcipienda, tria ſunt tenenda,&c. Att. 286 a, Si modò contra alienam potentiam, nõ pro ſua ſuſcipiet eas actiones. Off. 29 a, Locum aũt actionis opportunitaté remporum eſſe di cunt. Ep. 68 b, Hæc quaſi fabula rerum euentorũq; noſtro- rum habet uario s actus, multasq; actiones& conſiliorũ& temporũ. At. 15t a, Me& cõgreſſus Cæſaris ſtimulat,& pri- mus eius actiones horreo. Epiſt. 42 b, Qua humanitate tu- lit cõtentionem meã aduerſantem interdu actionibus ſuise Off. zz a, Pueris non omnẽ licentiã ludendi damus, ſed eam quę ab honeſtatis actionib. nõ ſit aliena. Ep. 30 a, Dare cu- ras& actiones honeſtas alicui. Off. 25 b; 26 a, Nec actio illa- rum rerum aperta petulãtia uacat, nec oratio obicœnitate. Off. 33 b, Actiones ſuas ſcriptis mandare. de Diu. 95 a, Eam partè animi, quæ ſenſum habeat, non eſſe ab actione corpo ris ſeiugatã. de Di. 127 a, Ex eo ingenta, mores, animum, cor pus actionemqꝗ; uitæ cuiuſq; fingi. Of. 4 a, Parare res, qui- bus actio uitæ continetur. Off. z1 a, Cognitio contempla- tioq́; naturæ manca quodammodo atq; inchoata ſit, ſi nul la actio rerum conſequatur.
Actio, unum ex quinq; oratoris officijs, quæ& quæſtũ motumie corporis rorius,& pronunciationem continer. de Clar. 17 a, Demoſthenem ferunt ei, qui quæſiſſet, quid primũ eſſet in dicendo, actionem: quid ſecundu m, idem:& idem tertium reſpõdiſſe. pro Deiot. 14 4 b, Actio cauſæ ma- Ximè debilitatur loco. Or. 202 a, Demoſthenes tribuit&pri mas,& ſecundas,& tertias actioni. de Orat. 162 b, Actio in dicendo una dominatur. de Or. 163 b, Eſt enim actio quafi ſermo corporis. Or. 202 a, Eſt enim actio quafi corporis quædam eloquentia, cum conſtet uoce atq; motu. de Or. n5 a, Actio uaria, uehemens, plena animi, plena ſpiritus. Or.
204 a, Actio non tragica, nec ſcenæ, ſed modica iactatione
corporis, uultu tamen multa conficiens, non hoc quo di- cuntur os ducere, ſed illo, quo ſignificant ingenuè quo ſen- ſu quidq; pronunciant. Ep. 16r a, Mea actio atg; contentio. de Cl. 186 b, Actio Cn. Fõpeij habebat& in uoce magnum ſplendorem,& in motu ſummam dignitatem.
Actio, pro oratione, quales ſunt actiones in Verrem. At. 235 b, Dolabellæ prima illa actio,& hæc contra Antonium concio. At. 274 b, Sed tamen omnium ordinum conſenſus, gratiarum actio, gratulatioq́; me cõmouet. Bp. 154 b, Gra- tiarum actionem aà te non deſiderabam. Ep. 158 a, Nec enim tanta neceſsitudo, quãta,&c. deſiderare uidetur gratiarum actionem. At. 86.
ACTIONES, formulæ agendi in iudicio. Cn. Flauius ſcri-
ba faſtos protulit actionesq́; compoſuit. de Ora. 100 b, A- Stiones à On. Flauio primùm expoſitæ. I. A. 171 a, Nullum eſt de alea lege iudicium. 3—
ACTIO, ius perſequendi quod ſibi detur, ſeu iudicium i-
pſum, ſeu quæſtio foréſis,& lis. I. V. 122 a, Dare actionem,& dare iudicium alicuius rei cuipiam. I. V. 121 a, Prætor aſſeue rat ſe eius rei in primis actionem eſſe daturum. de In. 5r b, Actio alicuius rei. Conſtituere actionem. de In. 69 b. Conſti tuere iudicium mandati. pro§. R. 36 b, Cſtituere quæſtio- nem de furto. pro Clu. 56 a, Cõöſtituere locum reo. pro Cl. 29 a,& 29 b. I. A. 223 a, Nec conſtituere iuris actiones male- bat, quàm controuerſias tollere. pro Qu. R. 49 a, Sunt iura, ſunt formulæ de omnibus rebus conſtitutæ, ne quis aut in genere iniuriæ, aut ratione actionis errare poſsit. pro Cec. 291 b, Actio iniuriarum dolorem imminutæ libertatis iu- dicio pœnaq; mitigat. pro Cec. 290 b, Eius rei ius actionẽq́; quæramus. pro Cec. 191a, Quæro ſit ne aliqua eius rei a- ctio, an nulla. pro Cec. 29 1a, Hanc puto me habere actions, ut per interdictum meum ius tentem, tuam iniuriam per- ſequar. pro Qu. Roſc. 54 a, Cùm de ſua parte Roſcius tranſ-
egit, cum Flauio actionem tibi tuam reliquit. pro Quin. R.
50 b., Qui de ſua parte decidit, reliquis integram relinquir
actionem. pro Cecin. 291 b, Si qui me exire domo mea coe-
giffet armis, haberem actionem: fi qui introire prohibuiſ- ſet, non haberem. pro Cec. 292 b, Vt uos iudicetis, huius rei interdictum atq; actionem in mentem maioribus noſtris non ueniſſe. pro Cecin. 286 b, Quare aut muta actionem, aut,&c. de In. 69 a, Prætorijs exceptionibus multæ exclu- duntur
f

A C 24 b ſun
3 duntur actiones. de Na. 74 b, Inde illa actio, ope eonfilio; aeuleis. de Cl. 80 a, Aliquis cum aculeo& maledicto face- 4
3 tuo furtum factum eſſe aio. de Or. 98 b, Alter iniquum pu- tus. pro Cæ. 43 a, Emitrere aculeos ſeuerttatis in aliquem. 6
tabat plus ſecum agi, quàm eſſet in actione. I. V. 57 b, Actio ro Pl. 271 b, In quibus ipſi aculei, ſi quos habui i in me re. b 1)
ciuilis& priuatum ius: pro Cec. 295 a, Actio eſt in autorem prehendendo, tamen mihi non ingrati acciderunt. de Cl. 14
præſentem his uerbis, quandoquidem te in iure conſpicio. 168 a, Cum delectatione aculeos re incuere in aicis eb. 5
pro Mur. 130 b, Gloria militaris ueſtris formulis atq; actio- rum, qui audiunt, Mrde Periele ſeri 1t Eupofia hes Cl. 50 1
8 nibus anteponenda eſt. pro Mu. 129 a, Tu actionem inſti- a, Aculeos ſeueritatis iuc eis eue lers. Ped a4 Quite- 3
tuis, ille aciem inſtruit. pro Mil. 108 b, Actioné perduellio- ſtis mortuus eſt aculeo iã dimiſſo, ac di o te moni,ro
nis alicui intendere. de Finib. 45 b, Zeno ut in actionibus Syl. 175 a, Noli aculeo sorationis meæ, qui recon iti unt, 1
perſcribi ſolet, de re eadem fecit alio modo. excuſſos arbitrari. Att. i6 b. Ac domeſticarum quidem ſol⸗ 1.
ACTITO, tas. de Clar. 187 a, Pötidius multas priuatas caut- licitudinum aculeos omnes& ſcrupulos occultabo. Qu. ni
V ſas actitauit: id eſt, frequenter egit. F. 206 a, Fuerunt nonnulli aculei in Cæſarem, contumeliæ 8
1 ACTIVM, oppidum. Epiſt. 259 b.Actianæ legiones. At. ulz b. in Gellium.. je,ſe 0
&n4 b. ACVMEN, uu. Epiſt. 70 b, Qui propter acumen occultiſsi- l
ACTOR, Orw. de Or. 94. Nihil eſt quod cogathomines, fi- ma perſpicis. de N. 41 b, Epicurus homo fine acumine ul-
cut in foro non bonos oratores, item in theatro malos a- lo, ſine lepòôre. pro Fl.4 8 a, Acumen ingeniorum.& Or. 206 ctores perpeti.& 95 b; Geſtus penè ſummorum actorum. b, Argutiæ& acumen Hiperidis. de Orat. 95 b. Acumen dia- lecticorum, ſententiæ philoſophorũ. de Or. 123 a, Dialectici
u. Fr. 299 a, Poeræ boni& actores induſtrij in extremo a- ctu diligentiſsimi eſſe ſolent. de Or. 126 b, Neq; actor ſum alienæ perſonæ, ſed autor meæ. de Or. 148 a, Vt eum effice- ret oratorem uerborum, actoremꝗ; rerum. Orat. 202 b. In- uentor, compoſitor, actor. pro Seſt. 17 a, Caro dux& autor & actor rerum illarũ fuit. pro Seſt. 25 a, Ludius non ſolùm ſpectator, ſed actor& acroama.
ACTVARIOLVM, k. parua nauis celeris, minutũ actua- rium. At. 256 a, Hæc ego conſcendens Pompeiano tribus atuariolis decem ſcalmis. Att. lib. x. Quid duro tempore anni actuariolo fore cenſes? L. Corbita.
ACTVARIVM, ri. nauis genus, celeritate ualens. Attic. 72. a, Actuaria minuta.& 16 5 b, Quid duro tẽpore anni actua- ria fore cenſes?
ACTVMH. unde acta, quæ tam publica quàm priuata dicun tur. Sed actum rara uox inuenta eſt, acta crebra. I. A. 156 a, Nihil eſt, quod tam propriè dici poſsit actũ eius, quàm lex.
ACTVMfeſt rem deploratam ſignificabat. At. 76 a, Si proro gatur, actum eſt. Epiſt 234 b,& 138 a, Actum de te eſt. At. 194 b, Actum iam de iſto eſt, alia magis quæro-
ACTVOSE. de Or. 152 a, Leniter, remiſs è, nõ actuosè agere.
ACTVOSVS, a, um. operoſus, qui ab agendo non ceſſat. de Nar. 23 a, Virtus actuoſa eſt, Deus autem ueſter nihil agens. Orat. 20 5 b, Luminoſæ& quaſi actuoſæ partes duæ.
àCTVS, a, um. Att. 236 a, Acta illa res eſt animo uirili, conſi- lio puerili. Ad Heren. 13 b, Serò acto negocio uenire. Epiſt. 86 b, Actis his rebus, literæ àte mihi ſunt redditæ, quibus, S&ec. pro Qu.7 b, Si id uelles, iampridem actum eſſe poterat. pro R. S. 41 b, Sin autem id actum eſt,& idcirco arma ſum- pta ſunt,&c. Ep. 24 a, Atq; in primis me tenet ſatietas actæ prouinciæ. Attic. 139 a, sed ama ne agamus, reliqua pare- mus. At. 153 a, Tu mallem, inquies, actum ne agas. Attic. 274 a, Mihi quidem ætas acta fermè eſt. pro Qu. R. 47 b, Vita
acta. Ep. 57 a, Quid acta tua uita Ate poſtulet, tu uidebis. Tuſcul. 201 b, Actum habeo, quod egeris. At. 296 b, Non mi nus bene actum cum illis puto. Actus, ctus, ipſa eſt actio,& factum. pro Dom. 225 b, Omnem diu collectam uim impro borum, quæ inueterata compreſſo odio, atq; tacito iam e- rumpebat in actum, excepi meo corpore. de Le. 16 ²2 a, Mon ſolum in rectis, ſed etiam in prauis actibus infignis eſt hu- mani generis fimilitudo. In Sal. 272 a, Si de mea uita atque actibus huic conuiciatori reſpondero. Actus, eſt ius agendi
uel iumentum, uel uehiculum. pro Cecinna 299 a, Aquædu
ctus, hauſtus, iter, actus. L. Ratus. Actus, pro Comœdiæ ſeu Tragcdię parte. de Senect. 91 b, Nec hiſtrioni ut placeat peragenda eſt fabula, mo dò in quocunq; fuerit actu probe- tur. Epiſt. 68 b, Hæc quaſi fabula rerum euentorumꝗ; no- ſtrorum habet uarios actus, multasq́; actiones& conſi- liorum& temporum. pro Mar. 135 a, Hæc igitur tibi reliqua pars eſt, hic reſtat actus. de Sen. 78 a, Naturam optimam du cem ſequimur, à qua non uerifimile eſt, cum cæteræ partes xtatis dene deſcriptæ ſint, extremũ actum tanquã ab inerti poeta eſſe neglectũ. I. V. n2 a, Quis dubitaret cùm uideret, &c. qualis iſte in quarto actu improbitatis futurus eſſet? ACTVTVM, ſtatim. I. A. 24 4 b, Ego mortem actutum fu- turam puto. ACVLEATVS, ,um.habens aculeos. Attic. 23 4 a, Satis acu leatas ad Dolabellam literas dedi. Acad. 19 a, Quorũ ſunt contorta quædam& aculeata ſophiſmata. 1
ACVLEV 8,. lez. ſtimulus. de Finibus 134 b, Veſpas aculeis uti uidemus.& 107 b, Pungunt quafi aculeis. Tuſc. 186 b, Cm
liqueſcimus fluimusq́; mollicia, apis aculeũ ferre non poſ- ſumus. Ac. 24 b, Sed omnes iſtos aculeos,& totum tortuo- ſum genus diſputandi relinquamus. de Ora. u a, Genus fæ cetiarum, in quo nulli aculei contumeliarum inſunt. Orat. 202 b, Oratio philoſophica neq; neruos neq; aculeos foren ſes habet. de Orat. u4 a, Oratio ſine ſentériarum foren ſium
ſe compũgunt ſuis acuminibus.& ↄ7 a, Omnia ſub acumen
ſtyli ſubeant neceſſe eſt.& 106 a, Illudere nimium acumen
alicuius.&132 b, Interpretatio nominis habet acumen. de Di. 124 b, Exacuminibus quod totum auſpicium militare
eſt. In Arat. Tergaq́; centauri atq; Nepai portat acumen.
àAàCVO, u. exacuo, excito, hortor. Tuſculan. 250 b, Ne ſtrido-
rem quidem ſerræ audiunt, tum cùm acuitur. Tuſcul. 165 a, Multa è corpore exiſtũt, quæ acuant mentem, multa q́; quæ obtundant. Or. z10. Si quis ad dicendum acuat aut adiuuer in eo iuuentutẽ, uituperatur. Of. 52 b, Itaq; duæ res quæ lan- uorem afferunt cæteris, illum acuebant, ocium& ſolitu- do. de Cl. 196 b, Qui linguam acuiſſes exercitarione dicen- di. pro Lig. 138 b, Eorum ipſorum ad crudelitatem te acuer orario?de Orat. 92 b, Conſuetudo exercitariod;& intelli- gendi prudentiam acuit,& loquẽdi celeritatem incirat. ad Heren. 24 a, Imò erigit omnium cupiditates,& acuit indu- ſtriam. Epiſt. 256 a, In excitando& acuendo plurimum ua- let, ſi laudes eum quem cohortere. de Cl. 176 a, Non enim ſolum acuere, ſed etiam alere ingenium poteſt. C VS, acus. pro Mil. n4 a, Vulnus in latere, quod acu punctũ uideretur, pro ictu gladiatoris putari.
X
ACVTE. de Som 129 a, Acutè ſonans.)(„grauiter ſonans. de
Or. 106 a, Colligere multa non modò acutè, ſed etiam ridi- culè& facerè. de In. 68 a, Sed illæ tenuius, ſubtilius,& acu- tius tractãtur. pro Cæl. 41 a, Si mihi acutè arguteq́; reſpon- derit. de Am. 96 b, Acutè reſpondere. de Cl. 169 a, Acutè, ar- guteq; conijcere de faciendo aliquid.
ASVTVS, aum. ſubtilis, acer, perſpicax.)(hebes, pinguis. de
Somn. 129 a, Summus ille cœli ſtelliferi curſus, cuius con- uerſio eſt concitatior, acuto& excitato mouetur ſono, gra uiſsimo autem hic lunaris& infimus. de Orat. 107 a, Vo- cem ab acutiſsimo ſono uſq; ad grauiſsimum ſonum reci- pere. de Orato. 243 a, Sententiæ dicendi acutæ ſunt, dele- ctandi quaſi argutæ, commouendi graues. de Or. 7 b, Acu tiſsimum& ſubriliſsimum dicendi genus. Or. z0 8⅝ a, Princi pia acuta ſententijs. de Or. 94 a, Motus animi celer& acu- tus ad excogitandum. contra Rull. 68 b, Tamen ſi qui acu- tiores in concione ſteterunt, ſuſpicantur,&c. de Or. 99 b,
Vringenio prudentiaq; acutiſsimus. Of. 59 b, Philoſophi
quidam minimè mali illi quidẽ, ſed non ſatis acuti. de N. 5 a, Antiochus homo in primis acurus. de Or. 104 a, Acutus homo,& natura uſuq; callidus. Off. 20 b, Ild quod acutum & perſpicax natura eſt. de In. 0 a, Acuta an hebetior.
ACVTVLVS. de Nat. 63 a, Zenonisq́; breues& acutulas
conclufſiones.
A D, ſignificat in lo co, ad locum, perſonam,& rem,& propter,
propsè, ferè, circiter, apud, idq́; cũ motu& fine: id quod ua- rietas exemplorum docebit. At. 226 a, Matri ardentes in fi- lium literas ad me miſit. Att. 150 b, Exemplum Epiſtolæ Bal bi ad me,& Cæſaris ad eum. I. C. un b, Dare literas alicui ad aliquem. Att. u13 a, Is ſcripſit ad me, ut eſſem ad urbem. J.V. 74 b, Pompeius concionem ad urbem habuit. I. A. 188 b, Is dixit ſe uſq; ad Cal. Maias ad urbem exercitum habiturum. Epiſt. 43 b, Ad urbem ocioſum te eſſe arbitrabar. In Ver. u12. b, Verres ad urbem cùm eſſet, audiuit,&c. Ep. 192 a,& ¹⁹ b, Laodieea quæ eſt in Syria ad mare. I. V. 23 0 a, Signum, quod eſt ad introitum Ponti. Att. 10 a, Quintius ad Buſtum Ba- filij uulneratus eſt. de N. 68 a, Saturnum uulgò maximè ad occidentem colunt. I. V. 2zu1 b, Ipſe ad mare intra oppidum expectabat. I. V. 205 b, Crux, quæ fixa eſt ad portum, urbẽd; neſtram. pro Pl. 262 b, Cum ego ad Fabianum fornicem impellor. l. V. 69 b, Vider ad fornicem Fabianum, in turba Verrem. Attic. 278 b, Bellum ad Mutinam gerebatur. de Di. 91 b, Eudemus prælians ad Syracuſas, éccidit. pro Mur. i32 a, Pugna naualis ad Tenedum. contra Rul. 73 b, Accedent ſalicta ad Minturnas, Attic, 2 b, Signa, quæ nobis curaſti, ea
ſunt
——— 2
—
—

carum 1 ¹ rupulos occ quidemſal
ultabo in Au. Crſarem,—
opter a 8 cumen oceultiſzi omo ſine acumi en moee mine ul. ungeniorum.& Or.206 e Orat. 95 b, Acumen dig. brü. de Or. u a Dialagasn Gee⸗ Za, Dialecticj 19 g mnia ſub acumen u ere nimium acumen dominis habet acumen. de otum auſpicium militare 5 Lepai portat acumen. — b. Ne ſtrido. mn acuitur. Tuſcul. i6 4, lant mentem, multaq; ux cendum acuat aut adtuues 52 b. ltag; duxæ res quæ lan. acuebant, ocium& ſolitu. euiſſes exercitatione dicen. mad crudelitatem te acuet do exercitatioq́;& intell. nedi celeritatem incitat. ad cupiditates,& acuit inqu- & acuendo plurimum ua. re. de Cl. 170 a, Non enim genium poteſt. in latere, quod acu puncʒi putari. nans.)(grauiter ſonans. de modd acuts, ſed etiam ridi. x tenuius, ſubtilius,& acu- mihi acutè arguteq́ reſpon- adere. de Cl.169 a, Acutè ar- lquid. rſpicar.)(hebes pinguis. dt ſtelliferi curſus, cuius con- gexcitato mouetur ſono, gra afimus. de Orat. 107a, No- d grauiſsimum ſonum reci i dicendi acuta ſunt, dele- endi graues. de Or. un b, Acu cendi genus. Or.105 9 a, Motus animt celer k2u. KRull 63 b Tamenſiuia ſuſpicantur,&c. eces, 1 ſimus. Ofob, 1 3 1 ſed non ſatis acuti. de N. de, fedn Acutus Lucus. de Or. 104 a, Acu A utus. d utum us. Off 10 b.ld e zcueu S0 a,Acutaan hebetior.
Zenonisq́; breues 4.
25 ſunt ad Caietam expoita. Epiſt. 244 b, Cùm ad Cybiſtra
&
A I
quing; dies eſſem cOômoratus. At. 277 a, Ex caſtris ad imam
7 4 4. 1 4. 5—,— 4⸗ Cardauiam. Att. 228 a, Ad lacũ quod habeo, uẽditurus ſum. de D. u2 b, si fatum fuit exercitum populi Rom. ad lacum
Thraſimenũ interire. pro Cæl. 4 5 a, Habes hortos ad Tybe rim. I. P. 91 a, Togulæ lictoribus ad portam præſtò fuerunt. Tuſ. 241 a, Ad portas Sagragianas magna eſt frequentia ſe- pulchrorũ. pro Seſt. 12 a, L. Cęſar erat ad portas cũ imperio. Poſtq. 271 a, Erat alius ad porcas in multos annos. de Orat.
. 2 4... 8 132 b, Neoptolemus ad Troiam nomen inuenit. de D. 136 b,
Tu demerſo me& equo ad ripam. de Or. uæ a, Cum iſto⸗
libros ad Miſenum ſtudiofius legò. pro FI. 154 a, Qui produ
i, tabulas ſe publicas ad ſpeluncas perdidiſſe dixerunt. de
Or. no b, Conchas& umbilicos ad Caietã& ad Lucrinum
legere. At. 231 a, Villa mea ad Lucrinii. Ac. 3 b, Hortẽſij uilla, quæ eſt ad Baulos. Att. 222 a, Puteolis ſe aiebat unum diem fore, alterum ad Baias. Epi. z3 b, Ad Iconium fore me puto
circiter Idus Sext. At. 205 b, Mummiũ fuiſſe ad Corinthum
pro certo habeo. Epi. 199 a, Quamobrẽ cõſcende nobiſcũ, & quidem ad puppim. Ep. 43 a, Cùm eſſem in caſtris ad flu- uium Pyramũ. de Or. 14 a, Nunciatum eſt iuuenes ſtare ad ianuã duos quoſdam, qui,&c. At. 158 a, Quoniam ad mare ſuperum milites eſſent. Ar. 127 a, Cùm Cæſar ad oppidũ ca- ſtra haberet. Ep. 2 41 b, Caſtraq; ad Cybiſtra, quod oppidũ eſt ad montem Taurĩii, locaui. At. 150 a, Ad murũ caſtra po-
ſui. pro Cecin. 288 b, 289 a, Ad omnes introitus homines ar-
matos opponirt. pro S. R. 25 a, Eſſe in agro,& ali ad uillam. pro S. R. 21 b, Occiditur ad balneas Palatinas, rediens à cœ- na Roſcius. I. C. 195 b, Hi quos uides uolitare in foro, quos ſtare ad curiam de L. 182 a, Ara in eo loco fuit, ad eam la- mina inuenta eſt,& in ea ſcriptum,&c. At. 283. Facere ſacri- ficium ad aram. I. V. 222 a, Agere uigilias ad ædes ſacras. Or.
200 b,& pro S. R. 30 a, Ita poſtremò eijciuntur, ut ne ad ſa-
xa quidẽ conquieſcant. de Or. 194 a, Quẽ ſeruũ ſibi ille ha-
buit ad manũ, id eſt, ſcribam ſuũ. de D. 90 a, Cum dormièti ei ſol ad pedes uiſus eſſet, ter eũ fruſtra appetiuit. pro Cæl.
53 b, Fama adoleſcentis paulum hæſit ad metas. de N. 46 a, Hærere ad ſaxa. pro Cæl. 52 a, Aliqui
7 2*
b, Deus ſolem quaſi lumen accendit, ad ſecũdum ſupra ter- ram ambitum. pro Mil. 107 a, Partim cũ ad rhedam pugnari uiderent,&c. pro R. P. 128 a, Dicere ad ſubiellia. pro Mil. 108 b, Hæc ſica nuper me ad regiam penè confecit. pro Mil. 109 a, Milo reus ad populum accuſante P. Clodio. de Ora. 113 a, Exponere mãdata ad populum à ſenatu, aur in ſenatu
ab imperatore. de Cl. i⸗1 b, Cato ad populũ ſumma conten
tione dixit. pro Cor. 60 a, De Cn. Publicio ad populum la-
tum ut is ciuis eſſet. de Or. 149 a, Genus orationis, quo uti
ad uulgus nemo poſsit. At. 292 a, Non enim id propofitum eſt huic epiſtolæ, Meſſalã ut laudẽ, præſertim ad Brutũ. pro
Qu. R. 46 b, Ad arbitrũ petere.& ibi. Ad iudicem cauſam la
befactari. pro Qu. R. 52 b. Alicuius teſtis ad iudicem fidẽ in- firmare. I. V. 200 b, Theſpiades, quæ ad ædẽ Feligitatis ſunt.
Item 156 a, Pecunia urinam ad ædẽ Opis maneret, At. 88 a,
Statuta quæ ad Opis per te poſita eſt. i. ad ædẽ Opis: quod & in fimilibus intelligitur. Ep. u¼ a, Cum ſenatus habitus eſſet ad Apollinis, ad XI. cal. Sext. Att. 230. Rapinæ ad Opis
funt. Ep. 134 a, Non ſolùm ad téẽpus maximam utilitateem
attuliſti, ſed eriam ad exẽplum. I. A. 166 a, Cogitationemq;
ſobrij hominis ad pun6tum temporis ſuſcipe. At. 2 b, Nos
hic te ad menſem Ianuarium expectamus. de A. 101 a, Be- ſtiæ, quæ ex ſe natos ita amãt ad quoddam tempus, ut,&c. I. A. 15 4 b, Ad tempus occurrere. At. 206 b, Ad quos dies re- diturus ſim ſcribam, At. 19 b, De Bruri aduentu ſcribe quid
expectes. i. quos ad dies. Epiſt. 55 a, Ad quod tempus te ex-
pectem neſcio. At. 67 a, Ad quę tempora te expectem, facias me cerriorem uelim. de Na. 36 a,b, Ad quoddam tẽpus in-
ſiſtere. pro Syl, 168 b, Illa ad breue tempus ſeueritatem po-
ſtulauit. At. 197 a, Te rogo ut explores ad quam diem. I. C. 193 b, Ad breue tépus metu releuari. de Se. 92 b, Senſus mo- riendi ad exigin ius durat. pro S. R. 39 b, Opinor eſ-
8 d— 4 4. 1.. 1 241-——. 7.. ſe in lege, quem ad diem proſcriptiones, usditionesq́; fiãt.
8
Off. 4 5a, Hæc res ad breue tempus duratura eſt. Att. 157 b, Qurio fuit adme ſandè din. Off. 6 a, Perturbatio animi, quæ
plerunque breuis eſt& ad tempus. At. 168 b, Dionyſius ad
me fuit bene manè. Attic. 32 a, Quod de Quinti Pr. epiſtola ſcribis, ad me quog; fuit, ⸗piαꝭε auu, Ta dgy As AoArauc, uuarn A Kiεεᷣαεια. Attic. 210 b, Ad tempus redire. I. V. 70 b, Decem
fiſci ad ſenatorem relicti. Attic. 230 a, Ad Calen. adero. I. A.
164 a, Salutares ſententiæ quibus ad häãc diem uiximus. At. n9 a, Patriam non feruandam ad reditũ noſtrum, ſed diri-
piendam inflammandam q́; reliquimus. Attic. 292 a, Neſcio
quid interũt, utrum illuc nũc ueniam, an ad decem annos.
d 8. Off. 52 a, Quidam ad medium ianuæ ſedentes. Of. 68 a, O- mnib. uicis ſtatuę facte ſunt: ad eas thus& cerei. de Vn. 200
A D 26
de Se. 8i a, Si ad cente ſimũ annum uixiſſet. Att. 106 b, Ab ho⸗ ra octaua ad ueſperum,&c. Ar. 283 a, Decreui ut in faſtis ad eum dièẽ Bruti nomen inſcriberetur. de Som. 126 b, Vigilare ad multam no ctem. At.37 a, Ad extremum manus dedit.& alibiils cum Pômpeio ad exrremum belli tempus fuit: pro Mil. 14 b, Ad tempus apra ſimulatio. pro Cx. 40 b. Adtem
dus accommodare ſe alicui. de D. 93 a, Cum magnam par- té noctis uigilaſſes, ad lucé danicq́; arcta dQLniLale-cœpili. pro Cæl. 40° a, Verſare ſuam naturam& regere ad tempus. de Cl. 196 b, Quorum ad ætaté laus eloquêtię perfecta nõ- dum fuit. Of. 50 b, Is; rem integram ad reditum ſuum iuſ-
ſit eſſe. I. C. 114 b, Si Catilina in urbe ad hunc diem remãßſ
ſet. J. A. 26 2 a, Ex Cal Ian. ad hãc horam uigilaui. de Se. 81 b, Sophocles ad ſummã ſenectutẽ Tragodias fecit. At. 206 2, Multus ſermo ad multũ diẽ. Ep. 277 a, Ea pars eſt ad XXX ſeſtertia. J. A. 231 a, Populari agros non ad ſpem conſtituen- dæ rei familiaris, ſed ad pręſentẽ paſtum mẽdiciratis ſuæ. i. propter. Parad. n7 b, Num illi ullã cogitationé habuiſſe ui- dentur, aut auri ad auaritiã, aut amcœniratũ ad delectatio- né, aut ſupellectilis ad delicias, aut epularũ ad noluptates? Off. 43 a, Id enim ipſi ſordidum eſt ad famam, cõmittere ut, &c. Parad. 125 a, Pecuniam meam contènis,&rectè: eſt enim
ad uulgi opinionem mediocris, ad tuam nulla, ad meã mo
dica. Para. 125 b, Non moddò ad fructum, ſed etiã ad fœnus ille ſumptus exiguus eſt. I. 4. 197 b, An illa non grauiſsimis ignominijs, monumentis; huius ordinis ad poſteritatis memoriã ſunt notãda?quod M. Antonius,&c. I. 4. 265 b, Vt extet ad memoriã poſteritatis ſempiternam, ad ſcelus cru-
⸗..** 4 ⸗—* Z.. 4. deliſsimorum hoſtium, militum; diuinam uirturem. pro Deiot. 144 b, Quæ mihi ſunt ad ſpem obtinendæ uertta- tis grauiſsima, ad cõtentionem dicédi, ad omnem motum animi leuiora. pro Mi. u7⁷ a, Qui tyränos necauerüt, propè
. E
ad immortalitatem& religionè& memoriã cöſecrantur.
de L. 188 b, Quod nobis fuit egregiũ& ad immortalitatem memoriæ glorioſum. In Vat. 30 b, Quid oprabilius ad im- mortalitatem gloriæ mihi accidere potuit? de Pro. 70 a, Li-
bidines prærereo, quarũ acerbiſsimum extat indicium,&
ad inſignẽ memoriã turpit udinis,& penè ad iuſtum impe-
rij noſtri odiũ. pro R. P. 125 a, Imago ad memoriam poſteri-
tatis prodita. I. A. 222 b, Vita Seruij Sulpitij multis erit præ-
claris d, monumentis ad omnem memoriam cõmendata. pro Seſt. 8 b,O diem illum mihi ad domeſticum mœrorem glorio ſum. de Ar. 265 b, Mihi exire domo mea, ad priuatum dolorem fuit luctuoſum, ad rationem reip. glorioſum. pro Seft. 5 b, Veſtigia integritaris illius nõ preſſa leuiter, ad exi-
gui prædicationem tèéporis, ſed fixa ad memoriã omnium ſempirernam., de Or. 135 a, Multa ante congreſſum fiunt,
quę non ad uulnus, ſed ad ſpeciem ualere uidentur. pro Cl.
56 b, Qui ad fraudem callidi ſunt. Or. 219 b, Quicquid in his rebus fit utiliter ad pugnam, idem ad aſpectũ etiam eſt
uenuſtũ,. Off. 7 b, Vt cæteri fint ad iniuriam tardiores. Qu. Tr. 294 a, Cyrus ille à Xenophonte non ad hiſtorię fidem
ſcriptus, ſed ad efigiem iuſti 1mperij. I. V. 249 b, Nihil tam
clauſum ad exitus, nihil tam rutum ad cuſtodias. pro Qu. 17 a, Plus huius inopia poſsit ad miſericordiam, quàm il- lius opes ad crudęlitartè. pro Seſt. 10 a, Siue illa ueſtis muta-
tio, ad luctum ipſorum, ſiue ad deprecandum ualebat. con-
tra Rull. 66 b, Veſterhonos admei temporis diem peritus,
non ad alienæ dominationis occaſionem interceptus. con
tra Rul. 66 b, Hoc ego cùm ad animi mei læticiam duco ed-
ſe permagnum, tum ad curam ſolicirudinemꝗ́; multo ma- ius. Off. 42 b, Domus P. Mutij commendauit adoleſcétiam
Rutilij ad opinionem innocentiæ& iuris ſcientiæ. pro Do.
241 a, In hiſce ædibus monumentũ collo caſti ad equitũ no- tam, ad dolorem bonorũ omnium. pro D. 239 b, Liberta- tis ſignũ poſuiſti magis ad ludibriũ impudentiæ, quàm ad
ſimulationé religionis. pro Dom. 235 b, Monumentũ, quod poſitũ eſt ut eſſet indiciũ oppreſsi Senatus ad memoriam
ſempiternam turpitudinis. pro Dom. 234 a, Indicium ad memoriã omniũ gentium ſempiternam. pro Do. 235 b, Hoc ſimulachrum quidam homo nobilis ad ornatũ ædiliratis ſuæ deporrauit.& alibi, Quo uaſe utebatur ad feſtos dies, & ad hoſpitũ aduẽtum. At. 149 a, Suwæ‿y νν conſiliorũ tuo- rum non eſt à me collecta ad querelam, ſed magis ad conſo lationem meam. pro Do. 217 a, M. Cato ratione uitæ mira- bili ad laudẽ,& propè ſingulari. Off.38 b, Ad exéplum amiſ⸗ ſi imperij portari in triũpho Maſsiliam uidimus. pro Fla. 147 a, Res uaria& multiplex ad ſuſpiciones& ſimultates. Pro D0. 230 b, Ad laudéilluſtre. Off. 36 b, Magna uis eſt for- rune in utranq; partem, uel ad ſecundas res, uel aduerſas. de Se. 82 a, Quam ad ſuauitatem nullis egebat corporis uirib. Off. 36 a, Quæ fiunt utiliter ad hominũ uirã. Off. 28 a, Do- mus ſuſtragata domino ad cõſulati putabatur. pro Syl. 177 a,b, Gladiatores emptos eſſe ad cdem ac tumultũ. pro Fl.
2 158 b⸗

——— —ꝛ—x——n 3
——————— 4—————— —ͤͤ— 3 7 3— 3 8. 1 4. 3— 8
27 A D
158 b, Pecuniam ad patris honorem collatam abſtulit. I. C. 114 b, Erat ei conſilium ad facinus. contra Rul. 90a, Nun- uis ueſtrùům ad uim, ad facinus, ad cędem accommodatus eſtepro S. R. 43 b, Delectus ad aliquã rem faciendam.& ibi. Reſeruatus ad aliquam rem. l. C. 102 a, Ad hanc te amẽtiam natura p eperit, uolũtas exercuit, fortuna ſeruauit. ProKab. 92 b, Qui crucẽ᷑ in cãpo ad ciuiũ ſuppliciĩũ dehai inbes. 1G. 102 b, Ad huius uitę ſtudiũ meditati illi ſunt, ferũtur labo res tui. I. C. u7 a, Mihi ĩa ad uitæ fructũ nihil poteſt acquiri. pro Seſt. 15 3, Liberi mei ad necẽ quęrebantur. I. C. n8 a, Le- us ad quietẽè datus. pro Cæl. 48 a, Quam ad rẽ aurũ ſum- ſiſti. I. C. 121 b, Summa populi Rom. uoluntas ad cõmunes fortunas cõſeruandas I. C. 121 b, Cæteri uerò ad cõmunem ſalutẽ conſentiũt. pro Mur. 130 b, Dicẽdi exercitatio longe iſti ueſtræ exercirationi ad honorè antecellit. pro Mur. 131 a, Sed nũc de ſtudijs ad honorè diſpoſitis di puto. pro Mur. 133 b, Hoc quanti putas eſſe ad famam hominum& uolũta tem?de V. 101 a, Deus cœlum ad uolu ntatem rotũdauit. pro Mur. 138 b, Finxir te natura ipſa ad boneſtaté. de Vn. z01a, Vt hoc eſſet illi ad æternitatis imitationè ſimili mũ. ꝓ᷑ Mur. 139 b, Nemo Catone cõmo dior, comior, moderatior fuit ad omné rationè humanitatis. pro Mu. 141 b. L. Nacta in equi- tũ cẽturijs uoluit eſſe,& ad hoc officiũ neceſsitudinis,& ad reliquum tẽpus gratiotus. de Fat. 145 b, Ad animorum mo- tus uolũtarios non eſt requirẽda æterna cauſa pro Fl. 152 b, Deſcribere pecuniam ad rationè alterius. de L. 173 b. Is6; ne committi poſsit ad eam rationem curſus annuos ſacer- dotes finiunto. pro Fö. 29 3 a,Impiger ad labo res belli„for- ris ad pericula, peritus ad uſum& diſciplinã, prudẽs adcon ſilia, felix ad caſum fortunã́;. pro S. R. 30 a, Hoc mihi ma- ximo argumento ad huius inno centià poterat eſſe. Qu. F. 295 a, Cũ ad tẽplum monumentũdq; noſtrũ ciuitates pecu- nias decreuiſſent.& ibi, Edicere ne ad ludos pecuaiæ decer nantur. At. 24§ b. Id ego ad llud fanũ ſepoſituũ putabã. Qu. Fr. 293 a, Græci diuturna ſeruiture ad nimiam aſſentatic pẽ eru diti. Br. 289 a, Obdureſcüt magis quotidie ad uocẽè tri-
buti. pro Mil. 103½ a,& Or. 212 b, Ad quã legẽ nõ docti, ſed fa-
cti: nõ inſtituti, ſed imbuti ſumus. Of. 57 b, Ad null arẽ uri- lis. Off. 57 b, Ad nullã partẽ utilis. Attic. 228 a, Hoc erit utile ad confirmationem Ciceronis. de O ra. 132 b, Etiam ad cau ſam utile eſt,&c. Att. 237 b, Sed ad hæc omnia una conſola- tio eſt, quod,&c. Ora. 200 b, Non enim ad iudicioru m cer- tamẽ ſed ad auriũ uoluptatem ſcripſerat. de O r. 189 b, Ad Græcorum cõſuetudinem diſputare. Ora. 012, Ariſtoreles adoleſcentes non ad morem pPhiloſophorum tenuiter diſ- ſerendi, ſed ad copiam Rhetorum in utranq; partem exer- cuit. de D. 125 b, Ad noſtri augurij conſuetudinem dixit En- nius, cum tonuit,&c. de Or. 127 a, Nihil mihi ad exiſtima- tionem turpius, nihil ad doloré acerbius accidere potuit. Pro Ar. 189 a, Marius, qui durior ad hæc ſtudia uidebarur. Off. 24 a, Ad eam rationem maximã uim natura habet. Qu. PFr. 315 b, Habere uim magnam ad gloriam,& ad ſummã di= gnitatem. Epiſt. 4 b, Céſui ſumptus legatis quàm maximè ad legé Corneliam decernédos. de Or. u a, Iudex omni ra- tione ad tẽpus, ad cauſam oratione moderan dus eſt. At. 122 b, Cömendatio alicuius ad omnes. At. 32 a, Quod de Quin- ti fratris epiſtola ſcribis, ad me quoꝗq; fuit æ ερνιπασ⁵σε/àανωνπ,&c. At. 122 b, Vnum etiam reſtat tibi adomne dedecus. de Am. 113 b, Ad uoluntatem loqui omnia, nihilad ueritatem. pro Quin. 17 b, Aduoluntatem loqui. de Or. 97 b, Exercere ſe ad uerſus alicuiu. de Orat. ↄ0 b, Res quas ad certã cauſam tempusq; cognouerit. de N. 74 b, Commoltri dolum ad a- liquem. At no b, Velim conſideres quid facien dũ putes, pri-
4
mam ενττ ἀeρats,&c. deinde adopiniones,&c. de N.
43 a, Mundi partes neq; ad uſum meliore«, neq; ad peciem pulchriores eſſe potuerunt. pro Cæl. 46 b, Dare aliquid tẽ- poris ad ludum ætatis. I. A 228 a, Quis ſapientior ad con- aecturam rerum futurarum? pro Cæll. 1 b, Fuerant ad hane
rem collocati, ut,&c. pro Cor. 68 a, Familiaritas bonorum
ad ſummam lau dem omnibus ualet. de Or. 19 8 a, Ad has tot tantasq́; res adhibenda ſunt ornamenta,&c. de D. 98 a, Ert non ſi ſignificant, nullas uias dant nobis ad ſigniſᷣcationis ſcientiam. De Dom 101a, Ad opinio nes imperitorum eſſe fictas religiones. de Dom. 101a, Ad errorem multitudinis, religionis ſimulachra fingere. de Fat. 14 2 a, Neq; hoc ſcri- bunt uituperãtes, ſed potius ad laudem. de Dom. 126 a, Res inuenta ad quæſtum& ad erro rem. de Dom. 122 a, Ita Alba- na aqua deducta adutilitatem agri ſuburbani, non ad ur- bem retiné dam. de Dom. 123 a, Retinetur autem ad opinio- nem uulgi reipub. mos. pro Deiot. 150 a, Nullus locus eſt ad ſtatuã roſtris clarior. I. à. 251 b, Qui ſuam amen iã huic prę- bet ad gloriam. I. A. 203 b, Legibus annalibus grandiorem xtatem ad cõſulatum conſtituebãt. de Leg. 157a, Aliquis in loquendo multus& ineptus ad ſummam impudẽtiam. de
) 28
Vni. 202 a, Quod maius eſtuinculum ad perpetuita E ue- ſtram, quàm,&c. de Am. iu b, Eorum eſt habendus ad ſum- mum naturx bonum optimus beatiſsimusq́; comitatus. de Pet. 207 b, Vir ad ambitionẽ gratioſus. de L. 176 b, Hi o- mnes multa acdl ueritarem admirabil a dixerür. de Ar. 251 b,
ui medicis ſuis non ad ſalu em, ſed ad necem utitur. pra Mar. 137 a, Vti uel abuti opera alicuius ad aliquam rem. pro
Font. 28 2 3, Habere uoluntatem ad aliquem opprimẽdum,
& licentiam ad maledicendum,& animum ad ementien- dum,& ingenium ad fingendum. pro Rab. 90 b, Quæ mihi iuſtiſeima caufa ad hunc defencdẽdum eſſe uiſa eſt, eadẽ vo: bis ad abſoluédum debet uideri. pro Rab 9o b, Nã me ami- citiæ uetuſtas, ad C. Rabirium defen dẽdum eſt adhortata. pro Qu. 3 b, Non ad mendaciũ obrinédum, ſed ad uerum probãdum autoriras adiuuart. I. C 101a, Adcuſtodiendam te diligẽtiſsimum, ad ſupplicandum ſagaciſsimum, ad uin- dicãdum fortiſsimũ eum puraſti. pro Dom. 222 a, Multaad placandum atq; ad miſericordiam reis conceſſa ſant. pro Dom. 219 a, Hictibi autorad inſtituédam, ſocins ad compa rãdam, auditor ad perficiendam rem fuit. Arric. 241 a, Pra-
ſentes ad nocẽdum uires hab ere. Anteq. 19 3 a, Manus ad de- 4 93„
möſtrandam religantur iniuriam, lingua inciditur ad de- plorandã calamitaté. de Cl. 193 b, Quint. Scauola nemini ſe ad docẽdum dabat. de Ora. 127 a, Tum omnè orationem traduxi,& cöõuerti in increpandã Cepionis fu gã, in deplo- randum interitum exercitus. de Or. 92 b, Res quæ ad dicen dum pertinẽt.& ibi: Anrequam ad dicendum iĩngreſsi ſu- mus. pro Cec. 296 b, Arma alia ad tegendũ, alia ad iocen- dum,&c. pro Cor. 55 a, Si minus tibi ad referẽdam gratiam fatisfacere potero, ad pra dicandam& hadendam certè ſa tis ſum faCturus. pro Clu. 27 b, Ad reſpondendum furrexi. & alibi, Ad dicendum ſurrexi. pro Cæl. 42 b, Orario ad cri minãdum ſubtil ter inducta. de Ar. 263 a, Autor egregius ad inflammandos animos. Off. 41 b, Iuſtos uiros ad imperan- dum deligi ſolitos. Off. 42 b, Deligere fibi aliquem adimi- tandum. pro Seſt. 25 a, Rem quæris pręclaram iuuentuti ad diſcendum, necmihi difficilem ad perdocendum. Qu. de Pet. 207 b, Homines excellenti graria ad conficiendas cen- turias. I. V. 76 b. Projectas ad audendum. Off. 74 b, L. Man- lius paucos fibi dies ad di cta:urã gerendam add dit. de D. 82 b, Mirari licet quę ſint animaduerſa à medicis herbarum genera, ad morſus beſtiarum, ad oculorum morb os. de D. 83 b. Quid ſcammoneæ radix ad purgãdum poſsit. de Di. 98 a, Stella ſalutaris ad ortus pueror. At. 41 a, Reliqua tem pora non tam ad medicinam, quàm ad finè doloris. de Le. 157 a Nihif ad Cælium, ſed potius ad antiquorũ lãguorem atq; nſcitiam. de Som. 129 b, In quo qui inſiſtũr, nihil ad no ſtrü genus. de Le. 79 b, Quid enim adpontißcem de iure paristum? pro Cor. 6². Quid id ad ciuitaté? de L e. 172 a, Sed ſiue ſuit, ue non ſuit, nihil ad rem. Acad. 23 b, Hoc nihil ad me. pro Qu. R. 50 b, Præclarè ſuum negociũ geſsir Roſcius, duid ad tet pro Dom. 217 a, Sed quid ad tet ad Att. 195 a, Ni- hil agri ad ullã rẽ, loci latis nih Iad eã quam quæro. de Or. 121 a, Sed hoe nihil ad me,& c. illud ad me, ac mulro etiãà ma gis ad uos Cotta noſter& Suipiti pro Sex. Roſc. 42 a, Vt ad hbidinem ſuam liberti fortuas noſtras uexare poſsint. E- piſt. 248 a, Ad meum ſenſum& ad illud ſyncerum ac ſubri- le iudicium nihil poteſt eſſe laudabilius, quàm,&c. de Or. 115 a, Qui mentes iudicũ ad arbitrium ſuũ mouere poſsit. de Orat. 97 b, Legere aliquam orationem ad eum finem, quem memoria poſsis co mprehendere. I. C. 97 b, Quem ad finem ſe eſfrenata iactabit audaciat pro Cl. 49 b, Conuer- tere nüc ad equeſtrem ordinem atq; in cCęteros ordines bęc
omnia. pro Clu. 59 b, Ea ſibi præter formam, nihil ad ſmi-
litudinem homines referuauit.& alibi, Deus in faciendo homine fimilitudinem ſuam ſecurtus eſt. pro Cl. 23 b, Et ad häc mortem omnia ueneni indicia in llius mortuæ= corpo re fuerunt. de L. 180 b, Quid eſt quod ad ius pontificũ ciui- le appetaris? In Vat. 33 a, Siad cætera uulnera hanc quo que plagã reipub. inflixiſſes. pro Pl. 2569 b, Equidẽ ad refiquos la bores, quos in hac cauſa ſiiſcipio, e: iã hãc mo leſti& aſſu mo, quòd,& c. contra Rul. 8i a, Ad hũc numerum quingenros fi- b ſi gul, ſumenrt. Epi. 217. Pa pars hereditatis eſt ad XXX ſeſtertis. At.9 b. Homines ad quindecim. Qu. Fr. 314 a, Do- mitius ad numerum iudices non habutt. de Fin. 91 b, Heri ab urbe profectus, ueni ad ueſperam. Qu. Fr. 306 a, Sanè fre quëtes fuimus omninn ad ducétos. At. 19½ a, Dubiso an ex- cuſacionem aliquã ad filiũ parem. Att. n0 b, Cõuertere na- uem ad puppim. Qu. Fr. 320 a; Poema ad Cæſarem quod compoſueram incidi, alid, inſtitueram. Tuſcu. 192 b, Ad o- mnia cxcitas mentis. Att. 139 a, Ad hęcigitur cogita, uel pPo tius excogita de Orar. im a, Cũ ille dubitarer quod ad fra-
trem promiſerar. de Vni. 2 00 b, Nox igitur& d' es ad hune
modum,& ob has generata cauſas,&c. Pro Domo 100 b,
) Quod

la dam, ſocins ad e ben n iuit. Atric. 2 1a, p 4 teq. 1932 4,14„. ingua me ditur aide Auint. Sca ar ad ds⸗ ot.Scauola nemini 1 84, in deplo. .92 b. Res qux ad dicen — i ad a ha doeeh m gratiam m& habendam certaè ſi eſpondendum furrexi. Cal.4 b, Orario ad cri 153 a, Autor egregius ad luſtos uiros ad imperan. dere fidj aliquem achimi⸗ p'Sclaram iuuenturt ad d perdocendum. Qu. de tia ad conficiendas cep. dum. Off. 54 b,L. Man. gerendam add dit. de0. erſa d medicis hetbarum eulorum mordoez. deD. burgidum poſsit. de Di. orü. At. 41 a,Reliqua tem im ad finè doloris. de Le. ad anriquorũ läguorem 0 qut inſiſtũ, nihil ad no w ad pontißcem de iure ciuitaté de Le. int a, Sed .Acad. 15 b, Hoc nihilad n negociũ geſtit Roſciut, nid ad tet ad Att. 195 3 Ni- dei quam quaro. de Or. dad me, ac multo etiã ma 1pro Sex. Roſc. 414,Vtad
10 ſtras uerxare peßaint. E
Sillud ſyncerum ac ſubti⸗ abilus, qudm, Rc. de Or. um ſuu wouere poſait.
22 I1D
Quod ſomnium mirificè ad uerbii cum re cöuenit. de Ora, 332 a, Verhũ ad literam immutatum: ut neuius, ignauus. pro §. R. 32, Si quid eſt, quod ad teſtes reſeruer, ibi nos,&cc. pro S. R. 37 b, Tecti efſe ad alienos poſſumus: intimi multa aper tiora uideant neceſſe eſt. cõtra Rul. 70 a, Ratione aſſecutus
eſt, ut id quoad licerer, populi ad parres daret. de Fat. 14 0
b, Te proponere aliquid ad quod audiam, uolo. pro Cæl.
39a, Ad iſtam omnem orationem breuis eſt detfenſio. de
Di. 87 a, Aliquis ad meridiem ſpectans. pro Qu. iu a, Ad ne- Bocium ſuum relicto procuratore proficiſci. At. 123 b, Abij- cere ſe ad pedes alicuius. de N. 76 b, Palliũ aptum ad omne anni tẽpus. de Leg. 182 b, Ad cantus& ad tibicinem proſe-
qui laudes honoratorũ uirorum. Tuſc. 171 b, Cum tam bo-
nos ſeprenarios fundat ad tibiaã. I. A. 24 4 b, Facilis eſt circũ- ſpectus, quid ad dextram, quid ad ſiniſt am ſit pro R. P. 127
b, Ego me aliquando ad literas uindicabo. Ad aliquem per
gere, id eſt, domum illius petere. de Fin. 14 ⁷ b.
ADAEQVO, as. parem facio. pro Arc. i90 b, Noſter hic ma-
gnus, qui cum uirtute fortunam adæquauit. pro Ar. 19 a, Commemorationem nominis noſtri cum omni poſterita- te eſſe adæ quandam. pro Cor. 68 a, Qui in ſumma amico- rum copia cum familiariſsimis eius eſt adæquatus. Qu. Fr. zuu b, Senatorum urna copiosè abſoluit, equitum adæqua-
uit, Tribuni ærarij condemnarunt. de Vn. z02 a, Quæ à me ipſo facta ſunt, deorum uitam poſsint adæquare.
ADAMO, mas. de Orat. 148 b, Qui patientiam& duritiem in
Socratico ſermone maximè adamarat. Acad.; a, Eam ſen- tentiam quam adamauerüt, pugnaciſsimè defendunt. Epi.
19 a, Si hoc ſtatueris, quarum laudum gloriam adamaris,
uibus artibus eæ laudes comparantur, in ijs eſſe elaboran Jun Pro Mil. nè b, Nihil erat cuiuſquam, quod ille adamaſ ſet. de Or. 149 b, Si illam præclaram& eximiam ſpeciem o- ratoris perfecti& pulchritudinem adamaſti. I. V. 22 4 a, Id
adamaſti quod nunquam uideras. pro Fl. a, Quod flo-
rere in generis ſui gloria uiderat, prætor adamauit. I. V. 126 a, Cum ſigna quædam pulcherrima uidiſſet, adamauit.
ADAVGEO; ges. cumulo.)((minuo, extenuo. de In. 69 a, Per
quem facti honeſtas adaugetur. de In. 71 b.& ad Her. 13 b, Haæc ſigna adaugẽt ſuſpicionem. pro§. R. 23 b, Tamen alijs
nefariſs cumulant atq;, adaugent. ADAVGESOCO, cis. creſco. de D. 83 a, Aut denſus ſtridor,
&c. Ortus adaugeſcit ſcopulorum ſæpe repulſu. Poetæ.
ADDICO, us. dedo, mancipo, deſtino, adiudico. pro Ce. 287
b, Licetur Ebutius, dererrentur emprores multi, parrim gra
tia Cæſenniæ, partim etiam precio, fundus addicitur Ebu- tio. pro Seſt. n a, Quos æris alieni magnitudo Tribuno ple
bis conſtrictos addixerat. pro Do. 234 b, Is neminem inue- nire potuit, cui ſedes meas addiceret. I. P. 98 a, Nônne Fufi- dium creditorem debitoribus ſuis addixiſti? In Ant. 212 a,
Antonius regna addixit pecunia, Bona alicuius nummo ſe- ſtertio cuipiam addici, pro R. P. 130 a.&, Tua bona Poſthu-
me nummo fſeſtertio Ame addicuntur. I.S. 273 b, Non enim uni priuatim ancillatus ſum, neq; me addixi. pro Mil. ud b,
Incidebätur domi leges, quę nos noſtris ſeruis addicerent.
I. P. 91 b, Cùm addicebas TPrabuno pleb. cõſulatum tuũ. pro Pl. 279 a, Senatus cui me ſemper addixi. I. A. z 0ua, Quine
ſorti quidẽ fortunas noſtras deſtituit, ſed libidini cuiuſq; addixit. Poſtꝗq. 207 b, Cũ hoc coire auſus es, ut reip. ſtatũ, ut
Senatus autoritaté, ut ciuis oprimè meriti fortunas prouin ciarũ foœdere addiceres. Anteq. 195 b, Rei ſentérijs prius iu-
D 30 At 14 4 a, Mihi iſta omnia iam addicta uaſtitati uidétur. de Ar. 250 a, Quod tu Brogitaro addictum pecunia rradidiſti. I. 4.333 b. Gladiatorio generi mortis addictus. Ar, 2 b, Sed quid eſt quod cũcti Luceijs ſunt addictiel. 124 b, Ob 16 iu dicandã pecuniã accipere, precio habere at dictã fids& re- ligionem. J. V. 125 a. Habere fidem alteri adaictam pecunia, ADDIS CO, ſdv. de Sen. b, Solon dicebat ſeneſcere ſe mul- ta indies addiſcentem.& 82 a, Quid quòd etiam addiſcunt aliqui dede Fin. 145 a, Vt ea quæ Socrates repudiauerat, ad- diſcerer. de Or. 5ra, Atq; uelocius puer addidicerat. de Or. 156 b, Sed ut aliquid addiſcerem,&æc. ADDITAMENTV Miu. appendicula. pro Seſt.;8 a, Ligus iſte neſcio qui, additamentum inimicorum meorum. ADD O, du. adiungo, acceſsions adiungo, aſtero, alſcribo. de Orat. nz a, Paululum ſe erexit,& addidit hiſtoriæ maiòrem ſonum uocis Anripater. Epiſt. 4 a, Sed aliquid atque adeò multum addunrt arq; afferunt de ſuo. Addere.)(demere. A- cad. 13 a,& At. 290 a, Vnus annus additus labori tuo. pro R. P. 122 b, Ne quid ad eas ruinas, quibus hic oppreſſſus eſt, ad- dendum acerbitatis putet. Epiſtol, 3 a, Vt plus additum ad memoriam nominis noſt i, quàm ademptum de fortuna uideretur. de Finib. 7½ a, Id autem eiuſmodi eſt, ut additum ad uirtutem, autoritatem uideatur habiturum. Ep 210 a, Si ad id, quod ipſorum cauſa uis, addideris cumulum cõmen dationis meæ. Poſtquam, 210 a. Ad hæc ornamenta dignita tis meæ, reliqua uos ijdem addidiſtis,&c. de D. 137 b, Nunc Prætor intermiſsionem foréfis operæ& lucubrationes de- traxi,& meridiationes addidi, quibus antea uti non ſole- bam. At. 3 a, In illam orationem Metellinam addidi quędã. At. 203 a, Eas literas in eundem faſciculum uelim addas. Offic, i4 a, Harum rerum duarũ ſplendor omnis& ampli- tudo eſt, addo etiam utiliratem in poſteriore. At. 262 b, Ad- dis mihi ſcribendi alacritatem. At. 10ο b„Hæc opinor ſunr in his libris, quos tu laudãdo, animos mihi addidiſti. Off. 12 b, Addédo deducendod; ui dere, quæ reliqui ſumma fiat. de Or, 145 a, Addere, mutare, detrahere. ADDVBITATIO, onis. Off. 55 b, alids Dubitatio. ADDVBITATVS,,um. Off 1⁷ a, Eod; magis ſi plus adipi- ſcare re explicata boni, quàm addubitata mali. ADDVBITO, as. dubito. de Ora. 209 b, Vt addubitet, quid Potius aut quomodo dicat. Ep. 110 a, Quòd ad me ſine prę- nomine epiſtolã miſſti, primam addubitaui, num,&c. de N. 5 a, Profectò eos addubitare coget doctiſsimorũ homi- nũ diſsẽſio.& 49 b. Id de quo Panætiũ addubitare dicebat. ADDVCO, ca. deduco, induco, contendo, contraho.)(.re⸗ mitto. pro Qu. a, Publicius, qui ex Gallia pueros iſti ad- ducebat. At. 125 a, Gentes feras armatas in Italiam adduce- re. I. V. 179 a, Adductus erat in ſermoné, inuidiam, uitupera- tionẽ. Ep. 107 b, Nondum uolunr iſti lauti terra nata in ho- norem adducere fungos, heluellas. I. V. 55 a, Adductus ſum iud. officio, fide, miſericordia,&c. de Or. 106 a ‚Mediocris- ne res in controerſiam adducta eſt? pro Qu. 5 b, Adducere aliquè in ius. pro S. R 32 b, Cauſa, quæ aliqus ad facinus ad- duxit. Epi. 58 a, Adduci ſpe alicuius rei uel cupiditate. Epi. 63 a, Adduci uoluntate ad aliquid faciendũ,& induci odio. Poſtq. 207 b, Nõ te illius unguentorũ odor in eã cognitio- nẽ adducebat, ut tibi non licerer,&c. At. 90 a, In eam ſpẽad- ducimur,&c. de Offi,ↄ9 b, Ita cõtracta res eſt& adducta in anguſtum, pro Do. 22 8 b, Ciuit atem in diſcrimen adducere.
ratronem ad eum finem,
n dere. l. C.97 b, Quem ad Mpro CI. 49 b, Conuer-
Adducere aliquem in ſummas anguſtias. pro Quin. 3. b, 4„—.* 88—...—. 1..... 8—
dicum cõuinci, quàm ſupplicio addici debẽt. pro Mil. 97 a, Adducere aliquem in diſcrimen capitis. pro Deiot. 14 4 a,& Eius ipfius domũ euertiſti, cuius ſanguiné addixeras. Att. Attic. 75 a, Adduci in diſcrimen. Adducere ali quem in inui-
dn he⸗ 158 b, Vt ſcriberé, cui uellé addici. I. P. 87 b, Nã lege Cæſaris diam falſo crimine, Off 67 b. de Pro. 77 a, Adduci ad ſuſpi⸗ rc. ine treros ordine, omnis tibi Græcia addicta. de Orar. 132 b. Quãrti addictus? candum nullo modo poſfum, ut C. Iulius,&c. Ep. 22 a, Non ter ſorwam, nibil ad 9 mille nümùm. de L189 a, Libertas plebi ſic data eſt, ut mul enim adduci pofſum, ut abs te,&æc. de Cla. 170 b, Myronis ahbi, Deus in ſattenig tis pręclariſsimis addiceretur, ut autoritati principũ cede- ſigna nõdum ſatis ad ueritatem adducta. Att. 327 b, Ad in- ltus ei. pro Cl. 35Et 1
ret. I. V. 5 b, Addicitur id opus H-S.D L. X. millib. I. V. 105
Alelt millik terregnum comitia adducta. At. 10 b, Si ad concordiam res
ein in illius mortur corpo b. Addicirur medimnis M M. Addicere bona alicui. I. V. 104 adduci poteſt. de Or. 101 b. Infimi homines mercedula addu 4 „ 4d us pontifcũ ciul- a. Off. 6ra, Cum eorum alteri tyrannus diem necis deſtinaſ cti,&c. V. 75 b, Cũ accuſatio noſtra in obliuionem diutur- „t gera hanc quoqus ſer,& is qui morti addictus eſſer,&c. J. A. ⁷0 b, Nemo te de nitatis adducta ſit. At. 18 b, Pompeium in eam uoluntatem tera uu nern„ebiquos l. uendita arq; addicta ſententia mouere potuit Parad 120 b, ad duxi, ut faceret,&c. de Cl. 173 b, Audiui iſta de maioribus d quid eat umo, Ego te non ſtultũ ut ſæpe, non improbũ ut ſemper, ſed de- natu, ſed nun quam ſum adductus ut crederem. de N. 29 a. erid hic mo neentosſ- mentẽ& inſanum rebus addicã neceſſarijs. pro Fl. 156 b, Iſte& Epi. 23 a, Non poſſum adduci, ut purem, Gec. Epiſt. 33 a, nuwerum qu dad x) cum iudicatũ non faceret, addictus Hermippo,& ab hoc Qudòd itinerum meorum ratio te nonnullam in dubitario- 1 her ednaun 114 2, Do⸗ ductus eſt. Addicere ſeſe alicui certò. deln. 62 b, Addicet cor nẽé uidetur adducere, uiſurus ne ſis,&c. Qu. Fr. 290 a, Cũ id „decim. C 3, Heti pus ſuũ turpiſsimæ cupiditari. ad Her. 29 a, Addicere uitam cõmiſerim, præſertim ut ille alter annus etiã tertium poſsit
n. Sandfr ſuam omni intemperãtiæ. Ad Her. z2 b, pro Qu. 7 b, Vt par adducere. At 273 a, In eum locum rem adductam intelligit,
am Dubi'o aner- ſimonia nuda cupiditati petulantiæq́; addicatur.. Sc. Epi. 18 a, Vt te in meam ſententiam ad ducã. de L. 170 a, 08. At. ¹9§ 4 zuerteren AD DICTI O, onus. J. V. 6⁸ b, Addictio& cõdonatio bonorũ. Vt iam uideam, adduci hanc quoq;, quæ te procreauit, eſſe m. Ark. no bbareg au ADDICTV S, a, um. mãcipatus.)(miſſus. L Alligo. pro Mil. patriam tuam. de Vn. 196 b, Idq́; ex inordinato in ordinem poema ad Cal⸗ 1b,A4 0- u2 a, Milo uitam ſuam maximis pręmijs propofſitam& pe- adduxit. ad Heren. 29 a, Adducere animum auditoris adin- ueram Tuſcu 34 nel pe nè addictam ſciebat. pro Cal. 54 b, Hunc addictum, dedi- dignationem. Adducere, pro cöõtendere, ſeu contrahere. de hecigitur cogn fra⸗ tum, obſtrictũ tibi habebis. Tuſc. 176 a, Qui certis quibuſ- Am. 104 b, Cõmmodiſsimum eſt, quàm laxiſsimas habenas 1. Jubitaret quos o hune dam deſtinatisd; ſententijs quaſi addicti& cõſecrati ſunt. habere amicitiæ, quas uel adducas cũ uelis, uel remittas. * gitur 9ns b,.. b 2 ADDV,

*
„ —ö
—y—
— 1— — 3—————ee— 8*. 5 5 5—“ 5.
1 A D
3 APDDVCTVS, 4,um. Tuſc. 187 a, Tormenta eò grauiores e-
miſsiones habent, quò ſunt contenta atq; adducta uehe-
aentius. de N. 05§ b, In agro ambulanti ramulum adductũ, cum remiſſus eſſet, in oculum recidiſſe. I. V. 55 b, Dolebam jn eum locum me adductum, ut,&c. pro Clu. 58 a, Cæteri nouis affiniratibus adductti, ueteres inimicitias deponunt. J. V. 55 b, Adductus ſum officio, fide,&c. ut onus hoc labo- ris ſuſcipiẽdum putarem. I. V. 191 b, Benignitate adductum concedere aliquid. pro Syl. 182 a, Tamen humanitate addu- Kus, eum defendit. de Orat. ↄ2 b, Tumq⅞; cgo hac opinione adductus ſcripſi etiam illud,&c. Att. 16 b, Non odio addu-
A D 32
ADHAERESCO; t“.. Attic. 5- b. Vtiq; fac uenias, ſi potes in
*
his locis adhæreſcere. de Cl. ¹9 ½ a, Hortenſius in continua- tione uerborum adhæreſcens. de Or. 107 b, Quæ recta ſunt probari, quæ praua ſunt, faſti dijs adhæreſcere. Oſt. 7 b, O- mninoq; ita iuſticiæ honeſtatich; adhæreſceret, ut,&c. Ppro D. 125 b, Prouidendum fuit, ne in hanc tantam materiam ſe- ditionis iſta funeſta fax adhæreſceret. de Or. 128 a, Arpumen tum ratio ipſa confirmat, quæ ſimulatq; emiſſa eſt, adhære- ſcit. de Cl. 190 a, Oratio ita liberè fluebat, ut nunquam ad- hæreſceret. I. V. 3w a, Tenes ne memoriate extremum adhę-
fiſſe? id eſt, extremum quæſtorem eſſe factum.
——
ADHAESIO,onis. de Fin. 52 b. L. Copulatio. AD HIB EO,e. admoueo, pono, adiungo, adijcio, utor, con- fero, affero. de Ora. 125 b, Niſi omnes ij motus, quos orator
.
ctus alicuius, ſed ſpe ſanandæ reipublicæ.. ADEMPTIO, ns. ablatio. pro Do. 229 a, Adẽptio ciuitatis. ADEOaduerb. uſq; ed, tantum, ſeu tam, ſic ut, adeò ut, ma-
——— ——
———— ——,—*
—
—
——————
1
ö * 1 8 4 * 8 8
1
6
4
gis aded, quin, imò etiam. Qu. Fr. 202 b, Remp. funditus ami Kmus, aded ut Cato adoleſcens,&c. pro Cl. 53 b, Adene e- rat ſtultus, ut,&c. pro Fl. 156 a, Neminem quidem adeò ˖in- fatuare potuit, ut ei nummum ullum crederet. pro Se. 21 a, Ar uerd illi adeò uim facinoris ſui perhorruerant, ut cogi- tarint,&c,. pro Rab. 96 b, Adeône hoſpes huius urbis es! Ep. 163 a, Aded mihi uifus eſt lepidus, ut,&c. pro Deiot. 149 b, Adeône, ut etiam humanitatis iura uiolenturè de Orat. 0 a, Magis adeò id facilitate, quàm alia ulla culpa mea conti- eit. Off. 8 b, Adeò ſumma erat obſeruatio in bello mouen- do. J.V. 33 a, Id adeò ex ipſo S. C. cognoſcite. 232 b, Id adeò exme cognoicite. pro Cecin. 30¹ b, Id aded, ſi placet, confi- derate, pro Cl. 4 a, Id adeò ſic cognoſcite. Atti. 152 a, Hanc adeòd habeo gratiam tibi. Ep. 19 4 a, Adoleſcens tuus atque aded noſter. pro Clu. 34 a, De foro atque adeò de ciuitate fublatus eſt. Epiſt. 4/7 b, Aliquid atque adeò mullta addũt de ſuo. l. P. 80 a, Tunc etiam arque adeò uos geminæ uora- gines,&c. Attic. 244 a, Quod ad te antea atq; aded prius ſcripfi. Epiſt. 166 a, Adeò longo& infeſto itinere ad me ue- niri doleo. pro Arch. 18 a, Arque hoc adeò mihi conceden- dum eſt magis, quòd,&c. Attic. 24 b, Interea curſus quos prima àparte iuuentæ, Quosd, adeò conſul uirtute ani- moq; petiſti, Hos retine,&c. Poetæ.
AD EO, adis. aditus eſt, adire poſſum, ſubeo. I. V. 10¹1 a, Cæteri hæredes adeant ad Verrem. Epiſt. 41 a, Ad me adire quoſ- dam memini,&c. pro Cec. 300 b, Cum adibã ad iſtum fun- dum. Ep. z5 a, Cum ad me aditum eſſet ab ijs qui,&c. Epiſt. 39 b, Te adeũt ferè omnes,&c. de Cla. 19 4 a, Tum primùm nos ad cauſas adire cœpimus. Aca. 24 a, Tribunũ aliquem cenſeo adeant. de Fin. 145 a, Pythagoras Perſarum magos adijt. pro H. 156 b, M. Cratidius, ad quem eſt aditum, nega- uit,&c. Qu. Pr. 302, Cum prætores diebus aliquor adiri n5 poſſent, nec poteſtatem ſui facereut. pro S. R. 36 b, Adire pe- riculum capitis. Off. 17 a, In adeundis periculis,&c. I. V. 234 a, Cum ad prætorem in ius adiſſomus. J. V. 120 a, Antequam in ius aditum eſſet. Att. 226 a, Adire hæreditatè.& pro Qu. R. 54 a, I. A. 168 b, Cum ipfe patris hæreditatem non adiſ- ſes, Cernere hæreditatem, pro adire. L. Cerno.
ADEP§, pis. axungia, pingue quod intra cutem carnem q; eſt. I. C. n4 b, Num mihi P. Lentuli fomnus, L. Caſsij adeps, C. Cethegi furioſa temeritas pertimeſcenda eſt?
ADEPTILO, onus. de Fin. 73 a, Nos beatam uitam non depul- fione mali, ſed adeptione boni iudicemus. Par. 240 a, In uo luntate autem utilitas ex adeptione alicuius commodi.
ADEPTVS, a, um. L. Adipiſcor.
ADESPOTOS, autore carens& principe. Ep. 253 b, Rumo
res triſtiores, ſed ⁴ιιασιντεινJ— eſt incerti. ADESVS, a, um. comeſus, conſumptus. Tuſ. i80 a, Cum uerò adeſum, inflatu renouatum eſt iecur,&c. pro Qu. 7. a, Quis tam profuſus nepos, non adeſa iam, ſed abundanti pecu- nia fic diſſolutus fuiſſet? ADFERO, fer. Bru. 90 b, Triſtes de Bruto nuncij adfere- bantur. ADHAMARE arripere, capeſſere, obligare. Acad. li. 2. apud Nonium, Qui ſerius honores adhamauerüt, uix admittun-
tur ad eos. Legendum uidertur adnituntur, ut in tranſlatio-
ne maneat ab hamis ſumpta. Quid ſi etiam, adamauerunt ſine aſpiratione legatur? quod mihi non diſplicet, cum il- Iud nuſquam legatur apud alium autorem.
ADHAE C, prærerea. pro Fla. 162 b, Adhæc prædia in cenſu dedicauiſti..
AD HAERE O, res. nitor, infixus ſum. I. V. 31 b, Tela in tuis ui ſceribus adhærebunt. pro Do. 226 a, In me omnia coniura- tionis nefaria tela adhæſerunt. In Arat. Spiniferam ſubter caudam piſtricis adhęſit. Epi. 15 a, Tanquam in quadam fi- lice iam omnia adhæſerũt. pro Seſt. 6 b, Adhæreſcere ad co- Iünam. Acad.z a, Ad eam tanquam ad ſaxum adhæreſcunt.
ADGRAVESCENS. Tuſcul. 207, Siquidem qui tempeſti- uam medicinam admouens, non adgraueſcens uulnus illi- dat manus, Poetæ.
adhibere uoler iudici, in ipſo oratere impreſsi eſſe uidebun tur. pro S. R. 23 b, Non poteſt uim mihi maiorem adhibere metus quàm fides. de Na. 73 b, Melins eſt ægrotis non ad- hibere uinum omnino. de Or. 125 b, Medicus ægro adhibet medicinam. Oct. 329 a, Nulla enim remedia quæ uulnertfb. adhibentur, tam faciũt dolorem, quàm quaæ ſunt ſalutaria. Off. 7 a, Medici grauiorib. morbis periculoſas curationes & ancipites adhibere coguntur. Adhibere uim alicui, pro Cec. 294 a,& de Off. 54 a, Adhibere ſæuitiã in aliquem. Off. 37 b, pro Qu. a, Adhibenda uis eſt ueritati. cõtra Rul. 75 b, Cum ſeſe ſociorum ſanguine implerint, adhibeant manus uectigalibus ueſtris. i. diripiant. uſ. 247 b, Perſas negat Xe nophon ad panẽ adhibere quicquam præter naſturtiũ. Aca. 9 b,& Tuſ. 222 b, Cum adhibemus ad eos orationem huiuſ modi,&c. Or. 19 8 a, Ad has tot tantas q́; res adhibenda ſunt etiam ornaméta,&c. de Cla. 193 a, Is celeriter ad cauſas ad- hiberi cœptus eſt. de Or. 15 a, Pôſt adhiberi cœpta eſt ad or natũ etiam corporis, ad diſciplinas. de N. 39 b. Lueina adhi betur ad partus. Adhibere odores ad deos. de N. 23 b.Adhi- here multum ſtudij ad dicendum. de Cl. 178 a, pro M. /25 b,
Huic ego, iudices, ſatisfacere cupio, uosq́; adhiberi arbi-
tros. de D. 139 b, Nulla adhibhita ſua autoritate. Adhibere cal caria uel frenos alicui. de Cl. 18 32 a. Attic. 19 a, Vt priuatis re- bus meis adhibeam quandäã cautioné. At. 290 a, Tanta adhi bebatur à nobis cõtentio, ut rẽ cõfici poſſe non dubitarem. de N. 2 b, Quid eſt quod ullos dijs immorralib. cultus, ho- nores, preces adhibeamus. At. 291 a, Ea auté adhibita doctri na eſt, quæ uel uicioſiſsimam naturã excolere poſsit Ep. 75, Rationes cöfectæ, me abſente, ſunt tecum, ad quas ego nihil præter lectionem adhibui. Adhibere iudicium. Orat. z01a. Att. 19 3 a, Quos ego uniuerſos adhibere liberaliter, optimũ quemq; hoſpitio amicitia, cõiungi dico oportere. de Or. 14 4 a, Vt oratio, quæ lumen adhibere rebus debet, ea obſeu ritatem afferat. de Or. 22 a, Vt his rebus adhibeat tanquam lumen aliquod, memoriam, uocem, uires. Adhibere miſera- tioné, de Cl. 172 a, Adhibere neruulos& ſuauitatem. At. 264. a, Adhibere officium erga aliquem. Ep. 205a, Adhibere pa- tronum. de Or. 37 a, Adhibere teſtes& laudatores. de Fin. 73 b, pro Rab. 92 b, Adhibeatisg; in hominis fortunis miſe- ricordiam, in reip. ſalute fapienttam, quam ſoletis. Off. 62 a, Qui orationis uanitatem adhibuerunt. Adhibere deum te- ſtem.& 60 b,& 2 a, Adhibenda eſtigitur quędam reuerentta aduerſus homines,&c. Att. 186 b, Quam ad omnes res adhi- bes, in primis ad conualeſcendum adhibe prudẽtiam. Qu. de Pet. 207 a, Ad hanc rem adhibeas neceſſe eſt omnè ratio- nem,& curam,& laborem. I. A. 153 a, Ad deliberationes, quas habebat de rep. principes ciuitatis adhibebat. Atri. 127 a, Vt omnes adhibeam machinas ad tenẽdum adoleſcentem. de Cl. vũ a, Plurimum ſtudij ad diecendum,& ad omnes bo- narum rerum diſciplinas adhibuiſſe. Qu. Fr. 327 a, Cæſar uir rutem& grauitatem in ſummo dolore adhibuit. de Cl. 168 b, Sed tum ferè Pericles primus adhibuit doctrinam.& 188 b, Cæſar rationem adhibens, cõſuetudinem uitioſam emen dat. Ep. 21 b, De ſacerdotio tuo quantam curam adhibue- rim, cognoſces,&c. pro Arc. 186 b, Quorum alter res ad ſeri bendum maximas, alter cùm res geſtas, tum eriam ſtudium atq; aures poſſet adhibere. Ep. 4 b, Hactenus exiſtimo no- ſtram conſolationem rectè adhibitã eſſe quoad,&c. de Cl. 196 a, Tamen ea conſolatione ſuſtentor, quam tu mihi Bru te adhibuiſti tuis ſuauiſsimis literis. I. A. 2z1 b, Nec Anto- nius ullius ſupplicij adhibendi, ſi poterit, ullam partem eſt relicturus. Acad. 19 a, Sed adhibebit modum quendã, quem ultrà progredi nõ oporteat. Ep 155 a, Adhibere moderatio- nem in aliqua re. Oſt. 45 b, Modusq, adhibeatur, is G; refera
tur ad facultates. de Fa. 146 a, Siue medicũ adhibueris, ſiue nõ, cõualeſces, ꝓ Do. 220 b, Illud in primis, ne qua calünia,
ne qua fraus, ne quis dolus adhibeatur. Of. 35 b, Quem nos correctione quadã adhibita, potiſsimum ſecuti ſumus. Of- 15 a, Quocirca philoſophis& magnitudo animi eſt adhi- benda,& uacuitas ab angoribus. Offic.15 a, Capeſſentibus
rempub.
ͤℳ§õGG—
—2
— =—

30,adijcſo,ut motus, quos orator impreſsi eſſe uidebun maiorem adhibere eſt grotis non ad. ledicus gro adhibet media quæ uulnerid. m qua ſunt ſalutaria. ericuloſas curationes
idere uim alicui, u
or, con-
is Pro tlä in aliquem. Off. anati. cötra Rul.5b, at, adhibeant manus 47 b, Perſas negat Ne Præter naſturtiũ. Aca. eos orationem huiut h res adhibenda ſunt celeriter ad cauſas ad. hiberi cœpta eſt ad or N. 9 b, Lueina adhi deos. de N. a3 b,Adhi- Cl.⁰a, pro M. us b, 5 uosq adhiberi arbi- uroritate. Adhibere cal tic19 a, Vt priuatis re- 6. Ar 290 4, Tanta-dhi ipoſſe non dudbitarem. mmortalib. cultus, ho- a autè adhibita doctri excolere poſsit Ep. 75, tcum, ad quas ego nihil eiudicium. Orat. z01a. dere liberaliter, optimũ dico oportere. de Or. te rebus debet, ea obſcu bus adhibeat tanquam nires. Adhibere miſera- „&ſuauitatem. At. 264 Ep. 205a, Adhibere pa⸗ 8 laudatores, de Ein. hominis fortunis mils- „,quam letit. Off 63 vunt. Adhibere deum te Htur qurdam rtasnenie dam ad omnes res adht- adhibe prudètiam. 8 neceſſe ett omnè aie Ad deliberatione“ „dhibebat. Atti.nn7 e tdum adoleſcentem ee ndum„& ad omnes be- — Cæſar uir
eilè hoc, iudices, impetrabo, ut quam ipſe adhi
APDHORTA TIO. de Or. 109 b. ADHVC, etiam nunc, etiam tum, iam tum, hactenus. I. V. 192
APDIAPHORO N.L.Indifferens.. ADIG O gu. cogo, impello, uoco ad arbitrum. Off. 65 a, Itaq;
33 Xà D
rempub. magnificentia& deſpicientia rerum humanarum ADTPIS COR, v. adeptus ſu
adhibenda eſt. Off. 15 a, In omnibus prius quã aggrediare, adhibenda eſt præparatio diligens. L.5r a,
In me conſolan
do nõ mediocrẽ animi dolorẽè adhibuiſti. de Sen. 64 a, Vten
dum exercitationibus modicis, tãtum cibi&porionis ad- hibendum, ut,&c. Qu. Fr. 327 a, In ſummo dolore uirtutè&
grauitatem adhibeo. Or. 215§ b, Numerus iambicus adhibe-
rur in fabulis. Or. 202 a, Flores, quos adhibet orator in cau-
ſis. Ep. 25 8 b, Quantũ me diligis, tantũ adhibe in te diligen-
tiæ. Ep. 238 b, Diligentia in aliquã r cõfero. At. 273 a, Adhi-
bere curam& diligentià in ualerudine tuenda. pro Clu. Fa-
Pe, Caufbe
uit in amicorũ periculis fidẽ& diligentiam, tum uim animi libertatemꝗq; dicendi, in hac mihi cõcedat. Epi. 78 a, Vt non adhibeas in conſilium cogitationũ tuarũ deſperationem.
4
Off. 50 b, Is adhibuit ſibi in cõſilium quindecim principes. Ep. 21 b, Tecũ loquere, te adhibe in cõſilium. Ep. 53 a, A cæ- teris tuis non adhibemur: id eſt, in conſilium. de D. 123 b, Il- li autem, qui in auſpicium adhibetur,&c. Ep. 79 a, Sed tu il- lum animum nunc adhibe quæſo, quo me tum eſſe oporte-
re cenſebas. de Ar. 248 a, Adhibete animos& mentes ue-
ſtras, non ſolum aures ad aruſpicum uocem admouete.
Qu. F. 294 a, Permagni hominis eſt, ſic ſe adhibere in tanta
Poteſtate, ut,&c. id eſt, gerere. de Or. 16 a, Cum ſe mente ac uoluntate conieciſſet in uerſum. id eſt, cum mentem ac uo
luntarem adhibuiſſet ad uerſum.
ADHINNIRE, tranflatum. J. P.94 b, Itaq; admifſarius iſte,
ſimulatq; audiuit à philoſopho uoluptatem tantoperè lau dari, nihil expiſcatus eſt: ſic ſuos ſenſus uoluptarios omnes incitauit: ſic ad illius hãc orationem adhinniit, ut non ma-
giſtrum uirtutis, ſed aurorem libidinis à ſe illum inuen- tum arbitraretur.
ADHORTO R. aris. J.A. 93 b, Sic ego uos ad libertatẽ recu-
Perandã adhortabor. J. A. 157 a, Iure poſſum ego uos ad de- fenfionem meæ ſalutis adhortari. Ep. 256 a, Multę erant& reconditæ literæ, uis non erat: ad eam igitur adhortabar. Epiſt. 7 a, Ego te ad certam laudem adhortor. Off. 8 a, Ne Poſſet aliquando ad bellum faciédum locus ipſe adhorta- ri. Adhortari aliquem ad aliquid faciendut 2,Pro Rab. 90 b.
a, Facinus fortaſſe adhuc in nullo etiam uindicatum. Epiſt.
136 b, Nihil dum audieramus. Att. 109 a, Vnã adhuc àre epi-
ſtolam acceperam. Epi. or a, Ego Cælſari pro te, ſicut adhuc
feci, libentiſsimè ſupplicabo. At. u6 a, Quod facilè patior, dum ut adhuo nihil faciam turpiter. de Di. 109. Adhuc hæc erät, ad reliqua acri tendebamus animo. ad Her.; b, Adhuc quæ dicta ſunt, arbitror mihi cõſtare cum cæteris artis ſcri-
ptoribus. de Amic. Niſi quid adhuc fortè unltis,
Calphurnius arbitrum illum adegit, quicquid fibi de ea re facere oporteret ex fide bona. Pro Qu. R. 49 a, Cur non ar-
bitrum pro ſocio adegeris,(Qu.Koſcium, quęro. L. Arbiter.
APIICIO, c. immitto, addo, applico. Off. 2z b, Timotheus
ad laudem bellicæ doctrinæ,& ingenij gloriam adiecit. cõ- tra Rul. 71 a, Cũ ad omnia ueſtra pauci homines cupiditatis
oculos adieciſſent. Adijcere oculũ alicui rei. I. V. u6 a, Par-
tim planè uidebãt adie ctũ eſſe oculũ hæreditati. de Pet. 205 b, Nõ ur aliquid ex ijs noui adijcerẽ. de Leg. 1/ a, Qui in ſa crificiũ cogitatã libidinẽ intulit, quò ne impudẽtiam qui- dem oculorũ adijci fas fuit. de Le. 182 b, Néue rogum pro- Fius ſexaginta pedes adijcito ędes alienas inuito domino.
AbονεL.Incertus. ADIM O, t. aufero, eripio, ſubtraho, deleo. præcido. Att. i2
Deſpõſam homini Syriã ademi. Adimere aliquid alicui. A- cad. ꝙ b,& Ep. b, Senatuſconſultũ nullũ extat, quo redu- ctio regis tibi adẽpta ſit At. 31 a, Epiſtola illa mihi ſomnum ademit. Ep. 3 a, Vt plus additum ad memoris nominis no- ſtri, quàm adẽptum de fortuna uideretur. pro Qu. 8 b, pe- cuniã ſi cuipiam fortuna ademit, aut alicuius eripuit iniu- ria. Ep. 120 b, Primùm ut Ceſari aliquid adimat, inde ut Põ- peio aliquid tribuat. pro Mur. 143 b, Nolite mihi adimere eum cui,&c. pro Dom. 2u7 b, Quod idẽ in poſterum de ex- traordinarijs poteſtatibus libertatem ademiſſes. de Orat. 14 2 a, Tum ille, adimere, inquit, omnem recuſationèẽ Craſſo
uolui. Attic. 41 a, Niſi mihi dolor meus tum omnes partes
mẽètis, tum huius generis facultatem ademiſſet. pro Quin. 2 a, Vitandi aduerſariorum impetus poteſtas adempta no-
bis eſt. Adimere alicui poteſtatem faciẽdi aliquid I. V. 58 a.
& contra Rul. 87 b, Non adimi cuiquam glebam de Sylla- nis agris. Adimere cin tatem, pro Cecin. 303 b.
ADIPAIISl. Orat. 199 a, Opimum quoddam& tanquam adipale dictionis genus, alids Adipatæ.
ADITV S,tus. Uia, introitus, ueſtibulũ, os.
Aditus ad eũ difficiliores fuerũt. de Na. 50 a, E
1
—
m, nanciſcor, conſequot, Afle- quor, inuenio, obtinęo, colligo. de Sen. 77 b, Sen ectutẽ ut a- diſpicãtur omnes optãt, eãdem accuſant adeprã. Ep. i a, Ma Enãd; ex ea re te laudẽ adipiſci. aliter apiſci. pro Cl. 4 1a, Is ſummos honores à pop. Ro. adeptus eft. Of. 3 a, Is infidijs & malitia laudẽ eſt adeprus. de L. 168 a, Homo mulea inſtru mẽta habet ad obrtinendã adipiſcendãꝗ; ſapientid. de Ora. 155 a, Nunc cõtrà pleriq; ad honores adipiſcédos nudi ue- niüt. Of. i5 a, Sed ijs, qui habẽr à natura adiumẽta rerũ gerẽ- darũ, abiecta omni cũctarione adipiſcẽdi magiſtratus funt. Pro S. R. 40 b, Non mirum eſt, quòd uis diuma affequi non Potuit, ſi id mens humana adepta non eſt, de Fin. 156 b, Adi- piſcendarum uirtutũ cauſa. pro Fla. 155 a, Lyſanias adeptus eſt ordiné ſenatoriũ. Qu. Fr. 29 5 b, Nos ea, quæ cõſecuri ſu- mus, his ſtudijs& artibus ſumus adepti, quæ,&eſ.
ADITVS, 4, um. participium ab adeo, adis. Off. 13 b, Vix inue-
nitur, qui laboribus ſuſceptis pericullsq́; aditis, non quaſ mercedem rerum geſtarum deſideret gloriam. Part. 231 a, Aut adita ad nomen. Ep. 244 a, Duo ſunt aditus in Ciliciam ex Syria. I. V. 223 b, Aditus enim in id ſa⸗ crariũ nõ eſt uiris. Qu. F. 294 b, Aditus eſſe facillimos ad ali quẽ. At. 230 a, Quęg quidẽ noſtris amicis diuinis uiris aditũ ad cœlũ dederũt. de Ora. 143 a b, Dare aditum alicui ad ali- quã rem. Off.⁊ a, Vt ad officij inuentionem aditus eſfet. At. 60 a, Tu uelim Fabium, ſi quem habes aditum„odorere,& iſtum conuiuam tuũ deguſtes. de Ein. in a, Quæ omnino a- ditũ habere nullũ poteſt in urbẽ, in forum, in curiã. Atti. 241 b, Aditus ad Antonium diffcilior eſſe dicitur. Et Epi. 9o a, lephãti pro- pter magnitudinem corporis difficiles aditus habét ad pa- ſtü. de Or. 93 a, Nũc uterq; ueſtrm patefecit earũ rerũ adi. tũ quas quęrimus. pro Fon. 278 a, Magnitudine rei ſic occu. pãt animos eorũ qui audiũt, ut difficilis aditus ueritati re- linquatur. de Cla. 176 a, Ad quos omnis nobis aditus, qui pens ſolis patuit. obſtructus eſt. pro Pom. a, Vrbes permul tas uno aditu atq; aduẽtu eſſe captas. pro Pom.⸗ b, Patefa- ũ noſtris legionib. eſſe Pontũ, qui ante pop. Ro. ex omni aditu clauſus eſſet. pro S. R. 36 b, Interclu dere omnes aditus alicui ad aliquem. pro Cec. 292 b, Non ſolum introitu, ſed omnino aditu prohiberi. At. 32 b, Cõparare ſibi aditum ad res peſtiferas. contra Rul. 73 b, Sed attendite animos ad ea quæ ſequuntur, hũc quaſi gradũ quendã atꝗ; aditũ ad cæ- tera iactũ intelligetis. pro Cl. 42 a, Hominibus ignominia noratis, neq; ad honorem aditus, neq; in curiã reditus eſt. Pro Syl. 167 b, Quæro à te, cur qui aditus ad cauſam Horten ſio patuerit, mihi intercluſus eſſe debuerit? Antequam. 193 b, Cum aditus cuſto di patriæ præcluſus ſit. pro Mur. 127 b, Vt aditus ad cõſulatum poſthac omnibus patérer. Off 59 a, Sed eſt alius quoq; aditus ad multitudiné. pro Dom. 235 a, Cum in templum Caſtoris aditus eſſet apertus nemini. pro Dem, 237 b, Dats de hac religione aditum pontifices, iam teperietis,&c. Or. 201 b, Veſtibula nimirũ& aditus ad cau- ſam faciet illuſtres.pro Cecin. 291 b, Non modoò limine, te- ctoq; ædium ſuarum, ſed primo aditu ueſtibuloq́; pro- hibere aliquem. I. V. 141 b, In primo aditu ueſtibuloq́; tem- Pli. I. V. 241 b, In ipſo aditu atque ore portus. de Orat. 102 a, Ab hoc aditu ianuaq́; patefacta. I. V. 227 b, Aditus& terra & mari ad urbem. de L. 74 b, Deus uult omnibus patéère ad ſe placandũ& colendũ uiã I. A. 15 b, Forũ ſepietur, clauden tur aditus, armati in pręſidijs, multis in locis collocabũtur-
ADIVDICO, a2. aliq uid alicui per iudiciũ attribuo. Atti. 54
b, Nemo enim dubitat, quin domus eſſet nobis adiudicata. I. A. 226 A, Si reſp. iudicaret, Antoniône an Bruto le giones adiudicaret? Off. 7 b, In medio relictum quod erat, populo Romano adiudicauit. At. i8 b, Pompeius ſæpe mulrisq́; uer bis fuis mihi ſalutẽ imperij adiudicauit. de Or. 120 a, Iudex, qui nobis cauſam adiudicaturus eſt. I. V. 63 b, Adiudicare a- li quem in ſeruitutem alicui. contra Rul. 74 b, Adiudicare a- liquid alicui.)((Abiudicare aliquid ab aliquo. L. Abiudico.
ADIVMENTVMWn. ſubſidium, præſidium. de Or. 88 a, Plu
ra detrimenta publicis rebus qudàm adiumenta per homi- nes eloquentiſsimos importata. Attic. 275 a, Bruti eruptio nõ ſolum ipſi ſalutaris fuit, ſed etiam magno ad uictoriam adiumento. pro Quin. i a, Hoc mihi in cauſis conſueuit eſſe adiumento. de Fin. 139 a, bis, Vt nihil, aut non multũ adiu- mento ullo ad ſuam cõfirmationem indigeret. de Or. uè a, Qui locus eſt talis, ut plus habeat adiumẽèti quàm incõmo di, hunc iudico eſſe dicendum. Off. 15 a, Qui habent à natu- ra adiumenta rerum gerendarum. Off. 1a, Quam quidem ad rem magnum attulimus adiumentum hominibus no- ſtris. pro Pomp. b, Præſidia periculis,& adiumenta hono tibus quærenda ſunt. ad Her.) b, Num quem habuerit, de conſcijs, de adiutoribus, de adiumentis.
Kb 3 AbIVN-

. r* ſ 2₰
V 1
1
——
5 A D 35W CTIO,nis. propenſio. Qu. de Pet. 208 a, Tribus re- bus hômines maxime adbeneuoſentiam ducuntur, benefi- cio, ſpe, adiunctione animi uel uoluntate. Exceptio. de In. 83 b, Sunt quædam cum adiunctione neceſsitudines, quæ- dam ſimplices& ab ſolutæ.& ibidem, Illic in ſuperiora ad- iunctio eſt hæc, niſi nolint fame perire. Coniunctio, ſocie- tas. At. 100 b, Etenim ſi hæc non eſt, nulla poteſthomini eſſe ad hominem adiunctio. ADIVNCTIO item, exornatio quædam uerborum eſt. ad Her. z2 b, Adiunctio eſt, cum uerbum, quo res comprehen- ditur, non interponimus, ſed aut primum, aut poſtremum collocamus,&c. de Or. 362 a. ADIVNCTOR, ru. qui adiungit aliquid. At. 120 a, llle Gal liæ ulterioris adiunctor. ADIVNCTVWti. attrib utum, conſequens, comes. de L. 181 a, Hoſtia autẽ maxima parétare, pietatis adiunctũ putabat. ADIVNCTA, locus dialecticus. Top. 2 22 a,& 224 b,& 225 a, Cõſequẽtium locus ab adiũctis longè diuerſus eſt. Nam adiuncta non ſemper eueniunt, cõſequentia autem ſemper. de In. 66 b, Deinde uidédum eſt, quid adiunctũ ſit negocio, hoc eſt, quid maius, quid minus, quid æquè magnum ſit, quid ſimile, ex quibus coniectura quædam ducitur. ADIVNC TVS, a, um. continens, propinquus. pro Pom. 13 a, Fuit quibuſdam ſummis uiris quædam diuinitus adiuncta fortuna. pro Cecin. 287 a, Huic fundo continentia quædam rædia& adiuncta mercatur. pro Clu. z3 b, Quæ propiora huuc cauſæ& adiunctiora ſunt. ADIVNG O,. adnecto, applico, aggrego, adhibeo, adſeri- bo, accedo, complector, attexo. Epi. 63 b, Si te mea ſumma erga te ſtudia parum mihi adiunxerunt, Reſpubl. nos inter nos conciliatura coniũcturaq; eſt. Epi. Ego me ad eius ra- tiones adiungo, què tu in meis rationibus tibi eſſe adiun- gendũ putaſti. Ep.iz a, Ad eorũ cauſam me adiũgerem. pro Pom. i3 b, Cum ad cæteras ſummas utilitates, hęc quoque opportunitas adiügeretur. pro Mur. 234 a, Beneuolètiã ad- iungit lenitate audiédi: id eſt, acquirit. Qu. de Pet. 205½ b, Ad- jungere ſibi aliquè, id eſt conciliare. de Na. 3⁄ a, Aſpera arte- ria oſtium habet adiunctum linguæ radicibus. Attic. 208 a, Scito te ei dialogo adiunctum eſſe. de Or. 105 b, Iuris ſcien- tlã eloquentiæ tanquam ancillulam adiunxiſti. de D. 132 a, Autoritatem nullam debemus nec fidem cõmentitijs rebus adiungere. de Cl. ⁷⁴ a, Ei q; proximè adiũ ctus Druſus fuit. Or. 214 b, Iſocrates uerbis ſolutis numeros primus adiun- xit. de Fin. 73 b, Qui ad uirtutem adiungũt uoluptatem. de Or. 78 a, Præſertim cum adiungatur ad Africam etiam Hi- ſpania. pro Ar. 190 a, Magnus honos rebus populi Ko. ad- iungitur. Epiſt. 13 a, Cum etiam Caſar ad autoritatem eius ordinis adiungeretur. de Vn. 202 b, Et fingulos adiunxit ad fingula. Att. 14.4 b, Quare eius fugæ comitem me adiunge- rem. de In. õ8 a, Eius artificij cognitio huiuſmodi eſt ut non ad huius artis partem aliquam adiungi poſsit. At. 9 a, Hie ies ualde me Craſſo adiunxit. de Am. 105 b, Cum autè con
trahat uirtus amicitiam(ut ſupra dixi) ſi qua ſignificatio“
uirtutis eluceat; ad quam ſe ſimilis animus applicet& ad- iungat: id cum contingit, amor ibi exoriatur neceſſe eſt. de Cl. 188 a, Itaq; ad hanc elegãtiam uerborum adiũgit illa o- ratoria ornamẽrta. pro S. R. 32 b, Crimen& ſuſpicionem po tius ad prædam adiungerẽt, quàm ad egeſtatem. pre Cl. 38 b, Vt aliquis metus adiunctus ſit ad gratiam. Qu. Fra. 397 a; Ad ſummum imperium etiam acerbitatem naturæ adiun- gere. Of. z31 a, Adiũgere prouincias ad imperium. pro Põp. 19 b, Qui undequinquageſimo die totam ad imperium po- puli Rom. Ciliciam adiunxit. pro S. R. 37 b, Auxilium fibi ſe
putat adiunxiſſe, qui cũ altero rem communicauit. Epi. 75
a, Tu ei M. Mindium fratrem tuum adiunxiſti. contra Rul. 63 a, Hi uectigalia, quæ Cn. Pompeius adiunxit, uendere co gitant. pro Qu. b, Adiungere ſibi aliquem ſocium. de Fin. 92 b, Non equidem recuſo, ſed te adiungo ſocium. Att. 129 b, Alter confulum in Siciliam proficiſceretur, Domitius eò- dem cum ſuis cohortibus adiungeretur. pro Pom. 15 a, Fuit enim profectò quibuſdam ſummis uiris quędam ad res ma gnas bene gerédas diuinitùs adiuncta forruna. Qu de Pet. 208 a, Quoſcunq; uelis adiungere ad amicitiam. pro Mur. 134 a, Prætor offenſionem uitat æqualitate decernendi, be-
neuolentiã adiungit lenitate audiendi. Off. 28 a, Hanc Scau-
rus demolitus acceſsionem ædibus adiunxit. de Ora. u12 b, Nam illud tertium quod Ariſtoteles adiũxit, minus eſt ne- ceſſariũ. pro Cor. 62 b, Adiũctum illud etiam eſt, quod non eſt in omnibus fœderibus. Epiſt. 194 b, Tu ſicut mihi polli- citus es, adiunges me quamprimùm ad tuos ſermones. pro Cl. 18 b, In altera, diligentia ueſtra nobis adiungenda eſt. Pa rad. 12 4 a, Quid enim adiungit niſi nobis uniuerſis? ADIVR O, as. iuro. Qu. Fra. 310 b, Adiurat Procilius hoc ne- mini accidiſſe. I. A.162 b, Adiuras q́; id te me inuito non eſſe
·*
A D 3 36 faurf. Att. 35 a, Pompeius afhrmat nô eſſe periculum, ad- iurat. Ep. 138 b, At ille adiuratus nuſquã ſe unquã libẽtius. Qu. Pr. 26 a, Qui omnia adiurãt debere tibi, ualde renũciãt.
ADIVRO, pro adiuuero. de Sen. 77 a,O Tite, ſi quid ego ad- iuro, curdmue leuaſſo,&c. Ennij.
ADIVTO R, rts. adminiſter. At. 14 ½ b, Huius igitur belli ego particeps,& ſocius,& adiutor eſſe cogor. pro Seſt. z1 b, Au- tor in conſilijs capiendis, adiutor in rebus agendis. pro Pla.
146 a, Sperabam iudices honoris potius L. Flacci me adiu-
torem futurum, quàm miſeriarum deprecatorem. de N. 5 b,
Quãquam non mihi, ſed tibi hic uenit adiutor. Et ibidem,
Nolo exiſtimes me adiutorem huic ueniſſe. Of. 75 b, Epicu-
rus eiuſdem adiutor autorq́; ſententiæ. Att. 120 a, Ille abſen
tis in omnibus adiutor. contra Rul. 69 b, Vt autor eius legis atq; adiuror eſſem. pro Fla. 146 a, L Flaceus ſoctus atq; ad- jutor confiliorũ, periculorumq́; meorum. Poſtq. 199 a, Adiu tores, autores, hortatores ad me reſtituéèdum multi fuerũt. pro Dom. 21⁰9 a, Adiutor ad agendum aliquid. Off. 44 a, Ed
plures ad benignè faciendum adiurores habebunt. pro S.
R. 19 b, Vt ad hanc prędam tam nefariam adiutores uos pro
fiteamini. Epiſt. 246 b, Huic meæ uoluntati ut faueas, adiu-
torq; ſis, uehementer te rogo. Tu. 4 a, Adiutor in prælio. de Or. 107 a, Oratori pragmaticum adiutorem dare. Et ali-
bi, Præbere ſe adiutòrem ſcelerum alicuius. de Am. 104 a,
His adiutor contra patriam inuentus eſt nemo. ADIVTRIX,. de N. 63 b, Qua in re adiutricem coniugem cepit ſibi. pro Dom. 242 b, Tuq; Minerua, quæ ſemper adiu trix confiliorum meorum extitiſti. I. V. 203 b, Meſſana tuo- rum adiutrix ſcelerum. pro Plan. 269 a, Quæ res C. Plancio in petitiofe fuit adiutrix. Of. 59 b, Eaq; adiutrice regem in- teremit. Top. 229 a, Danda eſt igitur opera, ut legem adiu- tricem adhibeamus. ADIVVO, as. adiumẽto ſum, adiumentum affero, ſuffragor, ſubleuo, auxilior, opitulor, ræſidium affero, præſidio ſum, adiutor ſum alicui contra aliquem. Or. 198 a, Palæſtra mul- tum adiuuat hiſtrionem. Ep. ar a, Non mihi tam mea ſalus
chara fuit, in qua præcipuè ſum ab illo adiutus, quàm,&c.
de N. 53 a, Quæ confectio etiam à lingua adiuuari uidstur-. de Or. 95 a, Ali quem in dicẽdo non multum à magiſtro ad- iuuari. de Orat. 125 b, Omnia dicendo cxcitandæ ſunt, nihil adiuuante natura. At. 99 b, Et in eo ego te adiuuabo. de Or. 126 b, Cum C. Marius mœrorem orationis meæ præſens ae ſedens muttum lachrymis ſuis adiuuaret. Epi. 7 b, Vt auxi- lijs eum ruis& copijs adiuuares Ep. ¹52 b, Si nos mediocris modò fortuna Reip adiuuerit. Ep. 149 b, Subueni patrię, o- pitulare collegæ, ommium gentiũ conſenſum adiuua. Off. 15⁷ b, Themiſtocles quidem nihil dixit, in quo ipſe Areopagum adiuuerit,& ille adiuuit Themiſtoclem. Att. 201a, Ferendus tibi in hoc meus dolor. ferendus? imò uerd adiuuandus. Off. 44 b, Adiuuare aliquem in collocatione filiarum. Attic. in b. Me Pompeius Capuam uenire noluit,& adiuuare de- lectum. pro Qu. 3 b, Non ad mendacium obtinendum, ſed ad uerum probandum autoritas adiuuat. Epi. i0 b, Neque de moniméẽtis meis ab ijs es aAdiutus, à quibus debuiſti. pro Ar. 188 b, Literæ adiuuant ad percipiendam colendamq; uir tutem. Alter ab altero adiutus.)((Impeditus. Bru. 165 a. ADLABORO, 2. ualde laboro, elaboro. de Cl. 181 a, Antu, in quit, adlaboraſſe huic mo do Bruto probaturus es? ADMETIO R, 7. metior. I. V. 16 3 b, Frumentum, quod illi ex area, ſi uellet, admetiri licebat. ADMINICVI.OR, aru. fulcio, adiuuo. de F. 134 a, Quæ ſit ſcientia, atq; ars agricolarum, quę circũcidat, amputet, eri- gat, extollat, adminiculetur. ADMINICVLVM,L. auxilium. de N.§o a, Vites clauiculis adminicula tanquam manibus apprehendunt. de Se. 88 a, Adminiculorum ordines, capitum coniugatio,& religatio & propagatio uitium. Off. 58 b, Hanc igitur partẽ relictam explebimus nullis adminiculis, fed ur dicitur, Marte noſtro. de Am. u12 b, Natura ſolirarium nihil amat, ſemperq́; ad ali- quid tanauam adminiculum adnititur. 1 ADMINISTE R, ri. miniſter. I. V. 122 b, Timarchides e- mnium rerum tranſactor& adminiſter. I. V. 135 b, Timarchi des erat adminiſter cupiditatum Verris. pro S. R. z: a, Vnus puer uictus quotidiani adminiſter relictus non eſt. pro Qu. 14 b, Adminiſtri& ſatellites Sex. Næuij. pro Pom. u a, Multę ſunt artes eximiæ huius adminiſtræ, comitesq́; uirtutis. de Leg. 192 b, Augurem loui Optimo Max. conſiliarium& ad- miniſtrum eſſe datum. ADMINISTRA TIO, onuw. curatio, pcuratio, gubernatio. de N. 1a, An dij ab omni curatione& adminiſtratione re- rum uacent. Ep. 10 b, In omni actione atq; adminiſtratione Reip. floruiſſemus. Of. 35 a, Ea ipſa, quę inanimata diximus, pleraq; ſunt hominum effecta operis, quæ nec haberemus niſi manus& ars accefsiſſent, nec his ſine hominũ admini- ſtration

aliquid Off. Off. 44 a E ten hadebe* 4
am adiutores uo untati ut fauea 4 a,Adiutor in
„* 4 Pro s,adiu.
adiutricem coniugem erua, qux ſemper adiu V. a0z b. Meſſena tuo. 1*, Quc res C. Plancio 46, adiutrice regem in. opera, ut legem adiu-
ntum iffero, ſuffragor,
m affero, præſidio ſum,
Dr. 197a, Palæſtra mul- on mihi tam mex ſalu: llo adiutus, quèm,&c. agun adiuuart uidetur. multum à magiſtro ad. do exciranda ſunt nihil
ego te adiuuabo. de Or.
ationis meæ præſens ae uaret. Epi.) b, Vt auri- .152 b, Si nos mediocrin 49 b, Subueni patrię, o- onſenſum adiuua. Off. ¹ in quo ipſe Areopagum lem. Att. 101a, Ferendus imd uerd adiuuandus. ocatione filiarum. Attic. noluit,& adiuuare de- acium obtinendum, ſed iuuat. Epi. ¹0 b. Neque 8, à quibus debuiſti. pro iendam colendamq́; uir n peditus. Bru.165 a.
b0ro. de Cl. ia, Antu, to probaturus es!* b, krumentum, quod!
ſit luuo. de F. ¹34 3, Geft lrcücidat, amputet,
- 6. ad 3ll- dil amat, ſemperc
ititur. archides o-
37 A 1)
A
A
A
A
A
A
ſtratione uteremur. neq; enim ualetudinis curario, neq; à- Bricultura, neque frugum fructuumq; reliquorum perce- Ptio& cöſeruatio ſine opera hominum ulla eſſe potuiſſer. DMINISTRATO Roris. curator, procurator. de Or 102 b. Imperator eſt adminiſtrator belli gerédi. Tuſ. 249 a, Itaq; nec pulchros illos adminiſtratores aſpiciebat. i. miniſtros. D MINISTR O; as. gero, procuro, guberno, obeo. I. V. 261 a,A nobis omnia populo Ro. ſemper& belli adiumẽta& pacis ornamenta adminiſtrata ſunt. I. A. 200 b, Rem admini ſtrandam arbitror ſine ulla mora,& confeſtim gerendã cẽ- feo. Ep. 239 b, Quod opus erit prouideas atq; adminiſtres. Oft18 a, Sine ſeuerirate adminiſtrari ciuitas nõ poteſt. Qu. Fr. 293 b, Ac mihi quidem uidetur non ſanè magna uarietas eſſe nego ciorũ in adminiſtranda Aſia. de Fini. 71 b, Optimè uerò Epicurus, quòd exiguã dicit fortunam interuenire ſa- hienti, maximasq́; ab eo& grauiſs imas res conſilio ipſius & ratione adminiſtrari. de N. ib, Deorum mente ac ratio- ne mundum adminiſtrari ac regi. Epiſt. 208 b, Operãq́; des
ut per te quàm cõmodiſsimè negociũ municipij admini-
ſtretur, quã primum q́; cõficiatur. de In. 50 b, Lõ cus cõſide- ratur in quo res geſta ſit, ex opportunitate, quam uideatur
habuiſſe ad negocium adminiſtrandum. Adminiſtrare rem ges ac iudicia. I. V. 6 ½
familiarem. de In. 50 b, Adminiſtrare le
b, Admin ſtrare bellum. de Or. 102 b.
A DMIRABII. LIS, le. habens admirationem. de Orat. 85 b,
Vir admirabilis in dicen do, atq; in omnib. artib, de Oi. 120 b. Res noua& admirabilis. de Fat. 147 b, O admirabilé li- centiam. pro Mur. 129 a, Ars militaris admirabilé dignitaté habet. Epi. 6 b, Sapiẽtia tua nõ iucũda ſolũ, ſed admirabilis etiam uiſa eſt. Or. 200 a, Admirabilis fama uirtutum inere- dibilium alicuius. At. 147 b. Pro tua admirabili ac ſingulari ſapientia. de N. 12 a,& 45 b,& 64 a, Deum uerſari circũ axẽ cœli admirabili celeritate. Admirabile genus cauſcæ, de In.
46 b. de D. ior a, Ex quo illa admirabilis à maioribus Alba- næ aà quæ fàcta deductio.
DMIRABILITAS,. admiratio de N. 44 a, Quanta ſit admirabilitas cœleſtium rerum. Off. 40 b, Hec animi deſpi
cientia admirabiliratem magnam facit. de N. 46 a, In quo
cum admirabilitate maximæ igneæ formæ curſus ordina- tos definiunt.. bMIRABILITE R. At. 75 b, Nos Aſia accepit admirabi- liter, de Op. 244 a, Iſocratẽé Plato admirabiliter laudari in Phædro fecit à Socrate. Tuſc. 216 a, Quod idem cum Stoici
de Sapienre dicunt, nimis admirabiliter, nimisq́; magnifics
dicere uidentur de Nar. J2 b, Mundum conſilio admirabi- lier adminiſtrarrr.—— PMIRATIO, onis. miratiò, admirabilitas. de Na. 50 b, Eſt
etiam admiratio nõnulla in beſtijs aquatilibus. de Ora. 132
a, Hoc admirationẽ magis, quàm riſum mouet. I. A. 224 b, Hos mihi maximam admirationẽ mouet. pro Deio. 150 a, Homines admiratione obſtupefacti. Offic. 43 a, Magna eſt admiratio, copiosè fapienteŕ; dicentis. Epi 68 a, Varij ca- ſus habent admirationẽ. de Or. ↄ⁷ a. Hæc ſunt quę clamo- res& admirariones in bonis Oratorib. efficiunt. de Cl. 192 a, Crebræ aſſenſones, multæ admirationies. Or. 197 b, Hæc in greſsio mea reprehenſionis aliquid, aut eertè admiratio- nis habirura eſt. Off. 40 a,b, Admiratione u erò quadã affici untur ij, qui anteire cæteros uirtute putantur. Ep. 95 a, Quę popularem admirationem habuerunt. Or. 216 a, Traducere eos, qui audiunt, in magnam admirationem DMIRO R aru. ſuſpicio, admiratione afficior. Epi. 3 a, Ma- gnitudinem animi tui ſemper ſum admiratus, ſemperqᷓ; a⸗ maui. de Op. 244 a, Thucydidis quidam eloquentiã admi- rantur. de Or. 92 b, Qnibus dicere Carneades ſolebat, inge⸗ nium tuũ Craſſe uehementer admirans. de Or. 103 b, Quo- rum magnitudinem coxgnitionis atq; artisnon modò non cöténo, ſed etiã admiror. Att. 10: a, Nã de illo altero minus ſum admiratu s.I. C. 9 b, Quid tu admirere de multitudine
indocta? At. 14 8 a, De Dionyſio ſum admirarus. de Or. 39 a,
In lioc maximè admiror Platonem, quod,&c. Admirari in- genium alicnius eveuse. de Or. 106 a, Admirari res geſtas alicuius, de Clar. 195 b, Atric. 97 a, Admiratus ſu m breuita⸗- tem epiſtolæ tuæ. de Orat. 120 a, Ego in uobis hoe maximè?
admirari ſoleo, quod,&c. de Clar. 196 a, Admirando irri-
dere. Offic. 13 b, Nihil hominem admirari, aut optare opor
tet niſ quod ſit honeſtum, de Orat. 152 a, Aſpicere, admira-
ri, ſtupeſcere. de Fin. 40 b, In quibus hoc primum eſt, in quo
admirer, cur,&c. de Senect. 88 b, Cuius quidem uillam ego
contemplans, admirari ſatis non poſſum. de Natur. 50 b, In quo admirandum eſt, congreſſu'ne aliquo inter ſe,&xc. de Hiuin. 139 a, Aeternam naturam eſſe ſuſpiciendam, admi randam, hominum generi. de Di. 109 b, Nec adulatus, nec admiratus fortunam ſum hominis. At. 169 b, De diploma- te admiraris quaſ;,&c. Att. 97 a, Admiratus ſum, quòd nihi
A DB 38 lominus ad me tua manu ſcripſiſſes. de Na. 3 a, Partim ad⸗ mirantur, unde hoc philoſophandi nobis ſubitꝰ ſtudiũ ex- titerir. I. C. 9 b, Verùm id, quod multo magis eſt admiran- dum. Off. 4 0 a, Admirantur igitur communiter illi quidemi omnia, quæ,&cc. Tuſc. 156 a, Plato, quem tu quanti facias, ſcio,& quem ex ore tuo admiror.
ADMISC EO, ſces miſceo. Tuſc. 180 b, Admiſcere uerſus o- rationi. de Or. 127 a, Tunc admiſcere huic generi orationis illud alterum cœpi. de N. 31 a, Atq; aquæ etiam admiſtus éſt calor.& ibid Aquam admiſto calore liquefactam diffundi.
Att. 99 a, Sed hoc tamen quiequid eſt Precianum, cũ his ra- tionibus quas ille meas tractat, admiſceri uolo. Qu. Er. 318 b, Trebatium meum, quod iſtò admiſceas, nihil eſt. de Nat. 31 a, Aer multo calore admiſtus eſt. de Vn. 196 a, Deus bonis omnib. mundum expleuit, mali nihil admiſcuit. Ac. 40 b, In illis ueteribus noſtris ſcriptis multa admiſta ſunt ex inti- ma philoſophia. I. A. 242 b, Ego ad id conſilium admiſcear? in hac legatione ſim: ADMISSARIVS,. equus qui ad prolem ſeruatur:transla tum uerdò pro libidinoſo capitur. I. P. 94 b, Itaque admiſſa- rius iſte, ſimul atque audiuit,&c. nihil expiſcatus eſt,&c. L. Adhinnire.
ADMISSVS,4, um. incitatus. de Fi. b, Et equo admiſſo, in mediam aciem Latinorum irruebat.& alibi, Qui autẽ uo- lũt,&c. dificilem quandã temperantia poſtulant in eo, q
ſemel admiſſum coerceri, reprimiq́;, non poteſt.
ADMIS TIO, nis. cöcretiò. de Sen. 93. Cũ animus omni ad- miſtione corporis liberatus, purus,& integer eſſe cœpit. ADMISTVS, 4,um. concretum. de Sen. 93 b, Animus non ha
bet in ſe quicquã admiſtũ, diſpar ſui atq; diſsimile. Tuſ. 163 a, Quoniam nihil ſit animis admiſtũ, nihil concretum,&c.
ADMITT O, tis. recipio, intromitto, ſuſcipio, committo, per
ſcio, alligo, edo, adhibeo. I. A. 219 b, Domũ recipere legatũ hoſtium, in cubiculum admittere& reducere, hominis ni-
hil de dignitate, nimium de periculo cogitantis. Off. 28 a,
Domus in qua æ hoſpites multi recipiendi,& admittenda
hominum multitudo cuiuſq; generis. Sal. in Cic. 271 b, Qué
Iupiter in concilio deorum admiſit. ſ. A. 169 a, Cum tu ramé
nocte ſocià per tegulas admittere. At. 222 a, Cæſar tertijs Sa
turnalibus ad Philippum, nec quenquam admiſit. pro Cl.
41 5, Si quæ in eum Iis capitis illata eſt, non admittunt I. V.
62 b, Si te ſemel ad meas capſas admiſero. ꝓ Mar. i3 2 a, Nec
ad conſilium caſus admittitur. Qu. Fr. 296 a, Facilem ſe in
hominib. audiendis, admittendisq́;, præbere. Committere.
At. 145 a, Tamen ſpes quædam me obtentabat, fore ut ali-
quid conueniret potius, qu àm aut hic tantumi ſceleris, aur ille tantum flagitij admitterer. Admittere& cõmittere ma-
leficium, pro S. R. 28 b.
ADMITTEREdedecus.l. V.⸗5a.& Att. 135 b. pro Ra. 97 a,
Rabirius fraudem capitalem admiſit, quòd,&c. de In. 68 a, Qui illa in re peccauit, hoc quoq; admiſit. Admittere tetrũ facinus. Of. 71 a, pro Cl. 4 4 a, Si à multis eſſer flagitium rei militaris admiſſum. pro Cl. 53z a, Quid unquam Habitus in ſe admiſit, ut hoc tantum ab eo facinus non abhorrere ui- deretur. de Leg. 1ν2 b, Deos, qualis quiſq; ſit, quid agat, quid in ſeadmirttat, intueri. ad Her. iz b, Aduerſarij hoc in ſe faci- nus admiſerunt. I. A. 169 b, Tu aũt ea in te admiſiſti, quæ à uereeundo inimico audire nõ poſſes. pro Mil. 121 b, Quõd-
nanmi concepi tantum ſcelus? aut quod in me tantum faci- hus admiſi? cũ,&c. Ep. 49 b, Si quid à me prætermiſſum fue rit commiſſum facinus,& admiſſum dedecus confitebor. de L. 176 b, Publicus ſacerdos, audaciam in admittendis re- ligionibus fœdus damnet... ADMODVM, ualde, per. I. V. 217 a, Erat admiodum amplũ excelſum ſignum cum ſtola. de N. 73 b, Res admodũ pau cis faluraris. de Fin. 137 a, Theôopraſti de beata uita liber, in quo multum admodum fortunæ datur. Alibi, Me ſupe- riores literæ tuæ admodum delectarunt. Epi. 57 b, Qui me admodum diligũt. de N. 53 b,A corde in totum corpus di- ſtribuitur per uenas admodum multas. de Cl. 183 b, Curio literarũ admo dũ nihil ſciebat. ad Her. 27 b, Elocutio perfe- cta, quæ maximè admodum oratori accommodata eſt. de
Am. 93 b, Quamobrem utriq; noſtrüm gratum admodum
feceris. L. Adoleſcens. ADMONEO, e. comimoneo, moneo, ad memoriã alicuius rei aliquem excito. Top. 221 a,& Epi. 5§5 a, Putaui ea de re te eſſe admonendum.& 86 b, item Epiſt. 102 a, Vt ego quoqʒ te aliquid de ueſtris cautionibus admoneam. Attic. 68 a,
Nunc uenio ad tranſuerſum illum uerſiculum, in quo me
admones de ſorore. de Ar. 25 4. Difcordiæ noſtræ, de quibus
ipſis his prodigijs recentibus à dijs immortalib. admone- mur. Epiſt. 128 a, Caninius noſter me tuis uerbis admonuir, ut ſcriberem. At. 98 b, At uellé à principio te audiſſe amiciſsi
mè admontts. At.z2 7₰a, Qd me amiciſsimè admones, ut,&c.
4 b 4 gratum

2
7
*
r ͤſͤ-
A D 39 ratum eſt. At. 143 a, Illud me præclarè admones, ut eũ illũ uidero,&c. Qu. Fr. 297 b. Sed te illud admoneo, ut,&c. Att. 127 a, Lmultis admoniti ſumus, ut caueremus,&c. pro Do. 238 b, Neq; erat cauſa cur prohibendo nõ tam deterrere ui- deretur, quàm admonere. de Di. 136 a, Multi nullo ſomnio ad theſaurum inueniendũ admonentur. de N. 59 b, Multa extis admonemur. Epi. 17 a, Ea tantæ mihi curę ſunt, ut me nolim admoneri. de N. 5o b, Tum admonita à ſquilla pin- na morſu cõprimit conchas. Ep. 8 b, Scribo tamen, ut te ad- moned, quod ipſe literis omnib. à pueritia deditus cogno- ui, ut diſcas,&c. At. b, Etenim ibi ſedẽs hęc ad te ſcripſi, ut me locus ipſe admoneret. de Fin. 79 a, Et eã tantũ ad aurẽ admonerét, ut caueret ne,&c. de N. z a, Qui admonẽt, ami cð docẽdi funt. de N. a, Ac de forma partim natura nos ad monet, partim ratio docet. Top. 221 a, Vt ueni Veliam, ad-
monitus huius æris alieni, nolui deeſſe ne tacite quidem fla
gitationi tuæ.. APMONITIO, onis. monitum, præceptũ. de Or. 139 b, Ad- monitio quaſi lenior obiurgatio. de Orat. 135 a, Admonitio in conſilio dando familiaris. Off 29 b, Quæ facilè apparẽt, nec magnopere admonitionẽ& pręcepta deſiderant, de fi. 424 b, Tanta uis admonitionis eſt in locis, ut non ſine cauſa ex his memoriæ ducta ſit diſciplina. Epi. 2ꝛ a, Sed planè nec precib. noſtris, nec admonitionib. reliquit locũ. Epi. 45 b, Quare ſi aut aliter ſentirèẽ, certè admonitio tua me reprime reaut ſi dubitarem, hortatio impellere poſſet, ut,&c.
ADMONITO Rors. Top, 221 a, Vt mea diligentia manda-
torum tuorum te quoq; etſi admonitore nõ eges, ad me- moriam noſtrarum rerum excitarem. Ep. lib. 9. Miſi aũt ad te quatuor admonitores non nimis uerecundos.
ADMONITVMW, u. admonitio de Ora. u4 a, Præcepta ad- monita tractãda ſunt omnia diſertiſsimè. de Or. 124 b, Sed ut uſus noſtri quædam admonita tradamus.
ADMONITVS,tus. admonitio. I. C. 112 a, Arq; interea ad- monitu Allobrogũ miſ, qui,&c. At. 208⅝. Ego interea admo nitu tuo perfeci fanè argutulos libros ad Varronẽ. Att. 145 b, Quẽ gioααιν 9 otrtu ho minis prudétis& amici, ta li admonitu, nõ moueret autoritas. de Ar. 25 a, Sed tamen huic malo pop. Rom. ipſe nullo Aruſpicum admonitu ſua ſponte proſpexit. Epi. 151 a, Recitatis literis oblata religio cornuro eſt, pullariorum admonitu, nõ ſatis diligenter eũ auſpicijs operam dediſſe.
ADMOTILO, onis. applicatio. de N. 56 b. Manus apta ad ner uorum eliciendos ſonos admotione digirorum: id eſt, ad- mouendis digitis.
ADMOVE O, ues. appono, adhibeo, porrigo, extèdo. de Am. 101a:Quàã qui appetunt, applicãt ſeſe,& propius admouẽt. Tuſc. 287 b, Cũ faces ei doloris admouerentur. Tuſc. 222 b, Sed alia quędã ad eũ eſt admouenda curatio. cõtra Rul. 63 a, Admouent manus uectigalib. populi Romani. Off 40 b, Dolorum cũ admouentur faces, præter modũ pleriq; exter
rentur. J. V. 269 a, Quid cũ ignes, ardentes q́y laminæ,& cæ- reri cruciatus admouebantur? Admouere ſtimulos alicui. pro Seſt.5 a, id eſt, excitare aliquẽ. Admouere orationem ad ſenſus animorũ. de Or. 9o a, Admouere aſpidè ad corpus. Pro R. P. 126 a, Admouere ſe ad aliquã rem. de Am. 215 a, Ad- mouere uultum ad aliquem. ad Her. 21 a, de Or. 139 b, Maxi ma pars orationis adhibenda eſt ad animorum motus. de Ar. 24 a, Adhibete animos ac mentes ueſtras, non ſolũ au- res ad aruſpicũ uocẽ admouete. Ora. 202 a, Vtcunq; animũ audientis moueri uoles, ita certũ admouebis uocis ſonum. I. A. 206 b, Dum me exercitum propius urbẽ Romã CCM admoueret. de Orat. 125 b, Nulla materia, niſi admoto igni, ignẽ concipere poteſt. Admouere aurẽ& ſubauſcultare. de Or. 122 b. Admouere propè.)(Amouere procul. ad Her. 22 a, Acad. 36 b, Cum aũt leuam manum admouerat,& illum, &c. Tuſc. 199 b. Faſciculum ad nares admouebis, incendet 9dores. pro Clu. 24 b, Oppianicus continuò ſperare cœpir hoc ſe Aiulio tanquam aliqua machina admota, fortunas Aſinij expugnare poſſe.
ADMVRMVRATIO, enis. approbatio,& applauſio mur mure facta. pro Pom. u a, Veſtra admurmuratio facit Qui- rites, ur,&c. Qu. F. 306 b, Clodiũ accuſaui multis& ſecun- dis admurmuratio nib. cuncti ſenatus. I. V. 74 b, Grata con cionis admurmuratio. I. P. 86 a, Qui nõ admurmuratione, ſed uoce& clamore furorem illius fregiſtis, I. V. 205 b, Riſus populi atque admurmuratio omnium facta eſt. I. V. 244 a, O diuina ſenatus admurmuratio.
ADMVRMVR O,. admurmurationẽ facio. J. V. 244 a, Me- moria tenetis iudices, quã ualde uniuerſi admurmurarint? Att.7 b,& pro Pom. i1 a, Idq́ admurmurante ſenatu, neque me inuito eſt factum.
ADNECTO, u. alligo. Tuſc. 180 a, Nauem ut horriſono fre to noctem pauentes, timidi adne ctunt nauitæ.
82
— 4————————— 8 8 4. 5 4 5 4——ͤͤ 8—— 2 8 2 3
A D 4 0 ADNITO R ris. applico ſeu applicor.& ualde nitor. eAm. 117 a, Natura ſolitarium nihil amat, ſemperq; ad aliquid ta quã adminiculũ adnititur. Att. 9 a, Ego niſi Bibalus adni- teretur, de triũpho ęquo animo eſſem. alids, adnumeretur. ADNVMER O, us. numero, ad numerum addo. pro§. R. 42 b, Omnia ſua tibi cõceſsit, adnumerauit appendit. I. V. 179 a, Dare& adnumerare nummos alicui. In Sal. 273 a, Si tu u- nà cum illis adnumeratus eſſes. At. 9 a, Nifi Bibulus adnu meretur de triumpho. alids, adniteretur. ADNVNCILO, a.. nuncio. Att. 75 b, Tamen interea hæc uel- lem, quæ mihi adnunciabantur. ADOLESOCOÄ ew. creſco. de Ein. 138 a, Eaq́; cupiditas agen di aliquid, adoleſcit unà cum xœtattb. de Leg. 160 b, KRatio cum adoleuit atq; perfe cta eſt, nominatur ritè ſapientia. In Sal. Hinc enim facilè intelligetur, quàm petulanti pueritia, tam impudicus& procax adoleueris. de N. 21 a, Qui natus ſit, qui adoleuerit, qui didicerit. de Se. 87 b, Viriditas herbe- ſcẽs, quę nixa fibri; ſtirpiũ ſenſim adoleſcit. I. C. 103 a, Ex- tinguetur atq; delebitur hęc tam adulta Reip. peſtis. ADOLESCENS, us ephebus, juuenis, pubes. Homo ado- leſcens, Epiſt. 26 b, Adoleſcens bona indole præditus. Cat. Puer, ni6 fortè adoleſcès factus eſt, dũ ego abſum, ⸗. ad Att. Aphricani filia adoleſcens, de Di. 67 a Hic& bella gerebat ut adoleſcens, cũ planòè grandis eſſet, de Sen. 79 b. In primis grauis& doctus adoleſcens, lib.i. de Fin. Adoleſcens perdi tus ac diſſolutus, Tuſc q. lip. 4. Adoleſcens etiã nunc ò Phę dre, Iſocrates eſt. In Or. Cęſar adoleſcens penè potius puer, in Ant. 184 b. Qu. Catulus admodũ tũ adoleſcès, pro Rab. 95 b. Pueri, ſiue d adoleſcentis, 6. Att. Adoleſcentis eſt maio res natu uereri, exq́; his deligere optimos& ꝓbatiſsimos, quorum conſilio arq; authoritate nitarur, Offi. i. Adoleſcen tem uel puerum potius, u. Fam. Adoleſcente illo nihil caſti- us, nihil diligentius, 6 ad Att. Quid autem fuit, quòd illam hoc tempore, ad uiuédum magnopere inuitare poſſet,&c. ut cum aliquo adoleſcente primario coniunctè ætatem ge Heralus, Cic. lib. 4. In adoleſcente optando fœcun di- tionis, z de Orat. Adoleſcentes peni dediti, ↄ Fam.
Noq fiæc dico, ut homines adoleſcentes à dicendi ſtudio
deterream, de Or. 94 b. Adoleſcentes ſic moriuntur, ut quũ aquæ multit udine uis flammæ opprimitur, Catul. Adole- ſcenti um greges Lacedæmone uidimus ipſi incredibili con tentione certantes pugnis, calcibus, unguibus, morſu de- nique ut exanimarentur, priuſquam ſe uictos faterentur, Tuſculan. q. lib. 5. Qui, cõ cedentibus philoſophis antiquis, adoleſcenribus delectamur,. de Nat. Quemadmodam po ma ex arboribus ſi cruda ſunt, ui auelluntur: ſi matura& cocta, decidunt: fic uitam adoleſcentibus uis aufert, ſeni- bus maturitas, Cato. Adoleſcentior Academia, o Familiar. 229 b,.,* AD OLESCENTIA,æ. iniens ætas à XIIII. anno uſq; ad XXV. etiam XX X. Adoleſcentia, 2 ad Her. Adoleſcẽtia flos xtatis, Top. Magis mea adoleſcentia indiget illorum bo- na exiſtimatione,&c. pro Qu. R. 5 b. Adoleſcẽtia libidino- ſa& intemperans effœrum corpus tradit ſenectuti, Cato. Adoleſcentia libidinoſa& proterua, de Fin. lib. z. Adoleſct tia multo plures quàm ſenectus mortis caſus bhabert, Cat. Adoleſcentiæ cupiditares aliquando tolerabiles, pro Cæ- lio. Qut enim citius adoleſcentiæ ſenectus, quàm pueritiæ adoleſcentia obrepit? de Sen. Adoleſcétię ineunti ineſt ma- xima imbecilliras confilij, Offic. i. Adoleſcentiæ terrorẽ in- ferre alicui, pro Deiot. Adoleſcentiã in aliqua re conſume- re, Acad. q ed. i. li.z: Iam à prima adoleſcentia me Muſę man ſuetiores delectarunt, ad Lent. lib.. ADOLESCENTVLV S,b. admodum adoleſcẽs. pro Ra. 95 a, Quintus Catulus admodum tum adoleſcens, pro Do. 220 b. Imberbis adoleſcentulus. Item I. C. 100.& alibi. ADO NIS,du. de Nat. 71 a, Adonidi nupſiſſe traditũ eſt Ve- nerem quartam, Syria Tyroq́; conceptam. ADOPTILO, onuz. pro Dom. 220 a, Quod eſt Pontifices ius adoptionisenempeut is adopter, qui neq; procreare iam fi- lios poſsit:& cum potuerit, ſit expertus.& ibidem: Quas adoptiones hæreditates nominis, pecunię ſacrorum ſecutę funt. de tinib. 54 b, L. Torquatus blium in adoptionem D. Syllano mancipauit. Tuſc. 154 b, Quid propagatio nomi- nis?quid adoptiones filiorum?“
ADOPTIVA, orum. pro Dom. 220a, Neq; amiſsis ſacris pa-
ternis, in hæc adoptiua ueniſti. ADOPTO,, s. filium facio, filium inſtituo. de Cla. 171 a, Fili-
us Scipionis, is qui minorem Scipionem à Paulo adopta-
uit. At. 106 b, Adoptatus à plebeio patricius. pro Do. 220 a, Adoptat annos uiginti natus eriä minor ſenatorem. pro Dom. 220 b, Filium ſenatorem populi Romani fibi adopta re. Epiſtol. 212 b, Adoleſcens, quẽ C. Memmius Patrenfiũ le gib. adoptauit. de Cla. 183 b, Licinię filius, Craſsi teſtaméto,
qui

8
KAald... 4*H ſem Mor. de. Eaerch ad an.
„rZo niſtB b 1.Auidta em. alias, aqn ds Adni.
dũ 18 abſum,- ad Att.
*en. 79 b. In primi e Fin Adoleſten! pera oleſcens etiã nunc 6 ph eſcens pend potius puer, 1a tũ adoleſcss, pro Rab, At. Adoleſcentis eſt maio optimos& edarißimd, nitatur, OH.. Adoleſcen loleſcente illo nihil caſti. id autem fuit, qudd illam Ppere inuitare poſſet,&c. rio coniunctè xratem ſcente optando eun. tentes peni dediti, Tam. leſcentes à dicendi ſtudio ites ſie moriuntur, ut quũ pprimitur, Catul. Adole. dimus ipfi incredibili con
dus, unguibus, morſu de.
uam ſe uictos faterentur, bus philoſophis antiquis, Nat Quemadmodum po i auelluntur: ſj matura& Gcentibus uis aufert, ſeni⸗ tior Academia, familiar.
gtas à XIIII anno uſq́; ad 4,1 a Her. Adoleſcétia lo⸗ tentia indiget illorum bo⸗ Sab. Adoleſcétia licino- us tradit ſenectuti, Cato. crua, de Fin. lib.z. Adoleſck mortis caſus habet, Cat. ando tolerabiles, pro Cr- r ſenectus, quàm pueruia loleſcétis ineunti ineſt ma- 1. Adoleſcentix terrorè n. entid in aliqua re roeſane adoleſcentia me Muſe m
br.
. 110 4⸗ 10 a, Nech amiſis bu . 171 a Fli⸗ m inſtituo. ao adopta- Scipionem Do. 230 eio patrici torem. 84 etiã min fbi zäes popul patreni M
4 A D qui fuit adoptatus. At. 120 a, Ille in Clodio adoptando au- gur. de Cla. 187 a, C. eenerla ſeipſe adoptauerat,& de Statieno Aelium fecerart.
ADOPTARE, pro eligere. I. A. 180 b. Puteolani C. Caſsium patronum adopratunt pro Seſt. 4 b, Conuentus ille Capuę me unum patronum adoptauit. Epiſt. 65 b, Ego aũt què po rius adoptẽ aut inuocem, quam illum quo defendère, uin- cere didici? I. A. 207 b, Atqui illum quinq;& triginta tribus patronum adoptarunt. I. V. 6 3 a,& 65 a, Adoptare fibi ali- quem defenſorem ſui iuris,& ultorem iniuriarum,& acto- rem totius cauſæ.
ADORIO R ni,, uel eris. aggredior, inuado. I. V. u6 a, Homi- nem id ætatis quàm tumultuo ſiſsimè adoriuntur. I. V. 254. a, Poſtremam quoque nauem piratæ primam adorieban- tur pro Seſt. 20 b, Adoriri aliquem inermem& imparatum. pro Mil. 07 a, Adoriri aliquem à tergo. de Orat. 127 a, Ne conuellere adoriamur ea, quæ non poſſunt commoueri.
At. zu1 b, Hoc quoq́; ipſum continuò adoriamur. ad Her. 7
a, Occafio idonea ad rem adoriẽdam. Att. 252 a, 5,ᷣeνν, ſi Brundu ſium ſalui adoriemur. AD ORNO, S. inſtruo, orno, paro, comparo. pro Pom. i0 b. Pompeius Italiæ duo maria maximis claſsibus ac pręfidijs adornauit. pro Mur 135 a, Vt idem accuſationem& petitio- nem conſulatus diligenter adornet arq; inſtruat. pro Cl. 21 a, Omnis teſtium copia à matre initiè eſt adornata, à ma-
tre nunc inſtruitur, ac omnibus eius copijs& opibus com
paratur pro Cl. 5 a, Comparatio huius criminis ab illa eſt & inuenta,& adornata. ADORNARE, pro ornare. Epiſt 174 b, Lætor mea confilia, measq́; ſententias à te probari de decemuiris, de adornan- do adoleſcente. I. V. 87 b, Vidi forum comitiumꝗq́; adorna- tum magnifico ornatu. ADPROMIT TO, es. pro mitto, alienum promiſſum confir mo. pro S. R. 22 b, Cum id ita futurũ Titus Roſcius adpro- mitteret, crediderunt. At. lib..
AD QVID. 4tt. 66 b, Ad quid laboramus res Romanas?
. APDQVIESC O: ſcu. Epiſt. 1 a, Lectis tuis literis, aliquantũ
ad quieui.
ADRAMITENVS Xenocles, ex Adramiteo Aſiæ oppido,
de Cla. 194 b. Item pro Flac. 252 b.
ADRIANV 8, 4, um. I. P. 99 b, Adrianum mare.& Her. 23.
ADRIMETVM oppidum. I. V. 160 b.
ADSCIS CO, s.. aſciſco, adprobo, recipio. pro Cor 59 a, In- numerabiles aliæ leges ſunt latæ, quas Latini uoluerũt, ad- ſciuerunt. pro Cor. 58 b, Cum iuſsiſſet Prætor aliquid, id ſi adſciuiſſent ſocij populi ac Latini,& ſ,&c. ut tũ lege ea- dẽ is populus teneretur. I. P. 90 a, Alienã ꝓuinciã ſibi adſci- ſcere. Tuſc. 18o a, Iouisq́; numen Mulciberi adſciuit manus. ADSCITVS, a, um. receptus. In Ver. 227 a, Sacra adſcita atq;
accerfita ab exteris nationibus. 1 ADSCRIB O, 5L. aſcribo, appono, adiungo, addo. de In. 77 b, Nihil attinuit adſcribere quæ uolet. eoò enim non adſcri- pto, nihil ineſt dubij. Epiſt. 204 a, Sed& Aruncius ita te mã daſſe aiebat,& tu adſcripſeras. Ep 155 a, Sed accepi literas, in quibus erat, te adferip liſſe à Lepido non recipi Antoniũ. cõôtra Rul. 76 a, Adſcribit idem auctioni agros Corinthios. Ep. 75 b, Illud me non animaduertiſſe moleſtè ferrẽ, ur ad- ſeriberem. te in fano pecuniã iuſſu meo depoſuiſſe, niſi,&c. pro Cec. 303 a, Sylla adſcripſit in eandé legem, ſi quid,&c. & ibi. b, Hoc in omnib. legibus adſcribitur. côtra Rul. 76 b, P. Seruilius Pompeio Cn. filio, non credo adſcripturum eſ-
ſe magno. de L. 160 a, Me quoq; adſcribito fratris ſentétiæ.
At. 50 a, In altera epiſtola tua præter conſuetudinem, diem non adſcribis. Att.§ 5 a, Adſcribit etiam,& quaſi calcar ad- mouet, interceſsiſſe ſe pro ijs magnam pecuniam. Adſcribe re aliquid ad legem. de In. 3 b, de In. 59 a Hoc incommodũ Scipioni adſeribendum eſt: id eſt, attribuendum. Ep. 76 a, Non adſcripſi, quòd tua nihil referebat. contra Rul. 71 a, Si- ue accepta lex eſſet, illum ſibi collegam adſeriberetis,&cc. Epi. 218 a, Is enim erat adſcriptus in id municipium anre ei uitatem ſocijs& Latinis datam. At. 88 b, Eiliola tua gratũ mihi fecit, qubd tibi diligenter mandauit, ut mihi ſalutem adſcriberes. At. 88 b, Tu quoq; ſalutem utriq adſcribito.&
S0 b, Alexis, quòd mihi toties ſalutem adſcribit, eſt gratũ,
ſed cur non ſuis literis idem facit? At. 44 a, Terentia tibi ſa lurem adſcribit. ADSCRIPTIO, ontz. pro Cecin. 303 b, Declarata iſta adſcri ptio eſſe aliquid,&c. APSCRIPTO R, oris. cõtra Rul. 70 b, Et uidelicet collegas ſuos adſcriptores Agrarię legis nõ repudiabit L. Nouitius.
ADSCRIPTVS, z, um. Quin. Fra. 319 a,b. Antiquior dies in
ruis erat adſcripta literis, quã in Cæ ſaris. alias, Aſcripta. ADSERVO, a. aſſferuo, ſeruo. pro Cecin. 292 a, Si omnes in ædibus adſeruari ac retenti fint. pro Cecin. 299 a, Negli-
A D 4³
gentius adſeruare aliquid.
ADSISTERE. cõtrà ſtare, obſiſtere, ſeſe opponere. de Leg⸗
lib. 2. Vt contra omnes hoſtium copias, in ponte unus ad- ſiſteret. de Horatio Coclite loquitur. ADSTIPVLATOR,or. conürmator, defenſor. Oct.; 31 a, Quidam cuius auus fuit argentarius, adſtipulator pater. Aca 17 b, Sed illud falſum eſſe& Stoici dicũt,& eorum ad- ſtipularor Antiochus. I P. 8⸗ a, Nemo unquam iſto non mo dò propugnatore tutiorem ſe, ſed aduocaro, aur aditipula tore paratiorem fore purauit. ADSTITVO, w. colloco, conſtituo ad Her. 22 b, Aegrotum in lecto cubãtẽ faciemus,& reũ ad lectũ eius adſtituemus. ADSVMeS. præſens ſum, interſum, appareo, adiuuo, præſto ſum. de Or. u⁊ a, Cum uos Catule& Cæſar non adeſſetis. pro Do. 221 a, Aderat præſens M. Bibulus. Ep. 24 2 a, Nunc ades ad imperandum uelad parendum potius. Atr. 179 b, Ii ex Africa am affuturi dicuntur&ο4 a, Nos, qui adſumus, &c de Clar. 182 b, Oratorem in cauſa non adeſſe. I. V. 76 b, Adeſſe ad iudicium. Att. 78% a, Video enim te,& quaſi coràm adſis, ita cerno sμμαb" amoris tui. pro Cl. 31 a, Adeſt præſens in ſngulari uirtute. Epitt. 5 a, Ego uerò Serui uel- lem ut ſcribis, in meo graurſsimo caſu affuiſſes. pro R. P. 127 a. Ergo aderat uis, quæ,&c. Q. Fra. 325 a, Põptino ad tri- umphum adIII nonarum Nouemb. uolebam adeſſe. de D. 92 b. Perijt ut manè ad portam adeſſet.& ibidem: Mans præſtò ad portam fuit. pro Fl. 157 b, Siluerunt principes, neq; in illa concione adfuerunt. pro Qu. i4 b, Vos qui ade- ſtis in conſilio. pro Pl. 277 a, Aderat mecum cunctus eque- ſter ordo de Senect 9 a, Qui ad mortem propius adium. pro Qo. b, Quæ mala iam adeſſe at: impendère uiden- tur. Att. 66 a, Tu aduentare, ac propè adeſſe iam debes. pro Dom. 222 b, Qui neq; adeſſe ſit iuſſus, neq; citatus. de Leg. 166 b, Quæ cùm adiunt, perparua ſunt:& quandiu affutura fint, certum ſciri non poteſt. Attic. b, Adeſſe alicui contra aliquem. Epiſt. 91 a, Ego tamen tuis rebus adero, ut difficil- limis. I. A. 173 3, Semper enim abſenti affui Deiotaro. Att. 24° a, b, Ego autem, ſt impoſuiſſet aliquid, quod pensè fecit, niſi tua malicia affuiſſet, an mo iniquo tuſiſſem. pro Qu 5 a, Recuſabant qui aderant tum Quintio. pro Flac. 155 a, De- creto ſcribendo primùm uidea affuiſſe Lyſaniam. Poſtq. 205 b, Caput,&c. ne quis pedibus iret, ne ſcribendo adeſſet. de Or. 143 a, Et eundẽé, id quod in autoritatibus perſcripri⸗ eztat, ſcribendo adfuiſſe. Pp. uu17 a, Scribendo affuerunt L. Domitius, Qu. Cæalius,&c. Idem 24 8 a,& Attic. 67 a,& ⁹9 b, de N. † b, Adſint, cognoſcant, animaduertant. de Som. 127 a, Ades inquit, animo, timorem omitte. Adeſſe animo, pro Cec. 290 b, pro Syl. 173 a, Adeſtote omnes animis, qui adeſtis corporibus. In ant. 219 b, Vigilare, cogitare, adeſſe animo. Adeſſe, inſtare, ſubſequi. L Inſto. Quin. Fra 308 a, Craſſus aderat Miloni animo non amico. de Einib. 85 a, Tanti aũt aderãt morbi ueſicæ& uiſcerũ, ut,&c. Of. a, Bel lua ad id ſolũ qd adeſt, quodꝗ́; præſens eſt, ſe accõmo dat. ADVEHO, hu. I. V. 187 a, Cum frumentum ex decumis man cupes Romã aduexiſſent. Offi. 64 a, Si quis profectus Rho- dum, magnum frumenti numerũ aduexerit. I. A. 175 a, Inde Caſsio celeriter ad urbem aduectus, Romam redijt. Epi. 55 a, Cùm ab Epidauro Piræum naui aduectus eſſem. de Di. 92 b, Cùm tu equo aduectus,&c. de D. i28 a, Quidam cari- cas cauno aduectas uendens. ADVENA. peregrinus, liôſpes. de Or. 106 b, Ne in noſtra pa tria peregrini atq; aduenæ eſſe uideamur. contra Rul. 85 a, Nos autem iam nòô hoſpites, ſed peregrini atq; aduenæ no- minabamur. Tuſc. 235 a, Zeno Citiæus aduena quidam,& ignobilis uerborum opifex. APDVENLO, nis accedo, appropinquo. de Nat. 71 a, Quem ex Hyperboreis Delphos ferunt adueniſſe, ad Her. 3 b, Athe nis Megarã ueſperi aduenit Simo. de’Sen. 82 a, Senectus cũ aduentt, apportat ſecũ multa uitia. Att. 93 a, Eſt aliquid ad- uenientem non eſſe peregrinũ, atq; hoſpitem. pro Mur. 141 b, Quid habet admirationis, tali uiro aduenienti obuiam prodiſſe multos?I. A. 237 a, Vtq́; quãcunq; in prouinciam eius belli gerendi cauſa aduenerit, ibi imperium habeat. de Sen. 91 b, Cum enim d aduenerit, tunc illud, Gec. I. A. 23 2 a⸗ Sapientis eſt, quicquid homini accidere poſsit, id præme- dirari ferendum modicè, ſi aduenerit, eſſe. Pro Cecin. 289 b,In aliquem aduenientè cum ferro inuadere. Att. 77 a, Ap- pius noſter, cùm meadueniètem uideret, profectus eſt Tar ſum. de Di. 137 b, Medici ex quibuſdam rebus,& aduenien- tes morbos,& creſcentes intelligunt. ADVENTITIVS, a, um. fortuitus, inſperatus, non quæſi- tus. Pro Pom. b, Mithridates magnis aduentitijs multarũ nationũ copijs iuuabatur. I. V. 219 a, Neq; ullum aduenritiũ requiratur auxiliũ. de Nat.: a, Externus& aduentitius te- Por-de Finib, ¹39 a, Neq; ſanè multũ adiumètis externis,& 1 aduentitizs

— 2————ÿ ———
A D aduentitijs uteretur. de Di. 133 b, Animos externa& aduen titfa uiſione pulſari. de Or. 155 a, Hæc politiſsima Græcorũ tranſmarina& aduentitia doctrina. Aduétitia pecunia, At. 18 a,& de Inuenr, 70 a, pro K. P. 130 a, Aduentitia pecunia pe titur ab eo, cui ſua non redditur. Aduentitia bona, At. 18 a, Top. 226 b, Aſſumpta& aduétitia.)(Innata&ðnfita, Top. ADVENTO, zs. aduenio, appropinquo, accedo. At. 66 a, Tu aduentare ac propè adeſſe iam debes. Ep. z0 a, Nondum e- rat auditum, te ad Italiam aduentare, cum,&c. de Sen. 77 a, Onnus aut iam urgentis, aur certè aduenrtantis ſenectutis. Att. 253 b, Legiones aduentare dicuntur. de Orat. 1 b, Qd uerè iam tempus aduentat. ADVENTV S, zus. acceſſus. At. 23 a, Quid cogites de aduen tu tuo, ſcribe ad nos.& ibi. De acceſſu tuo. Att. 203 a, Vt me leuarat tuus aduentus, ſic diſceſſus afflixit. At. 57 a, Aduen- tus tuus mihi ſuauiſsimus, optatiſsimusd; erit. pro Pöp. 6 a, Ipſorũ aduentus in urbes ſociorũ. At 18 a,& Ep. 153 a, Ibi mus Luceriã, nec eũ fortaſſe dele ctabit aduetus noſter. pro Milo. m a, Nocturnus Clodij ad urbem aduentus. ADVERSARIA, erum præſcriptiones, ephemerides. Tabel læ extraordinariæ, in quibus memoriæ cauſa, utcunq; no- tamus, ut ea poſtea in iuſtas fdei tabulas codicesq́; refera- mus: ſic dicta, quòd præſtò,& ad manũ ſemper ſint, aduer ſa, non auerſa: uel ab ad ertẽdo, quòd propter animaduer ſionẽ& memoria(ut dixi) conficerentur. pro Qu. R. 45 b, Non habere ſe hoc nomen in codice fatetur, ſed in aduer- ſarijs patère cõtendit.& ibi. Non ex tabulis, fed ex aduer- ſarijs petere.& ibid Suarum præſcriptionum& liturarum
aduerfaria proferre, amentia eſt. Ité ibid. 46 a, Quid eſt, ꝙ
negligenter ſcribamus aduerſariat quid eſt, quòd diligèter conficiamus tabulas? qua de cauſa? quia hęc ſunt menſtrua, illæ ſunt æternæ: hæc delentur ſtatim, illæ ſeruàtur ſanctè: hæc parui temporis memoriam, illaæ perpetuæ exiſtimatio nis fidem& religionem amplectuntur. hæxc ſunt deiecta, il- le in ordinem confectæ. Itaq; aduerſaria in iudicium pro- tulit nemo, codicem protulit, tabulas recitauit. ADVERSARIVS,, um. aduerſus, oppofitus, inimicus, ho- ſtis. de Or. 123 a, Opinionem iſtorum ſtudiorum apud eos qui res iudicent, oratori aduerſariã eſſe arbitror. I. A. 187 b, Nec poterat aliter de aduerſarijs ducibus iudicari. pro Ce. 286 b, Vis ea, quæ iuri maximè eſt aduerſaria. Or. 208 a, Sua confirmare, aduerſaria euertere. pro Pl. 269 a, Ea res in iu- dicio aduerſaria eſt Cn. Plãcio. pro Clu. 37 a, Tribunus nõ modò non ſeditioſus, ſed etiã ſeditioſis aduerſarius. de Ar. 251 a, Theodoſtus Hermachi acerrimus aduerſarius, de Fa. 746 a,b, Ergo ſiue habuerit aduerſarium Milo, ſiue non ha buerit, luctabirur& ibi. Sine aduerſario nulla luctatio eſt. pro Mil. 109 a, Octo Tribuni plebis illius aduerſarij, defen ſores mei, de Ar. 253 a, Acceptis à forri aduerſario uulnerib. aduerſis. de Ar. 255 b. Obrrectatores eorum atq; aduerſarij. In Vat. 29 a. Hic refutandus eſt, ut grauis aduerſarius. Brut. 165 a. Aduerſarius& obtre Kator laudum mearum. Epi. 19 b. Eſt enim tibi grauis aduerſaria cõſtituta,& parata incre- dibilis quædam expectatio. Epiſt.+% a, Qui ſe intenderant aduerſarios in eius tribunatum. ADVERSOR, aris. repugno, obſiſto, contrauenio, contra rẽ alicuius uenio, contrà pugno, cõtrà facio, aduerſarius ſum, in aliquem eo, re ëſto, reclamo, obtre cto.)((Suffragor. I. V. 252 b, Hanc Cleon amabat, ueruntamen huius libidini ad- uerſari non audebart, de Ora. 9r b, Aduerſari omnib. in di- ſputando. Ac. 12 b, Duæ cauſæ perſpicuis& euidétib. rebus aduerſantur. Ep. 42 b. Contentio mea aduerſans actionib. aliorum, de Orat. 213 b, Quis Ifocrati aduerfatus infenfius quàm Ariſtoteles?pro Syl. 176 b, Ego uerò quibus ornamen tis aduerſor tuisè? aur cui dignitati ueſtre repugnofPart. 23 8 a, Neque ſolùm ea ſunt quæ nobis ſuppetunt, ſed etiam il- la quæ aduerſantur uidenda. Off. 67 b.& 22 b, Aduerfante etiam& repugnante natura. de Or. 125 b, Aduerſantem& repugnantem capere. b. ADVERSVM&ADVERSVS. contra, erga. Off. 73 b. Ho- ſtis legitimus, aduerſus quem totum ius fęciale eſt. Oct. 330 a, Aduerſus quos aciè ſtruis? Oct. 330 a, Aduerſum ſe amare aliquem. I. V. 192 a, Pecuniæ conciliatæ aduerſus leges, ad- uerſum remp. At. 228 b, Si duriorem te præbes, non conten dam ego aduerſus te.. ADVERS VM Pro erga. Offic. 7 b, Officia aduerſus eos ſer- uanda quib. iniuriã acceperis. Ep. 45 b, Modeſtus aduer- ſum aliqus. Of. 4 b, Vtédum eſt excoſationeaduerſus eos,
4
quos inuitus offendas, quacunq; poſsis. Att. 287 a, Flectere
iudicium aduerſus aliquos. Att. 186 a, Blandus aduerſus a- liquem. Off. 20 a, Adhibenda eſt etiam quædam reuerentia
aduerſus homines. de Nar. 1 b,& 24, Pietas aduerſus de-
08s. de Nat. 24 a, Iuſticia aduerſum deos. Off. 57 b, Ii aduer- ſus deos impij ſunt iudicandi. Ep. 181 b, Qunã modo me
4
àX P 4
gererem aduerſus Ca ſarem, uſus tuo conſilio ſum. Off. 20
a, Quemadmodum nos aduerfus homines geramus de Di.
101 2, Ara enim aio loquenti, uam ſeptam uidemus, aduer ſum eum locum conſecrata eſt.
ADVERSVS, a, um. contrarius incommodus, Buxus.)(Pro- ſper. Topic. 224 b, Quæ ex eodem genere cötraria funt, ap pellantur aduerfa, ut celeritas, tarditas Or. 1?8 b, Vt aduerſas res, ſic ſecundas immoderatè ferre, leuitatis eſt At. 275 a, Ni hil nobis aduerfi euenire poteſt. pro Syl. 2 b. Omnium mẽ
tes improborũ mihruni maximè ſunt infenſæ& aduerſæ. pro Mil. 102 a, Vnü genus eſt aduerſum infenſum; nobis. At. 16 2 b, Omnia ſecundiſsima nobis, aduerfifsima illis ac- ciderunt. pro Syl. 181 a, Per quos res eius ſecundæ quondã erant ornatæ, nunc ſubleuantur aduerſæ.
ADVERSVS, Oppoſitus& anteriora oſtentãs. de Som. 129 a, Intueri ſolem nequitis aduerſum pro Do. 243 a, Vulnus aduerſum. de Orat. 11⁰9 b, lIudicibus cicatrices aduerſas oſtẽ dere. de Ar. 253 a, Acceptis à forti aduerſario unlneribus aduerſis, de Orar. 132 b,& 165 b, Aduerſus& auerſus impudi cus es. de Diu. 92 b, Eodemd; equo aduerſam aſcẽdit ripã. de Nat. 51 a, Aer ab ijs aduerſus pellitur. Orat. 202 b, Refer- re paria paribus, aduerſa contrarijs. Dentes aduerſi& acu- ti. de Na. 5z a.)(intimi. I. V. 256 a, Cicatrices aduerſo corpo re exceptæ. Ac. 36 a, b, Zeno cũ extéſis digitis aduerſam ma- num oſtenderat. uiſum inquiebat huiuſmodi eſſe. I. A. 176 a, Caput in aduerſam lecticam inferens, beneficia, qus uen de rer, à collega petebat. Acad. 31 a,& 36 a, Antipo des aduerſis
ueſtigijs ſtant contra noſtra ueſtigia. de Som. 129 b, Sed eo-
rum parrim obliqui, partim uerp, partim etiã aduerſi ſtant nobis.&ibid. Qui aduerſa nobis urgẽt ueſtigia. L. Homo.
ADVERT O,tt. Obſeruo attendo, animaduerto. Attic. 57 b, De librarijs, ſme amas, diligenter aduerte. Epiſt. 2 b, Nam aduertebatur Pompeij familiares aſſentire Volcatio.
ADVESPERASCIT,bat fit ueſpera. I. V. 234 a, Itaq; tũ de foro cùm iam adueſperaſceret, diſceſs imus.& 224 a,& I. C. 111 b. Item de Fin. 14 a, Sed quoniã adueſperaſcit, nũc quidẽ hactenus. Ep. 245 a, Cũ adueſperaſceret.)((Cũ luceſceret.
ADVIGIL O;,IS. uigilo, diligenter uigilo. de Legib. 175 b, Vt aduigiletur ad cuſtodiam ignis. de Per. 213 b, Si aduigila- mus pro rei dignitate.
ADVLATIO, uu aſſentatio, ſimulatio. de Nat.⸗8 a, Canum tam fida cuſtodia, tamꝗ́; amans dominorum adulatio. de Amic 1¹3 a, Sic habendum, in amicitijs nullam peſtem eſſe maiorem, quàm adulationem, blanditias, aſſentationem.
ADVI.ZO, s.& AD VL.O Kari. blandior, aflentior, auribus do, omnia ad uoluntatem loquor, nihil ad ueritatem. Ad
alterius non modò ſenſum ac uoluntatem, ſed etiam uul- tũ ac nutũ conuerti.de Amic. u13 b,& de Di. 109 b, Nec adu- latus, nec admiratus fortunam ſum illius. I. P. 101 a, Adu- lan; omnes. Offic. 18 b, Cauendum eſt, ne aſſentatoribus pa tefaciamus aures, nec adulari nos Pnamus, in quo falli faci le eſt. Epiſt. 194 b, Noli putare, mi Cicero, me hoc auribus tuis dare. de Amic 114 a, Apertè adulantem nemo non ui- det, niſi admo dũ eſt excors. Tuſc. 280 a, Pinnara cauda no- ſtrum adulat ſanguinem, Poetæ.
ADVLATO KE, aſſentator, homo leuis, fallax, ad uoluntatèẽ lo quens omnia, nihil ad ueritatẽ. ad Her. 31 a, Nolo eſſe lau dator, ne uidear adalator. de Amic. unz a,b, Qui ad alterius nõ modò ſenſum. ſed etiam uultum arq; nutũ conuertitur.
ADVLIT ER,mœchus, alienæ coniugis corrupror. In Saluſt. 275 b, Tu omn ium cubiculorum ineunte ætare pellex,& i-
dem poſtea adulter. pro Seſt, 11 a, Clodius ſororis adulter.
I. C. 106 a, Quis adulter? quæ mulier infamis? ADVLTERINVS, a, um. non uerus, non naturalis, fuca- tus, adum bratus. pro Cluent. 25 b. Oppianicus teſta mẽtum in alias tabulas translatum fignis adulterinis obſignauit. Offic. 70 a, Nummos adulterinos pro bonis accipere. ADVLTERIVM, rij ſtuprum. de Orat. 134 a, Qualem exiſti mas, qui in adulterio reprehenditurt tardum. de Sen. 85 a, Stupra& adulteria,& omne tale flagitium, uoluptatis ille- cebris excitari. Tuſ. 225 b, Stupra dico& corruptelas,& ad- ulteria, inceſta denig, ADVLTERO, s. corrumpo, ſtupro. Part. 237 b, Voluptas boni naturam fallaciter imitando adulterat. pro Cec. 299 a, Ius ciuile pecunia adulterari non poteſt. pro Qu. R. 47 a, Adulterare tabulas. de Am 113 b, Simulatio tollit udicium ueri, id; adulterat. de Leg. 164 b, Latrocinari, adulterare, teſtamenta ſupponere. ADVILTERO R, arisz. cubile alterius ineo. Off. 26 a, Latroci nar;, fraudare, adulterari turpe eſt, ſed dicitur nõ obſcœnè.
ADVLTV S,4,um grandior etas, adulta gtas, progreſſus æta
15, g 4 71. is, de Clar. 167 a, Thucydides& Pericles, qui non naſcẽétib. Athenis, ſed iam adultis tuerunt. Tuſc. 239 b, Ab ijs ipſis cũ iã eſſent adultæ, ferrũ remouit, de Cla. 196 a, Eã́ tucamur, un
*
tuer Caa tuna AbV aduc non
AbVO
Aat. iſſe peen uoca A0v ad ea mèdij

neribug 1 umpudi no aduerſam aſcẽdit d ellitur. Orat. z02 b. Reter-
4
. Dentes aduerſ& acu- x catrices aduerſo corpo 1 duerſam ma. rhuinfmodi eſſe. I. A. 6 erens, deneficia,que u.u. & z6 4, Antipodes aduerſi Sia. de Som. u9 b, Sed eo- Partim etiã aduerſi ſtant urget ueſtigia. L. Homo. animaduerto. Attic.;) b, er aduerte. Epiſt. a b, Nnam 8 aſſentire Voleatio. ſpera. I.V.234 a, laq tũ de leeſsimus.& 224 a,&l.C. ã adueſperaſcit, nũc quidẽ eraſceret.). Cũ luceſceret. er uigilo. de Legib. 5 bNt . de Pet. zu3 b, Si aduigila-
elis digitis a
alatio. de Nat. 5 a, Canum dominorum adulatio, de micitijs nullam peſtem eſſe landitias, aſſentationem. Hlandior, aſſentior, auribus or, nihil ad ueritatem. Ad oluntatem, ſed etiam unl. b,& de D1 109 b. Nec adu- ſum illius. I. P. 101a, Adu- m eſt,ne aſſentatoribus pa Fnamus,in quo falli faci Cicero,me hoc auribus dulantem nemo non ur-
(1.280 a, Pinnata cauda no-
. leuis fallax ad uoluntats b ler. aua, Nolo elle lau 6*/. nic. uxab Quiad alterius u.„ nutü conuertitur. 4 m. 2 „ Vorruptor In Saluft
nnuge 4. ler Ki= mineunte xtate pe 3 ner a. Clodius ſororis adul 3 4 1
4. ad!
ulier infamis 4 5 „rus, non natura 18, f 4 „ 0 anic zteſtametut
bOPFIA obf'enauit. dnus lterinis obfighad
enls b
1.„e tardum. des adnu tar ratis ille acitium uolup X corruptelas 4 G1N 145 „ rt bVolup 1) 4* 2 — terat. Pro(ee 9 aulte! d 47 49* 4 2 4 r0 n. X 4 4 . potelt- P. Jucdicium 11 1 ula„tollit ſerare 5.§ mut adulte 7 † ere 9, a4
„ri uls ineo.
1 dIe t. 1
45 AD 3 ut adultam uirginem caſtè,&c. J. V. 184 a, Puer adulta æta- te. Tuſ. 177 b, Philoſophia ea mandart animis,&, ut ita dicã, ſerit, quæ adulta fructus uberrimos ferant. I. C. 103 b, Dele bitur hæc tam adulta reip. peſtis.. ADVMBR ATIO, onis. umbra. Orat. 296 a, Alicuius reiſt non pertectio, at conatus tamen, atq; adumbrario. ADVMBRATVS, a, um. Hitus, non uerus.)(expreſſus, de L. 198, Principiò quaſi adumbratas quaſdam intelligentias animo ac mente concipimus. I. V. 16 4 b, Hic Aeſchrio Pippe uir adumbratus. Tuſc. 190 b, Gloria eſt ſolida quædam res xpreſſa, non adumb ata.)(.& ibid. Eminens effigies uirtu tis, adumbrata imago gloriæ. de Fin. 14 b, Adumbrara o- pinio honeſtatis. pro Syl. 77 a, Cornelius etiã nunc de indi cando dubitar, informat adhuc adumbratum iudicium B-
lij. de Nar. 16 a, Cedò mih iſtorum adumbratorum deorũ
formas. pro Cæl. 39 b. Habuit ille mulra maximarum non expreſſa ſigna, ſed adumbrata uirtutum. contra Rul. 72 a, Comitia adumbrata.)(comitia uera.
ADVMBR O, s. effingo, imitor. de Fin. 133 b, In qua hec ho- neſta, quę intelligimus à natura tanquamn adumbrãtur, ſed in pueris expreſſa. de Or. 126 a, Heroum uereres caſus imita ri atq; adumbrare dicẽdo. de Or. 144 a, Id genus ſumus in eorum ſermone adũbrare conati. Or. 201 a, Excellentis elo quentiæ ſpeciem& formã adumbrabimus. pro Do. 229 a, Qui ne emériẽdo quidé potueris autoré adübrare melioré.
ADVNCITAS, tz. de N. 50 2, QGaædã animalia roſtrorũ ad-
uncitate cibum capeſfunt. ADVNCVS, a,um. curuarus, tortuoſus. pro Cluen. 55 b, Ser- rula a2dunca ex omni parte denrium,& tortuoſa. de Nar. 14 b, Corpuſcula curuata& quaſ adunca. Taſc. 180 a, Ad- uncis lacerans unguibu:, Iouis ſarelles. ADVOCA TILO, nb. aduocati officium. pro Seſt. 25 a, Scio quid grauitas ueſtra, quid hæc aduocatio poſtulet. Ep. 100 3, In re militari mulro es cautior, quã in aduocationib. pro Qs. 8 a, Nihil tam copioſa aduocatione uterer, petendũ
eſſet. pro Syl. 192 b, Parens tuus aduo cationem hominis im
probiſsimi ſella curali honeſtauit. pro Cec. 293 a, Quod exercitus armaros mouer, id aduocationem togatorũ nõ uidebitur mouiſſe? pro Do. 22 4 a, Cum eorum aduocatio- nem manibus, ferro, lapidib. diſcuſsiſti. ADVOCATVS, qui in iudicio aut ius ſuggerit, aut pręſen- tiam ſuam commo dat amico. de Clar. 192 a, Non modô à
corona, ſed etiam ab aduoxatis relinquunrur. ad Qu. F.0%
b, Milo affuit,& Pomponius aduo catus uenit. At. ut a, Cer- tè ex acelamatione Cſodij aduocarorum audiſſe, quę con- ſurrectio facta ſit. pro Syl. 182 b, Pater tuus Catilinæ reo fu ir aduocatus. pro Cl. 40 b, Quis enim unquam non mo dd in patronis, ſed in laudatoris aut aduocati loco uiderat? Pro Mur. 126 a, Si rurpe exiſtimas te aduockto illũ ipſum, quem contra ueneris, cauſa cadere. de Offic. 7 a, Vt ſi conſti rueris te cuipiam aduocatum eſſe uenturum. de Or. 126 b, Cùm ipfum aduocatum ad communem Imperatorũ for- runam defendendam indocarem. 1 ADVOCATV S,, um. part:cipiũ. Aca. 21 b, Sed adhibes arté aduocatam ſeufibus. Tuſ. 249 b, Sapientis enim cogitatio, non fermè ad inueſtigandum adhibert oculos aduocatos. ADVO GCO,H 2s. accerſo, in auxilinm uoco. Att. 191a, Näa quòd non aduocaui ad obßgnandam, primùm mihi nõ uenit in mentem, deinde,&c. pro Quin. 1 b, lis, quostibi aduocaſti, uiris electiſsimis ciuiratis ſummam ſpem habeo. Tuſc. 164 3, Cùm à negocio omni ſeuocamus animum, quid, inquã, tum agimus, niſi animum ad ſeipſum aduocamusſpro Qu. 8 3, Potentes, diſerti, nobifes omnes aduocandi ſunt. Eodé. 12 a, Næuius uiros bonos complures aduocat, teſtatur,&c- Eodem z a, Quiia tamen aliquem contra te aduocare pote rat. pro Cecin. 389 b, Ait ſe Ebutio cum ſeruis armaris ue-
aiſſe aduocatum. ad Octauium 330 3, Duabus legionibus à
Pernicie patrię ad ſalutem aduocatis In Verrem 190 a, Ad- uocareconcionem In Vat. 3u b, Aduocare conſilium.
ADVO L O, s. ad alꝛquem uolo. de Nat. 50 b, Auis aduolans
—
ad eas aues, quæ,&c. pro Clu. 21 a, Ipſa nuper huius oppri- mèdi cauſa Romã aduolauit. pro Mu. 144 b, Catilina prorũ pet: qua minatur, in agros ſuburbanos repentè aduolabit. Ep. 253 3, S/ inſulã Briräniam cœpero cogitare, eius Alano mihi aduolabit ad pectus. ad Attic. 9 a, Hic tib roſtra Cato aduolat. E0 dẽ 30 3, Aduola in Formianũ. Eodé 33 a, Sed ita re para, ut ſi inclamaro aduoles. Et 57 a, Aduola ad nos. ADVOLATVS, tus. Tufc. 180 a, Triſti aduolatu, Poetae. ADVRO, uro. Tuſ. 239 b, Candentibus iuglandium puta- minibus barbam ſibi& capiilum adurebat. Of. 37 b, Diony ſius candente carbone ſibi adurebat capillũ. Tuſe. 243 b, In- di cũ ad flammã ſe applicuerint, ſine gemitu aduruntur. AEACIDES, Acaci flius, uel nep os. de D. i32 b, Aio te Aeaci da Romanos uincere poſſe, Ennij. de Off. Regalis& digna
AEBE D. 46 Aeacidarum genere ſenrentia. Item de Diu. 132 b, Sanè, Aea⸗ cidarum genus ſemper fuit ſtolidum. AEDEPOL., iurandi verbam, per edem Pollucis. Ep. 22 5. AE H ES, du. dom us uel templum. ad Qu. Fr. 320 b, Epiſt, in qua de æde Telluris me admones. I. V. 69 b, Aedium ſacra⸗ rum, publicorumã; opsrũ depopulatio. pro Do. 238 4, C5- ſecrabantur ædes, non priuatorum domicilia. Pro Flac. 155 b, Pecuniam in ædem ſacram reficiendam perſcribunt. J. V. 85, Aedes Minerux in fano Apollin:s. Ep. n7 a, In ęde Apol linis S. C. factum eſt. Tuſe. 240 a, Ma gnificentia edium re- giarum. I. V. 86 a, Que uidi egomet apud iſtum in edibus. & ibi In medijs ędibus. de N. 39 b, Limina profanarum æ⸗ dium. Quin. F. 320 b, Abſolutum offendi in ædibus tuis te⸗ ctum. de Cla. 72 a, Ex reſtudine quadam exijt in ædes. ad Her. 40 3, Venit ad ædes quaſdam, in quibus ſodalitium e- rat eodem die futurum.... AEDICVI A, a. Para. 125 b, M. Manilius pauper fnit, habuit enim ædiauſas in Carinis. pro D. 240 b, Eam aram& edicu lam,& puluinar ſub ſazo ſacro dedicauir. AE DIFICATI O, onis. Qu. F. z10 a, Aedificationem Arcani ad tuum aduentum Hiſtentari placebat. I. P. 90 a, Immena & intolerab ilis gdificatio. K AEDIEFICATIVNCVI,A, le. Qu. Pr. 319 a, Queſiuiq; ab ec, quid ei de illa xdificatiuncula Lateri oandauùuiffes. AE DIFICATO R, brus. de N. 6 a, Opifex edificatorq́; mundi
Platonis Deus. de Vn. 196 a, Neque mundo quicquam pul⸗= chrius, neque eius ædificatore Preſtantius. AEDIFICIVM, cij Quint. Fr. 318 b, Quid ſi cęmentum non haberem, deturbem edificium pro Mil. i5 b, Extruere ędi- ficium in alieno.“. 4 8
AEDIFICO, 2s. extruo, exedißco, conſtituo, põno, colloco,
facio, efficio, conſtruo, parierè duso. Qu. Fr. 290 b, Domus
utriuſq; noſtrm ędificatur ſtrenuè. Oſt. 28 a, Ad do mũ ędi ficandi deſcriptio eſt accömodanda. Off. 35 b, Vrbes ſine ho minum cœtunon potuiſſent gdificari, nec frequentari. 2. F. zu a, Tribus locis ędifico, reliqua recõcinno. Tuſc. 161 à4, Quiin Timgo mundum ędificauit Platonis Deus. Ep. 127 a, Si quis adhibere uolet non modò ut architectos, uerdðan etiam ut fabros ad ędificandam rempub. pro Pom. 5 3, Qui maximas ędiſicaſſac ornaſſat q́; claſſes I. V. 244 b, Verres na uim edificauit. I. V. 240 a, Cur carcer edifi catus?pro Syl.do b, Ad illius pœnam carcerędißcatus. In Ver. 228 a, Vrbs, quę
quia poſtrema ædificata eſt, Neapolis nominatur. Domus bene& ratione ędificata, Offic, 63 b.)(malè materiata, rui- noſa. Attic. 252 a, Prędiola noſtra beilè ædificata,& ſatis a- mœna. Aedihcare hortos. Att. 150 a, Aedificare po rticũ. pro Do. 236 3, de L. 169 3, Viila lautius ædificata. At. 216 b, Aedi- ficar: campum.
AEDILIS,le. de Cla. 190 a, M. Cęlius ędilis curulis factus eſt. de L. 18 5 a, Sunto ædiles curatores urbis, annonę, ludorũq́; ſolénium: ollisq́; ad honoris amplioris gradum is primus aſcenſus eſto. pro Mur. 133 a, Ego, qui trinos ludos edilis fe- ceram. J. V. 243 a, Nune ſum æd l's deſignatus. I. P. 97 b, Me edilem priorem popu us Ro m. fecit. At. 14 3 b, Prętores ius dicunt, ędiles ludos parant. De ędili& magiſtro& ludis. l. Ludus. De officio ęilis,& de eius habitu,& inſignib. de to ga prętexta,& ſella curuli. I. V. 243 a.
AEDILITA S,t. de Off. 45 a, L. Craſſus cum Q. Mutio ma gnificentiſsima ędilitate functus eſt. QE. 307 a, Furioſa ę- dilitas. pro Do. 235 b, Hoc ſimulachrum quidam homo na bilis,&c. ad ornatum ędilitats ſug deportauit. Off. 45 a, Splendor ędilitatũ ab ptimis uiris poſtuhbatur. pro Clu. 31 b, Aedilitaté ſe petere cũ Hominib. nobiliſsimis dicebat-
dè Ar. 250 a, Curulis ędilitas. Att 22 a, Qui Romę tribuna- rũ pleb. peteret, cũ in Sicilia edilitatem ſepe dictitaſſet.
AEDILITIVS, 4, um. de Cla. 74 b, Sed omnia is ſumma ſpe rans ędilitius eſt mortuus. de Of. 45 2, Craſſus functus eſt gdilitio maximo munere. In Vat. z2 a, Vir ędilitius. pro Plã. 269 b, Aedilitia repulſa. Q. F. 294 b, Iniquo& graui ędilitio rũ uectigal: Afiã liberaſti. Pro Cl.¼ a, Homo ędilitius.
AE DITIMVS, mi. edium ſacrarum curator,& cuſtos. I. Poſtliwinium.
AEDITVVWS, z. ditimus. J. V. 222 b, Hlli fores ędis effringũt, æditui cuſtodesq́; maturè ſentiunt. aliàs, ęditimi,& torts reckius,ut Gellius probat.
AE PD O, dis. l. Edo. de Cla. 166 b, Quare ſi tibi eſt commodum,
ede illa quę cœperas,& Bruro,& mihi.—
AEE T4A, æ. de Nat. 70 b, Solem Colchis Aeetam,& Circ? procreaſſe.—
AE GEVM, gei. de Leg. 191 b, Aegeum mare.& pro Pom. 14 b. AEGE RA, un. egrotus.)(Valens. de N. 28 b, Ne ęgri quidem omnes conualeſcunt. In Car. 102 b, Homo eger morbo gra- ui. de Cl. 180 b, Is ſemper infirma a: q; et jã ægra ualetudine fuit. Cęl. 4r Medea animo egra. Tufi9 ², Corpus étiäſt mediçeriter

—
8 8 8 2———
e ———
V
AE G
mediocriter ægrum eſt, ſanum non eſt. Offic. 35 b, Quis æ- gris ſubueniſſet? quæ eſſet oblectatio ualentium Poſtq. 198 b, Qui nunquam ægro corpore fuerunt. Attic. 257 a, Fami- lia ægra eſt. Att. 89 a, Pinnarium, quem mihi commendas, diligentiſsimè Deiorarus curat, Srauurer, ægrum. de Diui. 9ib, In eo igitur oppido, ita grauiter æger fuit, ut omnes medici diffiderent. Att 96 b, Tyro adte dediſſet literas, niſi eum grauiter ægrum Eſeę reliquiſſem. In Ver. 77 a, Aegra& propè depofita reipub pars. Valere.)(ægrü eſſe. de Fin. 122 a, de Do. 200 b, Ad ægros non uates ‚ſed medicos ſolemus adducere. Aeger animo. ad Her. 12 b, pro Mil. b, Omnes tibi reip. partes ægras& labentes, ut eas his armis ſanares &confirmares, eſſe commiſſas. Ep. 235 a, Mulier ægra,& cor
pore,& animo confecta.
AE GINA, a. Officior. 61 a, Nimis enim imminebat propter
propinquitatem Aegina Piræo. Epiſt. 50. Poſt me erat Aegi na, ante Megara.
AE GINETAE populi. Off. 61 Aeginetis qui claſſe ualebät,
Athenienſes ſciuerunt, ut pollices præciderentur.
GISTVS, ſt.. De N. lib. 3. Aegiſti libidinem aut Paridis uidemus.
AEGRE. aduerbium. de Diu. 95 b, Quem cùm non potuiſ-
ſet extrahere, diſceſsit ægrè feren s. Tuſc. 222 a, Vt f quis æ- grèͦ ferat, ſe pauperem eſſe. Attic. 258 a, Ab haſta ea ægrè me renuit, itaq; perſtringam ſine ulla contumelia. de Sen. 92 a, Omnis conglutinatio recens ægre, inueterata facilè diſſol- uitur. Tuſc. 227 a, Inueterata uitia ægrius depelluntur. de Pro. 70 b, Byzantijtotum pontum efferueſcentem in Aſiã ægrè repulſum ſuſtinuerunt. I. V. 234 a, Nihil ægrius factũ eſt multo labore meo, quâm ut manus ab illo abſtineren- tur. pro Pomp. 6 a, Eum propè eſſe uident, quo etiam carèt 5 ll 728 942 xægrius. Att. 100 a, Nihil eo uidi melius, itad; careo ægre.
AE GRIMONIA,«. ægritudo. Att. 199 a, Ferrem grauiter, ſ
nouæ ægrimoniæ locus eſſet.
AEGRITVD O, ins. grimonia. Aegritudo perturbatio eſt
animi, Tuſcul. q. lib. 3. Aegritudo, eſt animi, aduerſante ra- tione, contractio, Tuſc.. lib. 4. Stulti aurem ægritudo eſt ea, qua afficiuntur inopinatis malis, animosd; demirtunt, &contrahunt, rationi non obremperantes, Tuſc. q. lib. 4. Aegritudo eſt in opinione mali recentis, Tuſc. quæſt. lib. 3. Aegritudo, eſt opinio magni mali præſentis,& quidem re- cens opinio talis mali, ut in eo rectum eſſe uideatur angi, Tuſc. q. lib. 3. Aegritudo eſt opinio mali præſentis, in qua opinione illud inſit, ut ægritu dinem ſuſcipere oporteat, Tuſc. quæſt lib. 3. Aegritu o, eſt opinio recens mali præſen tis, in quo demitti contrahid; animo rectum eſſe uideatur, Tuſc. q. lib. 4. Aegritudo, una res maximè deteſtabilis, Tuſ. q. lib. 4. Quum omnis perrurbatio miſeria eſt, tum carnifi- cina eſt ægritu do, Tufc. q. lib. 3 Aberit igitur à ſapiente x- gritudo, 3. Tuſc. Manat longius ægritudo, 3z. Tuſc. Amplifi- cata ægritudo, 4. Puſc. Premẽs ægritudo eſt angor, 4. Tuſ. Aegritudo animi, Tuſc. q. lib. 3. Aegritudo animi, fortunæ magna& graui commota iniuria, de Nat. i. Aegritudo ani ini ſimilima eſt ægris corporibus, Tuſc. q. 3. Acta ætas ho- neſtè, tantam affert cõſfolarionem, ut eos qui ita uixerint, aut nontangat ægritudo, aut perleuiter pungat animi do lor, z. Tuſc. Aegritudo communis pœna ſtulticiæ eſt:omni- bus enim quorum mes abhorret à rarione, ſemper aliquis alijs dolor, alijs rerror impender, Tuſc. q. lib. 4. Criminis ægritudo. pro Rofcio Comœdo, Crucians ægritudo uoca- tur dolor, 4. Tuſc. Hlebilis xægritudo, eſt mœror, 4. Tuſcul. Laborioſa ægritudo uocatur ærumna, 4. Tuſc. Mœrens x- gritu do, 3. Tuſ. Nata eſſet ęgritudo noua, ſed ea modica, 4. Tuſc. Permanens ægritudo; uocatur moleſtia, 4. Tuſcul. Sublata ægritudo,z. Tuſc. Aegritudo& metus in malis opi nartis uerfantur, Tuſc. q. lib. 3. Aegritudo& mertus tabificæ mentis perturbatione⸗ ſunt, Tuſe. q. lib. 4. Aegritudo non cadit in ſapientem, Puſc. q. lib.3. Aegritudo non cadit in ui rum fortem, Tuſc q. lib. 3.In quem cadit ægrirudo, ineun- dem timor, 3. Tuſc. Aegritudo me ſomno priuaret, 9-. ad At. Ergo iſta nec inopinata non habent tantam uim, ur ægritu do ex his omnis oriatur, 3. Tuſc. Aegritudo fortitudini re- pugnat, Tuſc. q lib. 3. Aegritudohabet tabem, sruciatum, afflictionem, fœditatem, Tuſc. q. lib. 3. Ve ęgrotatio in cor- pore, ſic ægritudo in animo nomen habet non ſeiunctum à dolore, Tuſc. q. 1 b. 3. Aegritudo ſiperturbare animum ſa- pientis non poreſt, nulla poterit, Tuſc. q. lib. 4. Aegritudo tetra res eſt, miſera, dereſtabilis, omni contentione, uelis, ut ita dicam, remis ꝗ́, fugiẽda, Tuſc. q. lib. 3. Aegritudo tum exiſtit, quum quid ita uiſum eſt, ut magnum quoddam ma lum adeſſe& urgere uideatur, Tuſc. q. lib. 3. Quòdęgritu- do ueruſtate rollitur, id non eſt in de, Tuſc. q. lib. 3. id eſt, in longinquitate temporis pofitum, fedin cogitatione diu turna. Nam neq; omnis ægritudo unararione fedatur: alia
AE b 4³
4 2 1 2*„ 17 2„ 1 13₰ 4„ 4121
eſt enim lugenti, alia miſeranti, 3liz inu dent: adhibenda
medicina, To ſc. q. lib. 4. Dum egeitudinis nomen abſtt, gra „ 2. 1... 1.
ue, tetrum, funeſtum, quod cum iap éria eſe arqsut ita di-
3. 5.... 3 7. 21 38 4—
cam habitare nullo modo poſsit, Tuſc. q. lib. 3. Leuatione
—...— 12*. er autem x;gritudinis in duabus rebus ponit, auocatione à ασ
anda moleſtia,& reuocatione ad contemplandas uo-
luprat es, 3. Tu ſc. Aegritudinis cauſa n ulla alia eſt, niſi opi-
»
nio& iudicium magni præſentis atq; urgentis mali, Tuſc. q. li.z. Aegrirudinis effe ctus, quaſi morſus aliquis doloris, Tuſc. quaſt. lib.+. Tum denique efficitur illa grauis ægritu dinis perturbario, 3. Tuſc. Sedatio xgritudinis,4. Tofcul. Atqui ſtirpes ſugt egritudinis quàm mulre, quùm amaræ, quæ ipſo trunco euerſo omnes elidendæ ſunr,&c. Tuſc q. lib.z Societas&gritudinis. ad Sulp. 4. epiſt. Et ægritudinis & reliquorũ animi morborum, una fanario eſt, omnes opi nabiles efe& uoluntarios, caque re ſuſcipi, qnòd ita rectũ eſſe uideatur, Tuſc. q. lib. 4. Vacuitas ægritu dinis, 5. Puſcul. Aegritudinis uerbo Græci omnem animi perturbationè appellan:, Tuſc. q. lib. 3. At eos qui ſe ægritu dini dediderüt In eros, afflictos, ærünoſos, calamitoſos(appellamus) Tuſ. q. lib. 4. Sedtamen ne metotum ęgritudini dedam, ſumpſi mihi,&c. ad Att. lib. 9. Aegritu dint ſe ſolent dedere, 3. Tuſc. & 4. Tuſc. Aegritudini ſubijciuntur inuidia, gmulatio, ob- rrectatio, miſe ricordia, angor, luctus, mœror, erumna, do- lor, lamentatio, ſolicitudo, moleſtia, afflictatio, deſperario, & ſi qua ſunt de genere eodem, Tuſc. ꝗ. lib. 4. Aegritudins omnèé procul abeſſe à ſapiète, qu òd inanis fit, quòd fruſtra ſuſcipiatur, quòd nõ natura exoriatur: ſed judicio, ſed opi nione, ſed inuitariõe quadã ad dolendũ, quũ id decreuimus jta Beri oportere, Tuf.. li.z. Chryſippus ipſam ægritudinè Auauv, qua fi àuσνν, id eſt, ſolutionem totius hominis appel- Jatam putat, Tuſc. 203 b. Detrahere ægritudinem, 3. Tuſc. Culpa contractum malum, ggritudinem acriorem facit, 3. Tuſcul. Ex malis metum& ægritudinem naſci cenſent, 4. Tuſc Aegritudinem non omni malo effici cenſent Cyrenai ci, ſed inſperato, nec opinato malo, Tuſc. q. lib. 3. Aegritudi nem Zeno definit opinionem mali præſentis recentem, Tuſc. lib z. Depellere ægritudinem, 3z. Tuſc. Effecit hec res maximam ægritudinem,z. Tuſc. Quę enim uenientia me- ruuntur, eadem efficiunr ægritudinem inſtantia, 4. Tuſc. Aegritudinem, quam Sroici ut tetram& inanem belluam fugiendam eſſe dicunt, Periparetici non ſine magna utilita
te Anatura dicunr conſtirutam Aut homines caſt gationib.
reprehenſionibus, ignominijs affici ſe in deli cto dolerent, Tuſc. q. lib. 4. Eleuare ggritudinem, z. Tuf Eripiamus huie ægrirudinem, 3. Tuſc. Extenuare ægritudinem, z. Tu ſc. Ae- gritudinem niſi exuimus, ſic ut abjciamus, miſeria carere non poffumus, Tuſc q. Iib. 3. Etenim ſi ſapiens in ægritudi- nem incidere poſſer, poſſet etiam in miſericordiam, poſſet in inuidentiam, 3z. Tuſc. Vt ipſam ęgritudinem leniri uide- mus, quum obijcimus mœrentibus imbecillitatem animi effeminati, quumq́; eorum grauitatem conſtantiamq́; lau damus, qui non turbulentè humana patiantur, Puſc. q. lib. 4.1d mihi erat ſatis ad leniendam ęgritudinem frmũü, ad Arric. lib. 13. S nec mala fint illa, quæ metum ęgritudinẽm ue, nec bona quæ cupiditatem læticiamùúe moueant, ta- men ſit uitioſa ipſa cõmotio, 4. Tuſc. Aegritudinem paruis rebus moueri ait Lycon, fortunæ& corporis incommo dis, non animi malis, Tuſc. q. lib. 3. Nihil eſt quod tam obtun- 3. fA 3.. X. 3„ 2 dat eleuetq́; gritudinem, quàm perpetua in omni uita co giratio, nihil eſſe quod accidere non poſsit, quàm medita- 1 ,; 2.. kio condironis humanæ, quàm uitæ lev commentatioque parendi, Tuſc. q. z. Kepellere ęgritudinè ab aliquo, 3. Tuſc. Sedare ggritudinem, z. Tuſc. Aegritudinem ex turpitudi- ne, quam Cleantes ſummum malum fatetur, ſuſcipi poſſe, Tuſc. q.lib. 3. Voluntare iꝑitur& indicio ſuſcipi ægritudi- nem conſitendum eſt, Tuſc. q. lib. 3. Suſtulit uniuerſam æ- gritudinem philo ſophia, 3. Tuſc. 139 a. Ex quo intelligitur non in narura, ſed in opinione eſſe ægritudinem, Tuſc. ꝗ.
lib. z. Tolerare ægritudinem, 4. Tuſc. Tollere ægritudinsè,
3. Tuſc. Cum conſtet ægritudinem ueruſtate tolli, 3. Tuſc.
Sublata igirur ægritudine, ſublatus eſt metus, Tuſc. lib. 4.
Aegritudine affici, Tuſc. q. lib. 3. Num in illa re, quę ęgritu- dine Alcibiadem afficiebat, mali nihil fuiſſe? Tu L.quæxſt. li. 3. Quid eſt auem non miſerius ſolùm, ſed fœditus etiã& deformins, quàm ęgrirudine quis afflictus debilitarusque jacens? Tuſc. ib. 4. Confici ęgritudine, 3. Tuſc. Debilitatus ægritudine, 4. Tuſc. Detracto ab ęgritudine hoc, quod to- rum eſt uoluntarium, ęgritudo erit ſublata illa mœrens: morſus tamen S&contractiuncule queędam an'mi relinqus tur, Toſa. J. lib3. In egritudine lenenda, quã quiſq; cura- tionem recipere poſsit, nidendum eſt, Tuſq. lib.z. Longior uerò epiſtola nõ me ſolùm, ſed meos omnes egricudine le- uauit. 3d Att,Lb. 9. Quarum enim tu rerũ cogitatione nos
leuare
— BSP
—, Bͤ S

denti andäs nomen ab 4 3 14 atg. ar
omnes opi qnd ita redtã ud In s,z. Tuſcul, — perrurbationz ue rtrucind dediderut „osppellamus)ul. Sritudini dedam, ſumpi tleſ len, dedere,3. Tulc. tur uuidia, emulatio,ob- dus, mcror, erumna, do. da aifitatio, deſperatic luſc. g. lb. 4. Aegritudis od inanisſit, qudd fruſtra matur: ſed udicio, ſed opi lendũ, quũ id decreuimus yhppus ipſam agritudine hem rotius hominis appel- fere xgritudinem, 3. Tuſt. udimem acriorem kacit,. udinem naſci cenſent, 4. nalo effici cenſent Cyrenai alo, Tuſc. q. lib. ͤ.Aegritudh mali præſentis recentem, nem, z. Taſc. Effecit hęc res Que enim uenientia me⸗ adinem inſtantia, 4. Tuſc. terram& inanem belluam ericinon ſine magnautilita Mr homines caſt gationdd. affici ſe in delicto dolerent, dem, z. Tul Eripiamus huie e xgrirudine 3. Tuſc.Ae⸗ ab jciawus, mileria carere enim ſi ſapiens in ægritudi- min wiſericordiam, poſſet m egritudinem leniri uide- tibus imbecillitatem anian auitatem conſtentamq́ laa manapatiantur, Tuſe.ꝙ ib. am egritudinem frmuü, a, quæ metum egritudinem læticiamüe moueant; ka. aſe Jegrtudinew pimi *& corpo ris nomenn, b Nübileft quod tamot 1 ua in omni uſtaco Bit, quäm mecita⸗ ntatiogus Tuſc.
em anim le x
*
m perper re non 2⁰ m x lev comme 4 rudinè ab aliquo, 3. 6 de ritudinem er turbitu malam fmetur, ſuſcipi po 3
AEGRO TO, M. ægro corpore ſum, morbo ſum affectus. ꝓ
A dG leuare egritudine uoluiſti, earum etiam co mmemoratione lenimur. Luceio, lib. 5. Epiſt. Opprimi ægritudine, 3. Tuſc. Neq; tamen quum ſe in media Tülrieia, qua nihil eſt peius, hærere intelli gant, ægritudine premuntur, 3. Tuſc.
AGROTATIO, nu. apusvua, morb. Tuſc. 19 5 a, Sed pro-
Eris ut ægrotatio in corpore, ſic ægritudo in animo. Tuſc. ib. 4. Quomodo aũt in corpore eſt morbus ægrotatio& uitium, ſic in animo. Morbũ appellant totius corporis cor ruptionem, ægrotationem, morbum cũ imbecillitate. Vi- tium, cùm partes corporis inter ſe diſsident: ex quo praui- tas, membrorum diſtfortio, deformitas. item ibid. Aegrorta- tiones autem,& morbi animorũ difficilius euelli poile pu- tantur, gec. Clu. 54 b, Is ibi in morbũ incidit, ac ſatis uehementer diuq; xgrorauit. de Sen. 91 a, Adoleſcentes facilius in morbos in- cidunt, grauius ægrorant, triſtius curantur. Grauiſsimè æ- grotare.)(optimè ualere. de Fin. 73 b, At. 119 a, Homo quo- rannis periculosè ægrotans. Tuſc. 226 b, Vt ea res ex qua a- nimus ægrotat, oriatur. Offic. 7a, Si grauiter ægrotare filius ccœperit. Tuſc. 16 6 b, Pompeio noſtro familiari, cùm graui- ter ægrotaret, Neapoli melius eſt factum. AEGRO TVS,, um. æger. Epi. 133 a, Cùm ad L. Cæſarem æ- grotum Neapolim ueniſſem, quanquã erat oppreſſus toti- us corporis dolorib. tamen,&c. Itẽ, Vt ſi medicus, cũ ægro-
tus alij medico traditus ſit, iraſci uelit,&c. I. V. 66 a, Hoc re
AEGYPTA;tæ. uiri nomen. ad Attic. lib. 12& 13.& Epiſtol. famil. li b. 6. 3 AEGYPTIV S, 4,um. de N. 10 b, Portenta magorum, Aegy- ptiorumꝗ; dementia. I. P. 90 a, Rex Aegyptius. de N. 67 a, O- mne ferè beſtiarum genus Aegyptij cõſecrarunt. Tuſc. 243 b, Aegyptiorum imbutæ mentes prauitatis errorib. quam- uis carn ficinam prius ſubierint, quàm ibim, aut aſpidem, aut felem, aut canem, aut crocodilum uiolent. Tuſc. 243 b, De Aegyptiorum ſuperſtitionibus. 3 AEGYPTVS,. contra Rul. 74 a, Alexandria, cuuctaq́; Aegy ptus. L. Nilus. L. Ibis. AELIVS, Ii. in Bruto, Aelius ſcriptitauit orationes multas, oraror ipſe nunquam fuit. C. Aelius Stalenus. pro Clu. Ae-
medium eſt ægrotæ ac propè deſperatę Reipub.
*
liorum familia. pro Clu. AELIA Lex. uide, Leges uariæ.
AELIANVS, ab Aelio equite Romano& Stoico. de Cl. Cot tam autẽ miror ſummũ ipſum oratorem, minimeq; ineptũ, Aelianas leueis oratiunculas, uoluiſſe exiſtimare ſuas.
AE MIL.IAregio, Ep. 162. Aemilia tribus, Att. lib. z.
AE MVLATI O, onss. uirtutis imitatio, inuidia. Tuſ. 212 b, Ae mulatio dupliciter dicitur, ut& in laude& in uitio nomè hoc ſit. nã& imitatio uirtutis, æmulatio dicitur:& eſt æmu latio ęgritudo, ſi eo quòd tconcupierit, alius potiatur, ipſe careat. Tuſcul. 221 b, Ilia uitioſa ęmulatio, quæ riualitari ſi-
milis eſt.
AEMVLATO R, foris. At. 23 a, Seruilius emulator Catonis.
AE MVL O R. aris imitor, inuideo. pro Fla 159 b, Omnes eius urbis inſtituta laudare facilius poſſunt, quã æmulari. Tuſ. 157 b, His æmulamur, qui ea habent, quæ nos habere cupi- mus. Ité, Obtrectare alteri, aur illa uitioſa emulatione, quæ riualitati ſimilis eſt, ęmulari, quid habet utilitatis? cùm ſit emulantis angi alieno bono, quod ipſe nõ habeat, obtrectã tis autem alieno bono, quod id etiam alius habeat.
AE MVS uel Hemus. Thracię promontorium, pro El. 152 b, Hac claſſe M. Craſſus uir ampliſsimus ab Hæmo in Afiam, his nauib. Flaccus ex Aſia in Macedoniam nauigauit.
AEMONENSISciuitas, pro Flac. 153 a, Hinc Aemonenſis,
eEV Aemonenſe. ib idem: Citar præco uoce maxima legatos Aemonenſes.
AEMVLV S, a, um. pro Mar. 131 a, Ille æmulus atque imitator ſtudiorum meorum. Att. 93 b, Licet Brutum folum ames, me æmulum non habebis. de In. 5 b, Rei alicuius compro- batores atq; emuli. pro Cę. 44 b, Quin illa Claudia æmu- la domeſticę laudis. I. A. 66 a, Is mepòôtiſsimùm teſtatus eſt, ſe æmulũ mearum laudum extit iſſe. I. V. 252 b, Si non tan- quam uirum, at tanquam ęmulum remouiſſet. pro Mur. i38 b, Stoici æmuli inuentorum Zenonis.
AENARIA, inſula Italię proxima. At. 167.
AENEAS,. I. V. 216 b, Aeneas fugiens à Troia,&.
AENEVS, a, um. quod ex ære eſt. de N. 65 b,& I. V. 213 b, Lecti xœrati, candelabra ænca. Off. 59 b, Equus æneus. I. A. 223 a, Ae nea ſtatua. de In. 71 a, Seneum trophęum. IJ. V. 2 00 a, Signum eneum, marmoreum eburneum.
AENIGM A, tis. ſcrupus Latinè dicitur teſte Gellio. de Orat. 155 a, Ex hoc genere fiunt eà, quę uocantur ænigmata. non eſt autem in uerbo modus hic, ſed in oratione. i. in conti- nuatione uerhorũ. Att. iu a, Aenigma oppidorum ex Velia
79
planè non intellexi,& ibid, Iam intellexi tuum ænigma. de Di. 135 b, lam uerò, quò pertinent obſcuritates& ænignata ſomniorumè Att. 96 a, Litere gręcę ixνaνναμαον. Att. 3 4 4, b
Catera erunt iνsαuo:.
AE O LEIS, ei. pro Fl. i59 b, Tria Græcorum genera ſint uerèd, quorum uni ſunt Atheniéſes, quę gens Ionum habetur: Aeo
les alteri: Dores tertij nominabantur.
AE QVABII.IS,l de In. 70 b, Par, quod inter omnes æqua- bile eſt. de Fin, 133 a, Moderati equabilesq́; habitus. Off. 1 b, Aequabile& temperatum orationis genus. de Or. nz b, Tra
2
ctu orationis leui& æquabili perpoliuit illud opus. ꝓ Ce- cin. 295 b, Quod equabile inter oës& unũ omnib. eſſe poſd- ſit. Off 41 a, Aequabilis prędę partitio. pro Fl. 152 b, Præto- ris diligentia requirenda in numero nauiũ,& in deſcriptio ne equabili ſumptus. Qu. F. 296 a, Juris ęquabilé venere ra- tioné. de N. 1z2 a, Vt omnia omnib. paria parib. reſpondeãt: hanc iοvouiae appellat Epicurus, id eſt, æquabilem tribu- tionem. de N. 30 b, Motus certus& æquabilis. AE QVAB ILITAS, Iæovroaiæ, de Or. 128 a, Quidam intole- ranrtius ſe iactant,& æquabilitatè cõmunis iuris, pręſtantia dignitatis aut fortunę ſuę tranſeunt. Aequabilitas motus, de N. 28 b,& 23 a, alids æquilibritas, de Orat. 140 b, In laude iuſticie explicandum erit, quid cum fide, quid cũ ęquabili- tate factum ſit. Or. 201 b, Lenitas& æquabilitas Örationis. Off. 22 a, Aequabilitas uniuerſę uitę, rũ ſingularum actionũ maximè decora eſt. Off. a, In liberis populis,& iuris ęequa bilitate, exercenda etiam eſt facilitas. Att. 296 b, Fortis ani- mus ſine conſtantia& ęquabilitate nihil eſt. Off. i8 b, Præ- clara eſt æquabilitas in omni uita,& idem ſemper uultus, eademd; frons. AEQVABILITE R. de Or. 128 b, Genus facetiarum æqua- biliter in omni ſermone fuſum Off. 41 a, Aequabiliter præ- dam diſpartiri. dè Or. 4 a, Oratio cũ lenirare quadam æ- quabiliter profluens. ö“ AE QVALIS,e. par, ęquabilis, ætate coniunctus, eadem æta te, eiuſdem ætatis, coæuus. de Orat. 9¹ b, Virtutes ipſas eſſe inter ſe æquales& pares. Or. 215 b, partẽ pedis& æqualem eſſe alteri parti. Or. 208% a, Oratio par& ęqualis rebus ipſis, de Leg. 7 a, Quæ uis non modè ſenior eſt, quàm ætas po- pulorum, ſed æqualis dei. de Cl. 187 a, Sed ordinem ſequés, in memoriam notam& æqualem neceſſariò incurro. Para. 119 b, Peccata eſſe eęqualia. Ora, z06 a, Demoſthenes ſucceſ- ſit magnis.& maximos oratores habuit æquales, de Dom. 88 b, Philitius gqualis temporum illorum. de Leg. 157 b, I= pſe autẽ ęqualem ętaris ſu; memoriam depoſcit. Or. 218 a, Et cretici æqualis pęan, qui ſpacio par eſt, ſyllaba longior. de Or. 160. Quod metiri poſſumus interuallis æqualibus. de Ar. 252 a, Hoc ſacrificiũ quod Iregib. æquale huic urbi accepimus. de Cl. ⸗ a, Liuius Ennio gquaàlis fuit. I. A. 237 b, Deiotarus cuius beneuolẽtia in populũ Romanũ eſt ipſius æqualis ętati. Or. 217 a, Imparibus an ęqualibus? de Le. 174 b, Paupertatem diuitijs etiam inter homines æqualem eſſe uolumus. Brut. 165 a, Memorię proditum eſt, poetas nobi- leis poetarum ęqualiũ morte doluiſſe. In Sal. 272 a, Aequa- lem& parem uerbis uitam agere. AE QVALITA S,ts. de L. 103 b, Quidam uirtutib. exceptis atq; uicijs. cętera in ſumma ęqualitate poſuerũt. de Cl. 178 b, Aequalitas ueſtra& pares bonorum gradus. pro Lig. 14 2
b., Quis eſt, qui horũ conſenſum cõſpirants,& penè confla
tũ in hac propè ęqualitate fraterna non noueritè pro Mur. 134 a, Prętor offenſionem uitat ęqualitate decernè di, deOr. 100 b. In rebus caufisq́; ciuium ęqualitatis cõſeruario. Par.
231 b, Similtudo ęqualitasq́; uerborum.
AEQVALITER, ęquè. æquabiliter, æqua parte, ęqua con-
ditione, uno tenore, cõſtanter. de Am. 106 b, Vt noſtra in a- micos beueuolentia, illorum erga nos beneuolétię pariter, gqualiterq; reſpondear.& de N. ¼4 9 a. L. Nitor&œ de Vn. 201 a,& ad Her. 27 b. pro Mi ub b, Clodius ęqualiter in alienos & in ſuos irruebar Qu. F. 296 b, Quod Gręcis ęqualiter Syl la deſcri beret. Fpi. 177 a, Aequaliter aur ſorte agros legioni bus aſsignari peoto oportere. I. V. 18 4 b, Fruméntum, quod ciuitatlb. eęqualiter eſſet diſtriburũ. pro Fl. 163 a, Cõmunis hgreditas, quę ęqualiter ad utrung; lege ueniebat.
AE QV ATI O, onus. dααι⁶νε. Pro Mur. 135 b, Aequartio gratię & dignitatis. Oft. 48 b, Aequatio bonorum.
AE QVFtam, pariter, ſimiliter, æqualiter, peręquè. de Orat. 128 a, Afferendum eit ali quid, quod ſit grauius aut ęquè gra ue. de Orat. 160 b, Nam uerſus ęquè prima,& media,& ex- trema pars attenditur. pro Qu. 16 a, Procurator æquè utri- uſque neceſſarius. Epiſt. 21 b, Id utriq; noſtrũm ęquè gratũ eſt. Off. 39 a, Beneuolentia ciuium non ęquè omnes egent. & ibidem: Sed ea non pariter omnes egemus. pro Clu. 59 a, Quos tamen ipſos ęquè,& eos qui,&c. hęc cura Glieisen †
L Hom.

.——
5* ————
—
¹ 1 1 3
———
—— — 3
—
——
—— ——— —
51 aBß Q. Dom. 119 a, Cn. Pompeius æquè ut unuſquiſq; ueſtrm pro ſalute mea laborauit. de Arch. 247 b, Qui æqusè atq; ego no ſuntoccupati. de In. 51 2, b, Maius, minus, æquè magnum. de Fi. 6z a, Neq; ipſam amicitiã tueri poſſumus, niſi ęquè ami- cos& noſmetipſos diligamus. de Fi. 63 a, Nam& lætamur amicorum læticia æquè ac noſtra,& pariter dolemus,&c. de Dom. 89 b, Hebes æqusè ac pecus. de N. 68 b, Hi colun- tur æquè atq; illi. pro S. R. 37 b, Hoc æquè turpe eſt atq; il⸗ lud. J. V. 5 a, Nihil æquè cupio atq, bonam famam. Off. 47 b, Diuites cùm magnum aliquid ab aliquo accep erint,&què Aſe aut poſtulari, aut expectari aliquid arbitrãtur. de Ora. 147 a, Non æquè quid dicant atrendo. I. V.135 b, Verùm etiã ſui meminerat ęquètid eſt, pariter. At. 277 a, Hoc ad officiũ meum ęquè atq; ad ullam aliam rem pertinet. AE QVILIBRITAS, alids æquabilitas uel æqualitas. de Nat. 23 a, Confugis ad æquilibritatem. ſic enim οrouuax, ſi placet, appellemus.. AE QVIMELIVM, l. pro Dom. ²33 b, Sp. Melij regnum ap etentis domus eſt complanata. Et quid aliud equũ acci- diſſe Melio populus Ro. iudicauit: nomine ipſo Aequime- lj, ſtulticia pœna comprobata eſt.& de Di. 116 b. AE QVINOCTIVM, cxI. At. 169 b. Nunc quidem æquino- ctium nos moratur, quod ualde perturbatũ erat. Atti. 195 b, publius ſi æquinoctium expectat, nauigaturus uidetur. In Arat. In quo autumnale arq; iterum ſol Iumine uerno, Exę- quat ſpacium lucis cum tempore noctis. AEQVIPARO, u. gquo. Tuſc. 23 a, Nemo eſt qui factis me æquiparare queat.
1
AE QVIT A S, tus. æ quum& bonum, æqualitas, æquum. Par. 24 1b⸗Aequitatis uis eſt duplex, cuius altera directi& ueri, & iuſti,&(ut dicitur) æqui& boni ratione defenditur: al- tera ad uiciſsitudinem referendæ gratiæ pertinet: quod in- beneficio gratia, in iniuria ultio nominatur. Aequitas ani- mi, Tuſc. 169 a. i. trãquillitas. Off. 13 b, Difficile eſt, cùm prę- ſpare omnibus concupieris, ſeruare ęquitatem, quę eſt iuſti cię maximè propria Atti. 67 b, Perſpice ęquitatẽ animi mei. Ppro Mur. 134 a, Aequitatis largitio. de S.»7 a, Noui enim mo derationem animitui& ęquitaté. pro Cec. 297 b, Ex ęquo &bono, non ex callido uerſutoq́; iure rem udicari opor- tet. de Cl. ⁷⁷ b. In explicanda ęquitate nibil erat Craſſo co pio ſus. pro Pl. 267 b, Fugiſti ſententiam legis, æquitatèẽ o- mnem reieciſti. de Or. 105 b, Pro ęquitate contra ius dicere. I. P. 85 b, Quo in ſpectaculo mira Reip u. æquitas erat, uter eorum periſſet tã quam laniſta. de Ora. 99 a, Iudicia in qui- bus ſępe non de facto, ſed de ęquicate& iure quęritur. de Or. 106 a, Non'ne arripuiſti patrocinium ęquitatis,& de- fenſionem teſtamentorum acuoluntatis mortuorum Epi. 17 b, Aequitatem tuam non potui non probare. de Or.nd a, Tres perſonas unus ſuſtineo ſumma animi ęquitate: meã, aduerſarij, iudicis. Off. 50 a, Hoc nullam habet ęquitatem. Att. 263 a,Summa bonitas& æquitas cauſæ. pro Cec. 292 a, Omnino iã bene agis, à uerbis enim recedis,& ęquitate u- reris. Top. Aequitas paribus in cauſis, paria iura deſiderat. AEQVO, ws. exæquo, afſequor, gradus tollo, parem facio, nec maius nec minus fieri. L. Minor. de Cla. 177 a, Exiſtimo in his primùm cum Gręcorum gloria Latinè dicendi copiam
fuiſſe ęquatam. I. V. 225 a, Aequata agri planities. de L. 39 a,
Inuentum eſt temperamentum, quo tenuiores cum princi- ibus æquari ſe putarent. de In. 4² b, Aequari cum aliquo. Off 1 b, Hi libri iam ſeillis ferè ęquarunt. I. V. 80 a, Vix eum huius parua parte æquari conferriq; poſſe. de Di. 87 b, Ora cula, quę ęquitatis ſortibus dicuntur. I. P. 62 a, Productus in soncionem ab eo cui fic æquatum præbeas conſula- tum tumm. AEQVO R, ris. planities. de Di. 99 b, Babylonij in camporũ patentium ęquoribus habitantes.— AE QVVS,, um. quod habet ęquitatem, non iniquus, æqua- lis, plenus. J. V. 23 4 a, Prętor ęquus& ſapiens. Att. 130 a, Ae- quum eſt me àte impetrare, ut,&c. Item, Cum de iure ciui- li, cùm de ęquo& bono diſputatur. de Cl. 177 b,& ibi. Craſ ſus multa contra ſcriptum pro ęquo& bono dixit.& ibi, Scæuola peracutus ad excogitandum quod in iure aut in ęquo, uerum aut eſſet, aut non eſſet. Part. 241 b, Directũ,& uerum,& iuſtum,& ut dicitur æquum& bonum. pro S. R.
19 b, Aequa atque honeſta poſtulatio. At. 262 a, Cęſar reſcri-
pſit Attico, ęqua eum poſtulare. Epi. 179 b, Vt ęquum erat,
ut par erat. pro Qu. 2 a. Magiſtratus æquus reperiri hodie
nõ poteſt. de In. 48 a, Pręter ęquũ& bonũ. pro Qu. S a, Quis nobis iſta iura tã ęqua deſcribit? Top. 226 b,& Off 64 a, Ae- quum bonum,& ęquius melius in arbitrio rei uxorię. pro Qu. S a, Quis hoc ſtatuit, quod ęquum ſit in Quintium, id iniquũ eſſe in Næuium? de Fat. 141 b, Sed Poſsidonium, ſi- cut æquum eſt, cum bona gratia dimittamus. pro Cor. 67 b, Et erat æqua lex& omnibus utilis, Atti, 199 b, Conſequè-
A E R 52 ris tamen, ut eos ipſos, quos contrà ſtatuas, æquos placabi- lesq́; dimittas. de Pro. 72 b, Quem animo æquò uidere non poflumus. At. 97 a, Eſſe animo æquo de aliqua re. Epi. 18 a, Quare ſi iniquus es in me judex,&c. ſin me id facere noles,
temihi æquum præbere debebis. Qu. Fr. 308 b, Populo à ſe
—
alienato, nobilitate inimica, nò ęquo ſenatu, iuuentute im proba. Qu. de Pe. 212 a, Tamen hi poffunt abs te placati x= quique diſce dere. J. V. 266 a, Aequo animo uidere aliquid. ro Cl. /18 b, Animis aur libentibus aut æquis remittatis. I. V. 267 a, Vide quàm me ſis uſurus æquo. pro Syl. 177 b, Vti- nam hæc non modò iniquorum inuidiæ, ſed& ęquorum expectationi ſatis facere poſsit. At. 1 5 b, Tranquilliſs imus autem animus meus, qui totum illud æqui, boni facit. Ae- quo animo facere aliquid. L. Ini quus. pro S. R. 42 a, Conce do,& quod animus æquus eſt,& quia neceſſe eſt. Qu. Fr. 3 a, Ab æquis uerd, etiam à propenſis in banc partem diligi- mur. Epi. 35 a, Vt me tibi amiciſsimum eſſe,& æqui& ini- qui intelligant. pro R. P. 129 b, Satis multa hominibus non iniquis hęc eſſe debent, nimis etiam multa uobis, quos æ- quiſsimos eſſe confidimus. Att. 275 a, Aequo animo té mo- neri patieris. ad Her. 36 b, In æquos& pares faſtidio ſus. I. V. zu0 b, Par, æqua proportio. Offic. 25 a, Priuatum oportet æquo& pari cum ciuibus iure uiuere. pro Cec. 294 b. Ae- quus& planus locus.
AE R, aerts. cœlum, anima, ſpiritus, æther, Iupiter. Aer, nomẽ
gratum, ſed receptum jam tamen uſu à noſtris, 2 de Natura
deorum. Ex aqua oritur aer, 3 de Natura. Aer oritur ex re-
ſpiratione aquarum: earum enim quaſi uapor quidam ha-
bendus eſt, de Nat. d. 2. Motu eius caloris qui aquis conti-
netur, aer alitur& æther expirationibus terræ, 2 de Natu.
deor. Aer annuas frigorum& calorum facit uarietates, 2
de Nat. deor. Aer ccœli, tenuitate& calore temperatus, ui-
talem& ſalutarem ſpiritum præbet animantibus, 2 de Na.
deor. Sic nobis aer craſfus offunditur, Aca. q. ed.. lib. 2. Aer
crasiß imus circumfun dit terrã, de Nat. d.. Exin mari fi-
nitimus aer die& nocte diſtinguitur. Isq́; tum fuſus& ex-
tenuatus ſublime fertur, tum autem concretus, in nubes cogitur, z de Nat. deor. Aer& ignis nihil habẽét proni, Tuſ.
quęſt. lib. i. id eſt, quod uergat in imum. Aer& ignis ſurſum
rectis lineis, in cœleſtem locum ſubuolant, Tuſc. quæſt. li i. Aer& ignis ſupera ſemper perunt, Tuſc. q. li. 1. 35. Aer, ignis, aqua& terra, prima ſunt initia& elementa rerum, Acad. quæſt. ed.⁊. lib.ij. Aer fertur leuitate ſublimi, de Nat. deo.
Ipſe uerò aer, qui natura eſt maximè frigidus, minimè eſt expers caloris, z de Nat. deor. Aer tum fuſus& extenuatus in ſublime fertur, tum concrerus in nubem cogitur, humo remq; colligens, terram auget imbribus: tum effluens huc & illuc, uentos efficit, 2 de Nat. d. Aer interiectus inter ma re& cœlum, ꝛ de Na. d. Aer Iunonis nomine conſecratur, 2. de N. d. Ip ſeq́;; aer nobiſcum uidet, nobiſcum audit, nobif- cum fonar, ꝛ de Nat. d. Aer purus ac tenuis: cui opponitur cœlum craſſum ac concretum, de Nat. d. 2. Aer, qui eſt ter- rę proximus, eraſſus eſt& concretus, Tuſc. quæſt lib.. Aer quem ſpiritu ducimus, de Natu. deor. 2. Ipſe ueròd aer, qui natura eſt maximè frigidus, minimè eſt expers caloris, de Nat. deor.. Aer ſpiritu ductus, alit& ſuſtentat animantes, de Natura deor. 2. Non uerifimile folm, ſed etiam uerum eſſe cenſent, perinde utcunq; temperatus ſit aer, ita pueros oriantes animari atq; formari, ex eod; ingenia, mores, ani- mum, corpus, actionem nitæ, caſus cuiuſq; euentusq́ fin- gi, 2 de Diuin. Namq; eſt ales auis lato ſub tegmine cœli, Quæ uolat,& ferpens geminis ſecat aera pennis, in Arato. Acra deum ſtatuit Anaximenes, de Natu. deor.:. Aerem qui per maria manaret, Neptunum eſie diſputat Chryſippus, de Natura deor. i.
AERARIVM rj. pecunia publica, uectigalia, locus ubi ea pe
cunia aſſeruabarur. At. 85 a, Ariobarz anes nullum ęrarium,
nullum uectigal haber. Off 69 b, Cato nimis præfractè æ
rarium, uectigaliaq́; defendebat. pro FlI.155 a, Hi etiam æra- rij noſtri tabulas falſas eſſe uoluerunt: nam,&c. I. P. 92 b, Rationes ad grarium retuli. de Ar. 247 a, Meam domum ſe- natus ex œrario ædificandam purauit. Et ibid. Mea domus xædificatur pecunia publica. Qu. F. 3u7 a, Druſus à Tribunis xærarij de præuaricatione eſt abſolutus. I. V. 67 a, Depecula tor ærarij. J. V. 132 b, Primùm mihi literas publicas, quas in xærario ſanctioreconditas habebant, proferunf. At. 13 a, Hi- rudo æracij. contra Rul. 80 b, Pecuniam referre in ærarium
lex uetat, exigi prohibet. Atric. 99 a, Referre in ærarium ad
H-S. mille. Attic. 99 a, Vt ego amieior inuenirer Phrygũ& Cilicum ærarijs, quàm noſtro..
AERARIV S,, um. quod ad ærarium pertinet pre Oxr. 3 a⸗
Hoc ed per te agebatur, quòd propter ærariam rationem non ſatis erat in tabulis inſpexiſſe quãtum deberetur, niſi,
&c, de Orat. i33 b.ls qui te ex ærarijs exemit, lu ſtrum con-
didis 3
4E.
2 xͤ——— ⸗—j4—
—„„⸗„ 2
AM

aliquid. ttatig. dan dee., i
u. Pr. z9„S in hanc partem dilj 5 um eſſe,& multa ho nmulta uobj.
4, A
portet ere. Pro Cec. 294 b, Ae⸗
her lupiter Aer, noma da Anoſtris,ꝛ de Natura Natura.Aer oritur ex re- quafi uapor quidam ha- caloris qui aquis conti- onibus terræ, de Natu. orum facit uarietates, ⁊ Kcalore temperatus vi- det animantibus, ꝛ de Na. tur, Aca. q. ed.1. lib. z. Aer de Nat. d.. Erin mari fi⸗ ſtur. liq; tum fuſus& ex- tem concretus, in nubes nis nihil habäẽt proni, Tuſ. mum. Aer& ignis ſurſum abuolant, Tuſc. quxſt. li.n. t, Tuſc. q. li. 1.35. Aer, ignis, & elementa rerum, Acad. ate ſublimi, ꝛ de Nat. deo. timè frigidus, minimd eſt r tum fuſus& extenuatus in nubem cogitur, humo nbribus: tum effluens huc 3 Aer interiectus inter ma nis nomine conſecrarur,: er nobiſcum audit, nodiſ. ac tenuis: cui opponitur e Nat. d.*. Aer, qui eſtter- erus, Tvſs quaſt ld. aet „ deor. t. Iple uerd aer, qut nimè eſtexpers caloris de Alit& ſuſtentat animantes, le ſolèm, ſed etiam vnhe mperatus fir acr,ita Puera logeniꝛ mores'an⸗ ſe eventusch ln⸗ mine coœlh
ex eocp ins aſus cuiuiq; zwis luto ſub teß ſecat aerà henne rem qul „de Nat. dtordur pus, aefle diſputat Chryf
m aiſſe auite
53z3z5 AE 8 b didit. At. n a, Milites non tam erarij, qudm, ut appellantur, Arari. pro Cl. 42 b, In ærarios refer ri,& tribu moueri. Qu. F. 311 b, Senatorum urna copioſè abſoluit, equitum adæ- quauit, Pribuni xærarij condemnaruauaut.
AERATVS, a, um. quod ære tectum eſt. In Verr. 213 b, Lecti xrati, Candelabra ænea. Att. i a, Mlites ærati: id eſt, ære a- lieno obſtricti.
AERE dirutus. J. V. 42 b, Aleatoris caſtra, in quibus cũ fre- Alens fuifſet, tamen ære dirutus elt: id eſt, euerſus, uictus, xœre alieno obſtricktus.
A ERIV S, 4, um. uel A ERE VS, a um. animalis, ſpirabilis, fla- bilis. de Va. z016, Erant animãtium genera quatuor: quo- rum unum diuinum atq; cœleſte, alterum pennigerum ae- rium,&c. Top. 227 b, Aerei uolatus auium.
AE RVG O, ginu. quaſi æris quædam ſcabies ipſum corrum- Pens. Tuſc. 215 b, Aes Corinthium in xruginem incidtt.
AERVMNA, calamitas. Eſt ęgritudo laborioſa, Tuſculan. q. lib. 4. Vt ubi uirtus ſit, ibi efſe miſeria& grumna non pot- fit, 5 de Fin. Qui aliorum ærumnã dictis alleuãs,&c. Tuſc:
d. Ii. 3z. Quòd ſi mihi æternam eſſe propoſitam ærumnã ar- birrarer, morte me ipſe potius, quàm ſempiterno dolore multaſſem, poſt Reditũ in Senatu. Te miſeciæ, te ærumnæ premũt oës, Parad. no b. Herculis perpeti ærumnas, de Fn.
147 b, Tu ornarus ærumnis, uenis ad eũ lacerandũ quẽ in-
teremiſti: ego iacentem& ſpoliatum defendo ac protego, Pro Sylla. hoc eſt, ornatus ærumnis& uelur ſpolijs Syll-æ.
AERVMNOSVS, calamitoſus. M. Regulus infelix, nec æ-
rumnoſus, Par. Crux infelici& ærumnoſo comparabatur, 7. Ver. Nec tam ærumnoſo nauigaſſem ſalo, 3 Tuſc. id eſt, Per mare, in quo tot labores tolerãdi fuerũt. At eos, qui ſe
ægritudini dediderüt, miſeros, afflictos, ærũnoſos, calami-
toſos, 4 Tuſc. Aerumnoſiſs imus, At. lib. 3.& 9. pro Cluètio- AES, æris, metalli genus. de Nat. 65 b, Nihil eſſer æneũ, quod cõmutari non pofſet, ſᷣ commutabilis eſſar natura æris. I.
A.;189 a, Anton jus falſas leges in es incidendas,& in Capi-
tolio figendas curauit. I. A. 223 b, Sratua pedeſtris ex ęre. Aes alienum, debitum, pecunia debi ta, I. A. 233 a, O'ridicu-
lum hominẽ, qui ſe exire ęre alieno putauir poſſe, cùm uen
deret aliena. Of. 44 b, Sufcipere ęs alienum amicorum cau ſa. Epiſt. 2 b, Meos iam omnes amicos gre alieno obſtrin- xi. Att. 23 a, Tuſculanam& Pompeianum me ualde dele-
ctant, niſi quòd me illũ ipſum uindicem ęris alieni, ere non
Corinthio, ſed hoc circumfo raneo obruerũr. At. 277 a, Dyr-
rachini ſibi donatum ęs alienum à Ceſare dicunt. At. 2z a,
Multg ciuirates omni ere alieno liberatę, mulrę ualdeleua tę ſunt. Att. 23 a, Liberare ſe ęre alieno. Att. 232 b, Liberare ſe magno ære alieno. pro Font. 276 3, Galliã ære alieno eſſe oppreſſam. I. V. 205 b, Metuiſti ne ęs alienũ tibi creſceret. In Cat. 1 8 b, In magnum æs alienum incidi. I. V. 202 a, Habes æs alienum. Er alibi, Magnum& graue es alienum. Qn. Fr. 294 b, Contrahere nouum es alienũ. At. 200 a, Ex quib. mi- hi eriam ęs alienum facisdum puto. I. C. 109 a, Partim etiã ſumptibus in uetere ære alieno uacillant. pro Syl. i7 b, Prę- dijs uenditis, es al enum eiuſdem diſſolutum. Topic. 2z21a, Aes alienum. I. C. 105 a, Alieuius gi slienum contractum in popinam. pro Syll. ⁷½ a, Cuius æs alienum nöõ libidine, ſed negocij geresdi ſtudio cõtract am eſt. In ere eſſe, id eſt, de- bere,& alicui obſtri ctũ eſſe. Ep. 25 a, Multi anni funt càan ille in meo gre eſt. Ep. 226 a, Eſſe in ęre alicuius. In Ver. 202 a, Non modò ipſum in ęre al eno nullo, ſed in ſuis nummis
multos eſſe, ſemperq́; faiſſe. AES CHINES, uis. Orator. Aeſchines Academieus, de Ora. 24. Aeſchines Demoſthenis orationé, ut putidam reprehen dit, Or. Aeſchines Demoſtheni prox mus, Brut. Itaq;& Ae- ſchines in Dem oſthenéinnehiru r, quòd is ſfeprimo die poſt fillie mortem hoſtias im molaſſet, Taſtula n. quęſt. lib. 3. Vi- de orationẽ Aeſchinis inuect nã in Demoſthené. Aeſchines & Hyperides inter ſe diſsimillim:, Brur. Aſchines orator, Iſocratis diſ-ipulus, ꝛ de Orat. Aeſchin es, Rhodi, quò pro- pter ignominiã indicij ſe contulerat, ſuam& Demoſthe- nis orationé recitauit, z de Orat. Conuerti ex Atticis duorũ eloquentiſsimorũ noblſs imas orationes inter ſe contra- rias, Aeſchinis, Demoſthenisq́;, de Opt. genere. Aeſchines Mileſij genus dicendi, Bryt. Aeſchnis orario ſonitum plu- rimum habuit, 3 de Orat. Aeſchinis reſtimonium de Demo ſthenis actione.; de Or. Aeſchini, ne Demoſthenes quidem uidetur Atricè dicere, Orar. 4. Inrer Aeſchinem& Demo- ſthenem cauſæ inimicitiarum, Or. 14 9. AESCHILVS, K. Poera, de Or. /145 2. AESCVLAPIVS ꝓ4 Aeſculapij molti fuerunt. de N. 70 b, AESERNI, æ. oppidum. Ar. 126.(71 a. AESERNIN VS, m. de Op. 244 b, Aeſchines räquã Aeſernin- ur ait Lucillius, cũ Pacideiano hic cöponirn r. Q. Er. z27 a, Si cũ Aeſernino Samnite Pacide anus cõparãdus uideretur.
à S8 54 AESOPVS, pi. de Or. 108 a, Aeſopus hiſtrio. AESTAS, anni pars feruentior, æſtiuũ rempus. de Di. 995
b. Arabes campos& montes hyeme& æſtate peragranres, Rc. de Segect. 86 b, Refrigeratio in eſtate& uiciſsim in hye me aut ſol, aut ignis hybernus.
AESTIFER, a um In Arat. Aelt feres ualidis eru mpir flati- busignes.& ibid. Aeſt fer cancer. AESTIMABILIS,Ie. de Fi. ↄ ½ a, Aeſtimabile eſt quod pon
dus aliquod habeat dignum æſtimarione). Ingęſtimabile.
AESTIMA TIO, 2u. precij indicin, impofirio precjj. Ia Ve.
135 a, In cenſu habendo poteſtas omnis æſtimationis habé- dæ Cenſoripermitrirur.& ϑν. Item Parad. 125 b, Non æ- ſtimatione cenſus, ſed uict 1arq, cultu term natut diuitia- rum modus Ep. 207 a, A M. Laberio C. Albinus prædia in xæſtimationem accepit. Qu. E. 208% b, Non eſt tibi hs ſolis utendum eſtimationibus ac iud' cijspro Cl. 4 b, Aeſtima- tio litis non eſt iu dicium. de Einib. 9 b, Nam cum æſt ma- tio, quę agia dicitur, neq; in bonis numerata ſit.& ibidé: Dignum eſtimatione, quam ille faw nocat: AESTIMATO R, ors. judex. I. P. 98 a. Vnus ru dominus, u- nus æſtimatorfrumenti omnis per triennium fuiſt, Par. 125 b, Call'di rerum xœſtimatores; pratà& areas quaſdam magni ſtimät pro Mar. 133 a, Nemo erit ram iniuſtus re- rum æſtimator, qui dubitet,&c. Or. 210 a, Quis tandem id, iaſtus rerum æſtimator reprehenderit?
AESTIM O.2. tacio. puto, duco, habeo, pono, ſpecto, ponde ro, tribuo, pendo, exbendo, perpendo, merior, cenſeo, cen-
ſum habeo, æſtimationem habeo, mihi graue& ſanctũ eſt, aliquo loco numero, nullo loco numero. I V. ,HO0 b, Sena- tus quaternis H—=S. tritici modium æſtimautt. I. V. 240 a, Deinde crimen ſine accuſatore, ſententia ſine conſilio, damnatio ſine defenſione, æſtimara harum rerum omniũ precia. pro Cl. 4 a, Aeſtimare lité. L. Lis. J. V. 99 b, Tllarũ ra tioné ex ea fæce legarionis illa ſunt nomina, quæ Dolabel- læ neceſſariò ſint æſtimata. Off. 5o b, Præficere aliquem æ- ſtimandis poſſeſsionibus. In Sal. 273 b, Tanti me fugacem hi æſtimauerunt. At. 5½ a, Superficiem Coſs. ex S. C æſt ma bunt. pro Quint. Ro f.50 a, Vulgus ex neritate Pauca, ex opi nione mulra æſtimat. pro Quint: Roſc. 52 a, Cluuius, quem ſi ex cenſu ſpectas, eques Rom, eſt: ſi ex ũita, homo clariſsi- mus eſt. pro Quine. Roſc. 49 b, Nemo illam ex trunco cor- Poris ſpectabat, ſedex artiſicio comico æſt mabat. Poſtq. 207 3, Expendunt atq; æltimärt uoluptates. Attic. 286 a, Br. Valde carè æſtimas tôt annos, quos iſta ætas recipit, ſi,&c. pro Dom. 236 b. Is dom emit propè dimidio carius, quàm æſtimabat. de Fin.» 5 a, Magni ſtimabat pecuniam. Epiſt. 145 b, Aeſrimare aliquam rem carius. I. V. 196 b, Eodem tem Pore, Antonius tribus denarijs æſtimaui t poſt meſſem. E- piſt. 39 a, Qianti meillud æſtimare puras 7I V.z204 a, Dein de hac expendite& æſtimate pecunia-& ibidem, Hæcpe- cunia æſtimari non queunt. Tuſculan. 233 a, Tantiſper hoc magui æſtiniabo. Epiſt. 5oa, Animus callere am debet, at- qus omnia minoris æſt mare. Att c. b, Hoc ſi qaanti æſti- mes ſciam, tum quid mihi elaborandum fr, ſeire poßsim. de Finib. 9 b, Næ ego iſtam glorioſam uirtutem non ma- gno æſtimandam putem. Attic.“¹ a, Is autoritarem ſuaui quèm magni æſtimat. Parad. 126 a, Si callidi rerum æſtima tores prata& areas quaſdam magni æltimant, quod ei ge- néri poſſeſsionum minimè quafi noceri poreſt, quanti eſt
æſtimanda uirtus? Tuſcul. ¹6 b, Me eſſe morcuum nihil æ- ſtimo. de Finib. 120 b, Valetudinem, quia ſir, non nihilo æſti mãdam. de Finib. 83 b, Niſi uoluptatem ranti æſtimaretis⸗ Et ibidem, Qui uolupratem nullo loco numera r. Epiſtol. 54 b, Ponere in minimis: id eſt, minim: æſtimzee. de Fnib. 96 b, Cum uolupratem in ſuam mis bonis ponerem. de Fin. 96 a, Putare omnia pro nihilo Tuſcu 220 b, Habere omnia pro n hilo. Par. 123 b, Quæ ſeruirus eſt, ſi hæc liberras æſti- mari poteſt? de Va. 20 b, Aeſtimant nel ex ſtimant. pro R.
P. 28 b, Aeſtimari uelexiſtimari. de Ein b. 95 b, Dacere om-
nia humana infra ſe. Acad. 23 a, Ponere multum in aliqua re. At. E b, Mihi aaaagau ioαt non tanti ſunt, ut ſine te ſim. pro Cec. 29% b, Reſpuere& pron hilo putare aliquid. L. Lis. Aeſtimare, pro exiſtimare. de Legib. lib. 1, Siſenna ompes adäucſcriptores, nih qut fortè nondum ediderüt, de quibus æſtimare non poflumus, fac Iè ſiperauit. pro Qu.R. a, Vulgus ec ueritate psusa, e⸗ opinionemul- ta æſtimat. Parad. Quæ ſeruitus eſt, ſi hæc libertas æſtima- ri poteſt.
AES TIV à, orum loca ſunt in quibus æitatis ar dorem uiran
tes, beſtias aut milites cörinenr.)(„Hyberna. Epiſt. 26 a, Mi hierat in animo cuùm prim æitiua atti ffem, milira emq; rem collo caſſem, decedere ex Senatuſc. Epiſt. 0:2, Sin æſti- uorum timor te debilitat, aliquid excogita. Arti. 77 a, Cice rones noſtros Deio rarus filius ſecum in regnuũ, dum in æſti-
e 2 uis

2
8
————
————
——
uis nos effemus. J. V. 255 a, Ac primò adilla xſtius prætoris accedunt. I. P. 10 0 b, Nulla trinis æſtiuis gratulatio.
AESTIVV. 8, a, um. quod ad xſtatem pertinet. Attic. 75 b, E-
rat mihi in animo recta proficiſci ad exercirũ, æſtiuos mẽ- ſes reliquos rei militari dare. I. V. 252 a, H'c dies æſtiuos ſe- xaginta præror populi Rom. ſic uixit, ut,&c. Qu. F. 318 a, Lo cus æſtiuus bonus. Qu. Fr. 184 a, Vnus xæſtiuus dies.& de Leg. 159 a, Aeſtiuo die.
ESTVO, as. ardeo, ferueo.)(Algeo-Ia Ver. 124 a, Itaque æ- ſuabat dubitatione, uerſabat ſe in uträãq; partem. Epi. 103 b, Sed magis ut deſiderio noſtri te æſtuare putarem. Tuſc. 182 a, Eſuriend 0, ſitien do, algendo, æſtuando. de Am. 243 b, Ille exanguis atq; æſtuan s,ſe è curia repente proripuit. I. V. 120 a, Quod ubi auditum eſt, æſtuare illi qui dederant pe⸗- cuniam Pro Fl. 156 a, Hunc eſtuantem& tergiverſantem iu dicio ille proſequitur. Acad. i8 a, Sic ille cum ęſtuaret, um- bram ſecutus eſt. ee.
AESTVO 5V S, a, um. aſtu, calore q́; plenus. Attic. 75 b, Nunc iter conficiebam, eſtuoſa& puluerulenta uia.
AEOSTVS, rus. feruor, motus& agitatio fluctuum. de Nat. 30 a, Aeſtus maritimos ortu aut obitu lunæ cömoneri, de D. u15 a, Quid de fretis& æſtibus marinis, plura dicam? de N. 52 b, Aeſtus maritimi multum accedentes& recedentes. I.
C. 103 b, Cum æſtu febriq́; iactantur. de L. 71a, Ne æſtus nos conſuerudinis abſorbeat. de Cl. 9i a, Sed hunc quoq; abſorbuit ęſtus quidã gloriæ. de Or. i5b a, Repentè te quaſi
uidam æſtus ingenij tui, procul à terra abripuit. de Orat. 157 2, Feruet æſtu pelagus. b
AE TAS, ts. tempus, memoria, ſeculu m. Aetas inlens maximè a libidinibus arcenda eſt, exercẽdaq́; in labore, parientiad; & animi& corporis, O fficiorum. Aetas acta honeſtè x& ſplendidè tantam affert conſolationem, ut eos qui ita ui- Lerint, aut non tangat ægritudo, aut perleuiter pungat a- nimi dolor, Tuſc. q. lib. 3. Non cani, non rugæ repentè au- thoritatẽ arripere poſſunt: ſed honeſtè acta fuperior ætas fructus capit authoritatis extremos, de Senect. De me poi ſum idem quod Plau tinus pater in Trinum mo, Mihi quidèe ætas acta fermè eſt, tua iſtuc refert maximè, ad Brutum e- piſt. 2. Propè iam acta ætas decu rſaq, pre Quint. d b. Quòd f ipſis bona ætas fruitur, libentius primùm paruulis frui- tur rebus, de Senect. Vt enim nonomne uinum, ſic non om nis ætas coaceſcit, de Senect. Sunt pueritiæ certa ſtudia: nũ ea defiderant adoleſcentes? Sunt& ineuntis adoleſcentig: num ea iam conſtans requirit ætas, quæ dicitur media? de Senect. Aetas Conſularis, trium& quadraginta annorum, 5 Philip. Aetas corroborata iam, confirmaraq́;, Læl. Et in- derdum multas uias adoleſcentiæ lubrieas oſtendit, quib. jlla inſiſtere aut ingrediſine caſu aliquo aut prolapſione uix poffet:& multarum rerum iu cundiſsimarum uarieta- tem dedit, qua non m0 do hęc æras, ſed etiam iam corrobo rata caperetur, pro Cælio. Et(ut uerũ loquar) ætas iam à diuturnis laboribus deuexa ad ocium, domeſticarũ me re- rum delectatione mollijt, ad Att. lib. 97. Exacta ętas ſeue- riſsimè, pro Qu. Roſc. 52 b, Tuſculan. quæſt. lib.i. Huius ex-
trema ætas in hoc beatior, quàm media, ꝗ uòd authorira-
tis plus habebat, laboris minus, de Senectute. Videtur e-
nim eſſe indoles: ſed ffexibilis ætas: multiq́; ad deprauan-
dum parati, ad Brutum epiſt. Aetas& ambitio hortaban- tur, 7. Fam. Huic quidem afferet aliquam deprecationẽ pe- riculi, ætas illa, qua tum fuit, pro C. Rabirio. Aetas impro- uida, cuiuſmodi eſt adoleſcentia, Tuſcu. quæſt. lib. 5. Quo- rum ætas in eorum tempora, quos nominaui, incidir, Or. 200 b. Aetas infirma, de Fin. lib. 5. Quare hoc animo in nos eſſe debebis, ut ætas noſtra iam ingraueſcens, in amore at- ue in adoleſcentia rua con quieſcar, ad Curionem lib. 2. E- piſt.& Cat. Aetas maturiſsima, ad Herennium 29 b. Aetas
media,& ætas extrema, de Senectute. Aetas non eſt ad præ cepta, pro Plan. Aetas optima, 10 Fam. Aetas præcipitata,
Epi. 180 b. Pręterita enim etas, quamuis longa, quum efflu- xiſſet, nulla conſolatione permulcere poſſet ſtultam ſene- urem, de Senect. Aetas prouecta& decrepita, Tuſc. q. lib. 1. Ita ſenſim ſine ſenſu ætas ſeneſcit, nec ſubitò frãgitur, ſed diuturnitate extinguitur, de Senect. Aetas ſpectata, poft Re ditum ad Quirites. Nihil enim ſemper floret: ætas ſucce- dit ætati, u Philipp. Aetas uolat, Tufc. q. lib.1. Aeratis quie- tè& purè& eleganter actæ placida ac lenis eſt ſenectus,
Cat. Vt enim infirmitas puerorum,& ferocitas iuuenum,
& grauitas iam conſtantis ætatis: ſic ſenectutis maturitas naturale quiddam habert quod ſuo tẽpore percipi debeat, de Senect. Quum illis exactæ ætaris ſeueriſsimè fructum, quem meruerunt, retribuam, pro Roſc. Comœdo. Curſus eſt certus ætatis& uia una naturæ, eaque ſimplex: ſuaque cuique parti ætatis tempeſtiuitas eſt data, de Senect. Aeta- tis meę errata, 16. Fam. Ciceronis filij. Quæ ſunt igitur uo-
AE T 5·6 luptates corporum cum aurhoritatis præmijs cõparandaæl quib. qui ſplendidè uſi ſunt, ij mihi uidentur fabulã ætatis peregiſſe, nec täquã inexercitati hiſtriones in extremo actu corruiſſe, de Sene. Epulabar igitur cum ſodalibus omnino modicè, ſed erat tamen quidam feruor ætatis: qua progre- grediente, omnia fiunt etiam indies mitiora, de Sen. Si infi- nitus rerum forenſiũ labor, ætatis flexu conſtitiſſet, de Or. Si qui ſenes aut deformes erant, eos in hoſtium numero du
cit: qui aliquid formæ, ætatis, arrificij q́; habebant, abducit omnes,)7 Ver. Homo qui& ſumma grauitate& iam id æ- tatis,& parẽés eſſet, obſtupuit hominis improbi dicto, 3 Ver.
Author eſt, ut quamprimùm agere incipiant, hominemque id ætatis minimè litigioſum quàm tumultuoſiſsimè ado- riantur, 4 Ver. Quoniam id nobis Antoni hominibus id æ- tatis oneris ab horum adoleſcentium ſtudijs imponitur, &c. 1 de Or. Si hominem id ætatis in tam longo ſermone re
rinuiſſer, ad Attic. Homo qui iam id ætatis eſſet, in Ver. 89
b. Ita uiximus,& id ætatis iam ſumus, ut omnia quæ no no
ſtra culpa nobis accidant, fortiter ferre debeamus, ad Tho- ranium, lib. 6. Epiſt. Aeraris illius iſta fuit laus, de Ol. 88 b. Anchialum& Caſfandrum ſummos aſtrologos illius æta- tis qua erat ipſe, 2 de Di. Aetatis imbecilliras non potuerit grauitatem rerum ſuſtinere, ad Brutum. Quis hunc philo- ſophum non anteponit Cleanthi, Chryſippo, reliquis ꝗ́; in- ferioris ætatis 4 Acad. de Democrit. Aetatis infirmiras, 16 ad Attic. Ineuntis æraris inſcitia ſenum conſtituenda& re- genda eſt prudentia. Officiorum:. Aetatis maturitas abeſt, 6 Fam. Actatis nerui, ꝛ in Ver. Senectus autem peractio æta- tis eſt,tanquam fabulæ, de Sc. a. Solet idem Roſcius dicere, ſe quo plus ſibi ætatis accederet, eò tardioris tibicinis mo- dos& cantus remiſsiores eſſe facturum, i de Or. Qui ſi iam ſatis ætatis atq. roboris haberet, ipſe pro Roſcio diceret, p Roſcio Comœdo. Itaq; quantum ſpacium ætatis maiores noſtri ad ſenectutis initium eſſe uoluerunt, tantus illi cur- ſus honorum fuit, de Senect. de Valerio Coruino. Temeri⸗ tas eſt uidelicet florentis ęratis, prudentia ſenectutis, de Se- nec. Breue tempus ætatis ſaris eſt longum ad bene hone- ſteq́;, uiuéèdum, de Sen. Atq; illud tenebroſiſsimum tempus ineuntis ætatis tuę patiar latére, in Vatin. Angor, mi ſuauiſ- fime frater, angor nullam eſſe remp. nulla iudicia: noſtrũ q́; hoc tempus ærtatis, quod in illa authoritate Senatoria flo- rere debet, aut forenſi labore iactari, aut domeſtieis literis ſuſtentari. ad Qu. Fr. lib. 3. pro, ætas hæc noſtra. Nunquam ſatis laudari dignè poterit philoſophia: cui qui pareat, o- mne tempus ætatis fine moleſtia poſsit degere, de Sen. Ne- que expectat ultimum tempus etatis, ⁊ de Fin. Quum enim ſummum bonum in uoluptate ponat, negat infinito tem- pore ætatis uoluptatem fieri maiorem, quàm finito arque modico,z de Fin. Aetatis cempore infirmiſs imo, Acad. q. ed. 1. lib. 2. Collegi me aliquando,& ita cõſtitui fortiter eſſe a- gendum:illi ætati, qua tum eram, ſolere laudi dari, etiam ſi in minus firmis cauſis hominum periculis non defuiſſem, pro Cl. In India qui ſapientes habentur, nudi ætatem agüt, 5. Tuſ. Hic ferè ætatem egit in literis, z de Leg. Tuliſſe eum moleſtè, ſe non effugere hoſpitis ſpeciem quum ætatem a- geret Athenis, optimeq́; loqueretur, in Brut. de Theo phra.
Agere ætatem cum aliquo, Ep. 50 b, Quoniã in eo ſtudio æ-
tatem conſumpfß, Off.i. Legibus annalibus quum grandio- rem ætatem ad Conſulatũ conſtituebant, adoleſcentiæ te- meritatem uerebantur, 5 Philip. Vt nollent ętatem in litib.
conterere, 2 de Leg. Degere omnem ætatem ſine dolore, 2
de Fi. Quid autem fuit, quòd illam hoc tempore ad uiuen-
dũ magnopere inuitare poſſet? quæ res? quæ ſpes?quod ani
mi ſolatiſ ut cũ aliquo adoleſcente primario coniuncta,
xtatem gereret? Seruius Ciceroni, lib. 4. Ep. de obitu Tul- lia. Vt primùm per ętatem iudiciũ facere potueris, ad Plãc.
lib. 3. id eſt, ætatis progreſſu,& ætate permittente. Quibus
facillimè rationib. ingraueſcentem ætatem ferre poſſumus, de Sen. Imperatorem liberaliſsimum, ætatem opportunifſ- ſimam, commendarionem certè ſingularem habes, ad Tre- bat. lib. 7. hoc eſt cõmodiſsimam,& quæ munijs publicis adhuc probè uacare poſsit. Sed hanc ætatem abeſſe longè à ſepulchro negant oportere, 16 ad At. Non ne melius multèò& fuiſſer, ocio ſam ętatẽ& quietam ſine ullo aut labre aurt c5 tentione traducere?de Sen. Tertiam iam enim ætatèẽ homi- num uiuebat, de Sen. a, de Neſtore dictum, qui ſecundũ poe tas trecentos annos uixit. Quam honeſtatem in iudicium tuum propè acta iam ætate decurſaq́;B attulit, pro Qu. Affe-
Cta iam ætate Mutius, 6 Ver. Multa in noſtro Collegio pre-
clara ſunt: ſed hoc in primis, quòd ut quiſq; ætate antecel- Iit, ita ſententiæ principatum tenet, de Sen. Nam Galbã, A-
phricanũ, Lælium, doctos fuiſſe traditũ eſt: ſtudioſum aũt, qui ijs ærate anteibat, Catonem, Tuſc. Acad. quæſt. edit. 2. lib. i. Terrium genus eſt ætate iam confectum, in Catil. Be-
ne S50-
☛☚ 7 b
22—„—— ET,
—8——
—— — 2 ͤ——⸗
——

ari cõ hl ui hars llrns— ee M nes in extremo d um ſod libus anf 4 ruor atat ua pradmd es miri nre. witien de en Fiinß .— ttiſſer, de or. m numero ay ncijc. hab a59 d3 na grauitate& amicha aunisi d. ni improb cto,z Ver incipiant, minemqu rumultuofidime 346 homin us id x
rmone re
in nus, ut omnia Aae eh ferre debeamus, ad Tho- iſta fuit laus, de Cl. 38 b n0s aſtrologos illius ata- imbecillitas non potuerit
68 quisq́; in- Pcrit. Aetatis infirmitas, 6 lenum conſtituenda& re. Aetatis maturitas abeſt, nectus autem Pperactio æta- Solet idem Roſcius dicere, §00 tardioris tibicinis mo- Kurumide Or. Qui ftiam ipſe pro Roſcio diceret,ꝑ im lpacium aratis maiores uoluerunt, tantus illi cur⸗ Valerio Coruino. Temeri⸗ prudentia ſenectutis, de Se- eſt longum ad bene hone- d tenebroſiſsimum tempus „in Vatin. Angor, mi ſuauiſ- mp. nulla iudicia: noſtrũq́ a authoritate Senatoria flo- tari, aut domeſticis literis atas hæc noſtra. Nunquam ofophia: cui qui pareat, o- a poſiit degere, de Sen. Ne- etatis,ꝛ de Fin. Quum enim ponat negat inf nito tem- aaiorem, qudm finito atque ore iafirmiſs imo, Acad. q. ed. ita cõſtitui ſonitet eſſe 2- am, folere laudi— um periculis non defuiſſem, habentur, nudi xtatem agtb, seris. de Leg. Tuliſſe zun nis ſpeciem quum aaatem
de Theophra. eretur, in Brut. hdio 8 50 b, Qhonla meg andio- us annalibus quum gra- 2te⸗
— at, adoleſcentlæt aſtituebant, in liti. 9. Vt nollent etatem
n dolore, 38 Latem une dol mnem xt ad uiuen-
1 pore. diquæ rest quær niuncte,
4 e5,.. rt? ſingularem ijsipublicis mam, 54 abeſle 15 ed hane xt ne melius mmn 5 d At. Non aute
4
91 Cne
4
57 A 7†
ne Sophocles quum ex eò quidam iam confècta ætate que- reret, uteretrne rebus uanereis, Hij meliora, inquit, de Se. Aetare& uulneribus confecti, ad Octau. Ego Plance neceſ-
ſimulachrùm æternum eſſe alicuius æterni.
AETHE Ruis fuperior mundi pars tora. Aether& Dies pa-
xentes Corli, Cœlum uerò Saturni,3 de Nat, deor. Et quum
à f 88 quatuor genera ſint corporum, uiciſsirudine eorum mür di natura eſt cntinuata. Nam ex terra aqua, ex aqua qrirur aer, ex aere ærher: deinde rerrorſum, uiciſsim ex xrhere aer, inde aqua, ex aqua terra infima, z de Nat. d. Aether immen ſus aerem amplectitur, 2 de Na. d. Aerher nominatur ardor ultimus& certiſsimus undiq; circum fuſus,&c. de Na. d. i. Reſtat ultimus,& à dômicilijs noſtris altiſsimus, omnia ein gens& coercens cœli cõöplexus, qui idé æther uocatur, ex- trema ora& determinatio mundi, 2 de N. d. Aether Zeno- ni& reliquis ferè Stoicis uidetur ſummus deus, mente prę- ditus, qua omnia regantur, Acad q. ed.. lib. 2. Non eſt enim xtheris ea natura, ut ui ſua ſtellas cõplea cõtorqueat. Nã tenuis ac perlucens,& æquabili calore ſuffuſus æther non ſatis aptus ad ſtellas continédas uidetur, 2 de N. d. Quod aſtrorum ignis& ætheris famma conſumat, 2 de Naru. d. Ex nobiliſsima purad; ætheris parte gignuntur ſidera, de Nat. d. z. Aethera Chryſippus effe ditp em homines Iouem appellant, de Nat. d.. Atq; hic(trabo) 1. n alio 10 co æthera deum dicit eſſe, i de Na. de Len onelod litur, At pPropter ſe aquila ardenti cum corpore portat, Igniferũ mul gens tremebundis xtliera penn s, in Arat. Ex ærthere innu- merabiles flammę ſiderum exiſtũt, z de Na In ærhere aſtra gignuntur, ꝛ de Na. In æthere aurem aſtra uoluuntur, AEIHEREV'S,am. de D. 36 b Aethereus ignis. de Diu. 3⸗ a, Sphęra ab ætherea coniunctione ſecreta& libera. AE THIOPS pb. Poſtq. 20 a, Cum homine, aut cum ſtipité Aerliiope, ſi in foro conſtiriſſes, nihil crederes intereſſe. de Fl. 39 b, Degere ætatem omnem in tranquillitare. AETHRA,æ. idem quod æther, de N. 49 a,Summa pars cœ- li quæ æthra dicitur. alids Aetter. 8 AE TNAæ. mons Vulcano ſacer, de D. iiy a, Non enim te pu- to eſſe eum, qui Ioui fulmen fabricatos eſſe Cyclopas in Aetna putes. de Sen. Onus Aetna grauius ſuſtineré. 1 AETNAEVS,, um. de Nat. 45 4, Nos autem tenebras cogite mus tantas, quante quondam eruptiòne Aetnęorum igniã finitimas regiones obſcurauiſſe dicuntur, S&c. AETOLIA, a. I. P. 99 a, Aetolia medio ferè Gręcię gremio continetur. AE TOLVS,, um. pro Ar. 191 a, Fuluius qui cum Aetolis En- nio comite bellauit. AE VV M, æu ętas de Som. 127 b, His eſt definitus in cœlo lo- cus ubi beati æuo ſempiterno fruuntur. Tuſc. 15 4 a, Romu lus in cœlo cũ dijs agit suum. Rectius hic uerſus ſic legitur: Romulus in œlo cuni djs genitalihus euum Degit. AEVITATES, uel AE VITA TIS. i. ætates. de L. 185 a, Cen ſores, populi æuitates, ſoboles, familias, pecunias q́, cèſen- to. ibidem: Aeuitatem annali lege ſeruanto. AFEE RRA, um. de Natur 17 b, Alia eſt nobis, alia Afris Ammonis lIouis ſPecies.& 158 a. Item pro Cor. 6z..— AFFABILIS,I. Offic. 23 a, Cum& mulierib. inſeruiret,& in omni ſermone omnibus affabilem ſe eſſe nelletrtr. AFFABILITA S,. facilitas alloquendi, audiendi lenitas, facilitas in audiendo, comitas ſermonis. de Off. 42, Diffici- le dictu eſt, quantopere conciliet animos hominum comi- tas affabilitasq́; ſermonis. APFABKE.) fabré, pulchrè&artificiosè. I. V. 69 a, Deus pau 10 magis affabrè, atq; antiquo artificio factus.“ AFFAKILS, re, tur. allo queris,& re. Brut. 166 a, Liber quo me hic affatus quaſi iacentem éxcitauit. de Diui. i9 a, Et eum affatus eſt, qui arabat de Cl. i83 a, Nam ſcripſit his uerbis, cum hunc nominc eſſer affarus. de Sen. 77 a, Licet uerbus ijſdem mihi affari te Attice,&c. 1 A. 167 a, Qui locus eſt tam inhumanus, qui illos cum acceſſerint, non affari atque ap- Perere uideatur AFFATIM, abundé. Atric. 32 a, Puto me Dicæarcho affatim fatisfeciſſe.& 231 b, Tum iecore optimo farta& ſatiata af- fatim, clangorem fundit uaſtum. de N. 51 b, Ijſdemq; ſemini bus homines affatim ueſcuntur. Att. 251 a,H.-S. L XXII. ſa- tis eſſe affatim prorſus. AFFECTIO, n. perturbatio, concitatio animi affectus, motus animi, ſenſus, impetus, rasᷣ animi quidam dolor, ſtudium, cupiditas. de Vniuerſ. 203 a, Cum perturbationem ratione depulerint,& ad primam& oprimam affectionem animi Peruenerint. deln. 64 a, Impulſio eſt, quæ ſine co- gitatione per quandam affectionem animi facere aliquid hortatur: ut amor, iracundia, ægritudo, uinolentia,&c. de In. 64 a, Ergo accuſator cum aliquid impul ſione factũ eſſe dicet, illum impetum,& quandam commotions animi af- fectionem uerbis& ſententijs amplificare debebit. de In. 50 b, Affectio eſt animi aut corporis ex tempore aliqua de cauſa cõmutatio: ut Iæticia, cupiditas, metus, moleſia, mor bus, debilitas,& alia,&c de In. 64 a, Impetus& quędã com motio animi affectioq. Tuſc. 215 a, Vitia enim affectiones ſunt manentes, perturbationes aũt mouentes, ut non poſ- 8 fint

— 9.—
——— ————
4 ———
——
——
—
——————
———,—
—
—ℳ;
—— ——
—— —
— —
———————
——— —
——
1 1 4 h
———
——
—
———— *—
—
39
A F iint affe tionum manentium partes eſſe. de Fi. 103 b, 104 a, Ex hac animorum affectione teſtamèta, cöõmendationesd; morièntium natæ ſunt. Off. 58 a, Animi talis affectio, nemi nem ut uiolem commo di mei cauſa. de Fa. 141 b, Affectio a- ſtrorum ad quaſdam res ualet. de Na. 129 a,In puero refert, &c. qua affectione cœli primum ſpiritum duxerit. de In. 84 a, Affe ctio eſt quædam ex tempore; aut ex negociorum euèẽ tu, aut adminiſtratione, aut ſtudio ho minum, cõmutatio re rum, ut,&c. de Or. 124 b, Impetu quodam animi‚perturba- tione potius quàm iudicio, aut conſilio regi.& ibi. de aſfe- Kionib. multa. de Or. 125 b, Motus animi& ſenſus, pro affe ctione. pro Cæl. 35 b. pro Plan. 269 b.
AFFECTO, as. appeto, quaſi arceſſo, nimis exquiro. pro Q.
R. 4 2 a, Nunc uerò quam uiam minitet, quod iter affectet, uidetis. Ar. 269 a, Omni diligentia munditiam non affluen tem affectabat. ad Herennium 31 a, Nam hic in quibuſdam uerbis quædam ſimilitudo, non tam affe cta nda quàm illæ ſuperiores, ſed tamen adhibendanonnunquam.
AFEEECTVS, a, um. animatus. de Fin. 63 3,& de Am. 106 b, Vt
eodem modo erga amicũ affecti ſimus, quo erga noſmeti- ſos. Ep. 257 b, Non queo ad te ſcribere, quo animo ſim af. Ltus. Of rz b, Cũ ita ſis affectus animo,&c. Par. 122 b. Niſi qui ita ſit affectus, eſſe liberum nemins. de L. 61 a, Oculi ni- m.is arguti, quemadmodum animo affecti ſimus, loquun- tur. pro Mu. 137 a, In his tantis periculis, ita ſum animo affe ctus, ut non queam ſatis cõmunem omnium noſtrorũ for⸗ tunam miſerari. de Di. o3 b, lubet igitur Plato, ſic ad ſomnũ proficiſci corporib. affectis, ut nihil ſit quod animis errorè afferat. de Fi. 130 a, Aliquem ita affectum eſſe, ut optimè ſe⸗ cundum naturam affe dus eſſe poſsit. At. 211 b, Et mehercu- Iè, nunc cum ita ſimus affecti, ut non poſsimus planè ſimul uiuere. Off. 56 a, Si enim ſic erimus affecti, ut propter ſuum quiſq;, cõmo dũ,&c. neceſſe eſt,&c. Par. 336 b, Atq; ſi ſunt ꝗ= dẽ ferè quaſi quidam habitus animi, ſic affecti& conſtituti, ut ſint ſinguli inter ſe proprio uirtutis genere diſtincti. Affectus, cõmotus. Or. 202 a, Orator utcund; ſe affectum uideri,& animum audientis moueri uolet, ita certum uo- cis admouebit ſonum. de Fi. 56 b, Qui enim ſentit quemad mo dũ ſit affectus, eum neceſſe eſt aut in uoluptate eſſe, aut in dolore. Ep. 258 a, Variè ſum affectus tuis literis I. A. 323 a, Eſt enim ita affectus, ut nemo unici filij mortem magis do luerit, quã ille mœret patris. Tuſc. ¹92 a, Eos ſanos intelligi neceſſe eſt, quorum mens motu, quaſi morbo perturbata nullo ſit: qui contrà affecti ſunt, hos inſanos appellari ne- ceſſe eſt. de In. 64 a, Animus ita uidetur affectus fuiſſe, ut rẽ cum cõſilio perſpicere non poſſet. At 200 b, Auidè ſum af⸗ fectus. de Fano. de Ora. 127 a, Si iuſto, ſi pio dolore me affe- ctũ uides.& a, Sic magis affectis animis iudicum, quàm, c. de Offic. 4 a, Non uno modo in diſparib. caſibus affe cti eſſe debemus. Affectus, cumulatus, præditus uel mulctatus. J. P. 8 6 b, Cùm tantis à uobis P. C. affectus ſim beneficijs, tantis ho- norib. Off. 30 a,& pro Mur. 124 b, Homines aliquo honore aur imperio affecti. I. P. 99 b, Qui erant affecti pręmijs,&cc. de N. 73 a, Magno deorum munere affecti. Epi. 205 b, Affe- ctus magno alicuius beneficio.& 15 b, Affectus magna mo- leſtia,&c. de Diu. 94 a, Qui ſunt morbo graui& mortifero affecti. At. 275 a, Magna ſum lęticia affectus.& 234 a, Magna deſperatione affectus ſum. pro Qu. ² a, Tot rantisq́; difficul tatib. affectus,&c. Epi. 206 a, Affectus ſummis difficultatib. de Or. 149 a, Qu. Metellus iam affectus ſenectute. Tuſc. 227
a, Affectus optima ualetudine. Epiſt. 56 a, Vir clariſs. ab,&c.
morte affectꝰ eſt. I. A. 259 b, His uitijs affectos&,&c. Par. 233 a, Animi autem, aut quemadmodũ affecti ſunt uirtutib. ui- tijs,&c. aut quemadmo dum commoti,&c ſpectantur. Affectus, uexatus, afflictus, rractatus, acceptus. J. V. 235 a, Sitacuſanam quidẽ ciuitatè, ut abs te affecta fit, ita in te eſſe
animatam uidemus. Oct. 330 a, Aftectam ac pro ſtratam rẽp.
tuis opibus extuliſti. Ep. 228 b, Reſp. malè affecta.
Affe cta ætas: id eſt, grauis, effœra, infirma, ſenectus ipſa. I. V. 222 b. de Or. iorb.
Affectus ſine ablatiuo, pro ęgroto,& morbo affecto. Att. 232 a, L. Cęſarem Neapoli affectum grauiter uideram. I. A. 221 a, Qui cum ita affectus eſſet, ut ſi ad grauem ualetudinè labor uig acceſsiſſet, ſibijpſi diffideret, non recuſauit. Affe- ctus, nondum planè perfectus, inchoatus. de Pro. 73 a, Bellũ affectum uidemus,&, uera ut dicam, penè confectum.& 74 b, Vt ea quę per ipſum Rcta ſunt perfecta,&c.
Affectus, aptus. Tuſc. 192 a,& 93 b, Oculus conturbatus, non eſt probè affectus ad ſuum munus fungendum.
Affectus, diſpoſitus, compoſitus. de Di. 138 b, Ad rem per-
tiner, quomodo cœlo affecto, compo ſiris q́; ſiderib. quodq; animal oriatur. de Finib. 5 a, Nunquid’nam manus tua ſic
aſfecta, quemadmo dum affecta eſt, deſiderat:
A F 60 Affectus, cognatus, afinis, quod rem att ingit, qu od refer tur ad aliquid. Top. 221 b,& Part. 230 a, Ducuntur etlam ar xijs rebi uodãmo do affectę ſunt ad id de
gumenta ex ijs rebus quę quodam ct quo quęritur. de Or. 123 b, Ex ſua ui, cum aut res quę fit quę- ritur,&c. aut quippiam rem illam quod attingat. Item ibi-
dem paulo pôſt: Sin ab eo quod rem atringat plures argu-
mentorum ſedes, ac loci. AFFECTVS, flus. affectio, wa, ſtudium, cupiditas. Ppro Flac. 150 b, Tuſc. 237 b. Qualis cuiuſq; animi affectus eſt,ta- lis eſt homo.& ibi. Affectus animi in bono uiro laudabilis. de Or. 127 b. Amor, odium, iracundia, inuidia, miſericordia, ſp es, læticia, timor, moleſtia. At. 186 b, Ego te quoq; ponam in eodem vdbae... AFFER O, fer. adfero, defere, infero, dep orto, nuncio, appoT to, adhibeo. Ego cõtrà breuem poſtulationem affero, pro.
S. R. 19 b. Vix enim ſpero mihi hunc ueniam daturũ, etſi mut
ta affero iuſta ad impetrandum, Atti. lib. 9. Quroniam luſtas
cauſas affers, quòd te hoctempore uidere non pofsim. Att- lib. 11. Affert ſaris bella, 10 ad Artic. Id eſt, nunciat. 8i quam coniecturam affert hominibus tacita corporis figura„PrO Roſc. Comedo. Vt enim quum cibo potioned; fames ſt⸗ tisq;, depulſa eſt, ipſa detractio moleſtię confecutionem af fert uoluptatis: ſic in omni re doloris amotio, ſu cceſsionẽ efficit uoluptatis,i de Ein. Quę affert tum conſtantiam, tum etiam dignitatem, i Officiorum. Hoc authoritatem oratio- nis affert& fidem, in Ora. Qui à ſcribendi conſuetudine ad dicendum uenit, hanc affert facultatem; ut etiã ſubitò ſi di- cat, tamen illa quæ dicantur, ſimilia ſcriptorum eſſe uidean tur, de Or. Qui mihi laborem affert in dolore, At. li. ii. Prę terea magnam affert laudem& ſummam dignitatem, Qu. Fr. u0 b. Ordo eſt qui memoriæ lumen affert, Oraror. 141 b- Manus pro ſe quiſque affert, 3 Verr. Pharnaces quoquo mo do agit, affert moram, At. 183 b. Quod motum affert alicui, de Som. 230 b. Nihil neceſſitatis affert;, cur naſcatur animi ſimilitudo, 1 Tuſ. Permagnum pondus affert beneuolentia erga illum, At. li. 9.& 6. Si enim ſemper utare, ſatietatem af- fert, in Ora, Affert autem uetuſtas omnib. in rebus longin- qua obſeruatione ineredibilem ſcientiam, de Diu. li.i. Quæ res nullam habebat dubitations, ſi exercitus Lepidi abſit: ea nunc magnam affert ſolicitudinem, magnumꝗ, hab et ca ſum, Plancus ad Ciceronem, lib. 10. Taciturnitas tua mihi ſuſpicionem affert, At. 106 b. Efficimus etiã domitu noſtro quadrupedum uectiones, quorum celeritas arq; uis nobis ipſis affert uim& celeritatem, 2 de Nat. deor. Atq; huic tuę uoluntati ac diligentię difficultatem magnam afferunt pu- blicani, ad Qu. Frat. lib. 1. Non alienum ad ea deligẽda quæ dubitationem afferüt, adhibere homines doctos, Offi. z9 b. Si finẽ Prætoris edicto afferunt, in Ver. ↄ8 b. Ita duæ res quę läguorem afferunt cæteris, illum acuebãt, ocium& ſolitu- do,z Offic. Cuius etiam illi hortuli propinqui non memo- riam ſoluùm mihi afferunt, ſed ipſum uidentur in conſpectu meo ponere, 5 de Fin. Naues, quæ prædam Prætori, nò quæ prædonib. metum afferunt, in Ver. 248 b. Nihil igitur affe- runt, qui in re gerenda uerſari ſenectutẽ negãt: a. 1d eſt, Eru- ſtra hoc dicunt, fruſtra garriunt. Nihil afferunt quo iucun- dius uiuamus, i de Fin. Opinionẽ afferunt populo, eorũ ſe fore ſimiles, quos fibi ipſi delegerunt ad imitandũ, 2. Offic. Hoc eſt, In eã opinionè inducunt populũ. Quòd ſi geome- tricis rationib. nõ eſt crediturus, quæ uim afferunt in do- cendo, 4 Aca. Id eſt, credere quòdãmo do cogũt ea, quę aut incredibilia uidentur, aut impoſſibilia. Tibi ſpẽ maturę de- cefsionis afferebã, ad Qu. Fr. lib.. Tuſ. Hominũ dignitas a- liquanrũ orationi pöderis afferebat, Qu. F.315 b. Galba aũt ſimilixtudines afferebat, de Ora. 105 b. Greges hominũ per- ditorü, metum nobis ſeditionesq́; afferebant, pro Syl. Ego ad illum belli ciuilis cauſam attuli, 2 Philipp. Magnã attulit acceſsionem tua uoluntas erga me, Att. li. 16. Hoe eſt multũ addidit ad amorẽ noſtrũ. Ac mihi quidem explicandæ Phi- loſophiæ cauſam attulit caſus grauis ciuitatis, z de Di. Qui riſus claſſe deuicta multas ipſi Claudio lachrymas, magnã populo Rom. cladem attulit, 2z de Natura deor. Lepidus Pompeij literarum ad Coſs. exemplum attulit, Attic. 122 b. Vterque enim iſtorum non mihi attulit aliquam, ſed ſuam fignificauit facultatem, de Orat. 136 b. Itaq; te obſecrat C. Aquili, ut quam exiſtimationem, quã honeſtatem in iudicin tuum attulit, eam liceat ei ſecum ex hoc loco afferre, pro Quintiô. Numerus quaſi quandam palæſtram& lineamen ta extrema oratori attulit, Orat. 215 b. Cui non modò luctũ mors patris attulit, ſed etiam egeſtatem, pro S. R. 20 b. Sed mihi Patres Conſcripti, neceſsitatem atrulit paulò plura di cendi,&c. 10. Philipp. Magnam perturbationè rerum urba- narum attulit obitus conſulum, Epiſtol. 172 b. Tibi illa Di-
ana in pace arque in ocio religionem nullam attulit? 6
Verr. Id eſt, non inieeit tibi religionis ſcrupulum Nam Ma- mereo
——½—
Sͤ e——
2

eudiam, cu 41.
lationem affero zeniam daturü etſenor * zetſi mut 11 9. Qoniam iuſtas nidere non pofsim. Att. ld eſt, nunciat. Si quam 4 corporis figura, pro
Potioneg; fames ſi⸗ Kig conſecutionem af. s amotio, ſucceſsione ttum conſtantiam, tum dc authoritatem oratio- adendi conſuerudine ad Nem, ut etiã ſubitò ſi di- ſcriptorum eſſe uidean ert in dolore, At.li. n. Præ mam dignitatem, Cu. men affert, Orator. 41b. r. Pharnaces quoquo mo nod motum affert alicui, aiffert, cur naſcatur animi indus affert beneuolentia nper utars ſatietatem af⸗ omnib. in redus longin- dentiam, de Diu. li.. Quæ fexercitus Lepidi abſit: nem, magnumq habet ca 10. Taciturnitas tua mihi cimus etià domitu noſtro im celeritas atq́; uis nobis de Nat. deor. Arq; huic tux nem magnam aſterunt pu⸗ enum ad ea deligèda quæ omines doctos,OH a9 b. n Ver. 94 b.lta duæ res qur acuebät, ocium& ſolitu- uli propinqui non memo⸗ ſum uidentur in conſpectu æ prædam Prætorpne qur 27 244 b. Niblligturafe- nectutẽ negit a.d eſt kru Nibil afferunt quo men. nä afferunt— R2 4
Imitandu, 4. erunt ad„ ddf geome-
ux uim afferunt in do⸗
1. hi attulit aliqu eobſecrat C. at. ¹30 b— udici et qua joco oc lo amen e nean, un leſtamal dlugů n Cunoa ꝛob. get t.. di atem, P lura egeſte attulit— urba- rate orbationé re illaDL pert 1b. Iibi m.. mpe 3 171 ttulit! mkP em ullam arr a⸗ chgone. alum 7 gionis ſeruf Ha ae
61 A F
1 1
merco homini« tus repulfam attulit, Of. Hoc eſt, in cauſa fuit, ne ad conſu latũ admitteretur. Atq; ita Cælius ad illam attulit, ſe,& pro Cal. 48 b. Batonius aũt miros terrores ad me attulit, At. Id elt, nunciauit mihi. Sex. Tarquinius uim Lucreria: Tricipi- tini filiæ attulit, 2. de Deg. Hoc eſt, inuitã ſtuprauit. Quam quidẽ ad rem, nos, ut uidemur, magnũ attulimus adiumen tum hominibus noſtris, 1 Of. Si aliquid oratoriæ laudi no- ſtra attulimus induſtria, Tuſc. q. lib. i. Caius Miſsius fami- liaris tuus, alijq́; complures attulerunt, Cæſarem iter habe
re Capuam, Att. lib. 8. Hic ſybauditur, nuncius ut ſit. Attu-
lerunt nuncium. i. nunciarunt. Attulerunt nobis oculi rerũ optimarum cognitiones, de Vniuerſ. Quæ maximè confi- dentiam attulerunt hominibus, ut diceret ſe ante Calend. Mart. non poſſe ſine iniuria de prouincijs Cæſaris ſtatue- re, Cælius ad Ciceronem, lib. 8. Tuæ res geſtæ cæterorum
laudib. obſcuriratem attulerunt, pro Deiotaro. Sic odium,
quod in ipſum attulerant, id in eius imaginè ac ſimulachrũ
profuderunt, in Piſonem. Hoc eſt, domi conceptũ illuc at-
tulerant. Nam etiam poerę quæſtionem arrulerunt, quid-
nam eſſet illud, in quo ipſi differrent ab orato rib. in Orat. Id eſt, in medium adduxerũt, propoſuerunt. Attulerat iam liberæ ciuitati, partim metu, partim patientia conſuetudi-
nem ſeruiendi, z. Philip. Suſpicionem autem eò mihi maio- rem tua taciturnitas attulerat, At. lib. 7 Ep. Me, fiue ita le- uatus ſim, ut animũ uacuũ ad res difficiles ſcribendas affe- ram, reprehendendũ non eſſe, ad Attic. lib. 12. Nequeo mihi
temperare, quo minus unũ antiquitatis exemplum afferã.
At. lib. 7.&c 12. i. in medium adducã. Ego tibi unum ſumprtũ afferam, quòd balneum calefacias oportebit, ad Papirium, lib. 9. An ætatem afferret? quadriennio minor eſt, 2 de Or. 198 a. Id eſt, in cauſam uel excuſationem adducet? Qudd ſi, ut es, ceſſabis, laceſfam: nec tua ignauia mihi etiam inertiàã
afferet, ad Cornificium lib. 1z. Quãtum oper ibus tuis diu-
turnitas detraher, tantũ afferet laudib. pro Marcel. Affer ad ea quæ dixi, ſi quid habes, 7 ad At. Sed nõ faciam ut aut tuũ animum angam querelis, aut meis uulneribus ſæpius ma- nus afferã, At. lib. z. Reliquum eſt ut conſoler,& afferã rati-
ones quibus coner. Epi. 5 b. Quum uiriorum iſta uis non
ſit, ut cauſam afferat mortis uolũtariæ, de Fin. Id eſt, prę- beat cauſam. Vt tran quillitas animi adſit, quæ afferat tum tonſtantiam, rum etiam benignitatem, Off. 14 b. Vt oratio quę lumen adhibere reb. debet, ea obſcuritaté& tenebras
afferat, 3 de Ora. Eaq́; res uobis populoq́; Ro. pacem, tran
quillitatem, ociũ, concordiãq́; afferat, pro Mu. Nolo accu- ſator in iudiciũ potentiam afferat, pro Mur. 138 b. Ad ea eli- genda quæ dubirations afferant, adhibere doctos homi-
nes, z de Nat. deor. Off li. i. Vt ne cui innocenti mœror tuus
calamitatẽ& falſum crimen afferret, pro Cluétio 135 a, pro Rab. Poſth. Ne illa peregrinatio detrimentum aliquod af- ferret, At. 265 b. Hac tum re admonitus inueniſſe fertur, or-
dinẽ eſſe maximè, qui memoriæ lumen afferret, 2. de Or. de
Simonide loquitur. Inuentus eſt amicus qui ei mortè affer
ret, Epiſt. 56 b. Quid nã accidiſſet, quod afferret Qu. fratri
meo aut offen ſionẽ tam graus, aut cõmutationẽ tanrã uo- luntatis, At. lib.1. Ne quod hic tumultus dignitatis tuæ peri culũ afferrer, Cælius ad Ciceronem, li. 8. Quæ tanta fuit, ut
eam ad aures L. Luculli non ex prælio nuncius, ſed ex ſer-
mone rumor afferret, pro lege Ma. Rerũ nouarũ cupidi ui- Ctores præſertim& armati, uim& manus afferrent, Atti. li. 9. Quum attuliſſet nullam cauſam quæ iſtam declinationèẽ efficeret, de Fato. Quod tu ſi audiſſes, aut ſi per ætatem ſci- re potuiſtes, nunquã profectò iſtam imaginem quæ domi poſita peſtem atq; exiliũ Sex. Pitio attulifſet, in roſtra at- que in concionem attuliſſes, pro C. Rabirio. Vt unius
Imperatoris præda finem attulerir tributorum, de Off. 49 b. Si quando in dicendo ſcriptum atrulerit aliquid, de O-
rat. 9. Afferre, uæ πνναν, Off. l. Cur credam, afferre poſ⸗=
ſum, Tuſ.Afferre acerbitatem, Att. Afferre æs alienum ali-
cui, 7 Fam. Afferre aliquid ad Répub. I. Of. Negat Epicurus diuturnitarem quidem temporis ad beatè uiuendum ali- quid afferre, z de Fin. Aſterre aliquid leuationis, Tuſc. q. li. 2. Afterre aliquid lucis rebus, Att. lib. 2. Afferre ad aliquem, pro Cælio 4 a. Id eſt, alicui nunciare. Aſferre angorem,3 Tuſce Afferre animũ uel timorem, à Philip. Afferre animũ a- licui, At. li.7. Authoritatè in iudicium afterre, ibid. Autho- ritarem peccandiafferre, 3 de Nat. deor. Non cani, non ru- gæ, rcpentè authoritatem afferre poſſunt, de Senect. Con- ſiliũ alicui afferre, At lii4. Conſolationé alicui malo affer
re, At. li. 0. Afferre conſuetudinem, 2 Philipp. Afferre Con-
ſulatum in familiam, pro Mur. Cumulum artib. aliorũ af- ferre,3 de Or. Afferre ancipitem curã cogitandi, Offic.1. Et Pileam in idè genus morbi delapſam, curã tibi afferre maio rem ſentio, At, li.. Afferre curas& moleſtias, L. æ&. Afferre
itiſsimo prætermiſsio ædilitatis conſula-
FE G92 delectationem Mario, li. 7. Epiſt.7 a. Afferre deprecationem periculi, pro C. Rab. Afferre dignitatem uel inuidiã, pro Syl la. Afferre dolorem, 2 Tuſc. Afterre dubitationem, Offic. 3. Afferre egeſtatem& luctum alicui, pro Roſ. Amer. Afferre errorem animis& perturbationem, Diuin. lib. i. Afferre ex- cuſationem, in Epiſt. VYt quam exiſtimationem, quam ho- neſtatem in iudicium attulit, ei liceat ex hoc loco afferre, pro Quint. 18 b. Afferre expectationem, z ad At. Afferre fami liaritatem, pro Deiot. Faſtidium alicui afferre, pro Mure- na. Afferre finem, 5Philip. Afferre ſinem edicto Prætoris, 3 Verr. Finem tributorum afferre, 2 Offl. Afferre miriſicos fru ctus, Cat. Vt nihil poſsint ex his neque ad communem af- ferre fructum, neq; in aſpectum lucemq; proferre, pro Ar- chia. Aſferre hilaritatem, uel iu cunditatem, aut læticiã, i de Finib. Negat enim ſummo bono afferre incrementum di- em, de Fin. lib. 2. Afferre interitum, de Ein. lib. 3. Afferre la- chrymas alicui, Att. lib. 12. Afferre Iæticiam ſocijs, terrorem hoſtibus, Tuſculan. qusſt. lib. 4. Afferre laudem alicui, ibid. Me ad eius cauſam, parem animi magnitudinem afferre nõ poſſe, pro Mil. Afferre manum ſuis uulneribus, Attic. 46 b. Quum enim dando egere cœperint, alienis bonis manum
afterre coguntur, 2 Offic.Id eſt, aliena inuadere. Afferre ma- nus ſocio, Offic. 1. His'ne rebus manus afferre non dubita-
ſti, a quibus etiam oculos cohibere te religionum iura co- gebantè 6 Verr. Ego ipſe Senatum fibi manus afferre coegi, Octau. 330 b. Manus, quas iuſtius in Lepidi perniciem ar- maſſet, ſibi afferre conatus eſt, Planaus ad Ciceronem, lib. 10. Id eſt, ſibi mortem conſciſcere. Afferre medicinam, Att. lib. 2. Afferre alicui maximum metum iudicij ac periculi, de Pet. Conſ. Afferre miſericordiam alicui, ad Qu. frat. lam illud quidem perſpicuum eſt, maximam animi aut uolu- Ptatem, aut moleſtiam plus aut ad beatam, aut ad miſeram uitam afferre momenti, quam eorũ utrumuis, ſi æqusè diu ſit in corpore, i de Finib. At. lib. i. Moram alicui rei afferre, pro Seſtio, pro Cluentio, 19 a. Afferre mortem uno ictu, 7 Ver. 2 de Diui. Motum animis afferre, in Partitionibus. Ak- ferre dulcem motum ſenſibus, de Finibus lib. 2z. Quod enim munus KReip. afferre maius, meliusue poſſumus, quàm ſi do cemus atq; erudimus iuuentutem? 2 de Diuin. hoc eſt, mu- nere Remp. afficere. Is confeſſus eſt ſe Cn. Pompeio ſuis ma nibus necem afferre uoluiſſe, in Vatin. de Aruſp. reſp. Affer- re neceſsitatem, i0 Philipp. Afferre neruos& induſtriã, pro Sylla. Afferre nuncium, 7 Verr. Mihi maiorem hæc res dolo rem quam Qu. Hortẽſio, mihi maius odium afferre debet? pPro Sylla. Afferre pacem animis, de Finib. libr. i. Afferre pe- riculum patriæ, 1 Off. Afferre pernicier, z2 Offl. Afferre per- rurbationem rerum, Brutus ad Ciceronem, lib. 10& 11. Af- ferre plurimum dignitatis, de Perit. Conſul. Afferre ratio- nem, Tuſc. quæſt. lib.. Afferre res multum& diu cogitatas, Cato. Afferre ſalutem Carboni à bonis ‚reditus ad bonos non potuit, 3 de Legibus. Vt ea mihi ſaluté afferre uideãtur, Sulpitio, lib. 4. Epiſt. Afferre domo ſcelus meditatum, 2 Phi lip. Afferre ſedationem mœrendi, Tuſc. q. lib. 3. Suã quiſq; uideri uoluit afferre ſententiam, 5 de Fin. Afferre magnum ſolatium Læl. Afferre ſolicitudinem, o Fam. Afferre ſomnũ, ad At. Aſferre ſpè, Tuſc. q. lib. i. Famil. Afferre ſpiritus, pro
Sylla. Afferre ſuſpicionem, 12 Philip. Vim hoc quidẽ eſt af-
ferre, in Lælio. Afferre uim alicui, in Varin. Afferre uim na- turæ, Tuſc. q. lib. 4. Afferre uim ſenſib. de Finibus lib. 2. Sed Perinesualebit, quaſi armatiſsimi fuerint, ſi reperirentur i- ta parati fuiſſe, ut uim uitæ aut corpori potuerunt afferre, pro Cecinna. Afferre multam utilitatem Reipub. atque ho-
minum ſocietati, Offic. 3. In hoc naturam ducem debemus
ſequi,& communes utilitates in medium afferre mutatio- ne officiorum, dando, accipiendo, I. Offic. Hæc enim duo ſi- gna putarem mihi æs alienum attuliſſe, ad Gallum li. 7. A- liquantum animi mihi uidetur attuliſſe Labienus, At. in b. Idq́, me non ad meam defenſionem attuliſſe, ſed illorũ de- fenſioni retuliſſe, pro Cecinna. Collegij quoq; coniunctio non mediocre uinculum mihi quidem attuliſſe uidetur ad uoluptates noſtras copulandas, Appio, lib. 3. Rationes quo- que cur hoc ita ſit, afferendas puto,§ de Fin. Aut ſiita non refellas, aſterendum eſt in contrariam partem, quod ſit aut grauius, aut æquè graue, 2 de Orator. Et ſemper aliquid ad communem utilitatem afferendum, i Off. a. Tamen medici na nulla affertur, Atti. 35 b. Affertur nihil, quo minus,&c. ad Brut. Nimium rarò nobis abs te literæ afferuntur, At. lib. 1.
Equitibus Romanis honeſtiſsimis uiris afferuntur ex Aſia
quotidie literæ, quorũ magne,&c. Bithyniæ, quę nũc ueſtra prouincia eſt, uicos exuſtos eſſe complures, pro lege Manil. Id eſt, quotidie nunciatur per literas. Gratos tibi optatosq́,
— 1 3
eſſe, qui de me rumores afferuntur, nõ dubito, Cic. filius Ti
roni, lib. 16. 8i accepero literas, quas expecto, ſi ſpes erit ea, quę rumorib. afferebãtur, ad te me conferã, At. li. 3. Eũ detru 4 di cui

42
=
————
—
—
— — —.—
—
—
——
—
—,
—
—————
—. 8* ö“— ——
—
—
8
1s ————— ———————————
— ——
8 —— —õʒ
—x—
*
— ——— ——
6 f A E
—.——————..— ——————
—
———
——
—
—— —
Ji cui manus afferantur, pro Cecin. Vt filięe ſuæ uis afferre- tur, in Ver. 89 b. Acceſsit, quum Dyrrhachij eſſemus, ut duo nuntij afferrentur: unus,&c. At. lib. 3. Inſidiatori uerò& la- troni quæ porteſt afferri iniuſta nex, pro Mil. Maior mihi le- uatio afferri nulla poreſt, Seruio Sulpitio, lib. 4. Ep. Et plus Auobis præſidij, quàm àcæteris opis ad ſalutem, poteſt af- ferri, At. 14 b. Quæ interitum allatura eſſet aut ſeruitutem, Epi. 97 b. Allatum eſt ad no s de temeritate corum, Appio, lib. 3. 10.1. a. Allatum eſt mihi, uel adme, de morte eius, uel de temeritate eorum, in Bruto i a, Appio, lib. 3. Nihil allatũ eſſe, ne rumoris quidem, ad Attic. AFFICIO; s. permouco. Attic. 229 a, Literæ tuæ ſic meaffe- cerunt, ut non dare tibi beneficium uiderer, ſed accipere, &c. pro Mi. i7 a, Quòônam modo ille uos uiuus affecerat, qui mortuus inani cogitatione percuſsit? ꝓ Mil. n6 b, Milo pop. R. maxima læticia affecit. At. 284 b, Studiũ tuũ curad; 3e[alute mea nulla me nua uoluptate affecit. Att. à0 a, E- go in uira mea nulla unquam uoluptate tãra ſum affectus, quanta afficior hac integritate: Atri. 237 2,0 factũ malè de Alexione, incredibile eſt quanta me moleſtia affecerit. Atti. 2 b, Magna igitur, ut uides, folicitudine afficior magni ino pia cõſilij. de Cl. 296 b, Ex te duplex nos afficit ſolicitudo, qu òd& ipſe rep. careas,& illa te. de Or. 92 a, Et uti qui au- dirent, ſic afficerentur animis, ut eos affici uellet orator. de Na. 9 b, Res ſordidas deorum honore aMicere. AFFIOCERE, cümulare, mulctare. Epi. 19 a, Afficere aliquem
lurimis maximis q muncrib. Top. 219 a, Nam aut negari
porteſt id factũ eſſe quod laudetur:aut non eo nomine affi ciendum, quo laudator affecerit. pro S. R. 37 a, Qua is tandeẽ pœna afficieturè& ibid. Macula affici. de In. 76 b, Afficere a- liquem præmiò. Br. or b, Res quę ne laude quidem ſatis ido nea affici poſsit. Or. 209 a, Satietate affici.pro Sex. Ro. 43 a, Magno honore filius ex patris dignitate afficitur. Para. 121 b, Exilio affici. de In. 50 b, Affici turpi morte. Ep. 67 b, Affici à gratia& à uoluptate. alias allici, alids flecti. Epi. 92 b, Affici dolorib. pedũ. pro 8. R. 37 a, Qui ignominia mortuum affe cerit. de Fi. 98 a, Quis eſt qui Africanòrum facta, dicta, cõſi- lia cognoſcens, nullo animo afficiaruruGluptatee AFFEIGO, g, xi, xum. ad aliquid figo, inſero, addô. de N.71 b, Minerua, cui pinnarum talaria affigunt. de Vn. 19 8 a, Itaque nec ei manus affixit, quia nec capieſdum quiequam erat. I. V. 264 a, Hoc in ſenſu meo penitòs affixum& inſitũ eſt. de Orat. iot a, Ithaca in aſperrimis ſaxulis affixa. pro S. R. 27 b, Literam illã ita uehementer ad caput affigent, ut,&c. de Or. 333 b, Vt non tanquam citharœdi proœmium affixum ali- quod, ſed cohærens cum omni corpore membrü eſſe uidea tur. Qu. Fr. 321, Iubes illum mihi eſſe afficũ tanquam magi- ſtro. Epiſt. 9 b, Habere aliquẽ ſibi affixii. Item, Quæ ſemper affixa ſunt ad aliquam rem. L. Affixus.. AFFINGO,“. fingo, ſeu fingendo accommo do,& adiungo: in Ant. i54 a, Qui bon aliquid uolunt afferre, affingunt ali- quid, quo faciant id quod nunciant lætius. de Oratòre 146 a, Sed rãtum alteri affinxit, de alrero limauit. Or. 203 b, Poe ta peccat cùm probam orationem affingit improbo, ſtul- toq́; ſapientis. pro Cl. ¹9 b, Faciamq́; ur intelligatis in tota illa cauſa, quòd res ipſa tulerit, quid error affinxerit, quid inuidia conflarit. de Or. 159 b, Nulla pars corporis ſine ali- qua neceſsitate afficta eſt. de D. 105½ a, Paruis enim momen- tis natura multa aut affingit, aut detrahit, aut mutat. pro Poinp. 5 b, Ne illi uera laus detracta oratione noſtra, nec fal ſa afficta eſſe uideatur. Tuſc. 208 a, Sapiens qui nihil opinio ne affingat aſſumatq́;, ad ægritudinem. AFFINILS, ne. affines propriè ſunt, uiri& uxoris cognati in- ter ſe, quòd duæ cognationes inter ſe diuerſæ, per nuptias coniunguntur,& alter, ad alterius cognationis finem acce- dit, ut Iuriſconſulti docent. coniunctus. Poſt. 207 b. Itẽ ali-
bi, Tu me affinem tuum conſtrictum inimicis reip. tradidi-
ſti. Poſtq. 200 a, Alter mihi affinis erat, alter,&c. Poſt. 208 a,
Tu affinem tuam, filiam meam, à genib. repuliſti. de Or. 90
b, Marius affinis noſter. Ep. 184 a, Alter item affinis nouis cõ mentarijs Cæſaris delinitus eſt. Affinis, coniunctus. I. C. 19 a, Huic facinori ſi paucos putatis affines eſſe, uehementer er ratis. pro Syl. 170 a, Homines huius affines ſuſpicionis. I. V. 127 b, Affinis rei capitalis. de In. 65 b, Si nulli uitiò affinis o-
ſtenditur. pro S. R. 21 b, Affinis alicui culpę.& de In. 78 b, Af-
finis alicuius culpæ. ad Her. 26 b, Huius ſceleris affines. pro Cl. 44 a, Duos ſolos uideo autoritate cenſorum affines ei turpitudini iudicari.
AFFINITA S.. côiunctio affinitatis, neceſsitudo. de Cla. 193 a, P. Craſſus cum ſummo illo oratore Seru. Galba, cu- ius C. filio filiam ſuã collocauerat, affinitate ſeſe deuinxit. de Fini. 140 b, Serpit ſenſim foras, cognatiònib. primùm, tũ affinitatib. deinde amicitijs, poôſt uicinitatib.&c.& de Ora.
3
Aà E 54
452. Affinitatis coniunctio, Offl. 2 b.
AFFIRMA TI O, nis. Off. 73 a lußurädum eſt affirmatio re-
ligioſa. Epiſt. i55 b, Credidi chirographis eius,& airmati- oni præſentis Laterenſis. Ep. i4⁷ a, Quo magis iudicares omnia me Reip. cauſa præſtitiſſe, quæ& tua exhortatione excepi,& mea affirmatione tibi recepi.
AFEFIRMA TE)aſſeueranter. Officior. 73 a, Qudòd affirma-
tè, quaſi Deo teſte, promiſeris, id tenendum eſt.
AFFIRM O, s. confirmo, aſſero, aſſeuero, adiuro, ai0. de Or.
122 a, Nihil enim aliud affirmare poſſum, niſi ſententiam&
opinionem meam. At. 189 b, Affirmo tibi nullam conſola-
4
A
A
A
A A
tionem eſſe talem. de D. i06 b, Nam id quidem difficile eſt affirmare. pro Mar. 131 b, Tamen hoc affirmo,& hoc pace di cam tua, nullam, G&c. At. 212 a, Omni tibi aſſeueratiòne affir mo, quòd mihi credas uelim, mihi,&c. de D. 110 à, Dicam 1 girur ad ea quæ ſunt àte dicta, ſed ita nihil ut affirmẽ, quę- ram oômnia. At. 106 b, Quid opus eſt de Dionyſio tam al- de affirmare? an mihi nutus tuus non faceret ſidem? de In. 55 a, Approbatio, per quam id quod breuiter expo ſitũ eſt, rationibus affirmatum probabilius& apertius fit. At. 273 a, Non ſoleo temerè affirmare de altero. Or. 135 a; Toto capite annuere.“ FFIXVS, a, um. de In. 50 b, Continentia eum negòocio ſunt, eà quę ſemper affixa eſſe uidẽtur ad rem, neq; ab ea poſſunt ſeparari. Tuſc. 229 b, Prometheus affixus Caucaſo⸗: FFELATVS, tus. inflatus, inſtinctus, furor, impetus, anheli- tus, ivés iαπισσας concitatio mentis, incitatio mentis, permo tio mentis. de N. 59 b, Nemo uir magnus ſine aliquo affia- tu diuino unquam fuit. Item, Poeta nemo ſine inflãmatio- ne anim:,& ſine quodam afflatu, quaſi furoris, eſſe poteſt. de D. 87 b, Oracula, quæ inſtinctu diuino afflatuq; fundun- tur. de D. 13 2 b, Quid tam diuinũ quàm afflatus ex terra? mentẽè ita mouens, ut eã prouidã rerum futurarum efficiar. de Di. 88 b, Poreſt autem uis illa terræ, quæ mentem Pithię diuino afflaru concitabat, euanuiſſe uÜetuſtate.. FEEFLICTATIO, onis. ægritudo, cum uexatione corporis. & 212 b, Tuſculan. 2u3 a. 3 FEFLICTIO, ouis. Tuſc. 196 b, Habet ardorem libido,&cc. Sed ægritudo maiora quædam, tabem, cruciatum, afflicti- onem, fœditatem. aliâs, afflictationem: FFLICTO, a. cõficio, crucio, iacto. Atric. 44 a, Hic tu me accuſas, quòd nie afflictem.
FEFLICTARI. Tuſc. 207 b. Itẽ At. 170 b, Scire nihil potuit de nõſtris domeſticis reb. de quib. acerbiſsimè afflictor. In Cat. 103 b, Deinde multo grauius uehemétius; afflictätur. pro Mi. 105 a, Squallèt municipia, afflictãtur colonię. de Ar. 253 a, Hoc etiam turpius afflictatur Reſpublica, quòd,&cc.
AFFLICTO R.,ri.. I. P. 93 b, Afflictor, proditor ſenatus.
A
FFLICTVS, tus, afflictatio. Tuſculan. lib. 2. Effœminata uirtus afflictu occidit.
AFFLICTV S, um. proſtratus, iacens.)(.Horens. Aliquis
8 a, Cognationes, affinitates,&c. pro Cl, 58& 59 b.& Epi.
afflictus& euerſus, pro Qu. 13 b. Afflictus& fractus ani- mus, At. 193 b. Afflictus,& iam omni ſpe ſalutis orbatus, 6 Fam. Afflictus debilitatusq́; ægritudine, Tuſc. q. lib. 4. Fra- ctus& afflictus calamitate, prô Syl. 169 b. Afflictis grauiſ- ſimè aliquo caſu,o Fam. Magnis clamoribus afflictus conti cuit& eoncidit, Atric. li,i. Afflictus concurſu& odio popu li,z ad Qu. frat. Afflictus luctu aut mœrore; in Piſ. 9 Philip. in Catil. Tuſc. qᷓ. lib. 3. Iraq, ut hanc Græciam, quæ iam diu ſuis cõſilijs perculſa& affli cta eſt, omittam: illa uetus, quę quondam opibus, imperio, gloria floruit, hoc uno malo cõ cidit libertate immoderata ac licentia concionum. pro Flacco, Si nobilitas hominis, ſi afflicta fortuna, ſi reliquiæ
riſtinæ dignitatis, non tam illuſtres fuiſſent. pro Syl- la, Afflicta ſalus. ad Lent. lib. i, Afflicta uirtus maximè lu- ctuoſa, 2 de Orat. Quod certè afflicti& fracti animi non fuit. At. lib. 12. Qui mihi primus affli cto& iacenti dexre- ram porrexit, poſt reditum in Senatu: hic ſe ita fractum il- la calamitate atque afflictum putauit, ut nihil ſibi ex priſti na dignitate ſupereſſe arbitraretur: pro Sylla, Hunc in illo timore& fuga Tygranes rex Armenius excepit: diffiden- temque rebus ſuis confirmauit,& afflictum erexit, perdi- tumque recreauit. pro Lege Manil. Quanto tandem illum moœrôre afflictum eſſe& profligatum putatiseIn Catil. Vi- detis igitur hominem per ſeipſum iam pridem afflictum
ac iacentem, pernicio ſis optimatium diſcordijs excitari. de
Aruſp: reſpon. Vr per ſe afflictum atque euerſum propin- quum ſuum non modò honeſtè partis bonis, uerùm etiam communi luce priuaret. pro Quintio, Ssenatum abiectum & afflictum excitaui. ad Atticum 12 b, i Famil. Auxerat au- tem meam quidem ſpem, quòd domum Antonij afflictam moœſticia audiebam, lamentari uxoremi. iz Philip. Nec tuas unquã rationes ad eos ſcopulos appulifſes, ad quòs Sex. Ii tij afflictã nauẽ uideres.pro C. Rab. Alia ſuñt᷑ ſua facta atq,
conſilià
tueatul excitet miſera Kiorcc AFFLIC creo. 4¹ ait de ſusa3i tiam ne dituͦs ſu Mur. 4 genecke jus dof ternao
affixit &con AFELC excit⸗ rat ſib b, Suat quem lib. 6, AFFLV Vrdse de Fin diuitij 616,01
409 b.I
mnib. mo aff ſcelere ingeni AFELV undig AFELW rerum AFPLN quas fluere cis no AFFO qudm N on!
AfRA
refrica APkIC Poltg. contra Uſtiu; Kkiica tumult FKio. tate Lib
ARiC;a
eriſtim, familia 3 de Or

idum
. eit affirm. ap mati ns elus,& ꝛrn re — Ano agiging. atl- ux&r S uciearer e rhortatio
or.) a,. nendum d 34 affrma.
uero, adiuro
ſt de Dionyfo aa d
on faceret fidemꝰ deln. teuiter expoſitũ eſt
Kapertius fit. At. 2
altero, Or. 3 a Toto
entia cum negocio ſunt, rem neq; ab ea poſſunt rus Caucaſo: furor impetus, anheli. incitatio mentis,permo naßnus ſine aliquo affa- da nemo ſine infämatio. Quan furoris, eſſe potet diuino afflatuq fundun- u quèm afflatus ex terra! rerum futurarum eſſiciat. erræ, quæ mentem Pithig iſſe uetuſtate.
8. „cum uexauone COrporls.
labet ardorem libido,&c. abem, cruciatum, afficti- tionem. 1
acto. Atric. 44 a, Hic tume
At. o b, Scire nihil potuit b. acerbiſsimè affictor. In uehemétiusq́; affictätur. 4, afHictätur colonig. de Ar. tur Reſpudblica, quòd,&c:
litor, proditor ſenatus.
aſculan. lib. a. EflGmdata
acens.)(.Hlorens. Alicün b. AfHickus& Haeide 2i mni ſpe ſalutis rdtn ritudine, Tuſc.q. lid.4. 3 §ℳ. 169 b. Afflictus gram— clamoribus affiictus Keu tus concurſu Peae ſas aut morore, in Fil. 9 4 hanc Græciam, qux h eſt omittam illa ueru„duß
hoc uno malo ch
coniilia ſumma laude digna, quibus illam tu prouinciã af- flictam& per ditam erexiſti atq; recreaſti, 5 Verr. Fatetur ſe non bellè dicere, non ad uoluntatem lo qui poſſe, non ab af flicta amicitia tran sfugere, atq, ad florentem aliam deuola re, pro Quint. Qui me animo minus fracto eſſe atꝗ; afflicto loquebãtur, pro Dom. ſua ad Pontit. Atq; ita aflicti& exa-
nimati iacent, Tuſc. q. lib. 2. Hoc iam ferè ſic hieri ſolere acce
pimus, ut regum afflictæ fortunæ facile mulrorum opes al liciant ad miſericordiam, pro Le. Manil. Afflictæ lectu miſe riæ, 3 ad Att. AfHlictæ proſtratæ æquè religiones, 2. de Le. E-
Fo recreaui affliictos animos bonorum unumquemq; con- rmans, excitans, Att. lib. i. Quid tam porrò regium, tam li-
berale, tam muniſicum, quàm opem ferre ſupplicibus, exci-
tare afflictos, dare ſalutem, liberare periculis?i. de Or. Quid ergo hoc fieri turpius, aut dici poteſt, quàm eum, qui hanc perſonam ſuſceperit, ut amicorum controuerſias cauſasꝗqᷓ; tueatur, laborantibus ſuccurrat, ægris medeatur, afflictos excitet, hũc in minimis tenuiſsimisꝗ́; rebus ita labi, ut alijs miſerandus, alijs irridendus eſſe uideatur 71i. de Orat. Affli- ctior conditio. 6. Fam.
AFFI,IG O,gs. profligo, proſterno, deprimo.)(. Erigo, re-
creo. At. 203 a, Vt me leuarat tuus aduentus, ſic diſceſſus affli xit de Cl. 168 b, Rem laudando augere.)(.Vituperãdo rur- ſus affligere. contra Rul. 33 b, Non ſolum afflixerunt, ſed e-
tiam ne quando recreata exurgere& erigere ſe poſſent, fun
ditùs ſuſtulerunt. Tuſc. 216 b, Curæ animos affligunt. pro Mur. 14,5 a, Si hunc ueſtris ſententijs afflixeritis. de Sen. 33 b, Senectus eneruat& affligit homines. pro Do. 234 b, Alicu- ius domum non ſolùm affligere, ſed etiam religione ſempi
terna obligare. pro Cæ. 54 b, Adoleſcentiam plenam ſpei maximè perculiſſe atq; afflixiſſe uideamini. I. P. 96 b, IIli ſta
tuam iſtius deturbant, affligunt, comminuunt, diſsipant. ꝓ Cæl. 54 a, Qui Catuli monumentum afflixit. de Vn. 192 b,
Nullus morbus mundum poteſt, aut ſenectus affligere. pro
S. R. 24 a, Mors Qu. Scæuolæ omnes ciues ſuos perdidit&
afflixit. Atric. 12 b, Magnis clamoribus afflictus conticuit
& concidit.
AFFL O, s. excito, incito. pro Arch. 189 a, Poetas mẽtis uirib.
excitari,& quaſ diuino quodã ſpiritu afflari. I. V. 83 a, Spe- rat ſibi auram pòôſt aliquam afflari in hoc crimine. de Se. 89 b, Suauitates odorum, qui afflantur è florib. ad Her. 39 b, Si quem reperiat, cui aliquid mali faucibus afdare poſſit. Att. lib. 16, Sed tamenrumoris neſcio quid afflauerat,&c.
AFFLVENS; tzs. abun daus, refertus, plenus. pro Arch. i86 a,
Vrbs eruditiſsimis hominib- liberaliſſimisq́; ſtudijs afflués. de Fin. 33 b, Vita affluens uoluptatib. de Am. 106 a, Homo diuitijs affluens. contra R. 82 b, Opib.& copijs afflués. Off. 31 b, Omnium rerum affluentibus copijs ditari. pro Qu. R. 49 b, Homo bonitate affluens. de N. 2 a, Affluens bonis o- mnib. pro Seſt. 6 b, Cõſul unguentis affHuens. I. V. 26 5 a, Ho mo affluẽs omni lepòre& uenuſtate. pro Clu. 157 b, Domus ſcelere omni afflués. de Orat. 148 a, Homines ocio nimio,& ingenijs uberrimis affluentes.& 86 a, Ingenijs abundantes.
AFFLVENTIVS. Tuſc. 231 b, Quo affuentius uoluptates
undiq; hauriat.
rerum omnium.
AFFLVO,. abundo. de Fi. 57 a, Si ea ſola uoluptas eſſet quę
quaſi titillaret ſenſus, ut ira dicã,& ad eos cũ ſuauitare af- flueret&c illaberetur. Qu. Fr. 323 a, Jãdiu nihil à teex iſtis lo- cis non modòliterarũ, ſed ne rumoris quidem affluxir.
AFFORE. Epiſt. 52 a, Maior mihi ratio affore nulla poteſt,
quàm,&c. aliàs, Leuatio afferri:& quidem melius. Ep. 143 a, Non mehercule ſuſpicatus ſum illam affore.
AFRANIAfabula. pro Gæ. 52 b, Vr illa uetus Afrania fabula
refricaretur.
AFRIC A, cæ. pro Sex. R. 35 b, Africa tertia pars orbis terrarũ.
Poſtq. 202 b, Marius cum parua nauicula traiecit in Africã. contra Rul. 76 a, Carthago uetus in Africa. in Sal. 275 a, Sa- ſuſtius Africam interiorem obtinens. de N. i8 a, Vulcanus in Africa. de Orator. 15 a, Africa terribili tremit horrida terra tumultu. Ennij.
1 —
AFRICVS,, um. de Nat. 27 b, Cùm uolucres angues ex uaſti-
tate Libyæ, uento Africo inuectas interficiunt.
AFRICANVS, diuinus homo, pro Arch. Africanus, homo
exiſtimationis retinendæ cupidiſsimus, quomodo cuidam familiari reſponderit, in Ver. Africanus Aemilianus fu, 2 de Orat. Atricanus, Catonis& Lælij diſcipulus, 1. de In- uent. Africanus libros Xenophontis de Cyro, ponere de ma nibus non ſolebat, t ad Qu. frat. Africanus in libris de Re- pub. Ciceronis perſuadere conatur rerum publicarum o- mnium ueterem fuiſſè optimam, 2 de Leg. Africanus M. Alie num Pelignũ ſcuto protexit, gladiumqꝗ; hoſti in pectus in-
fixit, Tuſc. q. li.4. Africanus, ſecũdo bello Punico, ꝛ de Na, d.
uocant, fuiſſe, ait Fannius, Aca.
AFRICANVS, a, um. Africanæ cauſæi
AGEDVM. pro Syl. 180 b
AGELLVS,I. de Na. 77 a, Dij nec agellos ſ AGENS, t s. de Or. 141 b, Vt
A F 66
Africanus Socraticum Xenophontem ſemper in manib.ha- buit, Tuſc. q. lib. z. Africanus Socratici Xenophontis in pri- miv laudabat illud, quòd diceret eoſdé labores non eſſe æ- qus graues imperatori& militi, quòd ipſe honos laborem leuiorem faceret Imperarotch Pale. q. lib. 3. P. Africanus ma ior Senatui primũ locum ludis aſsignauit, de Aruſp. reſpõ- P. Africanus duos terrores imperij Romani, Garthaginem, Numantiãq; deleuerat, pro Mur. 138 a. P. Africanus ueterem Carthaginem conſecrauit, in Rull. P. Africanus L. Cotraã in iudicium uocauit, in Verr. P. Afri canus, quid de Tib. Grac- chi morte ſenſerit, pro Mil. P. Africanus, Carthagine deleta, Siculorum urbes monumétis pulcherrimis exornauit, 4 in Ver. P. Africanus, domi ſuæ quieſcens, interfectus, pro Mil. P. Africã. ſol alter, eo anno extinctus, quo ſol geminatus ap- paruit, de N. d. 2. Africani fratris nepos omniũ perditorum ita ſimilis fuit, ut eſſet facilè deterrimus, Tuſc. q. li.i. Africa- ni laus, de In. Africani ſuperioris celeritas in re gerenda, in Ver. Africani minoris ſingulare conſiliũ,7 I. V. Africani co gnomen declarat tertiã orbis parrem eũ ſubegiſſe, pro Roſ- Amer. Nox Africano acerba, 10 ad A. Ex bellica laude aſpira re ad Africanum nemo poteſt, de Cl. 172 b. Africanũ C. Car- bo interemit, ꝛ ad Qu. Fr. Cur Africanum domeſtici parie- tes non texerũtʒ de Nat. d. Africano multò maior Cn. Põp. 5 Fam. In Africano diſsimulationem, quam Græci éeordaæv
2LaIlrl q. ed.. li. z. Africani, Maximi, Pauli, Scipiones, ad Oct.
2. 1 ratior Cæſar, 6 Fam. Secutum eſt bellũ Africanũ, pro Deior. At eo tempore ipſo
Niceam Epheſumq́; mittebat, qui rumores Africanos exci- perent,& celeriter ad ſe reterrent, pro Deiot.
AGB. Att. 98 b, Age hoc malum quod mihi commune eſt cum
omnibus nihil tibi mãdo, ut de eo cogites. pro S. R. 26 a, A- ge nunc refer animum,&c. de Fin. 83 b, Age, inquies,&c. I. A. 199 b, Age ſi paruerit, poſſumus,&c. de Or. u a, Age uerò, inquit. pro Fon. 2883 a, Age uerò, nunc inferte oculos,&c. de In. 42 b, Age uerò, urbibus conſtitutis. Ep. 85 b, Age uerd, lau
do aliquem, nũ oſtendoide Fin. 326 a, Rt ille ridens, age age,
inquit,&c. de Fin 89 b, Age ſanè, in quã. de In. 79 a, Age por rò, quid ſi nec. J. V. 247 a. Age porrò tu,&c. de Na. i7 b, Age, & his uocabulis deos eſſe facimus,&c. pro Cluen. 34 b, Age quoniam,&c.
„Agedum cöferte nunc cum illius, uitam P. Syllę.
AGESIS:id eit, age ſi uis. hortantis uOx. Part. 233 b. AGIT E. de Oratore 14 2 b, Agite uero,
ille inquit, ut uultis.
Tuſc. 13 4. E ngulorum, nec
uiticulas perſequuntur.& I. V. 166 b.
1 9. endum eſt imaginib. agentibus,
acribus, inſignitis.
AGERENSIS ager. contra Rul.76.
AGE Ragri. territorium, ſeges, ſolum, campus, ſaltus. Ageren-
AFFIL.VENT[A, æ. contra Rullũ 85 b, Copia atq; affluentia
3
ſis ager, in Rullum, Cognoſcerent qui ager colonus eſſet, quò milites ueterani deducti eſſent, qui contra legem Iu- liam poſsideretur, ut is militib. ueteranis diuideretur, 5 Phi lip. Id eſt, in quem colonia deducta eſſet,& qui colonis eſ- ſet aſsignatus. Vt ager, q uãuis fertilis, ſine cultura fructuo- ſus eſſe non poteſt, ſic ſine doctrina animus, Tuſcu. q. lib. 2. Ager frugifer, Tuſc. q. lib. 2. Tum erat ager incultus ſine te- cto, nunc eſt cultiſsimus cum optima uilla, pro Qu. R. 50 b. Fundus Irpinus, Riue ager Irpinus, totum enim poſsidet, cõ tra Rul. 39 b. Qui ager neq; uillam habuit, neq; ulla ex par- te fuit cultus, pro Qu. R. 50 b. Num igitur horum ſenectus miſerabilis fuit, qui ſe agriculatione oblectabant? de Se-
nect. Fines agri, in Vat. 218 b. Ira aqua albana deducta ad
utilitatem agri ſuburbani, non ad arcem urbemꝗ; retinen-
dam, ꝛ de Diuinat. Vt agro à Senatu& uacatione donatus
eſt, de Natura deorũ 2. Agro bene culro nil poteſt eſſe nec
uſu uberius, nec ſpecie ornatius, Cat. Ex agro culto, uel qui coli poſsit, ullam partem ſepulchro ſumi uetat Plato, ſed
quæ natura agri tantummo do efficere poſsit, ut mortuo-
rum corpora fine detrimento uiuorum recipiat, ea potiſsi-
mum ut compleatur. Quæ autem terra fruges ferre,& ut
mater cibos ſuppeditare poſsit, eam ne quis minuat, néèue uiuus, néue mortuus, 2 de Legib. Vite atq; agro extermina
tus, deNat. deor. i. Ex agro tuo tantũ mihi aſsignes, quan-
tum meo corpore occupari poteſt, 3 ad Attic. Quintius de
ſaltu agro que communi ui detruditur, pro Quint. 4 b. Is
haber in Volaterrano poſſeſsionem: id eſt, in agro Volat. E-
piſt. 104 b, Agri fertiles, Of.i. qui multò plus afferunt, quàm
acceperunt. à gri fructuarij, 8 Fam. in Epi. Cælij. Agri ne cõ
ſecrentur, Platoni aſſent or, z2 de Leg. Vt agri nõ omnes fru-
giferi ſunt qui coluntur, ſic animi non omnes culti fructum
ferunt, Tuſ. q. li.2. Quũ eſſent agri deorũ immortalium ex- cepti

»
* 88
4„„
—* — —
———
e
—
——
————
——— ———
—
———
4 1 1 4 8 I 6 4 I 8 4 1 4 3 4* ¹ AN I 4 † 4 1 1 4 1 1 1 8 4 I 1 4 4 8 3 * 3 1 3 4 8 4 1 3 8 k h 5 4 11 4 1 4 1 ¹ t 4 8 1 1 1 1 4* 11 3* 3 4 ß 1 3 1 1 ¼ 3 3 1 4„ * 1 8 3 1 8 1 1 4 4
——
—=———— ———————.—
*
—*— ₰ 8 4 —— 4 3—————
67 A G
cepti lege Cenſoria, 3., de Na. d. Adſcribit idem auctioni Co rinthios agros opimos& fertiles, de Leg. Agr. Quid, qui a-
ros immunes liberosq́; arant, cur oderunt? 4. Ver. Agros habent& natura perbonos,& diligentia culturaq́; melio- res, pro Fl. 161 b. Agros legionib. aſsignari puto oportere 8- qualiter, aut lorte, u Fam. in Epi. D, Bruti. De agris eorum legem iniquiſsimam promulgaſſent, 13 Fam. Agris Syllanis & agro Campano,n Fam. D. Bruti.
AGGE R, ris. terræ aut cuiuſuis rei coaceruatio ad loca mu-
nienda. I. A. 196 a, Aditus hoſtium caſtellis& aggerib. Prohi betur. Attic. 79 b, Oppidum cinximus uallo& fofſa aggere maximo. I. A. 226 a, Gręcia eſſet uel receptaculũ pulſo Anto nio, uel agger oppugnandæ Italiæ.
AGYRIV M, oppidum. I. V. 162 a, Agyrinenſis ager. ibid. Agy rinenſium beneuolenria, LV. ¹70. 2
AGGLVTIN 0, a6. adnecto. Atti. 255 a, Tu illud deſecabis, & hoc agglutinabis.
AGRIN AE,populi. I. P. 99 A.
AGRIGENTV M., n. urbs Siciliæ I. V. 121 b.
AGRIGENTINVS.I.Va3z b.
AGGREDIO R r. adorior, aſsilio, inuado, peto, attento, ingredior, incipio, adeo, accedo. J. 4.244 b, Quis audeat be ne comitatum aggredis de Ora. 14 3 b, Non repelletur inde, quò aggredi cupiet. pro Ceci. 208 b, Quid agat, quo modo aggrediatur iudicẽ, nom habet. de Or 125 b, Cum aggredior ancipitem cauſam. At. 197 b, Si& Silius is fuerit quem tu pu tas, nec Druſus facilem ſe prabuerit, Damatippum ueſim aggrediare. de N.13 a, Antequã aggrediar ad ea quæ à te di- ſputata ſunt, de teipſo dicam aliquid. aliàs, Aggrediar ea. de N. 61 a, Sic aggredior ad hanc diſputationem, quaſ,&c. Q F. z14 b,. Aggredi ad hiſtoriam. Off. 5 b, Quidam aggre- diuntur ad iniuriam facien dam, ut,&c. de Or. 109 b, Quod hoc etiam ſpe aggredior maiore ad probandum, quia,&c. de Cl. 177 a, Antonius imparatus ſemper aggredi ad dicen- dum uidebatur. pro Cl. 19 a, Sed ne diutius uos teneã, ag- grediar ad crimen. pro Mur. 127 a, His rebus frerum ad con- fulatus pextitionem aggredi par eſt. Off. 15 a, In omnib. nego cijs priuſquam aggrediare, adhibenda eſt præparatio dili-
ens. Off. 33 a, De quibus dicere aggrediar, f,&c. Or. 2 09 a, Ereo loco unde de ſuis meritis in rep. aggreſſus eſt dicere.
AGGREGO as. coniungo, congrego. Epi. 12 a, Si meã uolũ- ratem ad dignitatem alterius aggregaſſem I. C. 103 b, Si fe- cum ſuos eduxerit, eo dem q́ cæteros undiq; collectos nau fragos aggregauerit. pro Mu. 127 3, Quare ego te ſemper in noſtrum numerum aggregare ſoleo. In Va. 34 a, Huius filiũ
eodem crimine ad patris interitum aggregare uoluiſti.
àAGGRESSIO, onu. principium, exordium. Or. 201 b, Cũ q;
animos prima aggreſsione occupauerit, infirmabit exclu- derq; contraria.
AGILIT AS, u. agendi dexteritas, habilitas. Att. 14 b. Agili-
tas ut ita dicam, mollitiesq́; naturæ.
àGITA TILO, onw. commotio. de D. 135 a, Nunquam animus
agitatione& motu uacuus eſſe poteſt. de N. 53 a, Agitatio- ne& motib linguæ cibus depellitur. Off. 4 b, Ad quod ad- hibenda eſt quedam actio, non ſolum mentis agitatio. pro Mur. 132 a, Motus& agitatio fluctuum. de Sen. 8 b. In omni bus his ſtudiorum agitatio uitę ęqualis fuit. de Or. i5i a, Ita fit ut agitatione rerum ſit infinita cognitio. de N. 11a, Actio mentis& agitatio in Deo.
AGITATO Koru. auriga, qui equos currumꝗ; agit. At. 210
b, Nec eſt melius quicquã, quàm ut Lucullus ſuſtineat cur- rũ equosq́;, ut bonus ſępe agitator. Acad. 23 b, Ego enim ut agitaror callidus, priufquã ad finé ueniã, equos ſuſtinebo.
AGITATVS, um. tractatus, iactatus. pro Clu. 19 b, Res agi
tata in concionibus, iactata in iudioijs, cõmemorata in ſe- natu. de Som. 131 a, Agitatus& exercitatus in optimis curis. pro Qu. 2 a, Vt æquitas multis iniurijs iactata atq; agitata in hoctandè iudicio conſiſtere& confirmari poſsit. de Or.
147 b, Quę omnia oratori tractata atq; agitata eſſe debét.
de Vn. 196 b, Immoderatè agitatus& fluctuans.)(. Quietus & tranquillus. Off. 16 b, Eſtuiri magnanimi, rebus agitatis punire ſontes, multitudinem conſeruare.
AGIT O, s. concutio impello de Nat. 24 a, Cum Deus pul- ſetur agiteturd; incurſione atomorum. de N. 65 a Natura omnia ciens& agitans motibus ſuis. Offi. 65 b, Excitare& agitare feras de Nat. 23 a Atomos pellere ſeipſos,& agita- ri inter ſe concurſu fortuito.
àG ITARE, perſequi, in ectari. pro Sex. Roſc. 29 a, Agitari& perterreri furiarum tedis ardentibus. de Les. 163 b, Furiæ a- gitant,& inſectantur impios pro 8. R. z9 a, Tamen eos agi- rant furię, nec uſquam conſiſtere pariuntur. de Diu. 138 a, A-
quila inſectatur& agitat alias aues.
AGITAR E, uerſate, commouere, tractare. pro Clu. 35 a, O- mala quæ ad rem pertinent, ex huius& ex aliorum tabulis
A(d 63 aeitatis, tradatis, inguiſiris. Tuſc. 241 a, Mens agitandis 67— quirendis; rationibus alitur. pro Cor. 67 a, Adoptio Theo phanis agitata eſt, per quam,&c. pro Dom. 214 b Sententia quę erat ſuperioribus diebus agitata in ſenatu. Atric. 18 a, Agraria lex à Flauio Trib. plebis uehementer agitabatur, authore Pompeio.
AGM EN, nis. exercitus, acies, militum copię. J. P. ↄ0 b. 4 Brũ
duſio uſq;, Romam agmen perpetuum totius Iralię uidi. At. 243 b, Nec duces ſimus, nec agmen co gamus. I. A. 180 3, b. x& 189 a, Agmine quadrato cum gladiis ſequuntur ſcutati mi- lires. I. A. 197 b, Ad hanc peſtem agmen armatorum ſeque- batur.& ibi. Certum agminis locum tenebant barbari ſa- gittarij. Item: Educere dictionem ex umbratili exercitatio- ne in medium agmen& puluerem.
AGNASCO R, ceris. pöſt, uel iuxtâ naſcor, ut frater fratri
adnaſcitur quod ſi ad patrem referas, agnaſci dicitur qui poſt factum teſtamẽtum patri naſcitur. pro Cec. 20 b, Cui filius agnatus ſi, eius teſtamenrum eſſe ruptum. de Or. 106 a, Nemo hæreditatem petit eo teſamento, quod pater fe- cit antequam ei filius natus eſt: nam conſtat agnaſcendo
rumpi teſtamentum.
AGNATIO,Ons. cognatio. de Legnéo b, Ex quo uerè uel a-
natio nobis cũ cœleſtib. uel genus, uel ſtirps appellari po- teſt. ad Her. 5 a, Lex agnationis. de Orat. 99 a, Gentiliratum & agnationum iura. de Leg. 160 b.In ciuitatib. ratione qua dam agnationib. familiarum diſtinguuntur ſtatus.& ibid. Homines deorum agnatione& gente reneri.
AGNATVS;, a. Agnati qui dicantur; ex ijs quæ in uerbo 4-
gnaſcor dicta ſunt, intelligi poteſt. Dicuntur enim qui per uirilis ſexus perſonas, cognatione coniuncti ſunt, quaſi à patre congeniti(ut Caius ait) ueluti frater eodè patre na- tus, filius tratris, nepos'ueex eo. Inter agnatos autem& co gnatos hoc intereſt, quod inter genus& ſpeciem. Nam qui eſt agnatus,& cognatus eſt: non utique qui cognatus eſt,& agnatus eſt. Cognationis enim nomen, naturale eſt: agna- tionis uerdò, ciuile. Propriè enim ciuilis cognatio, agnatio
uocatur: uidelicer, quę per mares contin it. de Vn. 101 b, Iu- piter, Iuno,& reliqui, quos fratres inter ſe& agnatos appel lare uidemus. de In. 80 b, Agnati& gentiles. ad Heren. 5 a, Ler, ſi furioſus eſt, Agnarorum gẽtiliumq́; in eo, pecuniad; eius, poteſtas eſto.
AGNITIO, nis. cognitio. de Nat. 1a, Quæſtio quæ ad agni
tionem animi pulcherrima eſt.
AGNOMEN, nis. idem quod cognomen. de In. 65 a, Nomẽ
autem cum dicimus, cognomen quoq;,,& agnomen intelli- gatur oportet.
AGNOSOCO, ſcz. co gnoſco, attendo, ſentio, exaudio, reci-
pio, ſuſcipio, cöfiteor, probo. de N. u b, Hæc ſunt dicta ſub-
tilius, quàm ut quiuis ea poſsit agnoſcere. de Am. u15 a, Aſpi cere& agnoſcere aliquid. pro FI. 156 a, Sex. Schola, qui& rẽ
agnoſcit, neq; hominem ignorat. Or. 218 a, Primũ enim nu-
merus agnoſcitur, deinde ſatiat, poſtea cognita facilitate
cötemnitur. Art. 255 a, Agnoui erratum m eum. de Fi. 71 b, Le uiter agnoſcere aliquid. Acad. 21 b, Simul inflauit tibicen, à perito carmen agnoſcitur. Epiſto. 134 b, Moriar, ſi præter te quenquam reliquum habeo, in quo poſsim imaginem an- tiquæ& uernaculsę feſtiuitatis agnoſcere. de Som. i27 a, Qd ut agnoui, equidem cohorrui. Epi. 75 b, Id ego agnoui meo iuſſu eſſe factum. pro Ra. 93 b, Ego, ſi mihi eſſet integrum, ſuſciperem hoc crimen, agno ſcerè, confiterer. At. 174 b, Cau ſam tuam noſco:id eſt, agnoſco uel accipio. Aca. 20 a, Ecquę poterit in agnoſcendo elſe diſtin ctio?pro Pl. 265 a Iacis ad- ulteria, quæ nemo nõô modò nomine, ſed ne ſuſpicione qui- dem poſsit agnoſcere. de Am. 97 a, Tu autem Fanni, quo tantum mihi tribuiſti, quantum ego nec agnoſco, nec poſtu lo, facis amicè. Ep. 48 b, Quod dicis,&c. nec noſco, nec P⸗ bo: quod autem ſcribis,&c. illud quidem agnoſco. de Ora. 142 a, Humanitatem& facilitatem agnoſcimus tuã. de N. 19 a,b, Deorum cognationem libenter agnoſcerem. Ep. 3 b,
udd mihi de filia gratularis, agnoſco humanitatem tuã. Epi. 47 a, Dolorem tuum, mecum quodammodo agnoſoo. Or. 213 b, Et apud Græcos quidem iam anni propè quadrin genti ſunt cum hocprobatur, nos nuper agnouimus. Tuſc. 163 a, Vt Deum agnoſcis ex operibus eius, fic ex memoria re rum& inuentione&œ celeritate motus, omniq pulchritu- dine uirtutis uim diuinam mentis agnôſcito. Atr. 260 b, In tuis quoq; epiſtolis Alexim uideor agnoſcere. pro M. 109 3, Caͤm tota Italia facti illius gloriam libenter agnoſceret. P Pl. 268 a, Sequeſtrem ne Planciut reſpuerunt aures, agno- ſceret nemo, repudiaretur. de D. 108 a, Nec pſycho mantiam agnoſco. i. probo. I. P. 82 a, Ipſe certè agnoſcet& recordabi tur. pro Pla. 266, Agnoſco enim ex me: id eſt, cõijcio. de Am. 109 b, Tantum cuiq; tribuere debemus, quantum is cui tri- buimus, poſsit agnoſcere& ſuſtinere. AGNVS,
ten
xrarium nibil ſin Kforti dis reb. raui,ut apud Ic ego 1n uellem AGEBR b,ldm er eol CE; nam c0. 34 b li N.„ b, re opel K.ſ130 acturun agas ne meiplu Bagit! Att. z6! git cun faſcipi re. Att. b Cüal cum C 465,V lepem u. Fr. tecũ fra ut erpli eſdnon agiturr gnatur, ut. teriem ſ mofalk a Sed q ros nos ſeriorer ros exit intereſſ AGERE ludere, dem ad böle rent,a Precla 5, Am. 97 a, Hiſce fige do 73 b,Vt ulléi ma b,Cum elle peſ
enim m.
agere cl
mur. 4 ram tere Umurco dio. 4t. 1 umalle dere,r
Nagj fae
e Hec.
nlmo, h.

.241 3,Me 63 0 Cor. 6. a gissn gs / Opri.
4 bro 4 btio 1 lnomenth Kne ata in Bententia 1s uehem— Pedaür
dadat
Aorum. ocum tenebant 4
4 atili. em. exereitatio.
Luxtd naſc
9 Inat cor, ut frater fratri keras, agnaſci dicitur
afchur. pro Cec
um eſſe ruptu 1 P m. de Or o5
amento, quod pater fe nam conf G conſtat agnaſcenda
qui 298 b Cui
8160 b,Ex quo uerè uela- nun uel ſtirps appellan pe. de Orat. 99 a, Ger tiliratum 4 In ciuitatid. ratione ua lſtinguuntur ſtarus.& ibig. ²gente teneri.
Rur, exijs quæ in uerbo 7. reſt. Dicuntur enim qui per one coniuncti ſunt, quaſi? neluti frater eodè patre na- 0.Inter agnatos antem&co r genus& ſpeciem. Nam gui n utique qui cognatus eſt& nnomen, naturale eſt: agna. nm ciuilis cognatio, agnatio tes contingit. de Vn. ioib,. erres inter ſe d& agnatos appel ati& gentiles. ad Heren., n getiliumq́; in eo, pecuniaq́;
Nat. 1a, Quæſtio quæ adagni .
cognomen. de ln. 65 a Noms en quoq́& agnomen intelli⸗
attendo, ſentio, exaudio, reci- de N.u b. Hæc ſunt dicta ſud⸗ it agnoſcere. de Am. ns 2Aſi 5 fI. 6 a, Sex. Scholz, qui&r rat. Or. uu8 a Primũ enim au⸗ iat, poſtea cognita faiſatn 1 erratum meum. de fini— 4.au b, Simul inflaui:— piſto.34 bMonian Ft, — in Juo poßiim imagun 7 13 agnoſcere. de Som. u7 4
m. 27 2 ſco,nech 9 tum es d ſco, nec
nec n od dicis,&c- 42 de Orl.
4
69 Aà G
AGNVS, gni. de Nar. 73 b, Agnus inter pecudes aurea clarus
coma.& de Diu. uõ b, bis, de Sen. 39 a, Villa abunder porco, hœdo, agno. 8
AG O, 49. gero, traduco, agito. I. A.190 a, Quod agendum& faciendum eſt, non recuſo Epi.⸗ a, Hic quæ agantur, quæq;
acta ſint, ea te literis multo rum cognoſcere arbitror. de O- rat. 138 a, Sic omnia quæ fiunt, quæq́; aguntur acerrimè, le-
nioribus principijs natura ipſa prætexuit. de Off. 6 b, Sunt
qui ſtudio rei familiaris tuendæ ſuum ſe negociũ agere di- cant. Off. 70 a, Quid ſi pater fana expilet, cuniculos agat ad xrarium. de D. 100 a, Noſtri nihil in bello fine extis agunt, nihil ſine aufpicijs domi habẽt. At. 130 b, Te animo magno & forti rem iſtam agere exiſtimo. At. 197 b, Tuam in agen- dis reb. noſtris diligentiã amo. Ep. 244 a, M. Manneio impe
raui, ut coacto in unum locum exercitu, caſtra in Lycaonia
apud Iconium faceret: quod cũ ab illo diligenter eſſet actũ, ego in caſtra ad VII. Calend. Sepréb. ueni. Epi. 35 b, Quàm uellem Romæ man ſſſes: quod egiſſes profectꝰ, ſi,&c.
AGERE, moliri, tranſigere, contendere, curare. pro Mur. 143
b, Id, mihi crede,& agunt& moliuntur. Epiſt. 1 a, Res agitur per eoſdem creditores, per quos cum tu aderas agebatur. G F. 324 b, Ego mihi ipſt iſta per quem agam non habeo. nam conſici niſi per hominem peritum non poſſunt. de N. 34 b, Mihi enim, qui nihil agit, eſſe omnino non uidetur. de N. 32 b, Non ceſſans deus, nec quæ agit moliens cum labo- re operoſo ac moleſto. de Na. 16 b, Agere& moliri aliquid. Ne. 51 a, Cũ Egnatio de re tua uehementer egi, is grauiter ſe
acturum cum Aquilio confirmauit. Off. ib, Neque ſi tecum agas, neq; ſi cum altero contrahas. de Or. 93 a, Cum& per.
meipſum egiſſem,& per Brutum ſæpe tentaſſem. At. 254 a,
Is agit mecum accuratè multis uerbis, ut tibi reſponderem.
Att. 36 b,& 37 a, Cum hoc Pompeius egit,& uehementer e- git, cum diceret,&c. At. 53 b, Agere cum aliquo, ut aliquã rẽ ſuſcipiat. Epiſt. 25 b, Agere accuratè& prudenter de aliqua re. Att. 1 b,& Epi 230 b, Agere cũ aliquo de aliqua re. At. 264 b, Cũ aliquo de eadem re agere ſæpius. de Cl. 191 a, Qus ego cum Crailo ſępe egi, cũ eum uehementer hortarer,&c. Ep. 46 b, Vt adte ſcriberem, mecum egerunt. de Am. 96 a, Cum ſæpe mecum egiſſes, Attice, ut de amicitia aliquid ſcriberẽ. Qu. Fr. 298 a, Non horratione, neq; pręceptis, ſed precibus
tecs fraternis ago. de Or. 124 a, Neq; enim nunc id agimus,
ut explicemus,&c. At. 125 a, Dominatio quæſita ab utroque eſt, nonid actum, beata ciuitas ut eſſet. pro S. R. 19 b, Aliud agitur nihil, niſi ut,&c.& ibid. Hoc ſolũ hoc tempore pu- gnatur,&c. pro S. R. 20 b, Nil aliud hoc iudicio tẽtatur, niſi ut,&c. pro Dom 315 a, Nônne id agendum nobis fuit, ut ma teriem ſubtraheremus furori tuo?Off. 9 a, Qui tum cũ maxi mè fallunt, id agunt, ut uiri boni eſſe uideantur. Tuſc. 166 a, Sed quid neceſſe eſt, cum id agam, ne poſt mortem miſe ros nos putemus fore, uitam etiam afficere deplorando mi ſeriorem? Att. 139 b, Ego enim non iam id ago, ut proſpe- ros exitus conſequar. Epi. 52 b, Ego id ſemper egi, ne bellis intereſſem.
AGERE cum aduerbijs bene, mals, ato. idem ſignificantib. 5—* 2* 2 8
habere, accipi, tractariq ſigniſicat. de Am. 93 a, Cũ illo qui- dem actũ optimè eſt, mecum autem incommo dius. I. V. 162
b. Hèe conditio fuit aratorum, ut ſocum præclaròè agi puta-
rent, ſi uacuos agros Apronio tradere liceret. pro Seſt. 14 a, Preęelarè cum ijs agimus, quos pacatos eſſe parimur. J. V. 77 b, Qui hoc non perſpicit, præclarè nobiſcum actum iri. de Am. 97 b, Cum illo quis neget actum eſſe præclarè? Ep. 50 a. Hiſce temporibus non peſsimè cum ijs eſſe actum, quib. fine dolore licitum eſt mortem cum uita commutare. Epi. 73 b, Vt optimè actum cum eo uideatur eſſe, qui quàm le- uiſsima pœna ab hac republica diſceſſerit. I. V. 174 a,& 173 b. Cum ſenſerit populus iſtum,&c. intelliget ſecum actum eſſe peſsimè. IJ. A. 16 a, Secum malè actum putat. Item, Malè enim mecum ageretur, ſ;,&c. I. A. 263 b, Sed facilè eſt bene
agere cum ijs, à quibus etiam tacentibus flagitari uidea-
mur. Actum agere. i fruſtra conari& laborare, inanem ope ram terere, ludere operam de Am. uuz a, Prępoſteris enim u- rimur confilijs,& acta agimus, quæ uetamur uereri prouer bio. At. 139 a, Sed acta ne agamus, reliqua paremus. At. 153 a, Tu mallem, inquies, actum ne agas. Alias res agere. i. non at
tendere negligenter rem agere.)((Adeſſe animo. Epi. 254 a,
rad; facio me alias res agere, ne cõuicium Platonis audiã.
prs Qec. ²90 b, Vt facils intelligeretis eum non affuiſſe a-
nimo, eum ab illis cauſa ageretur: ſed tantiſper de aliquo
reo cogirtaſſe,&c. pro S. R. 28 a, Vique eò animaduerti iudi-
ces eum iocari, atq; alias res agere. Or. 205 b. Ridiculum, cu-
.
ins genera plura ſunt, ſed nunc aliud agimus. pro Clu. 55 b, Oppius aliud agens,& nihil eiuſmodi cogitans. pro Fl. 154. b, Quieſcant igitur,& me hoc in lucro ponere, atq; aliud a-
8 Zere patiantur, de Orator 4⁷ b, Atqui uides, inquit Anto-
—
Aà G 0 niug, cAm alias rès agamus, quam te inuiti audiamus, 65 &c. Tuſc. 16 8 a, Virtutem neceſſaridò gloria, etiamſiid tu nõ agas,conſequitur. Orat. 214, Quæ ſua ſponte, etiamſ id n5 agas, cadunt. de Clar. 186 a, Miror tam alids res agerepopu lum, ut ſit inſano inter diſertos locus. ad Her. 21 a, Vt res ex animo agi uideatur.
AGERE, circumducere, agitare. de Orat. 126 a, Magnauis
eſt earum ſententiarum arque eorum locorum quos agas
tractes; dicendo. I. V. 210 b, Hic nolite expectare, dum ego
hoc crimen agam hoſtiatim.
AGERE, diſceptare, decertare, dicere, litigare. pro Cec. 292
a, Omnino iam bene agis, à uerbis enim rece dis,& equita- teuteris. Qu. F.06 b, Non gladijs mecum, ſed litibus age- tur. pro Cec. 291 a, Quid agas mecum ex iure ciuili ac præ- torio, non habes. pro Mur. 132 a, Agere cum aliquo ex ſyn-
grapha. pro Qu. 5 b, Agere ex ſponſo. IJ. V. 2u a,& 220 a, Qui
hæcpalàm de ioco ſuperiore agere pro imperio ac poteſta te. Epi. 61 a, Ad III. nonas Ianuarias, cũ agere cœpiſſet, ter-
tio quoque uerbo orationis ſuę me appellabar. I. A. 239 a, Nunc quod agitur agamus. Q. F.06 a, Lupus egit cauſam agri Campani ſanè accuratè. Atric. 135 b, Nec ſuam cauſam agit, ſed publicam. J. V. 237 a, Videre quàm non inimico aniĩ mo ſim acturus. pro Cl. 52 a, Agere furti cum aliquo. de Or. n8 a,& Tuſc. 1do a, Agere cauſam aduerſarij, ut ille agar ſuã. pro Qu. 13 b, Ego experiri non potui. i. agere. Anteq. 195 b. Virtus mea me tacente, agit cauſam meam. Tuſc. 23 4 b, A- gere cum aliquo tabellis obſignatis. i. conuincere illũ teſti monio literarum ſuarum. de Orat. 8% b, Agere cũ aliquo le ge. Contendere cum aliquo interdicto. ad Her. 4 b, Agere iniur iarum cũ aliquo. ad Her. o b, Quod cum hęrede man- dati ageretur. de Or. 99 a, Cam miles domum reueniſſet, e- giſſetque lege in hęreditatem paternam. de Or. 98 b, Alter plus lege agendo petebat, quàm quãtum lex permittebat. de Or. 98 b, Alter iniquum putabat plus ſecum agi, quàm quod eſſet in actione. pro Mur. 129 b, Poſſet agi lege nec ne, pauci quondam ſciebant. Off. 64 a, Inter bonos bene agier. Off. 64 a, Ex fide bona agere.
AGERE, tractare,& tentare aliquid. At. 6 b, Eodem tempo
re aget prætor ad populum. de Leg. 192 b,& Ep.; b, Agere cum populo, aut cum ſenatu. de Leg. 186 a, Conſulibus eſto
cum patribus agendi. Art. 7 a, Conſul nihil agens cum rep.
In Var. z2 b. Agere cum plebe, Tribuni erat. Agi, id eſt, in di- ſcrimine uertari, in dilcrimen&periculum uocari. pro Pö. (, Agirur enim ſalus ſociorum, pro qua,&c. agũtur certiſ-
ſima populi Rom. uectigalia, aguntur bona multorum ci-
uium. de Am. 107 a, In quibus eorum aut de capite agatvr aut fama. de Fin. 76 b, Agitur magna res. J. V. 226 b, Aguntur iniurie ſociorum. I. A 213 b, Sed uos moneo, libertas agitur pPopuli Roma. quæ,&c. uita& fortuna optimi cuiuſque, quo,&c. autoritas ueſtra, quam,&c. de Orat. 126 a, Cum a- gitur ingenij noſtri exiſtimatio, pro S. R. 35 b, Tua quo- que res permagna agitur. Attic. 264 b, Attici permagna res agitur.
AGERE, exequh obire, tractare, repræſentare. de Cl. 164 b,
Cuům Cotta princeps adhibitus eſſer, priores tamen agere
Partes Hortenſium. Ibid. 193 b, Primas in cauſis agebat Hor
tenfius. i. principatum in cauſis obtinebat. Ep. 125 b, Dum
mihi pacis mãdata das ad Ceſarem, mirificum ciuem agis.
Pro Mu. 125 a, Ego has partes lenitatis& miſericordiæ ſem per egi libenter,&c. de Or. 129 b, Agere tragœdias. I. A. 233 a, Quorum alter commentatus eſt mimos, alter egit tragœ- diam. pro Qu. R. 43 a, Roſcius Ballionem lenonem cum a- git, agit Chæream.& ibi. Chæreæ perſonam pręclarè Ro-
ſcius in ſcena tractare conſueuit.& ibid. Imirare aliquem
in perſona alicuius. de Ora. i52 b, Nun quam egit hunc uer- ſum Roſcius eo geſtu quo poteſt. Epiſt. 22 a, Egiq́; omnes il los adoleſcentes, quos ille iactitat.
AGERE, emittere. Tuſc. 152 a, Nam& agere animam,& ef-
flare dicimus. pro Qu. R. 48 b, Eodem tempore& geſtum, & animam ageres. Epiſt. 123 a, Qu. Hortenſius cum has li- teras ſcripſi, animã agebat. de Ora. 1 a, Agere uocem. pro Cec. 29 4 b, Neminem ſtatu detrruſum qui non adhibita ui,
manu demotus,& actus præceps intelligatur. I. V. 225 a, A-
gere diem feſtum: id eſt, celebrare. pro Arch. i8 8 b, Hæc ſtu- dia adoleſcentiã agunt: id eſt, ducunt. de Sen. 78 b, Si octua- geſimum annum agetent. Tuſc. i5 4 a, Agere æuum in cœlos id eſt, uiuere. de Ora. 132 a, Aſellũ agas: id eſt, ducas. I. V. 77 a, Agunt eum præcipitem pœnæ: id eſt, impellunt. de Se. 78 b, Moderati ſenes tolerabilem agunt ſenectuté. i,traducunt. Tuſc. 229 a, Agere unum diem bene uel malè ex præceptis ſapientum: id eſt, uniuere& traducere. I. V. 270 a,& de Fin. 145 b, Agi in crucem: id eſt, tolli. Atti. 13 b, Agere gratias a- licui nomine alicuius. Epiſt. 226 b, Nero meus mirificas a- pud me tibi gratias egit.—
AGRAGIA-

ALGI-
3 1 3. 41,510 18 71 A 4 A₰△ 3 L 22 Arum gu 4 AGRAGIANAE portæ. L. Porta. alacriores ad maleficia futuros. Sic kilarie n. cetut Ci AGRARIVS,, um. Agraria facultas, 2 ad Att. Agraria lex Rul A LACR 11 As, t læticia. uſ.216 n5 h 363 dres Nhes. 411 4 9 li, Fam. Ceælij Agraria lex à Flauio Tribuno plebis uehe- turbationes, cupidita; auids Leu er aliqui SiDe lantac leedun menrer agitabatur, Att. lib. 1. Huic toti rationi agrariæ Se- inanis alacritas: 1d eſt,læticia gel jens non mu rn E erüt Wan 41 1 natus dbuerſabatur, ad Att. lib. 1. Ob eamq⅞́; cauſam aut a- ab amentia. de Di. 120 a, Galli uictores lalritare lerricia bQu rariam rem tentant, Offi. z. Agrarij, pro ijs qui agros cupie ad canendum excitantur. Br. n1, ss lerie ſenatr 83 dug lu ur. — ſubuenirent ſuæ inopiæ, ad Att.& 16. Alibi Agripe alacritas erat Att. 253 b, Addis mihi ſeri 8 1 a zeregre In 36 dub, tas appellat. Qui agrarios cõcitare conatus eſt, in Cat. Nõ Ant. 19 b, Frequentia ueſtrům(Tiritnae Ei ate mikhi Gm diu. ſolicitabit rurſus agrarios, 7 Philip... mam aftert defendendæ reipub. 18 ſnß 4, khet d he zatipoſ AGRESTI 8, ſte. quod ad agros pertinet, ruſticanum, incul- alacritas in uenãdo. Epi. 13 b, Qui Gmma un nansde— 14 de tum, aſperum, ſylueſtre. Tuic. 243 b, Quæ Barbaria India ua ſerit,& egregia animi alacrirtate abfuerit. Qu. F. 326 a, Opus lhs ſtior, aut agreſtiort contra R. 85 a, Ligures montani, duri eſt quadam animi alactitate. auodantem mec 8 n4 agreſtes. I. V. 253 b, Palmarum agreſtium mulritudo in Sici- ALARII milites. Epiſtol. 29 a,& ibidem, Quod autem meũ i 3 lia. pro Mur. 135 b, Aut in aliquo conuentu agreſtiũ. de Or. erat proprium, ut alarijs Tranſpadanis uti negarem, id etiã eled 875, Fera agreſtisq́; uita. Part. 237 b, Genus hominum indo populo ſe remiſiſſe ſcribit. nrtie ctum& agreſte. de Off. 26, Agreſtis& inhumana negligen- ALAVD AE, arum. legionis nomen. Att. 257 b, Antonius cum ſunqu tia. de Orat. 37 b, Ruſtica uox& agreſtis. pro Mil. 10⁸ a, Ser- legione alaudarum ad urbem pergit. I. A. 246 b, Huc acce- Kiij eni ui agreſtes& barbari. de Sen. 87 a, Agreſtis& furioſus do- dunt alaudæ, cæteriq. ueterani. I. 4. 196 b, Anteſignanos, g zub; minus. de Orat. 94 5, Quidam uultu motuq́; corporis uaſti manipulafes,& alaudas iudices ſe conſtituiſſe dicebat.& ge kini atque agreſtes. Att. 202 a, Iſto enim animo nihil agreſte, ni- 156 b, Legio alaudarum. Or. 167 hil inhumanum eſt. de Orat. 6 a, A principio clamare, a- ALB A, urbs. I. A. 184, 192. reuoca gteſte quiddam eſt.. ALBENSIS. ad Heren. 16. ltur ꝗ AGRICOLAIæ. pro Deiot. 148 b, Deiotarus diligentiſsi- ALBANVS mons. de Diuinat. 84 a,& de Diuin. 122 b.& Al- de tiper mus agricola& pecuarius habebatur. de Or. u12 a, Si de ru- banus lacus.. 1o 0b ſticis rebus agricola quiſpiam diſertè dixerit. pro S. R. 25 b, AL B ATV S, a, um.)(„Atratus. In Vatin. 35 a, Cum ipſe epuli alatim a Qui ſuos filios agricolas aſsiduos eſſe cupiunt. pro S. R.34 dominus, Quin. Arrius albatus eſſet. 8 tionesi H b, At ego agricola& ruſticus,&c. ALBESCIT Ht album. Aca. 26 b, Mare nunc quia à ſole col ret, qu àGRIGVL TVR A,⸗. cultura agri, cultio agri. de Or. 106 b, lucet) albeſcit& uibratuxꝗ. Kconr Si mandandum aliquid procuratori de agricultura, aut im ALBINVS, ni. de Clar. 171 b, Albinus, is qui Græcè ſcripſit etian n perandum uillico ſit. Offic.30 b, Omnium rerum, ex quibus hiſtorium... 3 teingra 1n aliquid exquiritur, nihil eſt agricultura melius,nihiluberi- ALBVM, bi. tabula uel matrix(ut hodie loquuntur) in qua ſarlotu us, nihil dulcius, nihil libero homine dignius. de Or. 106 b, nomina alicuius ordinis, uel res geſtæ breuiter notabãtur, b Qui Libri Magonis Carthaginenſis de agricultura. de Sen, 88 b, ut fieret populo copia. de Orat. uz a, Pontifex Max: res o- Kun &c 89 a, Heſiodus de cultura agri ſcripſit.& ibid. Nihil eſttä mnes fingulorum annorum mandabat literis, efferebat que nan regale, quàm ſtudium agri colendi. ibid. De laudib. agricul in album:& proponebat tabulã domi, poteſtas ut eſſet po- Aaas turæ,&c. de Pin. 90 b, Quinetiam agricultura, quę abhorret pulo cognoſcendi- poram ab omni politiore elegantia, tamen eas res, in quibus uerſa- AL B VS, a, um.)(Niger, ater. de Diui. no a, Quæ alba ſint, quę Ldarcd tur, nominibus notauit nouis. nigra dicere. Epiſt. 108 b, Quod quaſi auem albam uidẽtur 056 AGRIPET A,a. agri comperitor. de Nat. iõ b, In Samum paà- bene ſentientem ciuem uidere, Tuſc. 250 a, Democritus al- do ge ter Epicuri Neocles agripeta uenerat. Attic. 250 b, Agripe- ba& atra diſcernere non poterat. de Legib. ⁷9 a, Color al- bör al tas eiectos à Buthrorijs.& lib. 16, Agripetas conciſos. bus præcipuè decorus Deo eſt, cùm in cæteris, tũ maximè ALlBI AH, reclamantis interiectio. de Orator. 135 a, Ah, inquit, pa- in textili: I. A. 168 a, Qui albus ater ue fuerit, ignorans fratris 6. tres conſcripti, non ego mihi illum iniquum egerò, uerum filium prærerijt. dhina omnibus.“ ALCAE VS, cai. Poeta lyricus, de Nat. i7 a, Næuus in articulo 4 ram⸗ AIN. Attic. S8 a, Ain tu?& 9r b, Ain tandem? de Legib. 186 b, pueri delectat Alcæum. 3 lit Ain tandem etiam a Stoicis iſta tractata ſunt? Orat. zu a, ALE Ale. omnis ludus, in quo temeritas& caſus, non ratio dle Ain, pro ais ne.. nec conſilium ualet: qualis eſt talorum,& teſſerarũ. de Di. ATn AIO, a3. affirmo, dico, lo quor.)(Nego. de Diu 123 a, Quid er- 126 a,& I. A. 171 b, Homo nequiſsimus, qui nõ dubitaret uel 101 go, Aius iſte quando eũ nemo norat, aiebat,& loquebatur, in foro alea ludere, lege ea qua eſt de alea condemnatus. I. 8 diqnic &c. poſteaquam& ſedem,& aram inuenit, obmurtuit. de D. C. 106 b, In uino& alea, comeſſationes& ſcòôrta quærere. ALIEN 8 132 b, Aio te Aeacida Romanos uincere poſſe. de Finib. 79 a, pro Arch. 188 a, Quantum alij temporis tribuunt aleę, quã- Küohe Quaſi ego id curẽ quid ille aiat aut neget. Aca. 26 a, Vt neq; tum pilæ: tantum ego,&c. de Di. u b, Non perſpicitis ales lenat neget aliquid, neque aiat. de Off. 0 a, Diogenes ait, Antipa quandam ineſſe hoſtijs deligendis. aleam: id eſt, fortunam, Am n ter negat. de Orat. 130 a, Docebo ſus(ut aiunt) oratorem eũ,& caſum. Legitur etiam: Aliam quãdam uim.&c. I. A. 171 a, dae 9 quem,&c. Top. ꝛ24 b, Sunt etram ualde contraria alia, quæ Licinium de alea cõdemnatum colluſorem ſuum reſtituit, ALIEN appellantur negantia, ea aræogæſina Græci, contraria aienti- ut quod in alea perdiderat, beneficio legis diſſolueret. deom bus: ut ſi hoc eſt, illud non eſt. I. P. 94 b. Iſte Claudus(quo- ALEATOR Oru. J. A. 173 b, Domus erat aleatoribus referta. 14b dlie modo aiunt)pilam retinere,&c. pro Pomp. a, Aiunt, dicũr, in Catil. 109 a, Omnes aleatores, omnes adulteri,&c: I. V. ALIE dicitur, prædicant. de Arat. 24 Sa, Vt hominum fama eſt. Vt 24 2 a, Aleatoris Placentini caſtra commemorabuntur. At⸗ gente pPerhibent. in Ar. pro Fl. 154 a, Vt apparet, ut dicitur. pro fi. 224 a, Ab Aleatore u⁵ᷣos woAus. 1 V Lez. 1 156 a, Hic cornici oculum, ut dicitur. ALEI campi. Tuſc. 204. lonn AIV S,*h Deus quem Titus Liuius Allocutium uocat. de Dbiu. AL EATORIVS,/ um I. A. 174 a, Suggerebantur etiam ſæ) dijs a. I 123 a, Quid ergo? Aius iſte loque 41 S,uml. A. 735,Sußpersbanturetiaſh 1spe leenig 23 a, Quid ergo? Aius iſte loquens quando eum nemo no- damna aleatoria. lenig rat, aiebat& loquebatur,& ex eo nomen inuenit.&æibi. Aio ALETKRINAS, municipium. pro Cl. 26..n x). 21 Auentiarecdnſteraee eſt.& de Di. lib.1. ALETRIN ENSIS. pro Cor. 65.. ALIEN 2. ordo, ſeu turma equitum per translationem. Propriè ALE S;alitis. Üolucer. de Diu. 105 a, Aues quæ tum huc; tum il⸗ mente uere qua uolant aues. Offi. 42 a, Quo in bello te Pompeius luc uolant: alites, quę tum à dextra, tum aà ſiniſtra parte ca- cöellic de ndde Pye een de Di. 120 a, Galli cantu plauſuque pre- nant, oſcines. de Nat.§8 b, Aues,& alites,& oſcines, ut augu ceperit Kus eſt fug 2 18. 211 aond enim ueſter Axilla ala fa- kes nSgr app ellant. de In. 4 8 a, An gues ingentes alites iun- igal “.... cti iugo: e Nar. 48 a, Inde eſt ales auis lato ſub tegmine co perder 24, Bedat N ds⸗ d eus.& Alabandi populi. de Nat. 76 a, li. In Arat. Ales nuncius Iouis. ſtantia ALABAN 01 Tun Cdnlecpae unt. A IE A d ER, dri. de Diu. 90 a,& Att. 214 a, Alexander Ba dspro. AIABANDENSIS. Ep. z2 u, de Or 3 2 6 lönee mortuus.— Fadir ALABASTER ſtri. m 1p th 4. de Or. 95. 17,de N. 69. ALEXANDRIA,driæ. urbs. Att. 25 a, Cupio Alexandriam re taihili 710 ecium. L. Puteo. liquam⅞; Aegvptũ uiſere. contra Rul.;⸗ 41 dria, cun- nem ad ALACE RK. cris, cre.)((Perterritus. pro Cecin. 5 b, pro Mur. 136 C. Aele SyP Ip. lib ntra Rul. 74 a, Alex andria, cun 1 ade a, Catalina alacer atque lætus. Epiſtol. 69 a Alacres aninao AL 8 AeyenA p.lib.7. 8 olui. ſumne ſt,Legis eubimus. de Orat. 100 a Alacri& prõ- drinus. INY Sa, un. Contra Rul. 24.Rex Alexan- nn 1 to Oore& uultu atq. i. 3...— Iima k Lee“ 1a Ser, aese, ALENXIS, Alexids. Attici amanuenſis. Att. 106 b, In tuis quo- vandug alacrior ad tutandam remp. deDiu.95 bReſperitgue,& 3 fue Fdittoni⸗ Alssuideof 23u(Lers Atti. 100 a, Nam A- Tram uum alacrem lærus aſpexit. de 4, Oual„ r, I1 Al9 1, quod,&c. ENv Auem Jlantetenns, eſit alerds zp edetender. ker G 4p Hee frigeo. de Orat. 135 a, Sapiens, ſi algebis, tremes. telickus, tur, ut ex eo,&c. ad Heren. 15 b, Si huic ſitr lu Tuſc. 181 a.Algere.)( Aeſtuare. Epiſt. 125 b, Noſtri milites lenus a. 1 emiffum, multo⸗ facilè algere& eſurire conſueuerunt. 5 29)2 ¹

Jie kilar. ber aliau: zilla he n quid„1 ec r- nonm 9 di es alacrit te&. erü æ leric; Ktlcia
4 Anteſignanos,& le conſtituiſſe 6
1*,& de Diuin. ian b.& al. Varin. La 5½ Cum ipſe epuli b, Mare nunc quia à ſole col dinus, is qui Græcꝭ ſeript
ar hodie loquuntur) in qur es geſtæ breuiter notadätur, t. uz a, Pontifex Mar. res o- andabat literis eſferebathue
i domi, poteſtas ut eſſet po-
diui. no a, Qux alba ſint qut d quafi auem albam videtut Tuſc. 50 a, Democritus al. rat. de Legib. w a Coloral- ſ cum in cxteris, tü maximè arer ue fuerit, ignorans fratris
ſe Nat. a Næuus in articulo
temeritas& caſus, non ratio dralorum,& teſſerarũ. de Di. nſimus, quino duditaret uel aa eſt de alea condemnatus.! cſſationes& ſcorta Jurdee jtemporis triduunt: t,zu⸗ Di. us b, Non perſpicitis de endis. aleam id eſt fortunam, am quädam uim.&c. l. A.1* um colluſorem ſuum reſtitult, beneficio legis iiſolvere: 6, omus erat aleatoribus re
öres,omnes adulteri,&c:— 4. caſtra commemotabuntu.
Auf.
3 Suggere
. Pro Cl. ¹6.
.64 wail- 2 Aues güs un bus re. dextra tum hag augl ues,& alites) alites jun⸗
14, Angues ingen egmine co ales auis laro ſud tegn 13.
llerndethe .90 4,&
Att. 4*
73 3 A 3 L.
AL GIDV S,, um. frigidus. Orat. 2u1 a, Vos qui accolitis Hi- ſtrum duuium, atq; algidam,&c. algidam regionem ſcili- cet: ut Catullus, Algida loca, de Berecynt,
ALIA S, aliquando. de Orat. 124 b, Et ex ijſdem illis Ilocis
interdum concludere, relinquere aliàs, alioq́; tranſire. de Ora. in a. Itaq; illi alids aliud ijſdem de rebus iudicant. Or. 216 b, Quorũ deſcriptus ordo aliâs alia terminatione con- cluditur. de Di. 109 b, Sed hæc aliàs pluribus, nunc,&cc. de
Or. i b, Vt uterq; ueſtrüm eadẽ de re alias aliud defendat. de Diu. 132 b, Vt ijdem uerſus aliâs in aliam rem accommo-
dari poſsint. Ep. ↄ9 a, Sed plura ſcribam alids. Ep. 102 a, Sed aliàs iocabimur. Att. 3 a, Hoc ad re ſcribam aliâs ſubtilius. Ar. z10 a, Huic epiſtolæ quã tu mifiſti, reſcribam aliàs, nunc alijs malo. de Finibus 143 a, Ego uerò uolo in uirtute uim eſſe quàm maximam: ſed quanta ſit, aliàs, nunc tantum,&c. ttic. 54 a, Si unquam in dicendo fuimus aliquid, aut etiam ſi unquam aliàs futuri ſumus, tum profectò,&c. Atti. 259 a,
Alij enim ſunt aliâs, noſtriq; familiares fere demortui. Ora.
211 b, Alids ita loquor ut conceſſum eſt, aliâs ut neceſſe eſt, de Finib. 83 a, Nemo poteſt aliàs beatus eſſe, aliàs miſer. de Or. 162 b, Aliâs contentius, aliàs remiſsius. I. V. 100 b, Alids reuocabat, aliàs decernebat,&c. Tuſc. 216 b, Ex quo intelli- gitur qualis ille ſit, quem tum mo deratũ, aliàs modeſtum
& tẽperantem, alids conſtärem continentemꝗ; dicimus. de In. 60 b, Atq; hic item, ut in noſtra perſona licebit aliàs ſin-
gularim tranſire omnes argumentationes, aliàs ad parti- tiones ſingula genera referre, aliäs ab auditore, quid deſide
ret, quærere, aliàs hæc facere per compararionem ſuarum
&contrariarum argumentarionum. de Am. 10 2 a, Mutätur
etiam ſæpe hominum mores, alis aduerſis rebus, aliàs eta- 7. 4„.. 4—. N te ingraueſcenre. de Or. i0 6 a, Cum in eiuſmodi cauſis aliàs ſcriptum, alids æquitatem defendere doceamur. Acad. z a, b, Quibus de rebus& aliàs ſæpe nobis multa quæſita ſunt, & quondam in Hortenſij, qus,&c. de Sene. 87 b, Terra nun- quam ſine uſura reddit quod accepit, ſed aliàs minore, ple-
runque maiore cum fœnore. de Ora. 162 a, Geminatio uer-
borum haber interdum uim, Iepòôrem aliàs, de Cla. 177 b, Idq́; cùm ſæpe alids, tum apud centumuiros cognitum eſt. Off. 6 b, Cùm ſæpe aliâs, tum maximè bello Punico ſecun-
do. de Or. 88 a, Quorum pater& ſæpè aliàs,& maximè cen
ſor ſaluti reipub. fuit.
AL.IBI. Cum Cæſar præteriret, omnis armatorum copia,
dextra ſiniſtra ad equum, nec uſquam alibi, Acad. li. 4. nuſ- quam alibi.“ ALICVB uſpiam, uſquam. pro Flac. 161 a, Si te Craſsi agri
delectabant, hic alicubi in Cruſtumino, aut in Capenati
parauiſſes. 3 ALICVND E, ex alio loco. de Orat. 107 a, Alicunde arripere aliquid.& pro Cec. 293 b. Alicunde diſcedere.
ALIENATIO, Hoemw. defectio. Qu. Frat. 305 b, Subita defe-
ctio Pompeij, alienatio conſulum. I. A. 160 a, Tuamꝗ; à me alienationem ad ciues impios tibi gloriæ fore putaſti. de Am. 110 b, Statim alienatio diſiunctioq́; facienda eſt. Or. 210 aA,& de Leg. 193 b, Quibus uerbis ſacrorum alienatio fiat. ALIENATVS, ,um. abhorrens, alienus. ad Att. 260 b, Gau- leo mihi cauſam oblatam, in qua omnes ſentiant me ab il- lo alienatum. Art. 15 a, Animus alienatus& offenſus. LIENIGBNA, næ. peregrinus, alienus, exrernus, alia ex gente. pro Deio. 14 5 b, Homo longinquus& alienigena. de (g. 174 b, Deos alienigenas coli, confuſionem haber reli- gionum. Pro Cor. 59 b, Alienigenarum nos hominum ſtu- dijs atq; externa uirtute priuari. pro Fon. 280 b,& 284 a, A- lienigenas domeſticis anteferre. I. C. 133 a, Hoſtes alienige- næ.)(„Hoſtes domeſtici.
A LIENO, s. 4balieno, immuto, diſiungo, uendo, diminuo,
mentem meã ab omini ſtudio ſenſu q alicuius flecto.)(„Re- ccilio. In Verr. 231 a, Precio paruo, ea quæ à maioribus ac- ceperis uendere arq; alienare. contra Rul. 72 b, Alienare ue- ctigalia. contra Rull. 77 a, Venire ueſtras res proprias& in perpetuum à uobis alienari. Ep. 34 b, Maleuoli ignari con- ſtantie meæ conabantur alienare Ate uoluntatem meam. de Pro. 73 a, Quibus cum omnibus eadem reſpub. me recon ciliauit, quæ alienarat. Att. 15 b, Summũ erat periculum, ne ſi nihil impetrarent, à ſenatu alienarentur. Epi. 26 a, Homi- nem adoleſcentem non tam allicere uolui, quàm alienare uolui. Epiſt. 64 a, Qui& te nonnunquam à me alienarunt, & me immutarunt tibi. de Finib. 93 b, Simul atq; natum ſit animal, ipſum ſibi conciliari,& commendari ad ſe conſer- uandum,&c. alienari autem ab interitu, ijs q́; rebus quæ in- terttum uideantur afferre.
AIL.IE NVS, a, un. remorus, auerſus, diſcrepans, abhorrens,
relictus, alienatus.)(Suus. In V. 121 b, Letilius homo non a-
lienus literis. Off. 5 b, Diffcilis eſt cura rerum alienarum. Ep. 29 a, Sin ille Ams eſt alienior, nihil cibi literæ meæx pro-
4/
A I- 4 derunt. pro Mur. 137 b, Cato à Murena nulla re Taccam a⸗ 4 11 alienatas. pro De. 147 b, Cum is àte animo eſſet alieno. de Am. 101 a, Ab altero non alienos animos habemus. pro S. R. 41 a, Non uereor, ne quis alienum me animum habuiſſe à cauſa nobilitatis exiſtimet Epi. 73 a, Non putaui eſſe alienũ inſtitutis meis, hæc ad te ſcribere. Quj. de Pet. 205 a, Tamen amore noſtro non ſum arbitratus alienum hæc ad te ſcri- bere. Ep. 181 b, Sum admiratus te, quicquam à me cõmiſſum quo d eſſet alienũ noſtra amicitia, credidiſſe. de Di. 98 a, Ne que hoc dij alienum ducunt maieſtate ſua. de Pro. 72 b, Se alienum mihi uidetur dignitate imperi)j, quo,&c. Epi. 52 a, Quæ non aliena eſſe ducerem à dignitate tua. de Pinib. 51 a, Quis alienum putet eius eſſe dignitatis quam mihi quiſc; tribuit, quid in omni munere uitę optimum& ueriſsimum ſit exquirere? Ep. 182 a, Quo nec mihi grauius quicquã po- teſt eſſe, nec àte alienius. pro Plan. 259 b. Id ab hoc alienum eſt. Atti. 252 b, Nauigatio labor alienus ab ætate noſtra. pro Ce. 280 b, Id dicit quod illi cauſe maximè eſt alienum. Epi. 14 a, Tantum enitor, ut neq; amicis, neq; etiam alienioribus deſim. Epi. 34 a, Vt ruum factum alieni hominis,(ut leuiſsi- mè dicã) meum uerò coniunctiſsimi,& amiciſsimi eſſe ui- deatur. pro D. 227 a, Homines alieniſsimi à P. Clodio: id eſt, minimè coniuncti,& propinqui. de Finib. 2 a, Epicurus in Phyſicis totus eſt alienus.)(.(Suus. ALIMENTARIVS, A, um. Ep. u16 a, Lex alimentaria. ALIMENTVM, u. nutrimentum. de Vn. 198 a, Nec uerò mundus deſiderat alimenta corporis.. ALIO' in alias terras. At. lib. 9, Ex illius ſermone ſtatuam, Ar pinùmne mihi eundum ſit, an quò aliò. de Orat. 9ↄ6 a, Sed ſi placet, ſermonem aliò transferamus. prb Cl. 30 b, Tamẽ uo cat me aliò iãdudum tacira ueſtra expectario. I. V. 104 a, L. Domitius aliò reſponfionem ſuam deriuauit. de Ein, 7ab, Appellet hec deſideria naturę, cupiditatis nomẽ ſctuet 4lio. AL.IO QYp alioquin, aliàds. Or. z2 1 b, Quorum ab oratoris iudicio delectus magnus adhibebitur, alio qui quomodo ille in bonis herebit& habitabit ſuis? 4 ALIO QVIM, alioqui, cæteroquin. Orat. 204 b, de Le. 128 b, Minima olim iſtius rei fuit cupiditas, alio quin multa exta- rent exempla maiorum. ALIFANVSager. contra Rul, 79. pro Pl. 263. ALIPHE RA urbs. At. oo. 3 ALIPTES, t«. unctor. Ep. 13 b. Sed uellem non ſolum ſalutis meæ quemadmodum medici, ſed etiam ut aliptę uirium& coloris rationem habere uoluiffent.
lienus fuit. pro Pl. 261 a, Allicere uoluntates alienas: id eſt.,
ALIQVANDO, alids, nonnunquam, interdum, quodam
tempore, tãdem, aliquo tempore. At. 195½ b, Velim aliquando puerũ uiſas. pro Cęl.39 b, Quis bonis uiris quodam tẽpo- re cõiunctior? quis ciuis meliorum partium aliquando? A- ca. 4 a, Num hęc ex ullo audiuiſti aliquando? pro Ce. 187 b, Magis opportuna opera nonnüquam quàm aliquando fi- deli. Ep. 64 a, Et te nonnunquam àme alienarunt,& me a-
liquando immurarunt tibi. Off. 29 a, Et maximè ſi aliquan-
do alio domino ſolita eſt frequentari. pro Mil. u4 b, Erit il- lud profectò tempus,& illuceſcet aliquando ille dies, cum tu,&c. de Ar. 254 b, Sit diſcordiarũ finis aliquando. de Or. 96 a, Et noſtro more aliquãdo, nõ rhetorico loquamur, pro Quin. 7 b, De controuerſijs uult dijudicari ſerò, uerùm ali- qusdo tamen. pro Qu. i7 b, Spes eſt hũc miſerum aliquan- do tãdem poſſèe conſiſtere. pro Fla. 146 a, Sed ſi fortè ali- quando beneficij huius obtrectator extitiſſet,&c. de Or. 92 b, Non deſpero fore aliquem aliquando, qui,& c. Ora. 212 a, Aliquando, idq; ſerò mihi extorta ueritas eſt. ALIQVANDIV, Hatis diu, aliquando. Acad. 41 a, Nam Ari- ſtum Athenis audiuit aliquandiu.& Attic. 29 b, pro Cl. 22 ALIQVANTVLVM, paululum. de In. 65 b, Et denatura licet aliqnantulum ducere ſuſpicionis. ad Her. 26 b, In me- dio cri figura uerſabirur orario. ſi hęc aliquantulum demi- ſerimus,&c. pro Qu. 3 a, Cum æris alieni aliquantulum re- lictum eſſet. de D. 95 b, Cum aliquantulum progreſſus eſ- ſet. de Amic. 104 a, Aliquantulum deflectere de ſpacio. ALIQVANTVM, paulpũm, nonnihil leuiter, pauliſper, ne- ſcio quid, aliqua ex parte. Par. 119 a, Auri nauem euertat gu bernator an paleæ, in re aliquantum, in gubernaroris inſci- tia nihil intereſt. Ep. 5¹ a,& 69 b, Lectis tuis literis aliquan- tum acquieui. At. i11 a, Aliquantum animt uidetur nobis at- tuliſſe Labienus. pro Syl. 177 b, Cincius profectus eſt ali- quanto ante furorem Catilinæ. Epi. 143 a, Non modò non contra legẽ, ſed etiã intra legem,& quidem aliquanto. Atr. 83 b, Literas tuas minus paulò expecto, quàm ſi Romæ eſ-, ſes, id eſt, aliquanto minus. de In. 81 b, Poſtea aliquãto ipſos quoq; tempeſtas uehemenrius iactare cœpit. ALIQVID, aliqua, uel ulla pars.)(.nulla pars. pro De. 180 — d a, Nihll

*
e
—
— ————
—
—— ———
—y
A L.
a, Nihil à me arbitror prætermiſſum, ſed aliquĩd ad extre- mam cauſæ partem reſeruatum: id autem aliquid eſtte ut planè Deiotaro reconcilier oratio mea. Offi. 41 a, Qui cui- iam furatur aliquid. pro Deiot. 151 a, Ne tibi illum ſuccen-
ſere aliquid ſuſpicere.. ALIQVIS, qua, quod. quidam, quiſpiam, aliquiſpiam, ullus, nönullus, unus aliquis, non nemo, aliquot, partim, paucus, quis. I. V. 134. b, Eſt conſuetudo Siculorum, ut nonunquam eximant unum aliquem diem aut ſummum biduũ ex men- ſe. pro Mar. 134 a, Neq; enim culpa tua eſt, fi te aliqui timue- runt. de Ora. 109 b, Bene dicere non habet definitã aliquam regionẽ. At. 47 b. Meq́; ut facis, uelis eſſe aliquem: quoniam qui fui, eſſe non poſſum. Att. 120 a, Nullus priuatorum do- lorbonorum erat aliquis, ſed hebes. I. V. 192 b, Alicuius facti ſi non bonam at aliquam rationem afferre. pro Lig. 140 a, Atq; is tamen aliquis Ligarius non fuit. de N. 45 b, Cũ ma- chinarione quadã moueri aliquid uidemus. Off. 41 a, Con- fugere ad unum aliquem uirtute præſtantem. pro Cluent. 57 a, Atque iſtam ipſam quæſtionem dicire, quis obſignauit:
aliquid omnium generum atque artium conſequuntur. de Leg 187 a, Puto poſſe& quidem aliquem de tribus nobis. pro Cec. Aliquis de familia. Bpi. 187 b, Sed geſta res expe- ctatur, quam quidem aut iam eſſe aliquam, aut appropin- quare confido. de Orato. 93 b, Quid mihi tanquam alicui Græculo quæſtiunculam ponitis? de Or. 121 b, Timidè tan- quam ad aliquem ſcopulum libidinis, ſic tuam mentem ad philoſophiam appuliſti. Academ. 9 b, Illos,&c. quafi deſpe- ratos aliquos relinquamus. de Fin. 77 b, Leonides, Epami- mondas, tres aliqui aut quatuor. Att. 208 b, Quo die has da bam, expectabam aliquem meorum. At. 203 b, Etſituæ lite- ræ recte ſperare iubent, tamen expecto recens aliquid. Tuſ. 494 a, Num aliquod quodpiam me mbrum tumidum ac tur gidum non uitioseè ſe habet? Att. 20 8 b, Nunc eadem illa, quid Brutus cogitet, aut ſi aliquid egit,&c. Am. uz c, Si ali- quis,&cc.&, Si aliquid, uz a.. ALIOVOT, numerum ſignificat, nec uariatur. Atti. 147 b. A= liquot ſunt anni, cum uos duos elegi, quos præcipuè cole- rem. de D. 135 a, Aliquot lomnia uera, inqutt Ennius, ſed o- mnia non eſtneceſſe. de Vn. 105 a, Diſciplina Pythagoreo- rum aliquot ſecula in Italia Siciliaq́; uiguit. Epiſt. 103 b. Ac- cepi à te aliquot epiſtolas uno tempore. ALIOVOTIE NS, uel aliquoties, aduerbium numeri. pro Quin. a, M. Iunius, qui hanc cau ſam aliquotiens apud te e- 1 ſt. de L. 171 a, Aliquoties iam iſte locus à te tactus eſt pro Font. 281 a, Quod ego profectò non crederem, niſi aliquo- tiẽs ex ipſis accuſatoribus audiſſem, cum præciperent,&cc. ALITE R, ſecus, alio pacto, alio modo, non eodem modo, nõ perinde. pro D. 219 b, Quod certò ſcio aliter eſſe. Att. 259 a, Ne ſim ſaluus, ſi aliter ſcribo ac ſentio. Offic. 63 b, Sed ali- ter leges, aliter philoſophi tollunt aſtutias. Att. 260 a, De Antonij itineribus neſcio quid aliter audio, atque ut ad te ſcripſeram. Or. 219 b, Tantum; abeſt ne eneruetur oratio cõpoſitione uerborum, ut aliter in ea nec impetus ullus, nee uis eſſe poſæit. pro D. 219 b, Proinde quaſi iſti de illo, aliter atq; ego exiſtimo, ſentiant. pro Dom. 24: b, Omnia aliter ac uos in monumentis habetis, pronunciauit. Ep. 92 b, Sed ta- men aliquid uidebimus in quo ſit ſpes: aliter quidem non modò non appetendum, ſed etiam fugiẽdum puto. de Am. 110 a, Aliter enim amicitię ſtabiles permanere nõ poſſunt. ꝓ R. P. 127 a, Si qui in prędones inciderint, aliter quidpiã coa- cti faciãt. i. turpiter uel indecors. Att. 93 b, Quo maiorẽ ſpẽ habeo nihil forè aliter ac deceat. At. 65 b, Aſſentior, fieri non potuit aliter, de Diuinat. 135 b, Cum eadem ſomnia,& alijs aliter euadant,& eiſdem non ſemper eodem modo. ALIVNPE, ex aliolloco, uel ex alia re. pro Lig. 137 a, Cum id neq; per te ſcires, neq; aliunde ſcire potuiſſes. Epiſt. 69 b, Aliunde pendere. de Or. u12 a, Hic niſi domeſticis ſe inſtruxe rit copijs, aliunde dicendi copiam petere non poſsit.& ibi. Aliunde aſſumptum bonum. Ora. 204 a, In alienis aut trãſ- latum, aut factum aliunde, ut mutuo. ALIVS, alia, aliud. non idem, reliquus, cæteri, præterea, alter. de In. 63 a, Cum communiter quędam de omnibus præcipi poſsint, ſeparatim tamen ſunt aliæ cuiuſq; generis,& diuer ſæ præceptiones. de Fi. 13 0 b, Sed naturas eſſe diuerſas, ut a- liud equo ſit natura, aliud boui, aliud homini. de D. u4 b, Si eadem hora aliæ pecudis iecur nitidum atq; plenum eſt, aliæ horridum& exile. de N. 5o b,. Quibus beſtijs eratis ci- bpus, ut alius generis beſtijs ueſcerentur: aliàs, Alij generis. Nã alij& aliæ in genitiuo apud Cic. repertum eſſe, teſtis eſt Priſc. lib. 6. Epiſt. 168 b, Nos ab initio ſpectaſſe ocium, nec quicquam aliud à libertate communi qußęſiſſe, exitus decla- rat. Tuſ. 160 b, Ita nihil aliud eſt diſcere, niſi recordari. de L. 158 b, Aliud ex alio quærere. Epi. 138 b, Me quotidie aliud ex
——
——
—
unum aliquem nominate, de Orat. 112 a, Multi ſine doctrina
1*
————„————————y 1 34*——— 8
A L 76 alio impedit. Or. 200 a, Aliud alijs uidetur optimũ-. Ep. 107 a, Habes Sardos uenales, alium alio nequiorem. hic Alius de duobus dici uidetur. Qu. F.z21 b, Multa in epiſtolam con jeci, aliud alio tempore- de Di. 126 b, Orbis unãquanq; par-
tar Kal: tem aliam alio modo mouere atq; immutare cœlum.& ali-
bi: Signa lia alio in loco lachrymantes intuebantur. Attic.
260 b, Sed ut aliud ex alio, mihi non poteſt dubium, quin,
&c. At. 14 4 b, Nec unquam aliud ex alio peccare deſtitit. I.
V.80 b, Hic tũ alius ex alio parta,&c. pro Seſt. 19 b. Omnes
certatim alius alio grauius atq; ornatius de mea ſalute di- xerunt. At. 200 a, Accepi epiſtolas tuas aliam alia iucundio- rem. de Or. un a, Itaq; illi aliàs aliud ij ſdẽ de rebus indicãt.
de Diuin. 96 a, Simia omnia diſturbauit,& aliud alid diſsi- pauit. Or.216 b, Quorũ deſcriptus ordo aliàs alia termina- tione concluditur. de 85.126 a, Vt nihil inter ipſos ab alijs ad alios manare poſsit. de D. 131 b, Vt ijdem uerſus aliàs in aliam rem accõmodari poſsint. Or. 303 b. Kes alio atq; alio elata uerbo. Or. 203, In alio ponitur, aliudq́; totũ eſt utrum
oportere an decere dicas. Orat. 217, Cùm aliud uideatur eſſe numerus, aliud numeroſum, quid interſit. pro Cæl. 38 b, A- liud eſt malè dicere, aliud accuſare. de Or. 106 b, Aliud eſt eſ- ſe artificem,&c. aliud non eſſe hebetẽ,&c. de L. 166 b, Vide- tisne quãta ſeries rerũ fit, atq; ut ex alio alia nectãtur? Tuſc. 242 a, Cauſæ aliæ eis alijs aptæ,& neceſsitate nexæ. de Or. 98 b, Aliquem ita labi ut alijs miſerandus, alijs irridendus eſſe uideatur. Fôdem 104 a, Sed aliud quiddam lõgè aliud. Craſſe quęrimus. Atr. 18 b, Aliud tu honeſtum in hac cauſa iudicas, atq; ego exiſtimem, de Or. 162 a, Alia dicere ac ſigni- ficare. Sal. in Cic. 271 b, Aliud ſtãs, aliud ſedẽs, de rep. ſentis. de L. 172 a, In alijs rebus uerſor arq; tu. Eodem 105 a, Tan- tum dico aliud eſſe aliud atque hoc. Eodem uu b, Quicd ſit quare alij melius quàm alij dicant. de Or. 149 a, Virtus ha- bet plures partes, quarum alia eſt ad laudationem aprior. I. V. 206 a, Siciliæ cum eſſem, ſic ab omnibus audiebam, tam te has phaleras à Philarcho Centuripino abſtuliſſe dicebär, quaàm alias item nobiles ab Ariſto Panormitano, quàm ter- tias à Cratippo Tyndaritano. Topic. 228 a, Comparatio- num duo genera ſunt, unum de eodem& alio, alterum,&c. & ibid. b, Huic generi finirimum eſtillud, quod appellarĩ de eodem& altero diximus. de Som. 128 b, Alios, reliquos, cæteros, idem, de Orat. 14 9 a, Alia& bona,& mala uidentun Stoicis,& cæteris gentib. pro Cec. 295 b, Non alia cauſa eſt æquitatis in uno,& in pluribus. de Off. 64 a, Alia cauſa eſt eius qui calamitate premitur,& eius qui res meliores quæ- rit. pro Cæ. 52 a, Lux longè alia eſt ſolis,& lychnorum. Att. 165 a, De puero aliter ad te ſcripſit& ad matrem. Orar. 220 b, Aliud mihi ac tibi uideri poteſt. pro Pl. 269 a, Nec erit hæc alia ratio Plancio ac Laterenfi. Item alibi, Cùm alia di- cuntur ae ſentias.—
ALIVSMO DI. de Inu. 64, Nam opinio dupliciter facit ho- mines:cum aut res aliuſmodi eſt, ac putatur: aut nõ is euen- tus eſt, quem arbitrati ſunr. 1
ALLABOR ru. labor, fluo. de Diu. 120 b, Et humor allapſus extrinſecus, ut in tectorijs uidemus, auſtro ſudorem imi- tari poteſt..
ALLECTO, s. prolecto, allicio, inuiro blandè. de Senectk. 39 a, Ad agrum fruendum non modò non retardat, uerum- etiam inuitat atq; allectat ſenectus. de Am. u1 4 b, Qui ipfi il- lam allectant& inuitant: id eſt, aſſentationem.
ALLEGA TIO, onis. priuata quædam legatio. I. V. 103 b, Cùm ſibi omnes ad iſtũ allegationes difficiles, omnes adi- tus arduos ac potius intercluſos uiderent. Lege Expugno.
ALILEG O, ss. lego, mitro. I. V. 106 b, Petit à me Rabonius,&
amicos allegat, facilè impetrat. Epi. 247 a, Extremum illud eſt, ut philoſophiã ad te allegem.& 249 b, Allegarem ad te illos,&c. pro S. R. z2 b, Homines nobiles allegat ijs, qui pe- terent, ne ad Syllam adirent. Qu. F. 306 a, Sed idem Nerius iudex edidit ad allegatos Cn. Lentulam,& C. Cornelium.
ALL. E GORIA«. Or. z05 b, Iam cũ fluxerunt continuæ plu res tranſlationes, alia planè fit oratio: itaq, genus hoc Grę- ci appellant adavyopiuvnomine rectè: genere melius ille, qui iſta omnia tranſlationes uocat. Attic. 35 a, Si erunr miha plura ad te ſcribenda, aauοοiaνꝭν obſcurabo.
ALLEVAMENTVM, u. pro Syl. 179 b, In aduerſis fine ul⸗ lo remedio atq; alleuamento permanere.
ALLEVA TILO, onuws. alleuamentum. Ep. 126 a, Et ſi tot tan- tisq́; rebus urgemur, ut nullam alleuationem quiſquã non ſtultiſsimus ſperare debeat. de Ein. 57 a, Vt doloris diutur- nitarem alleuatio conſoletur.
ALLEVIO, as. deln. 57 a, Reprehenſio eſt, per quam argu- mentando aduerſariorum confirmatio diluitur, aut infir- matur, aut alleuiatur. alids, alleuatur,& fortafſe rectius ele- uatur. uide Eleuo.
ALLEV O, as, louiorem facio, lenio, mitigo, de Clar. 166 a,
Quod
lienare mentes beneud mines tes alie beneuc Regum mileric endum potet b neeo) ad mag ad nolt benign⸗ Ocub gies la 4, Ql nec del hune iniurij tu eit ALLID busm. ALLIG Amic.! cantib natum ALLIG riter,n Neo. u ttaloll ciuitat R P. nn pro bia Haccu ad pali qui cul ligare.
ALLIN
tut his ALLOI initim ta, Vo 75 b,0 ALLO Tenu ALLV re. de tas ſin
AILV
moni. b.ltai.
b, Cun
3 3, kluu ALLVV cumlun LMO,, dum. d
nmnone(
ALMVS
nio. In A1 0,14.
cund, CG nimante pecunia ce alun dur& Ce eum no 10 reg cc Par. a iple con

. „al ud hes enod zal 117, Cuͤm 8 Arü eibumm id interfit dad scttare lre. de Oraa, Lalzba. K.de Or. 106 b Aliud ederẽ, Sec deL. 6— d Ec. deL. 166 b, Vide tex alio alia nectätur Tuſa neceſsitate nexæ. de Or nilerandus, alijs Arridendus d aliud quiddam lõge at ud tu honeſtum in hac cauſa Or.167 2, Alia dicere ac ſigni in, aliud ſedẽs, de rep. ſeuti arq; tu. Eodem 1052, Tan. t boc. kodem unb, Quidſi ant. de Or.149 a, Virtus ha. 24 landanonem aptior.l. ab omnidus audiedam, tam nturipino abſtuliſſe dicedät, ſto Pano rmitano, quam ter⸗ opic. uu1 a, Comparatio. eeodem&alio, alterum,&c. um eſtillud, quod appellari e Jom. 123 d, Nlios reliquos, ha& bona,& mala uidentut Cec. 29½ b, Non alia cauſaetd
X eius qui res meliores qux- 2 1
a eſt ſolis,& lychnorum. Att.
Apüt& ad matrem. Orat. uug
pteſt. pro Pl. 269 a, Nec end cenfl. Item alibi, Cam alia di-
m opinio dupliciter facit ho- ekb, ac putatur:aut uO ¹s cuem-
Diu.10 b, Ethumorallapſus demus, auftro fudorem iml-
cio, inuito plandè. de Senect.
2 modd non retardat, uerum- eKtus. de Am. u4 b,Qui ipfiil⸗ eſt alfentationem.
adam legatio. I. V. 10z b.
1.
afüciles zadi⸗ anones diffciles, omne
2 xpu n0. „z uiderent. Lege Expug
106 b, Petit â me Rabonius 1 F 4.247 Ertremumilud . o b, Allegarem adts at ijs, qul pe-
1
aeg Re nodue 4˙8— Qu. F. 306 3 gedidem Nerlus
1 1. 10* 3 um C. Cornelium. Lentuluunn„ 1 1.1 Aurerunt continuæb 4 ulen
lam— genus hoc Gr
8 zcio:ach 5 lje 4 re melius! 1 “
4
1 l 4,5 erunt min
4 Huers fneul⸗ 2 b maduert 1 1 permanefe. Etttot tal⸗ ““ Ep. u6 ³ 4. non entunmn n auilquà ationen 14. diutur m*ems Jolorls 2 r a ver qu am arpu- .„ſio eſt pe¹ 1 iohr- prehen zzeur, auti 39 accaſle rectius ele- 44 1 X tont 93 Cla.584 90 de 1 od tenio, M-
ALLIENSIS,6. At. 137 b, Allienſis pugna. ALLICIO, cw.. allecto, inuito, capio, capto, prolecto, traho,
lienare nolui. de Ora. 87 b, Dicẽdo tenere hominum coœtus,
poteſt, ne metus quidem A foèdiſfsimis factis poteſt auoca- rc. pro Mu. 142 b, Nulla re allici mentes hominum oportet
ALLIDO, da. Qu. Pr. u1 b, Dänationes inimicorum, in qui-
ALLIGATV 8, a, um. aſtrictus,& colligatus.)(. Solutus. de
ALLOBRO X,g. uulgd Sabaudienſis. Galli ſunt Heluetijs
„7 A I b à IT
uodaliqua ex parte ſolicitudines alleuaret meas. At. 19% hi f uu 8 lb dor tecum abſens. de Am 105 aorten9 M daralere moihau Aefttäre ut noteb, Serd jectimus 8, n.„Amicit quem per annos decem aluimus contra nos. de Cla. 167 a:
res aduerſas partiens communicansꝗ; leuiores facit. Attic. Intraq́; parietes aluit eam gloriam,&c. pro Cec. 287 a Eb 3 98 a, Acaſtus quæ uellem de alleuato corpore tuo nuncia- tius iſte Cęſenniæ niduitate alitur. de In. 82 b Aler⸗ ali 1d uit. pro S.R. 20 a, Hoc onus, ſi uos aliqua ex parte alleuabi-& maius facere. pro Mar. 135 b, Illa eſt uita tua Cæſar du⸗ tis, feram ut potero. uigebit,&c. quã poſteritas alet. I. C. 116 b, Memoria ncltra Quirites, noſtræ res alentur, ſermonibus creſcent,&c. de A- ito, capio, capt mic. uns b, Sed nec illa extincta ſunt, alunturq́; potius& au- duco, attraho, induco, excito, titillo, illicio, obſeruo, ſeruo. gentur cogitatio& memoria. Offi. 2z1 b, Hominis mens di- de In. 82 a, Eſt quiddam quod ſua ui nos alliciat ad ſeſe, nõ ſcendo alitur. I. C. 103 a, Qui ſpem Catilinæ cum mollibus emolumento captans aliquo, ſed trahens ſua dignitate. de ſententijs aluerunt. pro Seſt. 27 a, Quorum effrenatus furor Or. 135 a, Eum qui audit permulcere atq; allicere. Epi. 26 a, alitur impunitate diuturna. Or. 200 a, Ab hac& uerborum Hominem adoleſcentem non tam allicere uolui, quàm a- copia alitur. de In. 42 b, Dicendi aſsiduitas aluit audaciam. enol b 1s, de N. 49 b, Vapores, quib. altę renouat æd; ſtellę, arq; omnis mentes allicere. pro Mur. 14¹ b, Cato negat uerum eſſe, allicti æther, refundunt eoſdem. pro Pla. 276 b, Locus ille mutus, beneuolentiam cibo. Qu- de Pet. 213 b, Hoc& tenentur ho- ubi quiſque alrus aut doctus eſt. de Cl. 168 a, Vrbs in qua na mines Romæ,& alliciuntur. pro Pl. 261 a, Allicere uolunta- ta& alta eſt eloquentia. Epi. 79 a, In ea urbe es, ubi nata&
alta eſt ratio& uitæ moderatio.
tes alienas, retinere partas. I. V. 273 a, Nullis noſtris ſtudijs beneuolentiam illorum allicere poſſumus. pro Pom. 8 b, PES, pium. montes altiſsimi Galliam ab Italia diſtermi-
„— 4 1 3 1.„„—,... 1 Regum afflictæ fortunæ facilè multorum opes alliciunt ad nantes. de Pro. 76 a, Alpibus Italiam munierat antè natura, miſericordiam. de Am. 10 a, Virtus allicit homines ad dili-&c. Ep. 172 b, Antonius Apennino alpibusd; ſe tenet. I. P. 79
endum. I. A. 18 2 a, Si te laus allicere ad rectè facidum non a, Vallũ alpiũ cõrra aſcenſum tranſgreſsionemꝗ; Gallorũ.
I, A. 201 b, Vt eius furorem ne alpium quidem muro cohibe- re poſſemus. I. C. 119 a, Hoc malum manauit non ſolum per ad magiſtrarum mandandum. Off. z6 b, Hominum ſtudia Italiam, uerm etiam tranſcendit alpes.
ad noſtras urtilitates allicere& excitare. Off. 42 b, Oratione AI. SIVM, ſij. oppidum Thuſcorum. Att. 21.
benigna multitudinis animos ad beneuolentiam allicere. AL SIENSIS ager, ab Alſio dictus. pro Mil. mm b, Ppeium
OR b, 2 a, Omnis uirtus nos ad ſe allicit. de Di. 98 b, Ma- ut uideret? ſciebat in Alſienſi eſſe procul inde.
gues lapis eſt, qui ferrum ad ſe allicit& trahit. Tuſcul. 149 AI. SVS, a, um. frigidus. Qu. Fr. 319 a, Iam aaedvrugie nihil al- a, Qui cogitariones ſuas nec diſponere nec illuſtrate poſsit, ſius, nihil muſcoſius. Atti. 59 a, Antio nihil quietius elt nihil nec delectarione aliqua allicere lectorem. Ep. 16 a,Cum in alſius, nihil amcœnius.
7 8 111„„. 1.. 1 8 5 hnune ſenſum,& alliciar beneficijs hominum,& compellar AL TARE, ru. ara. Antequam. 196 b, A deorum quondam
iniurijs, facilè patior,&c. de Fi. 71 b, Ea uoluptas quæ in mo- altaribus impiam manum ciuium rémoui. I. C. 102 a, A' cu- tu eſt,& paruos allicit& beſtias. ius altaribus ſæpe te ad necem ciuium tranſtuliſti. de Ar. 245 b, Ab altaribus religiofiſsimis fugatus.
bus, me perlubente, Seruius alliſus eſt. i. Iæſus, uel impegit. AL.T E', ſublims. I. A. 165 b, Altè extollere manum. Tuſc. 235 b, Altè à terra.& de N. 51 b, Tollere ſe à terra altius. Or. 204
Amic. 104 a, Ne exiſtiment ita ſe alligatos, ut ab amicis pec- b, Cum uerbum aliquod alrius transfertur. de Ar. 251a, cantibus non diſcedant. pro Do. 221 b, a, Ybi per ſuum tribu Tollere tectum altius. de S0. 130 a, Altè ſpectare atque a0 natum Cæſaris actis alligatus teneretur. cœlum contueri. de D. uno a, Cum terra araretur,& ſulcus ALL.IG O, as. deuincio, aſtringo. At. 3 4 a, Cedendum eſt cele altius eſſet impreſſus. I. V. 70 a, Indignum uidebatur ijs qui riter, ne forrè qua in re impediar at que alliger. de Ora. 159 a, altius perſpiciebant. Orat. 205 b, Altè enim cadere non po- Neq; uerba alſigata fint, quaſi certa aliqua lege uerſus, neq; teſt: id eſt, ex alto. 4 ita ſoluta ut uagentur. Attic. 33 a, Cum uideas uoluntatem AL TE R,, um. Tuſcul. 154 b, Agricola ſerit arbores, quæ alte- ciuitatis ſolutam, uirtutem alligatam. pro Cl. 49 a,&pro ceri ſeculo proſint. de Cl. 183 a, O magnam, inquit, artem, R. P. 125 a, Lex ubi omnes mortales alligat, ita loquitur,&c. Brutus, ſiquidem iſtis, cum ſummi eſſent oratores, duæ res pro Plan. 276 b, Beneficio alligari. pro Fl. 155 a, Metuit ne. maxima, altera alteri defuit. At. 233 b, Vt factum Dolabellæ Flaccus nunc ſe ſcelere alliget. In Ver. 238 a, Producuntur,& tantoperè laudarem, adductus ſum tuis& unis& alt eris li- ad palum alligantur. de Dom. i3z b, Alligandi eſſent omnes, ceris. Att. zu1 b, Alteris iam literis nihil ad me de Attica. pro qui cubitum irent. pro Qu. R. 5l a, Aliquem ſtipulatione al- Clu. 25 a, Cum is unum iam& alterum diem deſideraretur.
ligare, de Leg. 180 a, Sacris alligari. de Clar. 165 a, Sed contrà ſemper alter ab altero adiutus-
ALLINO, nb. lino, applico. J.V. 69 b. Nullæ ſordes uideban- Or. 214 a, Id eſt genus, ex trib. collocationis partibus alterũ.
de Nat.;ra, Ergo alter alterius, ubicũq; nactus eſt oua fran git. de Senect. 82 b, Nec nunc quidem adoleſcentis uires de finitimi. de Di. 34 b, At clades patriæ flamma ferrod; para- ſiderot is enim locus erat alter de uicijs ſenectutis. Offic. ta, Vocibus Allobrogũ patribus populo q́; patebat. de Pro. 50 a, Ptolemæus, qui tum regnabat alter poſt Alexandriam 75 b, C. Pomptinius Allobroges domuit. In Cat. 1u1. 112. 113. conditam. I. A. t59 a, Quo Senatus die lętior? proximo, alte-
tur his ſententijs allini poſſe.
ALLOQVO KLrs. compello, æρooρουνν, affaris. ad Her. 28 b, ro, tertio, deniq; reliquis conſecutis diebus, non intermit-
Te nunc allo quor Africane, cuius,&c. pro Cl. 54. tebas, Gc. I. A. 227 a, Equitatus qui in Syriam ducebatur bi-
ALLVDO, du. Alludere, eſt ludere,& aliò quod dicas refer- partirò: alter eum à quo ducebatur, reliquit: alterum Cn.
re. de Or. 205 b, Galba autem alludens uariè,& copiosè, mul Domitius à legato Syriaco abduxit. pro Deiot. 44 a, Acce- tas ſimilitudines afferebat.. dit ut accuſatorum alterius crudelitate, alterius indignita- ALLVO,. lauo, rigo, abluo. I. V. 255 a, Non alluuntur à mari te perturber. Epi. 6 a, Quorum alterum mihi facere neceſſe moenia cxtrema, fed influit in urbis ſinum portus. Ora. 206 eſt, alterum facio libenter. Tuſcul. 169 b, Neceſſe eſt enim al- b, Ita iactantur Huctibus, ut nunquam alluantur. pro Fl. is terum ſit de duobus, ut aut,&c. Tu ſcul. 251 b, Ad Brutum no b, Cum hæc ciuitas barbariæ Huctibus alluatur. de Leg. 170 ſtrum hos libros alteros quinq; mittamus. de D. 96 b, Non
a, Fluuius diuiſus latera inſulæ alluit. modò his tribus, qui,&c. ſed etiam alteris tribus, qui,&c. I.
ALLVVIO, onw. eluuio. de Orato. 99 a, Alluuionum& cir- A. 243 a, In altero pudor, in illis libidines, ſcelera,&c. I. V.
cumluuio num iura. 206 a, Tam has phaleras,&c. quàm alias,&c. quàm tertias,
ALMO,, onius. flu. prope Romam. non Anenio, neq; Anio legen&c. de In. 6 3 b, Caupo cum illum alterü, uidelicet qui num-
dum. de Nat. 70 a, Lucanus: Et lotam paruo reuocant Al- mos haberet, animaduerriſſet, gladium propè appoſitum 8 mone Cybellem. uagina eduxit,& illum alterum occidit. Att. 4 6 b, Me ipſum
ALM VS, a, um. ſanctus, auguſtus. Of. 73 a, O' fides alma, ex En accuſo, deinde te, quaſi me alrerum. Att. 3 b, Ad omnia me nio. In Arat. Hanc illi tribuunt poœenam Nereides almæ. alterum ſe fore dixit. Epiſt. 98, Vide quam mihi perſuaſe-
AL O, lu. educo, nutrio. de N. 30 b, Omnia quæ aluntur& cre- rim te eſſe me alterum. Attic. 282 a, Ad tetanquam ad alte- ſcunt, continent in ſe uim caloris.&36 a, Multa, quibus a- rum me proficiſcens. Ep. 26 a, Quem ſi reliquiſſem, dicerent . X e. 8 8. 3. 8 1 1 1 nimantes alantur augeſcant;& pubeſcant. I. V. 1§0 a, Hac iniqui non me planè poſt annum ex prouincia deceſsiſſe;
pecunia alimur& ſuſtinemur. ge N. 51 b, Animantes quæ la quoniam alterum mereliquiſſem. Topic. 228 b, De eodem cte aluntur. pro S. R. 27 b, Anſeribus cibaria publicè locan-&altero.& ibidem, De eodem& alio, Altero tanto ma-
... 1 † 4. 2 1 7 21 1— 5 8——„ tur,& canes aluntur in Capirolio. de Nat. 15 b, Cum agellus ior, id eſt, duplo. L. Sefqui. Attic. 224 b, Ego Formiano eum non ſatis aleret. pro Deiot. 147 b, Deiotarus antea ma exiens XVII. Calendarum, ut inde altero die in Tuſcula- iores copias alere poterat, nunc exiguas uix tueri poteſt. num ſcripſi hæc.
Par. 124 a, Alere exercitum ſuis fructibus. de Vn. 198 a, Iraſe ALTERCOR, conccrto, contendo. de Clar. i⸗%, Iam in al-
.....—„ I 1 enlr zo ron 3 ipſe conſumptione& ſenio alebat ſui. Attic. 272 a, Nam in tercando inuenit parem nenlläem Mrem 180. ALTBR. 2 R

——
—-—————— *————— 2—.
—— ————
—
—
3 4 — v
2
—
44
8
——
——
———
—
———— ———————————————— ——————————————= 5—.
— —
——
—— —
—
———
—x—
— —
—
—
—— —.-—
—
2* 14— —— ee
—
—
——
—
¹ 1 4 1 1 8 3 1 4 1 3* ¹ ¹ 4 1 1 1 ¹ * E 4 ¹ 1 3 ¹ 1 1 1 1 1 1 3 ¹ ¹ 4 3 8 1 5 8
—
A 25 TERCATIO, onus. cöcèrtatio, contentio, ν tudium contentionis. Att. 12 b, Redeo ad altercationem, ſurgit Pul- chellus,&c. de Nat. 5 a, Oritur mihi magna de re altercatio cum Velleio. de Clar. 179 a, Nulla eſt altercatio clamoribus unquam habita maioribus. Att. 61 b. Altercationes⸗quacun Senatu factas audio. Epi. 3 a, Idib. Ianuarijs in Senatu mhr eſt confectum, propterea quòd dies magna ex partè con- ſumptus eſt altercatione Lentuli& Caninij. ALTERNVS,, um. quod uiciſsim fit, aut uiciſsitudinem ha ber. I. Ver. 125 a, Senatus ex aliqua ciuitate qui iudicet, da- tur, cũ alternæ ciuitates reiectæ ſunt. In Vat. 34 b, Lex de al- ternis cöfilijs reijciendis. pro Arch. 190 b, Epigräma in ali- quẽ alternis uerſibus longiuſculis. Tuſ. 226 a, Alternis enim uerſibus intorquentur inter fratres grauiſs imæ cõtumeliæ. pro Clu. 47 a, Ex duabus orationibus capita alterna con- traria inter ſe recitanda curauit. de Or. 161 a, Pedes aut he- roos, aut chorios, aut alternos eſſe oportet. nam horum ui- ciſßsitudine efficient, ut,&c. pro Plan. 266 b, Senarus de am- bitu, de reiectione fieri uoluit iudicium alternorum. ALTERVTER, a, um. è duobus alter. Attic. 129 b, Duellio mandauerã ut alteruter ueſtrům ad me ueniret. de In. 64 a, Nam horũ in genus alterutrũ illa quoq; incidẽt, in quibus, &c. I. V. 64 a, Video eſſe neceſſe alterurrum.& de N. 15 a, Att. 154 b, Solõ capits ſanxit, ſi quis in ſeditione non alterutrius partis eſſet At. 14 2 a,b, Nõ eſttue dignitatis atq; fidei, ut cõ- tra alterutrũ, cũ utriq; ſis coniunctiſsimus, arma feras. pro M. 334 a, Si in alterutro fit peccãdum, malim uideri nimis ti midus, quàm parum prudens. Epi. 49 b, Si alterutrum necef ſe ſit, audire ea malis, quàm uidere. Ep. u18 b, Alterutram ad conditionem deſcendere uult Cæſar, ur aut,&c. Epiſt. 115 b, Pompeium puto alterutrum de filijs ad te miſſurum. Epi. 190 b, Dum ipſorumalteruter uenit. de Diu. 121 a, b, Cur alterutrum emiſerit. Alteriuſutrius, ex Priſciano. ALTISONVS, ,um ex alto ſonans. de Diu. 10 2 a, Hic Iouis altiſoni ſubitò pennata ſatelles,&c. Poetæ. ALTITONA NS, tis. ex alto tonans, pro Ioue ponitur, de Diu. 84 a, Nam pater altitonans,&c. Poetæ. ALTITVDO O, nis. excelſitas, uel celſitas. In Verr. 249 b, Latu miæ opus ingens in mirandam altitudinem depreſſum. de Di. i00 b, Labes agri Priuernatis cum terra ad infinitam al- titudinem deſediſſet. I. V. 225 a, Spelunca conuerſa ad aqui- lonem infinita altitudine. de N. 45 b, Speluncarum cõcauæ altitudines. de Nat. 12 b, In hac immenſitate latitudinum, longitudinum, altitudinum. cõtra Rul. 76 b, Altitudo mon tium. Attic. 250 b, Altitudo maris. Of. 65 a, Demoliri ædes quarũ altitudo officeret auſpicijs. de Nat. 45 b,Impenden- tium mõrium altitudines. de Cl. 170 b, Elatio atq; altitudo orationis. Or. 210 b, Omniũ magnarum artium ficut arbo- rũ altitudo nos delectat. Part. 236 b, Altitudo animi in ca- piẽdis incommodis. Off. 18 a, In Iiberis populis exercẽda eſt eriã facilitas& altitudo animi quæ dicitur. pro R. P. 129 b, Altitudo fortunæ& gloriæ alicuius. de Vn. 203 b, Cum ſpe- culorum læuirtas hinc illincq́; altitudinem affumpſit. ALTIVOLANS, t. alté& ſublimè uolans uolucris. de Di. 102 b. G& de N. 102 b, Ennij, Cernẽs genus altiuolantum. ALTO R. de Nat. 4 3 a, Omnium autem rerum quæ natura adminiſtrantur, ſeminator,& ſator,& parens, ut ita dicam, atq; educator& alror eſt mundus.
ALTRIX, ciz. pro Flac. 159 a, Et eorum terra parens, altrix pa
rria dicitur. de Diu. 84 b, Romani nominis altrix, Martia, &c. de Vn. 201 b, Terra altrix noſtra,&c. ALTVM, u. mare. de In. 74 a, Cum nautæ in alto iactarẽtur. & ibidem b, Cùm magna in alto tempeſtas eſſet. de Finib. 120 b, Si plures ex alto emergere uelint,&c. I. V. 242 b,& 253 a,In ore portus, ubi primùm ex alto ſinus ad urbem à lit tore inflectitur. 6„ AI.TVS,, um. ſublimis, excelſus, celſus, ere ctus, in altũ edi- tus, excitatus humo.)(.Abiectus. de Ora. 156 a, Procul à ter- ra abripi, atq; in altum à cõſpectu penè omnium abſtrahi. I. V. 169 a, Sic eſt hic ordo quaſi propoſitus atq; editus in al tum, ut ab omnib. uẽtis inuidiæ circumflari poſſe uideatur. de Leg. i83 b, Columellã non altiorem tribus cubitis ſuper tumulum ſtatusre. de N. 46 a, VItimus& à domicilijs no- ſtris altiſsimus cœli complexus. de Or. 144 b, Hoc eſt altius quaàm ut id nos humi ſtrati ſuſpicere poſsimus. pro S. R. 32 a, Sua uirtute in altiorem locum peruenire. I. A. 93 b, Virtus eſt altiſsimis defixa radicibus. pro Do. 232 b, Præcipitari ex altiſsimo dignitatis gradu. de Am. i02 a, Nihil enim altum, nihil magni hcũ ſuſcipere poſſunt, qui,&c. I. A. 155 b, Altiſsi- mus dignitarte gradus. Orat. 215 a, Alra&c exaggerata ora- tio.)(Humilis& abiecta. pro Mil. 1058 b, Homo ſapiens&
alta quadam mente præditus. pro Clu. 49 b, Altiorem gra-
dum dignitatis aſſequi. pro Seſt. 7 a, In altiſsimo gradu po
ni. Tuſ. 23 4 b, Magnus& altus uir. de Fin, 96 a, Vir altus&
A M 80 excellens. Tuſcul. 177 a, Altus, excelſus, humana deſpiciens. Tuſc. 103 a, Ita ſunt ſtirpes altæ ſtulticiæ.
AI.VEARIVM, rj. Cic. in Oeconomico;, teſte Chariſio: A- pes in aluearium conceſſerant..
ALVEOIL.VS, L. tabula in qua teſſeris& talis luditur. de
Fin. i38 a, Et cùm re nulla impediantur neceſſaria, aut alueo lum poſcere, aut quærere quempiam ludum.
ALVE VS, uei. uas amplum, quo in balneis utebantur, pra Cæl. 52 a, Ex quibus requiram quonam modo latuerint, al- ueũsne ille, an equus Troianus fuerit. ad Her. 27 a, Deinde ubi uiſum, in alueum deſcendit.
ALVMN VS,, um. qui alit, quiq́; alitur. de Cla. 168 a, Elo- quentia bene conſtitutæ ciuitatis, quaſi alũna quędam.I.., 210 b, Ego itaq; pacis, ut ita dicam, alumnus,&c. de Fin. 122 b, Ariſtoteles cæteriq́. Platonis alumni. Epiſt. 133 a, Aliquis quaſi alumnus diſciplinæ alicuius. de Di. 83 a, Vos quoq; ſi- gna uidetis aquai dulcis alumnæ.
AEVVS, u pars corporis ſubiecta ſtomacho. de Na. s3 b,& 24 a, Aluus ſubiecta ſtomacho, cibi& potionis eſt receptacu- lum: eſt autem multiplex& tortuoſa. pro Clu. 24 b, Spes 1 la quam mulier in aluo commendatam Auiro continebat.
de D. 88 b, Cum mater filium aluo contineret-de N.71 a, Ae-
ſculapius primus purgations alui, dentisq́; euulfionem in⸗ uenit. de N. 31 a, Vomitione canis purgare aluos ibes Aegy⸗ ptiæ curant. ALIZIA, z. urbs. Epiſt. 257.. AMABILIS,Ie. quod dignum eſt amari, dulce, ſuaue. Atti. 78 b, Filiolam tuam amo,& amabilem eſſe certò ſcio. Epi. 17 ½ a, Mihi autem nihil amabilius officio tuo. de N. 25 a, Nihil eſt uirtute amabilius.& de Amic. 101 b, Nihil eſt amabilius uirtute. At. 261 b,& 1⁸8 b,& 252 b, Nihil iucũdius literis Sex- ti, nihil amabilius. Par. 231 b, Oratio quæ ſigniſicat oatoris ipſius amabiles mores.. AMABILITER. At. 228 b, Sed meberculè ſi humæniter& ſa piéter& amabilitez in me cogitare uis, facitem te profectò præbebis M. Antonij.. AMAB O,ſi me amas. rogätis eſt. At. 23 b, Cura, amabo te, Ci ceronem noſtrum. At. 24 b,& 27 a, Cura, amabo te, ut cum Ticinio tranſigas. Epiſt. 110 a, Vrbanitatis poſſeſsionem, a- mabo, quibuſuis interdictis defendamus.& ibid. Pugna fi me amas,&c. Att. 47, Noſtra autem negocia, quoniã Romæ cõmoraris, amabo te, explica. Att. 98 b,& Q. F. 305 a, Expe- cta, amabo te, dum Atticum cõueniam. Ep. 21 b, Sed amabo te, cura ac cogita nihil noui. Epi. 116 a,& 354 a, Amabo te, f quid, quod opus fuerit, Appio facies, ponito me in gratiã. At. 67 b, Si me amas, apud me cũ tuis maneas. Q. F. 312 a, Ad. huc, ſi me amas, Mariũ. At. 77 a, Amabo te, incũbe in eã rem, AMALTHEA, uel AMAL. THIO N, uocat Cic. Attici bi- bliothecam, propter uariam& magnam bonorum libroa rum copiam: quaſi dicas copiæ cornu. nam præterquàm quòd Amalthea louem nutrijſſe fertur, Amaltheam cornu habuiffe tradunt miræ naturæ, ut quem quis ſiue potum expetijſſet, ſiue cibum, ſine ullo omnino labore eius com- pos fieret. Non mirum igitur, ſi Cicero Attici ſui bibliothe- cam tam uarieè copioſeq́; inſtructam, Amaltheam appella- uit. At. 22 a, Amalthea meate expectat,& indiger tui.& 3 b, Velim ad me ſcribas cuiuſmo di fit aααεν tuum, quo or- natu, quæ rox⸗ eaæ,&c.& 7 4. AMANDATIO, enis. reiectio, relegatio. pro Sex. Roſ. 25 b, Tamen ne hæc uita ruſticana relegatio atq; amandatio ap- pellabitur?. AMAND O, 2². ablego, remoueo, relego, dimitto, mando. I. V. 249 b, Amandat hominem quò?ν˙ Lilybeũ. Poſtq. 200 b, Re quidẽ infra omnes mortuos amãdatus eſſet. de N. 54 b, Sic natura res ſimiles procul amandauit à ſenſibus. pro S. R. 25 a, An amandarat hunc ſic, ut eſſet in agro, actantummodo aleretur ad uillam? pro Do. 226 a, Hüc modò amãdandum eſſe, ſic M. Cato inuiſus, quaſi per beneficium Cyprum rele- atur.& paulo infrà, Me expulſo, Catone amandato. AMANS, us. diligens, obſeruans, cupidus, ſtudioſus, gratio- ſus, fautor. pro R. P. 129 b, Equitẽ Romanum ueterem ami- cum ſuum ſtudioſum, amãtem, obſeruãrem ſui, labentẽ ex- cepit. Ep. 71 a, Me, leniſsimis& amantiſsimis uerbis utens, re grauiter accuſas. At. ug a, Gallus Fabius amätiſsimus utriuf Tus noſtrũ. Epi. 181 a, Trebatius utriuſq; noſtrm amantiſ- imus. I. C. uò b, Frater cariſs imus atq; amantiſsimus. Qu.
F. 292 b, Si quẽ fortè tui cognouiſti amantiorem quàm tem-
poris. At. 354 a, Ciuis amâs patriæ. Epi. 257 a, Ad nos tui a- mãtifsimos ueni. Tuſ. 214 b, Aliud eſt eſſe amatoréẽ, aliud a- mãtem. Ep. 5 a, Qu. Selicio neminè eſſe amantiorem tui. AMANTE R, peramäter, ſtudiosè. At. 24 b, Valde hoc uelim amanter diligenter; conficias. Ep. 744 a, Literæ tuæ, qui- bus expectatũ meum aduẽtum abs te amãter uidebam. Ep. 139 3, Qui me perofücioseè& peramanter obſeruant. pro
—
Clu.
Amarl b. An. MAT ſolun amat nam: rorul hic ti tie a¹ ni del L. Pa 4ℳ11 AMAT amot toria. mo. 3 AMSI gitur, terp c0s q. nl a, quo, de0 quac trari gnat 91 be bigit ambi 2 81G AM31 nare bigus bigu AMBI mulki lögite
bis a
AM3l
rant n te ſur diæ. d tim at 4ia, ram re huiuſn borum a ld anl dlſpere,
e!
4⁴310,
bire(e Vrterr. kterra comit bulam. Plan. 26
AMBIT
concilia
tates g. dad
eret. ge

1 — human 8 — usseſien
nomico„teſte Ch rris;
ue b,& n receptacu. . 124 b, Kpesil
indar am Auino enntiatda
uo contineret,de N. N aKe.
un dentisq euulſion e aus Purgare aluos ibes n
ſtamari, dulce,ſuaue. ttih dilem eſſe certo ſcio. Bpi 11)
offcio tuo. de N. e Nü nic. 10rb, Nihil eſt amabilius b Nihil. lucũdius literis Sex. ratio qux ſignificat opnon.
mebe ifhumsnitr Ka ase uis, Reitem te profeci
ſt. At. 2z b, Cura, zmabo 6C 17 a, Cut„amaho te, ut cum Vrdanitatis boſſeſsionem, 1. lefendamus.& ibid. Pugnaß utem negocia, quoniã Rom Att. 9 d,&(Tk. 05a, Expe. dueniam. Ep. u b, Sed amabo Epi. 116 a. 3544, Amnadotef o facies, ponito me in gratiã- cũ tuis maneas. zu; a Ad. a, Amabo te, incüde in eä rem. HIO N., uocas Cic. Atticibi⸗ & magnam bonorum Üibro⸗ piæ cornu. nam heesdhnn iſe fartur, Amaltheam coru x, ut quem quis ſiue potum Allo omnino lbore eius com- 6 Cicero Attici ſui biblootbe⸗ ructam, Amaltheam appellꝛ- erpe ctat,& indiget tui. Xuzb, ddi fit& αααᷣ⁴εν tuum, quo or⸗ a. o, relegatio. pro Ser Roſab, arelegatio atc amandatlo 3p-
dimitto, masdal,
neo, relego, 1 qud* Lihbeu. 8 Leaadas 3 amidatus e eſſet. de N 44 3 gandauit à ſenſibus..— ctantu eſſer in agro, 4⁵ bnnp
. 116 a, Hücn. Cyprum nlle
81 A M Clu. 20 a, Quo enim eſt ipſum nomen amantius indulgen- tius ꝗ; mat ernum, hoc,&c. Qu. FP.327 b, Nihil fuit faciéèdum iſtoru, qua amaatiſsimè cogitata ſiint. Att. 38 b Deinde me obſecras amantiſsimè, ne,&c. de Am. 95 b, Coniundtiſaimè & amantiſsimè uiuere cum aliquo. AMANTIA, uæc. urbs. I. A. 236 a.
AMANVS, ni. mons. At. 79 a, Amanus Syriam à Cilicia aqua-
rum diuorrio diuidit. Epiſt. 23.
AMANIENSIS. Epiſt. 233z.
AMARVS, a, um. de Nat. 65 b, Animal ſentit calida& frigida, duleia& amara. de Fin. 72 b, Senſus iudicat dulce, amarum, Gcc. pro Cl. z2 a, Iraq, minimè amarus is uiſus eſt. Att. 236 a, Amariorem me ſenetus facit, ſtomachor omnia. ad Her. 28. b, Amari iucundum eſt, ſi curetur ne quid inſit amari.
AMATO KR, orbs. cultor, obſeruator. I. V. 181 a, Alba tuus non ſolum amicus, ſed eriam amator. Tuſc. 214 b, Aliud eſt eſſe amatorem, aliud amantem. Poſtq. 206 b, Allter à me Catili-
nam amartorem ſuum repoſcebat. de N. 71 a, Amatores Pe
rorum Qu. Catulus,& Alcæus poeta. pro Cel. 47 b, Vtru
hic tibi adulter an amator uidetur?de Vn. 204 a, Qui Gpien tiæ amatorem ſe profitet tur. de Clar. 170 a, Amatores Cato-
ni deſunt, ſicuti multis iam antè ſeculis T hucydidi. At. 20 b, L. Papyririus Pætus uir bonus,& amaror noſter.
AMATOKIE.I. A. 175 a. Epiſtola amatorisè ſcripta.
AMATORIVS,, um. quod ad amorem perrintt. quod ad amorem allicit. P 11. 225 a, Anacreontis tota poeſis eſt ama- toria.& 225 a, Amatoria uoluprtas.& 206 a, Amatorius ſer- mo. At. 14. 4 b, 9 T0⁷½ ſiols.
AMBIG O, 2 6. dubiro. pro Cec. 298 b, Eundus de quo ambi- gitt ur, Sec. de 2 Or. 10 6 a, In eo 2ute iulr9, quod a ambigitur in- te rperi iriſsimos, non eſt difücile,&c. de Finib. 64 b, Vt inter
os qul ambigũt, cöueniat quid ſ ſit 1d de quo agatur. d Je Or.
13 a, Nihil eſt enim ꝗt 109 inter homides ambiga atur, in quo,&c. de Ora. us b, Quæ Proprer ſcriptum ambigt ntur. de Ora. 153, Omnis res eandem habet naturâ ambigendi, de qua quæri& diſceprari ſolet ſiue,&c. de Ora. u8 b, Ex con- trarijs ſcripris, ſi quid a aindtpiktlr. de In. 567 b, Ambigunr a- gnati cum eo qui eſt ſecundus hæres. Or. 208 a, Nihil lambi. gi poreſt, in quo non,&c„Ora. 203 b, Nifi cum de uero am- bigitur, quod 4. uæri coniectura ſolet. de Inu. 70. a, Si plure ambigenr,&c. Pop. 22 4 a, Nuubigere de aliqua re.&I. V. 100 a, Si de hæreditates ambigitur.— AMBIGVE. Oxar. 207 a Ambigud dicta diuidore& expla- nare Opo. rtet. Ambig uè loq qul de! N. 18 a,& de Or. 96 b, Am-
biguè ſcriptum aut contrariè. pro Cec. z00b, Verbum am-
biguè pofttum. AMBIGVITAS, tb. am phibologia, anceps, dubia. incerta, multiplex uerborã; dotaſtas Part. 221 b, Obſe urũ autem aut lögitudine, aut cötractione ora tionis, aut ambiguitate, aut indexione arq; immutatione u terboruin. de In. 56 b, HSe ano bis⸗ ambiguitate nominis uidétur errare. L.ampht bologia. AMB VVS, a, um. anceps, dubius. incertus, multiplex. de Orates b, Ambiguo rum cöplura ſunt genera, Tti.&c. de Orato. u18 a, Statim occurrit animo Ate ſ ſir caula ambigui. Top. 227 a, At mbiguum eſt, cum duæ differ entes ſatentiæ accipi poſſunt. Or. 208 2, Nanm ſi quando aliud in ſententia uidetur eſſe, aliud: in uerb 5„genus eſt 8 uoddam ambigui, quod ex præterito uerbo fler lu, quod eſt ambi- guorũ proprium, res duas fignit ari dem us. Epiſt. 175 a, Ego tamen non habui aml bigu ſi, A ſtatim,&cc. id eſt, nõ du- biraui. de C 21.,178 a, Rem ambiguã diſtinguere ds Orat. 132 a, Exambiguo dicta uel arguritsima pu utant 1r. de Ora. 206 a, Verba ambigua diſtinguere. de D. 104 b cuſis„And0 e- rant multa obſcura, m Alte ambi igua, exp! anatione adhibi- 3
A
81 tæ ſunt. Puſcul.: 594 Ab I efugiam nomen ambiguum inui- 4
diæ. de D. 132 4,0 cula Pasthinee etilocqia& obſe ura, par- tim ambigua,& quæ ad dialecticum referenda ſint. ad Her. 41a, Ambigua quemadmodum Iuttand. a ſunt, quæ obſcu-
ram recld unt orations: ita hęcc conſequéda, quæ conficiunt huiuſmodi ligniſicacio one: ea reperientur a nouerimus uer- borum ancipites aut mi dieieees ſigni nificati„nes. Top. 229 a, 1d a autem con: eingir, cun leriprum ambi iguum eſt,& duæ
differentes ſententiæ accipi pofl AM 310, s. circumso, prenſo. Att. 56 a, Clodius uicarim am bire, feruis; apert ſpe m libertatis oſt Tendere. de Vn. z00 a, Vr rerramlu inæ curſuus procimè ambir ex. I. 4.234 b, Quod fi comitia placet in Senatu haberi, pe ramus, ambiamus: ta- bula modò not ua det ur nobis, geur popr ulo data eſt. pro Plan. 260 b, Popu lus facit eos Aquib. eſt maxim è ambitus. AMBITIO, oub. ambitus, ſtudium cupidit tas6 honorum, conciliatio gratiæ e e um. I. V. 135 a, Vt ſtudia cupidi-
4
tates q́, honorũ, ambitiones e- romnibus ciuitatibus rol⸗
2
leret. de Cl. 187 2,Nö, puro exiſtimare re am bitione mel. labi,
quippe de mortuis. Tuſc. 15 3 b, Qi 14 de noſtris a¹ mbicioni-
AX M 8. 82 bus? quid de cupiditate honorum loquar? Off. b, Miſerri ma eſt omnino ambitio, honoru m; zcontentio. Pro Mur. 141 a, Hæc ſiue ambitio eſt Kueliberaliras,&cc. I. A. 234 b, L. Caſar comitia& ambitionem introduxit in ſenatum. pro Mil. 109 b, Scio enim quàm timida ſit ambitio zuantac„& quaàm ſolicita cupiditas conſulatus. In Sal. 273 a, Non dico HRanc popularem ambitionem, ſed illam pernicio¹ ſam con- tra leges. At. 14 b, Me ambitio quædam ad honorũ ſtudium duxit. Ar. 1b, Domitius, in quo uno maxjmè ambitio no- ſtra nititur. Qu. u. Fr. 291 b, Praſertim cũ 1 mores ad nimiam ambitionem incubuerint.
AMBITIOS E!. Epiſt. 35 b, Cum in iſto genere nulto etiam ambitio fius facere ſoleam, quàm honos mehs& dignitas poſtulat. At. 238 a, Petiuit à me ut eius orationem ne ambi- tiosè corrigerent.
AMBITI OSVS, a, um. At. 16 a, Illæ ambitioſæ noſtræ fuco- fr c, amicitiæ ſunri in quodam ſplendore forenfi. In Sal. 27 a, In honoribus petendis nimis ambitio ſus. pro Mur. 12 8 85 Ambitioſus imperator. Qu. Fr. 300 a, Ne fortè me in Græ- cos tam ambitioſum factum eſſe mirere. pro Flac. 155 a, Qui
ita ambitioſus, ut omnes nos quotidie perſaluter.
AMBITVS, zus. de corporeis rebus conuerſio, circuirus, or- bis. Top. 222 b Qu. Scæuola id ſolum eſſe ambitus xdit di- xit, quantum parietis communis tegẽdi cauſa tectum pro- ijceretur. de Vn. 200 b, Cum ſe octo ambitus confectis ſinis curſibus ad idem caput retulerint. de N. 35 b, Sellarum ro-
tundi ambitus. de Vniuerſ. a, Secundus ſu pra terram ambi- tus. de Vniuerſ. 199 b, Sic animus extremitatẽ cœli à ſupre- ma regione rotundo ambitu circumiecit.
AMB 1 †VS ambitio, ambitionis crimen. pro Mur. 12 4 b, M. Cicero legis ambitus lator. Qu. Fra. z12 a, S. C. factum eſt de ambitu in Afranij ſententiam. pro Clu. 4 a, Iludicium ambi
tus. de Or. und a, Rarò illud datur, ur poſsis libertatem ac be- nignitatè ab ambitu arq; lartzitione ſeiungere.„Epifl ſt. 175 b, Sedi is ambitus extat, ut omnia pertimeſeamn,& totam La- miæ petitionem mihi ſuſtinendam putem. Qu. Pr.) 16 b, Am bitus redit immanis, nunquam fuit par.
AMBITVS, ta, tum. ambitione Se prenſatioue delinirus. pro Planc. Non enim comitijs iudicat ſemper populus, ſed mio
uetur plerunq; gratia, cedit Precihäss facit eos à quibus eſt maximè ambitus.
AMBITVS. orationis ſeu terborum circuitus. de Or. 160 a, Ille quaſi uerborum ambitus: ſic enim has orationis cõuer ſiones Græci uocant. de Cla. 179 a, Comprehenſio& ambi tus ille uerborum ‚ſi ſie periodum appellari placet. de Ora. 161 b, Oircuitus& quaſi orbis uerborũ. Or. 200 a, Arguti cer tiq,& circũſcripti uerborum ambitus. Or. ziz a, Meæ aures pertfecto cõple etog; uerborum ambitu gaudét. L. Periodus
AMB O,or m. uterq duo. de D. 95 a„Quorum amborum ge- nerum una ratio eſt. Att. 89 P, Sumus enim ambo curiofi. de Cla. 171 b, De ipfius Scipionis& Lelij ingenio ea iã eſt laus, ut plurimum tr ribuatur ambobus. Attic. 131 b, Epiſtolæ duæ prid. Cal. ambæ daræ. de N. 61 b, Idem ohthtus amborum oculorum. Ep. 132 a, Hos igitur ambos tibi commendo. Ep. 64 b, Quos ego ambos unic? diligo. ad 1le2. 35 b, Horũ am-
horum generum exépla ſubijciemus. Or. 198 b, Vicinus am- borum, in neutro excellens, utriuſq; particeps.
AMB RA CIA, urbs. I. P. 99 a, Amnbr raciæ ſedens,& ad Brutum Ambraciam ducere equites per Thefſaliam Bruti.
AMB RACIO TA. Tuſc. 166 a, Callimachi quidem epigram ma, in Ambraciotam Cleombrotum eſt.
AMBRO SIA ſiæ. herba& cibus deorum. de Or. i30 b, Preſer tim cũ ita dicat ipſe, ut ambroſia alędus eſſe uideatur. Tuſc. 161 b, Non enim ambroſia aur nectare deos lætari arbitror.
AM BVLA TI O, onis. ipſa ambulandi actio. de Or. 87 a, Po- ſtero autem die cum illi maiores natu ſatis quieſſent, in am bulationẽ uẽtum eſſe dicebat, tum Scguolam duob. ſpacijs
tribuüſue factis dix iſſe,&c.de Fin. 14 a, C vnſticnlmlis inter nos, ut ambulationem in Acade emia conficerem s. Attic. 24.
b, Sed hæc ambulationibus Compie alitij sre Heruar emus.
AMB VLATIO. locus& ſpacium ad inambulãdum, ambu- lacruiin. ut Plaur.& Plin. nocant. pro Do. 237 b, Ibi enim po- ſtis eſt, ubi aditus templi eſt, er ualuæ ambularionis. Att. 60 b, Se6a, Noſtram ambulationem uelim, cùm poteris inui ſas. Qu. Frat. 318 a, Nihil ei reſtabat balnear ria& a aubulatio. nem& auiarium. Qu. P. z19 a, Edera conuef ſtiuit quà baſim uillæ, quà inter columnia ambulationis.
AMBVILATIVN CVLApble æ. At. 214 b,&c Ep. 249 b.
AM BVL O, as. uado, 60, iter ¹ Lacio deambu euio nambulo, con- tẽédo, de curro, peruol lo, p Si enim rectè am bulausis— ha tuum diem incidit. de EFin. leſpontoi iuncto Athoch; †
nauigauit.& ibid. Xerkes!:
7
8 A P Xerxes Lall

3 8—. 6——‧———— —j—jjjü———— ſ ““.„.—
1 A M 5 M 84 ſutinr 83 1 tga Sedutphile- tia utilitatis cauſa,z de Fin. Amicitia remifsior eſſe debet,& redbile 8 montes. de Or. n a, Ambulare in ſole. At. 35 a, Sec ut Pnits liberior,& dulcior,& ad omnem comitatẽ facilitatẽd; Pro- uam al ſophi ambulant, has tibi redditum iri Purabam Prius- tr. Huiorin Lel Serpit amicitia neſcio quo modo per omniũ 4um ni 332 a, Eo autem modo ambular Cxſar, ut rimdam ne biee vüran in 1e l multis ualuit uetus amicitia, quã tu, òcc. ectus un 1 ad Brunduſium, quàm opus Hir accellerit-t Goea4 Ado E 12& 38 b. Conciliatrix amicitiæ, uirtutis opinio, in Lęl. ſabea dno lepringera mille pannu nnulne Retere M 4 Condimfrum amicitiæ haudquaquam mediocre, ſuauitas sturp leſcens delicatus in littore ambulans. de Or. 155 25. 2A- Landtu ua nOrum in Lal. AlnicitieeRnis quic ſir, 2 de 1nan lium nos etiam uidimus rranſuerſo ubelantem oro. lenn D dr Nhns 2 natuta cöſtitutus, bonorüinterbonos 1 m cad. 3 b, Ambulare cum dliduo,ce s bV Cloius ſine exe beneuolétia, in Læl. Amicitiæ fores aperiantur,i5 Fam. Ami conſequ . 8 AM BVROHnn cirfumurorpro Mulusb, citiæ gloria excellens Læl. in Læl. Habenas amicitiæ habere LeLIn⸗ quijs ambureretur. ſociorum ambuſtus incen- laxiſsimas, quas uel adducas quum uelis, uel remittas, in tia qui AMBVST V Sa,un.I.V.9 9 5.HMie dee de Ar. 224 a, Qui am- L. xl. Amicitie initia ex parentibus repetere, 6 Fam. Bithyni- Kuolu dio tamen euolauit. pro Doces aas Auroe huas cõpor- ci. Inſtitutionem amicitiæ omnino non poſſe reperiri, i de us fat buſtas fortunaun nene eus rabuita pro Ml.5z b, Fin. Deſerere ius amicitiæ, in Læl. Nam cùm amicitiæ ius ſit wicitis Iinent lmmbuſti Tibuni pl. illæ intermortuæ conciones. in eo, ut unus quati animus fiat ex plurib. Auiſeridoterir 4 zmicit! AMENTATVS, a, um amentis, id eſt, loris ligatum, ad a- ne in uno quidem quoq; unus animus erit. emq; ſemper, napient ius iaculand 3& feriendum. de Orat. 102 a, Amentatas ſed uarius, commurtabilis, multiplex, in Læl. Pro iure amici- au ni crius 1aculanelum. eas oratoris lacertis uiribusq; tię noſtræ à te peto, 10 ad At. Cęſaris. Pro noſtra beneuolen haſtas ab alicqauo accipere, Wceanon litibus an Petre tia, pro eodem dixerat paulò antè. Vetus eſt lex illa iuſtæ ue runec rorquere.& de Cla. 18 9 b, Vt haſtæ uelitibus amentatæ tra- proe ds nert Patlle uiiee guen illo eſt ur idé aomick Kemol duntur, ſic argumenta,&c. ræd; amicitiæ, quæ- mihtramdiu cum 110 7 7 u un ruereco AMENS 5. mente motus, perturbatus. pro Sex. Roſc. 25 a, Pa ſemper uelint:nec eſt ullũ certius amicitie uinculum, 2 m wict ter ggitur amens, qui odiſſet filium ſine cauſa. Ora. 219 a, In- cõſenſus& ſocietas confiliorum Lenolunderuenedn 3 ane⸗ chu curriſti amens in columnas. I. A. 201 b, Homo amentiſsimus Hęc igitur prima lex amicitiæ ſanciatur) ut 2 Amfen vne⸗ latone atq; omnibus confilijs præceps ac deuius. I. P. 83 b, Cùm tu ſta petamus, amicorii cauſa honeſta faciamus, de? IM.1a dr. ciig 6 uscors atque amẽs complexus es illud funeſtum animal, Anmicitiæ lo di ubi eſle Poteſt, an uis atndens ulenaute, mupes &c. pro Flac. 166 a, Quem poſthac tam amentem fore pu- quem non ipſum adiar Peoh er ip nenee. 1 21 Amscitia vesinit tatis? qus,&c.. noſtrę memoriam ſpero empiternam fore, in Ea AmlcCftlg matih AMEN 1 IA tiæ. Tuſ. 192 a, Amentia eſt animi affectio lumi- munus expletum eſt, in Lel. Amicitiæ, coniunctionisq́; ne- 8 ne mentis carens. I. C. 109 b, Mens ſana confligit cum amen ceſsitudo, in Lel. Tollere amicitię nodum amabiliſsimũ, in hum tia. Antequã. 19 5 b, Ego inimicorum amentiæ paucorum 0- Læl. Charum ipſum erhitei amoris,en gue amicitiæ 8 nclup 1 mnium ſalutis cauſa decedam. de Aruſp. 254 a, Hanc ob 2- men eſt ductũ: quam fiad ructũ noſ riürs ree nd aa dl nn mentiam arreptus eſt unus ex patricijs, cui,&c. lius cõmoda, quem diligimus, no ent; am citi⸗ Aed r. ute 6 AMERIAoOppidum& municipium. pro§. R.21. carura quædam utilitatum ſuarum,i de zi-Anicitir df. ed AMERINVS, na, Sum. Pro S. R. 21. cium& ius præſtare, 14 Fam. Amicitiæ officijs diligẽter an- b 3 AMIC A ca.I. A.71 b, Mater amicam filij tanquam nurum ſe⸗ cteq́; ſeruatis,; Fam. Amicitiæ maxiinumd mmamen tũ o lin luua 1 quebatur. At. 164 b, Hic tamen Citherida ſecum lectica aper qui ex ea wllie uerec Ldia me Larl,ren s Lmniclris Fenerin 4 nuu taportat, altera uxorem, ſeptem præterea cõiunctæ lecticæ in Lel. 6 Hodenim par auieite 5 Ulari 1 1 ng 6 5 Aul⸗ amicarũ. de Di. 138 a, Alcibiades amicæ amictus amiculo. hac ciuitate cõiunctius, quàm fuimus, inter nos ego See n. d9 AMICE beneuols. Offi. i9 a, Viuere ſimpliciter, ſideliter, ui- Pomp eius:pro Domo ſua. Amicitiæ Preſicium riniſs imi 4 1 h tæd; hominum amicè. I. V. 59 b, Familiariſsims& amiciſsi- a de Fin. Amicitiæ rationem imp ediri, ſi ſummũ bonum in F. mè uiuere cum aliquo. de Fin. 59 b, Amicè& beneuolè feci- uoluptate ponatur, 1 de Fin. Amicitiæ recordatione frui, in lo) de h ſti. de Am. 97 a,& pro Plan. 274 b, Tu autem, quod mihi tã- Lel. Amicitig ſimulatio, in Læl. Stabilitas amicitiæ confir- prodi tum tribuis,&c. facis amicè. Part. 232 a, Vt amicè,ut intelli- mari poteſt, in Lel. Vacillat ſtabilitas amicitiæ, de Fin. Ami debẽt, genter, ut attentè audiamus. citig ſtudia, 6 Fam. Venenũ amicitię odium, in Læl. Amiciti ppen A MICIO, cu. ueſtio, operio. de Cla. 169 b, M. Popilius, ut erat ea eſt uis, ut ſimulatq; ſibi aliquid quàm alteri maluerit, nul quibu lana amictus, ita uenit in concionem. I. A. 176 a, Cęſar ami- la ſit, 1 de Leg. Omnis uis amicitiæ eſt in uoluntatũ, ſtudio- Conc ctus toga purpurea. de Or. 154 b, Hippias gloriatus eſt pal- rum, ſententiarü cõſenſione, Læl. Amicitig uarius eſt& mul miciti lium quo amictus, ſaccos quibus indutus eſſet, ſe manu ſua tiplex uſus, Læl. Amicitiæ pręponenda eſt patria, u Fam. A- Tu ſo 6 confeciſſe. I. C. 109 a, Velis amicti, non togis. l. P. 93 a, Hæc micitiæ grauiorem iniuriam feceris, 10 ad Att. Cæſaris. Ad. cum. 1 toga qua ſum amictus. de D. 218 a, Alcibiades paulo ante miratus eorum fidem tyrannus, periuit ut ſe ad amicitiam dioru jnteritum uiſus eſt in ſomnis amicæ amictus amiculo. tertium adſcriberent,3 Offic, Similitudo illicit,& attrahit mitte! AMICITIA, tiæ. beneuolentiæ coniunctio, familiaritas, ne- ad amicitiam, de Amic. 105 b. Ad amicitiã alicuius ſe confer- Diſcin ceſsitudo. Amicitia, uolũtas erga aliquem, rerum bonarum re, 13 Fam. Quum Craſſus initio ætatis ad amicitiã ſe meam litude illius ipſius cauſa, quem diligit, cum eius pari uolũtate, ꝛ de cõtuliſſet, in Brut. Nihil diffcilius, quàm amicitiã uſque ad tias g In. Amicitia nihil aliudeſt, niſiamnium diuinarumhuma enxtremum uite diem permanere, Lel. Ad tollendam amiei- re cen G rerum cum henenolentia& charitate ſummagon tiam ualet hoc quidem pręceptum, in Lęl. Amicitiam alicu- re,Of ſanſto, Læl. Amicitia, uirtutũ adiutrix à natura data eſt, non ius confirmare, 7 PFam. Conſèqui amicitiam, in Lęlio. Si uti- eit Fi uitiorum comes, Læl. Amicitia in quo cernatur, Part. Nihil liras amicitiam conſtituet, tollet eadem, z de Fin. 126 a. Con tiaz ſ eſttam naturæ aptum, tam conueniens ad res ſecundas uel trahit amicitiam uirtus, in Lęl, Amicitiam contrahere quę gere aduerſas, quàm amicitia, Læl. Amicitia hoc præſtat propin in rerum natura, totoq; mundo conſtant, quęq́; mouentur mort quitati, ꝙ ex propinquitate beneuoléẽtia tolli poteſt, ex ami omnia, Lælius. Amicitiam diuelli à uoluptate non poſſe, 3 P. u6 citia nõ poteſt, Lęl. Amiciria tua mihi ampla eſt 3 Fam. Ami de Fin. Amicitiam euertere funditòs, 2 de Fin. Amicitiã ge- Deio citia claudicare uidetur, de Finib. Si amicitia ueritate coli- rere, 3 Fam. Amicitiam& gignit& continet uirtus, in Lęlio- amiick tur, qui amicũ prodit, uanus ſit neceſſe eſt, pro Qu. Amicitia In amicitiam accipere, z ad Att. In amicitiam meam te con- de An per ſe colẽda eſt, i de Leg. Amicitia ſanctiſsimè colenda, 10 tuliſſes, 7 Fam. Numeſtium er literis tuis ſtudiosè ſcriptis, mèer Fam. Amicitia noſtra quæ ſummis officijs ab utroq; culta libenter in amicitiam recepi, Atti. lib. 2. In amicitiam meam fem eſt, 15 Fam. Amicitia cum uoluptate connectitur, i de Fin. A- reciperem, 13 Fam. Iungere cõſuetudinem& amicitiam cum dis micitia Cõſularis, pro Domo ſua. Amicitia utrũ propter im aliquo, pro Deiot. Difficile eſt amicitiam manere, ſi à uirtu- de n ecillitatẽ atq; inopiam deſiderata, Lęl. Vera amicitia mihi te defeceris, Lęl. Amicitiã ſi metiare ſua charitate, nihil eſt mai 4 ditior& affluentior uidetur eſſe, in Lælio. Mihi cum uiris pręſtãtius, z de Fin. Amicitiam naſci quidam uolunt ab ino irſo fortibus, qui Céſores proximè fuerüt, ambobus eſt amici- pia, in Lęl. Officioſam amicitiam nomine inquinas crimi- 3i 8 tia, pro Cl. Amicitia inter ingratos eſſe nõ poteſt, pro Plan. noſo, pro Plan, Amicitiam paternã nullis officijs proſequi, nrau Amicitia niſi in bonis eſſe non poteſt, Læl. Amicitia ſine uir 6 Famil. Bithynici. Amicitiam natura ipſa peperit, in Lęl. AuT0 tute nullo mo do eſſe poteſt, Lęl. Exardeſeit amicitia, in Lęl. Amicitiam petere propter utilitatem, 2 de Inuent. Amici- An1C Expetenda amicitia, z de Inu. Amicitia& ſecundas res ſplen tiam funditùs tollere è uita, in Lęlio. Solem è mundo tol- tegme didiores facit,& aduerſas partiens communicansq́; leuio- lere uidentur, qui amiciriam è mundo tollunt, qua nihil à lzan res, Læl. Amicitia firma& perpetua, de Pet. Conſil. Chari- dijs immortalibus melius habemus, nihil iucundius, Læl. 4 Mlcuiu tas& amicitia hominum gratuita eſt, de N. deor. Eſtq ea Tueri amicitiam, 1de Finibus, Vocare amicitiam ad cal- MICV iucundiſsima amicitia quam ſimilitudo morum coniuga- culos, in Lęl. Ab amicitia afflicta transfugere, pro Qu. Na- 4MCv uit, Off. i. Amicitia ex amore nominata eſt, Lęl. Amicitia or- turali amicitia carere, in Lælio. Sunt de amicitia gerenda reum ta mihi uidetur A natura potius, quàm ab indigẽètia, in Læl. pręclariſsimè ſcripti libri, 3 Famil. Cuͤm graue eſt uerè ac- liumin Amicitia permanet uſq; ad extremum uitæ diem, in Læl. A- cuſari in amicitia, tum etiam ſi falsò accuſeris, non eſt negli 4MlCV micitia tota ueritate perpenditur, Læl. Amicitia præcurrit gendum, pro Mur. 125 b. In amiciria adiunctus,; Fam. Fines AMCV iudicium, in Læl, Pyladea amicitia, z de Fin, Quæſita amici- amicitia qui fint,& quaſi termini diligendi, conſtituendi Ktun rc ſunt, laa

tia remg. 4 remißig 4 84 comitatẽ facilis debetK
do qu efaeiltaec,pc 85S A M A N
etus—“ funt, in Lel. Ta amicitia illud afficitur, quod gußbuboem in. nemo Aamiciden ec lucundior, nec chzrior Attico. Attic. — quã tu,& 1 aredibile uidetur: eſt autem necefſarium, ut ni 1 lele Bus⸗ 280 b, C! aritas li Srrnn amicidls parétes Reip. reddit. quam me nio in Lal quam alterum diligat, de Leg. 162 b. In amicitia nihi el fi= de Am. 160 b, Vita incu ta& deſerta ab amicis, non poreſt micitiß locre, bauta Kum, nihil ſimulat, Lęl. In amiciria niſi(ut dicitur) apertũ eſſe iucunda. Off. i a, Vt in SraCorum prouerbio eſt, Ami- uee nis quid ſt ſ pectus uideas, tuumq; oſtendas, nihil fidũ, nihil exploratũ corum omnia eſſe communia. de Leg. 152 b, Vnde enim illa onorũ interde d habeas,&c. Læl. Prima lex in amicitia eſt„ ut neq; rogemus Pythagorea uox, 74 7 mριαοιι ανναď αↄeQχ Ueαναανσιναναταα. 0. F. berianturiß Pam A res turpes, nec faciamus rogati, Læl. Ne optandum quidè 303a, Tribuni pl. deſignari ſunt nobis amici, conſules ſe o- adenas amicktie dn„ eſt in amicitia, ut me ille plus quam ſe amet, ego illum plus ptimè oſtendunt, prætores habemus amiciſsimos. Epiſt. 32 um uelis, ue remitde ere quèm me perrurbatio uitæ, ſi ita ſit, at ꝗ; offi ciorũ omnlu a, Vt omnes intelligant, nec me beneuolentiori cui quã ſuc„ repetere, 6 Fam. Bi 4 conſequatur, Tuſc. q. lib. 3.In amicitia prouecti longius, in cedere, nec amiciori potuiſſe prouinciam tradere. I. A. 237 o non poſſe reperin.. L æl. In amicitia quæ ſint uiro bono tenenda, Læl. In zuicie b, Deiotarus unus intoto orbe terrarũ ex animo amicus,. Nam cum amicitie, ide tia quid mutuũ, Fam. In amieztizAnirquid eit,i elt ueru uered; beneuolus, unus fi delis Pop. Ro. Epiſt. z1 b, Succeffor tplurib. guihen Liuef& uoluntarium, Læl. 26. In amicitia uult Pyt aSra ,dö. coniunctiſsimus. de Amic. 9⁸ b, Ex omnibus ſeculis uix tria imus eiit idemd xeirſi nus fiat ex pluribus, Of. 1. Mundusibi⸗ oneor 8305 nas. aut quatuor nominantur amicorũ paria. pro Qu. io b. Ami er in Lal Proiu uper, micitia& charitate comple itur, e nine D7 isnne cos obſeruantia retinere, de Am. u15 a, Acquirere amicos. de ris. Pro noſtra ba amicnk. amiecitia, de Aicie Oaanlir e aclus A0 heie nleer Amiczen 2,Eſt enim is amicus quidem, qui tan quam alter i- Verns eſt ler 1n neuole ſapienrtia Lomparanerionl ile wotzilts vni⸗ ui ahce Ln. Olaus 4, Vir bonus&c ſimplicis uericatis amicus. pro cum illo ech Tiuſtede rius, nihil iucundius,&c. e Linibea h. Lharrorutrui 5 Feene Jres Cl36 wicne neeelarluse communis. pro Fla. 149 a, A= een e⸗ rid amici tute exc⸗ aranihil amigitia Praſta lus eſleputetis, d. micus& pernece(arins meus. Off. in a, Illud enim honeſtũ uinculum, quma Remouere ſe ab amicitia Pompeij, de Am. Sine amicitia cor nos mouet, atq; illi in auo eſt, amicos facit. Tuſ. 240 b, Vti- uoluntatum, pro un. ruere omnia, de Am. Amicitię ambitioſæ, fu cOſæ G, ad At. nam ego uobis tertius amicus adſcriberer. Att. ¹90 a, Nihit Wclatur, ut ab amicis hone.. Amicitiæ cur comparatæ, pro Roſc. Amer. Amicitiæ am ore eſt mihi amicius ſolitudins. Att. ↄ9 a, Vr ego amicior inue- ta faciamus, de Am. 104 b& charitate cernuntur, Part. 237 b. Coluntur amieitiæ ſimu nirer Cilicum ęrarij;, quàm noſtro. Attic. b, Iſte noſter a- un quis amicus eſſe cui n latione, duntaxat adtempus, de Am. Tan tum abeſt ut ami- micus. de Or. uu5 a, Vbi iudex amicus aduerſario,& inimi- piumta de Finib. Amicitig citig propter indigentiam colantur, de Am. de Finib. Com cus tibi eſt. At. 35 a, Ille noſter amicus ſemper in laude uer- ernam fore in Lal Amicii munes amiciriæ, de Am. Conuerterant ſe amicitiæ in Sre ſatur. Epiſt. 6 b, Præterea nemini de conſularibus, amici a- lcitie, coniunctionisd ne ues ninieztias deAm Amejtise,dtroborstis am Conge. nimi erga te poſſum eſſe teſtis.. is nodum amabiliſsim u matisd;& ingenijs xratibus, iudicädæ ſunt, cAch. De- AMIS 81 Oonus. I. P. 56 a, Oppidorum turpis amiſsio. Epiſt. 47. moris, ex quo amicitiæ no⸗ pofitæ amicitiæ, de Am. Extinetę en leiei ls ea Pni erie b.Amiſsio omnium rerum, deſperatio recuperan di. I. P. 8 8 noſtrü referemus,nô d d. non modè fautrices fideliſs imæ; ſed etiam e e dlas ſnt b, Amiſsio digaitatis.. erit iſta amicite 6* uoluptatũ tam amicis, quàm ſibi, iuxta Epicureos, de Fin. AMISSVS, 4, um. Attic. 137 b, Cauſam Reip. amiſſam puto.&— amicitia, ſed mer- lib. i. Amicitiæ fimilicudine facilè iunguntur, pro Cl. Leues 24 2 b, Occaſio amiſſa. pro Mur. 34 b. Amiſſo iam tempore. um,j de Nat. Amicitiæ ofſ. 3
amicitiæ, de Am. Mediocres amicitiæ, z2 de Fin. Opp reſſæ a-)(„Re integra. micitiæ, de Am. Amicitię profectę ab noſtro beneficio,: de AMI TA,tæ. loror Inuent. Amicitiæ ſtabiles permanent, de Am. Veræ amicitig abiti fuit. ſempiternæ ſunt, de Am. Veræ amicitiæ difficillimè repe- riuntur in ijs, qui in honoribus req́ pub. uerſantur, de Am. Nulgares amiciriæ, de Am. Amicitiarum cum cæteris bonis
lcitix offcijs diligéter ſan. aaximum ornamentütollt,
.Ortus amicitie generolun,
* Cöſularis fuit unquamin uimus, inter nos ego& Cn. 3 citiæ præſidium firmißimũ,
patris, pro Clu. 23 b, Cluentia, quæ amita AMIT TO, 1u. dimitto, offendo, iacturam facio, perdo. I. A. 224 b. Omne ius imperij& exercitus amiſiſti. pro S. R. 3 b, Omnem honeitatem amittere. de Or. u a, Quarum rerum
collatio, de Am. Inſtituendarũ amicitiarũ conſuerudo, iꝛde negligenria pleraſq, cauſas uidemus amitti. pro S. R. 44 b, dediri 4 ſummü bonumin. Fin. Amicitiarũ ſua cuigq; permanet ſtabilis& certa poſſeſ- Aſsiduitate malorum ſenſum amnem humanitatis ex ani- micitiæ recordatione fruiin ſio, de Am. Amicit iarũ præſidia quærere, de Am. Amicitiarü mo amifimus: id eſt, dimiſimur:, eiecimus. de Pro. 62 b, G& Srabilitas amicitiæ confir- proditiones, Acad. q. ed. i. li. 2. Amicitiarü ſarietates eſſe 15 Ppro Mu. 34 b, Hoc tempore amiſſo annus eſt inreger expe- ilitas amicitix,ide fin. Ani debẽt, de Am. Nouis amicitijs indulgere, de Am. Amicitias tandus. Poſtq. 212 b. Pręſertim cùm ill a amiſſa recuperaue citie odium, in Læl. Amicitię apperere, de Am. Ratio ipſa monet amicirias comparare, rim, uirrutem& ſid em nunquã amiſerim. de Ar. 251 a, Amit nd quim alteri maluerit,nul quibus Partis confirmetur animus, ¹ de Fin. 102 a, de Am. tere mentem: id eſt, inſanire, de Or. i00 a, Amittere ciuita- eix eſt in uoluntatũ ſtudio- Conciliat amicitias C cöſeruat uirtus, de Am. 8i utilitas a- tem. Epiſt.9 b, Amitrere dignitats. ro Mil. 108 b, Amittere itie narius eſt&mul micitias conglutinaret, eadé cõmutata diſſoluerer, de Am. uitam. pro Mar. 133 b, Qos amiſimus ciues, id eſt propter 2l. Amicitie u 14 Tam. A- Tu ſoles cöglutinare amicitias teſtimonijs tuis, 7 ad Atri- mortẽé. pro Cæl. 51 a, Cur Liciniũ de manibus amiſerütipro onenda etPaun nre A0 cum. Ad coniungendas amicitias quantam uim habeat ſtu Qu. R. 46 b, Totã lité aut retinere, aur amittere. pro S. R. 23 cerls, 10 ad er. Catans. 40. diorum ac naturę imilirudo, ſcitis omnes, pro Cluent. Di b, Per ſummmũ dedecus uitã amittere. Epi. 3 b, Amittere or- 3, Petiuit ut te 1 amſettiam 5 mittere amicitias, de Amic. Dirumpere amicitias, de Amic. namenta. Epi. 1 b, Qui filiũ confualarẽ magnis rebus geſtis Similitudo illicit,& attrahit Diſcindere amicitias, de Amic. Diſſociat amicitias diſsimi- amiſit. Puſcul. 250 a, Amittere lumina. Off. 79 a, Mea opera d amicitiã llicuius ſe confer-. litudo morũ, de Amic. Diſſoluere amicitias, de Am. Amici- Qu. Fabi Tarentũ recepiſti. Certè, inquit, ridens: nam niſi 8 9 atatis ad amicitiä ſe meam tias, quæ minus delectent,& minus probentur, magis dece tu amiſiſſes, nunquã recepifſem. ad Her. 38 a, Decius amiſit Uus, qudm amicitiã uſque a xe cenſent ſapiẽtes ſenſim d:ſſuere, quàm repentè precide- uitã, at nõ perdidit: accepit patriä, amiſit animäã. Tuſb3 b, re, Lel. Ad tollendam amlet-. re, Officiorum 1. Eleuare amicitias remiſsioneuſus, de Ami Cum acriter oculis deficienté ſolé intuerentur, ut aſpectũ tum in Lel. Amicitiam aur cit. Fideles amicitias excluderé, de Amic. Moleſtas amici- omnino amitterét. de N. 66 b, Corp ora intercunt humore. ui amicitiam, in Lelio. Sute tias faciũt quidã, quum ipſi ſe cõtemni putãt, de Amic. Fin aut ſpiritu amiſſo.& 77 b, Quafi ego nõ ſim queſcus de a- eadem ade Hin. n6 a.Con gere amicitias urilitaris cauſa, de Amicit. Nec me pœnitear mijſſa ſalure. J. V. 209 b, Præda de manibus amiiſa: id eſt, ela- lenee contrahere quß mortales inimicitias, ſempiternas amicitias habere, pro R. pſa. Epi. 107 b, Cogito cõmorari, quoad me reficiã. nam&. . Amicitlam„6. mouentut 1 P. 126 b. Iungere amicitias& cõſuerudines cum aliquo, pro uires& corpus amiſfi. de N. 51 b, Amitrtere aliquẽ captũ: id do cnſtane dueehon poffn 3 Deiotaro. Incidere in amicitias malorũ, de Am. Repudiare eſt, dimittere. I. V. ¹§4 b, Amittere rem de manibus. I. V. 68 uelli 4 nalagenen icige amicitias gratioſorum, pro Pl. Spernere ueteres amicitias, b, Claſſes am iſſiæ ac perditæ. de Or. 100 b, Amirtere ciuita- nditds, 1defin. eus in elio. de Am. In amicitijs expetendis colendisG; ita quiſq; maxi- tem: id eſt, perdere ius cinitatis. pro Cecin. 297 b, Amittere n Kcontinet uirne tetco.. mè excellie, ut fibi plurimũ confidit, uirtureq́; ac ſapienria occaſionem. pro Deio. 14§5 b, Amittere receprum. L. Rece- 3. In amicitiam Men⸗ ſcriptis ſic munitus eſt, ut nullo egeat,&c. de Am. In amicitijs tuen ptum. Amittere memoriam alicuius:id eſt, obliuiſci. r liters tuns ſuchonn nem. dis quamuis comis fuerit Epicurus, n5 ſatis acutus fuit, 2 AMM O N,onis. Jupiter, qui in arenoſa Libya remplum habe- Arri. lib. ¹. In amicn tiam cum de Pin. In amicitijs fideles, 2 de Fin. Ia amicitijs peſtis nulla ret. de D. S0 b, Ammonis oraculum. 3e1ο0a,& de N. li.¹. uerudinem Kamie ſa uirtu⸗ maior, quàm adulartio, blanditiæ, aſſentatio, de Amic. Ami AMNI S, nu. flauius. de N. 45 b, Liquores perlucidi amnium, amicitiam manerein hhile citijs nouis implicati, ad Atr. Quæ poteſt eſſe uitæ iucun- riparum ueſtitus uiridiſsimi. Or. 200 b, Alter ſine ullis ſale 29 ua charitare,„ ditas, ſublatis amicitijs: quæ porrò amicitia poteſt eſſe in- bris quaſi ſedatus amnis fluit, alt er incitatior fertur. de D. — idam luntdin ter ingratosipro Planc. 266 b. 88 b, Quoſdam exaruiffe amnes, aur in altum curſum con- n naſci qu ne inquinas crimle AMICTVS, Hlus. Tuſculan. 246 a, Mihi amictui eſt Scythicii tortos& deflexos uidemus. iam— Rcij prolequn tegmen. Artic. 88 a, Statua quam eſſe eiuſdem ſtatus, ami- AMO; as. diligo, charũ habeo, ſtudio proſequor, beneuolétia nternä nn ola peperit, i. ctus, annulus, imago ipſa declarat. de Oratore un a, Imitari cõplector, magno amore uel ſtudio ia aliquem ſum uel exi mnaturab Inuent. Ama alicuius amictum, aur ſtatum, aut motum. ſto, faueo, in delicijs habeo, in oculis fero, amore captꝰſum. llitaten n 4 mundari 3 AMICVI.A,2. amica. de Or. 3z1a. Qui tãto amore fuas Poffeſsiones amplexi renebaàt, ur,&c. b aLSHO. 9 unt, qua um 1 AMICVLVM, L. palliolum, ueſtis. de N. 76 b. Dionyſius au- FEAmpleckor, At. 35 a, Pompeius amar nos, charosq́; haber. mundo hil zucundius, 4 reum loui detraxit amiculũ grandi pondere, eid; laneũ pal Epi. ¹33 b, Mihi denig; nüc amare uideor, ante dilexiſſe. Itõ nus, nihitciam ad(a- Rum iniecit. de D. 1§8 a, Alcibiades amicę amictus amiculo. ad Bru. Ep., Clodius ualde me diligit, uel ut ερσανειέιμντντναυν 2s. Vocate 3u 10 QuN AMICVLVS,E. amicus. I. V. 165 a. dicã, ualde me amat. Ex his apparet aliquãto plus eſſe ama 6 trat fuße zbna gerenh AMI CVS,A am. benenolus, necefſarius, beneuolentia cöiun re, diligere: uerũ hoc nõ ſemp obſeruatur. ur I. V.ꝛn b. Ho 10. Sunt de 2 eRuna Kus, rotus noſter, effuſus in aliqué. de Fin. 62 b, Amici ma- mo qui& amari& diligi ueller. Att. 3a, Diligere, amplecti, mil. Chm hn non el nes xima amoris conſpirarione confentientete Att 262 b. Miht amarezapertè laudare aliqué dem. u· a, Amare nihil zliud alsd accuferle fam. Hmes d 4 61 ziunctus, dituendch Mn re di, als ſunt, igend lun

—
—— ———
“
——
———
——————
—
—
—
8
Qη
0
F
A
A
A M eſt, niß eum ipſum diligere quem ames, nulla indigentia,
— 1 nimit r
nulla utilitate quæſita. Epiſt.5 a, Magnitudinem anim ru .„a, Dele-
9 2
. Z.r ſemper ſum admiratus, ſemperq́; amaui. Epiſt. 13 3 tauerunt me literæ tuæ, in quibus primuùm amaui amore ruum. Att. 100 a, Nam Alexidis manum amabaã, quod, Ec. I. C. i1z a, Auus tuus clariſsimus uir, amautt unice parrià 1 Qu& frax ertarim a- ciues ſuos. I. A. 187 a, Quem ego& frarer meusc mamus, omnibus horis,oculis, auribus, cõplexu tenemus. de Ar. ²24 3 a, Quam uolumus P. C. licet ipſi nos amemus, ta men nec numero Hiſpanos, nec robore Gallos ſuperamus. Ar.lib. 5. S a, Brutum abie ctum quantũ potui exeitaut, que non minus amo quàm tu, penè dixi, qui te. Off. 6 b, Facilè quod cuiuſq; temporis officiũ ſir poterimus, niſi noſmet ipſ mabi judicare. Top. 225 a, Nimiũ ſe ama- ipſos ualde amabimus, iudicarè. 1 0p. 225 a, N re. Att. 65 a, Et in eo me ualde amo. At. 83 b, Habes meã cau- ſam, quæ ſi Bruto nonprobatur, neſcio cur illum amemus. Qu. Fr. 313 a, Adduc(ſi me amas) Mariu. Att. 77 a, Si quicqua , 2 7 u 3* me amas, hunclocũ ama. I. C. 106 a, Qui alios ipſe amabat turpiſsimè, aliorũ amori flagirioſiſsimè ſeruiebat. Qu. Fr. * 8 ⸗*— 4„.„„9 327 b, Pompeius quàm ſe ipſe amans ſine riuali. At. 199 b, Pe rierunt ea quæ amabas. At. 191 a, De Rauduſculo mulrum te amo. Att. 2 b, Signa quæ nobis curafti, ea ſunt ad Caietã ex- b Ird 3 4 zrarPar 4 ofita, te multũ amamus, quòd ea abs te diligẽter paruoq́; unt. Ep. Senſtex literis tuis ualde te laboraſſe, amo ruoluntaté. Ep. 126 b, Et in Attilij negocio te amaui. J.
— — — 82 —2 ‿ — ,— —
. - igit olun V
gkU 1
3„ 8— · 77 159 3, Amari& charũ eſſe. At. 25 b, Volo ames conſtantià
3 7 24„.— 2 — Am liuitias. Q. E. 203 b, Amareex animo. nes pueri amant inter ſe, diſcür. L. Amarus. MOENI is. de N. 4 6 a, Amœnitates orarũ& littorii. Qu. F. 50 b, Domus ſuppeditat hortorũ amœnitatem. de Pro. 74 b, Amœnitas locorũ. Epiſt. 94 b, Ocio tibi perfrui mirificè licuit, cum eſſes in iſta amœnitate pene ſolus reli- ctus. pro Pom. i b, Non illum amœnitas ad delectationem reuocauir. Quint. Fr. 317 b, Summa amcœnitas fluminis. Pa-
‿ 8p 75 wWr .¶% 2 S 1 — — 25 8 — 3 3 83 ₰ cd A
— — 4
.
●☛ A 79 — 8 ◻ᷣ —*
2 0
4/ rad. 11⁷ b, Cogitatio amgœnitatum ad dele ctationem. MOENV S, a, um. uoluptarius, iucundus. I. V. 252 3, Amœ- nus ſanè& arbitris ſemotus locus. de Or. 135 b, Nec ame- num, nec ſalubrẽ locũ cenſeo. de D. 89 a, Per amœna ſalicta. Art.*52 a, Prædiola noſtra bellè ædificata,& ſatis amoena. MO R, orts. charitas, beneu Slentia, gratia, ſtudiũ, pietas, de- liciæ. Amor eſt conatus amicitiæ faciun dę ex pulchritudi- nis ſpecie, iuxta Stoicos, Tu ſc. q. lib. 4. Amor, ex quo amici- tia eſt nominara, princeps eſt ad beneuolentiä coniungen-
1 11 3—.„4 4 r⸗ 34 2 ſ. 1— KAAr 8,„rASPI SA 1 dam, de Amic. 101 5, AmOr I C& leultarls aull lor, 1 nll. Anee Ge ar
⸗*„ c. kent OI 1192
141 A—„6 Jr 4. q. lib. 4. AmOn 11 naruralls eiller, G rr Q„ HNmneramare* Tehntl r, CcC temper IIIAGIEI 2 —
dor, alium cogitatio, alium ſat Ihe en 4.MN ORer in te amor 420 mzejris. 4. Tuſc. Totus amleltiæ, 4. Ulc. 4 OkIlIs 5 2 uitatis eſt, ut nihil uid Ii. 4. Canum amor in dom 4
1 4 8,4.& 7 BAmAr AIrIDnIS 8 H AI 91 60 C11* 10 R1S CL 1e1
17 AIIT LOUODII 1
11108
2 tiæ, de Ein. 1
Amor cõſula
, 4 18₰ 6* 42 Ei., 1 5 tionis inltus ment!, Ge PEln. 118. 4.
3 e Amorconfirmatur& beneficl
= —₰
—
1*— 2 IO
4 83
Seerndineadiunck Amorculrtu 10 cto,& conſuetudine adiuncta, Læl. Amor cultus ab aliquo
—. 4
13. 3& A 1* 2 1 118* diligentiſsimè, 6 Fa mil. Amor elus actiuè, 3 Pam. Amor nüc emergit, nunc deſiderium ferre non poffum, o ad At. Amor
1
. 7 7„ Peccatum nOn excuſar, 2z ad Her. Amor gloriæ nlmls acer, 12&⸗.
pro Archia poeta. P jetas& amor in patriam, pro Fla. Incre dibilis amor in te meus cogit me,& c. Curioni, lib. 2 Epiſt.
Amor meus actiue, 1o Fam. Amo uoluptate& moleſtia mi
nis uehemenrer commouetur ipſa fama& opiniòne liber- ratis, beneficentiæ, iuſticiæ, fdei, o mniumq; earum uirtu- tum, quę pertinent ad manſuetudinem morũ ac facilitatè, Of. 2. Si amor noſter ac tuorũ in te eſt, 4 ad At. Amor ex eo inter nos natus, 12 Famil. Amor patrius, de Fin. lib. i. Amor
4
quatenus in amicitia progredi debeat, Læl. Amor quem ad 241„ 1 2 N8 5*.* me ſeribit, z ad Qu. Fr. Nam& oratio prudens& amor er-
Ar. 4 4... game ſingularis, m ultũ leuaret, ad Dolabellam, li. 9 Epiſt. Amor omnis ſolicitus atque anxius, 2 ad At. Amor tantus
....... fuit, ut exhauriri nulla poſsit iniuria, 2 ad At. Amor tantus,
2. ut nihill IluprAaà poſsir. 14 Fam. 4⁴ 177 1. 1 MIfuprà poſsit, 14 Fam. Amor tuus ſe oſtendit, 5 PFam. 8*1*
Amor uerus& ficku
9 1 1 1 1 3*2 64 3. 2 ahaaeia,. nmero. Amoris declarationé naber liber iſt ex animi eurbationi tt 2x animi perrurbationibi eſt vroſe 5 lau L 4 4 14 8 hlbs 910 CGCTIO IIIIIA 0 amorls f 1 6 IſtPe e moris furore, Puſ. q. lib. 4. 11 ¶ 3 6r† H er„*„.. 5* 4 Se tua pueriria fuſceptü non
ad Planc. lib, io BEpiſt— ad Planc. lib. io Epiſt. 143 a. Amo Amoris notis inſignes epi-
98) e A—. .AmOTIS pleniſsima bjurgari 3 4 noris pleniſsimæ biurgationes, ad Qu. 1
Fr. Amoris primas alicui deferre. 1 ad Arr GS; . 7 eterre, mad Atr. Siquid reſider in te amoris erga me, 1 GdI AF.4,:.₰. 11[8 1118 51 11.uGlu& ardor uldam amorle. . 4 1 5
uetuſtas, 6 Fam. Magn
AMO TIO,Onis. de Fin. 61 b, Augendæ uoluptatis:
A 88
2 ⸗ 2.—. A eſt amoris, ex quo amicitiæ nomẽ eſt ductũ, de Nat. d. 1. A- moris tui ueſtigia, quo qu ð me uerto,7 Fam. Amoris noſtri —**.. 4„ ⸗.*. 3. at cõſilio poſſem iu uare, Curioni li. 2 Epi. De ſto hactenus dixerim, meuel plurima uincla tecũ ſummæ cõôlunctionis optare, etſi ſunt amoris arctiſsima, Att. li. 6. Amori noſtro pluſculũ eriã, quàm cõceditueritas, largiare,; Fam. Amori patrio& ipfi naturæ præferre ius maieſtatis atq; imperj, lib.1 de Fin. Cui amori, utinã cæteris rebus poſſem amors certè reſpõ debo, 15 Fam. Seruire amori aliorũ flagitio ſiſsi- mè‚ in Cat. Tantùm te rogo, in Hireij lo eum me ſub das,& 4— S 5* H+ 2132 ad tuũ amorẽ,& ad meã obſeruantiA, 10 Fam. 45 in Ep. Plan ci. Mundũ totũ ſe ad amorẽ ſuum ſubleuandũ conuerſurũ putat, 4 Tuſ. Quis erat qui putaret ad eum amoré, quẽ er- gate habebam, pofſe aliquid accedere? ad Dolabel. li. 9. ep.
— ₰.. 8* 8. 4
Omnẽ ſe amoré abie ciſſe illinc, atq; in hanc trans fudiſſe, 2 „ 1.—. 2 7„ A 4 3
Philip. Amorẽ erga aliquẽ cum hgreditate cernere, 6 ad At.
Amorẽ tuũ omns, quo me es amplexus, omnemd; tuã pru dentiã cõuerto ad eam curã, 7 ad At. Hæc res magis amors cõciliat, illa uirtutis defenſio charitarè, 2 de Orat. Amorem cõciliari ſentimus, 2 de Or. Amorẽ tuũ conſeruabis, u Fam. Amoré debere, Fam. Stoici, amorẽ ipſum, conatũ amicitiæ facifdæ ex pulchritudinis ſpecie definiunt: X ibi præclara multa de amore turpi fugiẽdo, Tuſc. 225 b. Datum tẽpus in quo amorem tuum experirer, 16 ad At. Perſpectũ mihi qui- dem, ſed tamẽ dulcem& optatũ amorẽ tuum pryę te ferres,
Curioni lib. 2. Ep. Quem certò ſcio ita laborare de exiſtima tione ſua, ut propter amorem in nos fraternũ, etiam de no- ſtra laboret, ad Qu. Fr. Amorè cum aliquo con ſtitutum ha bere, 10 Fam. Amorsè erga aliquem habere, 9 Pam. Amorem nabere in remp. pro Domo ſua. Nemo poteſt uno aſpectu, neq; præteriens in amoré incidere, de In. 58 b. Amorẽ ſtupri eſſe negant philoſophi, Tuſ. q. li. 4. Vt tibi oſtenderẽ meum amorẽ, ad Plan. lib. io Ep. Amorẽ meũ erga te exu ultu,& o- culis,& fronte perſpicere potuiſſes, 4 ad At. in Epiſt. ad An- toniũ. Amorẽ tuũ erga me recognoui in tuis literis, iz Fam. Caſsij. Amorem ſiiſcipere, io Fam. Ab amore auertere, o Att. Ex amore co quo aſtricti ſumus laxare aliquid uelim, é ad At. Amore illo tuo ſingulari me ames, is Fam. Ardebat amo-
re illius hoſpitæ, 4 Ver. Amicitiæ autem charitate& amore
cernuntur, in Part. 47. Habebam adoleſcentes amore cõôiun ctos more Græciæ, 5 Tuſc. Coniuges autem,& liberi,& fra-
a.
x tres,& alij, quos uſus familiaritasq́, coniunxit, quanquam etiam charitate ipſa, tamen amore maximèé côtinentur, ibi. eomni enitere,o ad At. Extitit rãto in me amore f poſt reditum ad Quirit agrare amore, 4 Iuſ. ulſus hæc ad te ſcribenda putaui, ad Plan. lib. 10 (olemus ea, quę minimè uolumus, cogitare, batio ipſa mẽtis in amore fœda per ſe eſt, eigitur potius incipiam, quàm ab ea ciui
more eſſe, 6 in Ver.& ꝓ Tlac. In amore ha
8
—
1 ere, 10
6 inflämati eſſe de-
b † 2.. 2 8
1s hominis uidetur, quàm nonr
re ijs à quibus prouocère, ad Brut. Amore 81
11 int 5
ſimo ꝗ, 12 Fam. Trebonij. Filio tuo nos& charitate& amo-
re tuum officium præſtituros non debes dubitare, Trebo-
◻ 2 — ₰ — — — ꝙε * 8 8 — 82
nius Ciceroni, lib. 12 Ep. Amore prouehor, filius Tyro amore pugnandi in exercitu remanſit, Off. 5 b.
Etiam nouo quodam amore ueteré amorem tanquam cla-
uo clauũ eijciendum putanrt, 4 Tuſ. Seuo amore ſaucia Me- dea, pro Cælio. Amore generi ſui capta ſocrus,
tius amore tui fratrẽ tuum odiſſe deſinã, quàm quicquã de noſtra beneuolentia detrahatur, 5 Fam. Ame re uti, ⸗ Fam. Amores autem& hæ deliciæ quæ uocantur, fir- miore animo præditis diutius moleſtæ non ſolent eſſe, pro Cæl. 47 b. Quid amores ac deliciæ tuæ Roſcius? Diuin. lib. 1. Amores adoleſcentulorũ in Græcorum gymnafijs liberi & cõceſsi, Tuſ. q. li. 4. Amores adoleſcentulorum ut ſint pu
4.
...... 8.
dici, ſolliciti tamẽ& anxij ſunt, eo ꝗ, magis, quòd ſe ip 1 1
.— 0 4. 8* 1—.
* X A— S 80 2 1 tinẽt& coercent, Tuſ. q. lib. 4. Amores ardentes, de Fin li. 2.
res hmimn; ſh; In Puſ.C l
Amores hominũ in te, ad At. Amores libidinoſi, uſ. q. lib.
1, 1 *₰——2— 3„„ 4 5 5—— 8— 4. Pompeius, noſtri amores, z ad Atti. Amorum fœdera, pro
Cæ. Quæ(forma& honeſti facies) ſi oculis cerneretur, ut ait Plato, mirabiles amores excitarer ſapientiæ, Oſff. Atque
2.*/. 1. 2.
ut muliebres amores omitram, quibus maiorem licentia
“. 3 ͤ.
natura cõceſsit(qui adoleſcentulorum amorib.) Tuſ. —— 2 2 8— 2 †
4. Sed redeo ad amores delicias q; noſtras, L.
11 4 2 4 1 7 4 Philip. In amoribus eſſe alicui, 6 ad Atric. In amoril
X
eſt, 7 Fam. Delicijs arq; amoribus meis, 16 ad Att
4 A. 8 ——
A
loris omnis amotio. de Fin. 65 b, In omni re
14
tio, ſucceſsionem efficit uoluptatis.
4—₰21—. Att. Charü iplum uerbü V..*.. tt. Charü iplum uerbü AMOVE O, ues. Attic, 6 b, Nebulonem illum ex iſtis locis a-
mOHe.
in patriã, i de Or. Pro amore noſtro ueterrimo ueriſ
uerunt V.nla 205 0 L.A.22 re. T mllite 4MP 1 prehe wn dignit equite laudal
cum riter; me an tur iuo nem a fortun fer ad
3 nomini

1e„ 4 Ei duas der. 88 5 t0 7.* at. 1aam.Aetfanen nik 5 18 mei efficer rl pi Deig, 1 ret) te tecu ſug iſto hacten ma 3 wmr cöiundtio u8 4—„.„6 3 nlg . or 1us ma. d isſtati ag. jmed
1*8 aret ad eum amoré quz cedere? dr mee. rekac Dolabeliji atc. in! aäi tq; in hanc transfadiſſe heredi kreditate cernere,6 ad gr nplexus, omnemq. tuig 1d At. Hæc d an 523 Dote
dA cres magt IA4rIrA 34 5 ari ate, ꝛ de Orat. Amorem
conſeruabis, n kam. 2 8* 9 d0 93 amicitiæ knnn 88 lPræclana 9.7,. atum tépusin 6ad At. Perſpectũ mihi qui üa moré tuum prote fenen dio Rnalaborare de exiſtimg n nos fraternũ, eti cum ali u e 4 bandt dd. em habere, 91 un aadere, 9 Tam. Amorem 1. Nemo poteſt uno aſpecku, lere, de In. 53 b. Amoré ſtupn lI. 4. Vruii oſtenderé meum t meũ erga te ex uultu,&o- dſes, 14 ad At. in Epiſt. ad In. gnout in tuis literis, in kam. am. Ad amore auertere, att. us laxare aliquid uelim, ê ad eames, is Fam. Ardebat amo. tiæ autem charitate& amore am adoleſcentes amore cöiun dniuges autem,& liberi,& fra. ritasc coniunxit, quanquam more maximè cötinentun ihi. Exritit tito in me amore fra- ires. Flagrare amore, 4 Tul. denda pu taui, ad Plan. lib. i0 . uolumus, cogitare,
1 4
4 2 4 L †
— 8
—.
ſor Ina- 4
cusk 7 Ver. 1
1 RGeien 1 A
habere, 10 Fam. Nül namore habereno Fam.
ſpödere in ano-
anam non reſpodereln 4
7““. n
* uerl zmore noltro ueterrimo ueè 1 4.* no- „0 nos& charitate& am o tue 1 6 Teh 4* bo. Lnon bes dubttare, re. „ Brut. Catonls NM.* 10 Brut.— 12 9 eDOne 9 * Fad. rcitu remanlt, Off.
14. drem tanquam cii
* B* Amore 4 L
. 1 a Me⸗ o amore lauela
4 Ita focrus, pro CIC. millius odo,
“““ ““
““ 42 1 1 mors 5 Pam. Amors Lerrahatur, Fam. jr o““ r
4 3 111 uocantut, 4 1 4. tonr eſſe, pro oOn lolen 1.1 let Dmmin.Jb.
2 4*
„Noilecl. ““ dis liben
4 4 4 44
mdue. pro Clu. 5i b, Odiũ, inuidiam, metum, eupiditatesq́; omnes amoue. pro Rab. 92 b, Portia lex uirgas ab omniam ciuium Rom. corpore amouit. de Ar. 254 a, Senatus amouit Saturninum quæſtorem à ſua frumentaria procuratione, eiq; rei M. Scaurum præfecit. de Pro. 69 b, Et proprium il-
lum ſenſum doloris mei à ſententia dicenda amouebo. de
Leg. 173 a, Ferijs iurgia amouento. ad Her. z2 a, Procul amo- uere.)(Propè admouere.
AMPHIARAVS, ai. de D. 98 b, Amphiaraum ſic honorauir
fama, Græciæ deus ut haberetur, atq; ut ab eius ſolo in quo eſt humatus, oracula peterentur.& de N. 69 a.
AMPHIBOLO GIA uel amphilogia, aut rectius amphibo
lia, ambiguitas eſt. de Di. 32 b, Nam illa amphibolia quæ Crœſum decepit, uel Chryſippum potuiſſet fallere.& ibid. Tamen hanc amphiboliam uerſus intelligere potuiſſet. ad Her. 9 a, Cognitionẽ amphiboliarum eã, quæ à dialecticis profertur, non modò nullo adiumento eſſe, ſed potius ma- ximo impedimẽto: omnes enim illi amphibolias aucupan- tur, eas etiã quæ ex altera parte ſententiam nullam pofſunt interpretari, iraq;,&c.& ibi multa contra dialecticos.
AMPHICTYONES, num. de Inu. 71 a, Accuſantur apud
Amphictyonas, id eſt, apud commune Græciæ concilium.
AMPHILO CHIA.I.P. 100. 1 AMPHILO CHVS& Mopſfus Argiuorum reges& augu-
A
res. de D. 98 b. MPHOKRA, ra. uaſis genus& menſura. I. V. 4 5 b, Iam non quæro unde CCCCamphoras mellis habueris. pro Fon. 278 a, Titurium Toloſæ quaternos denarios in ſingulas ui
ni amphoras portorij nomine exegiſſe.
AMPLEmagnificè. de C. 182 b, Sublatè ampleq; dicere. pro
4
Do. 228 a, Omnia collegia ampliſsimè de ſalute mea decre- uerunt. I. V. 214 a, Amplè magnificeq́; tricliniũ exornare. I. V. 131 a, Honores ampliſsimè& magnificẽtiſsimè geſsit. I. A. 205 a, Quibus militib. agri ampliſsimè dati aſsignati eſſent. I. A. 224 a, Aliquem ſupremo die ſuo quàm ampliſs imè effer
re. Tuſculan. 233 a, Elatè& amplè loqui.)(Demiſsè& hu-
militer ſentire.
MPLECTOR ris. amplexu circumplico, amplector, com
prehendo. de Som. 127 b, Ille me amplexus atq; oſculãs flere Fiohäbehar, Epi. 63 b, Cæſar fauet ingenijs, nobilitatem&
ignitatem hominum amplectitur. I. A. z13 a, An Antonius
equites Rom. amplectetur? At. a, Diligere, amare, amplecti, laudare aliqué. pro Mil. 115 a, Quia nimis amplecti plebem
putabatur. Epi. 85 a, Me amiciſsimè quotidie magis Cæſar
amplectirur. pro Cecin. 292 b, Cöſtituere actionem, quæ nequaquam ſatis uerbis cauſam& rationem iuris ample- ctatur. pro Fon. 279 a, Quę ſi iudex non amplectetur omnia cõſilio, non animo ac mète circumſpiciat, profectò,&c. pro Qu. R. 51 a, Quod ego plurib. uerbis amplecterer, ſi,&c. I. C.
318 b, Paruulus filius, qui mihi uidetur amplecti rempub. de
Or. 10 5 a, Nã quod ius ciuile tam uehkementer amplexus es, uideo quid egeris. pro Syl. 178 a, Qui tãto amòre ſuas poſ- ſeſsiones amplexi tenebãt, ur,&c. pro Qu. R. 51 a, Quod ego plurib. uerbis amplecterer, ſi non,&c. Epi. 74 b, Cũü uerò ea
tua ſit uolũtas erga me, libenter amplector ralem animum. de Or. 94 a, Aſſentior tibi, qui non ita amplecteris artem ur
alij ſolent. pro S. R. 46 a, Hæc parui temporis memoriam, illę perpetuæ exiſtimationis fidè& religionẽ amplectũtur.
AMPLEXOR, aris. Ep. 12 a, Inimicũ meum ſic amplexaban-
cum meum modd in ſenatu ſeuerè ſeducũt, modò familia-
tur, ſic in manibus habebant, ſic fouebant, ſic me præſente oſculabantur, ut,&c. Ep. i5 a, Meq́; inſpectante ſæpe inimi-
riter atq; hilarem amplexantur. Qu. Fr. 353 b, Appius totum me amplexatur. At. 28o a, Quo magis amplexetur ac tuea- tur iudicium ſuum. de Fin. 14 b, Aut ipſius animi cognitio- nem amplexarentur, actionem relinquerent. Attic. 98 a, Per fortunas, omnem tuum amorem, quo me es cõplexus, con- fer ad eam curam. pro Seſt. 23 a, Neq; ullum amplexari oci- um, quod abhorreat à dignitare. Ac. 45 a, Species. quas Pla- to mirificè erat amplexatus.(amplexu.
AMPLEXVS, zus. de D. 97 a, Puer circumplicatus ſerpentis AMPLIFICATIO, Onts. Off. 6 a, Nec uerò amplificatio rei
familiaris nemini nocens uituperanda eſt. Part. 232 a, Eſte- nim amplificatio, uehemens quędã argumẽétatio. Item 234 b, Eſt igitur ampliſfcatio grauior quædam affirmatio, quæ motu animorũ conciliet in dicendo fidem. ad Her. 15 a, Am- plificatio eſt res quæ per locum cõmunem inſtigationis au ditorum cauſa ſumitur. ad Her. 20 b, Amplificatio, quæ aut ad iracundiam inducit, aut ad miſericordiam trahit audi- toris animum. de D. u5 a, Si extis pecuniæ mihi amplifica- tio oſtenditur. Ora. 206 a, Ergo in omni genere amplifica-
tionis exarſimus. O4. a, Amplificatio honoris& gloriæ.
AMP LIEFICATOR ris. Tuſ. 23 0 a, Pythagoras non ſolum
aominis inuentor, led etiam rerum iplarum amplificator
A M 90 fuit. Epi5i b, Me tuæ dignitatis non moddò fautorem, ſed etiam amplificatorem cognoſces.
AMPLIFIGO, s, augeo, amplum facio, dilato, multipli-
co, uerbis paruam rem magnificam facio, uerbis maius& acerbius facio; collocupleto, de Pin. 57 a, Vtpoſrea uolu- Ptas augerij amplificariq; non poſsit. de N. 5) b, Eamq fa- cultatem diſſerendi amplificauir academia. de N. 55 a, His naturis relatus amplificatur ſonus. Acad. 2 a, Ac uereor ne talium perſonarum cum amplificare uelim, imminua glo- riam. Ep. 29 a, Dignitas tua, quæ quidem à te ipſo integri⸗ tate& clementia tua ſic amplificata eſt, ut nihil addi pode uideatur. de Am. 107 a, Amplificare fortunã. Tuſ. ¹86 a, Nam
attrectatu& quaſſu ſæuum amplificatis doloré. Orat. 208 a, Augere& amplificare res. de Orat. 96 b, Quæ pro nobis ſunt, amplifican da atq; augenda: quæ pro aduerſa rijs, infir
manda arq; frangenda. Er 104 a, Aliquid dicẽ do amplifica-
re atq; ornare. pro Dom. 231 a, A populo ſemper ſum defen ſus, amplificatus,& ornatus, de Or. 1§2 b, Amplißcare rem ornando, quod ualet non ſolàm ad augendum& tollendũ
aliquid dicendo, ſed etiam adextenuan dum arq; abijcien- dum. pro Pom-. 13 b, Conſeruare arq; amplificare remp. An tequam. 193 a, Alicuius amplitudinè ac gloriam laude arq; honoribus amplißicare. I. C. in a, Qui hanc urbem cöditam amplificaramq́; ſeruauit. de N. 27 b, Reſpublica amplifica- ra. de Leg. ¹90 b, Pauci honore& gloria amplificati, uel cor rumpere mores ciuitatis, uel corrigere poſſunt.
AMPLI O, s. comperendino, amplius pronuncio, rem pro-
fero. pro Cecin. 29° a, Cùm cauſam non audiſſert,& pote- ſtas eſſet amplian di, dixit ſibi liquere. I. V. 31 a, Glaucia pri- mustulit, ut comperendinaretur reus, antea uel iudicartũ primò poterat, uel amplius pronunciari.& ↄa, Vt de Phi-
lodamo amplius pronunciaretur. aliàs, ampliarerur.& 8x
a, Vt etiam ſi lex ampliandi faciat poteſtatèẽ, ramen iſti ſibi turpe exiſtiment, non primò iudicare. ad Heren. 35 b, Quid fuit, iudices, quare iſtum nefarium ampliaueritis? de Cla.
172 a, Cum conſules re audira amplius de conſihj ſententia
pronunciauiſſent.& ibidem: Icerumq́; eo dem modo rem à conſulibus eſſe prolatam.
AMPLITVD O, nns. de Inuen. 83 a, Amplitudo eſtpotentiæ,
aut maieſtatis, aut aliquarum copiarum magna abundan- tia. de Orat. 123 b, Maieſtas eſt amplitudo ac dignitas ciuira tis. ad Heren. 9 b, Maieſtatem is minuir, qui amphitudiaem ciuitatis derrimenrto afficit. pro S. R. 19 a, Vir in quo ſum- ma auroritas eſt atq;, amplitudo. pro Mur. 127 b, Qu. Pom- peius poſteris ſuis amplitndinem nominis, quam non acce perat, tradidit. de Clar. νa, Ad ſummã amplitudins perue nire. pro Mur. 127 b, Quod uirtute perfeciſti, ut ſumma am plitudine dignus putareris. Antequam. 193 b, Amplitudins & gloriam alicuius laude arq; honoribus amplificare. Off. 14 b, Horum ſentenria adclaritaté amplitudinemq́; aptior eſt. Officior. 13 b. Harum rerum duarum ſplendor omnis æ amplitudo eſt. pro S. R. 41 a, Humilitas cum dignitare de amplitudine contendit. I. V. 226 a, Signum fuit quocdam ex xre modica amplitudine, ſingularropere. Ep. 7 a, b, Iilud
ad tuam amplitudinem& dignitatem perriner, te,&c. I. V.
131 a, Vr omnes huius honores inter ſuos& amplirudinem poffent cognoſcere, Epiſtol. 4 4 a, Vt omne noftrum confi- lium,&c. ad amplitudinem tuam conferamus. Epi. 4 b, Poũ ſum confirmare, te ſummo omnium ſtudio amplitudinem tuam retenturum. Epiſt. 6 a,Illuſtrabit(mihi crede) tuam amplitudinem hominum iniuria,
AMPLIVAGVS, ad Herennium 22, Ampliuagas imagi-
nes reddunt.
AMPLIVS, plus quàm, iam. de Orat. 91 a, Non luctabor, in-
quit, tocum Craſſe amplius: id enim,&cc. At. 4 b, Ille ſariſda ri amplius abs te non petit. Tuſcul. 47 b, Eo contentæ non quærunt amplius. pro Sex. Roſ. 4² b, Quid uis amplius?& ibi. Quid quæris amplius?de In. 60 b, Quid'nam amplius deſideratis? Acad. 20 b, At amplius noa deſideramus. I. C. 98 b, Erenim quid eſt Carilina, quod iam amplius expe- ctes?pro Plan, 273 b, Quæxris quid pro liberis meis amplius quàm pro Planco facio, facere poſſem. de N. 32 b, Stirpibus natura nihil rribuir amplius, quàm ur eas alendo atque au gendo tuerertur: beſtijs autem ſenſum& motum dedit,&c. homini hoc amplius, quòd addidir rationèẽ. At. 276 a, Cui cum eſſem aſſenſus, decreui hoc amplius, ut,&c. pro Cecin. 305 a, Haberis eum, ur nihil dicã amplius, qui fe,&cc. ꝓ Mlar.
133 a, Alrerius uerò partim, nihil amplius dicam, niſi quod, &c. In Ver. 26 b, Seipſum abs te reperit, nihil amplius. pro Gec. 290 a, Illi ſe ſuos armatos adduxiſſe dixerüt, eriam hoc amplius Cecinnã,&c. pro Plan. 292 b, Nihil dico amplius, hoctamen miror, cur,&c. de Fi.i26 b, Cum uterq; eorũ ſcri
pfifſet, hoc amplius Theophraſtus, quæ eſſenr,&c. I. V. 73
b.Ego ero adilis: Roceit, paulò amplius quàm priuatus. 3 Ep⸗

“„
v“
—
—
—
—
8
———;—ꝛx:
—
—
—
2 4—————
—
——
—
—— —
——— S—
——
—
æceptis tuis hoc am
&Hp. 142 a, Itaq; obtẽperare cogito pr dsefarls Atti. 130 b, Itaq; non
lius, nauicularum habere aliquid,&c. amplius XIIIIcohortes Luceriam coegi. I. V. 7 b, Lume nim amplius centum ciues Rom. coßnoſcerét.l.V.s33, be. ges in quib. eadem illa ſunt,& hoc amplius, cum,&c. de 3. 170 a, Orationes amplius C L. Ac. 20 a, Mathematici confir- mant ſolem amplius duodeuiginti partibus maiorem eſſe, quàm terram. Epiſt. 172² b, Mihi fuit ſeſtertium quatuor mi- libus amplius. Attic.zu b, Qui ager,&c. non amplius homi- num quinq; millia poteſt fuſtinere. Epiſt. 190 a, Interim co- gnoui in Cilicia eſſe claſſein Dolabellæ, amplius quàm cen tum naues onerarias. I. V. 124 b, Quib. ne reijciundi quidem amplius, quàm trium iudicum præclaræ leges Corneliæ fa ciunt poteſtatem. I. V. u13 b, Amplius H=S. quadringenties accepiſſe te arguo. I. A. 168 a, Ego amplius H- S. ducẽties ac- ceptum hereditati 2 b; amplius i- demoliendo ſigno permulti homines moliebãtur. pro Qu. R. 46 b, Si amplius H-S. nummo petiſti, quàm tibi debitum eſt, cauſam perdidiſti. Orato. 219 a, Sæpe fingulis utendum eſt plerũq; binis, non ferè ternis amplius. pro Fl. 156 a, Qui ſeptingentos iam annos amplius regnant. pro Qu. R. 46 a, Tu hoc nomen in aduerſarijs triennium amplius iacère pa
teris.& ibi. Hoc nomen triennio amplius in aduerſarijs re-
linquebas.& ibi. Amplius ſunt ſex menſes.& ibid. Amplius triennium eſt. de Clar. 172² a, Conſules re audita amplius de conſilijs ſententiam pronunciant. de Ar. 256 a, Quid enim ſi illi inimiciſsimus eſſet, amplius ad eius laudem minuen- dam facere potuiſſet? in Ver. 123 a, Facite quod libet, datu- rus non ſum amplius. in Verr. 105 b, Ar erat& eſſet amplius, ſi uelles populo cautum.
AMPLV S,, um. latè patens, anguſto contrarium. pro Mar.
135 a, Quicquid eſt, quamuis amplum fit, id parũ eſt tum, cùm eſt aliquid amplius. ad Her. 22 a, Loci præter modum ampli. J. V. 217 a, Erat admodũ amplum& excelſum ſignum cum ſtola. Qu. Fr. 298 a, Theatrum celebritate referrtiſsimũ, magnitudine ampliſsimum. I. V. 239 a, Ampliſsimas fortu- nas amittere. Off. 28 a, Ampla domus. pro Pomp. 3, Locus ad agendum ampliſsimus, ad dicendum ornatiſsimus. IJ. V. 228 a, Ampliſsima curia& gymnaſium ampliſsimum.& 235 b, Ampliſsimum collegium Decemuirale. I. V. 260 b, In am- pliſsima ciuitate ampliſsimo loco natus. Att. uo b. Ampliſ- ſimus ciuis. pro Cecin. 305 a, Homo uirtute cognita,& ſpe- ctata fide ampliſsimus. Ora. 199 b, Amplus& grandis ora- tor. de Cla. 186 b, Pompeius erar oratione ſatis amplus. de In. 33 a, Ampla& potens ciuitas. At. 123 b, Pro tuis rebus ge- ſtis ampliſsimis: amplioribusne quàm ſuis, quàm Africaniè? pro§. R.z2 b, Is mihi uidetur ampliſsimus, qui ſua uirtute in altiorem locum peruenit. Epiſt. 86 a, Quanquam id ma- gnũ& amplum eſt. de In. 43 a, Eius quædam magna& am- pla pars eſt artificioſa eloquentia. Attic. 43 b, Quis unquam ex tã amplo ſtatu concipit? I. V. 79 a, Nullum munus am-
plius aur gratius mihi eſſe poterat. Epiſt. z b. A. Trebonius,
qui in tua prouincia magna nego cia,& ampla,& expedita
aber. de Or. 86 a, Ac ne illud quidẽ uerò dici poteſt aur plu res cæœteris artibus inſeruire, aut præmijs ad perdiſcendum amplioribus commoueri. de P. 74 b, Amplioré honorem al teri tribuebat, quàm ipſe erat conſecutus. pro Muren. 127 a, Ampla& honeſta familia. contra Rul. 67 b, Omnia quæ cha ra nobis atq; ampla ſunt. de Aim. 109 a, Suosq́; omnes per ſe eſſe ampliores uolebat. Att. 124 b, Vt reſp. opibus firma, co- pijs locuples, gloria ampla, uirtute honeſta ſit. pro M. uzz a, Parum amplis præmijs afficere aliquem.
AMPVLLA la. uas uitreum, uentre amplo& inflato. de Fin.
113. a, Si ampulla aut ſtrigil accedat.
AMPVTATIO, omis. de Sen. 88 a, Sarmentorum amputatio. AMPVT O, s. circũcido, reſeco. I. A. 217 a, Sic in reipub. corpo
re, ut totum ſaluum ſit, quicquid eſt peſtiferum amputetur. Off. Membra quædam ampurantur, ſi,&c. At. 35 a, Chryſip- pus teſtatur treis ſolas eſſe ſententias, quæ defendi poſsint de finibus bonorum, circũcidit& amputat multitudinem. de Fin. 58 a, Amputata& circumciſa omni inanitate& er- rore. de Ora. 90 b, Licet hinc quantum cuiq; uidebitur cir- cũcidat atq; ampuret. Or. 213 b, Infracta& amputata loqui. Ora. uno b, Volo eſſe in adoleſcente, unde aliquid amputem.
8
eicio an ne quinq; uirũ quidẽ quen-
quam. Or. 217 a, Quærendumã; ut 2.
— 8 Werendumd; utrü una ſpecies, an ne plu- es. pro Cor. 66 a, An nelicebit fœderati, iſtuc, uobis non
b retuli. I. V. 222 b, Hora amplius iam in
A N 92 licebit? Att. 89 b, Scire uelim quomo do dicar ſpopondiſſe
pro patre, an ne pro filio? de D. 85 b, An num imperatorum ſcientia nihil eſt? de Or. 107 a, An uerò ſi de re ipſa,&c. ne-
ceſſariò perdiſcimus? Epi. a, Multum intereſt utrum laus
minuatur, an ſalus deſeratur. Ep. 103 b, Id utrum more Ro- mano locutus fit, an quomodo Stoici dicunt, poſtea uide- ro. Tuſ. 29 1a, Vtrum quod minus,&c. an quod corpora,&c. pro Qu. 4 b, Tamenne uereris, ut,&c. de D. 93 b, Fiet nec- ne fiat, id quæritur.—
ANACTES, dij. de Na. 70 a. Sunt qui Anaces legant.
ANACREO M.tis. poeta. Tuſc. 225 a, Anacreontis tota poe- ſis eſt amatoria.
ANAGNIAia. oppidum. pro Dom. 229. Item I. A. 80.
ANAGNINVS, na. pro Dom. 229. Item I. A. 80.
ANAGNOS T E S, ſiæ. lector. Att. 7 a, Puer feſtiuus anagno ſtes noſter Soſitheus deceſſerat. Ep. 65 b, Dicitur mihi tuus ſeruus anagnoſtes fugitiuus, Vardaci eſle.
ANALO GIA, græ. proportio. Attic. 90 b, Phliaſios dici ſcie- bam, ſed primò me dvænoylæ deceperat, gaeou⁹, sᷣxoue oiν˙, ouoſios, dον‿/iove ſed hoc continuò correximus. Vide Proportio.
ANAPAESTICV 8, a, um. O rat. 215 b, Anapæſticos uerſuis ex
libris Iſocratis elegit Hieronymus peripatericus.
ANAPAESTVM, ſti.& ANAPAES TVS, ti. modò pedès in uerſu, modò uerſum anapæſticum ſignificat. Tuſc. 202 b, Nec ſiletur illud potentiſsimi regis anapæſtum: qui laudat ſenem, quod,&c. de Finib. 6 8 a, Omnes Danai aut Mycenen ſes, Attica pubes, reliquiq́; Græci, qui hoc anapæſto citan tur. Tuſ. 182 b, Nec adhibetur ulla ſine anapeſtis pedib. hor tatio. de Ora. 159 b, Quare primùm ad heroum nos datty- li,& anapæſti,& ſpondei pedem inuitat. de Orat. 160 a, Ex illis modis, quibus hic uſitatus uerſus efficitur, pòſt anapæ- ſtus procerior quidam numerus effloruit. Ora. 215½ b, Ita fa- ctus eſt anapæſtus, is qui Ariſtophaneus dicitur.
ANA S, atu. de Nat. 50 b, Anatum oua gallinis ſæpe ſupponi- mus-Auis eſt à nando dicta.
ANATICVIL. AIa. de Fin. 135 b, Nare anaticulas.
ANATOCISMVS, m. uſura uſuræ quam dicunt, id eſt, fœ- nus quod ex fœnore capitur. Attic. 83 b, Nihil impudentius Scaptio, qui centeſimis cum anatociſmo contentus non eſſet. L. Centeſimæ.
ANANXAGORA S, ræ. Or. 19 8 a, Pericles Anoxagaræ phyſici auditor. Acad. i8 b, Anaxagoras niuem nigram dixit eſſe.
ANCEPS, pitis. dubius, incertus, ambiguus. pro Mar. 133 b, In- certus eſt exitus,& anceps fortuna belli. Or. 205 b, Dicendi ancipires incertiq́; caſus. pro Pom. b, Vos ancipiti conten- tione diſtracti de imperio dimicaretis. Epi. 68 a, Ancipites uarijq́, caſus habent admirationé. de Nat. 2 a, Beſtiæ quaſi ancipites in utraq; ſede uiuentes. de Som. 127 a, Ancipitem uideo quaſi fatorum uiam. Off.3 a, Pit ut diſtrahatur in de- liberando animus, afferatq́ ancipirem curam cogitandi. Or. 125 a, Anceps cauſa.& ¹52 b, Anceps diſputario.& Epiſt. 187 a, Anceps cura. Her. 41 a, In ambiguis ancipitem& mul- tiplicem uerborum poteſtatem eſſe.
ANOCOHORA, ræ. ferreum& aduncum inſtrumentum ad ſi- ſtendas naues. I. V. 253 b, Malum erigi, uela fieri, anchoras præcidi imperat. At. 7 a, Epiſtola, quam(ut ſcribis) ancho- ris ſolutis de Phaſelo dediſti.
ANCIL E, Is. breue ſcutũ, quod à Cic. ſic deſcribitur. I. A. 235
a, Brutus ita cõſeruan dus eſt, ut id ſignũ qd cœlo delapſum, Veſtæ cuſtodijs continetur, quo ſaluo ſalui ſumus futuri. ANCII,LA, læ. pediſſequa, famula. In Verr. 149 b, Hunc ſerui
ancillæq́; amant. de Finib. zu a, An partus ancillæ in fructu
ſit haben dus. pro Mur. 106 b, Muliebris& delicatus ancil-
larum puerorumꝗ;, comitatus., de Orat. 13 ꝙ b, Ancillam do- mini iuſſu aliquid facere.
ANCILLARIS,re. Tuſcu. 239 b, Itaque ancillari ſordidoq́; artificio regiæ uirgines, ur tonſtriculæ tondebant bar- bam,&cc. Saluſt. in Cic. 271 b, Cui inſidias in ciuitate feci- ſti ancillares.
ANCILL O R, ari. In Sal. 273 b, Non enim uni priuatim an- cillatus ſum, neq; me addixi,&c.—
ANCILLVI. A,l. de Or. 105 b, Iuris ſcientiam eloquentiæ tanquam ancillulam pediſſequãq́; addixiſti.& de Fin. 79 a.
ANCONA urbs. I. A. 244 a, Ep. 26646.
ANCO N, nius. urbs quæ& Ancona. Attic. 108 b, Anconem a-
mitfimus.
ANDABATA, ta. Epiſt. 1003 a, Quem antea ne Andabatam
„ 8 quidem defraudarepoteramus: id eſt, in tenebris agentem,
uel oculos clauſos tenentem Andabatarum more, quæ gés
in renebris pugnare conſueuerat. Varro. Andabatis, apud
Non. 1276.54. ANDROGYNVS, m. qui utrung; ſexũ habet. de D. 100 b, Quid ortus Androgynitnonne fatale quoddã monſtrũ fu It? ANDRO-
cruciati gem. A quo and lijsd,am Clibz dio tea 47 2N præcl deceſſu 4N60 confes cto uo A; ſtijs an noctur 1NGV ANGVI ANGVI bus an de Dot 40 ³,4 uolucr ANGVI reneat chum! ANGVI partim NVLI guſtand nihil ar hum terram maæ ſed Cec.zo litsrar ANGVI ticibu⸗ ANGV †. 20, Sultius Oraſſum Lata 3 Paxtit. 4NGVS rinthus nid. n Qu. b, butar et! tem edu⸗ tredo an
7. Aut ita qi
ad om. Dro Cor. erarij Ue Dolsit en corum d Luſtiaru Poris. Je dijs tem Ingultia
tatem Pa

ut Anaces!
1 1 9. t.7 a, Puer fe
p. t ), Hlcttur mi. daci eſſe. mün
ie.90 b,Phliaft eperat,„aε,; datinud corr
08 dici ſcie. Ted omai eximus. Vide
u b, Anapaæſticos uerſus 7 peripateticus. 8 1 AES IV§ Rh. modd peds acum ſignificat. Tuſc.02—b is anapæſtum: qui lauqa Omnes Danai aut Mycenen i qui hoc anapaſto citan lla fine anapeſtis pedi. hor muͤm ad heroum nos dact- minuirat. de Orat. 160 a, Ex uerſus efficitur poſtanꝛpa- as effloruit. Ora. u b ltafa- pphancus dicitur. à Qua gallinis ſæpe ſupponi.
„Nare anariculas.
aſuræ quam dicunt id eſtſœ. ttic. 33 b. Nihil impudentius anatociſmo contentus non
a, Pericles Anoxagaræ phyüc s niuem nigram dmit eſſe. „ambiguns. pro Mar. 3z byln- tuna belli. Or. 205b, Dicendi Pom. 5 b,Vos ancipiti conten. nicaretis. Epi. 68 3, Ancipites oOn. de Nat. z1 a, Jeſtiæ quaf ſtes. de Som. 7 a, Ancipitem M. 10, Fit ut diſtrahaturm de⸗ ameipitem curam cogitandi Anceps diſputatio.&Fpiſt. n ambiguis ancipitem&m em eſſe. — inſtrumentum adf uelu fieri, anchoras
alum erigi, uela nier ancn dola, quam(ut Ccribis) ancho⸗
2* 4„ 1. Al da Cic. ic qeſcribitur.) t— ut id ſignã qd cœlo delapſum 10 Qaluo ſalui ſumus Hu ola. he ſel nula. In Verr. 149 bln 21 7* Anp reus ancillæ in tus 1 4 5 8 5 1.n ancil- 5 Muliebris K delicaan, u de Orat 34 bAncilla
us. de 141.
p Iraque ancillari crüüe 283* culæ tondebant bu KU X.. 1. 3 5 Curinſidias I ciuitat
9.
ron 10
atim an- im uni priuat
„ b YNonen
ö * — * * — 2 — — — — 82 2 A8
Artic.
³ 4 acona.
93 A N ANDROMED A, dæ. Signum ccleſte. de N. 48 a. ANPDRO S,infula. At. 143.-
ANELL VS.L. Annellus.
ANFRACTVS, Elus. ab ambitu& fractus, circuitio, ffexus.
de Nat. 35 a, Figura nihil habens inciſum angulis, nihil an- fractib. nihil eminens, nihil,&c. Part, 231 b, Oratio circum- ſcripta longo anfractu. de Di. 134 b, Iam uerò quid opus cir cuitione& anfractuè de Som. 127 a, Cùm ætas tua ſeptenos octies ſolis anfractus reditus q́; conuerterit. de Legib. 73 a, Itaque ut ita cadat in annuis anfractib. deſcriptum eſto. ANGIPORTVS. uicus, anguſta uia& compendiaria inter domos. In Ver. 137 a, Vt omnibus in angiporris prædonis improbiſsimi ſtatuæ ponantur. de Do. 95 a, Exhorreis effu ſum frumentum uias omnes angiportusq; conſtrauit. ad
Her. 40 a, Ait eos angiporto toto deerraſſe. pro Milo. u b,
Nullum in urbe uicum, nullum angiportum eſſe dicebant,
in quo Miloni non eſſet conducta domus ANG O, gws. conſtringo, crucio, premo. Attic. 19 a, Multa ſunt
quæ me ſolicitant angũtq́;. Qu. Pr. 323 a, Me illa cura ſolici-
tat angitq́; uehemẽéter. At. 138 b, Antea ſolicitus eram& an- gebar, quo uti conſilio poſſem. de Sen. 91 a, Hoc me maxi-
mè angit,& ſolicitũ habert. At. 134 b, Pamen angebar ſingu-
larum horarum expectatione. Of.7 b, Dionyſius maximo
cruciatu timoris angi ſolitus. At. 33 b, De Statio angor equi
dem. Attic. u§ b, Non poſſum line dolore accuſare eum, de quo angor& crucior. pro Arch. 191 a, Neq; tot curis uigi-
Iijsd; angeretur, ſi,&c. Atric. 72 b, Angor intimis ſenſibus. de
Cl. 165 b, Equidem angor animo, remp.&cc. Epiſt. 262 b, Au- dio te animo angi,& medicum dicere ex eo te laborare. Ep. 47 a, Vchemenrter efſe ſolicitum,& in communibus miſerijs præcipuo quodam dolore angi. de Amic. 97 a, Amicorum deceſſu angi. ANGO Roertz. Off. 33 a, Nec me angoribus dedi, quibus eſſem confectus niſi reſtitiſſem, nec rurſum indignis homine do- cto uoluptatib. Puſc. 213 a, Angor eſt ægritudo premens. I.
A. 197 b, Angorib. conſiciar. Ep. 70 a, Me ab omnibus mole-
1 1 5. Ah IIE O 4„.. ſtijs angoribus ́ abducã. Off. 69 a, Angores, ſolicitudines,
nocturni diurniq; metus. Attic. 16 a, Cura& angor animi.
bus anguibus domi comprehenſis aruſpices conuocauit. * 3
de Dom, 9ↄ5 b, Ab infima ara ſubitò anguis emerſir. de In.
uolucres in Libya.
ANGVITENENS, t. Ophiuchus ſignum cceleſte, qudd
1. arèé reneat anguem. de N. 47 b, Anguitenens, quem clars Ophiu
chum nomine Graij.
ANGVLATVS, a, um. de N. 14 b, Corpuſcula rotunda alia,
partim angulata. id eſt, angulis prædita. ANGVLVsS, l. dicitur, ubi duo extrema coniunguntur,& an- 8*— 5 4—...,——. 2 1* guſtantur. de Nat. 35 a, Figura nihil habés inciſum angulis,
. 4 5
nihil anfra ctib. nihil,&c,& de Vn. 193 b, Tuſ. 186 b, Terrena 9„.2
2* & humida, ſuopte nutu& ſuo pondere ad pares angulos in
terram& in mare ferütur. I. C. 105 a, Nemo non modò Ro- mææ, ſed ne ullo in angulo torius Italiæ fuit, quem,&c. pro Cec. 301, Et me ad omnes uerborũ anguſtias,& ad omnes literarum angulos reuocas. ANGVSTATVS,a, um. de Som. 129 b, Terra anguſtata uer- ticibus, lateribus larior. ANGVS T E), arcte, ſtricxè, exigus, exiliter, tenuiter, preſsè. Or. 207 b, Preſsè& anguſtè definire. de N. 3o a, Breuius, an- guſtius.)(„Vberius ac fuſius diſputare. de Orat. 98 a, Quæ Craſſus coarctauit,& perãguſtè referſit in oratione ſua.)( Larè erplicauit, de Clar. 192 a, Anguſtè& exiliter dicere. de Parrit. 14.7 a, Hi enim urgentur anguſtius. 8 ANGVSTIAE, zrum. fauces, tenuitas. contra Rul. 83 b, Co- riarhus erat poſita in anguſtijs atq; in faucib. Græciæ. de Fi
nib. 121 b, Quæ eſt igitur cauſa tantarum anguſtiarum? pro Qu.;z b, Tum iſte, qui hune in ſummas anguſtias adductum
putaret, negat, c. de Or. 154 a, Quantis ex anguſtijs orato rem educere auſus es. pro Plan. 270 b, Etenim uerebantur credo anguſtias, quaſi res,&c. pro Cec. 301a, Et me ex hoc (ur ita dicam) campo æquitatis ad iſtas uerborũ anguſtias, & ad omnes literarum angulos reuocas. contra Rul. 73 b,& pro Cor. 67 b, Et multa alia, quę ſenatus propter anguſtias xrarij uendenda cenſuit. Acad. 28 a, Cum ſit campus in quo poſsit exultare oratio, cur eã in tantas anguſtias,& in Stoi- corum dumeta compellimus? Eb 265 a, Excuſationem an- guſtiarum tui temporis accipto. de Or. 164 b, Anguſtiæ tem poris. de Or. 85a, In his uel aſperitatibus rerum, uel angu- ſtijs temporis obſequar ſtudijs noſtris. de N. 30 a, Fretorũ
2 —
anguſtiæ. Ep. 264 b, Ex meis anguſtijs illius ſuſtento tenui- 8 1 2 G
tatam, Part, 24+4°, Anguſtia rei familiaris. L. P. 3% b, Non ca-
4⁴ h
8 K„. ANHELITV S, zus. ſpiritus, reſpiratio. Off. 26 b, Quæ cùm
ANIIL.IT EKR. de N. 73 b, Supſtitiosè atc *
piunt anguſtiæ pectoris tui, non egeſtas animi recipit 4 perſonam, pro Mar. i35 a, b, Tuus animus nunquam his an- guſtijs, quas natura nobis ad uiuendũ dedit, cõtentus fui ANGVSTV S, ,um. arctus, exiguus, breuis. de Leg. 159 b, II paruum quendam,& anguſtum locum concludi. de L., 1 9 b, Pontes etiam lex Maria fecit anguſtos. Offic. uu1 b, Ab illa enim immenſa ſocietate humani generis in exiguum angu- ſtum q́; concludi. de Am. 99 b, Exinfinita ſocietare generig humani ita cõtracta res oſt& adducta in anguſtü, ut omnis charitas aut inter duos, aut inter paucos iügatur. Acad. 46 b. Illi perturbationes animi ex homine non rollunt, ſed eas contrahunt, in anguſtũq; deducunrt. Off. 14 a, Nihil eſt tam an guſti animi, tam q; parui, quàm amare diuitias. de Or. 14. a, Philo ſophi anguſtijs& conciſis diſputationibus illig. pro Rab. 9z a, Illam alteram partem nis guſtã eſſe uoluiſti.pro Pl. 270 a, b, Nunc ab utroq; eas auul- ſas ais, ne in anguſtum uenirent. Acad. 23 a, Latun ſtum. de Fin. 61 a, Ecce autem alij minuti& mnia ſemper deſperantes.
t.
‿
1 4
. 95 1118 eNlglam Gæ= an
.
A4 flunt, anhelitus mouètur, uultus mutantur, ora otlaernre Poſtq. 270 b, Non te unguentorum odor, non uini anheli-
tus in eam cognitionem adducebatè ut,&cc. de D. 104 a, Cre do eriã anhelitus quoſdam fuiſſe terrarum, quibus inflatæ
₰1
3 1 mentes oracula funderent. de D. u7 a, Placet Stoicis eos an-
helitus terræ, qui frigidi ſint, cum fluere cœperint'us SiItns ker. E, Getn S.11d, re cœperint, uentos efſé. de D. 132 b, Euanuiſſe aiunt ueruſtate uim loci eius, un- de anhelitus ille terræ fierer. I. A. 246 b, Quam uim anheli- tus fore cenſetis.
ANHBIL.O, a.. ſpiro, reſpiro. dé Nat. 48 a, Dum gelidum ua-
lido depectore frigus anhelans, Capricornus. I. C. 104 a, Catilina furés audacia, ſcelus anhelãs. ad Her. 41 b, Iſte an-
helans ex inſimo pectore crudelitatem. ad Her. 34 b, Iraque anhelans eximis pulmonibus præ cura ſpiritus ducebatur. de Or. 14 b, Verba inflata& anhelata grauius. ANICVLAlæ. anus, uetula mulier. de Na. 12 b, Cui tan quam
aniculis,& quidè indocxis faro fieri omnia uidétur. TPuſ.id b,& de Cl. 1So a, Aniculę ſępe inediã biduum aut triduti fe- rũt. de Diu. lib, 2, Hęc mihi, iã crede, ne aniculæ quidè exiſti- mät. de Nat. li.i. Vix digna ſunt lucubratione anicularum. ANIO, enis. Huuius ad IIIab urbe miliariũ. de Clar. 16 9 a. L. Plebs. Off. 75. a.
ANIENSIS TRIBVS. pro Pl. 275 a.
—
ANILIS,e. quod aniculam porius quaàm uirũ decet. Tuſ. 16 8
t a, Pellärur ergo ineptiæ iſtæ penè aniles.& de D 134 b, O- mnem ſuperſtitioné imbecilli animi, atq; anilis eſſe.(d aniliter dicere ali-
41 abllis, iPiritus, manes, ui
4
ſed ne animam quidem puram cõſeruare p
3 4111G pulmonib. reſpirat, ac reddit. de Orar. 10 ¾ a, Anima quæ ſpi⸗ ritu in pulmones ducitur. item continere animam. pros. R. 30 3, Ducere animã de cœlo. Or. 206 b, ſta uiuunt dum poſ-
ſunt, ut ducere animam de cœlo non queant. de N. 8 a, Sui, ne putreſceret, anima pro ſale data eſt. de Ora. 159 b, Inter- cluſio animæ& anguſtiæ ſpiritus. Atti. 2445 a, Aegroto dum
anima eſt, ſpes eſſe dicitur. de N.18 b, Anima conſilij ratio- nis q́; particeps. Ac. 31 a, Si ſmplex animus, utrum ſit ignis, an anima, an ſanguis. de Som. 131 a, Hæc eſt natura propria animæ atque uis, ut ipſa à ſe ipia mouearur: quæ ſi eſt una ex omnib. que ſeſe mouvat, neq; nata eſt ceres,& æterna eſt. de N. 65 a, Quærit apud Xenophõtem Socrates, unde ani-
mam arripuerimus, ſi nullus fuerit in mundo deus. Tuſ. 152
a, Animus anima cõtinetur. pro S. R. 4.§½ a, Is tibi omnia ſua
præter animam tradidit. I.. 122 b, Præterea de ueſtra uita,
de cõiugum ueſtrarum ac liberord anima, hodierno die iu- dicandum eſt. pro Seſt. 21 a, Si P. Seſtius animam, quã uix re- tinuit, edidiſſet. Ep. 238 a, Vos mee charilsimę animæ, quàm ſæpiſsimè ad me ſcribite. Ep. 239 a, Conſiderandum uobis etiã atq; etiam animæ meæ, diligenter puto, qurd taciatis. In Ar. Hæc augens anima uitali damine mulcet. Tu lc. 152 a,
arreria excipit animã meam, quæ ducta eſt ſpiritu, eam ꝗ, à
Nam& agere ani mã,& efflare dicimus. Attic.ii 9 a,In unius hominis quorannis periculose xgrotantis anima, pofita noſtras omnes ſpes habemus. pro Qu.t
1¼
4 3 .4. 8 b, Lodem rem-
4 S. ö 3. pore& geſtum& animam ageres pro Mil. ut a, amirtere a- nimam: id eſt, mori. ad Her.;38 a, PfHare anlimam:id eſt, mo-
ri. Ep. 123 a, Agere animam: id eſt, mori. I. V. 2 64 a, Reliqua — 62„ 1 12* 3 41. 5 8
eſt cauſa, quæ non delata ad me, load in anima lenſud; meo —,5. 2 1
penitus affiza atque inſtta eſt..
.—». 1. 1... ANIMVLA. Ep. 5O b, In animul unius mulierculæ iactura.
— 446ꝗ d RITI /SPSr.. 2 ANIMADVENRSIO,Ni. cOſideratlo, attentio, notatio, de 3 1 28 3 Orato,

* 1 — 4 —
v%—*
A
Orat. 122 a, Excitanda eſt animaduerfio& difigentia, ut ne, c. Orat. 216 a, Nec enim effugere poſſemus animaduer- ſionem, ſi ſemper ijſdem pedibus Arersmur de Osrina 33 Atque hoc totum eſt ſiue artis, ſiue animaduer onis, iu conſuetudinis, noſffe regiones, Sec. Orat. 215 2, Notati na, turę atq; animaduerſio peperit artem. pro Cec. 291 Mis ad actoris notionem ec animaduerſionem ages. Pro Ar.1 b, Tamen hanc animaduerſionem humaniſsimam ac libe- raliſsimam judicaretis. 3
Animaduerſio, pœna, caſtigatio. Off. 74 b, Notationes a- nimaduerſionesd; cenſorum. Attic. 282 a, In animaduerſio- ne pœnaq́; eſſe duriorem. Off.18 a, Omnis animaduerſio& caſtigatio contumelia uacare debet. Epiſt. 66 a, Meam ani- maduerſionem& ſupplicium. de Finib. 56 a, Continere ali-
uem metu animaduerſionis. L A. 153 b, Animaduerſio Dola bellæ in ſceleratos ſeruos. pro Cl. 44 a, Animaduerſio ui- ciorum. Ep. 66 a, Meã animaduerfionem&ſupplicium quo uſurus etiam in eum quem cepiſſem, remitto tibi. I. A.164 a, Comprehẽéſio ſontium mea, animaduerſio ſenatus fuit. pro S. R. 28 b, Animaduerſionis paternæ metus..
ANIMADVERSO Rorts. Offic. 19 b, Sic nos ſi acres& dili-
gentes iudices eſſe uolumus, animaduerſoresd; uiciorum,
magna intelligemus ſæpe ex paruis- ANIMADVERT O, iu. noto, animum aduerto, attendo, a- nimum attendo, exaudio, deprehendo, ſentio, intelligo. de
N. 2 b, Sin autem dij non poſſunt nos iuuare, nec uolũt, nec
curant omnino, nec quod agamus animaduerrüt, quid eſt,
&c. I. C. 29 1 b, Quid eſt Catilina? quid atten dis? quid ani-
maduertis horum filentium? Epi. 182 a, Dignitas tua facit,
ut animaduertatur quicquid facias.& 33 a, Animaduerii e- nim& didici ex tuis literis, te,&c. At. 88 b, DHeinde me obſe- cras amantiſsimè, ne obliuiſcar uigilare,& urt animaduer-
tam quæ fiant. de Am. 10 1a, Quod quidem quale ſi„etiã in
beſtijs animaduerti poteſt. de Or. 94 a, Hęc ab hominib. cal lidis, à peritis animaduerſa ac notata ſunt. de N. 4 b, Quin adſint, co gnoſcãt, animaduertãt.&⁷8 a, Nonné animaduer tis?de Or. 95 a, Oratoris peccatũ, ſi quod eſt animaduerſim,
ultiriæ peccatũ uidetur. At. 130 b, Etiam illud pro tua pru
1«c
déria debes animaduertere, quot cohortes,&c. Qu. de Pet.
210 a, Cum uidẽt unum eſſe aliquem, qui hæc officia maxi-
mè animaduertat. Ep. i30 b, Quamobrem quid aut ille ſpe-
rare poſsit, aut tu, animum aduerte pro tua prudentia.
ANIMADVERTER E, punire, caſtigare. I. V. 120 b, Tu qui
inſtitueras in eos animaduertere, qui perperam iudicaſſent.
I. V. 77 b, Atq; ea ſunt animaduertenda peccata, quæ diffcil lim? præcauétur. I. C. 103 b,& Ep. 60 b, Crudeliter animad- uertere in aliquem. I. V. ds a, Cum ille non daret, animad- uertit. genus animaduerſionis uidete.
ANIMALLMs. animans.)(inanimatus, inanimus. Animal& inanimum hoc maximè diſcrepant, qudòd inanimum nihil agit, animal agit aliquid, Acad. q. ed. 1.li.z. Inanimatum eſt omne, quod motu agitatur exterius: quod autem animal eſt, id motu cietur interiore, de Som. 131 b. Cum hoc animal tam ſt canorum ſua ſponte, de Diuinatione 120 b. id eſt, gallus. Homo, diuinum animal, de Fi. 73 b. Siue animal, fiue Sterra editum, de Nat. deor. z. Mortale igitur omne animal &diſſolubile,& diuiduũ ſit neceſſe eſt, de Nat. 65 b. Feci iter per eius poſſeſsionè, in qua animal nullũ reliquũ eſt, ad At. 87 b. Extot generibus nullũ eſt animal, præter hominem,
quod habeat notitiã aliquam, de Leg. 160 b. Nullũ animal, quod ſanguinem habet, ſine corde eſſe poteſt, de Diu. li. 1. A- nimal nullũ ſempiternum, 3. de Nat. deor. Omne animal na ruram patibilem habet, 3. de MNatu. deor. Omne animal ſi- mul ut ortum eſt,& ſeipſum,& omnes partes ſuas diligit, de Fin lib. 2. Omne animal ut uult, ita utitur motu ſui cor- poris, de Diuin. 105 b. Animal prouidum& ſagax homo, 1 de Legib. Vt animal qtinod uidemus eſſet illi animali quod ſentimus ad æternitaris imitationem ſimilimum, de Vni- uerſ. Charybdim dico, quæ ſi fuit, fuit animal uiuũ, in Ant. 173 b. Quomodo non poteſt animal ullũ non appetere id, quod accommo datum ad naturam appareat, ſic non poteſt obiectam rem perſpicuam non approbare, Acad. quæſt. ed. 1.lib. z. Animal unum aſpectabile, in quo alia omnia anima lia continentur, mundus, de Vniuerſ. Erit enim perſuaſum, etiam ſolem, lunam, ſtellas omnes, terram, mare, deos eſſe: quòd quædam animalis intelligentia per omnia permeet & tra nſeat, 4 A cad. Animal eſſe mundum hunc intelligens, & diuina prouidentia conſtirutum, de Vniuerſ. Si mentem iſtam quaſi animal aliquod eſſe uoluerit, de N. deor. Cùm tu complexus es illud funeſtum animal, ex nefarijs ſtupris concretum, in biſ. 84 b. Cuùm autem in locis ſemen inſedit, rapit omnem ferè cibum ad ſeſe, eoq́ ſeptum fingit animal, de Nat. 51 b. Omni animaliilud quod appetit, pofitum eſt in eo, quod naturæ eſt accommo datum, de EFin, lib. 5. Con-
ſul ille, quem ego in hoc animali inuenire non poſſem, in Piſ. 33 b. In omni animali eſt appetitio 8 declinatio natu- ralis,3 de Nat. deor. Alij ſummum bonum in eo genere po- nut, quod fit extra noſtram poteſtat em, tãquam de anima- li aliquo loquantur, de Finib. 14 b. Iam uero alia animalia
radiendo, alia ſerpendo, ad paſtum accedunt, de N. 5e b. Animaliahabent ſuos impetus,& rerum appetitus, Off. 35 b. Animalium alia ſugunt, alia carpunt, alia uorät, alia man dunt cibum, z de Nat. deor. Omnium animalium commu- ne eſt ſecundum naturam uiuere, de Fin. li. 5. Animalium ge nera quatuor, de Vniuerſ. Quot formas animalium inens in ſpeciem rerum intuens poterat cernere, totidem& tales in hoc mundo ſecum cogitauit effingere, de Vniuerſ. Ani- malia& animantes fruſtra appellare cenſuit Dicæarchus, Tuſc. quæſt. lib.i.
ANIMALIS,e. ſpirabilis, aereus. de Inuen. 62 b, Vt mutum
in ſimulachrum ex animali exemplo ueritas rransferretur. de N. 66 a, Natura animantis uel terrena, uel ignea, uel ani- malis, uelhumida. Tuſ. 156 b, Relique duę partes una ignea, altera animalis,&c.& ibid. Siue illi ſint animales, id eſt, ſpi- rabiles, ſue ignei,&c. de D. 136 a, Euiſcerata inanima cum animali ſono. de Vniu. z0 a, Corpora colligata uinculis ani malibus. de Nat. 44 a, Principiò enim terra fita in media parte mundi, circumfuſa undiq; eſthac animali ſpirabiliꝗ; natura, cui nomẽ eſt aer. Sunt qui animabili hoc loco pro- bẽt, pro eo unde anima: ut ſpirabili, unde ſpirirus ducitur.
ANIMANS, tw. animal. Ariſtot. dubitat, omnino deus ani-
mans nécne ſit, de N. 9 b. Animans eſt igitur mundus, com-
posd; rationis, de Nat. deorum. Quæ autem animans natu
ra, nihil curans?de Nar,. d. i. Animantem legem efficit Zeno,
de N. d.. Nihil quod(uiuit) generare ex ſe poteſt animan-
tem, compotemÄã; rationis, de Nat. deor. 2. Qui mundum
ipſum animantem ſapientem q; eſſe dixerunt, de Nat. deor.
1. A quo enim animante omnes reliquos contineri uellet
animantes, hunc es forma figurauit, qua una omnes reli- quæ formæ concluduntur, de Vniuerſ. Animantes qui ani- mo cernuntur,& ratione intelliguntur, de Vniuerſ. Animan tes multæ inſectantes odoris intolerabili fœditate depel- lunt, 2 de Nat. deor. Animantes orientur, quos& uiuos a- latis,& conſumptos ſinu recipiatis, de Vniuerſ. Animantes aſpiratione aeris ſuſtinentur, 2 de Na. deor. Nam quum cę- teras animantes abieciſſet ad paſtum, ſolum hominem ere- xit, 1 de Legib. Deinde ut requirant atq; appetant aliquas alias animantes, ad quas ſe applicent, in Lælio. Animantia diuina ſunt inſixa cœlo ſidera, ob eamꝗ; cauſam ſuis ſedi- bus inhærent,& perpetuò manent, de Vniu. Animantia 0- mnia ſunt in quædam genera partita aut inchoata, de Vni. Animantium genera quatuor, quorum unum diuinum atꝗq; cœleſte, alterum pennigerum& aereum, aquatile tertium, terreſtre quartum, de Vni. 2z 01 b. Commune animanrium o- mnium eſt coniunctionis appetitus procreandi cauſa,& cu ra quædam eorum quæ pro creata ſunt, Off.i. Animantium generi omni Anatura tributum eſt, ut ſe, uitam, corpusq́; tueatur, declinetq́; ea quæ nocitura uideãtur, omniaq́;, qus ſint ad uiuendum neceſſaria, acquirat& paret, Off. 1. Ani- mantium hoc natura commune eſt, ut habeant libidinem procreandi, Off.i. Animantium uarius ortus, de Nat. deor. 2. Animantium aliæ corijs tectæ, aliæ uillis ueſtitæ, aliæ ſpi- nis hirſutæ, 2 de Nat. deor. Animantibus quantam cuſto- diam conſeruandi ſui ingenuit natura, de Nat. deor.
ANIMA TIO, ni. de Vniuerſ.z01 a, Diuinę animationis ſpe-
ciẽ maximè faciebat ex igne. Cœlum intelligit, ſeu æthera.
ANIMATVS, a, um. affectus, affectus animo, incenſus. I. V.
235 a, Ciuitatem ut abs te affecta ſit, ita in te eſſe animatam uidemus. Puſ. 159 b, Animatum eſt, quod motu ciet r inte- riore& ſuo. de Som. 128 a, Stellæ diuinis animaræ mentib. Epi. 180 b, Si aliter eſſem animatus, nunquam quod facerã negarem. Epi. 240 b, Intelligebam ſocios infirmè animatos eſſe. de Amic. 107 a, Vt quemadmędum in ſe quiſq, ſic in a- micum ſit animatus. I. A. 223 a, Qui quanquam afflictus lu- tu non adeſt, ramen ſic animati eſſe debetis, ut ſi ille adeſ- ſet. Antequam. 196 a, Sic enim ab initio fui animatus, ut me reip. procreatũ putarem. Poſtq. 198 a, Hoc fi animo in uos liberosq; ueſtros fui, ut,&c. Antequã. 197 b, Erga uos omni tempore optimè fui animatus. de Ar. 244 b, Is in me fuit eo- dem animo, quo etiam eius familiaris Catilina, ſi uiciſſet, fuiſſet. Epiſt. 84 a, Pompeius animatus melius quàm para-
tus. de Oratore 127 b, Ita animati homines ſunt, ut nihil ad
eorum mentes oratione flectendas proßcere poſſemus.
ANIMO,. de Dom. 127 a, Perinde utcunq; temperatus ſit
aer, ita pueros orientes animari arque formari. de D. 107 b, Quicquid eſt hoc, omnia animart, format, alit, auget. de N. 23 a, Atomi formare, figurare, colorare, animare n poſſi nr.
ANIMOSE, In Ant. 19 2 a, Animosè& fortiter facere ali-
quid.
2. Homit
ſit int Vn.N mora dio pi do am neſa Aſeij anim patu Qu.. ad A 5.Acc nius) nund perte abſo Roſc eſt n ſtact la co⸗ libro mus pidu mod atque citus. lib.. terra uider admi abſtr. tiam 4. An tural Ges ctus
non
I lib.;
Brut penet
rebur
corpe
adeat desn
teſt, 2 ſonati ſtit&e
cuͤm la incidit rumre
8

8
us. de Inuen. 6a h V empo!—
aignez I 2419
zei int animales id edtſai 6a, Euiſcerata inani d orpora collig
pid enim ter
ma cum ata uinculisani dig; eſthac Suautrin 8 dut animabili ho„ la pirabili, unde ſpi 8 dcogn. de. dubitat 3euueesbd mans eſt grur uud eus ani. am. OQugx us com⸗ imarde ſe animaa da nimantem legem ekticit Zeno, Fenerare ſe poteſt animan. de Lat. deor 2. Quimundum ncheie dixerunt, de Nat. deor. nnes reliquos contineri uellet guraun, qua una omnes reli. ie Vniuerſ. Animantes quiani. telliguntur, de Vniuerſ. Animan olerabili fœditate depel. ntes orientur, quos R uiuosa. cipiatis, de Vniuerſ. Animantes „,a de Na. deor. Nam quumce- d paſtum, ſolum hominemere. requirant atq́; appetant aliquas applicent, in Lxlio. Animanti ra, ob eamq cauſam ſuis ſed- manent, de Vniu. Animantiao- ra partita aut inchoata, de Vii. 0„quorum unum diuinum acq um Kaereum, aquatiletertium, b. Commune animantiumo- appetitus procreandicauſa&cl ar,Off. Animantlum
n
ocreata funt, wum eſt, ut ſe, uitam, cofpusc; AIz*
mocitura uideitur, omniac qus 4 8 4 8*. 4
. Ar Aui- 14. acquirat& paret, Oft. r. we eſt. ut habeant libidinem
—
1 4manddus G
—““
nn HDiuine animations he⸗ erſ. 01 a,Diuine anl en 9 nrelligit ſeu Etne 9 AeL. 6“„ ſus.* „ aus animo incenlus. 13 3 1 42.„„ eſſe animatann AMfeta fit, namter., ainte⸗ 4 auod motu ciel⸗ b 4*„ lb. nt— nimatæ men * 8 1u 1 ½ el 4. 4 X 8 am quod a 1 . 3. anl nath nt ime anme ſic u 4 ebe in ſe quiſq ne b Odull 1 1. nslu⸗ rema. an duam affictn UuaIN.It ade 33 ,. eh s, utſiilee ari efſe deber?. ub u mme o fui anl zatl au et m 45 M— ſi animo! 38 1 Hoc 380 „ N— 05 pat„„ b, Erab 2eg oteqaa dmmetue nacu hauis Catlinen apan⸗ 8 11 1 u 4⁴ nelius d. lad 41 t 1* ſt nt ut niht 9„ homines ofſemus-. ann proßcere npeuuu gecten*. ten .„ unq;. 1 07 perinde 1. ,de Di N 1„ E. fForman. de N ri at nit, auget nima vat allt, 9„Kuse 3 at 1 I 4 re nop 5 anim animal acere i Alor.— re 4 rare, O 088& fortue qut 4 12 *
Aà N
quid. Off. i9 a, Hæc Præſcripta ſeruantem licet magnificè,
Srauiter, animoſeq́; uiuere.
ANI MOS V 8, a, um. plenus animi, plenus roboris, non timi- dus. pro Mi 119 b, Vir fortis& animoſus. Tuſc. 152 a, Nam xc animoſos& bene animaros dicimus. de Sen. 92 a, Sene-
ctus animo ſior eſt quàm adoleſcentia,& forrtior.
ANIMVsS, mi. mens, anima, ſenſus. Quid ſit animus, aut ubi,
aut unde, magna diſſenſio eſt, Tuſcul. quæſt. lib. i. Animus, eſt mens ſine corpore ullo, ut dixit Xenocrates, Academ. 31 b. Eſt enim animus cœleſtis ex altiſsimo domicilio de- Preſſus,& quaſi demerſus in terram, locum diuinæ naturæ eternitatiq; contrarium, de Senect. Animus eſt qui uiget, qui ſentit, qui meminit, qui præuidet& moderatur,& mo- uet id corpus, cui præpoſitus eſt, de Som. 130 b. Animus u- nus ex omnibus rationis, contentionisq́; fempiternarũ re- rum& ſub intelligentiam cadentium compos& particeps:
quo nihil ab optimo genitore melius procreatum: quippe
qui ex eadem uinctus, alteraq́; natura, adiuncta materia tẽ- peratione trium partium, proportione compacta, ſe ipſe conuerſans, cùm materiam murabilem arripuiſſet,& cùm rurſus indiuiduam atq; ſimplicem, per quam omnis moue tur, diſcernitq́ quid ſit eiuſdem generis,& quid alterius,& cætera dijudicat, quid cuiq; rei ſit maximè aptũ, quid quo- que loco aut modo, aut tempore cõtingat, quęq́; diſtinctio ſit inter ea quæ gignantur,& ea quæ ſemper ſint eadem, de Vn. Non ſolùm animus à factis, ſed aures quoq, à comme- moratione abhorreanr, 16. Fa. Ciceronis filij. Animus à me- dio profectus, extremitatem cœli à ſuprema regione rotun do ambitu circumiecit, ſeſeq́, ipſe uerſans, diuinæ ſempiter næ ſapientis d; uitæ induxit exordium, de Vniuerſ. Animus à ſe ipſe diſsidens, ſecumꝗ; diſcordans, de Pin. 1. Animus ab anima dictus, Tuſc. q. lib. i. Animus ab iracundia antè occu Patur, quàm prouidere rario potuit ne occuparetur, ad Qu. F. Noſtris animus acceſsit, hoſtibus timor iniectus eſt,
ad Atticum, 78 b. Animus accipit quæ uidemus, Tuſc. ꝗ. lib. 5.Acer& præſens animus, 2 de Or. Animus eęger(ut ait En-
nius) ſemper errat, neque pati, neq; perpeti poteſt, cupere nunquam deſinit, Tuſcul. q. libro 3. Animus ægritudine ac
perturbationibus reliquis omnibus uacuus, perfectè arque
abſolutè beatos efficit, Tuſcul. q. lib. 4. Animus ęquus, pro Roſc. Amer. Animus ſeipſum ſemper mouet, atq; idcirco nõ eſt natus, ſed æternus, Tuſcul. q. libro 1. Animus afdictus& fractus, 2 ad Attic. Animus ſemper agit aliquid, neque ul- la conditione quietem ſempiternam poteſt pati, de Finib.
libro 1. Scire enim uis quo uno animus alitur, 1ꝛ ad At Ani-
mus altus, de Finib. 138 b. Animus altiſsimus,& gloriæ cu- pidus, Offic. i. Amplus animus,& excelſus,& patiens incom modorum, de Inuent. Animus anguſtus, Offic. 1. Anguſtus atque dem ſſus animus, in piſonem. Animus anxius& ſoli- citus, Epiſt. 37 b. Apertus& ſimplex animus, ad Lentulum, lib.. Animus calidior eſt uel potius ardentior, quàm eſt aer terræ proximus, Tuſc. q. lib. i. Vt oculus, ſic animus ſeſe non uidens, alia cernit, Tuſc. q. lib. i. Animus nulla niſi noua aut admirabili re commouertur, z ad Heren. Animus concitatus
abſtractusque ab integra certaque ratione, non conſtan-
tiam ſolum amittit, uerumeriam ſanitatem, Tuſcul. q. libro 4.Animus conſularis, io Fam. Animus aurium nuncio na- turalem in ſe continet uocum omnium mentionem, Orar. Quemadmo dum oculus conturbatus non eſt probè affe-
ctus ad ſuum munus fungendum: ſic conturbatus animus
non eſt aptus ad exequendum munus ſuum, Tuſcu. quaæſt. lib. z. Animus corruptus largitionibus, ad Brut,, in Epiſt.
Bruti. Animus currens, 6 ad Attic. Animus cùm ad ſui ſimile
penetrauit, in eo nulla re egens aletur,& ſuſtentabitur i ſdẽ rebus quibus aſtra, Tuſc. quæſt. lib. i. Animus cùm multum corpori præſtet, obſerueturque, ut caſto corpore ad deos adeatur, multo eſt in animis id ſeruandum magis Animi la bes nec diuturnitate uaneſcere, nec manibus ulla elui po- teſt, de Legib. Animus cùm ſuperauit regionem aeris craſ- ſi, naturamꝗque ſui ſimilem contigit& agnouit, ignibus inſi ſKtir,& ſinem altius ſe efferendi facit, Tuſcu. q. lib. i. Animus cùm languore corporis, nec membris uti nec ſenſib. poteit, incidit in uiſa uaria& incerta, ex reliquis inhærentibus ea- rum rerum, quas uigilans geſſerit aut cogitarit, Diuin. lib.
2. Quòd ſi cui ſimul animus cum re cõcidit, Tuſcul. q. lib. 3. Hominibus animus datus eſt ex illis ſempiternis ignibus uæ uos ſidera ſtellasque uocatis, de Som. 129 b. Animus de
4 ipſe tum iudicat, cùm id ipſum, quo iudicat, ęgrotet, Tu- ſcul. quæſt libro 3. Animus opinionibus malo que more(id eſt, uſu& conſuetudine uitæ) delinitus, Tuſcu. q. lib. 5. Ani- mus deſertus languore corporis, Diu. lib. 2. Animus, ut Eu- ripedes auder dicere, deus eſt, Tuſc. q. lib. 1. Animus diuinus eſt, Tuſc. q. lib. i. Animus diuinus, corpore liberatus, Tuſ. q. li. i. Animus appropinquante morte, multò eſt diuinior, Di,
A N 98 lib. i. Animus in duas partes diuiſus, alteram rationis dan. cipem, alteram expertem, Tuſ.q. li. 4. Animus effœminatus, Tuſc. q. lib. 4. Animus oculorum effugir obrutum, de Vni- uerſ. Animus ſen ſum omnem effugit oculorum, de Vniuerſ: 63. Ardor mundi animus eſt, de Natu. deor. z. Animus eſtin curlu, i5 ad Att. Quanquam animus eſt præſens, tamen uo- luntas me deficit, w ad Ar. Animus rerum bonarum expecta tione erigitur, 2 de Leg. 9. Animus ex quo animal dicitur, de Nat. 66 b. Animus ecantlatus, Tuſt. q. lib. z. Id eſt, exhau ſtus ærumnis. Quorum aut ingenio, aut uirtute animus ex- cellit, Tuſc. quæſt. lib. 1. Animus excelſus atque inuictus, Of. 1. Animus excelſus& magnificus, Offic. 1. Animus expectat quid nam,&cc. i5 ad Attic. Animus corporis expers Xenocra ti,& antiquis philoſophis, Acad. q. ed. 2. lib. 1. Animus feſti- nat, 2 Philip. Animus prudentia conſilio que fidens, Offic. i. Animus firmus& grauis, Fam. Animus fortis& magnus duabus rebus maximè cernitur: quarum una eſt in de picis tia rerum externarum, altera in rebus magnis& utilib. ſed uehementer arduis gerendis, Offic. i. Tuſc. q. lib. 2. Animus fortis& magnanimus in homine non perfecto nec ſapien- te feruentior plerunq; eſt, Offi.i. quoniam feruorem foreitu dinis Ariſtoteles 3 Ethic. exceſſum facit, ue Moonlo. Practus animus, ad Len. lib. i. Epi. Animus fractus& abiectus, Par. Generatus à Deo animus, 1 Diuinat. Animus tres partes ha bet, ut Platoni placuit, rarionis, iræ, cupiditatis, Academ. quæſt. edi. 1. lib. 2. eas Plato Aνꝓνν&i σ rvelas uocat.
Animus, harmonia, ſecundum Ariſtoxenum, Puſcul. q. lib. i.
Animus hominis diues, non arca appellari ſoler, Parad. Ani
mus hominis habet memoriam,&eam infiniram rerum in-
numerabilium. Tuſc. q. lib. 1. Animus hominis nunquã na-
turaliter diuinat, niſi cm ita ſolutus eſt& uacuus, ut ei pla
nè nihil ſit cum corpore, Diuin. lib. i. Animus hominis qui-
bus rebus beatus fiat, i de Leg. Cur animus hominis quic- quã ignoraret, ſi eſſet deus?de Nat. deo. i. Animus hominis,
ſi nihil eſſet in eo, niſi ut per eum uiueremus, eſſer nobis cũ beſtijs plantisq́; commanis. Tuſc. quæſt. lib. i. Beſtiæ enim
& plantę animam uegeratiuam ſeu uitalem habét, per quã
uiuunt. Animus hominis ſi nihil haberet, niſi ut appeteret aut refugeret, id ei eſſet com mune cum beſtijs, Tuſc. q. lib.
1. Nam& beſtiæ appetunt quæ ſunt bona,& refugiunt con
traria. Animus hominibus datus eſt ex illis ſempiternis i- Snibus, quę ſidera& ſtellæ uocantur, Som. Scip. Animus hu
manus decerptus ex mente diuina, cum alio nullo, niſi cum
ipſo Deo, ſi hoc fas eſt dictu, comparari poteſt, Tuſc. quæſt. lib. 5. Animus humanus ſic, ut natura ccœleſtis,& terra uacat & humore, Puſc. quæſt. lib. i. Animus humanus fi eſtexcul-
tus,& ſi eius acies ita curata eſt, ut ne cęcetur terroribus, ſir
perfecta mens, id eſt, abſoluta ratio, quæ eſt idem quod uir tus, Tuſc. lib.. Humilis atque imbecillis animus, de Fin. 59 b. Humilis animus,& pertinax, ad Marcel. 4.77 a. contraria. Animus imbecillus atque anilis, Diuin. lib. 2. Animus imbe- cillus, remiſſus q́, Diuin. lib. z. Animus ieiunus, uel anguſtus,
1† Philipp. Animus in corpore incluſus, Tuſc. q. lib. 1. Ani- mus in corpore tanquam alienæ domi, Tuſcul. q. lib. i. pro-
pria enim eius ſedes, eſt cœlum. Animus eſt in hortis, Atric. lib. 12. Animus in partes duas diſtributus eſt, quarum alte-
ra rationis eſt particeps, altera expers, Puſc. q. lib.2. Ex hoc
ille animus in prælijs paratus ad uulnera, Tuſc. q. lib. z. Ani mus ad inuentionem facilius incedet, z de Inuent. 152. Ani- mus furore diuino incitarus, Diuin. 2. Animus inflatus& tu
mens, Tuſc. q. lib. 3. Animus infixus in patriæ charitate, ad
Brut. Animus ſe inijciens& intendens in immenſum, de N.
d. i. Animus intentus, Tuſc. q. lib. 4. Vt onera contentis cor poribus facilius feruntur, remiſsis opprimunt: ſimillimè a-
nimus intenrione ſua depellit preſſum omnem ponderum, remiſsione autem ſic urgetur, ut ſe nequeat extollere, Tuſ. q. lib. 2. Si animus unâ cum corpore interit, nullus in eo ſen ſus remanet, ipſe enim nuſquam eſt, Tuſcu. q. lib. i. Animus,
iudex omnium, Tuſc. q. lib. 1. Animus iunctus ex anima te-
nui:ĩd eſt, aere,& ardore ſolis temperato, Tuſc. q. lib. i. Ani- mus iuxta Empedoclem eſt cordi ſuffuſus ſanguis, Tuſcul. quæſt. lib. 1. Animus leuis& calidus, Tuſc. q. lib. 1. Animus magnus elatusq́ humanasq; res deſpiciens, Offi. i. Animus magnus, erectusq́, de Finib. lib. 5 Animus magnus& excel- ſus, Of. 3. 30. Lentulo, lib. i. Animus magnus& fortis, At. lib. 8. Animus mollis, demiſſus, humilis, eneruatus, languens, Tuſc. 185 b. Animus mollis& ad accipiendam& ad depo- nendam offenſionem, ad Attic. Animus mundi, Acad. q. ed.
2. lib. 1. Vult& Plato in Timæo mundum eſſe animantem,
& omnium qui ſub aſpectum cadunt, animantium perfe- ctiſsimum. Animus mundi omnium rerum quę ſunt ei ſub- iectæ quaſi prudentia quædam, procurans cœleſtia ac hu- mana, ſecundũ Academicos, Aca. q. ed. 2. li.i. Animus nec ſe- cerni, nec diuidi, nec diſcerpi, nec diſtrahi poreſt, nec interi-
. e re igi-

7
— 12
“
ͤſſ
—
—
—
— —
—Oͦ—
—
— —
———
—
reſt, nec quo loco uult, infiſtere omnino
u,.
X N reigitur, Tuſc. q. lib,. Cùm præſertim ipſe quod; animus non inane neſcio quid ſit, ſed in quodam genere corporis, de Fi. li. 4. Animus, numerus, ſecundum Xenocratem, Tuſc. q. lib.i. Animus paratus ad periculum, ſ ſua cupiditate„nõ utilitate communi impellitur, audaciæ potius nomen ha- beat, quàm fortitudinis, Offi. i. Animus paruus, Offin. Ani- mus patrius, pro Roſc. Amer. Animus latè longed; peregrl- natur, de Na. d.i. Animus perturbatus, Tuſc. q. lib. 3. Vt qui Leucade ſe præcipitauerit, ſuſtinere ſe, cùm uelit non po- teſt: ſic animus perturbatus& incitatus nec cohibere ſe po „Tuſc. quæſt. lib. 4. Promptus animus& alacris ad defendendam Remp ub. ad Appium Pulchrum lib. z. Vt optima quiſd; ualetudine affe- ctus poteſt uideri alius, ut natura ad aliquem morbũ pro- cliuior: ſic animus alius ad alia uitia propenfior, Tuſc.q. li. 4. Animus pufillus, 2 Fam. Animus pijs omnibus retinẽ- dus eſt in cuſtodia corporis, nec iniuſſu eius, à quo ille eſt nobis datus, ex hominum uita migrandum eſt, Somn. Scip. Animus robuſtus&excelſus, de Finib. lib. i. Animus qui eſt in aliquo morbo, non magis eſt ſanus, quàm id corpus, uod in morbo eſt, Tuſe quæſt. lib. 3. Illud quidem ſic ha- Peto, niſi ſanatus animus nit, quod fine philoſophia ſieri nõ poteſt, finem miſeriarum nullum fore, Tuſc. lib. 3. Animus ſapientis ita ſemper eſt affe ctus, ut ratione optimeè utatur, Tuſc. ꝗ. li.z. Animus ſapientis nunquã eſt perturbatus, Tut- uæſt. lib. 3. Animus ſapientis ſemper uacat uitio, nũquam turgeſcit, nunquam rumet, Tuſc. q. lib. 3. Animus ſaucius, ¹ ad At. Vt ipſum mundum ex quadam parte mortalem ipſe Deus æternus, ſic fragiſe corpus animus ſempiternus mo- uet, Somin Scip. Animus, ſomno ſeuocatus à ſo cietate G& c5 tagione corporis, meminit præterirorum, præſentia cernit, futura prouidet, Diu. li.1. Animus ſi eſthorum quatuor ge nerum, ex quibus omnia conſtare dicuntur,(id elt slemen- torum) ex inflammata anima conſtat, atq; idcirco fuperio- ra capeſſat neceſſe eſt, Tuſc. q. lib. ä. Animus ſi ſit numerus, ut ſen ſit Xenocrates: uel*veiXx, ut Ariſtoteles, multò integrior ac purior eſt, quàm igneus, aut animalis, longiſ- ſime q́ à terra ſe efferet, Tuſc. q. lib. i. Animus ſue anima ſit, id eſt, ſpiritalis& aertus, ſiue ignis, diuinus eſt, Tuſ. q. lib.i. Quò animus ſpectat,& qud res uocat, Sad At. Etenim ani- mus eius uultu, flagitia parietib. tegebãtur, pro Seſt. 7 b. A- nimus tenerior, 5 Fam. Träquilliſsimus animus, At. li. 7. A- nimus turpificatus, Of. 3. Animus tuus mihi magis patuit, quàm domus, 14 ad At. in Ep. ad Antoniũ. Animus uacans corpore, Tuſ. q. lib. i. Animus ſenſibus& curis uacuus, Diu. Ii. z. Animus natura inſiſtens, agitatione& motu nunquam uacuus eſſe poteſt, Diu. li. 2. Animus Zenoni Stoico ignis ui detur, Tuſc. q. lib. i. Animi eſt omnis actio,3 de Orat. Actio uaria, uchemens, plena animi, plena ſpiritus, plena doloris, plena ueritatis, de Or. 215 b. Ad animi ęquitatem extollere, 6 Fam. Aliquantũ animi nobis attuliſſe, 7 ad At. Animi alti- xudo, cui opponitur, Humilis animus,z Fam. Amplitudo a- nimi,& quaſi quæd dexaggeratio quàm altiſsima,z Tuſ. A- nimi appetitus, ratione reguntur, de N. deor. z. Animi auxi liũ non ut in corporis morbis petendũ eſt foris, Tuſ. q. li.3. Animi bona ab Academicis in naturã&e mores diuideban- tur, Aca. q. ed. 2. li.i. Animi bona dicebãt Academici, quæ eſ- ſent ad cõprehendendã animi uirtutẽ idonea. Acad. q. ed. 2. Ii. i. Animi cauſa, ⸗ Fam. Animi leniẽdi& ſanãdi cauſa, 12 ad At. Et qui illud animi cauſa fecerit, hunc prædæ cauſa quid facturũ putatis? 7 Phil. Sed planè animi ſui cauſa ludos no- bis idiotis relinquet. in Piſ. Animi celeritas, Tuſ. q. lib. i. Ani mi& corporis inter ſe cõparatio, Tuſc. q. lib. 4. Animi con- citationis, ꝛ ad Qu. Frat. Omnẽè animi conformationè, cęte- ri philoſophi motum inanem uocant: uos aduentũ in ani- mos& introitum imaginum dicitis, de Nat. deor. i. Ait me animi conſcientia de ſe ſuſpicari, 13 ad At. In omnib. officijs perſequendis animi eſt adhibéda contentio, Tuſc. q. lib. 2. Animi creario unde àDeo facta. de Vni. Animi defe ctio,3 ad At. Animi domus cœlũ, Tuſc. q. lib. i. Animi egeſtas, in Piſ. Animi firmitas, 12 ad Attic. Firmitudo grauitasq́; animi ad Luceium, li.5. Animi fortis& conſtantis eſt non perturbari in rebus aſperis, nec tumultuantẽ de gradu deij ci: ſed prę- ſenti animo uti& conſilio nec à ratione diſcedere, Of. i. A- nimi fortis magniq; ducendũ eſt, ea quæ eximia pleriſq;& præclara uidentur, praua ducere, Off. i. Grauitas& altitu- do animi, ad Nigi. Figulum, lib. 4. Animi hoſtilis in rem- pub. ad Brut. in Ep. Bruti. Imago animi, uultus eſt: indi- ces oculi,3 de Or. Animi mei impetus, io Fam. Planci. Omni animi impetu, dolori& iracundiæ pareat, z ad At. Magis quo dam animi impetu uti, quàm co gitatione, i ad Atticu. Animi ingeniũ, ꝛ ad Her. i de Inuent. Animi ingenui eſt, cui multũ debeas, ei plurimũ uelle debere, 2 Fam. Animi intelli gentia, quid aut qualis ſit difficilis, Tuſ. q. li. i. Animi labor,
plures& pernicioſiores morbi qu
libera quædam oble Kario quæritur,
1N b 100
„—...„.„ 2 8 9„ 13 Fam. Quos ego noui languoris anim effœminatiſsim
lenos, 16 Fam. Qu. Ciceronis. Ani mi& laus honeſta& ui-
tuperatio uehemẽs eſt, 2 de Inuen. Locus animi ſtomachus
ubi habitabat, olim cõcaluit, ad At. Qui magni animi eſt, eum neceſſe eſt eſſe inuict um, Tuſq. lib. 3. Magni animi fnit
non eſſe ſupplicem uictori, 4 Fam. Animi magnitudo, Ac. u. ed. 1.li. 2.66. Tuſ. q. li. 1. Magnitudinem animi tutne un aua inflectas cuiuſquã iniuria, 1 Ep. Hlomo maximi animi, pro Fonteio. Animi moderatio definita, ad Her. Animi& am corporis, Tuſc. q. lib.
3. Animi motus& cogitatio, 3 de Na. d. Id eſt, ratio. Animi motus qui ratione rexerit, iuſtè uixerit: qui autè his ſe de- derit, iniuſtè, de Vni. Animi motum& dolorè tenere in ſua poteſtate, ad Qu. Fratrem. Munus animi eſt, ratione bene
uti, Tuſ. q. li.3. Animi propria natura atq́; uis eſt motu cieri
interiore& ſuo, Tuſ. q. li. i. In animi notione reponere tan-
uam in ueſtigio, de Nat. deorum, i. Artes in quibus animi de Or. 9¼ b. Plena ani
mi& terroris oratio, de Cl. 180 b. Animi pars in qua feritas quædam eſt, arque agreſtis immanitas, Diuin, lib. 1. Græci
Hu αινιν ſeu Luεeoetoles uocant. Animi pars, in qua jrarum exiſtit ardor, Diuinat. lib. i. Animi pars quæ mentis& conſilij eſt, Diuinat. libr. Græci vẽν nœr yoy uocant. Animi pars quæ mentis& rationis particeps eſt, Diuinat. libro 1. Græci Aoytin ‿εs uocant. Animi p
.„ 2 8— 1 7 5.. Diu Ii1. 1 1,V eNTI, εαν 7 1
ars, quæ uoluptate alitur, ꝙs Græcis dicitur. Animi pars rationis atq; intelligenti? particeps, tum maximè ui- get, cum plurimum abeſt à corpore, Diu. lib.. Animi partes qux temerariæ, Diuin. li.i. nempe doειαι⁹ςοò⁶σ εαιενυαμs. Animi partes duæ, quarum altera ſenſum, motum& appetitii ha- bet: altera, rationis atq; intelligentiæ eſt particeps, de Diu. 95 b. Animi aüt&c eius animi partes, quę princeps eſt, quęd; mens nominatur, plures ſunt uirtutes: ſed duo prima gene- ra, unũ,&s. de Fi. 133 b. Animi pendeo uehementer, 8 Fa. Cę- lij. Animi'te pendere, quam rarionem ſim allaturus i li,n ad ponitur hæc locutio. Anim. per-
At. Frequentius abſolut P motiones, de Ora. Animi propoſitio, z de Inuen. Animi be 5—. 4 ari bonis rebus,& dolere
ne conſtituti proprium eſt,& lært& dole contrarijs, Læl. Quid anim mihi in nauigando cèſes fore? 10 ad At. Animi ſedes naturalis, Tuſ. q. li. i. Animi ſeds& lo cũ in corde eſſe dixerunt Stoici: in cerebro, Pythagoras,& eũ ſecutus Plato, Tuſc. q. li.i. Animi remiſsio ac diſſolutio, cui opponitur altitudo animi, 5 Fam. Animi res, 3 ad He.
erut atg; robur animi, Torquato, lib. 6. Incredibili robo- re animi ſeptus, ꝓ Mil. Animi robuſti eſt, magnæd; cõſtãtię, ea quę uidentur acerba, ita ferre, ut nihil à ſtatu naturę diſ- cedas, nihil à dignitate ſapiẽtis, Off.i. In animi ſecuritate ui
tä beatã ponimus, de N. d. 1. Hæc ego pro me ipſo& animi
mei ſenſu ac dolore ꝓnuncio, pro S. R. Ex animi tui ſentẽtia, 2 de Or. Sunt enim quedam animi fimilitudines cũ corpori bus, Tuſc. quæſt. lib. 2. Vt maris tranquillitas intelligitur, nulla ne minima quidè aura fluctus cõmouente: ſic animi quietus& placatus ſtatus cernitur, cm perturbatio nulla eſt, qua moueri queat, Tuſ. q lib. 5. Tantum animi habuit ad audaciam, ut dicerè in concione non dubitaret, Ver. 81 quantam habent ad maledicendum licentiam, tantum ha- berent ad ementiendũ animi, pro Font. 282 b. Tantum ani-⸗ mi habuiſſet in ueſtro Domirio, à Fam. Cęlij. D eclaratio a- nimi tui quem haberes, de Repub. io Fam. Animi rurpitu- do uitijs ipfis facillimè percipitur,] de Leg. Animi in Cice- rone uis magna, Orat. Singularis eſt quædam natura atq; uis animi, ſeiuncta ab his ufſratis notiś, naturis,(ſcilicet terrena, humida, aerea& ignea) Tuſc. q. lib. Animi atq; in- genij mei uires omnes profudi, ad At. Animi uirtutes qua- tuor, 3 ad Her. Pro animi mei uoluntate, 5 Fam. Animo ad- eſſe, Philipp. Animo diuinitarem dedit Alcmæ Crotonia- tes, de Nat. deorum 1. Animo exculto nihil agreſte, nihil in- humanum eſt, iz ad Att. Animo meo fixa perpetuò mane- büt, 10. Fam. Lepidi. Animo& orationi moderari, nad Qu. Frat. Animo alicuius ſupplicare, pro Font. Animum Aà con- ſuetudine oculorum abducere, difficillimum eſt,z de Nat. deor. Animum ramẽé à ſolicitudine abducerent, 4 Fam. N 5
ad animum, ſed ad uultũ ipſum reficiendum, 12 ad Att. Ani-
mũ ad ſeipſum aduocare, ſecum eſſe cogere, maximè à cor- pore abducere, Tuſc. q. lib.i. Animum Ariſtoteles appellat aerαάνaæν nouo nomine, Tuſc. q. lib. i. Animum mundi A- cademici deum appellant. Acad. quæſt. edit. z. lib. 2. Animũ attendere, 3 I. V. Neceſſe eſt animum perſpicuis cedere, ut lancem in libra ponderibus impofitis deprimi, Acad. q. ed. .lib. 2.37. Animum Deus ut in medio mũdi collocauit, ita per torum tetendit, de Vni. Vt animum ſapientis commo- ueri& conturbari negarent, Acad. q. ed. 1. li. 2. Animum ne contrahas aut demittas, ad Qu. Er. 3, Animum contunde- re,12 ad
101 45 re,1d2 1 ten dere coyies h
aliſtatn permane 1 Auimu o ſumuͦ mitere⸗ uinũ pr⸗ rascenſi meante Mhilo ne ſent appare bantià quales
Müdi! que o nebat cætere difficu 1a8 0 buiſſe Ver.Al berel busta anim D. Br. berea niq. tu. num Anto 228 b elleo quce nime Tuſc Kger Anit mor cupi ſaue tare
4 G tuur pub. riſti tenu cien
3 illos lunta turut unq m Ep

ernur, de Or d. Animi 4 Pars in qua feri nanitas Diuin bit eias Sas, Diuin. Lb. 1. Græci ml parz in qua irarum exiſtt 14 quæ mentis& coniilijeh Ter uocant. Animi par eſ, Diuinat. libro 1. Græci Hart 1 A A Pr, as noluptate alinr, Ier(Græcis dicitur. Anmi †particeps, tum maxima ui. ppore, Diu.lid.. Animi pants npe 1 74⁷ Wr urid“la. Animi um, motum& appetitüha. gendic eſt particeps, deDiu. 1 19 Pattes quę princeps eſbqugi; uirtutes:ſed duo primagene- pendeo uehementer, 1Fa.C. ionem fim allaturus 1linad nur hæc locutio. Animi per- opoſtrio, ꝛ de lauen. Animi be (latarlbonis rebus,& dolere mibi in nauigando cèſes fores s, Taſ.G. h.n. Animi ſedé&lo
ci in cerebro, Pythagoras,&
Animi remiſsio ac diſſolutio, mi, z Fam. Animi tes, 3 ad He. quato lid. 6.Incredidili obo. robuſt eſt, magnæq cöſtätie erre, ut nihil à ſtauu naturę di. cis,OKu.In animi ſecuritateul Hlec ego pro me ipſo& anmmi pro S.R. Er animi tuiſentetia animi ſimilitudines cũ cordan naris tranquillitas intelligitur Auctus cömouente: buin grnitur, cum perturbario pull 2 b. 5 Tantum animi ddu BB 1„ 7. K oncione non Jubitaret, 5 16 M 1*..—. cendum licentiam, tant 3 3 b. Tantum anl ai.pro Font. 154 5. . C li. Declaratio 2- aitio,¹ Fam. Cehjd nin⸗ 9,10 Fam. Animt
MTuſ 44 ee) a3 Ar Amimiuinutenn tudu1 ³ 1mo gei uoluntate, Crotonir- nitatem dedit nühilm⸗
101 AN
re, 12 ad Att. Animũ debere, i Fam. Animum defigere,& in- tendere in rem aliquam, Aca. quæſt. ed. i. li.z2. Animũ illis, nõ copias defuiſſe, 7 V. Qui animũ à corpore diſcedere cẽſent, alij ſtatim diſsipari, ur Democritict& Epicurei: alij diu permanere, ut Stoici: alij ſemper, ut Platonici, Tuſc. q. lib. 1. Animũ diuinſũ corpore liberatũ, cogitatione cõplecti nõ poſſumus, Tuſ. q. li.1. Animũ erigere,& contrahere, ſeu de-
mittere, contraria, r ad Qu. Frar Animum eſſe deum, ſeu di-
uinũ probatur, Tuſc. qu. lib.1. Animum deum eſſe Pythago ras cenſuit per naturam rerum omnem intentum,& com- meantem, ex quo animi noſtri carperentur, de Nat. deor. i. Nihil omnino eſſe animum,& hoc eſſe nomen totum ina-
ne, ſen ſit Dicæarchus, Tuſc. q. li.i. Animũ noſtrũ eſſe licet nõ
appareat, nec cernatur, pro Mil. us b. Ibi. argumẽta id pro- bantia. Animum cum corpore extingui, ſunt qui cenſent, quales ſunt Bpicurei, Tuſe quæſt. li. i. Animum procreator müdi Deus ex ſua mente& diuinitate genuiſſet, tum deni- que omne quod erat concretum atq; corporeum ſubſter- nebat animo, interius q́; faciebat, de Vniuerſ. Si eundem in cæterorum périculis haberemus animum, quem in noſtris difficultatibus, Antequam. Animum habeas& ſpem bonã,
buiſſem, daret, Ep. 13 b. Animum habere ad audaciam, 5 in
Ver. Alienum animum habere ab re aliqua, de Amicit. Ha-
bere forrem animum, ad Qu. Ligarium, lib. 6. Tamen tri-
bustantis exercitibus proprijs Reip. ualentibus, magnum animum habere debebas, quem& ſemper habuiſti, n PFam.
D. Bruti Nec tam animum me quàm ſto machum non ha- bere arbitrantur, is ad Att. Animum mundi haud tum de-
niq;, cũ corpus ei effecit, inchoauit Deus: Deus enim& òôr tu& uirtutè antiquiorem genuit animum, eumꝗ; ut domi-
num arq; imperantem obedienti præfecit corpori, de Vn. Antonius induxit animum ſibi licere, quod uellet, ad Att. 228 b. Tu quoq; animum in qucas, ſi ſit Aliqua Reſp. in ea te eſſe oportere, ad Marcellum, lib. 4. Qui potuit animum in- ducere, ut exhæredaret filium pro S. R. 27 b. Animum uel a- nimam ineſſe in homine,& in beſtia, negauit Dicæarchus, Tuſc. quæſt. lib. 1. Animum aliquò intendere, in Verr. De-
figere& intendere animum in aliquam rem, Acad. q. iz b. Animum laudo, conſilium reprehendo, 9 ad At. Licet etiã
mortalem animum iudicantem, æterna moliri, non gloriæ cupiditate quam ſenſurus non ſit: ſed uirtutis, quam neceſ-
ſaiò gloria conſequatur, Tuſc. quæſt. libr.i. Animum mu-
tare difficile eſt,w ad Qu. Frat. Aninium alicui offendere, 4 ad Attic. Animum placare& mitigare, 10 Philip. Animum tuum promptum& alacrem perſpexi ad defendendã Ré- pub. Epiſt. 43 b. Quorum quidem animum tu non perſpe-
xiſti ſolùm, quum de me ageres, ſed etiani conirmaſti atq;
tenuiſti, ad Lentulum, lib. 1. Animũ ponere in aliqua re fa-
gienda, ad Qu. Frat. Deus animum ut dominum atq; Im-
peratorem obedienti præfecit corpori, de Vni. 191 b. Pręſta-
re animum, ad Lenrulum lib. 1. Cùm nihil erit præter ani- mö, nulla res obiecta impediet, quo minus percipiat qua-
le quid; ſit, Tuſ. q. li.i. Animum armatuũ retinere, pro Nlar- cel. Animum corpdre ſecernere, nec quicquam aliud eſt, quàm emori diſcere, Tuſ. quæſt lib. 1. Cum animum ànego cio omni ſeuocamu s, nihil aliud agimus, quàm animum ad ſeipſum aduocamus, ſecũ eſſe cogimus, maximeq́ à cor- mus ab aere oo, quem ſpiritu ducimus, de Nau deor. 2. Quũ eius animum ad perſeqquendum non negligenda tardaret, ſed conſcientia ſceleris auariciæd; frænaret,s Ver. Animum uacuum ad res diffciles ſcribendas afferam, 12 aàAt. Non enim dũ eram uobiſcũ, animũ meũ uidebatis, ſed ex ijs re- bus, quas gerebam intelligebatis, de Sen. 33 b. Aninrim&
uidere& audire, non eas partes quæ quaſi feneſtræ ſunt a-
nimi(ut ſunt oculi& aures) Tuſc. q. li.i. Animũ, ante quam corpus intrauit, in rerum cognitione uiguiſſe, Tuſc. q. li. i. Sententia Socratis apud Platonem in Phadone. Animum uincere, 12 ad At. Anime mi, Terentiæ. Ab animo tanquã ab oculis caliginé diſpeſlere, Puſ. q. li.i. Ab animo tuo quicꝗd agitur, id agitur à te, Tuſ q. li.i. Ex quo intelligi pöt, animo
3
illos abhorruiſſe ſemper ab optimo ciuitatis ſtatu, non uo-
luntate fuiſſe populares, 7 Philip. Abiectiore animo me fu- turum, quum Re ſpub. maiorem etiam mihi animum, quàm unquam habuiſſem, daret, ad Lent. li. 1I. Acri& artento ani mg intueri, de Ein. Facileè& æquo animo carere re aliqua, Ep. 55 b. Aequo animo facere aliquid, ad Qu. Fr. 296 b. Ae- quo animo ferre aliquid, Puſc. q. li. i. Interea quidem cum mirſis nos delectabimus animo æ quo, imd uerò etiam gau denti ac libenti, ad Ar. 25 b. Aequo animo mori, Ep. 65 b. A- gitare aliquid animo, ad Torq uatũ, li. 6. I1d eſt, cogitare. In æum locum ſæpe profectus alacri animo& erecto,&cc. Cat.
Animo med ab fuis rarionib. alieniſsimo, 10 ad At. Qui al-
pore abducimus, Puſ. qu. li.i. animum ſpirabilem ſumpfi-
tiore animo ſunt, capeſſunt Rempub. hondrib. imperrijsq́ adipiſcendis, s de Fin. Facillimè ad res iniuſtas impellitur, ur quiſq; altiſsimo eſt animo,& gloriæ cupido, Offi.. Qua re bono animo es: uideo enim,&c. At. li. 5. Quicquid animo cernimus, id omne oritur à ſenſib. de Fin. li. i. Animo rem cernere, Acad. quæſt. ed. 1. li.z. de arrib. dictum, quas Græci Osuεrinds uocant. Qui animo cernuntur,& rarione intelli guntur animantes, de Vni. Animo certo& confirmato, pro Quin. Animo perturbatiore aliquid cogitare, 6 Fam. Quæ animo complectimur, non minus noſtra ſunt, quàm quę o- culis intuemur,s Fam. Comprehendere aliquid animo, i de N. d. Animo comprehendere& tenere, Academ. quæſt. ed. 1. li. 2. Animo comprehenſum atq; perceptum habere, Ac. q. ed. 1. lib. z. Animo confectus, i4 Fam. Animo multis modis uarijsq́; delectari licet, etiã ſi nõ adhibeatur aſpectus, Tuſ. q. lib.. Huic diſcendi quærendiq; diuinæ delectationi to- to ſe animo dedidiffent, Tuſc. Ita diſsident à nobis animo ac uoluntate, 7 V. Animo diſtentus, 3 ad Qu. Frat. Animo di uino in homine influente atq; effluente ambitus illigabãt, de Vni. Amare aliquem ex animo, ad Qu. Fr. 293 b. Cuius ti
411 1bus, Antee-Animum 4s d binegocia ita cõmendo, ut maiore ſtudio, magis ue ex ani 1 ad Qu. Prat. Maiorem etiam animum, quàm unquam ha-
mo cõmendare non poſsim, Ep. 299 b. 16, ad At. 46 b. Cùm
conſtemus ex animo& corpore, Tuſ. q. li.Z. Equidé dicam ex animo quod ſentio, in Piſ.? b. Ex animo uereq; diligi, 9 Fam. Ex animo tuo effluam, 7 Pam. Ex animo exire hoc
mihi non poreſt,3 de Nat. d. Hos tu homines, ut ex animo,
atq; ut ex illa ſumma uoluntate tui ſtudioſi ſint, laborato,
de Petit. Siue ex animo id fit, ſiue ſimulatè, 2 de Nat. d. Si
quidem animo excelſo& alto,& uirtutibus exaggerato ſu
mus, Parad. Animo excelſo magnoq, deſpicere aliquid, Of. 2. Animo excubare, ⸗ ad At. Animo fidenti gradi ad mortè?, Tuf. q. li. i. Animo fractus& debilitatus, iz ad At. Animo fra
ctto& demiſſo fuiſſe, i Fam. Po ſtea totam Italiam fac, ut in
animo ac miemoria diſtributã comprehenſamq́; habeas, de
Pet. 209 b. Deus intelligentiam in animo, animũ concluſit
in corpore, de Vni. 196 b. Dicis tibi in animo eſſe alio tẽpo re perſequi, in V. 93 b. Habeo in animo pecuniam Prætori dare, I. V. 122 b. Pater iſtũ exhęredare in animo habebat, pro 8. R. 33 b. Ro gaui ut diceret, quid haberet in animo, ad Atti.
124 b. Cùm tribuni haberẽt in animo de præſdio Conſulũ
deſignatorũ referre, Ep. 176 b. Quid enim in animo habue- rim, cùm Lernus diſceſsit Ame, ex literis, quas ei dedi, po- tuiſti cogno ſcere, Ep. 154 b. Luceium ſcito conſulatum ha- bere in animo ſtatim petere, ad Att. i5 b. In animo res inſcul ptas habere, Ac. q. ed. i. li.2. In animo meo ineſt neſcio, quid, quo me plus hic locus delectet, 2 de Legib. Animo incitari, 1 ad Qu. Frat. Animo inflammato aliquid cõcupiſcere, Tuſ.
q. li. 4. Animo iniquo aliquid ſuſtinere, ad Qu. Frat. Negat
ſatis eſſe, quid bonũ ſit, aut quid malũ, ſenſu udicari, ſed a- nimo etiam ac ratione intelligi poſſe, lib. de Fin. Animo in quo ſunt omnia, iubet lex caſtè ad deos adire, 2 de Legib. Animo libenti prolixó; aliquid facere, ib ad At. Magno ac forti animo rem agere, Ar. li. 8. Nimis es penè animo molli, Tuſc. q̃. li.2. Ex Pacuuio. Animo ita paratus ire quò Reſpu. uocet, i0 Fam. Planci. Conſul ipſe paruo animo& prauo, ad Att. Animo periniquo pariebar te à me digredi, 12 Fam. In animo perturbato, ſicut in corpore, ſanitas eſſe non po- teſt, Tuſ. q. li.z. Animo æ ſenſib. præditus mundus, de N.
deor.. Animo ninil præſtantius, neq;, diuinius, Parad. Ani-
mo relaxari, 2 Philip. Animo ſedatiore ſcripſi, 8 ad Att. Ani- mo& præterita& futura ſentimus, de Finib. i. Sine animo
miles, At. lib. i. Animo ſoluto ſcribere, ↄ ad Atti. Sed uelim
hæc aliquando animo ſolutiore, n ad Att. Stabili animo& firmo& magno,z de Einib. Sic habeo ſtatutum cum animo ac deliberatum, l. V. 178 b. Quare meo quidem animo nihi- lominus elo quentiæ ſtudendũü, de Inuent. Gratulatio tua mihi eſt probatiſsima, quòd ab optimo eſt animo, Ep. 55 b. Nos quo animo inter nos ſumus, eſſe nollent,z Fam. Quòd certior fieri uis, quo quiſq; in me animo ſt, nemins alteno intellexi, ad Att. 179 b. Quapropter eo animo fimus inter nos, quo ſemper fuimus, Ep. 15 b. Alacrem eſſe animo, ad Lu ceium, li. z. Tamen ex illa inueſtigarione naturæ conſequi uolebat, ut eſſet bono animo, 5 de Finib. Quare hoc animo in nos eſſe debebis, ut ætas noſtra in amore conqu eſcat tuo, Ep. 18 b. Et quidem prodeſt, inquit, mihi in eo eſſe ani- mo, de Fin.& b. Animo elato eſſe, Taſ. q. li.i. Erectiorẽ ani- mo eſſe, At. li.. Animo eſſe fractiorem, u ad At. Quod qui- bus adhuc nõ ſatis eſcperſpectum, i mihi nolle magis hoc animo nos eſſe, quàm non intelligere uidẽtur, ad Appium, II. 3. Magno fortiq; animo eſſe, ad Qu. Ligarium, lib. 6. Ani- mo mobili eſſe in aliquem, 5 Fam. i. in Ep. Qu. Merelli. Ani- mo mobili eſſe,& animo ſtabili, contraria, 5 am. Perculſo & abiecto eſſe animo, At. li.z. Animo tranquillo eſſe, Cato. Animo iam hæc tenemus comprehenſa, Acad. q. ed 1. lib. 2. e 2 Tene-

—. 14' 1 3 b b.— Aà N A N 194 poke 103 4. rrzmorumhominum irritabiles& eoſdem placabi- 1 om 21 Teneriore animo mihi uidebarezad Meleinua, nb.5 Tdu ee 2 Jee Poſſe animos cu m 8 corporibus exefler nt, 4 5 animo dedere ſe alicui rei, Tuſc. 250 b. Animo tremerc,n les, 1 2 en 54 o 1,u 1 ſi 1ee TaſT.. 1i. ctus t. 4 1 A uaſt in domicilium ſuum peruenire, Iudc. g.„hus! Qu. Pr. Plura ad te animo uacuo elva u. Abe n ee enn ſnannl 5 Mei nantale Rradhucunn, prätes ani naiha uacuo audire aliquem,& magno itu 10en 16 Tam Nihil mos generi hominum munere deorum datos, de Somn. 128. cuit⸗ 1 Animo te alers abn. eüt u Fahne Nän 60 15 uiderat ani- b. Alij dicunt animos hominum ſenſusd; morte reſtingui: tnater animo uelocius, Tuſc. quæit. 151. uno ſo animum uide- alij autem eos tum maximè, cum è corpore exceſſermt, ſen- ſci 0 mo res obſcuras, de Nat. deori. Anime 1512 an 4 6 Fam tire ac uigere pro Seſt. 13 b. Alicuius animos atq; impetus NVex. 90 re, Tuſc. qu æſt. lib.. Animo dehe,ede 1 d4 a 5 1. retardare, IV.Animos deos eſſe dicit Plato in Timæo& in llann Animo aliqui 4 uidere, Enazii Tcrant. Tufc liba Acta Legibus de Natur. deor. 1. Animos omnium hominum im- m lib. 2. Nihil enim animo un erPlguc rili, d Aerl Animi mortales effe, ſed fortium, bonorumò; diuinos, 2 de Legib. tusti Enimn res eſtanimo wirlli, con Turkn ib Atu lesſzimi Animos eſſe mortales, quibus rationibus probet Panætius, miner ſeipſos mouent, ergo xrernn, utc.Ae 2s Tufe⸗ Tuſc. quæſt. lib. i. Animis cadere 6 Fam. Ab animis conſue- ceſoit, Tuſc. q. lib.i. Animi beſtiarum ſunt rationis expertes; uſc. J uſe. uaft. Ii- nig e Dde raturekellere cor ſunt in 2 11 imi qui bus concilientur, 2 de Orat. Vt agri tudine imbutis, de Na. d.1. Ex animis conat 2l1c, 4 q. lib.i. Animi quibus re r. Fc animi gniti deorum, de Natu. deor. 1. I1d; in maximis inge- Attic. non omnes frugiferi ſunt qui coluntur: ſic animi non o- gnitionem deorum, Nt ihn.1. dd;! G arer Se- nbe. culti fruétum ferunt, Tuſc. quæſt. lib. 2. Animi homi- nijs, altiſsimis&; animis& exiſtit maxime,& ap Paret facile buer mnescu— 215, uinat. Animi im- limè, 1 Tuſc. In animis doctiſsimi illi ueteres ineiie quiddàã na lp! num ſemper fuerunt, futuriq́ ſunt, de Diuinat. antaꝗe(leſte& diuit runt, de Finib-lib.a.In animis ho 122n becilles, Acad. q. ed. 2. lib 1. Animi, quo maior eſt in eis præ- cœʒle te& diuinum putauerunt, de w111-114⸗,11n e pent⸗ ſtantia& diuinior, eo maiore indigèt diligétia, Tuſ. quęſt. minum, deorum notionem imnprezi päanande A MeLeg nent lib. 4. Ne ſi interirent quidem animi, quicquã mali eſſe in deor.i.In animis impr imentur, ca:4 c 12 4 b.r ihs ef b 5 3 morte, Tuſ. quæſt. li.i. Ipf animi magni refert quali in cor- in animis mixtun aur oncreraine uc 5 n ſor han 4 pore locati ſint:multa enim è corpore exi ſtunt, quæ acuant iris m u n. ha Ponr üt,pe ae 1Al d Keaen 32. cumſe mentem, multa quæ obrundant, Tuſc. quęſt. lib. i. Et corpo 2. Plhim anjni omnium Prr hetn⸗ 6 3 Hnic d. em 1. 4 ra quidem defatigatione ingraueſcunt, animi ſeexercendo ſum, deri Senekilatiren J 8 2 O 0 G. anguid Ue iuld. 1 1 Ie dutur, de Sen-J. b. Si animi mortales ſunt, tantus interi 9. li. z. In maximis animis 1p&didiſsimisd. ingenijs pleriid; 1i rus eſt in morte, ut ne minima quidè ſuſpicio ſenſus relin- exiſtunt honoris, imperl) Potentiai gloriæ cupidisares, Of. 8 buu quatur, Tuſc. ꝗ. lib.i. Animi cum co rpore permiſti, Diuina. 1. Sed eſt naturale in animis vens uan quid dam Madue mer quem JIib. i. Animi quibus rebus pellantur ſæpe uehementius, Di- le, quod xgritudine, quaſi tempeſtate, quariatur, Fut Eſt. wen 4, ſib.n.Vr Animi relaxariſintzn pam. Animi ualétes, Tul. lib. 3.Animis nihil admixtumnihil conrenum,ühi kopun ¹99 b quæſt. lib. 4. Id eſt, bene conſtituti ac ſani, qui n ulla pertur- lain wnihl coagmentatum, nihil duples luſcu. J. lib. 1. A- magt patione tentari poſſunt, qualis eſt animus ſapientis. Animi nimis& armis infeſtus& inimicus, 10F hilipd An) mis dan— quis per ſeipſos uiuentes, Tuſc. q. lib. i. Animo rum æternitas cur quam oculis totam licet luſtrare terram, zded at. d. Nof Ppiſt nonnullis uideatur incredibilis, Tuſc. qu xſt. lib. 1. Animo- metipſi qui animis mouemu r& ſenſibus) de Natür deor 2 Lepi rum æternitas quo argumento probetur, pro C. Rab. Cum Videte ludices, G proſpicite animis quid futurum fit, in V„ mine de animorum æternitate dicitur, de mente dicitur, quæ o- 197 b. Animis ſtare, 5ad Atticum. Intelligentiam imanimo, diof mni turbido motu ſemper uacet, nõ de partibus ijs, in qui- animum conclufit in corpore. Acade.7 2,Animus eſt mens Ama bus ægritudines, iræ, libidinesq; uerſantur, Tuſc. quæſt. lib. ſine ullo corpore, ut dixir Xenocrates. de Vniuerſ. 19 8 b, De ſiue 1. Animorum commutatio, 16 ad Atric. Animorum dicta, 14 us animum ut Dominum atq; imperatorem obedien ti præ gil. ad Atti. Illud animorum corporumque diſsimile eſt, quòd fecit corpori. de Som. 130 b. An imus eſt, qui uiget, qul ſentit, 250 animi ualentes, morbo tentari non poſſunt, corpora poſ- qui meminit, qui præuid er, qui regit& moderatu r,& mo- b anig funt, Tuſc. quæſt. lib. 4. De animorum immor:i alitate Pla- uet id corpus, cui præpoſitus eſt. de Diuinat. 137 a, Animo— 1 prot 1 to eadem dicit, 2 de Leg. Animorum magnus eſt motus fa- rum eſt ea uis atq; natura, ut uigeant uigilantes, nullo ad— keal 6 Kus, 5 Fam. Animorum omnes morbi& perturbationes ex uentitio pulſu, ſed ſuo moru, incredibili quadam celerita- dare aſpernatione rarionis eueniunt, Tuſcu. quæſt. lib. 4. Sed ſu- te. de Natu. 7 b, Animum effe per naturam rerum omnem b tert mendum tempus eſt non minus in animorum morbis, quã intentum& commeantem. Tuſcul. 162² a, Animus, ut Furi- bL! in corporum, Tuſcul. quæſt. lib. 3z. Genus humanum ſpar- pides ait, Deus eſt. Acad. 44 b, Animus mundi, quem Deum re.Ir ſum in terras atꝗq; ſatum, diuino auctum eſt animorum mu app ellant. de Diuin. 93 b, Cum eſt animus ſeuecatus ſocie Epil nere, de Legib. 160 b. Animorum parem numerum fideri- tate& contagione corporis, tum memintt præteritorum, cont bus diſtribuit deus,& ſingulos adiunxit ad fingula, de Vni- præſentiacernit, futura pro uider. de Nat. 29 b, Animum il- mo! uer Animorum nulla in terris origo inueniri poreſt, Tuſc. lum ſpirabilem ſumpſimus ab aere eo, quem ſpiritu duci- dedh q. lib. 1. Animorum ingeniorumq; naturale quoddam quaſi mus. pro Mil. u18 a, Animum noſtrum eſſe licet non appare- aim abulum conſideratio contemplatio q́, naturg. Acad. quęſt. at, nec cernatur.& ibidem, argumenta id prob antia. de Sen. 19,; ed. i. lib. z. Animorum remiſsio maxime efficitur ſermone fa 83 b, Non enim dum eram u obiſcum, animum meum ufde- nC miliari,o Fam. Animorum corpore excedentium duas eſ- batis, ſed ex ijs rebus quas gerebam, intelligebatis. de Di-„ den ſe uitas, duplices q́; curſus diſſeruit Socrates, Tuſcu. q. lib.. uin. 197 b, Animi hominum ſemper fuerunt, futurid́; ſunt. 3 Animorum uis duplex eſt: una pars in appetitu poſita eſt, de EFin. 133 a, Animi autein& eius animi partis, quę princeps 3„ quæ eſt Græcè, quæ hominem huc atq; illuc rapit: al- b eſt quæ ꝗque mens nominatur, plures ſunt uirtutes, ſed duo K. tera in ratione, quæ docet& explanat quid faciendum fu- PIIma Zeneraununearuingne ingenerantur ſuapte natu- cor giendumꝗ́;, Offic.1. Animorum eſt ea uis atq; natura, ut ui- ra, appellãtund; 810 uolũtariæ, ut do cilitas, memoria: alterũ, ſe— geant uigilantes nullo aduentitio pulſu, ſed ſuo motu, in- earum, quein uoluntate poſicæ ſunt, ut prudentia, tempe- 40s credibili quadam celeritate, de Diuinat. 137 b. Naturis quæ rantia,&c de Sene. 93 2, Eſt enim animus corleſtis ex altiſsi- ani ſine animis ſunt, locus eſt proprius, de Natura deor. i. Ani- mo domicilio depreſſus,& quaſi demerſus in terram, locũ l 1 mos abſtinere, 2. I. V. Hæc opinor ſunt in libris, quos tu lau diuinæaaturæ æternitatique contrarium. de Nat. b, To- 1 dando animos mihi addidiſti, ad Atr. Que ciuitas in Aſia, rius naturæ mens atq; animus. de Som. 128 a, Hominibus a- Au. Juæ non moddò unius Imperatoris aut legati, ſed unius Tri nihels Jats eſt ex illis ſempiternis ignibus, quæ uos ſidera 6 Puni militum animos ac ſpem capere polsit? pro lege Ma- ſtellas d; uocatis. de Sen. 93a, Ex uniuerſa mente diuina de- I on V nil. Remittant ſpiritus, comprimant animos, ſedent arro gã Abatos a n08 habemus. de Legib. 160 b, Genus humani an 6 tiam, pro Flac. 157 b. Aduerſantur enim pumùm, quòd pa- ſparſumin terras atq; ſatum, diuino auctum eſt animorum Au rum defigunt animos,& intendüt in ea quę perſpicua ſunt, munere,& ibid. Animum eſſe ingeneratum à Deo. de Diui. ſol. 1 4 Acad. Victi debilitantur, animos q́; demittunt, de Finib. 95 a, Animi partes duæ: quarum altera ſenſum, motum& ſtol. 6 125 b. Efferre animos inſolentia dominatus, pro Dom. ſua. appetitum habet: altera rationis atq; intelligentiæ eſt par- 8 Qa 6 Animos ad audiendum ereximus, Acad- q. ed. i. lib. 2. Qauæ ticeps. de Diuin. 93 a, Animi partes duæ: una, quæ mentis ac reco cura exuſcitat etiam animos,& maiores ad rem gerendam rarionis particeps eſt: altera, in qua feritas quædam eſt at- fünu⸗ facit, Offic. 3 b. Animos, ſiue diſsipentur procul 3 terris, fiue Aus agreſtis immanitas. de Diuinat. 93 b, Tum eueniet dua- quo:; permaneant& conſeruent habitum ſuum, necefſe eſt ad cœ bus animi temerarijs partib. compreſsis, ut illa tertia pars uo. lum ferri, Tuſcul. quæſt lib. i. Animos, Eue animales fint, id rationis& mentis eluccat.& ibidem: Ea pars animi quæ certie 6 eſt, ſpirabiles, ſiue ignei, in ſublime fecri perſpicuũ eſt, Tuſe. uoluptate alitur.& ibidem: Ea pars animi, in qua irarum no n q. lib. 1. Ab altero non nimis alienos animos habemus, Læ. exiſtit ardor. de Som. 123 b, Infra lunam nihil eſt nifi mor- Kiens Ex uniuerſa mente diuina delibatos animos habemus, de rals& caducum, præter animos generi hominum munere ninno Senect. 93 b. Das ne aut manere animos poſt mortem, aut deorum daros. Octau. 331 a, Si non unà cum corpore ſen- cibi morte ipſa iaterire? Tuſc. quęſt. lib. i. Noſſe alicuius animos ſus omnis uno atq; eodem conſumptus eſtigni. Je Orato. lgun ac ſpiritus, pro Cluent. Animos omnium occuparat deſpe- 21 a, Omnia quæ ſunt in rerum nartura celeriter animo cõ- mlta ratio rerum eius, u ad Attic. Animos permanere arbitra- prehendere. pro Seſt. 13 b, Alij dicunt animos hominum rudo mur sonſenſu omnium nationum, Tuſcul. quæſte lib,.Ani- Penſusq́; morte reſtingui, alij autem eos tum maximè cum 1620 corpore Agn

1
um, Tul. q. lib
ut, ponit Plat — atur. molle quidda demil.
Aum noco el 9
edichſn 4. 41
4 Aiſiimisq ingenijs plerüg,
Ntentla gloria cupiditates 0
venerum quiddam aque mol.
mp Kade quatiatur Tuſguc. m nihil concrerum nihil copu. miͤbil dupler Tuſcu. q.lid..a. icus, 10 Philipp. Animistan- trare terram, ꝛ de Nat. d. Not.
ir& ſenſidus, de Narur. deor,à.
animus quid futurum ft iny. cum. Intelligentiam imanmo, ce. Acade.71 4 Animus eſt mecs enocrates. de Yniuerſ.gèb De q; imperatorem obedientipre Animus eſt, qui uiget,qui ſentid qui regi& moderatur,&mo- 4 eft. de Diuinat. 7 a, Animo- it uigeant uigilantes, nullo ad- tu, inctedibili qvadam celerita. deper naturam rerum ompem Tuſcul. 167 a, Animu ut Pun⸗
b, Animus mundi quem Denm um eſt animus ſeuocatus dloct a, tum meminit præteritorum uider. de Nat. 29 b,Himmmi- h aere eo, quem ſpiritu duci- nnoſtrum eſſe licet non apparè- argumenta id probantis-de de acbiſcum, animum meum une- gerebam,. intelligebaiis. dehj⸗ emper fuerunt, furunich un Keius animi pattis qu? P ncchs ar, plures ſunt uirtutes,„ d nquæx in generantut lapie 8 na ut dociltas memonta 4 fiex funt, ut prudentis, unn m animus cœleſti eLAtnd.
105)5 A
anguidũ, Tuſt.
„
corpore exceſſerint, ſentire ac uigere. de Nat. 66 b, Animus
ex quo animal dicitur. Tuſcula. 152 a, Animus ab anima di- ctus eſt. pro Seſt. 7 b, Etenim animus eius uultu, flagitia pa
rieribus tegebantur. de Orat. 163 b, Imago animi unultus eſt, indices oculi, Item, Mens,& animus,& conſilium,& ſenten tia ciuitatis, poſita eſt in legibus. Offic. 3 b, Quæ cura exu- ſcitat etiam animos,& maiores ad rem gerendam facit. In Verr. 60 a, Animos atque impetus alicnius retardare. pro Flac. i57 b, Remittant ſpiritus, comprimant animos, ſedenr arrogantiam. pro Clu. 40 a, Noratis animos eius,& ſpiri- tus tribunitios. pro Dom. 241 b, Quanquam inſolentia do minatus extulerat animos. Attic. 78 a, Noſtris animus ac-
ceſsit, hoſtibus timor iniectus eſt. Attic. 100 b, Hæc opinor
ſunt in his libris, quos tu laudando animos mihi addidiſti.
Attic. u2 b, Labieni aduentu noſter Cn. mulro animi plus habet. de Orat. 215 a, Actio uaria, uehemens, plena animi, ple na ſpiritus, plena doloris, plena ueritatis. de Clar. 18 0, Ple- na animi& terroris oratio. pro Fon. 282 a, Si quantam ha-
bent ad maledicendum licentiam, tantum haberent ad e- menriendum animi. Attic. 13 b, Acta enim res eſt animo ui rili, conßlio puerili. Artic. 124 b, Rogaui ut dicerer, quid ha
beret in animo. In Verr. 138 b, Itaque uno genere, opinor, cir
cumſcribere habetis in animo genus hoc oratorum, scc. de
Pet. 209 b, Poſtea totam Italiam fac ut in animo ac memo- ria diſtributam comprehenſamꝗ; habeas. Antequam. 194 a, Si eundem in cæterorum periculis haberemus animum,
uem in noſtris difficulratibus. pro S. R. 40 a, Hæc ego pro P 40 a, ego pro
me ipſo& animi mei ſenſu ac dolore pronuncio. Epiſtol. 299 b, Cuius tibi negotia ita commendo, ut maiore ſtudio magisue ex animo commendare non poſsim. I. A. 237 b, Ali quis ex animo amicus uereq́; beneuolus ac ſidelis cuipiam.
àÄA N 1386 135 b, Animus altus. Tuſculan. 15§ a, Altiſsimus animus. de Finibus 138 b, Qui altiore animo ſunt. de Finib. b, Humi- lis atque imbecillus animus.)(.(Robuſtus, excelſus. Tuſeu- lan. 185, Animus mollis, demiſſus, humilis, eneruatus, lan- guens. Epiſtol. 77 b, Verum enim ſcribam, teneriore mihi animo uidebare. Epiſtol. 77 b, Sed planè animus;, qui du- bijs rebus forſitan fuerit infirmior, deſperatis confirmatus eſt. Epiſtol. 73 b, Cadere animis. de Finibus 125 a, Victi de- bilitantur, animos q; demittunt. de Orator. 110 b, Remiſs io animi. Epiſtol. 52 b, Animus humilis.)((Animus pertinax. Attic. 40 a, Sum animo perculſo& abiecto. Epiſtol. 57 b, Animus anxius& ſolicitus. Epiſtol. 43 b, Animum tuum promptum& alacrem perſpexi ad defenden dam Rempu- blicam. Epiſtol. 5 b, Facilè& æquo animo carere aliqua re. Attie. 25 a, Interea quidem cum Muſis nos delectabimus a- nimo æquo, imò uerò etiam gaudenti ac libenti. Quint. Fr. 296 b, Aequo animo facere aliquid.)(Iniquo animo facere aliquid. Epiſtol. 68 a,& ibidem, Aequo animo mori. Epiſt. 5 b, Gratulatio tua mihi eſt probatiſsima, quòd ab optimo
eſt animo. Epiſtol. 69 a, Alacres animo ſumus, ut& cæteri,
&ec. de Finib. 60 B, Acri& attento animo intueri aliquid. Academ. 2 b, Defigere& intendere animum in aliquam ré.
Epiſtol. 73 b, Complecti aliquid animo. de Natura 75 b,
Comprehendere aliquid animo. Epiſtol. 53 b, Vt quod ego facio, tu quoque animum inducas, ſi ſit aliqua Reſpub. in ea te eſſe oportere. de Diuinat. 117 b, Tu igitur animum indu- ces cauſam hane defengere? Attic. 228 b, Antonius induxit animum ſibi licere, quod uellet. pro S. R. 27 a, Qui potuit a-
nimum inducere, ut exhæredaret filium. de Clar. 65 b, An- gor animo. Attic. 122 a,& 77 b, Pendeo animi. Epiſtol. 783 a,
Epiſt. 157 a, Confiteor imprudentia me lapſum, ſi unquam
Lepido ex animo credidiſſe. Quint. de Pet. 207 b, Hos tu ho
mines ut ex animo atque ut exilla ſumma uoluntate tui ſtu
dioſi ſint, laborato.& ibid. Eæ animo agere. Quin. Pr. 293 b,
Amare aliquem ex animo. Natu. 9 b, Siue ex animo id fiat,
ſiue ſmulatè. Epiſt. 135 b, Me ex animo uereq; arbitror dili-
gi. I. P. 97 a, Equidem dicam ex animmo quod fentio. Tuſcul.
260 b, Toro animo dedere ſe alicui rei. Qffc. 53 b, Quod ex animi tui ſententia iuraueris. Atti. 75 5, Erat mihi in animo proſiciſci ad exercitum. In Verr. 93 B, Dicis tibi in animo eſ-
A
ſe alio tempore perſequi. pro 8. R. 26 b, Pater iſtum exhære-
dare in animo habebat. pro S. R. 33 b, Sed in animo eſt leui- ter tranſire. de Nat. 30 a, Vt mihi eſt in animo facere. Atti. 15 b, Luceium ſcito conſulatum habere in animo ſtatim pete- re. In Verr. 122 b, Habeo in animo pecuniam prætori dare. Epiſtol. 1⁷0 b, Cum tribuni haberent in animo de pr-æſidio conſulum deſignarorum referre. Epiſtol.*64 ³, Quid in ani mo habuerim, cum Lernus diſceſsit àme, ex literis quas ci
dedi, potuiſti cognoſcere. Item, Conſiderate cum ueſtris a- nimis, circumſpicite cum ueſtris mentibus. L. Cum. in Ver. 197 a, Vigete iudices,& pro ſpicite animis qui d futurum fſit.
In Cat. 102 b, Perſpicite quæſo diligenter quæ dicam,& ea penitus animis ueſteis mentibusd;, mandate. In Verr 153 b, Conſiderate cum ueſtris animis uoſmeripfi. In Ver. 178 4, Si⸗ habeo ſtarutum cum animo ac deliberatrum. de Am. 101 a,
Ab altero non alienos animos habemus. de Senec. 84 a, Et corpora quidem defatigatione ingraueſcunt, animi autem
ſe exergendo leuantur. f. P. 93 b, Sed planè animi ſiut cauſa lu dos nobis idiotis relinquet. de Orat. 94 b, Artes in quibus animi libera quædam oblectatio quæritur. In An. 12 b, Qui
illud animi cauſa fécerit. prõ Sex. Roſc. 40 b, Habet ettam
animi cauſa rus amœnũ. Ar, 130 b, Te animo magno ac for- ti iſtam rem agere exiſtimo. Epiſtol a, Fac animo magno fortid; ſis. Epiſtol. 57 b, Te hortor& obſécro, animo ut ma-
imo fis. Atti. 16 5a, Quòd me audis erectiorem efſe animo, quid puras? Epiſtol. 9o b, Fac habeas fortem animum. Epi
ſtol. 63 a, Hoc animo eſſe debes, ut nihil huc reijcias. Epi-
ſtol. i8 b, Magnum animum habere debes Epiſtol. 13 b,
Quare hoc animio in nos eſſe debebis, ut ętas noſtra in amo
reconquieſcat tuo. Epiſtol. 18 b, Quapropter co animo ſimus inter nos quo ſemper fuimus. Epiſtol. 34 a, Nelcio quo animo ſitis inter uos. Epiſtol.;9 a, Multi ſunt, qui nos, quo animo inter nos ſitmus, eſſe uolent. Atric. 17 Sa, Quod certior fieri uis, quo quiſque in me animo ſit neminem alie no nrellexi. deln. 61 a, Animus amplus,& excelſus,& pa- riens inco mmodorum. Atticum 7 b, Conſul ipſè paruo a-
nimo& prauo. Epiſtol. i6 a, Animus magnus& excelſus.
Kibidem, Animus apertus& ſimplex. de Finibus 96 a, A- liquis ſtabili& firmo& magno animo:. Epiſtol. 69 b, Fir- mitudo grauiras que animi. Epiſtol. 57 a, Grauitas& alti- tudo animi. Orator. ué b, Animus acer& præſens. Epiſtol. 16 a, Magnitudo animi. Tuſculan. 188 b, Amplitudo& qua- 8 quædam exaggerario quàm altiſsima animi. de Finibus
5
Agitarè animo de aliqua re: id eſt, cogitare. Epiſtol. 46 a, Omni animi impetu facere aliquid. Epiſtol. 13 b, Cum Reſ-
ubl. maiorem etiam mihi animum, quàm unquã habuiſ- ſem, daret. de Finib. 81 a, Et quidem prodeſt, inquis, mihi in eo eſſe animo. Epiſtol. 10 b, Reipub. eum animum eamꝗ⅞; uo luntatem, quam debemus præyſtare. Epiſtol. 13 a, Quorum quidem animum tu non perſpexiſti ſolum, ſed etiam confir maſti atq; tenuiſti.
3 6
NAI. E S, aum. memoria publica, monumenta uetuſtatis, annalium monumenta. de Orat. uz a, Erat enim hiſtoria ni hil aliud niſi annalium confectio, cuius rei memoriæq́; pu- blicæ retinendæ cauſa, res omues ſingulorum annorũ man dabat literis Pont. Max.& ibid. de annalibus multa. pro Mur. 127 b, Itaq; non ex ſermone hominũ recenti, ſed ex an- nalium uetuſtate eruenda eſt memoria nobilitatis tuæ. pro Rab, 93 a, Iſtæ omnes& ſuppliciorum& uerborum acerbi- tates non ex memoria ueſtra& patrum ueſtroriũ, ſed ex an- nalium monumentis, atq; ex regum commentarijs conqui- ſiuit. pro Dom. 230 a, Vt annales pop. Rom.& monumenta uetuſtaris loquuntur. de Leg. 157 a, Annales Pontifici Maxi
morum, quibus nihil poteſt eſfe iucundius. Epiſt. 6% a, Ete-
— 4.
nim ordo ipſe annalium mediocriter nos retinet, quaſi enu
meratione faſtorum.
A NNAL. I§,le. I. A. 203 b, Legibus annalibus num grandiorẽ
æratem ad conſulatum conſtituebant, adoleſcentiæ temeri tatem uerebãtur. l. A. 103 b, Maiores noſtri leges annales n5 habebant. de Leg. 155 a, Conſules ciuitatem annali lege fer⸗
uanto, de Or. 23 a, Lex annalis: id eſt, quæ annorũ numerũ præfiniebat ad capiendos magiſtrarus. Att. 103 b, Scriptũ eſt in tuo annali. de Glar. 169 b, Ennius in nouo annali.
ANNE, an. pro Cor. 66 a, An'ne de uobis trahere ſpolia fœ
A
deratis licebit? de hoſtibus non licebit. L. Iin NXNECTO a. agglutino. de Na. s3 a, Stomachus ad lin-
guã annectitur. de In. 81 b, Funiculus Apuppi religatus ſca-
Pham annexam trahebat. de In. 48 a, Separatum eſt, quod
4 A
non ex ipſa cauſa ductum eſt, nec ſicut aliquod membrum annexum orationi.& Top. 225 a. NNELLVS,4. annulus paruus. de Fin. i2§5 a, Epicuri ima- ginem non modèò in tabulis, ſed eriam in poculis,& in an- nellis habebant. ex Nonio. NNIVRRSARIV S,a, um. quod fingulis recurrit annis. I. V. 219 b, Mercurius acris anniuerſarijs apud Tyndaricanos ſum ma religione colebatur. J. V. 215 a, Syracuſani feſtos di- es anniuerſarios agunt. de àr 25i a,& I. V. 230 a, Qui ſacrifi- cio gentilia anniuerſaria factitarunt. At. 16 b, Sacra anniuer ſaria. de N. 45 b, Imperus cœeli conſtantiſsimè conficiens ui- ciſſitudines anniuerſarias. NNICERII philoſophi ab Ariſtippo. Offic. 75 b. NMNOMINATIO,, onu. Græcè wagovoua ia ut nobilior,
mobilior. de Or. 13 2 b,& ad Her 3ob.
ANNO NAna. res frumentaria, aut alia res quæ ad annii re
ponitur. pro Pom. 13 b, Repentè uilitas annonæ, ex ſumma inopia& carirate rei frumentariæ conſecuta eſt. de Di. 120 b. Annona in macello cara eſt. Epiſt. 237 a, Fundo Arp'inati
6 3 bene

“„ſd
—
5 —
—
———
—
r.— ————
— ——
—
———y——— f
———
——
— B. —yy———— ——ÿyy—..— 8* 4 5———
——— —-—
3 —
——
——
——
—
— 9—
—y—
———
——
—— — —
—— —
—
107
AN
bene poteris uti cum familia urbana, ſi annona carior fue-
rit. I. V. i99 a, Annona precium non habet. pro Dom. 216 b,
Frugum inopia.)((Frugum copia. pro Dom lo die cariſsimam annonam nec opinata ui
216 a, Subitò il litas conſecuta
eſt. pro Dom. 215 b, Difficultas annonæ ſumma, inopia rel frumentariæ. pro Do. 215 a, Cum ingraueſceret annona, ut
iam planè inopia ac fames, non ca a¹5 a, Leuare annonam. pro Dom.
ritas timeretur. pro Mil. 216 a, Aduentu meo uili-
tas futura eſt.& ibid. Commutata eſt annona. pro Do. 216
a, Annona in meo reditu facta erat durior. ANNOTAR E, notare, obſeruare. Columella& Nonius ex
Oeconomico Xenophontis, quem Ciceroe Græco uertit,
ſed defideratur.
ANNVLARIVS, rj. opifex annulorum. Acad. 21 b, Antibi erit quærendus annularius aliquis? quoniam gallinarium
inueniſti.
ANNVIL.VS, V. I. V. 108 a, Annulus aureusſeribæ tui me de terret. Acad. 21 b, Si in eiuſmodi cera centum ſigilla hoc an- nulo impreſſero. Qu. Fr. 29 2 ³, Sit annulus tuus non mini- ſter alien uoluntatis, ſed teſtis tuæ. Off.ꝰ b, Foribus aper- ris hominis mortui uidet corpus, annulumq́; aureum in di gito, quem ut detraxit, ipſe induit.& ibid. Cum palam eius annuſi ad palmam conuerterat, à nullo uidebatur.
ANNVMER O, s. in aliquorum numero pono, in eundem numerum refero. de Clar. 183 a, His duobus annumeraba- rur nemo tertius. pro S. R. 33 a, Verùm forfitan in grege an- numerer. de Di. 109 a, Atq́; his libris annumerandi ſunt ſex de Rep. de Nat. i a, Qui uerò deos effe dixerunt, tanta ſunt in uarietate conſtituti, ut eorum moleſtum ſit annumerare ſententias. de Opt. 24 4 a, Verbanon me annumerare lecto- ri puraui oportere, ſed tanquam appendere. I. V. 63 b, Annu merare& reddere pecuniam alicui.& ¹37 b, Annumerarepe cuniam alicui. de In.§8 a, Si infirmum aliquod annumera-
tum dicemus.
ANNVNCIO, 5. denuncio. Atti.
—
185 b, Eiq; interea ſalutem
annunciabis, itemꝗ; Pyliæ. ANNVO, u. nutu capitis aſſentio. I. V. 196 a, Hoc mihi ſigniſi caſſe& annuiſſe uiſus eſt. de Ora. 135 a, Id quoq; toto capite annuit. de N. 23 b, Annuere te uideo. pro Qu. 3 b, Simulatq; ſibi hic annuiſſet, numeraturum ſe dicebat. I. C. u13 a, Tum oſtendit tabulas Lentulo,& quæſiui cognoſceret ne ſignũ? annuit. I. A. 247 a, Si annucritꝭ nę ego iſtam ſapientiam non
audiam.
ANNVOS, ni. Mag
nus annus qui tum effieitur cum ſolis& lu
næ,& quinq; errantium ad eandem inter ſe comparation? confectis omnium ſpacijs, eſt facta conuerſio, de N. d. 36 b. Annus perfectus& abſolutus perfecto numero temporis tum cõpletur:denigq; cùm ſe octo ambitus cõfectis ſuis cur- ſibus ad idem caput retulerunt, cũq́; eos permenſus eſt idè & ſemper ſui ſimilis orbis, de Vniuer. Annus iudicialis, Bru. Annus uertens uerè appellari poteſt tum, cũ ad idem, unde ſemel profecta ſunt, cuncta aſtra redierũt, eandem ́ totius cœl deſcriptionem, lõgis interuallis retulerint, Som. Scip. Apparuiſſe numen deorum intra finem anni uertétis, i3 Phi lip. Anni primus menſis apud Aegyptios,z de Natur. deor. Anni tempus, protempeſtate, 16 Fam. Anni tempore duro, 10 ad Attic. cui opponit æſtatem. Anniſtempora quomode ex ſolis inflexione fiant. de Nat. 2. Addere annum labori, ad Quint. Frat. lib. i. Quartum annum ago& octuageſimum, de Senect. 83 b. Annum homines populariter tantummodo ſolis, id eſt unius aſtri reditu metiuntur, Som. Scipion. An- num petitionis ſuæ non obierunt, 10 Famil. Quinto autem anno exeunte ad Syracuſas occidit, i de Diuin. Hoc grauiſ- ſimo& peſtilentiſsimo anno, Epiſtol. 72 b. Anno uertente fine controuerſia uerbum nullum facis, pro Quintio 7 b. In hoc anno, nõ ſolet addi in hoc interdicto, ½ Fam. Ni an- ni decem interfuerint, ne quis eundem magiſtratum capi- 10, 3 de Legib. Nondum centum& decem anni ſunt, cum, Sxc. Off.. Anni multi ſunt, cũ.&= Fam. Babylonij CCCC L XX. milia annorum, ut ipſi dicunt, monumentis compre
henſa tenent, de Diui. 88 b. Agere annos, de Sen. Annos mal
tos nihil aliud commentaris, 7. Fam. Annos habere, 4 ad At. Iam annos uiginti habere, pro Ce. Annos decem peditũ&
equitum polliceri, ad At. Annis legitimis eum curules ma giſtratus perfacilè cepifſe, 13 Atric.
AN NV VS, a, um. quod unius anni ſpacio continetur. Att. 95 a, Nos annuum tempus propè iam emeritum habebamus. At. 68 a, Vt hoc deſideriũ noſtrũ plus ſit annuum. de Leg. 173 b, Idq́; ne committi poſsit, ad eam rationem curſus annuos ſacerdotes finiũto. pro Flac. 165 a, Annui temporis crimina- tio. de In. /1 a, Annuum ſpacium. At. 2 45 b, Sic enim annuum tempus conficitur. de In. 54 a, Et annue cõmurationes qua-
dam ex neceſsitate ſemper eodem modo fiunt.
ANQVIR O,raainquiro, qu xro, de Or. lib. i. Omnes enim ar
A NI 10 4 4*. 5. 30.„. tis loci anqnirentibusm obis, omniq́; acie ingenij contem⸗ plantibus, oſtẽdi It ſe. de Faro: In qua quid ualeat id quod geri poſsit, anquiritur.
ANSA, x. manubrium, aut id quo uas, aut aliud manu capi
tenerique ſolet. hinc per translationem occaſio dicitur. de Am. 107 b, Quin etiam neceſſe erit cupere, ut qu im ſæpiſsi- mè peccer amicus, quo plures det fibi tanquam anſar ad re prehendendum. pro Cecin. 288 a, Iſte hac ſextula ſe anſam retinere omnium controuerſiarum putat. pro Plan. 277 a, Si locus habet reprehenſionis anſam aliquam, neſcio cur,
& catera.
ANSANCTL in Hirpinis populi. de Di. 97 a4. ANSE R, ri. pro S. R. 27 b, Anſeribus cibaria publicè Iocantur,
A
Scanes aluntur in Capitolio, ut ſignificent, ſi fures uene- rint.& I. A. 24 8 a, Anſeres de Falerno depellantur, id eſt, An- ſer poeta, cui Antonius Falernum donauerat. TANDRIVS, a,um. ab Antandro inſula. 300 a. NTAXO N. Tuſc. 162 b, Ora auſtralis ignota nobis, quam uocant Græci aæi ſaorec.
ANTE, antes, præ, pro, à fronte, ob, in conſp ectu poſitus, an-
te hoctempus, ante id tempus, ante hunc diem, plus. pro S. R. 20 b. Vt non modò clam, uerùm etiã hic in foro, anrte tri- bunal tuum M. Fanni, ante pedes ueſtros iudices, inter ipſa ſubſellia cades futuræ ſint.& ibid. Ne hic ibidem ante ocu los ueſtros trucidetur. pro Mil. 106 b, Clodius ante ſuũ fun
dum Miloni inſidias collocauit. de D. 95 b, Cũ Sylla in agro
Nolano immolaret ante prætoriũ, tum ante oppidũ Nolã
Samnitum caſtra cepit. IJ. V. 24 6 b, Hi ne in freto ante ſua te-
cta& domus nauigarent, precio abste ius fœderis emerüt.
At. 23 4 a, Id ipſum quod me mones, quatriduo antè cogita ram. de In. 64 a, Ille multo ante lucem ſurrexit. de Fini. 71 a, Vt qui aſoti eſſe uelint, philoſophi antè. dant. Epiſt. 35 b, Mã dauiq; utriq, eorum, ur antè ad me excurrerẽt.& alibi: Mul rum intereſſe mihi eſt uiſum inter eum qui tum erat,& qui anno antè fuerat. Tuſc. 196 b, Qus uenientia longè antè ui deris. Poſtquã 199 a, C. Marius tertius ante me conſilaris ſubijt,&c. At. uu b, De quibus antè ad te falſum ſcripſeram. I. A. 204 b, Vt ei triennium ante legitimũ tépus petere liceat. I. V. 99 b, Minurius mortuus eſt ante iſti prætoré. I. V. 68 a, Qui, dum hic quæ êpus eſſont, compararet, cauſam interea ante eum diceret. Atti. 133 b, Crucior, quòd eum quem ante me diligo, uidee in eöſulatu quiduis potius eſſet, quã Coſ. de N. 38 a, Vt Fides, ut mens, quas in Capitolio dedicatas ui demus proximè à M. Aemilio, antè auté ab Atilio Calatino erat Eides conſecrata. de Fin. 132 b, Vt ſi aut manib. ingredia tur quis, aut non ants, ſed retrò, fugere planè ſe ipſe uidea- tur. de Orat. 10z a, Omnia enim ſunt poſita ante oculos I. V. 249 a, Hominem noſtis, qui ducem prædonum ceperit, quã libenter eum palam ante oculos omnium eſſe patiatur. ad Heren. 5 a, At in ſenatum, aut ante Imperatorem,& in conſi- lium talis cauſa poteſt uenire. de L. 75, Keligio in fundi uil Iæq́; conſpe ctu poſita: id eſt, lucus ante fundum uillamꝗque pofitus. NTEA antehac, ante hoc tempus, ſuperiorib. diebus, ſupe riorib. téporibus. Att. 1 2 b, Poſthac neq; hercule antea ne-
gpligentes fuimus. At. 244 a, Quod adte antea, atq; adeò pri
us feripfi(fic enim mauis ad ſcribendum tibi uerè dicere) fe ciſti me acriorem. De In. 66 a, Si integer antea fuiſſe demon ſtrabitur. Epi. 5 b, Nactuś; tépus hoc magis idoneũ, quàm unquam antea, ita ſum cum illo locurtus,&c. Ep. 34 a, Quin
niſi ego ſucceſſor eſſem, quem tu cuperes uidere, te antequà
tibi ſucceſſum eſſet, deceſſurum fuiſſe.
ANTEACTV S,, um. ſuperior. de In. 66 b, Ex anteacta uita
facere iudicium,&c. I. V. act..& pro Marcel.
ANTECANIS, uu. procyon. de Nar. 48 b. L Procyon. ANTECAPILO, pu. de N. 0 b, Antecapta animo rei quædã
informatio, Græcè wοᷣαν§½+
ANTECEDEN S,. præcurrens, antegrediens, antegreſ-
1
ſus, præpo fitus, antepoſitus, primum.)(. quod conſequitur. de Fat. 14 5 a, Omnia quæ fiant, fieri cauſis antecedentib.&
ibid. Voluntatis noſtræ non eſſe cauſas externas& antece-
dentes. de Orat. z30 a, Ex ijs rebus quæ quodammodo affe ctæ ſunt adid de quo quærritur, alia ex antecedentibus ap- pellantur, alia ex conſequentibus, alia ex repugnantibus. de Inuent. 70˙b, Obſeruantia, per quam ætate, aut ſapiëtia, aur honore, aut aliqua dignitate antecedètes reueremur. de Fa. 143 a, Si quod primum in connexo eſt, neceſſarium eſt, fit etiam quod conſequitur neceſſarium. de Fat. 141 b, Cauſæ naturales& antecedentes. de I. 82 b, Homines aliqua digni tate antece dentes. Oct. 320 b, Et quæ non inſequens hora antecedente calamitoſior pop. Ro. illuxit? de Cla. 171 b, Sed inter hos paululum ætate his antecedens Galba, cloquen- tia præſtitit. de Clar. 1 a, M. Pennus Paulum Gracchum xtate antecedens. ANTECE-
Cxtsr 5 det aa re zom multd. omnlb. corntue: hotore
Ijs gui aitzte qu: ta 99%” pr) Ar ANTEA ANTE autem cernit, qua? tur diſ gereou 1NTE qui an ³7! antedi
l ante antepr ANTEI anteib. xtatea entiac corpor ſiones cedunt Conſul tanam qnales 404,0 ANTEP b Dein antefer ſäſsime toto iu
res H01
itis n telatut m0do: mni ho anteter one le fortuna
rajid co
qai, c. ſthenem Antekerr 41180 deNZ!
ciun luhr

omni 4 à quidu— Nem.
ut ugnifice
alerno depella ſi fures ue*
ntur) um donauerat nidehan.
Randro inſula
300 à auſtralts en. aAlls 1gno
. ,ob, in conſp ,ante nune diem, plu
cibid. Ne hic Bden nerhſ ul. 26 b,Clodiuta ſifen uir. d 5 n. ,, unanennsa 66 b Rpein fen i Noli — ante luate- ecio abste ius fœderis emerüt. mones, quatridug ants cogta nte lucem lurrerit. de lini.7n ſophi ant? Kant. Epiſt 3zb, Mi 2d me excurrerét.& allbrNul nter eum qui tum erat& ui d.Qe uenientia longs aneui Wrius tertius ante me conlularis u2 aste ad tefalſum ſcnipſeram. te legitim töpus petere liceꝛt. eſt ante iſtũ praætoré. l.V. 634 nt, compararet, cauſam interea Crucfor, quòd eum quem ante quiduis potius eſſet, quã Co. quas in Capitolio ded catasui 0, antè autè ab Atilio Calatno . b, Nt ſi aut manid. ingreci etrô, fugere planè ſe ipſe uigdea- un ſunt poſita ante oculas Lé. ducem prædonum cepertqui ulos omnium eſſepatiatur. 14 ante lm peratorem& 1u cont⸗ re. de L. 17 5 Keligio unfundiul Rlucus ante fundumuillamqus
hempun. ſuperiorib. Gjebuvſupe Po e ane- Poſthac neq; hercule n„ Quod adte antes atqh adebbe ſcribendum udi uerè dicere) a.Si integer antea fuiſſe dann tipus hocmags doneiquin illo locutus,&c. EP34 4 em tu cuperes uidere,te ante rum fuille. nor. de ln. 6 0 Marcel. .5. X Pro— Je Na. 41. z0 d. Leaa 9 b, Ancecapta
F.. d rel⸗ 1 antegreciens unes ur ccurren! 1 d uod conſeqult 4 4 prum um. ₰. ccdentib.
0 2 1 connex* E
6 b, Ex anteicta uia
100 A N
ANTECEDO, w. anteeo, præeco, præcurro, prægredior, ancegredior, anteuerto. Top. 228 b, Si huic rei illa antecedit, hatenon antecedit. Top. 225a, Quiecquid antecedit quãq; rem, id soharetcum renecellariò. de kat. 14, 7 a. Non fic cau ſa intelligi debet, ur quod cuiq; antecedat, id&cauſa fit, ſed quod cuiq; efiicienter antecedat. de Fat. 14 9 a,Inomnibus quæcunq; ſiunt, ueriſimile eſt cauſam antecedere. Ep. 174 a, Antecedere aliquem ætate. Biduo me Anronius anteceſsit. At.24 a, Pompeius expeditus anteceſſerat legiones. Acad. 39 b. Ea res longè cæteris antecedit. de Vniuerſ. 199 a, Septi ma, quæ ſeptem& uiginti partibus antecederet primæ. de In. 53 a, Si id quod ſequitur, nõ uideatur neceflariè cum eo quod anteceſsit, cohærere. In Ver. 232 a, Incipit is loqui, qui
& autoritate& xtate,&, ut mihi uiſum eſt, uſu rerum ante
cedebat Timarchides.
„ 8. k⸗ &NTECEI. I. O,„. excello, præſto, anteſto. I. V. 1§50 a, Hæc ANTEPON O, nus. præpono, præfero, priorem duco, ante-
cauſa magnitudine iniuriæ criminib. ceteris anrtecellit. I. V. 227 b.In ca unt ædes ſacræ complures, ſed duæ quæ longè
cxter s antecellunt. de In. 43z a, Præclarã mihi quiddam ui1-
detur adeptus is, qui qua re homines beſtijs præſtent, ea in
re hominibus ipſis antecellat. de Na. 55 b, Senlus hominum multò antecellit ſenſb. beſtiarũ. ad Her. i5 b, Inferiores, qui omnibus his rebus antecellunt. pro Muren. 130 b, Dicendi confuetudo long& multum iſti ueſtræ exercitationi ad honorem anrecellit. pro Mure. u9 a, Summa digniras eſt in ijs qui militari laude antecellunt. pro Mur. 133 a, Vir huma- nirate, ſapientia, integritate antecellés. de Sen. 90 b, Vt quiſ-
que ætate antecellit, ita ſontentiæ principarũ tenet. de Diu.
99 a4, Chaldæi in Syria cognitione aſtrorum antecellunt.
pro Arc. 156 a, Antecellege omnib. ingenij gloria.
AN TECEDPTVW SV, z2, um. de Na. 10 b. Lege Anticipatio.
ANTECESSIO, uis. præcurſio, progreſsio. Offic. z. Homo autem qui rationis eſt particeps, per quam conſe quentia cernit, principia& cauſas rerum uidet, earumq; progreſſus
quaſi anteceſsiones non ignorat. Top. 225 a, Tripartitè igi- tur diſtribuitur locus hic, in conſecurionem, anteceſsionẽ,
& repugnantiam.
ANTEDIC O, cu. prædico, antoprædico. de Diui. u3 a, Hæc
qui antedicunt, quam rationem ſequantur, uides. I. A. 158 a, G& 157 b, Atque ego hoc dico de futuris, quod eſt augurum,
antedicere ea quæ uirari poſſunt. I. A. 20 b, Itaq; quod pau lo antè feci in ſenatu, faciam apud uos, teſtif cor, denuncio, anteprædico.
ANTEE O, 8. antecedo. contra Rul. 85 b, Lictores prætorib. anteibant cum faſcibus duobus. Tuſc. 149 a, Cato qui hos
xtate anteibat. I. A. 221 a, Seruius ætate illis anteibat, ſapi- entia omnib. de Fi. 14 9 b, Præſtantiam animi omnib. bonis corporis anteire dicimus. de Fa. 149 a, Si illi fateantur aſſen
ſiones non fine uiſo antecedente fieri, alia ratio eſt: ſed ſi cõ
cedunt anteire uiſa,&c. uide ne idem dicant. de Clar. 185 b, Conſules, qui omnes intelligentia anteibant. Tuſ. 124 a, For
tunam ipſam anteibo fortunis meis. pro Syl. 16 a, Nec ſeę- quales tui propter iſtam cauſam abs te anteiri putant. Off.
40 a, Qui anteire cœrteros uirture putantur.
ANTEFERO, fers antepono, præpono, preripio- Partit. 229
b, Deinde iſta tua ſtudia uel maximis meis occupationibus anteferrem libenrter. Epi. 83 b, Vel iniquiſsimam pacem iu- ſtiſsimo bello anteferré. pro Cor. 64 a, Quis dubitaret de
toto iure pacis& belli omnib. iuriſperitiſsimis imperato-
res noſtros anteferre? cont. Rul. 67 a, Vos qui me antetule- ritis nobilitati. Epi. 74 b, Tamẽ ita exiſtimes uelim, me an-
*
A N 110
Qui dolere ſe aiebat, ſi quãdo opificum antelucana uickus eſſet induſtria. I. C. 189 a. Antelucanæ cœnę.
ANTEMERIDIANVS, aum. quod ante meridiem fit.)(.
Pomeridianus Att. 211 b, Antemeridianis tuis literis heri ſta tim reſcripſi, nunc reſpondeoueſpertinis. de Or. 14 4 b, An- temeridianus ſfermo. L. Pomeridianus. ANTENNA,«. tranſuerſum in naui lignum ad malum, cui uelum alligatur. de Or. 159 b, Quid tam in nauigio neceſſa- rium, quàm prora? quàm puppis? quàm antennæt quàm ue Ia? mali?&c.
ANTEOCCVPA TIO, ma. Rlietorica exornatio eſt, alia
ab Occupatione. de Or. 162 a, Erroris inductio, in hilaritaté impulſio, anteoccupatio,&c.“ ANTEOCCVP O; s. Præoccupo. Or. 209 b, Vt anteoccu- pet quod putat opponi. de eadè anteoccupatiõe loquitur.
fero, præſtabilius puto, primas omnium alicui do, aliquid primum& ſummũ habeo. At. 14 b, Vera quidem laude pro- bitatis, neq, me tibi, neq, quenquã antepono. Qu. F. 300 b) Si te illi anteponis, ualde magnum facis. de Or. 93 a, Et lon. gè Academig illi& Lycęo tuum hoc ſuburbanum antepo- no. Tuſc. z03 b, Cuius iudicium longè antepono tuo. Ep. 5 2, Eate ſapient ia eſſe iudico, ur meum confilium non ante- ponam tuo. Epi. 36 a, Nec mehercule aliter uidi exiſtimare Cn. Pompeium, quem omnib. qui unquam fuerunt, uel P. Lentulum, quem mihi ipſi antepono. de Cl. 188 a, Hanc auũt gloriam, teſtimoniumq Cæſaris, tuæ quidem ſupplicatio- ni non ſolum, ſed triumphis multorum antepono. In Vat. Nemo ſe anteponet, quo minus reus fiat. de Sc. 79 a,& Off. 27 b, Non ponebat enim rumores ante ſalutem. ANTE QVAM, priuſquàâm. Att. 75 a, Antequàm aliquo io- co conſedero, literas à me nõ habebis. At. 26 b, Equidè an- tequam tuas legi literas, in hominèé ire cupiebam. pro Do. 241 b, Præſertim illo magiſtro, qui cogeretur docere, anre- quã ipſe didiciſſet. I. V.: 4 a, Nunquam in Sicilia frumentüů publicè eſt emptum, antequã iſte hoc pręclarũ conſiliũ de- dit, ut,&c. de Or. 156 a, Neq; defarigabor antequã percepe- ro,&c. J. V. 136 b, Neq; in hac re ſolũ fuit eiu ſmodi, ſed ante- quaàm ego in Siciliam ueni, in maximis rebus ac plurimis. Para. 124 b, Nunquã eris diues, ante quàm tibi tantũ ex tuis poſlfeſsionib. reficiatur, ut tueri ſex legiones poſsis. Ep. 102 a, Sin noſtri oblitus es, dabo operã ut iſtuc ueniã, antequã planè ex animo tuo effluo. I. A. 244 a, Cui fui ſemper ami- cus, antequaàm ille reip. eſt factus inimicus. Qu. Fr. 301 b, Ne quid de bonis quæ L. Octauij fuiſſent, diminuerẽt, antequ Cn. Fundanio pecuniam ſoluiſſent. pro Milon. 121 b, Vtinã, dij immortales, ut P. Clodius uiueret antequùm hoc ſpecta culum uiderem. I. A. 218 b, Dixitq́; ſe non antea renunciatu- rum ſenatui, niſi prius ſibi reſpondiſſet quid facturus eſſet, quam ex illa circumſcriptione excederetr.
4
Cupido quidem eſt Anteros.& de N. lib. 3.
ANTERO S,Veneris& Marris filius. de D. 71 a,& b, Tertius
ANTESIGNANV S, m. primipilus. miles qui ante ſignum in acie collocatur. I. A. 174 a,& 196 b, Fueras in acie Pharſali ca anteſignanus. Anteſignanos iudices conſtituere.
ANTESTO, 23. pręſto, antecello, excello. de In. 62 b, Croto- niatæ quondam omnibus corꝑoris uiribus& dignitatibus anteſtererunt.
ANTEVER T O, ev.. pręuerto, antecedo. de Am. 98 b, Atq; 14
telarurum fuiſſe, i ad me ueniſſes, uoluntatem tuam com-
modo meo. de Pro. ⁷4 b, Cum ipſe cæteris omnib. eſſet o- muni honore antelatus. pro Syl. 184 b, Ve nemo ei ſe honore anteferret. Ep. z9 b, Præſertim cum ſine cuiuſquã reprehen- fione, legatis quæſtorem poſsis anteferre. Epiſt. i a, Bibuli fortunam, qud ille afflictam putat, omnium triumphis ui- ctorijsq́; antefero. Epi. 72 b, Certè nos quod eſt dies allatu
ra, id conſlio anteferre debemus. Ora. 19 8 b, Sed ego idem,
qui,&œc. recordor longè omnibus unum anteferre Demo- ſthenem. Qu. Fr. 306 b, Comitia iudicijs anteferre. Atri. 96 b, Qui ſe ſolet anteterre puero ſororis tuę filio. de Cl. 180 a, Anteferre ſe alicui.
ANTEGREDIOR, rb. prægredior, antecedo, anteuerto.
de N. 36 b, Lucifer latinè dicitur, cùm antegreditur ſolem: cdun fubſequitur autem, heſperos. de Fat. 14¼ 4 b, Quod ſi ita eſt, omnia quæ fiunrt, cauſis ſiunt antegreſsis. dc ibid. a, Cau ſæ fortuitò antegreſſę.& de D. 85 b, liſdẽ fignis antegreſsis. Off 19 a, Id tum apparet, cùm antegreſſa eſt honeſtas. ANTEHAC, antea. Bpi. 197 a, Atque antehac ſperare quidẽ licebat, nunc etiâ illud ereptum eſt. Epi. ⸗ b, Simul quod ui deo, nõ ut antehac putabam, nouitati eſſe inuiſum meæ. ANTELVCANVS,, um. quod ante lucè fit. Epi. 245 a, Ex antelucano tempore uſq; ad horã diei decimam. Tuſ. 218 b,
ipſum cum tecum agere conarer, Fannius anteuertit. pro
Mil. uo a, Vidit, neceſſe eſt Miloni proficiſci Lanuuium, illo
ipſo quo profectus eſt die, iraq; anteuertit. de Na. 36 b, Stel la tum anteuertens ſolem, tum ſubſequens. ANTICIPATIO, onu. Græcè wdubes. de Natu. io b, Quis non habet ſine doctrina anticipationem quandam deorũt icd eſt, anteceptam animo rei quandam informationem,& cætera. L. Prænotio. ANTICIP O, as. anteoccupo, anteuerto. Attic. 132 a, Dices, quid igitur proficis? qui anticipes eius rei moleſtiam, quam triduo ſciturus ſis. de Na. 16 a, Ita eſt informatum, anticipa- tumq; mentibus noſtris.
ANTINOM 1 A, contraria lex. L. Lex.
ANTILIBANVS, mons. Attic. 31 b. ANTIO CHIAz. urbs. 244 b.
ANTIO CHIL, philoſophi ab Antiocho. Acad. 18 a.
ANTIPODES, dum. Acad. 31 a, Antipodes è regione nobis, contraria parte terræ aduerſis ueſtigijs ſtant cõtra ueſtigia, quos Antipodas uocatis. de Som. 129 b, Sed eorũ partim ob liquos, partim uerſos, partim etiam aduerſos ſtare nobis.& ibid. Qui aduerſa nobis urgent ueſtigia.
ANTI. ITAS, ti. uetuſtas. de L. 175 a, Antiquitas proxi-
mèaccedit ad deos. Ité: In exemplis autoritatè habet anti-
qtas. de D. 123 a, Errabat enim multis in reb. antiquitas, quã
uel uſu iam, uel doctrina, uel uetuſtate immutatã uigemus. . e 4 a

1
14
—
„
*
———
2— —
——
—
—
— ———ÿ—
——
— ———
—
“
—yp
——ʒ ————— 2
—
—
4 —2——————
—————
——
2 ———
—
——
———
4 h 1
6
— ———
—
——
——
n A N
ad Her. 24 b, Non omnia antiquitati concedenda eſſe. pro
Font. 292 b, Generis antiquitas ex clariſsimo municipio profecta. Antequam. 197 a, Generis antiquitas. Of. 211 b. A quibuſdam ſeriò iam emẽdatur anriquitas, qui,&ec. de Or. 146 b, Quo magis antiquitatem eorum ſermo rerinere ui- deatur. pro P. R.127 a, P. Rutilius, qui documentum fuit ho ſtris uirtutis, antiquitatis, prudentiæ. de Orat. ffigies. 3 ANTIQVIO R us. carior, melior, potiof. Epiſt. 17⁸ b, Si in aduentu tuo bellũ confic: poteſt, nihil ſit antiquius. At. 192 a, Me id multo magis mouet, quo d mihi eſt ſanctius& an- tiquius. Att. 101 b, Ne dubitaris, quin quod honeſtius, id mi hi futurũ ſit antiquius. Qu. Fr. 294b, Quod tibi& antiquiſ- ſmum eſſe,& ab initio fuiſſe, omnium ſermone celebratũ eſt. At. 37 a, Nihil mihi antiquius amicitia noſtra eſt. de D. 124 b, Antiquiorẽ Deiotaro fuiſſe laudem& gloriã, quàm regnum& poſſeſsiones ſuas. Epiſt. 170 a, Nec quicquam ha bui antiquius, quàm ut Panſam ſtatim conuenirem. Att. 187 b, De Tullia mea tibi antiquiſsimum eſſe uideo. Qu. Fr. 306 b, Is iudiciorum cauſam ſuſcepit, antiquiſsimamq́; ſe habi- rurũ dixit. de Inuent. õ5 b, Hoc trophæo nihil carius, nihil antiquius habere conuenit. Atr. 16° b, Naualis apparatus ei femper antiquiſsima cura fuit. Att. 238 b, Id qui dem ſic ſu ſceptum eſt müh nihil ſim habiturus antiquius. ad Her. 32 a, At ſalus antiquior eſt militum, quàm imp edimentorũ. Ep. 166 a, Nihil antiquius communi ſalute iudicaui. de In. 57 a, Qui pauperes ſunt, ijs antiquior officio pecunia eſt. I. A. 247 3, Nihil uita antiquius exiſtimare, omnia poſteriora libertate ducere.
minibus no tatis, p. 10r a, Plurima in XII tabulis antiquitatis e
ANTIQVO, 2A. abrogo. de Leg. 191 b, Vos demum, ut uideo,
legem antiquaſtis ſine tabella. Att. ↄ b, Et populum ut ro-
gationem antiquaret, rogabant. At. a, Piſo operã dat, ut ca
rogatio,&c.& de religione antiquetur. Of. 4.8 b, Philippus legem agrariam tulit, quam tamen antiquari pafſus eſt. ANTIQOVV S, a, um. priſcus, uetus, credulus, fimplex, pro- bus.)(„Recẽs. I. V. 87 a, Hæc nimis antiqua& obſoleta ſunt. Atr. 142 b, Igitur antiquiſsimæ cuiq; epiſtolæ primũ reſpõ- debo. Qu. F. 319 a, Antiquior dies in tuis erat aſcripta lite- ris. pro Rab. 95 b; Cauſam ſuſcepiſti antiquiorem memoria tua. de Vn. 198 b, Animus& ortu& uirtute eſt antiquior corpore. de Am. i01a, Antiquior& pulchrior& magis 4 natura profecta cauſa Amicitiæ. de Cl. 72 a, Sed multo ta- men antiquior& horridior ille quàm Scipio. pro S. R. 12 b, Homines antiqui, qui ex ſua natura cæteros fingerent, crediderunt. pro S. R. 23 a, In qua muliere ueſtigia antiqui officij remanent. pro Cl.3 b, Homines ex uetere illa diſci- plina iudiciorum. ANTISTE S,s primarius unius templi ſacerdos. pro Do. 234 a, Vos qui eſtis antiſtites cerimoniarum& ſacrorum, autorem habetis& magiſtratum publicæ religionis. de Ar. 246 b, Antiſtites ſacrorum. de D. 131 b, Cum antiſtitib. aga-
mus, ut proferant,&c. pro Dom. 213 3, Alij antiſtites deorũ
immortalium, alij interpreres religionum requirendi. de
Or. 102 a, Eum quærimus, qui ſit eius artis antiſtes, cuius eſ- ſe Heus putatur.—
ANTISTIT A,nc. I. V. 223 b,& 226 b, Cereris ſacerdotes at-
que illius fani antiſtitæ. Sic enim legendum eſt, non antiſti- tes, autore Gellio& Priſciano. significat enim fœminam ſacerdotem.
ANTISTHEN ES, nis. de Or. 14 b, Ab Antiſthene, qui pa- tientiã& duriciã in Socratico ſermone adamauit Cynici.
ANTITHE TO N. Orat. 213 a, Græci æi⁊εæ nominant, cũ
hil: id quod neſcis, obeſt.
ANTIVM, oppidum. Atr. 24 a, Hinc Antiates. ibid. 26 a.
ANTONIANV S, a, um. Ep. lib. 12, Antonianæ leges. in Epi- ſtola Letuli.& eodẽ libro, Antonianũ latrociniũ. I. V. Anto niana uetus dicendi ratio. ſed id de Antonio illo Oratore.
ANTONIASTER, ab Anconio per contemptum factum nomen, ut ab olea oleaſter, ut à pyro pyraſter. Pro Vareno citante Priſciano.
ANTRONIANV S, a, um, At. li.i, Antroniana domus.
ANVS, ani. Ep. 140 a, Anum appellas alieno nomine, cur nõ ſuo potius? ima excrementorum uia.
ANVS, anus. uetula mulier. Tuſ. 214 b, Quæ eſt anus tam de- lira, quæ iſta timeat de D. 137 b, An tu cenſes ullam anũ tam deliram futuram fuiſſe, ut ſomnijs crederet?
ANXIETAS,us. procliuitas ad angorem. Tuſ. 214 b, Ex quo in alijs anxietas, unde anxij: in alijs iracundia dicitur, quæ ab ira differt Eſt; aliud, iracundum eſſe, aliud iratum: ut differt anxietas ab angore. Neq; enim omnes anxij, qui an- guntur aliquando, neq; anxij ſemper anguntur, ut inter e- brietatem& ebrioſitarem intereſt. W
ANXIFER a, um, quod anxietatem affert. de D, 85 a, Tuta-
contrarijs contraria opponuntur. Id quod ſcis, pro deſt ni-
A P 112
* 4 2„ 12 85.„o k*. men anxiferas curas requiete relas as. ulc. 179 b, An Lferi
uertices.
. j.„. 7. 7 ANXITVD O;, nt. anxietas. de Repub. lib. 2, un 1243 fne a ſe ſolici-
3 7.. 5 tudo prona ad luctum& mcœrens, ſemperd; ipſa ſe
tans. ex Non. ANNXIV S, a, um. qui natura pro chuior eſt ad angorem. Tuſc. 214 b, Non omnes anxij ſunt, qui anguntur aliquando, nec anxij ſemper anguntur. Tuſe. 216 a. Kegritudo anxia atque acerba. de Sen. 90 b, At ſunt moro ſi,& anxi];& iracundi,& dichciles ſenes. At. 33 a, Solicitus& anxius amor- de Fin. 76 a, Anxio& ſolicito animo eſſe. Oft. 15 a, 81 quidem nec an- xij futuri,& cum grauitate conſtantiad; uicturi. AONIVM, oppidum. At. 82 a.. APAME A,eæ. oppidum. At. 76 b.& Ep. lib. 2. Caſsij. APAMENSIS. At. 32 a, 30 a. APAMEV S,, um. aliès Apianus. FEb.3S50. APAGE,& apagete. abigentis u0*,& faſtidientis aliquid. E- piſt. 66 a, De Catilio neſcio quid ad me ſcripfiſti deprecati- onis diligentiſsimæ, apagete cum noſtro Sexto Seruilio. 1 APENNINVS, ni. mons Italiam interſécans. I. A. 24 4 b, Nũ idem in Apennini tramitibus potero facere Ep. 172 b, Anto nius Apennino alpibus d; ſe tenet. I. C. 109 b. S APE R, pri. ſylueſter porcus. I. V. 222 b. Aiebant in labores Her- culis non minus hunc immaniſs imum Verrem quàm illum aprum Erymanthiũ referri oportere. Tuſ. 219 b, Iratum ne Herculem cenſes conflixiſſe cum Erymanthio apro? APERIO, ri. patefacio, paldàm facio, illuſtro ‚aditum facio, emergo, refero, diduco, diuarico. reſgno. de D. 96 a,& 122 b, In templo Herculis ualuæ dlauſæ repagulis ſubitò ſeipſæ aperuerunt. de N. 54 b, Palpebræ aptiſs ima& ad clauden- das pupillas& ad aperiendas. pPro Cl. z: a, Quę in diuturna obſcuritate latuerunt, ſt aperiam, ut ea cernerè oculis uide- amini. At. 74 a, Epiſtolam aperui, legi. At.7 b,& 112 a,&rur ſus Att. 166 a, Aperire literas.& ibid. Reſignatæ literæ. de N. 36 b, Stellatum deliteſcens, tum rurſum ſe aperiens.& 36 a, Tum occeultari, rum aperiri. de Fin. 68 a, Aperiendi m eſt 1- gitur quid ſit uoluptas: aliter enim explicari quòd quæri- tur non poteſt. Offic. 26 a, Verentur ne ſi quo caſu euenerit, ut corporis partes quædam aperiantur, aſpiciantur nõ de- coròè I. A. 275 a, Cum mulier fleret uberius, is caput aperuit, in collum inuaſfit. de Finib. 55 a, Altera occulta quædam dæ quaſi inuoluta aperiuntur, altera prompta& aperta indi- cantur. Offl. 44 b, Quamobrem nec ita claudenda eſt res fa milidris, ut eam benignitas aperire non poſsit: nec ita reſe- randa, ut pateat omnib. Ep. ¹37 b, Dionyſius Corinthi dici- tur ludum aperuiſſe. Epiſt. 88 b, Tibi uirtus tua reditum ad ruos aperuit. At. 279 a, Nec in ſenatu ſceleratiſsimorum cõ ſiliorum fonrtes aperire dubitaui. pro S. R. 39 a, Id quod po ſtea aperietur. Anteq. 194 a, Aperuerunt non fortes eſſe ſa amicOs, ſi,&c. ad Her. 25 b,& 16 a, Aperire fontes penitùs abſconditos. J. A. 262 a, Si de clementia, qua in alios uſi ſu⸗ mus, aperiemus. Itemn: Multus apertus curſus ad laudem. Tuſc. 14 6 b, Multo ſtudioſius philoſophiæ fontes aperie- mus. de Or. 91 b, Carneades uerò multo uberius ijſdem de rebus loquebatur, non quo aperiret ſententiam ſuam(hic enim mos patrius Academiæ, aduerſari ſemper omnibus in diſputando) ſed,&c.
APERIRE, exponere, ſe ad ſolutionem paratum eſſe, oſtẽde
re. At. 68 a, De Oppio factum eſt ut uolui,& maximè quòd
DCCC. aperuiſti. Item 70 b, De Oppio bene curaſti, qudòd
ei DCCC. expoſuiſti..
APERTE) plans, non obſcurè, non diſsimulanter, rectsè.)(. Circuitione, ex inſidijs, tectè. I. V. 69 b. Apertè palamꝗᷓ; dica re aliquid. pro Qu. R. 52 a, Planius& apertius dicã. de Fin. 67 a, Planè& apertè loqui. j.V. 40 b.Apertiſsimè&e planif- ſimè explicare quidpia. de Or. 37 a, Ponere aliqnid apertè falſum. de Cl. 190 a, Numeri non aperts, ſed diſsimulanter
concluſi. Or. 200 a, Nôn ex inſidijs, ſed apertè& palàm ta-
cere aliquid. pro Pl. 226 3, Sed eum ipſum dolorem hic tulit paulo apertius. At. 227 b, Læticiã ap ertiſsimè tulimus oës. Att. 276 b, Quæ uerba apertè indicant poſſe rationem habe ri etiam non præſentis. t.9 a, Et tamen ab illo apertè, te- ctè, quiequid eſt datum, libenter accepi. APERTVS, 4,um, patés, manifeſtus, planus, ante oculos poſi ſitus.)(Obſcurus, o ccultus, inſidioſus. de D. 80 a, Aſſyrij cœ lũ ex omni parte patens atꝗq; apertum intuentur. I. C. 104 a, Cum illum ex occultis inſidijs in apertum latrocinium cõ iecimus. Pro Pom. 17 b, Multas ſimultares, partim obſcuras, partim apertas ſuſcepi. Pro Mur. 136 a, Atq; ille, ut ſemper fuit apertiſsimus, non ſe purgauit, ſed indicauit. Pro Cl. 27 a. Nemo unquã apertior in iudicium adductus eſt. de Nat- 26 b, Nihil poteſt eſſe tam apertum, tamq́; perſpicuum. At. 120 a, Apertus dolor.)((Hebes dolor. de Am. un4 a, Apertum pectus; ut dicitur, uidere& oſtendere. Epiſto b, Quod 1am
17 omm ouodopu djer del- runt ſen ber ,quo mũq t tum tul ratus aui
APEX. ummad 1 ,156 b. ſirum p
APHRA
BRhodij apht act Sdis cete ramus. Rhodie
APIAN
AnPlP bI
AP! S3. cauſac intfa tihapis 299 b,4 ſerO num ul pilcend
PIS.de
ATdb
AP0 D! expoli⸗ qyterij rihila
AP0LI Philip.
APOLI
quem!
Libid
nel Teu
dam D
uumor
A50LI
tol. u1 AIOLI 43011
A90 LI
nem co
AO LI
450L
Poäuenn fatlone re iam aliquat
AO4
8
14 Lu crutar mis con AEpAR. 4 4 APPAk., centia 6 nus eſt a dehautc tonls ca APbARA a9darati mmium

rez„
4 u. 9b un
27 Aifen
e 1 2 — Repub. lib. Qu⸗
Lron 5 4 iri ens 3 lemperq. 7( hin 9 d* 0 ici.
Dchnior eſt 4 1
us. Ep.zg. u0*,& falhdientis ali
quid ad
ui eid ad me ſcripfiſti denmdk. 7 cum no tro Serto Leruilio, oteno Reen beaheR poter*Ep.yyz b, Anto tenet.ICg b. V. nn b. Aiebantin labores Her. anifimum Verrem quaàm illum oportere. Tuſ.uo b, Iratum e cum Erymanthio apron um ſacio, illuſtro, aditum facio,
arico, reügno. de D. 96 3,;m
eauſc repagulis ſubitd ſeipſe debex aprits imæ& ad clauden. 1as.Pro CI.z1a, Wein diuturn eriam) ut ea cernere oculis uide- perui, legi. At. b,& na Amt
3.& bid. Refgnata literx. de.
um rurſum ſe aperiens.& z64, . de Pin. 58 a, Apenendumeti- ter enim explicari quod quan. Nerentur ne ſi quo caſu euenern, n aperiantur, aſpiciantur no de. eKaret uberius, is caput aperun, a. Altera occulta quædan&- „altera prompta& apertaind- Hrem necita claudenda eltre 6 Saperire non poßit necna rels⸗ b, Dionffius Corinthi i 31 b, Tidi uirtus tua reditumad cin ſenatu ſederatiſimonun c5 biraui, pro 5. N. 39 cld voahe a.Aperuerunt non fortes e 8 2 re k pemt derire fontes pe
b,&r6 a, Wperire! 6 ma de clementia, qua mn
ſus ad laudem, lus apertus curiu 1* 4. hix ſontes zoerle- Rus phüoſaphir tont t 2
7 d ubenus ijſdem multo u 1
23 uerO m ſuam a0 aperirer ſencencla aix aduerſan lemper0
paratu- G aß gmawme Tfha ppio dene curafä
3.1. N 1409 4
13 lor.
ebes do zere.
1& oſtendete re
EPào' um
mnibusin
1
m eſſe ollit
113
A Pp
iam omnibus eſt apertum. Par. 116 b, In apertum referre ali Quodopus: id eſt, edere. pro Cec. 285 b, Cauſa aperta& ſim-
plex. de In. 48 b, Aperta& lucida narratio. I. V. 209 b, Statue
runt ſe nihil tam clauſum neq; tam reconditum poſſe ha- bere, quod non iſtius cupiditati apertiſsimum promptiſsi-
mũq; eſſet. pro S. R. 24 b, Vnum hoc ſumo, quod mihi aper-
tum tuũ ſcelus, resq́, manifeſta dat. Or. 218 b, Dochimus ite ratus numerum apertum,& nimis inſignem facit.
AP E X, Gt. de Sene. 90O a, Apex ſenectutis eſt autoritas: id eſt, ſumma dignitas nam apex cuiuſq; rei faſtigiũ ſignificat. de L. 156 b, Nec dubito quin ab aquila Tarquino apicè impo- ſitum putent. id eſt, diadema, regis inſigne.
APHRACTVM, k.& Aphractus, cti. genus nauigij, quo Rhodij utebantur. At. 74 b, Nauigauimus tardius propter
aphractorum Rhodiorum imbecillitatem. At. 97 a, Aphra- ctis cęterisG, longis nauibus tranquillitatem aucupaturi e- ramus. At. 96 b, Detraxit uiginti ip ſos dies etiam aphractus Rhodiorum. L. Dicrorum.
APIANIlegati. Epiſt. 35 a.
AIIEIPEIA. IL. Infinitio. 3
APLS, pis. Off. 31 a,Apum examina non fingendorum fauorũ cauſa congregantur, ſed cùm congregabilia natura fint, fin- gunt fauos. Tuſc. 186 b, Cum liqueſcimus fluimusq́; molli- tia, apis aculeum ſine clamore ferre nõ poſſumus. de Aruſp.
249 b.& de Di. 95 b, Si examen apum ludis in ſcenãà ueniſ-
ſct. Offic. 35 a, Apes quorum opere efficitur aliquid ad homi num uſum atꝗq; uitam.
APISCI. pro adipiſci. Epiſt. 51a, Sulpitij.& de Leg. 66 b, A-
piſcendi cauſa. At. Maris apiſcendi cauſa.
APIS. de Nat. 17 b, Apis ille ſanctus Aegyptiorum bos.
AnOAEIE=ZI 2, demonſtratio. L. Argumentũ& demõſtratio. APODNXTERIVM, ri. locus ubi balnearium ingreſſuri, ſe expoliabant. Qu. Pr. 18 a, In balnearijs aſſa, in alrerum apo dyterij angulum promoui. Quint. Fr. 319 a, Iam Areα⁴orupiw nihil allius.“ APOLLINARESIudi:id eſt, Apollini dicati. Attic. 34 a,& Philip. 10.“
APOLLO, nis. de Na. 39 b, lIam Apollinis nomen eſt Gręcũ, quem ſolem eſſe uolunt.& ⁷νa, Apollinum antiquiſsimus. &ibid. de Apollinib. multis. I. V. 228 a, Apollo Theſmotes, uel Temnites. pro Fon. 280 a, Hæ ſunt nationes quæ quon
dam Oelphos uſq; ad Apollinem Pythium, atque ad oracu
lum orbis terræ uexandum profectæ ſunt. APOLLONIA, nie. urbs Macedoniæ. Attic. 273 b, Epi-
ſtol. 217 a.“ 14 APOLLONIENSIS,¼. pro Flac. 161 a, At. 30 1 b. APOLLONIATES.Diogenes. de N. 8 a, I. P. 98 a.
APOLLONICENSIS.Att. 75 a, Apollonicenſem Xeno-
nem commendaui. APOLLONIV S, wij. de Or. 91 a, 9 b.
APOLOGVS, ui. fabula in qua bruta animalia inducuntur
loquentia. de Or 133 b, Ad hocgenus adſcribütur etiam nar- rationes apologorum. de In. 4.7 b,& ad Her. 2 b, Ab aliqua re iam parta incipere, quæ uel apologum, uel fabulam, uel
aliquam contineat irriſionem. AnOQAATIKA. L. Negans.
APOPH THE GMA, tu. L. Dictum. Epi. 135 b, Sic audio Cæ
ſarem cùm uolumina iam confecerit Aοννενκκαρακ̈ ah. APOP ROEGMENOM, id eſt reiectum.)(Proegmenon id eſt, præpoſitum. de Ein. 93 a. L. Reiectus. APOTHECA, cæ. taberna, uel potius cella uiuaria. In Vat. 31 a, Cum omnium domos, apothecas, naueis; furaciſsimè ſcrutarere. I. A. 173 a, Apothecæ totæ hominibus nequiſsi- mis condonabantur. ö APPARATE. Ar. 222 a, Itaq; edit& bibit deiνε& iucundè, opiparè ſanè& apparatè. De Cæſare hoc dicit Cicero.
APPARATIO, onu.)(Inapparatio, onis. Offic. 4 4 b, Magnifi
centia& apparatio popularium munerum. Ad Her. z a, Ge- nus eſt narrationis, quod intercurrit nonnunquam aut fi- dei, aut criminationis, aut alicuius apparatiònis, uel lauda- tionis cauſa.
APPARATV S,, um. pro Seſt. 25 a,& I. A. 159 b, Qui ludos apparatiſsimos magnificẽtiſsimosq́; fecit. ad Her. 3 a, Qd nimium apparatis uerbis compoſitum eſt. de In. 54 a, Do- mus omnibus rebus inſtructa& apparata. ad Heren. 3 a, Vt non apparata orario uideatur.
APPARATVS, ℳs. apparatio, inſtrumentum, magnificẽtia.
—„ 8—. 4 ſ. Off.7 a, Delectant etiam magnifici apparatus, uiteq́; cultus cum elegantia& copia. Or. 204. b, Apparatus epularu à ma gnificentia recedens. de Som. 126 b, Poſt autem regio appa- 4 3 7 3 f 11S
ratu accepri,&c. In Vat 35 a, Omitto feſtum diẽ argento, ue ſte, omni apparatu ornatuq; uiſen do. L. A. 179 b, Quid pran „ 3 Lan 3 diorum apparatus proferam? Ep. ↄ5 a, Apparatus enim ſpe-
A Pp. 11 Gatio tollebat omnem hilaritatem. de Cl. 89 b, Præcepta, quæ maiorem habent apparatum. de N. 6 a, Omnis totius orbis deſignatio& apparatus. de Ora. 104 b, Dixit Qu. Mu
tius more ſuo, nullo apparatu purè& dilucidè. APPARE O, eé. uideor, compareo, adſum, exto, exiſto, cõſtat, eluceo, emineo, in conſpectu relinqui, in conſpectu eſſe, ſpe ciem offero, ſpeciem præ me fero, ſpeciem habeo, in conſpe ctum me do. de Di. 122 a, Anguis ille, qui Syllæ apparuit im
molanti, Epiſtol. 162 a, Cum equites Antonij apparuiſſent.
Pro S. R. 33 b, Quod quo ſtudioſius ab ipſis opprimitur& abſconditur, eo magis eminet& apparet, de Clar. 171 b. Ita- que evaruerunt uix iam ut appareant. pro Clu. 4 b, Quid cæteri, quos apparere huic quæſtioni uideo, uolunt? pro Syl. 167 b. An uerò in quibus ſubſellijs hæc ornamenta reip. uiderem, in his me apparere nollem? pro fl. 152 a, Nulla u- ſpiam prædonum nauis apparuit. Epiſt. 74 b, Quid rectum it apparet, quid expediat incertum eſt. de N. 9 b, Ita fit ut deus ille nuſquam prorſus apparcat. de Clar. 137 b, Aulus Porcinna fuit, ut apparet ex orationibus ſcriptor ſanè bo- nus. Orat. 204 b, Idd; apparet ex genere& granditare uer- borum. Item: Aliquid manifeſtè deprehenſum apparere. Epiſtol. 1ů5 a, lllud odium omne repentè apparuit. pro Fla. 155 a, Siue hoc Romæ confictum eſt, ut apparet, ſiue miſſum
bemus, apparet quod à terra ſumpſimus, Epiſt. 52 b, De quo quid ſentiam, nihil attinet dicere, cum appareat ipſe quid fecerim. de Orat. ↄ1a, Tamen apparet atq; extat, utrũ ſmus
earum rerum rudes, an didicerimus. de Orat. 88 a, Quid in-
Numa Pompilio? num quod eloquentiæ ueſtigium appa- ret? At. 288 a, Tamen illud apparebit, uerba rebus eſſe con- traria. de Diu. 137 a, Equus in quo uehebar, mecum unà de- merſus, rurſus apparuit. I. A. 189 a, Nihil apparet in eo inge- nuum, nihil moderatum. Parad. i16 b, Quoniam illud ma- iorum uigiliarum opus in tuo nomine apparuit. de Finib. 95 a, Membra nobis ita data ſunt, ut ad quandam rationem
uiuendi data eſſe appareant.
APPARIT 1 O, onus. pro officio apparitoris. Ep. 223 b, Quèd
in longa eius apparitione fingularem eius fidem abſtinen- tiamq; cognoui. 3
AP PARITO R,ru. ſatelles, ſtipator, miniſter.J. V. 160 b, Mit
tit ad eum Venerios, id eſt, apparitores à prætore aſsigna- tos. Qu. Fr. 292 a, Si lictor non ſuæ, ſed tuæ leuitatis appa- ritor. I. A. 176 b, Quis unquam apparitor tam humilis, tam abiectus: APPARO, as. comparo, paro. I. V. 210 a, Ornare& apparare conuiuium. pro Pomp. n a, Pompeius extrema hyeme bel-
lum apparauit, ineunte uere ſuſcepit, media æſtate cõfecit.
Quin. Frat. 309 a, Crimina quæ in Seſtium apparabantur. I. A. 205 a, Facilius apparabitis ea quæ neceſsitas flagitat. pro Mil. 106 b, Qui iter illud ad cædem faciendam apparaſſet. Qu. F. 327 b, Is ludos apparat magnificẽt ſsimos, ſic inquã, ur nemo ſumptuoſiores. ad Heren. 1 b, Animus iudicis con ſtituirur uel apparatur ad audiendum.& 7 b, Nunquid ap- Pararit: id eſt, parauit.— APPELLATIO, nt. compellatio. pro R. P. 124 b, Qua ap- pellatione liriumè in qua Poſthumi mentio facta nulſla eſt. de Clar. 188 b, Lenis appellatio lirerarum, id eſt, pronuncia tio. pro Dom. 230 a, Regũ appellationes uenales erant. pro Qu. 12 a, Videtur ne intercetsiſſe appellatio Tribunorum?
AFPPELLATO R, oris. In Verr. 234 a, Nihil ægrius factum
ſtinerentur. ⸗
multo labore meo, quàm ut manus ab illo appellatore ab-
APPELIL O, as. nomino, nuncupo, uſurpo, dico, perhibeo,
uoco, inuoco, debitum peto, compello, alloquor, aliquem nomine affari. de Na. 70 b, Nunc Aegyptij Thoyt appellãt- de Vn. 20 b, Iupiter, Iuno,& reliqui quos fratres inter ſe a- gnatosd; uſurpare&œ appellare uidemus. pro Cec. 295 b, Ser uos non numero diſtinguunt, ſed appellãt uno familiæ no mine.& ibid. De liberis quiſquis eſt, procuratoris nomine appellatur. Epiſtol. 29 b, Accedir eriam moleſta hæc pompa lictorum meorum, nomenq; imperij quo appellor. I. A. 252 a,O Spartace: quem enim te potius appellem? Epiſt. 140 a, Appellare rem ſuo nomine. de Vn. 200 b, Cæterorum autèẽ fiderum ambitus ignorantes homines præter admodum paucos, neque nomen appellant, neque inter ſe numero cõ- metiuntur. Tuſcu. 232 b, 233 a, Ex maiore parte unaquęq; res appellari ſpectariq́, debet. pro Clu. 32 a, Tum appellat hila ri uultu hominem Balbus, ut blandiſsimè poteſt, Quid tu, inquit, Pacete? Quin. Fr. 312 b, Tu ut me& appelles,& inter pelles,& colloquare,& obloquare uelim. I. A. 246 b, Salu- tare benignè, comiter appellare unumquenq;. de Leg. 191 b, Ne quis inſpiciat tabellam, ne roget, ne appellet. Offi. 42 b, Appellare milites blando ſermone. Antequam. 195 a, Vos e- go appello, quorũ de me maxima eſt poteſtas. de Or. 26 b,
3 um
—
domo eſt ut dicitur. de N. 29 b, Hoc ſi quis quærat unde ha

*.*— ſ————————
* —
4* 5 8 2— 168 38 Aà PB ns Tea3 5 115 A P 14 1 ſ demi luſsit. appetita .* A1tt1 1 181.— G ...„ ℳ e uina appenlum 1 238„ nnn; 1HonI Cum ego illum crebrò appellans collegam ei ſücen ddnn à 1r ETENS, uu. auidus, cupi dus- Pro Pomp. 5a, Quoniam prob„ M darem. de In. 72 a, Appellare nomen alicuius icteni S.. ſemper apperentes gloriæ prieter eæteras gentes arc; auidi vroD. 1 1..—.. 3p 3 e C. 4 4. ◻ 3 1 1„ 2 4 2 24„1 111 4 9 1 A. 168 b, Te autem M. Antoni abſentem ar Pello,do Lare laudis faihi,.de Am. 105 b, MNühil eft tam appetens ſimilium 1 nara-e . pro Cl. 31 a, Te appello Opianice, te T. Acti, au renepa, 4 ſui nihil rapacius quàm natura. de Or. 125 3, Gratus animus appeten 3& M 2, Te appello Cato, non ne proſpicis?&c. 1 dus. Tuſc. 187 b Studiofiisimus ap- 2Quip 8 kc. pro Mur. 143 b, PP 8, Pom. 5 b, Ap- non appetens, non auidus: ³ ur. 7 b, Tn. 2- I. V. 195 b, C. Marcelle te appello,numii Leed 1 3 88 petentiſbimusq; honeſtatis. contra Rul. 70 a, Homo cupi- bidn :. tra Rul. 78 b, Appellare all- Pet 3 15 15— PINS ellare aliquem ſuperbius. con 3 erens⸗ p * 3 P.. 4 2. 10— dus at 4 2 3 2. 4⸗5,.„. G quem aſperius..V. 78 a,Appellare aliuene Serh Sraae APPETE r A, n. Tuſc. 212 b, Libido efficit effrenatam bis&f G re, de Orat. 105 a, Vt enim triſtem Galba uidieno nine aP A ntiam 5 W b ppPIV3 E ine appellabat. Att. appetentiam⸗ b.. 1 1.„ I pellauit.& Aead.A Pepis nab let rnapß 38 ſt. Attic 8 AP P TITIO, onis. Græcè eεαιι.)(Declinario. de H. 9 ν ſa . enatu appe elt. A1Le, 3. 4 7.... 6 b 1A48. a, Deiotarus filius, qui rex a b ori 1.; aux Gracè dicitur O ffl. 36 b, Ap APPIA8 * 1 3 t korla a, Appetitio animi, quęæ ræ˙8½4 1 30 0 3 . enatu eſt a vellatus. EF iſt. 23 Ita uic— 117 a, App 2. eſß 1 1dbirorate ene peiletnn apud Iflunh. Epift.z a, Quòdti petitiones, quas Græcci i⁵us nomninant, b beciehtes hte b 4rkir, iuſta 1. r. 1.. 2, 1r e, di habet motus uolun- tem ua. dicendo, tum ſingulis appellandis rogãdis q́; perſpexeram. re rationi. de Nat. 37 b, Natura mundi ha— Puſc ül 1 mas. Epiſt. 61 a, Is cum agere cœpiſſet, tertio quoque uerbo ora- tarios appetitiones d;, quas Græi d⁵ε dicunt. Tuſc. lib. 4. zPp A 2)—*„ 1 7 11—.—.. 7 F. 1 8 1 tionis ſuæ me appellabat. Epiſt. 15 a, Quidã homines,& ij Eiuſmodi appetitionem Stoicl Kvaxgu aPhellandn 98 appel 1 niuta dem illi, quos ſæpe nutu fiynificationed; appello. pro Flac. lamus uoluntatem. Offic. 3 b, Hiiic ueri uidendi chlnditati 3PPIA 3 0 4 4 2 3 G ,.———**. 8 6 166 5, Qui etiam me uultu appellat ac repertit etiam,&c. E= adiuncta eſt appetitio quędam pyrin cipatus. de Na. 7 3,A5 magn iſt. 84 a, Cæſar nunquam niln honoriſicstiläice Loah ue pertitio& declinatio naturalis in animali. Offic. 59 a, Detra APPIC appellat. Epiſ. 255 a, Lu mi Treboni; quo rolerabilius iaru io& appetitio alieni. de Diuin. 90 a, Ei magi dixerunr, ex unh 64 6 mus igniculum deſderij tui, crebris nos literis appe 3 0. triplici appetitione ſolis XXX dnnos Cyrum regnaturum zygla ¹ h de Legib. 164 a, Qus ſi appellare audent impij, duo tanr em eſſe porrendi. hle 6... 7 S„ or 3 3.— 8 3 8 4 9 2+„- 4 4 frudio colentur à bonis. pro Flac. 14 6 b, Quem emm s APPETITV§,4, um. tentatus, ex petitus, uexatus. I.Appeto. 4bPE l ... 4—— 7.... 5 3 2*„ 2 p— 1 appellem’quem obteſterequem implorem I. V. 274 b, VOs pro Qu. 1d a, Quintius fundo cirnatiſsimo deie Kus, igno.( eriam imploro atq; appello ſanctifsimæ dex. pro TR. 3145 minijs omnibus appetitus, nih lalienum tamen uita ſupe- fa 1b Te nunc appello P. Scipio, meminiſtine?&c. bro e e riore commiſit. pro S. R. 23 a, Vita eius ſæpe terro inſidijs d; ned b, Sin,&c. quid agendum eſte qui deus hpellan us eſticu- appetita.“ rſds 4„ eimol 2 P. Neminem 5 erits 4. tem 4 ius hominis fides imploranda eſtpro R-e ſihe d in APPEITI TVS, tus. appetitio, ap petentia, impetuis; ofes de nmele 3 2. C N L 4 1 1XUV 8 2 3 4.. 88 1 1341— 4ʃ4 1 unquam quò ea pecunia perueniſl dau an 8 hssaltem N. 50 a, Natura dedit belluis& lenſum& appetitum, ut al neneſe æſtimandis litibus appellatuson elße 3 1 12 Mühte 4 tero conatum haberent ad nati males paſtus capeſſendo ͤal u lor 4 5 1. 21† 1 C C 1 C. 1 4* 3*.: 1 4 Jarlr; Be NS 4 nemo appellabatur, niſi exkeltiHm(l8 3 2 E appellet ha tero ſecernerent peſtifera à ſalut arib. de N. 31 b, Naturà bel StJen .„ 1—. FÄIrAI 110 1 gr 2 87 11 3. 1—— 4 4 7“ eA a, Ab omni magiſtratu airat guem bis loe 2b 4 Sel luis dedit ſenſum& motum,& cum quodam apperitü ac- eim „+ 1 ür 2 2 H 08 LU 8 11 n 1 2— 4 4 4.. 1 4*. It bet neminem. pro Qec. 295 aAfei iſ ei descatifis 4 16 ceſſum ad res ſalutares.& ibid. Ratio qua reguntur animt crs lantur. Oeadh aucnaͤum 74 ne iſdem 5 Adae dil h appetirus. Offl. 20 b, Duplex eſtiis animorum atque natu- mediü T, A 1 ne a e entur quidem. pro I.2 4, 15 3 4 8 1. 2*: 8+ A 7 7½ 4 7 e 8 81 me 4 ctantu Alij ne appelle Ci temerè à nobis illã appellari pu- ræ, una pars in appetitu poſita eſt, qus eſt εειν Græce, quæ Pri. 41 1 niſi perſpexeritis n Lau temer 11A re ſ226 hominem huc& illuc rapit: altera in ratione, quæ docet& 1 45 tatote. I. A. 174 a, Appellatus es de pecunia, quam pro iecti 3 he& mus Alen mchme ſt. ua Br ur fatio plicau 4— De Attiliano nomine ſcripſi ad Phi- explanat quid faciendum fugien dumque fit. ita nt ut rati dilicer ne debebas. Attic. 78 b, De Atriliano nomine teriPu a rln ſt ab betitus uerd obremperet. Offic. 26 b, Motus ani- lliger 1 um ne appellaret Meſſalam. contra Rul. 86 b, me pe Prælit, apperitus nerò obtempel et, IUSBä Quam lormum, d me ipſu 1a pellate debetis. Atric 189 b, morum duplices ſunt, alteri cogitationis, alteri appetitus. dedm tere quod deheo, meibſum aphèaun direrat no fecit. oro Cogitatio in uero oxquirendo lazimè nerlatur, appelitun b iplc 10„ 8 8 0 1IASGCIAI L..— 8.—* Coecsium nellm appellss ee fuiſſet ad Adi. impellit ad agendum de Diu. ↄ§5 a, Pars animi, quæ ſenſum, 5 Quint. 7 a, Cum tibi quotidie poteſtas fuiſſet admonendi, 1InpEIIIE e II. E. Oa. 4 Animalia que ridam 3 acis: biennio iam confecto ferè appellas. quæ motum, quæ appetitum halet. Offl. 35 à, Animalia quę uerbum nullum facis: biennio iam contecto terè appellas. Ln 11, 4 1 de auis eſt cliſlet labellæ procuratores fac ut admoneantur habent ſuos motus& rerũ appe titus& 21 5, S1 quis eit pau r ’4 Epiſt 266 b, Dolabellæ procuratores facur admonsantur, 4— 11. luntatis deln. I 1299 e 14 Atti. 6 a. Pulliola tibi diem dat IS erectior, occultat& diſsimulat appetitum uoluptatis. 1ln. 6 appellabis etiam Appiam. Atti. 6 a, Tulliola tibi diem dat, 4*.. 8.:, ſe enre. R 1bi b Cui. -.. rticic a. Tulliola tuum munuſculum Oc. 20, Apperitus rationi ſunt ſubiecti lege naturę:& 151.— f ſponſorem appellat. Attic. 5 a, Tulliola tuum uſc 2. 1. 5 dze h Ap. nama f gitat me ſponſorem appellat de Cla 1 56 b Videor enim Efficiendum eſt, ut appetitus rat1onl obediant. 8 26 P- pli 6 agitat, me— Pellat. 4.166 b,, ne 6 4 2 e aree— um rationi obedientem praꝛbeamus⸗& 3 a, Commune 1 iam te auſurus eſſe appellare, quoniam, ccc. At. 261 a, Poffu- Henun ac dnen eſt I NN enss Auiedeme ts APPLI 6 mus enim ut ſponſores appellemus, procuratoreès introdu Snnmns bn n“ PP 4— llqua ... 5 5 3—X*.. 4 2.—- 5 A„2 5 1 cere. pro Quint i b, Cuius procurator à prætore ad Tribu AEEE Jdne 4 kla 6 nes a ss 1 chedeNe conor. 8 1. 8 C. tis. rec xpe 11. apprehe onor.). 18˙1 nos appellare auſus ſi.l.. 233 b, Kr, aded cum iam diſcef- 410). lino-depellcaſpernor..V. 18 b.Nön alienam mihi lau 4230 8 4 1„P 1 56 5 T. 1. V. 2 3 14 2na 11141*† ſio futta eſſet,prator appellatur.& bid. Quisgiturprato Jen apperb, contfa Rul.„%a, Nihil fbi appetit pracipus duino .. g.. 1 a it prarcip 1 rem appellat? qui quæſtor iſtius fuerat Cæcilius. I. V. 35 b, em abbT V223 21 8 7 4, 1. ¹1 154 appetl 1 las ui Ius 4 Appellaſti Tribunos plebis, ne cauſam diceres. pro Planc. Pompeius. a, 1e 13 Part ione AMradenen P. 3 att „ 246 a, Appellaui populum, tribub. me ſubmifi. pro Qu. 5 a, toria Marcelli populo Ro. appétiuit, quam human 25 1E 24..1 Huſ A Cu. gili ſeruauit. pro Seſt. 15 b, Ea fibi ille nõ colẽdi; ſed uiolãdi cau epoſs 4 Appellantur Tribuni; à quibus cum eſſet certum auxilium b 3 2, 1i 8 4.8. machir 1 etitum, tamen,&c. de Cl. i76 b, Nam de ſono uocis&ſua- ſa areraee ge 22 2 Anbm mee Lnr, veeea 4 nam — ir 1 311 ere dunt. tuntu æ lecund ram 4 t uitate appellandarum literarum, quoniam filium cognoui Pecere pollunt:& 66 à) APbecht duxæ lecuncti nA d1038 tculũ 1 ſti noli expectare qud dicam 4 ſunt, declinãtur cõtraria. pro S. R. 26 b, Suos agros ſtu dios 8 . n 414 4.„.— 1.— 2 ½ Anl licita 1 APP ELI. O, li. applico. I. V. 85 b. Cum Perſæ mille numero colebant, no alienos Südidèappedebkr. de Or. 154 Lentahri pond nauium claſſem ad Delum appuliſſent.& 243 b, App ellirur illi de Præclariſsimis artib. ſi W3 DorierureeCrde e ntn N res cal 6 nauis Syracuſas.& 244 b, Nauis appulſa Veliam eſt.&c 250 Nonne arbitramini hendes annis niſle cõſulũ nomè Iube 4 erren „.Quos in Siciliam appulſos eſſe nauigijs dicebat.& 224 a, tu ros: Of.7⁷ b, Cũ utriq; ſeparatim lehlus eſt, ne cupi le 2 5. dnt 1& 265 b, Claſſe ad eum locum appulſa: Atti. 210 a, Cum ad agerent, nec abpeterèt, atq; ur regreci quàm progredi nnal ru„2 1 uillam noſtram nauis appelleretur. de Orat. 122 b, Timide lét. de Am. in a, Deinde requirit atq; appetit ad quas n— V zipſ „ 4 4 5..— 7 2. e. 5„..— 3 3„.— 2 1, 7* 2„„ ranquam ad aliquem libidinis ſcopulum, ſic tuam mentem dẽ generls ſe applicèt animätes. At. 125 a, Genus illu d Sla4 daiel ad philoſophiam appuliſti. pro Rab. 95 b, Nec tuas unquà niregni iampridè appetitur, multis qutunzſuntenhientee ioc d rationes ad eos ſcopulos appuliſſes, ad quos 8. Titij affli- de 35 180 b, Quid eſt quod ad lus pontificiü ciuile app Rr 2 bn tam nauem uideres. de Di. 59 b, Viſus eſtin ſomnis paſtor tis?At. 273 b, Qui e* Aſia fugere dicebatur, Europaà cOnaedir„uid ad me appellere. appetere. I. A. 167 a, Hunc uel ipſi parietes affari atq; appete 1 b, APPENDICVI. Alæ. corollarium. pro R. P. 123 b, Eſt enim re uidentur. pro Syl. 182 b, Graue ſi appetimus aliquid, ger. 15 N hæc cauſa, qudò ea pecunia peruenerit, quaſi quædam apps- L.A. 19 9 a, Hoc non modd non recuſo, ſed appetò eriam atd; 3 clibig, dicula cauſæ iudicatæ atq; damnatæ. depoſco. de Ar. 245 a, Is inimicitias nõ ſoluùm ſuſcipit PrO= 170 R 1— 1 r. IT. VI. E e z erſuir de r. b&gs a. O1 APPENDIX, is. additamentum, corollarium. In Hort. Vi- pter ſalutẽ meã, ſed etiã appertiuit. de Fl. 54 b,& 55 a, Omne lam po —.—...... 1. ö dit enim quod uidendum fuit, appendicem animi eſſe animal ſimulatq. natũ eſt, uolupratẽ appetit, ead; gaudet ut 1 mmade corpus. ſummo bono, dolorem aſpernatur ur ſummũ malũ,& quã(tis capt APPEND O, dis. pendo, anne Cto. L Appenſus. I. V. 212 b, L. Pi tum poteſt à ſe repellit. pro Mil. 121 a, Ego inimiciti as pote- V blola mu ſd aurifici palàm appendit aurum. pro S. R. 4² b, Omnia ſua tium pro te appetiui. de D. 126 a, Puer lactens, mam mam ap denecka, tibi conceſsit, adnumerauit, appendit I. A. 178 b, Tanti acer- perens. de D. Oe a, Is ter ſolem fruſtra appetiuit manibus, cu V 70!. ui nummorum apud iſtum conſtruuntur, ut iam appen- ſeconuoluens ille elaberetur. de N. 46 a, Marè terram appe tead per 3 dantur, non numerentur pecuniæ: de Opt. 244 Non uer- rens liroribus eludit. pro Diuin. 215 b. A quibus ille ſe lapi- Abrogr- 1 ba me annumerare lectori putaui oportere, ſed tanquam dibus appetitum& percuſſum eſſe dixit. pro Pl. 274 b. Vi⸗ ſcuriora appendere. tam meam inimicorum modeſtia non eſſe appetitamn. Pro putantun APPENS VS, a, umn. Tuſc. 240 a, Gladium è lacunari ſeta e- S. R. 23 a, Eilij uita infeſta ſæxpe ferro arg; inſi dijs appetita. 4PPO 8† 8 4 8. 8„

P
1 züt. 6 1 ͤͤͤ e A Pp M der Stera; a übuim 1.P. 94 a, Hic non ſagit eius amicit am, cum eſſet præſertim nlekttam appteren auit appetitus. de Sen. 90 a, Salutari, apperi, decedi, aſſurgi,&c. dura. de Or.)2* milum Ppro Dom. 233 b. M. Manlius regnum appetiſſe eſt iudicatus. Tuſc. 187 b Ktuqhofins anidun Pro D. 233 a. Sp. Melij regnum appetentis domus eſt cõpla- 43. contra Rul 70 2 Wudim 359. nata. Pro Mil. ius a, Sp. Melius in ſuſpicionem incidit regni
appetendi. de Sen. 9 a, Appetere& occupare regnũ. I. A. 182
ſc. uu2 b LIo. a, Qui proprer ſuſpicionem regni appetendi ſunt necati.& efcit effrenatz ibid. In regnum appetentum impetum fecerunt. at s.)ſ.Decine. k APPINGOZis. Att. 27 b. Epiſtolam ſuperiorem reſtitue no- —. 27 Ammatio. de g 4 bis,& appinge aliquid noui:id eſt, adde, adiunge.. 6⁸ εℳ½ dicitur,O. 35 5 APPIVS Glaudius Cæcus pacem Pyrrhi diremit, aquã addu Kaf no minan 1Ad
xit, uiam muniuit, pro Cæl. 44 b.
atura mundi dabet morusuah APPIAS, appiados. ab Appio. Epiſt. z0 b. 3
43 Græcii,uas dicunt Tuſ uh. APPIETA S, atus. Ep. 36 a Vllam Appietatem, aut Lentulita- Stoici fAue 2- 1 uſc.lb. tem ualere apud me plus, quàm ornamenta uirtutis exiſti- b, nc venedi and nos appdl mas: id eſt ullam Appij aur Lentuli nobilitarem. tr uue uidendi capinm APPLAVDITVR, imperſonale. pro Seſt. 25 a, Cui generi ci am Principatus.de Na.5 34 uium maximè applauditur. 2 tralis in animal. Oſc.79 a Der APPLAVSVS, us. fauor popularis. de Diu. 130 a, Ennius, qui 8 Nuin. Jo a Ermagi dixerune magno applauſu lo quitur, aſſentiente populo,&c.
XXX AnnOs Crumregnannn APPLICATIO, Onuw. adiunctio animi. de Am. 10 a, A natu . ra mihi uidetur potius, quàm ab indigentia orta amicitia, tatus, er detntng neratus l.phen applicatione magis an mi cum quodam ſenſu aman di, quã fundo ernatiſzimo deieKunign. cogitationc, quantũ illa,&c. de Or. 99 b, Ius applicationis. us, nih lalienum tamen uiralane. 13, Vina eins ſepe lerro insd
d obecientes eficc.
pello. Off. 3 b, Itaq; ſe alij ad philoſophiam, alij ad ius ciui le applicant. Acad. 16 b, Ad hanc potiſsimum philoſophiam me applicaui. de Fin. 72 b, Voluptas non poteſt ad honeſta- tem applicari. de Or. uz b, Qui ad ſcribendam hiſtoriã ma- ximè ſe applicauerunt. de In. 67 a, Ante rem erit, quòd in iti nere ſe tam familiariter applicauerit. de Cla. 19 4 a, Meq́; ad Molonem applicaui. pro Clu. 31 b,& 27a, Oppianicus ſe ad taleni familiaritaté applicauit. I. V. 109 a, Sicilia ſe ad ami- citiam, fidem populi Rom. applicuit. de Amic. 105 b, Appli- care&c adiungere ſe ad uirtutem. de Fat. 148 a, Chryſippus mediũ ſe fieri uoluit, ſed applicat ſe ad eos potius, qui,&c. Epi. 43 b, Omnes uires ciuttatis ſe ad Pompeij ductum ap- plicauerunt. de Fi. u3 b, Omne animal applicatum eſt ad ſe diligendum,& ad id quod in eo eſt optimum. de Am. 102 a, (Wamn qui appetunt, applicant ſeſe& propius admouent. de Am. iu a, Deinde requirunt at que impetunt, ad quas ſe applicent eiuſdem generis animantes. I. A.165 b, Si ille ad eã ripam quam conſtiruerat, non ad contrariam nauim appli cuiſſet. ad Here.13 a, Fortuna nihil cernit, quò ſeſe applicet. de In. b, Nautæ nauim ad eum applicauerunt. de Ora. 99 b, Cui Romæ exulare ius eſſet, ſi ſe ad aliquem quaſi patro- num applicuiſſet. Puſc.243 b, Indi cum ad flammam ſe ap- plicuerint, ſine gemitu aduruntur.
ei0, ap petentia impetus, izus ae un& lenſum& appetitum ital. ad natimales paſtus capeſſendoil
a d ſalut arib. de N. z1 b, Naturabt btum,& cum quodam appetitu ac.
& idid. Ratio qua reguntut uim plex eſt uis animorum atque m-
. pofita eſt, qut eſt /us Græcs qi apit altera in ratione quæ docet
m fugien dumque ſt. ia 3t ut rand bremperct. Ofic.:6 b, Motus aM. lteri cogitationis, alteri appeiitu. irendo nuarime uerſatur, appetiu* e Dm. 95 a, Parz animi, qux ſenlum 1 titum hal'et. OK. 34 Animaliaqe erũ appe titus Knd, dü guisena ediſsimulat appetitum uoluptats oni ſunt lbiecti lege narure⸗K, ſetitus rationi obediant.&26 b—. entem pro deamus.& Can eſt coniunctionis appetius. ah ne 3 apf K. ete conor apeto, afciſco, apprehe hl
r.„ b Non aljenam munl not.I.1 dNond trahus dul.„1 4, Nihlübi appetit pract
ti r non pluu V art wione ornaus nof 1eeEe am humanitaste-
10 Ro. apps un, qu
aliquam rem magna cum uoluntate applicata.& de Finib. 113 b. L. Applico... APPONO,. affngo, adſcribo, addo. I. P. 95 a, Ariſtarchus, qui notam apponebar ad malum uerſum. Epiſt. 205 a, Reli- quis epiſtolis tantum faciam, ut notam apponam eam, quæ mihi tecum cõuenit. de In. 63 b, Caupo alterius gladiũ ꝓpè appoſtum è uagina eduxit. I. V. 105§ a, Omnes illæ columnæ machina appolſita, nulla impenſa deiectæ. Brut. 91 b, Nec ſi-
Fafbiille n5 colech ſec üohün 1m i iſtol di ſi ſt. I. V Re Eaübii Keentire, Ki gnum tuum in epiſtola, nec dies appofitus eft. I. V. 241a,
4 Animali noae undũ natumm— ticulũq́; ad nares ſibi apponebat, plenũ roſæ. Of. 64 a, Non 4. Appetunturqu denn w tudio licitatorem uenditor, nec qui contrà ſe liceatur, emptor ap nna. pro§. R.36 1SuOr ha b ponet I. V. 9r a, Accuſator apponitur ciuis Rom.& u3 b, Ver de.
4 trtauläin res calumniatores apponebat. l. A. 165 a, Apponere ſibi præ-
untid. ſbi appetieru 5f Iomè ii uaricatorem. Vo4 beApponeke mancupem in locatione. annis kuiſſe cöfule 8 I. V. 2u1 2, Argentum illi cæterum purum appoſuerat, ne pu- muchs an m locutus ehnecuße na rus ipſe relinqueretur. Tuſc. 246 a,& 226 a, Xenocrates ad- ler Pan di quim grogriln duxit legatos ad cœnam in academiam, ijs appoſuit tantũ t, atq; ut nn appetuũt à ſunre quod ſatis eſſer, nullo apparatu. I. V. z211 a, Is cœnam iſti da- de requirut acen zen lud 4 bat, appoſuit patellam in qua ſigilla erant egregia. Atti. 87 animätes ae ni aniſn enpien 2, Quid te in uaſis fictilibus appoſiturum putem? Articum Detitur-multis 1 Gäc le o 4 An Hæc ad te ſcripſi appoſita ſecunda menſa. Epiſtol. uod ad lu o. 93 u 136 b, Volo enim uidere antmum, qui mihi audeat iſta quæ ARafugere— an ſcribis, apponere.. lunc ue ipt* opeti aliqu 1tt APPO RTO. as. affero. I. V. 87 b.I. P. Seruilius ornamenta ho 81 b G ne n aps 3 d etian 5 ſtium populo Rom. apportauit. IJ. V. 191 a, Apportare frumẽ 2 oa recuſo ſea er uſcipit 4 tum ad difficilima loca. I. V. 261 b, Quæ non ab hoſtib. ui- 900 nicitias u0 5&5³ dan ctis capta& apportata ſit. Off. 30 b, Mercatura magna& co 1E etiuit. de flJtea guucan pioſa multa undiq; apportans,&c. de Sen. 82 a, Ex Cæcilio, erii af8 luptate append wali,E 3 Senectus apportat ſecum multa uitia. tü K. 2htur ut ſum imictjuig APPOSITE, aptè, accõmodatè. de In. 43 2, Dicere appo ſi- rem 4 t 2u a ESA 1MI imnin⸗ tè ad perſuaſionem.& ibi. Curare appoſitè ad ſanandum. lt.pro 1 puer lactekat nndus APPOSITIO, ouis. Parad. n a, Sed hæc uideri poffunt ob- .4e D. 115 a apperin rran 9 ſcuriora, cum ſine appoſitione exemplorum lenrius diſ- erſolem frus 1 Weeteiſ. e purantur.. deretur 4„eb.X 40 9 14 APPO 81TV S, a, um. aptus, accommodatus, propinquus, fini gro D1ut-. it. Pr San. wcm cſesn ſe e eiha ekta 1*.
APPLICO, as. applicui& applicaui, confero, adiungo, ap-
APPLICATVS, a,um, de In. 50 b, Occupatio uehemens ad
b A P 18 timug. de Di. 9ↄ a, No ctu lumine appoſito nutrix ani mad- uertit puerum,&c. de In. 82 b, 83 a, Propter ſe fugienda ſunt etiam illa, quę propinqua uidentur ac finitima eſſe, ab ſunt autem longiſsimè, quod genus fidentis contrarium eſt dif- fidentiæ: audacia autem non contrarium, ſed appo fitum ac propinquum eſt. de In. 76 a, Loci appoſiti ad præmij quæ- ſtionem. de In. 77 a, Si quid ad id appoſitum ſit, quod nos interpretemur. ad Her. 39 a, Forma appoſita ad dignitatem. I. V. 82 a, Menſes tres ad dicendum maxim? appoſitos mihi eripuiſtis. Att. 45 a, Locus minimè appoſitus ad tolerandã calamitatem. I. V. 229 b, Operarius appoſitior ad deferéda, quàm ad auferẽda figna.& 25 b, Homo bene appo ſtus ad iſtius audaciã. Att. 123 a, Cætera appoſita tibi mädabo. Qu.
Fr. 307 a, Habet quiddam Sardinia appoſitum ad releuatio nem præteritæ memoriæ. APPREHENDO,. arripio, appeto. de N. So a, Vites claui culis adminicula tanquam manib, apprehendunt. pro Qu. 18 a, Ip ſius S. Næuij lachrymans manũ apprehendit. de Na. 12 b. Atomi cohæreſcunt inter ſe,& aliæ alias apprehenden tes continuantur. Att. 150 a, Neceſſe eſt iſtum apprehende- re hiſtorias. de Or. 148 a, Ex Socratis diſputationib. uarijs, alius aliud apprehendit. pro Cl. 28 a, Quicquid ego appre- henderam, ſtatim accuſator extorquebat è manibus. APPRIMEDualde, multum, perquaàm. de Fin. 97 a, 1d appri- mè rectiſsimè dicitur. APFROBATIO, onu. cõprobatio. de Cl. 181 a, Id uulgi aſ- ſenſu& populari approbatione iudicari ſolet. Acad. 10 b, Nũc de aſſenſione atꝗ; approbatiõe quã Gręci ævnaaſeouν uocant, pauca dicemus. Tuſc. 175 b, Effectus eloquentiæ e audientium approbatio. de Cl. 189 b, Præſertim tantis plau ſibus, tanta approbatione inſrmorum. Offic. 20 a,& 2 9 a, Sichoc decorum mouet approbationem eorum, quibus cum uiuitur. de In. 55 a, Approbatio eſt, per quam id quod breuiter expo ſitum eſt, rationibus affirmatum probabilius & apertius fit. 8 APPROBATO R,oris. autor, comprobator. At. 256 a, Quã- uis non fueris ſuaſor& impulſor profectionis meæ, appro bator certè fuiſti. Item: Cn. Pompeius qui uoluit me ſui fa- cti, ſui iudicij, ſui beneficij eſſe& prædicatorẽ& autorem. APPROB O; as. compro bo, laudo, autoritatem alicui rei tri buo, fidem alicui rei tribuo, aſciſco. Acad. 24 a, Hoc negas & te noſſe, nec approbare, nec improbare. Qu. Fr. 324 b, E- go meum conſilium ueheméter approbo. pro Ar. ¹90 b, Mi- lites magno illud clamore approbauerũt. Qu. Fr. 306 b. Ap Probare ſententiam alicuius. pro Seſt. 19 b, Cn. Põpeius ap- probauit ac laudauit ſententiam Cotræ. I. P. 80 b, Populus meum iu ſiurandum una uoce& conſenſu approbauit. pro Deiot. 149 a, Si hoc àtanta autoritate approbatum fuerit. At. 97 a,Id etiam uidebatur approbare quod erat in extre- mo, febriculam tum te habentem ſcrip ſiſſe,&c. de Fin. 96 a, Quo poſito& omnium conſenſu approbato, illud aſſumi- tur. Epiſt. 15 a, Dijs hominibusq́; approbantibus. Atti. 95 b, Id quidem, inquis, dij approbent ita uelim. Epi. 26 a, Quod actum eſt, dij approbent. I. V. Act. i. Non uereor, ne hoc meũ officium P. Seruilio iudici non approbem.
APPROMIT TO, z. Att. 68 a, De Oppio factum eſt, ut uo- lui,& maximè quod CXX appromiiiſti. alis, aperuiſti:&e rectius.
APPROPERO, as. propero. At. 53 b, Luciumò, ut apprope ret, adhortabor. pro Mil. no a, Quem diem ille niſi ad cogi- tatum facinus approperaret, nunquam reliquiſſet. Qu. Fr. 313 a, Adhuc, ſi me amas, Marium, ſed approperate.
APPROPINQVATIO, nus. de Sen. 91 a, Appropinquatio mortis. de Fin. 132 a.
APPROPINQVO; zs. accedo, adusto, propè accedo, pro- pius accedo, proximè accedo, propè ſum, propius ſum, ad- ſum, propè adſum, propius adſum, uicinus ſum ad facien- dũ aliquid, admoueo, propius admoueo, impendeo, pedẽ cõfero, ut aiũt, ſubſum.)(Lõgè abſum. Q. F. 327 a, Sed eius rei maturitas nondũ uenit,& tamen iã appropinquat. I. C. 106 b, Quibus ego cõfido impẽdere fatũ aliquid, aut inſta- re iã plans, aut certè iã appropinquare.& n a, Totius ur- bis occaſus appropinquat. Epi. 20 a, Sed tamen cũ appro- pinquare tuus aduentus putaretur, magnitudo rei fecit, ut, &c.& 52 a, Quanquã ſperabã tuum aduentum(ſic enim au diebam) appropinquare. pro Clu. 58 a, Cum appropinqua- re huius iudiciũ ei nunciatum eſſet. de Fin. 131 b, Quis eſt e- nim, cui mors cũ appropinquet, non refu giat,&c. de Fi. 120 b, Propius eſſe eos ad reſpirandũ, qui ad ſummã iam aquã appropinquant. de Fin. 200 a, Nec catulus ille, qui iam ap- propinquat ut uideat, plus cernit, quàm is qui modò eſt na tus. I. A. 193 a, Hli pœna, libertas nobis appropinquat Cęſar. 44 3, Hos item alij ex primis proximis nauibus cum con- ſpexiſſent, ſubſecuti hoſtibus appropinquarunt.
APPVI.

..
—— 8——
——- 8—
———᷑—᷑—’——:—
———
—— ———
v1¼⅓ ,⅓
—;—
————
4 —
— q-ñWW —*——
—
—yõ———
——
—
3
4 *
3 1 5
——
—— ——
—
—
——
—
—
4
—
—— ℳü—
——
——
—
— 8 —
n
* 1 4*.— 1—* ͤͤͤͤͤ
u9 A APPVI, SVS, us. de N. 7 a, Pars terræ appulſu ſolis exarſit.). Longinquo ſolis abſcefſu obriguit. de Na. 56 ben t mnes „ 4. 4* 8—.... ntire ictus omnesq;nimios& frigoris&caloris appulſus fe 8 poſsimus. de Nat. 54 b, Tactus ochnes appulſus nimios& frigoris& caloris ſentit. de Diu. 94 a, Pribus modis deorũ υ.—. appulſu homines ſomntant. jo tchm ant APRICATI O, onis. Att. 108 b, Vnam mehercu lè tecum zbri. cationè in illo Lucretino tuo ſole malimquim omniai ti- *....& uſmodi regna. de Se. 89 a, Caleſcereuel apricatiõe uel igni. APRICO R, aris. ad ſolem maneo. I uſcu. 246 a, b. Diogenes lut dicerer, ſi quid ſibi opus eſſet: Nunc
Alexandro rogant— 1 1 quidem paululum, inquit, Aͤſole abſis. offecerat uidelicet
apricanti. APRICVS, 4, um. quiſsimus H-S. C. ſario, nulla maceria, Locus opacus.. XPRILIS, u. L. Menfis.. APTE, appo ſitè, accommodatsè, congruenter. de Finib. 15 a, Vt ſi cothurni laus illa eſſer, ad pedem aptè conuenire. de Orat. 163 b, Oculi ſum quorum tum intentione, tum remiſ- ſione, motus animorum ſignificemus aptè cum genere ipſo orationis. Part. 232 a, Dicere ali quid ad tempus aptè. Of c. 29 b, Facilè iudicabimus quid eorum aptè fiat; quidq́; ab officio naturaq́; diſcrepet. de Orat. 96 b, Lo qui ad rerũ di⸗ gnitatem aptè& quaſi d 21 meroſeq; dicere. de Orat. 4 6 a, Vt adid quodcunq; agetur, aptè congruenterd; dicamus. APT O, as. de Or. 157 b, Hoc uerbum eſt ad id aptatum, quod antè dixerat: id eſt, accommodatum.. APTVS. a, um. accommodatus, appofitus, conueniens, con- gruens, quod decet, conſtitutus, habilis, idoneus, conſenta- neus. I. V. 335 b, Reperiebam hune ad iſtius libidines natum atque aptum fuiſſe. de Ora. 93 a, Cùm te unum es omnib. ad dicendum maximè natum aptum d; cognoſſem. Par. 234 b, Actio congruens& apta ad animos permouendos. de Op. 24 4 a,Verba apta ad noſtram conſuetudinem. Ar. 121 a, Vir minimè aptus ad docendum pro Mil. n4. b. Simulatio apta ad tempus. Atti. 147 b, Ad eam rationem exiſtimabam ſatis aptam eſſe naturam& perſonam meã. Ora. 216 a, Pęan minime eſt aptus ad uerſum. de Nat. 54 b, Palpebræ aptiſ- ſimæ factæ& ad claudendas pupillas& ad ap eriendas. pro Mil. in a, Vtri locus ad inſidias aptior fuerit. de Natu. 76 b, Cum id pallium eſſe aptum ad omne anni tempus diceret. Tuſcu. 49 a, Non eru ditus, ſed tamen aptus ad dicendum. de Or. S5 a, Explicatio apta ad id quod requiris. de Or. 105 a, Calceis Sicyonijs non uterer, quamuis eſſent habiles atꝗ, apti ad pedem. de D. 127 a, Prædicere ad quam quiſq; maxi- mè rem aptus futurus fit. Epiſt. 53 b, Qui locus ad exulan- dum eſt aptiſsimus, de Am. 99 4, Nihil eſt tam aptum, tam conueniens ad res uel ſecundas uel aduerſas, quàm amici- tia. de N. 35 a, Epicurus homo non aptiſsimus ad iocandũü. &34a, Ofſa commiſſuras habent& ad ſtabilitatem aptas, & ad artus finiendos accommodatas. de Fin. 116 b, Initia a- pta& accommo data ad naturam. Epi. 34 a, Et fiille aduen tus ad multas res mihi minus erat aptus. de Fi. 107 a, Ita na ti ſumus, ut communirter ad uirtutem apti ſimus. Part, 228 b, Omnes illi loci, quos ſuprà diximus, ad pleraſq; ſunt, ſed alij ad alias quæſtiones aptiores. Qu. Pr. 05 b, Quod certè & ad honeſtatem,& ad effugi?dos dolores fuit aptiſsimũ. Tuſc. 19 3 b, Animus conturbatus non eſt aptus ad exequen dum munus ſuum. Tuſcul. 167 a, Cum id non habeas quod ribi nec uſu nec natura aptum ſit; non careas, etiam ſi ſen- tias te non habere. Off. z0 b, Neq; enim ſolum corporis qui ad naturam apti ſunt, ſed multo etiam magis animi motus probandi, qui item ad naturam accommo dati ſunt. de Cl. 185 a, Aptior enim Palicanus auribus imperitorum.&*οσ⁵ b, Hæc genera dicẽdi aptiora ſunt adoleſcerib. At. 196 a, Huic meo cöſilio nihil eſt iſto loco aprius. Offi. 3 b, Quod uerũ ſimplexq eſt, id eſt naturæ hominis aptiſsimũ. At. 41 a, Aut enim huic etati hoc maximè aptum eſt aut ijs rebus ſi quas dignas laude geſsimus, hoc in primis conſentaneũ. Or. 203 b, Decere quaſi aptum eſſe cõſentaneumꝗ; tẽpori& perſo- næ. I. A. 183 a, In ſortitione prouinciarum, quę cuiq; apta e- rat, ea cuiq, obuenit. Of. 16 a, Nec hiſtrionib. cõcedendũ eſt, ut his hæc apta ſint, nobis diſſoluta. de Or. 169 a, Hunc ille numerum claufulis aptũ putat. In Sal. 275 a, Cylones nulla in patte caſtris apti. de Or. 162 b, Nunc quid aptũ ſit. i. quid maximè decear in oratione, uidemus, de Se. 78 b, Apriſsima ſunt omnino arma ſenecturis, artes exercitationesq́; uirtu tum. At. 217 a, Nihil fieri poteſt nec cõmodius nec aptius ꝗ́ ut ſcribis. Of. 29 a, Ordo eſt cõpoſitio rerum aptis& accõ- modatis lo cis. Of. 26 a, Qusadmo dum in oratione cõſtan- te, fic in uita omnia ſunr apra,& inter ſe conuenientia, de L.
ad ſolem apertus. Epiſto. 263 b, Helluo ne- CC. dabat nullo aprico horto, nullo emiſ- nulla caſa. Part. 233 a, Locus apricus.)(.
ecorè. Orat. 218 b,& 220 a, Aptènu
A P 120
167 b, Ex natura uiuere ſummum bonũ e b. i. Uit a modic a & apta uirtute perfrui. de Or. 147 b, li ſunt in eo genere la dandi laudis, quo dego aptum& cögruens nominem. Par. 120 b, Vita quæ omni geſtu moderatior,& omni uerſu apri or eſſe deber. de Or. 96 a, Neminem nec motu corporis, nec
ipſo habitu atq; forma aptiorem ul di.
.
APTV S cohærens, connexus, coniunétus. de N. 60 3, Balbus
multa dixit, eriam ſi minus uera, tamen apta inter ſe& co- hærentia. in A. Orbes uincti inrer ſe,& nodis cœleſtib. apti. pro Cec. 295 a, Non ex uerbis Seri pẽsere ius. de Fat 14 7 a, Si ea cauſa non ex æternis cauſis apta dicatur. Tuſcul. 235 b, Nam cui uiro ex ſeipſo apta ſunt omnia quæ ad beatè uiue dum ferunt, nec ſuſpenſa aliorum aut bono caſu, aut con- trario, pendére exalterius euéris,& errare coguntur, huic, S&c. de Orar. uz b, Thucydides uerbis aptus& preſſus. Part. 24.2 a, Tanta ſeries artis eſt, ſic inter ſe ſunt pleraq, connexa & apta, ut,&c. Parad. u8 b, Is beati ſsimus eſt, qui eſt totus aptus ex ſeſe, qui in ſe uno ſua ponit omnia. de Fin. unb a, Eſt apud illos ordo rerum conſeruatus,& oninia inter ſe apta & connexa. de In. 67 a, Hæc& illa inter ſe apta ſunt. Or. 220 a, Facilius eſt apta diſſoluere, qudàm diſsipata connectere. de Vn. 202 b, Qui rectè uix erit, ad illud aſtrum, quo cum aptus erit, reuertetur. Et ibid. 197 b, Qua ex coniunctio ne cœlũ ita aptum eſt ut ſub aſpectum& tactum cadat.
APVD, prope, ad. Atti. 31 a, Cæſar apud Corfinium caſtra po
ſuit de In. 79 a, Hoſtes prope muros caſtra habent. At. 150 a, Ad murũ caſtra poſui. Epi. 24 4 a, Apud oppidum Cybiſtra caſtra feci.& ibid. Ad Cybiſtra quinque dies commoratus ſum.& alibi, Curio fuit ad me ſanè diu. contra RHll. 62 a, A- gri in Hiſpania apud Carthaginem nouam. de Orat. 1 9% b, Oum ctiam tum Craſſus in lecto eſſet,& apud eum Sulpi- tius ſederet? Fpiſt. 15 b, Craſſus cum mihi condixiſſer, cœna uit apud me in mei generi Craſsipedis hortis. Atti. 67 b, Si me amas, apud me cum tuis maneas. Attic. 71 a, Pompeius à me petierat ut ſecum,& apud ſe eſſem quotidie. Epi. 3 a, Eo die caſu apud Pompeium cœnaui. Atti. 60 b, Malo tecum a- pud te ambulare, quàm cum eo, auo cum uideo eſſe ambu- landum. de Or. 103 a, M. uerò Scaurus, quẽ non longè ruri a- pud ſe eſſe audio, iam credo hucuenier. apud ſe, id eſt, domi fuæ. Epiſt. 229 a, Apud eum ſic Epheſi fui, quotieſcunq; fui, tanquam domi meæx. pro Seſt. 12 a, Eiusq́; uitæ à me inſidias apud me domi poiitas eſſe dixerunt. de Leg. 173 a, Alexan- der in Cilicia depoſuiſſe apud ſolem in delubro pecuniam dicitur. Qu. Fr. 318 a, Apud herum rectè erat. Attic. 4 b, Apud matrem rectè eſt.& ibidem, Apud te eſt, ut uolumus. Tuſc. 150 a, Triceps apud inferos Cerberus. At. 96 b, Vt confectas rationes lege Iulia apud duas ciuitates poſsim relinquere. de Inuent. 52 a, Impijs apud inferos pœnas eſſe præparatas, de Diuin. 90 b, Apud Agathoclem ſcriptum in hiſtoria eſt, eum, Gec. de Fin. 131 a, Vt ille apud Terentium, qui decreuit, c. de Ein. 74 b, Apud cæteros philoſophos qui quæſiuit a- liquid, tacet, de Orat. 100 a, Quæſitum eſt apud maiores no ſtros, num,&cc. de Offic. 61 a, Vt Petronius apud patres no- ſtros, Papius nuper. pro Mur. 142 a, Fuit eodẽ ex ſtudio uir eruditus apud patres noſtros Quin. Tubero. pro Dom. 233 b, Vt apud poſteros noſtros cõiurationis aucor fuiſſe uidea tur. ORic. 12 a, Non compellar præmijs, quæ apud me mini mum ualent. At. 142 b, Plus apud me ualere beneficij gratià, quàm iniuriæ doloré uolo. pro§. R. 19 b, Qui apud me& a- micitia,& beneficijs,& dignitate plurimum poſſunt. pro R. P. 129 a, Tum ſubinuiſum apud maleuolos Poſthumi no men. de Orat. 92 b, Apud mediocres homines er communi quadam hominum opinione dicere. At. 54 a, Secuta eſt con tentio de domo noſtra, diximus apud pontifices. de In. 71 a, Thebani accuſantur apud Amphictyones. I. A. 196 b, Apud iudicé pro reo dicere. de Or. u7 b, In ea cauſa quam ille con tra me apud cẽtunſuiros pro fratrib. Coſsis dixit. de Or. 129 b, Nulla unquam apud populum grauior oratio. I. V. uè b, Facere uerba apud ſenatum. de Cl. 71 b, Cum eo ipſo anno contra Seruium Galbam ad populum ſumma contentione dixiſſet. de Cl. 169 b, Dicitur etiam C. Flaminius ad popu- lum ualuiſſe dicendo. pro Quin. b, Si apud hoc conſilium
ex opibus, non ex ueritate cauſa pendetur. I. V. 2 11 a, Eupo-
lemus, qui nunc apud exercitum cum L. Lucullo eſt. Ar. 245 a, Is tibi apud me gratias egit. pro Seſt. 4 b, Conuentus ille huic apud me P. Seſtio maximas gratias egit. Att. 39 b, Cum aliquem apud te laudaro tuorum familiarium, uolam illũ ſcire ex te, me id feciſſe. At. i2 a, Non enim mihi uideor inſo- lenter gloriari, cum de me apud te loquor, in ea præſertim epiſtola quam nolo alijs legi. At. 83 b, Lucius queritur apud me per literas, eſſe,&c. b
APVI.IAlæ. Att. 12 0 a, Apulia inaniſsima pars Italiæ. de Di. 100 b, Apulia maximis terræmotibus conquaſſata eſt. I. C. 105 b, Video cui Apulia ſit attributa.
APVLVS,
A 4,.
1.
v
utulltate cile cort ue prun locum— Aqua e multa Chil. E 1.Iqua dà ul 2d.n.lit quæſt mnæ, liquo perio reruſ per f
Att.I. teant 216 b or. 2 quas ge N tijs,) A0V. 1694 cam ciſti quæ 4A cuip cura 4—◻ uinc cura A0V. 8. Niſ eiuit A-. dum Iima

Iuaes nerdiga en Kin eſt, ſic inter ſe an n 1l5 deatiſcimus ano ſua ponit omai 1eonferuatus,&o ai Hrc K illa inter luere, udm diſs — illud altu
2 8 In quo cuma pectum deractum cadat.
4 Crſar apud Corfnium cah
prope maros caſtra ubenn Rue
4 a! er ſe ſeapta fan Orn pPata connecteret
ercomunctionetai
EpPi.444— Cbia 1
C biſtra quinque es commoran 1 b ad me lane diu. contra Ra.6- a4. Carthaginem nouum. de Orat.nc
las in lecto eſſet,& apud eum ai iüſet cau
„Craffus cum mahi con ner Craſpedis hortis.Ken. Hyä
tuis maneas. Attic. a Pompeius!
X apud ſe eſſem quotidie. Pyiza5
um ccnaui. Atti. 6ob. Malotecumz.
cum co, quo cum nideo efeamt.
Luer Scaurus, què non longernt.
credo huc ueniet. apud ſe id eisdomi leum ſic Epheuũ fui, quotieſcung;ſi
Pro Seit.1n a Eiusd; vitæ meiniin
eiſe dixerunt. de Leg. ia Alem.
e apud ſolem in deludto pecmim
pud herum recteè erat. Attic.45,Apu
Hidem, Apud te eſtut uolumu..
eros Cerberus.Ar. 96 bNcontetn ad duas ciuitates poſtim relinqum
apud inferos pœnas eſſe preprun
dAgathoclem ſeriptum n hiloruck VI Ule apud Terentium, qm decrelh
pro Mur. 144 4 fuit eodẽ ex
iſſe iia
0ſtros cöturationls uucor fuiſſe lia
ompellar præmuſs, qux d me ualere
Pius apud me ualered
pro 1Ah ritate caufa he 1.. evercitum. 4 bConue 1 .. 1 tt. 9 1 4414 nnus chran ounil daro tuorun nenim hiea nakis Nonens es 4* 13 4. 1n 8 le me ap ua i d Lucius q lis legiA a.Eh aljs ls es laſie ge a aniſsim h zuek 4APul dus col 6 us terræI bn 32I1 la ſit atrr 44
cxteros philoſophos qui quxſitt
—
100 a, Quæſt ſtum eſt Pannna 90 S 4 atres 10- t Petronius apud patfesta Hic. 61 a. N zer kudou
un noſtros(Quin. Tudero. pro Domi
udmemn 4 cjguh
d me uolo. pro§.N.19 hoſim
121 AàA 2
APVI.VS,4. pro Cl. 23 a, 59 a.
AQAaque. humor, gelidus riuus. Aqua Albana deducta ad utrliratem agri ſuburbani, 2 de Diuinar. Aqua concluſa fa-
.„ 4„... cilè corrumpitur, de Nat. 2. Aqua frigoribus conglaciat, ni-
ue prunaq; concreſcit, de Nat. d. z. Aqua& terra in medium locum mundi grauitate feruntur& pondere, Tuſc. ꝗ. lib. i. Aqua ex terra oritur,& contra, 2 de Na. d. Dicit ille quidẽ multa multis locis: ſed aqua hærer, ut aiunt, 3 Offic. Vide Chil. Eraſmi. In hac cauſa mihi aqua hæret, ad Qu. frat. lib. 2. Aqua iugis, Diuin. lib 2. Aqua quam ij ducebant non lon g8 à uilla, z ad Qu. fr. Aqua nigra Anaxagoræ. Academ. q. ed. 1. lib. 2. Aqua turbida,& cadaueribus inquinata, Tuſcul. quæſt. lib. 5. Vos quoque ſigna uideris aquai dulcis alu-
mnæ, de Diu. Aquæ admixtum eſſe calorem, primùm ipſe
liquor, tum aquæ declarat eſfu ſo, de Nat. d. 2. Colligere u- beriorem aquam, z ad Quint. frat. Aquam dixit eſſe initium rerum Thales Mileſius, de Natura deor. i. Ducere aquam per fundum alterius, pro Quint. 318 b. Aquam calidam ex
puteis iugibus trahi,& id maximè fieri hybernis tempori-
bus, de Nat. de. 2. Ignis in aquam coniectus continud reſtin guitur, pro Quint. 47 b. Aquam bellè fuentem uidi,; ad Quint frat. De aqua per fundum eius ducenda rogabo, 3 ad Quint. frat. Aqua& igni nobis interdicatur, n ram. i in epiſt. D. Bruti. Aqua madidus, 2 ad Quint. frat. Aqua deni- que prohiberentur milites noſtri, 12 Pam. Lentuli. Non a- qua, non igni(ut aiunt)pluribus locis utimur, quàm amici- tia, Læl. Aquæ Arpinates, aquæ marinæ, aquæ calidæ, iꝛ ad Att. Ille tenet& ſcit, ut hoſtium copiæ, ut aquæ pluuiæ ar- cLeanrtur, pro Murena ¹9 a, in Top. Aquæ Puteolanæ, in Ant. 216 b. Ex aquarum reſpiratione& uapore ſit aer, de Na. de- or. 2. 20, Motu eius caloris qui aquis continetur. Ad a- quas uenire, pro Plan. Aquis alia dulc bus, alia marinis, 3 de Nat. deor. Quò uramur quaſi aquis tentatis, ſic amici- tijs, Læl.
AQVAEDVCTVS, us. ductus aquæ tubus, euripus. de L.
169 a, Ductus uerò aquarum, quos iſti tubos& euripos uo cant, quis non irriſerit? Att. 20⁰½ a, De aquæd etu probè fe- ciſti. Offi. 5 b, Adde du ctus aquarum,&c. pro Cec. 299 a, A- quæductus, hauſtus, iter, actus.“ AQVAINTERCGVS,. Offl. 70 b, Si quis medicamentũ cuipiam dederit ad aquam intercutem: id eſt, ad hydropem curandam. AQYVARIVS, ria, rium. In Vat. 31 a, Cum tibi aquaria pro- uincia forte obtigiſſet, id eſt, aquarum& aquæductuum cura.
AQVARIVS, ſubſtantiuum, fignificat aquarum& aquædu ctuum curarorem: qui Plinio aquilex dicitur. Epiſto. 115 b,
Niſi ego cum tabernarijs& aquarijs pugnarem, ueternus ciuitatem occupaſſet. AQVARIVS. fignum ccœleſte, uir fundèẽs aquas. In Ar. Egeli dum riuum fundens aquarius. de N. 43 a, Capiti equi pro- ximat aquarij deutra, rotusq́; deinceps aquarius.
AQVATIILIS,ſe. natans, aquarum incola, ut beſtiæ aquati- les. de Nat. 22 a,& 30 b, Beſtie aquatiles, quę in terra gignũ-
tur.& 56 b, Leſtiæ terrenæ, aquatiles, ecuolatiles. 4..—. 2.24.1 AQVATIO, onu. Oflic. 63 b, Hic aquatio, hac uilla iſti carere non poſſunt.
A QVIL Ale. ales nuncius Iouis. de D. 138 a, Curſor ad inter-
—.... 2„ 3 pretẽé derulit, aquilã ſe in ſomnis uiſum eſſe factum:. ar ille,
Viciſti: iſta enim ani uolat nulia uehementius. de Di. 35 b, Deiortarus er itinere iam con ituro reuertit aquile admo-
nitus uolatu.&½02 a, Hic louis altiſoni ſubitò pennata ſa-
relles,&c. Ep. 162 b,? quilæ duæ, ſigna ſexaginta ſunt relara Antonij. I. C. 102 a, A quo criã aquilã illa argenteã ſcio eſſe preęmiſſam. ſ. A. 263 a, Cũ Hircius ipſe aquilã quartæ legio-
nis in ferret.& 243 a, Atq; hic idé latro Italiæ ci aquilæ pri-
mipili aureos nummos daret, de meis bonis ſe dare dixit. AQVILEIA,æ. urbs J. V. 36 a. AQVIL O,onzs. ſeptétrionalis mundi pars,& nentus ex ea flans. de L. 6 b. Orithiam Aquilo ſuſtulit. de Som 129 b, In aquilonis auſtri ue parrib. I. V. 125 a, Spelunca conuerſa ad aquilonem infinita altitudine. de N. z1 a,Aduilonibus& reliquis frigoribus dureſcit humor. AQVILONARIS, re. de Nat. d. 36 a, Regio aquilonaris.)(. Auſtralis.. b AOQVINV M, n.. urbs. I. A. 180 b.
—.
AQVINATES, anum. pro Cl. 58 a.I. A.180 b.
A VV L Ale exigua aqua. de Or. 8* a, Platanus, quæ mihi ui 3
.....,1 8 X„ decur non tam ipſa aquula quæ deſcribitur, quàm Platonis oratione creuiſſe. 23 b. L. Secluſus.
AR A aræ. altare, focus, puluinar. de Diuin. 123 a, Ex eo Aio lo- quenti ara in noua uia conſecrata eſt.& 101 a, pro D. 204 b, Licinia uirgo ueſtalis aram& diculam ſub ſaxo ſacro de-
dicauit. de Ar. 250 a, Qui ſacerdoté ab ipiis aris puluinari-
A R 122
busd;, detraxiſti. pro II. 163 a, Is ſi aram tenens iuraret, cre-
deret nemo. de N. 64 b, Quod uos cum facere nõ poteſtis, tanquã in aram confugitis ad Deũ.& 68 b, Aras delubrad; Hecates in Græcia uidimus. pro Quint Roſ. 50 a, Frotes ſicut in aram confugit in huius domum. Bp. 245 a, Caſtra in radicibus Amani habuimus apud aras Alexãdri. Poſtq. 206
a, Qui niſi in aram Tribunatus cõfugiſſet, nim Prætoris ef- fugere non potuiſſet. I. A. 24 6 b. Ead; extruétio, quæ ſit ad memoriam æternitatis, ara uirtutis. de Nat deor 79 a, Pro aris focis q́; certare. Antequã. 19 b, Innocens ab aris focisꝗ́; proiectus.
ARA, ſidus cœleſte. de N. 49 b, Aram, quam flatu permulcet ſpiritus auſtri.
ARABIA, c. regio Att. 147 a.
ARAB S, bis. Arabes& Phryges& Cilices cantus auium& uo latus notauerunt,& qua occaſione, Diuin. lib. 1. Arabes& Phryges& Cilices paſtu pecudum maximè uſi, Diuin. ib. i. Arabum, Phrygum, Lycaonum, Cilicum, nationes uarum, ſeu augurum nomina cum diſciplina ad tempora Cicero-
nis retinuerunt, 2 de Leg. 4
ARABARCHES:id eſt, Pöpeius. At. 32 b, Velim à Theopha ne expiſcere, quo nam in me animo ſit Arabarches.
ARANEOL Ale. de Nat. 50 b, Vt in araneolis aliæ quaſi re- texunt, aliæ ex inopinaro obſeruant.
ARATEVS, a, um. ab Arato aſtronomo. de D. iu a, Noſtra
quædam Aratea,&c., ARATIO, onus. I. V. 199 b, Arationes tota Sicilia deſertas atq; à dominis relictas eſſe cogno ſcitis.& 103 a, Tuſ. 24 5 a, ra- tio fructuoſa. I. A. 181 b, Arationes glanditere,& fructuoſr. ARATO KR, oru. colonus, bubulcus. I. A. 187 b, Ex aratore ora torem fieri. I. V. 99 b, Coloni populi Romani atq; aratores in agros ſuos reuertantur. 3
11
ARATRVM rri. cötra Rul. 79 b, Quod ſolũ tam exile& ma-
1 crũ eſt quod aratro perſtringi nõ poſsir. I./ circüduceres, cuius quidé uomere portũ Capuæ penè per- ſtrinxiſti. pro S. R. 26 a, Cũ ab aratro arceſſebantur qui con ſules fierent. de N. 53 a, Boum uires ad aratra extrahenda. ARATVS, H. de Or. 9o b. L. Aſtrologia. ARBITERüI“ præiens reſtis, diſceprator domeſticus, hono raria amici opera. Of. 74 b, Pomponius ſurrexit è lectulo, remorisG, arbitris ad ſe illi iuſsit uenire. Ad Her. 7 b, Spes celandi quæritur ex conſcije, arbitris, adiutoribus,&c. con- tra Rul. 77 a, Decemuiri ueſtra uectigalia non modò ne no- bis quidem arbitris, ſod ne præcone quidem teſte uendent. At. 24.6 a, Loca ab arbitris remota. I. V. 252 a, Locus amcœ- nus& arbitris remotus. I. V. 274 a, Caſtor& Pollux legum iudiciorumq́; arbitri& teſtes, celeberrimo in loco præto- ri locati. Top. 22 4 a, Adigere arbitrum bis. Epiſt. 215§ a, Sic e- nim præſcripſimus ijs, quibus ea negocia mandauimus, ut omnibus in rebus, quæ in aliquam controuerſiam uocaren tur, te arbitro,& quod commodo tuo fieri poſsit, te diſce- ptatore uterentur. Tuſc. 2§ν b, Quorum controuerſiam ſo- lebat täãquam honorarius arbiter iudicare Carneades. Off. 7 b, Quint. Fabius Labeo arbiter Nolanis& Neapolitanis de finibus agri à ſenatu datus. de L. 166 b, Sed ego planè uel Iem me arbitrum inter antiquam Academiam& Xenonem datum. Attic. 237 b, Antonius arbitrum me ſtatuebat non modò huius rei, ſed totius conſulatus ſui. pro Sex. Roſ. 37 b, Damnatus per arbitrum,& rem reſtituit,& honeſtatem omnem amittit. pro Cecin. 223 b, Is nomine hæredis arbi- trum herciſcundæ familiæ poſtulauit. pro Quint. R. 46 b, Quis in hanc rem fuit arbiter! Offic. 6 ⅛ a, Itaque Calphur- nius arbitrum illum adegit, quicquid ſibi de ea re facere o- porteret ex ſide bona. aliàs, ad arbitrü. pro Quint. R. 46 b, De arbitro& arbitrio,& compromiſſo, multa præclara dicuntur.— ARBITRATV S,zus. noluntas. de Orat. 93 b, Qui mihi nüc quæſtiunculã, de qua meo arbitratu loquar, ponitis? de Fi. 64 a, Quæ mihi facultas, ut id meo arbitratu facerem, ante hoc tempus nunquam eſt data. de Fin. 106 b, Quo loco niſi iniquũ poſtulo, reſpõde arbitratu meo. de Am. 96 a, Quas ententias in hoc libro expoſui meo arbitratu. At. 261 a, Ego literas ipſius arbitratu dabo, cæ te ne moueant. Epiſt. 95 b, Quæro cauſas omneis aliquando uiuendi arbitratu meo. (u. F.] 16 a, Tribunicij candidati compromiſerunt H— s. CCCCin ſingulos apud M. Catonem depoſitis petere e- ius arbitratu, ut qui contrà feciſſet, ab eo condemnaretur. de In. 50 b. Apud quos, quo more, cuius arbitraru fit educa- tus. At, 163 a, Veni igitur& age de pace, meoò ne, inquam, ar- bitratus an tibi, inquit, ego præſeribam? cõtra Rul. 79 a, Cũ ſummam tantæ pecuniæ nullo teſte, ſibijpſe ſuo arbitratu & ſua uoluntate feciſſet. ARBITKIVM, trjj. arbitratus, uoluntas, libido, amicũ& ho norarium iudicium, aut diſceptatio, aur ſententia 2 üri, V. 72
A. I ˙b, Vt aratrüů 4

—
—
ö
b 1
———
—
—
—
—
——
24 I. V. 72 a, Ad noſtrum arbitrium libidinem§, aduerſario- rum minas eludemus. J. V. 255 a, Hic Heracleo ad arbitrium ſuum nauigauit. I. V. 269 b, Secundum arbitrium tuũ teſtes dabo. pro Mur. 128 a, Ad aliorum arbitrium uiuere, non ad ſuum. In Vat. 34 a, Cum Vectius ad arbitrium tuum pero- raſſet. de Or. u15 a, Mentes iudicum ad arbitrium ſuum mo- uere poſſe. de Ein. 50 a, Quid Epicureit num deſiſtũt de ijſ- dem, de quibus ab Epicuro ſcriptum eſt, ad arbitrium ſuũ ſcribere? Or. 19 9 a, Ac alicuius arbitrium 8 nutum, totum ſe fingere& accommodare. Epiſt. 94 b, Delectationes, quas ribi ipſi ad arbitrium tuum compares.& ad Herenn. 22 a, Et in ea ſitum loci cuiuſdam ad ſuum arbitrium fabricari. Att. 27§ a, Quod ſenatus nondum cenſuit, id arroganter n5 præiudico, nec ad arbitrium meum reuoco. Epiſt. 177 a,O- mnia ad arbitrium unius collata ſunt. de Finib. 52 b, Ipſa declinatio ad libidinem fingitur. Parad. 122 b, Animus fra- tus& abiectus,& arbitrio carens ſuo. At. u§5 b, Sed uideo quorum arbitrio ſit acturus. de Ora. 94 a, Res ab opinionis arbitrio ſeiunctæ ſcientia cõprehenſæ. I. V. 242 b, Maximas res arbitrio multitudinis agi. Iura omnia nutu atq; arbitrio alicuius gubernari. I. A. 206 a, Antonius in ſua poteſtate nũ uã fuit, nihil unquam arbitrio ſuo fecit, ſemper 28 tractus quò rapuit libido. pro§. R. 40, Iouis nutu& arbitrio om- nia regi. pro D. 214 b, Püto arbitrio ſuo quẽq; timere opor tere. Att. 243 b, Eius orationes cuſtodiendæ& proferen- dæ arbitrium tuum ſit. Att. 825 a,b, Antonius poſtulat eſſe arbitrium ſuum de Repub. Att. 6 a, Tametſi iactat ille qui- dem illud ſuum arbitrium. pro Quint. R. 46 b, Aliud eſt iu dicium, aliud arbitrium: iudicium eſt pecuniæ certæ, arbi- trium incertæ.& ibid. de iudicio& arbitrio multa. Offic. 64 a,& Topic. 226 b, In arbitrio rei uxoriæ melius, æquius in fiducia, inter bonos bene agier,&c. pro Quin. Roſcio 49 b, Cur non arbitrum pro ſocio adegeris, Quint. Roſcium quæro. aliàs, arbitrium. pro Quint. 2 b, Quaſi ij qui magna fide ſocietatem gererent, arbitrium pro ſocio condemnari ſolerenr. I. P. 84 a, Eodem in templo arbitria non mei ſo- Iùm, ſed patriæ funeris abſtuliſti: id eſt, præmia. Poſtquam 208 a, Nondum palàm factum erat concidiſſe rempub. cum ribi arbitria funeris ſoluebantur. pro Dom. 232 b, Vidi prę- textatos inimicos nondum morte complorata arbitria pe tentes funeris. de Fat. 14 4 a, Qui introducunt cauſarum ſe- riem ſempiternam, hi mentem hominis uoluntate libera ſpoliant, neceſsitate fati deuinciunt. Voluntate libera, id eſt, ut alij dicunt, libero arbitrio. de Fat. 14 b, Non enim ſi alij ad alia propenſiores ſunt propter cauſas naturales& antecedentes, idcirco etiam noſtrarum uoluntatum& ap- petitionum ſunt cauſæ naturales& antecedentes: nam nihil eſſet in noſtra poteſtate, ſi res ita ſe haberet. Hæc pau- ca uerba idcirco addidi quòd adliberam uoluntatem per- rinent. ARBITRO R aris. cenſeo. Quin. Fr. 306 b, Ego quod ad me attiner, idéq; arbitror cætero s‚idcirco taceo, quòd,&c. Att. 273 a, Quinq; cohortibus quid ſe nam facturũ arbitratur? Attic. 273 a, Non ſoleo mi Brute(quod tibi notum eſſe arbi tror) temerè affirmare de altero. pro Cluentio 55 a, Ta- men(ut arbitror) autoritate aduocatorum adducti in ue- ritate manſerunt. de Diuinatione 81 a, Atq; hæc, ut ego arbi tror, ueteres rerum magis euentis moniti, quàm ratione do cti putauerunt. ARBO R, ru. de Or. 159 b, In arboribus trunci, rami, folia,&c. de Sen. 31 b, Serere arbores, quæ alteri ſeculo proſint. de Se- nect. 89 b, Multæ iſtarum arborum mea manu ſunt ſatæ. de Fin. 133 b, Itaq,& uiuere uitem& mori dicimus, arboremꝗ; & nouellam& uerulam,& uigere& ſeneſcere. At. 239 b, Ex- ciſa eſt arbor, non euulſa: itaq; quam fructicetur uides. de Sen. 89 b, Proccritates arborum& directi in quincuncẽ or- dines. de Diuinat. u15 a, Arbores ſimul cum luna ſeneſcentes tempeſtiuè cædi, quia tum exiccatæ ſint. pro Rab. 92 b, Da mihi ex iſta arbore, quos ſeram ſurculos. pro Rab. 92 b, Caput obnubito, arbori infelici ſuſpendito. de Diuin. 83 b, Ne hoc quidẽ quæro cur hæc arbor una ter floreat, aut cur arandi maturitatem ad ſignum floris admouer: id eſt, len- tiſcus. pro Flac. 145 b, Homo Phryx qui arborem fici nun- quam uiderat. ARBVSTVM, ſti. arbores multæ ad fructũ conſitæ. de Sen. 88 a, Segetibus, pratis, uineis, arbuſtis, res ruſticæ lætę ſunt. In Arat. Arbuſta ornata tegmine foliorum. de Diu. ↄo b, Tũ uiſam belluam, quacunq; incederet, omnia arbuſta, uirgul- ta, tecta peruertere.. ARCA, cæ. armarium, capſa. de Diuin. 126 a, Eorum iuſsu ex illa olea, arcam eſſe factam. Top. 221 a, Argentum in arca po ſitũ.& pro Do. 225 b. Par. 124 b, Animus hominis diues, nõ arca appellari ſolet. pro Milone uz a, Serui in arcas conijciũ tur, ne quis cũ eis colloqui poſsit, At.5 a, Quicquid eius ge-
Aà R à3 124
neris habebis, ne dubites mittere,& arcæ noſtræ confidito. de Orat. i3 4 b; Cato percuſſus abeo qui arcam ferebat.
ARCADIA,z. regio. de Nat. 70 a.
ARCADES, dum. de N. 70 b.
ARCANO pro arcanè dictum hoc loco eſſe, teſtis eſt Cha- riſius. Att. 255 a, Lege arcanò hoc etiam modo uſurpatam à Oælare de Bello ciuili, li.I. Domitius arcandò cum paucis fa- miliaribus ſuis colloquitur. Alij legunt, In Arcano: ut de uil la intelligamus.
ARCANVM uilla. At. 68. Prandimus in Arcano.
2
AKRCANVS, a, um. commiſſus, occultus. de Finib. 82 b, Qui cum ioca, ſeria, ut dicitur, qui cum arcana, qui cum occul- ta omnia.
ARCE O,. ces, areui. prohibeo propulſo, cohibeo, defendo, pel- lo, coherceo, cõtineo. I. C. 10 4 a, Tum tu lupiter hunc ab ur bis mœnibus arcebis. pro Mur. 129 a, Ille ſcit ut hoſtium co piæ, tu ut aquæ pluuiæ arceantur. Off. 25 a, Adoleſcentia äli bidinibus arcenda eſt. I. A. 231 a, Brutus inuadentem in Aſiã à progreſſu arcuit, à reditu refrenauit. I. A. 201 b. Brutus 11-
lum non ut conſulem recepit, ſed ut hoſtem arcuit. J. A. 180 a, Omnes te illis ſedib. arcebunt. de Ar. 244 b, Videbam illũ non poſſe arceri ocij finib. ſed erepturum aliguando. Tuſ- 167 a, Non L. Brutus arcens eum reditu tyrannum, quem i-
pſe expulerat. de L. 164 a, Natura, nõ pœna debet arcere ho- mines ab iniuria. Tuſc. 18⁰½ b, Ergo hos quidem, ut famulos uinculis& cuſtodia arceamus. de L. 174 b, Cur pauperta- tem, ſumptu ad ſacra adhibito, deorum aditu arceamusede Somn. 12 8.2, Orbis extimus arcens& continens cæteros. de
Nat. 53 b, Aluus arcet& continet illud quod recipit. Top. 224 a, Si aliqua pluuia in urbe nocet, quoniam res tota ma- gis agrorum eſt, aquæ pluuiæ arcendæ adijcere non poſsis arbitrum.& ibid. Aqua pluuia nocens iubetur ab arbitro coerceri. de Natur. 52 a, Nos flumina arcemus, dirigimus, auertimus..
ARCERA, arceræ. plauſtrum ruſticum undiq tectum& mu-
nitum, quaſi arca quædam magna ueſtimentis inſtrata, qua nimis ægri aur ſenes portari cubantes ſolebant. uocabulũ ex XIItabulis ſumptum. uide Gellium& Nonium.
ARCESSIO, ſ. uoco, aduoco, accerſo. Qu. Fr. 318 b, Chilo-
nem arceſsiuerã Venafro. Poſtquam. 210 a, Quo die nos P. Lentulus comitijs centuriatis arceſsiuit in patriam. pro s. R. z1 a, Arceſsiuit aliquem, at quandoſde Or. 132 b, Cauendũ eſt, ne arceſsitum dictum putetur.
ARCESSO, ſ. pro S. R. 26 a, Cum ab aratro arceſſebantur,
qui conſules fierent. pro Dom. 214 a, Cum P. Lentulus, Qu. Metellus me arceſſerent in ſenatum, non uenirem? At. 225 a, Pelopem ad:te arceſse. Att. 224 a, Interea narrat eadem, Ba- ſum arceſsi, Caſsium expectari. de Ora. 119 a, A capite quod uelimus arceſsere,& unde omnia manant uidere. Top. 224. a, Non erit neceſſe id uſq; à capite argeſsere. Offic. 43 b, Ar- ceſsere aliquem in iudicium capitis. pro Deio. 149 b. Arceſ- ſere aliquem capitis. pro Rab. 96 a, Deinde non intelligis quos eodem crimine in ſummum capitis periculum arceſ- ſis. pro Flac. 14 9 a, Vt hunc hoc iudicio arceſseret.
ARCHETYPVS, pi. prima forma, exemplar. Atti. 252 b, Ar-
chetypus crebris locis inculcatus& refectus.
ARCHILOCHIVS, a, um. Attic. 36 a, Archilochia edicta
Bibuli.
ARCHILOCHVS, chi. poeta iambis faciendis nobiliſsi-
mus, uerùm acerbitate in lacerandis hominibus præter mo
dum præditus fuit. Idcirco Hora. in Poetica arte inquit, Ar chilochum proprio rabies armauit Jambo. Hine Bibuli edi cta, Cicero Archilochia uocat: id eſt, felle, acerbitate,& ma- ledictis tincta. Att. 258 b, Mihi ut Ariſtophani Archilochi Iã bus, ſic epiſtola longiſsima quæq; optima uidetur.
ARCHIMEDES, du. mathematicus nobiliſsimus fuit, cu-
ins eruditiſsima opera diu ab omnib. deſiderata, nuper pri
mum ab Heruagio typographo Bafilienſi, græcè& latinè, unâ cum explicatione, præclarè edita ſunt. Tuſcul. 161 b,& de Fin. 157 a.
ARGCHIPIRA TAæ. princeps piratarum. Offl. 41 a, IIle aũr
qui archipirata dicitur, nifi æqualiter prædam diſpertiat, aut occiditur à ſocijs, aut relinquitur. Poſtquam. 206 b, Cũ Alatrone archipirata productus eſſet. I. V. 24 b, Omnes ſic habent perſuaſum, iſtum clàm à piratis ob hunc archipira- tam pecuniam accepiſſe.
ARCHITECTO KR. aris. fabricor. de Fin. 75 b, An quòd illa
callida eſteut optimè poſsit architectari uoluptates? ad He ren, 22 a, Mès poteſt in ea regione ſitum loci cuiuſdã ad ſuũ arbitrium fabricari& architectari. 8
ARCHITECTVRApræ. architectandi ars. Off.z0 b, Quib.
aũt artib. aut prudentia maior ineſt, aut non medio cris uti litas quæritur, ut medicina, architectura,&c. hæ ſunt his, quorum ordini conueniunt honeſtæ.
—
ARCHITE-
4

7 a, dol 1
1a. R 1 eſce
— Rrurus inuadente daii retrenan uit. I. A, 1 m
Lre 1 201 8* 8 it, ſed ut hoſtem 1 dBmu
4N Aurz no heae na
K. 7 4b Er goh O0s quide ceamus. deL. 4 em ut famuli
4- — — — — — 4 — — — . — — E 8* —
a in u. nocert, b cet, quoniam res totama.
R pim Pluuix arcendæ adijcere non o8 A pluuia nocens uuderur dadn
4, Nos flumina arcamus„dngim,
ortari cubantes ſoledant. uocaui um. uide Gell ium& Nonium. aduoco, accerſo. Qu. Fr. 318b Chlb.
fro. Pof ſtquam. 110 a 2o eu
uriatis arceſsiuit in patmam..pro
nem, at quandolde Or. ijrb Cauendä un putetur. K. 16 a, Cum ab aramo axceſſedan ro Dom. u14 2, Cum P. Lentulus e. it in ſenatum, non uenirem’ Nt.iz . Att. 224 Interea narrat eadem Dæ- expectari. de Ora. ng a Acapiteql
unde omnia manantuidere. Top.ut
aſc, A capite arcel Fere. Oc. 4 5. cium capitis. pro Deio. 49 Kre pro Rab. 96 3, Deinde non inteligt
n ſummum apitis peticlun m
bue hoc iudicio arceßeret. prima forma cxemplat.Atria zadb inculcatus& refectus. 4 Archilochia Kün
4, 2. Atric.35
4
6. poeta ia nbis faciendis nobilii * andis homiadus preurm co Hora. in Poetica afte un
mauit lamdo 0. Hinc Biduli „ 8„ d eſt felle, zcerbitte,& n⸗ auocatric
b. MW„ ut Ariſtophani Archulo hoPnn—
em Lacer
r
mat! dde uanep 4 lesder IS. 5 d om 4. cd! ograho Baüha Tuſalh bie lard edita ſunt. 1u 3 2 K 3 . a llledi anceps piratarum. üihets Prine 14 liter pPræ i — ath xqua 28 1. 1105 5
un cäm 4 P iib uU 5 1n.755,Andg a4fl KOr tesl. 7n. fabricote an uoluptue, iſij ter„. da poſsit afcha. m loci cui e 2* 1 23 2 3. b. nitectar ft.z0. r andi ars ddiociil ence aut nonana ſinp AT„ 4 m¹ hitectufa,— in, A
— 2 † nt noneſtx. .“
rum ruſticum undig tectum am- dam mag gna ueſtimentisin intratzgu
125 A R
3
AR CHITECTVS,“. princeps architectãdi, machinator. de Nat. 15 b, Mali ediſiciij dominus glorians ſe architectum non habuiſſe. de Ora. 90 a, Philo architectus, qui Athenien fibus armamentarium fecit. Epi. 29 a, Si quis adhibere uo-
let non modò ur architectos, uerùm etiam ut fabros ad æ-
dificandam Remp. pro Mil. nz b, Qui cum architectis& de- cempedis uillas multorum hortosq; peragrauit. Att. 223 b, Torumbus bellus eſſe dieitur architectus. pro S. R. 40 b, Scio omnium architectm& machinatorum unũ eſſe Ehry ſogonum. Epi. 102 b, Cyrus architectus. At. 25 a, Vectius. de Cl. 175 a, Stoici ſunt archite cti penè uerborum. de Fin. 55 b, Epicurus inuétor ueritatis,& quafi architectus beatæ uirę. pro Clu. 29 b, Princeps& architectus alicuius ſceleris. pro Dom. 223 a, Architecti operum. ARCHON T E, id eſt, mperante. de Fat. 4 4 a. ARCITENE NS t. ſagittarius. In Arat.
à R 126
ris periculo non dubitaui prouidere, de D. 34 a. Concurſus grauis ſtellarum ardore micanris. de Som. 20 b, Solis ardo reterreri. de Fat. 147 a, Ignis eſt cauſa ardoris. de Di. u77 a, Si autem nubium conflictu ardor expreſſus ſe emiſerit, id eſſo fulmen. de Se. 88 a, Vua ueſtita pãpinis, nimios ſolis de- fendit ardores. I. C. us a, Omitto uiſas iam nocturno tem- Pore faces, ardoremq; cœli, fulminum iactus,&c. pro Cor. 65 a, Ille imperatorius ardor oculorum. de Di. 97 b, In Aeſo po ſæpe uidi tantum ardorem uultuum atq́; motuum, ut,
&c. pro Cæl. 43 b, Impetus animi, cupiditas uincendi, ar-
dor mentis ad gloriam. Ora. 206 b, Nec uerò hic unus erat ardor in nobis, ut hoc modo omnia diceremus. Br. 9i b, Re- preſsii impetum, ardoremd; reſtinxi. de Fini. 5 a4, Omnium cupiditatem ardore reſtincto. de Cl. 173 a, Ardor animi con
ſedit. de Or. 96 3,& Off. 10 a, Studium&ardor quidam a-
moris, ſine quo, c. 3
A R CT E); ſtrictè. de D. 01 a, Arctè complecti aliquem. de D. ARD VV§, a, unl. moleſtus Jlaborioſus, difcilis. i in Verr. 211 b,
93 a, Arctè& grauiter dörmire. de Fat. 146 b, Hæc arctius aſtringi ratio non poteſt. de In. 6]3 b, Arctius dormire. Para. ans a, Illud ramen arctè tenent, accurareꝗ; defendunt.
AR C†o PHYLA X, cis. urſaæ cuſtos. de Nat. 47 b,& in Ara- to, Arctophylax uulgò: qui dicitur eſſe Bootes„ndd quaſi temone adiunctam præ ſe quatit Arctum.
ARC TO S, urſæ ſignum. de Nat. 46 b, Circum Polum Mxre duæ feruntur: nunquam occidentes, altera Cynoſura, altera Helice. In Arat. 3⁵⁸ a, Arctos minor.
ARCTVRVS, n. de Nat. 47 b, Booti ſubter præcordia Hra uidetur Stella micans radijs, arKurus nomine claro.
ARCTAT VS;ta. pro R. P. 120 a, Nauis arerata.
ARCTVS, a, um. Orat. 218 b Nec tamen hæc ita ſunt arcta& aſtri cta, ut ea cum uelimus laxare. ‚nequeamus. dè Nat. 31 a,
Terra denſtor calorem continet arctius. de Somn. 126 b, Ar-
ctus ſomnus me complexus eſt. in Verr. 78 b, Arckiorib. la- queis teneri. Atti. 89 b, Vincula amoris arctiſsima. Offc.37 b,& 74 b, Cuius ſocietas arctiſsimum uinculum eſt ‚magis arbitrari,&cc.
AR CVLANVIW, uel Aculanmn uilla. Att. 252.
ARCVI. Alæ. parua arca, capſula. de Offi. 38 a, Dionyſius præ
mittebat de ſtipatoribus ſuis; qui perſcrutarentur arculas muliebres. Att. 27 a, Meus liber totum IſOcratis uuενονοενον & omneis eius diſcipulorum arculâs conſumpſit.
A RCVS ‚cuz. jaculandi inſtrumentum. de Senecęt. 34 b ‚Appi- us animum intentum tanquam arcum habebat. pro Seſt. 6a, Fuerat ille animus,&c. tan quam intentus arcus in me
unum. Arcus, Iris& Thaumantias poetis. de N. 69 b, Cur ar cus ſpecies non in deorum numero reponiturs eſt enim pul chra,& ob eam cauſam, quia ſpeciem habeat admirabilem, Thaumante dicitur effe nata.& ibid. Arcus ipſe ex nubibus Efficitur quodammodo coloratus.
ARDEAS, tis, ab Ardea urbe. de Natura deor. 68 b, In agro Ardeati.
ARD EN S, ris. ingammarus agrans. Att. 226 a, Matri arden- tes in eum literas ad me miſit. Or. 209 a, Niſi ards ad eum perueniret oratio. I. A. 192 a, Antonius ardens odio ueſtri.
de Or. 154 b, Græci ardentes his ſtudijs. pro S. R. 33 a Qui ar
Oppidum difücili aſcenſu atq; arduo. Ora. 203 b, Magnum opus& arduum. Or. 199 b. Magnũ opus omnino& arduũ Brute conamur, ſed nihil diffi cile amanti puto. de In. 58 a,
Hoc longi temporis,& magnæ arduæq́; cogitationis indi-
get. de In. 82 b,& de L. 163 b, Res arduæ& difficiles.
A RE ALreæ. locus ſine ædificioi in urbe, area: in rure, ager⸗ ap-
pellatur. Area tamen etiam ruri dicitur, ubi frumenta excu tiuntur. At. 54 a, Pontifices ſi religionem ſuſtulerint, aream
ulchraã habebimus. Par. 125 b, Aeſtimatores prata& areas quaſdam magni æſtimant,&c. I. V. 15 b, Vt neq; in ſegetib. neq; in areis, neq; in horreis orator poſſet fraudare Decu- manum. Qu. Pr. 310 a, A puero tuo ut diſceſsi, in aream tuã ueni. I. V. 155 a, Exoritur edictum, ne quis frumentum de a-
rea tolleret. Et Epi. 138 b, Nos iam ex areis tantum habebi-
mus, ut Valerium tuum uocare ſæpius audeamus.. At. 153 a, Area ſcelerum, id eſt, copia.
ARENAna. cötra Rul. 80 b, Arenà aliqu⸗ aut paludes emere. ARENARIAE, arum. arenæ fodinæ, pro Clu. 25 a, Arenariæ
quædam extra portam exquilinam..
AREOPAGITES, te. Areopagitæ ſehatores erant Athenis
& iudices cauſarum capitalium. I. A. 197 a, Si Lyfiades cita- tus iudex non reſpõderit, excuſeturq; Areopagites eſſe,&c. Off. 15 b, Solonis conſiliũ, quo primùm conſtituit Areopagi tas. pro Cor. 60 b, Vidi nonnullos noſtros ciues in numero iudicum atq; Areopagitarũ, certa tribu, certo numero. Epi- 20 a, Decretum illud Areopagitarũ, quem vesuν‿ατεεεμνι illi uocant. Att. 62 a, Ex quo intellectũ eſt, treis GPaoxæy iras totam Rempublicaã flocci non facere. At. 74 a, Non enim du bitabat Zeno, quin ab Areopagitis inuito Memmio impe-
trari non poſſet. Art. iu b, Præclari Areopagite. AREOPAGVS i. Martis uicus Athenis, ubi curia& forum
Areopagitarũ. de N. 40b, Athenienſiũ Rempublicã regi cõ
ſllio Areopagi. de Di. 91 b, Sophocles aſcendit in Areopagũ,
detulit rem: Areopagitæ comprehendi lubent eum, qui,&c. Olic. 15 b, Et Themiſtocles quidem nihil dixir, in quo ipſe Areoy pagũ adiuuerit. At. 74 a, Patro mecũ egit, ut peterem à ueſtro Areo pago, vrrοεα̈ιμστεονεαενι rollerét, quem Polychar- mo prætore feccrant. Attic. 9 a, Senatus α‿⁵νναρ⁵.
dens auaritia fertur,&c. Qu. Fr. 315 b,& de Fin. 57 b, Arden ARESCO ſcu. uiriditatem amitto. Parad. 234 b. Et de. In. 62
ti ſtudio facere aliquid. I. A. 179 a, Amore ardens, Kc.j. A. 193 b, Ardens& erectus ad libertatem recuperandam. ARD ENTE Rcupere aliquid. Tuſc. 217 a. ARD ENTIVS, aduerbium. Tuſc. 231 b. ARDE O, e. flagro, confſagro, deflagro. de Di. losb. Caput ar ſiſſe Seruio Tullio dormienti, quæ hiſtoria non prodidit? pro Do. 225 b, Domus ardebati in palatio, non fortuitò, ſed oblato incendio. Att. 34 b. Is ardet dolore& ira noſter Põ- peius. ‚de Ora. 125 b, Tu mihi non ſolum incendere iudices, ſed ipſe ardere uideris. In Verr. 234 b, Cum ſpumas ageret in ore, arderent oculi. At. 9⁰a, Cum arderet Syria bello. Ep. 46 a, Orbem terrarũ diſtributisi imperijs ardere bello. Ora. 200 a, Vna Gallia cõmuni non ardet incendio'. in Verr. 132 b, Verres ardebat amore illius hoſpitæ. pro Cal. 45 a, Nunc enim mihi animus ardet,& meũ cor cumularur ira, ex Cæ- cilio. I. P. 91 b, Ardere cupiditate alicuius rei. Atti. 269 a, Ar- deo ſtudio hiſtoriæ. Qu. F. 302 b, Noſtra antiqua manus bo norum ardet,& ſtudio noſtri atq; amore. Qu. Fr. 316 b, Res ardet inuidia. Atti. 138 b, Non angor, ſed ardeo dolore. pro Mil,. 109 a, Omnia tum in illum odia ciuium ardebant deſi- deria mei. de L. 78 b, Vidimus eos ardẽtes tum cupiditate, tum metu, tum conſcientia. de Einib. 67 a, Nunc demũ mi- hi animus ardet. Tuſc. 297 a, Nec ſcienter quid appetens ar deat deſiderio. de Fin. 14 7 a, 1s quum arderet Hodagaee dolo ribus, Mane quæſo, inquit,&c. ARDO R.,ru. fagrantia, calor. de Nat. 34 a Aſtra, quæ oriun- rur in ardore coœleſti, qui ærher uel cœlum nominatur. An- teq 192 b, Ne omnes ardore flammæ cõflagraretis, mei capi
a, Cit ò areſcit lachryma, pręſertim in alienis malis. ad Her. 16 a,Commiſerationem breuem eſſe oportet: nihil enim la-
chryma citius areſcit.
ARE TIVM, urbs. Epi. 261a, de N. 96 b.
ARETIN L,orum. pro Cec. 303 b. ARGENTARIA, argentariorũ munus. pro Cec. 287 a, M.
Fulcinius qni Romæ argentariam non ig nobilem fecit. in Verr. 269 a, Qui argentariam Rhegij maximã fecit. in Verr. 267 b ue nſas quem ille argentariam Lepti feciſſe dicit. Ppro Gec. Argentariam diſſoluere.
ARGENT ARIV S, rij. qui argentariam facit ‚rrapezita. pro
Cec. 288 a, Cuius rei putat iſte rationem reddi non pPoſſe,
udd ipſe: tabulas auerterit: ſe autem habere argenrarij ta- Pulas,„in quib. ſi ſibi expenſa pecunia lata ſit acceptaq; relata, &c. ad Her. 9 b„Quodargentario obtuleris expenſum, à ſo- cio eius rectè repetere poſsis. Octau. z31 a, Auguſti auus fuir
argentarius, adſtipulator pater. ARGENTEVS, ,um. de Pro. 69 b, Ita gentes ha ut pace u-
terentur, uim arganteam dederunt præclaro imperatori no ſtro. I. C. 102 a Aquila argentea.
ARGENTEVM dumen. Ep. 166 b.Lepidi. ARGENTVM, N. Argentum olxerau, in Piſon. Argentum cæ-
larum, Part. Quum eſſent triclinia ſtrata argentuma; expo ſitum in ædibus, 6 Verr. Quoniam argentum omne mulie- ri legatum eſt, non poteſt ei pecunia, quæ numerata domi relicta eſt, non eſſe legara, Topic. 222 b. Argentum plenũ ar- tis, Tuſc. q. lib. 5. Argentum ſignaretur, 13 fan Argenti ſcru-
* pulum

1*
——
———
ö“
, — —
—
——
——— ——
——————- — y⸗————————— ——— nn——-————— —————————
———— 8— ———————
—
—— ——
8 3 4 2—. — A* —————— 8.——————* C 8==
——— ———
— —
—
427 àaäàä] R pulum ullum eſſe in illa inſula, 4 ad Attic. Erat ea nauis ple na iuuentutis formoſiſsimę, plena argenti facti atque ſigna ti, multa cum ſtragula ueſte, 7. Verr.—
ARGILLA, la. terra tenax. I. P. 92 b, Hic homulus ex argilla & luto fictus. S
ARGILETVM, ti. oppidum. At. 196 a.
ARGILETANVS, a, um. Att. 10 a.
ARGINVSAE, ſarum. inſulæ. de Offica/ T.
ARGIVV S, a, um. Græcus. de Clar. 196 a, Argiuus orator. de Nat. 17 b.& Tuſc. lib. i. Argiui delecti uiri.
AR G O,nauis Argonautarum in Arat. Sic conuerſa uetus ſu- per æthera uertitur Argo. ad Her. 12 b. Nauis, næ nunc no-
minatur nomine Argo, qua uecti Argiui delecti uiri, pete- bant illam pellem inauratam arietis,&c.
ARGOI.ICVS, ca, cum. In Ar. Argolica nauis. de Di. 2 ½1 b.
ARGONAVTA 1*. de Or. 99 a, Nauis Argonautarum. G& de Nat. 43 b, Afgonautis& naui eèorum.
APrOE A0o S.Lege Ignauus.
ARGVMENTATIO, oniz. ratio, argumentum, inuenti ar tificioſa expolitio. Par. 233 b, Argumentationem quærere ui
deris, quæ eſt argumenti explicatio. de In. 56 b, Argumenta tio nomine uno res duas ſignificat, ideo quid& inuentum aliquam in rem pro babile aut neceſſarium, argumentatio uocatur,& eius inuenti artiſicioſa expolitio. de Orat. 122 b, Loci ex quib. omnis argumentatio ad omnem diſputatio- nem inuenitur. de In. 5 b, Argu mẽtatio eſt inuentum ex a- liquo genere, rem aliquam aut probabiliter o ſtendens, aut neceſſariè demonſtrans. pro S. R. z1 a, Eriã ne in tam Perſpi- cuis rebus argumentatio quærenda, aut coniectura capien da eſtède Ein. 126 b, Peripatetici multa non mo dò probabili argumentatione, ſed etiam neceſſaria mathem aticorum ra
tione concluſerunt. ad Heren. 6 b, Argumentationes, quas
Græci m ααινεννμᷣß appellant. de Inuen. 83 b, Si extremũ con
cedetur, concludenda eſt argumentatio. ARGVMENTO R/Aru. argumentis oſtendo uel probo, àr gumentis uel coniecturis proſequor. de Nat. 6 a, Rem mi- nimè dubiam argumentando dubiã facis. de Na. 61 b, Neq, ego in cauſis, ſi quid eſt euidés, argumẽtari ſoleo. I. V.132 b,
Quid porrò argumenter, qua de re dubitare nemo poſſit.
pro Cl. 31 a, Atq; ego illanon argumentabor, quæ ſunt gra- uia uehementer, eum corrupiſſe, qui,&c. pro Do. 217 b, Cũ etiam es argumentatus amoris hoc eſſe ſignum, cum nomi nib. tantum uteretur, neq; ſcriberet Proconſul. Tribun, ple bis. de Cl. 190 b, Cum eſſem argumentatus quantũ res fe- rebat, hoc ipſum etiam poſui pro argumento, quod ille cũ indicia mortis ſuæ ſe comperiſſe manifeſtò diceret, tam ſo- lutè egiſſet, tam leniter,&c. de In. 78 b, Argumentari de uo- luntate alicuius: id eſt, argumentis uel argumentãdo oſts- dere. de Fin. 90 a, Argumentari de aliqua re: de Fin.§5 a, Sed & argumentãdum& accuratè diſſerendum,& rationib. cõ- quiſitis de ueluptate& dolore diſputandum. Att. 44 a, Tu quidem ſedulò argumentaris quid ſit ſperandum. In Verr. 106 b, Nõnne argumentamur ud iſta pecunia peruen crit? ad Her. 8 a, Et præterea ſi cæteri falſi ſoleant eſſe, argumen- tabimur hunc eſſe uerum. pro Mil. uo a, Sed quid ego argu- mentorèquid plura diſputotad Heren. 35 a, Quare ſi teſtem, præterquam quid ſciat, aut audierit, argumentari& conie- ctura proſequi parieris, ius accuſatoris cum iuris teſtimo- nijs commiſcebis.
*
ARGVMENTVMLH indiciũ, quaſt rei nota, periocha. To-
pi. 221 b, Argumentunn eſt ratio rei dubię faciens fidem. Par. 230 a, Argumentum eſtprobabile inuentum ad faciendam fidem. Aca. 8 3, Arguméti concluſio, quę eſt, Græcè a*νοενεέο, ita-definitur, ratio quæ ex rebus perceptis ad id quod non
percipiebatur, adducit. de Nat. 61 b, Multis& grauibus ar- gumentis deos eſſe doces.& ibidem: Affers omnia argumè-
ta, cur dij fint. Acade. 45 a, Poèſt argumentis& quaſi rerum notis utebantur ad probandum. In Verr. 69 b, Quę res per-
tenui nobis argumento iudicioq́; patefacta eſt. In Verr. n:.2 a, Atq; ut intelligatis,&c. certiſsimum accipite argumentũ.
In Verr. 145 b, Si argumento eſt Mamertinos dediſſe,&c.
quia ſit argumento graris conſtare naui, quia,&c. Epiſto. 32
b, Quod egomet multis iam argumentis antea iudicaram.
Tuſ.167 a, Hoc premendũ etiam atꝗ; etiã eſt argumentum.
Tuſc. 193 a, Stoici qui breuiter aſtringere ſolent argumenta. de Orat. 92 a, Ea Menedemus exemplis magis, quàm argu- mentis conabatur refellere. de Diu. 114 a, Argumentis& ra- tionibus oportet quare quicq; ita ſit docere, non euenris.
de Orat. 123 b, Ex coniunctis argumenta ducere. pro Cæ. 31
b,& 42 a, Argumentis agemus,& ſignis omni luce clariori- bus crimina refellemus. pro Qu. R. 52 a, Eſt hoc primum,& ex conditione iuris,& ex conſuetudine cautionis grauiſsi- mum& firmiſsimum argumentum. pro Cæl. 39 2, Quis nõ Poſsit iſti ætati quàm uelit petulanter etiam, ſi ſine ulla ſu-
——ʒ———
8
ARGVS,gi. homo, ſeu potius monſtrum centum oculis(ut in fabulis eſt)præditum, de N. 70 b, Mercurius, qui Argum di-
A
ſpicione, at non fine argumtro inaledicerefI. A.168 4, Quod
aurem,&cc. id magno argumento ſit, me in utroque fuiſſe
moderatum. de Natur. 105 a, Quod ne dubitare poſsimus, maximo eſt argumento, quod nuper co ntigit,&c. pro S. R. 30 b, Hoc mihi maximo argumento ad huius innocentiam poterat eſſe. Offic.31a, Idq́; hoc argumento confirmari po- teſt, quod,&c. pro Quin. 7 a, Satis eſt argumenti, nihil eſſe debitũ Næuio. Off. 50 b, Tabulæ uerò nouæ ꝗqd habét argu mentieniſi ut tu fundum habeas, ego non habeam pecunià? de Cl. 103 a, Excogitare argumenta firma ad probandum. pro Cæl. 52 a, Scire uelim quid habeat argumenti iſta ma- numiſsio. I. C. uz b, Certiſsima argumenta atq; indicia ſcele ris. de Or. 128 b, Argumentum ſimulatꝗq; poſitum eſt arripi- tur.& ibid. Argumentum ratio ipſa confirmat,&c. Par. 16 a, Dilatare argumentum. pro R. P. 128 a, Omnia ab his num morum argumenta nota ſunt. de L. 171 b, Argumentis do- cere aliquid. At. 7 b, Nullam à me epiſtolam adte ſino abſ- que argumento ac ſententia uenire. Att. 167 a,Seruius mihi dabit argumentum ad te epiſtolæ. Ep. 265 b. Scribis ad me, ut mihi naſcatur epiſtolæ argumentũ. At. 140 b, Argumen- tum ad ſcribendum mihi iam dceſt. Atti 4 4 b. Hoc neſcio quid nullo argumento propoſito ſcribere inſtitui. At. 213 b, Quid enim aliud argumẽtũ epiſtole noſtræ niſi collatio fu
4
di expectandum tempus maturius. de D. li. 2, Statim initi . 0 3„ 4.„ 5 librorum Ciceronis argumenta. Qu. Fra. 317 b, Te v 1h.⁵ ſcribendi egregiam habere uideo.& 313 a, Nam res ipſa& is dies quo tu es profectus, nihil mihi ad ſcribendum argumẽ
ti ſanè dabat.& ibi. b, Nec tamen habuiſſem ſcribendi nũc
quidem ullum argumentũ niſi tuas accepiſſem At. 163 b, E- geo argumento epiſtolarum. de Ar. 245 a, Cuius concionis primum uniuerſum argumentum, ſententiãd, audite. At. 131 b, Et ſi nũc quidem quod ſcriberem nihil erat. At. 131 b, Nec nouam iam reperio ſcribendi ullam ſententiam.& 204 a, Si de epiſtola certiorem me feceris, dederis mihi quod ad te ſcribam: Argumentum comica fabula ſine tragica. de In. 4
a, Argumentum eſt ficta res, quæ tamen fieri potuit. de Na.
12 b, Tragici poetæ cum explicare argument exitum non
poſſunt, confugiunt ad deos⸗ Epi. 67 b, Si uno in argumen- to unaq; in perſona mens tota uerſabitur. Argumenta pro ſignis& emblematis. I. V. 220 a, Ex ebore diligentiſs imè perfecta argumenta erant in ualuis.
ARGVO, accuſo, inſimulo. I. V. 63 b, Pericles autor iniuriæ illius fuiſſe arguebatur. ad Her. 15 a, Vt ſi quis quem arguat hominem occidiſſe, Gec. I. A. 167 b, Tantum dico te gaudere, feciſſe non arguo. pro S. R. 24 b, Occidiſſe patrẽ Sex. Roſci- us arguitur. de Fi. 55 b, Is filium, Macedonium legatis accu- ſantibus, quòd pecunias prætorem in prouincia cepiſſe ar- guerẽét, cauſam apud ſe dicere iuſsit. I. V. u3 b, Amplius H-S. decies accepiſſe te arguo contra leges. Par. r9 b, Quod non licet, id hoc uno tenetur, ſi arguitur non licere. de Fin. 73 b, Quos niſi arguimus, uera laus deſerenda eſt. pro Cec. 285 a, Non dubitauit idipſum quod arguitur confiteri. pro S. R. 31 a, Multa ſunt falſa Iudices, quæ tamen argui ſuſpicios poſſunt. pro S. R. 32 a, De quib: cum uerbo arguit, uerbo ſa- tis eſt negare.& 38 b, Seruos ipſos neq; arguo, neq; purgo. pro Rab. 96 b, An'nõ intelligis quales uiros mortuos ſum- mi ſceleris arguas? pro Cal.3⸗ b, Arguere aliquem alicuius
facino ris. I. V. 24 4 b, Nunc non modò te hoc crimine nõ ar- guo, ſed ne illa quidem communi uituperatione reprehen-
do. de In. 66 b, Negare oportebit de uira eius& morib. quę ri, ſed de eo crimine, quo de arguatur. ad Her. i4 a, Hoc ta-
metſt rei arguendæ cauſa poteſt ſine malicia dici, ramẽ,&ec.
ad Here. 22 b, Vt ſi accuſator dixerit, ab reo hominẽ ueneno necatum,& hæreditatis cauſa factum arguerit.
citur interemiſſe.
ARGVTE pro Ce. 41 b, Si mihi acutè arguteq; reſponderit. b
de Cl. 195 a, Breuiter arguteq́; incluſo aduerſario laxare iu-
dicum animos. de Or. u0 a,& Acad. 40 a, De rebus diifficili- mis argutiſsimè diſputare. de Cl. 169 a, Acutè arguteq́; cõi] cere aliquid. Or. 20 5½ b, Callidè arguteò; dicere.
ARGVTIAE, arum. acumen, elegantia. de Clar. 79 b, Huius
orationes multũ argutiarum& urbanitatis habebant. Or. 296 b, Argutiæ& acumen Hyperidis. Or. z02 a, Nulla molli tia ceruicum, nullæ argutiæ digitorum. de Am. 104 b, Sed ni hil eſt, quod illi non perſequantur ſuis argutijs.ſ
ARGVTVLVS, a, um. At. 20 8 b, Perfeci ſanè argutulos libros ad Varronem.
ARGVTVS,, um.habens aliquid argutiarum, celeriter mo- bilis, acutus, acer, elegãs. de Or. 32 a, Ex ambiguo dicta uel Argutiſsima putantur, I.P. 94 b, Poema facitita feſtiuũ, cõ-
ceinnum
128
jt?Arti, 240 a, At inquies Slasa aiο aliquod:non r cuſo id quidem, ſed& componendum argumentum eſt,& ſcriben-

AN
Inal argum⸗ Aedic
entum umalatg po um raxio ipſa cos, um
con dioi um. pro R. P. 121 frmar At. d.
ola rgumentä. At.
nihi iam dceſt. Arti.
* 4
us marurius, de D.lia, Statim un rgumenta.. Fra.;** adere uideo.& tus, nihil mihi ad ſcridendu N ec tamen habuiſſem ſcr entü nifi tuas accepiſſem 3 1 e. 1
1 um. de Ar.245 1,Cuius cciöan Fumentum ſententiäg audite en
3 1* 1 rod ſeriberem ni eriderem nihil erꝛt. At. nihNe
im uäuni idendinir
ridendi allam ſemtemtiam. Aaai me fectris, dederu mihi quod aiu acomica fabula Rne tragica. delh,
ta res, quxæ tamen fieripotuit.de N,
um explicare argument ertumnn
d⁴ deos. Epi. 67 b, uno inaxguma. hens tota uerfabitur. Argumentay LV z20 a, Exebore dlligentämm, rranet in ualuis. 3
mulo. I. V. 6 3 b, Pericles antorisiune r. ad Hers a, Vrfi quis quemargu
c. I. A. 6 b, Tantum dicotegaudem, §.R. 24 b, Occidiſſe patrè der. kolc-
„L Hhum, Macedonium legats acd.
au prxtorem in prouincis cepiſſer.·
dicere iuſsit. I.V.nzb AmphusH. uo contra leges. Par uo b Godtat
ur, f arguitur non licere dein 35 Wcra laus deſcrenda eſt pro Cecalin
um quod arguitur confteri. pro?N.
ludices, quæ tamen asgul liha 4 0„ De quib. cum uerbo asuuene 1 Seruos ipſos neq; arguo, nech 19 es uiros mortuos ſuf- uem alicuu 0 Cxl.z b, Arguere aIguem lan Lanc non mod tehocchmmne eire.„rohe n commun! uituperatione tep. 4 portedit de uita eim aemas d 405 ur. ad Her. 14 H0 0 dearguaturd e„ 490 1 Rcia dichtame uſa poteſtfine mahcuacae aror dixerit, ab Fe uſator d. dumangent. tis caula tactut aiuluui
ntelligis qual
ouus mo
N. 7°
6 8*
b Mercurius dul-
M. 5 ,0r. ¹0 men Hxperidis,n Se amat
Arzbk.
ohomine ueneig
nſtrum centum oohhe,
129 A R
cinnum, elegans, ut nihil fieri poſsit argutius. de Cl, 70 a,
Quis in ſententijs argurtiorèin docendo ediſſerendoq́; ſub- tiliorede Opt. 243 a, Sententiæ delectandi quaſi argutæ. de Di. n4 a, Gallinaceũ fel, ſunt enim qui uel argutiſsima hæc exta eſſe dicunt de L. 161 a, Oculi nimis arguti, quemadmo dum animo affecti ſimus, loquũtur. de Or. 16 3 b, Manus mi
nus arguta digitis ſubſequens, uerba nõ exprimens. Att. 94Hf
b. Literæ quàm argutiſsimæ. Epi. un b, Vereor ne tibi argu- ta nimium hæc ſedulitas uideatur.“ ARIDVS, a, um. exiccatus, tenuis. de D. u15 a, Puleium aridum floreſcere dicitur ipſo brumali die. de Fa. 141 b, Exiccarus atq; aridus.)(Pituitoſus,& quaſi redundans. I. P. i00 b, Fo lia arida. pro S. R. 30 b, In ruſticis moribus, in uictu arido, in hac horrida incultaq́; uira. de Or. 123 a, Genus ſermonis exi le, aridum, cõciſum, minutũ.)(Liquidum, fuſum, profluẽs, pro Qu. 77 b, Vira horrida atq; arida mihi cordi eſt. ARIES,. animal notum, ſignum cœleſte,& bellica machina ad euertendos muros. de N. 48 a, Exin contortis aries cum cornib. hæret. Or. 212 b, Auratus aries Colchorum.& de D. 89 b, ad Her. iz a, Pellis inaurata arietis. Offic. 8 a, Quamuis murum aries percuſſferit. ARIETIN VS, a, um. ad Her. 22 b, Teſticuli arietini. ARIETO, us. cornibus impeto. de Diu. 89 b, Deinde eius ger manum cornibus connitier in me arietare. Accij poetæ. ARIMINVM ni. urbs. Qu. Pr. 315 a, Epiſtola ex Arimino da- ta. I. V. 83 b.
ARIMINENSES. I.V. 33 b, pro Cec.04 b.
ARIOLATIO, onus. diuinationis genus. de Di. 94 b, Super-
ſtitioſæ ariolationes. Accij.
ARIOL O R. aru. de Di. 10% a, Nec eos, qui quęſtus cauſa ario lantur, agnoſco. At. 125 a, eoòotaiſu igitur noſter Attice, nõ ariolans ut illa, cui nemo credidit, ſed conie ctura proſpici- ens iam iamꝗ; maioraꝗ.
ARIOLVS, L. de Nat. 12 b, Aruſpices, augures, arioli, uates,
coniectores,&c. de D. 30 b, Ariolorum& uatum furibun- dæ prædictiones. ad Heren. 39 b, Iſte qui diuitias ſuas ia- ctat, ſicut Gallus è Phrygia, aut ariolus quiſpiam,&c.
ARIO N. Tuſc. 189 b, Eijce te de naui, præſtò eſt qui excipiat
delphinus, ut Arionem Methymnæum.
ARISTA, ſtæ. quæ ut acus tenuis è grani gluma eminet. de
Sen, 88 a, Viriditas herbeſcens cum uaginis emerſerit, fun
dit frugem ſpicæ ordine ſtructam,& contra auium minorũ morſum munitur uallo ariſtarum.
ARIS TAEV S, ſtæi. de N. 58 b, Quid Ariſtæus? qui oliuæ in-
uentor dicitur, Apollinis filius. I.V. 30 a. Ariſteus Liberi fi- lius, olei inuenror. ARISTARCHVS, chi. L. Criticus. J. P. 95 a Quoniam te nõ Ariſtarchum, ſed Phalarim grammaticũ habemus, qui non notam apponas ad malum uerſum, ſed pocram armis pro- ſequare. At. 9 a, Orationes quarum tu Ariſtarchus es. Id eſt, iudex, cenſor. Ep. lib.; a, Ariſtarchus Homeriuerſus eſſe ne- gabar, quos non probabrt. ARIS TID ES, da. pro Seſt. 27 a.& de Off. 69 b. Ariſtides, q ui unus omnium iuſtiſsimus tuiſſe traditur. ARISTIPPVS. paſsim uoluptatis defenſor. ARISTIPPEV S,, um. de Fin. 68 a, IIlud Ariſtippeum,&c. ARISTOCRATIHA, uæ. optimatum Reſpublica. Atti. 9 a, Totum hunc locũ, quem in ariſtocratia ego uariè meis ora rionibus ſoleo pingere, de ffamma, de ferro,&c. ualde gra- uiter pertexuit. 3
ARISTO GITON4. Tuſculan, 17 4 a, Harmodias& A-
riogitonn.
ARISTOLOCHIA, chia. herba. de Di. 83 b, Quid ariſtolo chia ad morſus ſerpentum poſsit, quæ nomen ex inuento- re reperit, rem ipſam inuentorex ſomnio. de Di. 118 a, Scam moneam Ariſtolochiamq́; radicem.
ARISTONEVS, zum. ab Ariſtone philoſopho. de Fi. 1ih a,
In Ariſtonea uitia incidemus. ARISTO PHANE S, n. facetiſsimus poeta ueteris comoœ- diæ, de Leg. 177 a.
ARISTOFHANEVS,, um. Or. 215 b. Ita factus eſt anap 2
ſKus is, qui ariſtophaneus nominatur. ARISTOTEI. ES,lw. Ariſtoteles Alexãdro doctor accitus, 3 de Or. Ariſtoteles Iſocrari aduerſatus infenſiſsimè, de Or. Ariſtoteles ait omnes ingenioſos melancholicos eſſe, Tuſc.
q. lib. i. Ariſtoteles optimus author, Orat. Ariſtoteles quin- tam quandam naruram, præter quatuor elementa„ cenſet eſſe,?è qua ſit mens, Tuſc. qu. lib. i. nempe æthera. Ariſtoteles eos qui ualetudinis uitio furerent,& melancholici diceren tur, cenſebar aliquid habere in animis preſagiens atq́; diui
num, Diuin. li. i. Ariſtoteles Iſocratis æmulatione, totam pe nè formam diſciplinæ ſuæ commutauit, 3 de Or. Rerum co- gnitionem cum orationis exercitatione coniunxit, de Or. Ariſtoteles uirturis uſum cũ uitæ perfectæ proſperitare cõ-
1 A R 139 iunxit, de Fin. lib. 2. Ariſtoteles, cũ motus eſſet Iſocratis rhe- toris gloria, dicere etiam cœpit, adoleſcentes docere,& pru dentiam cum eloquentia iungere, Tuſc. q. li.. Ariſtoteles ar tem dicendi deſpiciebat, z de Or. Ariſtoteles& Theophra- ſtus cum philoſophia etiam dicendi precepra coniunxerüt, Diu. li. 2. Ariſtoteles& Theophraſtus cum academia uetere
re congruente, genere docendi paulùm differétes, i de Leg. Flumen orationis aureum fundens Ariſtoreles, 4 Acad. Arl- ſtoteles in theſi adoleſcentes exercuit, Or. Ariſtot. philo ſo- phis ipfis ignotus, Top. Ariſtoteles illuſtrauit omnẽ hũc ci- uilè in diſputando locum, 3 de Legib. Ariſtoteles artem Rhe toricam plurimum iuuir, ide Inu. 11. Ariſtoteles Iſocratem
iĩpſum orationis ornatu laceſsiuit, Orat. Ariſtoteles primus ſpecies ſeu ideas labefactauit, Acad. q. ed. 2. lib. i. Ariſtoteles,
magiſter Ariſtoxeni, Tuſc. q. lib. i. Ariſtot. Peripateticorum princeps, excepto Platone, de Fin. lib.. Ariſtoteles perſecu- tus eſt animantium omnium ortus, uictus, figuras, de Fini.
lib. 5. Ariſtoteles ingenij abundantia preſtitit, Acad. qu. ed. 2. lib. 1. Ariſtoteles Iongè omnibus(Platonem ſemper exci-
pio) præſtans& ingenio& diligentia, Tuſc. q. lib. i. Ariſto- teles utriuſq;, partis Dialecticæ princeps, Top. Ariſtoteles pæana ut oprimum probat, à quo diſſentio, Ora. 218 b. Ari- ſtoteles quæ in gruibus animaduerterit, ꝛ de Nat. d. 94. Ari ſtoteles cœlum diuerſum à quatuor elementis ratus eſt, A- cad. q. ed. z2. lib. i. Ariſtoteles is, quem maximè admiror, pro- poſuit quoſdam locos, ex quibus omnis argumentatio in- ueniretur, de Orat, 122.& 123.&*§§ b. Ariſtoreles ſenſit mun- dum nunquam eſſe ortum, Aca. q. ed. i. li. i. Ariſtot. in philo ſophià propè ſingularis, Acad. qu. ed. i. lib. 2. Ariſtoteles Rhe
toricæ plurima ornamenta atq; adiuméẽta ſubminiſtrauir, 1 de Inuent. Ariſtoteles Stagirites,& Xenocrates Chalcedo-
nius præſtantiſsimo ſtudio atque doctrina, Acade. q. ed. 2. lib. i. Ariſtoteles diſſerendi plurima præcepta tradidit, Ora. Ariſtoteles acie mentis omnium rerum uim naturas q́; uide rat, 2 de Or. Ariſtoteles ſingulari uir ingenio,& penè diui- no, Diuinat. lib. i. Ariſtoteles uir ſummo ingenio, ſcientię co pia, Tuſc. qu. lib. i. Ariſtoteles& Theophraſtus excellentes uiri, cùm ſubtilitate, tum copia, Diuin. lib. 2. Ariſtoteles ani- mum ireεα u uocat nouo nomine, quaſi quandam con- tinuaràm motionem& perennem, Tuſc. qu. lib. i. Ariſtote- les uſus eſt conſuetudine de omnibus rebus in contrarias partes diſſerendi, Tuſc. qu. lib. 2. Ariſtoteles in ſingulis eo- rum librorum, quos Sorteinss uocat, proœmijs uſus, 4 ad
Attic. Ariſtoteles uult in oratione non uerſum, ſed numerũ
eſſe, Orat. Ariſtotelis condiſcipulus Xenocrares, de Natura deorum 1. 25. Ariſtotelis diſcipulus Alexander, 1z ad Attic A- riſtotelis dicendi copia& ſuauitas incredibilis, Top. Ariſto telis dictum de Iſocrate, 3 de Orat. Sedecula quam ſub Ari- ſtotelis imagine habes, 4 ad Attic. Ariſtorelis laus, 2 de In- uent. 1 de Orator. Ariſtotelis laus in eo quod ſcripfit de mo tu aſtrorum, de Natura deõrum 2, Ariſtotelis libri Rhetori- ci, 2 de Orat. Ariſtorelis loci communes, ibidem. Ariſtotelis magiſter Plato, de Natur. deor. i. Sriſtorelis ratio dialogo-
tum ſcribendorum, iz ad Atric. Ariſtotelis uaria de Dei dif-
finitione ſententia ex tertio de Philoſophia libro repetita, de Nat. deor. i. Sententiæ& opiniones Ariſtotelis, Acad. 44. b. Ariſtotelis Topica, Top. Abſurdũ eſſe Ariſtoteli uidetur in ea parte quæ ſit ad gignenda animalia aptiſsima, animal gigni nullum putare, de Nat. deo. 2. Aut ipſum Ariſtorelem, quo profectò nihil eſt acutius, nihil politius, Acad. q. ed. i. li bro 2. Ariſtotelem non deterruit à ſcribendo Platonis am- plitudo, Or. Ab Ariſtotele de fingulis rebus in utranq; partẽ dicendi exercitatio eſt inſtituta, de Fin. lib. 5. Qui erant cum Ariſtot. Peripatetici dicti ſunt, Aca. q. ed. 2. li. i. Eodemꝗ́, mo do de Ariſtotele& Iſocrate iudico, quorum uterq ſuo ſtu- diο delectatus, contemp ſir alterum, Offi. iz. Quis omnium doctioriquis acutior? quis in rebus uel inueniendis uel iu- dicandis acrior Ariſtotele? Orat. 213 b, Ariſtotele nemo ner- uoſior in ſcribendo, Brur.
ARISTOTELIV S, 3, um. de Or. 149 b, Vobis hæc Carnea- dia, aut illa Ariſtotelia uis comprehendenda eſt. ibid. 150 a.
ARITIA, æ. oppidum. in Rul, d5 b. ARITINVS, a, um. I. A. 186 a.
ARITHME TICAorum. ars numerorũ. Att. 227 b, Veſtorius homo remotus à dialecticis, in arithmeticis ſatis exercita-
tus, hominem pecuniæ deditum notat. Par. 236 b. ARMA,orum. ferrum, ferramenta, telum. Arma alia ad tegen- dum, alia ad nocendum, pro Cecin. Arma, membra militis,
Tuſc. q. lib.2. Arma iudiciorum& legum, de Aruſp. reſp. Par
ua ſunt foris arma, niſi eſt conſilium domi, Offic. 107. Ce- dant arma togæ, concedat laurea linguæ, Offi. i. Arma ſene-
ctutis, artes exercitationesq́; uirturũ, de Sene. Arma ac tela
pro bello, 3 de Or. Armúm, pro armorũ, Or. Armorum exi- tus ſemper incerti:nunc uerò in alterã partem magis timen
3 di,z ad

—
——
— h
————-———
131 A R di,⸗ ad Attic. Armorum officina, in morum iſta& uictoriæ ſunt facta, n faciendis præeſſe, in Piſo. Arma abijcere, 10 a 3
alicuius ſe conferre, 2 Philip. Ad arma ijt ciuitas, Fam. Cæ
lij.z in Verr. Ad arma rem ſpectare, i4 Ea Pdenl r pendere. O fides, quæ poteſt eſſe maior ides, quàm frauda re creditores?domo profugeres propter æs alienum uentre ad arma?“ Philip. Cùm ex Senatuſconſulto Conſules ad ar ma uocauiſfſent, pro Rabirio 94 b. Capere ar pro ſalute communi, pro C. Rabi. Contra armauerbis bellum gerers, 12 Fam. Tum contra te dedit arma hic ordo conſulibus, in Ant. 170 b. Dare arma alicui, ut cum bene armato pugnet, At. lib. 7. Inſpicere arma militis, ut probemus armatum, pro Cec. Silẽt leges inter arma, pro Mil. Ille arma miſit, cornua, tubas, falces, pro Sylla 170 b. Portare arma, pro Seſt. 10 b. Id eſt, eſſe cum telo. Sumere arma ciuilia, 2 Tuſc. Arma ſumere
piſo. ubi arma fiunt. Ar on Cæſaris, 6 Fa Armis
imparat ſemper arma, improbos, uel t 3 ſte certare, non uenenis, Oft. 3. tio omnia facienda, ne armis de ſcedere ab armis, 8 Philip. Armis diſcepta- 1, 8 ad Atti. Armis omnium felicior toga tua, 12 Fam. Caſsij. In armis eſſe, pro Lig. Armis infeſtus& inimicus 10 Phil Armis conditione
8 atione abiectis, aut uictoria detractis. 6
poſitis, aut defatigatio: eria det . Fam. Armis ſuis me texit, Fam. Armis& caſtris tentata res
te eſt, Of. 2. Armis prudentiæ cauſas tueri atq; defendere, de
uib. uel tectus ipſe eſſe poſsis, uel prouocare e ulciſci laceſsitusei de Orat. Armis cum ho- Decertare armis, At. li. 7. Sen-
——
10 ad Att. Ad arma
14 Fam. i. id eſt, bellũ im
4
.. 3—„ um, Tuſ. q. lib. i. Quid tam neceſfariũ, quàm tenere
cernatur, ad Atti. 105 b. Di-
Or. Si nudus es, da iugulũ: ſin tectus Vulcanijs armis, id eſt,
fortitudine, reſiſte, 2 Tuſc. W ARMAMENTARIVM, rjj. nauale, locus ubi armamèta, ar mad; ſeruantur. pro Rab. 94 a, Ex ædificijs armamétarijs d; ublicis arma populo Romano C. Mario cõſule diſtribuen te dantur. de Or. 90 a, Philo architectus, qui Athenièſib. ar- mamentarium fecit. de Ar. 251 a, Arymamentarium telluris. ARMAMENT Atorum omnis generis inſtrumenta, ut na-
uis, plauſtri, belli. In Arat. Omnia cautè Armamenta locans
tutò labére per undas. ARMARIVM,rj. in quo ueſtes, ſtragulæ,& alia profana ſer- uantur. In Anton. 205 b, Minus clarüũ putauit fore quod de armario, quàm quod de ſacrario eſſet ablatunmi. pro Clu.§5 b, Cùm eſſet in ædibus armarium, in quo ſeiret eſſenummo rum aliquãtum, ipſe armarij fundum execuit,&cc. pro Cel. 4 ‧ a, Aurum ex armario tuo promere auſa es. ARMATVR A ræ. armandi genus& forma. At. 87 a, Deiota- rus habet cohortes quadringentarias noſtra armatura. I. A. 227 a, Noſtri ſunt equites, noſtra leuis armatura. de Cl. 77 a, Equites, pedites, leuis armatura. Epi. 9ↄ5 a, Armatura uaria peditatus& equitatus in aliqua pugna. ad Her. 34 a, Nec tã facilè ex Italia armatura tranſalpina depulſa eſt. de D. ud? a, Sed hocfuerit nobis tanquam leuis armaturæ prima exzcur
fio, nunc cominus agamus. Epi. 142 a, Contra equitem Par-
thum negant ullam armaturam meliorem inueniri.
ARMATVS, 4,um. pro Cec. 296 b, Armatos eos uerè poſſu- mus appellare, qui ſcutis telisq́; parati ornatiq́ ſunt.& ibi. Sed perinde ualebit quaſi armatiimi fuerint. pro D. 241 b, Eterat incredibili armatus audAcia. I. A. 213 b, At uerò para ci, armati animis iam eſſe debemus. contra Rul. 8 3 b, Vrbs i- pſa natura acloco ſuccincta portubus, armata muris.
ARMENIA,æ. regio.
ARMENIV S,, um. At. 26 b, pro Pomp. 8a.
ARMENTVM, t. maiorum beſtiarum grex. At. 196 a, Pecu- des, quæ depulſæ ſui generis ſequuntur greges, ut bos, armẽ ta,&c. Item: Antonius cædit greges armentorum, reliquiq́; pecoris, quo dcunq; nactus eſt.
ARM IGER, ri qui arma domini ſui gerit. pro Do. 215 b, Ser- gius armiger Catilinæ, ſtipator tui corporis, ſignifer ſedi- tionis. Ep. lib. 7. Quòd hęc pennigero non armigero in cor pore tela exerceantur.
ARMII.L AE. miliraria ornamenta è læuo brachio penden tia. de Rep. lib. 4. autore Priſciano, Armillæ, quæ brachialia uocantur.
ARMIPOTENS, tt. Antequam. 196 b, Tritonia armipo- tens,&c.—
ARM O,.)(Nudo. Att. 119 b, Arma, quæ ad me miſſuri era- tis, ijs cẽſeo armetis milites, quos uobiſcũ habetis. pro Mil. 114 b, Si Capitolinæ cohortes cötra Milonis impetũ arma- tæ ſunt. pro Pla. 277 b, Egétes in locupletes armabãtur. Ep. 35 b, Qud te ad omnia ſummũ atq; excellès ingeniũ arma- uie P Nlilao. b, Temeritaté cöcitate multitudins autorita elen aunmtedrs Le 291 a, Multitudiné hominũ co-
lere.& 285 a, Conuocare& armare homi nes. pro Cl. 59 a, Armare accuſatorèé omnib. rebus. pro Do. eeefbeaten Peireenenereengrecene dare em d alium religione armare,
b A RNR 132 ARO, as. aratro perſtringo. contra Rul. 78 b, Ager, qui arari aut coli poſsit, non qui aratus aut cultus ſit. de. 83 a, Len tiſcus, Ter fruges fundens, tria tempora monſtrat arandi. de Diuin. ud b, Terram arare,& ſulcum altius imprimere. de Or. 120 b, Ager non ſemel aratus, ſed nouatus& itera- tus, quo melio res fœtus poſsit g grandiores edere. I V. 172 a, Fieri non poterat ut plus quàm decem medimna ex iuge- re ararent.. ARPINV M, ni. opp. Att. 27 b. ARPINA S, b. contra Rul. 88 a, Meus paternus fundus Arpi- nas.& Att. 249 b, In quo flexus eſt ad iter Arpinas. AR PL orum. opp. Att. 136 b. 1. ARREFP O,p. I. V. 183 b, Senſim& moderatè arrepere ad ami
citiam alicuius. G ARREPTITIVS,, um. repritius. Sal. in Cice. 270 b. Abar- repo, ſiue adrepo, id eſt, irrepo,& latentef ſubeo, ſi uera le- ctio eſt. nam hic locus uaris legitur. L. Reptitius. ARRID EO, des. placeo, rideo, applaudo.)(. Derideo. Att. 210 a, Inhibere illud tuum quod ualde mihi arriſerat, nehemen ter diſplicet. de Opt. 243 b, Aut adhibiti derideãtur. nam fi arrideantur, eſſet idipſum Atticorum. de Nar. b,& de Or. 96 a, Tum ille arridés, inquit,& c. de Som. 127 b, Hic lenirer
arridens Scipio, Quæſo, inquit,&s. Tuſc. 240 a, Cuͤm arri-
ſiſſer adoleſcens, utrunq; iuſsit interfici. ANRRISIO, nis. ad Her. 2 b.* ARRIPLO pu. apprehendo, per uim adduco. J. P. 9 b, Mace joues ſocios noſtros in ſeruitutem adduxerunt, familias arripuerunt, pecus abegerunt. pro Clu. 36 b, Iunius ad quę- ſtionemarreptus eſt. de Or. 93 a, Si quẽcunq; patremfami- lids arripuiſſetis ex aliquo circulo, eadem uobis percontan
13 4 159*
01 non ſeripta, ſed nata lex, quam non didicimus, accepimus,
5 .
legimus: ſed ex natura ipſa arripuimu s,haufim us, expreſsi- mus. de Fin. ˙ b, Arripere uerba de foro. At. u a, Niſi fortè hic ſermone aliquo arrepto pro mandatis abuſiis eſt. pro Mur. 126 b, Arripere maledictum ex triuio. pro Fl. 150 a, Li- benter arripere facultatem lædendi, quæcunq; detur. pro Quint. R. 50 a, Celeriter arripere qusd doceatur. pro Mur.
39 a, Hæc homo ingeniofiſsimus M. Cato autoribus erudi
tiſsimis inductus arripuit, neque diſputandi cauſa, ut ma- gna pars, ſed ita uiuendi. de Sen. 82 a, Literas Græcas ſenex
didici, quas quidem ſic auidè arripui, quaſi diuturnã ſtim
explere cupiens. de Natur. 58 b, Illud uerdò, quod uterq; ue- ſtrům fortaſſe arripier ad reprehendendum, mihi uel maxi- mè probatur. de Natur. 65 a, Quærit apud Xenophontem Socrates, unde animam arripuerimus, fi nulla erat in mun- do. pro Dom. 2u b, Hinc pacis hoſtem cauſam arrepturum fuiſſe ad incenda, cædes, rapinas, nolo ſuſpicemi ni, niſi,&c. de Fin. 93 a, Tibi aliquid ex mea reſponſione arripere cupi „enti non reſpondebo ad ſingula. pro Seſt. 18 b, Qui cogno- men ſibi ex aliorum imaginibus arripuit. Ac. 9 a, Itaq; mens alia uiſa ſic aripit, ut his ſtatim utarur, aliqua ſic recondit, quibus menoria oritur. de Di. 3 b. Genus diuinandi na- turale, quos animus arriperet, aut exciperet extrinſecus ex diuinitate, de Ar. 254 a, Arreptus eſt unus ex patricijs, cui, &c. Offic. z9 a, Quare error hominum non proborum, cùm aliquid quod utile uiſum eſt arripuit, id continuò ſecernit ab honeſto. de Or. 128 b, Argumentum ſimul atque poſitum
eſt arripſtur.&107 a, Vox& geſtus ſubitò ſumi& alicunde
arripi non poteſt. de Finib. 83 a, Maximus dalor, qui ſimul atque arripuit, interficit. Epiftol. 67 b, Sed ad propera- tionem meam quiddam intereſt non te expectare, donec ad locum uenias, at ſtatim cauſam illam totam& tempus arripere.
ARROD O, dis. rodo, circumrodo. pro Seſt. 19 a, Vt illa ex ue- preculis extracta nitedula rempublicã conarerur arro dere.
ARROGANS, tu. inſolens. pro Fon. 281 a, Induciomaro iſti minaci atꝗ; arroganti. pro Dom. no b, Quid enim eſt tam arrogans, quàm de religione pontificum collegium docere conari?de Ar. 247 a,b, Nec uereor ne hæc mea ueſtrorũ be- neficiorum prædicatio nõ grata potius, quàm arrogans ui- deatur. J. 4. 228 a, Quorum ſi eſſent arrogantes, non poſſem ferre ſententiam. pro Mur. 143 a, Audite conſulem iudices,
nihil dicam arrogantius: tantum dicam, totos dies ac no- ctes de Republ. cogitantem.
ARKOGANTE KR. At. 96 a, Ad me autẽ contumaciter, arro ganter, awννιμν τνωι olet ſcribere. de In. 63 a, Ne cui rei teme re atq; arroganter aſſentiamus. pro L.19. 14 2 a,Si nemo im- petrauit, arroganter peto. At. 275 a, Id non arroganter præ- iudico, neq; reuoco ad arbitrium meum. Offic. 1 a, Nec hoc dictum arroganter exiſtimari uelim.
A RR OGANTIA, uæ. ſuperbia, inſolentia, intolerantia, ſa- ſtidium, contumacia. Quint. Pr. 236 b, Et illud„νέν⁴ε‿ πᷣπιαέ‧d, noli putare ad arrogantiam minuendam ſolðm eſſe dictũ,
, nerum
uer biam tis oc 2 Dic ſæ uo in uer Vrg Mur. graui eius⸗ ad H cauſe cium ARR ſco. ſapii re i ego hil⸗ r0 ſide tum tribu plegi erpo. Ajiuruu 4XK H ts. doctr Inetti ſpecti tibus facult qux tia co tamu tur er 139 3 quxl patien bus co perſpe ſeiuns tutæ& natura rum el num el maxim medici gubern qua ſcie tura.&
deꝛ. de
nig ile
habet il
t, arten I& prece quimur canda. dijs, art artes qi tradita gue ing cognitte 186 3, E. Darum, Oflc. bonasa Arch. 3. la arte rum arti
mus arte eſt ſ d llue ar Lregion lumus Drudent lle ktu 3

A R
„ 8 89. contra
laratus Rul.„
denfim
Lreptitiug. Kal
karr n Cice.*,
enn 9
n& latentet ſuh 3 ⸗Ar.
„arls legitur. 1.
rideo, appIAAe. „Pptaudo.)( Per.
Iu 1 eride
8 Hau llde midiarriſ eo.Ad
1 1 erat 8 8 43 d, Aut adhibiri der wehena
tzce 4 dei lcorum. de Nat nqunt,&c. de 6
um A
lun,& 8 ulc. 240 à Cüm 0 uaninrer. mam. . 11 mern 1. 8 1) 8 X r
o per uim 2dduco.IP., 5 N in ſeruitutem addurerunt, famig Jerunt. pro Clu. 6 b lunius ad qus. e Or. 92 4, 8 quécunq patrenfam. 120„ 1 re ulo, eadem uobis percontan 6. u2 b.& pro Mil 032 Fſtenimba ,qaam non didicimus, accepimu,
iA c Pumus haufimus erpneſi
pere uerba de foro. X.. nia Nuüfons
wepto pro mandatis abuſus et.n 8
Mledictum ex triuio. pro l. oa ll.
Rem lædendi, quæcunq; detur p er arripere quad docceatur. prou.
nohlsmus M. Caro antondusenä
puit neque diſputandi cauſautm.. R. de Sen. 12 a, L.iteras Grzcasſea cauide arripui, quafi diutumifim 4
tur. 83 b. lud uerò, quod uterq re. ad reprehendendum mibi uelman. ur. 64 4, Quxrit apud Yenophontua „acripuerimus, ftnulla eratinmmn.
ac pacis hoſtem cauſam arreptumm
*
amas, nolo ſuſpicemininiit
d ei mea reſponfione ammpere ani
ad Ragula. pro Seſts d. u Ganh.
einibus arripuit. Ac. altaq;meß- 1, 1 ſicrecondit
ais tatim utatur, aliqu ſectecd dur de Di. nz b.Genus aiuinandim- aur exciperet extrinſecus d „Arreptus eſtunus— err or vominum non prodorume 4 c rrioun id I elt arripun 1. Arrumentum ſimul atque hahi d. umennne ade 1& geſtus ſudito ſum din b 5 64 Maximus dalor,qul 4 1. 4. Aol 62 b, Sed ad prope
Kare, done- reſt non ke erpect ge,
6 8 & moderata arrepere 4 a
——& dehr 50** om. un Hie la
dee
ex patrtciſi dih.
continuò ſecemt
1. uerdm etiam ut bona noſtra norimus. de In. n a,In ſuper-
biam& arrogantiam odium concitatur.&§νib, Ex arrogã-
tis odium, ex inſolentia arrogantia oritur. pro Qu. Roſ. 52 a Dic aude, eſt tuæ contumaciæ, arrogantiæ, uitæq́; uniuer ſæ uox. Ora. 209 a, Dicerem perfectum, ſi ita exiſtimarẽ, nec
in ueritate crimen arrogantiæ extimeſcerem. de Cla. 191 a,
Vir grauis, Kne arrogantia,& ſine ſegnitia uerecundus. pro Mur. 136 a, Sermo arrogantiæ plenus. pro Cluen. 40 a, Quã grauis& intolerabilis arrogantia. de Or 106 b,& 9ϑ a, Qui
L
eius artis arrogantia, quaſi difficillima ſit, ſubnixi ambulàt.
ad Her. 1 a, Quas ob res illa, quæ Græci inanis arroganriæ
cauſa ſibi aſſumpſerunt, reliquimus.& ⁊ a, Si noſtrum offi-
cium ſine arrogantia laudabimus. G
ARRO GO, s. poſtulo, aſſumo, uendico, ſumo, tribuo, aſci- ſco.)((Derogo. de Cl. 192 a, Eſt enim faceti hominis cùm de
ſapientia diſceptetur, hanc ſibi ipſum derrahere, eis tribue- re illudentem qui eam fibi arrogant. pro S. R. 33 a, Neque ego nompoſſum, non enim tantum mihi derogo, tametfi ni hil arrogo, ut te copioſius, quàm me putem poſſe dicere. ꝓ Qu. 10 a, Quoniam tu tibi id arrogas& concedi poſtulas. pro Pl. 272 a, Non uereor ne mihi aliquid uidear arrogaſſe, ſi de quæſtura mea dixero. pro Pl. 259 a, Mihi non ſumo tan tum iudices, neq; arrogo, ut,&c. Epiſt. 46 a, Ego tibi tantũ tribuo, quantum mihi fortaſſe arrogo. Aca. 28 b, Tu cùm id pleniſsimum temeritaris eſſe dicas, tantum tibi arrogas, ut exponas diſciplinam ſapientiæ,&c.
Abos iᷣ́ Vide Aegrotatio.
85
AKR S, tw. artificium, ratio faciendi, facultas, præcepta, uirtus,
doctrina, ſcientia, ſtudium, diſciplina, uia, manus, opera.).
Inertia. de Orator. 92 b. Ars eſt, quæ cognitis penitusꝗ́, per-
ſpectis& in unum exitum ſpectantibus& nunquam fallen tibus rebus cötinetur.& m a, Res mihi uidetur eſſe, inquit, faculrate præclara, arte mediocris. ars enim earũ rerum eſt
quæ ſciuntur: oratoris autem actio opinionibus, non ſcien
ria continetur. ad Heren. i b, Ars eſt pręceptio, quæ dat cer tam uiam rationemq; faciendi. de Fin. 100 b, Artes efficiun- tur ex cognitionibus comprehenſionibusq; rerum. de Cla.
139 a, Ars dat rationes certas& præcepta faciendi aliquid quæ habent ordinem,& quaſdam orrare in faciendo non patientes uias. Acad. 7 a, Ars ex multis animi perceptioni-
bus conſtat. de Orator. 9ↄ4 3, Ars definitur ex rebus penitus perſpectis planeque cognitis, atque ab opinionis arbitrio
ſeiunctis, ſcientiaque comprehenſis. Orat. 215 a, Notatio na turæ& animaduerfio peperit artem. de Orat 161 a, Artem à natura proficiſci. Offic.34 a, Nullam dicere maximarum re rum eſſe artem, cvùm minimarum ſine arte nulla ſit, homi-
num eſt parum conſideratè loquentium. de Nat. 27 a, Artis maximè proprium eſt, creare& gignere. de Diuina. 85 b, An medicina ars non putanda eſt? quà tamen multa fallunt,& gubernatores falluntur. de Finib. 130 a, Omnes artes in ali-
qua ſcientia uerſantur.& ⁸ b, Ars eſt dux certior quàm na tura.& 5, Gubernatoris ars bene nauigandi rationem ha bet. de Orator. 100 b, Nihil eſt, quod ad artem redigi poſsit,
niſi ille prius, qui illa tenet, quorum artem inſtituere uult,
habert illam ſcientiam, ut exijs rebus quarum ars nondum
ſit, artem efficere poſsit. de Orator. 119 b, Hęc omnia artem & præcepta requirunt.& ² b, Non omnia, quæcunque lo- quimur, mihi uidentur ad artem& ad præcepta eſſe reuo- canda. pro Cæl. 49 a, Vir illa humanitate præditus, illis ſtu dijs, artibus, atque doctrina. Quint. Frat. 29 5§₰ b, Studia& artes quæ ſunt nobis Græciæ monumentis diſciplinisque traditæ. de Orat. 154 b, Artes quibus liberales doctrinæ ar-
que ingenuæ continentur, Geometrica, Muſica, literarum
cognitio,& poetarum. Epiſt. 4½ 4, Artes ingenu æ. pro Arch.
186 a, Erat tum Italla plena Græcarum artium& diſcipli-
7.
narum, ſtudiaq; hæc in Latio colebantur,& hic Rome,&c.
O Klic. 34 4,Si eſt aliqua diſciplina uirtutis: id eſt, ars. Colere bonas artes,& colere diſciplinam Sroicam. L. Colo. pro Arch. 187 b, Homo mediocris,& aut nulla, aut humili ali- qua arte præditus. Epiſtol. 97 b. Habere ſcientiam magna- rum arrium. Oic.30 b, Opifices omnes in ſordida arre uer ſantur. de Diuinat. 85 b, Ars gubernandi, ſcientia imperato- rum, ratio atque prudentia reipub. gerendæ. de Orat. 85 b,
KRecondita in arte& maltiplici ſubtiliq́; uerſari.& 14 5 a, V-
„*.. 0„.1..— 5 ⸗ na fingendi eſt ars, in qua,&c.& ibid. Vna eſt ars ratin que picturæ. de Orat. 122 a, Ad inueniendum in dicendo hęc tria
ſunt: acumen, deinde ratio quam licet( uolumus) appelle-
mus artem, tertium diligentia.& ibid. Atque hoc totum eſt, ſiue artis, ſue animaduerſionis, ſiue conſuetudinis, noſ- ſe regiones intra quas,&c, de Einib. 123 b, Omnibus artibus uolumus attriburam eſſe eam, quæ communis appellatur prudentia, quã omnes, qui cuiq; artificio præſunt, debét ha berc. de In 42 a, Hæc res, quæ uocatur elo quentia, ſiue ars,
. 3. 8 2.„ 1 lra I ſiue ſtudium, ſius exereitario quędam, ſiue facultas à natu-
—
icg eſt per ſingulos articulos. ARTIGVL AT E. Att. 95§ a, Valebis igitur,& puellæ ſalutẽé
A R 134
ra profecta. Or. 210 b, Verſus ille, qui uetat artẽ pudere pro-
loqui, quam factites. Facere argentariam, facere nauicula- riam, facere pręconium, facere aruſpicinam, exercere medi- cinam, facere mercaturam, facere topiariam: hæc& alia hu- iuſmo di multa apud Ciceronem reperiuntur, quæ locis ſu- is poſita ſunt: id eſt, in ſuis uocabulis.& item hoc quod ſe- quitur: M. Brutus accuſationem factitauit, de Clar. 176 a. Item de Orat. 123 a, Tradere artem diſſerendi,& dare præce pta. Epiſt. ↄ5½ b, Libenter meherculè artem deſinerem. Acad. 7 a, Arrium aliud eiuſmodi genus eſt, ut tantummodo ani-
mo rem cernat, aliud ut moliatur aliquid& faciat.& ibid.
Artes quarum omne opus eſt in faciendo& agendo.& ibi dem, Quid enim eſt quod arte effici poſsit, niſi is qui artem tractabit, multa perceperit? pro Ar. 190 a, b, Nam niſi Ilias
extitiſſet illa, dem tumulus qui corpus obruerat, nomen e-
tiam obruiſſet. Part. 233 a, Animi quemadmo dũ affecti ſint,
uirturibus, uitijs, artipus, inertijs ſpectantur. de Senect. à
b, Aptiſsima ſunt omnino arma ſenecturis, artes exercita- tiones q; uirtutum. Ofic. 35 a, Inanimarta pleraque ſunt ho-
minum effecta operis, quæ non haberemus, niſi manus&
ars accederent: neq; enim ualetudinis curatio, neque naui- gatio, neque agricultura ſine hominum opera ulla eſſe po- tuiſſet. Tuſcu. 229 b, Leon quæſiuit ex eo, qua maximè arte confideret. Epiſtol. 104 b, Nulla ars literis, ſine doctore& interprete percipi poteſt.
ARSINOA,«. urbs. I. P. 99 a. f ARTEMITANVS, a, num. Att. 18 a. ARTA T A. pro R. P. 129 a. aliâs, arctata,& melius. ARTERIA riæ. de Natura 53 a, Aſpera arreria(ſic enim à me-
dicis appellatur) oſtium habet adiunctum linguæ radici- bus, paulò ſuprà quàm ad linguam ſtomachus annectitur, eaque ad pulmones uſque pertinet, excipit que animam eã,
uæ ducta ſit ſpiritu, eãdem que à pulmonibus reſpirat&
reddit. ad Heren. 29 a, Nam læduntur arteriæ, ſi antequam
leni uoce permulſæ ſunt, acri clamore compleantur.& ibi. Recreatur enim uor ſpiritu,& arteriæ reticẽdo acquieſcũt. L. Vena.. 8
ARTEM Kaſ Mauſoli Cariæ regis uxor, quæ nobile illud
Halicarnaſsi fecit ſepulchrum. Tuſc. 206 b..
.
ARTHRITICVS, a,um. qui ex pedibus laborat,& articu-
lorum dolores habet. Epiſt. 141 a.
AKTICVLA TIM. ſeparatim, ſeorſim. de L. 173 a, Quæ fu- ſè olim diſputabantur ac liberè, ea nunc articulatim diſtin-
cted; dicuntur. de Nat. 73 a, Membrad; articulatim diuidit,
articulatè dices: id eſt, diſertè, diſtin ctè, claras.
ARTICVI.,VS, ü. nodus in corpore& membro etiam o- rationis. Attic. 4 a, Terentia magnos articulorum dolo-
res haber. de Sene. 88 a, Ineunte uere in uitibus exiſtit tan- quam ad articulos ſarmentorum, ea quæ gemma dicitur. de Orat. 141 b, Verba quæ quaſi articuli connectunt mem- bra orarionis.& 160 a, Oratio articulis membrisꝗ; diſtin- cta. de Nat. 17 a, Næuus in articulo pueri delectat Alcæum. pro Quint. 3 b, Tum iſte, qui hunc in ſummas anguſtias ad-
ductum putaret, ut eum ſuis conditionibus in ipſo articu-
lo temporis aſtringeret, aſſem ſeſe negat daturum: id eſt, pu
éto& momento rei gerendæ. ad Heren. 27 a, Oratio fluctu-
ans& diſſoluta, quæ ſine neruis& articulis fluctuat huc
illuc. Orat. 202 a, Ad numerum arriculus cadens. ad Her.
39 a, Articulus dicitur, cùm ſingula uerba interuallis diſtin- guuntur, cæſa oratione.
ARTIFEN, s. opifex, artis ſciens& peritus. pro Murena 130
a, Vt aiunt in Græcis artificibus eos aulædos eſſe, qui citha- roœdi fieri non potuerunt. Acad. lib. 2. Artificem, non fortui- tò, ſed quem præcepta& comprehenſa tenere uidemus, ap- pellamus.& ibid. Artificem ab inſcio non eſt diſtinguere, ſi artem ſubtraxeris. Epiſt. 68 b, Atq; illi artiſices corporis ſi-
mulachra ignotis nota faciebãt: id eſt, Apelles& Lyfippus.
I. V. 2 03 b, Nimirum didici etiam arrificum nomina: id eſt, eorum, qui ſtatuas fecerant. Ora. 212 b, Conſuctudo artifex
ſuauitatts. de Ora. 87 a, Græci dicendi artifices& doctores.
Orat. u3 b, Theo dectes politus ſcriptor atq; artifex. pro Ar.
187 b, Scenicus artifex: id eſt, hiſtrio. de Fin. 9 a, Artifex cal
lidus comparãdarum uoluptatum. Qu. de Pet. z12 a, C. Cort
tain ambitione artifex dicere ſolebat, ſe,&c. de Vn. 10 b,
Artifex mundi, id eſt, Deus. pro Quin, 14 a, Ne quid mihi e- iuſmodi accideret, cum contra talem artificem dicturus eſ-
ſein, uerebar.—
ARTIEICIO§ E. de Natura, 37 a, Quod in operibus no-
ſtrarum artium manus efficiat, id multò artificioſius natu- ram efficere.
ARTIEICIOSVS, a, um. habens arté. de Nat. 37 a, Ipſius ue
rò mundi natura nõ artificioſa ſolùm, ſed planè artifex,&c. * K 4 de Nat
—

—*
— ——— ——
A R
de Nat.⸗ a, Zeno ita naturam definit, ut eã dicat ignem eſ⸗
ſe artificioſum, ad gignendũ progrediẽtem uia.& ibid. Na- tura, id eſ, ut dixi, ignis artiſicioſus, magiſter attidzeliqaa rum. de Nat. 54 a, Artificioſum& diuinũ opus. de Fin E⸗ 4, 4
Mathematici de re artificio ſa loquuntur: de D. 95 b, v 103
a,&n b, Ea genera diuinandi artificioſa dieuntur. tem,
Artificioſa præſenſio.)(Naturalis diuinatio- ARTIEIGIVNM,h. ars, opus, opera.In Verr. 2rt 2, Oft.305, Iam de artificijs& quæſtibus qui liberales hadedidui ſor- didi ſint, hoc ferè accepimus. de Or. 95 b; Atqui ulde, 81 uit, in artificio& opera quàm tenui& leui quanto plu: adhibeatur diligentiæ, quàm,&ec. pro S. Roſ. 26 a, Obliuiſei artificium. de Or. u6 a, Componere artificium de iure ciui-
li. Aca.9 a, Natura maximo quaſi artificio fabricata eſt pri-
mum animal omne,&c. de Finib. 123 b, Qui cuiq; ar ßeis
præſunt, eam quæ communis appellatur prudentia; lebẽt habere. de Fin. 60 b, Ne opifices quidem tueri ſua artificia poſſent, niſi,&c. Aca. 26 a, Qud enim ſpectat illudꝭ cùm 2r. tificia tolli quereris à nobis, niſi ut opifices concitenturs
Epiſt. 135 a, Non jam ſatis eſt conſilio pugnare, artificium
quoddam excogitandum eſt. pro§. R. 26 a, Non tu in iſto artificio accuſatorio callidior es, quàm hic in ſuo. ꝓ Plan. 263 b, Vicinitas non fallax, non erudita artiſicio ᷣmulatio- nis. de Or. 97 a, Non eſſe eloquentiam ex arti ficio, ſed arti- ficium ex eloquentia natum. de Ora. 92 b, Artificium dicen di. Atric. 6 4 a, Reliqui Ubri rexαySoyian habent. de Or. 123 a, Suſpicio artificij imminuit oratoris autoritarem& orati- onis fidem. In Verr. 216 b, Simulachrum ſingulari opera ar- tificioq́; perfectum. In Verr. 210 b, Hæc omnia antiquo ope re& ſummo artificio facta,& ſumma arte. 224 b. In Verr. 210 a, Vt intelligatis hominem artificij cupidum, non arge- ti fuiſſe.& 209 b, Hydria præclaro opere. 323 a, Galeæ cæla- tæ opere Corinthio..
ARTOLAGANV S, ni. panis genus delicati, qualia ſunt li- ba, ſeu placentæ. Ep. 138 b, Dediſcendæ tibi ſunt ſportellę& artola gani tui. 8
ARTVS‚tus. membrum. de Finib. 84 a, Quos dij immortales ille càm omnes artus ardere uiderentur, cruciatus perfere- bate Tuſc. 88 a, Cùm audiuiſſet eum grauiter eſſe ægrum, quò d uehementer eius artus laborarent. de Cla. 184 a, Cn. Octauius qui multis medicamentis erat propter dolorem artuum delibutus. de Or. 95 a. Et tota mente, atq; omnibus artubus contremiſco. de Natu. 56 a, Digitorum molles cõ- miſſuræ& artus. Quint. de Per. zu a, Nerui atq; artus ſapi- entiæ ſunt, non temerè credere. de Diu. 88 b, Excita cum tre, A mulis anus attulir artubu' lumen. 3
ARVSPE X) cu. extiſpex. de Natur. 2 b, Aruſpices, augures, a- rioli, uates, coniectores,&c. de Diuin. u14 a, Perſuaderi igi- tur cuiquam poteſt, ea quæ ſignificari dicuntur extis, co- gnita eſſe ab aruſpicibus obſeruarione diuturnasI. C. ns a, Cum aruſpices ex tota Hetruria conueniſſenr, totius urbis atq; imperij occaſum appropinquare dixerunt.
ARVSPICINA, næ. diuinat onis genus, Hetruſcorum di- ſciplina, ars extiſpicum. de Diuina. a, Vt ordiar ab aru- ſpicina, quam ego reipublicæ communisqꝗ́; religionis cauſa colendam cenſeo. Ep. or b, Cum qui hodie aruſpicinam fa- cerent, in Senatu Romæ legerentur. de D. uè b, De ortu aru ſpicinæ& de Tage.
ARVSPICINVS, a, um. de Diuin. 95 b, Quod Hetruſcorum declarant& aruſpicini,& fulgurales,& rituales libri.
ARVVM,?. campus, ager. Or. 212 b, Fragifera& ferta arua A- ſiæ, Ennij. de N. 25 a.
ARX, cis. caſtellum, receptaculum. de Or. 134 a, Tarento amiſ- ſo arcem tamen I iuius Salinator retinuit. de Sen. 79 a, Sa-
linator amiſſo oppido fugerat in arcem. J. P. 9 b, Quiĩ cum oppido deſperaſſent, munire arcem cœperunt. de Leg. 156 a, Niſi fortè Athenæ tuæ ſolæ ſempiternam in arce oleâ te- nere potuerunt. Para. né b, Non enim tale eſt, ut in arce po ni poſsit, quaſ illa Minerua Phidiæ. pro Syl. i82 a, Munite cõmunem arcam bonorõũ, obſtruite perfugia improborum. Antequã. 195 b, Arcẽ urbis ab incẽdio liberaui. I. P. 81 b, Cui templũ illud fuit arx ciuiũ perditorũ, receptaculum uete- rum Qatilinæ militum, caſtellũ forenſis latrocinij. pro Lig. 140 b, Africa omnium prouinciarum arx. contra Rul. 64 a &I. C. 120 b, Hoctemplum Iouis Opt. Max. atq; hæc uchs arx omnium genrium. pro Clu. 5¹ a, In arce legis præſidia defenſionis ſuæ conſtituere.
A S, 2/9ℳ. libra, ſue libellapondo, numus quidam exiguus, res tota, ut hæreditas, quã poſtea in aſsis partes diuidunt. Of. 45 b M Seius in caritate annonę aſſe modium populo de- dit. pro Quint. 3 b, Tum iſte aſſem ſeſe negat daturum. pro Qu. Roſ. s3 a, Dic H-S. CCCLII Idediſle, qui aſſem nullũ dedit. Pro Cecin. 288 a, Facithæredé ex deunce& ſemiun- sia Cecinnam, ex duabus ſextulis M, Fulciniũ, Eburio ſex-
—
—
—
„ ——
—
„——
——— —
—
—
SCEN) O, dts. ſcando. Epiſtol. 245a, Expedito exercitu jta noctu iter ſeci, ut ad I II. Idus O ctobris cum luceſceret, in Amanum aſcenderem. Attic. ¹ a, Aſcendere in caſtelium. de Finibus So a, Aſcendere in concionem. Tuſcul. 163 b, Is i⸗ ta locutus eſt, ut non ad mortem trudi, uerùm in cœlum ui deretur aſcendere. pro D. 225 a, Quibus ranquam gradi- bus mihi uideor in cœlum aſcendiſſe. pro Milo. 120 b. Glo- ria cuius gradibus homines uidentur in cœlum aſcende- re. de Am. u12 b, Si quis cœlum aſcendiſſet,&c. Aca. 37 a, Nos ad nauiculas noſtras aſcendimus. In Verr. 2u b. Aſcendit in
oppidum Archagathus. de Or. 17 b, Lex peregrinum ue-
rat in murum aſcendere.& 59 b. Sol ſenſim aſcendens in di uerſam partem. pro S. R. 52 3, Creſcere, aſcendere, ſua uirtu- te in altiorem locum peruenire. prô Clu. 40 b, In alriorem
locum aſcendere& 4.9 b, Altiorem gradum dignitatis ad-
ſequi. de Diuin. 92 b, Eodem equo aduerſam aſcendit ripã.
.. 3* 5*.—„ pro Mur. 137 a, Ex continuis honoribus familiæ maiorüd;
ſuorum, unum aſcendere gradum dignitatis conatus eſt? de Cla. 191 a, Is aſcen dens gradibus magiſtratuum ad ſum- mam amplitudinem peruenit. Off. 46 a, Non ſolum ut ne affligantur, ſed eriam ut ad altiorem gradum aſcendant. Or. 208 b, Ornarus ille admirabilis propter quem aſcendit in tantum honorem eloquentia. de Cla. 187 a, Aſcendere ad honores. de Sen. 83 a, b, Cum ingreſſus iter pedibus ſit, in e- quum omnioo non aſcendere. pro Clu. 49 b, In ſummum locum ciuitatis aſtendere. Part. 230 b, Aut à minorib. ad ma
jora aſcendimus. de Orator. 164 a, In omni uoce eſt quid-
dam medium, ſed ſuum cuiq; uoci: hinc gradatim aſcende- re uocem utile& ſuaue eſt. At. 275 b, Timeo de confulatu, ne Cæſar tuus altius ſe aſcendiſſe puter decretis tuis, quàm inde, ſi conſul factus ſit, deſcenſurum.& 54 b, Tum ſubitò
ille in concionem aſcendit.
ASCENSVS, ſus. pro Do. 224 a, Homines audaces ab eits
templi aditu atq; aſcenſu repuliſti. In Ver. ut b. Ipſe im oppi dum accedere noluit, quòd erat difficili aſcẽſu arq, arduo. de Ar. 63 b, Atq; hic ei gradus ad rempublicam, hic primus eſt aditus& aſcenſus ad popularem iactationem. de Eeg. 185 a, Ollisq́; ad honoris amplioris gradum is primus a- ſcenſus eſto. de Ora. 108 a, Neq; is cõfiſtens in loco, ſed in- ambulans, atq; aſcenſu ingrediens arduo.
8 CIA, /*. dolabra, inſtrumentum quo ligna dolantur,& po liuntur. de Leg. 182 a, Hoc plus, inquit, ne facito rogum, a- ſcia ne polito.
48 CISC O. ſeis iui, itum. aſcribo, approbo, expeto, adiũꝑo, aſ-
ſumo, artribuo, accerſo.)(Reprobo, declino. de N. 27a, Hos augures ne ipſæ quidem fabulæ aſciuiſſent, ſi res omnino repudiarent. In Verr. 204 b, Aſciuerunt ſibi illud oppidum pitatæ. de L eg. 173 b, Alterum quod interpretatur fatidico- rum eſtata incognita, cum ſenatus populusq; aſciuerir. de Am. 105 b, Bonos boni diligunt aſciſcuntq́; ſibi, quaſt pro- pinquitate coniũctos. pro Dom, ²32 b, Neq; iſtam mihi a- ſciſco ſapientiam, quam nonnulli in me requirebãt., de O-
ra. 92 a, Eos expertes eſfe illius prudentiæ quam ſibi aſci- ſcerent. pro Do. 232 a, Nihil unquam de me dixi ſublatius
aſciſcendæ laudis cauſa. I. C. 106 a, Omnes perditos ad hoc
incredibile ſceleris fœdus aſciuit. pro Arch. 186 a, Aliquem
non modò non ſegregandum, cum ſit ciuis, à numero ci-
uium, ſed etiã ſi nõ eſſet, aſciſcendum eſſe. pro Cor. 59 a, In-
numierabiles aliæ leges ſunt latæ: quæ Latini uoluerunt, a- ſciuerunt. pro Do. 251b, Sed tamen ego mihi ſororẽ uirgi- nem aſciſco, tu ſororem tuam uirginem eſſe non ſiuiſti. I. P. 85 a, Me patronum unum aſciuerant. pro Cor. 60 a, Omnes mutare ciuiratem poſſunt, modò aſciſcantur ab ea ciuitate. de Ar. 250 a, Sacra iſta aſcita ex Phrygia fuerunt. de Cla. 133 b, Idcirco hanc conſuetudinem libenter aſciuimus. de L. 162 b, Id enim ut ſuauitate delectans, ſic ab errore mentis tanquam ſalutare aliquid aſciſcitur, ſimiliq́; inſcitia mors fugitur, uita experitur. At. 286 a, Qui tyranni nomen aſciuit ſibi. de Clar. 199 b, Is quæ clarorũ uirorum eſſet, non dubi- tabat aſciſcere. de Finib. 105 a, Minimè uerò probatur huic diſciplinę, de qua loquor, aur amicitiam aut iuſticiam pro- pter utilitates aſciſci aut probari.& 128 a, Alij cenſent pri- mm aſcitam doloris uacuitatem, primùm declinatü dolo rẽ.& 53 a, Natura ipſa, ut ait Epicurus, aſciſcit& reprobat, id eſt, uoluptatem& dolorẽè. Ep. 66 a, Viginti oppida funt Dalmatiæ antiqua, quæ ipſis ſibi aſciuerunt, amplius ſexa- ginta. Or. 19 a, Aſciuerunt aptum ſuis aurib. opimũ quod- dam dictionis genus.
AS8 CITV S, a, um In Ver. 274 b, Sacra Cereris à Græcia aſcita
&accepta. de Nat. 93 b, Hlla, quæ natura prima ſunt aſcita, natura
AspEc
in am raclia atib aſctip bimu. ption Ro. e— Ciid.
re Del pruro⸗ uiuerer quoda tem c0 45CNI dam q fuille. 450 kR! dd ſal Poſtq aſcnp uenal A48CK Herac A44CVI 48CVI LELI 4813 Caria Perga deniq imper
ſo No
4SIAN AsI4T
nis du⸗ 169 4,4 ritate, Tat.199 deOra 15INV litates ceam! A24 M 480 aſoto. Aloti! aucup acerbe
quod: le item
V 961
mallac 48 bEBG ſt?
Aorc.
lant, de torquer Om 8 ſpect la aotu KAut d auditu,
Atus ſ lonig 2b Alpe Pulchr⸗
9

8* 3 6— d xlu m alcendiſe alcets.
aſcen dim Ca. alwus. InV. Na 13. de Or. ue err. zu dAkced
*
re., 7.».e peregim .& 79 b, Sol kafim ae ade
4 814 4.. d. 3 — Creſcere aſcendere dnd Fuentre. pro Chu 40 5*
4 ma
¹. 9 9. Altior 1 oren
odem: em Fradum Cigditann 4 em equo aduerſam aſcendit i⸗ nuns honorib a
peruenit. Of
m ut ad altiorem Fradum aſcendan *1dmirabilis propter quem fa douentia. de Claaty Saſendasg d,Cum ingreſſus iter pecidus fen
4 8 4 Rendert.
.6: Non bhmun
510 Clu. 49 b, ln ſummnn
dere. Part. zz0 b, Aut minondadm
m
a
us eſt. Ar.225 b, Timeo de conſihta
8 e— 4* e aſcendiſſe putet decretis tuis qun t deſcenſurum.& z4, Tunſubi endit.
Drator. 164 a, In omni noce di gut. 8 n cuiq, uocithinc gradanim aſcnth.
D0. 224 4, Homines audacesabet enſu repuliſti.la Ver. utb ſaimogi „quòd erat diiRcihi aſciſu nq, mim ti gradus ad rempublicam, Mcpina
ad popularem iactationem. ce li; oru amplioris gradum is prmur
1014, Neq is cöfiſtens in loco, ſd.
ſu ingtediens arduo.
trumentum quo ligna dolantur&p
Hocplus, inquit, ne ficito rogun-
„ aſcribo approbo, erpeto adiai-
6 Re dem fabulaæ aſciuiſſent, ſi res omund
orobo, declino. de Nrrsfa
4* 1 4 04 b. Afduerunt Gbiulud oppiti Aherum uod laterpretatur faudir
6. 3ſciuertt tt cum ſenatus populusqhj aſcuen
4 “
„* rem n.
ngunt aſciſcunt idi, gunn in ec am mlir
num aſciuerant.. ea cuitte 3
dd aſciſcantu
phrygia fuem
337 A 8
natura diligimus. Itẽ, Amitri ciuiratẽ Romanã, alia aſcita.
Cor. Nep. in uita At. ibid. Vt appareret in eo natiuum quẽ- dam lepòrem eſſe, non aſcitum.
ASCLEPIADE s, medicus& amicus L. Craſsi oratoris. de
DFr. ho a.
ASCRIB O, bi.. attribuo, adiungo, aſsigno, aſciſco. de Na. 72 a, Bonos exitus bonorũ aſcribimus attribuimus. ſine ulla ratione dijs immortalib. Att. 232 b,& Epiſto. 133 a, Gaudeo quòd uulgo hominũ opinio ſociũ me aſcribat tuis laudi- bus. pro R. P. 122 b, Aſcribe ad iudicium tuum meam quoq; ſentẽtiam. de Opti. 224 a, Qui Thucydidem laudauit, aſcri- bet ſuæ noſtram ſententiam. Qu. Fr. 292 a, Hunc ad tuũ nu- merum libenter aſcribito. de Or. 133 b, Et ad hoc genus aſcri bamus etiam narrationes apologorum. I. A. 167 a, Tu uerò aſcribe me talẽ in numerum. Tuſc. 240 b, Vtinã ego terrius
uobis amicus aſcriberer. I. A. 261 a, Tyrannus petiuit ut ſe
in amicitiam tertium aſcriberent. pro Ar. 187 a, Archias He- racliæ aſcriptus eſt.& ibid. b, Præſertim cùm in alijs ciui- tatibus fuerit aſcriptus.& ½86 b, Qui fœderatis ciuiratibus
aſcripti eſſent. de Aru. 157 a,Imcertam ſedem ciuitatis aſcri-
bimur. pro Do. 236 b, Hic non eſt auſus nomen ſuum em- ptioni illi aſcribere. I. A. 207 b, Altera ſtatua ab equitibus Ro. equo publico, qui item aſcribunt patrono. Attic. 9o a,
Quid ad Statium aſcripſerit, neſcio. pro Cor. 53 b, Aſcribe- re pœʒnam fœderatis. de Leg. i⸗ b. Oſtenderunt ea ſe ſcri-
pturos atque laturos, quibus aſcriptis ſuſceptisque beatè uiuerent. de Diuinarione 86 a- At illud minimè futt auguris quod aſcripſit, ob eam cauſam populum Rom. calamita- tem cœpiſſe.“ ASCRIPTITIVS, a, um. aſcriptus. de Natura 67 a, Quoſ- dam quaſi nouos& aicriptitios ciues in cœlum recepros fuiſle. ASCRIPTORori. Poſtquam. 210 a, Itaq; is fuit non mo- dd ſalucis defenſor, uerùm etiam aſcriptor dignttatis meæ.
Poſtquam, 206 a, Cum eum in me reſtituendo autorè fuiſſe
aſcriptoremq; uideatis. pro Dom. 223 a, Ille nouitius Ligur uenalis aſcripror tuus& ſubſcriptor.
ASCRIPTVS, um pro Archia 187 a, Qui eum aſcriprum
Heraclienſem dicunt. Item ibidem: Heracliæ aſcriptum eſ=
ſo: id eſt, ciuem eſe. ASCVILVM, E. urbs. pro Cl. 21 b, de Cl. 17+9 ½bBH. ASCVLANVS,, um. de Cl. 179 b. pro Font. 282 b. ASELL V S,L. At. 13 a, Afellus onuſtus auro.
—2
ASIA, ſie. pro Flac. 159 b, Aſia ueſtra conſtat ex Phrygia, Wiſia, QOaria, Lydia.& ibid. Aſiæ ora maritima. contra Rul. 7 ½ a, Pergamum, smyrna, T rallis, Epheſus, Miletus, Cizicus, tota deniq; Aſia. pro fl. 162 a, Cum Aſiam prouinciam conſulari imperio obtineres. At. 32 a, Ipſe in Aſiã profectus ſum Thar
ſo Non. Ian.& ibi. de Aſia Artic.
ASIAN VS, na. At. 15 b.& pro Flat.
ASIATICVS, a, um de Clar. 195 b, Genera Aſtaticæ oratio-
nis dus unt,&c. pro Pomp. 7 b, Aſiaticæ pecuniæ. de Cl.
169 a, Aſiarici oratores non contemnendi quidem, nec cele-
itare, nec copia, ſed parum preſsi& nimis redundãtes. O-
3 2₰
rat. 199 a Inelinats ululantid; uoce Aſiatico more canere. 2..... 3.— de Oratore 146 b, De Aſiaticis& Atticis.—
18INVS,. de Na. 58 a, Longum eſt mulorum perſequi uti- litates& aſinorum. In Piſ. 95 a, Quid nũc te aſine literas do
ceam? non opus eſt uerbis, ſed fuſtibus. AAMATON,ſine corpore, evpers corporis. L. Deus. ASO TVS, prodigus, effuſus. de Fin. 69 a, Arqui reperiemus aſotos ita non religioſos ur edant de patella. de Fin. 69 b, Aſoti mundi elegantes optimis cocis, piſtoribus, piſcatu, ucupio, uenatione. Ie Nat. 5 b, Poſſe aſoros ex Ariſtippi, acerbos Zenonis ſchola exire. ASPEGTABIIE. IS, le. quod ſub ſenſum oculorum cadit,
quod ui ibile dicunt. de Vn. 197 a, Corporeum& aſpectabi
le, item. tractabile omne neceſſe eſt eſſe quod natum eſt. & ⁴96 b, Deus animal unum aſpectabile, in quo omnia ani- malia continerentur, effecit.
APEGTO, 2. intueor, aſpicio. pro Pl. 280 b, Quid me aſpe
ctas? quid mea promiſſa repetis? ASPECTV S, clus. præſentia, conſpectus, quod uiſum appel lant. de Nat. 54 b, Qeuli aſpectum, quò uolunt, facilè con- torquent. de Pro. 77 a, Keferre aſp ectum aliquò. de Or. 141 b, Omnes res quæ ſub aſpectum ueniunt. Offl. 3 b, Quæ a- ſpestu ſentiuntue. de Vn. 0 b, Qaex coniunétionè cœlũ ita aptum eſt, ut ſub aſpectum gractum cadat. ad Heren. 7 b. Aut deniq; nun quid aliquo ſenſu perceptum ſit, aſpectu, auditu, ta ctu,&c. de Nat. 58 a, Pomorum iucundus non gu ſtatus ſoluùm, ſed odoratus etiam& afpEctus. I. A. 174 a, Au- ctionis uerò aſpectus miſerabilis. de Or. 14 b, Res cæcæ&
ab aſpectus iudicio remorx. Orat. 219 b, Res ad aſpectum
Ppulchra. pro Syl. idi a, Hominum aſpectum lucemqᷓ; uitare.
àA 8 138
pro Cec. 29 3 b, Aſpectus armatorum ad uim faciendã ua- jet, incurſus& impetus non ualebit? de Ar. 245 b, Qui ſa- cra bonæ deæ aſpectu uirili uiolauit. I. C. i20 b, Verlatur ante oculos aſpectus Cethegi,& furor in ueſtra cæde bac- chantis. I. C. 100 b, Alicuius aſpe tum præſenriamq; uita- re.& ibidem: Carere me aſpectu ciuium malo. Tuſcul. 163 b, Cum acriter oculis deficientem ſolem intuerentur, ut a- ſpectum omnino amitterent. de Diuin. 127 b, Iili orbes, quĩ aſpectum noſtrum definiunt. Epiſtol. 54 b, Noli rempubli- cam multis claris uiris orbatam priuare etiàã aſpectu tuo. pro Archia 188 a, Ex lireris aliquid in aſpectum lucemque proferre. ad Heren. zu a,In contentione per diſtributionem acri& defixo aſpectu uti oportet. Epiſtol. 117 a, Adducere
copias in aſpectum hoſtium. Quin. de Pet. 205 a, Vt ea quæ
in re diſperſa atq infinita uiderentur eſſe, ratione& diſtri- butione ſub uno aſpectu ponerentur. Att. 101 b, Ex literis tuis hanc primo aſpectu uoluptatem cœpi, quod,&c. de Or. i51 b, Quæ primo aſpectu nos cœperunt. de Cla. 182 b, Non aſsidens& atrentè audiens, ſed uno aſpectu& præte
riens ſæpe iudicat. de Clar. 166 a, Rorum aſpectu omnis cu
ra conſedit. de Natur. 44 a, Primo aſpectu inanima quid- dam ſe putat uidere, pôſt autem,&cc. l. V. 227 b, Situs urbis communitus& pr æclarus ad aſpectum. ASPELLO R., leru. Tuſ. 180 a, Sed longè A læto numine aſpel lor Iouis: id eſt, expellor, arceor. Poetæ. ASPENDVM, Oppidum. I. V. 36 b. ASPENDIV Scithariſtes. I. V. 36 b. ASPER, 4, um. ſcaber, durus, habens aliquid aſperitatis. Ea e- nim aſpera proôpriè ſunt, quorum parres aliæ eminét, aligq; ſuperantur.)(.(Lenis, leuis de Fin.»2 b, Senſus iudicat dul-
ce, amarum, lene, aſperum, propè, longè,&o. Part. 233 a, in 10
cis ſpectatur, leues an aſperi, ſalubres an peſtilentes. de Fin. 124 a, Homo aſper& durus oratione& morib. pro Pl. 267
a, Homo natura aſper& omnibus iniquus. de Cl. 176 a, Li-
cinius aſper, maledicus, genere toto paulò feruidior atque commotior. pro Mure. 38 b, Acceſsit his tot, doctrina non mo derata nec mitis, ſed paulò aſperior ac durior. pro Cor. §9 a, In periculis& aſperis temporibus. Orat. 29 8 b, Aſpera, triſtis,& horrida oratio.
4
ASPERE. de Or. 104 b, M. Cato apud populum Romanum
aſperè& uehementer eſt locutus. Quint. Frat. 3u b, Mar- cellinus Pompeium nimis aſperè tractat. Attic. 151 b, Aſpe- rius quam tui patiantur mores de Dionyſio ſcripſiſti. E- piſtol. 5 b, Acerbè& aſperè accuſare aliquem. pro Pla. 266 4, Maledicta in aliquem aſperè& ferociter& liberè dicta.
pro Pla. 265 b, Aſperius, inquit, locutus eſt,&c. imò fortaſ-
ſe liberius.
ASPERG O, g:. reſpergo. de Natur. 77 b, Ho ſtiam immola-
re noluit, ne aram ſanguine aſpergeret. In Verr. 37 a, Milo- ni nonnullam laudatione tua labecülam aſpergis. In Vat. 32 3, Ne qua ex tua ſumma indignitate, labes illius dignita- ti aſpergatur. Epiſt. 84 a, Eodem fonte ſe hauſturum intel- ligit laudes ſu as, è quo fit leuiter aſperſus. pro Cæl. 42 a, Qui iſtius facti non moddò ſuſpiciõne, ſed ne infamia qui-
dem eſt aſperſus. pro Cecin. 28 a, Ebutio ſextulam aſper-
git: id eſt, hæredem fecit ex ſextula pro Plan. 265 a, Hune tu uitæ ſplendorem maculis aſpergis iſtis Epiſt. 27 b, Hæc a- ſperſi, ut ſcires me tamen in ſtomachô ſolere ridere. de O- rator. 131 a, Quod tamen eſt mendaciuncullis aſpergendum. Ora. 204 b, Huic generi orationis aſpergentur etiã ſales. Q. Fr. 312 b, Nunc mihi iucunditatis plena epiſtéla, hoc aſper- git moleſtiæ, quod,&c. pro Clu. 32 a, Atq; etiam ipfè condi tor torius negocij guttam aſpergit huic Bulbo. pro Mure. 140 a, Si illius comitatem facilitatemq́; tue grauitati& ſe-
ueritati aſperſeris. pro Cor. 65 b, ideirco illa in omni parte
orationis ſua arte aſpergi uidebatis. de Di. 35 a, Aſperſa te- merè pigmenta in tabula, oris lineamenta effingere poſſunt fortuita. In Antonium 177 b. Senatuſconſulta quaſi fuligi- ne aſperſa. ad Her.39 b, Quem ore attingere, dentib. inſeca- re, lingua aſpergere poſsit..
ASBENITAS, falebra. de Natu. 45 b, Saxorum aſperita-
tes, impendentium montium altitudines. I. A 221 a, Aſperi- tas uiarum. de Orat. 85 a, In His uel aſperitatibus rerum, uel anguſtijs temporis obſequar ſtudijs noſtris. de Orat. 12 8a, Oratio in qua aſperitas contentionis oratoris ipſius hu- manitate conditur. b ASPERNATIO, nis. contẽptus, contemptio. Tuſcu. 215 b, Perturbationes animi ex aſpernatione rationis eueniunt. AS PERNO RKars. reſpuo, refuto, recuſo, repudio, reij cio, fu gio,abhorreo. pro R. P. 129 b, Quam uirturem non modã aſpernari ac refutare, ſed etiam complecti& augere debe- cis. pro Cl. 27 a, Seruus ſermonem Fabricij non eſt aſperna- tus. de Or. 122 b, Philoſophiã hæc ciuitas nunquam aſperna
ta eſt.I. V, z26 b, Quas illorum quetimonias nolite per deos ö“ 3 immortales

3. 1 8 Aà4&, · 8 4 ¹ 139 1 negligere de A88ECIL.A aſpecle. aſſe cator. Att. 93 b,& in Verr. 154 b, Qui uamp immortales aſpernari, nolite contemnere ac nes Seneee tentiſsimorum contumaciam non tuli, ferrem huius a- an k Of. 15 2 a, Guſtatus quod ualde dulce eſt, aſpernatur zcue Peles de Diuin 12s a, Cæſar Troginorum terrarchia Deio- venite: ſpuit. At. i13 b, Quãquam nõ aſpernor Trebatij literas tt. war ripit ſscle ſno pergameno neſcio cui dedit.In multe 288 a, Cicero ſeruitutem honorificam madd n à4 herna- Sal. 25 lTwomnium menſarum aſſecla. I. V. 89 a, Legato- beo 42 tur.& 243 b, Caſsius frumentariam rem aſperna atur. Qu. 2-2)geles tlat.Ge r. z14 aJocos autem illius de ſia egeſtarene ſis aſhernarhr. 8EG,TA TIO,nu, pro Mur. 40 b, Tenues homines,&e. a. 4 ro S. R. A4 a, Hãc proſcriprionem niſi hoc iudicio Auobis ASSECIAIIO,Onks. PDIO NAIII, 4.0 ArC. Alechatig 1. Time P 44 3, Haâc profcrip& Seſt. o P. Is habent hanc in noſtris petitionibus operam atq́; aſſectatio 211f reijcitis,& aſpernamini, uidete per deos,&cc. pro Scit.9 b, Ner. OuI. de pet. 210 A, Sed quoniam aſſectationis mentio nis reb 4 nunquam auſus eſſet equitum Rom. precès aſpernari. pro nem. An. Pe— laufm It ur Sec. 11s 8 natos eſſe cõfido. de Fat. 1¼9 b, Dicere aliquid quod ommu(ocitatu aſf Katoribusq. confligant. I.V.4 1* gnaP mentes aſpernentur ac reſpuãt. IJ. P. 89 a, Nemo ciuis eſt, qui pfis, non cum comitatu aſſec at. eclz s Q 3e Perceu uicg ue oculis fugiat, auribus reſpuat, animo aſpernetur, a, uidam aſſectator exnumero ami m. Qu. de Pet. rerordatione deniq; ip ſa onſülatis tui perhorreſcat. Epi- b. Lertia eſt enhde Benerealbidu aſsectatorum copia. d& enn 18 à,& 54 b,& 67 b, Præſert im ſi in eo genere ſtudium meñ ibid. Ipfi tecum a 1 5 int. d Cum dilitatem P. Crac- M non athetnabere-Taſctoa Wos eumtritiores uidiſtr, AàS8EGTO Wn, de Otataajbz Criieazeen. C n. XXX minas accepit, ne aſpernari regis liberalitatem uide- ſus peteret, eumd; Seruius al 45 Se Aren 4 deuf 3. Au. retur. de Fin. 1 a, Appetere uoluptatem.)((Aſpernari dolo- ASSENSI O,onts. aſsẽſus, 1dS a8i0, an ſus, 7 A f 1 bid rem. Atti. 217 b, Vtrum apertè hominem aſperner ac reſpuã, Cl. 174 b. Orationis genus Erile nec Gun Phu 2 senſio abie ̃ noNiciis araracs. de Fin. 52 a, Et tamen à philoſopho, fi affe ni accommodatum. Acad. 10 Nalnne Ateen lone ne ap- 1 unn rat eloquentiam, non aſperner: ſi non habeat, non admo dũ probatione, quã Græci 2upxalate zi uocaãt, Pauca igemus. ki Hagitem. L. Maleficus.. de Cl. 19 2 a, Crebræ aſſenſiones, multę admirariões. eInn. de ASP E RSIO, onis. reſperſio. de Leg 174 b, Nam illud uel aſper 82 b,Inductio eſt oratio, quæ rebus non dubijs captat alee. 45. Et ſione aquæ, uel dierum numero tollitur.& de D. 85 a, Aſper ſionem eius qui cum inſtituta eſt.& ibid. Iudicatum eſt res din ſione fortuita. aſsenſione aliquorum comprobata. de Fat. 14 8 b., Aſßsenſio). ASPICIO, cu. conſpicio, tueor, intueor, contueor, aſpecto, in fieri non poteſt niſi comm ota uiſò.& ibid. Aſsenſio fieri n5 quam. aliquem oculos conijcio, alicuius in uultu habitant oculi poteſt nulla ui extrinſecus excitata.& ibid. a, Appetitum ſe- tim ſin mei, obtutum in aliqua re figo. de Or. ↄ9½ a, Sic euolauit ora quitur aſſenſio& actio.& ibi. de aſsenfionibus multa.. V ſne re rio, ut eius uim& incitationem aſpexerim, ueſtigia ingreſ- ASSENSO R, oris. Ep. 93 a, Quotidie cõmemorabam te unũ alſequ ſumꝗ; non uiderim.& ibid. Sed ea cum contemplari cupe- in tanto exercitu mihi fuiſſe aſsenſorem. ad Hér. 23 a. mmp rem, uix aſpiciendi poteſtas fuit. prô S. R. 29 a, Propter quos AS S ENSV S, a, um. Acad. 35 a, Sapiens multa ſequitur proba- ſicer hanc ſuauiſsimam lucem aſpexerit. de Clar. 165 b, Tanquã bilia, non comprehenſa, neque percepta, neque aſſenſa, ſed quide ad aſpiciendam lucem eſſe reuocatum. de Orat. 15 4 a, Hoc fimilia ueri. oonle . cernes, ſi modò aſpexeris. I. C. unz b, Illi inter ſe furtim non- AS8SENSV S, ſus. aſſenſio, approbatio. Aſsenſum à certis G& wmerit nunquam aſpiciebant. pro Syl. 181 a, Aſpicite, ipſum contue illuſtrioribus cohibere, Acad. quæſt. edit. i. lib. 2. Aſsenſum I potiu mini os. de Aruſp. 243 b, Sed uecors repentè fine uoce conſti retinere, Acad. q. ed. i. lib. 2. uare qui aut uiſum, aut aſsen- Cuer tit: deinde reſpexit,& ſimul ad Cn. Lentulum Coſ. aſpexit, ſum tollit, is omnem actionem tollit e uita, 4 Acad. Præſer- nec; concidit, in curię penè limine. de D. 95½ a, Reſpexitã;,& equũ tim quum ipſi dicatis ſapientem, in furore ſuſtinere ſe ab o- tui. 4 alacrem lætus aſpexit. de Ar. 245 b, Sacra, quæ uiri oculis ne mni aſſenſu, quia nulla in uiſis diſtinctio appareat, 4 Acad. zzme imprudentis quidem aſpici fas eſt. J. A. 175a, At etiam aſpi- Aſsenſu ſuo comprobare aliquid, Acad. q. ed. i. lib. 2. Quod corz- cis me,& quidem ut uideris iratus. Aſpicere ad aliqusẽ, Con niita eſſet, qui potuiſſet aſsenſu ominium dicere Ennius, A- rü me tueri adegœlum.. ſpice hoc fublime, candens, quem inuocant omnes, Iouem, Augel ASPIRATIO, on. afflatus, exhalatio, halitus. de Diui. 9 a, 2 de Nat. d. Vulgi aſsenſu,& pôpulari approbatione iudica V” Quæ omnia fiunt,& ex cœli uarietate,& ex diſparili aſpira ri ſolet, ꝛ de Cl. Or. Aſsenſus lubricos ſuſtinere, Acad. q. ed. amn tione terrarum. de N. 42 b, Animantes aut aſpiratione ae- 1. lib. 2. Aſsenſus ſuſtinere ſapientem dupliciter dicitur, Aca. eſt. At ris ſuſtinentur. alids à ſpiratione. de D. 107 b, Vt eius cœli a- q. ed. i. lib. 2. Obſiſtere uiſis, aſsenſus q́; fuos firmè ſuſtinere, n ſpiratiò grauis& peſtilens futura ſit. Or. 212 a. L. H. Maio- 3 de kinib. 1 8 4 res nuſqᷣuam niſi in uocali, aſpiratione utebantur: ASSENTATIO, nis. adulatio, blãditiæ, blãda uanitas, blã Cat ASPIRO, s. accedo, peruenio, nitor, oculum adijcio, faueo. dum mendacium. pro Cl. 24 b, Is ſe blanditijs& aſsentatio Ln I. V. 57 b. Nemo ad alienam cauſam inuitis ijs, quorũ nego- nib. in Aſinij conſuetudinẽ penitùs immerſit. At. 213 b, Quã bono cium eſt, accedere aut aſpirare debet. I. V. 105 4, Quid enim enim turpis eſt aſsenratio? cum uiuere ipſum turpe ſit no- mes quiſquam ad meam pecuniam me inuito aſpiratè I. P. 31 a, bis. Qu. Fr. 293 a, Græci diuturna ſeruitute ad nimiam aſsẽ eelta Cum tu non modd ad eum Ciceronem, cui,&c. nunquam tationem eruditi.& pro FI. 162 b, Blanditiæ apertæ. de Am. 4SSER aſpiraſti, ſed omnibus confilijs, quæ ad me opprimendum 114 b, Semper auget aſsenratio id quod is cuius ad uolunta uillan Parabantur, interfuiſti. ad Her. 34 b, Magno ſe prædicat au- tẽ dicitur, uult eſſe magnũ. de Am. io⁷ b, Beneuolentiã ciuiũ do an: xilio fuiſſe, quia paululum in rebus difcillimis aſpirauit. blanditijs& aſsentationib. colligere turpe eſt.& 113 a, Aſsé- Mcan Tuſc. 230 b, Hæc in eculeum co nijciuntur, quò non aſpirat tatio uitiorum adiutrix procul amoueatur. dicer Uita beata. Tuſc. 233 b, Occupaui, inquit, te fortuna, atꝗq, ce- ASSENTATIVNCVL A, le. Epi. 68 b, Ac non uereor ne 1 A5SEI Pi omnesque aditus tuos intercluſi, ut ad me aſpirare non affentatiuncula quadam aucupari tuam gratiam uidcar. eld poſſes. Epi. 00 a, Subinuideo tibi, ultrò te etiam accerſiti ASSENTATO R,ri. ad uoluntatem dicens. Off.19 b, Ca 4 De ap ab eo, 2d Jubin Cæterl propter eius occuparionem aſpirare uẽdum eſt ne aſſentatorib. patefaciamus aures.& 9 b, Per- 1 488E! ——ͤ“ Africanum nemo poteſt. pro Syl.7 a Quis tum diciri 4 W 0 loium ac iolunitadenn; len Lrtam unltiin 2 Mudin au 1 Bum aſpiraſſe Syllam? Orat. 109 b, Sed hatc ad eann laniltee tonuerritur. Tuſc. 249 b. Quidam ex cius aſtentatorib. Da-(11m quam quærimus aſpirire non omunt dro 11, t)isn moeles, See Ooſlic. 46 Asetar Ies oß uli, multitudinisꝗ́; tumſ Romæ domum fuiſfe quò iſte 4 aſj ira lir. 3 3 Lur leuitate Uolidtate quañ titillantes. J. P. 94 b, Græculus aſ- neplig 292 b.Si mihi antè oeurratur ne noi mn d. nrn d er. ſentator. de Orato. 153 b,& Topic. 228 a,An aliquid interſit 4Sfleru⸗ 92 D, S1 urratur, nenon modoò intrare, uerùm inter aſſentatorem& amicum. pro Cecin. 287 b, Aßentaa- 48§§. Wiamn 3 loere aut aſpirare poſsim. de N. 53 b, Pulmones tü tor mulierum. 5 7 tate 41 4 SV an ſune aſbir antes, tum ſpiritu dilatane. ASSENTATORIEF. Qu. F. 316 b, Dubitare te non aſsenta tio,con HDernerrius Pu de ſens perniciofiſsimus. pro R. P. 126 a, toriè, ſed fraternè ueto 48885 6 U. 1 5. ö N69 aktem Li cietis aſgidemenenlec!eeeee usSesee AS5ENTIOr aſsertione approbo, aſentior, cum aliquo cauap le imprudentem ſuper eam aſsidere, cuius mors dib emol 1 l.nti. coneedo A d beA Genti0 tibi ur in Farmia no Po⸗ gus mentum factura ſirimprobè feccris, niſimonueris neaſti. idin ommorcr.Epa b. Nam aduertebatur pôpeijfa-(ooh deat. de Ein. 77 a. 51- miliares aßsentire Volcatio. de Di. 130 a, Ennius qui magno AS8EVE As oNaO Sarumnus,ig K im m tir.A..220 3 Pedlaͤntn loquitur aſſentiente Populo.& 38,0 mnib. in re eaſleu A5 PORTO.„, Par. n. 2(Sneen j. us remeritas in aſſentiendo errorq; turpis eſt. Off. 4 b, Ca chus fer , ds. Dar. 117 a, Cæteri ita fugiebant, ut multa de uendum eſt, ne his rebus temerè aſſentia d B b ſuis rebus aſportarent. I. V. 226 a, Is hoc ſignum auellendũ Acerbiſsimè tulitſ- us temere allentiasms ad Brur. 90 b. tiam aff aſportandumq́ curauit. I. V. 86 b Lign⸗ Pjoſtris Areh 1 Lerd; den 8 dt enatus, aſsenſum eſſe mihi de Planco. Ep. ASSEVE ſportataq;.L. Deportare,„ 2- 4 3 331 ibulo aſsenſum eſt de tribus legatis. acrmo ASPORTA TIO, m..I.V. 226 a. 58 EN 110 Ruu. aſsentio,conuenio, probo, blandè men- Necar ASS Aomm. cella in balnearijs ubi tantum fidane Non atie gr tiotzel aliquo ſentio, plaudo, audio, in ſententiam alicuius A88E VE lauant: idcirco Seneca Kadatoria uocat, 1 uat„non etiam ec ue diſcedo, uel diſceſsionẽ facio, de Or.03 b, Tibi ſena- ſeueran .L. Balnearia. tus breuiter impolitei; dicẽdi maximis eſt de reb. aſſenſus. Nemo;

im me Bameno f. t
g B 5 Pro Cor. 6 I atu aſſectatoridu
Ner numero amicoru
enere aſ C las ſnsidua aßsectatom'anh copia 4
ae hnr.
4 Orat.0-
4*. b, C rdilitate
3 u. Galbaaſsecdar acr eas, approbatio pi
1
*
4 4 4 bo u nl y*aJah a uocät Danro u
aſſenfiones,multe aunauen
nro, qux redus non dudijs captar ie b Ninſtituta eſt.& idid. 4 ntih m comprabata. de Fa commota uiſo. Kibid. A Aecus excitata.& idid.a apperi 810.& ibi. de aßßenfiombas multa.
. 334(uotidie cömemorzdant i hi fuiſſe aſsenſorem. ad Her. 31 1 444. 5 4, Säpiens multa ſequiturgtce.
ala, neque Dercepta neque aſenla e
nfio, approbatio. AGenſum; e
ere, Acad. quxſt. edit. lb. Klerin lid.. Quare qui aut uiſam, aura.
nactionem tollu? uita 4 Acad.Nxſa.
ſapientem, in furore ſuſtinere ſeadt. lla in uiſis diſtinctio appare
ndare laid Acadla iſet aſienſu omnium dicere Ennius undens, quem inuocant omnes louen
lenſu,& populari— uſtin
ere, Acad qad
AGenſus lubricos
nere ſapientem dupliciter dicinus4a re uifi:, aſienſusq́; ſuos irmè ſiinas
„ adulatio, bläditix, blidaumtupi 0 Cl. 14 b.Is ſe blanditijs Kaßeng
tudinè penitas immerft-At 16b E atiof cum uiuere ipſumtupe ſin- erci diuturna trututea unn 9r0 HI. 62 b. Blanditiæ apettæ. de Aentario id quodis cuius ad volmt aagnü.
.. aid. cdlligere turhe ctt in
oc ueatur. cv 25 E9i 68 b Acnon vereots C V 1. 34 4.*„. der 1 m gratiam uldea- duam aucuparituams va „ ad uoluntatem dicens. O¹ 1 atefaciamus aufes. 9
torib. p bn n Am. irz 8Aſentator ad at—
luntatem, ſedh
49 b, Auidam er tticudnit
.. doull 4. AGentatores Popun Græcului-
3 u af nntillantes. L.P.945) Sadhes c 13 44 b.& Topic. u³*d 1,b 4 Lamicum.pro Cecin. 27 on db F.Q u6 b. Dubitare ten ““ 21 4 — oprobo, affenti jcnu r SſGentio tibi, ut rißä A Namaduerted kiag bi
et de tb So probo, lcds
212 Cumag. 1 cndſgn
1, Ka.
ulib
Je Am. 107 b, Beneuolentäct
etiam uultum usn, eius aßentatond
7
141 à 8
Attic. 261 b, Is in Caſca mihi ualde aſſenſus eſt. pro Cor. 67
b, Neq; me diſſenſioni meæ priſtinę puraui potius aſſentiri,
quàm præſentibus reipub. temporibus& concordiæ con- uenirc. de Or. 95 a, Illud uerò quod à te dictum eſt, eſſe per- multa,&c. ualde tibi aſſentior. de Nat. 72 a, De quibus ha- beo ipſe quid ſentiam, non habeo autem quid tibi aſſen- tiar. de Orat. 160 a, Namq; ego illud aſſentio Theophraſto, Gc.& 87 b, Pum ille, Cętera, inquit, aſſentior Craſſo. At. 229 a, Timet multa, aſſentitur omnia.& uo a. Item, De Venonia nis rebus tibi aſſentior.& 9y b, Catoni aſſenſus eſt Fauoni- us.& Epiſt. 25 b, Epiſt. 2 b, Huic aſſentiuntur reliqui conſu- lares. At. 101 b, Habet enim res deliberationem, etſi ex ma- gna parte tibi aſſentior. Academ. 17 b, Vitioſum eſt aſſentiri quicquam falſum. ASSENTOR arts. adulor, blandior. de Cl. 19 2 b, Hæc germa na irOnia eſt, cur ita ſentiam non dicam, ne me tibi aſſenta- ri putes. Epiſt. 132 a, Et tibi aſſentantur tandiu dum ades. de Am. 124 a, Qui ipſe ſibi aſſentatur. Attic. 123 b, Non ſum ue- ritus, ne uiderer aſſentari, cui tali in re libenter me ad pedes abieciſſem. Acade. 12 a, Vt nihil nobis aſſentati eſſe uidea-
mur. de Or. 119 b, Dicam enim non reuerens aſſentandi ſu-
ſpicionem. de Am. uz b, Poſtremò imperaui egomet mihi aſſentari omnia. 24
ASSEQVOR, n“. conſequor, nanciſcor. de N. 67 a, Ratione
utimur ad eam rem, ut apertis obſcura aſſequamur. pro Pl. 27 b, Eoſdé ſumus honorum gradus, quos illi aſſecuti. Poſt- quam. 199 a, Veſtros deniq; honores, quos eramus grada- tim ſingulos aſſecuti. I. P. 79 b, Afſfequi omnes magiſtratus ſine repulſa. de Am. ior b, Vt amicitia fit, per quam quiſque aſſequatur, quod quiſq; deſiderert. de Ar. 247 b, Nemo illo- rum prudentiam non dicam aſſequi, ſed quanta fuerit per- ſpicere poteſt. Epiſt. 8 a, b, Itaq;, omnia quæ ne per populũ quidem ſine ſeditione ſe aſſequi arbitrabantur, per ſenatũ conſecuti ſunt.& d2 a, Beneuolentiam tuã erga me imitor, merita non aſſequor. pro Pl. 278 b, Nunquam ego mortem
potius, quàm immortalitatẽ aſſecutos puraui. de L. 157 b, Quem imitaris, nunquam aſſequêère. de Orato. 96 a, Quod
neq; precib. un quã, nec inſidiãdo, nec ſpeculãdo aſſequi po
tui. At. 40 b, 41 a, Adte quid ſcribã, neſcio: ſi enim es Romæ,
iã me aſſequi non potes: ſin es in uia, cum eris me aſſecutus, corùèm agemus. ad Her. 30 b, Vt longitudo aut plenitudo ha rũ, multitudinẽ alterius aſſequatur& exæquet. de Na. 36 a,
Augeſcantq,& pubeſcant, maturitatem q́; affequantur. Off.
22 b, Nihil fequere, quod aſſequi nequeas. Tuſc. 168 b, Sene- ctus nos in curſu à tergo inſequens, nec opinantes aſſecuta
eſt. At. 186 b, Non aſſequor, ut ſcribam quod æquo animo
legas. Att. 227 b,& de D. in a, Coniectura uel ſuſpicione aſ- ſequi aliquid. I. V. 145 a, Aſſequor, adανσεανιν Item: Nihil ho rũ inueſtigari, nihil aſſequi poterit. de Am. 99 a, Hos uiros bonos appellandos putemus, qui aſſequũtur quantum ho- mines poſſunt. de In. 79 b, Vt eſſent non qui ſcriptum ſuum recitarent,&c. ſed qui cogitationem aſſequi poſſent.
ASSER O, ſeru. afirmo, uendico. Offl. 63 a, Qui proſcribunt
uillam(ut ipſi afferunt) bene ædificatã. ad Her. 38 b, Vt pau- lo ants cum de curſoribus aſserebamus. pro Fl. 154 b, Cum in cauſa liberali, eum qui aſſerebatur, cognatum ſuum eſſe diceret.*“— ASSERTIO,, onu. Acad. 47 a, Academici cenſent nihil opor- teere, neq; profiteri, neq; affirmare quenquam, neq; aſſertio- ne approbare,&c. L. Præcurro& Suſtineoog. ASSERVIO;eruu. ſeruio. Tuſcul. 187 a, Qui uolunt excla- mare maius, toto corpore contentioni uocis aſſeruiunt.
42s S ERVO,as. adſeruo, ſeruo. I. V. 159 b, Tum iſte temperat,
dum res iudicaretur, hominem ut aſſeruarent: cum iudica- tum ſit, ad ſe adducant. pro Arch. 187 a, Cum Appij tabulæ negligentius aſſeruata dicerentur. I. C. 1012, Pomi meæ te aſſeruari rogaſti. J. V. 25u b, Aſſeruari priuaris cuſtodijs. ASSESSIO, onu. pi. 181 a, Oblitum ne me putas, qua celeri tate ad me Tarento aduolaris? quæ tua fuerit aſſeſsio, ora tio, confirmatio,&c. A8SESSOR, eri. quaſi ſecũdarius iudex, qui iuris dicendi cauſa principi iudici aſsidet. de Diu. 100°0 a, Lacedæmonij re gibus ſuis augurem aſſeſſorem dederunt. pro Cl. 39 a, Sede- re propriè dicuntur iudices cũ ius dicũt. unde aſſeſſores. ASSEVERANTER. affirmatè. Att. 247 b, Qu. Cicero ual- de aſſeueranter cum eo locutus eſt. Acad. 16 a, Hæc Antio- chus ferè,& Alexandriæ tum,& multis annis poſt, multo e- tiam aſſeueranrius in Syria... ASSEVERA TIO, onu. Atti. 212 a, Omni aſſeueratione tibi affirmo, qd mihi credas uelim, maiori offenfioni eſſe, quã delectationi poffeſsiunculas meas. ASSEVER OH us. affirmo. de N. 44 b, Iſti quemadmo dũ aſ- ſeuerant ex corpuſculis mundum eſſe perfectum? Aca. 10 a, Nemo ulla de re poteſt cõtendere neq; aſſeuerare, ſine ali-
4
8 14²2
qua eius rei,&c. certa& propria nota. I. V. 121 a, Affeuerat ſe eius rei in primis actionem eſſe darurum. de Ci. 183 b, Ma gni intereſt coràm uidere quemadmo dum aduerſarius de quaq; re aſſeueret. pro Cluent. 32 b, Is pulchrè aſſeuerat, ſe, &c. I. V. u3 b, Vtrum aſſeueratur in hoc, an tentatur? de Cla. 192 b, Bella ironia, ſi iocaremur: ſin aſfeueramus, uide,&c.
Or. 220 b, Hoc meum iudicium de quo hoc libro tantopßere
affeueraui. At. 167 b, Aſſeuerare aliquid firmiſs mè. I. A. 175 b, Idq́; ſe facturum aſſeuerauit. ASSID E O, des. aſsiſto, propè ſedeo In Ver. 125 b. Sthenius eſt is qui nobis aſsidet, Thermitanus.& 232 a, Nos rogatu ma giſtratus aſſedimus. I. P. 96 b, Cum Cn. Pompeius P. Lentu lo frequens aſsideret At. 8 b, Mihid; ut aßsedit, dixit,&c. At. 33 a, Aſsident, ſubducunt ad nummum, conuenit In Cati- lin. 100 b, Conſulares fimulatq; aſsediſti, partem iſtam ſub- ſelliorum uacuam reliquerunt. de Diuin. no a, Tum in bi- bliotheca, quæ in Lycæo eſt, aſsedimus. de Ora. 129 b,& pro Cluen. 47 a, In Tiburti forts aſsedimus ego& M. filius. pro Sext. Roſc. 28 a, Perorauit aliquando, aſsedit, ſurre i ego. Or. 20 ⅝ b, Curio cum cœpiſset reſpondere, ſubit ò aſsedit. In Verr. 258 b, Cuin lachrymans in carcere mater noctes diesq; aſsideret. de Or. 93 b, Irriſi ſemper eorum hominum impu- dentiam, qui cum in ſchola aſsediſsent, ex magna hominã frequentia dicere iuberent, ſi quis,&c. pro Plan. 26 4 b, Ma- cedones huius repentino periculo commoti huic aſsident, id eſt, aſsiſtunt. de Clar. 182 b, Itaq; intelligens dicendi exiſti mator, non atsidens& attentè audiens, ſed uno aſpectu& præteriens de oratore ſæpe iudicat. de Fin.77 a, Si ſcieris im prudentem ſuper aſpidem aſsidere uelle, improbè fece: is niſi monueris. 8“
ASSID O, dis. conſido, conſedeo, ſedeo. Acad. 41 b, Et ſimul ſunt dicta, in conſpectu conſedimus omnes. ASSIDVE continenter, uſque aſsiduus, totos dies, quoti- die, omni tempore, dies atque noctes, diem& noctem, nul- lo puncto temporis intermiſso. de Clar. 19 4 b, Aſsiduiſsi- mè mecum fuit Dionyſius Magnus. Epiſt. 71 a, Literæ credo quibus aſsidusè utor. pro Mil. 119 a, Voces quas audio aſsi- dus,& quibus adſum quotidie. Poſtqu. 198 b, Sic omnia de- ſiderata magis, quàm aſsiduè percepta delectant. ad Her. 41 b, Vt frequenter& aſsidus conſequamur artis ratio nem. de Diuin. 96 a, Gallos gallinaceos ſic aſsiduè cantare cœpiſse,
aſsidamus, inquam, ſi uidetur.& ibi paulò infra: Quæ cum
ut nihil intermitterent. ASSIDVITA S, tu. perſcuerantia, opera quotidiana. de Na tura deor. 45 a, Sed aſsiduitate quotidiana,& conſuetudi- ne oculorum aſſueſcunt animi. Quin. de Pet. 205 b, Quoti- diana amicorum aſsiduitas& frequentia. Att. 31 a, Teren- tiæ pergrata eſt aſsiduitas tua& diligentia. ad Quint. Frat. 304 b, Hortenſius ſumma aſsiduitate me inſidioſiſsimè tra ctauit. pro Deiot. i5t a, Eandem d; aſsiduitatem tibi prebuit poſtridie. Atti. 97 b, Medici aſsiduitas,& tota domus omni
genere diligés.& 254 a, Quintus aſsiduitate orationis meę
commutatus eſttotus. pro Sex. Roſc. 43 b, Ipſe aſsiduitate,
conſilio, autoritate, diligentia perfecit, ut,&c.& 44 b, Aſsi-
duitate malorum ſenſum omnem humanitatis amiſimus. Pro Cor. 56 a, Talis cius in rempub. noſtram labor, aſsidui tas, dimicatio. Offic- 43 b, Propter ærarij tenuitatem aſs i- duitatemq́; bellorum tributum cõferre. pro Mur. 128 b, Aſsi duitatis& operarum harum quotidianarum putat eſſe cõ ſulatum. Epiſt. 266 b,& 9 b, Noli committere ut excuſa- tione potius expleas officium ſcribendi, quàm aſsiduitate literarum. Epiſt. 99 a, Et quo conſilio profectus es, id aſsi- duitate& uirtute conſequère. Ad Herennium 27 b, Et fi ui- tabimus eiuſdem literæ nimiam aſsiduitatem. ASSIDVVS,, um. quotidianus, frequens, continuus, diligẽs. Att. 59 b, Audiui Romæ eſſe hominem,& ſuis ſe aſsiduũ. Ep. 156 b, Frater meus in febriculam incidit aſsiduam. de Sene.
89 a, Bonus aſsiduus dominus. de Or. 97 a, Aſsidua& dili-
gens ſcriptura. pro S. R. 21 a, Cum hic filius aſsiduus in prę- dijs eſſet. pro Cæl. 239 a, Caſslus fuit aſsiduus mecũ. de Pet. 210 b, Ipſi tecum aſsidui fint. de Ora. 148 a, Homines labore aſsiduo& quotidiano aſsueti. pro Plan. 263 a, Nõ enim tri- bum Tarentinam, ſed ſolidam& robuſtam,& aſsiduã fre- quentiam præbuerunt. pro Cl. 20 b, Quotidianæ querimo niæ, aſsiduus fletus. pro S. R. 29 b, Hæ funt impijs aſsiduæ furiæ.& 26 b, Hic ruri aſsiduus ſemper uixit.& 25 b, Qui fi- lios ſuos agricolas aſsiduos eſſe cupiunt. de Or. 123 b, Magi- ſtri aſsidui uno opere eandẽ incudem diem noctemq; tun- dentes. Top. 221 b, Locuples enim aſsiduus, ut ait Aelius, ap pellatus eſt, ab ære dando. de Cl. 166 a, Flagitator non mo- leſtus, ſed aſsiduus tamen& acer. ASSIGNATILO, nis. attributio. Epi. 207 a, Caſar Syllanas uenditiones& aſsignationes ratas eſſe uoluit. contra Rull. 82 b, In Antonium 193 a,& 20 a, Alsignatio agrorum.
A48816NO

ä
„-
»
14: X 8 AS81GN O, a. attribuo, tribuo, aſcribo. I. V. 260 b, 3 nccr 16 que attendite, apparitores à prætore a dadasos he bi 1 decumanum. Epi. 17⁷ a, Aequaliter as t ſorte agros le Sioni bus aſsignari] puto Oporters. pro Do. 236, Wulerie⸗ rem? di Partem aſsignauit ſ we genri Clodie. Ar. 4 5 b, Mihiq; e; da8 tuo tantum aſsignes, quantum corpore meo occupat Ibo- teſt. de Som. 128 a, Ne munus humanum aſtignatũ aded 6. fugiſſe uideamini. L.P. 98 b, Quid per tuum ſeruulum L d nes aſsignari?contra Rul. 64 2 a, Alsignare 23108 d col lonis 3. 1 A. 16 b, Duo millia iugerum agri Leontin 1i Sen Llodie aſ⸗= ſignaſti. 1. A. 205 a, Hisq; militibus agrosita darent, afsigna rent, ut quibus militib. amplifeimèd dat tci a tra Rul. 88 b, Quis aSignauit?quis dedi ter SyllamtQu..05 aAmabo te:ne hoc efacleri neo paee quàm imprudentis aſs igiies. At. 15 7 b, Quoquo mo oen ſe res habeat, nihil aſßsignabis, necpa ätruo, nec patri. Ep. 85 De quo uicquid detrahas, neceſſè eſt aut infirmitati, aut inuidi Laſsignetur. Pro R. P. 126 a„Nec uerò id homini tum
2 I. quiſquam, ſed tẽpori aſsignandũ br utauit. ad Here. ↄ a, Hoc bebis. Att. 39! b, ol⁵εονινμεισ
noſtris oceupatior nib. aſsig rn ſi pturbatior eſt, ribi aſsignato, te enim ſequor XMiA, ſowſax. de Clar. 171 a, Hec ſi minus apta uidèstur huic ſer moni, Bru- te, Attico aſsigna. Epi. 154 2, Hoc omne aſsignatum iri perti naciæ meæ uidebam.
ASSIIL.IO,ls. aggredior. de Orat. 129 b, Nec aſsiliendum ſta-
tim eſt ad illud genus.
ASSIMILIS, fe. fimilis. de N. 53 b, In pulmonibus ineſt rari- tas quedam aſsimilis s ſpon igiæ molli tudo.
ASSIMII- O, las. ſimilem facio, conte ro. de In. 51 a, Simile au- tem ex ſpecie comparabili aur x conferenda atq; aisimilã- dahatura indicatur,
à8 SIMVI. O, as. ſimulo. Oflic. 21 b, VIyſſes furere aſsimula- uit. pro Cæl. 40 a, Is mulros fortes ui r0s ſpe ecie quadã aſs i-
mulatæ uirtutis tenebat. pro Cln. 25 a Exitäh Alths aſimu- latæ familiaritatis cognoſcit e. I. V. 147 a, Literæ litur q, 0s aſsimulatæ, ex. preſſæ de tabulis in libros tran Krumur.
ASSIMVLATIO,nis. ad ier. 36 a.
A8 S18 TO. A. aſsideo. In Verr. 89 b, Seruis ſis. imperat Ru brius, ut ianuam lamdjerent,eir g ad fores aſsiſterér. Tuſ. 169 b, Accede nate. ztbicde 1 e,&c. pro- A ch. 196 a, Alexan der cum in Scheo ad A nare, inquit, adole eſcen ns, Ere del Legi. 171a, Vt contra omnes hoſtium copias unus in
AS8SOIL. E 041 les. ſoleo. de Amic g6 b, Cumi in hortos D. Bru- ti cömentandi cauſa(ut affolet) ueniſſemus. I. A. 176 a, Dein- de(ut affolet) ſur ee gia⸗de le 7 Ii. Deinde nae aſſolent. de
Na. lib.⸗, Senatus ad quos affoleret referendum cenſuit.
1
—
7 11 t?
A 1 de
. —
aſpi hillis
nan 7 8 Ont te aisiiteret. 7
ASSORVM, uelur e Cnlds m legunt, A fer rum, oppidum. J. V.
222 b.
ASSORINVS, uel Afferin: us, ager in Sic1Hla. I. V. 222 b.
ASSVEEACIO, cis. UÜſu doceo. Epiſt. 6ꝓντ, Itag; orbus ijs re- bus omnibus, quibus& natura me. goluntas& conſue- tudo aſfuefecerat, cùm cæteris, tum b 8 n hi diſp Clar. 175 b, Arma qꝰν æ tractare cœpe rat feceram. de Pro. 5ε b, Cæſar cæteras nationes imperio Ro- mano arere aſſief fe Pelt,
ASSVEFIO;,] Orat. 146 a, Quorum ſermone aſſuefa- cti qui eundne e pientes quidem potuerun m non latins lo qui. de Clar. 184, Curion 18 Patridin dituto puro ſermone aſſuefacta domus. I. C. 106 a, Alic uls ſcelerum exercitatio-
ne aſſuefactus.
ASSVESCO, ſtis. conſuetudinem exercitatione m; capio. Acad. is a, Sic tu internoſces, ſi aſſi neueris. de fin. 125 a, Vt fre-. mitum aſſueſceret uoce uincere. de N. 46 a, Sed afsiduitate quotidiana& conſüetudine oculorum aſuefennt animi. Epiſt 141 a, Ego feruo& ſeruabo(ſic enim aſſi neui) Platonis uerecundiam.
ASSVETV S, a, um. ſuetus, afſuefa ctus. pro Planc. 263 b, Vici- nitas non afſueta mendacijs. de Or. 14.3 a, Homines labore aſs iduo& quotidiano aſſue.
ASSVMO, mis jaccip io, ar Gg, attrib 10. de Orat. 99 a, 1 Neq; illum iure ciuili fatis illi arti facere poſſe, niſi dicendi copiã ,fumpfifſer. Epi. 197 a ‚Equidem ali quantum iam etiã no-
8i aſſumo. de Or. 123 b Argumenta aut er ſua ſumi ui, aur aſſumi foris. Top. 221 b„Alij! loci in eo ipſo de quo agitur hærent, alij aſſumuntur exrrinſe cus de Ora. 103 b, Si quis in aliqua arte excellens, aliam quoq; artem ſib: aſſumpferit. Or. 217 b, Genus autem hoc orationis neq; totum aſſumen dum eſt ad cauſas foren nſes, neq; omnino repudiandum. Ar. 341 b PSo 2dnG improbos meam rerinuufſe- minnidiam, alie Trdesenne aienedutehtnweauizuen 5 pro Mr.) 131 b bhreradeendret enunſe doiöre bepe e, Africa oppreſſa, cogno
mine ipſo præ ſe lerebat,e eandem hie fibi ex Afię nomine al⸗
Sismat eſlenr. con
tumulum aſtitiſſet, O fortu
A 8 144
8 11.
1 4 4 4 1. 7*
zür..07 3 0 b. Ozu0 alters cdebs. hat, ſibi aſſumar Pro Syl. lu n utoritati aſſum
a
— acha Oratl ſed pudori meo. de Ora. 39 b, tract ationẽ 5 ioni 3 ſibi affumet pro Plan. 271a, Vt eorum repr ehenſionem uos
ueſtræ Prudentic aſſumere, meæ modeſtiæ remittere debe-
Gr 18 tis.pro Cor. 66 a, Sacra Cereris aſſumpta de Grææcia, id eſt,
accepta. L. Aſcitus. Part. 232 a Aſſumpta Uetha. of. 1 b. B
mihi aſſumo, uideor id meo iure quodammodo do ktdlic are. Epiſt. 14 a, Ne q; uerò ego mihi; poſtea quicquam 2 du impil, neq; Hodie 2e ‚quod quenquam maleugl ent eaa ũ iu- re poſsit oſtendere. p. SyIl. 183 b, Ego uerò mihi nil aſſumo, ſed,&c. de D. 130 a, Sed cùm bis ſut npfit, qu od noluit, 1 id ta- men aſſumit, quod concedi non; poteſt.& b, Deinde affu- munt: Sed aur dij,&c. de D. 131 a,, Affumit zutem Chryfippus hoc modo: Sunt aurem dij.&e. AS8V MPTIO, onuw. de Diui. 131 a, Sed demus tibiiſtas duas
35*
ſum mpriones,&c. Aſumptio ta: nen, quã ryανανιν Græci uo-
1
cant, nõ dabitur. de In. 55 b b, Affumptio eſt,per qua exX propofit ione ad Oſter dendum Her triner, a ſu:
A 8 3 ¼ MPTIA VVS, a, m. ad Her Ja,de In. 45 2,70 b—
dicialis partes ſunt duæ: quarum alteram abſo Dluuten,s alter alſumptiuam nominamus. Afſumptiua quid ſi t ibidé. Aſ- ſumptiua pars eſt, cũ pro ſe Aeheio infirma eſt s aſſum- pta extranea re comprobat
ASSVRGO, g* honoris cau Haſhrge. de In. 52 b demaloib. natu aſfurgatur, ur ſupp Slicu: n mil ſereatur. in P. 85 a, Nemo ribi in curiam uenienti amplius aſſurrexit.& de S San. a, Sa lutari, appeti, decedi, aſſur, gi, S&c.
A58VS, a, um. torridus, aridus, Jualidus. At. 187 b.„Pro iſto a aſ⸗ ſs ſole„quo tu abuſus es in noſtro pratulo, à te nitidum ſo- lem u nctum q repetetnus.
A8 8RI L. regio. de kin. ·87
ASSNRILorum. de Di. So a.
AS T. Att. 13 b, Lu crebras 5 nobis lireras frpectans plures 1.
aitrit. de. ae A an ii duando, See. aſt hocmagi„,Ec Aſtaubam Clc.
1
. 331 b, Dico illud, quod
1
. 1 3 1 2 3 in his cauns non b. tr.
5
, „/1 azAUr
bidem ſʒpe. At 9 4f
Priſ* AS TARTES quarta Vem uocatur. Tde N. 71 a. A48 TERIA- 2.10 oror Latone. de N. 6 8 4. AS T O, a..In« Cic. u8 b, Neq;. Ulle, Juies expe echa ns huius exitum diel?. aita at in conſpectr meo gener. pro Ma 336 3 a, Not ſtanti bus ommibe us neceſe dicere. Poſtqu & audiente Italia tota, de Ar. 264 a, Maxln ma 1 entia ci- liam aſtante. ASTRICTPVS 8,a,um Orat. 218 b, Nec tamen hæc ita ſunt ar- cta& aſtricta, ut ea cum uelimus, laxare nequeamms. Acad. 3 a, Nam cæteri a¹ nentur aſtrict 1. quàùm quid eſſet opti mum iudic zrspotueruate pro Syl. 192 b⸗Hominesz aſtricti tã to ſcelere. I. P. 100 a, Quis non eos pari ſcelere aſtrictos ar- bitrerur?de eler. 9 4, a, Dialectica quafi contracta& aſtricta eloquentia putanda et. 96 3 a, Verborum aſtri cta compre
hennlo. de Na.; b, Nõ adiutor huic ueni, ſed audi Kor S ui-
dem: uus, libero in idleio nulſae eiuſmodi aſtritus neceſ- fitate, ut mihi uelim nolim, ſit certa qusdam tuenda ſenten tia. de Or. 9° b, Poeta numeris aſtrictior, uerborum aut li- centia liberior b, Numerus aſtrit Kus.)(numerus ſo Tntsec de Or 170„Migr. O aſtrictus certa quadam numero- rum mo« deratione&pedum. AS TRIC TE)aduerbium. de Or. 160 a, O ario nõ aſtrictè, ſed remiſsius numeroſa. ASTRING O,. alligo, obligo dötraho. At 1159 9 a, Quicquid ego aſtrinxi, ille relakat. de X. 53 b, Aluus tum aur eingit ur, tuü elaxatur Ae. 89 b, Tantü abeſt, ut ex eo zcn aſtricti ſumus, Iara 11a 21 quid u uelim ut,6 Ixc, de Vn. 70 a, Vinculorum id eſt aptiſs nt nium, quòd ex ſe arq; de ijs Juæ aſtringit, quòm ma- * ime? unum eifecit. I. 9. 86 4, Quorũ mens erat oppreſſa prę- mio, lingua aſtricta mercede. Para. 16 b Voluptates quibus aximè aſtricti ſunt. Attic. 192 b. Quòd per ſe negligeret eas leges ‚quibus eſt aſtrictus. de Clar. 163, A* quo e eſt d diſciplina Tacelle moniorum aſtricta legibus. de Pro. 76 a, Sed tamen Una erſtas, uel pr remijs, nel armis, nel legibus, poteſttotam ralliam ſempitern nis uinculis aſtr eingere. pro Pl:275 a, Et hu ius tanti oclicij ſ ſe eitlftema aſtringam teſtimonio ſe mpiter- no. de Fat. 21. 4 b, Hec arctius aſtringi ratio nõ poteſt. Tuſ. 193 3,Stoici, q qui breuite edein gere ligucnenta olent. de L. 180 a„Tribus 4mOdis achr 21 Eriche reditatem.& 179 b, Querunt enim quia Acinteſar res acris. pro Seſt. 24 b, Aſtrin Si fcelere. IJ. A. 193 a, Is magno ſcelere ſt aſtringeret.rRc.a b Aſtringere ehornine es beneficij ijs. de Orat. 195a. Aſtringere orationem numeris. I. V. Quis eſt hic, qui ad ſtatuam a ſtri- ctus eſt? pro Qu. 3 b, Aliquem ſuis conditionib. in ipſo ar⸗ riculo temporis aſtringere. A8TRING ENS,. participium, de Natu⸗ Iib. 2. Aſtrin- ggentibus
zunc cioeum Herei⸗.
ſtellar alicuit logor dictac Deſcri 45 TR gnitio tumm tur. T certis a Has tium 6 In aer batac A8TVI 4A8TV. detur A5TV. nonp AS8TV aſtuts A8TV aut ca 82 4, Of. 4§ TV licioſi malic Scc.0 Ppi.z incall Kuti 487 N ciuit. per en nus t ſecus Acher talese ſtri At in aſtu erant! nati,& enit, STVp stL A Dſeda at in art, quèm ſ 77 bN an qude meam tim cau dt aliqu V non ſa mandu Uerbis odiri hind

n. od 2 Quxza — Aere d* ahan denne oenn 1 gcang.—* 0 aſſ. —„ 0 a 14. 0„& 1 mntorit erog un. 2„ 74 r racati ad z9 6 *) deor 4 onen. mexg u repre reün K ec mode. One 4 reris„M l mir kan ¼, allumpe Kere 1r. 1)1 a, Kf Dtad Gra, 3 12 4, à 1 mpe Cl 11. id meo inre da uerda OF 9 3. 1 doda Dego mihie, 1 unm hr poſtes, dou eà Quica, d que quam malacquamif 1 17 8 3 na euole i: A 8 5„ Uer 4 eütini Acum 1 3 c, 5 2 Omidinig 4 co 8* t, quodn Aüun Kealnon poren a dlund A. de deit.& dlüh 1, 31 a,Aſſumit aun e ß 1 1* 8. aim 3 de u
Sotut. 151 a, Sed ge amen, qua,ea,g.
4
lumor 4
num
8 4 UDde Hoſten dend
4 ler.4 a de la..
* du„ 9r 1 4 4 4,70 d 8 14rum alteram 2h n.
14d00 niamus A Alutam
—
cð pro ſc des., 4 8 4 e ho m
4„ 1t Camn ſurgo. de ln. ten milereatur. inp. ſ. „* 1 9 lius affurrexit.& des- Rnlies Ke Jen an.
lu9⸗
8
8 4*
I 4 5 allidus. At.*
4 An r 1 a 74 al 1 Pratulo dte niticunè. . ekm. F. 4 4
8 au
4 8 1 Arta Venus uocatur. de N.na.
“ 3“ de N. 611.
d Nec ille, qui erpedans huiusmun 8 8 4 6 à † ectu meo geuer. pro Mac. i* Nontt- Po g 4„1 2 30 8* le dicere. Poſtquacr no ar
4. rota. Ce Ar. 16 4 a, Marima kregueaaag. 4*
„ Orat. 11 b. Nec tamen hæcitzſutt. nus laxxrenequeamas dat nentur aſtricti, qudm quideſami 910§L. b Homines atriit
4
e, r Aohr non cos par[celere aMtrlaoi?“
1 1—
* 1 3 4 eA&06 4 Verborumaſtnetzcnohe NO2G gtorh lic ueni ſed andtor&g
„nodi aſtridusntÜ
icio, nulla eiulmod
r m Reei
geris aftrichor, Uer
4 4*
9 b. Numerus aünet
r attrictus certa M. je Fr. 160 4, Ora
4
1
244.. 101 „bligo, cötraho.Ats quo zſtrie 4
4
““
ligeretd
4 9 52 11 419 8 1 c. gab, Eddar diln 4 u0? 3
*. IV N 15 U
tuf⸗ darticip um, de Nät Fen
dItmain 3 4 Aa
1- b pro ihe
4 441 8 4„9 L Nalectic dunk contraaattt
ern auedamtuentaſemn 19 doromaätk u5.(runend quadam auna-
1.) 3 rio na alrik
Iiu aht 9 funs
145
A 3Z
gentibus ſe, uel relaxantibus inteſtinis.
ASTROLO G IA, giæ. aſtrorum ſcientia. de Diu. 80 a, Chal-
Se
dæi diuturna obſeruatione ſiderum ſcientiam putantur ef- feciſſe, ut prędici poſſer, quid cuiq; euẽturum,& quo quiſq; fato natus eſſet. de Diu. 126 b, Eudoxus in aſtrolo gia facilè princeps ſcribit, Chaldæis in prædictione& notatione cu- iuſq; uitæ ex natali die minimè eſſe credendum. de Ora. 90 b, Conſtat inter doctos, hominem ignarum aſtrologiæ or- natiſsimis atq; optimis uerſibus Aratum de cœlo ſtellis que ſcripſiſſe. de Sen. 37 a, Mori uidebamus in ſtudio dimetien- di penè cœli atq; terræ, Gallum familiarem patris tui Sci- pio.& ibid. Quàm delectabatur cum defe ctiones ſolis& lu
neæ multo nobis antè prædicerer. de Sen. 87 a, In aſtrologia
A
A
A A
A A
A
A
C. Sulpitium audiuimus. Off. 4 b, Pro aſtrologia diuinan- te. de N. 49 b, De ſtella Saturni,& Martis,& Iouis. STROLO GVS, g Chaldæus interpres aſtrorum. de Di. 99 a, Chaldæi in Syria cognitione aſtrorum antecellunt. de D. 98 a, Quid aſtrologus? cur ſtella Iouis aut Veneris con- iuncta cum luna ad ortus pucrorum ſalutaris ſit? Saturni Martis ue contraria?I. V. 134 b, Iſte nouus aſtrologus, qui non tam cœli rationem quâm cælati argenti ducit. de Diu. 1u b, Solis defectiones, itemd, lunæ prædicuntur in multos annos ab ijs, qui ſiderum curſus& motus numeris perſe- quuntur.& 112 a, lidem uident, quo in ſigno quæq; errantiũ ſtellarum, quoq́; tempore futura ſit, qui exortus, quoq́; die alicuius ſigni, aut qui occaſus futurus ſit, de Di. 82 b, Aſtro logorum pradictiones. de Diu. 126 a, Aſtrologorum præ- diẽta deſcribere, uerbum eſt aſtrologorum præcipuum. L. Deſcribo.“ STRVM, ſtri. ſidus, ſtella. de Di. 99 a, Chaldæi in Syria co- gnitione aſtrorum antecellunt. de Som. 130 a, Homines tã-
tummodo annum ſolis, id eſt, unius aſtri reditum metiun-
tur. Tuſc. 171, Et aſtra ſuſpeximus, tum ea quæ ſunt infixa certis locis, tũ illa non re, ſed uocabulo errantia. de Vn. 202 a, Has igitur ob cauſas nata aſtra ſunt. I. V. 24⁄a, Notare ini tium ueris nõ ab aliquo aſtro. At. 36 a, Ex aſtris cadere. Aca. 44 a,& Ase, Ahutum genus è quo aſtra ſunt. de Na. 4oa, In aere autem aſtra uoluuntur, quæ ſe& nixu ſuo conglo- bara continent,& forma ipſa figuraq́; ſua momẽta ſuſtẽtãt. STVRA,æ. urbs. At. 200 a, Ep. 92 b. 3
STVROCO,, onu. ad Her. 39 b, Aur aſturconi locus ante oſtiũ detur. Eſt autem equus ab Aſturia Hiſpaniæ oppido.
STVS, Rtus. aſtutia. Offic. 65 b, Quorſum hæcé ut intelligas non placuiſſe maioribus noſtris aſtus. aliàs Aſtutòs.
STVTE) callide. Qu. F. 399 b, Nihil nec temere dicere, nec
aſtutè reticere debeo. At. 129 a, Aſtutè nihil ſum acturus.
STVTIA,/. pro Clu. 56 b, Quòd ſi aut confidens aſtutia, aut callida eſſer audacia, uix ullo obſiſti modo poſſet. de Fi. ¹32 a, Quibus abeſt ad pręcauendum intelligendi aſtutia.
Off. 65 b, Sed aliter leges, aliter philoſophi tollunt aſtutias.
STVTVS, a, um. callidus, uafer, ueterator, ueteratorius, ma
licioſus. Off. 63 a, omo uerſutus, obſcurus, aſtutus, fallax,
4
A
AT ſed, atqui, ueräm. Att. 10% b, Non eſt in parietibus reſp. at
uenit, inquitt.
malicioſus, callidus, ueterator, uafer.)(apertus, ſimplex, &c. Or. 202 b, Nihil atrox, nihil mirabile, nihil aſtutum,&c. Epi. 38 a, Quòd fi quis me aſtutiorẽ fingit, quid poreſt eſſe incallidius, quàm,&c. pro Mur. i2 5 b, Id eſſet ho minis& a-
ſtuti& ingrati.
STV, uel Aſty, urbem ſignificat, hocq́; nomine olim omnes
ciuitatés Græciæ uocabantur, ut Diodorus ſcribit. Verùm per excellentiam quandam, Athienæ& Alexãdria, ut Stepha nus teſtatur, ſic appellatæ uetuſtis temporibus fuerunt, nõ ſocus quaàm urbis nomine, Koma intelligebatur. Cice. autẽ Achenas intelligit, in quã ciuitatẽ Theſeus innumeros mor tales conuocauit, ut eſt apud Plutarchum. de L. 170 a, Vt no ſtri Atrici, priuſquàm Theſeus eoſdem migrare ex agris,& in aſtu quod appellatur, omnes ſe conferre iuſsit,& Sunij erant ijdem& Artici: ſic nos& eam patriam ducimus ubi
nati,& illam qua excepti ſumus. Terentius quoque, In aſtu
8TYPALE A, leæ. inſula una Oycladum. de N. 68 b.
SNLVM I. locus profugij. I. V. 93 b.
in aris& focis. At. 73 a, At uerò poſthac fruſtra potius dabo, quàm ſi rectè dari poterunt, committam ut non dem. de N.
—
77 b, Nemo qudd bonus uir eſſet, gratias dijs egit unquam,
an qudd diues, quòd honoratus. Epi. 68 b, Ad properartioné
meam quiddam intereſt, non expectare, donec,&c. at ſta-
tim cauſam illam totam arripere. I. ¹92 b, Si non bonam, at aliquam rationem afferre, Epiſt. 83 a, Animum tuum,& ſi non ſapientiſsimi, at amiciſsimi hominis autoritate confir mandum puto. pro Dom. 239 b, Eſſes omnia ſi minus re, at uerbis conſecutus. I. V. 249 b, Si minus ſupplicio affi ci, at cu ſtodiri opottebat. de Orat. ii4 b, Si minus ut ſeparatim de
his reb. reſpondeat, at certè ut in cauſa prudenter poſsit in- 45
X——
A 146 „ texere. Epiſt. 84 a, Cæſar nunquam niſi honoriſicentiſsimè Pompeium appellat, at in eius perſona multa fecit aſperius: armorum iſta& uictoriæ ſunt facta, non Cæſaris.& ibi. At nos quemadmodũ eſt cõplexus de Fin. 21 2, At enim ſequòor utilitatem: manebit ergo amicitia tam diu, quàm diu ſeque rur utilitas. de Nat. 77 a, At enim minora dij negligunt,&c.
Sic enim dicitis quaſi ego,&c. de N. 65 a, At enim quærit a-
pud Xenophontem Socrates, unde animam arripuerimus, ſi nulla fuerit in mundo:& ego quæro unde orationem, un de numeros, unde cantus. Epi. 140 a, At hodie penis in ob- ſcœnis eſt.& ibi. At uerò piſo ille Frugi queritur,&c. de Or. 88 a, Atq; is non accurata quadam orationis copia reip. ſa- luti fuit: at uerò eius filij di ſerti,&c. ciuitatem diſs ipaue- runt. de N. 77 b, At uerò aut honoribus aucti, aut re familia-
ri,&c. tum dijs gratias agimus, tum nihil noſtræ laudi aſ-
ſumprtũ arbitramur. de In. 698 b, At enim qui patria poteſta= te tribunitiam poteſtatem infirmat, minuit is maieſtatem,
id eſt, etenim. I. V. 58 a, At enim ſolũ, id eſt, ut me Siculi maxi maè uelint, alterum illud credo obſcurum eſt, à quo Verres minimè ſe accuſari uelit. In Verr. in b, At enim iſtum ſoli Si-
culi perſequuntur, ciues Roman. qui in Sicilia negociantur, 8*... 4. 4 3 defendunt, diligunt.
ATAVV S, ui. pro Cælio 44 a. Pater, auus, proauus, atauus.
ATEDIVsS, tectum nomen: id eſt, Cæſar. Attico libro 12,
186 b.
ATELIL A læ. urbs. contra Rul. 3. ATELLANIVS, a, um. de Diu. 113 b, Totum omnino fatum etiam Atellanio uerſu iure mihi irriſum eſſe uiderur,
A Tenim, uerùm enim. L. Aõ.. ATE R a, um. niger ut carbo. Tuſc. 250 a. Democritus alba&
atra diſcernere non poterat. Quint. Frat. 314 a, Riſi niuem
atram. I. A. 168 a, Qui albus atérue fueris ignorans fratris
in Arat.
filium præterijt. Tuſculan. 191 b, Atra bilis. Nubes atræ,
ATHAMANVM, gens. J. P. 100 b.
ATHENAE, arum. de Or 86 a, Vt omittam illas omnium do
ctrinarum inuentrices Athenas, in quibus ſumma dicendi uis& inuenta eſt& perfecta. de Or. 146 b, Domicilium tan tum in illa urbe remanet ſtudiorum. de Cl. 196 b, Ea urbs, quæ domus eſt ſempet habita doctrinæ.& 159 b, Athenien ſes, quæ gens Ionum habetur. Orat. 199 a, Atheniẽſium ſem- per fuit prudens ſyncerumque iudicium, de quorum urbis poſſeſsione propter pulchritudinem etiam inter deos cer- tamen proditum eſt:quæ uetuſtate ea eſt, ut ipſa ex ſeſe ſu-
os ciues genuiſſe dicatur, ut eorum eadem terra parens, al-
trix, patria dicarur: autoritare autem tanta eſt, ut iam fra- ctum propè ac debilitatum Gręciæ nomen huius urbis lau de nitatur.
ſes, unde humanitas, doctrina, religio, fruges, iura, leges Or- tæ, atq; in omnes terras diſtriburæ putantur. pro Flac. Athe nienſes olim lones habiti. Or. i9⸗ a, Athenienſium in loquẽ
ATHENIENSIS,6. Atti. pro Flac. 159 a, Adſunt Athenié-
do prudens ſemper ſyncerumq́; iudicium.
ATHEOS, ſine
..
Deo. de Na. 14 a, Diagoras atheos qui dictus eſt: poſteaq; Theodorus, nonne apertè deorum naturam
ſuſtuleruntè Ibid. 78 a.
ATHILLETA, tæ. ad luctationem, certamenq; inſtitutus, de
Sen. 82 b, Cum Milo iam ſenex eſſet, athletasq́; ſe in curricu
lo exercétes uideret, aſpexiſſe lacertos ſuos dicitur: illachry
*
8
mansꝗ; dixiſſe, At hi quidem iam mortui ſunt.& ibid. Nec enim ex te unquam es nobilitatus, ſed ex lateribus& lacer tis tuis. Tuſc. 183 b,& 287 a, Sub duc cibum athletæ,&c. Or.
219 b, Athleræ& gladiatores,&c.
..
ATHOS, mons, de Finib. 88 a, Helleſponto iuncto, Atho que verfoſlod. ATINA, næ. oppidum. pro Plan. 265 a.
1
ATINAS, ts. pro Plan. 263 a,& de Diuinat. 93 a, Campus
ATLANTICVS, um. de Som. 20 b, Atlanticũ mare, quod
Arinas.
. 1S
—

“
——
* ——
——
—
—
————
*„ 4 —
eaa— ————— ——õ—
———
———
—
1427 6 ulor id enim appel tiſsimum,&c. Aca. 40 a, De corpuſculorum(ide 52 lat atomos) concurſione fortuita loqui. de Fatet 45 4 3e
44...—— 2ap 7 81 d 11— mocritus autor atomorũã, aceiper emaluit neceſs 5 niafieri, quàm à co rporib. indiuiduis naturales motue.
1 4 N/ 8 Ere.
ATQYVEetiam,& uerd. Leg. VWerd. Se tia atd. Amante
ATQYVE,& uerd,&. de Diu. 122 a, Is à cõſtantia atq; à mu r8, atq; à ſe ipſe diſceſsit. pro Flac. 14, 6 a, In Rasdene perien 1s hunus urbis atq; imperij grauiſsimo arq; acerbiſsimo Keip.
uius urbis atq; imperi] grauits Ledtn ah. caſu, ſocio atq; adiutore conſiliorum, periculorumò;, heg 5 4. 1„ 4 r. 2 rum,&c. pro Mur. 143 a, Qui ab illo in ſpeculis atq; inſidijs .;. ra An cernicibus noſtris reſtiterunt. I. C. relicti, in capite atq́; in ceruicibus noftr kirerune 114 a, Atq; illud, quod faciendum primum fuit, factum atq; 1 ⸗ trãſactum eſt. de Or. 93 b, Atq inquit Sulpitiu s, hoc primũ de N. 71 b exte quęrimus,&c de N. 71 b, ex uetere Græciæ fama collecta ſunt. de L. 188. Arc ut C. Flaminiũ, arq; ea quę priſca lunt relinquamn guui„Sec. 3
ATQVE, pro quã. J. V. 100 b, Iſte alirer atq; ut edixerat, de- creuit. Tuſc. 206 b, Qui ſuos caſus aliter ferunt, atq; ut alijs autores ipſi ſuerunt. Atti. 277 a, Hoc ad officium meũ æduè atq; ad ullam aliam rem pertinet. Attic. 24 a, Hoc non diſsi
*..—.. mile eſt atq; in Soloniũ. pro Dom. 223 b. Hoc unum Seidem uidetur eſſe, at que id quod de meipſo nominatim tuliſti. I.
..* 2. 5 C. 215 a simulachrum louis contra atq; ante fuerat, ad oriẽ 3„. 11: 4. tem conuerſum. de L. 172 b In alijs rebus uerſor, atq, 4, de Ora. 132 a, Vim uerbi in aliud atq; cæteri accipiant po Kau ere. de Ora. 53 b, Sed paulo ſecus à me atq; ab illo perfecta ſunt. de Som. 128 b, Stellæ errantes uerſantur retrò, contra- rio motu atq; cœlum. 8
ATQVE, pro ut. de In. 71 3, In hanc argumentationes ex ijt-
dem locis ſumẽdæ ſunt, atq; in cauſam nego cialem.& cum .. 8.4
præcedit ęquè pro tam, illud atq, quàm uel ut ſignificat. de
N. 63 b, Hi coluntur æqusè atq; illi. pro Do. 219 a, Pompeius
. 4 1.. æquè ut unuſquiſq; ueſtrum, pro ſalute mea laborauit.
ATQVE aded. I. V. 109 a, Atq; aded antequam de incommo dis Siciliæ dico, pauca mihi uidentur eſſe dicenda de digni
△ N— 5 tate,&c. Antequam 104 b, Atq; adeò, cùm hæc omnia om-
nib. ſint acerba, tum uerò nobis intoleranda. I. V. 65 b, Hoc
*
inſtitui atq; adeò inſtitutum reterri moleſtè ferunt. At. 15 b, .... H Ego princeps in adiutoribus atq; adeò ſecundus fui. pro Plan. 191 a, Inſector, poſco, arq; aded flagito crimen. pro S. R. 23 a, Hoc conſilio atq; adeò hac amentia impulſi,&c. pro S. R. 35 a, Quæ ſi prodierit, atꝗq; adeò cũ prodierit, ſcio enim proditurum eſſe, audiet,&c.
2. A41 QVI. ſed, ſed enim, etenim. de Ora. 147 b, Atqui uides, in-
Q quit, Antoni,&c. I. V. 137 b, Suid uerò, modum haberi nul-
lum placet, arqui habentur neceſſe eſt. pro Plan. 276 a, Atqui eum cum uides, quo me tandẽ animo in te eſſe putas? Epi. 83 a, Atqui utebar familiariſsimè Cæſare, Pompeium fa- ciebam plurimi. Epiſt. 140 a, Atqui hoc Zenoni placuit,&c. pro Mil. uu b, Atqui excelſo loco ſuperiorẽ ſe fore putabat Milo. de N. 29 b, Atqui certè nihil melius eſt mundo. Attic. 105 a, Atqui certè ille agere debuit.
ATRAMENTVM, B. Epiſt, 139 b, Iam pater eius accuſatus A M. Antonio, ſurorio atramento abſolutus putatur. Qu. F. 316 a, Calamo& atramento tẽperato, charra dentata res a-
etur. de Na. 51 b, Atramenti effuſione ſepię ſe tutantur.
A 5 RATVS,, um. funebri ueſtimento indutus, funeſtus.)(. albatus. In Vat. 35 a, Cedò, quis unquã cœnauit atratus? id eſt, cum toga pulla. de Di. 100 a, Quid, quòd fluuius atratus languine fluxit?.
ATRIDAE,Agamemnon&⅞ Menelatis. ad Her. 22 bG.
ATRIENSIS, e. ſeruus cui atrij cura mãdabatur. I. P. 94½ a, Idé coquus, idé atrienſis.& Par. 122 b, Serui atrienſes.
ATRIO LVM,K. atrium minus. L. Atrium. Qu. F. 18 a, Quo
loco in porticu quæ ſcribere aiunt, ut atriolum fiat, mihi u:
eſt, magis placebat.& At. 5 b. *..* 4 2. ATRIVM, tij. primus intra ædes aditus. Qu. Fr. 318 a, Atrio- 1** ⸗* 2*.*. 2. 2 9 lum non ferè ſolet, niſi in ijs ædificijs fieri, in quibus eſt a- trium maius. contra Rul. 62 a, Vt in atrijs auctionarijs po- tius quàm in triuijs aut in compitis auctionentur. pro Qu. a, b, Neuius ſu earios ab atrijs Licinij A P. 4 a,b, Neuius ſuos neceſſarios ab atrijs Licinijs,& à fauci- bus macelli co rrogat. ATR 0 S17 AS, tts. pro Qu. ↄ b, Rei atrocitas neceſsitudinis ntine euatur. de In. 6 8 a, Locus communis, per quem i- pſius facti atrocitas aut indignitas, aut omnino culpa cum indignatione augeatur. Acad. 34 b, Arrocitas iſt a, quo mo-
do in academiam Irruperit, neſcio. Qu. Fr. 300 b, Hæ literæ
cum leguntun inuidio ſam atrocitatẽ habent. ad Heren.7 b, . Augere atrocitate peccati. I. C. 120 b, Ego quòd in hac cau- a uehementior ſum, non atrocitate animi moueor, ſed ſin gulari quadam humanitate& mitericordia. 1..*
AT RO C 1T E Her deliter. I. V. 268 b, Nimis atrociter mini tari cuipiam. Orat. 202 a, Contenta uoce atrociter dicere.
Pro Mil. 105 b, Atrociter ferre de aliguo.
Atq; hec quidè atq; eiufmodi,
A T 148
ATRONch habens atrocitatem, cru delis, atro Aoken doq́;
aſpectu. pro S. R. 28 b, Res ſceleſta,atrovnefaria. de 122 4,
Conſules de re atroci magnad; quærers. de Or. 127 a. Genus
orationis uehemens& atrox.)(enitatis& manſuetudinis. pro Mar. 34 a. Atrox ſuſpicio.
ATALICVS, ca. ut Attalica Sicilia, L. V.205 b. Attalici agri,
contra Rul. 76 a. ATTALENSIS, 76. ibid. tem 61 b. ATTAMEMueruntamen. Epi. 105 b, Attamen iüce dſ
quæ te emiſſe ſcribis, non ſolùm rata mihi erunt, ſed etiam
grata. Epi. 107 b, airere und ie 6
ſumptuaria,&c. Or. 198 b, Quéſi imitari atq; exprimere nõ
oflumus, attamen qualis eſſe us fort dicere. de Or. 144 a, Atq; ei ſi nequaquam parem illius im ge nio, at pro noſtro tamen ſtudio meritam gratiã reierr e. de
Clar. 166 a, Si non pari, at grato tamen munere. ATTELLANVS, 4, um. ab Attella Campanlæ oppido hi⸗
ſtriones dicti, unde Atrellanæ& Attalaniæ fabulæ. Epi. 136
b, Quando tu ſecundũ Oenomaum Accij, non ut olim ſole
bas Attellanum, ſed ut nunc fit, Mimum introduxiſti. 8 ATTENDO, di. animaduerto, animum attendo, noro, dilt
genter percipio, attento animo, ſummaq; cum benignitare audio, mentem auresq; eri go; ſilentiũ orationi alieuius tri- buo, animum& mentem adhibeo, aures ad alicntus uocem admoueo, attentum animum ad decoris conſeruationem teneo, adſum animo.)(.Alias res ago. de In. 64 a, Hoc autè in horum locorum expoſitione oportebit attendere, non omnes, S&ecc.& 65 a, de In. 51 b, Si diligenter attendimus, hec apta inter ſe intelligemus.& 84 a, bis. Poſtremò attenden- dum eſt, num,&cc. de In. 43 b, Hermagoras quid dicat non attendit. Epiſt. Ego quia curo, attendoq́ id tibi, atfirmo te,
Gec. de Fin. 126 a, Attende quæſo Brute, ſatis ne,&c. pro Mi-
lon. 106 a, Rem geſtam uobis dum breuiter expono, quæſo
diligenter attendite. pro Plan. 2 80 a, Audi, audi atq; attẽde
Laterenfis. de Fin. 91 a, Attendes igitur, ut ſoles. Epiſt. So a,
8i attendes, quod facis, intelliges,&c. Epi. 36 a, Nihil erra-
bis, ſi paulò diligentius attenderis ut intelligas,&cc. Tuſcu.
224 b, Hæc læticia quàm turpis ſit, ſatis eſt diligenter atten
dentem penitus uidere. I. A. 212 a, Quæ tria dum explico, pe
to A uobis P. C. ut eadẽ benignitate, qua ſoletis, uerba mea
audiatis. pro Seſt. 9 b, Etſi me attentiſsimis animis ſumma cũ benignitate auditis: tamen,&c. I. C. 102 b, Percipite quę- ſo diligenter quæ dicam,& ea penitùs animis ueſtris men-
e debeat, poterimus fortaſſe
Attamen ne mirere unde hoc acciderit, lex
tibusd; mandate. pro Syl. 172 a, Erigite mentes auresq́; ue-
ſtras,& me de inuidioſis rèb. ut ille putat, dicentem atten- dite. I. V. 12 8 b, Attendite quæſo& uidete,&c. pro Arch. 186 a, Quoniam me in hac re tam diligenter attenditis. Par. 240 b, Excitare animos ut attendant. I. V. 62 a, Quid in dicendo poſsis, nüquam ſatis attendi. de Ora. 147 a, Non æqus quid dicant, niſi admo dum attendi, intelligo. I. V. 81 b, Quis non magnopere attendit unquam? hoc quidem genere cauſa- rum, ubi,&c. Epiſt. 13 a, Sed attende quæſo, quæ ſint conſecu ta. de Fin. 98 b, Attendere aliquem ſtudiosè. de Orat. 132 b, Attendere& aucupari uerba oportebit. de In. 57 a, Quæ p- rinent ad dicendũ, ea nos melius quàm cæteri attendimus. Epi. 173 b. Attendere te uolo, quæ in manibus ſunt. Ora. 215½ b, Sed non attendimus, neque exaudimus noſmetipſos. I. A. 166 a, Sed ſtuporem hominis artendite. I. V. 266 a, Quod i- ſte neq; attendere unquam, nec intelligere potuit. pro Qu. 14 b; Quod abs te quæſo, ut diligenter attendas. pro R. P. 125 a, Vt cùm lex aliqua recitaretur, primum uerſum attende- et, ſi,&c. de Orat. 98 a, Imò id meherculs, inquit, ipſum at- tendo. de In. 46 b, Humile genus cauſæ, quod negligitur ab auditore,& non magnopere attendendum uidetur. de Or. 160 b, Nam uerſus æquè prima,& media,& extrema pars attenditur. pro Qu. un b, Cũ attendo qua prudentia ſit Hor tenfius, non arbitror,&c. Offi. 4 5 a, Sed cum attenderint ue niam neceſsitati dari, non mirabuntur,&c. J. A. 24 4 b, Ani- mus tamen erit ſolicitus, ut nihil poſsit de officijs legatio- nis attendere. Attic. 249 a, Parua res eſt, ſed tu bene atten- diſti. Offic. 58 b, Sed ſi animum attenderis, turpitudinem uideas. J. V. 81 b, Quo tépore igitur aures iudex animumꝗ⅞; attenderet?contra Rul. 75 b, Sed attendite animos ad ea quę ſequuntur. 3 ATTENTE’, filentidò, attento animo, benignè, diligenter, clementer. de Ora. 108 a, Itaq; nos raucos ſæpe attentiſsimè audiri uideo. pro P. S. 20, Vos oro ut attentè bonad; cum uenia uerba mea audiatis. Par. 232 b, Intelligenter aũt ut au diamur,& attétè a reb. ipſis ordiendũ eſt. proCl. 19 a, Quę- ſo ut me benignè attenté; audiatis.& 30 b, A uobis beni- gnè attented; audior. I. A. 160 a, Et ſum A uobis benignè& diligenter auditus. pro Cl. 51 a, Agit enim ſic cauſam T. Acti us,&c. uos attenditis& auditis ſilentiò. pro Do. 219 b, Ve- Kra in me attẽtẽ audiendo benignitas prouexit orationem mean.
*
149 2 am⸗
benign
attent
TTE”
tio,uig tinentu TTE zb illa Caͤme ſunt. l. loquh, dem al re qu nſe ATTE 3, L tus el rem. præb rem. pidt t0s G ciam mos⸗ ld cer tento aiian itati

did. ltem örb amen. F—
hat grato tamen m n ab Nrella Ca
unere
. mpr d 4 Arrellanx& Arral. nix oppic l.
— Alantrt du Oenomaum Accij Buu
at nunc m, Mimum naduert ento animo, ſummad cr erigo, ſilentiß 4 1 en lentiü orationtal den adhibeo) aureg ad iicums uo anmumad decor rin num ad decoris conſeruat 3 Alias res ago. d haaa doß 480. de ln. 64 Hocach , atione oportedi Atendere le ln di dil n. Ci b. S düligenter nmümmſs 1
4
de ln b. Her In. 43 b, Hermagoras quidd Jalà curo, attendod id ubi atm * 4 5 5'd ndiafärmor,
nde quxſo Brute, fatss ne&c poh. er erpono, gurh
4 3 n Imn goödn dum dreuu
4
6.pro Plan. z90 ¹.Audi, audiaac, mat „ 4 12 Attendes igitur, ut oles. Epiik lor
.* b. n intelliges, c. Epi. 36 8e Niler.
aun Kienderzzurinr he& Tns *„ mtelllgas, 7. U
udm turpis fie ſatit eſt diligenterm —- 4. ſere. I. A. u2 4, Qux tia dumemlangs
ade denigninate, qua ſoletis, verdana
d, Eif me attentiſtimis animis ſunm s:tamen, Rc. I. C. io: b Perdipitegu. cam,& ca pentrùs animis ueſtisma- Fro Syl 171 4, Erigite mentes auresq, h.
Lofis reb. ur alle putat, dicentem mar
adie quæſo& uidete,&c. pro Arh
Aacre tam dihgenter attenditis-Pung
at attendant.I. V. 61 ³, Lid indicat 4§* 1. attendi. de Ora. 47*Non zorsoit
4
attendi, intelligo lN.hb Cömn lem genere cault-
1 unquam! hoc quide- 2. Jed attende q dere aliquem dudiost. deOra.mh ari erba opo tedit. deln.7*, h ea nos melius qu m exteti ttmäimn olo, quæ in maaldus
mus noſmetpſdil
1 “
nus, neque exaudi 13 attendite.„Ln lui cere potunt. pro m nec intell gere podut 15 — as. Dro 1 xſo, ut dilt genter aendas. rto. Ut 15 recitaretur, primt 4 8 4 3 a.Im. mnle genus caulæ, du lamile genus cant
4 2 om
An ur.&.** . ROn mirabuntut, citus, ut nibil potans kuaha
rua res eſhſed a
.a anim enigi eento anlmche
4 lntelligene n 5 . Par. 232 d 50193
b rod 4*. odu reb oH 01. ob. u0 t
nlgnta. leunm.
nus.& 3, bis. Poſtremè ma
uxſo qux fnt contdl
ſunt. Ora
1V. 66 3 Lit
1en
tata
n nerſum ati- „auit iplunà- inquitw piu 1
143 A Tr
meam. I. A. 152 b, Alterum peto à uobis, ut pro me dicentem benigne, alterum ipſe efficiam, ur contra illum cum dicam,
„.
re quàm attentatum deſerere. Poſtq. 202 a, L. Hellius ſuam claſſem attentatam magno cum ſuo periculo pensè ſenſit. ATTENTVS, ,am. diligens, diligentiam adhibens. I. V. 102 a, Qui in re aduenticia& hæreditaria tam diligens& atten tus eſſet.& 26 8 b, Vt uarietate criminum uos attentos tene- rem. ad Her. 27 5, Tenere auditorem attentum. de Na. b0 a,
Præbebo me tibi uiciſsim attentum contra Stoicos audito
rem. de Orat. 138 b, Attentum commonent Græci, ut princi pid faciamus iudicem. ad Here. i b, Facere auditores atten- tos. de Orat. u6 a, Vt eum qui audiat, beneuolum nobis fa-
ciamus,& docilem,& attentum. Offic. 26 b, Si attentòs ani-
mos ad decoris conſeruationem tenebimus. de Diui. 1z1 b, Id certè magis eſt attenti animi quàm furentis. Or. 216 a, At
tento animo excipere aliquid. de Or. 144 a, Omne illud me
ridianum tempus Craſſum in acerrima& attentiſsima co- gitatioòne poſuiſſe. pro§. R. 25 a, Attenta& ruſticana uita. ꝓ Qu. z b, Paterfamiliâs prudens& attentus. 1
ATTENVATE', de Clar. 62 b, Attenuatè preſfeq́; dicere.
ATTENVATIO; nis. ad Her. 6 b, Defenſoris narratio ſim plicem& dilucidam erpoſitionem debet habere cum atte- nuatione ſuſpicionis. Ilbidem 20 b.
ATTENVATVS,4,um. dé Clar. 191 a, Oratio nimia religio
ne attenuata. ad Heren. 26 a, Attenuata eſt, quæ demiſſa uſ- que ad uſitatiſsimam puri ſermonis conſuetudinem. L. Ac- clamario.
ATTENVO, a imminuo, demitto, deprimo. pro Pom.9 b,
Bellum expectationi Pompeij attenuatum atq; imminutũ
ui. Amplificare, ibi dem. 3 14 r, teſtem facio. pro Mil. u4 b, Te Ma
eſt. ad Her. 7 a, Vt hæc attenuentur, quæ ſuprà demonſtra-
ATTESTO Waru: reſto gne tamen atteſtaretur,&c. pro Sylla, De his tantum dicam quod ſatis eſt, atteſtante memoria omnium, neminem eſſe, aui.’’e‧,, ATTEX O, vi. adiungo, applico. de Vniuerſ. 202 a, Vos aũt ad id quod erit immortale, partem attexitote mortalem. ATTIGCE). Atricorum more. de Opt. 244 a, Bene dicere eſt Attics gieersrsrs 11 ATTIGCISMVS, mi. elegantia linguæ. Attic. 66 a, Et ille la- tinus armeuiανμας ex interuallo reguſtandus.
5
ATTICVS, 4, um. Orat. 198 b, 199 a, Demoſthenes, quone A-
thenas quidem ipſas miagis credo fuiſſe Atticas. de Cla. 179 b, Huius orationes tantum argutiarum, tantum exemplo- rum, tantum urbanitatis habent, ut penè Attico ſtylo ſcri-
ptæ eſſe uideantur. de Or. i46 b, Suauitas ſermonis Attico-
rum& Romanorum propria. de Clar. 170 b, Ea ſubtilitas, quam Atticam appellant. Orat. 199 a, Atticorum eſt incultè
&c horridè dicere, modd id eleganter enucleateq́; fiat.& ibi.
Atticorum aures teretes& religioſę. de N. 19 b, Scito ſermo ne& Attico loqui. v ATTILIVS, Hj. pro S. R. 26 a.
dominatus fient. ad Her. i a, Græci ſcriptores ne parũ mul-
ta ſciſſe uiderentur, ea conquiſiuerunt, quæ nihil attinebät,
ut ars difficilior cognitu putarerur. ATTINE T,bat. ptinet, oporter, atti de ea re fieri nihil attinuit. de Fat. 141 a, Quid igitur attinet inculcare fatum. de Finib. n19 a, Si autem eos non probabat, uid attinuit cum his, quibus cum re conueniebat, uerbis diſcrepare? pro Qu. u a, Neque quemquam attinebat id re- cuſare, quod,&c. Epi. ² b, De quo quid ſentiam, nihil atti- net dicere. Atti. 19r a, Ea re non uentt, quia nihil attinuit. de Am. 303 b, Nam hoc quidem in talibus uiris quid attinet di cere: ſi contendiſſent, ſcio impetraturũ non fuiſſe. Offi. 22 b, Neq; enim naturæ attinet repugnare, nec quicquam ſequi, quod aſſequi nequeas. Epi. 261 a, Vrbem reliquimus, quàm ſapienter, nihil attinet diſputare. de Fin. nA. b.& pro S. R. 29 a, Hoc ad me nihil attinet: ſi igitur illa cultura uitium in ui te inſit ipſa, cœtera credo uelit᷑, quæ ad colendam uitẽ atti- nebant. Qu. Pr. 306 b, Ego quod ad me attinet, itemq́; arbi- tror cæteròs, idcirco taceo,&c. Att. 260 b, Caninium perdi-
di hominem, quod ad me atrinet, non ingratum.& 77 a,Sic
in prouincia nos gerimus, quod ad abſtinẽtiam attinet, ut
1 „ 3 A
ATTINE O, S.. L. Attinct. Or. zu b, Quamaz attinédi magni
ngit. de In. 73 a, Iudiciũ
V A T. 150 nullus teruncius inſumatur in quenquam. I. V. ui b, Alio 5 co, ut ſe tota res habeat, quod ad eam ciuitatem attinet, de- monſtrabirur. Ep. 3 b, Quod ad popularem rationem atti- ner, hoc uidemur eſſe conſecuti, ut ne quid agi,&c.
ATTING O, gp. tango. Atti. 79 a,& Epi. 24 4 a, Cappadociæ
pars, quæ Ciliciam attingit. I. P. 87 b, Macedonia, quæ tan- tis barbarorum gentibus attingitur. Att. 22 b, Attingere cœ lum digito. de L. eg. io⁷ b, Nullum hoc frigidius flumen ar- tigi, cum ad multa acceſſerim. Epi. 283 b, De præda mea nec attigi, nec tacturus eſt quiſquam. Qu. Fr. 292 a, Quæ res ad officium imperij tui pertinebunt, de his rebus ſerui nihil at tingant. de Or. 92 a, Quæ iſti rhetores ne primoribus qui- dem labris attigiſſent. pro Cæl. 43 a, Qui primorib. labris aliquid guſtant,& extremis(ut dicirur) digitis atringunt.
Pro Arc. 189 a, Si ipſi hæc neq; attingere, nequè ſenſu noſtro
guſtare poſſemus. de Ar. 24.§ a, Voce tantũ attigi legum ini-
tium& iudicij, conſedit ille,&c. Or. 200 b, Hocrates pręſtat
omnibus, qui unquam orationes attigerunt. pro Arc. 19r a, Nam quas res nos geſsimus, attigit hic uerſibus,& inchoa-
uit:quibus auditis,&c. ad perficiendum hortatus ſum. pro
Cec. 294 a, Si ad uerbum rem uolumus attingere. de In. 60 a, Singillatim unamquamq; rem attingere. pro Dom. 235 a, Nemo fuit qui rem ullam de meis bonis attigerit. de Or. 123 b, Ab eo quod rem atringat, plures ſunt argumentorum ſedes. Off. 4 b, Primus ille locus, qui maximè naturam attin git humanã.& 16 a, Quanquam hęc res non ſolùm ex domæ ſtica eſt ratione, attingit enim& bellicam. de Oraror. 10 3 b, Opinio fuit, L. Craſſum non plus attigiſſe doctrinæ, quàm, &c. de Leg. 169 b, Sed nimirum me alia quoque cauſa dele- ctat, quæ te non atrtingit. de Orat. 91 b, Ego qui ſerò ac leui- ter Græcas literas attigi, tamen,&c.& ibid. Si illa quæ ego
non attigi, acceſſerint: id eſt, artes& ſtudia. de Legib. 171, Quæ non magis legis nomen attingunt, quam ſ,&cc. id eſt, non magis ſunt leges,&c. Epi: 42 b, Ne qua me illius tem- poris inuidia attingeret. Acad. 35 b, Et quæ cunq; res eum ſie
atringet, ut ſit uiſum illud probabile, neq; illa re impeditũ, mouebitur. de Orat. 127 a, Sic quid eſſet illud, perqu àm bre uiter perſtrinxi atq; attigi. Epi. 19 b, Et hoc quicquid atrigi, non feci inflammandi tui cauſa, ſed,&c. At. u a, Strictim at- tingere aliquem librum. Epiſtol. i4 a, Arq, hanc quidemille
cauſam ſibi ait non attingendæ reipublicæ fuiſſe. Atti. 37 a, Rempublicam nos nulla ex Parce attingimus.& 4, Nec
ſumptis armis belli ullam partem attigi. Epiſt. 64 b, Vt pri- maùm attigi forum. pro Seſt. i8 a; Qui aliquam partem in
meo luctu ſceleris Clodiani attigiſſet. Atti. 147 b, Si qua de
Pompeio noſtro tuendò cura te attigit. Off. 43 b, Eorũ aũt ipſorum partim eiuſmo di ſunt, ut ad uniuerſos ciues perti
neant, partim ſingulos ut attingant. de Fin. 130 a, Cum autè
proceſsit paulum,& quarenus quidq́; ſe attingat, ad ſeque pertineat, perſpicere cœpit, tum,&c. Epi. 43 a, De ambitu ue rò quid intereſt, inquies, an de maieſtatet ad rem nihil, alre- rum enim non attigiſti, alterũ auxiſti. I. V. 252 b, Ciuitates, quæ offieijs, fide, uetuſtate,& etiã cognatione pop uli Rom. nomen attingunt. Quint. Frat. 29 0 b, Publicani nos ſumma neceſsitudine attingunt I. V. u3 b, Is me cognatione maxi- mè attingit. Att. 39 a, Deinde quos in ſenatu ne tenuiſsima
quidem ſuſpicione attigerat, nominauit. Epi. 206 a, Qui te
aliqua neceſsitudine attingunt. de Fi. 72 a, Sed ne ſuſpicio- ne quidem poſſum attingere.
ATTINGENS, tis. Tuſc. lib. 1. Mento ſummam aquam at-
tingens. L. Stomachus.
A TTRAH O, bis. allicio, inuito, allecto, adduco. I. V. 109 a, Ea
me ad hoc negocium prouincia attraxit. Att. 288 a, Cum id
malũ, quod uitare potueris, ultrò accerſas arq; attrahas. In
Sal. 174 a, Salluſtius bis ad iudicis ſubſellia attractus extre-
ma fortuna ſtetit. de Am. 105 a, Similitudo illicit atq; attra hit ad amicitiam. Attic. 155 a, Puto te attractum iri, ſi de pa- ce agetur.
ATTREGTATVS,us. Tuſc. 86 a, Nã attrectatu& quaſ-
ſu ſæuum amplificatis dolorem. Poerę.
ATTRECTO, as. ſæpe tracto& tango,& quaſi manibus te
ro. de Ar. 250 a, Libri, quos tu cõtaminatis manib. attrectas. pro Pla. 265 a, Aſpicitur, non attrectatur: procul apparet, nõ excutitur, nõ in manus ſumitur. pro Cæl. 4 b, Quidã dixe- runt uxores ſuas redeuntes à cœna attrectatas eſſe à Cęlio.
ATTRIBVO,. aſcribo, tribuo, aſsigno, co nfero, conijcio,
refero, addico, uendico, aſciſco, deſtino, affingo. de N. 78 a, At nonnunquã bonos exitus habeat boni, eos quidẽ aſeri-
bimus attribuimusq; ſine ulla ratione dijs immorralibus. de Sen. 77 b. Qui ſi eruditius uidebitur diſputare quàm c
ſueuit, attribuito literis Gręcis, quarum,&c. I. V. 257 a, Vt a- lijs cauſam calamitatis attribueret, quę omnis propter aua ritiam ipſius accidiſſet. de Ora. uo a, Hoc tu ſi cupidius fa- Kum exiſtimas, Cæſari attribues: ſi familiarius, utri; no-
1 8 2 ſtrüm.
*

—*
“
— ———
—
1 1
8 4 5 —— * 2—
ſſſſ“
—
—
—=
—
“*
151 A N ratori attri- ſtrům. de In. 43 b, Eas ficut aliquas prauas res oraton tt buere, magna amenria uidetur. pro S. K. 20 b, 1 1¹ 1 almht mihi natura pudorq; meus attribuit. Epi2 aue un hoc cũ illo cõmune erat, ſibi ſoli attribuit.& 37 b, 81 Zate 197 genere delectaris, ut quæ tibi in mentem ueniant, alijs att, 3 ſer is inducis in amicittam minime libera-
uas, genus ſermonis inducls lam artribnit. Atri. 24 le.& I. A.195 b, Antonius mili Pecuullam 4 1 betur& 10 b, Videbis ut rantum attribuatur, gnaufum debetur. 5 b, Velim aliquando puerum uiſas, eid́; Tinanenelss 8 15. bi uidebitur, attribuas.& 196 3, Pueros attri u 5 Aude quos uidebitur. Qu. F. 29 6 b, Inſulæ, quæ erãt a J 23 den dijs attributæ. de In. 60 b, Areribuereortionem alich 4 id eſt, inducere aliquam rem loquentẽ. I. C. 105 23 1 le e Apulia ſit attributa, qui habeat Hetruriam. I. P. 98 a, Seſter- rium centies& octogies ex ærarib tibi attributum Romæ in quæſtu reliquiſti.& J. A. 224 a, Quantid; lo darint, Kataln pecuniam redemptorl ſolu édam attribuendãd; curẽt. Pro Fon. 278 b, Ne cupido teſti autoritas attributa uideatur. ꝓ Seſt. 18 a, Quæ nego cij publici procuratio cogitari potuit, quæ non eſſet attributa atq, deſcripta 2 de In. 50 a, Omnes res argumentando confirmantur aut ex eo quod perſonis, aut ex eo quod negocijs eſt attributũ, ac Perſonis has res ar tributas putamus, no men, natura, uictus,&cc.& ibid. b, Ne-
gocijs, quæ ſunt attribura, partim,&c.
ATTRIBVTVS, aſsignatus. hinc attributi dicebãrur, quòs creditoribus exigendos aſsignabant. Atric. 221 b. Attributos
qudd appelles, ualde proboboo....
ATTRIBVTIO, nis. aſsignatio. Att. 244 a, Brutus ſcripſit ſeſe de attributione omnia ſumma feciſſe.& 261 a, Ait enim attributionẽ in Idus,&c.& 253 a, Et attributio eſt mihi no- minum ignota, de In. 50 b, Ex Ris etiam attributionib. con- ſideratur, ſacer an profanus, publicus an priuatus, alienus an ipfius, de quo agitur, locus ſit, an fuerit.
ATTRITVS, a,um. comminutus, conſumptus, uſuq́; dete- rior factus& attenuatus. I. V. 222 a, Mentum ſimulachri Her culis paulo attritius.
A T uerdò. de Clar. 169 a, At uerò extra Græciam magna dicen di ſtudia fuerũt. prô Mar. 32 b, At uerò hæc tua iuſticia,&c.
AVARE) auidèé, parcè, reſtrictè. Poſtquã. 207 a, Intemperans non in auarè cœptis, ſed porrò intermiſsis uoluptatibus.
AVARITIA Hia. fordes, inhumanitas, auiditas. Tuſcu. 214 b, Eſt autem auaritia opinatio uehemens de pecunia, quaſi ualde expetenda fit, inhærens& penituùs inſita. ad Her. 2 a, Auaritia eſt iniurioſa appetitio alienorum. Off. 49 b, Nul- lum uitium eſt tetrius quàm auaritia, præſertim in princi- pibus& rempubl. gubernantib. de Leg. lib. Auaritia nihil
fodius. L. Seruilis. de Or. 124 a, Auaritiam fi tollere uultis, mater eius eſt tollenda luxuries. pro S. R. 30 b, In urbe luxu- ries creatur, ex luxuria auaritia exiſtat neceſſe eſt, ex auari- tia erumpit audacia. pro Qu. 4 b, Nullum eſt officium tam ſanctum atq; ſolenne, quod non auaritia comminuere arq; uiolare ſoleat. I. P. 98 a, Quid auaritiæ, quæ criminib. infini tis implicata eſt, ſummam nunc explicẽ prò Qu. b, Si hæc tecũ duo uerba feciſſes, quid ago? reſpiraſſet cupiditas atq; auaritia paululum. Off. 40 b, Ad diuitias pleriq; infamma- ti auiditate rapiũtur. pro Dom. 225 b, Cum omniũ locuple tum bona ſpe& auaritia deuoraſſes. de Fin. 98 a, Quis un- quam fuit auaritia tam ardenti? aut tam effrenatis cupidi- ratibustde Or. i2: a, Quod alieni appetens, de auaritia,&c. de Fin. 123, Nec enim omnes auaritias, ſi æquè auaritias eſſe dixerimus, ſequitur etiam ut æquas eſſe dicamus.
AVARV S, a, um. alieni appertens, qui omnia in pecunia ponit, ſui nimium tenax aui dus, renax, parcus, reſtrictus. de Orat. 133 b, Cornelius homo, ut exiſtimabatur, auarus& furax. In Vat. 36 b, Vatinius in Tribunatu gratis nihil fecit, qui o- mnia in pecunia poſuit. J. V. Homo auariſsimus.& ibid. A-
uariores magiſtratus.
AV. uidetur Cicero præpoſitionem facere. Orat. 21½. Auid ſi etiam abfugit, turpe uiſum eſte& abfer noluerunt?„uter maluerunt? quæ pPræpoſitio, pręter hæc duo uerba, nullo a- lio in uerbo reperitur.
AVCE PS, cupis. uenator. de Or. 105 b, Leguleius quidã præ- co actionum, cantor formularum, auceps ſyllabarum.
AVCTI O, onts. publica uẽditio„in qua precium augetur. ad At. 186 b, Ac uereor ne iſte am auctionem nullam faciat.& ibid. Emptio ob haſtam. in Ver. n13 a, Auctio facta eſt. pro
u. 3 a, Auctionẽ in Gallia ſe facturum eſſæ proſcribit. Gec. 27 a, Cum eſſet auctio hæreditaria conſtituta. pro S. R. 22 a, Bona alicuius auctione conſtituta uendere. cont. Rul. 62 a, Conſti tuere auctionẽ.& 79 b, Tabula ueratianæ au Ctio- nis, in qua ſcriptum fuiſſe aiunt, Iugera CC. in quib. oliue- tum fieri poteſt. pro Pla. 266 a, Cum ille rogaſſet Granium quid triſtis eſſet, an quòd auctiones eſsẽt: imò uerò, inquit Budd legiones, L A. 4a, Anctionis miſerabilis aſpectus,
AV 152 lulier auctionèem prouinciarum ueſtis Pompeii. 196 b, Mulier auetiomn p 1 han faciebat. Epiſt. 164 b, Circulator quidẽ auctionum notiſsi-
mus. In Ver. 202 a, Facere auctionem. pro Qu. 3 b, Vendere
auctionem. Sectores& coactores in auctionib. L. Sector & Coactor.
AVCTIO NARIVS, a,m. L. Auctionor. In Cat. 108 a, Meo
Pargtur Uerhin an ionaria beneficio tabulæ nõ nouæ proferétur, uerùm auctionariæ,
AVCTIONO Karus. auctionem facio, auctione uendo, per
. 3., 36„ præconem uendo, ſub præcone ſubijcio. contra Rul 62 a, Vr
in atrijz auctionarijs potius quàm in triuijs, aut in compi-
3 44.. 3 ris auctionentur.& 76 b, Rullus haſta poſita cum ſuis for- moſis finitorib. auctionans. pro Deiot. 14 a, Deiotarus au ctionatus eſt, ſeſed;, expòliare maluit, quàm tibi pecuniam 5 4*. 4. dtimus Oui non ſubminiſtrare. pro Qu.; a, Ibi tum uir OtIrins Auin . 2—.. 1.5.— 12 13 14„ 3 tium deterret ne auctionetur.&+ a, Ait ſe auctionatunn
eſſe in Gallia.
AVCT VS, a, um. cumulatus, ornatus, amplificatus, exaggera
tus. Att. 2 a, iliolo me auctum ſcit.& 273 a, Auctus Antonij beneficio ſum. ad Qu. P. 327 b, Hircius auctus fore uidetur. pro Cl. 26 b, Mulier aucta pecunia: id eſt, ditior facta pro- pter hæreditatem fibi relictam. de Nat. 97 b. At uerò hono- rib. aucti, aut re familiari, tum dijs gratias agimus. I. V. 252 a, Hac tanta præda auctus, mãcipijs, argento, ueſte locuple
. 3
3 14 ADITc 15 123 3. tatus, cœpit,&c. pro S. ROſ. 20 a, Ve ſpolijs Sex. Roſeij hoc
jiudicio ornati auctiq; diſcedant. de Fin. 67 a, Tanta læticia
auctus ſum, ut mihi non conſtem.
19
AVCVPIVNM, pij. auium captatio,& uenatio, atq; etiam à- 2
A
A
mis cocis, piſtoribus, piſcatu, aucupio, uen⸗
2 2 ione,&c. Orat. 216 a, Si minimè animaduertetur delectationis aucupium. 6„. 4 9 4. 4 r—— & 204 b, Ne elaborata concinnitas& quoddam aueupiu delectationis manifeſtò deprehenſum appareat. pro Cec. 297 b, Tum aucupia uerborum& literarum tendiculas in inuidiam uocant. de Senect. 89 a, Tum cõditiora facit hæc ſuperuacanel operis aucupium atq; uenatio.
8 liarum rerum. de Finib. 69 b, Aſoti, mundi legantes, opti-
g 8
* E
VCVPO Kart. capto, confector, obſeruo, quęro, uenor. At.
97 a, Nos longis nauibus tranquillitates aucupaturi era- ec. 20 upes ſyllabarum. L. Au- ceps. Si uerba inter nos aucupabimur. de
dere& aucupari uerba oportebirt. de Ein. 79 b. Præci Pitis
tur. ad Her. 24 b, Venari laudem modeſtiæ. Ep. 6% b, Acnon
ſeruent, tempusq; aucupentur. Pro Seſt. 25 a, Non ſum tam 71 5. 3
pro Flac. 16 b, Cur epiſtolis& ſorotis,& matris imbecillita
ad dicendum aucupans, horum libros lego. ad Her. ½. b, Cũ
7. ⸗..„.—* 1.. res ſine propria lege uenit in iudicium, quæ tamen ab alijs
Cec. 285 a, Audacia& confidentia idem. Par. 237 a, Fortitudi nem audacia imitatur. Off. 15 a, Animus paratus ad pericu-
lum ſi ſua cupiditate nõ utilitate communi impellitur, au-
daciæ porius nomè habet quàm fortitudinis. in Ver. 124 a, Vir incredibili Iimportunitate& audacia.& 118 a, Noſtis os hominis, noſtis audaciam. I. A.: 48 a, Audacia ad omne faci
nus. prô Lig. 140 b, Vide quid licentiæ Cæſar nobis tua li-
beralitas det, uel potius audaciæ. pro Syl. 181 b, Perſpicite quãtas audacias, quàm incredibiles furores,&c. pro DHom.
24 ¹, Quanquam& inſolétia dominatus extulerat animos,
& erat incredibili armatus audacia. In Catilin. 106 a, Non mediocres hominũ libidines, inhumanæ audacię atg; into- lerandæ. pro Cluen. 56 b, Quòd ſi aut confidens aftutia, aut callida eſſet audacia, uix ullo obſiſti modo poffet. pro Fla. 153 b, Audacia& impudentia fretus id dicit„Sec. de Inu. 42 b, Temeritas G audacia ſtultorum,& improborum.
VDACI VS. OratO. 216 b, Poetæ transferunt tum crebrius tum audacius.
AVPACISSIMVS. Orat. 208 b, Anobis, homo audaciſti-
AVDACTE R, fidenter. de Cl. 86
mus Catilina in Senatu accufatus, obmutuit.
10 7 4 3 3 3„ 4 magis audacter quã Peritè. Or. 199 a, Poſt paulatim incedés exultabat audacius. in bonam parté. Br. 91 a, Et qui dé auda „ 1. 9. 3 2 cter dicebam,&cc. id eſt, in bonã Parté. I. V. 135 b, Quduis au- dacterauãuis impudenter. pro Fon. 276 a Audacter hoc di-
co, nan
a, Is ad dicendü ueniebar

s 196 b, Muk
4 Cnnuletanionat 1
kacers anctie uicsatainlie p9 A v
9rer⸗& co Onem. drg odun dan 5 4=. 4...*
Actoren in a. dat co, non temerè cõfiruo. pro Sex. R. 25 b. Onnia non modd VS„ ad. Ldn V dicere, uerùm etiam lib enter, audacter, lib ered, dicere. 8 95 65. Auchionon 3 AV 0 A X'cu. condädens, proicctus ad audendum cuius emi- 1en ar. roferẽtur 1. nCang Rerandacia Anin:9 b.Vtinius homo petuläs G audax. — as ution m ſacio rin auad 8 de Inuent. 42 b, Temerarius&& audax homo. in Qatil. 196 „d pracone ſabim auconeuadei a, Audax ad facinus pro Cl. 21 a, Audax mulier. de Orat. 124 rns potiug quam lcio.conrai a a, Si cauſa nemini,& tu ſemper audax, quid eſt quod de fa- 76 b, Ruſſas 8 1 tiuiau cinore dubitare podumus. de Nat. 55 b, Audax.)(.(Timidus. actionans 85 Sa oitz en 85 de Fin, 61 b, Alij audacssq;& proterui. Nerpolian. 5 Deiot. LaDandi 3 AVD EO, es. non dubito. pro Lig. 38 a, Vide quæſo Tubero, 8psd Aa⸗ 5 uit, guim thipana ut qui de meo facto non du bitem dicere, de Ligarij non au mionetu Aot tum uir opüinun de cönfiteri. At. 91 b, Auſus es hoc ex ore tuo, Ennius in- ctur.& a, At mu quit; mie rogare?de Cl. i66 a, Nõ ego tibi repromittere iſtuc
1e, 3 ünn quidè auſus ſim. pro Pomp. 8 b. Itaq; tantũ uictus efficere mulatun ornatun am ls. potuit, quantũ incolumis nunquani eſt auſus optars. pro Ame auctum ccit.&,n dul e Pomp. 6 a,Imperatorè à nobis certũ depoſcere, neq; audẽt, . P. zz) b, Hlircius Aaaacuan neq; id facere ſummo ſine periculo poſſe arbitrãtur. At. 284 ler aucta pecunir id auc usforeritc b, Verba tua recognoſce,& aude negare, ſeruiẽris aduerfus 1üdi relickam. de Nleddtor regem iſtas efle preces. Orat. 213 b,* Nos aufi reſerare. amillari, tum diis.„ tveröin A VDIEN 8,tis. auditor, obediens. Or. 202 a, Itaq; ille perfe- autas, mäci 1 Sracna aßmmlſs us utcunq; ſe affectum uideri,& animum audientis mo- 570§. Rof 30 TenFnashahe uere uolet, ita certum uocis admouebit ſonũ.de Cl. 19 0 b, Kdich Gſcea Holjpger.gache Inflammare animos audientium.& ν/ b, Ad animos audi- n 6 ant. de Fin 67 3Tanalen G entium promouendos. in Ver. 94 b, Sunt illi quidem dicto hi non conſtem. en
audientes,&c. I. V. 203 b,& 253 a, Reſpondit dicto audienté
auium ADatio,& uenatio A,. fuiſſe Prætoris. de Diu. 136 b, Iſtæ imagines ita nobis dicto kimid. 69 5, Aloti, mundä lera audientes ſunt, ut ſimulatꝗq; uelimus, accurrant. 2s, picatu aucupio, uenatioh den AVDIENTIA uæ. audiendi attentio. I. V. 6r a, Maximam au almaduertetur gelecKaignisa 8 ientiam orationi meæ improbitas illius factura eſt. de Se. Dorata concinnitas& Tadtaaſ 83 B, Facitq́; perſæpe ſibi audientiam diſerti ſenis compta aileſte deprehenſum appareit uns Oratiò& mitis. ad Her. 41 a, Illi præco facicbat audiétiam. pia uerdorum&literan In de Orat. 138 b, Facere ſibi audientiam. um kendielgt AVDILO, u. aurib. accipio, exaudio, ex cipio, ſentio aures meas
de Senect. 19 a, Tam côditiorafau
is aucupium atq uenaicd. Ipeo, con ector, obſcruo qurouan aautdus tranquillitates zucnpxun c. 4 4 d. Le guleij aucupes Plladeum.
alicui do, aures alicui patefacio, de aliquo memoriam acci- pio, auditionem accipio, ad aures meas uenit uel peruenit, fame& auditione accipio, auditor ſuni, operam do, aures meæ ſonum alicuius rei capiunt. ad At. uu5 a, De malis no- ſtris tu prius audis quàm nos. ad Att. 273 b, Quòd nõ prius
tr not aucupabimur. de Orat.m im. exercitum tuum Apollonia mouiſti, quàm de antonij fuga gerda oportedke.de Fin.„d renji audiſti. pro S. R. 40 b, Vnde uix ter in anno audire nuncium
poſſunt. de N. 79 a, Audit igitur mens diuina etiam de ſin- gulis. Epiſto. 137 a, De iſto periculo nihil audiui.& 1§0 a, De pPrælio facto audiui. Ep. 103 b, Ego te de reb. illis nõ audiã. ad Att. 77 a, Erſi hoc te ex alijs audire malo.& u13 a, Audire
rum opmionem aucupemur. deOran onci Rominum,& ſæpe erosam. Venari laudem modeſtix. Ep.ö!h lem tiuncula quadam aucupanwmm gan cuitatis eſt inanem aucupanmnonm. am kalſr gloriæ conſectan pto(ha 3 2 hominum rumuſculos aucupmi I Rem aliquam dicendo aucupani.ymiR 1 xſertim tam multi occupatioécn aucupentur. pro Keſt. 11 Nonſänt 3 omni ex genere orationem ache pitolis& ſororis, Kmatmsinbet et Dra. 4*, Non ego utilitatem iionn
Lucullus delectabatur lectione librorum, de quibus audie- bat. pro L. Flacc. 164 a, Nemo illorum iudicum, clariſsimis uiris accuſantibus, audiendum ſibi de ambitu putauit. ad Attic. 135 a, Audi igitur ad omnes:id eſt, literas.& de Orat. 155 a, Audiui de ſocero meo: id eſt, à ſocero meo.& de Clar. 173 a, Audiui iſta de maioribus natu: id eſt, à maioribus na- tu. IJ. P. 88 a, In quo dij immortales meas preces audierunt. Qu. Frat. 305 a, Quod precarer Deos, niſi meas preces audi-
—
Reomn 8
uo ans8. Norum libros lego. a3 HrJdi b, Tecum loquere, te adhibe in conſilium, te audi, tibi ob- men 0) tempera I. A. 24 7 a, Næ ego iſtam ſapientiam non audiam. Kuentm iudicium, qulς 1.247 3, 5
I. P. 33 a, Græci,&c. quos utinam ita audires, ut erant audi- endi: ſed audis in præſepibus, audis in ſtupris, audis in cibo Guino. de Nat. 12 b. Tanta imbuerer ſuperſtitione, ſi
mem aucupatur.& o. „5 Jentia, impudentia ceruicesatae , tranumetties
n. 13 b. Andacia nog enn nuitüüek.n te audire uellem, ut Aruſpices mihi eſſent colendi.&§9 b, Nac propinquum: e nneszimni Tu Corta ſi me audias, candem cauſam agas. ad At. 98 b, At &conkdentia denfn-3, Shu uellem, A principio te audiſſe amiciſsimè admonentem. E- atur. Of.§ 4, Animus— piſto. 172 b, Si me Cæiſar audiſſet,&c de Or. 135 a, Poteſt fie- ate nõ utilitate commuattl Ler.u ri, inquit, ut omnino quod te audiſſe dicis, nunquam au- a haber quim breane NoBd dieris.& 121 a, Ex Craſſo audiui cum diceret, fibi certum — mtate K aundacia. Kuf Tpant eſſe,&c.& 110 a, Valde ſum cupidus, te in illa longiore ac Ln n Andacha“ perpetua orarione audiendi, Sec. pro S. R. z0 a, Quapropter — lrentix Crfitnods 4 uos oro, ut attentè bonad; cum uenia uerba mea audiatis. s T r. pro Ihi 2ißs pro Cluen. 19 a, Cauſa, quæ iam per octo annos ex contra- detrns uaa ſ.s furore ai wh ria parte auditur. Epiſtol. 139 a, Veniunt eriam, qui me au- quim increcn 99 atus errulertuin diunt, quaſi doctum hominem. Academ.; b. Qui mihi ope- K mſolétia da- 7 Catilin. 95a ram dant. de Fat. 140 b, Te proponere aliquid, ad quod au- armatus 1udade axsuackn 4 diam, uolo. de Nat. d.9 b. Clcanthes Zenonem audiutr. id a ldidinestnn. asd dn eſt, Zenonis diſcipulus fuir,&s. Off. 1a, Audire aliquem: id 46 b, CEd h aut 24o 1 ek. eſt, eſſe diſcipulum alicuius. cont. Kul. 39 b, Quæ data, uen- a uis ullo dfſtimae„dehd dita, patior, audio, quid deindes I. V. 249 b, Panormi igitur? aia fretus ldd 25 um. audio.& ibid. Lilybeum fortaſſe? uideo. Tuſ. 161 b, Nec Ho ſ Aultorum,& f t cdd merum audio, qui Ganymedem à dijs raptum ait: id eſt, nec 442cn„ poer e transferun Homero aſſentior. de Leg. 166 a, Vt bene audiant,& rumo- 40. ne. uscr rein bonum colligant, erubeſcunt. Att. 84 b, Qui me idcir-
co putant bene audire uelle, ut ille malè audiat. de Fini. 10 2
§. Orat. 10 odautulk⸗ jĩwrd a, Eſt hominis ingenui, uelle bene audire ab omnibus. Tu- aatu acci 6a5 ad dicxn mn ſcul. 205 b, Erat ſurdaſter M. Craſſus, ſed aliud moleſtius, Lenter. de(3 1. Pöſtp- ltt ul quòd malè audiebat. l. V. 100 b, Ne gratis in prouincia ma- 8 r Orahhsensidghss*. nbonam PalreVb T acs⸗ 48* oarté.l.*2 3 aee deſt.n d dlon 236* ar0 adenter.P
de aliqua re.& in Verr. 221 b,& pro Cluent. 20 a, Acade. 2 a,
re deſijſſent. Epi. 2: a, Nun quam labêre, ſi te audies.& ibid.
A V 84 1è audires. Officior. ⸗1 b, Quid enim auditurum putas fuiſ- ſe Vlyſſem, ſi in illa ſimularione perſeuerafſſet? qui eèum ma-
ximas res geſsiſſet in bello, tamen hæc audiuit ab Aiace. Orat. 135 a, Cum læſiſſet teſtis Silus Piſonem, quod ſe in eũ audiſſe dixiſſet, poteſt fieri, inquit,&c. id eſt, qui ei maledi-
Lerenr.
AVDITIO, onus. auditus, ſermo diſperſus, rumor. pro Pl. 271 a, Nolite fictis auditionibus, nec diſſeminato diſperſo que ſermoni credere. de Fin. 134 b, Homines fabularum audiri- one ducuntur. I. V. 224 a, Expete aliquid ſola auditione. Ep. 112 a, Romam cum ueniſſem, tenuem quidem auditionem
de ea re accepi. do Ora. 120 a, Auditio& cogitatio, quæ ſtu-
dio& diligentia præcurrit ætatem. de Nat. 45 a, Accipere
alliquid fama& auditione. AVDITO R. ris. qui audit, audiens, diſcipulus, is apud quẽ agitur. de Natu. 9 b, Perſeus Zenonis auditor. de Ein. 137 b, Demetrius Theophraſti auditor. de Natu. 60 b, Præbeo me tibi uiciſsim attentum contra Stoicos auditorem. Or. 199 a, Oratorum eloquentiæ mo deratrix eſt auditorũ pru dentia.& 208 a, Ordiri,&c. in quo aut concilietur audiror, aut erigatur. de Orat. 10 3 b, Eorum qui audiunt mentes in- flammare. de Cl. 181 a, Audiens multitudo.& ibid. b, Si Pla- tonem unum auditorem haberet Demoſthenes. pro Do. 226 a, Ille ne au ditor quidem ſuæ glorię, ego etiã ſpectator mieę laudis eſſe potuiſſem. de Cla. 182 b, Præſtat etiã illi do- ctus auditor indocto, quòd,&c.& 181 b,&Or. 20 3 a,& 217 3. AVDITV S, a, um. pro Cor. 58 a, Virtus audita.)(. Virtus prę-
ſens, experta atq; perſpecta.—
AVDITVSnus. fenſus audiendi, auditio. de N. 55 a, Auditus autem ſemper patet. eius enim ſenſu etiam dormiëtes ege- mus. à quo cum ſonus eſt acceptus, etiam à ſomno excita- mur. ad Her. 77 b, Nunquid aliquo ſenſu perceptũ ſit aſpe-
ctu, auditu, tactu, odore, guſtatu. de Som. 129 a, Senſus au-
diendi habes. Off. 7 b, Labeo, ſeu quis alius, nihil enim prę- ter auditum habeo. pro Marc. 132 b, Hoc non perinde ual. ligi auditu poteſt, atq; ego ipſe cogitans ſentio.. AVELL. O, us. abſtraho, aufero. I. V. 226 a, Hoc iſte ſignum 4- uellendum aſportandumq́; curauit. de Se. 92 a, Poma ex ar boribus, ſi cruda ſunt, ui auelluntur: ſi matura, decidũt. pro Fon. 283 b, Auellere atq; abſtrahere filium de matris com-
plexu. pro Do. 242 b, Vt perpetuum dolorẽ auulſus à meis
ſuſtinerem. de Orat. 144 b, Auulſum à cæteris. L. Emblema, & ſigillum.—
te uſpiam uideris. AVENTINVS mons. pro Mur. 127 a4. AVE O, es. cupio, auiditas alicuius rei mie tenet. Att. 19 a, Val-
de aueo ſcire quid agas. de Fi. 74 b, Cum uacui curis etiam quid in cœlo fiat, ſcire auemus. Att. 33 a, Intellexi qudm fu- ſpenſo animo ſcire aueres quid eſſet noui. Tuſ. 173 a, Aueo enim audire quicquid eſt. At. 55 P,& de D. 32 a, Auere te cer
tò ſcio quid hic agatur.
AVERNVS, u. Tuſculan. 155 b,
nilacus.
AVERRVNOO,, s. amputo, tollo, prohibeo, auerto. At. 135
b, Contrà igiturè? dij, inquis, auerruncent.
AVERSO Karis. refugio, recuſo, terga do, me auerto aliò. I. V. 146 b, Cũ manifeſta res eſſet, quærere incepimus de Car- pinatio, quis nam eſſet is Verrurius. hærere homo, auerſa-
ri, rubere. pro Clu. 55 a, Auerſari aduocati, etiam uix ferre poſſe. ſic eſt legendum, non aduerſarij: eſt enim infinitiuus, pro imperfecto indicatiui, ut Grammatici loquuntur.
AVERSO R eris. qui aliò aliquid auertit. I. V. 2 66 b, Verres 11
le auerſor pecuniæ publicæ.
AVERSVS, a, um. qui terga dat, alienus. de Orat. 132 b. Ad- uerſus& auerſus impudicus es. Epiſt. 162 a, Auerſos hoſtes aggredi.& 244 b, Cũ uiderem copias à Cappadocia auer- ſas. Tuſc. 216 a, Motus auerſi à ratione. At. 284 b, Deos auer ſos eſſe à ſalute populi Rom. At. 172 b, IHIle auerſiſsimo à me animo eſt. Item: Quidam ita à rep. ſunt auerſi, ut huic ſeho ſti faufere præ ſe ferant. pro Ar. 189 b, Nemo eſt tam auerſus à Muſis, qui,&c. I. C. 115§ a, Auerſus à uero. de Diuin. 86 b, Auerſa aui ſoluere. de Orat. 163 b, Tauriſcus quidam dice- re ſolebat, eum eſſe actorem auerſum, qui in agendo con- tuens aliquid pronunciaret. Att. 16 4 b, Nihil ego uidi tans æuxboroiuroy, tam auerſum à ſuis.
AVERTO, tz. oculos remoueo, abduco. Attic. 133 b. Nifi ſo totũ etiam atq; etiam à ſermone noſtro auertiſſet Balbus. I. A. 202 a, Lepidus Antonio diadema Cæſari imponente ſe auertit. pro Cor. 57 a, Ex illis fuit nemo, qui remoueret ocu los,& ſe torũ auerteret, ne,&c. de Am. 96 b, Tu uelim à me animũ parumper auertas, Lælium loqui ipſum putes. I. A. 192 a, Cæſar Antonij furorem à pernicie reip. auertit. At. 256
b. Ego uerò auſtro miras gratias ago, qui me d tãta infamia
W 3 auer-
Inde in uicinia noſtra Auer-
1
*
AVEN A næ. frumenti genus. de Fin. 146 a, Si auenam in ſege-

““üE“r 1
—
ͤ
—
— —
—
—
K 2. 4 1„ —
155§ A. V— 3 auerterit, de N. au b,Ibes auertunt peſtem ab Aegypto. Pro Cec. 201 b, Armis repellere, fugare, auertere aliquem. de Ne. 64 b, Architecti auertüt ab oculis dominorum ea Fue Lec. Ora. 209 b, Vt ab eo quod agitur. auertat animos. I. 45 4, Is auerſa pecunia publica aufugit. J. V. 2 a, Hic in Traetipen pecuniam publicam Cn. Carboni Coſſ.datã anereir, 1 4 b, Frumentum auerſum à repub. abreptum ab arardr us.I. A. 241 a, Antonius H-S. ſepties millies pecuniæ pu lice auer
it. Ep. 199 b, Ne patiare Erotem hæreditatem Mrlanam auertere. pro Mur. 134 b, Hæc populi opinionem à ſpe adi- piſcendi auertunt. At. 14 4 b, Sic me illius fugæ deformitas auertit ab amore. pro Flac. 160 b.A. iudicib. oratio auerti- tur, uox in coronã turbamq; effunditur. Att. 274 a, Etcerté niſi is Antoniũ ab urbe auertiſſet, perijſſent omnia.& 285 a, Puer qui Aceruicibus oſtris auertiſſet Antonium.& 279
dolebo. In An. 193 a, O dij immortales auerrite& deteſta- mini quæſo hoc omen.& 232 a, Arq; hoc quidem deteſtabi- le omen auertat Iupiter. Epiſt. 186 a, Quod dij omen auer- tant. pro Seſt. 18 a, Qui mentem optimi uiri fictis terrorib.
rijs. de Nat. 6 3 a, Cum me ad reſpohdendum compararim, repentè auertas orationem.& 57 a, Nos flumina arcemus, dirigimus, auertimus. aliàs aduertimus. I. 4. 208 b. Auertere conatus alicuitis à fepublica.& 226 a, Auertere legiones ab aliquo.& ibidem: Abducere. AVFE R O, fer. eripio, abripio, auerto, adimo, tollo, abduco,
ufert fructum uoluptatum. J. V. 207 a, Ab hac abaci uaſa o- mnia abſtulit. pro S. R. 22 a, Multa palaàm domum ſuam au- ferebat, plura clàm de medio remouebat. I. V. 57 b, Quod unaquaque re beneficio populi Rom. iuris habebam, id tu
nihi eripuiſti atq; abſtuliſti. de Or. 133 b. Non pecuniam cõ ſeruaſſe dico, ſed tanquam nudus nuces legeret, in uentrem
. abſtuliſſe. de Off. 54 3, Oris pulchritudo reliqui corporis i- mitandi ſpem auferebat. At. 207 b, Academiam ab homini- bus nobiliſgi mis abſtuli, tranftuliq́ ad noſtrum ſodalem. pro Quint.; b, Quintius à Scapulis paucos dies aufert. O- rat 1 b, Auferre reſponſum ab aliquo. At. 268 b, A Varro- ne adhuc ↄ,ᷣλαναν illud non ab ſtuli. pro Dom. 217 b, Clo dius pecunias conſulares abſtulit à ſenatu. At. 262 b, Audi- uimus Cæſarem, uerba fecimus pro Burhrotijs, liberaliſsi-
Iudi X V. dies auterent. pro Quint.5 b, Vnde eo plus opis au
e eo comparatus uideretur, auriculã fortaſſe mordicus ab- Huliſſet. At. 250 a, Atrice confirmes, me minimè totum amò rem ab ea mecum abſtuliſſe. de L.9 r a, Cui ne reditus qui- dem ad bonos, ſalutem A bonis poruit auferre. Epiſto. 21 a, Ne te auferant aliorum conſilia. pro Quint. 15 b, Auferre& abducere aliquid. Or. 217 b, Detrahere, auferre, tollere. pro Quint. R. 51 b, Auferre aliquid ab aliquo. Att. 3ã5 b, Scaptio omnem pecuniam ex edicto meo auferen di poteſtas fuit.& 93 3, Sed quid potuit queri is, qui auferre pecuniam cũ po- tuit, noluit? J. V. 90 a, Vt alter dies, defenſoribus iſtius non modò ſpem uictoria, ſed etiam uoluntatem defenſionis au ferret.& 259 b, Ne cum fenſu doloris aliquo aut cruciatu ſpititus auferdtur.. AVFVGIOS g8. fugio. Epi. 232 b, Dionyſius cũ multos libros ſurripuiſſet, nec ſe impunè laturum putaret, aufugit. de Na. 4 ½ανμndromeda aufugiens aſpectum moœæſta parentis. AVGE O, es. maius facio, amplifico, addo, acceſsionem facio,
10, 0 ratiòne exaggero. pro Flac. 152 a, Minuis, inquit ‚gloriã Pompeij, imò tu auges moleſtiam Off. a, Quorum alterte ſcientia augere poreſt, alter exemplis, contra Kul. So a, Au- Bertan Jhei ditieifs, locupletare fortunis. pro§. R. 26 b, ibus rebus illi& agris,& urbibus r 5c imperiũ Auxerunt. de Ar. 257 a fii ne urdbo Remuece bes nthnur erunt. de Ar. 257 a,]— augeantur, monemur. Pottas-zo4 a, Di Tuorum beneficio& hæc tenuimus, cæteris rebus aucti fumus. I. C. 122 b. D igni- tate auctas exaggeratasé. koreumat adn ee nuneheii de Na. 4.6 a, Aer humorem colligens terramn huger wanme 2.4 igens, terram auget imbri- bus. de at. 14° b, Nec ea quæ nunc tracto minuunt, ſed au- gent potius illam facultatem. de Fat. 14 0 a, Sed decet au- gentem linguam latinam appellare moralem.& Att. 801 a Augerih dnre 0 5 7 Ledus homines homini tribuunt ad eum augendũ atq; honeſtandũ. de Ar. Sequi illt deterio rib. repulſisq. honos augea dur seo dlasahe ehare * 2*
11* 8—. illa regio ſe huius honore Ornari, ſe dignitate augeri arbi- me iniquiſsima
2 trabatur. I. A. 361 a, Idem dies non modd
D, Sin aliter fuerit(quod dij omen auertant) reipub. uicem
——.*** 5*
à defenſione meæ ſalutis auerterant. Off. 6% b, Auertere ali- iſt.? itationem à miſe
quem ab errore. Epiſt. 75 a, Auertere cogitationem à miſe-
detraho, remoueo, præcido, obtineo.de Am. uz b, Solitudo
cxacoere 12 r 3 1 exaggero, cumulo, multiplicé, oratiòne orno, uerbis extol-
A V 156
jnuidia liberauit, ſed etiam celeberrima Populi Rom. gra- tulatione auxit.& 238 a, Hos uerò non tueri, ſed augere cõ- modis debeo.& 223 b, Augeatur iſto etiam honore Sulpi- rius. de Ar. 257 b, Eodem tempore ſu ſcipimur in lucem,& hoe cœleſti ſpiritu augemur. de Se. 30 b, Quibus non mo- dd non orbatur, ſed etiam augetur ſenectus. de Fi. 67 a, Tã- ra læticia auctus ſum, ut mihi nõ conſtem. At. 273 a, Auctus Antonij beneficio ſum. de Am. 10z a, Auxit beneuolentiam conſuetudo. de Clar. 166 a, Vt impendijs etiam augere poſ- ſimus largitatem tui muneris At. 183 a, Epiſtolæ tuæ auxe- runt mihi dolorem.& 167 5, Hac non animum eius augent, ſed timorem. In Verr. 136 a, Nam locupletiſsimi cuiuſq; cen ſus extenuarant, tenuiſsimi auxerant. de Cl. 168 b, Rem au- gere laudando.)(.Vituperando rurſus affligere. Epiſto. 103 a, Tenon modò tuendum mihi, ſed etiam au gendum atq; ornandum putaui. de Or. 92 b, Qui mirabilius& magnifi- centius augere poſſet& ornare què uellet. Or. 2 1 ˙b, Cuma latè augere aliquod munus. Off. 4 a, Neq; enim uerbis au⸗ get ſuũ munus, ſi quo fortè fungitur, ſed etiam extenuat. Qu. F. 219 b, Cæſaris in nos amorem quibuſcũq; poterimus rebus augebimus. de L. 160 a, Genus umanum ſparſum in terras atq; fatum, diuino auctũ eſt animorum munere. Ac.
44 a, Augere linguam copia uerborũ. pro R. P, 128 b, Augere
rem bonis& honeſtis rationibus. Ep. 226 a, Magnum bene- ficium ruum magno cumulo auxeris. de Fin. 57 a, Augere& amplificare aliquid.& Or. 208% b, Augere& amplificare res. & ad Her.7 b, Augere peccati atrotitatem. Parr. 231 b, Auge-
re alterũ, minuere ſeip ſum. In Arat. Nã quorũ ſtirpes tellus
amplexa prehédit, Hec augẽs anima uitali flamine mulcet.
AVGESC O, ſis. ad augeſco. de Se. 88 a, Vua& ſucco terræ,&
calore ſolis augeſcit. de Na. z: a, Semina temperatione calo ris oriuntur& augeſcunt.& 36 a, Multa quibus animantes alantur, augeſcantq́;& pubeſcant.
AVGVR, r“. interpres auguriorum. Ille in Clodio adoptan-
do augur, ad At. 120 b. Romutus non ſolùm auſpicarò urbè condidit, fed eriam ipſe optimus augur fuiſſe traditur, de Diuin. d0 b. Qnare quũ ut augures& aitrologi ſolent, ego quoq; augur publicus,&c. ad A. Cecinnam 6 Fam. Augur duæ iniuſta, nefaſta, uitioſa, dira defixerit, irrita infe ctaque ſunto, 2 de Leg. Augurꝗ́; quũ eſſet, dicere auſus eſt, optimis auſpicijs ea geri, quæ pro Reipubl. ſalute gererétur, de Se- nect. Augurem à duob. ex collegio, nec amplius, nâminari licebat, z Philip. Augurem olim Romæ tooptari nõ licebar, qui cuiquã ex collegio eſſet inimicus, 3 Famil. Aagures, Po- les, Melampus, Mopfus, Amphiaraus, Calchas, Helenus, 2 de L. Quid; augures agent rem duelli, quiq populare au- ſpicium præmonentòô, 2 de Legib. Augures nunciationẽ ſo- lum habébant, 2 Philip. Cur auſpicijs augures præſunt, de Natur. deor.. 36. pro Dom. ſua. Augures diuõrum proui-
L „
dento, cœliq́; fulgura regionib. ratis temperanro, urbemé,
agros& templa liberata& efflata habento, 2 de Legib.
Augures publici, inrerpretes Iouis Optimi Maximi, ſignis
& auſpicijs poſtea uidento, diſciplinam tenento, 2 de Leg.
Nos augures qui Iouis Optimi Maximi interpretes, inter- nuncijq; conſtituti ſumus, 13 Philip. Quid iuriſconſulti?
quid pontifices? quid augures? de Se. 77. Augures Sacerdo
tes uinera, uirgetad;& ſalutem popul auguranto, 2 de L. Augurum ars& uetuſtate& negligentia iam euanuit, 2 de Leg. Ad Augurum collegiũ acta magiſtratuũ deferri ſolita, 2 Philip. Augurum diſciplina cuiuſmodi, 6 Famil. Hoc di- co de futuris, quod eſt augurũ antè dicere ea, quæ uitari pofſunt, in Anton. 158 b. Augurum eſt ſeruare de cœlo, pro D. 221 b, Augurum ius maximum& præſtantiſs imũ in Rep. cum eſt autoritati coniunctum,2 de Legibus. Augurũ ius poſſe à ſummis imperijs& poteſtatib. comitia rollere, cõci lia uel inſtituta dimitterc, uel habita reſcind ere, ut res ſuſce Pta dirimatur, ſiunus augur alio die dixerit ‚Poſſe decer- nerè ut magiſtratu ſe abdicent Conſules, cum populo, cum plebe agendi ius dare aut non dare, legem, ſi non iure roga- tà eſt, tollere, nihil domi, nihil foris per magiſtratum geſtũ fine eorum autoritate poſſe cuiquam probari, ꝛ de L. Libri
Ugurum reconditi, pro Dom. 121 b. Augurũ prædictis mul ta incredibiliter uera cecidiſſe, z de L. Auguribus qui non Paruerir, capitale eſto,: de L. Augurib. Reges Romani ſunt uſi, Diuin. lib. i.
AV GVRA L. 18,le. de Clar. 199 b, Vir auguralis, ut uir conſu- laris. Libri augurales, de Diui. 95 b, Ep ſt. 32 b,& 43 b, Augu
rale ius,& Auguralis cœna.
AVGVRATI O, onis. auſpicinm, diuinatio. de D. 122 a, Quæ
tandem iſta auguratio eſt ex paſſeribus,&cc.
AVGVRAT VS, 4, um. auſpicatus. In Vat. 33 b, In illo augura
to templo ac loco.
AVGVRATVS, tus. augurium, auſpiciũ. in Var.;3 a, Ne diu-
tius loquar de auguratu tuo, de Diuin. 86, Lituus inſigne augu-
Unent: Oe. In Vat Fukl lim44 auiuin t0 ſall tem 2 quon augu AVGN 13tu. ſequl lids AVG cœpi gura 35 dele pol AVGV 466 N ſpicor Troia tur ve cij ut rat mn ris au quam quid, raris Quit um? Quan mine mines latu, eſt, ne ſed ha 4, Det augur AVGVA 05.&! äut AVGVA nam ſa auguſt ſancto i d AViI a⸗ mater!
AVlIAR
3, Nühi uiariu AVIO 5, des nam ge Atei uam.
Ayionn
mihi ſe (. kr. rla. de] di necſ. 2,Huius Immine! ditate ra 3 AIDVS, . 53, uot tes ada n atq. 2 riæ. de 4e dlocri elc beteng n dam fran ba imole Alqnidin Uptais 3

1 zoid .. 412 Ne eni 4 An Tro fone bongitar ſcha ende
um nos 1.„ mMenten — amorem quiduſcün weel
de L. 160 a Gends hum
lam copia uerborü 8
tn Sationidus. Ep. 226 men 1„ mulo auxeris. de Pn. z 9 4.4 Or. 10 3 Augere Lamnlürd e Pexcatt trothatem.
Tan dw.
1
au geſc 0. de Se.31 aNu ſucco ena. it. de Na.i a, Semina tem rationeh geftunt.& 36 3, Lukkaguß
iih& pubeſcant. e auguriorum. Ille in Clocio lopn. . b.Romuhus non ſolum auſpicad ie
n ipe optimus augnr fuiſſe rraditm.,3 a quũ ut augures& uckrolog ſoleng cus,&c. ad A. Cecinnam b Fan. lam 2. ulnioſa, dira defixerit irrita indum
gurd; quü eſſer, dicerè auſus ett opim
ur pro Rewudbl. lute ytretitut,s—
nob er collegio, nec amplius, aounmi
agurem olim Romx tooptamnö leh exio efſet inimicus,3 Famil. AousN.
pfus, Amphiaraus, Culcdss, Helenus, 812 gent rem duelk, qui; populumn. 6 910, de Legib. Augures aunciarore- aho. Cur aufpicij augures pretun s Dom. fua. Angures duorum pmu. ura regiohib. ratis temperanto, urden eerpretes Iouis Optimt Mnimi, ig
Aento, diſciplinimtenento,zcelch “²“ 4* nna⸗ uis Optimi Maximt inderptete,— .„ philip. Quid luriſcoalun. 4*
a ſumus, ip. C— Je Se.*7. Augures dacen
id augurest .& ſalutem p. nre K negligentia iam euznnn uſtates Rede i delem Meriü acta magiſtratuũ det 4 8
. 4 Hoc Aſdipluna tun(nodi, famil
x Ukl arü anuteè dicere ea, qus
eſt aug 4 decxlo,n * Rſeruare aeee, 61b Augorum ef imi in e
& pran 191 maumum&p. dus. Auguri
28
1 1 re. uel habn
† 4† 41 410 G aus auguf 2¹
1
L 41„ o cuiquam Pror qigsM
Dlüemam
ſerpſum. In Arat Ni quoruſ 5 Ni quoräſtmpa un.
un mima
opun auguranto, 10
bls
ter auges anima uirali Kamintaäd.
hberata& effidta habento,1 delen 2
57 4 NV
alguratus.& 97 a, Sctentia auguratus. AVGVR IV M, ri. auſpicium, auroritas rei bene gerendæ. de Ar. 247 b, Kerum bene gerendarum autoritates augurio cõ tinentur. de Diuin. 87 a, Ille augurio acto poſſe reſpondit. OMc. 65 a, Cum in arce augurium augures acturt eſſent. In Vat 33 a, An quia ſemper tua ſic egifles auſpicia, fueris au Zuria diſſolururus? I. A. 77 a, O' mea ſeniper fruſtra ueriſ- ſima auguria rerum futurarum. de Piuinat. è0 b, Volatibus auium cantibusq, declarari res fůturas.& 10z a, Addubira- to ſalutis augurio. Epiſt. 83 b, Conſtitui apud te autorita- tem augurij& diuinationis mex. Tuſcula. 15§5§ a, Sed neſcio
augurium futurorum. AVGVRIVS, ao, um. auguralis. fiue Augurium, rij, pro augu-
ratu. Epi. 39 b, Cùm ipſam cognitionem iuris augurij con-
ſequi cupio, tum,&c. de Sen. 79 b, Scientia iuris augurandi.
1... alids Augurij.
AVGVR O, æs. diuino. de Diu. 90 a, Nam quod ad dexteram
cœpit curſum ab læua ſignum prępotens, pulcherrimè au- guratum eſt rem Romanam publicam ſummã fore. de Na.
68 b, Aues quaſdam rerum augurandarum cauſa eſſe natas.
de Leg. 173 b, Sacerdotes uinera,& uirgeta,& ſalutem po-
puli Romani auguranto. AVGVRARE. ad Caluum.& de Rep: Nonius. 8
AVGVRO R aris. augurium ago, auſpicium ago, diuino, au- 26 8 30,ap 90, zall
ſpicor. de Diuinat. 99 a, Calchas ex paſſerum numero belli
de N.;8 b, Aues quædam& alites,& oſcines, ut noſtri augu res appellant. ad Her. 30 b, Auium dulcedo ducit ad auium. Epi. 108⅝ b, Quòd quafi auem albam uidentur bene ſentien
tem ciuem uidere. de Diui. 86 b, Auerſa aui ſoluere.
AVITVS, a, um. quod aui fuit. contra Rul. 82 b, Paternæ atꝗ;
duomodo inhæret in mentibus quaſi ſeculorum quoddã
Troiani annos auguratus eſt.& 86 a, Ille igirur Mihi uide- tur uerè augurari. nam noſtri quidem magiſtratus auſpi-
cijs utuntur coactis. Tuſc. 169 a, Eiq; qui uenenum præbue rat, mortem uerè eſt auguratus. de Senect. 79 b, Scientia iu- ris augurandi. de Diui. 94 a,& 95 b, Idq; euenit appropin- quante môrte, ut animi futura augurentur. Orat. 200 b, Sed quid de Iſocrate augurer, libet dicere. Atti. 152 a, Rectè augu raris de me(bene enim tibi cognitus ſuni.) pro Mur. 139 b, Qudtum ego opinione auguror. de Orat. 92 b, Ego quan- tum auguror coniectura, non deſpero fore,&c.& Atri. 18 a, Quantum coniectura auguramur. in Verr. u2 a, Cum ex no
.. 4. 8..* 6* S 5 1 mine iſtius quid in prouincia facturus eſſet, perridiculi ho
mines augurabantur. Bpiſtol. 33 b, Non igitur ex alitis uo-
latu, nec ex cantu ſiniſtro oſcinis, ut in noſtra diſciplina eſt, nec ex tripudijs ſoliſtimis, aut ſomnijs tibi augurof: ſed habeo alia ſigna, quæ obſeruem,& cætera. de Am1. 104 a, De Gracchi autem tribunatu quid expectem, non libet augurari. 1
AVGVSTE. de Nat. d. 76 a, Auguſts& ſanctè uenerari de- 0s.& 83 a, Auguſtè ſancte, conſccrare aliquem. de Cla. 172 3, Aut quod de religione dici põſsit auguſtaus.
AVGVSTV S, a, um. ſanctus. de Nat. d. 24 b, Omitto Eleufi-
aam ſañctam& illam& auguſtam. pro Dom. 241 a, Locus auguſtus:id eſt, laxum ſacrum. Tuſc. 235 b, Ex hoc Platonis 8* 8₰. 4...„ 483 b, lpſum auguſtum audies. 1 AVI S, uiæ. mater patris uel matris. de Ar. 24 b, Cuius ab auia mater Dea manibus eſſet accepta. 1 AVIARIVM,r†jrlocus, ubi aues 60 mi nutriuntur. Qu. Fr. 318 a, Nihil reſtabat præter balnearia,& amb ulationei,& a- uiarium,. ö“ AVIDE cupid 6. Atti, 258 a, Auidè exp ecto literas tuas.& 27 b, de Scn. 32 a, Literas græcas ſic auidè arripui, quaſi diutur nam fitim explere cupiens.& ibid. Auidè appetere aliquid.
Lancto auguſtdq; fönte hoſtra omnis manabit oratio. Atti.
& Attic. 220 b, Auidè ſum aſtectus de Fano. I. A. 258 b, Bares. AVREVS, a, um. ex auro pulcher. J. A. 176 b, Sedebat in roſtris
quam auidiſsimè ciuitas expectat.
— AVIDITA 8,3. cupiditas, deſiderium. de Sen. 86 b, Senectus mihi ſermonis auiditatem auxit, potionis& cibi ſuſtulit.
(Qu. Fr. 299 a, Me quædam tenet infinita in te auiditas Slo- rig. de Fin. 91 a, Erat in M. Catone inechauſta auiditas legẽ di, nec ſatiari pôterat: Part. 2 4 a, Auiditas Pecuniæ. I. A. 19 8 a, Huius mendicitas auiditati cõiuncta in fortunas noſtras imminebat. Offic. 40 b, Ad diuitias pleriq; inflammati aui- ditate rapiuntur.
AVID VS, ,um. ualde appetens, auarus cupidus. pro Pompa
5a, Quoniam ſemper appetentes gloriæ Præter cæteras g?-
tes, atq; auidi laudis fuiſtis. pro Mar. 135 a, Auidiſsimus glo riæ. de Orat. 9 a, Non enim ſumus nimis auidi, iſta tua me diocri cloquentia contenti ſumus. X 125 a, Animus non ap petens, non auidus. pro Quinr. Roſc. 48 a, b, Liberalis aui- dum fraudaſſe dicitur. Orac. 206 a, Demoſthenes non ſem- per implet aures meas, ita ſunt auidæ& capaces,& ſemper aliquid immenſum infinitum q. deſiderant. de Sen. 5 a, Vo luptatis auidæ libidines, effrenatæ ad poriundum incitan- tur. In Anton. 183 b, Mea feftinatio non ſolum uictoriæ aui- da eſt, ſed etiam celeritatis.& 198 b, Antonius ualde auidus in pecunijs locupletum.
AVIS, uls. de Di. 138 a, Iſta enim aui uolat nulla uehementius.
X
auitæ poſſeſsiones. I. V. 69 b, Res patria& auita. Tuſcu. i5⸗ P, Patria& auita philoſophia. Epi: 219 a, Auitum mihi ho- ſKitium eſt cum Lyſone. AVIVM,. ubi nulla eſt uia. ad Her. 30 b, Auium dulcedo du- cit ad auium. 8„ 2 AVLAlæ. atrium, regia. pro Dom. 225 b, in fundum uicini cõ- ſulis non inſtrumentum aut ornamentum aulæ ‚ſed etiã ar bores transferebantur. Epiſtol. 22 4 b, Rex omni auroritate aulæ communita regnum cum dignitate obtinuit. AVLOEDVS, di. tibicen. pro Mur. 130 b, Vt aiunt in Græcis artiſicibus, eos aulœdos eſſe, qui citharœdi fieri nõ potue- rint. Auletas eſſe, habent exemplaria emendatiora. AVLAEVM, lai. aulæ ornamentum, peripetaſma, periſtro-
ma, ſtragula. pro Cæl. i b, Deinde ſeabella concrepant, au-
læum tollitur.— AVI. IS, du. oppidum& portus in Bœotia, in quo cõtra Tro- iam Græci coniurarunt. Tuſc. 174 a, de Diuin. i21 b. AVO COO,2s. traduco, abſtraho.)(Voco. de Se. go a, Senectus auocat à reb. agendis.& ibid. Senectus abſtrahit â rebus a- gendis. de Ar. 247 a, Literæ, quæ noſtros animos deterrent
atqd; auocant à religione. Epi. 50 b, Ab hiſce rebus animum ad cogitationẽ tuam auoca. I. 4. 165 a, Ego nihil prętermifi,
quin Pompeium à Cæſaris coniunctione auocarem.&182
a, Si te laus allicere ad rectè faciendum non poteſt, ne me- tiis quidem à fœdiſsimis factis poteſt auocare. de L. 171 a, Lex uim habet ad rectè facta uocandi,& à peccatis auocan di. pro Ar. 18 8 a, A nullis me unquam tempore, nullius aut commo dum aut ocium meum abſtraxit, aut uoluptas auo cauit, aut deniq, ſomnus retardauit. pro Cor. 6y a, Auocare aliquem ab aliqua cõtentione, à diſcordijs. Or. 20: a, A: pro prijs perſonis& temporib. auocare controuerſiam. pro S. K. 33 a, Mammæi quos iam ætas à præelijs auocabat.& de
Di. 103 a, Qui ſe à corpore auocent. de Fin. 49 b, Auocare ali
occultis. de Socrate. AVOCATIO, nis. Tuſc. 197 b, Auocatio à cogitanda mole- tia.)(Reuocatio ad contemplandas uoluptates.
duem à philoſophia. Ac. 41 b, Auocare philoſophiam à reb.
116 a, Cor enim potuit ſubitò neſcio quò auolare. AVRAræ.lenior uentorum flarus, fauor. In Arat: Et clinara magis paulò eſt aquilonis ad auras.& ibid. Niſi ara ſubitis
AVOLO, as. Att. 145 a, Experiar certè ut hinc auolem. de Di.
auris nubem diduxerir. de Aruſp. 254 a,Sulpitium longius
quàm uoluit popularis aura prouerit. pro Seſt. 24 a, Quem
neq; periculi tempeſtas, nec honoris aura potuit unquã de
ſuo curſu dimouere. pro Mur. 32 a, Totam opinionem par ua nonnun quam commutat aura runioris. AVRATVS, a, um. inauratus. Orat. 212 b, Auratus aries Col-
chorũ. ad Her. 2 a, Pellis inaurata arietis. Poſtq. 210 b, Cur-
rus auratus. Par. 125 b, Aurata recta in uillis. Acad. lib. 2. Au-
rarus arcus. AVRELIAuia Romæ.. C. 1035 b. AVRELIVMtribunal. pro Seſt. 10 a. AVRELIIgradus. pro Clu.37 a, pro Flac. 160 a.
AVREOLVS, um. Academ. 34 a, Eſt enim non magnus, ue-
rùm aureolus libellus;& de Natur. 68 a, Aureola ora- tiuncula. 3
Cæſar in ſella aurea, coronatus. pro S. R. 39 a, Venio nũc ad illud nomen aureum Chryſogoni. Oct. 330 b, Cum te ma- tris tue partũ aureũ eſſe dixi. I. A.24 3 a, Aureus nummus. de Nat. lib. 2. IIlo aureo genere, ut poeræ loquuntur.
AVRICVILL A,Laæ. quod circum foramen auris eminet. Quin.
Frat. 316 a, Ita me,& eſſe,& fore auricula inſima ſcito mol- liorem. ad Her. 27 a, Cui etiam nunc pædagogi lites ad auri culas uerſarentur. Qu. Fr. 32 4 a, Auriculam fortaſſe mordi- cus abſtuliſſer.
AVRIFE R, a, um. ferens aurum: Tuſculan. 179 b, Aurifera ar-
bor. Poetæ.
AV RIFE NXL cis. In Verr. 212 b, Cũ uellet ſibi annulũ facexe, au-
rifcem iuſsit uocari de Orat. 123 a, Aurificis ſtatera.
AVRIGAæcurruũ rector, fignũ cœleſte. de Na. 47 b, Auri-
ga ſub læua geminorum obductus parte feretur.
AVRIG ER, a, um. de Di. 121 b, Aurigeris diuùm placantes nu
mina tauris. Poctæ.
AVRILS, ris. pars capitis, qua uocem haurimus, accipimus, au-
dimus. de Narur. 54 b, Aures cum ſonum recipere debeant, qui natura in ſublime fertur, rectè in altis corporũ partib: collocatæ ſunt. Or. zu a, Graues ſententiæ incõditis uerbis elaræ offendunt aures: quorum eſt iudiciũ ſuperbiſsimum. 6 3 4 ad Her.
158

——
161
*
*.. 4 2*ú.. zubéant diſiungere.& ibi. Ex acumi- tanto ad Her. z1 b Aurium lenſu⸗ faſtidioſiſsimus. In Ver. 18 1Pri, Gegdeiin umen a ndaten Iüilirare eſt, M. Marcellus to- uge gere aures& atten dere animum. pro Fon. 27 5 b. Inum⸗ Tuch Ofaiſt b. Hæc auſpicia quib. utimur, ſiue tripu- uro 3& niſcuè,& comu- tum omiſit.& 123 b, P AuiD. e.. A1 1 enim& ſimplex aurium iudicium,& promſer 9, a did, fiue de cœlo ſimulachra ſunt auſpiciorum, auſpicia nul qus,a niter ſtultis ac ſapientibus à natura natum. pro Plan. 273 a, 10 todlo.& 24 b Prætores& proconſules auſpicia nõ ha- 24 9
1 Populus Rom. aures heberiote- rulos acros&r acurd, an bent, racs nee annes tranſeunt auſpicatò, nec tripudio au-“ 35 bet. I. A. 219 a, Hæc uos non dico animo ferre, a Tentul Geus a Alijs à dextra, alijs à læua datum eſt aui- bi
1 b pere potuiſtis? Epiſt. 37 4, Si cuilus zus, 28 Nane diſp ath. Hie dir ratum ih eine faciant.& 124 b, Auſpicio, quæ ipſi ün nem patent. I. A. 262 a, Meæ aures rha nnn dunn 1 oris 24 pompeium proficiſcendi facta ſunt.& ibid. Efficere ur Wro
1 eis de monteis parnäruntae on e9 PRegum auresba⸗ ne geri poſtit auſpicium. contra Rul⸗ab lunherben f wdla, * zuule u us aeedicle Sahe Shure Rui. 87 b, Compleri loniarum deducendarum cauſa decemuiros habere pulla- pus * funt animi hresc omnium, me,&c. pro Syl. 169 a, Vix ad rios. pro Mur. 124 a, llla ſolennis comitiorum Prgcatio con pom * meas aures iſtius ſuſpicionis fama peruenit. pro Arch. 190 ſularib. auſpicijs conſecrata. Poſt. 206 Iribuun⸗ plebis le ed b, Vt etiam malis poetis aures ſuas dederet. Antequam. 19 94 gemn tulit, ne auſpleljs opten Fraree, neo Tulies eon dhn b mih
b, Aequi auditores adhibebuntur, aures non ohtuſæ crimi- cilio aut comiti]s eroe b. ee B1 uid.I Viti äliu natione, ſed uacuæ præbebuntur. pro Cl. 31 a, Profectò ni- auſpicia latæ. At. 13 a, dn0 8 huf. Iuere. I. 4 41.38.N18416 flil hil à me dicetur, quod non dignũ ueſtris ſtudijs arq; aurib. nauigare. de Diui. 86 a, Auer a4 4ni uere. L. nis, 314 f8, eſſe uideatur. de Orat. 95 a, Qui nihil poteſt dignum homi- AVS PIC O R., aris. de cœlo ſeruo, au PicIumn 2Sos H at. 20 4, pers num aurib. efficere atq; edere.& 40 b, Hæc enim ferunt au Gracchus cum pomerium traſiret, auſpicari eſt oblitus. de nr res hominum. Oct. 329 b, Deos fruſtra appello, quorum au Diu. 124 b, Prætores auſpicia non habent, iraa, nas amnes 1 Dor ris atq; animus Anobis abhorret. Attic. 3 b. Dare aures ſuas tranſeunt auſpicatò, nec tripudiò auſpicantur. e Diui. 96 b F bel alicui. Ora. 199 a, Atticorũ aures teretes& religioſæ. de Op. b, C. laminius cùm tripudiò auſpicaretur„‚Pullarius diem Aar 244 4, Qui teretes aures habent, intelligens; iudicium. de rælij committendi differebat.* hr Clar. i75 b, Tritæ noſtrorum hominum aures, intelligensq; AV 8 TE R. ſtri. uentus a meridie flans. Att. 100 a, Ita bellè no- 2ul judicium. de Ein. 79 a, Admouere aliquem ad auréẽ. Epi. 194 bis flauit ab Epeiro leniſsimus auſter,& mitis. At. 255 b, Re- hne 2, Dare auribus, id eſt adulari. prouerbium, Trebonij. ie ctus ſum auſtro uehementi ad eandem Leucopetram. de ſue 2 AVRORA ræ. diluculum. in Ar. Humida non ſeſe ueſtris au- Som. 129 b. In Aquilonis auſtriue partibus. de Diu. 120 b, Et. 7I u rora querelis Ocyus oſtédet, clari prænun cia ſolis. de Diui. humor allapſus extrinſecus, ut in tectorijs uidemus auſtro, c i 83 a, Cum primùm gelidos rores aurora remittit. oteſt ſudorem imitari.. a AVRVM, n. merallum fuluum,& præſtantiſsimum. Aurum AVSTER E), dure, duriter, ſeuerè. pro Mur. 141 b, Agit me- V edel & argentum in urbibus& priuatim,& in fanis, inuidioſa cum auſterè& Stoicè Cato. 1 me⸗ . res eſt, ꝛ de Leg. Aurum cælatum, Tuſc. quæſt. lib. 5. Parad. AVSTERVS, a, um. IJ. P. 95 a, Fortaſſe auſterior& grauior eſſe toe XOvο⁴,ν ειερναρσρααμ̈νν‿æci uocant. Mitto aurum co ronariũ, potuiſſet. de Ora. 152 a, Auſterus homo, id eſt, nimium ſeue- nde quodte diutiſs imε o rſit„quũ modè uelles, modò nolles, rus& acerbus. pro Cel. 44 a,Agere illo auſtero more& mo I ub in Pif. Quaſi aurum igne, ſic beneuolentia fidelis periculo do. de Ora. 152 b, Suauitas auſtera& ſolida.)(-Suauitas dul aliquo perſpici poſsit, 9 Fam. Pergami non multum aurira cis decocta... lla⸗ tio conſtat, aurum in rario eſt, pro Flac. Cognoſce alias AVSTRALIS, ls. quæ in meridie eſt regio. de Natur. 36 a, aid quæſtiones, auri Toloſani, coniurationis lugurthinæ, 3 de Aquilonaris regio.)(.(Auſtralis regio.& de Somn. 129 b,& lic Nat. deor. Auri argentiq́; reconditæ uenæ, z. de Nat. d. Non in Arato. res: enim aurum habere præclarum ſibi uideri duxit, ſed eis, AV T, uel. I. P. 100 a, Res ipſa aut meipſum, aue aliũ quempiã, les e qui haberent aurum, imperare, de Senect. Mallem auro, ar- aut inuitabit, aut dehortabitur. I. V. 218 a, Quem tibi aut ho publ gento, ære eſſent, 7 Fam. Lacuna in auro, iz ad Att. Caſtella minem,&c. aut uerò Deum auxilio futurum putas? de O- erxud in quæ auro onuſtus aſellus poſſet aſcendere,: ad Attic. Ex ra. 87 b, Cætera, inquit, aſſentior Craſſo, ne aut de C. Lælij; nibus auro coronario, auod neq;, conſumptum in monimento, aut de huius genere, aut arte, aut gloria detraham. de Se. 89 ad neq; in ęrarium relatum fit, id ad Decemuiros referri lubet, a, Quid de pratorum uiriditate, aut arborũ ordinibus, aut 4 69 i de Leg. Agr. uuinearum oliuetorum ue ſpecie dicam? aui AVSCVILTATO R, eri.. Part. 230 b, Nã aut auſcultator eſt AVTEM, ſed,&, quidem, porrò, uerò. de Or. 90 b, 91 a, Poeta dbius modd, qui audit, aut diſceptator,&c.. numeris aſtrictior paulò, uerborum auté licentia liberior, Hom AVSCVLT O, a. aures ad alicuius uocem admoueo. de Di. multis uerò ornandi generibus ſocius ac penè par: in hoc cio 170 b, Nam iſtis,&c. magis audiendum quàm auſcultandũ quidem certè propè idem, nullis ut numeris,&c. de Leg. 2, 1 cenſeo. pro S. R. 35 b, Mihi auſculta, uide,&c. Attic. 170 a, 160 b, Eſt igitur prima ſo cietas,&c. inter quos autem ratio, b Hal 8 kaε uidetur ſubauſcultare quæ loquor. de Ora. i22 b, c. inter quos porrò eſt, G&c. ſi uerò ijſdem imperijs,&c. de— dican 1 Subauſcultando quid narretur attendere. Top. 227 b, Bo- Diuinat. 132 b, Crœſus hoſtium uim ſeſe peruerſurum puta- poet G nis uiris ſubauſcultantibus. uit, peruertit autem ſuam. pro Cl. 3 a, Quæ deinde interce- b eande ARVSPE X, cis. qui uolatibus auium inſpicienqis futura pre ptio poculi? cur non deintegrò autem datũ? I. V. 68 b, Vt ea Aem dicit. de Diu. 89 a, Aruſpices nuptiarum. At. 26 b, Latores de reſtitui nullo modo poſsit, uix autem aliquantum recreari 1602 aruſpices legis curiatæ. poſſe uideatur. de Leg. 162 b, Tum illud effici, quod quibuſ- kugit AVSPIC ATO, bono auſpicio, auſpicio captato.)(Vitio. dam ineredibile uideatur, ſit autem neceſſariũ, ut nihil ſeſe tibbi de Di. d0 b, Romulus auſpicatòè urbè cõdidit. de D. 5 b, De plus quàm alterũ diligat. pro Cec. 2988 a, Cùm pecunia Cę- 4 auto iotarus nihil unquam niſi auſpicatò gerit. de Nat. 25 a, Ego ſenniæ ex illa hæredirate deberetur, eam porrò in prædijs Aehe non iuſtis? qui& conſul rogaui,& augur,& auſpicatò ‧pro collocari maximè expediret: eſfent autem prædia, quæ mu- in di Mur. 124 a, Illo die quo auſpicatò renunciaui,&c. lieri maximè cöuenirent, ea uenirent, liceretur is, quem,&c- n „vAPeAT VS ae augarusedrc K, da Cemkin am Ae Natutits a,Sec e ee, deen e em, Wee Liesno 1 4, un. auguratus. pro Rab. 92 b, Qui in cam de Natur. i3 a, Sed elatus ſtudio, uereor ne longior fuerim: I Qu po Martio comitijs centuriatis, auſpicato in loco, crucem erat autem difficile rem tantam inchoatam relinquere. I. V. ſang, defigi iubes. 159 a, Cur non in media oratione mea conſurgitis ac diſce- b ecls AVS EICIV M, cij. ab aſpiciendis auibus augu rium. de Sene. ditiseuultis autem iſtorum audacias aliqua ex patte reſe- öJ 24 3 79 a, Optimis auſpicijs ea geri quæ pro reip. ſalute geran- careedefinite dubitare utrum,&c. Epi. 265 b, Ego hic ceſſo, R 5 tur: quæ contra remp ublicã fierent, contra auſpicia geri. de quia ipſe nihil ſcribo, lego autem libentiſsimè.& 67 a, Sed 1 dn Di. 80 b, Nihil publicè ſine auſpicijs, nec domi, nec militie quia uidebam ciuilis belli hiſtoriam iam penè àte eſſep er- wehe gerebatur. de Leg. 173 b, Agere auſpicium publicum. de Di. fectam. dixeras autem mihi, te reliquas res ordiri, deefſe mi. Vnnd 2 6 a,Auſpicia, quæ alicui ſecunda euenerunt. Atti. 120 a, Ille hi nolui, quin te admonerem& 55a, Sed cùm leuiora non hunc ſesihus C. Metelli cõtra auſi picia ferendis. pro Cl. 20 b, Nu- multò eſſent, quæ audirentur, quàm quæ uiderentur, ſuſpi- 4 ot 4 1 Dennoſe Kusnulies aucpicijs nullis autoribus de Diu. carer autẽ multum inrereſſe reip.&c. putaui te de ea re eſſe atoan 30 n dnſorb. et eum notauit, quòd ementitum admonẽdum.& 68 a, Neq; enim tu is es, qui, qui ſis neſcias, 3 3 S ubſcripſerit: fed uerã fuiſſe obnunciationem, exi-&c. neq; autem ego ſum ita demens, ut,&c. de Or. 94 b, Sed orit tus approbauit. In Vat. z1 b, Auſpicia, quibus hæc urbs con- ſunt quidam ita lingua hæſitantes ut, Sec. ſunt audefn qui- Karfi dita eſt, quib. omnis reſpublica arꝗ; imperium tenetur.& 33 dam ita habiles, ut,&c. At. 147 a pridie auté apud me Cxat 18 2, An quia tua ſemper ſic egiſſes auſpicia, fueris auguria diſ- ſipes fuerat, qui ſe,&c. attende autem in 5 membros— aninu ſoluturus.& 36 b, Omnes cum te uiderint, tanquam auſpi- piſtolæ poſitum L reipubl cium malum dereſtantur. de Diui. u⁷σ b, Fulmen optimum AVTHEPSA b Pr44 8— eemſen auſpicium habetur, ſi ſiniſtrum fuerit.& ibidem Cbaunth. ſuppoſitis æ. uas. Ab aord⸗ N quòd ſua ſponte coquat, pudlen run(olum nitinm eſtfulmen Ii2a. Falmnen ſuppo itis in inferiore fundo(duos enim fundos habuiſſe us 16l 1. 4 a, Fulmè ſiniſtrum au- uidetur) carbonib. accẽſis, ibiq; concluſis. Su lllud 4 ani ſpicium optimum habemus adomnes res præterquam ad ſſe ais m i. d maents daha 5 Leäto 7omitis. Ribidemb Augures drepiun P rerue ad eſſe autument, quod paſsim in menſis patinis ſupponimus, ſor or b— g piciũ ne cibi èiure refrigerentur, pro S. R. 40 b, Domus referta nurdi ult,Pa
*
uafi*

a llla ſol
c 0K.:06 bTr
goſ idu 2— dremperaretun nsad an mectet. c de Ar. 1 Ullecn. 10 tacere aliqu mn —
5
merlum träſiret, res auſpicia non haben
tus d meridie flans. Irr ro lenifsimus auſter
uchementi a de
allon 1 auſt. anden leucopern. allonis an nue partidus. deDu nh trinfecus, ut in mitar. duriter, ſeuera. pro Mur. uid gta. Olce Cuo. 2I. P. ½, Fortaſſe auſterior& grauir 111 à, Auſterun homo id ethnimunſa
0 Cel 44 4, Agere illo auſtero monin Suauitat auſtera&c ſolida.) Suuitst
qux in meridie eſt regio. èe Nun 0. Auſtralis regio.& desom wii
„Res ipſa aut meipſum, autaliüquemi dehortaditur. I.V. u8 a, emtiian lerd Deum auxilio futurum puta tel aquit, afſentior Craſſo, ne aut deClaj ere aut arte, aut gloria detraham. deeh rum uiriditate, au: arboriordnbun
drum ue ſpecie dicam!
aidem, porrò uerd. de Or. 9Job laa
de paulò, uerdorum amé lxentilder 1 andi generibas ſocius ac penepu nd ooatidem, nullis ut numeris,&c dela prima(ocietas,&c. inter quos autemm erd eſt.&e. Ruetò ijſdem impeniz ält 4 1* 1 a rſus hoſtium uim lete ee h * 10 e lee em ſuam. pro Cl.g 2 Ur el 12 09 autem dat 3 daate Ai autem aliqummna mn odo pofmt, un auernn. aahr L.eg. 62 b, Tum illud efichquo Mn r autem nec aideatur,fit ane 3384 Cam petuab 4 diligat. pro Cec. ¹11 dums amgh„ eam poſt uute deberetuf ug meditats dedeat autem prrding expediret efle ate huriſua a uenirent, he e
Jio, uereof he lols aOatam fe
n oratione meac A 1 3 “
genirenke
m iſto a enre utrum, r
es, qu 9
gem ens, ude 5 raurens
8* tes u, 8
A a Legen. bn.
lletaa läſ 1
1100 à 2— u. mits Krin 1
tecton zs uidemu uh
ũ 1 1V6 dt—
eflarii, unn 8 8
, 73¹ m lidentiſaim b b uten„ 6 3. hiſtoriam am penè 4. 39 all 4 dis
161
N—
82 2 1*. 17.. 4 3 1 3 uaſis Corinthijs& Deliacis: in quib. eſt authepſa illa, quã
tanto precio nuper mercatus eſt, ut qui prærereuntes pre-
cium enumerari audiebanr, fundum uenire arbitrarentur.
AVTO Rrt. ſuaſor, impulſor,hortator, machinato r, archite-
—
ctus, adiutor, monitor, cõſiliarius, magiſter, dux, pręfectus, Princeps, effector, præceprtor, laudator, ignifer, teſtis, aſcri- Ptor. At. 147 b, Senatui cum primùm potui pacis autor fui. & ibid. Eo tẽpore non modd ipſe autor dignitaris tuæ fui, uerdèim etiam cæteris autor ad te adiuuandum.& 225 b, Ea
ratio ædificandi initur, conſiliario quidem& autore Veſto 4A
rio.& 279 b, Nam illi magnopere autor fui, ne differret tem
pus petitionis ſuæ.& 14 5 b, Ego quidem non ſum autor, ſi
Pompeius Italiam relinquat, te quoq; profugere.& 242 b, Sed autor non ſum, ut te urbi committas.& 246 b, Hircius
mihi ut abſim uehementer autor eſt. Epift. 86 a, A me con-
filium petis; qui ſim tibi autor in Sicilia ne ſubſidas, an pro- ficiſcare,&c.& 17 b, Ego tibi ſum autor, ut quibus reb. poſ- ſis, eum tibi ordinem recõcilies. de Leg. 166 b, Tibi magno- pere autor ſum, ut aliquãdo,&c. Poſtquam. 260 a, Cum eũ in me reſtituendo autorè aſcriptoremꝗ; fuiſſe uideatis. pro Dom. 219 a, Hic mihi grauiſsimus autor ad inſtituendam, fideliſsimus ſocius ad comparandam, fortiſsimus adiutor ad rem perficiendã fuit. de Ar. 247 b, Habeo autores& ma- giſtros religionum colendarum maiores noſtros, qui,&c. pro Plan. 26 5 b, Craſſus maximarum ſocictatum autor, plu
rimarum magiſter. Attic. 120 a, Ille legibus contra auſpicia ferendis autor.& ¹32 a, Non mihi ſatis idonei ſunt autores
ij qui à te probantur. de Orat. 147 b, Quare omnes iſtos me autore deridete.&2 b, Quos tu cum haberes autores, mi-
ror cur,&c.& 1¹35 a, Non uereor ne quis iam in iſto genere
me leuiorem putet, quoniam quidem tu Fabricios mihi au tores protuliſti. de Clar. 175 a, C. Licinius diligentia& uir- tute animi atque uita bonus auror in ſenatu. pro flaec. 135 b, Præclarus iſte autor ſuæ ciuitatis: id eſt, qui teſtis eam
uituperat. Epiſtol. 183 b, Autor alicuius interficiendi. pro
Flac. 157 a, Hunc habent autorem Tralliani doloris ſui,& autorem querelarum, I. A. 165 b, Autor ad faciendum ali-
quid. Poſtquam. 201a, Qui rerum mearum geſtarum auto-
1 res, teſtes laudarores. fuerunt.& 200 b, Cùm duo conſu-
les empti, pactionè prouinciarum autores ſe inimicis Rei-
publicæ tradidifſent. pro Mur. 139 a, Hæc M. Cato autorib. eruditiſsimis inductus arripuit. Attic. 22 5§ a, Id certis auto-
ribus comperi. Orat. 197 b, Non ſolùm intelligèsdi, ſed eti- am dicendi grauiſsimus autor& magiſter Plato. de Clar- 169 b, M. Cethegus, cuius eloquentiæ eſt autor,& idoneus quidem, mea ſententia Quintus Ennius. Oflic. 75 a, Poly-
bius bonus autor in primis ſcribit,&c. Offic. 1 b, Apud Homerum ôptimum autorem), talis de VIyſſe nulla ſuſpi-
cio eſt. Orator. 216 a, Ariſtoteles autor Optimus. Atric. 166
2,& 167 b, Autor luculentus, id eſt exploratus, certus.& 190 b, Habeo nonnullos ex ijs, quos nunc lectito autores, qui
dicant fieri id oportere pro Muren. 31 a, Vt aut ingenioſus poera,& autor ualde bonus, de Orator. 163 a, Orarionem eandem aliam eſſe putari autoreè mutato.& 168 b, Te rerũ Romanarum autorem laudare poſſum religioſiſsimum.&
160 a, Cùm diſſerendo par eſſe non poſſet, ad autores con- fugit. Or. z13 b, Iſocrates orationis ornandæ autor locuple-
tilsimus. Attic. 119 a, Quaſi locupletior mihi ſit quærendus
autôr quùdm Socrates. item, IIle Plaro, quem ego autorem
uchementer ſequor. de Natur. 4 a, Non enim tam autores
in diſputando quam rationis momenta quærèda ſunt. At-
tic. 103 a, Cæcilius malus autòrlatinitatis. pro Fon. 277 a,
Quis eſt ex eo numero, qui uobis autorplaceatteo nos iam
laudatore& teſte utemur. de Clar. 168 b, Thucydides autor locuples. I. V. 166 b, Habes autorem idoneum. de Clar. 165 a, b, Cum Appius Cęcus de plebe conſulem non accipiebat, M. Curius patres antè aurores fieri cocgit. Attic. 279 a, In hoc honore extraordinario nemòo magiſtratus autor exti-
tit. pro Flac. i5 b, Siluerunt principes, neq; ipfius decreti ac
teſtimonij autores eſſe noluerunt. Top. 224 b, Soluere pu- pillo tutore autore. pro Cecin. 273 b, Quod mulier ſine tu- tore autore promiſerit, non deberi. pro Cec. 295 a, Actio in
autoré præſentẽ.& 290a, P. Cæſennius autor fundi, non tã
autoritate graui, quàm corpore. de Orator. 126 a, Neque a-
ctor ſum alienæ perſonæ, ſed autor meæ.& 101 2, Multi inge nio fibi autore dignitatem pepererunt. Atti. 44 a, Quidam boni nuncij non optimis tamen autoribus.& uus b, Autor
reipublicæ. Ep. 146 b, Præbere ſe autorem, principem,& du cem ſenatui. Orat. 102 b, Definirem hunc reip.& rectorem publici confilij autorem eſſe habendum. item, Cn. Pompe- ius, qui uoluit me ſui facti, ſui iudicij, ſui beneficij eſſegeprę dicatorem& autorem. de Cla. 174 a, Autor legis.)(. Diſſua ſor. Offic. 74 a, Atque huius deditionis ipſe fuaſor& autor fuit. Part. 238 b, Non enim ſupplex ut ad iudicem uenit ora-
„
15³2
A v
tor, ſed hortator atq; autor. Laudare autores, de Or. igob,
& de Clar. 168 b, id eſt, nominatim citare, uel nominare. de Fin. 128 b, Fruendi rebus his, quas,&c. princeps Carneades, non ille quidem autor, ſed defenſor diſſerendi cauſa fuit. Acad. 2 a, b, Ego cum græras literas M. Catonem in ſenectu te didiciſſe acceperim, nullum iam grecarum literarum au- torem requiro. Atric. 9o a, Cum mihi autor placeret, erat e- nim ſsocsεnd‿eτ,& uixerat in Peloponneſo, admirabar ta men,&c.“ VTORAMENTVM, z. Obligatio&nexus. Off. 30 b, Eſt
enim in mercenarijs ipſa merces autoramétum ſeruitutis.
AVTORITA S,. pondus, momentum, teſtimonium, exiſti
matio, uis, fides, ius.)(Perſona leuis. I. V. 123 b, Exiſtimatio atq; autoritas nominis populi Romani imminuta. de Oiu. 93 b, Hunc ergo antepones Platon:i, qui ut rationem non
redderet, autoritate tamen hos minutos philoſophos uin-
ceret. de Na. 61 b; Tu autoritates omnes contemnis, ratio- ne pugnas. de N. 4 a, Autoritas ſine ratione plerunq; obeſt. de Cl. 196 b, Id autoritatis habet parum. Offic. 39 b, Iuſticia ſine prudétia ſatis habet autoritatis. de Sen. 90 a, Senectus honorata maximã habet autoritatem. de Di. 81 a, Pythago- ras diuinationi magnam autoritatem tribuit.& ibid. Dicę
archus ijſdem rebus fidem tribuit. Epi. 2 b, Nos in cauſa eo
minorem autoritatem habemus, quòd tibi debemus.& At- tic. u8 a, Quam enim ille autoritatem habeat in hac cauſa.
de Diuinat. 3 b,&¹32 a, Autoritatem nullam debemus nec
fidem commenritijs rebus adiungere. Epiſt. 6 b, Noſtra de-
fenſio dignitatis tuæ propter magnitudinem beneficij tui
pleri ſq;, officij maiorem autoritatem habere uidetur, quàm ſententiæ. de Natur. 78 b, Stoici postis dederunt autorita- tem. de Natur. 77 a, Inuita hoc loco uerſatur oratio: uide- tur enim auroritatem afferre peccandi. de Sen. 9o a, Non càa ni, non rugæ repentè autoritatem afferre poſſunt. pro De-
iot. 149 b, Si hoc àtanta autoritate fuerit approbatum. de
Sen. 9o a, Apex ſenectutis eſt autoritas, Attic. 14 6 b, Peducei autoritas multum apud me ualet. Attic. 242 a, Peducei au- toritas magna quidem apud me,& in primis grauis. I. 4. 215 a, Quam igitur municipijs ad excludendum Antonium au toritatem damus? Offic. 18 b, Hisque etiam maior quàm an tètribuenda eſt autoritas. 1. A. 186 a, Vr præſtantiſsimis du- cibus Anobis detur auroritas. de Diuinat. 137 a, Neminem cognoui qui maiore autoritate nihil dicefret. J. A. 236 a, O-
pus eſt nobis homine, qui habcat autoritatem, nomen,&c.
de Senec. 77 b, Vt maiorem autoriratem haboret oratio. I.
A. 243 b, Lentonis Caſennij Septemuiralis autoritas. pro
Font. 278 b, Ne cupido teſti autoritas attributa uideatur. de Senect. 77 b, Ne parum auroritatis eſſet in fabula. Offic. 74 a, Vtilitatis ſpecies falſa ab honeſtatis autoritate ſupera ta eſt. de Senec. 84 b, Appius tenebat non modò autorita- tem, ſed etiam imperium in ſuos: de Diu. 87 a, Gracchus au-
ſpiciorum auroritatem confeſsione errati ſui comproba- uit.& ibidem, Aruſpicum diſciplinæ magna acceſsit auto-
ritas.& ibidem b, Sors contemnenda non eſt, ſi autoritat? habet uetuſtatis. pro Cornel. 61 a, Autoritate& exemplo
alicuius facere aliquid. Attic. 124 a, Tua autem auroritas
uchementius mouet. pro Cor. 67 b, Si mea autoritas ſatis apud illos in hacre ponderis haberet. de Aruſp. 254 b, Et eo feciſſe autore ſe dicebat, cuius autoritatis neminem poſ- ſet pœnitere. de Orartor. 101 a, Bibliothecas omnium philo-
ſophorum unus mihi uidetur XII tabularum libellus,&
autoritatis pondere,& utilitatis ubertate ſuperare.& ibid. Autoritate nuruque legum docemur cohercere omnes cu- piditates. de Sene. 90 a, Quorum non in ſententia ſolum,
ſed etiam in nutu reſidebat autorttas. Orator. 208% a, Hoc&
autoritatem orationi affert& fidem. de Orator. 123 a, Su- ſpicio artificij imminuit& oraroris autoritatem,& oratio nis fidem. pro Flac. 150 b, Nunc uerò quam habere autorita
tem, aut quam fidem poſſunt.& 0 a, Habere autoritarem
apud aliquem. Atric. 154 b, Eius igitur mihi uiuit autoritas,
c filius eodem eſt apud me ponders.& 123 b; Qud plus in
ſuadendo autoritatis haberem.& 262 b, Non dubirabam, quin conſulum literæ apud teplurimum autoritatis habe- rent. Orator. 213 a, Habet autem ut in ætaribus autorita- tem ſenectus, ſic in exemplis antiquitas. pro Syl. 163 b, Nec teſtimonio fidem tribui conuenit, nec defenſioni autorita- tem. pro S. R. 45 b, Non ceandem uim& autoritatem habent aduerſaria quàm tabulæ. pro Quin. Roſc. 45 b, Quod apud
omnes leue atq, infirmum eſt, id apud iudicem graue& ſan
ctum eſſe dicetur? pro Flac. 14 8 a, Huius rei quæ ſit uis, quæ auto ritas, quod pondus, ignorant. pro Pomp. 3 b, Tamerſi cognoſcitis autoritates cõtrarias clariſs imorũ uirorũ, tamè omiſsis auroritatib. ipſa re& ratione poſſumus exquirere ueritaté. Puſc. 153 b, Autoritas ad aliquid probãdũ& ſolet & debet ualere plurimum, ad Her. 24 b, Quòd ſi illorũ au- 3 torltate

—ö———vſͤſſſſ
———
e 4,2,——— 4 ——
ö
““
“ T — 3
um re comparare, intel ſtate autorũ. Pro Mur. nis, remoue ac præ-
263 loritate remota, res omnes uolent e liget,&c.& ibi. De autoritate&uetuüt b 140 a, Tolle mihi è cauſa nomen Catonis, rems ds acE termitte autoritatem, cõgredere mecum criminibus 15 is. pro Mur. 140 3, Si autoritatib.hanc cauſam Sonfima am Putatis, eſt uobis autor uir bellorum peritiſsimus,&c. pro Pom. 12 a, De quo homine uos, id quod maxime Hei autõ- ritatem, tanta& tam præclara iudicia feciſtis. pro Flac. 154 b,& pro Mur. 145 dGris de tabulis publicis recitat, quę in accuſatoris poteſtate fuerunt, non debet habere Lutorite⸗ tem. pro Ar. 187 a, Tabulæ, quæ ſolæ obrinent pub icarni tabularum autoritatem. Anted. 195 a; Nemo tam percdita autoritate, tam facinoròſa uita inuentus eſt, qui,&c.& ibi. Qui neq; tanta ualetis autori neq;,&c. pro Do. 236 b, Poluerat enim autoritatèé in uno, quæ in his omnibus. pro Dom. 37 a, Autoritas propter coniunctionem affinitatis minor eſt putanda. pro 8. R. 18 b, Vir in quo ſumma autori- ras eſt& amplitudo. de In. 60b, Grauiſsima autoritas. de Orliz2 b, Vir autoritate grauis, gloria clarus. contra Rul. 75 iomines autoritate tenui. Epiſt. 67 a, Autoritas teſtim- niij tui. At. 106 a, Tanta autoritate dux, tanta audacia. Att. 173 a, Habere pondus, id eſhautoritatem. de Cla. 74 b, Eſſe in aliquo numero. de Or. 162 b; Eſſe in nullo numero. Fbi 6 b, De autoritate& ſententia alicuius ſcribere aliquid„id eſt, ex autoritate. Ep. 54 a, Ex autoritate alicuius gerere ma giſtrarum. I. A. 201 b, Cæſar nondum interpoſita autoritate Neſtra, ſuò côſiliò atq́; iudicio Antõniũ ut hoſtè arcuit. Ep. „,Offenſionem eſſe periculò ſam propter interpoſitam au toritatem, religionem; uideo. Ep.z a, De his rebus, pridie
uam hæc ſcripſi, ſenatus autoritas grauiſsimà interceſſe- rat. Offic. 74 a, Sine autoritate ſenatus facere aliquid. Item, Iniuſſu ſenatus facere aliquid. pro Cèc. 299 a, Rata autori- tas harum rerum A iure ciuili ſumitur. Of. 5 b, Aduerſus ho- ſtem æterna autoritas. I. V. 67 b, Legationés cum publicis autoritatibus ac teſtimonijs uenerunt. item, In tabellis ni- hil erat autoritatis. I. V. 33 b, In ro ſtris, quò autoritatis ex- quirẽédę cauſa cæteri Tribuni plebis principes ciuitatis du-
dere conſueuerunt. pro A. Cecin. 295 a, Lex uſum& autori-
tatem fundi iubet eſſe bienniũ. Top. 2223 b, Vſus autoritas fundi biennium eſt. Quæ aũt extrinſecus aſſumũtur, ea ma ximè er autoritate ducuntur. item: Juriſperitorum autori- ras. item Topic. 227 a, Ad faciendam enim fidem autori- tas quæritur.& ibi de autoritate multa pręclara. de Ar. 246 b,& 247 a, Multæ ſunt domus in hac urbe iure optimo, ſed tams iure priuato, iure autoritatis, iure mancipij, Sec. Ep. 6 b, 7 a, Ead; quę de ea reductione ſcripta autöritas tantam uim habet, ut,&c.& uè b, Si quis hic ſenatuſconſulto inter- cefſiſſet, autoritas perſcriberetur. de Or. 143 a, Et eundẽè, id quod in autoritatib. perſcriptis extat, ſcribendo affuiſſe. AVTORO RKaru. militiæ ſacramenxto obligor. Epiſtol. 164. b, Quia cum depreſſus in ludum bis gratis depugnaſſet, au torari ſeſeè nolebat,& ad populum confugerat. aliàs,& qui- dem melius, autore.“ AVTOMEDO MN, ntis. pro S. R. 35 a, Automedontem illum ſui ſceleris acerbiſsimi, nefariæq́; uictoriæ nuncium. AVTVMNAILIS,le. In Arat. Autumnale lumen.)(„Vernum. AVTVMNW S, ni. Partit. 233 a, Vthyems, uer, æſtas, au- tumnus.“ AVTVM O, u. opinor, cenſeo, puto. Orat. 313 a, Bene quã me. ritam eſſe autumas, dicis malè mereri. Top. 225 b. AVVNCVLVS, cul. matris meæ frater. de Ora. 140 a, P. Tu- bero Africanum auunculũ laudauit.& de Fin. 91 a, de Clar. 194 b, Druſus tuus magnus auunculus. AVVS, u patris& matris pater. pro Murena 120 a, Proauus L. Murenæ& auus Prætores fuerũt.& pro Deiotaro 149 a, „Idem auiæ frater, aut patris, matris ue auunculus. AVXILIARIVS, a,um. Epiſt. 165 a, Militem nõ modò legio- narium, ſed ne auxiliarium quidem ullum quõquam miſi
Afinij Pollionis. de Pro. 72 a, Res in Sardinia à proprætore
una cohorte auxiliaria geſta. 4
AVXITLIVMWIj ſubfidiu m, præſidium, adiumentũ, opis ad-
minculum, numen, telum. de Orat. 127 a, Nihil mihi ad exi- ſtimationem turpius, quam ſi is, qui alieniſsimis à me ſalu- ti exiſtimarer fuiſſe, ſodali meo auxilium ferre non poſsim Or. z10 a, Petere auxilium ab aliquo. de Fat. 144 a gepro Qu. 5 a, Petere pręſidium ab aliquo. I. C. 108 b. Peos immor tales nobis cõtra tantã uim auxilium eſſe laturos. I. V. u0 b Ferre opem& auxilium alicui,& pro Dom. 218 b, Academi cârum quæſtionum 22 b, Fer mii auxilium. pro§. R.;37 b, Au- xilium fibi ſe putat adiunxiſſe, qui cum altero rem eommu nicauit. pro Cor. 95 a, Qui noſtros duces auxilio laboris commeatus, periculo ſuo iuuèerit. Antequam. 196 b. In meis miſerijs diuinum aliquòd auxilium& numen oſten dite. I. A236 a, Non ut ex ea acie auxilium haberemus ſed ut ipſ⸗
tate, neq;,&c. pro Do. 236 b,
1 B A 164 acies ſubſidium haberet etiam tranſm Irinu.Parad,u k Magna equitum ac peditum auxilia. Pro Deiot. 412 t im peratoribus no ris auxilia mitteret. ad Her. 2 a, ſesri lio alicui. Epiſt. 56 b, In quo debebat eſſe, aut Pom sio au xilij alicuius, aut conſolatio doloris tui, Pro Rab. 91 a, Dij quorum ope& au xilio hæc reſpub. gubernatur.. AVXILIO R, aris. adiuuo, ſuffragor, opitulor SDen auxi- liumq́ʒ fero, auxilio ſum, auxilio ſuceurro, ſd idio ee el uenio, pręſtò ſum, ſubuenio, auxilium fero, fu leno,⸗ ſuu præſidiũ fero, adiumento ſum, ſubſñidio ſum, præ 3 i0 lum. fidem dexteraḿ; porrigo, ſubſidio Proliei coren icui dex- tram tendo, meum q́; illi præſidium pollicedr. P:G 2 a, Au- xiliari cuipiam.& ad Her. 2 b, Nihil Numantinis uires cor poris auxiliatæ ſuunu.ʒ AV2H2IE,id eſt,a nplificatio. Ora. 203 b, Tum ſunt maximè luminoſæ& quaſi actuoſæ partes duæ: quarum alteram in uniuerſi generis quæſtione pono, quam(ut ſupra dixi) Grę ci app ellant Siεiνzalteram in au gendis amplificandis q re- bus, quæ ab eiſdem adõνεν*ε eſt nominata. A21A. L. Aeſtimatio.“ AXIA. caſtellum. pro Cec. 288 b.. AXILL Abl locus ſubter brachiũ cõcauus. Inde Pub. Seruil. Ala factus eſt. Orat. zu1 a, Quomodo enim ueſter Axilla Ala factus eſt, niſi fuga literæ uaſtioriss AXIOMA, u“. de Fat. 140 a, Enunciationes, Juas Græei Aε‿μe uocant. de Nat. 26 a, Epicurus totum hoc aut eſt, aut non, negauit eſſe neceſſarium. Nempe fundamentum dialecticæ eſt, quicquid enuncietur ‚id autem appellatur aisux, quòd eſt quaſi effatum, aur uerum eſſe, aut falſum. L. Pronunciatum.“ 4 AXIS, vis. linea quædam per mundi centrum ducta, circum uam mundus ipſe perpetuò co nuertitur. deVni. z01 b, Ter ra altrix noſtra, quæ tranſiecto axe ſuſtinetur.& Acad. 31 a, Perram circum axem conuerri. In Arat. Hoſce æquo ſpacio deuinctos ſuſtinet axis. de Nat. i2 a, Verſari circum axè co- li admirabili celerirate.
A ABVYIL.ION, onus. urbs Chaldææ gentis caput, ia gyria. de Diu. ooa; Alexander Babylone eſt mortuus. pro Dom. 225½ 5, Alteri Syriam, Baby lonem, Perſas tradidiſtiiä. DBABYLONIVS, um. de Diuin. 128 b. Ibidem Zia, Tuſculan. 210r.a. BACC KMcæ. fructus arborum, quales ſunt corni, oleæ. de Di. in b, Agricola cũ ſoorẽ oleæ uidet, baccã quog; ſe uidere pu rat. Tuſc. i54 b, Ergo arbores ſeret diligens agricola, qua- rum aſpiciet baccam ipſe nunquam. de Di. 161a, Quę frugi- bus atq; baccis terræ fœtu profunduntur.& 04 a, Nec fru ges terrę, baccas ue arborũ dediſſet, niſi,&c. de Senect. 73 a, & de Leg. 173 a, Baccæ arborum terræd; fruges.
BACCHAE, arum. ſigna Thracum mulierum bacchantium,
Aquibus Orpheus diſcerptus legitur. Epiſt. 106 a, Bacchis uerd ubi eſt apud me locustat pulchellæ ſunt, noui optimè,
SKec.& Ep. li.7, Bacchas iſtas cum Muſis Metelli co mparas. BACCHANAIL.IAorum. Bacchi ſacra. 177 a, Senatus auto- ritas de batchanalibus, dc. BACCHA TIO, nu. in Verrem 82 b, Nocturnæ bacchatio- nes& uigiliæ. ö“ BACCHO R. aris. furò, inſanio. de Clar. i90 b, Eos quorim alrior oratio actioq; eſſet ardentior, furere& bacchari ar- bitrabatur. In Catil. 102 b, Hic tu quibus gaudijs exultabis, quanta in uoluptate bacchabere. 120 b, Verſatur anté ocu- los aſpectus Cethegi,& furor in ueſtra cæde bacchantis. BACCHVS,-hi. Liber. pro Flac. 156 a, Euhius, Bromius, Ny ſius, Bacchus, Liber. de N.;z8 a, Sine Cerere& Libero friget Venus. L. Liber.
4„.
BACILLVM, E baculus&e uirga quædam. de D. 36 b, Li-
tuus, id eſt, incuruum& leuiter à ſummo inflexum bacil- 3
lum. de Finib. 7¹ b, Vt bacillum aliud eſt infexum& incur- uatum de induſtria, aliud ita natũ. ad Atticum ¹93 a, Quos ego cum bacillis in turbam conieci. contra Rul. a, Lictores non cum bacillis, ſed cum faſcibus anteibant. I. V. 26 4 b, Ba cillo oculos alicuius rundere. BACCHISBœotius, uates. de Di. 87 b. BAIAE, arum. oppidum. pro Cæl. 43 3, Qui unguenta ſumpſa rit, qui Baias uiderit. pro Cæl. 44 b,& Att. 222 a, Conuiuia Baijs acta, so meſſationes. Item 228 a. 3 BAIANV S, na. At. 225 a,Baiana negocia. BAIVI.VS,L. operarius appoſitus ad ferẽda onera. de Orat. iiz a, Remigẽ aliquẽ aut baiulũ nobis oratorẽ deſcripſeras. Tuſ. 207 b, Nihil inter Alcibiadẽ ſummo loco natũ,& quẽ- uis baiulum intereſſet. de Cla. 188 a, Operarij autem aut ba iuli deeſſe non pofſunt, Parad, 120 a, Operarij& baiuli.
B 7 16
BAL-
3118 culan.: 80 grau uehem
BàLNI terum tor Va
diens. balnea 110 40 dixit.6
b Balne ALNE reſtaba: ibidem, promo IALNE lieer fam temper BALNE priuati bebo. A pro De ducere poſthe BALOF2 iyle Pr
JAMB4 que loc
mo nu itantia melat
BARBA
hant b. ſcalapi quis ca
Vrris m BARBA profeſl
BIARBA
quuſcqu⸗ quanda nad do locum; mani a nes ciu 75a, A barb
IARBA4
BARBA
cune extra un
Kicaint ARBA4
uerbum
B4XB 41
Human bare. dre minumi ari. de L barbara, Lenoſtti
Angu a& and lenäer
Nobro
dodti 8
(R phül
KBA
Uenes,Da
BARB KI

. 1l lprxüdt eezadNne dd.
.— b.
ſadbter brachiöc 21 4,Quomodo enim deha kal 2 lieræ uaſtipris? hcld fat. 140 a„Enunciatione,
de Nat. 25 4 Epicumus totum eſſe neceflarium. Nem 3 2 Kquid enuncietur, id autem
2 effatum, aut uerum eſe mis
as per mundi centrum quca, inn pſe perpetuò verdben ſux tranfiecto axe ſuſtinetur. cas axem conuerti. In Arat. Hoſce
et axis. de Nat. i Neatenm nin
B A 1.0 N,. urbs Tuerhene 14. de Diu. 90 a, Alexander hadſlouh rruus. pto Dom. uaz b tenunsh em, Perfas tradidiſti. TILONIVSAn deDunalikn 10 4.
usarborum, eren
Sort olex uidet, daccã quog ſeuitex 78o ardore ſeret diligens Igriclaſ cam ipſe aunquam. de D sce
errr ftu profunduntur. datsEn
us arborũ dediſſer, ne
daccx arborum terræc.
„ügna Thracumm 15
04 Aiſcerptus legitur. Epién ſea
dme locuslat chs aaf eu
acchas iſtas cum unis Met us 14— Bacchi hen azan
4* Kc. * Verrem bNoreebee
04— ard entio fu
1hos dbe tu quidass 4 3
BALEAR RE S. inſulx. Ar. 186 a.
B XRB ARIE rè cuncta barbari 2s. de Cla. 18 8 b, Crme es tum ferè, quinec extra urbem hanc uixerant, nec eos aliqua barbaries dome
165 B A
BAL 75,1 aum lingua hæ Plitans, Lus lin: gua inhæret ita ut
xgrè loqui polgit. de Orat. 109 a,! Demothenes ita balbus
fuit, ut Rhetoricæ primam literam non poſſer dicere. Epiſt. 23 a, Ralbus emm ſum, quod non puraram.& ibi. Sedi ba albi
non ſumus.
BALBVTIO, s. lingua hæſteio. Aperss& clara uoce lo- quor. Tuſc. 243 a, Academici balbutire deſinant aliquãdo, aperted& clara uoce audea: nt dicere,&c. de Di.& a, Epicu rus balbutiens de natura deorum. Aca.) 5 a, Sed le noſter eſt planè, ut ſupra dixi, Stoicus, perpauca balbutiens.
BALEARICVS, ca. de D. r a. BALEARIS:Md ett Balcaricus. pro Sex. R. 43 a.
BALISTAſte. arcus magnus, cum anſa ſeu manubrio. Tu- ſculan. 187 a, Baliſtæ lapid um& reliqua tormenta telorum
eo grauiores ictus habent, quo ſunt contenta Sedlaieta uehementius.
B ALNE AE, rum. Balnea erant bina zdiKcia conittn Kda al-
terum ubi niralterttmn ubi mulieres publicè lauabãtur: au
tor Varro. pro S. R. 22 b, Occiditur ad balneas Palatinas re- diens à cœna Roſcius. ad Herenn. 27 a, Nam ut fortè hic in
balneas uenit, cœpit po ſtquã perfuſus eſt, defricari. de Or. 120 a, Quèdm multa de palneis ‚quas nuper ille uendiderat, dixit.& ibidem: Modè enim exiſti de balneis. pro Cæl. 50 b, Balneæ xeniæ.& ibid. Balneæ publicæ.
BALNE ARIA, orum. Idem in uilla. Quint. Prat. 318 a, Nihil
reſtabat pręter balncaria,& ambulationem,& auiarium.& ibidem, in balnearijs affa in alterum apodyterij angulum Promonl. At. 214 b.
BALNEATO KR, oris. balneari præfectus. pro Qal. 51 a, Mu. lier familiaris facta erat balncatori. In Ant. 257 a, Balncator 8
temperans.
BALNEVM, ſiue BALIN E vNM, nei.„lauatio, zubi Iſäus eri iu- bebo. Att. 246 b, Cum èbalneo exiſſem, acce epi literas tuas.
priuatim domi ſuæ lauabatur. At. 24 b, Balneũ cale
Pro Deiot. 14 6 b, Hucte è balneo,„priuſquam accumberes, ducere uolebat. At. 222 a, Cæſar inde ambulauit in litore, poſt hæc in balneum.
BAL. O, as. balare eſt, ouis uocem emittere. de Diui. 39 a, Rex
ipſe Priamus, Sec. exſacrificabat hoſtijs balantibus. Ennij. BAMBAI.IO, nis. Philipp. 3. Tuæ cöiugis bonę fœminę at- que locupletis quidem certè ‚Bambalio quidam pater, h.
mo nullo numero:nihil illo contemptius, qui propter ha-
fitantiam linguæ ſtuporemq; cordis, cognomen ex contu- melia traxit. Locus eſtex Notatione.
BARBA a. Tuſc. 239 b, Regiæ uirgines ut tonſtriculæ tonde-
bant barbam,& capillum patris. de N. 76 b, Dionyſius Ae- fen llapij barbam auream demi; luſsit contra Rul. 68 b, Ali- quis capillatior quàm antè barba Pmaiore. de Finib. 94 a, Vi ris mammæ atqʒ barba.
BARBARE’ igquinatè. Tuſc./ /e, Vt ſt Grammaticum ſe profeſſus quiſpiam, barbarè 105 Juatur. 3
BARBARTA,11. barbaries. J. P.⸗ 83 a, Quod nulla in barbaria— quiſquam tyrannus fecit. pro Gor. 55 a, C. Cæſ. inueterati quandam barbariam ex Gaditanorum moribus diſcipli-
nad; deleuit. de Or.9¼ b, Hæc turba& barbaria foréſis dat
locum ueluitiefifsimis oratoribus. pro Font. 233 a, Illi im-
mani ac intolerandæ barbariæ reſiſtam us. de Ein. 126 b, Om nes cinitates non Greciæ ſolùm, ſed etiam barbariæ. de Fin.
Jza, A quo non ſolum lralia& Græcia, ſed etiam omnis
barbaria commorta eſt. 1 BARBAR 8ICV S,ca, cum. Tuſc. 166 b. 200 a, poetæ. 8, ei. Barbaria. de Nat. 17 b, Aegy pti& Syri,& fe
ſtica infuſcauerat, reccs loquebantur.
BARBARISMVS, mi. ad Heren. 27 b Barbarilmus eſt, cum
uerbum alig. uod uiciolſè effertur. BARBARVS, a, am. immanis, incultus agreſtis, inJoekue.*. Humanus, dotus. pro Mur. 132 a, Gentis immanitate bar- bar x. pro Font. 230 a, Immanis ac barbara conſuetudo ho- minuin immolãdorum. pro Mil. 108 a, Serui agreſtes& bar bari. de D. 80 a, Gens humana atq; docta. 6 Immanis atꝗ; barbara. de Einib. i20 b Antiqui illi quaſi barbari, ut nos
de noſtris ſolemus dicere. I. V. 226 b, Neque tam barbari lingua& natione illi, quàm tu natura Se moribus. Attic. 174.
b, Aurilijs barbaris fallaciſsimæ gentis non eſſe Rempub. defendendam. de Nat. 28 a, Vos Tuſci ac barbari. I. C. 16 6 a, Allobroges barbari. Acad. 39 b, De Amafanio& Rabirio in- doctis& barbaris ſer ptoribus. Tuſc. 176 a, Contra barba- ros philoſophos.
BARBATVI.V S,a, um. Atti. 9 a, Concurſabant barbatulii iu Uenes. Par. 23 a, Barbatulus mululus.
BARBATV S, a, um. de Nat. 1 P,e, 6 b. lupiter barbatus, A-
B A 166
pollo ianbe bis J.CQ.109 Imber5is.)((Bene bardatus. pro Mur. 0 a, Hæciamtum apud illos barbaros ridicula cre- do arehenr pro Cæl. 44 a, Aliquis ex b arbatis illis bar- ba illa horrida, quam in ſtaruis antiquis ui demus, pro Seſt. 6 b, Barbati illi ueteres. Att. 22 a, ‚Mulus barbatus.
BARB VL. A le. pro Cæl. 44 a, Vnus ex barbatis illis non hae barbula dua iſta delectatur, lacj&c.
BARDVS, a, um. ſtupid us,hebes, tardus. de Far. 242 2, Zopy- rus phyſiognomon ſtupidum Socratem eſſe dixit& bardi 5.
— BARGIL. AE TAE. populus. Ep. 224 b. BARO,oOnz. mulier fuit philoſophiæ ſtudioſa, autore Suida,
ex qua interdum Cicero philoſophos effceminatos& mol- les„Barones appellat. Epiſt. 143 a, Ille Baro te Partabac duæ ſiturum, unum cœlum eſſet, an innamerabilia. Viderur etià ſtultũ geſtupidum ſignificare. de Fin. è0 b, Hæc cum loque- ris, nos Barones ſtupemus: tu uidelicet recum ipſe rides. L- tem de D. 138 a, Huic equidem Antipho, Baro, inquit, uictũ
te eſle non uides. At. 74 a, Apud Patronem 8 feliquos Ba-
rones te in maxima gratia pofni.
BASII.ICA cæ. Artic. 66 b, Paulus in medio foro bafilicam texuit ijldem antiquis columni 8. In Verr. 251 a, Qui forum c bafilicas ornarent.& 266 a, Forũ plenum& balicas ui-
emus. pro Murena 141 b, Si uno baſilicæ ſpacio honeſta- mur. Attic. 30 b, Baſilicam habeo non uillamf frequentia kor mianorum. Locus amplus& publicus in urbe.
BASILS,5. In Ver. 149 a, Videmus in baſi ſtatuarum maximis literis inciſum à communi Sicilia daras. J. A. 224 a, bis. Vtiq;
conſules eam baſim Karuamq́; faciendam locent. I. P. 99 b,
Vr eſſet, quod in baſi rropharorum incidi inſcribio iq, liceret.
I. V. 141 a, Sratua ablata, baſimn tamen in foro maners uolue- runt. Tuſc. 2 4 a, Quò cũ patefactus eſſet aditus in aduer- ſam baſim, acceſsimus. I. V. 217 a, Hęc ſtatua erat poſita Sege ſtæ ſanè excelſa: in baſi. de Nat. ã a, Baſis trianguli quã gru- es efficiunt. Qu. Frat. 319 a, Edera conueſtinit baßim uillæ. BATVO,. Epiſto. 140½ b, Batr uit, inquit, impucdenter: depſit multo impudentin„S BAVL. Loru'n. 12e9, in littore Neapolitano. Rpiſdo. 1nt a, Ego qui ſcirem ompeium Baulis embæneticam facere: id eſt mauiculan Net L. Embænetica. Aca. b, zu b.
BEATITASN. beatitudo. de N. 10 a. L. Beatitudo.
B EATIT VO O, uls. beatitas. de Nat. z0 a, Ar iſta ſiue beati- tas, ſiue bæa titudo dicenda ſit(utrunq; omnino durum, ſed uſu mohienrda nobis uerba funt)ueräm ea quæcũq; eſt cur
aut in ſolem illum, aut in hunc mundum, auti in aliduã men
tem æternam ſigura membrisq; corporis uacuã cadere n5 poteſt. nihil allu dicis, niſi nunquam uidi ſolem aut mun dum beatum quod, r.
B EATV S, a, un. cui bene eſt. Beatus iuta Metrodorumeſf,
cum corpus bene conſtitutum ſit,&. ſit exploratum ita fu- turum, de Fi. li. 2. Beatus eſt nemo qui ea lege uiuit, ut non mo do impuns, ſed etiam cum ſumma inrerf⸗toris gloria interfici poſsit, i Philip. i de Fin. 6 Ver. pro Cæll. Nam qui beatus eſt, non intelligo quid requirat, ut fit beatior: fi eſt enim quod deſit, ne beatus quidem eſt, Tuſ. q. lib. 5. Opto, ut bearus ſis, io ad At. Id eſ omnia tibi proſperè eueniant. Volumus enim eum qui beatus ſit, tutum eſſè, inexpugnabi lem, ſeptum arq; munitum, non ut paruo metu pręditus ſi ſit, ſed ut nullo„Taſ. q. li. 5. Beatus eſſe in maximarum rerum ti more nemo poteſt de Fini. lib. z. Mihi enim non uidebatur quiſquã eſſe beatus poſſe, cum in malis eſſet, Tuſ. q. li.. Bea tus eſſe ſine uirtute, nemo poteſt, de Nat. d. i. Vnde tu, quĩ modò, ne paternam quidẽ domum redimere potueris, re- pentè tanquam ſomnio beatus,hortos preciofiſsimos,&c. Paraueris?i in Salluſt. Moderarori ciuitatis beata ciuium ui ta propoſita eſt, ad At. 12 4 b. Ex quo illorũ beata mors ui- detur, Kkorum uita lau dabilis, de Amicit. Beatum, ſi mo- dò ſit aliquid eſſe beatum, id totum pofitum eſt in poteſta- te ſapientis, de Finib. lib. 2. Si omne beatum eſt, cui nihil de- eſt,& quodi in ſuo genere expletum atque cumulatum eſt, idq uirtutis eſt proprium: certè omnes uirtutis compotes
beati ſunt„Tuſ. q. lib. 5. Quod beatum& immortale eſt, id
nec habet, nec exhibet cuiquam negocium, de Nat. d. 1. Epi
curi dictum: Quodhoneſto) detracto, quid poterit beatum intelligi? Tuſ. q. lib. z. Nomẽ beati longè& latè patet, Tuſ- q. lib. s. Nec ulla alia huic uerbo, cum beatum dicimus, ſub- iecta notio eſt, niſi ſecretis malis omnib. cumulata bono- rum complexio, Tuſc. q. lib. 5. His tam grauibus concirati- onibus„tamq; ipſis inter fe diſſentientibus atq; diſtractis (ægritudine uidelicet, metu, lætici. a geſtiente& libidine) quẽ uacuum, ſolutum, lberum uideris, hunc dubitabis bea tum dicere? Tuf:q. lib. 5. Beatum ex bonis, quę ſola honeſta ſunt, efficiendum, Tuſc. q. lib. 5. Bearam uitam in animi ſe- curitate,& in omniũ uacatione munerum ponimus, de N. de. 1. Nos beatam uitã non dopulſtone mali, ſed 24ep zone
2 on

——„
vZͤZͤZͤͤ“
+ “—“
8 2„„ 5 3 1 —————
1———
—
———
—
18, B 4 2 nirtute o ſitam bea- boni iudicemus, ꝛ de Fin. Zeno in una uirtute po- dun t. Quid Anti Etiam inquit beatam, tam uitam putad. Quid Antiochus? Etia it beatauße ſed non beatiſsi mam, Aca. q. ed. 2. lib. i. Ex beato miſer,
rabile eſt, Partit. In libera& in beata eirate uirimnne daf ſenio, li. 6. 21. n. a. Beati dicũtur, qui funt in Anis, uutdAo⸗ 5 niatæ quondam quum iuncto malo, Tuſ. q. lib. 5. Croton quonctam deatins rerent omnibus copijs,& in Italia quum in primis kerene zrionc. Sint florétes, ſint beati, de Som. Minarentun,? dellecan! dog; nulli metus terrent, nullæ C0 4˙12.4.. 1. Eeeirualnes exedunt, nallæ libidines incitant, nullæ futi- les læticiæ languidis liquefas vPtnti. ts. gld Beati qui honorati ſunt, uidétur propter honeftat g riæ Rmilitudinem miſtri qui n beatiſsimus eſſe, qu: 18 1. uiq! enne ſua ponit omnia, in Parad. Puodeqüadtaginre Dio nyſius tyrannus annos fuit öphlentilsima,. eari lene uitatis, 3 de N. d. Beatiſsimum ali quem uelle, i 3 in fr. hoc eſt, nihil ex eius commodis detraere Beati Simi, I. nus miſeri, Fam. Profectò nihil eſt aliud beh eatec uiue re, niſi honeſtè& rectè uiuere, in Par. Aca. q.e.2. äb e4. rè uihere, idem quod apud Græcos dA anueſ. 5. Beaté uiuere in una uirtute poſitum eſt, iuxta Stoico s, Tuſc.q. li. 3. Quid poteſt ad beatè uiuendum deeſſe ei, quem orsitne do ab ægritudine& à metu uindicer, temperantia tum 4 7 bidine auocet, tum inſolenti alacritate geſtire n5 ſinat? Tu. q. li. 5. Quoniam igitur omnis ſumma philoſophiæ ad bea- tè uiuendum refertur,&c. 2 de fgͤinij.. BELGAE, populi in tertia Galliæ parte. Pro Font. 279 b. b BEI.VS, id eſt Hercules quintus, in India natus. de Natu- ra 6o a.. BELLATORoris. bellicoſus homo. de Clar. 189 b, Is minus uehemens orator quàm bellator fuit.& pro Cor. 66 a, Tuſ. 218 a, Nec uerò de bellatorib. ſoluùm diſputant. At. 125 b, Ee- quę pacifica ꝑſona deſideretur, an in bellatore ſint omnia. B ELLATRI X, u. Tuſc. 2 20, Iſta bellatrix iracundia. BELL Ebene. Quint. Fr. 317 b, Aqua non longè à uilla bellè ſanè fluens. At. 89 b, Sumus enim ambo bellè curioſi. Att. 2 a, Hermathena tua poſita ita bellè eſt ut totum gymnafiũ T,αbνæ eſſe uideatur. de Orat. 152 a, Bene& præclarè quã- uis ſæpè dicatur, bellè& feſtius nimium ſæpe nolo. de Di- uin. 142 a, Hæc non tam admirabilia ſunt, quam cõiecta bel Ie. Epiſt. 260 a, Belliſsimè nauigauimus.& 238 a, Belliſsimè mecum eſſe poteritis. At. 658 a, Hæc quomodo fersſbellè her culè. Att. z16 a, Horum ego uix atrigi penulam, tamen re- manſerunt, cecidit bellè. BELLICOSV S,, um. Epiſto. 67 a, Dalmatæ ſemper habiti ſunt bellicoſi.& de Pro. 75 b, Gentes bellicoſæ. BELLICO 8188IMVS, ma. pro Pommp. BELLICVM, i. cantus ad arma uocans. I. A. 210 a, Atque ij- dem bellicum me ceciniſſe dicunt. Orat. 200 b, Thucydides incitatior fertur,& de bellicis rebus, canit quo dam modo bellicũ. pro Mur. i31 a, Simulatq; motus aliquis nouus bel- licum canere cœpit. BELLICVS, a, um. militaris. de Clar. 172² a, Ex bellica laude aſpirare ad Africanum nemo poteſt. de Di. 12 a, Rem belli- cam adminiſtrare. de Nat. 58 b, Vt exerceamur in uenando ad fimilirudinem bellicę diſciplinæ. pro Mure. 129 a, Virtus
bellica. Offic. 73 b, lus bellicum hoſti ſeruandum.
B ELLIGER O, as. bello, bellum uel bella gero. Poſtq. 202 a, 1 4.„ 17.. 4 2 Quoniam nobis cum fortuna belligerandũ fuit. pro Font.
281a, C. Marius, qui iſti parin belligerando eſſe poſsit. ad Her. 27 a, Belligerare cum hoſtibus.“ BELLIPOTENS, zi. bellator. de Diu. 32 b, Aeacidę belli⸗
potentes ſunt magis, quàm ſapientipotentes. Ennij. BEL.L O, as. belligero, bellum gero. pro Arch. 191 a, Fuluius
qui cũ Aetolis bellauit. de Sen. 78 a,& Of. 16 b, Gigantũ mo
re bellare cũ dijs. I. V. 216 b, Cùm illa ciuitas cum Poœnis ſuo
nomine ac ſia ſponte bellaret. I. A. 231 b, Cum Roſte hoc bel
landum eſt. pro Pom. i0 a, Longè Adomo bellare. BELLOVACDp pop. in Belgis. Ep. uz a.
BELLVA, e. beſtia. Bellua fera& immanis, Acad. q. ed. 1. lib.
2. Vt tetra& immanis bellua, fugienda ægritudo, 4 Tuſcul quæſt. Bellua uaſta& immanis, Diuin. lib. 1. Belſua uaſtiſi- ca, Tuſ. q. lib. 2. Belluæ impuræ furor multis infammatus furoribus, 3 de Legib. Sic iſta in figura hominis feritas& im manitas belluæ à communi tamè humanitate corporis fe- greganda eſt,3 Off. Eſt quædam illi belluæ cum humano ge nere ſo cietas: id eſt elephanto. Epiſt. 95 b, Sed quid ego ho. ſpitij iura in hac ram immani bellua commemoro?? Verr. Cum homine enim crudeli nobis res eſt, an cum fera atque immani bellua? 7 Ver. Quinetiam de illo homine queri ſo lebas, quid te facturum de bellua puras? 8 Phili Bellux ad ſaxa natiuis teſtibus adhærentes, z de Natur. dkor Bellua- rum diſparia genera(in mari) partim ſubmerſarum. par-
7 Verr.
tiunt uoluptatib. Tuſc. q. li. 5.
tinglorij, de Leg. Nemo po- eſt totus aptus ex ſeſe, quiq́; in
B ELL VM, L. duellũ, Mars, belli contentio, c
ſcipiatur, ut ni
B E
tim fluitantium& inn zrantidn luarũ quæ in rubro mari India ue 8181, de Nat. d Bellualũ nomine appellare ſingulas ſtellas, ut caprà, ut lu- pã, ut taurũ, u 5 Nat. d. E 3, ut taurũ, ut leonẽ,; de Nat. d. Elephanco, pe aran beudentior de beſtijs loquor, de N. d.. Belluas unlraein numero deorum reponebant Barbari, 3 de Nat.. Belluis ſenſum& appetitum natura cur dederit, 2 de Nat. deorũ. erramẽ belli, tẽ- pus belli, arma. aã ut duellũ bellũ,& duis bis, ſic Duellium, eü, qui pœnos claſſe deuicit, Belliiũ nominauerunt, cum ſu- 2 3. 7.„ 3— periores appellati eſſent ſemper Duellij, Orat. Bellũ ita ſu- ihil aliud niſi pax quęfita uideatur, Offl. 1. Sic
2 de Nat. de. Ea genera bel
Plato de Leg. i. F⁊. as vouoberus Aueasde 1 4 3 Mein 2fausntra wohkar v⁴αειʃεέόι Aμeνννοωϑ,& Tuuν eXsuin,9 arexx 1 A4gove. Bellum aliquando ſine tumultu, at ſine bello rumuleug nunquam, d Philip. Nam quum quadriennio POſt in Sici- liam ueniſſem, ſic mihi affecta uiſa eſt ut hæ terræ ſolenr, in quibus bellum acerbum, diuturnum que uerſatum eſt, 5
Ver Cum omnibus improbis æternum bellum eſſe ſuſee-
ptum, pro Sylla. Bellum affectum,&, ut uera dicam, pens b confectum uidemus, de Prouinc. 73 b. Bellum eννιυτ ovu 9 ad At. Quod bellum commorum à Scapula, ita põſtea cõ firmatum eſt à Pompeio, ut nulla ratiòne ab illa miſeria ſe eripere poſſet, Dolabellæ 9. Deinde bellum crudele& exi- tioſum ſuſcipi à Pompeio intelligeb am, At. li. 9. Bellum de- truſum in Hiſpaniam, 1o Fam. Planci. Bellu m domeſticum, triſte, ac turbulentum, Diuin. lib.:. Duriſsimum bellũ, pro Corn. Balbo. Video enim quantum id bellum,& quàm pe- ſtiferum futurum ſit, Att. lib. 8. Bellum inteſtinum, z in Cat. 46 a. pro domeſtico. Bellum iuſtum cum hoſte, in Cat. Ex quo intelligi poteſt, nullum bellum eſſe iuſtum, niſi quod aut rebus repetitis geratur, aut denunciatũ antè ſit& indi- ctum, Off.i. Bellum merum loqui, o ad At. Bellum mortife- rum, Tuſc. q. li. 3. Quaſi naturale bellum eſt miluo cum cor uo, z de N. deor. Bellum nefarium, Diuin. li. Bellum occul tum mihi indixit, 8 Fa. 36. in Ep. Cælij. Bellum Octauia- num, de Nat. d. 2. Bellum oppreſſum, 10 Fa. Planci. Bellum quod ab opinione plerunq;& fama gubernatur, Philipp. Bellum renatum, u Fam. Bellum non reſtinctum, ſed etiam inflammatum, ii Fam. 20:Sertorianum bellum à Senatu pri uato datum eſt, n Philip. Teterrimum& periculoſiſsimum bellum, Planc. 10. Belli apparatus, Acad. q. ed. 1. lib. 2. xaα ndpla s̃ onbu&s Græci uocant. Communem martem bek. liq́; caſum nimium timens, pro Seſti b. Belli celeritatẽ mo rabitur, 5 Philip. Belli certamen, io Fam. Planci. Antiochum illum magnum, maiores noſtri magna belli conrentione
terra mariq; ſuperatum intra montẽ Taurum regnare iuſ-
ſerunt, pro Seſt. Incertos exitus eſſe belli, martéem q́; cõmu- nem, in Antônium 227 b. Belli me expertem fuiſſe,& ad At. Tum uerò eſt ratus ſe poſſe, quoniam togatũ domeſtici bel Ili extinctorem nefario ſcelere fœdaſſert, illum etiam, illum
externorum bellorum, hoſtiumꝗ; uictorem affligere, de A- ruſp. reſpon. Belli ciuilis hiſtoria à L. Luceio ſcripta, Fam.
Belli ciuilis initia inuitum ſuſcipere, extrema non libenter perſequi, 4 Fam. Belli inſtrumenta, Acad. q. ed. i. lib. z. Belli ius, in quo& ſuſcipiendo,& gerendo,& deponendo ius ut Plurimum ualet,& fides, 2 de Leg. pro Cornel. Balbo. Belli reliquiæ extingùendæ, 1 Fa. Qui reliquias huius belli op- preſſerit, eum totius belli confectorem fore, Planc. 10. De
Or.
8
168
ue gignantur, de Nat. d. i.
lephanto, belluarũ nulla
incipi geßit potuil rat& 2 ge N ria, 4] BBLL Illum liæ& Cicere quider lapau ipſa fe ſenlibt moig. liquò- uellem licenti Xc.ad le liten Orat.] beneh BENE, ne.)6. hærel qudd Reſpu ration more 1054,1 ne feci me adi b ene fa non m ctus ho edifica 89 b, Be tus. Att tus. pro de Orat dro Do. neritus et, ut p Aoh. lem ueſt albene ongum de berit 679, 8 1433,1 d,
Qi len

Dpeno ut nullar llla mig 8 ulla fatlone ab illa nign l4dellæ 9. Deinde hel
Lompeio mntelk 6* 1. gedam ar.. 3B— am, o Fam. Planci Belun danns
um Diuin.lida. Dunſimunh d.n b
eo enim quantum id della
4
fe. Art. ld.. Bellum inteſtinumzue,
acu dekant cum hoſte in Cu
en ull jut ner
un geratur, aut denunciatäantiſtetun im merum loqui, q ad At. Bellum nons OQuahnar Qafi naturale dellum ettmiluoann
Lellum aefarium, Diuin lin. Jeldman 1Ia. 6. in Ep. Cxkij.Bellum Oam⸗
Bellum opprefſum, io Fa. Nanci Rekt de Plerunq& tama gudemaur hiin
u Fam Bellumnon reſtinctum, ſdem
Iam. 10. Sertorianum dellum 1Leumfi
Phihp. Teterrimum& penculoiuinn
Belli apparatus. Acad. q. ec.ulban Gexci uocant Communem muenk im timens, pro Seſt.(b. Bellicclertnin Selli certamen, 1o Fam. Nlanci.UNiocm matores noſtri magna belli contertos ratum intra monté Taurumreumit
Mcertoi exitus eſſe belli, manemq́ cim 112 b. Belli me expertem fuiſe, fuk
. 4 as ſe poſſe, quoniam— fario ſcelere ſœdaffet lumetiam,
. oget orum, ho mum utctorem affigerecs
b 22 hiſtoria à L. Lucaio ſciptaſta
44unn „.— der ainutum lutapere, ertrema hon 1
el inſtrumenta, Acad. endo,& gerendo, 8 deM ndr. 1 Ha.(u reliquias hi 3 4 1„ Korem fore. 1 4. 121 delikcontee 1* Ak oroprix delli iminitr 4 is tubam appebhand, auſtico Ou. Maumut de. Bello Liguftico O. zanungu 1 rtutis de N. d.¹. do Fu M m olitus QuHomten 59 Tar. gloriar folntus. teumh un ecatos 1 1e ſ mciundum! 7 Ean. C W zentum he“ 122. NS coles
8 amumn Ae 5 ellum admu Sb les
4
hr. Belh ciul
1 5 8 6 P ſtraret,&⁰.
um cum alig
4 1 ne cut. Verebarne cutcꝓꝙ&
8. Fenll, Lepido offenſi
3“ 4 0
pertindelten roni lb o.
aapula iezeie
J.edi.hadl
Kdeoonendout
Punc.an
169
B BH
Or.Indicere bellum nefarium pro Deio. Niſ publicè ſatiſ-
factum ſit, ei ciuitati bellũ indici atq; inferri ſolere, 3 Verr.
Sed quid ego ueſtram crudelitatẽ expromo, quam in ipſum me ac meos adhibuiſtis, qui parietibus, qui tectis, qui co- lumnis acpoſtibus meis horriſicum quoddam& nefarium omni imbutum odio bellum intuliſtis? pro Domo ſua. In- ferre bellum contra patriam, in Anto. 170 b. Bellum in pro- uinciam inferre, 15 Fam. Vrbs quæ facere atq; inſtruere bel-
lum poſsit, pro Leg. Agrar. Inter bellum& pacem medium
nihil, 8 Philip. Mouere bellum, ad At. 152 b. Bellum, diſcor-
diam, cupiditarem, cæteraq́; generis eiuſdem, ad Deum re-
uocat Parmenides, de Nat. d. i. Bellum ſuſtinere, 1¹6 Fam. Bel lo arderet Syria, 6 ad Att. 4 Fam. Bello Latinorum,&c. cum Octauio, Mamilio, Tuſculano prælio dimicaret,&c. de Na.
d. 2. Bello fagraturam toram Italiam, 7 ad Ar. In bello mo- uendo ſumma fuit apud priſcos Romanos obſeruatio, Off.
1. In bello pudor eſt maximè periculoſus, i0 Fam. 47 in Ep. Planci. In bello titubari ſolet, 1z Fam. Perſequi aliquem bel-
lo, ad Brut. 9 b. Bello profligato ac penè ſublato, renouatũ bellum gerere conamur, iz Fam. Bello Punico ſecundo exer
B
citus Pop. Rom. ad lacum Traſimenum interijt, Diuin. lib.
2. Bello gloriam quærere, Off. i. Bello uti, 7 ad At. Bella qui- bus Reip. ſalus continetur, de Na. deor. 2. Bella ciuilia nun- quam deerunt, ſi clementes eſſe uoluerimus, ad Brut. Itaq;
eorum conſilio ſæpe aut non ſuſcepta, aut confecta bella
ſunt, nonnunquam etiam illata, Of. i. Bella domeſtica& ex-
rerna, de Senect. Bella, quibus imperij gloria propoſita eſt, minus acerbè gerenda ſunt, Off.. Bella hoſtilia& externa, 5 Fam. Bella ſuſcipienda ſunt ob eam cauſam; ut ſine iniuria in pace uiuatur, Off. i. Bellorum ciuilium exitus quales, 12 Fam. Bellorum omnium exitus incerti, 6 Fam. Bellorum ui ctor, de Aruſp. reſpon. Tum enim noſtri duces bella gerere
incipiunt,&c. de Nat. deor. z. Si tanta bella legiſſet, quanta
geſsit& confecit,&c. omnia iura belli perdiſcere ac noſſe potuiſſet, pro Corn. Bal. Thucydides res geſtas& bella nar
rat& prælia, Orat. 199 b. Bellis prælijs q́, dij non caruerunt,
de Nat. deorum. In bellis ciuilibus nihil miſerius uicto- ria, 4 Famil. 1
ELLVS, a,um bonus& urbanus, feſtiuus, lepidus. Att. 77 a, Illum pueris locum belliſsimum eſſe duximus. At. 94 b, Py- liæ& puellæ Cæciliæ belliſsimæ ſalutem dicas. Epiſt. 237 a, Cicero belliſs imus tibi ſalutem dicit. Att. 2 9 b, Theatrum quidem ſanè bellum habuiſti. At. 65½ a, Recordor quàm bel- la pauliſper nobis gubernãtibus ciuitas fuerit. At. 72 b. Hec
ipſa fero equidem fronte ac uultu bellis, ſed angor intimis
ſenſibus. de Or. 106 b, Quàm ſit bellum, cauere malum, ne- mo ignorat. Epi. 126 b, Wihi in mentem uenit bellum eſſe, a- liquò exire. At. ꝛ2 a, Durius accipere hoe mihi uiſus eſt, quàm uellem,& quàm homines belli ſolent. Att. lib. 15, Bella iuris licentia. de Leg. lib., Succeſſere huic belli, Clo dius, Aſellio, &c. ad Her. li. 4, Belli montes. Epi. lib. 15, Gratiſsimæ& bel- læ literæ. Att. lib. 10, Satis bella affert: id eſt, quæ placent. de Orat. lib., Belliſsimum ſubſidium. Epiſt. lib. 16, Bellus, pro bene habirus,& ex morbo confirmatus.
BENE, probè, præclars, ualde cõmodè, ratione, bona ratio-
ne.)(Mala ratione. ad Her. 383 b. Attic. 205 a, Quod reliquos
hæredes conueniſti, feciſti planè bene. Atri. 216 a, Othonem quòd ſperas poſſe uinci, ſanè bene narras. In Anton. 202 a, Reſpublica bene& feliciter geſta. Offi. 63 a, Domus bene& ratione ædificara. Epiſt. 9 b, Rem te ualde bene geſsiſſe ru- mor erat. pro Quint. 2 5, Res ruſtica ſanè bene culta. Att. 105 a, Hoc enim ipſum bene fecit, quod,&c. Attic. 194 a, Be- ne fecit Silius qui tranſegerit. de Fini. 93 a, Bene facis, quòd me adiuuas. Arcic. 102 a, De animo meo erga rempublicam
bene facis quòd non dubitas. contra Rul. 77 b, Adoleſcens
non minus bene nummatus, quàm bene capillatus. Bene fa ctus homo à Deo, de Vn. 293. Bene ueſtitus, de Fat. 147. Bene ædificatus, Offi. 63 a. Bene conſtitutus,& 105, Bene cultus.& 89 b, Bene deſcriptus.& 62, Bene inſtitutus.& 87, Bene ira- tus. Atric. 252, Bene firmus. In Antonium 208 a, Bene mora- tus. pro Milo. 120 b, Bene ſanus. pro Seſt. 7,Bene exiſtimans. de Orat. 138, Bene olens. Acad. 6, Bene ſuadens. de Am. 10 4. pro Dom. 220 b, Imberbis adoleſcentulus, bene ualens ac meritus. de Diuin. u6 a, Quæ autem inconſtantia deoruni eſt, ut primis minentur extis, bene promittant ſecundis? I. A. 208 b, Iraque Senatum ſua ſponte bene firmum, ſirmio- rem ueſtra authoritate feciſtis. Parad. 19 a, Improbo nemi-
ni bene eſſe poteſt. de Orar. i4 a, Habetis ſermonem bene
longum. de Clar. i71a, Fabius literarum& antiquitatis be-
... 4 ne peritus. Att. 224 a, A Cicerone mihi literæ ſanè æeννν
abraa,& bene longæ.& b, puer bene fibi fidens. In Verr. 143 a, Is bene penitas in iſtius familiaritatem ſe dedit. Epi- ſtol. 67 a, Antonius habet inermes bene multos. Epiſt. 67 b, Qui ſemel uerecundiæ fines tranſierit, eum bene& nauiter
„ oportet eſſe impudentem. Tuſcul. 184 b, Sed ſi eſt tantus dolor, quantus Philoctetæ, bene planè magnus mihi qui- dem uidetur. I. V. 62 a, In clamando uideo eum eſſe be.
buſtum. Attic. 60 a,& 6 8 b, Bene manè hæc ſeripſi. pro Mu rena 140 b, Cum bene magna caterua. de Legib. i75 a, Bene uerò, quòd fides conſecratur manu. pro Quint. i4 b, Bene agis, quàm longsè eſt hinc in ſaltum ueſtrum Gallicanum? Pro Quint. Rof. 50 b, Næui te rogo DCC. milia paſſuum, optimè.& ibidem: Tu tuum negocium geſsiſti bene.& ibi- dem: Præclarè ſuum negocium geſsit Roſcius. in Verr. 179 a, Bene agis Alba. pro Murena 127 a, Bene habet, iacta ſunt fundamenta defenſionis. de Clar. 174 a, Is perbene Latinès loqui putabatur. At. 152 a, Rectè auguraris de ma, bene enim tibi cognitus ſum. Et epiſt. 15 b, Bene audire,& malè audi- re. L. Audio. Bene paſcere, bene ueſtire. Off.;rĩ Catonis.
BENEDIOCO. de Opt. 244 a, Benedicere, eſt Atticè dicere.
nedicere, quod eſt ſcienter& peritè& ornatsè dicere.
& de Orat. 86 b, Pro feſsio benedicendi. de Orat. 109 a, Be-
BENEDICERE alicui. pro Seſt. 28, Cui benedixit un-
quam bono?
BENEDICTVM, Cli. de Natu. 75 b, Benedicta mals inter-
pretari. de Cla. 195 a, Philoſophia mater omnium benefa- ctorum, beneq; dictorum.
BENEFACIO, cw. beneficio afficio, benignè Lacjo. benefi-
cium tribuo uel do, bene uel optimè mereor, orno, benefi- cijs orno, bene promereor, beneficium confero, beneficio complector. de Inuent. 61 b,& 62 a, Ab ijs, quibus benefece- rimus, malè tractari. 18
BENEFACTVM,Cli. rectè factum, honeſtè factum, uirtus.
Of. 46 a, Benefacta malè locata, malè facta arbitror. En. Tu ſcul. 189 a, Omnia enim benefacta in luce ſe collocari uolũt. Atti. 286 b, Benefacta pro debitis exigimus. de Senect. 78 b, Multorum benefactorum recordatio iucundiſsima eſt. Pa-
8—
rad. 119 b, Benefacta rectè facta ſunt.
BENEFEICENTIA, uæ. liberalitas, benignitas. de Nat. 25
a, Quid eſt melius aut præſtantius bonitate& beneficétia? de Orat. 140 a, Virtutes in quadam comitate& beneficen- tia pofitæ. idem de Off. a.
BENEEICENTISSIMVS. de Na.;38 b, 9 a, Iupiter opti
mus, id eſt, beneficentiſsimus.
BENEFI' CIVM, cij. benefactum, benignitas, liberalitas, me
ritum, promeritum, officium, gratia, munus. Attic. 162 a, Pompeius, qui tibi ut beneficium daret, prius iniuriam fe- cit. At. 133 b,& 16 2 a, Cæſar maximum beneficium te fibi de- diſſe putabit, ſi te huc reijcis. Antequam. 1¹92 b, Benefiicia, quæ fſingulis ciuibus priuatim ꝗ́; dantur. Att. 277 b, Nec con iunctiori dare beneficium potes. Attic. 229 b.& Epiſtol. 92 b, Dare beneficium alicui,& accipere beneficium ab aliquo. Attic. 141 a, Pompeius, à quo tantum beneficium te accepiſ- ſe prædicas. pro Corn. 62 b, Tribuere beneficium. In An- tonium 159 a, Multa beneficia alicui tributa& data. Offic. 10 b, Dare beneficium, reddere beneficium, collocare bene- ficium, deferre beneficium.& 0 a, Conferre beneficium in aliquem. pro Seſt. iz b, Quod à me beneſicium hab eretis? cùm pro uobis, ea quę mihi uilia eſſent reliquiſſem? de Na tur. 74 a, Eos beneſicium à patribus nullum habere. At- tic. 28 ½ a, An hoc pro beneficio eſt habendum, quòd ſe
quàm Antonium eſſe maluerit? Officiorum 48 a, Melius apud bonos quàm apud fortunatos beneſicium collocari
puto.& 47 b, In collocandis beneficijs mores hominum, non fortunam ſequi conuenit. Epiſtol. 210 a, Bene colloca- re beneficium, in Verr. 136 a,& pro Murena, 130 b, Collo- care beneſicium. Offic. 46 a, Benefacta malè locata, male- facta arbitror. pro Syl. 171 b, Ego tantis à me beneſicijs in republica poſitis, ſi,&c. de Am. 114 a, Ea lege cooptatio col legiorum ad populi beneficium transferebatur. pro Mure- na, 149 b, Homines tenues unum habent in noſtrum ordi- nem aut promerendi aut proferendi beneficij locum. Pro- mereri officium. L. Promereor. Epiſtol. 215 a, Bene ponere beneficium apud aliquem.& 223 b, Ponere beneſicium a- pud gratos homines. Poſtquam. 203 a, Vlciſcendæ iniu- riæ facilior ratio eſt, quàm beneſicij remunerandi. con- tra Rul. 63 à, Non enim unus afficitur beneficio, ſed unus priuatur iniuria. Epiſtol. 152 a, Et rempublicam diuino be- neficio affeceris. Pro Pomp. 17 b, Ego hoc honore prædi- tus, tantis ueſtris beneficijs affectus, ſtatui,&c. Poſtquam. 198 a, Beneficio diuino immortalid; ueſtro. In Antonium 177 a, Ne qua poſt idus Martias immunitatis tabula, né- ue cuiuſquam beneficij figeretur. pro Plan. 266 b, Com- plecti aliquem beneſicio: id eſt, afficere. pro Cal. 38 b, Meum ergate beneficium tueri debeo. Attic. 85 b, Ornare ci- uitatem beneficijs. Poſtquam. 200 b, Quem ego maximis beneficijs ornaueram. Epiſt. 10 a, Qui tuis maximis be- neficijs ornatus in te potiſsimꝰm fractam illam uim ſuam . contulit.

v—— 8 8
——
ͤͤ
8
“
—
——
2 4 4 7 28 8
—
———é—
—
—
—
—
—õ
e
——
—
——— 4 d— 2
—õ—
—
„—
—.* —-
—
—
2—— ————
—
— —
—
—
171¹ B E. 2n If eſt. contulit. IJ. V. u4 a, Hoc illis in beneficij loco detesensuae Epiſt. u6 a, Dare aliquid alicui pro beneſcio I. eee 3; hoc in beneficij loco petitum eſt ab Apronio. 191 d benignitate ad ducti per beneficium,& gratiam Lint. conceſſerunt, ut nummos pro frumento dafer InVerr. We b, Hoc uix ab illo in ſummo beneſicio impetrar eſt.& 1 5 Beneficij gratiæq́; cauſa concedere aliquid. In N errhe⸗ 91 beneficij& gratiæ loco petere aliquid.& 2 46 böPene Ei, ut dicitur, teæabali clauo figere. conera Rul.78 a, Bensfeie 7 ſto legis& benignitate decemuirali nihil utor. pro 1 3 a, Cui ſum obſtrictus memoria be nefi cij ſempiterna. in 92 tilin. 123 a, Hoſtes alienigenæ beneficio ſe obligatos putare Ep. 214 b, Hageſſaretus magnis mets beneficijs ornatus memor& gratus fuit. contra Rul. 70 a, Gratus ac memor beneficij. pro Planc. 259 a, Multaertãt in metua mer 182 e Am. 109 b, Officia meminiſſe debet is in quem collata ſunt, non commemorare qui contulit. pro Arch. 187 b, Archias in beneficijs ad ærarium delatus eſt 4L. Lucullo prætore& conſule. de Natur. 73 b. Multi deorum beneficio peruerſè u- tuntur. de Ein. 89 a, Situam ob cauſam cuiquam commo- des, beneficium illud habendum nõ eſt, ſed fœneratio. Ep. 20 a,& b, Neque enim ſum ueritus, ne ſuſtinere tua in me uel innumerabilia beneficia non poſſum, cum præſertim confiderem, nullam eſſe gratiam, quam uel non capere ani mus meus accipiendo, uel remunerando cumulandod; illu ſtrare poſsit. Epiſt. 58 b, Quibus pro meis immortalibus be neficijs chariſsima mea ſalus eſſe debebat.& 122 a, Qui me odiſſe, quia magna mihi debebat beneficia, cœpit& cum homo auarus, ut ea ſolueret, ſibi imperare non poſſet, oc- cultum bellum mihi indixit.
BENEFEICVS,a,um. benigns faciens, benignus, de Natura deor. 25 a, Ne homines quidẽ cenſetis, niſi imbecilli eſſent, futuros beneficos& benignos fuiſſe?& 38 b. de Legib. 166
..ᷣ„* X 9 a, Beneficus eſt, qui non ſui, ſed alterius cauſa benignè fa-
cit. de Natura deor. 39 a, Iupiter optimus, id eſt, beneficen- tiſtimus. Officiorum 9 b, Qui gratificantur cuipiam, quod obfit,&c. non benefici, neq; liberales, ſed pernicioſi aſſen⸗- tatores iu dicandi ſunt. de Diuinat. 197 b.& ¹29 b, Dij ſunt benefici, generiq́; hominum amici. pro Mil. 105 a, Beneficus & ſalutaris ciuis. Offic. 39 a, Benefica uoluntate mouetur, etiam ſi res fortè non ſuppetat.
BENEMERENS,tv. beneficus. Anteq. 139 ⸗, Opitulari be-
nemerentibus.
BENEMEREO R ris. benefcio affi cio, beneficiũ colloco. Epi. 53 b, Libenterq́; ei ſum teſtimonio, omnibusq́; ero qui benemerentur.& 14.6 a, De repub. bene mereri. de Cl. 188 a, Bene de nomine ac dignitate populi Rom. meritũ eſſe exi- ſtimare debemus. de Am. 102 b, Propenſioresq́; ad bene me rendum, quàm ad repoſcendum ſimus. pro Planc. ¹76 a, Ci- ues de patria benemerentes. Of. 30 a, Bene de rep. ſentiẽtes, ac benemeritos aut merentes colere debemus.
BENEMERITVS, a,um.)(Malemeritus. Anteq. 195 a, Igi- tur ex ciuitate benemeritus de rep. ciuis exturbatur.
BENEVENTVMW), urbs. I. V. 84 a.
BENEVENTANVS. ibidem.
BENEVOLE), amicè. de Am. uz b, Et hæc accipienda ami cè, cùm beneuolsè fiunt. Epiſt. 213 a, Præſtò eſſe alicui fideli- ter& beueuolè. de Finib. 56 a, Amicè& beneuolsè feciſti.
BENEVOLENTIA, z. gratia, bona gratia, ſtudium, chari tas.)(Odium, offenſio. Off. 10 a, De beneuolentia autem,
quã quis habeart erga nos, primùm illud eſt in officio, ut ei
plurimum artribuamus à quo plurimũ diligimur. de Opt.
244 b, Atq; ita prædicaretur eum donari uirtutis ergòd be-
neuolentiæq; quã erga populũ Athenienſem haberet. Poſt. 202 a, Mihi in ueſtris commodis augẽdis grata animi bene- uolentia defutura nõ eſt. Epiſt. 9 b, Mea in te pietas, quid e- nim dicam beneuolentiam? cum illud ipſum nomẽ pieta- tis leuius mihi meritis erga me tuis eſſe uideatur. At. 1ĩ0 b, Omnem ſpẽ habeo in tua erga me mih perſpectiſsima be- neuolentia, quam ſi his temporib. miſeris& extremis præ- ſtiteris,hæc pericula fortius feram. Ep. 5§ b, Præſtare bene uolentiam alicui. Off. 64 a, Tribuere gratiam alicui, id eſt, beneuolentiam. Of. 37 2, Malus cuſtos diuturnitatis metus, contrad; beneuolentia fidelis eſt, uel ad perpetuitatem. At. 78 a, Exercitus ad beneuolentiã erga nos cöſentiens. ad He ren. 2 a, A perſona noſtra beneuolentiaã cõtrahemus, ſi,&c de Ora. 125 a, Multum ualet ad uincendum animos eorum, apud quos agitur, conciliari quàm maximè ad beueuolen- tiam. Off. 39 a, Beneuolentia beneficijs capitur maximè.& Sbi b.en⸗üsa uoluntate beneuolentia mouetur, etiã ſres ortè non ſuppetat. Epi. 3 3 ü fidem& bebheſat eieede d Men 6— beror da es ga me beneuolentià facils perſi Peridereae Sa, daen 8. Fame enenolenrte ufile Per pexi. s eſt. 4 a, Sed bencuo- charitaté illius neceſsitudinis mors filię nõ ade
B E 172
Ait. Att. 262 b, Hoc pro coniunctione& beneuolentia no- ſtra mihi ſumpſi. Off. 4² b, Oratione benigna multitudinis animos ad beneuolériam allicere. de Or. 126 a, Hæc omnia ualde beneuolentiam concilian t. Ep. 36 b,Suſpicere& con ſeruare beheuolentiam. Att. 86 a, Keportare beneuolentia omnium ex prouincia. Epiſtol. 4° b, Nauare beneuolentiã ſuam in ali quem. I. A. 161 a, Gratia non uirtutis ſpecie, ſed xtatis flore collecta, id eſt, beneuolentia. pro Pomp. 7 a, Nec Pompeij gratiam mihi per Hanc cauſam conciliari pu- to: id eſt, beneuolentiam.& ibid. Nec mihi bonam gratiam B HNEV OLENTIOR. Epiſt. 225 b,. Nam beneuolenrtior uàm ſemper fui, eſſe nõ poſſum. Epiſt. 25 a, Beneuolentior tibi quàm fuerim, nihilo ſum factus.“
BENEVOLV S,, um. amans, inclinatione animi in aliquẽ
propen dens. L. Propendeo. Orat. 116 2, lubent exordiri 183„ ut eum qui audiat, beneuolum nobis faciamus& docilem &attentü. de In. 46 b, Si eum beneuolum, docilem& atten tum fecerit.& pro Cl. 5 a, Seruus domino beneuolus. de Or. i38 a, Iudices beneuolos bened; exiſtimãtes efficere. An- teq. 197 b. Beneuolus huie ciuitati ab hoſte pijcitur in exi- lium,. de In. 52 b, Beneuolus patriæ. Epi. 72 b, Exiſtimabam officio me eſſe functum beneuolentiſsimi atq; amiciſs imi, quem me tibi& fuiſſe ſemper exiſtimes uelim,& futurum eſſe confidas. ad Her. 2 a, Beneuolus auditor.
BENIGNE comiter, liberaliter. In A. 246 b, Salutare be- nignè, comiter appellare unumquenq;. I.V. 60 a, Quæ cum Quæſtore ſuo benigniſsimè communicauit. Att. 40 b, Ad- huc inuitamur benignè. pro Flac. 157 b, Iſta ciuitas neq; ſe- uerè Flaccum oppugnauit, neq; benignè defendit. Of. 9 b. & Epiſt. 216 a,& 22⁸ a, Benignè facere alicui: id eſt, conferre beneficium in aliquem. Officior. 43 b, Nam aut opera beniĩ gnèft indigentibus, aut pecunia. pro Corn. 52 b. Benignè, non grauatè, comiter quidem certè, non communiter con uenit. pro Cluent. 16 a, Benignè attẽteq́; audire. pro Deior. 150 b, Deiorarus dicere eſt ſolitus, benignè ſibi à populo Romano eſſe factum. In Ver. 192 b, Frumentum, inquit, aba te emere oportet, optimè: modium denario, benignè ac li. beraliter. Epiſto. 57 a, Nunc P. Nigidio ne benignè quidem polliceri poſſum.
BENIGNITAS,t“s. liberalitas, beneficentia, clementia, so mitas, humanitas. de Fi. 140 b, Iuſticiæ adiũctæ ſunt pietas, bonitas, liberalitas, benignitas, comitas. pro Quint. R. 50 b, Num deùm immortalium benignitate omnium fortunę ſunt certæ. Epiſtol. 203 b, Deorum immortalium benigni- tate. pro Cecin. 286 b, Veruntamen nos ueſtræ benignitati pareremus: id eſt, ueſtræ clementiæ. pro Dom. 219 b, Veſtra in meattentè audiẽdo benignitas prouexit orarionẽ meã. pro Seſt. b, Etfi me attentiſsimis animis ſumma eum be- nignitate auditis, tamen,&c. At. 55 b, Amicorum benigni- tas exhauſta eſteid eſt, liberalitas. in V. 191 b, Qui benignita te adducti per beneficium cõceſſerunt, ut nummos pro fru mento darent. de Nar. 52 b, Sed illa quanta benignitas naru ræ?quæ tam multa ad ueſcendum gignit?
BENIGNVS, a, um. liberalis, blandus, comis. Benignus ad commo dandum, 6 in Verr. 19 1 b. Benignus liberalis ue quĩ dicitur, officium non fructum ſequitur, ide Leg. Oratione benigna multitudinis animos allicere, 2 Off. 42 b. Comes, benigni, faciles, ſuaues homines, pro Cor. Bal. Sed neſcio quo modo facilius in honore benigni, quàm in uictoria grati reperimur, ad Brut. 283 a. Ne homines quidem cenſe-
tis, niſi imbecilli eſſent, futuros beneficos& benignos fuiſ- ſe, 2 de Natura deorum 25 a. Quanquam omnia nec beni- gna, nec copioſa cognorant, ꝛ Famil. Qui benigniores eſſe uolunt quàm res paritur, peccant, de Offic. lib. i.
BERO A,æ. I. P. 98 b, In oppidum Beroam refugiſti.
B ES, octo unciæ. Attic. 63 b, Eœnus ex triente factum erat beſsibus.
BESS Dorum. populi. I. P. 97 b.
BESSICA gens. I. P. 97 b.
B ES TIA z*. bellua. nomen beſtiæ etiam piſcibus& conchy- lijs conuenit. L. Bellua,& beſtiola. Beſtia monſtroſiſsima, Diuin. lib. 2. Sed quæ poteſt homini eſſe polito delectatios quum aut homo imbecillis à ualentiſs ima beſtia laniatur, aut præclara beſtia uenabulo tranſuerberaturè 7 Fam. Pro
beſtia de ambitu dixi, ad Quint. Frat. Canes tametſi beſtiæ ſunt, tamen,&c. pro Sex. Roſc. 27 b. Beſtiæ aquatiles, ut cro codili, fluuiatilesq́; reſtudines, de Natura deor. 50 b. Beſtiæ in perturbationes non incidunt, Toſ- quæſt. lib. 4. Mutæ be ſtia penè loquuntur magiſtra ac duce natura, de Finibus.
Aliæ beſtiæ ſunt nantes, aliæ uolucres, ſerpentes quædam, quædam gradientes, Tuſculan. a35 b. Quid beſtiæinon pro ſuo partu ita propugnant, ut uulnera excipiant? nullos im Petus, nullos ictus reformident Puſcul, quæſt, lib,. Beſtiæ
quæ

ole ſennn dkrüs
f f ſemper exiſtimen aeias h
Hler. 12, Bene lus audito
lmirer, liderali ter. In K. Nehan
Pahenwnamaeas les d
2e u ſdimd eoeen,ues wnigns pro Hac.nydli h
paßn un neg den gaz end
ula Denigns facertalicuid Seen OHdos.3d Nnanten dus aut pecunia pro Com. Hah n
mnter quidem certe, non comaunima
21.16 a.Benigne atrétech audine gro eg
dictre eſt lolitus, denignt ſdi Dn Rum. la Ver. 192 deea ,Optime:modium denario deriganl,
1 Nanc P. Nigidio ne denigns qitn ¹
5,. lideralitas, deneficentia demeniin n. de Fl 40 b Iaſticiæ adiücte ſunt yen 1248, denignitas, comitas. pw Giul mortalium denigaitate omrium bem ol. 103 b, Deorum immonulinndengr 116 b, Veruntamen nos ueſtra denigun „neſtræ clementix. pro Dom an’ ch
dado denignitas prouertoniann me atrentilsimisanimis ſumman „tamen,&c. At. ·ſ b,Amicorum deug
4A.iberalitas. ia V. hi bCideigm ncfcium cöceſſerunt, ut aumaosn
Nar. 82 b, Sed illa quaatz denigitam
Ies ad ueſcendum Ggnit!
n. l'bemlis, blandus, comis Jerimi
.. 7 in err. 9i d. Benignusldenlx u oa feuctum ſequitun ide dinis animo allicere, ¹ r.
— 3, pro Cor. Bd. Ne aues homines, prof gamm u ik
aeat, futuros bene
zuam„ corum 5 4. Qand ui den giorna
cognorant,: Fami M as patitur, p ccant,de 1. d. Ia opp!
Attic. 63 d,
AI.P. r b.
„A Kcn ,P. d. oilcibus Kon nomen beſtix etiam aoſtrofünh
— eſtia m. 4 & deſtiola. Be volko ickin omint el 2 gir nue
b. huid bet loo
— ant n
1* t 8 ud
8 * 1 4
OE4u Coa
Jam Beroamrektgii 1
l ir ulaera exep Sb R Su
g
173 5 1 quæ alijs generis beſtijs ueſcuntur, 2 de Natura deor. 92. Beſtie, ur quicquid obiectum eſt, quod modò à natura non ſit alienum, eo contentæ, non quærunt amplius, Tuſculan.
quæſt. lib. 5. Ad beſtiarum auxilium confugere,o Fami. Be- ſtiarum quæq; ſuum tenens munus, quum in diſparis ani- mantis uitam tranfire non poſsit, manet in lege naturæ, Taſc. quæſt. lib. 5. Beſtiarum uaria genera, uel cicurum uel ferarum, z de Nat. deorum. Beſtijs ſenſum& motum dedit natura,& cum quodam appetitu acceſſum ad res ſaluta- res,& à peſtiferis receſſum, de Nat. deor. 2. Beſtijs obijcere,
10 Famil. Pollionis. Quid, quòd populari illi ſacerdori ſex- centos ad beſtias amicos fociosq́; miſiſti?in Piſonẽ. Namd; alias beſtias nantes, aquarum incolas eſſe uoluit(natura,)
zlias uolucres cœlo frui libero, ſerpentes quaſdã, quaſdam eſſe gradientes:earum ipſarũ partim ſoliuagas, partim con gregatas: immanes alias, quaſdã aũt cicu res:nonnullas ab- ditas, terraq́; tectas, Tuſ. q. li.5. Beſtias quaſdam eſſe, in qui- bus inſit aliquid ſimile uirtutis, de Fin. li.5. De beſtijs qai- buſdam firmiores uideas eſſe apud Aegyptios ac Syros obi niones, de Nat. deor. 1. Hoc apparer in beſtijs, uolucribus, agreſtibus, natantibus, ſuibus, cicuribuv, feris, de Amic. ui b. Iu beſtijs quanta ratio appareat ad perpetuam conſerua tionem earum generis, 2 de Nat. deor...
BESTIOLA minima, 2 de Nat. deor. 10 8. Diſsimilimæ be-
ſtiolæ communiter cibum quęrun::id eſt, pinna& ſquilla, de Nat. 5o b. BESTIARIVS,ri. qui cum beſtijs pugnabat in publicis lu dis. Qu. Fr. zur 2, Nam ille uindex gladiatorum& beſtiario- rum, emerat de Coſconio beſtiarios„nec ſine ijs armatis unquam in publico fuerar. Ia Vat. 37 a, Gladiatoribus& be ſtiarijs Rempub. obfidere. pro Seſt. Primum do, inquit, be- ſtiarios, lex eſt ſcripta de gladiatoribus. Feſtiiuuxu.
B ETAta. holus hortenfiorum leniſsimum. Epiſt. 107 b, Beta &e malua. 3
BIAS, amh de Am. 107 b, Bias, qui ſapiens habitus eſt unus à ſiepeem. 8
BIBL.IOTHE CA,. tam libros, quàm librorum locum
ſignificat. Abdo me in bibliothecam, ad Qurium Jib. 7. Dio nyſtus ſeruus meus, qui meam bibliothecam multorũ num
morum tractauir, quum multos libros ſurripuiſſet,&ec. ad
— Sulpitium, libro 13. Offendes deſignationem Tyrannionis,
bibliothecam mirificam librorum meorum, 4 ad Atticũ. Bibliothecam tuam caue cuiquam deſpõdeas, quamuis 4- crem amatorem inueneris, Att. Bibliotheca alicuius paſci, 4 ad Atticum. De bibliotheca tua ſupplenda, libris cému- Gatheree fratrem, lib. 3. Si hortum in bibliorheca habes, ni hil deerit, Eoiſt. Quum,&c. ſatisd; ambulatum uidererur, tum in bibliotheca quæ in Lyceo eit, aſfsidemus, z de Diui- nat. Bibliothecas omnes duodecic rabulæ fuperant, de Or. 96. Ne bibliothecis quidem Græcis egebimus, Tuſcu-
lan. quæſt. lib. 2.— BIB O, bu. poro, perpoto, poculum exhaurio, ninum ex att. rio, haurio, ſorbeo. I. A. 232 b, Quid eum nõ ſorbere animos quidnon haurire cogitationel cuius ſan guinem nõ bibere cenſetis? Tuſc.2 4 a, Darius, cum adiam turbidã bibiſſet, negauit unquam ſe bibiſſe iucundius. Se 251 a, Lex quæ in Grrcorum conuiuijs obtinetur, Aut bibat, inquit, aut ab- cat. I. P. 34. a, Conuluium in quo nemo poreſt dicere, utrũ
iſte plus biberit, an uo muerir, an effu derit. In Ant. 180 a, Ab
hora tertia bibebatur, Iu debatur, uomebatur. pro Fl. 163 b, Nam iſte toram Aſiam magnitudine poculorũ 3 bibendod; Iuperauit. At. 222 a, Iraq;& edit,& bibit AAene& iucundè. Tuſc. 24 7 a, Nunquã ſitiens biberat, nec efuriens ederat. de Sen. 86 b, Me uerò& magiſteria delectant à maioribus in- ſtituta,& is ſermo qui à lummo adhibetur magiſtro in po- culo. de Cla. 68 a, Excipere ſanguinem patera. de Na. 75 b, Vinum meracius ſumere.
BICEPS,Ba de D. 105 b, Si puella nata biceps eſſet.
BICORPOR ri. Tuſcul. ·⁷19 b, Hæc bicorporem afflixit ma num. Poetaca.
B1D18, oppidum eſt tenue ſanè, non lo ngs ASyracuſis, in Si- cilia, I. V. uun b. Hinc Bidini& Bidenſes, ibidem.
BIDVVM, dui. duorum dierum ſpacium. de N. 45 a, Tantæ tenebræ quondam eruptione Aernæorum igniũ finirimas regiones obſcurauiſſe dicuntur, ut per biduum nemo ho- minem homo agnoſceret. Att. 132 a. Romæ nihil auditur no ui, nec in his locis, quæ Brunduſio abſant propius quàm
tu biduum aut triduum.& 75 a, Nos in caſtra properaba-
mus, quæ aberant bidui.& 67 a, Ab caſtris aberam bidui.& 132 a. 2 BIENNIVM,‚. pro Cec. 29 5 a, Lex uſum& autoritatsẽ fun- di iubet eſſe bienniũ. In Anton. 195 b, Tribuni Pleb. tulerũt de prouincijs contra acta Celaris, ille biennij, iſte Lexénij.
Latinis comparandis, ualde nelim iſta confici, ad
4 4 B T 174 BIFARIAM, bipartitò. de Vni. 200 b, Ali qua bifariam con- trariè ſimul procedentia. Tuſc. 193 b, Cumq; is morus aut boni aut mali opinione citetur, bifariam quatuor pertur- bationes diſtributæ ſunt. BIEORMATVS, a, um. Tuſ. 179 a, Hos non biformato impe- tu centaurus ictus corpori infixit meo. Poetæ. BILIS, s. de Natur. 53 b, Ab eo cibo cum eſt ſecreta bilis, hiq; humores, qui ex renibus profunduntur, reliqua ſe in ſangui nem uertunt. Tuſc. 192 b, Quaſi uerò atra hil ſolum mens, ac nonſæpe uel iracundia grauiore, ueltimare, uel dolor moueatur. Tuſ. 160 a, Sanguis, bilis, pituita, ofſa, nerui,&c. Tuſ.. 213 b, Cùm pituita redundat aut bilis in corpore. Ar. 26 b, Si(ut ſcribis) bilem id commouet.
BIM ESTRIS, ſtre. duorum menfium, bimenſis. Epiſt. 59 a,
Conſulatus bimeſtris, Planci.— BIMVS, a, um. duorum annorum. Epiſt. 38 b, Hortenſiumque roges, ut de hac quoq; ſententia bima dece dar, qua mihi ni hil poteſt eſſe inimicius.& 159 a, Legio bima. Planc. BINVS, a,um. ternus uel trinus, quaternus, quinus,&c. I. V. 135 a, Deſcribebat Cenſores bines in fin gulas ciuitates Ti- marchides. I. V. 135 a, Vr d. es XLV inter binos ludos tole- rentur.& 172 b, Terna medimna, aut quaterna, aut quina in ſingula iugera ex gere.& 185 a, Binæ centeſimæ.& 190 b, Quarernis denari]s.& 187 a, 8. quinos denos. G&c. 90 b, Quaternis 1—§. tritici modium æltimauit.& 19 2 b, Qua ternos H—§. quos mihiſenatus decreuit, ego habebo. l. V. 133 a, Pueri annorum ſenum ſeptenum; denũ. id eſt, XVI & XVIIannorü. de N. 35 b, Bis bina qd tint, Epicurus non didicit. de L. 185 b, Bini cenſores ſunto.& 187 a, Cum deni Tribuni crearentur. contra Rul. 83 2, Et eo in duodena de- ſcribit in ſingulos homines iugera.& ibi. Et unicuiq; ue- ſtrum, ubi cõfiſtat, bini pedes aſsignétur. pro Cor. 64 b, VL in ſingulas colonias ternos ciues Ro. facere poſſer. I. P. 94. a, Græci ſtipati, qui ni in lectulis, ſæpe plures. Ar. 18 a, Tul- lia mea uenit ad me, mihiq́ literas reddidit trinas. I. P. 100 b, Nulla trinis æſtiuis gratulatio. de Cl. 196 b, Non'ne cer- nimus uix ſingulis ætatibus binos oratores laudabiles con ſtiriſſe? Or. 2,18 a, O M. Druſe, patré appello, hæc quidé duo binis pedibus inciſim.& ibi. Hęc item mébra ternis pedib. pro Font. 278 b, Senos uel quaternos denarios exigere. Par. 125 b, Capit ille ex ſuis prædijs ſexcenta H-S, ego cétena ex meis. I. V. 24 8 a, Verres certo precio ſexcentenos nummos nautarũ miſsione cõſtituit., de Or. 108 a, Demoſthenes u- na cõtentione uerborũ, binas contentiones uocis& remiſ ſiones cötinebat. Ep. 95 a, Binę uenariones per dies quinq;: magnificæ Ar. 86 b, Per binos rabellarios miſi Romam lite ras. Epiſt. 16§5 a, b, Binos tabellarios in duas naues impoſui. I. V. 245 a, Cn. Pompeius cum P. Vectio inter bina caſtra col locatus eſt. Att.i b, Pompeius diſtribuit binos fingulis pa- tribus familiarum. de Orat. 16 b, Terna aut bina aut ſingu la etiam uerba dicebant. de Som. 27 b, Cum ætas tua ſepte- nos octies ſolis anfractus conuerterirt. In Verr. 192 b; Tu mi hioctenos H-S. dato. I. V. 2 46 b, Verum etiam quo plus da- rent quàm poterant, hæc ſexagena millia modim addidi- ſti. Epiſt. 14 0 b, Cum loquimur terni, nihil flagitij dicimus: at cum bini, obſcœnum eſt: Græcis quidem in quies.
BIPARTIO R, rz.. in duas partes diſtribuo, ſeu partior. I. C.
2
. Tybris& pons intereſſer.“ BIPARTITO ,dupliciter, bifariã.)((ſingulari modo, ſim- pliciter. pro Flac. 15 2 a, Bipartitò clatsis diſtributa fuit, ur, &c. J. A. 227 a, Equirarus, qui in Græciam ducebatur bipar tité, alter,&c. alterum, gc.
in b, Atq; ibi omnes proximis uillis ita bipartiti fuerürt, ur
B IPARTIATVS, a, um. Poſtquam. ꝛ01 b, Cuius oratio quẽad
modum accep:, fuit triparrita: primùm,&c. tum,&c. deni- que ad extremum,&c. ad Heren. u b, Argumentatio tripar tita, quadripartita, quinqueparrtita.& Officiorum 53 b, Di- uiſio tripartita.& Orar. 203 b, Tripartita uariertas.
BIPEDALIS,le. duorum pedum longitudine. de Finibus 5 a,Sol Epicuro bipedalis uiderur.
BIPES, dis. quod duos haber pedes. de Nat. 20 a, Quid obſtat quo minus ſit beatus;, ſi non ſit bipes. pro Do. 22 3 a, Omniũ nõ bipedum ſolùm, ſed eriam quadrupec impuriſsimus.
BIREMIS, mis. nauis, quæ remorum duos ordines continer, J. V. 246 a, Ne hæc biremis aſcriberetur,&c.
B18, ter, quater,&c. In Ver. 247 b, In una ciuitate bis impro- bus fuiſti, cum,& c. cum,& c. In Ant. 216 b, In quo bis falle- ris, primùm quòd,&c. deinde, quòd,&c. Ep. 13 4 a, De quo tu mihi antea ſcrip ſeras bis eodem exem plo. Icem: Isq́; lu- dos appareat magnificèriſsimos, ſtulte bis terq́;, uel quia, &c. uel quia,&c. uel quia,& c. de S6. 227 a, Cam ætas tua ſe ptenos octies ſolis anfractus conuerrerit. de N. 35 b, Bis bi na quid fint, Epicurus non didicit. Or. z21 a, Nam ut duel- lum belum,& duis, bis, fic,&c. I. A. Quinquies.
h 2 BITHN-

b 8 1. B 1 0 1 27 3 17 a tr — 1 6 175„ B Bith nie reges leiaa& ingenij bonitate,& progreſsione diſcendi mults 8 nihusx BITHYNIA,*. regio. In Verr. 241a, Bithy 5 guuntur. de Orat. 140 4, Boritas& mo deratio.). nP r 23a rot Tu octophoro geſtari ſoliti.&libido. de Nat. 77 a, Is uti ſe deorum bonitate uelle dice- girho 1 1 1 BITHYNICV S ca. Epiſt. 207 2,de Ols. bat: id eſt liberalitate.. n05 m BAAM M A. L. Detrimentum.. 1g4 BONONNA,z. urbs Italiæ. Ep. 185 b, 7z a, Brutix. formul 9 BLANDE comiter. Att. 251 b, Amabo te mi eesee uldleen BONONIENSIS,/%. de Claris orat. 179 b, C. Ruſticellus rundat quàm blandè! Pro Qu. R.53, Appellare aliquem blandtlsl- Bononienſis. 85.. 4 ſne fr mè. de Or. 94 a, Petere aliquid blandius. BONVS, probus, præſtabilis, ſalutaris, frugi, integer, iuſtus- nmus BL.ANDENONA,/z. Oppidum. Att. 315 b. primùm, quòd uidetur eſſe bonus, nemo igitur potior, ad rnre BL.ANDENIVS, za. Qu. Fr. 300 a. 11 Attic. 92 b. Bonus autor, 12² ad Atticum. Bonus calamus, z ad cbide BLANDILOQVENTIAæ. de Nat 72 b, Nam ut ego il- Quint. Pratr. Bonus dominus Antonius, ad Brutum Bruti,. ate lis ſupplicarem tanta blandiloquentia Poetæ. 6a. Mul Bonus& aſsiduus dominus, de Senect. Valde bonus homo, 1* BLANDIMENTVM. blanditia. Pro Se46a, Muulte ad Attic. lib. 2. Bonus in aliquem, i0 ad Attic. Poeta bonus, l, f nobis blandimenta natura ipſa genuit, quibus fopita uir- ad Qu. Frat. lib.1. Bonus re aut ſpe, pro Domo ſua. Bonus ne tus conniueret. 245 b, Nec eam miniinis blandimentis cor uir, Aca. quæſt. ed.1. lib. 2. Sit igitur ſanè bonus dis AkerJibe boe rupta deſeret. um bonus uir, pro Lege Agr. 3. Vir bonus qui ſit, de- 4 BL 9E DI10 R, dirws. amplexor. Acad. 25 a, Video quàm 5 2e dnledemnom Of, 9. Trheuus. SAmpplieis ueridaris Fris uiter uoluptas ſenſibus blandiatur. de Am. 114 b, Qui ad. amicus, Of. 13 p. Bonus uir minimsè eſt qui ad ſuum commo turt uerſando aſſentatur,& litigare ſe ſimulãs blaachtrurede Or. anrs ueſeet Che cung⸗ agit, deeg- Bohaactio, Acad. qcd. uei 1 92 a, b. lta nati ſumus, ut& blandiri& ſapflieire in Anr 2.11. 1. Bona cauſa, pro Seſt. Tuſculano emptor nemo fuit: nuf poſsimus. Qu. Fr. 313 b. Mirificè nihi blane durAdee& ſicöõditio ualde bona fuerit, fortaſſe non omittam, ad Qu. tus, Flac. 163 b, Cur matri blanditur? cur epiſtolis ſororis Er liz Bona de Domitio, præclara de Afranio fama eſt,Att. tla 8 matris imbecillitarem aucuparura 32 lib. 7. Memoria bona, At. lib. 8. Bona ratio, pro Flac. Poſtre- ſper 11 e. aſſentatio.)(Minæ. pro Plan. 26 5 a, Facilis 1,7. W 4 Jo Ciam werdi rino 1 BLANDITIA, 7, P Iuin. de Pet. 272 mò copiæ cum egeſtate, bona ratio cum perdita, mens ſana rino eſt illa occurſatio& blanditia PoPularn Hnin. de dec. de cum amentis, bona deniq; ſpes cum omnium rerum deſpe- bom a, Ea defiderat blandiriam. aſsi ultatem beniguirsie e ratione confligit, z in Catil. Boni auguris eſt meminiſſe ma tiam Am. 107 b, Beneuolẽtiam ciuium blanditijs& aſſentationi- lone eda— b ne elle dihere Iomid. Opt. Mar dan bus colligere turpe eſt. pro Clu. 24 b, Is ſe blanditijs& aſ- Timis Sespu.tePorlb P iſt d 1 fb P. masde eſbid 4 n in illi nſuetudinẽ penitùs immerfit. Off. ſe confiliarium atꝗ adminit rum datum, ut fibi eos, quos et Latstomibnein llun 80 Ficiorum han ueritate, ſed ſimu in auſpicio eſſe iuſſerit, cœliq́; partes ſibi definitas eſſe tra- crelt 1 Le b. Nacder ſe de de Fi. 35 b, Blanditijs præſen- ditas: è quibus ſępe opẽ referre pPoſsit, 3. de Leg. Boni haud- lens tium voluprarum deliniti, atq; corrupti, non prouidẽt. Qu. quaquam eſt diſſoluere ratfofle Ainetum, de Vo. Aen bo- eitur 1 Frat. z00 a, Elicere aliquem bläditijs ad iudicium. I. V. 161 niq; facere alicuid a Aariee zes Ibon⸗ Hdei iudici] 520⸗ G 8 b, Sermo inquinatiſsimus& blanditiæ flagitioſæ. Att. 19 a, 10nma Laltlis mMe Fuls ulus, nr Mes emag Suluam do⸗ 38 I Exprimere numulos ab aliquo blanditijs. no malt qutequam Suühi Po uſlhn nes moe 9 d BLANDVS,, um. bénignus, comis. Attic. 186 a, Vnum tepu- nec unquam eis tes A dijs Immefta 4 us neg He 9„ Iuls⸗ nion to minus blandum eſſe quàm me. Item: Scis me minimè eſ- quæſt. li. i. Bonam beneuolerniam hominum 3 G em Ber⸗ nion ſe blandum, itaq; minus aliquanto dico quàm ſentio. Off. ſpicere potui, 3 Fam. Quam deam 11 idcirco Ponab⸗ icit, com 42 b, Milites blando appellando ſermone delinire. I. A. 213 quòd in tanto ſibi ſcelere ignouerir, e Ar. 252 dn ſuue Sra- quæ b, Ne blanda aut ſupplici oratione fallamur. de D. 89 a, Vo- tiam quęrere, pro L. Manil. Bonam mentem mihi fentio ira nate care aliauem blanda uoce. cundia& amore ablatam, 3 Fam. Cæli. Aiebat bonam par- nead B0OEOTIAæ. regio. pro Flac. 156 b. tem ſermonis in hunc diem eſſe dilatam, 2. de Orat. Bonam bon BOEOTIVS,, um. de D. 77 a, Bacchis Bœsotius. rem impediri melius, quàm cõcedi malè,3 de L. Ergo 1mn hia.i I BONA, erum. commoda, fortunæ, res, pofſeſsiones. pro Sex. adoleſcentibus bonam ſpem eſſe dicemus,& magnam inda rin 9 Roſ.zr a,& 22 a, Hæc bona emuntur H-S. duobus millibus lem, z. de Finib. Redeamus ad noſtros de quibus tu bonam uirtu nummũm. pro D. 21⁸ a, Imminebat tuus furor omnium for ſpem te fignificas habere, Attic. lib. 15. Quid mihi ad defen- quæl tunis& bonis. pro Ceci. 292 a, Ad incertum reuocari bona, dendum dediſti bone accuſator? pro Sex. Roſc. Bone cuſtos, Tuſc fortunas, poſſeſsiones q́ omnium. J. V. ↄ a, Patres ſua bona defenſorq; Prouincigę,7 Ver. Bono animo te iuſs iſſe eſſe,&c. ſidet cum filijs partiuntur. Top. 222 a, Mulier cui uir bonorũ ſuo i de Diuin. Conſifio bono aliquid facere, 1 Offᷣjc. Profici- quii rum uſumfructum legauit. Att. 28°0 b, Bonis publicatis ean- ſcatur Puteolos ſtadia triginta probo nauigio, Hno guber tèno dem calamitatem ſubirent liberi. natore ac tranquillitate, 4. Acade. Bono Lepido me eſſa conſ Ri 80ONA DEA. Materldaa, Cybele, Matuta. de Ar. 245 b, uſurum, 10 Famil. Planci. Id eſt, amico& beneuolo. De Koul. Sacra Bonæ deæ, quæ uiri oculisue imprudentis quidem a- die tantum uideto,& id ipſum bono modo, Atti. lib. 13. ſenti. ſpici fas eſt.pro Mil.iid a, Sacrarium Bonæ deæ. de Ar. 246 a, Aupeægfav autem illam, quam tu ſoles dicere, bono modo letal Gl& 252 a, Sacrificium Bonæ deæ, quod fiebat pro falute po- deſidero, ſi prorſus ut aduenientem excipiam libenter, ad tem A puli Rom. Quin. Fr. lib. 2. Quod idem in delectu conſules obſeruant, 4. udd R BONA PFORTVNA. dea apud Siculos. I. V. 201 a. ut primus miles fiat bono nomine, 1. de Diu. Bono nomine, num BONITA S, ¹. probitas, integritas, uirtus, fertilitas, uber- centefimis contentus erat, 5 ad Attic. IIlla quæ à bono poeta tural 4 V tas, cum de agris loquimur.)(.Malitia. de Am. io1 a, Sed ea- dicta eſt ffexanima oratio, de Orat. 125 b. Ecquis unquam es Uats dem bonitas ad multitudinem pertinet. non eſt enim inhu ram amplo ſtatu, in tam bona cauſa, tanris facultatibus in- cies mana uirtus, neq; ſuperba. de Fini. 14° b, Iuſticiæ adiunctæ genij,&c. At. li, 3. Vi opprimi in bona cauſa eſt melius, quàm 1agoe ſunt pietas, bonitas,&c. de Ha. 29 a, Quid eſt melius aut prę malè cedere, z de Legib. Bona fide in gratiam redire, 3 Pa- qo⸗ .* ſtanrius bonitate& beneficentia? de Fin. 104. a, Nec iuſticiæ mil. Bona aut denique aliqua Repub. Fam. Id eſt bene con Ka llus herncebonitati 10 cus. de Nat. 37 b. Id nõ ſine diuina. ſtituta. Bona& certa tempeſtate, 2 ad Quin. Frat. Bona ue- placu Don tesrben 1 vines ſer arbitcangur Of. 24 a, Nonnulli nia me audies, de Nat. deorum 1. pro Roſ. Amer. 4.honoris nulla I diſcn Sllrere damn, ene irate atur lius parentum præfatio. Quare frater, bo na tua uenia dixerim, iſta ſenten- Fimb 5 9 in4 ectam dire Heueilumn ni2n. 3 9,203 4, ha- ria,&c.3 de Leg. Niſi uerò(bona uenia huius optimi uiri di tume aam in man 4s„Lötra Kul. 39 b. Socer hu- xerimus Sceuolæ) tu libellis aut præceptis,&c. 1 de Ora. O- noca- 1 G ius uir multũ bonus eſt, neq; ego nunc de illius bonitate di mnes boni ſemper beati, Tuſc. quæſt. lib.. Boni uiri qui ap- ſülen 1 Huor Oe2n⸗ b. QMate bonitete potlns no ſtroruni derho⸗ pellandi, Læl. Boni uiri omnes ipſam xquitaté& ius ipſum naan Anidem er 4 Hlede 2reen Seorum A22 C Agein amant, nec eſtuiri boni errare,& diligere quod per ſe non 1 Ju Aridem ben danor 3 Macitp 9, 2 4 2n 38 hrs 10- ſit diligendum, i de Legibus. Boni uiri ut ſimus, ſi non ipſo reer g zorduas tue Kut de e we sa dene p. 4„Eorum honeſto mouemur, ſed utilitate aliqua atque fructu, callidi atn 224 b. Anekem derncaen S,hoi 4. mmen 0. pro Do. ſumus, non boni, i de Legib. Bonæ gratiæ, pro Mur. Bonæ dene ſß bonitas eſtut ca ifa t. b 44 hon poteram? cuius tanta& firmę legiones, u Famil. D. Bruti. Valde bonæ res, 5 ad 1 ac Onitas eihut ea ipia feper fe probarit. At. 265 a, Summa bo Att. Id eſt in bono ſtatu. Prædes igitur homines ſunt fideiuſ arl, al nitas& æquitas cauſæ. Atti. 141 b, Hoc mihi Cæſar ſua con- ſ6 bona orædi 8 epulin 4 ceſsit bonitate. pro Do. 23 5 a, Vir fingulari bonitate& mo d d/Andrum res bona pradis nancunonomninedicun⸗ aadia deſtia præditus. de Of. 4 6 a, Summi cuiuſque bonitas com. dusz Verr. Bona tempora, pro Domo ſua. Bonorum non dich 3 mune perfugium eſtomnium. Ofß. xa, Si aom interdum a icam, qui neſcio an ulli ſint, Sec. 4 ad Att. Bonorum, id eſt, ana turæ bonitate uincatur. Pro Qu.N.y0 4 Vere hehen N a lautorum Rlocupletum ‚Vrbem uideo refertam fore, 8 ad ni dighs ralis& diſſolutus,&bonitate afuens. delnu 5 9 ibe Att. Bonorum ordines& genera quærenda ſunt, 7 ad Attic. dadin 4 7 re ſibi præmium laboris alieni aut vonſtaris dle 79 b, db. Bonos nullos noui, ibidem. Bonarum rerum expectatione 1 Adc 67 b, Pum ſidem alicuius donitetenn⸗ luis dedruin. Ht. anitus erigitur, 2 deLeg. Bonis ac ſapientibus à principio Gnaf b 1 eſſe dicunt, qui cum in tenebris mices. Off. 54 b Ofäc 9 innaſcitur ratio, de Natur. deor.*. Bonis inter bonos qua. 4. d 1—....=2. ,54 9) 12, Aue. neceſſaria eſt beneuolentia, Læl. Bonis uiris quid iuris reli- creue — 1———— quit on umn

Dommnio præclara de AE— b gectans bonarando aio olan 3
ona Ar. lid.1 B0
9 4 2l deniq ſpesc ana A1in Catil. Bom auguris eſ
ridun præſtè efle dehene has 29 admuniſtrum— bnl
aiferit, calich panes—
Psepämferse P0ſditz.deleg Jauibal auers ratione uinctum, eſa. h d, ad Arr 1c. 305 d,In donz äcei uisse Agnasuſas, Top. Nec znim aiqunk. euenire poteſt, nec uino nec momn 4 dijs immorralibus aeg A m denenolentiam hominum&ßen
¹m. Quum deam iſte idtitco honandi Aelere ignouerit, de Ar. aa b. Jorig I. Manil. Bonam mentem müiſaina
wemüilta
ablatam,1 Fam. Crli. Aeebat douna. 3
hunc diem efſe dilatam, a. de Orat Jauu
hus, qudm cöcedimale del. Eomh
anam ſpem eſſe dictmus,&maunea
ledeamus ad noſtros de qubusudam
habere, Atric.hb. 15. Cuidmilinltis
done accuſatorl pro Sex. Roſc.Jonechh acis,) Ver. Bono animo te iuſiſeſek ho bono aliquid facere, 1Ofä Mt
hadia triginta probo nauigio 10 h,
4
aullnate, 4 Acade. Beno Lepidomth 1 Pianci. Id eſt, amico& benewla- a0, Kid ipfum bono modo, Arid;
n illam, quam iu ſoles dicers bdonomi
ſus ut„duenientem excipiam lbens 1: ſules oblerun Duodidem m delectu confule 5 — u. Benono atbono nomine, 1. de Diu. Jono A
¹.§un 4 Oralo, de Orat. né b. Ecquus*
ſah aula, tantis faculta na cauſa itmelusſus
Bona fde in grattan ua Repub.) fum.
4
er 1 0 Nut deorum 1. Pro
gater, bona tua uenla„ ootimiul Niß uerd
* *
. bona uenia hun 2 eOah
rat, 4d Attic.Ula quzdbonoh
taudeh
redite, ſi
—„ crotAle zu Ubellis aut Prrach Boni uinquit
un 0 mnerlp
8
5 plet! ne 4 rum e. ul nes n reru aoch.
Bonafu bus4
177 B O
quit tribunatus C. Gracchi, 3 de Leg. i. Optimatib. ſenato- ribus. Ita prorſus exiſtimo bonos beatos, improbos miſe- ros, Tuſcul. quæſt. li. 5. Socratis eſt apud Platonem in Gor- gia. Populũ inflammare in improbos, aut incitatum in bo- nos mitigare, de Ora. 102 b. Inter bonos bene agier, fiduciæ formula, 7 Fam. Inter bonos bene agier, iudiciorum quo- rundam formula, Topic. Inter bonos bene agier oportet,& ſine fraudatione, Offic. 3. Niſi inſirum illud in animis habe- remus, omnes bonos interitu ſuorũ quàm grauiſs imè mœ- rere oportere, Tuſculan. quæeſt. lib.z. Conſules duos bonos quidem, ſed duntaxat bonos amiſimus, ad Brut. Bona di- cta tenere ſapiens uix poteſt, z de Orat. A bonis uacuum fo rum, Poſt redit. in Senatũ. In bonis omnia, quę ſumma ſunt, iure laudantur, de Claris Ora. 282 b. Vbi illa conſuetudo in bonis prædibus prædijsq́; uendendis omnium Conſulum, Cenſo rũ, Prætorũ, Quæſtorũ deniq;? ut optima cõdisione
ſit is, cuia res ſit, cuium periculumz Ver. Bona præda dicũ-
tur bonis ſatiſdationibus obnoxia, ſiue ſint in mancipijs, ſi- ue in pecunia numerata. Nunquam ego hæc in bonis rebus numeèeranda duxi, Parad. 116 b. Initijs bonis orſis tribuna- tus, in Bruto. Quòd me in forum uocas, ed uocas, unde e- tiam bonis meis rebus fugiebam, ad Attic. libi2. Id eſt, pro-
ſperis. Bonis aut perditis rebus, 12 Fam. Si apiens adulte- rinos nummos acceperit imprudens pro bonis, 30ff. Ita
bonis uiribus efſe in extremo tempore ætatis, ut adoleſcen tiam non requireret, de Senect. Bonum deſiniuit Diogenes, id quod eſſet natura abſolutum, de Fin. li. 3. Quodbonum
eſt, id non quiuis habere poteſt, Tuſcul. quæſt. lib. Bonum . F
creſcendi acceſsionem nullam habet, de Finib. lib.]. Excel-
lens bonum, pro Marcell. Bonum efficiens, zronſeuo di- citur, quo d honeſtas actiones affert& efficit, de Enib. lib.. Quicquid eſt quod bonum ſic, id expetendum ef, Tuſcul. quæſt. lib. 5. Quod bonum, id honeſtum, Tuſc. cuæſt. lib. 5. Quod bonum, id utile, Offl. 3. Bonum ipſum non eſt in opi nionibus, ſed in natura: quod niita eſſer, beat quod; opi- nione eſſent, de Leg. Bonum literarum, ¹5 Fanil.8: id eſt, commodum uel utilicas. Bonum mentis eſt vrtus, Tuſcul. quæſt. lib. 5. Bonum naturale, pro Cælio. Nilil bonum, niſi naturæ primis bonis, aut omnibus autt maxinis frui: ut Car
neades contra Sroicos differcbat, Puſcul. qtæſt. lib. 5. Nihil
bonum niſt quod honeſtum, iuxta Sroicos Tuſc. quæſt. lib.
4.. 2. 4. 2.Ibidem lib. 5ad Atrie. 8. Nihil bonum uſi uacuiras dolo- ris, ut Hieronymus, Puſcul. quæſt. lib. 5. Jihil bonum, niſi uirtus, ſecun dum Ariſtonem Chium& Zeronem, Academ.
quæſt. ed. i. lib. z. Nihil bonum, niſi uoliptas, ut Epicurus, Tuſc, qu æſt. lib. 5. Nihil bonum, quod wn eum qui id poſ- ſidet, meliorem facit, Parad. Bonum nan eſt de quo non is qui id habeat, honeſtè poſsir gloriari, Errad. Atque hæc cer- tè non ira ſe haberent, niſt omne bonim in una honeſtate conſiſteret, Tuſc. quæſt. lib..Bonumymne laudabile, Tu- ſcul. quæſt. lib. 5. Bonum in eo pofitun eſt, ut naturæ con- ſentiat, de Ein. li.z. Omne bonum lætoile eſt: quod autem lætabile, id prædicandum& prę ſe fermdum: quod tale au-
tem, id exiam glorioſum: ſi uerò gloricſum, certè laudabile: quòd aurem laudabile, profectò etiamhoneſtum: quod bo
4
) 1
num igitur, id honeſtum, Tuſc. ꝗ. lib. 5 Vt facilè cerneres na
turale quo ddam ſtirpis bonum, degererauiffe uitio depra-
uat uoluntatis, in Bruto. Quamobrm ſimul obiecta ſpe- cies cuiuſpiam eſt, quod bonũ uideatir: ad id adipiſcẽdum impellit ipſa natura, Tuſc. quęſt. lib. 4 1d ſolum bonum eſr, quod rectum& honeſtum,& cum uirutte eſt Para. Bonum folum quod honeſtum, ut Zenoni, eius; auditori Ariſtoni
1
placuit, Tuſc. quæſt. li. 5. Summum bonum eſt, quod ipſum
nullam aliam ad rem, ad id aurem res referuntur omnes, de Finib. lib.iI. Summum hominis bonum inxta Stoicos poſi- rum eſt in eo, quod dςαοꝓνσνναν ipſi, hoc eſt, conuenientiam uocant, de Einib. lib. 3. Summum bonum in cognitione& ſclentia ponit Herillus, Acad. quææſt. ed.i. i z. Summum bo- num in corpore& uoluprate uidetur Epicuro, Tuſc. quæſt. 11.z. Summum bonum fi ignoretur, uiuendirationem igno-
rari neceſſè eſt, de Einib. lib. g. Nec tamen tantum in ſtatuen da Lepidi ſtatua factum eſt mali, quantum in euertenda boni, ad Brutum. At uerò aut honoribus aucti, aut re fami liari, autſi alind quippiam nacti(umus fortuiti boni„ aur depulimus mali, tum dijs gratias agimus, tum nihil noſtre
laudt aſſumptum arbitramur, 3 de Nat. deor. Nimium bo-
ni eſt, cui nihil eſt mali, de Fin. 73 b. Vt quiſque boni eſt ma- ximè particeps, ita& laudabilis maxims, Parad. Summi bo ni difinitione omnis rario uitæ continetur, de qua qui diſ- ſident, de omni ratione uitæ diſsident, Acad. qu xæſt. ed. i. lib. 2. Cui bono fuerit, 2 Philip. Bonum Academici antiqui, quod ſecundum naturam eſſet, quo in uita iuuaremur ‚elle
„
(decreuerunt: Zeno, niſit quod honeſtum ellet, nihil putauir „——2 ⸗. 31. bonum, de Leg. Qui ſummum bonum fie inſticuir, ut nihil
ſubter praæcordia fixa uidetur Stella micans.
* 8
4b B O. 3 178 abeat cum uirtute coniunctum, idq́; ſuis commodis, non honeſtate metitur: hic 5 ſibi ipſe conſentiat,& non inter- dum naturæ b onitate uincatur, neq; amicitiam colere poſ- ſit, nec iuſticiam, nec liberalitatem, Offl. 1. Bono mentis fru- endum eſt, ſi beati eſſe uolumus, Tuſc. ꝗuaſſt. lib. 5. Bono nil melius, Parad. Bono philoſophiæa nullum optabilius, de V- niu. De ſummo bono qui diſſentit, de tanta philoſophie ra- tione diſſentit, de Fin. lib.. Diſſenſio de ſummo bono ma- loq;, i de Legib. Summo bono in philoſophia conſtituto, conſtituta ſunt omnia, de Fin. lib. 5. Bo ipſo bono tuo quo delectatur, 6 Pam. Id eſt, ijs dotibus animi. Bono ſuo opus facere, z in Verr. Atqui niſi ſtabili& fixo permanente bono, beatus eſſe nemo poteſt, Tuſc. quęſt. lib. 5. Id quum non ac- cidir, utemur bono literarum,& eadem ferè abſentes, quæ ſi corã eſſemus, conſequemur, ad Caſsium lib. 15. Quędam animi& corporis in quibuſdam non tam naturę quàm bea té uite adiuncta ſunt, Acad. q. edit. 2. lib.:1. Bona animi ab A- cademicis in naturam& mores diuidebantur: hoc eſt, in uirtutes, quę ſuapte natura ingenerantur,& in uoluntarias, que exerciratione acquiruntur, Academic. quæſt. edit. 2. lib.
1. Bona corporis alia in toto, alia in partibus ſecundum A- cademicos, Acad. qu. edit. 2. lib. 1. Bona corporis complent
quidem beatiſsimam uitam, ſed ita ut ſine illis poſsit beata uita exiſtere, de Finib. lib. z. Bona præterita ſapienres grata recordatione renouata delectant, de Fin. lib. i. Non ſunt igi tur ea bona dicenda, quibus abundantem licet efſe miſerri-
mum, Tuſc. lib. 5. Bona maxima ſun:, quæ in ipſo animo, at-
que in ipſa uirtute uerſantur, Acad. q. ed. 2. lib.. Bona ſi ex diſsimilibus mixta erunt, honeſtum ex his efici nihil pote- rit, Tuſc, quæſt. lib.;. Natura omnes ea quæ bona uidentur, ſequuntur, fugiuntq; contraria, Tuſ. q. lib. 4. Bonorum alia zTeexd, id eſt, ad ultimum pertinentia: alia autem efficientia,
quæ Græci æouufena, alia utrunque, de Fin. lib. 3z. Bonorum diuiſio, Partit. Bonorum finis ad quem referuntur,& cuius
cauſa ſunt facienda omnia, de Leg. Bonorum malorum;
fines conſtituere, Acad. quæſt. edit.i. lib. 2. Omnium bono- rum fons in corpore, iuxta Epicureos, Acad. 2d.1. lb. z. Bo- norum& malorum genera, Parrit. Bonarum tria genera,
maxima animi, ſecunda corporis, exxrema tertia, ut Peripa-
tetici, nec multò ueteres Academici ſecus, Tuſc. quęſt. lib. 5.
Quid ſit extremum, quid ultimü bonorum, de Ein. OQuo- modoq; bona natura appetimus, ſic à malis natura declina mus, Tuſc. quæſt. lib. 4. Bona animi ponebant Academici, quæ eſſent ad comprenendendam animi uirturem idonea, Acad. q. ed. 2. lib. i. In bonis animi tanta præſtantia eſt, ur ab his corporis& extrema obſcurentur, Tuſc. q. li. 5. Zeno- ni, præter honeſtum, nihil eſt in bonis, Acad. q. edit. i. ib. 2. Bonis corporis& fortunæ uitam beatam compleri negant Stoici, Tuſcul. quæſt. lib. 5. Neq; enim ſunt iſti audiendi, qui uirtutem duram& quaſi ferream eſſe quãdam uolunt: quæ &c. ut bonis amici quaſi diffundatur,& incommodis con- trahatur, de Amic. Magnis enim 3lli& diuinis bonis hanc li- centiam aſſequeb ãtur, Offic. Quòd ſi ira eſt(id eſt, ſi uita beata ex ſui fimilibus partibus otici deber) ex bonis quę ſo- la honeſta ſunt, eficiendum eſt beatum, Tuſcu. qu æſe. lib. 5. Vr in malis opinatis tolerabilia, fic in bonis ſedatioria ſunt eſficienda ea, quæ magna& lætabilia dicuntur, Tuſc. quęſt. lib. 4. Sine bonis corporis& fortunæ uitam beatam nullam eſſe putant Peripaterici: aut ſi ſit beata, beatiſsimam eſſe ne- gant. Tuſcul. quæſt. lib. 5.
60TLES, 1, 1i. de Nat. 47 b, Septentriones autem ſequitur Arctophylax, uulgò qui dicicur eſſe Bootes. Sibid. Booti
BOS, bouis. Bos opimus, Dmin. lib. i. Bos ſanctus, Aegyptio-
rum Apis, de Nat. deor. 1. Bos armenta fequitur, 7 ad Attic. Boui clitellas imponere, 5ad Attic. Olympiæ per ſtadium ingreſſus efſe Milo dicitur, quũ humeris ſuſtineret bouem uiuum, de Senect. 33 b. Boues mollipedes, Diuin. lib. i. Bo- ues& equi, ibes, accipetres, alied; beluæ à barbaris in nume ro deorum reponebantur, z de Nat. deor. Boum certiices na tæ ad iugum,& uires humerorum&latitudines ad aratra xtrahenda, z de Nat. deor. Boum terga declarant non eſſe ſe ad onus accipiendum figurata, 2 de Nat. deor. Boum ui- ſceribus ueſci ſcelus habebatur, tempore aurei ſeculi, 2 de Narur. deor. Bobus ab illo aureo genere uis nunquam ulla
afferebatur, z de Natur. deor. Quid de bubus loquar? 2 de
Natura deorum,
BOSPHORVS, ri. pro Mur. 132 b, Anguſtum eſt fretum ad
Mæotim paludem, Cimmerius Boſphorus dicitur.
BOSPHORANVS,, un. pro Pom. b, Boſphoranis finiti-
ö mis ſuis bellum inferreumulautt.
13 1 BOVII. L. Apugna. Att. 74 b. BOVILLANVS, n. BOVIANVS, na. pro Clu. 59 a., 8 b 3 BRACHA-

—
“
——
———ʒxx———
——
————
oſſ—
8 — 2—
—
2
““
—
—
—
** 1e
———
—
—
——△½- 4—
—
———
3 8 4 II 5 4
———
8 Z0 b, Salli fagati bracha- BRACHATVS, a, um. pro Font. 220 b, Sall8 achs- .p ola O brachatæ cognationis dedecus quema bii eu niſk Pp. b, Br- chatæ& tranſalpinæ natio- modum neniſti? Ep.134„Brachatæ G iranialdiſde aanlal- ha genus ueſtis erat, qua utebantur rall² 2 nes. Braccha genus ueltis erat, r Callitranlate pini. unde Bracchati,& Gallia Bracchata, pro träfiipineas 1 4 1 3 4.. BRACHAI.IA.L. Armillæ. 3 12. BRACHIVM, chi. cubitus. de Orat. 131a, Cum extente bra hi lulum etiam de geſtu addidit. pro Cęl. 39 b, Nobis chio paululi t Sgeitt 4. 3 n unus ad cohibendum brachium toga con ſtitutus, ut exercitatione ludoq́; campeſtrtugican uroa. tur. de Ora. 32 a, Excuſauit ueſpa, quò eum brach n. e iIe diceret. At. 22 b, Obiurgare aliquem mo i brachio. At. 8 iqui i brachio. Conſules qui illud leui 64 b, Agere aliquid leui brachio. 4 brachio egiſſent, rem ad ſenatũ detulerunt. ad Her. 1 a, bis. In co ntenione per diſtributionem, celeri proiectione bra- chij uti oportet&cc. Ora. 202 a, Brachij proiectio in conten 4 4* 2 tionibus, contractio in remiſsis.
A, cæ. de N. 50 a. L. Caulis.
4 8 3 Daln⸗ braa cendeeuterre Seſt. Breue dicam. Att. li.
&in Saluſt. Breue taclam. 3
B Raotin Sarläen waueis uerbis, propediem in breui, breni rempore, cxiguo tempore, paucis diebus, paucis 2nis 5.
130 b, Cæſar magnas copias breui habiturus eſt.& ibi 5 re
ui tempore.& 138 a, Ep. 184. b, Reſp. breui tempore lus mn
recuperabit. Epi. 89 a, Nec ullo modo dinulgandues 3
te iam eſſe perfectum, ſed erit perbreui. pro Cec. 0 a, Id ta-
merſi extra cauſam eſt, percurram tamen breui. de Sen. 89 a,
Breui expediam. Par. 122 b, lllud breui conficiendum echdee.
pro Seſt. 2z 4, Sed genus uniuerſum breui circũſcribi G e- finiri poteſt. Item: Hæc ſi quis exiſtimat a me poſſe exboni tam breui, uehementer errat. de Orat. 100 b, Nunc comple- ctar, quod propoſui breui. de Ora. u19 b, uid in utramque
partem mihi in mentem ueniat, explicabo breui. Epiſt. 36 b,
Vr tuis literis breui reſponderem. de Or. 225 a, Ad ea quę re- quiris, breui reſpondebo. ad Heren. 32 a, Tranſitio uocatur, quæ cum oſtendit breuiter quod dictum ſit, proponit item breui quod conſequatur.
BREVILOQVENSjtis. Attic. 114 b, Breuiloquentem iam me tempus ipſum facit. 3
BREVIILO CQVENTI Auiæ. de Rep. teſte Gellio.
BREVI S, aw. paruu ,pufillus, contractus, conciſus, anguſtus, exiguus, præciſus.)(Longus, productus, procerus. de Am. 115 b, Omnia breuia tolerabilia eſſe debent, etiamſi magna. de Orart. 38 b, Breuis eſt L. Craſsi oratio. pro Seſt. z a,Lon- gum eſt dicere, ſed hoc breue dicam, ſi M. Petreij uirtus,&c. In Sal. 272 b, lam dabo operam, quàm maximè potero, ut breue id faciam. de Or. 161 a, Aliquid contractione breuius fieri, aut productione longius. pro Ar. 191 a, In hoc tam exi- guo uitæ curriculo& tã breui. de Inu. 84 b, Ac multos imi- tario decipit breuitatis, ut cum ſe breues putent eſſe, longiſ ſimi fint. de Cl. 179 a, Ambitus uerborum contractus& bre
uis. Orat. z12 a, Inclytus dicimus breui prima litera, inſanus producta. de Or. 160 a, Syllaba breuis.)(Longa, producta. de Ora. 96 b, Quædam breuia, ſed magna cum exercitatio-
2
ne præcepta guſtarem. Oct.z36 b, O miſeram& in breui tam celerem,& tam uariam reipub. commutationem.
BREVITAS, tw. contractio, paruitas. Breuitas, exornatio eſt, res ipſis tantummodo uerbis neceſſarijs expedita,&c. ad Her. 41 a, de Or. 138 b, Breuitas appellanda eſt, cum uer- bum nullum redundat, uel cum tantum uerborum eſt, quan tum neceſſe eſt. de In. 4½ b, Multos imitartio decipit breuita- tis, ut cùm ſe breues putent eſſe, longiſsimi ſint. de Leg. 192 a, Breuitas non modèò ſenatoris, ſed etiam oraroris magna laus eſt in ſententia. Or. 219 a, Coantractio& breuitas digni tarem non habet. de Orart. 161 b, Diſtinctè conciſa breuitas. At. 5 b, Breuitate temporis tam pauca cogor ſcribere. de Cl. 169 b, Breuitas autem laus eſt in aliqua parte dicendi, in uni uerſa eloquentia laudem non habet. Or. 213 b, Iudicium lon gitudinum& breuitatum in ſonis.& 215 b, Breuitate& ce- leritate ſyllabarum uerba procliuius labuntur. de Cl. 17J0 b, Conciſæ ſententia,& non ſatis apertæ, cùm breuitate, tum nimio acumine. Orat, 217 b, Breuitas pedum.)(.(Proceritas pedum. de Legib. 173 a, Eum igitur morem cum breuitate, ſi potero, conſequar. Orat. 218 b, Breuitas ambitus.)(Lon gitudo ambitus. At. 15 b, Breuitas diei.& de Ora. 146 b, An- guſtig temporis.
BREVITER, exigusè, euiter, ſtrictim, ſummatim, breui, cum breuitate, dv Ci,oανν,ſjaucis uerbis.)(„Products, pluribus uerbis. de Or. 93 b, Non grauabor breuiter meo more, quid quaq; de re ſentiam dicere. ad Heren. ꝛ a, Si ſummam cauſæ breuiter exponem us. O ra. 201 b, Breuiter ſummatimꝗ; de- ſeri bere Aliquid. ad ler. 62 a, Breuiter& abſolutè comple- Cti aliquid. Epiſt. 36 b, Qudd ego adte breuius ſcribo. de D. 65 a, Expofui quàm breuiſsime potui oracula,&cc, de Na
olim annus erat
B R 280 tur. 26 a, Agam quàm breuiſvims potar Pro— Vr in pauca conferam. pro Cæl. 40 b. Vi 2dd Fice Palsa relp en deam. pro Clu. 43 a, Hæc pluribus uerbis dicerem, quæ nũe
aucis percurrit oratio mea.
B 11 deA NIAniæ. Anglia, Albion, regio nota. 3 Qu. F. 51 3, O iucundas mihi tuas de Britannia literas. Nat. 43 b.
BRITANNICVS, 4, um. Epiſt. 99 b.Ego ueſtras Britanni- cas literas expecto. de Nat. deor. 64 b, Aeſtus maritimi Bri-
nnici.
3 dan MIV S, mqj. Bacchus. L. Bacchus,& Liber. 1
BRVMA, ma. Brumale tempus, brumalis dies, hyems.). Ae⸗ ſtas, ſolſtitium. de Natur. 30 a, Solis acceſſum diſceſſumq́; brumis ſolſtitijsq́; fieri. de D. nã a, Muſculorum iecuſcula bruma dicuntur augeri,& puleium aridum floreſcere ipſo brumali die.
BRVNA L.ILS,e.)(„Solſtitialis. de Vn. 200 a, Aſtra per cœlum
enetrantia, ſolſtiriali ſe& brumali reuocatione conuer- tunt. de N. 66 b, Solſtitialis orbis, itemq; brumalis. de Ora. 159 b, Solaccedens ad brumale ſignum. de Fa. 14° b, Vt in brumali dienati. In Arat. Sol brumali flectens contorquei tempore curum.
BRVNDVSIXM,-F. urbs. At. 41a.
BRVNDVSINVS, na. ſæpe.
BRVTILorum. Italiæ populi. pro Cec. 195 a.
BRVTINVS,, um. ad Atticum 282 b, Conſilia Brutina: id eſt, Bruti.
BRVTVS, a, um. ad Her. iz a. Fortuna bruta. Pacuuij.& Hon terram drutam dixit.
BRVTVS, u. Tuſc. 209 a, L. Brutus patriam liberauit, pra- clarus attor nobilitatis tuæx.
BVBVLCV S, i. boum cuſtos. de Di. 2 a, Hoc ſomnio cons motus minè bubulco præſtò ad portam fuit.& 19 a.
BVCCA, osipſum,& interior malarum pars concaua. Poſtquamaob b, Conſul proceſsit grauibus oculis, fluenti- bus buccis& I. P. 34 b, Pluentes pulſatæq́; buccæ. de Or. 133 b, Gallus Petus ſub nodis diſtortus, ciecta lingua, buccis fluentib. At. o8 a, Tu ad me crebrò ſcribe, uel quod in bue- cam uenerit. It. a,& 225 a, Si nullã rẽ habebis, quod in bue cam uenerit, ſvibito. At. 186 a, Cum coraàm ſumus& garri-
aus quicquid n buccam uenit. Att. 15 4 a, Quicquid uene- rit in mentem ſribas.
BVCCINA,z. twa belli. pro Mur. 128 b, Te gallorum, illum buccinarum canus exuſcitat. in Verr. 222 b. Signum bucci- na datur. 1
BVCCINATO beris. præco, tubicen, Ep. 264 b, Quod pol liceris te fore bucénatorem exiſtimationis meæ, firmo ani- mo id facias licet. Cic. filij.
BVCCVI.A«. I. V. u1 b, Mironis buccula ex ære.& de D. 9a b, Buccula ex auro; M eſt, uitula, ſeu iuuenca.
BVLEVTERIVM, F. locus Syracuſis ubi erat curia, I. Va 119 a.
BOYAHEI2.I. Appetitio. L. Voluntas.
BVLLIENSES, pPOhulus eſt. I. P. 1 0 b.
BVLLIONES. iden pop. 221 b.
BVIL.IL. A, læ. in Verr. 1*† a, Bulla in toga prætexta erat orna- mentum pueritiæ incordis figuram formatum. 107 a, Pu- pillus cum toga pratexta ſine bulla. Bullæ pro clauis qui- bus ualuæ ornantur. J. V. Indicium atque inſigne fortunæ. J. V. 229 a, Verres bulas omnes aureas ex ualuis non dubi⸗ rauit auferre.
BVSTVARIVS, a, un. J. P. 83 b, Si mihi cum illo buſtuario gladiatore& tecum& cum collega tuo decertandum fua iſſet.
BVSTVM, Kii. locus ubi aliquis combuſtus eſt, ſepulchrum, monumentum. Tuſcu. 24 8 a, Qui incidi iuſsit in buſto, hæo habui, quæ edi. de Le. 183 a, Pœna eſt, ſi quis buſtum(nam id puto appellari tynbon) aut monumentum uiolarit. I. A. 153 b, Cum ijdem buſtum in foro facerent, qui illam inſepul ram ſepulturam effecerant. I. P. 32 b, Quorum ego furori niſt reſtiriſſem, in Catilinę buſto mactatus eſſem. I. P. 81 b, Cum templum illud fuit te cõſule buſtum legum omnium. pro D. 240 a, W in uiri etiam ſpirantis caput buſtum ſuis manibus imponerer. pro D. 235 b, Signum de buſto meretri cis ablatum iſti dedit. J. P. 8r a, Oum tu interim buſtum rei- pub.&c. Atri. 107 a, L. Quintius ad buſtum Bafilij uulnera- tus& deſpoliatus eſt.
BVTHROTVM, Oppidum Att. 26 a,& 59 a,& Ep. 237 a.
BVTHROTIVS, a. At. 226 a. Item 230 b. BYZANTIVM, tj. urbs pro Dom. 223 b. BXZANTIV S, a, um. Orat. 200 b, Theodorus Byzantius. de Pro. 70 a, Vrbem Byzantiorum uobis atq; huic imperio fideliſsimam.& ibidem, Byzantiorum uirgines ſe ad li- bidinem Romanorum miltum effugiendam, in puteos abiecerunt. 4 d
G Litera
eum hilel D.9 das.E reor. liter tuit, At. 4 cidit nõ ui „ Alit opin⸗ lucũg rume At. n0 9³,N minus 2412,( id caſu uenieb. eidin ut Am. 1 de Pi.) dere.Pa fenflone heroij 4 core cac cadit,& 2Quiec a. G C Adi
vmunt

Nen 63 3 4 d
An„
Pro Cxl.„Dotere. V* 311eca.2 bNdsahm Cant trans hla dux ersgnpa C A b C AE
aon Tdi k A 8 8 2 1 8 u. An mea. zenan tn 181 1 1. 5. 192 min Slihaälbi 35 aan ö a. ceo quàm nomine oratoris ornatus, incolumis poſsit inter v ,uas de Brit egio Litera poſt S poſita legitur fic. S8. C.& ſignificat hoſtium tela uerſari.
2, 4*. 4
„Epif
Senatuſconfultum. In numeris C, ualet centũ CADVCVS, a, um. fragilis, mobilis, mortalis, falſus, incer-
8 38 anndäliea dh to. de N b, gva Condemnandi quoq; nota fuit, hancq inrelle tus. de So. 128 b, Infra lunã nihil eſt niſi mortale,& ca dua 7 0r. 64 b du ahe xit Cic. pro S. R. illis uerbis: Sed ſi ego hos be- cum. de Or. 206 a, de Sen. 83 a, Vitis, quæ natura caduca eſt, Bacchu. S9e mana—— nenoui, literam illam cui uos uſqueed iqimici niſi fulta ſit, ad terrã fertur. pro Do. 143 a, Caduca ſemper male temd acchus SeLh eſtis, ut eriam eas omnes oderitis, ita uehementer ad caput æ mobilia hæc eſſe duxi. I. A. 193 b, O mnia alla falſa, incerta e Natur,?umalu die 1 affigent, ut poſtea neminèẽ alium, niſi fortunas ueſtras accu ſunt, caduca, mobilia, uirtus eſt una altiſsimis deſixa radi ci en 124 Joluaeee nne dreoſehdien ö raugeri„ D. u 4, Muſcalo düca CA CHINNATIO, nis ſolutior riſus. Tuſc. 224 a, Si ride- dlaere dirases fatcar-de aae⸗ a, Corpus cad acũ& Sert,& puleium aridu rum re conceſſum eſt, uituperetur cachinnatio.& ad Her. 20 b. infirmum., de Le. 160 b. Corpus fragile& caducũ.& de Fin. 2 CACHINNO BR, arus. ſolutius ridere. I. V. 161 a, Ridere con- 82 b, Quod fragile& caducum fit. de O r. 15 a, Poſſeßio qua Solſkrial. de Vn uiuæ, cachinnari ipſe Appronius. ſi caduca& uacua. de Am. 99 b, Illa autem caduca& incer-
lterai g. 9. n. 10„, 6 r 4712 2 1— Nuafl ui UVietum de Ocs 21 p,
trali ſe& brumal nAntaats CACHINNVS, m. riſus ſolutior. de Fa. 142 4, In quo Aleiĩ ta. Quaſi uierum& caducum. L.Y ietum. de Offi. 1 3 b, Picta lalns orbis i euoc biades cachinnum dicitur ſuſtuliſſe, de Cl. 184 a, Curio in omuia celeriter tanquam floſculi decidunt.
itema druna coa. CAECATV S, 4, um. obcæcatus, lumine priuatus. de Cla. 189
ſens ad hrumale e ali 1 agendo cachinnos irridentium commouebat. alc 4 de 8..» 4—..„.— 3 35 1. la Arat. Soli ugnum. 4 zabht XAKI A. L. Malitia. L. Vitiuum. a, Rabida& celeritate cæcata oratio. Puſc. 163 b, Aliquis cæ 6 ol drumall gec a— 8 Mil. 109 3, Cadauer catus uitijs. u. dul connag(CADAVIER, ru. mortuum corpus. pro Mil. 10 3, Cadauer CAECI- RKn1. 91 urd. Ar P. Clodij ſemiuſtulatum. Tuſc. 247 a, Aqua turbida& cada C AnSILyS.o 8 15 b. * 414. ueribus inquinata. Epiſt. 0 a, Cùm uno loco tot oppidorü AE ILIANVS, na. Tulc. 202 b. e. cadauera proiecta iaceanr. Sulpitij. I. P. 832, Ab hoceiecco CAE CITAS, us. Priuatio ſeuſus oculorum. Tuſ. 250 a, Aſcle r Populi. pro Cec uicduam mihi opis expectabam?& 9 a, Abiectũ Siadem ferunt, cum quidam quæreret, quid ei cæci ec. 1974. cadauere quicquam mihi opis expectabam?& 97 a, Ablectu P 11n ldam quæreret, quideicæcitas attu
2. Ad 81. 2 11ſ: Uer or 1, Arricum hoc cadauer,&c. lifſet, reſpondiſſe, ut puero uno eſſet comitarior.& 249 b,
CADO, ds. concido, labor, delaber, decido, corruo, præcipi- Horribilis iſta cæciras,&c. pro Do. 234 b, Pœna omnis dcu.
aiad Conflahnani
44 ler. ij 4. Fortunz bruta. Dac. to, accidit, euenit, conuenit. OE6 a, De manibus audaciſsi 101 um ad xcitatem mentis eſt conuerſa. de Ar. 252² b, An 11— dnt. üi än morum ciuiſ delapſa arma ceciderũt. Or. 205 b, Si quando bilumiais obeſſet cæcitas pluſquaàm lididinis, Pro Do. 239 5
minus ſuccedet, magnũ tamen periculũ non adibit: alte e a,la Lurore animi& cæcitate: id eſt, furore& amentia. nim cadere nõ poteft. Or. 205 b, IsG; in lubrico minim? uer CAE S O,as. excæ co, cæcum facio uel efficio, perdo oculos, Rbitur,& ſi ſamel cõſtiterit, nunquã cadet. Of. a, Quia ſi culis priuo. Puſc. 439 a, Animi acies cæcatur erroribus. I.
quid aduerſi eueniat, tam grauiter cadere nõ peflunt. pro A. 193 a, Sed ſpes rapien di cægat animos eorum. pro D. 225
Mu. 138 b, Noluerũt illi ita quẽquã cadere in iucicio, ut ni- a, Non enim re arbitror ſuppellectilis meæ cupiditate eſſe
mijs aduerſarij uiribus abiectus uidererur. preDo. 240a, cæcatum. de Fin. 14 52, Democritus oculis ſe priuaſſe dici-
Sedtibi cum oculi, uultus, uerba cecidifſent. d, Ar. 253 a, Vt tur. pro Seſt. 27 a, Qui largitione cæcarunt mentes imperi-
ſi tanta ciuitas cadat, quod dij omen obruant. Jr. 216 a, Ver totum.““
ba melius in ſyllabas giores cadũt.& 219 b,It in ſpõdeos C AEC VW S,a, um. oculis captus, amens, furens. de Amic. 106 b.⸗ cadit. Or. 202 a, Articulus ad numerum cadem. de Ar. 258„ Nö ſolùm ipſa fortuna cæcaeſt, ſed eos eriã pleruuq; efficit 3
. 109 4, L. Brutus Pätriamlöuin
8* lmatn tur.
dHoum cuſtos. de D1,92 dalcOee 2 da heſman 4 co præſtò ad portam huit. Ka Rertoöor malan — um pars coacau
1 p
„1alProceltit grauiduudaluiee d. 6* fluentei pullarxq duccæ. do0ra 1 IuD diflore g
₰ 1 Altortus, eiecta lingunun 4, Tuadme crebro ſende, vel quoduh
7 4, K a2 4, Si nullä rä hudedis guoduh Autoriras principum cecidit. Off. 42 a, Tualaus paritercũ cæcos quos cöplexa eſl.I. 4.249 a, Wis hoc nõ uidet, quod dito. At.16 a. Cum cotim ſinuom rep. cecidit. Ep. 73 b, Non debemus ita cadge animis, qua- forthhs dua dicitur cæca, uidit? pro D. 234 b, Qem un- Hdccam uenit. Aa Cichum ſi,&c. At. 119 a, Caden dũ eſt 1n unius Po tefatem. Or. 215 4. Juand andiſe TOr Lum ſacrificiũ Bonæ deæ ſérer, inter endan. Pedes qui maximè cadunt in orarionẽ.& 97 a, Que ſub o- fuiſeinemin Sene llnc Jujdenn dal eecus factus eſt. de Fi. we adgsatz uloroon AduneiVs dSudpop.Roitspendmdiie- ahe aruljgui nn beſhectuei Bnaseisdud nrdi Jai we menriri emolumenri ſui cauſa? pro Syl. 81 a, Non cadit in coôntéar 11 cauſa, fi, Sec. I. P. 92 3, Cupiditate cæcarapi. pro “ hanc uitãiſta ſuſpicio. de Ar. 252 a, Mult fünt in quos huius Cl. 59 b, Mater, dual Eade erudelirare ſcelere ferri uide- “ o, tudicen..¹ 4b0 1— maleficij ſuſpicio cadat. O r. 205 b.In ichm genus Orationis tis. Pro Q5 a, Aliquem Cæœcnnm cupiditate 29* Alaritia actaatorem exiftmationu mex mon nuerborum cadunt lumina omnia.& 2 ¹° a, Neq; in unã for elle. de In. †, Ceca& temeraria cupidit as. pro S. R. 35 a, I-
es. Gc. Alljf. mam cadunt omnia. de Orat. 109 a, Qæcunq; in diſcepta- pſos cęcos reddit cupiditas&c auaririz. Pro Seft. 6 b, Ille cę-—
VIID. Jüronisbuccula exxn. Kcebg rionem cadere poſfunt. Of. z a, Id qusd in deliberationem cus atq; amens furore.& de Ar. 25 5 a, Cecus amentia. cörra 0 A eſh uitula, ſeu junenc cadit. Off. 55 b, Quod in noſtram intlligentiã cadit, con- Rul. 73 a, Cur hoc tam eſt obſcurum arg; cęcum de Or. 141
VM 4. locas Syracuſs ubituau ſeruandum eſt nobis. de Ar. 256 a Halent Hetru ſei certa no a, Res cæcæ Se ab aſpectus iudicio remotg. Pro Mil. na, Ca mina, quæ in id genus ciuium cader poſſunt.& 257 a, In 7A OF.PO Lei2, Lud 2—4 Lrekte⸗Ep ſi. lib. u, Ceęcum tempus eum cadir hoc uerbum maximè, qui,&c. pro Cæl. 5² b, Ni- ſeruitu tis. Epiſt. lib. 6, Cæca ſutpicio, de D lib. ,„Quod te-
hileſt, quod in eiufmodi mulierem wn cadere uideatur. de merè Hrcęcο caſu, Se nolubilitate for D. 87 b, Sortes eductæ in rem aptè adere poſſunt diuini- co impetu in alios incurrere. cont:
. 1 ½ 4 12
1. Imetitio. L. Voluntas. 71 4 kortung. de Ein. lib. 7, Cg-
4 alus ct a Rnl. Obſcura ſpe&ca den poOp. 1n0 8. wiena eum tus. Epiſt. z0 a, Verebar ne id ita cadeeet, quod nunc etiã ue caexpectatione pendére. Ar. li.u, Cęci fuimus ineq rer. arr. 7, Bullain tosa 4 dur u reor. de Le. ⁷6 b, Augurũ reſponſis multis multa incredibi CAED ES, dis. occiſio. Epiſt. 59 a, Bellum ex altera parte ce- e msorda Shande Hallegae liter uera cecidifle. At. 40 a, Nihil mhi optatius cadere o- dem oſten dat,ex altera feruitutem. Epiſt. Sa a, Cadem gla apeMcrra fine bulla. nn* fora tuit. Att. 2 a, Hæc res quemadmodũteciderit, ſcire uelim. diator quærit. pro S. R. 3u a, Qui in cędeatque ex cęde ui- rur.IV. Iadicium tgue mn. s Ar. 41 b, Sanè ita cadebat ut uellem. Or. uo a,Sed hoc ce- Ahd Pre Mail,ug b, Clodius multorum priuatorum cędes 1 bula omnes aureas e cidit mihi peropportunè. Epi. uz b, Auod m elius caderer, efeelt. 103 b⸗Ceędem, qua P. Clo dius occiſus eſſet, contra Nobubsh nõ uidi. I. V. 67 a, Verũ hoc adhuc pewomodè cadit. Epi. 74 remp. eſle tactanp. Pro S. R. z0 b. Cędes indigniſsiwe maxi- „ IP. BIͤb, Simiübicm! dunt a, Aliter cecidit res ac putabã.& 88 b Aliter cecidit res atd; męd; facte ſunt. de Clar. ⁷2 a, Cam in ſylua fhafacta cedes 4—, collega mo decettan opinabar. Qu. Fr. 303 a, A'te mihi omia ſemper honeſta& eflet,&c. Pro Qec. 29 32, Tu uim negabis eſſe factam, ſi cę- tu& e jucũda ceciderũt, à me tibi luctus, mceror,&ec. At. 216 a, Ho- des e occiſio facta non erit? Anteg. 95 b, Neque patiar ur comduſtus h rum ego uix attigi penulaã, remanſerun tamè, cecidit bellè. Caedes clulam Inber ſe flat. pro SylLudob, Tacereeædem 111- cusubi alidus o K ußzitu bun Alr. 120 b, Quoquo modo ea res huic quidé cecidit. pro Qu. cinorum. de Pro. 75 a, Conducere aliquem ad cædem fa- Taftu. 14 14, 5 quisbakumn(u 94:, Nil tibiiure incommodi cadere pPot:ſt. pro Mil. u7 b, Si ciendam. pro Pl. 278 a, A feruis cædem fier Senatus, Reip. drLæ. 34 Pœna elt, 2un volnt minus fortiſsimi uiri uirtus ciuibus grata cecidiſſet. Epiſt. exitioſum fuiſſe. Attic. 24 6 b, Miht res ſpectare ad cædem bon aut monume 3 muiilmittf 241 a, Quid caſurũ fit incertũ eſt.Att. iã b Verebar quorſum uidetur. daſtum in foro facer aan eg 4 id caſurd eſſer. de Cl. b, Sed ita cadebat ur alter,&c. ile- CAED O, dis, cæcidi, cæſum. tundo, uerbero, occido. I. A. a18 — p. nu b, en 3 ueniebat. de Or. 93 a, Iaſperanti mihi ſed ualde optanti, ce b, Cum enim ſerui publici loris cęciderun.&e 23 2 a, Qios 1. do mactat erun ouuis eidit, ut,&c. i. euenit. Ep. li.6 ad Torquati, Cadere animis. Anronius inconuiuio loris czdi iubebat. Ane. 9 5 b. Jer . cölule d mumn dutba de Am. Nec debilitari animos, aut cadere paritur. de Or. li. ui ad ſupplicium cæſi nerberibus trannutn V 64 5, Og- 3 inn 22 ſoirandis a duu 3. de Fi. li. 1.& pro Mur. Cauſa cadere. de Fato, Ex equo ca- dere aliquem nirgis. Sc de Di. 62 V. 90 3, Cædere januã 2e. n Signun hobas dere. Part. Cadere ex bona fortuna. de Leg. 1812, Nein of- Lxis,de Hi. 26 2⸗ Oeceta ſil cen.I. 1100 a. Lapis a lduls E— ret.] 9 Wum tu inten 5 ore Fenſionem Athenienſiũ caderem. de Or. 160 a, Quib. hi kres dendus& alportandus Trult. 1.p P Anto nius ceditgre- ledit. L.e ad buſtum e heroi pedes in principia continuandoru uerboru faris de- Besarmentorum. Attic.⸗59 Hic ad I11 18. Oétob. magnü 4,L.E KXTo“ corè cadunt. de In. 52 a, Signü eſt, quod ſub ſen ſum aliquem hoſti um num ertim cgci dimus. Pro MMil. 43 a, Ille dies, itr eſt. ,164, 5A cadit. e ibid. Res quæ ſub eandemn rationé cadunt. Or.z03 quo I. Gracchus eſt cæſus. de. 126 b, Auirgourillud cg- um Akr⸗ b. 8 a, Quic quid eſt, quod ſub aurium menfuram aliquà cad d. cidir, qalauitinferipftredep t.u a, Arbotes fimul cum Iu=. A. 146*n d. de Nat. 6 b, Quod ne in cogitationẽ quidem cadit. de Fin. na ſonsſceutes techpelttne egdi, antakugm erlecate lnt. de e pro Dom. dom g, 103 a, Hæc ſub iudicium ſapientis cadunt. Leg. 3 a, Koſcius in ſenecture numeros in cantu cęcide- 206. O14* 100 4 nobis ata nn a CADVCEVM, cesi. Mercurij uirga ſceptrum, qua bella di CAEI REBS.I. G leb. 2 nantonunanan aeanaais rimuntun de Ornos sEumn quxxrianus,qui qon tam esdu- CAE L EE S,L,Celebe, h, Cakro, K= 1* 0⁴ 1 1 4 AE l. 2 1„ un aoram Meen 0* 1

—
b
—
——..— 3 8 4— 2 1“ ————————— 4
———
—— —— *
6
—
18 4 O 5 I. O, as. occulto, obſcurè fero.)
C AE
(ſIndico. in Verr. 249 a,
3 Quamobrem iſte pirata cælatus e de Nat. 6 Nlen au e cælas, ut Pythagoras ſolebat aliehos EP. 4, 2X k daradis bes te maximis de reb. à fratr e eſſe cælatũ. 5 b ale noſter me de hoc libro cælauit. pro Cl. 57 b, 8 8 s5 nia- d de ueneno illacælata mater. At. 167 b. lam 5 an,— 0* gis de noſtro conſilio, quem ad diẽ biderere. r. 2) bad 1 uirum fimplicẽ, qui nos nihil cElat.Aeif„Y nuas mennl lud non cælant. cõtra Rul. 68 a, Cũ famillanites a F2 ſermonẽ inſinuarẽè ac darem, cęlabar, exclude 1.Au. b, Sed heus tu, cælari uideor Ate. pro Syl. 74 b, Cre 9 /1n tis ces cælatũ eſſe Caſsiũ de Sylla uno. AS,n5 b, Aut u ve nnin quaſi turpe aliquid, ſententiã ueſtram? Att. 239 a, Saut
9 pete, cęlemus, ego nunquã Wdicabo. Qh.Tr-36 adedan indicabo tibi, quod in primis te cælatum uole 3m. ff 9 a, In omni deliberatione,& cælandi G occultan us Pesre mouenda eſt. Ac. 39 a, Nectamen iſtum ceſſare, ſe ca are quæ ſcribat exiſtimo. Of. 59 b; Si omnes deos hominesq́; cæ lare poſsimus, nihil tamè iniuſtè faciendũ eſt. ꝓ Deiore, a, Si te palàm interemiſſet, deos quidem nunquã cælare p tuiſſet, homines uerò fortaſſe cælaſſet.
CAELVM.L. Cœlum. CAEMENTVM, ti. lapides rudes& fracti, quibus ædificia
conſurgunt. pro Mil. u5 b, Repentè li ntrlbus in eam inſulã, materiam, calcem& cæmenta cöuexit. Au. Fr. 329 b, Quid ſi cementum non haberem, deturbem ædificium? de D. 129 a, Num hæc in latere aut in cœmento ex quib. effecta eſt, ua lere potuir. pro Do. 225 b, Nec illi cæmenti ac tegulis meo- rum tectorum ſe famem ſuam expleturos putauerunt.
CAE P TO; as. incipio., de Ein. 130 a. CAERIMO NIA. L. Cerimonla. CAERVLEVS,la. color cœli, cærulus, cumatilis. de Nat. u
— 1.. b, Oculos cæruleos eſſe Neptunt.
CAERVI.LVS, a, um. de Di. 89 a, Ad cœli cærula templa.& in
Arar. Cærula aſtra.
CaAERVI. A. id eſt, maria. de Fi. 136 b, Poetæ. L. Pranſuehor. CAESAR, ru. de Cl. 88 a, De Cæſare ita iudico, illum omniũ
ferè oratorum Latinè loqui elegantiſsimè.& ib. Cæiar de ratione Larinè loquendi accuratiſsimè ſcripſit ad Cicero- nem. At. 124 2, Sed hoc zπανα horribili uigilantia, celeritate, diligentia eſt plenum. i. Cæſar. de D. unz a, Cæſar in curia Põ peiana occiſus eſt. Tuſ. 239 ⸗, C. Cæſar à Cinna interfectus, &c.& L. Cæſar eodem rempore.
CAESARIANVS, a, um. At. 258 a, Cæſariana celeritas. CAESENA. urbs. † CAESIM. incifim. Or. 219 a, Membratim adhuc, deinde cæ-
ſim diximus,&c.
CAESIV S, a, uin. cæruleus, glaucus color, quales ſunt felium
9 7 oculi. de N. b, Cæſios oculos Mineruæ. ad Her. 39 b, Ho- minem cæſium.
CAESTVS Rs. Tuſc. 183 b, Pugiles cæſtibus contuſi ne inge
miſcunt quidem. Genus eſt clauæ ex corio& plumbo.
CAESV S, a, um. I. A. 255 b, Exercitum hoſtium ceſum fuſumꝗ;
cognoui. At. 277 a, Hoſtes cæſos fugatosq; eſſe. pro Cl. 58 b, Hoſtiæ cæſæ. Att. 77 b, Ne quid inter cæſa& porrecta, ut a- iunt, oneris mihi addatur. Prou. ¹, In ipſo articulo diſceſ- ſus mei. Sumpta eſt ſimilitudo à ſacrificijs, cum inter cæſa exta& porrecta, ſiniſtri quid acciderit, ne litari poſsit. ue- rebatur enim Cicero, ne quo tempore ex prouincia Cili- cia profecturus eſſet, eo tempore eiuſmodi quid acciderer, ne poſſet diſcedere.
CAETER, a, um. reliquus, alius. Qu. de Pet. 208 a, Sed hoc
nomen amicorum in petitione latius patet, quàm in cæte-
ra uita. Att. Cætera in re. Att. 9o b, Iam cætera iuriſdictio,
nec imperita, nec demens, cum admirabili facilitate. cõtra Rul. 63 a, Tu Rulle, miſſos enim facio cæteros. I. V. 209 b, —.. Qu. Calidius eques Ro. cum cæteris Siculis. de In. 62 a, Is& cxteras tabulas complures pinxit,& Helenæ ſe pingere ſi- . 1.*⁴.—«·.. 2 mulachrum uelle dixit. de In. 73 b, Er id fignis confirman- 34 m huiuſmodi, ex cætera diligentia, ex antè factis,&c. I. 4. 2u a, Argentum illi cærerum appofuerat. de In. 53 a, Si ue- ſtes Serterum ornamentum habeat. Epi. 49 a, Cæteri& Cxætera eiu di Pi re n nſmadi ſunt, u t&c. de Fi. 6 4 b, Apud cæteros au- 8 os, qui quæſiuit aliquid tacet. de Fi. 54 a, De xtet zdemur;j nis ſer; 8 ouellem equidem ut ipſe doctrinis eſſet inſtructior, 5 ne deterruiſſet alios à ſtudijs. de In.§u a, Moleſtia, amor, cetera qus in ſimili genere uerſantur. cont. Rul 73 b, Sed .*2„1 1* 4 2) atbendire anlmosadea quæ ſequuntur, hunc quaſi gradũ 1 3p †V. ANIT* 1*. qu endam ato; aditum adcætera iactum intelligeris. de Or 121 b, Si mih filius gignitur, is. prit irur. 6. 112 b. Agas aſellum ae 1⸗4. Prius moritur,& cętera.& 32 b, Agas afellum,& cærtera. Topi. 223 a, Et cætera. Att.⸗ 3 Irema- CRrtera Or 5*..—. ³ 4.34 emc; cetera. Or. 20 a, Et quæ ſequũtur: id eſt,& cætera Of. 2 b, Et quæ ſunt generis eiuſdem.&*2 V 2 ei generis Et Top. 22 E 1dem.&3 a, Vt alia eiuſdem 4 2 6 224. D5 Et CxX 3 3 P: 22 b. Et cætera generis eiuſdem, Off.? b,
C A L 184 2 0.— 3. 0— 2.
Et ſi quid eiuſmo di. Tuſ. 214 b. Et ſi qua ſunt ſimilia. de Ein. 140 b, Benignitas, comitas, quęq; ſunt Heneris eiuſdem. At. 231 a, O' loca cætera, quàm ualde experenda, interpellantiũ autem multitudine pene fugienda: id eſt, in cæteris rebus. Qu. PFr. 315 a, Ego me in Cumano& Pompeiano, præterquã
2.. 1. 3— quòd fine te, cæterùm ſatis commodè oblectabar: id eſt, in cæteris rebus. de N. li.i, Non ſolum enim poeta ſuauis, ue-
4l⸗ 21ES
rumetiam cætera doctus ſapiensq; traditur.
CAETEROQVI N, uel cæteroqui, alioquin. Or. 20 4 b. II-
1 021e.— lam autem concinnitatem adhibet quidẽ hie ſubtilis, quẽ niſi quod ſolum, cætero quin rectè quidam uocant Atricũ. de N. i3 b. Sed Simonidem arbitror:non enim poeta ſolum
4 5.. 22. fvauis, uerumetiam cætero qui doctus, ſapiens q́; traditur.
Ep. 92 b, At. 186 a.„. CAETERVM, ſed. At. 230 a, Cæterùm quis nonti. impetra-
bit. At.29 5 b. Cgrerùm nequicquam perijt ille,& c. Ep. 92 b,
Oæterùm is mihi quidem locus non diſplicer.
CAICVsS, Auuius. pro Flac. 1612, Longè eſtà Tiberi ad Cai-
cum. CAIE TA, tæ. urbs à nutrice Aeneæ ſic dicta. pro Pompeio 10 a, Portus Caietæ celeberrimus& pleniſsimus nauium. CAIA iæ. prænomen honorificum& frequens Romanarum mulierum. fertur enim Caiam Cæciliam, Tarquinij Priſci regis uxorem, optimam lanificam fuiſſe:& ideo inſtitutũ fuit, ut nouæ nuptæ, ante ianuam mariti interrogatæ quæ nam uocarentur, Caiam eſſe ſe dicerent. pro Mur. 130 a, Vt quia in alicuius libris exempli cauſa id nomen inuenerant, putarum omnes mulieres, quæ coemptionem facerêt, Ca- ias UMocail. CALAMISTER ſtri. acus quædam, qua calfa cta capilli in- torquentar,& ornatus accerſitus. Or. 204 a, Remouebitur omnis orratus, quaſi margaritarum, ne calamiſtri quidem adhibebuftur. Poſt. 207 b, Frös calamiſtri notata ueſtigijs. de Cla. 189 Cæſar ineptis fortaſſe gratum fecit, qui uolũt illa calamitris inurere. CALAMISTRATVS, a, um. calamiſtris inuſtus. pro Seſt. 6 b, Calamiſtata coma.& Poſtquam. 207 a, Calamiſtratus ſaltator. CALAMITA Sti.. miſeria, ærumna, pernicies, aduerſa uel incommoda fotuna, incommodaæ re;, offenſio. pro Pom. 6 b, Hæc uobis pouincia non modò à calamitate, ſed etiã à metu calamitais eſt defendenda. ad Att. 77 a, Nemo ma- iorem calamitaten morte Panſæ accepit. I. A. 212 b, Reſp. nullam calamitatm accipere poteſt, ſine culpa ſenat us. At. 42 a, Præparauit, ie quid abſens acciperet calamitatis. pro Pomp. 12 b, Accepa in Ponto calamitate ex eo prælio, ho- ſtium opes animiq;creuerunt. I. C. 99 b, Quanquam uide- bam perniciem mean cum magnacalamitate reip. eſſe cõ- iunctam. de D. 86 b, Yb eam cauſam pop. Rom. maximam calamitatem cœpit. CALAMITOSVS, aum. ærumnoſus, calamitate affectus. Octa. 329 b, Quæ norinſequens hora antecedente calami- toſior pop. Rom. illu:it? Tuſ. 227 b, Miſeri affecti, ærumno- ſi, calamit oſi. Epiſt. 3 b, Aliquis magis fortuna quàm cul- pa calamitoſus. Att. 18 a, Flagirioſa& calamitoſa fuga. de Or. 30 b, Calamitoſis homo. I. V. 96 a, Calamirofiſsimum bellum. pro Clu. Calanitoſa fama. pro Le. Agr. Or. 2. Cala- mitoſus ager cœlo acloco. I. V. act.3, Tempeſtas calamito- ſa. de Fi. lib. 5, Calamroſum ocium. CALAMITOSE). de ffic. lib.3, Nam quod aiunt minima de malis, id eſt, ut turſiter potius quàm calamiross, an eſt ullum maius malumturpitudines 4 CALAMVS, m. frute aquaticus ad ſcribendum aptus. Att. 96 b, Cum inſtituiſſem ad re ſcribere, calamumꝗ; ſumpſiſ- ſem,&c. Qu. F.z16 a Calamo& atraméto temperato, char- taetiam dentatares agerur. CALANTICA, ettegmen capitis muliebre. Cic. in Clo diũ apud Nonium: Tune cum uincirentur pedes faſcijs, cum ca lanticam capiti atcommodares,&c. CALATIA, z. Oppid. At. 25 7 a. CALAT A,. idem. I. V. 169 b, pro Seſt. 19 a. CALATINVS, n. I. V. 169 b, Ep. 219 b, I. P. 82 a. CALCHAS, uates. de N. 27 2, 98. CALCARL ris. equi ſtimulus, quod ad calcem alligatur equi- tis. At. 85 a, Adſcribit etiam& quaſi calcar admouer, inter- ceſsilſe ſe pro ijs magnam pecuniam. de Ora. 146 a, Dicebar Hocrates, doctor fingularis, ſe calcaribus in Ephoro, cötrà autem in Theopompo frenis uti ſolere. Att. 86 b, Alter fre- nis eget, alter calcaribus. de Cla. 1832 a, Alteri ſe calcaria ad- hibere, alteri frenos. CA LCEAMENTVM, ti. Tuſ. 246 a, Mihi amictui eſt Scy- thicum tegmen, calceamentũ ſolorum callũ, cubile terra. CALCEATV S, a, i. Cx. 5o b, Homines calceati& ueiri.
CALCEOLVS, L, de Nat. b, Soſpita, cum pelle caprina 1& cal-
ce lir ham. Ac. ca Lentu lere re 2712, CALE teſtil 4,
45 CALIE CALE CALPö Parti Ceæli CALI ignen Ih LALI calig CALI 1073 4, N midu CAILI dbra.& CALIC gine 79 b 74) tant.) ginen ſa eſ ligin, C4LI. Üices, mulſi CALLE Cor. 6 Kc. Bi debet. CALLI argude dim CALLI maliciz uerſa in qux eſt tlam ap Part.24 trahatu CarLn tus eruc non inc callidus mo ſune tan ua l uptate

Tu un Küni mneiteid
330 2,Cxte 4 rum ne uice m nonk; 4 44 4. amht 8 audem! 4 mperitil gi
2,„ Aem locus non ghen un. Pro flac. 61 Lo Bhbe
81 4nutrice Aenezx ſe d dx celederrimus& le onen honorifcum bm ur enim Caiam Creili optimam Lnifcam huiſe.& — x, antt ianuam mariti b 5— fe(e dicerent pro lus Noru exemplicauſa id aomen 16 1c1 Qalieres,qux coe baes
Ka.pro
idto in 1
1k
ornatus accerftau Poſt. z0 b Frösc
*murere.
ATV 4m. calamiſtris nau.nth ata coma.& Poſtquam. 107 Cahwih
e. mileria, xrumna, pemiicien aimau una, iacommodr renoffmiapula
6
agestliien b ſiunad 1
equeng dunſt lmtemngna 3
1
mptionem uai acus quxdam qua calfaaaeng. 1. Or. 04 Remae aaafimarganitarum necdlenitnt alamiſtrinotatauie
ſat ineptis fortaſſe Fruamect gunt
pouincin non modd dcalamitue, Kid
n en defendenda. ad Att. a Nemom
batm morte Pauſc accepit. 1 Lm bli
Ratm accipere poteſt, Fne culpaſeaunk
it,"e quid abſens acciperet clamixiä ctpPain Ponto calamitate exeoptaiht
miccreuerunt I. C. 99 bmgman
menn cum magnacalamitate rapcku
16 b, d eam auſam pop. Nom. aum wpit.
SVS xrumnoſus cilimitxtif rnotinſequens horaantetedentecu
AlwieTuCzyb.Milenaffechenan
m. lmit V Ppiſt.j b. Nliquis— .Ant. 14 4, flogitioſi 4 mito ſis hemo. LV. 96 3 Cahmito Iu. Calm
ND. 1. 4ct. 5 Tempetts
4 8 4 22
alae 4.. Oc. lib.;,Nam quod im
. 4 4 eurriterporius qudm calamtt 1 a. turpitudinc! 2. amuß F ure acuaticus ad ſeriden u Aa . 4 ge ſcribere,— 4
I„ 4 42 Culamo Xatramäto tecper —* ur 8.. Cos I 14 n 4. 5 ljebre.Cie.n * 1 4. 4 4 resmen capitus mu tehſhon
5 um nincirentur pe “—* 13 mwmodares? 2
cnlr
» 1 N 127,9 lign —„ lus quod 1 clcem doutr i dialan T cakar adae hi
6. quat 8* 1 640D. bireriam? uniam e0raatde
4 Feu 155 1
.“*“ 5. 1 5 4 lere.Att-- 4 ut
11 1„cdlas n deChs 4.. mi nle n0* 6MIn s Tuf. 14 b% 0cu, g
1 4 lorum e4n, 1 k„ calces. 8 23 1 Nomme a pele a 3 1,p Soſpitah e 4
Na4 44
calamitoſiſiat
um Nww. 4. 1 9 d ann uui
863 lama. proLe.Sr Ora.
8
185 C 4 & calceolis repandis. CAILCEVS, ce. pedum ueſtitus& regmen ex corio. de Ora, 105 a,Si mihi calceos Sicyonios attuliſſes, non uterer, quã- uis eſſent habiles& apti ad pedem. In Anton. 175 a, Rediui cum calceis& toga, nullis nec caligis nec lacerna. CALCITR O, s. calce percutio. pro Cæl. 45 a, Eum habere tuis copijs deuinctum non potes, calcitrat, reſpuit.
CAL CVLV S, L. lapillus, ratio. de Orat. 180 a, Demoſthenes
coniectis in os calculis, ſumma uoce uerſus multos uno ſpi ritu pronunciabat. de Fi. 77 a, Voluptatum ne calculis ſub- ductis prælium ineunt. At. 129 a, Quare nunc ad illos cal- culos reuertamur, quos tum abiecimus. de Am, 107 a, Hoc eſt quidem nimis exiguè& exiliter ad calculos reuocare a- micitiam, ut par ſit ratio acceptorum& datorum. CALEFA CIO, cüs. calfacio. ad Qu. Fr. 322 a, Eodem die Ga- binium ad populum luculenter calefecerat Memmius. CALE FIOHF. ad Her. 20 a, Fauces calefiunt,& arterię com- plentur. 3 CALENDAE, arum. Qu. Pra. 325 a, Hæc ſcripfi ad VIII Cal. Nouemb. Ar. 4 b, Ad VIII Calend. Decembr. De Calendis,
Nonis,& Idibus,& earum locutionibus abundè uide Lilij
Gregorij Gyraldi Ferrarienſis, de Annis,&e. libellum. CAL E O, les. calidus ſum. de Sen. 88 a, Vua ueſtita pampinis, nec modico tepore calet,& nimios ſolis defendit ardores. ad Her. 28 b, In re frigidiſsima cales, in feruentiſs ima friges. e Fin. 55 a, Sentiri hoc putat, ut calere ignem, niuem eſſe al- bam. pro Planc. 270 b, Illud uerò crimen de nummis, quos,
&c. caluit re recenti, nunc in cauſa refrixit. de Cla. 18 6 a, Cn.
Lentulus calebat in agendo. I. V. 29 b, Poſteaquam ſatis ca- lere res Rubrio uiſa eſt. Att. 65 b, Itaq; iudicia calent. In Sal. 272 a, His uitijs& meæ& ueſtræ iam aures calent. CAI. ES CONcis. calidus fio, calfio. de Sen. 89 a, Vbi enim po- reſt illa ætas æqus caleſcere uel apricatione uel igni? de N. S4 a, Anima quæ ſpiritu in pulmones ducitur, caleſcit ab ipſo ſpiritu.
CALES, um. opp. contra Rul. 85 b. J. A. 245 a
CALENVS;, na. Ep. 32 a. CALFA CILO, cus. Bpiſt. 263 b, Calface hominem.& 15 b, Si Parthi uos nihil calfaciunt, nos nihil frigore frigeſcimus. Calij. At. 24 b, Balneum calfieri iubebo. CALIDVS, a, um. de Natur. 30 b, Omne quod eſt calidum g& igneum, cietur& agitarur motu ſuo. Tuſcu. 157 a, Calidior eſt enim, uel potius ardentior animus, quàm hic aer,&c.
CALIGAE, arum. tibiarum tegumentum. At. 24 a, Mihi eius
caligæ ut faſciæ cretatæ non placebant.
CALIGINOSVS, a, um. obſcurus, caligine tectus, de Diu. 107 a, Si obſcurior& quaſi caliginoſa ſtella fuerit. Tuſc. 161
a, Nebuloſum& caliginoſum cœlum.& 29a, Cœlum hu- midum& caliginoſum eſt, propter exhalationes terræ.
CALIG O, as. In Ar. Atque aram tenui caligans ueſtiet um-
bra.& ibid. iterum Poetæe. CALIGO, n., tenebræ. Poſtq. 205§ a, Ex ſuperioris anni cali- gine& tenebris lucem in Repub. reſpicere cœpiſtis. pro Pla.
279 b, Vide nunc caliginem temporum illorum. cõtra Kull.
74 b, Nunc tetris tenebris& caligine eò ſe peruenturos pu- tant. I. A. 240 a, Quod uidebam equidem, ſed quaſi per cali- ginem perſtrinxerat aciem animi Bruri ſalus.& ibi. Diſcuſ- ſa eſt illa caligo, quam,&c. Item in Arat. Aliquid obſcura ca ligine tectum.
CAL.IX, cu. poculum. I. P. 94 a, Toreuma nullum, maximi ca lices, ne contemnere ſuos uideretur. Tuſc. 200 a, Huic calix mulſi impingendus eſt, ut plorare definat?
CALLEO, e. ſciEriam habeo, arte quadam præditus ſum. pro Cor. 61 b, Ignoſco tibi, ſi neq; Poenorum iura calles, neque, &c. Epiſt. 50 a, In illis rebus exercitatus animus callere iam debet. I. A. 162 a, In quo ſcientiam habes quæſtuoſam.
CALLID Eaſtuts, non incallidè, cautè. Orat. 205 b, Callidè arguteq́; dicere. de Or. li.i, Callidè& peritè. pro Cl. Calli- diſsimè dicere. pro Fl. 150 b, Callidè acceſsit.
CALLIDITA S, s. malitia, aſtutia. Part. 236 b, Prudentiam
malicia imitatur. Off. 75 a, Fuir igitur ſtulta callidiras per- uerſa imirata prudentiam. Off. 33 a, Plato inquit, ſcientiam quæ eſt remota à iuſticia, callidiratem porius, quàm ſapien tiam appellandam. de Ar. 248 a, Pœni calliditate ualent. Part. 24 2 a, Genus huiuſmodi calliditatis& calümniæ re- trahatur in odium iudicis. CALLID VS, ,um. aſtutus, uerſutus, uafer, malitioſus, peri-
—
tus, eruditus artificio ſimulationis, ueteratorius, ueterator,
non incallidus. I. V. 155 a, Deinde in hoc homo luteus etiam callidus& ueterator eſſe uult. de N. 64 b, Chryſippus ho- mo ſine dubio uerſutus& callidus. callidos uoco, quorum tanquam manus opere, ſic animus uſu concalluit. de Fin.75 b, An quòd illa callida eſt? ut optimè poſsit archirectari uo luprates, Of. /7 b, Nimis callida& malitioſa iuris interpre-
(6 A 186 tatio. Off. 22 a, Callidum& uerſutum factum Solonis. pro CI, 56 b, Qui ad fraudem callidi ſunt.
CALLIOPE, e. una Muſarũ, à uocis bonitate dicta. Att. 24 b, Hæc mihi cum eo libro, in quo,&ec. Calliope ipſa perſcri- pſerit, non opinor eſſe dubitandum, quin ſemper,&c.
CALLIPEDES,«. tragœdus quidam. At. 2 b, Biennium præterijt, cum ille Callipedes aſsiduo curſu cubitum nul- lum proceſſerit.
CALLIS,. ſemita, pro P. Se. 5 b, Italiæ callis. alids caulas.
CAL LVM, 4. cutis uſu facta denſior. Tuſ. 246 a, Mihi calcea-
mentum eſt ſolorum callum.& 182 b, Et ipſe labor quaſi cal lum quoddam obducit dolori. Tuſc. 127 a, Cõſuetudo diu- turna callum iam obduxit ſfomacho meo.
CALONES. militum miniſtri, de N. 62 a.
CAL O RK rus. ardor, nimius ſolis ardor, tepor. At. 216 b, Vitan-
di caloris cauſa Lanunij tres horas acquieui. de Nar. 30 b, Omnia quæ alantur& creſcant, continere in ſe uim caloris, ſine qua neq; ali poſſent, neq; creſcere.& 52 b, Si eſt calor,& ſole ſe opponunt.& ibid. Ereſiarum flatu nimij temperan- tur calores. de Vn. 203 b, Cauſæ quæ uim habeant caloris&œ frigoris. de Or. 108 a, Nũc Scæuola paulùm requieſcer, dum ſe calor frangat,& nos ipſi quoniam id temporis eſt, uale- tudini demus operam. Qu. F. 317 a, Scio nunquam me à cau ſis diſtrictiorem fuiſſe, atq; id anni tempore grauiſsimo,& caloribus maximis.& ibid. b, Ego ex maximis caloribus (non enim meminimus maiores) in Arpinati ſumma cum amgcenitate fluminis me refeci ludorum diebus. de Sen. 88 a, Vua ueſtira pampinis, nec modico tepore calet,& nimios ſolis defendit ardores.& ibid. Vua& ſucco terræ& calore ſolis augeſcit. Off. 35 a, Tecta quibus& frigorum uis pelle- retur,& calorum moleſtiæ ſedarentur. CALPE, pes. promontorium in Aphrica. Ep. 164 a. CALVITIVM, 1¹. caluæ nuditas, cũ ſine capillo eſt capur. Tuſc. 204 a, Perinde ſtultiſsimus rex in luctu capillum ſibi euellebat, quaſi caluitio mœror leuaretur. 8. CALVMNIAæ. iniuſta uexatio,& fraudulenta interpreta- tio. Par. 242 a, Genus eiuſmo di calliditatis& calumniæ re- trahatur in odium iudicis. pro Cecin. 296 b, Aequitatis iu- dicium cum erit, caue in iſta tam frigida tamꝗ; ieiuna ca- lumnia deliteſcas. pro Milone us b, Qui calumnia litium fundos alienos petebat. I. V. 122 a, A quo H. S. CM. per calumniam malitiamꝗ petita ſunt. Qu. Fr. 294 b. IIla acer- rima miniſtra prætorum auaritiæ calumnia. pro Cluen. 35 b, Nec fine ignominia calumniæ relinquere accuſationem poterat.&§2 b., Hic nobis patronis calũniam forraſſe non effugiet. de Fat. 14 6 b, Itag; premebat alio modo, nec ullam adhibebar calumniam. pro Dom. 220 b, Illud in primis ne qua calumnia, ne qua fraus, ne quis dolus adhibeatur.& ibid. Quæ maior calumnia, quàm imberbem adoleſcentu- Ium dicere filium ſenatorem pop. Rom. ſibi uelle adoptare? pro Do. 223 a, Accuſare propter calumniæ metum non eſt auſus, Sal. in Ci. 271 a, Qui uerò nihil poterat, is erat calum- niæ proximus. Epiſt. 4 a, Res ab aduerſarijs noſtris extracta eſt uarijs calumnijs.& 2 a, Senatus religionis calumniã, non religione, ſed maleuolentia comprobat. Off. 7 b, Exiſtunt etiam iniuriæ ſæpe calumnia quadam æ& nimis callida& malitioſa iuris interpretatione. Aca. 7 a, In minimis rebus pertinacia reprehenditur, calumnia etiam coercetur. Epiſt. 117 a, Nam de diuinatione Appius cum calumniam iuraſſet, cötendere auſus non eſt, Pylio q́; ceſsit. irem iurare calum- niam uulgò dicitur, iurare de calumnia, quod fit ante litem conteſtatam. Ep. n6 b, C. Sempronius Rufus calumniã ma- ximo plauſu tulit, quòd is,&c. Att. 56 b, Metellus calumnia dicendi tépus exemit. In Sal, 272 b, Sed eſt quædã calumnia, quam unuſquiſq; noſtrm teſtanre animo ſuo fert de eo, qui falſum crimen bonis obiectat. I. C, 10 5 a, † Tongillus, quem amare in prætexta calumnia cœperat.
CALVMNIATOR ru. malitio ſus interpres, qui falſum cri
men obijcit bonis. pro Cec. 297 b, Scriptũ ſequi calumnia- toris eſt.& I.V. 81 b, Calumniatores de ſinu ſuo appoſuir, qui illam hæreditatem Veneri Erycinæ commifſſam eſſe di- cerent.& nz b, Etenim erat eiuſmo di cauſa, ut ipſe prætor cum quæreret calumniatorem, paulò tamen conſideratio- rem reperire non poſſet, pro Qu. 16 b, Aliquis calumniator atque improbus.
CALVMNITO R, ans. calumniam adhibeo, uexo, malitia a- go. pro Qu. i2 a, Tacet res in controuũerſijs, iſto calumnian- te biennium. Poſtq. 210 a, Meq́; etiam ſi diutius calumnia- rentur, redire iuſsiſtis. pro S. R. 27 a, Is apertè ludificari ac ca lumniari ſciens uidetur. Epiſt. 129 a, Nam quòd antea te ca- lumniatus ſum, indicabo malitiam meam. Ep. 126 b, Sed ca- lumniabar ipſe me, putabam,&c. ad Her. 7 b, Defenſoris lo-
teus eſt, cum accuſatorem calumniari criminatur.
CALX, ci, pars poſterior pedis, finis rei cuiuſq;. In eree
8, S
„

——
—
—*——„——— . 12 4 4* ——*——*——— —— — —— 4 2. 3 .“. 5— ——. 4 3 8 4
*—
—
.
—
C 187 8yl. 80 b, Ibi cum pugnis& calcibus conſciſſus eſ-
ſet, promiſit,&c. ad Her. 41a, Huc ſubſollium Taodilam dal ce premens dextra pedem defringit. Tuſc. 243 b, EP nis& calcibus. 5 Calx, pro fine,& meta. Tuſc. 15i a, Nuuc aeh ealeem eet quem decurſum eſt: id eſt finem. De bep,de Slde Sen, P or ib. 9, Epiſt. 09, Quoniam ſumusa Alb ipfs calce genere pellatione reuocati. ubi obſeruandum 21. 7 3 8 fœminino ſcriptũ, quod& Seneca teſtatur. 1 4 Au. 94 b, Nec uerò uelim quaſi decurſo ſpacio à calce a Sederes reuocari. de Am. u15 a, Quibus cùm tanquam 6 carceri us e- miſſus, cum ijſdem ad calcem(ut dicitur) peruenire pPoſsis. Calx, pro cocto lapide. pro Mil. u5 b, Repentè in eam in- ſulam, materiam, calcem&cæmenta conllexit.. CALYPSO. Off 23 a, Quam multa paſſus eſt Vlyſſes in illo errore diuturno, cum mulieribus(fi Circe& Calypſo mu- lieres appellandæ ſunt) inſeruiret, Sec.. CAMELL VS, 1. de Nat. 50 b, Camelli adiuuantur proceri- tate collorum. 6 CAMERAæ. teſtudo, forniv, tectum incuruum. Qu. Fra. 318 a, Pauimenta recte fieri uidebantur, cameras quaſdam non probaui, mutarid; iuſsi. CAMERINVM, urbs. At. 130 4a4. CAMERS, w. pro Syl. 177 a.& pro Corn. 64 b, In agro Ca- merti, Piceno, uel Gallo. CAMERTINVS, za. pro Cor. Balb. 64 a, Camertini fœdus. CAMINVS, ni. Epi. 100 a, Valde metuo, ne frigeas in hyber- nis, quamobrem camino luculento utendum cenſeo. CAMPANIA, niæ. regio. pro R. 92 a, Cum tanto ſtudio C. Rabirius torius Apuliæ, ſingulari uoluntate Campaniæ ui- cinitatis ornetur? CAMPANVS, a, um. contra Rul. 64 b, Superbia nata Capus eſſe ex Campanorum faſtidio uidetur. CAMPESTER, ſtris, ſtre. pro Cæl. 39 b, Vt exercitatione lu- doq́ campeſtri tunicati uteremur. CAMPVS, pi. ager, ſaltus, planicies. contra Rul. 85 b, Agros noſtros cum ſuis, optimis atq; uberibus campis conſeren- dos ſcilicet non putabunt. de D. 99 b, Babylonij in campo- rum patentibus æquoribus habitantes.& ibid. Cilices cam pos& montes hyeme& æſtate peragrant. de Nat. 45 b, Im- pendentium mõtium altitudines, immenſitates q; campo- rũ.& Ʒ½ b, Spacia frugifera& immẽſa camporum. I. 4. 97 b, Is campi Leontini duo millia iugerum immunia pofsidet. de D 92 b, Cum in uilla quadam campi Atinatis maneres. pro Mu. 128 a, Nullum nobis ſors campum dedit, in quo ex- currere uirtus cognoſciq́; poſſet. pro Ce. 301 a, Et me ex hoc (ut ira dicam) campo æquitatis ad iſtas uerborũ anguſtias reuocas. I. A. 261 a, Magnus eſt in rep. campus, ut ſapienter dicere ſolebat Craſſus, multis apertus curſus ad laudem. A- cad. 28 a, Cum ſit campus in quo exultare poſsit oratio, cur eam in tanrtas anguſtias compellimus? Offic. i3 a, Hinc Rhe- torum campus de Marathone, Salamine,&c. Atti. 75 b, Non haber ſatis magnum campum ille tibi non ignotus curſus animi mei. de Orat. 149 b, Ex ingenti quodam immenſoꝗ; campo in exiguum ſanè gyrum oratorem compellitis. de Ora. 154 a, In hoc tanto tamq́; immenſo campo licet orato- ri uagari liberè. pro Rab. 92 b, Qui in campo Martio comi- tijs centuriatis auſpicato in loco crucem defigi iubes. Qu. F. 307 a,In campo Martio comitia conſules habebant. CANCELL Lorum. ſepta quædam è lignis mo dicis interual
lis connexis, quibus ſcenę& tribunalia,& feneſtræ munie-
bantur. pro Seſt. 25 b, Tantus eſt ex fori cancellis plauſus excitatus. pro Qu. 5 a, Si extra hos cancellos egrediar, quos mihi ipſe circundedi. I. V. 178 a, Satisne uobis prætori im- probo circumdati cancelli uidentur in prouincia, 1mò ue- rò in ſella actribunali?de Orat. 89 b, Quaſi certarum rerum
torenfibus cancellis circumſcripta ſcientia.
CAN S E R, gri. aquaticum animal,& cœleſte ſignum. In Ara. Et claro colluces lumine cancer, In quo conſiſtens conuer- tit curriculum ſol.
C A N D.. 4 2„. d8. DAVIA, æ. regio. Atti. 177 a, Ex caſtris ad imam Can.-
auiam. Ar. 41b.
CAN 3 52 1 p r...„ 7
DELABRVM, bri. in quo infigitur cãdela ad præl cendũ. I. V. 154 b, Iam nõ qu de tot cãdelab Ai Sent. INaJ bele quęro unde tot cãdelabra, ſed,&c. 3 33 b; Lecti ærati& candelabra ænea.& 214 a, Candela
2* 3.* 7. 2— rum& gemmis clariſsimis& opere mirabili fec
C2 T Beanis 5p ili perfectum. 21 2PS, us. 18neus, accenſus, candore fulgens. Offc. 2
„Dionyſius candente carbone ſibi: dureb. dcapil 372 Arat. Candens circus: id eſt d b unsdarleaendin
rat. Cana cus: id eft, orbis lacteus, uel ci teus ad Fler.igh. 5 3 ‚uel circulus la-
CANDIDATORIVS A T A 31 N 8, 43 Ts Att b F.
.. 4 2. Att. 1b, 1n 0 1 didatorio fungendo. nal munerssan-
CANDIDATVS, zum. candi
AT S, a, um. candida u Romæ qui magiſtratũ petebant 8— Manrue aaies Srant 1. PtIO 4 du. 34 b, Non placet
C A 188
mihi inquiſitio candidati prænuncia repulſæ. Qu. Fr. z6 b,
Tribunitij candidati. pro Mur. 137 b, Prætorius candidatus
& conſularis. de Pet. A' cãdidato aliquid petere. pro Mur.
Nec candidatis iſta benignitas adimenda eſt. Att. 6 a, Scito
nihil tam exercitum eſſe nunc Romæ quàm candidatos. At. 1 b, Nemo eſt enim ex ijs qui nunc petunt, qui ſi in noſtrum annum reciderit, firmior candidatus fore uideatur. I. P. 91 a, Officiofiſsima natio candidatorum.“ CANDIDED fincerè, purè, benigne. Epiſt. ns b, Cauendum tibi erit, ne parum ſimpliciter& candide poſuiſſe inimici- tias uideare. Cælij. CANDIDVLVS,z, um. Tuſcul. 237 b, Candiduli dentes ue nuſti oculi,&c. 1 CANDID VS, a, um. albus, purus, ſincerus. Ora. z01 b, Purum quoddam& candidum genus dicendi. CANDORE, oris. de Nat. 33 b, Solis cädor illuſtrior eſt quàm ullus ignis. de So. 128 a, Circulus lacteus ſplẽdidiſsimo can- dore inter flammas relucens. In Arat. Lacteus hic nimio ful- gens candore notatur. de N.⁰ a, Ille fuſus ccãdore mixtus rubor. pro Cęl. 45 b, Cãdor huius te perpulit,&c. Tuſc. 16 2 a, Cum uidemus ſpecièẽ candoremꝗ; cœli. Or. 104 a, Fucati uerò medicaméra candoris& ruboris omnia repellentur. CANEPHORAE, arum. uirgines Cereris ſacerdotes, quæ ciſtas binas ferebant opertas, quarum in altera flores erant, quibus uer: in altera ſpicæ, quibus æſtas ſignificabatur. hine lauipοαi. caniſtriferæ uocabantur. I. V. 201a, Erant ænea duo præterea ſigna, non maxima, uerùm eximia uenuſtate, uirginali habitu arque ueſtitu: quæ manibus fublatis ſacra quædam more Athenienfium uirginum repoſita, in capiti- bus fuſtinebant. Canephoræ ipſæ uocabantur. CANESCO, ſtw. ſeneſco, inueteraſco. de Legib. 156 a, Ead́; quercus de fratris mei Mario caneſcet ſeculis innumerabi- libus. de Cl. 165 b, Cùm oratio iam noſtra caneſceret, habe- retq́; ſuam quandam maturitatem& quaſi ſenectutem. CANorum. albi ſenectute capilli. de Senect. 90 a, Non cani, non rugæ repentè autoritatem afferre poſſunt. CANICVLA«. ſtella quæ& Sirius dicitur, in ore canis cœ- leſtis. de Diu. 127 b, In his locis poſt ſolſtitium canicula exo ritur, apud Troglodytas ante ſolſtitium. de Diu. 107 b, Cei ortum caniculæ diligenter quotannis ſolent ſeruare. de N. 64 b, Rationem& orationem canicula non habet. CANIS, nis. de Na. 58 a, Canum fida cuſtodia, amans domi- norum adulatio, odium in externos, incredibilis ad ueſti- gandum ſagacitas narium, alacritas in uenando. pro S. R. 27 b, Canes publicè aluntur in Capitolio, ut ſignificent ſi fures uenerint. Alij canes& latrare& mordere poſſunt. ibi. Canes acres. de D. lib.1, Canes ſagaces. pro S. R. 33 a, Nihil mali eſt, canes ibi quàm plurimos eſſe, ubi permulti obſer- uandi multaq; ſeruanda ſunt. In Verr. 206 b, Canis uenati- cus. de L. 162 a, Aegyptij canem& felem ut deos colunt. CANISTRVM- ſtrj. fiſcina, ciſta uiminea. At. 87 a, Lancibus & ſplendidiſsimis caniſtris nos ſoles paſcere. 1 CANICIE‧S, ei. Oct. 330 a, O turpem exacta dementiq́; æ- tate caniciem. CANNAE, arum. locus. Tuſ. 167 a. CANNENSIS,%. de Clar. 165 b, Cannenſis pugna. pro s.
N. zz a.
CANO, nis. ſono, canto, cantus edo, uaticinor, de Diu, 120 a,
Galli uicti ſilere ſolent, canere uictores.& ¹34 a, Si canere uelim, uel uoce uel fidibus. de Orat. 139 b, Tibicen ſine tibijs canere non poteſt. de Orat. 199 a, Inclinata ululantiq́; uoce, more Aſiatico canere, de Cl. 170 b, Carmina quæ apud Ho- merum in Phæacum epulis canuntur. de Nat. 62 a, Ad har- moniam canere mundum Pythagoras exiſtimat.& 30 a, Ti- biæ modulatè canentes,& fidiculæ numeroſè ſonantes, de D. 86 b, Lituus, quo canitur. I. V. 170 b. Cum in eis conuiuijs ſymphonia caneret, maximisq́; poculis miniſtraretur. de Le gib. li.2, Canendi ſonis uarijs, nihil tam facilè in animos te- neros ac molles influit. Or. 200 b, Thucydides rebus belli- cis canit quodã modo bellicũ. de Ora. 14 a, Cum ceciniſſet id carmẽ, quod in eum ſcripſerat. Tuſ. 14 9 a, Epaminundas fidibus præclarè ceciniſſe dicitur.&14.ε⁸ b, Eſt in Originib. ſolitos eſſe in epulis canere conuiuas ad tibicinem de cla- rorum hominum uirtutibus. Tuſc. 17⁷ b, Aut ſi abſurdè ca- nat is, qui ſe haberi uelit muſicũ. I. A.2 4, Canere receptui. I. V. 86 b. Intus canere, prouerbium contra R. 80 a, tq; hoöc carmen iſte non uobis, ſed ſibi intus canit: id eſt, ad ſuam u- tilitatem refert. de Cl. 18 a, Tibicen antigenidas dixit di- ſcipulo ſanè frigenti ad populum, Mihi cane& Mufis. I. C. n15 a, Vt hæc quæ nunc fiunt, canere dij immortales uideren tur: id eſt uaticinari.
CANENS, tiz. I. A. Or. 12, Receptui canente Senatu, de N. lib.
2, Canentes tibiæ.
„... 1. 4 CANON, ni-, regula, Epiſt. 163 a, Sed heus tu, qui laærvwx eſ-
ſe meo-
Diui. linac CA4NI num, CAN tuuo bat. 4 nb, 1199 uitatu Phryg tdies Neruc do au tus m potel ptius nonn de Or tu fle Arch.) fiſtunt adq. ca ci⸗ 97 3,8 nemen ture ca ſibi eta remiſgi Mur. n9 CANVS niueo ultanti: C4pac eitatem kundus, tanta CAbAY Demog R capac derant.
ra,I

lidati dar Præx lep-Pro Mur nnia edale 1 de Per. kcadi 37 b, mor u iz ig idie Trtoriu denn 1 iſta deni ato Aligrid rusca 180 C A△ C A eime ²nuncRomndseh ued ſe meorum ſeriptorum ſoles. pit leuitas iſta, non egeſtas animi, non infirmitas ingenij
CANO PITAE, arum. qui Canopum inſulam, ad oſtium Ni ſuſtinet tantam perſonam, ram grauem, tam ſcueram. Attic.
. armior cang unt Hur c. An 11 incolunt. 286 a, Tor anni quot iſta ætas recipit. pro Syl. 181 a. In taatio— efencäüann CANO KY S; a, um. ad cantum inflexus, clarus. de D. 120 a, uita tanto ſesleri ioeus non eſt. Pr0 dyl abo b; t Sea has ncerg pure denunm. Gallus eſt animal canorum ſua ſponte. de C. 186 a Vox ſua- Syllæ non ſuſcipit crimen tantorum facinorum.&æ 181 b. darum ſi aplleta E uis& canora. de Sen. 82 b, Omnino canorum illud in uoce Non cadit in hanc uitam, in hunc hominem iſta ſuſpicio. 6 1 le A candid; da ſplendeſcit in ſenectute.Off. 27 a, Sine contentione uox nec CAPED O, nis. uas, quo utebantur antiqui in ſacris deorum. .VS Tar languensznec canora. de Or. 145 a, Profluens quiddam ha- Par. u17 a, Capedines ac fictiles urnulæ. 4 aſcul.⸗ db, Ct buit Carbo& canorum. de Cl. ⁷4, Canorus orator&uo- CAPE DVNCVLA, z. parua capedo. de Natu. 68 a, Cape- . 1 lücn lubilis. Vox canora.)((Vox fuſca. Ac. 6 b, Hoc dulce, cano- dunculis, quas Numa reliquit. 2.Dun Purus ſic 09. rum illud, hocbene olens. 8 CAPELLA, æ. capra. I. V. 229 a. . 2 5 b n genuz dicendi. aa CANT E R IV S‚rij. equus caſtratus, de Natur 62 2. Eos tu CAPENAS, atu. Ager Capenas, I. V. 114 b. Ep. 137. b „ e Nat. d Solig cädo. canterijs albis obuiam Vacieno ueniſſe exiſtimas? Epiſt. 125 CAPEN porta. Att. 534. 5 150.u3 4 Curculus 18 rilludding a, Potes mulo iſto, quem tibi reliquum dicis eſſe, quando CAPESS O‚ ſis. capio, peto. de Nat. 495 a, Partes terræ undi-
1 1 8 8 Cteu⸗ 9 1.. 3. 2 1... 3 mmas nelucens.a us ſpläcicin 8 canterium comediſti, Romam peruchi. que medium locum capeſſentes nituntur æqualiter. de NM.
* 4 4 4 1— 7 8.. 2 171⸗ 2 1 3. 8
notatur de N63 n acteus nicdne CANTHARILS, dis. uermis quidam uiridis, grauiter olens, 50 a, Partes corporis ad paſtum capeſſendum confcien-
1.4s b Cidor duin le tuſus Lcicn 4& qui ſumptus interimat. Epiſtol. 339 b, Gaius accuſante L. dumq;.& At. 162 b, Melitã igitur, opinor, capeſſemus. I. A A 4 3 u„.. 3.„. 9—.. 5. 3„ 1. 5
as ipecis cana Ite perpul KN Craſſo, cantharidas ſumpſiſſe dicitur. Tu ſcu. 251 a, Theodo 228 b, Eequod principium putatis libertatis capeſſendæ?
rus Lyſimacho mortem minitanti: Magnum uerò, inquit, Tuſ. 157 a, Is autem animus, ſu periora capeſſat neceſſe eſt.&
Lan
1 cobe cell. Or. utt
14 K 4 4. 8 ·..„.* 8«·.... AAt— Gerudorig omaiz nn effeciſti, ſi cantharidis uim conſecutus e6. ib. Nihil habent hæc duo genera proni, ſupera ſemper pe- 12ee. uirgines Cereris ace CANTICVM, di. actus comœdiæ,& pars liberior,& laſci- tunt. At, 257 a, Iſtuc ad remp. capeſſendam uenio. de Ora. us 1 t 6 1 2. X
per 4 uar— 1 — 9 um in lten fan
trà Picx, quibus xſtasſ 15 Atltriterx uocab r. I.V Ocabantur. I.V. z
uior cantus. Epiſt. 14° a, Fortè noſti canticum. Orar. z02 a, Eſt etiam in dicendo quidam cantus obſcurior, non hicð 4 Phrygia& Caria Rherorum epilogu sPenè canticum, ſed il Agna nod marima, udneae,e le quem,&c. de Diuin. 131 b, Cantibus. aliàs Canticis. nu arque ueſtitu: qun madn an 8 CANTILE NA a. cantio. Att. 19 a, Vt crebrò mihi inſuſur- Ie Athenienfium 8 ülen ret Epicharmus cantilenam illam ſuam, vũy:,&ec. id eſt, eſto t.(anephorz ipe aocieo ſobrius. de Or. 93 b,&nsb, Qui non Grææci alicuius 10 qua- ——* b citatem ſine uſu, neq; ex ſcholis cantilenam requirunt. Epi. nnis mei Aaric— 46 d 177 a, Totam iſtam cantilenam ex hoc pendunt ut quàm d ſeculi naune bplurimum lucrifaciant.. 15 Cum oratio iam noſtea cnsſnsa CANTIO, nis. carmen ueneficũ. de Cl. 184 a, Idã ueneſicijs adam maturitatem& quaüſacäun c cantionibus Ticiniæ factum eſſe dicebat. L. Veneficium. di lenecture capilli. de Kenect.)o SNaue CANTIVNCVIL A«. de Fin. 136 b, Cantiunculis irretitus. ents autoritatem afferre pofnntt. CANTITO,„. de Cl. 71 a, Carmina in epulis eſfe cantita- * ſtella qux& Sirius dictus noncan ta à fingulis conuiuis de clarorum uirorum laudibus, in u R Ia his locis poſt ſolſbtium emals Originibus ſcriptum reliquit Gato. oglodytas ante folſtitium. 4eDumil CANTO, ds. cano, cantus edo uel fundo. de Or. 134 b, Quid Ar dihcenter duotannis ſolent— Ploras paterè mirum ni cantem, condemnatus ſum. I. C.1ο . 3 Kortſonecunſeuleeee a, Pueri lepidi& delicati, qui cantare& pſallere didicerunt. ͤͤͤ Qu. Prat. 314 a, Iampridem, ut ſcis, iſtum canto Cæſarem. de NA(num nda cuſtocus umnis Diui. 120 a, Cur ante lucem galli cantant,& 96 a, Galli gal- 5, 0 um in externos, incredhlibaid linacei canere cœperunt. 8 4 3 dital aarhum, alacritas in uenandh.ind- CANTOR Y. de Or. 205 b, Leguleius quidam præco actio- pablict alunturin Capitolio, uiua num, cantor formularum, auceps ſyllabarum.& in Var. ALjtancs& latrare&e mordere olun CANTVS;, tus. ſymphonia, uocis inflexio. pro S. R. 4 a, Can D.hb, Canes ſagaces. pto? X ue tu uocum, neruorum& tibiarum tota uicinitas perſona- abi gudm plurimos eſſe, udipemutici bat. Ac. 6 b, Oculi pictura tenentur, aures cantib. pro Mur. ruanda ſunt. In Vert.06 b(Mbtu 128 b, Te gallorum, illum buccinarum cantus exuſcitat. de 5„ L. 199 b, Plato ait muſicorum cantibus mutatis mutari ci- uitatum ſtatus. de Diu. 103 b, Qui ſono quodam uocum& Phrygijs cantibus incitantur. Me Leg. 182 b, Ad cantus& ad tibicinem perſequi laudes clarorum uirorum. Tuſc. 148 b,
b,& 153 a, Vt eidem Carboni Trib. pl. alia tum méte républ. capeſſenti P. Africanus reſpõderat. Epiſt.9 a, Sit ne ſapienti capeſſenda reſp. de D. 89 a, Poſt illa germana ſoror errare uidebar, Tardadq; ueſtigare& quærere te, neq; poſſe corde capeſſere. de Rep. li. 4. teſte Auguſt. de Ciuit. Dei, lib. 2, cap. 10, Aeſchines ciuis Athenienſis, uir elo quentiſsimus, cum a- doleſcens tragœdias actitauiſſet, Remp. capeſsiuit. CAPILLATVS,a, um. contra Rul. 68 b, Aliquis corpore in- culto atque horrido capillatior quàm antsè, barbaq́; maio- re.& 77 b, Adoleſcens non minus bene nummatus, quàm bene capillatus. CAPILIL.VS, E. capitis pilus. in P. 84 b, Erant illi compti capilli& madentes cincinnorum fimbriæ. pro§. R. 41a, Capillus compoſitus& delibutus, pro Seſt. 6 b, Capillus horridus, CAPILO, u. cepi, captum comprehendo, fero, prehendo, de- cipio. in Verr. 78 a, Probabo Verrem conrra leges pecunias cepiſſe, pro R. 97 a, Nemo tam fuit pubes, quin arma cepe- rit. Epiſt. 66 b, Sex oppida ui oppugnando cepi. I. C. 114 a, Belli duces captos iam& comprehenſos tenetis. Att. 120 a, b Inuitè cepi Capuam, non quò,&c. Antequam. 196 a, Mors 1 quæ ob remp. capitur. de Or. 136 a, Non fugiendi hoſtis, ſed capiendi loci cauſa cedere. Epiſt. 175 a, Scitè& commode capere tempus adeundi ad aliquem. pro Plan. 259 a, Capic- bam animo non mediocrem uoluptatem, quòd,&c. de Sen. 88 b, Laertes leniens deſiderium quod capicbat ex fllio.& Att. 230 a, Læticia quam oculis cepi iuſto interitu tyranni. Epiſt. 145 b, Ex literis tuis cepi fructum duplicem, mihiq́;, S&c.& 15 a, b, Cum ſe maximum fructum cepiſſe dicerent ex libertate mea. Atric. 3 a, Multo maiorem fructum ex populi Rom. exiſtimatione illo damnato cepimus, quàm ex ipſus, ſi abſolutus eſſet, gratia cepiſſemus. contra Rull. 77 b, Vix
W
.. 6 4Acgyprij canem& felem uae 34 s. Klcina, ciſta uiminea.A..7 àlE mis caniftrus nos ſoles palcerè.
10 4.0 turpem eracts demea, *
„ locus. Tuſ.:67 a. 5 7. de(lar.16 5 b, Cannent
44 canto, cantus ed
ö“ 8 8
† * 4 ““
5dibus. de Orat. 3*
4
8
6
nuu
1 n 0 uaticinot, de na unctores.&
„ 4 KAne
34 L en en
Neruorum uocumq; cantus. Ora. 202 a, Eſt etiam in dicen- do quidam cantus obſcurior,&cc.& de Ora. in b, Quis can- tus moderatæ orationis pronunciatione durior inueniri poteſt? quod carmen artificioſa uerborum concluſione a- ptius? Tuſ. 24. 3 a, b, Tibicines, ijq́; qui fidibus utuntur, ſuo non multitudinis arbitrio cantus num erosq; moderantur. de Ora. 152 a, Quanto molliores ſunt& delicatiores in can- tu flexiones& falſæ uoculæ, quâm certæ& ſeueræ? pro
iam uidetur locus eſſe, qui tantos aceruos pecuniæ capiat. J. A 182 a, Illi eam gloriam conſecuti ſunt, quæ uix cœlo capi poſſe uideatur. I. C. 109 a, Sunt ita multi ut eos capere car- cer non poſsit. pro Mil. u8 b, Capere eius amentiam ciuitas non poterat. Attic. 216 b, Vrbs ei parum magna uiſa, quæ e- riam ipſum capere potuerit. pro Pom. 16 b, Quæ ciuitas eſt in Aſia, quæ unius tribuni militum animos ac ſpiritus ca- pere poſsit? de Cl. 180 b, Aliquis in capiendo aduerſario
e A aclinata ulnluns,
8 2 11 112 7 3 †.— 13 e Orat. 99 aI Arch. 189 a, Beſtiæ ſæpe immanes cantu flectuntur arq; con
uerſutus. Or. 202 b, Philoſophi docendi cauſa, non capien- 1
er— 1, dCuums Susg ſiſtunt. de Som. 129 a, Quod docti homines neruis imitati di lIoquuntur. Aca. 17 A, Decipi, falli, capi. idem de Orat. 99 eaacre. de tur. deNur 13 1 atq; cantibus aperuere ſibi reditum ad hunc locum. pro a, Cum obſignes tabellas clietis tui, quibus id ſit ſcriprum tacum cpulis 4 Se aitbmaeh Cæl. 4 4 b, Accuſatores cantus& ſymphonias iactant. de D. quo ille capiatur, ego tibi ullam cauſam maiorem commir mundum PythiSot ueroſe bann 7 a, Sæpe uocum grauirtate& cantibus pelluntur animi ue tendam putem? pro Ce. zora, Aequitatem rei uerbi laqueo anentes,E ddiculr 3 Cumi 6snGG 4 nentius.& 33 a, Haud modicos tremulo fundens è gut- capi non oportet. Ora. u3 a, Adhibere inſidias ad capiendas eanitur. I. V70. g u ture cantus. de Or. 107 b, Solet Roſcius dicere, ſe quo plus aures. Off. 12 b, Capere conſuerudinem& exercitarionem “ poculu aki nini, ſibi ætatis accederer, eo tardioris tibicinis odos& cantus faciendi aliquid. de Or. 160 b, Sæpe capienda membris mi- uarus nihtl tamts wüu remiſsiores eſſe facturum. I. V. 242 a, Cãtus iymphonia. pro nutioribus oratio eſt. Off. 55 a, Ineſtin his aliquid probi, dir. Or. 200 b TAnchas(gass Mur. 128 b, Cantus buccinæ. quod capiat ignaros. pro Cl. 20 b, Ea animum adoleſcentis mnae Ora4'3m CANVS, a, um. albus, candidus. de D. 32 b, Saxad; cana ſalis pellexit, his omnibus rebus, quibus illa ætas capi ac delini- 1 mo⁴o* 2at. Tuf.4? 1nOif niueo ſpumata liquore.& in Arat. Nec metuunt canos mi- ri poteſt. I. V.75 b, Si Glabrionis patris uim& acrimoniam m 5 Pe Auidans nitanti murmure flucku. 8 ceperis ad reſiſtẽdum hominibus audaciſsimis. de D. 85 b, mà ceci muimas 44 E CANVSIVM,. opp. At. 134 b. Capere documentum ex aliquo. L. Documentum. Nec tu- wulis cancre d. Tvſc 77 b, d3 45 CAPACITA S, uw. ſpacium capiendi. Tuſ. 161 a, Vtrum capa endi ſatietas capere poterat. I. A. 189 a, Aliquando patrium „uirtutibus. 1 G 14 2ahaa citatem enim in animo Putanaus leInfone ui enim a inina nirrutems capiamus. Offic. a, Qui nationes de- 3n acht muſic.Lntrak o fundus, aut quæ talis animi figura intelligi poteſt? aut quæ uictas bello in fidem cepiſſent. pro Pom. 15 b, Antequam wus dium caiäekaie tanta drto capacitas? 5 5 magiſtratum per leges capere Iidaiſler. deeg. 185 2 Hun. Kd übe— autigeridn ß CAPAX, cws. quod aliquid capere poteſt, capio. Orat. 206 a, dem magiſtratum, ni interfuerint decem anni, ne quis ca- 1 1us hißen 6 ase Maug Demoſthenes non ſemper implet aures meas, ita ſunt auidę pito. I. O, 93 a, Decreuit ſenatus ut Conſules uiderent, ne populum, ue mottues& capaces.& ſemper aliquid immenſum infinitumꝗ; deſi- quid reſpub. detrimenti caperet. I. A. 17 b, Tantum te cepiſ- geatl4 Kunt, canere 4ij 9' derant. At. 274 a, Tanta multitudo quantum capit urbs no ſe odium regni uidebatur. de Ora. 1z9 b, Captus ſum miſe- 2 ue Senatk ſtra. I.P,84 b. Non capiunt anguſtiæ pectoris tui, non reci- xicordia,& pro Qu. 18 3, Vt aliquando mifericordiam ga- an. ta clnen. Pereg dOe.u. Rec àuln Sedeuaag d 44 Boiſt. 63* 2* ul. E

-
—
—
—— —
„——
vGG(GQG⁊GQGJÿ
191 Can magines menté peret aliquam ætatis ſuæ. de N. u b. In eas imag
46 intelligentiam capere quid entam infixamq; noſtram intellig nu,s 3 na ſunt, ut ea uix cu-
— 2 æ tam mag ſit Deus. Pro Mar. 13 b. Quæ poſsit. Of. b, Sequun
1 22 4 nens aut cogitatio capere P0181 luſddamen 5 brinorum ſobrino-
5 8 ſo um coniunctiones dſt con n fo wuntade 3 on poſsint, in alias
rumꝗ;, qui cùm una in domo iam capinon p t in ellas domos tanquam in colonias exeunt. de A. 101 a, Qu 15 micitiam ſumma fide conſtantiaq; ſeruatam maximam g
riam ceperit. Epiſt. 206 a. ere animus meus accipien doq́; illuſtrare poſsit.... CàA bPT AL. lis. capitale, uetuſtũ uerbũ. de Leg. 174 a, Quiq; non paruerit, capital eſto. CAP ür AL.I8, le. pernicioſus, crimen quod aut libertatis, equeretur. In A. 192 a, Capitalem&
aut ciuitatis amiſsio ſe In 4. nes Of peſtiferum à Brũduſio M. Antoni] reditum time Ane 0. 40 b, Capitalis omnino oratlo eſt 2d„quationein on. rum pertinẽés. Officior. 9 a, Totius iniuſticiæ null a capita lior eſt, quàm eorum, qui,&c. de Cl. 176 b, In iudicium ca-
itis aliquem uocare. in Verr. 127 b, Facere aliquem reum rei capitalis. Pro Cecin. 289 b, Aliquem rei capitalis eſſe damnatum. pro Dom. 229 a,& pro Seſt. 21 b, Qui erant rerum capitalium condemnati. de Senect. 85 b, Qui in uin culis efſent damnati rei capitalis. I. V 122 b, Sopater rei ca-
italis accuſatus. pro R. 96 b, Rabirius fraudem capitalem admiſit. de Or. 10⁰ b, Erat enim Athenis reo dãnato, ſi fraus capitalis eſſet, quaſi pœnæ æſtimatio. de L. 5 a, Vincula ſontium ſeruaro, capitalia iudicanto. de In. 74 a, Lacedæ- monijs lex erat, ut capitale eſſet, niſi,&c. de N. 4 b, Facinora capitalia. Qu. F. 314 b, Capitalis creber, acutus Thucydi- des. Of. 68 b, Capitalis Eteocles, qui,&c. id eſt, ſceleratus. I. A.200 b, Capitalis homo. I. C. 105 a, Hoſtis tam capitalis. de Am. 9§ b, Odio capitali ab aliquo diſsidere. I. V.122 b,& 257 b, Rerum capitalium quæſtiones. de Ora. ud a, Si ex crimine cauſa conſtat, ut facinoris.
CAPITIS diminutio, eſt prioris ſtatus mutatio. Top. Si ea mulier teſtamentum fecit quæ ſe capirte nũquam diminuit: id eſt, quæ per coniugium nunquam uiri conuenit in ma- num. pro Dom. 220 a.
CAPITINVS, na. pro Sylla.
CAPIT O, nus. Animis magno capite dicti ſunt. de Na. 17 a, Sili, Flacci, Frontones, Capitones.
CAPITOLINVS, a, um. pro Do. 242 b, Iupiter Capitoli- nus.& pro R. 97 a, Cliuus Capitolinus. Qu. F. 312 a, Capi- tolini& Mercuriales.
CAPITOLIVM, j.templum ac ſedes Iouis Opt. Max. in cliuo. Ante. 298 b, Dij deæq́; immortales, qui excellente tu- mulo ciuitatis ſedem Capitolij in ſaxo incolitis conſtitu- tam. contra R. 64 a, Hoc templum Iouis Opt. Maxim. atque hæc arx omnium gentium. I. V. 216 a, Capitolium flamma conſumptum. Item Aca. Cùm ambo ad ſenatum in Capito lio ſtarent.
CAPITVLVM,E. de Leg. 100 a, Nec uerò ferent, ſi audierint te primum capitulum optimum pro didiſſe. aliàs, caput li- bri optimi.
CAPPADOCIA«. regio Ponti. Ep. 24 4 a,& pro Pötif. a.
CAPPADO X, cis. Poſtquam 207 a, Cappadocem modò ab- reptum de grege uenalium diceres.
O AP RA, æ. de Am. 105 a, Capras& oues quot quiſque habet dicere poſſe, quot amicos habeat non poſſe dicere. de N. 5 b, Capræ in Creta ferè cum ſunt confixæ uenenatis ſagit- tis, dictamum quærunt. de N. 47 b. At capra læuum hume- rum claro obtinert.
CAPRICORNVS) ni. brumale ſignum. in Arat. Quem cum perpetuò ueſtiuit lumine Titan, Brumali flectens con- torquet tempore currum, Hoc caue te ponto ſtudeas com- mittere menſè. de Or. 48 a, Corpore ſemifero magno ca- pricornus in orbe..
CAPRINVS,,um. ut pellis caprina. de Nat. 17 b.
do, uel remunerando cumulan-
CAPSA,æ. arca. In Verr. 62 b, Si te ſemel ad meas capſas ad-
miſero. CAPSIS. id eſt, cape ſi ui §. cape ſi uis. Or. 2u a, Iam in uno u . 4..— 4 8 tria uerba ſunt. 2 erbo apſd CAPT- api A8 PA IO'uerborum aucupium,& pugna uerborum, lo bame ia. Part. 273 a, Et illam diſputandi prudentiam, con CAr Atte,ahrarioe uerborum imitatur. onzs. deceptio, argutia.: 1 1 1 Rd zen, Ptio, argutia, ſophiſma. Aca. 12 b, Maiore Aasnan dn lnelarse uel diligentia, ne ab ijs quæ clara a per ie ali præſtigii— jon: 5 aa bur 5 Tne 1 præſtigijs quibuſdam& captionibus e 4 de D. nô b, Cur igitur uos inducitis in eas ca- Ptiones, quas nunquam explicetis? de F Rus e,dmaeetc. s? de Fa. 416 b, Omnes i- Kin Len 1is captiones codem modo refelluntur. de Finib 67 b, Captiones dialecticæ. de Cl. 182 a Quanta eſſe in uer bis captid ſh Sec. Ar, 165 3„Quanta eſſet in uer 1 2 1, 6 t. 10 4, Omnes ca es captiones in omni ſen-
6 a, Nulla eſt gratia, quamn uel non ca
tentia occurrunt.
CAPTIOSV S, a, um. Acad. 12 b, Alterum eſt quod fallacibus & captio ſis interro gationib. circumſcripti& decepti qui- dam, cum eas diſſoluere non poſſunt, deſciſcunt Aueritate. Aca. 13 a, Stoici captiofiſsimo genere interrogationis utun- tur. pro Qu. Roſc. 53 b, Quo nihil captioſius neq; indignius dici poteſt.& 49 b,O' captioſam ſocieratem. de Finib. 53 a, Epicurus non qua uia captioſa ſoluantur, ambigua diſtin
uantur, oſtendit.
CAPTIOS Euafrè, argutè. Ac. 22 b. Captioſe interrogare.
CAPTIVNCVL A,æ. At. 241 b, Videtur obijſſe legationẽ, & omnes captiunculas pertimeſceree.
CAPTIVV 8, a, um. uinctus,& captus. At. 274 b, HocS. C. ad tuos fiue captiuos, ſiue dedititios pertinet. de Nat. 76 b, Plures captiuos acerbè quàm prædones necari. ad Her. 16 b, Redimere captiuos ab hoſtibus. Offl. 46 a, Redimere ca-
tiuos ſeruitute. Epiſt. 66 b, Ducere aliquem captiuum in triũpho. I. A. 220 a, Diutius ſeruitutè perpeſsi ſumus quàm captiui frugi& diligentes ſolent. Off. a, Pyrrhi ſententia de captiuis reddendis.
CAPTO,2. allicio, aucupor, ob ſeruo, conſector, peto. de Ar. 256 b, Diſsident principes, capratur occaſio. Aca. 3 b, Quid enim ad illum, qui te captare uult, urrum tacentem irretiat an loquentemꝰ de In. 52 b. Inductio, quæ rebus non dubijs captat aſſenſionem eius, qui,&c. Epiſt. 157 a,b, Lepidus de- ſperato aduentu meo, quem non medio criter captabat, ſe cum Antonio coniunxit. de In. 82 a, Captare aliqué aliquo emolumento: id eſt, allicere. In Antonium 176 b, At etiam miſericordiam captabas. de Or. un b, Captare uoluntates hominum:id eſt, quaſi aucupari. aliàs, Excipere. de In. 68 a, Captare miſericordiam. I. P. 92 b, Captare plauſus. Epi. 16 9 a, Captare nomen imperatorium. ad Heren. 2 a, Captare be neuolentiam à perſona aduerſariorum. Tuſculan. 178 a, Ca
ptare riſus.
CAPTVS, a, um. deceptus, comprehenſus, priuatus. Att. 13 8 a, Plansè intercluſi captiq́; ſumus. Epiſt. 12 b, Mihi uiſus ſum captus eſſe. pro Do. 218 a, Oppreſſa captaq́; rep. pro Clu. 20 a, Socrus generi contrà quàm fas erar, amore capta. de D. 110 a, Si oculis captus ſis, ut Tireſias fuit. pro R. ↄ4 b, Qu. Scæuola mancus& membris omnibus captus ac debilis. Tuſc. 51 a, Vt idem oculis& aurib. captus fit. I. V. 223 b. Ta- metſi ne oculis quidem captus in hanc fraudem tam ſcele- ratam decidiſti. de Am. in a,& Ac. 14 a, Tam dedecet, quàm delirare& mente captum eſſe. Off. 65½ b, Vti ne propter te ca ptus fraudatus ue ſim. in An. 240 b, Panſa eodem captus errore quo nos.
CAPTV S, tus. ingenium, natura. Tuſc. 189 a, Græci homines non ſatis animoſt, prudentes, ut eſt captus hominum, ſatis hoſtem aſpicere non poſſunt.
CAPVA,/. urbs. contra Rul. 64 b, Luxuries Annibalem Ca- b
puæ corrupit. Poſt. 207 b, Capua, in qua urbe domicilium quondam ſuperbiæ fuit. I. A. 240 b, Capua, quæ his tempo- ribus altera Roma eſt.
CAPVLVS,ü. manubrium gladij. de Fat.: 41 a, Philippus ha-
ſce in capulo quadrigulas uitare monebatur, quaſi uerdò ca- pulo fit occiſus.
CAPVT,. principale in animali corpore membrum, locus principalis in libro aliquo,& oratione, quod præcipuum, & ſummum& optimum eſt in quauis re, origo& initium, uita, ſalus. de Se. 83 b, Maſaniſſa nullo imbre, nullo frigore adduci poteſt, ut capite operto ſit. I. A. 231 b, Pòſt autem cer uicibus caput abſcidit, idq́ fixum geſtari iuſsit in pilo. con- tra Rul. 69 a, A primo capite legis uſq; ad extremũ reperio nihil aliud cogitatum,&c. contra Rull. ⸗1 b, Qui quod ſe- cũdo capite ſcriptum eſt, nõ meminit in tertio. Poſt. 205½ a, Cum caput meæ proſcriprionis recitaretur. de Or. 129 a, Ca pita de repub. in duabus orationibus contraria inter ſeſe. Epiſt. 37 a, Caput eſt quod pertinet ad minuendos ſumptus ciuitatum.& 36 b, Sed prima duo capita epiſtolæ tuæ taci- ta mihi quodammodo prætereun da ſunt. Aca. 25 b, Ex uno Epicuri capite, altero ueſtro, perceptio& comprehẽſio tol- litur, quod eſt caput Epicuri? ſi ullũ ſenſibus uiſum falſum eſt, nihil percipi poteſt, quod ueſtrum, ſunt falſa ſenſus ui- ſa. de Cl. 179 a, Quod ex quibuſdam capitibus expofitis nec explicaris intelligi poreſt.& ibid. a, Illa uerò cenſoria con- tra Cn.Domitium non eſt oratio, ſed quaſi capita rerum& orationis commentarium paulò plenius. At. 258 b, Ad Cal- uum ſcripſi, ut ad me ra atauæ mitteret. de Orat. 139 b, Ad conſilium de repub. dandum, caput eſt noſſe rempublicam. de Am. 104 b, Caput eſſe ad beatè uiuendu m, ſecuritatem, &c. de In. 64 b, In hoc loco caput illud erit accuſatori, ii de- monſtrare poterit,&c. ſecundarium, ſi,&c.& 84 a, Atq; in hoc loco mihi caput illud uidetur eſſe, ut quęramus,&c. de Ora. 92 a, Caput enim eſſe arbitrabatur oratoris, ut de
ipſis,
. Et qud Ktti⸗il; caput en 1.Cont 1us aut Socrate conclt⸗
itis n Ribid bus ca ciuita 165 b, ſerund damn „ ſle. judic ſüma capiti tis cal cuide fprer Cuid dd. Ep CAPV cn! 10 all ld rep gue3t vemil CARB l carl haleis CARB ureb. CARB ambu CARC 1.C. ic ſeiplu lius b carcel rum. re mil qudd Tuſ-ie Coijc ine ſtrinu⸗ alique b,Cot b, Dus 726 b mors equi⸗ ſpacic anqu eltur) placut Ilos d & nar. durſita hus ex CARD dum el unt 9t cde dine uer
C 4 R Fn aliquid. rius qu
CAXEO
. botlor,

1 Acad ab erre Ald h
floluere 96. dramerdiih 4 193. C X..
captiofiſsi ap unt de küeani ipſis, apud quos ageret, talis, qualẽ ſe ipſe optare uideretur. ſc.32 b C mo genere 2 dlanzn. I. A. 175 a, Caput autem literarum, ſibi cum illa Mima nihil
9 0 Vo nihil ca werrognigäid poſthac futurum. Epi. 35 b, An tibi obuiam non prodirem?
4 Ca tif. Ptioſiug 2 udnn. 1 4...
Pio näet primùm Appio Claudio? deinde imperatori? deinde more
da captioſaſ drnen deud maiorũ? deinde, quod capurt eſt, amico? At. 14 b, Et id quod
amdig h caput eſt nobis irfter nos noſtra uitia ſunt tolerãda.& 26 a,
Er quod caput eſt, mihi quęuis ſatis iuſta cauſa ceſſandi eſt. Atti. zu1 a, Valde probo hominem, domum, facultates, quod caput eſt, ipſum non noui. Et quod maximè rem continet. L. Contineo. pro Pl. 271 a, Si quid ſine capite manabit,& cu- ius autor non extet. de Or. 88 b, Iam ab illo fonte& capite Socrate,&c. pro Fla. 1§55 a, Caput eſt omnium Græcorum concitandorum Heraclides ille Tennites. de Orat. 100 a, Ca pitis noſtri ſæpe accidere poteſt, ut cauſæ uerſentur in iure. & ibid. Quam poſſumus reperire ex omnibus rebus ciuili- bus cauſam contentionemq́; maiorem quàm de ordine, de ciuitate, de libertate, de capite hominis conſularis? de Cla.
tdiligentes ſ- perpeſzi unnt 3 1 der lolent. Off⸗ uann
Kendus. 2* Mmüilan 168 b, Cauſa capitis. de Or. 105 a, Socratis reſponſa ſic exar- do,aucupor, obſero ſerunt iudices, ut capitis hominem innocentiſsimum con- eprincipen eaptatur confädopnat demnarent.& 104 a, Socratem in iudicio capitis pro ſe di- Tat te caprare uult b oKenhl xiſſe. pro Dom. 220 a, Nihil de capite ciuis aut de bonis fine de la. dInducti tacenten ne iudicio detrahi poteſt. pro Qu. Pr. 4⁷ b. Iudicia ſu mmæ exi- em eins,ui,Ke.E„Aaerda 6 Kimationis,& penè dicam capitis. de Cl. 76 b, In iudicium — e e dl 3a8 lezitns 1 capitis aliquem uocare. I. V. 128 b, Cum uerò abs te tui capi- — 25 mediocntereg 8 tis cauſa peteret, hominesq; certos domo miſiflet, ne tum 22 2 de ln.32 2, Coptan lgtidn quidem,&c. id eſt, tuæ exiſtimationis& ſalutis. Off. 73 b, Vt deſt, allicere. In Antoniumyob 9 ſi prædonibus pactum pro capite precium nõ attuleris. pro captabas. de Or. mb, dare u 8 Qu. 1b, Ego, qui caput alterius, famam, fortunasq́; defen-
d. quaſi ucuparialits Prcpandchi do. Epi. 109 b, Nec caput, nec pedes. L. Pes.
Kordiam. LP. 92 b,Captare plauſun⸗ 5 CàAPVI), ſumma frumenti Decumani præcipua. In Ver. 78 a,
en mperatorum. ad Heren.12&⅜ 13 b, Verres aliquot nominibus de capite, quantũ com-
Perfona aduerſariorum. Tuſcdn 7 . 4 lo reprehenditur quòd ex ea pecunia remiſerit quam ipſe
quæſierat: tibi concedetur, qui de capite uectigalium P. R. remiſiſti.— CARBASEVS, a,um. Carbaſus, lini optimi genus: unde ue-
dectptus comprehenſus priustus ſarl captic ſumus. Eo ad Auna D0 18 4,Oppreſſa captaq́ noen(h oatra quim fas crat, amorecagts il aptus fis, ut Tireſias fuit. proN.4g 2n& memdris omnidus capes a tin— jem oculis& aurib. captasſtambh
quidem captus in hanc fraudem tmiu
de Am. m à,& Ac. 14 a, Tam dederss mu te captum eſſe. Off. 63 bNti neproptu
ae fm. in An. 240 b, Panſa todmag
baſeis intenta uelis.& 252 a. 5
urebat capillum.
ambulans carbunculos corrogaret.
I. C. 101 a, b, Non longè Acarcere atque à uinculis abeſt, qui ſeipſum iam dignum cuſtodia iudicat. pro Syl. 180 b, Ad 1l-= lius pœnam carcer ædificatus eſſe uidetur. in Ver. 24° a, Cur carcer ædificatus? I. C. no b, Carcer uindex nefariorũ ſcele- rum.& 121 a, Cum filium eius impuberem ligatum à pręto- re miſſum in carcerem, necãdum eſſè dixit. At.8 b, Vectius,
genium, natura. Tuſc. 139„Gtrdidonn f prudentes, ut eſt captus homimii dnonpoffunt.“n coatra Rul. 64 b.Lururies Aniädnd t. 10 b, Capua, in qua urde 60 rhir fuit. l. A.240 5Cipus quzbs um 4 ma eſt. anubrium gladij. de Fat.n4n üihpu aadrigulas uitare moncdatur uaun,
Tuſ. 64 a, Nec tamen illa uincula carceris ruperit.& 169 a, Cõijci in carcerem. Qu. P. 302 b.Is hominem comprehédit, & in cuſto diam Epheſi tradidit: ſed in publicum uel in pi- ſtrinum, non ſatis intelligere potuimus. in Ver. 249 b, Dare aliquem in cuſto diam.& 285 a, Includi in cuſtodias.& 249 b, Contrudi in carcerem.& 251 a, Condi in carcerem.& 251 b, Duci in carcerem. pro Pl. 295 b, Emitti è carcere. pro R. P.
. imali dorpore menbmm la 128 b, Pertuli cuſtodiam, uidi in uinculis familiares meos, 5 1 4 1 4. pale ina 5 rurißns quod prrca mors ob oculos ſæpe uerſata eſt. Pro loco unde emittune ur dro aliquo, Ora⸗ 3 re ongo uis equiſad curſum. de Sen. 94 b, Nec uerò uelim quaſi decurſo
aeſtin quau 14 2 opeimum eſt in qu ſpacio A calce ad carceres reuocari. de Am. 11§ a, Quibus cũ
7 all imdre, nu— 8... 13.
.13ͦ b. Naſiniffa nullo 8 PöKRuns tanquam à carceribus emiſſiis cum ijſdem ad calcem(ut di perto ftt. LA 1.. 1† rSB u 81 ad H 4 b OQua ſ 11 ui ad ly
e capite opertc 4 iußitinpidch citur) peruenire poſsis. ad Her. 24 b, Quaſi ſi quis ad Olym
dcidit, idq; fxum gf n auemi piacum uenerit curſum,& ſteterit ur mittatur, impudẽètes;
primo capitt legis 5 5 L 106 illos dicat eſſe, qui currere cœperint, ipſe intra carceré ſter, 4 Ru 1 1 3. do. 1us Sicy 11
zatum, Kc. contra Rull.310 1 narret alijs quomodo Ladas aut Boius cum Sicyonijs
.. 0. a5 meminit in tem 1 P 4eOrn bus exierit, eum,&cc.
aproferf CARDIACVS, ci. de Nat. 97 b, Nec cardiacis hoc tribuen-
duabus— 9 dum eſt, nec phreneticis: id eſt, ijs qui ore uentriculi affecti teKt quodp üuo pita ehitoie Eg ſunt, qui morbus cardiacus dicitur. d Sed prima aoh antAc CARDO,, mu. de N. 46 b, Extremusq́; adeò duplici de car-
1 1 nd 4 8 nt. 84⸗ 14
1 modo orætereunda tu- 4 3n 3„ ueſtro, percep rio 4 ge eho 4 er““ 4
dine uertex Dicitur eſſe polus. 8 CARE, magno precio, nimidò. Att. 256 b, Valde carè æſtimare aliquid. pro Dom. 286 b, Emit domum penè dimidio ca- *.— rius quàm æſtimabat. 4 ibuſdam caf 5 erſiuu CàAREO, es. uaco, uacuus ſum, deficior, deſeror.)((Abundo,
qui
— Kibid.*. llau muns ppotior, fruor. Tuſc. 167 a, Carere igitur hoc ſignificat egere
hg P or atio, ſed qu- 1 id eo, quod habere uelis. ineſt enim uelle in carendo: niſi cũ fic n. daulè plefips- 4 tanquam in febri dicitur alia quadam notione uerbi. Dici-
nentarium P— 22 mitteret de npd tur enim alio modo eriam carere, cum aliquid non habeas,
d me 6 18 ut eſt noſſetnus⸗ non habere te ſentias, etiamſi id facilè patiare: carere e-
nud. daadum, t niuendum, gton nim in malo nõ dicithr, nõ enim eſſet dolendum, dicitur il-
Kad bel⸗ ad erit acci 1 lud bono carere, quò eſt malũ: ſed ne uiuus quidem bono
2pPa⸗ loco caput 1 Kc. 34 9h...
In bocn aamum touerin S 3
erit, c. ecur efe u eig 4
put illud uts itrabat
ameſ
mo dum fuerit frumenti Decumanis detraxit.& 166 a, In il6-
CARBO, Ons. Off. 37 b, Dionyſius candente carbone ſibi ad- 8 CARBVNCVI.VS, Ä. ad Her. 25 b, Ipſe à uicinis cum teſta
CARCE R,. cuſto dia, uincula, Iocus in quo aſſeruantur rei.
quò d cõfeſſus eſt cum telo fuiſſe, in carcarem coniectus eſt.
curſitarint. de Cl. 18 0 a, Nec in quadrigis, qui uix è carceri-
la carbaſea,& carbaſa dicta. in Verr. 241 b, Tabernacula car
1
C A 104 2 ⸗. 8.., 2 caret, ſi eo nõ indiget: ſed in uiuo intelligi tamen poteſt re-
1„.... 24 4— gno carere. dici autem hoc in te ſaris tubtiliter non poteſt
. 44 ⸗—. 4 11
Poſſet in Tarquinio cũ regno eſſer expulſus, at in m ortuo
ne intelligi quidẽ poteſt. carere enim ſen tiétis eſt, nec ſenius
in mortuo: ne carere quidem igitur in mortuo eſt. de Sen 87 a, Quanquam nõ caret is, qun non deſiderat. de Fin. 36 b, Cum omni dolore caret. Epiſt. 262 a, Aegypra mihi nuncia- Uit, te planè febri carere,& bellè hab 31.. te p keb rere, ellé habere. pro Mil. 105½ a, Ca- ruit foro poſtea Põpeius, caruit ſenatu,&c. 153 b, Ex
4—*
Poſtea Ego meo Ciceroni, quoniam Roma caremus, Arpini togam puram dedi. Aca. a, Magnum ingenium Luculli,&c. caruit omni- no rebus urbanis. pro Rab. 96 b, Quid iam iſta C. Mario no cere poſſunt? quoniam ſenſu cc uira caret? Or. n b, Quàm chara ſint quę poôſt carendo intelligunt. Poſtq́. ½98 b, Amici- tiæ quid haberent uolupratis, carédo magis intellexi quàm fruéddo. Att. 22 a, Neq; nos te fruimur,& tu nobis cares. Off. 20 b, Appetitus omni perturbatione animi carere debent. &ibid. Omnis actio uacare debet temeritare. de Vn. 204 a, Cauſæ uacantes prudentia. I. C. u18 a, Non deniq; hæc ſella curulis unquam uacua mortis periculo fuit. pro Lig. 137 b. Ergo hæc duo tẽpora carent crimine.& ibid. Adhuc Qu. Ligarius omni culpa uacat. Puſ. 153 b, Non dico carere ſen- ſu, ſed carendum eſſe.& 1/ν b, Non ipſa ſaxa magis ſenſu o- mni uacabant, quàm ille,&c. CARIA«. regio. Ora. 109 a, Caria, Phrygia,& Myſia pro Flac.
160 a, Prouerbium, Si quid cum periculo experiri uelis, in
Caria id potiſsimùm eſſe faciendum. C AKRIN A, æ. nauis dorſum, nauis pars ima, ſeu uenter na- uis. Orat. 159 b, In nauigio latera, carinæ, prora, puppis.
CARINAB, arum, locus Romg. Para. 125 b, M. Manlius habuit
ædiculas in Carinis.& Qu. F. 309 a, de Ar. 255 b, Cum dicé- ret uelle ſe in Carinis ædificare alteram porticum, quæ pa- latio reſponderet.“ A CARITA S, tb. inopia frumenti. Of 45 b, M. Seius in caritate annonæ aſſe modium populo dedit. In Verr. 197 a, Biennio prouinciam obtinui, cum alter annus in uilitate, alter in ſumma caritate fuerit.& /ↄ a, Cum alter annus in ullitate, alter in ſumma caritate fuerit. Off. 62 a, In Rhodiorum ino- piac fame ſummad; annoneę caritate. In Ver. 196 b, Caritas amonæ.)(.Vilitas annonæ. de Ar. 251 a, Caritas annone, ſte- rilitas agrorum, inopia frugũ. pro Pom. 12 a, Repentè uili- tas annonæ ex ſumma inopia& charitate rei frumentaria conſecuta eſt. pro Dom. 215 b, Erat igitur præſens caritas& fitura fames. In Verr. 197 a, Aut uberiora cibaria facta ſunt caritate. pro Do. 215 b, Caritas, difficultas annonæ, ſumma mopia rei frumentariæ. Attic. i4 4 a, Nunc omnia iſta iacere puto proprter nummorum caritatem pro D. 216, Annona in meo reditu facta erat durior. 3 CARME N, nis. uerſus, argumentum carmine tractatum. de Am. 100 a, Empedoclem quidem carminibus Græcis uati- cinatum ferunt, quæ,&ec. pro Ar. 191 a, Aditus templorum carminibus exornauit. Tuſcul. 161 b, Poera graue plenam q́; carmen non ſine cœleſti aliquo mentis inſtin ctu fundit. de Di. 135 b. Non eſſe autem carmen illud furentis, ipſum poe- ma declarat. Ep. 16 b, Scripſi ctiam carmina qua dam,&c. de Cl. 171 a, Illa carmina, quæ multis ſeculis ante ſuam ætatem in epulis eſſe canritata a ſingulis conuiuis, de clarorum ui- rorum laudibus, ſcriptum reliquit Cato. Aca. 21 b, Simul in- flauit tibicen, à perito carmen agnoſcitur: id eſt, Antiopa co moœdia ueltragœdia. de Clar. 70 b, Quod ex eis carmini- bus intelligi poteſt, quæ apud Homerum in Plæacum epu- lis canuntur. de Or. 14 a, bis. Cum Simonides ceciniſſet id carmen, quod in Scopam ſcripſiſſet,&c. pro R. P. Hæc laus carminibus poerarum celebratur. de Orat. in. b, Quod car- men artificioſa uerborum conſtructione aptius?& 161a, Quorum illa ſumma uis carminibus eſt aptior& cantibus, id eſt, numerorum& uocum. Aca. 40 b, Facere poema. Tuſ. 209 b, Condere carmina. contra Rul. Co a, Atq; hoc carmen iſte non uobis, ſed ſibi intus canit. de Or. 106 b, Vt totum il- lud uti lingua nuncuparat, non in XI 1tabulis, ſed in magi-
ſtri carmina ſcriptum uideretur. pro Rab. 92 b, Jlictor, col-
liga manus,&c. Tarquinij ſuperbiſsimi ac crudeliſsimi iſta ſunt cruciatus carmina. pro Muren. 130 a, Prætor interea ne pulchrum ſe ac beatum putarer, atq; aliquid ipſe ſua ſponte joqueretur, ei quoq́; carmen compoſitum eſt. pro Cæl. 41 a, Ac longius quidem mihi contexere hoc carmen liceret. de Fin. 135 a, Sunt enim prima elementa naturæ, quibus auctis uirtutis quaſi carmen efficitur. CARMENTALIS.L., Flamen. CARNEADES,“. de Ora. 149 a, Diuina quadam celeritate ingenij dicendiq́, copia Carncades. de Orat. 23 b, Carnea- dis uis incredibilis dicendi. de Di. 119 a, Num ergo opus eſt ad hæc refellenda Carneade?& Aca. 5 b, Carneades?
xit annos. de Or. 122 b, De Carneade,
NAS 1
rirOolao& Diogene, TOIlAO Aℳ4— 7 1
1 Ju 4

ö
——
“
—
8
—
2 1 22.—
——
—
C àA miab Athentenſtbus legati, Romam uenerunt, CARNEADEVS, dea. Aca. 37 zeds Fin. 128 a. ARNEADIVS, dia. de Or. 149 b... G 4 R IF 4 de tortor, liGot. in Ver. 77 b, Non ſicarium, in iudicium adduximus. de arnifices habere putamus? qui dad necem utatur? I. P. 8 b, Hæc ſunt ò carnifex in gremio ſepulta coafulatustwierea⸗ 232 a, Ponite ante oculos carnificem rortoremd; amarili- pro Qu. 9 a, Qud bonorum emptores Cuene 11 ear. niſices ad reliquias uitæ lacerandas& diſtrahédas. I. V. 259 a, Sextius carnifex Verris. OARNIFICIN A næ. ſupplicij& cruciatus locus, crucia- tus ipſe,& crudelitas. Tuſcul. 243 b, Aegyptiorum imbutæ mentes prauitatis erroribus, quamuis carnificinam prius ſubierint, qudàm ibim, aut felem ‚aut aſpidem, aut canem uiolent. Tuſc. 196 a, Cum omnis perrurbatio miſera eſt, tũc carnifi cina eſt egritudo. pro Seſt. 26 a, Non ea eſt medicina, ſed carnificina atq; crudelitas. 1. CAR O, au. in Piſ. 94. a, Menſa extructa non conchylijs aut pi ſcibus, ſed multa carne ſubran cida. pro Plan. 263 a, Quibus municipijs uix iam, qui carnem Latinis perant inuentun tur. I. P. 3 a, Caro putida.. CARPOBH p. eligo, figo. pro Clu. 44 a, Non animaduertes in omnessfed carpesut uelis?& paucos ex multis ad ignomi- niam ſortiere?pro Cl. 44 b.In mulrorum peccata, carpi Pau cos ad ſupplicium non oportet. pro Seſt. 25 a, Non ſum tam inſolens in dicẽdo, ut omni ex genere orationem ancuper, & omnes undiq; flo ſculos carpam ac delibem. de Ora. 100 b, Vel paſsim licet carpentem& colligentem undiq; reple- ri iſta iuris ciuilis ſcientia. pro Cor. 67 a, Qui more homi- num inuident, in conuicijs rodunt, in circulis uellicant, no illo inimico, ſed hoc maledico dente carpunt. Qu. Fra. 308 a, Pompeius carpabatur a Bibulo. Epiſt. 180 b, Carpere ali- quem, id eſt, obtrectare. Par. ud b,. Cum corpus Reguli car-
peretur, carpi ipſe certè non potuit: hic tum carperetur,&-
Capi habent ueteres codices.. 8
CARTHAGINENSIS/)/⁄. contra Rul. 85 a, Carthaginen- ſes fraudulenti& mendaces,&c..
CARTHAG O, uis. contra Rul, 62 a, Agri in Hiſpania apvd Carthaginem nouam.& ν6 a, Carthago uetus in Africa.
CARTHA G O, Jouis filia. de Nat. 68 a.
CARTINVM, oppidum. Att. 2 0 b.
CARVNCVIL A,. caro. de D. u9 a, Caruncula uitulina.
CARVS,z,um. non uilis. de D. 120 b, Aur ſi Epicuri de uolu- ptate liber corroſus eſſet, putarem annonam in macello c⸗ riorem fore. pro D. 216 a, Subitò illo die cariſsimam anno- nam nec opinata uilitas conſecuta eſt. 3
CARICA, ca. fici genus. de Di. 126 a, Quidam in portu eari- cas Cauno aduectas uen dens, Cauneas clamirabat.
CASA. tugurium,& domus ruſtica,& uilis. Tuſ. 247 a, Pto lemæo peragranti Aegyptum, comitibus non ſecutis ciba- rius in caſa panis datus eſt. Epi. 263 b, Helluo nequiſsimus H=S. C C. dabat nullo aprico horto, nullo emiſſario, nulla maceria, nulla caſa.
n 1
CASCVS, a, um. ſenex, uetus. Tuſc. 153 b, Illud erat inſitũ pri-
ſeis illis, quos caſcos Ennius appellat. CASEVS, s. de Se. 30 a, Villa abundat lacte, caſeo, melle.
CASSILINVM, ni. oppidum. I. A. 180 a.de In. 33 b.
CASSANDRA uates. de D. 98 a.
CASSII.INENSIS, uenſe. de In. 33 b.
CASSIA,æ. nia media urbe Roma ad Mutinam, inter fuperũ & inferum mare I. A. 7§5 a. L. Via.
CASSIANVS, A, um. à Caſsio iudice ſeuero. L. Caſsius. pro
Mil. 107 b, Itaq; illud Caſs ianũ, cui bono fuerit, in his perſo
nis ualeat. I. A. 167 a, Si quis uſurpet illud Caſsianũ, cui bo- no fuerit.
CASSINVM, oppidum. I. A.259.
CASSINA S atus. à Caſsino. contra Ru. 79 a,& I. A. 180 a.
CASSIOPE, e. portus. Ep. 259 b.
CASS 1OPEIA,æ. de Natur. 4 a, Obſcura ſpecie ſtellarum Caſsiopeia.
CASSIVS,. pr— siusi 5 1 edf. 5 9 Eoe.R-zheCalzus ille, quẽ populus Rom.
apientiſsimum putabat.
CASSVS, a, um. 9.. 544, Uacuus, inanis, caſſus ſan uinis c ſr. 1.. 2 18 a us. ne. de Diuin. 126 a, 4 8 2 ſangui
errigenam, tardigradam, domiport .—... 0 ſanguine caſſam. in Arat. Caſſus! Pn 3 Laffacn Sainecaſiamei t. Caſſus luminis. Tuſ. z51 a, Caſſum 2 zidsam& inanis uocis ſono decoratum. Eintegr 8 1; 45N 3 4 ePre.purè. de- 173 b, Ad diuos caſtè adeunto. 4 du. L 32 6 G L 1 1 128 1 2 urs Feaßs deos uenerari. pro Dom. 240 b, Is ninil rité, nihil caſtéperfecit prar— 5 us c a. an 1 Réperfecit pro Pom. 4 a, In amicorũ peri 2 2 20◻ 1.11 8— 7 cufis caftè integred; uerſari. de Cla. 196 a, I
3 5 ueamurG. cam
ut adultam uirginem caſtaà. Rn; P-— lrG; Samn, S aſtè. Epi. Fam. lib. 4, Caſtiſsimè co-
21 4 Deliois..—.„. lere deos, de Ar. Keligione ſua ali quid caſtiſsimè tueri,
C A 196
CASTELLANVS,, um. ut triumphus caſtellanus: id eſt, de Caſtello capto actus. de Cla. 188 a. CASTELLILVM,E. uicus, ſiue ruſticorum domus in agris, clauſæ mœnibus. Sunt etiam caſtella, munitiones ligneæ ca ſtrenſes, pro uallis erectæ ad arcen dos hoſtes. pro Cec. 288 b, Cecinna ad diem uenit in caſtellum Aram.& pro De. 146 b, Cum in caſtellum Luceium ueniſſes. Ep. 169 b, Multa caſtellacepi, multa uaſtaui. Att. 41 a, Caſtellum natura mu nitum.& Ep. 23 a, Caſtella munita. de Cl. 183 a, Qui Ligurũ caſtella expugnauerunt. I. A.196 a, Aditus hoſtium caſtellis & aggeribus prohibetur. I. P. Srb, Cui templum illud fuit arx ciuium perditorum, receptaculum nererum Carilinæ militum, caſtellum forenſis latrocinij. de D. 36 a, Vrbé phi- loſophiæ mihi crede proditis, dum caſtella defendiris. CASTIGATIO, nis. obiu rgatio, animaduerſio. Oflic. 18 a, Omnis& animaduerſio& caſtigatio contumelia uacare debet. L. Obiurgatio,& Releuo. CASTIG O, as. obiurgo, multo. de Ora. 100 3, Et Inönzam de impudentia dixi, caſtigemus etiam ſegnic em hominũ. Tuſ. 204 b. Pueros, matres& maxgiſtri caſtigare ſolent, nec uerbis ſolm, ſed eriam uerberibus. Off. 66 a, Qui non uer-
bis ſunt& diſputarione philoſophorum, ſed uinculis& car
cere caſtigandi. Of. 18 a,& 27 b, Qui punit aliquem, aut uer bis caſtigar. de L. 163 b, Caftigare Iimprabos. Tuſ. 228 b, Sed in hoc me ipſe caſtigo. Tuſc. 168 a, Vides ne ut obmutuerit non ſedatus corporis, ſed caſtigatus animi dolor?: CASTIMO NIA, miæ. caſtiras. I. V. 224 a, Quæ ſacra per ſum mam caſtimoniam uirorum ac mulierum eräãt, eadem per
jſtius ſtuprum eſſe uiolara. pro Cæl. 39 b,& de Leg. 174 b.
L.. 7.. 2. 12 Caſtè iuber lex adire ad deos, animo ſcilicet, nec tollit caſti
moniam corporis. CASTITAS, tw. caſtimonia, uirginitas. de Leg. 75 b, Vt ſen- *.. 2 2 2— tiant mulieres in natura foeminarum omnium Deum caſti tatem patji. CASTOR& Pollux, fratres, dij. de D. 96 a, Stellæ aureæ inſt — 3 2./. ₰... gnia Caſtoris& Pollucis. pro Mil. u19 b, Qui cum falcibus
ad Caſtoris cucurrerunt. I. V. 274 a, Vosq́; omnium rerum
forenſium, conſliorum maximorum, legum iu diciorumq́; arbitri& teſtes celeberrimo in loco prętorij locati Caſtor & Pollux.
CASTO R. I. Fiber.
CASTRVM, ri, oppidum. At. z20 a, Audini Cæſarem firme progreſſu in Caſtrum Tarentinum ueniſſe.
CASTR A, orum. locus ubi exercitus in tentorijs manet,& i. pſe exercirus. I. V. 2 4 b, Iſte nouns imperator pulcherrimo Syra cuſarum loco ſtatiua ſibi caſtra faciebat. de D. 132 a, Ca ſtra enim in Theſfalia caſtris collata audiebamus. Att. 130 b, Caſtra propter anni tempus& militum animos facere non poſſum. I. A. 24 5a, Cn. Pompeius cum EP. Vectio inter bina caſtra collocutus eſt. Epiſt. 24.5 a, His rebus ita geſtis caſtra in radicibus Amani habuimus apud aras Alexandri quatriduum. Att. ii0 b, Nos ad portas caſtra habemus.& 127 a, Cum Cæſar ad oppidum caſtra haberet.& 121 a, Cæ- ſar apud Corfinium caſtra poſuit. de In. 78 a, Hoſtes prope muros caſtra habenr. Atr. 1§0 a, Ad murum caſtra poſui. de Diuin. 96 b, Cum Aretium uerſus caſtra mouiſſet. I. A. 23 3 a⸗
Saxa caſtrorum antea metaror, nunc(ut ſperat) urbis. Epi. 240 b, Pacorus Euphratem tranfiuit,& caſtra poſuit Tybę.
L 241 b, Caſtrad; ad Cybiſtra, quod oppidum eſt ad mon- tem Taurum, locaui.& 166 b, Iraq; continuis itineribus ad forum Vocontium ueni,& ulrra caſtra ad flumen argen- teum contra Antonianos feci.& 244 a, Caſtra in Lycaonia apud Iconium feci.& 138 b, Iu Epicuri nos aduerſarij no- ſtri caſtra coniecimus.
CASTRENSIS;e. militaris. pro Cæl. 29 b, Eadem erat ca- ſtrenſis ratio& militaris. I. C. 14 b, Niſi cum ex domeſticis
inſi dijs in caſtrenſe latrocinium compuliſſem.
CASTRO, as. execo, uirflia amputo. caſtratus, exsctus. de Ora. 167 b, Nolo morre dici Africani caſtratã eſſe rèp. Ennij⸗
CAàASTVLONENSIS ſaltus. Ep. 163.
CASTV S,a, um. purus, integer, incorruptus. At. 73 b, Pom- peius uir integer, caſtus,& grauis.& ad Her. 7 a, de D. io5 b, Caſtus animus& purus. ad Her. 29 a, Corpus caſtum, ani- mus corruptus. pro Fon. 2 80 b, Mens caſta& integra. de In. 66 b.Integer& caſtiſsimus uir. I. A. 156 a, Adoleſcens caſtus & modeſtus, de In. 76 b, Præmia uirtutis ſancta& caſta eſſo oportet. de Ar. 250 a, Fœmina, quæ matronarum caſtiſsima putabatur.& ibi. Qui caſtiſsimos ludos omni flagitio pol- lueres. pro Cal. 39 a, M. Craſsi caſtiſsima do mus. pro Rab. 9² a, Qui caſtam concionem, ſanctum campum, inuiolatũ corpus omnium ciuium Rom. integeum ius libertaris ſer-
uari oporrere defendo. de Leg. 179 a, Ebur haud ſatis caſtũ donum Deo. J. A. 247 b. Res familiaris cùm ampla tum ca- ſta à cruore ciuili, Tuſculan, 26 ⅞ b, Qui ſe integros caſtosq́;
Fruzuil-
g 5

17 b, Our⸗ 1I. IAEP. Bpunnal b 1reimd
4 9. aic. 6
1 12
1. 8 dcaſtigatus animia 1 V 4 aaimi dolon 4. 1 7 ³ 114 4, On. nacmal., rkaag de mulierum erät tau a. pro Cxl 1 1 d l. 39 b,&celegn 1 lelllsen nertoſa—
moniz ungini
1, fratres, Pelluch. pro Mil. nab, Lian ſ mrunt. LV.74 1, Vosc dmanam a maximorum, legum inacon
04 3 ederrimo in loco preiorjjlocmca
4 2 21 am. At.110 2, Audini Czſaain Arenuanem denme.
aut ubi exercitus in tentonijumel 5, Re nounsimperator pulcherr “
a ibicaſtea faciebat. deD.ut
à caſtris collara audiedamas R.h “ 4 pimosur aermeewmon m lmom 1Dmone
5 44 S 6 vogpaucm P. echet 8 3 1 1 1 Seſt. Rpiſt. 14 ½ 2,Hsredes kagn 1 Ana haduimm apud tss Nein-
4 4 1 „ beaki b. No⁴ 2d portas caſtra Mdenk,
1 12 mcattre Aberet.& ual
— 1. 2 A atra potut de la.„1a Hotteſt 3 2 4. nl. 4 err. o a, 4 murum cattripot! 3 1 3 ier IAn cGtra wonmebn Aretun ue ſus 6atra. Aarbal .„ vert U 44* Anpe e — 71. 4 aie l zuit,& catbs pott 1 1 1,4 2 44 „doppfdumen 48 ener l
4 lda “
nitan. de Leg mhe emtnarum emniundeng.
.de D. 96 Stelr um
C A
ſeruauiſſent, his,&c. pro Qu. R. 48 a, Periurum caſtus frau-
daſſe dicitur.
CASVS, ſus. ruina, fortuna, euentus, ſors, fors. pro Cæ. 46 a,
Via lubrica, qua infiſtere aut ingredi ſine caſu aliquo aut
prolapſione uix poſsis. de D. 89 b, Deinde eius germanum
cornibus connitier in me arietare, eoq́; ictu me ad caſum dari. de D. in b, Quomodo ergo ĩid quod fit, cęco caſu& uo
labilitate fortunæ præſentiri poteſt? de D. 223 b, Caſus po-
teſt imitari ueritatem.& 85½ a, Nunquam perfectè ueritaté caſus imitatur.& 232 a, Caſum prælij omnes timebamus. Pro Cl. 33 a, Arq; etiam caſu tum Stalenus ipſe non aderat. de Fa. 140 a, Id in hac diſputatione de fato caſus quidam ne facerem impediuit. pro Seſt. 15 a, Cum meum illum caſum ram horribils, tam graus, tam repentinũ non ſolùm homi-
nes, ſed tecta urbis ac templa lugerenr. de Or. 126 b, Grauis & miſerabilis caſus alicuius. Ep. 5 a, Vellé ut ſcribis in meo
grauiſsimo caſu affuiſſes. pro Dom. 230 a, At uide quid in- terſit inter illum iniquiſs imum patris tui caſum,& hãc for tunam conditio nemq́; noſtram. de Ora. 140 b, Ferre ſapien ter caſus aduerſos.& 128 a, Gaſus humanarum miſeriarum
uarij ſunt. pro Pom. ¹5 a, Maiores noſtri ſemper ad nouos
caſus temporum nouorum conſiliorum rationes accom- modabant. Qu. F. 305 b, Si releuare potes communem ca- ſum. de Clar. 191 a, Ira grauiſsimo ſuo caſu dum Alexandri ſimilis eſſe uoluit, L. Craſsi& multorum Craſſorũ inuen- tus eſt diſsimillimus. I. A. 209 a, Fuit ali quis fatalis caſus, ut ita dicam, quem tulimus,&c. nunc ſi quis erit, erit uolun- tarius. Epi. 56 b, Aliorum opibus caſus meos ſuſtentabam.
de Or. S5 a, Quam ſpem cùm graues communiũ temporũ,
tum uarij noſtri caſus fefellerũt. de Nat. 19 a, Illud quæro, quæ fuerit tanta fortuna, quis tantus caſus, ut,&c. pro S. R. 35 a,Ille miſer ignarus caſus ſui,&c. Ant. 194 a, In noſtro euẽ tu aliorum reminiſcentes caſus. pro Syl. 178 b, Eum tamen in hoc caſu, quo afflictus iacet, cõſeruare cupiunt. pro Syl. 167 a, Sed quoniam ita tulit caſus infeſtos, ut,&c. ad Her. Hæc res magnum caſum habet. Off. 36 b, Hæc igitur fortu- na cæteros caſus rariores habet. de Sen. ↄa, Aetas illa mul-
td plures quàm noſtra mortis caſus habet. Epi. 156 b, Si ca-
ſus inciderit, pro uobis mori paratus ſum. At. 24 3 b, Caſus
conſiliũ noſtri itineris iudicabit. I. C. uy a, Vt ea uirtute, nöõ-
caſu geſta eſſe uideantur. pro Syl. 183 b, Aliquid caſu magis
&⅞ felicitate ab aliquo, quàm uirtute& confilio geſtum eſ- duo,d 11110 g
ſe. pro Seſt. 5a, Communis Mars belliq; caſus eſt incertus. pro Fl. 152 b, Caſus eſt enim in capiendo locus, euétus, occa ſio. de D. i73 b, Niſi iſta caſu nonnunquã fortè temerè con- currerent. Epi. 61 a, Quits eſſet, qui me in conſulatu nõ caſu potius exiſtimaret, quàm cõſilio fortẽ fuiſſe.& 20 a, b. Iudi- cio enim tuo, non caſu in ipſum diſcrimen rerum cõtuliſti tribunatum tuum.& 207a, Et caſu permulti ſunt in ea ſo- cietate ualde mihi familiares. de Nat. 7 a, Idã; euenit nõ re merdè, nec caſu, ſed quòd,&c. de Di. uz a, Quid eſt tandẽ ꝗd caſu fieri fortuna putemus. de D. u1z b, Ne in deum quidem cadere uidetur, ut ſciat quid caſu& fort aitu futurũ ſit. Of. 43 a, Habere aliquid aliquo caſu atq; fortuna. pro Pl. 266 b, Si ſortis, nullum crimen ett in caſu. At. 179 a, Is meliore in caſu eſt, quòd iam receptus, G&ec. Ora. 212 a, Abſur dũ erat, aut
tantum barbaris caſibus græcam literam adhibere, aut re-
cto caſu ſolum Græcè lo qui.& ibi. b, Verba quæ habent ca
ſus in exitu ſimiles. ad He. 30 b, Verba quæ ſimiliter ijldem
caſibus efferuntur. de Nat. 38 a, Iupiter quaſi iuuans pater, quem conuerſis caſibus appellamus à iuuando Ioué. de Or. 141 b, Verba immutata caſib. Epi. 147 b, Sed cum in eum ca- ſum me fortuna demiſiſſet, ut aur,&c.& 98 a, Caſus uerò mirificus quidã interuenit, quaſi uel teſtis opinionis meæ, uel ſponſor ſiumanitatis tuc.
CATACHRESIS,ſä6. abufio. At. lib. 9,Illa tamé uxraAxtννσι
illius eſt odioſa, quam penè præterij. L. Abuſio.
CATADVPA, duporum. quæ alio nomine cataractæ nomi- nantur, ſunt loca ubi Nilus ſe pręcipitar ingenti cum ſoni-
tu. de Som. Sci. 129 a, Sicut ubi Nilus ad illa quæ catadupa nominantur, præcipitat ex altiſs imis montibus, ea gẽs, quę illum locum accolit, propter magnitudinem ſonitus, ſenſu audien di caret.
KATAFPAA H. L. Deſcriptio.
KAT AA HUE TON. L. Comprehenſibilis. KATAAHYIS.L Comprehenſio. 6 CATAMITVS, u. Ganymedes, puer meritorius. I. A. 75 a,
Vt te catamitum præter ſpem mulier aſpiceret,&c.
CATELIL A, a. de D. 01a, Erat autem mortua eatella eo no
mine.
CATERV A«. turba. I. P. or a, Lictores togulas acceperunt,
& cateruam imperatori ſuo nouam præbuerũt. pro Dom. 23 b, Cum forum armatis cateruis perditorum hominum
poſtideres. de Orat. 100 a, Vagari magna caterua 10498 ro.& 161 a, Cateruæ atq; conuentus hominum. Tuſc. 164 b. Cateruæ ueniunt contradicentium. IJ. V. 258 b. Teſtiumtca. teruas in iu dicium tuum eſſe uenturas. pro S. R. 41 a,& pro Mur. 14° b, Magna caterua togatorum. 577T
CATINA urbs. J. V. 46 a. Ep. 218 a. CàTINENSIS,)/e.I. V. 32 b, Ep. 2u8 a. CATEGOREMA, us. Tuſcul. 213 b, Res, quæ dicuntur de
X
K
quodam aut quibuſdam, quas varzuyoiεᷣuνxea dialectici ap- pellanr.
CATENA,. in qua aliud ex alio nectitur. I. V. 257 a, Iſte ho-
minibus innocentibus inijci carenas iubet.& pro Mur. 134 a, pro Seſt. 6 a, Clodius legum(acrarum catenis cõſtrictus-⸗
ad Her. 36 a, Iite ſicut aliqua beſtia ſoluta ex catenis uolitat
& uagatur toto foro.
CATENATVS;ta um. catena uinct». li. 4 Ep. Fam. 3. Cęlij⸗
AOHKO N. L. Officium.
CAT O, nu. de Cl. i5 a, Vnum excipio Catonem, in quo perfe
ctiſsimo Stoico ſummam eloquẽriam non deſiderem.& de eo rurſus, 170 a,& de Am. 96 b, Caro quaſi cognomen iam habebat in ſenectute ſapiétis. de Cl. 1⸗1 b, Cato annos quin que& LXX X natus, exceſsit 8uita.
CATONIANVS, a, um. ut Catoniana familia, Qu. F. ,. 1„„k. 3¹¹ b. CATORTHOMA, t. rectum factum. O ff.2 Ie tes au
tem Officium, rectum opinor uocemus, quod Græci nazde- ſudx. de Fi. 99 b, Sic recta(nærõplwois enim ita appello, quo= niam rectum factum ærπφννωμαα) recta igitur effe dio,&c. & 95 a, Quæ autem nos aut recta, aut rectè facta dicamus, ſt placer, illi autem appellant ærogbαιαraæ, omnes numeros uirtutis continent.
CATORTHO SIS,. recta effectio: de Fi.99 b. L. Cator-
thoma.
CATVIL. VS,A. de N. 33 b, Chryfippus docet omnia in perfe-
ctis& maturis eſſe meliora, ut in equo quàm in equulo, in X 2. 2*. ⸗
cane quàm in catulo,& c. de Ein. 121 a, Catuli, qui iam deſpe
cturi ſunt, cæci æquè, ut hi qui modò nati.
—*. CATVS, a, um. cautus, acutus, callidus, prudens. de Leg. 165 a5
Prudens&(ut ita dicam) catus. de Ora. 101 b, Egregiè cor- datus homo catus Aelius Sextus.
CATE, aduerbium. In Arato, Tum tornare catè, contortus
poſsidet orbis.
CAVATVS, a, um. L. Cauo. 1 CAVD A,. de Fi. 4 a, Cauda pauoni à natura donata eſt ad
ornatum. In Arat. At q; auis ad ſummam caudam primas q́q recedir Pinnas. L. Penis.
CAVDINVM prælium. de Sen. 85 b. CAVDIVM, dij. opp. de Off. 74 a.
OC C
AVCAS VS, S. mons. Tuſcul, 180 a, 186 b, 243 b, de Di. 88. de Som. 129 b. 8 G AVEANæ. ſeptum in quo aues& beſtiæ includuntur,& lo- cus ubi populus ſedens ludos ſpectabat. de D. i23 b, Auis in- cluſa cauea. de N. 27 b, Cùm cauea liberati pulli non paſce- rentur. ad Her. 36 a, Quòd fi iſtum liberaueritis, ſtatim ſi- cut è cauea leo miſſus, aut aliqua teterrima bellua ſoluta excatenis uolitabit. de D. 123 b, Attulit, inquit, in cauea pul los is qulex eo nominatur pullarius. Item: Magis delecta- tur qui in prima cauea ſpectat, quàm qui in ultima. de Am. 100 b, Qui clamores tota cauea nuper in noua fabula M. Pa
cuuij? de Leg. 7τ a, Ludi publici ſunt cauea circoq́; diuiſi.
de Ar. 249 b, Bli cum ludos facerent, ſeruos de cauca exire
iubebant, tu in alteram ſeruos immiſiſti. AVE O, es. uito, fugiro, cautionẽ adhibee, proſpicio, con- fülo, obſeruo, uideo, declino. de Orat. i36 a, Hoc ego orato- ri maximè cauendum& prouidendum puto. pro Quint. Roſc. So b, Quid ita Flauio fibi cauere non uenit in mentèẽs I. à. 219 a, Caueri uult ijs qui ſecum ſunt, Muſtellæ& Tyro- ni proſpicit. de Clar. 166 a, At ribi ego Brurte non ſoluam, niſi prius à te cauero, amplius eo nomine neminem cui pe titio ſit, petiturum. de Leg. 102 b. Altera lex prinatorum æ- dificijs, altera ſepulchris cauet. Top. z21a, Tu mihi meisq; multa ſæpe cauiſti. At. 85 a, Pompeius clementer id fert, for tè cauet uſuræ. L.V. 105 a, Prædibus& prælijs populo cautu eſt. contra Rul. 62 b, Agri de quibus cautum eſt fœdere. Of. 46 b, In iure cauere& conſilio iunare. pro Dom. 219 a, Me- tuere& cauere aliquem. Epiſt. 8 a, Ve conſiderares quibus crederes,& quos caueres.& ⁷ b, Nec metuam quicquam,
Komnia cauebo. Poſtquam. 202 b, Nihil credam,& omnia 4 4*
cauebo. Attic. 169 a, Cætera, quæ quidem conſilio prouide- ri poterunt, cauebuntur.& 258 3, Caleni interuentũ& Cal uenæ cauebis. de Ar. 249 b, Monere aliquem ur caueat ab a- liquo. in Verr. 120 a,& in Antoniũ, 182 b, Cauere ab aliquo. In Antonium, 244 b, Quiab homine nefario non cauerit- dè Fin. 14°0 a, Cauere à ueneno. Tuſc. 212 a, Declinare Sna0
3 174 6
*

—
——
———
—
—
—;
——
.„ 11 41 it be Iis. de Orat. 106 b, Nam ſine cognitione 1uris, quàm ſit bel⸗ 8. 0 at. 195.. 8. Auges etiam tu lum cauere malum, ſcire poſſumus. Ep. 85 b. Auges e un AlSe n 2 1„ ibi er Brutum,& h; tit zOrem., qul 111 Oratorc tuo Caues 11 P 1* IItmOren 341⁷ 4—. 4. 91 V& tibi& popu- ad excuſationem ſocium quæris.& 28 b, I t 1. luis lo cautum ſit.& 31 a, Melius ci cauere uolo quàm 1pie 411¹] 9 Lanenfnt ee 3 lle ſibi, ut fitibi prouinciam de- ' Ie erat enim ille 151, Ut 11 81 P 121 ſolet. Item, Cauerat enin d4 draber . ſcelerum adiutorem te præberes. eleru 1„er Attic. b, Deinde ut Faufſtæ, cui cautum ille eſſe uoluiſſet, 1C.. r. b. 86 a, Epicurus diligenter cauet& ſan ratum eſſet. de Finib. 80 a, Epicnlt 2„. r Inu. 77 b, Amentia eſt cum
) &c. de ne tc quo non aſcripto nihilo-
—
cit, ut hæredes ſui dent, hæredi uelis cauere, id aſcribere, inus hæredi caueat Sua eautum unaquaq; de re: Kita quod oportuie exce- & ibid. b, Quædam tacitis exceptionibus ca- 300 b, Nulla res eſt, quæ aut Comperehenci ſatis, aut caueri, aut excipi poſsit. de Clar. u77 a, Non ſatis paratus ad cauẽdum fui. Att. 216 b, Caue facias, inquit: ha iſta lex perferretur. Epiſt. 45 a, Caue ne cui ſuſpicionem des fictæ reconciliatæ grat 3 ſtimes me,&c.& 120 b, Caue enim putes, ullas literas un- quam gratiores, quàm tuas in ſenatu eſſe recitatas. Att. 282 a, 291 b, Caue enim exiſtimes Brute, quãquam es, ſed tamen, &c. caue putes, quicquam illi,&c. Pro Qu. 44 a, Cauete per deos immortales iudices, ne,&c.& ibid. Videte per deos im
mortales quem in locum,&c. 1 CAVERNA, a. locus in terra cauus, antrum, ſp elunca. de Na tur. 56 b, Nos èterræ cauernis ferrum elicimus.& de Diu. 97 a, in Arat. Dicitur& latè cœli luſtrare cauernas. de Nat. 31 a, Magnam uim caloris„terraæ cauernis contineri. I uſc. 24 2 a, Vnde terra& quibus librara ponderibus, quibus ca-
ptum, ut,&c. uentur. pro Cec.
1——... 8. 4.* 4
CAVILLATIO, nis. iocus, facetiæ, urbanitas, dictum ridi- culum. de Orat. 128 b, Illa ſuperior cauillario, hæc dicacitas Uocatur. L. Dieacitas. CAVILLATO R, oru. Attic. 7 llarar.
& prauo, tantum tauillator genere illo morol CAVILL OR, arw. iocosè ludo, dicta dico. Att. 22 a, lam fa-
41*
2 32r elareram ozac miliariter cum 1plo caulllor etlam ac locer. apu 4 e
ipſe paruo animo
. 8 1 .— Arg RSeRe CAII Siratego 138. de Nat. 76 b, Atq; in eo etiam cauillat t, æltate gra- 8 2&.„ 17. 1 ſe Orat 1 3 ue eſſe aureum am n. h de Orat. 154 a, —,— Aut irridentes oratoren Socrates cauilla tur. Qu. Fra. 313 b, Sed præterea togam eius prætextam ma- 1
gno hominum riſu cauillatus ſum.
CAVLA. ſtabulum. pro Seſt. 5 b, Cùm Catilina Ita
las& paſtorum ſtabula præclara cepiſſet. alias, Callis, pPro calles.
CAVILIES,s. braſsica. de N. 5o a, Vites A caulibus braſsicis ſi propsè ſati ſint, ur à peſtiferis& nocentibus refugere dicun- tur, nec eos ulla ex parte contingere.
CAVNEAS. pro caue ne eas, forte dixerunt ueteres. de D. 26 a, Quum M. Craſſus exercirum Brunduſj imponeret, qui- dam in portu caricas Cauno aduectus uendens, Cauneas clamitabat. Dicamus ſ placet, monitum ab eo Craſſum, ca- ueret ne iret. Ominis exemplum eſt.
CAVNV S, n. opp. de D. 126 a.
CAVNEVS, i. ibidem.
CAVNILorum. populi. Att. 296 b. Epift. 224 b.
CAVO, G. excauo. de Leg. 179 a, Lignum autem quo dcunque uoluerit, uno è ligno cauato, iteḿ lapideum-
CAVPO, enis. copo,tabernarius. de D. 92 b, Cum duo qui- dam Arcades iter unâ facerent, alter ad cauponem diuerte- rit, alter ad hoſpitem. pro Cl. 52 b, A. Binnius quidam copo multorum hoſpitum de uia Larina, qui ſibi ab huius ſeruis in ſua raberna manus allatas eſſe dixit.
CAVPONA, næ. taberna. J. P. 9¹ a, Tibi ſolitudo erat pro fre- quentia, caupona pro oppido.
CAVPONOR aris. lucri cauſa bellum gero, aut aliud quid- uis facio. Off.9 a, Non cauponantes bellum, ſed belligeran- tes. ex Ennio.*(nula.
SAYPONVI Alæ. I. A. 257 a, Is delituit in quadam caupo-
C A VS 4 ſc. caput, origo, fons, radix, principium, ſeminariũ,
ſtirp Seffecdo r, pignus, ratio, ſequor, nomen, ergo, gratia, res. ut res eklciens: id eſt, cauſa efficiens.& incognita re iudica- resid eſt, incognita cauſa. Cauſarum dialecticarum ſiue phi loſoplucarum pler a& perfecta diuifio. Top. 225 b. Part. 238 a. de D. 120 b, G QWicquid oritur qualecunq; eſt, cauſam ha-
5 1 7 1T C 2 r oramſ.
b cat a natura neceſſe eſt, ut etiamſi prærer conſuetudinem acciderit, præter naturam tamen non poſsit exiſtere. Or 213 „JIIII 0— g 32 1* 7 7 a, Iniquum eſt quod accidit non agnolcere, ſi cur id accidar
enequeamus. de Far. 14. a, Caufa et iciti
TeHerire nequeamus. de Pat. 1¼4 7 a, Cauſa eſt, quæ efficit id cuius eſt cauſa: ut uul 4
doris.& ibid. b, Nulla lam rem ſua ui efficit, cuius diciti 1 aec 1
in rem iauic„ulus dicitur cauſa, nec id fine quo quidpiam non fir, caulſa eſt, ſe
4 4
ur.& 79 a, Ita diligenter perſcripta lex
iæ.& 142 a, Sed caue, fi me amas, exl-
8„π— 2 c. In Ver. 128 b, Quotépore is illa mea cum periculo capicis, ob cã caulam ne tu ex xeo cxime
C A 20
.„ alia ſu er. caufa eſt efficit neceſſariò.& 14.5 b, Cauſaru aliæ ſuant per- lllA S, 1
... 44 r— fectæ& principales, aliæ adiuuantes& proximæ.& 1419 a, Proxima& conrinens cauſa Cau e0 8 ſariæ. de Nat. 1 a, Cauſam, id Cauſæ antecedentes& necefſariæ. de Nat. 1 a, Cauiam, id
eſt principium philoſophiæ eſſe ſcientiam. de D. 12 a, Nihil
fieri poreſt ſine cau 1.1 1 1eA e
reperiri origo poteſt. Pro 8. R.30 b, N emo ne minimũ qui- dem maleficium ſine cauſa admittir. p ro Mur. 127 2,1 u mi-
hi id arripis, quod neceſſe eſt omniũ uitiorum eſſe poſtre-
mum:re mo L uil 1
reſt. Off. z a, Principia& cauſæ rerum. Att. 137 b. Cauſæ euen
torum magis mouèêt quàm ipſa euenta. Aca. 40 a, Quid eſt
2 4 4 3 2 A 18 4 enim magnum, cum cauſas rerum efficientium ſuſtuieris, de
1
linquis illa, quibus remortis hoc uitium eſſe non po
corpuſculorum concurſione fortuita Io qui? noſtra tu phy-
Plltel Heta 10 Aue n tu⸗ ſica noſti, quæ contineantur ex effectione& ex materia ea, quam fingit& format effectio. I. 4. 222 3,Is mortem attulit, qui mortis cauſa fuit.&*⁷ν a, Vt Helena Troianis, ſic iſte rei-
5. 3..... 3.. publicæ, cauſa belli, cauſa peſtis& exitii fuit.& ibid. Vt igi⸗
tur in ſeminibus cauſa eſt arborum& ſtirpium: ſic huius lu
ctuoſiſsimi belli cauſa tu fuiſti.&70 b, Nulla cauſa cui- quam iuſta eſſe poteſt contra patriam arma capiendi. Oflic.
35 b, Nec unquam bellorum ciuilium ſemen& cauſæ deerit,
dum,&c. pro Cæl. 4 a, Reperietis hanc migrationem huic
adoleſcenti cauſam omnium malorum fuiſſe. At. 8 a, Vereor
ne hec cauſa neglecta A bonis, defenſa ab improbis magno- rum in republica malorum cauſa ſit. In Antonium 158 a, Nec erit iuſtior in ſenatum non uenièdi morbi cauſa quàm mor tis. Attic. 113 a, Tu ſi tibi eadem cauſa eſt, me remunerere ſa- nè uelim.&2 b, Huius autem epiſtolæ non ſolum ea cau- ſa eſt ut ne quis,&c. ſed etiam haciuſtior, ut,&c. de Diuin. 137 a, Hanc credo cauſam ſo mniandi de illo füiſſe. pro Rab. 90 a, Quæ mihi iuſtiſsima cauſa ad hunc defenden dum eſſe uiſa eſt, eadem uobis ad abſoluendum debet uideri.& ibi- dem: Cum omnibus ciuibus in eorum periculis ſemper iu- ſtam mihi cauſam neceſsitudinis eſſe duxi. pro Syl. 177 b, Quæ cauſa cæteros ad facinus impulit, ea Cincio non fuit. de Orat. 86 b, Mirari deſinamus quæ cauſa ſit eloquentium paucitatis. Att. 131 a, Lippitudinis meæ ſignum tibi fit libra- rij manus,& eadem cauſa breuitatis. Offic. 41 b, Eadem con ſtituendarum legum cauſa fuit, quæ regum. de Amic. 97 a, Quod autem non affuiſſes, ualetudinem reſpondeo cau- ſam, non mœæſtitiam fuiſſe. de Fat. 147 b, Hoc enim modo iator bene ueſtitus, cauſa graſſatori fuiſſe dicetur, cur ab eo ſpoliaretur. pro Qu. 10 b, Quibus omnibus cauſa 1uſtiſ- ſima eſt cur ſcire potuerint, nulla cur mentiantur. pro Dom. 213 a, Sin autem ea reſcinduntur, erſt cauſa, qua poſsimus, &c. id eſt, cur uel quamobrem. de Ar. 252 a, Quare autem de his dici ſu ſpicer, hæc cauſa eſt, quod,&c. ad Her. 10 a, Maior annis L X.& cui morbus cauſa eſt cognitorem det. In An-
quidem rei cum cauſam quære- rem, quid nam ellet, cur ut in quoq́,&c. has cauſas reperie- bam duas: unam quò d,&c. altera eſt hæc, de qua,&c.& 125 b, De me nulla caufſa eſt cur mentiar. Atric. 196 a, Sed erant
.„ 2 4 1 4.— 8*. cauſæ, cur hoc tempore iſtie eſſe nollem. pro Quint. 10 b, m. 8 1
Eo die Romæl fu
1 nihil dico Guin IbI In it, cauſæ nihil dico, uin tibi uadimoniũ 11* 1,. 1 promiſerit.& 15 b, Nunquid eſt cauſæ C. Aquili, quin fi lon- 8 5
7 8. 3. ge aliter poſſedit, quàm prætor edixit, iſte ex edicto non
ſecus iudicaret ipſe de ſe. Epiſtol. 6 a, Quod ſi rarius fier, ĩd erit cauſæ quòd,&c.& Artic. 244 b, Sed tamen ne mira-
cauſe inueneritis. Bpiitol. z a, In cauſa hæc ſunt, Ammo-
„ 1 1—— 1 b, Puto meherculs id quoq; eſſe cauſæ, ſed tam, Gc. de Inu.
Penſum magis hanc cauſam, quòd ipſi Leontini, Sc. de In. 55 b, Quamob-
mnia intecpre: ari conuenit. de Clar. 167 a, Grandes erant
8 2 1 5 2 ione rerum breues,& ob eam ipſam cau-
24 4
Gritia Rare. ILICIG IAKLa
neloquitur. de Natu. 69 b, Et ob eam
1. 1 4 habeat admirabilem, Thaumante dicit a, Hęc ad te o 5 eam Ca
11 L
8 11, X L⸗
4 67 5 2 8„ 1 4 mouet aſſenſionem. Ccibidem,
4 3— 4- 6. 4* 4 7 4 ſine cauſa. de Vn. 195 b, Nullius rei cauſa remota
pf„——— ͤͤͤͤͤööͤͤhhö
K
Jac. debetl gicetlt. mens p duitn cpiko pollute Quide minem aiijme te call ſaren uit igt udd ex me ſpicic illam qudd 4, 2. Hisc ſiz ra dum ſanti jadu Tul. re. cu jens oſtete ſime qui prof ſaria infer ktitit ſam⸗ cioni plicã ib illun prob ſam. Qua mus. nire, Rca unde ſioni gnas cio ti nis, u habu habe⸗ graue pertu inceg quot di ca rũ. Sed neo, plet. ne,& lus ta cauſa Qu. F b, Eg. cauſa cauſa. tũ dilj fecille Os ore. Bp rumm 4 102. ſimilen magnis . elo. To cls ap m ſe c Lertaru kad.? re debe
eiale.

20t C A 4( A 20²1 f,&c. de In. 56 a, Quòd ſi uos iudices legibus obtemperare ut cauſam tenuem& inopẽ, nec ſcriptione magnopere di-
debetis, quid cauſæ eſt, quin iſtum contra legem feciſſe iu- gnäã. Off. 72 b, Regulus tum cum uigilãdo necabatur, erat in dicetis. de Clar. 173 a, Hanc igitur ob cauſam uidetur Lælij meliore cauſa, quàm ſi domi ſenex remanſiſſet. de Nat. 59 b. mens ſpirare etiam in ſcriptis. de Fin. 80 a, Et cognomen in- Tu Cotta ſi me audias, eandem cauſam agas. At. 102 b, Cau duit nullam aliam ob cauſam, niſi quòd,&c. Att. 122 a, Hanc ſam ſolum illa cauſa non habet, cæteris rebus abundat. pro epiſtolam ad me referri uolo, nec ullam aliam ob cauſam L. 138 b, Ligarius habet melioré cauſam quàm tu. de Ora. 85 Pollucem ſeruum à pedibus meum Romam miſi. Epi. 25 a, a, Vſus, quem ex cauſis, quas diximus, tot ac tantis conſecuti Quid eſt cauſæ, cur mihi non in optatis ſit complecti ho- ſumus. de Cl. 172 a, Cauſam pro aliquo accuratè elegãterq́; minem? de Or. uu b, Si quis animaduerterit quid ſit, quare dicere. de Ora. 104 b, Nec ornatius cauſam ſuam dici paſſus alij melius quàm alij dicant. Tuſc. 190 a, Quidnam eſſe Bru eſt. pro Qu. 5a, Priore loco dicere cauſam de capite ſuo. pro te cauſæ putem, cur,&c. I. A. 74 a, Quid fuit cauſæ cur Cæ- S. R. 28 a, Antea cauſam publicam nullã dixi. de Cla. 168 b, 1 ſarem non ſequerere. Att. 60 a, Quid ſit quòd ſe à me remo- Nemo unquam melius ullaã orauit capitis cauſam. pro Seſt. uit, ignoro. Tuſc. 19° a, Quod fi natura,&c. haud erat ſan?, 6, Dicere cauſam de ambitu: id eſt, reũ eſſe de ambitu. de quòd quiſquam rationem requixeret. In V. 73 a, Cognoſcer Fin. 53 b, Dicere cauſam apud aliquem iudicem. de Or. u12 b, ex me pop. Ro. quid ſit, quãobrem ne tenuiſsima quidem ſu Queæ in ciuiũ cauſis diſceptationibusq́; uerſantur, de Ora. 1 ſpicio,&c. ib. Quid ſit quod,&c. I. V. 132 a, Venus quę totam 127 a, Equites, apud quos tũ iudices cauſa agebatur. de Or. 5 illam accuſationem iudiciumꝗ; conflaret.& 87 b, Nihil eſt 24 b, Multitudo litium ac uarietas cauſarũ. Epiſt. 4 a, Cau- 4 quòd quiſquam dubitet de exitio. ſociorum,&cc. de Or. 100 ſam enim frequẽti ſenatu, magna inuidia eorũ qui àte cau- D arn a, Quod quidẽ certis de cauſis aliter exiſtimatur.& At. 85 b, ſam regiã aliò transferebant, obtinebamus.& 5 b, Itaq; Ale- 2, teperierin en& His de cauſis credo,&c. Epi. ⸗75 a, Quan quam iuſtis de cau- xandrina cauſa, quæ nobis adhuc integra eſt, uidetur ab il- aufam omnium den hanc ni ſis rationes deferre properarim. Oſt. 30 a, In quibus uiden- lo planè eſſe depoſita.& 15 b, Et expectes qtiema diR dalm heglecta. doon 420 im tile e aſa dum eſt quid quiſd; ſentiat, atq; etiam qua de cauſa quiſq; excat ex hac cauſa. Or. 199 b. Thucydides laudatus eſt, ut re ca malorum 6 ieſah m ſentiat. ad Her. u b, Pollicitus ſum me daturum cauſam, qua rũ explicator prudẽs,&c, nõ ut iudicijs uerſaret cauſas. pro atumi a auſa fit.ln nium inductus Vlyſſes acceſſerit ad maleficium:id eſt, allaturum. KR. P. 123 b, Cauſa iudicata atq; damnata. de Ora. 127 a,In illa. uon uenisdi mochi e Tuſ. 164 a, Vetat enim Deus iniuſſu hinc nos ſuo demigra- omni defenſione atq; cauſa.& ibid. His duabus partibus o- 4 ⁄ 1d cadem cauſa eſt menm re. cum uerò cauſam iuſtam Deus ipſe dederit, nę ille uir ſa- mnis eſt à me illa cauſa tractata. de Fin. 60 a, Itaq; concedo, d lutus autem epiſtolx nonſohn⸗ piens lætus morietur. Ar. 245 b, Gaudeo mihi de toto hoc quod modò dicebas, cedere cauſæ, ſi qui è noſtris aliter exi- 88,&cc. ſed eriam kac iuſtior hr oſtẽto datam non modè iuſtam, ſed etiam neceſſariam cau- ſtimant. de In. 69 a, A cauſa cadit is, qui non qu sadmodum do caufam ſomniandi deiian ſam eſſe dicendi. Ep. i8z a, Quare habeo gratiam Trebatio, oportet, agit. Epiſt. 192 a, Quòd ſi ſcribere oblitus es, minus 3 nftafgima cauſa ad hunc deinz qui mihi dedit cauſam harum literarum. pro 8)1.77 b.Hoc multi iam te aduocato caufa cadent. de Or. 39 b,& ad Her- nobat ad abſoluendum dede„ profectus eſt nõ modò ob cauſam, ſed etiam cauſam neceſ- A4 b, Cauſa cadere. pro Mur. 126 a, Si turpe exiſtimas te ad- mnibas ciuibus in comm 5 w. ſariam. J. A. 7° b, Tu C. Cęſari cauſam belli contra patriam uocato, illũ ipſum, quem contra ueneris, cauſa cadere. ge lam atceſutudinis ce ls ewe inferẽdi dediſti.& ibid. Cauſa eius belli in perſona tua con Ora. und raneer crimine cauſa conſtet ut facinoris, ſiue ex. geroOs 2d facinus Imnsak. un ge Ar. Kſtitit. de Ora. 130 a, Non cõmittam ut ſi defugerim, tibi cau- côtrouerfia ut hæreditatis, ſiue ex deliberatione ut belli,ſi- nus impulit ei Cneorm ſam aliquã dem recuſandi. de Am. u22 b, Multæ q cauſæ ſuſpi ue ex perſona ut laudis, 6ue ex diſputatione ut de ratione bran defnamus qux cauſäftqaam cionis offenſionüq; dantur. de D. 109 b, Ac mihi quidem ex- uiuẽdi. Ep. 254 a, Te abeſſe mea cauſa moleſtè fero, tua gau. 82 ¹ Lippitudini: mer dgnam idiſtid plicãdæ philoſophiæ cauſam attulit grauis caſus ciuitatis. deo.& 227 b, Peto à te maiorem in modum, ut honoris mei 4 dem cauſa breuitatis.0 dc. aEaan Kribid. Nifi quæ cauſa grauior obſtitiſſet. I. A. ⁷4 a, Ego ad cauſa, hac laude Hypſonè affici uelis. de Fin. 56 b, Vt aut uo- legam eauſa fuit, quxx tegum. de ima illum belli ciuilis cauſam attuli. de Finib. 40 b, Cauſam aut luptates omittantur, maiorũ uolu ptatum adipiſeendarum aon affuiſſes, ualetuchnem reſpodäaa. probabilẽ tu quids affers, aut enim,&c. At. 17 b, Iuſtam cau cauſa, aut dolores ſuſcipiãtur maio rum dolorum effugien- eram fuitſe. de Fat. 14 b, Hoc zuna ſam affers, quòd me hoc tẽpore uidere non poſsis. de N. b, dorũ gratia. Anteq. 195 b, Omnium ſalutis Sahſe deceda tirms, cuufa graffatori fuiſſe èicetu, ei Quæ cauſa nos impulerit, ut hæc tam ſerò literis mandare- Epiſt. 4 b, Nemo eſt qui Neſeiat, quo nimts Iles o eret, pr u. 10 b. Quiba omnibuscmürt mus. Ep. 190 b, Nam quòd huc properent in magiſtratũ ue- per tuos aduerſarios eſſe factũ. In Vat. 30„Tu me charum int nire, cauſam non habèt. pro Quin. 16 b, Teſtes, qui& ſcirent, eſſe dixiſti pop. Rom. non tã mea cauſa, quàm reip. nomine- ke Potuesint nulla cn menlantur mhr& cauſam menrirẽtur non haberét. Off. 42 a, Si quis ab ine- Ep. 239 a, Dolabellaæ cauſa& cupio& debeo. Atrti. 245 3, Te 4 asdaaea, n, fuhas unce ger habet cauſam celebritatis, gec. Atti. 256 b, Reuer- rogo ut hoc honoris mei cauſa ſuſcipias. de Am. 10 b.Ab a- kel S uamohrem. de ir. 51s CBtnmnf ſionis has ſpecioſas cauſas habeo, iuſtas illas quidem& ma micitia Qu. Pompeij meo nomine te remouerat Scipio: id 8 e,Arc Kauſa eſ, auo 1 r. MdHerush gnas, ſed nulla iuſtior quàm quo d,&c. Ep. 14 5a, In quo offi eſt mea cauſa. Anteq. 105½ b, Neq; patiar ut opera mea manus ni mordas cauſa eſt ognitonm da R cio tuendo habeo cauſas plurimas, uel paternę neceſsitudi- inter uos conferatis: id eſt, cauſa mea. Verrina, Omen ma- Cauſa coaſulibus de repudlica niaidt nis, uel,&c. uel,&c. Attic. 151 b, Philargyro bene certè cauſam gis patribus conſcriptis, quã cauſa placuit. I. V.4, O cau anun mic autore decreuit,&c. beknd habuiſti& uera& bondã. pro Cl. 34 b, Mo dò ne hãc cauſam ſam ſingularem: ò defenfionem miſeram. In his duobus lo- Itha geniendi, u quoſdam huxlimt habeat ad iniuriã: corrũpendi iudicij cauſas ille multas& r is pro excuſatione cauſa uſurpatur. Siſs ganansiie Or 8 Keire cupio qux cuuſa ſt cur2eo m graues habuit, hic nullã. de Fat. i4°0 a, Cü omnes nouarum CAVSI D 1ICV S, ci. non ſatis Rehed; cau„Patronne e On . 4 4 Cölus quldem ri ermcauſmm perturbationũ cauſe duęri uideretur..4 147 3,(Aut Edis& 101 D.ſenim ennſiclicmne der Wwenhecepys isaso et cur ut in qο— c. bne incẽdiorum cauſam quæſierit er Ihgre. de Fin. 131 3Ande Tan au zulr unclur n 2 3 Tenh Ahhn 8l 4: dic. 196 2 en i cauſam, ut ipſo poſsit intellig zeſſe cha- men. aut eſt cur„ 5 Aes 6 Sicauſs meac nus hadte ſubeſſe Sene rd Syl. 1ra, CAVSO R ri. cauſam affero. pro Qu. R. b, Nunquid cauſa- temp ore ilte ehe* lub uins 8 d tamnen te bro magnis cauſis noſtræ neceſsitudinis mo- re, quin ab iudicio abeas turpiſs imè uictus? de Or. 242 a, An ſait, caulæ ni 4co, Au auls nes Ec. pro Do. 215 b, His ducibus tu cum in fortunas locu etatem afferet? id eſt, cauſabitur?„ 3 5, Nunquid eſt ufeC. pletũ per cauſam inopũ, repétinos impetus cõparares, nn- CAVSVILA,«. de Opt. 243 b, Lyſias paruarum rerum cauſu- t, u im pextor edint, melckas ne, Sec. I. V. 265 b, At quæ cauſa tũ ſubijciebatur ab ipſo hu- las ſcripfit. ö“ b. Cum maltera te cauſt am Sus tã nefarię crudelitatis? eadẽ quę,&c. de D. 139 b, Cöferre CAVTE ‚callidè. pro Cl. 42 a, A' me ernen Amnizeaute pe- de ſt. Epiſtol 6 4, o en ker5 cauſas,& quid in quamq; ſententiã dici poſsit, expromere. detentim; dicentur. de D.1a.& de Legi 1 29 Sed ani- Kc.& Artc. 144„Sed tun u Qu. Pra. 300 a, Certè enim ſcio te feciſſe cum cauſa. de D.o6 maduerti Quinte, te cautè ab ijs rebus, quæ ſenſibus perei-. 546. Rc. moß qud„Kc.&ℳS: b Equus fine cauſa repentè cõcidit. de Orat. 231 b, Nos cum perentur, abducere diuinationem. * 4 omſliam mut xiu di 6 cauſa dicimus ut proficiamus aliquid, illi totũ diem& ſine CAVTIO, nis. prouiſio. Offic.9 b, Liberalitas habet multas r 7n, an quidemp cauſa. At. 211 a, De Varrone non ſine cauſa, quid tibiplaceat, cautiones. Tuſc. 212 a, N malis natura declinamus, quę decli e kuncl dle* m rxdamq ſcaun 16 diligéter exquiro. Att. 105½ b, Nã id niſi graui de cauſa non natio ſi cũ ratione fit, cautio appellatur. Ep. 177 b, Qug cau- . Kparren ee im, l feciiler.I V. 55 a, Si oõ filij mei cauſam rationẽq́; cognouerit. tionèé non habent, de ijs nõ laboro. pro Ma. 134 a, Tua enim . Epiſtol. 1a, pugu Mi Off. 2 Gauſa aũrt& rario efficiés magnos uiros eſt in pri- cautio noſtra cautio eſt. de D. u19 b, Omnis enim prædictio us apertè pecu at 905 3 aan, rle⸗ 67 b, Explicare cauſas rerũ. de Leg. 169 b, Sed nimi- mali tum probatur, cùm ad prædictionem cautio adiungi- „ uoc eſſe caulx, ſ quma pun ns alia quoq; cauſa delectat, quia ſi uerũ dicimus,&c. tur. de Am. in a, Omnino horum uitiorum atq; incommo- imeiar um ſatis necnse K ſen 6.102 a Eiusq;. rei cauſam uerè explicas. pro S. R. 5 a, Veri- dorum ſumma cautio eſt atq; una prouiſio, ut ne nimis citò · cauſa illi, Au enger aß ſimile non eſt odio fuiſſe parenti filiũ ſine cauſis multis,& diligere Inidiamme⸗Aerice z, ſe Nmnaris rebus meisachie ¹r oatino 4gro ci dh G magnis,& neceſſarijs. Cauſa, pro lite, controuerſia& iudi- beam quãdam caurionem. 70 b, Chartam tibi dee Eiu Leontini,&c. de*u ſagat cio. Topic. 227 b, Cauſæ, quæ eſt quæſtio definita,& à Græ- cautio eſt. de Ora. 136 b, Neq; illa mea cautio arq; timiditas 1iPA d et, ad eam an uas cis appellatur 5νπιιε⁷. de In. 43 b, Cauſa eſt res quæ habet in cauſis negligenda eſt. pro Flac. 152 b, Defendendi facilis . e Clar.s7³, nni 6 in d Lontromerſtan in dicendo poſitam cum perſonarum eſt cautio, latibulis occultorum locorum. pro Seſt. 6 a, Hũc 1 dreues,& oens ha certarum interpoſitione. Vide de Orat. D6 b,& 115 b, 153 a, E Pompeius omni cautione, foœdere, execratione deuinxerat, dereru 1e diade, Cntua ßes 4& P a, Cauſarum genera tria quæ recipe- nihil contra me eſſe facturum. pro Fon. 276 a, Videte quò bug.de* 80 auſim gu Sh Ouch2s and anes dirr 2 1 Eliberarinch& iudi- deſcendam Iudices, quàm longè uidear à cõſuetudine mea Nn. 69 bEIO acreſenas s 4 edebe eee dunra a beGye de Or. a6 b. Topic. 228& cautione ac diligentia diſcedere. pro Quint. Roſc. 53 a, „„ Thau nants an ano, Kg 9, ee b S, 3,. 8 a4 3 ribi miſi: uelim ſic legas, Eſt hoc&ex conditione iuris,& conſuetudine cautionis „mariche ten n„X 135 b. Ep. 132 a, Eam orations r b 3 15, 1 ürmiſ. „mnis 4me

ͤbͤͤ
——
————
203 CE. des firmiſsimum teſtimonium. Epi. 103 b. Itaque quando ue tre cautiones firmæ ſunt, Græculam tibi miſi cautionem e hiro graphi mei. pro Do. 239 a, Cautio nes irbant pecunlatuun. Orat. z10 a, Perſecutionum, cautionumd; præceptio in re ciuili.
CAVTO Koru. cautor alieni periculi. Pro Seſt. 6 a. 4
CAVTVS, a, wm. tutus, prouidus, protectus- Pro Sn a, d putatur parum cautus prouidusd; Kaie Lan 4 3) ir a tus& prouidus. Quin. Fra. 393„Caudirsde 35 igens coner b Rull. 65 b, Cautus in periculis, non timidus in Loadenzon— hus. I. A. 244 2, Nemo minus timidusnemo caurior. Ke4⸗ b, Sapientia cautioribus utitur confilijs, eit omni ratior 6
rotectior. pro S. R. 27 b, In eam partem potius peccant, quę eſt cautior. pro Cec. 295 a, Quideuerbis fatis hoc cautum e-
. Cecin. 297 a, Vt mulieri res eſſet cautior cu
ſe in ſcribendo. Att.
rateminimè. pro rat,&c. Qu. Fr. 328 2, Fe uolo cautum eſſ 265 b, Cauta& moderata liberalitas. CAVVS, a, um. c0 ſanguis Aiecore per uenam illam cauam influit. CE. particula. I. V. 62 a, Atq; huiuſce rei iudicium iam conti- nud uideo futurum.& 72 b, Ea cupiditas, qua per hoſce an= nos in quibuſdam iudicijs uſus es. pro§. R. 19 a, Bona Patlis huiuſce Sex. Roſcij. de Or. 104 a, Philoſophorum autem 5 bros reſeruet ſibi ad huiuſmodi Tuſculani ocium. Pro S. R.
6 b, Nullum ius tam ſanctum eſt, quod non eiuſce uis atq;
.. 6 9 8 8—- Ifar 2 erfidia uiolarit.& ibid. Capito illum acuere, hos fallere: pem fal-
5 Hiumidentide monere ur caueret, hiſce infidiosè ſpem ſam oſtendere: cum illo contra hos inire confilia, Horũ con Klia illi enunciare: cum illo partem ſuam depaciſci, Hilge o-
mmneis aditus ad Sallam intercludere. de In. 84 a. Haſce inter ſe neceſſe eſt cõparari. i. honeſtatem GeincolumitarernqTas
ſuprà diximus. pro S. R. 23 b, Teſtes in hũc& aceMatoresnu iuſce pecunia cõparant. de Ora. 89 b, Quis neſcit maximaim
uim exiſtere oratoris, in hominũ meribus uel ad irã aut O- diũ aut dolorem incirãdis'uel a hiſce ijſdem permotioni- bus ad lenitatẽ miſericordiaaiq; reuocãdis?& 91 a, Sic in o- rationibus hiſce ipſis iuaicio rũ, concionũ, Sæc. i. de quibus
loquimur. Tuſ:; ²,Natura nihil habet præſtantius, quàm honeſtatem, quàm laudem, quàm dignitarem, quàm decus. hiſce plurib. nominibus unã rem declarari uolo. Epiſt. 50 a, Hiſce remporibus non peſsimè cum ijs eſt actum, qui,&cc. CECROPS, pw. Rex uetuſtiſsimus Athenis. de Le. li. 2, Nam & Athenis iam ille mos à Cecrope, ut aiunt, permanſit, hoc ius terra humandi. 4 CEDO). dic, da, exhibe. I. V. 93½ a, b, Ceddò, m teſtimoniũ recita. de Cl. 1921„Cedè quæſo orationes, ſunt enim,& dic.&c. I. V. 209 b, Cedò tabulas. pro FI. 155 b, Fra- 4
—
1ihi ip ſius Verris
tres exhibe. I. V. 98 b, Cedò mihi leges Arinias. de Diu. 38 b, Cedò tandem, qui ſit ordo ſomniorum? de Sen. à a, Cedò,
4 qui remp. tantam amiſiſtis tam citò. At. 153 a, Vidiſti igitur uirum, ut ſcripſeraseingemuiſti?certè, cedò reliqua.& 259 b, Obuiam mihi fit tabellarius,& ego ſtatim: Cedò, inquam, ſi quid ab Attico. J. V. 130 a, Cedò cui Siculo, cum is reus fie- ret, ciuis Romanus cognitor factus unquam ſit. CEPD O; z. concedo, locum do, decedo, me retraho. de Natur. 4² b, Quacung; mouemur, aer uidetur quaſt locum dare& ere. pro Mil. 120 a, Ego cedam atq; abibo. Att. 79 b, Ho- 8 cedentes ab oppido Caſsius inſecutus eſt. Epi. 13 b, Me-
. cd 2. 00
11, Aä. 1, tellus, qui& ſumma uolũtate ceſſerit,& egregia animi ala-
err Ar r h RA a 11G critare abfuerit. At. u15 b, Rectè ſic cẽſeo cedendũ de oppidis
a à:.=... js. de Ora 162 b, Aeſchines propter ignominià iudicij ceſsit Athenis. Pro Cedere ex ciuitate. At. 14. 5§ b, Si Cn. Ita
Mi. u7 b, Ceder . 4„ 1.. 91 1. 5—— lia cedit, in urt idum puto. Ep. 16 8 a, Dãdus eſt locus fortunæ. cedendun 3
Q
non poterat,& minori neceſſè erat cedere. Att. 280 a, Cede- orpne alienine 2 5 p b 1 re precibus alicuius. de Cl. 166 b, Pibi ætas noſtra cedit, fa- cesq́; ſummittit. de N. 5
alitate cedens cœleſtil e I. 10 imi in b
4 fere erslen ee ſtib„de L.91a, Vi opprimi in bona
uſa melius eſt, quam malè cedere. de Orat. 136 on fu
aſa mens eſs 1 n mals cedere. de Orat. 136 a, Non fu- giendi hoſtis, ſed capiendi confilij cauſa cedere. pro Cecin.
6 leſtik
3 b L 111: n. 1.... 3 b, venll fententia cedit religioni de exercitu. de Leg. 157 b, Te hiſtoriam tr re Græciæ nihil ce .
., fortunæ? Para. 12
damus.
b, Cui quidem, quæ maximã uim habere —. 11
n0ſer⸗— a, Deinde ira magnos
Oftram ad ætatem, ut non multũ aut nihil omnino Græ-
—
cis cederetur. Att. 282 b CQedebas. 45 ererur. Att. 282 b, Cedebas enim Brute, cedebas, quo- niàâ Sroicl ueſtri negãt fusere ſanszr. 1ä Stoictu trinegätfugere ſapiéris. Anteq. 193 b, Cedo in
zir e ror adn 4 1 A1 8.. Altus de reß. Cedo eppfeſlus de fortuna, de dignitate.& 196 nillie ni us aa... 49 a, Non 11118 nle ls EAS, ſed incolumibus Uobis me condos no. pro S. R. 38 a, Nam ille laniſta iam à ladi— nes Pro dee35 4 an nae laniſta jam à gladiatore ceſsiſſe Eb. 3 b. Lederetepori. I. V. 143 a, Ea autem erat fœ
arari nuſmod etianmnh 2 1 neratio huiuſmodi, ut etiam hic quæſtus huic cederet, Oct,
CEDRVS, dn.
CELEBER,& CEL
ncauus. de Natur. 54 a, Ventriculus, in quem
FItalia. de Cla. 185 a, Maiores cõſequt
a, Vita beata nulla re, niſi immor-
CE 204
2„ 3„„.. 4* 47.⸗ o„.„
349 a, Cedam tibi in pfæſentia foro& curia.& ibid. Cedam
urbe. Mil. u6 a, Cedere alicui pofſeſsione hortorum.
. 2. 1 4
Attic. 228 a, Cedere alicui domo. de Sen. 91 b, Horæ quidem
cedunt& menſes Cl. 654
ſit. de In. 84 a, Concedere alteri: id eſt, cedere.
arborodorata. Tuſ. 200 b, Cedrum incenda-
mus, aliès hedychroum, quod unguentum eſt, ad nitidam *
cutem efficiendam.
EBRIS, bre. quod celebratur, fre- qusttat ocus quæritur celebris an deſertus,&c. Part. 223 a, Loci celebres.)L. Deſerti. pro Pom. 10 a, Portus celeberrimus& pleniſsimus nauiti. pro Ar. 186 a, Anriochię(nam ibi natus eſt loco nobili,& celebri quon- dam urbe.) pro Do. 242 b, Vrbis partes celeberrimæ& ma- ximæ. At. 19 b, Nihil uideo, quod tam celebre eſſe Poſsit. de H. 88 a, Nüquam llud oraculũ tam celebre,& tam clarum fuiſſe, niſi,&c. I. P. 87 a, De mea ſalute P. Lentuli, Cn. Põpeij cæterorum; principum celeberrimæ& gratiſsimæ concio nes fuerunt. I. A. 261 a, Hic dies me celeberrima popu. Rom. gratulatione auxit. de Am. 97 b, Ex multis diebus, quos in uita celeberrimos lætiſsimosd; uidir, illum clariſs imum fuiſſe, cum,&c. I. V. 160 b, Clara res eſt tota Sicilia celeberri- ma atq; notiſsima.&? b, Cum in foro celeberrimo, tanta frequentia hoc ribi obiectum eſſet.
tur,& colitur. ad Her. 7 a, L
CELEBRATIO, onis. pro Pl. 279 b. Nihil ex meis eſt tem.
poribus, quod minus mea celebratione cõmemoratum ſit. 1. prædicatione. pro Syl. d1 a, Quæ domus quæ celebratio quotidiana? quæ familiaris dignitas? Att. 250 a, De celebra- tione ludorum Bruti tibi aſſentior.
CELEBRATVS, 4, um. frequentatus, diuulgatus. de Cla.
194 b, Cum iam in foro celebratum meum nomen eſſet.pro Cluen. 24 b, Res clara atq, omnium ſermone celebrata. pro Mur. 127 a, Vir nulla illuſtri laude celebratus. I. ℳ. 171 a,In re⸗ bus celebratiſszmis ſermone omnium uerſor.
CELEBRITAS, tu. hominum ecœtus, concurſus, nomen, fa ma, honor, uſus. 5t. 41 a, Odi celebritarè, fugio homines, lu-
& dies. de Cl. 165§ a, Hortenſius è uita ceſ-
cem aſpicere uix poſsũ. Atrti. 48 b, Celebritas mihi odio eſt.
At. 4§a, Ego propter uię celebritatem nõ commoui me ad- huc Theſſalonica.& 214 b, Hic locus nunc habet celebrita- tẽ maximã. pro Do. 228 a, Nullis unquã comitijs cãpus Mar tius tanta celeb rirate omnis generis hominũ floruit. Off. 53 a, In maxima celebritate atq; in oculis omniũ uiuere. de Or. 154 b, Cùm Olympià ueniſſet in maxima illa quinquennali
elebritate ludorü. Irem, Confequi celebritatem ſermonis hominum. i. famã. Qu. F. 29 ⅝ a, Theatrum celebritate refer-
iſsimü, magnitudine ampliſsimũ. pro Ar. 186 b, Hactanta celebritate famæ cum eſſet iam abſentibus notus, Romam uenit. Tuſ. 54 a, Celebritas famæ. Of. 42 a, Si quis ab ineun- te ætate habet cauſam celebritaris& nominis à patre acce- ptam. Epiſt. 9ↄ6 b, Nos hic multitudine& celebritate iudi- ciorum diſtinemur. Tuſ. 220 b, Mercatus, qui haberetur ma- gno ludorum apparatu, totius Græciæ celebritate, de Inu. 50 b,& Epiſt. 233 a, Celebritas b, Celebritas domeſtica. pro Cæl. 47 b, Sed in tuxpiſsimis rebus frequentiſs ima celebritate& clariſsima luc elætatur. de Le. 183 a, Sublata etiam erat celebritas uirorum& mulie- rum. pro Mil. 118 b, Clodius ſpoliatus illius ſupremi diei ce- lebritate: id eſt, funere& exequijs,
V. 89 b, Celebratur omniũ ſermone Iætici aq; conuiuiũ. Att. 19 a, Cõuentus, qui iniriò celebrabãtur, iam diu fieri defie- rüt. pro Pl. 279 a, Laudes C. Cæſaris populi Rom. plurimis
iudicijs uideo eſſe celebratas. pro Arc. 189 b, Archias popu-
li Rom. laudem gloriãq; uerſibus celebrauit.& ibid. Cuius ingenio putabat ea quæ geſſerar poſſe celebrari.& ϑσ a, Quorũ ingenijs hæc ferũtur, ab ijs pop. Romani fama cele- bratur. pro Dom. 239 a, Seruorũ omniũ uicatim celebratur tota urbe deſcriptio. pro Do. 241 b, Hoc delatum tum eſt ad uos Pontifi ces, poſt omnium ſermone celebratum, qu einad modum iſte omnia fecerit,&c. I. A.223 a, Semper illius uirtu tem omnium mortalium fama celebrabit. de Pro. 73 b, Cæ- ſaris literis, fama, nuncijs celebrantur aures quoridie meæ nouig nominibus getium uictarum. pro Seſt. 27 b, Aliquem literis& memoria eſſe celebratũ. de Di. 80 b, Nec unum ge- nus diuinationis publicè prinatimꝗ́; celebratũ.& ibid. No 1shaeedhn generaſso eleheere ee. fama celebratur- 8 17 a Vi L It di a A.D Se.24 a-li— que miſſorum Leleprabantu de rrükte legatorum undi- muninit. 12 T.& PrO Seſt. 4 4 b, Is deo uiam nuntunt, ut tu eam alienis uiris comitata celel„I. P.
b, Qui dies quaſi deorum immortalium feſti ato, ſolenne ſunt aduentu meo celebrati. pro Syl. 67 b ren ſr
ac dignitate celebrari h. 86 a, Qui fre quentia ſua egreſium ueſtrum ornauerunt ac
„ 3+ rAroae 2 H 4.
1.. * 1eA 2 ac Oc Illdielum Ornari udes.
4
CELEBRO, as. cöcelebro, frequeto, prædico, facio, orno. I.
2⁰G celebra zores f res incl Nutij tun de tio exel Kauti aS pul cibime Quod jezicti ſermo 14 b. Aum uiter! ronis cum mo it doru poſte Krett teris dran nent zexiol 97.8 s in Nauſi genec teſt el Nose gibus Oude lebra lebra le mo guiti lebra tur, d CILE hat t⸗ Videl aihil, auati d,Or. X in tatioꝛ tum. incita CILE; lid cel aatio igniſi Kape Deum ate.] aullu licele
Kaler

h Pr. ſen 6 Keatia fo., 24,( edere 1 eod Kean,. 9 Te a en 40 4 eut poſſeſs biig,... 3 X dics de 4,dengiaeasd 20 G E.— 5 F. 206— on ere derrie 5 afurszet felshrauetuneshro r 5) a, Lu di quos in Palario noſtri ma ad penum pertinet. contra R. 84 a, Capua cella&horreum 1odorat Tof. kedere. Whaai ores Aresl⸗ varid. uoluerunt. I. A. 66 b, Ludi Apollina- Campani agri. J. V. 59 b, Cum frumentum ſibi in cellam inn chro un, uod Lz00b zes jncredi ili M. ruti honore celebrati. de Or. 101 b, Qu. perauiſſet.& ½94 a, Pecunia qua frumentum tibi emeres in im uuguentunchdtat Mutij ianua maxima quoridie ciuium freq uentia celebra- cellam.& 109 b, M. Cato ſapiens cellam penuaria respubli- CELIE ARIS üttig 4 tur. de Dnshe Nüne apud Philoné harum cauſarũ cogni- cx noſtra nutricem plebis Romanæ, Sieiliam nominauit. tar. ad Hler., 5, bre. Suod g tid nnelraeidde re ebratur. Qu. F. 294 b, Quod ita eſſe con G& 190 b, Cum ex Sicilia& er legibus frumentum ei in cel- . 7a, Locun 4 e deng 1 ſtanti: ama arq; omniũ ſermone celebratũ eſt. Pro Fla. 164 lam ſumere liceret.& iterum 1913. I. A. 173 a, Conchyliatis 4 Loci celedres nrur ca a, Sepulchrũ L. Catilinæ floribus ornatum hominũ auda- periſtromatis ſeruorüũ in cellis lectos ſtratos uideres. Att. 4 ce blenibime Da 8 Aimorna auentu epulisq́; celebratum Kipre Cl. z8 a, 2342,Cui totam uillam cellamꝗ; tradidi, de Se. 99 3, Sem- D. eas— eKloco nobil dü. nok AMcd omniũ accuſatorũ non criminibus, ſe b uocibus ma- per boni& aſsidui domini reterra cella uinaria, olearia,& 110.142 b Vrdig panen 1 ccenan ledi 1s q; celebratũ eſt. pro Fla. 160 a, Quid porrò in Greęco penuaria eſt. Top. 222 a, Cellis uinarijs& olearijs plenis re nnl andeo, gu* celeb ae. ſermoneram tritum atq; celebratũ eſt, qudm, Ic. pro Mu. lictis. I.P. 94 a, Piſtor domi nullus, noulla cella, panis& ui- 2 ud oraculä tan Aesledrecſenit 145 b. Quib. in locis nuncij literæd; celebrafſent Murenã fa num à propola atq; de cupa. I. A. 189 b, Armatos in cella Cõ⸗= 6.17, 4,De me uun celedrs Kt gtt tum eſſe conſulem.& 14 2 a, Huius in morte celebrãda, gra cordiæ incluſit.& 16 4 a, Cum in hac cella Concordiæ cum naipum celebe⸗ us 7. tul, Cax uiter tulit bopulus Rom. hanc peruerſam ſapientiã Tube- gladijs Romines collocatiſterr... 8 64 8, Pc d. n anagangnn 4 ronis.I. C. eihe,e Rehnd neſr eredetehenaee lorshiss CEL 81A aneelat o,erereffiras,Of. 56 b, Celſitas animi& celederuma den cum conugtb.& liberis ueftris: er almexcru— magnitado. alids, Exgelfitas. ex Nonjo. — b, Er multin dud mo zoerit niezſtis.Pro Ar. 288 a, Gelebrari dies feſtos lu- CE LS VS, 4,um. ſublimis, eræctus, elarꝰ. de Na. 5 4 a, Deus ho- 2 V, ic uidit lum ceen dorum. de Fi. 86 b, Celebrare memoriam nominis alicuius mines humo excitatos celſos& erectos conſtit nuit. Tuſ. 236 250 b. Clara ter etttota Keiia n poſt mortem. Epiſt. 67 a, Nomen ut noſtrum ſcriptis illu- b. Vir celſus& erectus,& omnia quæ accidere poffunt, par ere. Cum in foro icandi ſtretur& celebretur tuis. Aca. 2ꝛ a, Ea ferè ſunt& Græ cis li- ua ducens. de Or. i0a, Aliquem celſum& erechum uagari RM obiectum eſſet. teris& Latinis celebrara. de In. 71 a, Summæ uirtutis cele- huc& illuc. pro Syl. 167 b, Celſiſsima ſedes dignitatis. de. 9. Aa. pro P. 179 bNöhil brandæ cauſa Graij de Graijs æternü inimicitiarum monu Di. 82 b, Celſo è uertice montis. Orat. 202 a, Status cellus& ninu mez celebratioge dana mentum ſtatuerũt. de Pe. 212 b, Sed quæ dicta ſunt oma: ſu- erectus. pro 5 1 1I 6 ee— periore oratione, eadem ad celebratum rumorem ualsét. de CELTIBE RIAregio. J. A.233 a. amiliaris— 3 Tur celehraf Or. 85 a, Ad eas artes, quibusà pueris dediti fuimꝰ celebrã- CELTIBE KI. Tuſc. 189 a. de Off. 8 b. h id feSec. d.230 Detelcr das, inter nosq́; recolendas. Att. 53 b, Similisd; freduétia& OC M NORI§, urbs. Ep. 2S5z5.. b 6 4 plaufus ge uſꝗ; ad Capitolium Lelebrant, d Jabetoi be CENSE O,8. arbitror, puto, exiſtimo, ſtatuo,decerno, æſti- — 8 luulgu i Seneckuti uerò celebrandæ ornan JHo oneſtius po b mo, cenſum habeo, æſtimarionem habeo. Attic. 6z b, Quid dlebratum meum nomench teſt eſſe perfugium, quàm iuris interpretatio?pro Mi. 120 b, mihi animi in nauigando cenſes fore?& ibi. Qutd duro tẽ- mnium ſermonstehaa Nosomni in hominum cœtu gratijs agendis, gratulatio- pore anni actuaria fore cenſesede Ora. 14 2 b, Sed nunc quo- Mla laſtri laude celedratas. LAmald nibus agendis, omni ſermone celebramur. Pro Ra. 122 b. niam id temporis eſt, ſur gen dum cenſeo. I. C 13 b, Et guo⸗ ans kermone omnium uerſor. Qudd ſermo hominum ad memoriam patrum uirtute ce- niam nondum eſt perſcriptü 8.C. ex memoria urbis Qui- 3 3 4. hominum ecxtus coenrſuganai lebratur. Item: Latura impellit ut hominum cœtus,& ce- rites, quid ſenatus cenſuerit exponam. Ac. 284 b, De cœreris 1r. 41 4,0 di celedritnt fug'ohousz lebrari inter ſe,& fibi obedire nelit. de Or. 157 a, Terrius il- reb us quidſenſerim quidq; cenſuerim, audiſſe te arbitror. pofaß. Atxi. 41 d, Celedritaus miiodot le modus trans ferendi uerbi latè Patet, Aueln neceſsiras 8⁸ de Cl. 18 4 b, Cum cenſerem remiſs lone uocls me pericu- Penr nig eeekritatem nöeunen Pnisiagpia coacta: poſt autem delectatio, iucunditasq́; ce lum uitare poſſe, in Aſiã profectus ſum. At. 129 b, Alirer ui- An 8, he locas auncagt kbranicturo Mur. 241 6,A quibus ſi domus noſtra celebra- deo cenſeri Marcello& ceteris, qui hiec fun t. J. A. 221 b, Ego D0 131 Nullhs undni wmmgen tur, diligenter obſeruari uidemur.“ ſic interpretor ienſiſſe maiores, ut cauſam mortis ccnlus- unqua comhaßegun CELER, ri. inciratus, uolucer, uelox. de Fin. iz2 a, Conſige- rint, non genus eſſe quærendum& 190 b, De ea reita cen- te oman generun hominn bontr bat tardus celeres ſtans uolantes. ex Actio. pro Dom. 228 a, ſeo, ut C. Panſa,&c. Ep. 2 b, Craſſus treis legatos decernit, deisate at in oculis omniĩ unence Videbam celerem mihi reditum fore. Ora. 216 b, Mens, qua nec excludit Pompeiũ: cenſer enim eriam ex ijs qui cũ im- apit uenmer m marima MIa Seicgtenn. nihil eſt celerius. ad Heren. 21 a, Si contendemus, per conti- perrio ſunt. I. V. 10 a, C onſules, ſi eis uidebitur, primo quòô- d. hem, Conſequicelebrtnem mm nuationem brachio celeri, mobili unltn uremur. de Or. u que tempore ad hunc ordinem referant, ita uti de republi 1 1.n. F. 195 a, Theatrum celednuun b, Oratione celeri& concirata dicere. Oct. 330 b, O miſerà ca fideq́; ſua cẽſuerint.& 136 b, Quinto quòq; anno Sicilia dinc ampliſsimü. pro Ar. 1öb,Hm& in breui tam celerem& tam uariam reipublicæ commu cenſetur, erat cenſa prætore Peduceo, quintus annus cũ te aeller iam abſentibusnotus, bomn tationem. de Clar. 195 b, Genus dicen di uolucre atq; incita- prætore incidiſſet, cenſa denuò eſt. pro Ar. 187 b, Illis cen ſo- 224 fam x. Of.44 Kuscns tum.& ¹196 a, Oratio incitata& uibrans. Orat. 2u5 b, Oratio ribus nullam populi partem eſfe cenſam.& ibi. Eum qui ſit in K nominuäpenn incitara.) Oratio tarda. cenſus, ita ſe iam tum geſsiſſe pro ciue. Pro Fi. In qua tribu n. 2—— dihun C ELE RITTAS,1.)(Tarditas. Tuſc. 2u5 b, Velocitas corpo- deniq; iſta præda cenſuiſti?& ibid. Voluiſti magnum agri 8 Naa kiemuf mene Anskedens ris, celeritas appellatur. pro S. R.;4 b, Quid hæc tanta feſti modum cenſere. J. V.75 b, Frequentia, quæ conuenit undiq; 8 21. 1 2 neneeeee natio celeritasq́; ſignificat?de Di. 138 a, Id enim& celeritas cenſendi cauſa.& 99 a, Gum is unicam uliam haberet, neq;, ratu, totius G ne ne 5 ſigniſicat,& uis equorum. de N.§ a, Palpebræ clauduntur cenſus eſſet,&c. Attic. 7 b, Ne abſens cenſeare, curabo edi- Culedritas loci.)Schnde aperiuntur identidem cum maxima celeritate.& i2a, cendum& proponen dum locis omnibus: ſub luſtrum aũt 4. pro Cæl. 47 b, mn Deum aſsiduè uerſari circum axem cœli admirabili celeri- cenſeri Germani negociatoris eſt. de Ora. 100 2, Quæritur, tate& clariſi Mahnn jtate. I. A. 205 a, Celeritate opus eſt, qua ſi eſſemus uſi, bellum is qui domini uoluntate cenſus ſit, nõ ſit conditã luſtrũ, 1 erat celebritas nirommcüna nullum haberemus.& 199 b, Legatorum nomen ipſum bel ſir ne liber? Parad. 25 a, Si cenſenda nobis atq; æſtimanda * atusillius fupramidat li celeritatem morabitur. Epi. 156 b, Adhibere celeritaté in res ſir, utrum pluris æſtimabimus pecuniam Pyrthi,& cæ-
aliqua re. Offic. 26 b, Cauendum eſt ne in feſtinationib. ſu- ſcipiamus nimias cęleritates. Acad. 42 b,In pedibus celeri-
tas, uis in manibus. pro Qu. 16 b, Pum illam incredibilem
celeritatem protull. Acad. 42 b, Celeritas ad diſcédum. pro Fl. 156 b, Homo uolubilis præcipiti quadã celeritate dicen- di. Or. 215 b, Breuirate& celeritate ſyllabarũ uerba ꝓcliuis labi. de Cl. 84 b, Expedita acperfluens in dicédo celeritas. de Or. 95 b. Mobiltras linguæ, celeritas uerborum.& 92 b, Exercicatio elo quendi celeritatem incitat. Att. 258 a, Aiunt enim eum Cæſariana uti celeritate. I. A. 226 b, Quem niſt in
uia quidã rerardaſſent, uolaſſe eum, non iter fecie diceres.
CELERITER cIrò, breui tempore, maturè. Atric. 249 b, Librum tibi celeriter mirram. Epiſt. 31 a, Quodut putaba- mus, celeriter eras facturus.& 131 b.& 43 b, Lætor uirtute
alterius principis iampride iuuentutis, celeriter(ut ſpero)
ciuitaris. de D. 93 a, Nam lud mihi celeriter nunciatũ eſt.
Att. i5 3 a, Quo quidem non dubito quin iſtum offenderim,
eo marurius agendum eſt. I V. 169 a, Vt eo celerius de iſto
träſigamus, quò maturius ad Apronium pofsimus uentre. CELERIVSCVI. E'. ad Her. 20 b, Celeriuſculè dicere. CELERRIM E. de Ein.*
quinquennium habento: reliqui magiſtratus a
tera: an continentiam Fabricij
CENSO KRK oris. qui præeſt moribus populi, magiſter morũ,
præfectus morib. de Le. 29 3 b, Céſores apud Romanos, no- mophylaces apud Graæcos.& ibi. De officio utriufque. pro Clu. 4 2 a, Hic poſtea populi Rom. morib. præfuit. de Le.:185 a, Cenſores popul, ciuiratis ſoboles, familias, pecuniasq́; cenſento: urbis templa, uias, aquas, ærariõ, uect: galia tuen- ror:populi partes in tribus diſtribuunto: exin pecunta cini tatis ordines partiunto: equitum, peditun prolé deſcri- bunto: cœlibes eſſe prohibento: mores populi regunto: ꝓ- brum in ſenatu ne relinquunto: bini ſfunto: magiſtratu m aanui ſunto, eá; poteſtas ſemper eſto. pro Cl. 44 b, Cenſor præ fectus morib.& magiſter ueteris diſciplinæ& ſeueritatis. Epi. 4 b, Cum hæc ſcribebam, cenſorem iam te eſſe ſperabam, e? breuior eſt hæc epiſtola,& ut aduerlum magiſtrum morü modeſtior. pro Cæl. 42 b, Is fuit is hac cauſa pertriſtis qui- dam patruus, cenſor, magiſter. pro Do. 239 b, Cstor, penes
*
quem maiores noſtri iudiciũ ſenatus de dignirate effe uo- luerunt. pro Cl. 4 4 a, Quod idẽ facere céſores in delectu di gnitatis,& in iudicio ciuiũ,& in animaduerſione. Ot. 75 b,
CELERO; w.. celeritate uror, celeritatẽ ſuſcipio. de Vn. 201 Eosd; Acenforibus omnibus ignominijs notatos. pro Do-.
a, Vnum, quod ſemper uno modo celeraret.„ 15 338 a, Qu. Merellus C. Attinium ex ſenatu cenſor reiecerar.
ℳ 8 N. 3 3 3 8 71 7— 4.7 7——. e„2 2— CELIMONTANA porta. I. P. 92 b. Pro Do. 229 b, Vbi cauiſti, ne meo me loce, cenſor in Sena-
.. 2.»— 2 1 5„ 1 1.1*— 4.— CELLA, æ. templum, ſacellum, locus ubi aliquid recõditur tu legerer?& 230 a,L. Philippus cenſor patrem tuum pra- 1 ex aſſeruatur, ut granũ, uinum, oleum, carnts,& quicquid terijt in re-itando ſenaru, de Orar. 13 † a, Africanus cenſor 3— 3 1 4 militen 4 3 8 r 5 9 Jee 4 L “ 8* 3 8 6 K 2 ·—

209 b G E 20boo . Ir tera hu uib- 3 d IR L orum decemuiricentumuiri,&ecf zrwaus dolt 1t C F t. Pro Cl. CENTVMVYI delectorũ uirorũ ſunt, ad aliquod m liũ b aarii — 207— ibu mouit. Pre Ll⸗ 5 di nomina dele 7z u-i rant rerũ capitaliũ. mar; 18 Anotauit ae tri. ſe- iuſmo muiri iudices e 5. 136 pd li uendam ignauù no* ſoribus ex Nam centum ibi. b, Quid qua niasp 1 2a, C. Geta AL. Metello& Cn. Iudices animaduertiſ- Or. 9⸗ a, Res delata eſtad cen ntumuiri iudicarunt. bili tes 1 natu eiectus eſt.& ibid. Sar illius iudicij Iuniani, cu de re inter Marce Orat. ο b, Centumuitrale iu- ſum in iudices quoſdam illius tiam ipſi inter VIRALIS, le. de Orat. 99 rralibus dosm 3 ſe cenſores in ius ubicriberent.& ib. Atq; etia lte- CENTVM ſe in caufis centumuiralibus- 9 1 ſtam ipſam cauſam ſubie ti eſſe arbitrantur, ut alter a dicium.& 99 a, lactaré te homines. erat enim populus Ro- imoc 8 ſe cenſores ſua dacſci⸗ 1an drehendat, ſed etiam reſcindar, CENTVRIA, 4. Lenru ntirs I. V. 243 a, Præco quite to- nmon ' rius iudicium non mo elie alter retineat,& ordine Du manus in centurias diſtri Lenturzſ⸗ llo honore affici pro- 1 Kc.& 4 3 4 ut alter de ſenatu mouer 1 Alter in ærarlos referri, actr tjes ſeniorum iuniorumd; C 4 Sei io ex centu ria ſua re- re not 1 iſsimo dignum exiſtimet: ut b, Putaui eſſe cen- 3 it. de Or. 133 a, Cum M. Scipio exe Manlio ni. Plittimo dis lter uetet. de Ora. 15¹ b, nunciauert-. onſulé, pręco ei dixit, die de L. Manlio, mcn bu moueri iubeatzalre der pronldere.. nunciaret Acidinũ conſu ,5 8 a,& pro Mur. 4 b. Idé cen deos. ſoris, ne longius id rrPeyre 142 b, Sed uide ne quiĩd Catu&c. J. A. 212 a,& de Pet. 209 dluik pro Pom.+a, Pręetor Ceriu f CENSORIVS, 4, um. 64 us hoc cenſorium eſt: id autten turias equitũ ſine ſuffragio eſſe detts frm. de Cl. 86 b,Ita- CEN 1 ß F ig 18. ro Seſt. 5 18 un 3⸗ 8 lus attulerit religion Arhomini turpe cenſorio. pro de rimus centurijs cunctis Piſchl m defuerunt. pro Do. 242 adeo. E ittere uide quàm fit 2giſtr ia. de Pro.79) P ce ie ad conſulatu committere 10. I. P. 31 a, Magiſtra cenſoria. de Pro. 7 ue paucæ centurig 4 a. una uox omniũꝗ́;,&c. Pro trinſe 1 15 b, Cenforia notatio.I.T. otatiC. I. P. 3¹ b, Iudiciũ ratioq; Vobis campus centuriarum; ſpicia. Poſt. 310 a, Vt uiſa 41 I iudicium, acn 3 uin. F. a, ſta centuriarum auſpicia. 8 * Cenſorium Cenſoriam poteſtatem minuere. Q Mil. i9° b, Illa auguſta ce ſulem fecerant, conſulatum egiſt 8* 2„*— 0 4 ⸗ 1. h„. 3 renſoria ih ddon i faciendis non legem Hedhite Teno eædem centuriæ quæ om Rul. 2 b, Deinde ornat eum mus. 3 8 297 b. In paction 7 fici di negoti]& liber— mprobarent. co 3 7.—— conficiendi neg— eum comp— 3 li. atur 1 e riam, ſad commeel ec Tabulæ publicæ cenſoriæ Lari- mulis,tab ernzculis,centurijs,ſuhelleccili ias Pro Fl. 149 1 1 iæ. pro Cl.—.„. onem 42 † duerbium. p 3-* 1 nem moleſtiæ. p uim iudicium ac noti 1 TVRIATIM) adu P. 33,5; 1 1 1 d de Pro. 79 a, Cenſorium ia ſubſeri CENT atim deſcriptis ordinibus. V dere. e Pro. 792 3 eſcrip. 4 ni corruptę. 772, luen. 42 b, Cenſoria ſu b& centuriatim dI rre deſcri- T 1 6 2 ſſe ſublatam. pro Cluen. 42² b, Cente a, Tributim. turias diſtributus, te. To 1 4 de ciuitate e ie tu 4 1 b Cenſoria graultas. 1 ATVS a, um. 1 cen 4..& 5 2 io cenſoria. pro Cæl. 44 b, Cer ſoria ſe CENIVR„Centuriata& curiata comitia.& con CHRN notatio cent Cenſoriæ ie— b, Centuriata Ptto x nſoria animaduerſio.& 4.4 a, 15,. tus. pro Dom. 20 b, riata. de Leg. 193 a, De s he Pro Cl.4 b, Cenſoria tur. pro Clu. 42 b, Cenſoriæ ſub-. Ni 71 b, De lege centuriata& curiata. 8·193 3,1 ty e 1 ueritatis nota non inureretur. 1 tra Kut. centuriatis P 5. 11 g5 hs 1..; omitis'ce! 4. Pro Pomp. 1l 3 duide . 4 1 8 ſcriptiones. zenjtas. Att. G0 a Sanè uelim ſcire, L TVRIAT VS, tus. centurionls munus. p. netgs culd W CENSVRA, c. cenioris dignitss9 bus initiandis(hic enim CEN aus in exercitu ueniãt centuriatus atq; u nantl num eenſam uedelanr tnalaan quid cogitent. de nI. Pa,Qvis centuriatus palàm uenditos? cõfice 32 b 74. 4 8 8 2 222 3 11 1. Lo 2.* 5 rurlas 0 Gr. . taq́; de cenſura q id factũ, quod 119 Jiſtribuere, cen arat. eſt rumor) totad; p. Rom. ob id factu, ꝗ V R E. in centuriasc 1 8 In e b⸗Gracchus Menſra nilul. giſſet Poſt cenſuram con CEN N RrA Cũ homines in tribunali Aurelio Palam con ede inſciente collega in cenſura nihil egiffet, re. Poſt. 200 b, 1i6 uidiffem. At. 260 b, Varroni quidẽ diſh 1 CIR 5.... rP 4 à. 4 846.. ü— ſulem fecit.. Ar. 187 b, Eum qui cenſus, i- ſeribieenturaemihi non ſrmas copias habet: Brutu 5. eltat CENS VS,e,wm.)(Incenſus-Proenſoo Pe e Ae S zgerit palàm, céturiat Capuæ, dinumerat. reui. iſſe iue. L. Cenfeo. ere vote rẽ daldm, ta ſe iam tum geſsiſſe Pro cth belsore 10 en centuriæ præfectus& dux. pro Mur. 132 adie CENS Aeeenferam. Noniin o& ipſa bona. pro Ce.304 CEN TKR icta laude cẽturio, nihil præfectus decerpir- Appi CENSVS, ſus. bonorum ettifnati h iudicat, cum ij qui in a, Nihil tibi ex iſt. imipili centurio.& I. C. 10 3., 49 b a, Populus cum in cenſum uenit, hoc iu 2 ui, cum liber pro Cor. 62 2⸗L. Marrius pratlih bec.b 1 iher r, eum qui,—. bec. b ſeruitute iuſta Herunt cenlitlieneene abildicaife. Pro Manlius iſte Lah ehuwe opp. J. V. 211 5, 4 . rit ipſum 1b1 l1bert. ENTVRIPA Arum. C lI. V. 211⸗ an eſſet, cẽſeri noluerit, luitatem, genus ſuum ementi- CE 3 zlien⸗ 5. 1 1 eſſet clult atem, 8 4 3„ 5 VRIPI N VS. I. V. 122. 3 ’ Cornel. 55 b, Is furatus 1..— lim num cen- CENT CIRT I. 2.. licitur. Item: Scire ue— DVM, O p I. V. 34 4. 5 tus 1rre ſiſſe 11 cenſum di 4... 12 lra bro Flac. CEPHALE 3 5 P fum imnpediät ſine exiſtimatione, ſine cenſu. prio CEPH; ſ. rtuos cera cireumlitos condũt. a 157 a, Homo ſine honore, ine exii balneas non E libris pa- CERA,a. Tuſ. 71 b, Perſæ mort: jacentin ſuſtulimus aime⸗ S Cluenr. 47 b, Pas ſe eriln qusxrcre& 45 b, Cum in equi de Ora bee necher nan adnotrum arbitrium forma- Prtar 1 e. 8X cen L.*. 2 4. 1 1 simaã cera.. 1. tris, ſed ex tabulis& e 1„odiiſlet in Ver. 121 b, Cen dio, ficut mo is cera cCõömutabilis eſ- 5— 4 icinius Sacerdos prodijſſet. In Ver. 121 b, de Na. 6s b, Si omnis cera& diſc rum cenſu C. Licinius Sacerdos eruaturum ſe Metel- mus& fingimus. de Na. 65 d, ſſet. I. V. 95 ter 1 1.„. 1 4 15 2 112— PO et. 1. 3 9 kerta 229 t habiti, non ſeruaturu; hileff- m. quod commutari no tag ſus qui iſto prætore ſun tannis tributa confe- ſer, nihil eſſet cereum, q 68 b, Tabella cera- . iculi ex cenſu quotannis tribu 2.„ larum.& 3 te cert A lus oſtendie eiende poreſtal omnis æſtimationis ha- a, Codicis extrema Kere rahulaar nefaria Pro FI. 154 a, De Pnan 9, 1„ ado potefta 1118& jr n illa in. runt,& in cenlu haber. †r rO 8α 5 ta cera legirima, no 2 1. 1 tebantur 6. j. mæd; faciendæ cenſori permittitur. pro Cl. 4 lim in obſignandis literis u— Kclliet bendæ ſummæq́; faciendæ cenlo it lu, C. Lici- cera& creta, qua olim in obſign- demia. de Fi. 57 a 13 b. Africanus cum eſſet cei— 4.. 77 e,. MICVS, i locus 214 1— ius Sacerdos prodijſſet, clara uo ce dixit, ſe ſcire illum uer CERA*S O. Chryfippi. de L. 83.L. Academia. Halr nins Sacerdos Pr m. p 125 b, Aeſtimatio cenſus. pro Sratua eſt in Ceramico 1 der 1 bis conceptis peieraſſe. Para. 125 b, M. mij. locus Rome. At. 54 a. 1.2 Aem — par cen ſus noſtros requiris,&c. Item PrO Fl. Illud( E R AM IVM Srf. 2 uel Cerarium, rij, pro 80 diſput Are-257 57 ica prędia cenſui cenſendo.& ibid. Mulra de CERARIV S,rij. qui dendn 5 L Collybus Cknr * quæro lint ne lita 24 d ine en ditUr. L. 2 3 4 uod ceræ nom Per 17: 7. 88 b, Tabe. cenſu& cenſoribus,& A110 homine& tauro conflatũ, C 4 KRATVS, a,um cera inductu m& illitum. I..5: 1 cij CENTAVRV Sufmonſtrum er reif de N 69 b Nubium la cerata cera legitima, non illa infami ac nefaria. 9 b,” znone G ionis congreflu. de N. Nk 1la A 32. ſter de me. nubis pro Iunone& Ixioni- 81 ASTE R. ſtri. L. Serperaſter, e. iſſe dicitur.& in Arat. CERBER, ee.. inſeros Cerberus, 29 6 1 1r0S l1e dicitur.& In 3 3. w ud inferos er 9 Cede a 6 1 una centauros senui. 8 ri. Tuſ.: O a Triceps ap 5.4 I CENTEN Peeua⸗centum vatadeizs béGentena ſbertis. LRMN Pad de Sde ene2 2. CIRT. 4 4 X 2111„ 211 46 4 Ingu 18 Ce 5 5 2 92 0 3 CENTESIMAE uſuræ dichaeeune Puer lel centeſima W. AC O P8,052 de N. 22 b, Orphicum carme Pythagorici par cer Moranns tur: quæ Copis.. 41, nis duodena quotannis perſoluun— e C rat. de⸗ 4„,:— iſſe Cercopis. 3 3 ppellatur, qu òd in centum menfibus 7⁰ Ʒααχαρeν id eſt, ſor ferunt cuiuſdam fuiſſo hs⸗ in cerebro dixerunt ani- Cüpo* dh adearedl no potius gura Nngulis nlenſtbusn zomus CEREBRVM, b. Tuſc. 152 a, Alij in ce 4e! tem adæquat: uel potius quia ſingu is ment 1 znh Sſe len 1.„ etto. Je II d. am A me mi eſle 1. f Lentelmna rtis hars impenderetur; nimirum 4 Centeſi- CERES, ri. de Nat. 38 a, Fruges Cererem 2ppellam ue uin„ Lrya, ſolutione. At. 6 b, Centeſimæ nummùm.& At. 83 a, Cenreſi- 379 ex quo illud Terentij: Sine Cerere& Libe CERATE mas me obſeruaturum, haberem, cum annatociſmi anniuer autem. Venn ne e 39 b, A gerendis frugibus Ce- derf ..—..— 2 2 4 o 2* 2.— 3 ſario.& ibidẽ b, Qui centeſimis cum annatociſmo conten⸗ rO friget u( 63& 70 2 Deres 4 gerendo,&c. De facris rig eſt. 4 1 tus non eſſet.& ibi. Nam aut bono nomine centeſimis con res randname er 67. Sacra Ceraris, Gec. In Verr. 22 3 a, 350 b Ce tentus erat, aut non bono quaternas centeſimas ſperabat. Cereris. pro orne 5 8 enärgines confiat ſolita. de Na nade IW& ibidẽ, Vt cẽreſimę perpetuo fœnore ducerẽtur. Id eſt, ſine Sacra Cereres er mu zere IherSe Läbera Se 03,Terra, us 3 IAA annatociſmo. Bru. 289 b, Tributum ex centeſima collatum. tura deor. 383 een b nlenn CENTIES. Centies, ſexagies,& cæteris huius formæ, cum quæ Geres ſe ear, fctüũ. de N. 68 b, Omne cereũ cõmu- Geneg. de pecunijs loquimur addendum eſt, centum millia, ſcilicet CEREVS,a, um. ex 1 d ere Aidnid in cereis aut K- U er . /f 6 1 8 ſeſtertium, nummùm. I. P. 98„einnenie deben ies LeToee KripoteſtLeera. 15 b. Fib S diefierie ies ex ærario tibi 1 omæ in quaſtu re iqulftis ctilibus figuris. factaæ 2 elit. gies ex ærario tibi attributum R ꝗ ABu mnib. uicis ſtatuæ facte te ,4 † I. A. 168 2, H-S. ducenties. CEREV S, rei. fax cerea. Of. 68 a, Om b aedt .—... 4.. 8 CENTRVM, m. Tuſc. 156 b, Terra in medio mundi ſita ad ſunt, ad eas thus& cerei. lioio ponti- erat! 3 1, 9:0G 4 ER IA, æ. religio, religio ſacrorum, religio ponti tes gee t uniuerſi cœli complexũ, quaſſi puncti inſtar obtinet, quod CERIMONIA,«z. religio, 8 zmis& occultiſsimis aeät , illi uocant. de Nart 0 artes terræ in me- ficum. I. V. 274 b; Quorum ſacra maximis— Cet AI tvrou illi uocant. le Nat. 4 9 a, mnes Parl e 1 4:. rinentur. pro Cor. 66 a, Sacra Cereris ſum- Snorar dium uergunt: id autem medium infimum in ſphæra eſt.& cerimonijs Fonei 1 1 cöfici cerimoniaq; uoluerüt. akes en 55b; 4 5 locus ſores noftri religione cofici cerimoniaq; uoluere erum i ibid. Medius terræ locus. ma ma 9 ¹ H. ia deorũ ſit. E es n metu& cerimonia deorii ſit, certe Int CENTVM. pro Mil. uz a, Serui centum dies penes accuſato de In. 70 bRelirione en, 43 Jdes curz cerimoniãc; affert. qul 3 8„ 2 4 4 4 4 X 4 N 1 1 rem fuerunt. app ellant,& 82, Keligio elde prs 6 — 3” G

turix ad tonſulatum d
centuriarum au
209
ach unauoromnit 9 dica Pdmng
C B Pro Ra. 9 a, L. Flaccus homo in ſacerdotio, cerimonijs; quib. præ erat, diligẽriſsimus. pro Do. 219 b, At etiã alio mo do ſit cöſtitururus de religione pontifici, quaàm cerimo- niarũ ius coegerit. de Ar. 247 b, Statas ſolennes ́; cerimo- nias põtificatu cõtineri.& 252 a, Sacrificiũ, quod fit incredi- bili cerimonia.&4 b, Omnia ſolénia ludorũ omnib. reb. ſumma cum cerimonia ſunt ſeruata, I. V. 243 b, Facere lu- dos maxima cũ cerimonia. pro§. R.;7 b, Qui legationis ce rimoniã polluerir. contra Rul. 69 b, Domitius, quod per ce rimonias populi ſieri nõ poterat, ratione aſſecutus eſt, ut,
S&cc.& ibid. Quòd populus per religioné ſacerdotia manda
re non poterat. de L. 181 a, Hoc ſummam religionem ceri- moniamq; dcclarat.& 16 4 a, Cerimoniæ religionesque in deos. pro Do. 263 a, Sacræ religionis cerimoniæ. Tuſc. 153 b, Cerimoniæ ſepulchrorum.
CERNO, nis. creui, craium. uideo, diſcerno, ſpecto, æſtimo,
adeo. de D. 129 b, Quod omne eſt, id nõ cernitur ex alio ex- trinſecus. Top. 221 3, Verecüde tu quidẽé ut omnia, ſed tams
c
uidioſa certè non ſunt. Tuſ. ⁷4 a, Homines mortem opta- re incipiant, uel certè timere deſiſtant. Att. 142 a, Tibi con. ſilium dabimus, quod ſi non fuerir prudens, at certè ab o- ptima fide proficiſcetur. Or. 210 a, Ad dignitaté docere non habet, certè ſi quaſi in ludo, ſed ſi,&c. de Orat. 6 b, Nobis ſ ingenium, ut tu putas, non maximè defuit, doctrina certs & ocium,& herculè ſtudium illud dicendi acerrimum de- fuit. I. A. 192 a, Hoc inſperatum omnibus conſilium, inco- gnitum certè cepit. Att. 105 a, Atqui certè ille agere debuit. & 256 a, Et ſi quamuis non fucris impulſor& ſuaſor, appro bator certè fuiſti. de Fin. 33 b, Epicurus naturales diuitias dixit parabiles eſſe, quòd paruo eſſet natura contenta, cer-
te, nin uoluptatem tanti æſtimaretis: id eſt, rectè diceret Ee
picurus, niſi,&c.
CERTO“certS. Ep. 57 b, Cætera, quę tibi à multis prompta
eſſe certò ſcio, à me ſunt paratiſsima. At. 38 a, Nam id re cu Pere certò ſcio. Ep. 3 a, Aliquid iam actũ putabã, non quòd 1—.— 3 8 6.„ 4.
ego certò ſciam, ſead quòd haud difficilis erar coniectura.&
210
* Jur meconſulem fecerant conſüln, darent. contra Rul.b D 1 eien 1 3 1
S 4 einde oi ur facilè cernerè te ardere ſtudio, meci, ut tibi illa traderé,
cll e*„ 78 b, Ab altera te ipſum nunquã timuiſſe certò ſcio.& 31 a, egiſti. Tuſ. 58 a, Ne nüc quidè oculis cernimus, quæ uide-
De quo etiam nihil ſcribente me, ten dubitare certò ſcio.
1 4 Uer. 3.. 8 3. 4— 8 1 2 enelaen Der centurias Nll mus Ep. 67 b, Cerno iam animo, quanto omnia uberiora At. 3 b, Sed certo uidentur hæc aliqus eruptura. Tuſ. 24 4 enm eſcriptis orqij 1 futura fint. I. C. 120 b, Videor mihi uidere,&c. cerno animo, a, Nihil ita expectare quaſi certò futurum.
CERT O, as. decerto, contendo, belligero, certamen mihi eſt cum aliquo de Orat. 99 a, Iudicia in quibus ſæpe non de fa cto, ſed de æquitate ac iure certatur. de Orat. us b, Annibal, qui tot annos cñi pop. Rom. de imperio certauit. de Cl. 180
8 1.
n in centurias ditndanmn 46 n0b Centuriata& curitta ch e lege centuriara& earinacel gnu b
Sec. uerſantur ante oculos. de Or. 7 b, Quæ cernere& ui- dere non poſsimus. de N.n b, Cernere animo uidere men. te. Popic. 222 b, Cernere atq; intelligere aliquid animo.
riatH. CERNER E, diſcernere, uel ſpectare. Top. 227 b, Cauſa cer-
;,..
TVS., centurionh munus prop,a alia extrcizu ueniit centuriams. id centuriatus paldm uendtoeg
K in ceneurias diſtriduere centgig t
üdominer in tribunali Aurclonima uidhilem. Xe. 160 b Varnani udiii nmihinon, ürmasco ri gerie Dallm, c&turiat Capra dimaa ann centurir præſectun& dar pmlle Malaude cérurio,n hil preſectu decm
Martiuz primipili centurio. Kl C.m nmno.
Eopp.I. V. m. NVSI.V..
M, opp I.V 341. TANIIVS b.
Perſe mortuos cers cittumltostak uerba nos chm iacentis ſuſtulmmts Gimdeeram ad noſtrum unditinn im
8. e Na. 65 b, omnis cera cömunahit
reum, quod commutari non po alh
punhadermid
tis Perſonis& locis cernitur. Offic. 3 b, Omnino magnus
animus duabus reb. maximè cernitur. Part. 236 a, Atq; hæ
. 33 4“ 3 3. 3 quidem uirtures cerauntur in agendo.& ibidé b, Tempe- rantia duobus modis in reb. commodis diſcernitur. Puſc.
234 b, Res genere, non numero cernuntur. de Legib. 166 a,
Gratus eſt, qui in referenda gratia non ſuum commodum,
ſed eum ipſum, cut refert gratiam, cernit.
SERNERE, adire uel pofsidere. At. 171 a, Pridie nonarũ ex
teſtamento creui hæreclitaté.&1ε 8 a, Galeonis hæreditaté creui. ad Her. 41 a, Vt de eo fi dicas, qui multas hæreditates adierit, proſpice tu, qui plurimum cernis. At. 86 b, Is fratris Appij amorem erga me cum reliqua hæreditate creuit. At.
219 b,& z20 a, Non cõmittédum eſt, ut iniullu meo cernat,
Scc. bis. contra Rul. 74 a, Hæreditatem creuimus. Epiſt. 133 b, A te autem peto, ut me hanc quaſi fallam hæreditatem alienæ gloriæ ſinas cernere: id eſt adire.
CERTAME N, uu,. certatio, contentio, prælium. de Nat. 79
a, Eſt enim mihi tecum pro aris& focis certamen, de Orat. ?; a, Er conſulatu deuenimus in medium rerum omniũ cer tamen atq; diſcrimen. Brut. 1 b, Magnum mihi eſt cum illo certamen. de D. 103 a, In bell & diſcrimen ſalutis. pro FI. 150 a, Qua de re etiã inter deos certamen fuiſſe proditum eſt. de Or. 13 8 a, Gladiatorium ui
o, in quo maius erat certamen
a, Cum aliquo dicacitate certare. Aca. ⁷ a, Certare cum ali- quo pugnaciter de aliqua re. I. C. io% a, Certare cum uſiuris fructibus prædiorum. I. A. 226 b, Qui duorum fratrum æ- tatibus medius interiectus uitijs cum utroq; certabät. Tuſ. 243 b, Adoleſcentium greges Lacedemone uidimus ipſt in- credibili contentione certantes pugnis, calcibus, morſi.
CERTVS, aum. non dubius, nõ incertus, compertus, notus,
de Na. 62 a, Graci, quæ affirmã 4 4
xploratus minimè dubius, deſinitus, ratus, nihil habés du bitationis, in quo nulla dubitatio eſſe poteſt, quod manu tenetur, uel in manibus kabetur, res erat nõ in opinione du bia, ſed in præſentia atq; ante oculos propoſito periculo. 14.02 ät certiora eſſe dicunt, quàm quæ apud Sagram. Att. 9ↄ5 a, De Cælio adhuc nihil certi ha- bebamus.& a,Sed poſthac quęcerta nõ erunt, pro certo negato.& 44 as Ad me obſecrote, ut omnia certa perſcri-
bas. de Nat. 3 3, Quid quaq; de re certi habeas ſcire cupio. de Fat. 142 b, Quôònam in Fabio certum ponitur, ortum eſſe
eum canicula oriente. At z60a, Omnia igitur uelim expli-
.„.... ces,& ad me certa mittas.& ibid. Tu mihi de his rebus quę
nouantur, omnia certa, clara. Att. 248 a, Ita eum placaui,& quidem CCCC. M. certa, reliqua in ſpe. Epi. o a, Non ha beo certum, quæ te res hinc retrahat. At. 143 b, Oertum non habeo, ubi fis.& 7 b, Neq; id ipſum tamen certum habeo.
2
A cgra.i.tabularum.&ſt dehe tæ certamen, quod ferro decernitur. Of. à b, Cum altero cer Epiſt 15⸗ b. Is tamen adhuc uiuit,& dicitur ui Kurus, ſed ta ula iafami ac nefaris.pwlli tamen honoris& dignitatis eſt. de Cla. 19 5§ a, In patrocinio men de hoc mihi parum certum eſt.& ⁷ a, Mihi nõ tam de
— 2 64 an dis literisutedanm Sicilienſi maximè in certamen ueni cum Horrenſio. Ep. 164 iure certum eſt(quãquam ne id quidem ualde dubium eſt)
as olim in obüßnan— a, Si à certamine belli tam neceſſarij me remoniſſem. Acad. quàm illud,&c.& 168 b, Quem enim impedimento futurũ
1 locun henäs,id eſt Acadtmitieh 83 9 3. h
4 1 I. Aad amico Chryfppi.del- Ocu Romf. At.*. gut Ceram rae
dine penditu— era aductum Killitum.I. 1 —7 n Ia infamiac ncta-
irim. Don
Kar. u 2l Ceruiinmisnt 1 „1. Collydus r. L. Col 1. 513
47 a, Inſtituere ſibi certamen cum aliquo. Tuſ. 188 b, DHeſcen dere in aliquod cerramen. de in. 79 a, Certamen Honeſtũ, diſputatio ſplendida.
d 1⁵
CERTATIM. Ep. 16 a, Etſi omni tempore ſumma ſtudia
oficij mutuò inter nos cõſtiterũt:id eſt, certatim. pro Seſt. 19 b. Cum omnes certatim alius alto grauius atq; ornarius
de mea ſalute dixiſſent. I. 4. 182 b, Certatim poſthac mihi
putas, cum de nobis certum ſit nos quięturos.& 75 a, Hye
mem credo adhuc prohibuiſſe, quo minus te certum habe-
remus. pro Syl. 174 a, Reſpondit ſe neſcire certum. Epiſt. 41 7* 1 8
a, Cras ad te fortaſſe, ſed cum certum ſciam, faciam te pau- lo antè certiorem. Att. 169 a, Pompeiũ pro certo habemus per IHlyricum proßciſci in Galliã.&ι b, De Orobio opi- nor, ſed certum neſcio.& 152 a, De aduentu Cæſaris pro cer to habebamus.& 276 b, Mon nüciabatur quicquam quod
— Serperafter. Cue crede ad hoc opus curretur.
95 8.—— 5—. 3— 8.—. 4. 3 ERA Triceps apud inlerot DCERRTATIO, ouus. contentio. pro Qu. 12 b, Non fuit mihi pro certo haberemus. de Na. 35 b, Neq, enim mundum pro TAEe par certatio cum illo.& ibid. I2i cum eo par contentio e- certo rotundum eſle dicitis. Attic. 152 a, Nunciatum eſt no-
rphicum arulkyiuss
81 rat. de Ei. 74 a, Virtuti cũ uoluptate certatio eſt. de L. 185 a,
bis Cæſarem ad VIII Calendarum Capuæ, hoc pro certo
67 de Nanb- 0 Cü populus iudicafet, per popufü mulctæ pœnæ certatio putauimus. Epi. 79 a, Id futurum, quod euenit, exploratius ſuiſſe Cercopi. 1 Rtrebrodxen eſto. de Am. 10 2 b, Atq; hæc iater eos ſit honeſta certatio. de Poſſem promittere.& 124 b, Praterea nunciatum nobis,& ,. Tuſc. ⁵1* ujue 3 L. 174 a, Quod fine curriculo& certatione corporum flat. pro certo iam h abetur, regem Alexandrinum mortuum a- em ipalimn, CERT E' ſcilicet, profectò, certò, ſine dubio, ſins ulla contro liquid manifeſt coperifſe& manu tenere. L. Manu teneo. rr. 11* Frges Cere ueCrenin uerſia. Att. 4.3 a. Cauſam oſtram Pompeius certè ſuſceptu- Mihi nõ erat explicatũ quid agerem. L. Explicatus de Cla. 1d Terenti Frgdo rus eſt. At. 198 b, Druſus enim certè uendere uulr. Qu. Er. 165 b, Dicere aliquid pro certo. pro S. R. 23 b, Certum eſt de- » 19 b, A ger 4 geder 300 b, Certè enim ſcio te fe iſe cii cauſa. de Cl. 175 b,& Att. liberatum;. quæ ad cauſam pertinere arbitror omnia dice deDiumant C resd gere K ſers 252 a, Certs enim boni aliquid attulimus,& nocuimus for- re. de Orat. 121 a, Mihi certũ eſta iudicijs cau ſisd; diſcedere. eres.& 7044„ Cereris. Alu 4 taſſe. pro Mar. 131 b, Et certè in armis locorü opportunitas cõôtra Rul. 87 a, Pro certo polliceor hocuobis atq; cöfirmo, orucl. 5 ³ 5acn hges c 1s multum ualer. At. 128 b, Nam certè neg; tum peccaui, cùm,& me, Gcc. Att. 103 b, Mihi certum eſt ab honeſtiſsima ſenten ermulieres e der K der. czneg; cam,&c. de D. u12 4, Si Deus ſeit, certè illud euenier: ria digitum nuſquã.& 33 b. Mihi certum eſt abire. pro S. R. Cererenatt Libe ertids ſin certè eueniet, nulla fortuna eſt. pro Seſt. 20 a, Num illo 32 2, Quod erti eſn6 facere:id eſt, deliberatum. Attic. 205 . 8.*—...„ Fe e etur.. NX. dOmne zu die fuerit: certè non fuit. At. 7 a, Quod te modeſte Feere cer b, dibi certuf Ro M nanete. S 5 2. Mö Aiurare cer. cera detu. 9 4* eaquidun te ſcio. Att. /5 b, Certè ſciote auere, Ccc. I. V. 76 b. Iſte certé 1 tlus. t Auim Lehendere. C 247 2; ertum Mhi eft ad Anb ioget 2 ſtatuerat non adeſſe. pro Font. 277 b, Quod certe ſeire po- Brutum tranſire.&s a, Certius tib eſt me eſſe hic„quam 82— d. uicis ka tes,&c Att. 25 5 a, Quod quidem certè enitar.& 1953,& 2⁸⁸ mihi te iſtic.& ⁷77 a, Jabebam paucis diebus certos homi- 3 6 06,⁶ Omn a,? Certè quidem negas te noſſe. de Di. u a, Certè igitur i- nes, quib us dare Poteram. Epiſto. 6a, Auories mihi cer- 2 worum te 15 Snorare melius eſt. de Nat. 2 a, Alterum profectò boteſt,&c. torum hominum Poteſtas erit, quibus recte dem, non pra- „K dere⸗ religio le p Kocan, alterum certè non poreſt,&c Tuſcul. 22 4 a, Vbi eſt animus? termittam. Qu. Fr. 30 0 a, Cerciſtsimus matricida. Arr. 24.8 a, d4 r 8'o. 4 Gers mie en Ceun certè quidem in te elt. Academ, 26 b, Hiæc ſint ſalla ſans, in- Qulem tuillo certiorénebulonemè pro S. R. 32 a, lam intel- —* 9 Cor. 6*2oaug u.— Ages arin.„ 1ne cö Veimona 6— 2 2 4 relis in metu 4 ridesi-. -092 eſt d diene . 44 RA 3
4

M.
“ ͤſ- 4
—
9 2——“
2*
211 CB g. liges certum crimen quibus ſuſpicionibus Coargnatur 4. Nat. 9 b, Cleanthes xæthera cerriſsimum diem iudicat. J. N.
g tua accuſatio? quæ domeſtici pericul
59 b, Qualis erat iſta tua acculauin⸗ q ſtie Poroms metu certiſsimi& maximè criminis non mo üba 5 uerùm etiam mentionem ipſam pertimeſcat. pr0 eſ14„
Hoc ſummi in patriam amoris mei ſignum eſſe deher eda
tiſsimum. J. P. 89 a, Deorum hæ ſunt in impios Pœn= it
ſimæ conſtitutæ. Qu. Fr. 307 b, Tu uelim dramferimu 8
na& certa tempeſtate conſcendas. pro Quin. 2 b, IS Ron 1
inſtitutus eſt, ut iura ſocietatis& officia cerri patris ni
jids noſſe poſsit. I. A. 226 b, Certi fines Macedoniæ, certi Si- ma cõditio, certiſsimo modo erat etiam lllins Wereitne⸗ cũ
Vatinij uerò legionibus quid erat Antonio? de N. 45 bni
tam certos cœli motus, tam ratos aſtro rũ ordines ui e
Epiſt. 36 b, Prima duo capita epiſtolæ tuæ nihil habèt, quo⸗
aut definitum ſit aut certum, niſi me,&c. de Nat. 64 4, Ste 2
Iæ curſus certos& conſtantes habent. de Som. 127 b, His cer
tus eſt in cœlo ac definitus locus. Ora. 216 b, Certa quædam
Aguntur certiſsima populi
& definita lex. pro Pomp. 5 4, rc z0pul Rom. uectigalia. pro Qu. 6 a, Certos mihi fines terminosq;
conſtituam, extra quos,&c.& ibid. Totam cauſæ meæ di- Kionem in certas partes diuidam. Epiſt. 185 a, Vt Antonio ex ſenatus ſentẽtia certas res nunciarent. pro Mar. ¹33 b, Cer torum hominũ ferociam extimeſcens. de Cl. 170 a, Habet e- nim certos ſui ſtudioſo s, qui,&c. Att. 11⁷ b, Ei ſtatim reſcri- pſi,hominẽq́; certũ miſi de comitibus meis. pro Do. 218 b, Hac noſtram cõiunctionè certi homines fictis ſermonibus dirimerüt. de Ora. 100 a, Certis quibuſdã uerbis diuortium fieri.& ⁷ b. Aſtrictus certa quadam moderatione pedum. & 108 a, Quod quidem certis de caufis aliter exiſtimatur. de In. 55 a, Certũ quiddã& breui exẽpli cauſa ponam. de Ora. n2 b, Infinitum genus qu æſtionum.)(.Certum, in quo quid in perſonis,& in conſtituta re,& definita quæritur.& 119 b, Hæc artem requirunt, ut certis dicendi luminibus ornètur. pro Qu. 5a, Tribuni, à quibus cum eſſet certum auxiliũ pe- titum, tamen,&c. de Som. 130 a, Eluuiones terrarum, quas accidere tempore certo neceſſe eſt. de L. 183 b, Et huic procu rationi certum magiſtratum præfecerat. de D. 126 a, Cũ ui- geretur certo in loco filicem cadere.& 9* a, Elis in Pelo- pöneſo familias duas certas habet, aruſpicinæ nobilitate præſtantes. de In. 5§5 a, Sed utrad; ſuo loco poſita uim ſuam tanquã propriam& certã obtinet. pro Quin. 14 a, Diffido ſatis animo certo& cõfirmato me poſſe in hac cauſa conſi- ſtere. pro Cor. 60 b, Vidi ego quoſdam Athenis numero Iu- dicum, arq; Areopagitarũ certa tribu, certo numero. de Or. 146 b, Sunt certa uitia quæ nemo eſt quin libenter fugiat. Off. 24 a, Implicari aliquo certo genere curſuq́; uiuendi. de In. 79 a, Cur in certa uerba iurent, cur certo tempore conue-
niant, certo diſcedant. de D. 104 b, Certis rebus certa ſigna
percurrere. I. V. 134 a, Cephaledi menſis eſt certus, quo men- ſe,&cc. Attic. 136 a, Feceris igitur commodè mihiq; gratum, ſi me de his rebus,& ſi quid erit aliud, quod ſcire opus ſit, fe- ceris certiorem.& 135 b, Pompeius certiorem me ſui confilij fecit.& 27 b, Vtinam tui confilij certior factus eſſem. Brut. 92 b, Me uelim de tuis rebus confilijsq; facias diligentiſsi-
8.. 3 1..; mè certiorem. Att. io a, Tu quid agas, ubi ſis, cuiuſmodi iſtæ res ſint, fac me quàm diligentiſsimè certiorem. Att. i0 a, Tu uelim me certiorem facias, quid de meis mandatis egeris, atq; etiam quid de negotio tuo. 4
CERVIX, cw. poſterior colli pars, audacia. de Diu. 136 a, Te-
ſtudo capite breui, ceruice anguina. I. V. 268 a, Prætorem tu accuſas? frange ceruicem. Orat. 202 a, Nulla mollitia cerui- cum, nullæ argutiæ digitorum. I. A. 231 b, POſt autem cerui- cibùs caput abſcidit. I. V. 257 b, Cum iſtius auaritiæ pœnam
1. collo,& ceruicibus ſuis ſuſtinerẽt. de N. 12 b, Itaq; impoſui- *
ſtis in ceruicibus noſtris ſempiternum dominum. pro Mur 143 a, Qui ab illo in ſpeculis atg; inſidijs relicti in capite, at- Mus i cernieibus no iiereſhiderunt de N.53 aBoum terga s accipiẽdum figurata, ceruices autẽ natæ ad lugum. Att. 282 a, Puer qui à ceruicibus noſtris auertiſſet Antoniũ. pro Mil. n6 a, Ego Clodij furores à ceruicibus ue- asrepuleln⸗ b, Non facilè tãram molem mali à cerui-
nõftris depulif 1 icui I. A. 202 a, Däde Lunnem dad edahte nefaria A cni le ces erãt cruW æ. Anteq. 196
a, Ore opprefſo ceruices eſſe præbendas. Tuſcu. 240 a, Gla dium demitti iuſsit, ut impenderet illius beati ceruicibus. 197 b, Legiones ad urbem addu cere,& eas in ceruicibus no- ſtris collocare cogitat. ad Her. 21 a,Sin erit in dem öKtrario⸗ ne ſermo, Paululum corpus à ceruicibus demittemus. pro Dnn ſun cauſa ueſtris ceruicibus ſuſtinetis pro Vt aliquo pręſidio de dl Lernjeibiee laſtinent⸗ K 22, dnl Pe ensade eruices,& iugulũ ac latera tu- Lenn 775 2, agis, tamen ſi qui erunt tanris ceruici- recuperatores, qui audeant in prouincia„cum prætor
6(4C 212 adſit, contra uoluntatem eius iudicare: id eſt, tanta audacia. CERVICVLA. I. V. 158, Ceruiculam iactare. CERVILA, /a. cera. Lege Miniatulus. CERVSSATVS;, za. ceruſſa illitus& dealbatus ſeu fucatus. I. P. 84 b. 3— CERVVS, u. Tuſc. 205 a, b, Natura ceruis& cornicibus ui- tam diuturnam dedit. CESENNAxæ. urbs. Epiſt. 267 a.. CESPES, us. pro Cecin. 266 b, Non eſſe arma ceſpites neque lebas.— 1. CESSATI O, nis. Epiſt. 26 b, Sic tu etiam, ſi quid ſcribas non habebis, ſcribito ramen, ne furtum ceſſationis quæſiſſe ui- Jearis. de N. 21 b, Epicurus nihil ceſſatiõe melius exiſtimat. de Leg. 157 b. Legationem aliqua oratio iſta poſtulat, aut e⸗ iuſmodi quampiam ceſſationem liberam atq; ocioſam. At. 3b, De literarum miſsione ſine cauſa abs te accuſor. CESSATOR, ns. Qu. Fr. 326 a, De libris Tyrannio eſt ceſfa- tor, Chryſippo dicam, ſed res operoſa eſt. Qu. F. 326 b, Cum Electram& Troadam ſcripſeris, ceſſator eſſe noli. Epiſt. 137 b, Hæc tibi antea non reſcripſi, non quòd ceſſator eſſe ſole- rem, præſertim in lixeris, ſed,&c. CESSIO, onis., à cedo, ceſsi. Topic. 223 a, Abalienatio eſt eius rei, quę mancipi eſt, aut in iure ceſsio, aut, S&c. CESSO, as. nihil ago, uaco, ferior, intermitto, ceſſator ſum, deſiſto, finem facio, deſino, conquieſco, reſpiro, langueo. de Nat. 6 a, ſſto ram immenſo ſpacio quæro Balbe cui pronoe ueſtra ceſſauerit. de N. 79 a, Cur tam multos deos cefſare& nthil agere patitur?de N. 79 a,& 21 b, At pueri etiam cum cer ſant, exercitatione aliqua delectantur. Att. 26 a, Denigq; ali- quid aliud extabit, ne tibi planè ceſſaſſe uideamur. Epi. 26 5 b, Ego hic ceſſo, quia ipſe nihil ſcribo, lego autem libenuiſ- ſimè. Qu. F. 320 b, Cicero noſter, dum ego adſum, non ceſſa- uit apud Rhetorem. Acad. 39 a, Nec tamen iſtum ceſſare, ſed celare quæ ſcribat exiſtimo. Qu. F. 325 b, Illos libros ſtribere non ceſſaui, neq; ceſſo. de Sen. 79 b, Gorgias centum& ſe- ptem compleuit annos, nec unquam in ſuo ſtudio& opere ceſſauit. Att. 177 a, Ille non ceſſar de nobis detrahtere. Qu. F. 306 a, Sin,&c. ne ceſſaris me certiorem facere, ut accurram. &3o a, Deædificatione tua Cyrum urgere non ceſſo. de Pro. 72 a, Alterum, ſi tabellarij non ceſſarint, neceſſe eſt pau- cis diebus pœniteat audere.
CETARIV S,rj. qui magnorum piſcium mercaturam exer-
cet. Off. 30 b, Cetarij, lanij, coqui, fartores, piſcatores,&c.
CETVsS, ti. piſtrix, ingens piſcis, belua marina. de Nat. 48 b, Centaurus Cedit, equi parteis properans ſubiungere cetis. alids,& rectius chelys.
CEOsS, uel CEV S, ei. inſula. At. 74 a.
CEVS, ea. de D. 107 b.
CHALCEDONIVS,a. ab urbe Chalcedone. Acad. 42. de
Or. 154. CHALCIDICVS, a. idem de N. 64.
CHALDAELorum. Babylonip aſtrologi. pro Mure. 129 b, A*
quibus dies tanquam à Chaldæis petebätur. de D. 80 a, Aſ⸗ ſyrij qua in natione Chaldæi non ex artis, ſed ex gentis uo- cabulo nominati fiderum ſcientiam putantur effeciſſe.& 99 a, Chaldęi in Syria cognirione aſtrorum ſolertiad; inge- niorum antecellunt.& 193 b, Chaldæis in prædictione& in notatione cuiuſq; uitæ ex natali die credendum non eſ- ſe. Tuſc. 169 a, Chaldęorum promiſſa. CHALDAICVS, a, um. de Diu. 126 b, Scilax totum hoc Chal daicum prædicendi genus repudiauit. CHAONIA regiô. At. 92. CHARACTER, erz. Or. 209 a, Sed iam ipſa forma reſtat,& character ille qui dicitur. Item: In omni re difficillimum eſt formam, quod Xæauſò Græcè dicitur, exponere optimi, quòd aliud alijs uidetur optimum. Qu. Fra. 317 b, Dic mihi num aut res, aut xxνauſte non delectat? CHARITAS, t. amor. de Amic. ii a, Ipſe ſe quiſq; diligit, non ut aliquam à ſeipſo mercedẽ exigat charitatis ſuæ, ſed quòd per ſe quiſq; ſibi charus eſt. de N. 25 b, Hominũ chari- tas& amicitia gratuita eſſe deber. de A. 102 a, Ssſum diligen di& beneuolértiæ charitaté à natura gigni. de Fin. 59 b, Libe ralitas, qua qui utũtur, beneuolẽtiam fibi cõciliant,&quod aptiſsi mũ eſt ad quietè uiuendum, charitatem. de Amic. 10¼
b, Ea charitas, quę eſt inter natos& parẽtes, quæ dirimi niſi ₰ 41„——. 2*. deteſtabili ſcelere non poteſt. de Am. 109 b, Cũ cogniti ſunt
& regum filij inuenti, retinent tamen chariratem in paſto- res, quos patres ſuos diu eſſe crediderunt. At. 280 b, Vr cha- ritas liberorum amiciores parentes reip. redderet. de Orat. 127 b, Hæc res amorem maxgis conciliat, illa uirtutis defen- fio charitatem.& 150 b;, Parcendum eſt autem maxim? charita i hominum, ne temersè in eos dicas, qui diliguntur. Pro Seſt. 15 a, Patriam, quæ mihi erat charifsima, propter ipſius patriæ chariratem reliqui, Off.:z a, Omnes omnium kcharitates
meho
in prit qutm riſim hahec chariW udb,
La qui
ria no
to an rum? tem o rior q liberi, pitria dimus Fin.iz ſeleqh CHAR gantil ſpic.2
tt fin gites raxtot rſbdin
ce Ora dixeri CHIIL proles les ſte CHEI, CHER Quòd neſum CHER CHIM nunqu: Ndadht)
CHIRO
dititur. chiro gr. ninces 352, No runt ein N 47 4 b primor 1 lonem c kirog nzb, Cr. Nerenſ Srapho. terasin Ipla chir 1 em non Ca. 9o
Manifeg

tenmo. Qu. F. z25 b Nozlbwein 2e 8eſfo. de Sen.9 hee
Certarij.lanaz,e oq f2 0 es pil tone 4 rn, ingens piſcis beluamanaa deka, cdit, equi parteis properans ſidiugna EV§,9. inſula. At. 74.
.07 d.
0XIVS 2durde Chalcimelae
CVSadem de N
mdae Chald. inon ex atts dase b ari Hderum ſcientiam putantuf an 1 in Syria— gellunt.& 93 b, Chaldabmf 3 cuiufſq. uitx ex nuaif ecedadu Chaldgorompromi. 5d d 84 e D1u.n b, Scilntotmn cend genus repudiauit. egi0.. 94.
bie u 1dani
9. amor. de Amic.un n Jſei d mercedè
Parriam d Hqun
283
C H charitates patria una complexa eſt. pro Seſt. 4 a, Sed bene- uolentiam& charitatem illius neceſsitudinis mors filiæ
non ademit. I. 4. 243 b, Nec id fit faſtidio meo, ſed charitate reipublicæ. Epiſt. 19 4 a, Eilius tuus, cui nos& charitate& amore tuum officium præſtaturos non debes dubitare. de Fin. 59 a, Quid ex eo conſecutus eſtè laudem& charit atem. In Anton. 158 b, Credo uos homines nobiles,&cc. charita- tem ciuium& gloriam concupiſſe.
CHARO N, ntu. Inferorum nauta. de N. 68 a.
OQHARTA, a. chartula, membranula, macrocolum, ol:ꝓ Noæ. Quin. Fr. z16 a, Calamo& atramento temperato, charta e- tiam dentata res agetur. pro Cæl. 46 a, Chartæ quoque, quæ illam priſtinam ſeueritarem cõtinebant, obſoluerunt.
Attic. 35 a, Iam enim charta ipſa he nos prodat pertimeſco.
& 70 b, Chartam tibi deeſſe mea cautio eſt. Epiſtol. 104 a, An hoc ſignificas, nihil fieri? frigere te? ne chartam qui- dem ſuppeditari? pro R. P. 129 a, Merces fallaces chartis, lin-
teis, ac uitro delatæ. de Diuin. 84 b, Voces triſtificas chartis
promebat Hetruſcis. Q HARTVLA, c. Ep. 104 a. LHARVS, 4,um. acceptus, iucundus, antiquus, qui ſuauita- tem filij apud aliquem obtinet, in ſinu eſſe. de N. 25 a, Cha- rum ipſum uerbum eſt amoris, ex quo amicitiæ nomen eſt ductum. I. C. 120 b, Comes alicui charus atq; iucundus. pro
Cl. 60 a, Hic multis charus atq; iucundus eſt. de Cla. 165 b,
Vir mihi charus atq; iucundus. pro Arch. 190 a, Ennius cha- rus fuit Africano. de Or. 137 a, Si in homines charos iudici-
bhusd; iucundos inuehare. de Ora. uo a, Cum uiderem apud
me homines mihi chariſsimos& amiciſsimos. Ep. 3 b, Quẽé in primis amamus charum; habemus. pro Cor. 67 a, All- quem diligere charumq; habere. Poſtq. 20 4½ a, Parentes cha rifsimos habere debemus. 142 a, Paucos æqus ac te charos habeo.& 165 a, Omneis ſuos charos habet, me quidẽ ſe ipſo chariorem.& 35 a, Pompeius nos amat charosq́; habet. I. C. 118 b, Frater chariſsimus& amantiſsimus. J. 4. 158 a, Dolabel Ia, qui es mihi chariſsimus. de Or. 86 b, Cæteriq́; quorũ glo ria nobis dignitasd; chara eſt. Ep. 230 a, Mihi tua fama mul- to antiquior eſt, quàm illa neceſsitudo. pro Syl. 170 b, Quo- rum alter apud me parentis grauitatem, alter filij ſuauita-
tem obtinebat. Oflfic. 12 a, Omniũ ſocietatum nulla eſt cha-
rior, quàm ea quæ cum repub. eſt. chari ſunt parentes, chari liberi, propinqui, familiares: ſed omnnes omnium charitates patria una complexa eſt. Oflic. 39 b, Atq; in has clades inci- dimus, dum metui quàm chari eſſe& diligi uolumus. de Fin. 131 a, Sibi quemqꝗ; charũ eſſe.& ibid. Qui fibi chari ſunt, ſeſeq́; diligunt.& 60 a, Diligi& charum eſſe, iucundum eſt. CHARYBDIS, du. locus in mari Siculo, periculoſus naui- gFgantibus, quòd ibi mare ſit uorticoſum& præceps. de Aru- ſpic. 258 a, Quam denique tam immanem Charybdim poe- Ttaæ fingendo exprimere potuerunt 7 quæ tantos haurire gur
gites poſſet? quantas,&cc. J. A. 173 4Que Charybdis tamuo rax tot res tam citò abſorbere potuiſſet. I. V. 265 b, Non Cha
rybdim tam infeſtam, neque Scyllam nautis fuiſſe arbitror. de Orator. 157 b, Charybdim bonorum, uoraginem potius dixerim. CHEL E, les. Scorpij brachia, in cœlo fignum. In Arat. Exin proiectæ claro cum lumine Chelæ.& ibid. Et paucæ Che- les ſtellæ.
CHELID O N, nis. Verris clientula& amica. I. V. act.3.
CHLAMYDATVS, a, um. ut cre
1
C 1 CHIRVRGIAc. Medicinæ pars quæ manu medetur. Attic, 56 a, Diæta curari incipio: Chirurgiæ tædet.
C HIVS,. infula. I. V. 86.& 261.
CHIVS, a, um. de Sen. 77 b, Ariſto Chius.
214
pidatus. Pro R. P. 126 b, L Sylla imperator chlamydatus.—
CHI.AM T S; dis. ueſtis militaris& regia, paludamentũ. pro
R. P. 126 b, L. Scipionis non ſolùm cum chlamyde, ſed etiam cum crepidis in Capitolio ſtatuam uidetis. ad Heren. 39 b, Citharœdus palla inaurata indutus, cum chlamyde purpu rea coloribus uarijs intexta, b
CHORPDA. neruus. de Ora. 163 a, Voces ut chorde ſunt in-
tentæ, quæ ad quemq; tactũ reſpondeant. de Nat. 56 a, Itaq; plectri ſimilem linguam noſtri dixere chordarum dentes.
CHORA GIYN,&9. ſcenicus apparatus totus,&e pompa.
Ponitur pro Thrafonica quadam oſtenratione. ad Her. 39 b, Aut aliquod fragile falſæ choragium gloriæ comparetur.
CHOREV S, res. rrocheus. alids Chorius pes eſt. Orat. 217 b,
Dichoreus eſt, cùm duo extremi chorei ſunt, id eſt, 8 ſingu- lis longis& breuibus.
CHOR§, ri. corona, multitudo, ſodalitium. pro Mur. 36 a,
Catilina ſtipatus choro iuuentutis. Att. 225 a, Baiana nego- cia chorumq́ illum, de quo ſcire uis, cùm proſpexero, tum ſcribam. Ofſf. 75 b, Poteſt eſſe utile, quod ſit huic talium uir- tutum choro contrariũ. de Fin. 54 a, Epicurü penè s philo- ſophorũ choro ſuſtuliſti. i.?8 numero. I. A 197 a, Saltatores,
cithariſtas, totũ deniq; comeſſationis Antonianę chorum- CHRYSES,z. amnis Siciliæ. I. V. 222 b. CHRYSIPPV S,pi. philoſophus Stoicus. Acad, 19 a, Chryſip
pus qui fulcire putatur porticam Stoicorum.
CHRYSIPPAEVS, a. Acad. 24 a. CIBARIA, rum. omnia quibus animantes ueſcuntur& alun
C
83
C
—
tur. pro S. K. 27 b, Anſeribus cibaria publicè locantur,& ca-
nes aluntur in Capitolio.&ibid. b, Cibaria uobis præberi
uidemus. IV. u a, Quæſtores liberaliter ex iſtius cibarijs tra
ctati.&ibid. b, Menſtrua cibaria.& 197 a, At uberiora ciba-
ria facta ſunt caritate, credo,&cc. Ar. 93 b, Vade, inquit, me iu
bes petere cibaria?& ibid. Dare cibaria alicui. Epist. 76 b, Er
exiſtimare debes eo minus ad te, uel de tuis cibarijs, uel de mea liberalitare perueniſſe, Tuſcul,. 182 b, Ferre plus dimi-
diati menſis cibaria.
IBARIVS, a, um. Tuſculan. 247 a, Ptolemæo peragranti
Aegyptum comitibus non conſecutis, cibarius in caſa pa-
nis datus eſt.
IB VS,bi. eſca, paſtus, epulæ. de Nat. 5o a, Animalia cibum partim oris hiatu& dentibus ipſis capeſſunt, partim un-
guiũ tenacitate arripiũt, partim aduncitate roſtrorum,&c-
de N. 30 b, Cleanthes negat ullũ eſſe cibũ ram grauem, quin is die ac nocte concoquatur. de Fin. 78 a, Epicurus utebatur
eo cibo, qui& ſuauiſs 1mus eſſet,& idè factlimus ad conco-
quendũ. de L. 183 b, Terra cibos fert,& ut mater cibos ſup-
peditat. de D. 93 b, Ex quo eriã Pythagoricis interdictũ pu-
tatur, ne faba ueſcerentur, quòd habet inflationẽ magnam is cibus.& 120 a, In omne corpus diniſo&mo dificaro cibo. aliès, Mitificato. I. V. 260 a, Paréètes liberis ſuis cibũ ueſtitũ q́
introferre prohibentur. de Sen. 34 a, Tantum cibhi& potio-
CHERRONESVS, 5. locus Thraciæ& urbs. Attic. 273 b, 3
Qudd ſcribis poſtea ſtatuiſſe te ducere exercitũ in Cherro- neſum,&c. facis ex tua dignitate. contra Rul. 76 a. 6
CHERRONENSIS,c. I. P. 98.
CHIMAERAz. monſtrum confictum. de Nat. 22 b, Res quę
nunquam eſſe potuerunt, ut Scylla& Chimæra. Attic. 32 a, 199: Xονι⁷mπτασειι⁹ Apaxuνννεμerει 5 XM.2 εᷣσ.
CHIRO GRAPHVM, pl. ſcriptum manu propria, quæ dicitur. Ep. 183 b, Cuius æra refigere debebamus, eius etiam chirographa defendimus. I. A. 162 a, Quo me teſte con- uinces? an chirographo? at literæ ſunt librarij manu. Att. 35 b, Non utar meo chirographo neque ſigno, ſi modò e- runt eiuſmodi literæ, quas in alienum incidere nolim. de Na. 74 b, Id quoq; L. Labienus fecit, qui chirographum ſex primorum imitatus eſt. Epiſt. 103 b, Græculam tibi miſi cau
tionem chirographi mei. I. A.156 a, An in commentariolis & chirographis,& libellis acta Cæſaris firma erunt? Epiſt. 155 b, Credidi chirographis eius& affirmationi præſentis Laterenſis.& 25 a, Extrema pagella pupugit me tuo chiro- grapho.& 156 a, Larerenſis ſuo chirographo miſit mihi li- teras, in quibus,&c. exemplar eius chirographi Titio dedi, ipſa chirographa omnia,& quihus credidi,& ea quibus fi-
dem non habendam putaui, Leuciſpio dabo perferenda. de
Cla. 190 b, Chirographa, teſtificationes, indicla, quęſtiones, manifeſtam rem deferre,
C
L
nis adhib endum, ut reficiãtur uires, non opprimãtur. de D. 93 a, Nunc onuſti cibo& uino perturbata& confuſa cer- nimus.& ibid. Mens immoderato obſtupefacta potu arque paſtu. pro Mu. 141 b, Cato negat uerum eſſe, allici beneuo- lentiam cibo. de Fi. 56 b, Cum cibo& potione fames ſitis q́; depulſa eſt. Ep. 237 a, Si poſteaquam cibum cepiſti, uideris tibi me poſſe conſequi, tuum conſilium eſt. 3 ICATRIMcu. fignum quod ſanato uulnere uel ulcere, hę- ret in corpo re. I. A. 212 b, Luculentam tamen ipſe plagam ac cepit, ut declarat cicatrix. de In. 2 a, Quoniam cicatrix eſt, fuit uulnus. Tuſ. z02 a, Nec ille liber uulneribus mederetur, ſed cicatricibus. cõtra Rul. 98 a, Ne refricare obductam iam reipub. cicatricem uiderer. I. V. 236 a, Vt oſtenderert cicatri- ces aduerſo corpore exceptas. de Or. 139 b, Et iudicibus ci- catrices aduerſas ſenis imperatoris oſtendere. ICERO, ons. Cicero, copiæ inuentor ac princeps à Cęſas re dictus, Brut. Cicero ad Pompeium acceſsit, pacis ſpe ad. ductus, 4 Fam. Exul Theſſalonicę agebar, ad Qu. Fr. à Do labella alienatus, 16 ad At. Sacerdotium non appetiuit, cum poſſet conſequi, 1s Fam. Diodorũ à puero audiuit, Acad. J. ed. i. li. z. Breuiratis magiſtro uti cogitat Bruto, Fam. Poe- ma ad Cęſarem cõpoſuit,z ad Qu. Pr. In Orators ſuum con tulit, quicquid habuit iudicij in dicẽdo, 6 Fam. Omnẽ ſuam curam atꝗq; operam ad philo ſophiam cõtulit, 4 Fam. Cum Hortenſio coniunctiſsimus, Brut. H-S. ducenties ex amico- rum rteſtamẽétis conſequutus, z Phil. Iudicia Senatus, Italie, gentium deniq; omntum conſeruatæ patriæ cõſecutus eſt, 2 de Legib, Vrpis conſeruator& Parens, ad Attic. Oonſul 3 Remgz
1

leſcens fuerit, Brut. Noſter quo modeſtior eſt, eo me magis commouet, i5 ad Attic. Quo tempore ad cauſas acceſſerit, 3— re. 2 it Br Brut. Quo temp ore floruit, Brut. Cicero, abiens conſulatu, magna frequentia domum reductus, ad Attic. Clauſtra no pilirati rTefregit, pro Mur. Poſt mortem Hortenſij, orbæ e- oquentiæ quali tutor relictus, Brur. Ab inani laude& uul- gi ſfermonibus rémotus, 15 Fam. Ter Prætor primus centu- rIIs cunctis renunciatus, pro Lege Manil. M. Callidij lenita-- ar 1 1 1 4 F 4 P— 8 orationts reprehendit, Brut. A Bruto reprehéſus, quòd in honoribus decernendis eſſet nimius, ad Brut. Qua ratio- ne reſtitutus, ꝛ Fam. A P. Lentulo Conſi omiti d. 111. 71. LentulO Conſule comitijs centu- Tlatis in patrlam reuocatus, poſt Redit. in Senat. Cicero ad 4 utum de Opricno Senere dicendi ſcripſit, 14 ad Attic. De 41 9 1 Brun raſr. † 1 onfulatu fuo librum ſcripfit, 2 ad Attic. Quæ de optima
4* 8—. 8 7— 4?/r 6 ad Attic. Ciceronis cum P. Clodio inimicitiæ, 14 ad Attic.
...„eſſer. d Ciceronis inſomnium, quum Aſiæ prouinciæ præeſſet, de
Diuin. lib. 1. Ciceronis magiſtra aabeuntis iufiurandum,
Famil. Ciceronis laudatio Porcię, irem M. Varronis& Lol- lij laudario, 1z ad Atticum. Ciceronis liber de luctu minuen do, 12 ad Attic. Ciceronis liber de optimo genere dicendi quando ſcriptus, 12 Famil. Ciceronis arguti libri ad Varro- nem, z ad Attic. Ciceronis libri de Officijs, 16 ad Attic. Ci- ceronis libri de optimo ſtatu ciuiratis& optimo cine, ue
de Rep. ad Qu. F. Ciceronis tres de Oratore libr:, z ad At.
Ciceronis libri de Rep. quando ſcripti, 2 ad Qu. F. 4. a5 At-
3 4
„.. 1.. 1 4 7. 1& ſeri ticum. Ciceronis tres libri de temporibus ſuis uerfibus tert . 8 4. 4 1 r 1 1 1 1 r r v. FAII Pti, Fam. Ciceronis polirici libri omnibus ugent, Famil. 91
) —
. Ae 1. Er. Ciceronis matotes
+ 4 I 3 216 2 1 GC 1 ſſet in Repub. ſentiret, ſex libris antè ſcripſit, quam de legibus. Le- iaess . 1— ti Attici opinione conſtituerat; quxe 3 b m, de quibus ad eum, quem probauit, ciuitatis ſta- 1Ci G Remp. optimam DeL eg Aàb Hortenſio in augurum ges autem, d Hauit, 3 de Legib. Gracum commentarium mi 3 1 4 poreſtate optimorum, 3e bratus, Brut. Cur ad ciuile tum Accoda ipſit 14 Attic. Marium ſcripſit, 12 ad Attic. ceron dolleginn onne e Tamil. Gur armis Clodio non reſtite gerehneſle a1 ne. ſcripſit, Ora. Plura ſcripſit, quàm quiſ- mi C 1 bellum proſectus? Oadns Cic ero magnam pecuniam Pom Perarulras ret de I eih. Homines nihili, etiam ſciens, orario- rit, poſt Reditum in Senat. Cicero mae eceptum in gra quam ex Latinisat de 1.eSo. u. E. Facetij irificd ronis 9. 1 eid mutuam dedit, ad Attie. Gabinium edn Btia familiaritate complecti ſolitus,n ad Qu. J. Tacetijs mirifies ration 8 1 Peis wutuaen capitis defendit, pro Rabirio Poſth. Etiam an 311 Famil. Maiorem partem nihil curare ſolitus, 8 Orà: 12 4 tiam in iudhieio ſe meritos defendebat, rogatu aliorum, 7 capi douaehn officio metiri ſolitus, 8 ad Att. Etiam in ſto- ro Plr 3 nnait Suamn we,] eA5v ousfagiu Bruto reſpondit, 13 ad att. Fauus„ gere ſolitus,z Famil. Miſeratione admodum do- onid . Fami Suam wuf mnihus ſuis rebus ereptis ac perditis, macho ri ſolitus Orat. Quo ſermone in quaque re uti ſoli. num. * Cuſtodem ur 5; ſ neſt. eãG: ex ſua domo in ipſius lenter uti ſolitus, pore ætatis iuri ſtuduit, neq; un- ro P uiolari ab impijs paflus non ett, 3; nia Cotre di- tus, o Fam. A' primo tempors lile cont?ner 5 3 tetoni
s domum detulit, de Legibus Pro Titinia ue 3ita ſe ad dicendum dedit, ut ius ciuile conteneret, i de ceton
Pattis de je'diſſenſit, Orat. Cicero ſibi egregium, guamm uſa Arretinorum apud Decemuiros ſu xtate
xit, Brur. Ab Ariſtotele diffenfit, lorioſi 1 rit nemi- Legib. Cottam in cauſa Arretinotuant. dicium ſuſtuli do 0.
Tad immortalitatem memoriæ glorioftum duxlt;,- 16 erauit pro Cec. Coſ. Perduellionis iudieium fuftufit, pro 10
wercede ulla tribunum potuiſſe reperiri, ni Perae. ſe totum Philoni tradit, Brut. Lachrymis&e a
nem in eum merceſ ertribuno,z de Legibus. A Catn- G. Rab. Cicero fet Il. in Epiſt. Luceij. Cicero doct oni,
cui ne eſſe quidem licuiſſet tribuno, 3 de 8 Dero apnd triſtitiæ ſe tradebat, o Famil. in Epi Luceij. Cicero doctus ronit
panis inaurata ſtatua donatus, in Piſonem. ed, an in orum uenit, Krür. Vindex coniurationis, 5 Fam. Pericu- V denti
Tribunos pl. Sthenij Thermitani cauſam CSu, H11. a. lo Reip. uiuebat, pro Seſt. Vtebatur familiariisime Ceſare, der
Domum de Craſſo emit, o Famil. Pom um RcljisFanit, 1 6 Eamil. Viuus gloriola ſua perfrui unlt, 5 Fam. Ciceronis& Cic:
Attic. Eœneratores ex obſidione exemit, Fam. Non dr v. Clodij altercario in Senatu, 1 ad Attic. Ciceronis anagno. ronit
torum officinis, ſed ex medijs Acades niæ ſpacijs Oralen 2 ſtes der Sofitheus, ad Attic. Ciceronis animum ex eius li. uere titit, Ora. Quanto cum plauſu exceptus à Populo,a 3 rut. Heraoſidetabat Curius, 7 Famil. Ex Ciceronis area expulſi V piſon 1 Cicero Aedilis trinos ludos fecit, pro Mure. Primus homo Mür uatt. Ciceronisaſturia qua Amanenſes oppreſsie, b recn nouus Conſul factus eſt, contra Rull. 66 b. Ptaetor Pridis(Laun. Ciceronis augurium de belli ciuilis magnitu dine, ³ tibs magna populi uoluntate factussrurls, Mulkm daee a Attic. Ciceronis aures auidæ& capaces, Orat. Ciceronis Mila
4 gendo, quàm in ſcriben do fo rtis, ad Brur. 1n Lbd. Chee. erp etua de pace authoritas nihil ualuit, Brut. Ciceronis a- T prut. Augur fuit, z de Legib. In sicilia quæ ſtor fuit, 11 ha hu. ſin gulari uirtute in ſuo municipio, quoad uixit, reſtitit Cicet
1 ro focium ſtudiorum habebar Atricumn;7 Famn. lfatt ant lir Cr. dd cuius in matrimonio ſororem auiam noſtram b Cicer bebarur à nonnullis, 6 Fami. Diſcipulos icendihabnie n I cen Lerenen legem tabellariam, quæ quum res eſſet ad nis u cium& Dolabellam, 9 Famil. Cæſare d ominaſte 8 1 5 Aaprbae Lrerd Sonſul, Vrinam inuit, M Cicerg iſto 2. kuln 1 dum habuit,ꝰ Fam. Villam naunt 1ue Saenleinere 4 nimo arꝗ uirtute in ſumma Rep. nobiſcum uerſari, quàm 1 Attic Attic. Cicero ampigen m ſcribende 121 ar In dAannäeets 6 4 mumtepali maluiſſes, 3 de Legib. Ciceronis bona quàm ue ſ incidit, quòd 118s crechidiftet, 4 JuDas In tt Brur Inſti- fœdè à Clodianis direpta, pro Dom. ſua. Ab Antonio non- Ardi decipi,n ad(2D. Prat.In Nehondoro Poldonio d. Nartira dum uictore cuidam Petiſsio Vrbinati donata, 12 Philipp. blico turgs a Pailone,autioch, ⸗ d 12 a rrſe ceronis caſus, funus Reinubl. ſed iuſtum& indictum, de 1 pe raon 22 4 Tar e zarntae urfihellee ega d, ſs ulee vridara Saaſi Lnhennds cauſa, quæ incidit in trribunitiam 8
g11 3„*11 4 Attic. cerO 120 11 1 UIIIIC.O...
Ianlis dees ad Atticum Teegis ambituslator, in Vat.& poteſtatem, nihil habuit contentionis cum ehunac non runt
ro Muren. Legatus in Græciam proficiſcitur, 14 ad Attic. enim plebs incitata rebus Lius inutdt, féd uimcula ſolux ſetai
1 Legatus Pompeio 4 ad Atticum. Cicero non multò minor ſunt,& ſeruitio incitata, adiuncto terrore eriam militari 33 cunẽ 9 quàm L elius, Fam. Cicero Prouinciam pro Reipub. ſalute de Legib-Cceronii cu mönlhiitie erhaaariehrutg Nias⸗ Ga neglexit, in Catil.& n Philippic. Triumphum neglexit, 15 ronis confilium de Pöpeij 88 Secns Conſu lardn. Leitic Famil. A' Qu. Catulo patriæ parens nominatus, in Piſon.& Ciceronis Conſulatus acta, in Pi 9. Sic ni Son u1 u ln
pro Seſtio. Augur à Cn. Pompeio& Qu. Hortenſio nomi- ad ſalutem Reipub. fatalis,i n Caril. ſiebbonis Lnra 6 e. Ta
natus, 2 Phil. Cicero publicanorum ordinem uehementer publica,9 Famil. Ciceronis Oratorij za 08 54 8 d. dies rüt,
obſeruabat, 4 in Verrem. Cum primùm licitum eſt, Conſu- ronis dicta& ioci cuiuſmodi,7 Fam. Ciceronis aece en peo
latum petijt& obtinuit, in Rullum. Cicero primus homo ad Cæſarem cum reliquis actis perferebantur,o Famil. Ci- rr.
nouus Conſul factus, contra Rullum. Cicero à M. Tullio ceronis natalis dies adIII. Non. lan. 7 ad Attic. Lierdnig mil.
Rege oriundus, de Cla. Orat. Tuſcul. quæſt. lib. 1. Equeſtri diligentia, pro Quin t. Ciceronis diligentia in exploran lis tihei
loco ortus, contra Rull. In Cn. Pompeij exercitu tyro bel- Catilinæ conſilijs, in Catil. Ciceronis diſceſſu Pollura ſunt giu
lo ſociali, 1z Philipp. Homo per ſe cognitus, in Catilin. Ve- religionum iura omnia, perditorum ciuium ſcelere uexati euſ
ritate, non oſtentatione popularis, in Rull. Senatus comes, lares eius familiares, in eorum ſedib us exædifßicatum rem⸗ a4t
de Aruſpic. reſponſ. Initio dicendi grauius commoueri ſo- plum licentiæ, pulſus à delubris is qui ea ſeruarat, 2 de Leg. nm
litus, pro Deiot.& pro Cluent. Nonnunquam de ſcripto Ciceronis domus in Ceramico, 4 ad Att. Ciceronis domus ril
dicere ſolitus, pro Planc. Cicero omnium patronus, 6 Fam. in Palatio& in pulcherrimo urbis loco, pro Dom. ſua. Pro- 2à
in Epiſt. A. Cecinnæ. Aſiam totam cum ſummis rhetoribus pe porticum Catuli, pro Dom. ſua. Pecunia publica ex au- dn
1 peragrauit, Brut. Pompeij minus liberali reſponſo perter- thoritate Senatus ædificata, de Aruſp. reſp. Ciceronis epi- 4
rirus, 3 ad Attic. Philoſophus, Familiar. Sacerdotio am- ſtolæ quando edi cœptæ, 16 ad Att. Ciceronis militaria faci faoj pliſsimo præditus, 8 ad Atticum. Prætor biennio antequam nora, 2 Famil. Ciceronis ſtomachi&oculorum faſtidium, 2 944
Cof. in Kull. Prætor quæſiuit de pecunijs repetundis, pro Famil. Ciceronis feſtinatio, ut ad diem Verris iu dicio adeſ- Lon
V Cl. Ia exilium proficiſcens, triduo ſumma cum gloria dice- ſet, 4 in Ver. Ciceronis filius quando natus, ad At. Cicero- Artic
ba tur eſſe rediturus, ad Quin. Pr. In Siciliam, in Verrem in- nis filius Athenis operam dabat literis ſub Cratippo„ 12 Ta. Him
4 quirendi cauſa, profe ctus, 3z in Verr. Quatuordecim annis Trebonij. Ciceronis filius cum Bruto, ad Brut. Cicero f. falita
antè proſpexit tempeſtatem eam, qua euerſa eſt Reſpubl. 10 Legionem à C. Antonioad Brurũ abduxit, i0 Phil. Qu. Cice 149
ad Attic. De interitu Cæſaris ſcripturus putabatur, 12 PFam. ronis filius quas literas ad Cæſarem miſerit, 10 ad At. Ci e-. 4 Trebonij. Cicero qualis in gerendo conſulatu, in Rull. Li- rpnis filij errata, 16 Fa. Ciceronis filij. Ciceronis. filij laus, 1
bros de Officijs quando ſcripſerit, 1§ ad Attic. In ſuis libris 12 Fam. Ciceronis filij literæ, 14 ad Att. Ciceronis filij uita, à u 8
4 de Finibus, quibus perſonis quem ſermonem tribuat, 13 ad Clodianis expetita, pro Dom. ſua. Ciceronis filia magno ePul Attic. Quicquid dicebat, facetum Trebonio uidebatur, 15 ingenio, ad Qu. Fr. Ciceronis præclarè geſta in Prouincia, käfl; T
1 Famil. Quo anno narus, Brut. Quo habitu corporis ado- vqheru
ſiſer 69.D In Lice in Cat. millia 1 rone ſta llez glo hi aman I uzmat
Clcod 1 C VN
b, Var 2,7,3 3 la,n

*
1d dhcenaun ne aw be 2 Cec. Arretinorum; tmaas .Lof. Perduellio Pudeene o ſe totum Philone e udunſhe 10edr, mlom tradit Brut. d mit Bran Vinein EpitLuna GA 1 em.* ader coniuratioai at, pro Seſt Vre 1,lak „ datur familiautin 4 Alua perfrui uult, n 5 mn Senatu„1ad Attic. Cicxroni 14d Atr 8 5 Pndsmama am kam n.(crron⸗ rCienmiaag
Konn weun a — 49 gurum de delli— cronis aures auidæ&c dpaces Or(mn 41 4 hn 4
Datt authorie Am ail uüesae
Rein ſi no mun Apio, quoad un Amnrimonio ſ enti leg em radel lari
am, qux 4 4 gummch
oniu.V Inam„mnquit M.(den
are in ſumm Keh. nobilamei 8 gid. C lcentudaug
al 111 ſles 1de
u A repta pro Dom ſ lua. Ad zmonn
tcundam Pexiſn oVtdi m ti donaaz uk
4 ö
4 4 eigt ſec iuſtum&i dir
eronis cauſa, quæ incicitamdan
nihil habuit contentioniscuminbamn: ncmata rebus eius inuidit, ſed uincakit hiundo terrore ctun rür eroniicum Sulpitio comparziio W
um de Pöpeij& Cxfaris coniunctowit
14 Ra) in Piſo. Cicetonss Cauit daipub. fatalts, in Carl.
ml. Ciceronis Oratonij dialog, 4ukl
“ dis perſerebantur an dul ligentu nehim
Cuuil. Ciceroni dſceſtpalln verditorum dulum n ccler
24 12 m 8 Meorum ſedidus exxiicum 3 4 r p ſus à delu ibris is qui eaſemmmis d
5 Att. Ciceratuit
—— 0, 4 ⁹ 1
urbis loco, pro Deu ul ſua. Pec un apadiut ru p re ep. Canu
ichs
m Verns uan
nato, ut ad diem
5 44 1800 natu,
Ai
4* „ 4
ororemaum uh
Ciceronis wndl Aioci cuiufmodi,/ fam. Cicctons un
Non lun.„ ad AreCGe
217
pni& piſoni Con
6 1
dicentia, ad Brut. Bruti. Ciceronis neceſſarij Dyrrachini, ad
Brut. Bruti. Ciceronis opera libertas erat in ciuitate, 9 Fa-
mil. Ciceronis de Bruto& eius eruditione opinio, Or. Ci- Lerofis opinio de legationibus laudandi caut ſa miſdis 33 Fa- mil. Ciceronis oratio nitorem habet, 13 ad Attic. Ciceronis oratio pro Roſcio, plena iuuenili redundantia, Orat. Cice- ronis orationes quo tempore ſcriptæ, pro Planc. Ciceronis
Orationes Conſulares, z ad Artic. Ciceronis pro Scauro&æ
Pro Plancio orationes,3 ad Quintum Frat. Ciceronis ora- tionum Ariſtarchus erat Atticus, i ad Attic. Ciceronis orga- num Senatus, u Fam. Ciceronis ocium nunuam ocioſum
pro Planc. Ciceronis pater quando diſceſſerit, i ad Attic. Ci
ceronis pater, quum eſſet infirma ualetudine, in uilla egit
xrtatem in literis, 2 de Le egib. Ciceronis peccatum in ornan-
do Octauio, ad Brut. Bruti. Ciceronis quæ dã ↄiaαooyντεεσ, 13 à Atrieum. Ciceronis prognoſtica, 2 ad Atticum. Cice- ronis profectio, ad Atticum. Ciceronis conſulis proui-
dentia, pro Syll. Ciceronis prudentia in C. Antonio mo-
derando ‚pro Seſt. Ciceronis Quæſtura obſcura ‚pro Planc. Ciceronis Queſtura Sicilienfis, pro Planc. 13 Famil. Cice- ronis ratio in orationibus Aeſchinis& Demo ſthenis con- uertendis, Orat. Ciceronis reditus ab exilio cuiuſmo di, in Piſon. 4 ad Atticum. Ciceronis regnum, pro Syll. Ciceronis
regnum forenſe, 9 Familiar. Ciceronis religio i in magiſtra-
tibus ineundis, 7 Verr. Ciceronis ſeruus anagnoſtes,„5 PFa- miliar. Vatinij. Ciceronisi in rhetorica ſocij& co ndiſcipuli,
Brut. Ciceronis acerrimum in adoleſcentia ſtudium, Brut.
Ciceronis toga omnium armis felicior, 12 Pamiliar. Caſsij.
Ciceronis Topica ubi& quando ſcripta, 7 Pamil. Cicero-
nis uerbum luſir Cæſat„7 Familiar. Ciceronis uerborum fulmina, ↄ Famil. In Ciceronis uilla cœenauit Cæſar, iz ad Atticum. Ciceronis uillæ, Cumanum, Pompeianum, Sin- ueſſanum, 12 Familiar. Ciceromis uoluntas& Kudium in Arpipätesen municipes ſuos, z Pamil. Ciceronis uox, fato pu- blico extincta, Brutus. Ciceronis uos in domeſticis pericu- lis potiſsimùm occie Ais 1 ad Quintum Fratr. Ciceroni, Ga- fulibus,non« exercitus, ſed duces defue- runt, Familiar. Ceeroni& clariſs imis uiris uiſum, de quo ſerui& latrones ſciniſlet ſ0 aliqu id d dicere ent, de hoc eodem cunctam Iraliam quid ſentiret, oſte nd ero, 3 de Legibus. Giceroni abſenti, quantus honos 4 Sematu habit us, pro Seſtio. Ciceroni? Cilicia decedenti de Hortenſi mor te al- latum eſt, Brut. Ciceroni à regibus muleis allatæ literaæ, 9 Familiar. Ciceroni in a afflicta eius s fortuna, qui beneuoli ſae riit, poſt Reditum i in Senatu. Ciceroni amiciſsima! breuitas, pro Quinr. rit Brut. Ciceroni M. Cato ſupplicationem decreuit, i5 Fa- mil. Ciceroni obiectum fuit, eum in nonnullos amimaluer tiſſe indicta Sauf„5 Fat mil. Ciceroni uni conſeruatæ Reip. gratulatio decre ta, in Cat. Ciceroni coniunctiſsimus Hor-
tenſius, Brut. Ciceroni meo togam Puram dare uellem, 9
ad Att. Ciceroni quæ tributa ſit merces laborum& uigilia-
rum ſaarum,z Fam. Ciceroni perfu igium erant literæ, Sa- mil. Ciceroni redeunti in patriam ut omnes gratulati ſint, 4 Ad Attic. Ciceroni primo ex togatis poſt urbem condi- tam ſupplicatio decreta, in Catil. Eiceroni quantum tribue rit Horteafius, Br. Ciceroni à frequenti Senatu triumphus flagitatus, 16 Fam. Cicerons appell auit exulem Gabinius, 3 ad: Qu. F. Ciceronem Octauius patr S appellat, ad Brut. in
Ep. Brucj. Ciceronem ambitio ad honorü ſtudiü duxit, nad
Attic. Ciceronè impulit Mati us, ut Philoſoh phica ſcriberet, 11 Famil. In Cceron⸗ imn omni a omnium facetè dicta coönferri ſolita, pro Planc. In Ciceronem exulem qui officioſi fuerint, 1ad Qu. F. C. Matij in Gleeroni⸗ officia, 11 Fa. In Ciceronem erfidia Hortenſij& Arrij, ad Qu.. Ciceronẽ noſtrum in ueſtrũ collegiũ cooptari uol 0,ad Br. Cicerone q ui ex Rep. expulerinr,6 Fam. Cicerons A4 ſpem quandam inimortali- rarig rapit cõmemorartio poſt eritatis, 5 Famil. A Cicerone cõſeruata Reſp. 15 Fam. A Cleorone fatis ſcriptũ de optimo Reip. ſtatu, de 1 Leg. Nihil de Cicerone actum legibus, 3 de og. De Cicerone re uocando quę decreta„oſt Red.i in Sen. In Sicerone uis animi magna, Ora. Cicerone nemo mitior, in Cat. Pro Cicerone Senatus,& hominüä; pr Prerea uig ginti millia ueſtem mutarüt, poſt Red. ad Qliri.& pro Seſt. Oice rone ſtante N Remp. caderz poe n putarüt, 6! 1a. 18. Cicero- nes gl loriæ auidiſsimi, 1 ad At. Cicerones noſtri interdũ mi- hi amandan di uidétur in Gr. vciam,) ad At. Cicerones pue- ri amãr int er ſe, diſcũt, exercétur, 6 ad At. Cicerones pueros Deiotarus lilius ſ ſecum in regnum duxit, ad At tric.
C 1 CO NI A, c. auis nota. de Linib. 03 b. b CICVR r-
animal manſuettrm.. Ferus, immanis. de Na. 45 b 2Vari ria ge nera beſtiarumh, uel cicurum, uel ferarum. Tuſc. 235 b, Beſtiarum immanes allas 4 quaſddam cicures, de Ami- citia, u d.
CILICIA W2, fE0-L,V.204. CILICER S. Hcwm. ibid. de D. goO b. GILIENSIS 2. Epiſt. 228⸗.
CILICGEN CILIGIVM. ccj. Ue! tis S pilis caprarum co ont
morea ſumus& tecta facturi, cu. de Prou. 7 75a, Aſia nunc nouilproaigelſs ceingitur. pro
Ciceroni quæ cauſa in Aſiam proficiſcendi fug⸗ 3
CINILS,. pro Qu
1 CIROB, es. maga. de Mat. 69 a4, Circe& Pai Dhae Perſic
C I 218 CIEO, es. moueo, agito. de Natur. z0 b, Omne quod eſt cali dum Kigne um, cierur acitatur moru ſuo& 2 4 Ma A., a turam eſſe ven ſene ratione cientem motus in corp: ribus & 65 N 111.... neceſſarios.„ 4, atura 1 111 la ſunt O11 nia Clentis Ut ⸗ 2 gitantis motibus m urationibus ſuis. de Finib. 2 b. Cui b, C. uiperino morſu uenæ uiſcerum ueneno imbute tetros cru-
cjatus cient. PTuſcul. 152 a, Sic ex corporis totius narur a G& figura uarios motus cieri. de Vniuer. 99. a, Cuius orbis 1 em per eodem modo ciebatur. Puſc. 159 b, Animatum eſt quo
motu cietur interiore. de Di. 83 a, Abſurdod; ſono fontes 8 ſtagna cietis.
₰
818. ſe. Qu F. z00 b, Cilicenſis prætor. exta. In Verr. 95 b, Cum iſte coria, cilicia, ſaccos imperaret.
CIMB KL populi. pro Pom. I. A. 223. Tuſc. 185. CIMBRTCVS
CIMMERII, onum. populi. Aca. 16 a, Et Cimmerijs quidem,
„ca. pro Arch. 189 b.
quibus aſpectum ſolis ſiue deus alia luis, ſiue natura ademe- rat, ſiue eius loci quem incolebant ut us, ignes ramen nade-
rant, quo tum illis uti lumine licebat: iſti aurs quos 1 pro=
bas, tantis offuſis tenebris ne ſcintillam quidem kltam n0-
bis acl aſpiciendum reliquerunt.
CINCINNAT VS, a, um. Poſt. 206 b„Quo uultu lincjuna⸗
tus ganeo patriæ preces repudi auit.& pro Se. a, O incinna tus cõſul. alias, Cirratus. de Ein. 66 b Maiores noß tri ab ara- tro adduxerunt cincinnarum illum ut dictator effet.
CINCINNVS, M. capillus ad ornatum intortus. de Or. 152 25 Arg; ed citius in Oratoris aut 1 poet. 5 cincinnis aut fu-
Aut 11— co offenditur, ‚quòd, Gcc. J. P. 4 b, Erant illi compti capilli & madentes cincinnorum ſmbric.
CINCINNATVS. pro Seſt. 3 a.
CINCINNATAE, pro cometis, aut crinitis. de N. 28 b.
CINGO, u. coerceo. pro Mil. 01 b, Non enim corona conſeſ- ſus ueſter cinctus eſt, ut ſolebat. pro Fla. 151 b, Reio quę ma
ri cincta eſt. de Na. 79 a„Diligentius urbẽ religione, quàm ipſis moœnibus eingiris. Att. 66 de In cäpo Martio ſepta: mar-
ad; cingemus excelſa a porti-
Pomp. 9 b, Sicilia multis undig; eincta periculis. in Ver. 229 a, Gorgonis os cinctum anguibus.
CI1N GVLVM oppAtt. 111. CIN GVLVS,
.zona. de Som. 126 b, Cernis terram quaſi quibuſdam redimitam ci ingulich 8 quibus duos maximè in- ter ſe diuerſos uides, eec
1.8 a, Eum obſecrauit per fratris ſui mortui cinerem. I. V. 99 a, Cur hunc dolorem cineri eius Atg; 91 181. bus inuſsiſtiel. A. 250 b, Sceleratum dedifſe pœnas cineri ac- que oſsibus clariſsimi uiri. ad Here. 26 b, Niſi m niferandum patriæ uiderint cinerem.
CINNA, æ. de Nat. 76 a, Cur tot ciuitatis principes à Cinna
interempti? Att. 105 a, Ne c in cede princix pum clemen atior hic erit quaàmn Cinna.
CIRCAcircum. At. 60 b„Noſtram ambulati ionem, ea quæ
circa funt, uelim cũ poteris it 1ifas. Epi. 13. 4† a, Ex literis tuis
inrellexi perſpect m tibi el Lanitum meum circa curam ualetudints tuę IV 192 a, Aiebat multa ſibi opus Aie multa
canibus ſuis ‚quos circa ſehaberet. contra Rull. 64 b, Cùm Rullus Capuam œ urbes circa Capuam occupar
ceani Hlia naræ, patre Sole. de N. 70 b, Solem Colchi tam& Circen procreaſſe. Off. 23 a, Vlyſſes in illo errore turno mulieribus(ii Circe& Galypſo mulieres appe ellande ſunt) inſeruiuit.
CI KCEIENSES pop. de N. 69. CIROGENSES ludi. CIRCE
V. 207. EVS, a, um. in Verr. 63 b, Sed repentè dex homine tan- quam aliquo Circe poculo faus eit Verres.
CIRCE Lorum. locus. At. 191 b,& 24.2. CIRGI TE KX. ad, non mulro 1e ecus, propè, ferè. Ep. 33 3b, Cir-
citer Idus Quint iles puto me ad Iconiũ fore. Atri. 25 4, Nos circiter Cal. in Focmiano erimus.& 195 a, Päſa circiter ca alen
das afuturus uidetur. I. A.: 75 3, Hora diei deriniafe erd ad Sa xa rubra uenit. pro Clu. 40 b, Cii annos ad XL. narus effes. CIRCVITIO, zt. circum ſcripti do,autrartus, perip! beaſs or.
I)iu. 16 b,
namentum dOratortun. de Epicur ruis circuitione quadam Deostollens res te, non da ub rat diui ationem 191 lere. ad ler. 34. 3„Circd Itio eſt o Prario rem umplicem allum ptam circunſcr abens elocutione, de D. 134. b, lat m uerò uid
opus eſt ciccuitione e& antractu u ut de ſar urendum inte rprerl-
bus ſomniorum, potius quàm directo? deus f bis conſulebar, hoc facito, hoc ne feceris dic- eret, Sec.
K CIRCVI⸗
9 1 demn 110—

7 4 1. 2. b 220 ar 111 rto. de D. 121 Cu⸗ 9 3 0. 0. G. 4 1 ... co, eircumpor para .— E IIO, pu. circum duco, er Kei A.. T4le C I hsfo&am CIN CVMNBO ſase circumuectus fuiſſet.& ibid. An habiten
„. 110—* 2* 11 Om! Ue 4— . 2190 8 dus, comprehèin Si anguis— ſimuh —„ 4 rlio, perlOo dtis,.„, Zuer- 4,8 icaſſet.. 1₰ Illun 11 CIRCVITVS, tus. conuerſi Fircuitus ſolis orbium cõuer guis uectem circumpli decipio. Ep. 59 a, Nunc uideo illum lerlun bitus uerborum. de N. 35 b, 7-8 7 a. Cum hi duo nume- CIR CVMVENIO-Hnis. d 3 188 b, Circumuenior, ingr, rnull 44. 3 0 k 2.
. ficiunt annuam. de S0O. 127 3,, fecerint. de Vn. tü, me deſertũ. de verk m eſt ab aliquo to g1 ſionem conficiunt ar am tibi fatalẽ confecerit circumuentu, itis. pro Qu. 7 b. Acerbum eft ab 107/ b; cirenitu naturali ſummam—.. is efficit. de Or.. 43 iſi ſubuenitis. p iculo circum⸗ 11 ri circuitu nat 1 n circuitũ orbis 3 judices niſi fi 64 a, Subitò ipfi ſimili peric ut ſu Jox igitur& dies unum cſrer euior quàm au-. iri. Ant. 19 4 à, SubitO2 ircumuenit. Tuſc. 159 13.
2192 32 Snecircuitus uerborü ft nima patiatur. 2, Luate Mefiana alre— b, Qui V 160 b, Moddò ne circuitt Am uires arq; anima p uenti,&c. I. V. 203 2, ü circumuèrus., de Cl. 168 b, Quia a utſ 4— 2-—.... 2.. 3—
4 res expectét, aut longior quà 106: uerborü. Or. 217 aà, Cir- 8 Aliquis iudicio IuJuon le em, quo quis iudicio circũ- u eir 2 Aircuitus continuati¹od;! 24115 3 tra 1115 52 71 17 Im. Or. 204 2,Circuitus cont j eiodou, nos tum ambitum, quaſi committeret con b Inoremtem Pseunlaclkenmue⸗ 1 rrun itus orationis, quam Græci 7 nrinuatione, irerur. pro Cluen. 19 b,. ſum& circum- eull. 8 cultus orationis, ſionẽ, aut contin ueniretur. p. dicio oppreflium d Arreui 3 1 1 ru comprehen 10ne, li ueteres Cl. 3 b, Aliquè iud t k. 1... Cire tum circuitum, tum com le Or. i6 b, Cum illi ue tum eſſe. pro C.33 bzAllgue b, Subuenire alicui, qui poté- 4 . jrcunſcriptioné dicimus. de.— r poſſent,.,; ogentéẽ. OffHl. 43 2.2 ideatur. p On ben aut circunſcripti bem uerborum cõficere non uentũ eſſe inno⸗ ircumueniri urgerid; uideatur. Qu. uno g 3. 2 34 T D 1. 2 4... 4. U 4 2 4 4 0 eirenitum Se lanto„ullihtngula etiam uerba dicebant. tis alicuius ↄpibus Linen circumuenire non poſfes. hs terna aut bina, aut noni uerſiones habeat abſolutas. R. 40 a, Quem per 2, en uto, reſeco, de mo, aufero. de Or. f 5 6 ati n 1— G. a„.... 42r 115 de Or. 160 b, Orat 99.. nforaneus homo, uulgaris, ha CIRCVNCID O, dus 1 zuidebitur, circuncidat atque u 6 — AT O R.orus. circu.. b Circu-. hi uantü culq;.2 2 7. hoc CIRCVI.- Cyclicum dicit. Ep. 164 b, 90 b, Licet hinc q ur ſepe Chryſippus treis ſolas eſſe hof⸗ 1s, ſordidus, quem Hor. Cyclicum ion; et. Aca. 33 3, Teſtatur ſæp 3.1 f ercun⸗ tione Bus, 01 24. otiſsimus. Pollionis. amputet. C 33 2*. ſ— t de finibus bonoru, clrcun ator quidam actionum no SIf ludex, loquens cum xæ defen di poſsin. 1 r. t81 lator9 Clar. 182 b, Oſcitans iudex, loq 38 ſententias qu⸗ multitudinem. de Finib. 13 4 a, Ars agri 21 CIKRCVLO, G. de Clar. 152 ‧ irculans. id eſt, caput modò cidit&amputat multituchner tet, erigat, extollat, admi- 4,2 ltero, nonnunquam etiam c quæ circuncidat, ampu“ ate omnz lacls. altero, n0 lluc, quafi in circulum agens. grus ro colarum qu 8 2 AmplratA circunciſaque inanitat 9m iſ pn 0d9 a olbis forma plana in orbem acta, gyrus, r niculerur.& 5 a, Amput Lcus omni adiru circunciſus at- ie CIRCVLVS, li. or 18,10 Ls Raneht collo quentium. de N.& errore. in Verr. 225 3, Locu ſeats 3 corona 3 4 8. 1 1*, 2* 2 1 tundus ambitus, ſunt:ex ſolidis globus(ſic en 6 que diremptus, 9 8 b, Mea diligéria circunclu- nunc 4 formæ præſtantes unt:. 5 1s, qui 14 VD O, du:. I. C. 98 b, Me Setla. p. Alt h 33 2,Du i placet) ex planis circulus aut orbis, CIRCVNCL Itra rempub. non potuiſti.& 107 a, Si busc aa inter ari. ſuos or 4 te contra rempub... 15 gaga interpret liæ circulos fſuos ſus commouere IILTA auerit. 3 9 2dicitur. de Som. 128 a, Stellæ ci rbis lacteus arilina meis conſilijs circuncluſus pertimu uibuf pollu vae, Caurzant eceritate müenbil, e bid. Okbis lackeus is wommon TVS,um. de SOm. 29 b, Terra quaſi quibu- 1 nficiunt celeritate m. atremfami- KXRCVNDA 5, d, 11. i⸗ 0CIE 11 esq́; conficiun: nq; patremfami- IXCVNDATV S;, a, un Irr. 13 b lus lacteus. de Or. 98 a, Si quemcunq; 4 pondiſ- jam redimita& circundara circulis.„ b 81 8 Saeiesilfer liquo circulo, eadem uobis reſpon tli ſa Ean e 4 ſepio, uallo, ſtipo, circun ſepio, cir- 170 1 s arripuifferis ex aliq uo 6 uiuijs eſt li RCVNDO, s. cingo, ſepio, uallo,.. ligo, cir in Or 1 lids arrip in circulis duntaxat,& in conuiuijs CIRCVI 55 2 lico, circumligo, cir .. 8 1s Guntaxat,. 1 d— cumuecho cireump„ 8 8 4 ſet. Att. 33, Sermo in circu 43, stabellis de tundo, ueſtio, circu 2.. ibus pie et. Att. 33,8FI 4 a, Cato diruptis 2 cunfundo,. uibuſdam finibus to . berior quàm fuit. 2. Pr. 3ia Quoſdsa uide mus cum nõ cunijcio. de Or. 10 8 b; Tu un gecinnrd Qu. 6 a, Si extra hos cC dIreulo ſa Lh ineit Aerim mha oblde ationes, circulos ali- tum oratoris munus rhut 3 mili ipfe circũdedi pro Fl. ahue 1i ingenuas ex doctrina o redi conabor, quos mih-Dr J babeant ingenn„; ancellos egredi 1950) de D. 126 a, Inue-. tur. tſemicirculos conſectari. ia fo 4 28 Juæ inſulis circundara eſſet. de D. 136 a, 4 quos aut ſem Is prætorem circum omnla 152 b, Regio, quæ 1n 5 CII a argenro. I. C. iu a, boru CIRCYV Murhrce In Vexrer Lela eireum iſthæc loca commo nit auri aliquantum, idd; ende tun mee circũdatosque Kde ſectabatur. At. 130 b, S8 Cęt ſunt. Ac—* ibus fubiectos propè iam ig 4 4. 4 z3Sgh A Atu 2 9* 1 unt. 90 18⁴ nibus fu 1.. 1— 1— aſidi 7a 4 de Opt 243 b, Templa quæ eichm fokum lerita Tectis or 1. C b, Caſar illis horribiles cuſtodias cir In rabjenr.de Or 3 t terram circum axem ſe ſumma celerita- reſtinximus. I..u19 2 s circũüde derunt. I. P. 9o a, Om 64 3 Nicetas cenſer tet nrommia bo 5 b. Mi Ites igne: unt. l. P. 90 a, 31 a, Niceras: meu ſuntomniap undat. I. 99 b.Mi 5: 5 ligna dicat zec cre.At. 144 asli qui circum eum ſu„E: En 2 A brofecti ſunt, cædere ianuã ſaxis, lig:— te connerteret. 14 4 4,11 Au m ccli. At. 129 b, Ea es adeam domum profecti ſunt, icis zgne alla ſcript de N. i7 ariarli circum axem ccelt.. nes a an. bſeſſum te dicis, igné a ſtulantes. de N. ² 2⸗Wer. Capuam comparaſtis.& 123& ſarmenta circundare.& 92 b, Obſei fTam lat cu CIC pia, quam Capuæ& circum Capu Rul. 64 b, Vr- ircundata. Tuſc. 239 b, Cum foſſam 1aa ät 12, qu⸗ m uillulas noſtras errare. contra Rul. 4.D) 5 tum, ſarmenta cii dediſſer. Ep. 245 b, Oppidum uallo& toru In HilttlIas OntraAs e— P... ircundedi Ep.* 1. b, Volo Eiken n Capuam ſunt. pro Qu. 4 a, Tum Naulus biculari lecto üreh d ah Lh⸗ animum ueſtiuit corpo CIRC bes, quæ circum Capuam ſunt.] oſſa circundedi. de Vn. 168 b, Deus anim 4 — os imierlt. oſſa circundedi. 1 Deus totam figt& cir pueros cireum amicos dimit„Capi regiones circuncirca 101 circundedit fkerin acus elbides, Dau; totam figu- qe 1 NCIROA. Epiſt. 5o a, Cœpl reg leuitate circundedit. CIRCV mundi omni leuitate. — Ce ram mun 1/ 1l ideres,& a- puten irane DI 4. 4— 4 8 lum u eres, Droipice! e. 8 11! 1.— 1 8 DVCO cus. J. A. 179 b. Vr UENI! claGV NCVRSO; s. Ep. 95 b.. Iſt. 121 a, Eu LIRGVN Aduceres 3. Pohn . 2O,. circuo, eo cireum, circundo. Epiſt. 21 a, Es ratfumeireghanceres. 29 b, Quæſo codict aut ſu CIRCVME O, B. cir cuo, eo clr 42 jerunt. At. 226 a, An- FER O, fers circungeſto. I. V. 129 b, Qu lOC 291 15 . 9„ ₰ 0b1 ſcum CIrenmlerunt. d. 23 5 CIRCVN 9 59 υ„. bulæ circun qle e⸗ rius& Lentulus 2n 511 3 ircumire uereranos. I. A. 250 circunfer oſtende. pro Cor. 57 3, Cum IPtus ta s ir nbus , ſilia Frabat, Ilum cireumire 1 1*. 8 ar. 1 Ol clr- nij confilla narrabat,.——.—)minis cauſa. de Orat. 159 b,. A ſe iorius belli fructibus circumiri quàm illum pro ereatur inehieinma do ni AIa Eie ud den 5 aunſe A, L 81„ 6 5. t accedat ad brum L 8 3) 8 — cunterturu.. i ab nibus proA redi maluit..... in Verr. 169 a, Circunflari ab omnibu: 1 ERCVMLLIG O,2. imnplich coaplico⸗ de Dininat 12z, CIRCVNTI.O,„. in Verr. 165 4, tione CIRC ſt illud quidem eſſe falſum, ut circumliga- uentis.. Kt& a⸗: Ver Ne heeid Horeſeillucguide CIRCVNFI.VO,5. abundo. I. V4 9 b, Circunfuuere b Ja „ gui 2* 1 fluente 00⸗ Dtl àd tus fuerit angui..., Dr ur. 136 a, Circun flu 11 MLITV S, ta. unctus,& inductus. Tuſc. ⁷ b, Cera bundare omnibus rebus. pro Mur. 136 a, 6 2,& Para. uéb hisſ 1 CIRCVMA lonorum Arerinorum exercitu. de Am. 196 3,& Para. 2 ſe E 1„ 0 im Are 11I 8 de Ei rcumlitus.;. S.Atr noſter amicus. de I Sifcumlleus.. s. de Or. 96 a, Alluuionũ& circumlu Circunfluens omnibus copijs. Att. 36 a Ille noſt Cl CIRCVMLVVIO, onis. de Or. 96 a, Teen laude uerſatus, circunfluens gloria. KC 4 5.. emper in laude ue atHs,eltceh[n.5. ilad 8 110 um lura.* ſen P 2 4 Ire. f. OTrI ſi actatur* ll Cln c MPED ES, ſerui. In Verrem 95 a, Circumpe des ho CIRCVNEORAN 1. 9 deaititsmaſgnacasl cir CIRG i. L. A pedibus,& Pes itäãs aliquid. pro Clu. 25 0 1 —. irer 3 5. tas alloau!. 3„ 8 1 1 mines formoſi,& lire: ati. L. A pe lic IL„ 92 Qui uenditäã 1u c. P raret, cui fora multa reſtarent. At. 23 mur c CRCyMPI.EGTOK. enn⸗ Aas ueh. C ur d wunforanens⸗dun Hroperare u21 de me delect ãr, niſi ꝙ meę- pugae — ⸗ 1... 7 1 4 um Iraco,——& P npelanu Uualde 41) 4 47 6 .. rrimun mplexus quali thefaur a. Tuſc ulanũ omp uſs domini patrimonium co d 4— H.„. 2 4 2 3.. 3»ruerunt, de D. cunlec agri LuPm poſſeſsiones occupauit. de Vni. 199 a, Eod; mo re nõ Corinthio, ſed hoc drcunforaneo Dbeuetune, d U nnade 5. 3 ν 1e* ſtrologi de circo, uicani aru Plces. L.. 1 5+ 1 1 1 eXIISK. 1 108 3 Aſtro 84 8ᷣ„. 1 ☛ C eili tu undiq; eſt eos circi mp 8. 24 5— r craſsifsimun b arili CIRCV NPLICO, a. cireumplector. de D. n a, 8l anguis CIRCVNTVND O, dis. de Nat, 29 b, Terdausaltälairnm enſec uectem circumplicaſſet.& ibi. Si anguis uectem Salae circunfundit aer. de Som. 129 b, Terra Neceges are circü fin eircunn ctus fuiſſet. de Di. 90 b, Bellua uaſta& immanis circüplica quod Oceanũ appellatur. de Vn. 19 8 a, Neq; er4 4 Eltetn nn 2 11— 83 1.„..„. 8...—— 5— 3. ta ſerpentib.& ⁷ a, PDuer circüplicatus ſerpentis amplexu. ſa extrema mundi, pro Mit-u a, Pöpeids 2n d tent om coloni: CIRCVMPOTATI O, nis. cùàm pocula de manu in manũ præſidiorum copijs circunfuſus eeeAdaed0, 1 2tens cmou traduntur,& in circuitum redeunt. de Leg. 182 nr ee. nia craſsis circunfuſa tenebris.& 12 b, Circun 4 u 4 0 a 1443 1 7 ili—„ b G Amedio pro- Atls c terea ſunt in legib. de unctura, quæ ſeruilis unctura tolli CIRCVNII CI0, us. de Vn. ¹99 b, Sic animus à me⸗ Shro eue . 5 3. 1 tur, omnisꝗ: circumpotatio... J.V. 266 fectus, extremitatem cœli à ſuprema reglone rotundo à olcy 1 I 5 41 jc 1 1 d* U tlo.«2*... 2 1 CIRCVMRETIO); t. implicoimpedio,im ir nedeien bitu circuniecit. b Eam ebi ſonisc 5* 2 1 lerirz te ljudicum L 4— 8* 8 2 8cC b, Cùm te implicatu m ſeuerirate 11SKIn) CIRCVNGEST O, as. circunfero. Qu. Fr. 300— P ClkV frequentia populi Romani eſſe uideam.. ſtolam T. Catienus ciccu ngeſtat.. An. IRCVMRODONA rodo. Att. 7 b, Dudum circumro 5.. 3; cludo, c nryma CIRCVMRO DO, ds. arrodo. A 7 RCVNSCRIBO bu. definio, determino, conclud„(9 In . 141 Ar and † CIR* 8XII 5 6* 4 111l71+ 4 u— elreunſ do, quod deuoran am eit..... ſrit 60 ro Rab 6 b, Erwguum nobis Ulcr curricnlu Rar 2 ic. CIRCVMVAI. L. O, as. O b deo, circumuenio, munio. Att. 1eu P ſerz 19 laen IOrig Sr.-ch 191 3. Si qui- e elen ——. 85 11 44 141 ISCnln 13 4 Ier. 11 8I⸗ 8— J 11, 14.3 3, Mihi epiſtola affertur à Lepta, circumuallatum eſſe Ia ClLnklérlPtir, nAe am circunſcriptä eſt, e;ldem om- KCV 55. t bus regionib. uita Paclum 811 CUIKTIPI a 2 1 4. buliR Poam PHelum... 5. 1 es termnaret ſuas 1 V. 206 H, UIle ie luulo 3 C CIRCVMVECTIO, nu. de Vn. 200 a, Solis circumuectio, nes doSne edada. eleatinrLI A 218 a. Vir eptum II—. 3 22—— 1. CIreonnle pitn E e E IIAILIIL..l 8-. &c.& At. 32 a, Portorium circumuectionis. Rubicone C ee BxitAue ut reſponderer, ecc. deln.) .z 1 ula ſt 1 MLrigiit, dixitue ut reſponderer, e V C. R C V M VE C ⁄ V S, Clus. de 4 Jatu r. 39 2, Aether qu tene- gula ſtantem Llla ee 4 82 r 4 1 exe derer 0◻ 8 32 0◻ 4½ in Ver ſe S; lu eX IMla elrelnferiptione exgederet. Oct. 3. 8 ro terram circumuectu amplecctitur, Priufquàm ex illa c 4 Cur

.—.c. b Al qus iuchieze Dechma it 1dn. 4z b), ¹ a Ke 3 atenen
4
Ft. 445 2 Locu. u. 1 omal aditucn LVDOAIC
fttee
91 b Mea dl-
utra rempub. non onz 1
ſiraci
Dotuiſt&, 1 rcnncluſus geir Mär ℳ*m. de Som. a9 bTaragus
à& cir
Do, citnaa, dmplico cinadi nee eisen ee s uideltmminn Aanatenkenndedittz. pro 25 Kan — doalbor, quos mihi ipſe circicedimn
innncircundarz effet.te ba
Drlb, Tuaüt exig
aantum du ſubiccto: Propè iam ignes circitmn — Aa 1.C. 9 b, Cal rillis horr diles aaodg 9 d. Nlhres agnes citcũdederantlh/au omem profecti ſunt, cædere ianräſuni
Aaafe.& 91 d, Obſeſſum tecdicu g 8
12 cirCnndata. Tuic.:239 b, Cumflga 0drcnndedifſet. Ep. 14 b, Oppideam 4
ledade Va. 153 b, Deus animam aetuta
dedit extrinſecus.& idid.a, Deus tuuni
Swonkunnecncundedt.
1CO,.1. A.9 b. Vr uexillamuicegt
ceres. RO, n. circungeſto. I.V. 89 Drda andc. pro Cor. ⁴, Cum ipftus éduem 4* iendi nom nis cauſa. de Orn.pbi tedat ad bri male figgaum ac. 4 a Verr. 169 4, Cireuatamt odoan
4.„ VO. abendo. 1. V“49 b Cttenfant ro Mur. 6 4Cicuftan gorum exe ditu. de Am. 95 3 Kab
1s. Att. 26 4 Ulerotag
14 9 4 1.—
riatus,cIrchf Auens Morla. ihus RANIVS 4,ℳ. qui citenm io 31d. Pto Cu.*5 8, C 1„roperartt, cui to b 4 pompeianu ualde foraneo
5 4¼ 3 I 1 9
r4 molta nturae me delectäsntgst ohrueruna? Ciulun
8
e Nat. 19 5). 4 1. N 4 4 le 3 5 9 b Terracircntuan, 20* ir aed 1 4 1 Nec. e atu eVn. 91 3 Ne n dad 14 8 Pöpeius mh 4 ro Mil. uHa PöPen la —— ſedet. AC43“e n uins len. 4 ſusue copit ken 1b Cixcuata „rs.& 9). jort afola te Sic animusigen eVa.9 d,5“cand 01— 8*„ egione 1o 1 8 41 drema 2?— 2 Tr ʒooeE , 1— 4 81 cunfero. E. 4 — d2r 399 .g0 arenageſtar- adGn Jerer 1 1 ) xel nan, RI„nobsun 3 4 0142” I 0OAFJ. g 1„4 Cld * 4 le ſek * 90. 1 6 4 N. 26 6 42p “ 5 3 8 ½ 9³⁴.„reh * 90 Ats. drcunt ue vt TeP 1 1] 6 1 dere 7 0 8 5* 3* 4 b
Sd; cireundatum atgatale..
lodius durmacßti
221 CI1— Cur immemor beneſicij ſui ſceleratè circũſcribis ſenatum? Para. 119 a, Exiliũ terribile eſt illis, quibus circumſcriptus eſt habitandi locus. de Fi. 129 b, In hũc orbem, quem circũſcri- pſimus, incidere non poſſunt. pro Seſt. 23 a, Sed genus uni- uerſum breui circũſcribi ac definiri poteſt. de Or. 91 a, Ora- tor nullis terminis circumſcribir aut definit ius ſuum. Att. 107 b, Aut adita cauſa, ſi fortè Trib. pleb. S. C. circũſcriptus, aut ſublatus, aut expulſus ſit. de Orat. 89 b, Quaſi certarum rerum forenſibus cãcellis circũſcripta ſcientia.& n4 b, Sed ita ut ſit circumſcripta mo dicis regionibus.& 216 b. Antè e- nim circunſcribitur mente ſententia, confeſtim ꝗ; uerba con
currunt. Pro circunducere,& pluribus declarare. ad Heren.
Circuitio eſt oratio, rem ſimplicem aſſumptam, circunſcri- bens elocurtione. Pro reijcere& excludere. I. V. 138 b, Itaque uno genere opinor circunſcribere habetis in animo genus hoc oratorũ, quòd eos infenſo animo ueniſſe dicatis, quia fuerit in decumis iſte uehementior. I. V. 84 b, Quamobrem hoc omni tẽpore Syllano ex accuſatione circunſcripto, lega tionem eius præclaram cognoſcite. de Fin. 96 b, Circunſcri ptis igitur ijs ſententijs quas poſui, relinquitur,&c. I. A. 250 a, Paratà de circunſcribendo adoleſcente ſententia conſu- laris. pro Mil. u19 a, Senatus credo prætorem eum circunſcri ſiſſet.& ibid. An conſules in prætore coercendo fortes fuiſ ſent? Pro circunuenire, decipere. pro Quint Roſ. 49 a, Dic nunc te ab Roſcio H-S. LIII circunſcriptum eſſe. Acad. 12 b, Alterum eſt, quòd fallacibus& captioſis interrogationi- bus circũ ſcripti ac decepri quidam, cum eas diſſoluere non poſſunr, deſciſcunt A ueritate. ö“ CIRCVNSCRIPTE definits, paucis, breuiter. de Nat. 55 b, Singulas res definimus; circunſcripteq, complectimur. in Orar. Circunſcriptè numerò ſeq́; dicere. ibid. Circunſcri- ptè diſſerertr. ö“ CIRCVNSCRIPTIO, ous. definitio, circuitio. de Nat. 6
a, Aeternitas, quam nulla temporis circunſcriptio metieba-
.
tur. de Cl. 167 b, Natura ipſa circunſcriprione quadam uer-
borum comprehendit concludit ſententiam. Pro frande & deceptione. pro Cl. 26 b, CQum omnis ab his fraus, omnes inſidiæ circunſcriptioneś; adoleſcentium naſcebãtur. Off. 64 a, Circunſcriptio adoleſcentium lege Plectoria erat uin- dicata. pro Fl. 161 a, Aperta circunſcriptio. Or. 212 a, Circun- ſcriptio eriam periodum ſigniſicat. L. Periocdus. CIRCVNSCRIPTO Koru. In Cat. 205 b, Quis teſtamen- torũ ſubie ctor? qui circũſcriptor inueniri poteſtè qui ſe,&c.
CIRCVNSCRIPTVS, um. de Orat. 200°a, Arguti certiq,;
& circunſcripti uerborum ambitus. ad Heren. lib. 4, Demus operã Quirites, ne omnino Patres Conſcripti circunſcripti putentur Si fortè Tribunus plebis Senatum impediens, aut populum incitãs notatus, aut Senatuſcõſulto circũſcriptus aut ſublatus, aur expulſus ſit,&c. At. lib. 7. Aſſumamus quo-
G 1
CIRCVNSIS TO, circundo. In Ver. 264 b Lictôres c 222
ſiſtunt ualentiſsimi.“ 4
CI RCVN 80 NO, as. Off. 53 a, Conducere arbitror talibus
aures tuas undique circunſonare.
CIRCVNSPECTIO, onis. accurata conſideratio. Acad.
10 a, Sin ex circunſpectione aliqua& accurata conſidera- tione quod uiſum ſit, id ſe dicens ſequi, tamen exitum non habebunt.
CIRCVNSPECTO, 3. circunſpicio. de Nat. zi a, Beſtiæ in paſtu circunſpectant, in cubilibus deliteſcunt, ad Her.2
b, Iſte aſpectu rabido circunſpectans huc& illuc. I. P. ora,
4 Cicũſpectat omnia, quicquid increpuerit, pertimeſtit, diffi-
dit rebus ſuis. Tuſ. 163 b. Dubitans, circunſpectans, hęſitans.
CIRCVNSPECTVS, us. in A. 244 b; Facilis eſt circun- ſpectus unde exeam, quò progrediar, quid ad dextram, quid
ad finiſtram ſit.
CIR C VNSP ICIO, cw. omnia oculis colluſtro ‚accuratè conſidero. Ep. 70 a, Circunſpice omnia membra reip. quæ notiſsima ſunt tibi,&c. de Nat. 54 b, Oculi altiſsimum lo- cum obtinentes plurima circunſpiciunt. de Di. 123 b. Ille au- tem ſuſpicit, nec circunſpicit. de Orat. 136 b, Multa in cauſis circũſpiciẽda ſunt, ne quid offendas, ne quò irruas. pro Qu. 18 a, Omnia circũſpexi, omnia periclitatus ſum,&c, contra Rul. 6 4 a, Vt circũſpiciamus omnia, quæ populo grata ſunt, nihil tam populare quàm pacem reperiemus. Pro Syl. 180 2,
Circunſpieite pauliſper mentibus ueſtris hoſce ipſos homi nes, qui,&c. contra Rul. 74 b,& 75 a, Atq; illud circunſpicite ueſtris mentibus,&cc. Epiſt. 12 a, Circunſpectis rebus omni- bus rationibus q́; ſubductis ſummam feci,&c. Orat. 204 a, Quid deceat circunſpicietur. Parad. 121 b, Nunquam homo amentiſsime te circunſpicies? nunquam quid agas conſi- derabis 7I. C. 118 b, Quare P. C. incũbite ad ſalutem reipubl. circumſpicite omnes procellas, quæ,&c. Of. i2 b, Hæc igitur circunſpiciẽda ſunt in omni Officio,&c. Qu. Fr. 29 b, Sed eſt circunſpiciendum diligenter, ut in hac cuſto dia prouinciæ omnes miniſtros imperij tui reip. præſtare uideare. de Ora. Conuerte animum,& ea ipſa artium genera circunſpice. pro Qu. R. 4.5 b, Vſq; adeõne te diligis?& magnificè circun-
ircun
ſpicis? ut,&œc.“ CIRCVNSTO, s. circundo, circum ſiſto. J. A. 228 b, Noctes c dies omnia nos undiq; fata circunſtãt. I. V. 75 a, Circun- ſtant te ſummæ autoritates, quæ te obliuiſci laudis dome- ſticæ non ſinant. I. C. 101 b, Cæteri ciues qui circunſtant ſe- natum. At. un a, Credo te ex acclamatione Clodij aduocato- rum audiſſe quæ conſurrectio iudicum facta ſit, ut me cir- cunſteterint, ut apertè iugula ſua pro meo capite P. Clodio oſtentarint. I. C. 103 b, Deſinant inſidiari domi ſuæ conſuli,
circunſtare tribunal prætoris urbani, obſidere cum gladijs curiam. Acad. 22 b, Coœruleg incincta⸗ igni incendunt, circun
que eam partem, ſed ita ut ſit circunſcripta modicis regio- ſtant cum ardentibus tædis. ad Her. 41 a, Si à rebus conſe-
nibus, 2 de Or. Quaſi certarũ rerum foren ſibus cancellis cir cunſcripta ſcientia, de Ora. Spacium uitæ circunſcriptum, pro Arch. Quamobrem omni tempore Syllano ex accuſa- tione eircũſeripro legationem eius præclaram cognoſcite, 3 Ver. Fallacibus& captioſis interrogationibus circunſcri-
pti atq́; decepti quidam,&c. 4 Acad. Circunſcriptis igitur
his ſententijs, quas poſui,& his quæ ſimiles earum ſunt,3 de Fin. id eſt, ſublatis, inductis, obliteratis. CIRCVNSEOO, cus. circuncido. pro Clu. 55 b, Serrula, qua illud pôtuit circunſecari. CIRCGVNSEDE OB es. circunſideo. Atti. 24 2 a, Circunſede- mur copijs omnib. I. A. 206 a, Cum Antonius Brutum op-
pugnet, Murinam circunſedeat.& 213 a, Qui Mutiham cir-
cunſedent. pro HPeio. 14 3 a, Cęſarem in caſtello circunſede- ri. ad Her. 31 5, Circunſederi ab hoſtib. Atr. 22§½ b, Cum ab eo
Carilius circunſederetur. I. 4.:64 a,Senãtum ab Ithyreis cir
cunſederi. Att. 156 a, Qui filios miſerunt ad Cn. Pompeium circunſedendum. Epiit. u2 a, Ipſum apud Bellouacos cir- cunſederi intercluſum ab reliquo exercitu. In Ant. 19 9 b, Ne coloniam circunſedeat.
CIRCVNSEPIO,, p*. circundo. Oct. 320 a, Cohortibus ar-
matis circũſeptus Senatus. de Ar. 254 b, Vos ijſdem ignibus circunſepti. 1 CIRCVNSESSILO, onz. obſeſsio. in Verr. act. 3, Circunſeſ- ſionis cauſam& culpam in alios transferre. CIRCVNSESSVS, a, um. I. C. 18 b, Horum hominum la- chrymæ à quibus me circunſeſſum uidetis. I. A. 244. a,Semel circunſeſſus lectis ualétiſsimorum hominum uiribus ceci- di ſciens,&c. O ct. 30 b, Conſul ab Anronio circunſeſſus. CIRCVNSID EO, des. circunſedeo, obſideo. Att. 14 8 b, Po- puli Ro. exercitus Cn. Pompeium circunſidet, foſſa& uallo ſeptum tenet. In Ant. 19 9 a, Antonius circunſedit Mutinam.
de In. 17 a, Quidam imperator ab hoſtibus circunſidebatur.
in Ver. 93 a, Populus qui te circunſedit.
P 1
quentibus, aut circunſtantibus non recedemus.
CIRCVNVESTIO, ſtt. de Or. 157 b, Quandoquidem iſte circunueſtit dictis, ſepit ſedulò: id eſt, occultat ne id quod agitur, poſsit intelligi. 8 8
CIRCVE O, b. circumeo. pro Ce. 303 a, Cecinna cum circui- ret prædia, uenit in iſtum fundum. Epi. 162 a, Cum equites noſtrum cornu circuire uellent.& ibi. b, Milites ab equita- tu circuibantur. At. 236 a, Sed tamen Antonij conſilia narra- bat, illum circuire ueteranos, ut acta Cæſaris ſancirent. CIRCVS, ci. in quo populus ludos ſpectans confidebat, cir- culus. de Leg. 177 b, Ludi publici ſunt cauea circoq; diuiſi. pro Mur. i41 a, Vt locus in circò& in foro daretur amicis& tribulibus.& ibi. b, Qui in circo totas tabernas tribulium cauſa comportarunt. I A. 181 a, Neſcis heri quartum in circo diem ludorum Romanorum fuiſſe? Attic. 8 b,& Poſt. 207 b, Res agebatur in circo Flaminio. de D. 92 a, Seruus per cir- cum cùm uirgis cæderetur, furcam ferens ductus eſt. In A- rat. Candens circus: id eſt, lacteus circulus. CIS. citra. Epiſt. 37 b, Diœceſés quæ cis Taurum ſunt. At. lib. 7, Quoad hoſtis cis Euphratem fuit.
CISALPINVS, na. pro Pom. 10, Ciſalpina Gallia.
CISIVM /¼. genus uehiculi, quo quis citiſsimè uehatur. pro Sex. R. z1 b, Hic decem horis nocturnis, ſex& quinquaginta
millia paſſuum ciſijs peruolauit.
CIST A,. fiſcina, caniſtrum, arca. In Verr. 192 b, Quaternos H-S. quos mihi Senatus decreuit,& ex ærario dedit, ego ha bebo,& in ciſtam transferam ex fiſco. ad Her. 4 b, Pontes di
ſturbat, ciſtas deijcit.
CIS TELLA, le. ad Her. 4 b.
CISTOPHORVS,x. Aſiatici nummi genus. Att. i70 b, Ego in ciſtophoro in Aſia habeo ad H-§. bis& uicies.& 26 b.&
32 a, pro Do. 223 b, Vt ſi in Aſia ciſtophorum fiagitaret,&c. CITARINI, pop. qui apud Plinium Citarij I. V. i a. CITERIO R, u, propinquior, de leeg. 184 b, Atque ut ad 4 2
citerieFs

GC 1I 224 2zin : 1 ler. maturus.de Orator. 163 a, Vox eit btardlas Chſh . 4 5. 3 celer, ma 2 S. lerem mihi redi.- 22 63 G1 gentes,&c. Epi. CITV S, 4, um Dom. 226 a, Videbam ce cni oſte entes,&c. Ep rauis. pro go ribi ſpem maturæ deceſsionis ecc 22 is ueniam, omnes gentes 5 acuta, g. a, Ego tibi ſpem liac 2*„K⸗ tiora nobis ue 111, 1 11s ta tumu f0 u. Fra. 209 2 8 4 citeriora& no jem eram de rebus urbanis, iteriora tum fore. tur. 4 6 24 b, Solicitus equiden atriſs afferebantur: nam ci uan- fferebam, idum. Ep. 158.. non ſ tuoſe concionts Ius uſ.a4za, Hic ille intuss, c, lde SlVg0wum. bro Pl. 7, b, Adid etiam gregarij milites geat A4⸗ iebamus. Tuſ. 24 2 a, H-⸗ ee n 8. pro Pl. 27 4 b, Ad ic et nondum audiebamus Uutede hurnana& citerio ra co CIVIGVS, a,um Loronan dent ciuicam,& ſe ab aliquo ſer rib.A ta rurſus animi tranqu tterior.)((Gallia ulterior. faciunt inuiti, ut e& I. P. 80 b, Corona ciuica. b tater 8 ratt de Pro. 76 5 Gallie Alher Ep. 143 3. 3 uatos eſſe fateantur. 2 9 b, Crafſiis ex ciuilib. ſtu dijs abſq; Or.9 4 6.„— 2 Uu 2„ 2. 1„ 0 Ar.„ 4. 3 5... 3. 2 CITER IS-ſamoſa mu leres ACiteride amica. At t CIVILIS, fe. Pra 1ou 77 Marcello inimicus. de Off. 30 a,„Aons * 1„. M. A 1.. or—. 2 Im...— ⸗* 1 CITERIVS,id eſt ad Her. 39 a, Citharam tenens ex obtrectatione dom nſuetudinemq́; ciuilem facere. Attic. 604 h CIT HAR A, æ. lyra. a l Ktisdam. 1.1 liquid contra morè con d ex ciuium diſſenſione oritur. con ct. 4 4 1. au rO& ebore 41. a tantum pulſat, non canit. 0 Ciuile bellum, quo. b 11 dro Cec. 299 a, Ci- t. fimam, aurò& ui cithara ta ithari- 110 a, ſtica externaqd́; bella. pro Cec. 299 a, elle b CITIIA K13 HA cinNariſta, Id. i9 b; Saltatotes, ci“ 575b, Ciuilis actio& priuatum fag pendius citharifta. I. A. 11 blica lex. In A 117 5 V. 86 b, Aſpendi uilis ac publie. 1., J A. 210 b, Pax ciuilis. de Inu., . 11.250 ile.& I. A. 21 1. L.l. 19 ſte,&c. de D. u13 hu ui cithara pulſat& canit. Tuſc. 25 ius. de Ora. 10¹ a, Ius ciu gnis ex rebis conſtat: id eſt, poli- 5 nocem citharœdi non a. in Gręcis ar-. iot. Ciuilis uictoria. pro. 53;. b der I b, At uocem cithara Ir. pro Mu. 130 b, Vt atunt tia. pro Deiot. Ciuil is odio. de N. Bb. 2, Quaſi ciuili conci der 77*⁴....—.. c. 110., 4. 11 II 4 ſerræ, tum cùm acuiti. ui citharœdi fieri non potue lib. i3 Ciuilis ſanguinis 9 niuncos Epiſt. lib. u, At pro m rificibus 8 3 b, Täquam citharoœdi procœn liatione 3 be Remp uelle ſaluam. Matij. Atric. lib. 14, A 1 r. 138 b, iuili parte debeo Remp.i 42 1 qu runt. de eer ciuili par 3 liticus er exordium. 24— ere. L. Politicus.. 9 6 non ſit oratidne 2152 ſcis ciuilibus caſtris nor, ili. Offic, 8 b, Vt cum ciuiliter con-. 11 6 CITIEVS,/. 11 T. 58 18 b, Poſtea tuus ls Peneles e CIVILITER, exiure ciuili. Offic, 8 b, 219 . de Finib,—.. ofectos.) Hec.. rus TIEAS, atus. de I s ia eſſe profe aus.. 17. 7117 ſs kun E im Citieatas cliẽétes tuos à Phœrnic 4 tendin n; opularis, liber. Ciuis amantiſsimus„ enim Citieat i1etios VIti- CIVIS, us. municeps, pop& iuis bonus, 10 ad Att. Cæ- tat eſt uera 8 Wei ch, 8,4 en Pro-imnuis,ſuperd)6 lei, Reipub. pro Flac. it Aulesns A zub principatu dignus, tuse S ſiue 22 itima terris.& c„ fortis ciuis,& in Repub. 3 icdh ITIMNY œlo, citima terr aris. Grauis& fortis ciuis,. 1 dic 1 CIT Som. 128 a, Luna ultima cœlo, Frexric ad la. ſaris. G— derit, tradetꝗ ſe totum Reip. neq; — 12..—. erit, tra d;. 4 mus. de 801 à media linea direxi ella ciuilia fugiet atq; od 3 2 bie ex 1 m c am Aàm bella cir 21.„. eam ſic tuebi⸗ V. Hanc autem citim et deduc ora- 524 ſectabitur: totamq; 1 1.199 3,. acet de m conſecta 44 alta 18 1nn4⸗ Rep lib. i. teſte Nonio, Quare ſi placet OPes an hbene lnſnlat Off. i. In ciue excelſo atq; homine 3 8— Uam. æc cituma.„uromnibus c 22 erons le- 1 8 donenn uam de Caslo ad 3 b. Vt uicinum citius adiuue- nodile blanditiam, oſtentationem, ambitions aedle 8 90⁰¹ 1 CITIV SPocius,yu, Ochn⸗ a, Citius herculè is qui duo nobil de Rep. lib.+teſte Nonio. Ciuis improbus, Pac A. b 4,L 4 c. de Or.. tis D-I Kees e 1.7, Eques Rom. ex hac ur . 8 atrem,&c. de Or 99 à, Ql o pon- ultatis, 3. n Catil. At. li. Eques Om. 3 4 r1S, u 1m frat/. 177 ortu euertit, 11 Euxin P. 1 Perditus cluls, 2 1* 1 0 1 2* 8 ſa. eſt 1 ſcalmorum nauiculã in p— Citius di- 11. 4-efdltu. 2.,P b. Ciuis Romanus ſum, 10 rum ſcalmoru bernauit. I. A. 165 a, Ci luis huius Reip. pro R. P. 129 b. 3 3 Do- itarum nauem gubernauit. I. A. 7 el be, ciuis huiu 5. s& inutilis, Offic. 2. Romana 6 0Argonautarum:. 3[quam cælare ue„ iuis ſeditio ſus& inuti 281 4’ 1 kO4 Si2 TTaſTa ſe alie uos,&c. quâm ut quiſꝗ de— Fam. Pollionis. Ciuis adlittii. tio& æ quitas eſt, PFc Xerim ſactalte te aliquc in rep. eſt eonuerſus, citius omnino luis, pro Cor. Bal. Ciuis boni ſumma ra 4 tate 8 a, Orbis hic in rep. eſte. 2 ciuis, Pro Cor. luellere, at- omnes equl- ſ let. Atric. 28 a, Orb Catonis. Tuſc. 227 a, Citius q; repen- ömoda ciuium defendere, non diue erC, 259, L1n ibic h quàm potuit, id culpa Catonis. I a diuturna lippitudo de m9 der Lomtinere Offi. z2. De ciuis capite niſi per is il⸗ ue 44 2. atur, quàm dir 4 11 em continere,.2. 1. t. ulorũ tumor ſanatur, qu 1 1r tate eade— r opuli partib. lo 1 rinns Oeulori rumor 1amatlr, Tua⸗ atoriam quàm orato itiatü, ollosq́;, quos cenſores in populi 9. 6 Eam eitius ueterat.. um comitiatu, o J—.,— 71 ue. ellirur. de Cl. 186 b, Eat ecerit quàm nomi- m— g. Quid ciui bono magis conue 1. EAlikher. 227 2 Voxn cerit quàm no int, ne ferunto, 3 de Leg. Quid c S1s b Fian diceres. I. V. 213 a, Vox me citius defbe 55 Ulderg con- celeint,ne fetato, 5 dcd nuibng ad Attic. Cæſa 0— at& 61 b, Ego autem citius cum e 581 z àm abeſlſe à ciuil. con 3 1 157 . 2,& 61 b, E Ude. nit,quan 34 An. butum poteſt na. Ep. 4 2, ³l 61 0, 615 3 nouam conciliaſſem..1-1. 1 ſerd, aut exigue à patria trib P 3 ionem diremiſſem, quàm nouamc. ris. Nihil ciui aut ſerò, 5 licuius loci CLA 4 iunctionem diremiffem, ꝗ ine breui tem 4 1. Cùgm ſ opularem alicui 3„*. amor 4 3 110 II1OTrA 8. 2. 2 uum e non P. 8 1/6 — 1 CITO; celeriter, e ns e eheiahnef Puto eird me adte mcar is annfds m icennd 145 Leg. Aſciſcere ciuem, 45 8 Tardé. Epiſtol. 127 b, 4 iuem, ſed totius mũ 415, ſe Iudices ſci 1 af ore, quim mox.)(.Tardè. Ey bis, citò uidebo. Epiſt 3 4 geſtanos repertum eſſe Iudices ſci- 3 Pore, At. 52 b, Ego te, ut ſcribis, citò uidebo. Epiſt. C Bal. Apud Segeſtanos rep. 6 4 go te, ut ſo orn. Bal. Ap 8 eque ¹9 eſſe uenturum. At. 52 b, Ego te, tituiſti, adhib citò fir- PrO—;‚feruum, neq; ciuem, neq 4. inſtituiſti, adhibueris, ‚liberum, neq; ſe zned; 3. . gentlam, quam inititul! 1,) tote neminem), neg;** 4 6 V rr Po- Aac 264 a, Si diligen 141 tibi, etiam ſi nõ deſideras, mit 1:; 1 uderet attingere, 6 Verr. 1. 5 3 nem 1151, etiam 11 n0 21414 illud ſignum au mus eris. Au. d 19 nidnan abis aptlorern eire aliii di- Hrrd oeeſuem ſoi liberum: inſipientes omnes pere- C 8 .. 1 a, Sed neg. uerbt—..— emO iOolum. 8 ſſe 0 Cll! tam citd. de Cl. 189 9 itò rhetorem dixiſſe udm 8& Acad. Nam eſſe pr 4 u nõt. thetorem dixiſtes, q ſeruos, furiofos,&c. 4 3 V .. 1 1 tu no tam cito rthe 2. 3 vrIinOs exules erlO?„*. 8 b 4 lam erjm.&jb. Quen irdò quid dil inquam SrInO3,. in licere, 3 Offi. Ciues bo uid diteit, nunq 1e n ſit rectum eſt non licere, 3 4 oliticon.- e I es uidetur habitura ce e,. mmi uiri& clariſsimi c Poue o poſſe perdiſcere. Item Hæc res uidetur duen ni, amantes patriæ, 9 ad Attic. Su ſlum in Tuſ bOnlnRin. S 3„— 8 rAr 0 1um 8 ari em: id eſt, citò ſatietatem afferet. L. Satietas. in Catil Debes profectò, quantumcunque P 9 r lerem ſatietatem: 211 kem aliczit 1. d ues,l in 8— 4. lab e meo do- b dlt, 1 8— ſ iube iem alicui dico, laudo. 9 r ut ſint ope a, ſtudio, labor 2— 4 co adeſſe iubeo, diem 4 271 ue elaborare, ut Int Oper3, 2... 1 4 C1I T O, as. in 1luls uOco,. 2„ ſe illr eo quoq—.... hi ueniã mei ci.- rlan ¹ ita reum citatum eſfe illum,. ei, de Fin. Dabunt igitur mihi u 5 b 2l. 27 b, Cognoſcite nunc ita reum 9. ,,z: ctiores ciues mei, i de Fin. D⸗ S1t uin V rerl Pro Cl. 27 b, Gog iudic ondemnatus in iudi- ius habebunt, quòd,&c. 2 de Diuin. Va- erl emel atq; iterum præiudicata con. el gratiam potius habebunt, q 20 6 ue re ſemel 4 Ja Ven 2 b Citat reum, non reſpondet: citat Ues,nol Hunirwan ualeant ciues mei, ſint incolumes, ſint fio Aeuſat hrcad. R In Verr. 51 a Quo die citato reo mihi di- lesncinquüt dt Noſtri cines 2 de Diu. Serui meherculè mei nec 1 8 1* 2* B.. r 0 4 1 2 2 1 3 eadten 8 pro Mil. un b, Totadeniq; rea citaretur Hetru- Feneseen packo metuerent, ut te metuunt omnes imes euis. † cendum eft.*„.... dic itati cõſi diſti 1 me 1 8 atil. Ciues 1,4 Or es citati cõſediſtis. g. tarem, 2 in Catil. C 12 In V, 9 b, Quo die primùm iudices relinquendam pu„* ris n vii, b, Ado aler& Lo a, Teſtium tanto numero Aomum moltl init Aam aut lhertacct5 non amittebant, leſtt 11O b. mcices citatl 1udet. Sc 3e Si omani int. 1b. 2. Tum tu rore 3 2mAm oirt em teſtem totam Si- 2ditioſi, Acad. q. ed. 1. lib. 2. Tu 2* 8 a, Primùm igitur in hanc r 0 a. Ciues ſe itioſi,.d.. 1 Lilrain or i de inib75 b, Cùm datis, teſtibus, alij tamen Proeine had& huius ſocios à tuis aris, cæteris q́; tem- CLA . Sle ees r0 Qu. 6 b. In hac re te, inquam, teſtem Neui ci- Iupiter, gis urbis ac mœnibus, à ufta, fortunisꝗ, ciuium 9 CL4! Litane be 5. 230 a, Ego qui nunquam ſum à Trib. pl. cita- plis, à bestie bis,in Catil. Certè uerendum mihi non eraté, litiat 8 4.—* 2 7 82*.. niuim 2 Q 5 IIe—.. 8.„..„ 5 1 1 tus. pro Seſt. 10 b, Cum equeſter ordo reus à conſulibus ci m ig, hocparricida cinium interfedo, inuidia mihi in r. 4 us.P„ NorAearhet s audaciæ, uirtutis reus ne quid, P il. Tenere iura ciuium. rin Caui taretur. Anteq. 1032 a, Non citatur reu SSicNar rotis u3 oſteritatem redundaret, in Catil. Tener iſgima fuif- ClA! citatur. Of. 14 a, Citeturd; Salamis clariſsimæ teſtis uicto- P til. Neq; ego, cui omnis ciuium libertas chariidima ftnife- 2T4) 9. In ar,,.* abã atil. Ned; ego, ruices ci 1ix. Poſt. 2u a, Nominatimq; alij Kiuabärut allſrelegabätnt, ſet, meam proieciſſom, pro Rab. Poſth. Ceruices in carcere Hicio⸗ pro Do. 222 b, Qui neq; adeſſe ſit iuſſus, neg; eitatus. Gc 225 fran Jebantur indignilenme ciuium Romanorum, ut etiam Fgoc 8 442— 1.. 4. ant„. 1 1 b. Jon eitatus aftui. in Nan Ja, Paleeit Niiücnens Pec. 60 illa Sor& illa imploratio, Ciuis Romanus ſum,&c. 7 Verr. 8 te 4 5 1¹—..... 214 2-. rO..—.3... 0 15 4 1 ea lege, ut adeſſet triceſimo dis: Ju cum uneniſſet, Cia⸗ Salutem ciuium negligere, in Catil. Ciuium beata uita m.— aiſle . 11„ 3 1— 44 ‧. 2ε 9 4ra. 94 Rab. 9 a, Omnes hi abs te capitis C. Rabirij nomine citan deratori Reipublica propofita eſt,& ad uticinferreiamem teſtan tur: id eſt accuſantur. Pro Tl. 153 a, Cita: præco maxima uo- ciuibus, Att. lib. 9. Ciuibus uictis ut parceretur, n Fam. Ma- mlrat 4 4 2 4 4— 1) 2 8³ 8*— 8— 8. 1 6 ce legatos Aemonenſes. de N. z0 2 Tu ipſe Peuu dr cmann tij. Ciuibus multa inter ſe ſunt communia, forum, fana, por pollu 6 tanguam ſenatum philoſophorum citares 3 ummos nlt9 Sia uiæ, leges, iura iudicia, ſuffragia, conſuerudines: Pra pecun 8—.—. 3 0 ₰ 4 7 8„ 4. 84) 2 8.... deſipere dicebas. de Fin. ö¹ 2, Ounes Danat Nyceneſos ter a& famliaritatas multæq; cum multis res rationesq́; Clan 4— 1—. 111 1 R. e 3 2 2 2.. 1111. Attica pubes, reliquiq;, Græci, qui hoc Anapæſto citantur. contractæ O 1. Tradere uias optimarum artium ciuibus, dlat. Pro Pl. 16 3 b, Tu illo abſente autore laudato tantum te cri. 2 de Dig Diues in Reß tales eſie ſolere, quales ſint princi- matet. 2.. 1 4.. 11 N..* 8 4* 1. 22 2 e haturumn pusadtie ige ve Aurde Fam Quòd meos ciues,& à me conſeruartos,&c. ſer§4l. CIT R A, cis. Epiſto. 257 b, Is locus eſt citra Leucadem ſtadia Pes, 1 E tis obijci noluerim, ad Lentul, lib.i. Incolumes ci- LAM. 1„.„ f 1 111, 4 1 3 8. . CXX. At. 56 a, Erat tum Brutus cum ſuis nauibuyapud He uis aua 3 Jan Garil. Eacinoroforum armis meosciues llores letem fretum citra Veliam. I. A. 206 b, Vt exercitum citra flu ues re n Irere,e len l1s6. ſeruatos pro me obijci nolui, pro 192 .—. 4 T 1 8 8&. U X. en Rubiconem educeret. Ora. 202 a, Vocis ſonus non eſt a meis confi 18 Pe 58; 5ciuesin Coelum rexe- df 1 men K 2* 2. Mil. Quos nalt nouos& aſcriptitios ciues in cœlu lt. At poſtrema fyllaba citra tertiam. mll. 7uO G Nat. deor. Colebatura ciusbus, ab omni- non —. N/ 108 Utant.⸗ de 4.At. Leor. Olebatu K d* d CITRERVS, ,um. ut menſa citrea, I. V. 208 a. 1 15,en tur§ Verr aſteich ⸗ rcirr a. aduenis uiſebatur, 1. G. CITRO. L. VItrò citroq́;. us adus. CIVITAS, *

„matur
er. Pro Dom. 276*Oraor
La a25 4Pa lüceda haa
oribi dlenea..
„ So tidi ſ n 225 C L 4* Luan Ep.t a CIVITAS, tis. ciuium multitudo unum in locum congrega- nri roI. 3,4 b 12 9 ta, libertas. pro Seſtio, 22 b, Conuenticula hominum, quæ
ut coronam—r, id etin poſtea ciuitates nominauerunt. de Som. Scip. 127 b, Conci- Ateantur. p. duicam huſa lia cœtus q hominum iure ſociati, quæ ciuitates appellan- 7. fon 179 b Cra* R tur. Acad. 34 b, Ego tibi prætor eſſe non uideor, quia ſapiès onc domeitics), raſf eii non ſum, nec heci urbs nec ea ciuitas. Et ibid. Et Roma urbs
amori coni karcello inim en kä& eam ciuitas incolit. pro Mur. 135 b, Homines in ſuis ciuita ebehl. nerudinem z.„ 14t0g, tib.& municipijs gratioſi. pro Syl. 172 a, Etenim in qua ciui
Or. 2 a,Inſtituere ciuitates, ſcribere leges. pro Fla. 161 b, An honeſtior eſt ciuitas Pergamena, quàm ès Smyrn. pro Corn. de 60 a, Duarũ ciuitatum ciuis eſſe noſtro iure ciuili nemo po
9. teſt. pro Cec. 304 b, Cũ ex noſtro iure duarũ ciuitatũ nemo eſſe poſsit, tũ amittitur hæc ciuitas deniq;, cum is qui pro-
4 ſan h. deN uieu fugit, receptus eſt in exilium: hoc eſt, in altamn ciuitatem., de Mcietate inger de conb defcn L. 70 a, Cato ortu Tuſculanus fuit, ciuitate Romanus. pro fede Remp. uelle— Eldn Ar. 186 5. Data eſt ciuitas Syllani lege& Carbonis,ſ qui fœ-
deratis ciuitatib. aſcripti fuiſſent, ſi tum cùm lex ferebatur, 4 in Italia domicilium habuiſſent,& ſi LX diebus apu d præ-
4, Kandul torem eſſent profeſsi.& ibid. Heraclea ‚quæ eſſet ciuitas æ- nanicsps, pop quiſsimo iure. pro Do. 228 b, Nemo ciuis Ro. aut ciuitatem, w.— lider. Ciusnne aur libertatem poteſt amittere, niſi ipſe autor ſit factus.&
A, ſuierus Kcciuns donann 229 a, Nemo ciuitatem populi luſſut unquam amittet inui-
euun ciuin, K in Repuh 1wad rus. pro Cor. 59 b Seruos bene de rep. meritos perſępe liber 4agier arg oderit traces dencgang tate: id eſt ciuitare publicè donari uidimus.& 5§ b, Is fura-
88 atiam conſed Laditut tataaa ds tus eſſe ciuitatem, genus ſuũ Mentleus rrepümein cenſum
dus coaſulat, Off Wer weachenn dicitur.& 61 a, Defendo nullam eſſe ex omni regno terr rarũ, 4en am, oſtentarionem 6 Aceloagm ex qua nobis interdictum ſit, ut ne adſciſcere ciuem, aut ci- lep.ld. 4 eſte Nonna* ditoni ang uitate donare poſsimus.& Kibid. Ne quis inuitus ciuitate
nin n e do aumfwhut mutetur, néue in ciunitate maneat inuitus. pro Ar. 190 a, Er-
en Nap. proß 3n.. hsohan go illum maiores noſtri in ciuitaté receperunr. de Leg. 170 ½ν 9.129 b. C lun Nonuuk a, Cato in eiuitatem Romanam ſuſceptus eſt. Eibid. Patria
ds ſus& inutilis Ocrln donn ſumma tatio axan ere, non di lllere a dn 1. De ciuis eapiteni r losc, quosce enſores in popabi muaso] deLe eg. Qu id diui donomga Defle mil dur cor atrouerſis, 10 aü cel laut ſerd aut cxigut dpani mbemm un. Panct. Cum ſe non popularen alan au müdi agnouerit, de Leg. Iliifa 1al. 4*— pertum cit bin im, pec, hderum, aeg, ſeruum neg gmn eßn m udertt attugetiſe ciuem ſolũ hᷣderum inſipientes ontaa , Keruos, fun oſos, gcc. 4 Acad Jnd
eſt illa in qua nati,& illa qua excepti ſumus. de Cla. 171 b, Donare aliquem ciuitate. de Or. 100 a, Amittere cinjtarsem. pro Cor. 67 b, Perdere ciuitatem. Dicare ſe in aliquam ciui- tatem. L. Dico, as. pro Arc. 1871 b, Largiri ciuitatem alicui.& ibid. Impartiri ciuitatem cuipiam. pro Ce. 303 b, De iure ci- uitatis& libertatis, ded; amittenda& ciuitate& libertate. & 304 a,& b.& pro Dom. 228 b.
CIVS, a. à Cio, uel Ceo inſula. de Orat. i41b, X) 546. de Cla. 167 a.
CLADES, di. conflictus& calarmitas. de Nat. 27 b, Qui ri- ſus claſſe Heuicka, magnam pop. Rom. cladem atrulit. Attic. n8 b, Ignorare mihi uideris, hæc quanta ſit clades. de Clar. 196 b, Gurſum ingenizj tui Brute premit hæc importuna clades ciuitatis.
CI. XM, furtim, obſcurè, er rocculto, occultè, cünicults. in oc-
culto ſtare.)((Palàm. Attic. 238 a, Ibi bene ualentem uidi Py- liam, quineriam paulò elam ij ijs eam uidi, uenerat enim fu- nus. in Sal. 274 b, Timens ne facinora eius clam uos eſſent.
atn, ol
non üt rectu im eſt aoa lwers il
patri, G àd Atric. Summi un 1aciuir
Debeo profectò quantumcungrexdi Tuſ. 194 a, Qul propter auaritiam clàm depofitum non red Aborar ut Kat tope 4,— dit, quodi iniu uſticiæ. Epiſt. 2 b, Vt in reb. ab intimis Pompeij 8 en Dadunt girura mii vain claͤm exulceratis, deinde pa Alàm à cöfularibus exagitatis, ita — 19** 1 3u56 Kcideln Uerſamur. pro S. R. 22 a, Multa palèm domum fuam aufere-
am pouu b45b
bat pli ura clàm de medio remouebat. pro Ce. 302 b, Nec ui,
ant s mel finti ucoluma i
Nhlo, ualcant mimdem ne celäm, nec precariò poſsidere. Orat. 219 a, Clandeſtinis ul. Noſtn dues, 1 d ie Diu.§ dnus conſil lijs Oppugnare aliquem. do metuerent, ut te mecuunte r 2 CIAMATO R, oris. de Or. 150 a, Clamatores odioſi ac mo- 30 zendam putarem, 118 an leſti. de Cl. 18ra, Vt int elligi poſdit quem exiſtimem clania- Guitdtem aut Lbenatem unu torem, quem oratorem fuifſfe. Ciues ſeditioh, Auad. 4 dd. ld CLAMATORIVS. Qu. E. lib. z. Clamatorium genus. 2—(5c1o8 3 ns crinii CL 4 M111 T O, as. pro Qu. u. Roſc. 483 a. Supercilia illa olere ma- ger.— 4es feranss cin litiam, R clamitare calliditatem uidentur: id eſt, præ æ ſe fer- ar! 4 f u,l. Certè uere anaii, 5 de Din. 145 2 ‚Quldam caricas Cauno a duestas uendens, Mnm rerfecto ela m auneas clan nitabat. arricida cimuc e-aimdus CLAM O,„,s. uociferor, Chanoremn edo, Derſono. clamorem lundaret,’in( ar chanſi 1 facio, uoce contendo, clamorem profundo. pro Mu. 143 a, 6g0 nnl damum a Crrucsiae Ego quod facio, me omnium ueſtrùm cauſa facere clamo ſem, pro Rub— 1n0nu, l atq; teſtor. de Fin. 78 a, Tü ipſum clamat uirtus beatiorem 4 Gime ciutum Laa ſam e fuiſſe quàm Thorium. I. V. 215 a, Rex deos hominesd con- 4 Toratio, C'uis ernuun baau teſtans clamare oohitzec. Att. 97 a, Sed clama itamen, ad- rere, in Catll. 9. Jufer miratus?. ſum ‚quòd, Scc. pro Do. 231 a, Dicoi Lghture&quam e oßen cſt, Iad eana poſſum maxima uoce dico. I. V. 239 a a, Cum, ut dico, hoc de ud u Sut parcer un 1 pecunia clamarer, in uincula coniectus eſt. pro Lig. 138 a, 1b.. Lun ſunt communise sß Quantum potero uoce contendam, ut hoc pop. Rom. exau nalta ſuftragia,confuen ror diat, pro Clu. 24 a, Cum& de ſuo& de uxoris interiru cla- des,ura, e 4 cum mulus udd— maret. de Pin. 61 a, Clamat Epicurus non poſſe,&c. pro Qu. aritate* ma gtimarum ag 5 a4, Clamabat porrò¹ Quintius, ſe nolle,&c. 50.1. Ir2 Seile ſo tne qur ass CLAMO Rors. uociferario. de Orar. 97 a, Hæc ſunt quæ cla. ares in REP n, Kame conlerta as mores& admirariones; in bonis oratoribus efficiũt. de D. d90d eo En e leatul. Ud uus 119 a, Bubulcus clamorem maiorem cum admiratione edi- oluenm. emee e dit. A8.10 b, Clamor, curſils fie.pro Fl. 14 9 a, Pſephiſmata — an- ro med e g9 non ſententijs neq; autoritatibus declarata, necſurciurado — S ſeruace dos abesne z aſtricba ſe d porrig geda manu rofuadendos clamore mul- A 0u05&— ſedaruri ciubd) 4 cor. 0⁴ cu G — 202,” v⸗
tate res tätas geſferim, memini,& in qua urbe intelligo. de
C T titudinis concitata. de Or. 164 a, Acutiſsimus clamor.
CLAMOS V S, a, um. ad Her. 20 b. Continuatio eſtor enunciandæ acceleratio clamofa.
CLANDESTINVS, a, um. occultus. Orat. 219 a, Cur clan- deſtinis confilijs nos oppugnãt? pro Syl. 273 a, Pxercitus per ditorum ciuium clandeſtino ſcelere conflatus. de Sen. d5a, Cum hoſtibus clandeſtina colloq quia.
CLANGO R, orss. tubarum cantus,& aquilæ, aliarum irem auium uox. de Diu. 1z1 b, Nona ſuper tremulo genitrix clan goreuocabat. Tuſ. 180 a 2,Iouis ſatelles,&c. clangorem fun- dir uaſtum.
CLAR E clara uoce explicats- enodatès, manifeſtè, planè, a- perts, dilucide Jluculent er. Att. 35 a, Cum apertè loquantur, iam clarè gemant.
CLARIVsS. Kaeein. Epiſt. 123 a Qud propius ea conten- tio accedit, eò clarius id periculum apparet.
CIL.ARE O, e. eniceo. Offl. 17 b. Ergo poſtd, magisq, uiri nũc gloria claret. cx En.& de? Sen. 79 a. In Arat Non potuit no- bis nota clarere figura.& in eodem opere: Simili quia for- ma litera claret.
CLARISO N VS, aum. clarè ſonans, canorus. In Arat. Hunc clariſonis auris aquilonis ad Arun, Ic.
CLARITA S,“s. ſplendoramplitado, ſple ndor nominis, al- titudo fortunaæ& gloria. Off. 14 b, Horum ſententia ad cla ritatem amplitudinemq; aptior eſt. de D. 122 a, X Miror deos immortales Hiſtrioni futuro claritatem oſtendiſſe, nullam oſtendiſſe Africano. Epiſt. 228 b, Quæ quanquam ex mulkis
pro tua claritate audiam, tamen libentiſsimè ex tuis literis cognoſcam. Acad. 4² b, Claritas in uoce.
CLA RIVS, ria. à Claro inſula& urbe, unde fuit Antimachus poeta, ut Ouid. teſtatur,& Cic. de Clar. Quod dixiſſe An- timachum C Clarium poetam ferunt, ſic enim legendum eſt, non clarum.
CLARO, 2. illuſtro„batefacio, oſendo. de D. 34 b Iuppiter
xcelſa clarabat ſceptra columna. POetæ.
CLARVS, a, am. planus, apertus, perſpicuus, expreſius, di- lucidus, explicatus, aſtris, euidens, peruulgatus, non ob- ſcurus, in Prompel, qui tãquam in clariſsima luce werfatur. nobilis, ‚inßgnis. de Som. 12 a, Oſtendebat aucs m Carthagi nem de excelſo& pleno ſtellarum, illuſtri& claro qu odam loco. pro Cl. 4 ½ b, Clara uoce, ut omnes audire poſsint. di- cere aliquid.; pro Ce 239 a, Clara. voce imperare ali quid ali-
cui. I. V. 19 0 b, Olara res eſt toto orbe cele berrimne atq; notiſ ſima. pro S. K.46! b, Ego quæ clara funt con ſuetudine, di u- tius dicere non debco.: de D. n0 a, Plurimis nollris exemplis uſus es,& ijs quidem cl claris& Illuſtribus. pro R. P. 126 a aDe- metrius ex doctrina nobilis& clarus. de Or. 122 b, Vir gloria clarus, autoritate grauis. Am. u15 b, Virtutem alicuius poſte- ris Sore claram&c in ignem. de den. d1 b, Clarus& honora- tus utr. pro KR. P. 12 9 b,Cl arus& præpotens uir. de Or. 1 1 b, Ampliſßsimus& clariſsimus uir. Att. 263 b, Olariſsimus uir, id eit, Caiſar. de Or. 122 b,& 123 a, Tres nob iliſsimi& clariſ- ſimi philofophi. Tulc. lib. 1, Claræ mortes pro patria oppe- ritæ. in Arato, Stellæ jamine claræ.
226
ationis
CLASSIC VLA,. Attic. 323 a, Caſsius cum claſsicula ſua
Uenerat.
CLASS18. naues, nauium multitudo. in Verr. 262 b, Naues
quibus pręfuerat, Oleomeni tradidit, 2 Si populi Romani Cleomenem præeſſe iubet. pro fl. 152 b, Hac clafſe M. Craſ- ſus ab Eno in Aſiam, his nauibus Flaccus ex Aſia in Macedo niam nauigauit. pro Pom. 5 a, Qui maximas ædificaſſet or- naſſe 64. c Iades. Or.au a, Duellius zaui Pœnos claſſe deuicit. ILA. 221 b, Vt eum claſſe s habere prohiberer.
CL 488 8 118. ordo ciuium& diſtributio Pro modo cenſius& dignitatis. pro Flac. 149 3,„Triburim& centur jatim deſcri- Ptis ordinibus, claſsibus, ætatibus,&cc. I. A. eb a, Prima claſ- ſis uocatur, renunciatur, einds u ut aſſolet ſuſ. agia. Aca. 32 a, Sleeuthes qui quaſi matorum eſt gentium Stoicus. de L.
2853, ecunia ciuitatis ordines parriunt Acade. 10 b, Qui mihi cum illo collocati quint claſsis nſdenciur.
CLASTIDIVM, M. opp. Tuſ.zi9 b.
CLATERNA næ. urbs. pro M 1. 215. Ep. 185.
CLAVAH«. teli genus. in Verr. ²22 3, Qri primò cum ob ſi- ſtere ac defendere onarendns, malèmälekati clauis acfu- ſtibus repelluntur, de Sen. 29 4,H abeaut igitur alij fibi cla-
uam& pilam.
CLAVDICATIO, Onb. de Nat. 1 b. In quo ſtante atq; ueſti to apparet c claudicatio non deformis.& de Ora. 13 2 a.
CLAVDIOO, 2. uacilio, altero pede nuto, non rectè ince- do. de Orat. 131 b, Spurius C al ruiliu 8 grauiter claudicans EX uulnere ob re mp. accepto.& ibi. Nü claudicatè?at hic dlodie cat. de Or. 161 a, Sic unlgus, quidi in oratione claudicat, ſen rit. de N. 22 b, Nec uos exitũ repe ietis, res q́, tora uacillo. ac
claudicat, de Cl. 184 a, In quacũq, enim una planè claudica- k 3 ret᷑⸗

449 3
B me,l b
28 auihn
1
na- actl
. I. miſericors, ümas eC
— C Uetus, In diſpu 00 uit 2 iris, mar lemès i clemen c0a
3. lenis, miris, ſatis cle a, Sic 62 AFI — C, tis. le b, Et fi ſa. At. 274. llia.& 10 2 C0
EMENS N: n 5 lib ralt Ar. 3˙ inilha. Sylla. b COM
dicare CI. liberalis. rdum ſole 6 deerunt e erit qu„egae ¹lociu
ur claudi X= do amen ite 3, nun Tua entior Blan. 265 b, CoAM
4 8 6— T. 2.„ 0* 1 0 1.
4„ 27 r non poller Or nhn epergetmetef 185 a, A- Nec(Clelnens abn 27) bleenſars. lao33 Ant. 197 4, 00 42
d intene t. 4. 27 b iminari.
2 rator efle ma. itæ p..de audica-.32 2 udex 6.)(⸗ crim ſat.z
1 3 rer,orae Srarsegare 4 10 dlandiaaneoutit dandicae Ltererse Kemanſaehkan. lactum lenitas huma 1s 3 t inſi an a, Vr offlc lam 1 te ⁴i imi len 5 2.. 8
3 1 4 H 2 1.—.
correreOsa) in osocieruaetaen ne mnatis Ara SErnetum lemeutes, Phirecineere wnaahale C046
4 C ſmetipſis, ne jrio u ſi a a am 13ſ1 actu ire. 1gI ertene Ua im
1 1 etipiis, 10 1 àa aml 13 4 11. 5. uerden r I 1— 11
no bifmerih cùm Ainorentur buremur totaa uitam e,ut I Aeinme an elenitassben aimadneeren echder 894. 1 D
1 1 tio pau 1a, Qui ndã p mbea iore p NT. 9. oder 82² b,.. concit C.
8 de Fin. 63 a, expete 2 b.Ite lto ma EMEN rdia, m. de In. 32 ctionis aut na- tattc
4 bat. d— tatem Tuſc. 23 ex mu C L iſerico nitas.. s Inue luntate, 8 1
olupta eatur. men Fla. it as, m do, bo licuiu 5 n uO rem el- ele
1 9 1 ſtram uo 84 uidea. · ta do.pro 1 ſuetu 2 m a e nO pular U 4 4 rE. caret,. lu an* diu ſar t pon 1 d ua dica laudic terc ado 5. e in o b. Cæ trare f ifle, ꝗ um
— ſi claud rte cla turo, in t, Cappado tas, In emere At. 157 b, Od putare- alo fu 1
liqua pa ſuum. llo, obt laudebar, dictis Iimbitem nrur. ſed 4 uod æſari m. In Anto- gne
ex aliqua men pilo, ſia clau Cum e 2 an etine delem, tiã C iſſet. In 8 inere non ſtruo, opl ota Afi⸗ 2, Ereeer s itate r iſſe cru lementia e potu- inxerat, diſ 4 n obtine dis obſ tas t 1 m. 224. letu 2 fui b C ider 7 deuin„ 4 6. Or Do m ſep. m non& 236 2 le accC— ſ ecCle di- 1 1 VDO, Flacco p iebat. pro b, Foru dinem, tura iam.& hil ei ta ctiæ ſp antuetudi- C04 4 8 CLA m L. I ipieba A 157 b, nſuetu 5 lementi iſſet, nihil jos clem iæ, man. 12 a, Cu lum recip bas. I. A. 157 ſius co bo. Offl. ſe cle fuiſſet, ſarios lementiæ, nria, len Cba 159 m ͤllt jiube t in ip inſinua zni non aduer lenac Clemen Ip aute laudi iul 7 b, E e in nigni- ſi uſus Cælar ia pler b, nun
cem as cla ſt. 57 ₰12 ſit, m m be 82 b, Omn At. 234
is tabernas cl Epi ihi clau is, ut eam bei fa ium 182 b&! 24
a. Miaris. u æ um—— b à r 1 tuis t enrur aditus dudor mih familiaris, æ aptiſs im 6 ni heer ateaht Deronen— gi. de Legib. 174* 3
Aande arur meusb 3s eſt res b albebtedil as 35 rani manitaris. imaduerten e, à Antaſ. rapſeritq́ue,-ol
2—*: u io an ripere, 1t, us
am adhi lauder Nat. 54 dincid aritim nis, tio anim ſfurrip i clepſerit, re auſu Len.9
qu lec itac it. de] e qui idertur m ſit odera ri& ul clep 4 lepere vell. a, N 01ſs illas, n ihi uide lauſa tas, m. eſt fura darum q hyeſtes c epub. a dil
1 4+ ³, ire non P up e miII lam— 16. G men 2 1 1) G 1 de R P 1 erir ndas p uder tanqi b. Clau EP O,p bue com Agnus dolo. 8 tas ap d claude ſar cla mus, 219 b, CL. ſacrue 3 b, Ag lepfit pate adc Cæ ignora iculi. Or. mare rum iact. de Nat. 7 theus c 3 t f Ih ctæ,& tr. i5t a, s res ig biculi. lauſum Sacrun eſto. de- Promet diſcunt. Huens ho- I nezll * riend iſt 187 9. dere 1 3. A 1s cla uſa Pa b, 8 erl& aulat. declam de0 6 itus. Epiſt. Clau F. 3¹12 3, Ad. is cla ſt. Tuſc. ⁷9 re pu ua p Non
1 Lxitus. 239 b, is. Qu. F. ratlon. 3. eſt. œ& rape 8 UuO à 155§ à, ic ut Wenreezwerkecinze b, Claudum igi- Ibe sen zeher⸗ dlogsham de Brzenss habet. pro b 5 „ 4 3 5 t— 3 0 0 0 4 2. dere ſent Or. 216 b, Nat. 7 b, Iſte clau CLEPS bat, hor latrare onum h 180 1 3 5 4 ¹ 2 2 E*— 41 A atr. 412 8 J. A. 4 aut 9 io fuiſſe. et ſus. de) P 94 b, diſtingu ſydra icuius eſt& p fHamiliaris.
1 inata eſſe de ltero pe ſt, Vulcanum. ampi- r aliquis in fide ali us cliens ld eſle i 6 ... 1 0OG
m VS, di. a:rid eſt, ere. Aus ſeu p t0 S tis. qui laucia tu ir, non m& co
I LAVDVA is deum: ic mtene reolus, lel ula tan LIENS, lius Glaus bere uelir, is quàm 4— t C habebimm iunt, pila Iæ. capl ainicula tanf CL b. Manli mo haber Scis quàm 00⁴ . nt, ala, l⸗— adn ulis N emo 2, 3Cls Tua. L tur na do aiu lauici culis iris clauic S. R. 54. tentes n At. 227 a, di- lt
nomod li. uel c„. claui a. Vitis c 41 8. clien itu do. At. ſtam iu. ſtult 1 dus, qr I. VS,l. uel a, Vites hen. 88a, ctitur. b, Quos multitu ghone I. V. CO à! 1 VICVI. Jatu. So a, t. de Sen. lectiti nes 2 lientum lientelam ientela ſit. I. 00 1. CLA ite. de Natu. ndunt. ta, comp dio om cliens. EL A, æ. c illam cli ij clien didæ 6 8 in uite. rehendt acta, c Clo ENTELA, àm illam« onij plen dic cun . in ul. appr deſtn tu Sex. ENT udm. Ant m ſp 3e 3 nus ibus ap icquid licet tu LIEN iculos,& q ius in L. ta uſus 041 1 anibus uicꝗ Scilicet C Siculos, edius illuſtrem, tore 00 uatn m ibus, q ga, Scili 2. fores, lo- iligam anus Me a illu ſite faut 1 gu ſi man a. 218 a, lidiſti. luæ, fo dilige 3 a, Janu lam tan re ſi firma 0:
4 u 4 Dom. tradidl itur, ualu⸗ ten- J. A. 20 52 lient elar Qua joribus con: ⁵9) ff. G ſuis 8 S nis PrO legetuatr. id clauditu* comit cem. 1. A. aris clie F.227, 3 10r1 inciali- dre 2.. ege 2. id Clal.. non ſtra naba Icere. P 4 1IlA unmnc ſt T
CLAVIS, nclaues aliqu's hoſtibus lli clauſtra. 21 a, Co Ite tradu cceptas 1s; pro 6a,
4 rumm„. ſtri quo— rbis hoit reuel 1 3 ſ1 22„ 1 AG te. 4* Ias aec 85 11 utel 8; 2& 3 2 OCOA 3. horreo RV M,]. ſtra urb fores, r ſtris Pon- ouinciæ imè cliente irijs clie licuius.„
1 1 4 STRY a, Clauf Itorum fo& clauſt aæ ſic Pr liſsimèẽ hoſpi clientela a erſt
CLAV I. V. 253 a, G imult ſigno&c xcicr, ſi trit, amp b. Pro hoſi& clientel p
4 uſa. I. V. b, Effring elli ſub ſig zuſtijs Gr d.Trh. erlt, amp I. C. 123 e in fide& licuius. rpatum. labo!
. 1 ca cla 7 zu1b,.12 um bel. 8. angu—. he con Oterit. I. Eſſe 1 1 m A. uſurp 3 2 Jerehen ſraina ia penè con a ientela ic. ter ad bi ſunt. I. V Horreu poſitai 8 aaria pene is 1e p S. R. 24 a, clien A Cic. ntur, uobl da ſu I. 64. b, H 3 at pol k duo n obilitati rO 5. R.& in Ar. s imponu Aul. inthus er 8 8&. nobi. bus. p fidem. us. 111 lis Imp. b nas I tra Ru inthu eneret, tra iſta ſtris eſe in inclinat. mu a Albanas ſuetu contra 83 b, Cor mten lauſtra lau ferre um. in celina uæ ui 1rn 4 1 37 82 vorut go clau. asc. Con S. a, um. hi Pia Ego 4 lirella bitas rum.& 87 b ſtra locot Am ego cl aritim ATVS, a, LPMpPias u. 97 a, 6 a, C ls clauſt b, Cat s urbes m CLINS AE larum. ud Qu i. Att. 9ron ind f ut terra cla Mur. 27 Omnes u ici po- ELLAE, reinas. ap ortaui. feremus. pro⸗ oD n— t. pro 1. 152 a, C ſula dic LIT as ſareina: s appo ſed fe— rebenem pre 7l. er rei pars clau„ert,orlhum C melius ferndas clitellis Kü noTen Surederuu Onus. 3 rra B..... 3 ſus, ue 42 8.. afhegi noſtri Duinen TA, na We ile in tradẽda habeo waden nafd non di f ſibi 4d eſt, onerariu in . 2. ex 3. OratloHle, iflcil— 15—. t 1mp impa„ 1 8 Itu 1 Imp LA,«. bri in o eſt diff b, Qu⸗ ui ſun ificans imj.223 b; b. AVSV imã. memb lauſula it. Ep. 19 b, reli bo. ſigni C ulus. Top ro Rab. mide CL ſertimq; 2 b, Cla rnabit. tum rel rbium, ſi RIVSm. itolinus.& p ræfertic Att. 92 b, is gubernal men ue LAR lei. tolin Krnu teſt, p— itus. liquis g 1 di argu 3 ſum- EL Col. Capi luſio, ex aliq ben lium ſu ITEI I. L. liuus cluſio, ec deus ſcri tudiu CI. NIN b, Cliu 3 luun-⸗ te conc! ia, ſed hæc ihi nullum ſc A. ad 1 257 a, ERN 18, Ar, 22 2 blicæ elur ante . cla, I hinu leo ted; 1Cti. I. A. 5 LI T— Ilis. AAke„ uU T. rouinc jam mi a ſoleo, la edicti. ö cre- C S, ui. co ſordes P 4 s Inte etla quonia. u lauſula. O cre V,. auem ſ0 loacis 8 1 adreo auon ea nli esan. bethulila⸗ 2eheita Seere C LIY; Paic aenbaanne Pedhe foſsis,& de Hatera ex cloa- Hin „* A5OrT. lI. V.— 1 m, S, acin 5— 97* 4. 10clls uI 4 em I. ctum eſt, horta lauſula ta Tar edẽ C A, æ. xtor qi b, Arc e aliqu laudis co do ad clar ſulam, to mut pede. LOAC4.. i b, Prær lan. 279 b, ornare. ibus 1 mæ la liquan diſti clauſu uͤm extre— intel C Cec. 29 ro P jectiſsimam littoribi uen 1 iamus aliq ddidiſti n ſolům ium etiam in tur. pro ſt. 20 a, p biectiſsima erram 11* 3 Venia 31 a, A ſula non tium a uer-. pro Se 15 em abl arete b, Orn rat. 131 a, d ula tertin Cta ue.& p d eſt, r Ma L 4 Ora 3 1 clau. ſepe 111] dicit. 2 8 m:. I 6 a, ij à 8 U.„ a, Pède ſfuper ſulas& i! ttuleru Prouerb laudo. d Lanuui 21= 4 Orat. 21 roximum Clau iritus a ca. dis. cla lypeos ſiuir, ſal- . 0XI r. 159 b, tiæ ſpiri Orat. O, dis. 3 b, Cly ſiuir, conui etiam pi eOr. 159 ſtiæ ſp nctæ. LVDO, 100 b, das quæ 1 ſed eti aus. de ſio& angu interpu 1. 51 b, C n. de Di. inunda b lam — debemus cluſio ionibus in Cæl. 51 b, udir. utum 3, Epamin. 3, ißenen anima Aaufhleein cdalls cadens, eumelantn C 89 FEEVS/G 8 de Fin. 45 luum eſte Sec. entatione ach, coarg 3 ort 4„Clau 8 à ‿ iucu. uO r 1 dero* alu eCu imoru t. 159 a, erosè& iucur bulæ, in q 67 b, Ver ibus eſſe us, cum ſ 1a, Freq s anim coarg 4 de Orat. la nume. non fa. de Cla. 1 f10 ribu ſſet clype 92. Part. 24 motu 3 lauſu. exitus 1 anibus. m concluſ s'nee IO, enss, iuerſa,. 41 b, p. 218 a, C ſtetiam exiti uis è ma umerum co* dit uu KVATIO, tione un Singu V limi ergo eſ ugit aliq ad num ierbis ca— SACE acerua t. 233 a, 8 COAV limi erge r, fug uædam Ka uer li CO„& co Part. 23 ata enltur, G& quæ. nſtrict te ali orum, ngero. F Daceru ex coa . Ia non inu ſtru tura tis co ſi neceſsita ent ogo, cong Am ſunt, ce— 1 2 uaſi ſtruẽ tia aptis uaſi ne men lo, cogo, cùum 1u9u oacer C0p rum qua. id Senten.6. jritu ꝗ incitare. cumu 2 ramen rur& C.— COB14 ſ boru t.& ibid. ibidem: Spirit ur. ſitus. RVO, as. atuum tame ecogunrr tuna in la erat. 88& 15b1¹ 8 rminat— ſtris Po 1 4 0 A 62 E. ſunt, mu cunlæ ₰ eruarl u. pro ko null umerossè. henſio ter,& clauſtris, Lin C ſe exigua 1. 80 b, Pe m coac& coa- lerunq; n ompre 1b ſigno u. 17 b, Qu la per ſe tra Rul. uantu girutam gi. Coch P borum com ditus, ſub ſig 8.Pro Qu. habe oficiunt. con antum Juanni Lonttitn exiſti„.. rb Itus. on h⸗ ficiun 40 b, Ta Vidertis em ua uer 8, a, um. recon 4 expoſit 4 ium, n. rO S. R. 40 ⸗ a, Vi homin cerua- eus ag. oAVSVS. reuepromptut erhes vonte Patentemn u 5 Lantunpeos 1 nadenninenater li atens, apert re magt Imoni 2½ 61 a otult. ja m. I. V. 2 um fI Patens, nonorna i& ſanctim.. Ver.) 2 domo P nla m. I. ematu„ morece Ae fatetur 4 ne üeeeic uelthrueinver nof P0 ceruatram beena uim emb! K. ol a, Vt nõ omne abſcon um clan iditati& od haber lauſa cõ tis hanct&c i. de Senect. 91⸗ 1 re dom am cupi iſt 8 quo 8 domus CI. metl 3 idete, 2 fieri. de 8 ſcit. en tur cun ed expofita. ſit occiſus, dullius d nt ſe ni Bluiſſe, ui. acidum ſtate coaceſc Veruntam 1 ubitat, q 3 Ver.& 2 8& 209* H quo CES 3 1s tas uſp. 257. 4½2 jum i. 3 3 8 mo di öfilia, de ſt eſſe. Ie habere, COA omhis x tio, de Ar iuſtitin tio Oo. : à Oll ote. poſſe 2 d. eſ=. ſic non piratio. num 3 tueritt ſu. diratem P onditum L iſsimum d; ulnum, ¹ 1. 29 conſp. e homi 3. 6 8 uam cupid tam reco romprlis m TIO, onu:. x coaction it, officij no- 5 trat d ſum, neq;. imum, p ſcio fuiſſe. 1 C 0 AOC.. gilijs G 4 ſt ipit, o 11. dta). il ram dauſu: 1” apertiis n mare ſc 80 b, I rnis u1g8 irarum e* it& Fessps trùm ac- 1 hi iſtius cupiditati lauſum de Sen. noctu ac meditat aniam cgit ale ſit, utri 2 C0GN ron iſtius cu zadhucc 1s, cuneolus. ro Qu. Prum as m ai pecuni 8* hoc quale Blent, cente 8., non. a, Arg 2 uls, et. gc. p concep 5. Gui p. Iligo 10 2*.. ſolent, 1 262 (Qu Fr. z12 a, Arq. eulum na i quietus, ip. tra- TO R, oris. Non intellig facere! Ne mu.202 ſet.— gubernacul t in upPI1 cula reib. O A C R. P. 227 b, Not. dactores fa Cluen. Ne— tuit; z 8 V S, ui. ſedet 11 P 4 guberna ere. C. O0 R. P./. oſtri 0 K.„ Dro 1 ſunt. 3 Ath r L AV tenens 5 dere& 8 1 uO 8— ne. pr 1 Mxærutn fecerir.. 1 PrgH C E clauumt jtenere, bali cla m decumæ de ſumma fec i auctioni pra de le autè cl ranti imperij licitur) tra ia. Tuſ. 171. ſsionem ionem de ſumm b ijs qui au⸗ mnquam de lauum ta ciũ(ut dicit œ patria. ce eisionem ribus. i. at 2)„* b, Nunq int 1 CLAZ 1ENIVS,. 2 a, Clean lem domi 0OàAC LAZOMI ES!bis. Kcad. 32 a, is auditor, ſole S SDA ANTH Stoicus, Zenon CLEA gentium 8 Lgzen. 2* laeege Potiri putat. ri&r

f— l kudelem, ſecd tan.& 261
14ris. Para 1.336 b., 4 ett furar& ſanipere,
dscommendaum 8 Nat
4 dr. ui ddepſcrit m qui dlegſerit tagſe.
W
„* 1e e tdenst enr depti dohe.ahe Patri& dlepere dicn. EUt 2 de Jorelad lno aashaalma an
„ dorologrum, de Orut. a Nan 4 ddeptydram latrare docuera de alicu alur lauciz tuns
nn asme hadere uelit,nonmachchede
7 B.lgnem Promwetheus fapere
4. dre.
lin d
t A.dientum multita do. At.wsgenn
o*⁴& Jadm illam clientelam danetant a4. Imun Medius ia l. Antonij cliennektt.
as&e famüüaull
5,C. . ementiä Caſari
190 almaduertendi.) enen
3b. Agaum Thyetsceen
arh chentelam tam illaſtrem, umſe dte aducert. E p. 177, Lute ſteauat
mt Clicnteln acceptas dmaionbuan Quz b. Pro hoſoitijs clientellsg grda 14 1. Ee ia üde& dlientela allcuu h nüdem clientelam alicuim.
Aminclinatus. in Ar.4 Cic.teruimen EAs ephippia quæ mulis ipenm
das ſarciaas. pud. 97* EHogrulin
nas, dlitellis eas apportaui. Aet. 5 4(l3
cani impar effe fdi impoftum auu RIVS malas. Top. u73 dic ethottrau
1NI. L. Colei.„eu 1n. Ar. uu b,Cliuus Capitoliam Am
396 b. 4 5 4 1 b. Prætor quide tolst
gis,& decdaacund
prdes pubictio
2 eb. 10 4,pro Plan. 79 5. Arcem factntda mrid e rem abiectiſtimamomm 1
10. de Nat. 40 Mars
143*
Di.re0 b.CI 7 cutum d 1 andu quri
3 4. 19 91091 de tm. 5— Kc eoeus, cum ſaluum el 3. 1 rt. 141 f 110. Put. 14 9
41 uerſa, motd
4 actruatfone un
ero.
32„Hulo,o,conemaa A 1 1. 1 cosu 4. 6 1. 10 b, Pecuntrdlt unu
rdeo⸗ 1nuit b guentreetucf
Prr.3
225 60 me, niſi coactus ac neceſſariò dieo. de Diuin. 125 b, Ergo hoe auſpicium diuini quicquam habere poteſt? quod tam ſit coactum& expreſſum. 5. COACTVS, Clus. impulſus. Atti. 287 a, Quoniam efflagitas, coactu tuo ſcribã. I. V. 251 a, Coactu atq; efflagitatu meo. COAEDIPICARI. At. 218 a, Cäpum Martium coædificari. COAEDIFICATV S, a, um. Part. 233 b, Loci coædificati.)(. Loci uaſti.
COAEQVO,„,. in Verr. 168 a, Sic ad libidines tuas omnia
coæquaſti. 8 COAEVVS, 4,um. æqualis, cum aliquo ætate coniunctus. in Vat.z5 b, Nunquam puer aut adoleſcens inter coæuos fue- ras. aliàs cocos,& melius. COAGITATIO, onuw. agitatio. de N. 54 a, Anima coaleſcit primùm ab ipſo ſpiritu, deinde coagitatione pulmonum. COAGMENTA TIO;nu.. de Vni. 197 b, Omnis coagmen tatio corporis, uel calore, uel frigore, uel aliqua impulſione uehementi labefactatur. de Natur. 49 b, Copulatio re-
rum& quaſi conſentiens ad mundi incolumitatem coa-
gmentatio naturæ.& 6 a, Quæ eſt enim coagmentatio non diſſolubilis.) COAGMENTATVS, a, am. compactus, compo ſitus. L. Coagmento. Tuſcu. 16 3 a, Quoniam nihil ſit animis admi- xtum, nihil concretum, nihil copulatum, nihil coagmenta- tum, nihil duplex. 8“ COAGMENTO, as. compono, coniungo, conſtruo. de Sen. 92 a, Opus ipſa ſuum, eadem quæ coagmentauit, natu- ra diſſoluit. I. A. 212 a, Docebo ne coagmètari quidem poſſe pacem. Orat. 204 a, Verba enim uerbis quaſi coagmentare negligat. de Cl. 70 a, Verba compone& quaſi coagmenta. de Or. 58 b, Collocationis eſt componere& ſtruere uerba, ſic ut ne aſper eorum concurſus, nêue hiulcus ſit, ſed quo- dam modo coagmentatus& leuis. de Fin. 105½ b, Quid enim aur in natura, qua nihil eſt aptius, nihil deſcriptius: aut in operibus manufactis, tam compoſitum, tam q́; cõpactum, & coagmentatum inueniri poteſt? COAMICVS. de A. 114 b, Ho die me ante omneis coamicos ſtultos ſenes uerſaris atq; luſeris lautiſsimè. Poete. COANGVS T O, s. coarcto. de L. 190 b, Hæc lex dilatata in cunctum ordinem coanguſtari etiam poteſt. COARCTO, 2. conſtipo, coanguſto.)(. Dilato, explico. de Or. 98 a, Perfice ut Craſſus heec quæ coarétauit,& perangu- ſtè refarſit, in oratione ſua d' latet nobis atq; explicet.
COARGVO,, v. indico, redarguo. Epiſt.;8 b, Non noſtram
perfidiam is coarguit, ſed indicat ſuam. pro Mur. 126 a, Fuga laboris inertiam coarguit& defidiam. pro FlI. i5o a, Satisne uobis coarguere his autoribus diſſolutam Gręcorum con- fſuetudinem uideor? Anteq. 19 5 a, Quorum cognita impro- bitas me tacente coarguitur turpitudine uitæ. At. 178 a, Sed
opinor quieſcamus, nec noſtram culpam coarguamus. con
tra Rull. 6 4 a, Hęc à me ſuſpicionibus& coniecturis coargu
untur. pro Cl. 25 b, Oppianicus digito legata deleuerat, ne
lituris coargui poſſet. pro Lig. 139 b, Refellere& coarguere mẽdacium alicuins. pro Syl. 170 a, Illum multorum literæ & nuncij coarguerũt.& 175 b, In eum locum te deducis, ut
antequam me cõmurati indicij coarguas, te ſummæ negli-
gẽtiæ tuo iudicio conuictum eſſe fatearis. pro Milo. 180 b, Hunc autem hęc eadè coarguũt. ad Her. 7 b, Coarguere rem aliquam certioribus argumentis. I. A. 16 5 b, Coarguere ali- quem. i. ſigno aliquo oſtendere illũ aliquid feciſſe. I. V. 224 b, Criminibus enim conuincitur, haud ſuſpicionibus in iu- diciũ uocatur.& ibid. Omnibus in rebus coarguitur Ame, conuincitur 3 reſtibus, urgetur confeſsione ſua. pro§. R. z1 a, lam intelliges certum crimen quàm multis ſuſpicionibus coarguatur. de Inu. 79 b, Aut alijs conſtirutionibus factum coarguetur. I. V. 267 a, Coarguere aliquem auaritiæ. Acad. 4uib, Philo errorem eorum, qui ita putarunt, coarguit. COAVCTIO,, nis. auctio. in Verz. 191 a, Hoc crimen eſt,&c. ex coauctione annonæ arq; æſtimationis. COBIAMACHVS, chi. uicus inter Toloſam& Narbonem. pro Font. 278, a4.ͤ CO CHILEA, æ. Græcè aεννανde Diu. 135 a, Vt ſi quis medi- cus ægroto imperet, ut ſumat terrigenam,(herbigradam a- lij) domiportam ſanguine caſſam, potius quàm hominum more cochleam diceret. ad Her. 39 b, Iſte tanquam cochlea abſcondens& retentans ſeſe tacitus, quo ſit tutus, comedi- tur cum domo ſua,& aufertur. rio Coclite. de Leg. 171 a. COCTVS, ,um. maturus. de Sen. 92 a, Poma matura& co- cta.)(cruda. At. 222 a, Bene coctus& cõditus ſermo bonus. COCVS,. uel coquus, qui cibos parat& condit. Epi. 139 a, &x 262 a, In ea cœna cocus meus præter ius feruens nihil po- tuit imitari. pro§,R, 41 b, Mitto coquos, piſtores, lectica-
CO CI. E S, uz. luſcus, qui altero captus eſt oculo. de Hora-
C 0
rios,&c. I. P. 94 a. L. Coæuus. 30
COCYTV S,n. fluuius apud inferos. de Nat. 69 a,Et illi qui
fluere apud inferos dicuntur, Acheron, Cocytus, Styx,&c. Tuſc. 150 a, Cocyti fremitus.
COPD E X, cw. liber, tabulę, rabulæ accepti& expenſi,& in quo
publica acta ſcribebantur. pro Quin. Roſc. 45 b, Quomodo H-=S. CCGLIII. in codice accepti& expenfin on ſunt?& ibid. Prò dij immorrales, eſſe ne quenquam tanta audacia præditum? qui quod nomen referre in tabulas tim eat, id pe tere audeat? quod in codicem iniuratus referre noluit, id iu rare in litem non dubitet?& ibi. Non habere ſe hodè nomen in codice accepti& expenſi relatum confiterur, ſed in aduer
farijs patère contendit.& 46 a, Vtrum cætera nomina in codicem accepti& expenſi digeſta habes? pro Clu. 36 b, C.
Verres ſubſortitionem eius in eo codice non habebar, qui
tum interlitus proferebatur.& in Vat. 29 b, Codicis tui lite- ras contemplare. I. V. 156 b,& 106 b, Cauſam in me confere-
bat, duòd tum codicem obſignaſſem. pro Syl. 175 b. Referre
in codicem. I. V. 10 8 a, Proferre falſum codicem.& 95 a, Co- dicis extrema cera. i. tabularum.& 00 b, L. Piſo multos co- dices impleuit earum rerum in quibus interceſsit.
CO PDICIL LLorum. lireræ, tabellæ, libelli. Epiſt. 56 a, Puer
mihi obuiam uenit cum codicillis, in quibus erat ſcriptum,
Marcellum, Sc. Quin. Fr. 313 a, Epiſtolam hanc coquicio ef-
flagitarunt codicilli tui. Epiſt. i4 1 b, Accubueram hora no- na cum ad te harũ exemplum in codicillis exaraui. I. A. 219 b, Hic heſterno die ſententiolas noſtras in codicillis&- mnia uerba referebat. Att. 59 b, Qui non minus longas iam in codicillorum faſtis futurorum Conſulum, paginulas ha
beat quàm factorum. CODRVW S, dri. de Nat. 61 a. COELATO R, ort. in Verr. 212 a, Artifices omnes calatores
C
& uaſcularios conuocat.& 214 a, Mittit rogatum uaſa ea quæ pulcherrima apud illum uiderat, ait ſe ſuis cœlatori- bus uelle oſtendere.
OELATVS, 4,um. inſculptus. ut argentum& aurum coœla tum. Tuſ. 2 40 a,& Or. 22 0 a4.
COELEB S, bt. qui uxorem non habet. de Leg. 19 5 b, Cœli-
C
bes eſſe prohibento. OELES TIS, e. diuinus, diuus, cœlites. Or. 20 b, Cùm ſe à cœleſtibus rebus refert ad humanas. de Diu. 127 b, Vim eœ leſtem aliquid ad eos, qui in terra gignuntur, pertinere. Br. 91 b. Res à te geſta eſt memorabilis& penè corleſtis, Acad. 35 a, Cogitantes q́ ſupera atꝗ; cœleſtia hęc noſtra, ut exigua& minima contemnimus. I. A. 200 a, Tum illæ ccleſtes diui- næq; legiones. de Som. 128 b, Orbis cœleſtis extimus, qui, Gc. Off. 56 b, Hercules, quem hominum fama beneficiorum memor in cõcilio cœleſtium collocauit. I. A. 193 a, Quid eſt quod de uoluntate cœleſtium dubitare poſs imus? de L. 160 b, Agnationem nobis eſſe cum cœleſtibus.& 173 a, Diuos,&
eos qui cœleſtes ſemper habiti colunto.
COELICVLVM, L. de Ar. 251 a.
COELIMONTANA
porta. I. P. 91 a.
COELITES, tum. de SOm. 126 b, Gratias, inquit, tibi ago
ſumme ſoh uobisq́ reliquis Cœlites, quòd,&c. de Diu. 130 a, Ego dem genus eſſe ſemper dixi,& dicam, cœlitum. ex
Ennio. Tuſc. 223 a, Neq; ira cœlitum inuectum malum. COELIVYVS, mons Romc. Off. 65 a. b 1
C
OE LO,s. inſeulpo. de Diu. 97 a, Atq; hanc ſpeciem Praxi- teles cœlauit argento. I. V.34 b, Qui non tã coœli quàm cœ- lati argenti rationem ducit. obſerua elegantem annomina- tionem. G 223 a, Galeæ æneæ cœlatæ opere Corinthio. de
In. 77 a, Vaſa magnificè& precios è cœlata.
COELVM;M. altiſsimum domicilium, aeris regio, aer ipſe,&
ſpiritus circumfuſus. Lege Spiritus. Epiſt. 143 a, Ille uerò te purabat quæſiturum num unum coœælum eſſet, an innumera bilia? de Orat. 159 b, Hic ſtatus eſt huius totius mundi arq; naturæ, cœlum ut rotundum, rerraꝗ; ur media ſit. Puſ. 15 7 a, Corlum hoc in quo nubes, imbres, uentiq; coguntur, quod & humilem& caligino ſum eſt propter exhalationes terræ. de Diuinat. 127 b, Inde ad ipſum extremũ& ulrimum mun- di eſt. de Som. 129 a, Summus ille cœli ſtelliferi curſus. de Diu. 100 a, Cũ cœlũ diſceſsiſſe uiſum eſt, atq; in eo animad- uerſi globi.& ibid. b, Cœlum diſceſsiſſe. de P. 80 b, Cœlum ex omni parte patens atq; apertum intueri. de Som. 128 b, Stelle errätes, quę uerſantur retrò contrario motu, atq; cœ- lum. de Diu. 89 a, Quanquam multa manus ad cœli cœrula templa tendebam lachrymans. pro Ra. 93 a, Quem non mo dò foro, ſed cœlo hoc ac ſpiritu cenſoriæ leges carere uolue runt. I. C. 10° a, Potéſtne tibi huius uitæ hæc lux, Catilina, aut huius ſpiritus cœli eſſe iucidus? de D. 1 b, Caius cœ- li aſpiratio grauis ac peſtilens eſt.& ꝑ b, Apud Hetruſcos propter aeris craſsitudinem de cœlo multa fiunt. contra Rul, 32 a, Vectigal cœlo ac laco calamitoſum. de Fat. 141a, k 4 Coœelum

——
ä
C OE 232 b 5
2. perientur,&c. quæ coeant de homi ofl C OE. bunorum plebis tota rei Clenr 48 bHDtxi Hla. hiſ 231 enue. de Nat. 28 b, Cœli tempe- locupletiſsimorum bonis. prod 4 zrorwr 1ln Qui Golum eraſſum.). cœlum tenue: de cœli Syracuſarũ. Or. mu dodn de eo, qui coiſſet, quo quis condemnareturé illũ V 2G r ratio. i. aeris I. V. 240 b, Natura lri a5 de cœlo. Attic. 185 b, Po enim aed Cl 49 a, Qui eorum coit, coierit, cõöuenit, mies 06 b,& pro§. R.z0 a, Ducere animen je Dzuin. 5z b. Sum- efieltberunnh raic 44 Cal grauitas.d bid.a,Granitas locfleu cuicung; parti- Sae Pr berene ſuſcipio, incipio. pro Rab. P. 123 b,Vtma ridiit manus de cœlo ictus. de Ore eins putabat. pro Pom. COEp ſelcrpinſc ch a liceret deſiſtere. Att. 3 a, Caietã ofi . 5 n culæ cœli oHeeretur,im muftan. u non ex hac Urbe miſſum, g¹⁸ Pehe abundarc cœpero, ornabo. de Cl. 167 a, Qua in ſet. * u b, Pompei omnes ſicut a 294 Fr. 91 a, Ecœlo diuinü ſi Aitane Am literis oratio eſt cœpta mandari. Epi. 153 3,81 lani ſed de cœlo lapſum nnen deepſum. At. 91 b, Salaminij nnde urſus in Italiam ſe recipere cœperit, Bruti erit offciũ I ſt⸗ 4 a hominem eſſe in Pron de ſuſtulerunt. In Antonium ¹92 b, latro ruete Ar 115 b, Ipſe me Cæſar ad pacem hortatur, ſed c03l nos in cœlum decretis ſuis ut 4 8 uerd ea quæ de mne pacta occurrere iat n hn were cœpit. J. C. 09 a, Nic de re- b ſauit 1 Oæſar in cœlum fertur. Al. h beiA a, Bibulusk mitum anticuiores lit, ccegi ſumus. de Ora. 99 a, Neq; ſe antè cau gob ſunt, non ſeruantur, in el in cœlo eſt.& 34 a, l.A. 130 b, ꝑublica co mi tractare cœpiſſe, quàm ius ciuile didiciſſe. de nen admiratione ac heneuo wiſti At. z1 b,& pro Dom. 221 a, Ser- ſas adico de ue inde nauis inchoandę cœpiſſet exordium. mẽt Collegam deroi dan roſeri ſt ſe per omnes dies co Iat b p ge ut inſtituiſti: id eſt, cœpiſti. gita 3 uare de cœlo. At. 56 b, Milo Pr In V 32 a, Quod eo die ſci- de Or.n b, neda ae Cœptant tutos cõſtringere portus. b K miriales 49 r ernram Ae Na Z3 b⸗Epicurus gum pal⸗⸗ C Arur„Tum ſenſim incipit vrogedi ſole NeEndefne hun res de cœlo eſie ſeruatun. dC 4Na. it Ennius) e.115.5, re ropulla- rail SardeerFennnsſhereſätann e akan) eneazeeiganenmeee lutverne Lirode 1 non Wſperierflt a hodn NeMa. 38 a, Vetus opinio, exectũ eoiod um inſtitutus, ſuſceptus. de Or. 98 b, Antè peti gir COELV 3pater Saturno.& 68 a, Aether& dies parentes C 9. uniam quàm eſſet cœpta deberi. 16) 1 eſſe Cœlum à filio S-. tam eſſe p r.; eebtrum de Einib. 115, Atq; ipſa inſtitutio eun Cœli.& 7J0.& 7i. ibidem. IV.z91 a, Non mo- COEPTVS, tus. inceptu I„nſuos Huaſtene
2 COEN Oem cocmprionem Kudoeenda t EpR 354 b& 105 hominis ſi loqueretur, hæc dieros Prinu ca natura, in lua lun 1 dè non uendeb ant, ſed eriam coemebant. Epi. 254 b, ptus appetendi fuiſſe, ut ſe con Srna 1 15 4 11 3 na coemit...— 2t.. 1 C H lnenn Sn. pro Murena 130 2»Horum ingenio ſenes C Oun unv S, rij. curator. Cœro, curo. de L. li. 3.186 4, At ſi amp ad coemptiones faciendas interimendorum dacierege Lan quid erit quod extra magiſtra us, cœrario uſus ſit, qui C. hric
ſa reperti ſunt.& ibidem: dutadunc eh h 62 oſaald ret, populus creato: eiq́; ius cœrandi dato. Alij legunt cohæ Slta coemptionem facerent, Caias Aocari Pr eIe de Ora. 105 rario.& cætera eodem modo.... zai inquit, con uenerat, ſed quæro, uſuecoemꝑ 3 dere. pro CO EROE O, ce. contineo, comprimo, reprimo,d Lm. de lu,n — b. Mulieris, quæ coemptione feceritzcaulam detendere: Pre Natur.37 a, Mundus omnia complexu ſuo coercet& conti pers Flac. Coemptionem in manum conuenire. net. de Nat. 46 a, Reſtat ultimus& omnia cingens,& coer- tran
COEMPTIONALIS,le. qui frequẽs eſt in hchtertg cens coeli complexus. de Cla. 19 4 b, FHluuium extra ripas dif por
Ep. 108 b, Si inter ſeries coemprionaleis uęnale proſcrip fluentem coercere. Att. ¹i b. Appius turmas liduor edin nen
it,&c. Curij. drio, per quas Salaminios coerceret.& 286 b, E--ro
C 07 NA,*. Guin Frat.z2 a, Venit ad nos Cicero nune 0 es desrad aeadrdashe nds modò non ſupplicem, ſed etiã coer 10
nam, cùm Pomponia foris cœnaret. pro Cæl. 41 b,. Lnlm Se oſtulantes ut ſibi ſupplicetur. In Antonium 231 a, A! zem
dictum ab illis, fore qui dicerent, uxores ſuas reddeuntes à au Paitinanteee Areditu refrenauit. Offic. 37 b, lis qui ui Vdi
cœna, attrectatas eſſe à Cælio. pro 8. Rö35 a, Non illuuun ree b veſlos coercent ſit ſanè adhibenda ſæuitia. de Finib. 49 nag deuntem à cœna uidertis?in Verr. 86 a, Quid ego iſtius pran dn iautem moderatius id uolunt fieri, difficilem quan- gub
ff dia& cœnas commemo remèpro S. R. 28 a,Puerum nocault, 5Ami an Sranrianm poſtulant in eo, quod ſemel admiſſum atur credo cui cœnam imperaret. pro Deiot. 147 b, Cuͤm te uo- dam temp rimiee nbn poteſt. Tuſ. z b, Hoc præcipitur ut kon
mere poſt cœnam uelle dixiſſes. Epiſt. 66 b, Nec tamen eas rario eo rr temeritatein. de Pin. 64 b, Cum enim fertur cogi cœnas quæro, ut magnæ reliquiæ fiant: quod erit magniſi- ratng osrens oratio quamuis multa cuiuſq; modi rapiat, ai cum,ſir Selaurum.At.94 z.Nocare alidnenn ad sorna. ep. nihi tamen teneas, mhil apprehendas, nuſquam orations lisa
139 a,& I. V. zu1 a, Dare cœnam alicui. 5. r dan coercens de Fin. o a, Pudicitia nõ infamiæ metu pre⸗
f COENACVWI. M, 7.trieliniu 1 conelgue onkra Rol dd. Ce 8 tur. ſod ſan Eitare ſua ſe tuetur. Acad. i8 a, Nam ſi mi- dicij Roma cœnaculis ſtblars ata; ſiſpenſ dare Cn O⸗ Raie dchns derelnacnn reprehenditur, calumnia etiam coer dicui COENIT O,s. Ep. 102 b, Ego fi foris cœni 8 rr. Coercere aliquem ablatis pignoribus. e
uio familiari tuo non defuiſſem.& lib. o, Non defino apud cetur. de Orat. 143 ha 1 rcere iuuentutem. Offic.5 df
ſi iſtos qui nunc dominantur, cœnitare. Eodẽ li. Puto. n. te au Att. 16 a, Reſecare libi lneucae ereet Coerare eu non
11 iſte illos apud me declamitare, me apud illos cœnitare. b, Eos morte’ exilio, uinculis, amno coe. dee mus
1 4 C OE N2. de In.G; b, Qui cum in Quaudamm cauponam di piditates. de O2. 0 dereere Seenie eſt arcere. Top. nia uertiſſent, ſimul cœnare& in eodem loco ſomnum capere 224 4, Coercere impro jrate 1.. 1332t 1, b Caſios Oen. z uoluerunt, cœnati diſcubuerunt. ibidem. de D. 92 b, Qui ut COE RVL EV S,K³ L. Oaru us. de 1 7 6 at dla 5 180 cœnati quieſcerent, uiſum eſſe 3Sui,der Aiom Lnarihns los Mineruæ, cœruleos eſſe Neptuni. n Arat. Cœrulea pi- 3
nobis,& noctu quidem Statius à te epiſtolam breuem tu.- ſtrix.. ri
5 He Ann b, Cum Cæſar ſecundis daru mallbun ad Philippũ C OETV Snus. concilium. de Senect. 94 b, Cum 15 ladani, Lec ueſperi ueniſſet, uilla ita completa militibus eſt, ut uix tri- morum concilium cœtum d; Profiſeär-de ini us J azt 8 kra
4 clinium, ubi ccœnaturus ipſe Cæſar eſſet, uacaret. Epi. 3 b,& niones, quæ in ſenatu, quæ ane ohn nmn h 3 0G
1 1 At. 250 a, Ego eo die caſu apud Pompeium cœnabam. Qu. tu concilioq; fint Proferendæ. 3 3nne3s. vn l Te 1 gitat Frat. 2 90 a, Apud Pompeium in eius nuptijs eram cœnatu- tus hominum iure ſociati. In Sal. 274. d, a P 5 3d enccl. 8882,
4* rus. pro Deiot. 14.7 as At eòdem te cum cœnauiſſes, rediturũ quam in unam Horaginem cceths dnninen nirinrt Iudo.(99 dixeras. In Vat. 35 a, Quis unquam in funere familiari cœna ſerat. In Ver. 274 a, Omnesd. Dij, Tni 9 Enmes cftcun 49, mecli
uit cum toga pulla?de Ora. 131 b. Manus laua, inquit,& cœ- rum initis. de Or. 87 b, Dicendo ten Sre n mlnumen De 115 inqui
1. na. Quint. Fr. 221z a, Cœnare foris. 130 a, In hoc tali cœtu,& tam accurato ſermone. de 3 5. 42 b eker,
1. COENVLA«. Epiſto. 14 b, Vereor ne obliuiſcare ccenulas. a, Valde autem eſt abſurdum el concionem, aut tnata 8 c0G1
& Tu ſC.246, Heſterna cœnula. ullum cœtum hominnen b G d Reerde 1.1C.994 trecto, COENVMN, m. lutum. pro Dom. 222 a, O cœnum, à porten- a, b, Cœtus matronarum. J. C. 9 ⁸ 9, 117 3 1. 1. 2 agito, tum. Tuſ.:20 b, Stoici dicunt omnes ſtultos inſanire, ut ma Dimittere coœrum. Coetu noſtro Giuniflo. h 189 2 Accurats 60, mt
lè slere omne cœnum. pro Seſt.7 a, Habeo quem opponam CO GITATE)cogitatò confultò. pro Arch. 189 a, Accu mnem labi illi atq; cœno. At. 36 a, Pompeius ôõblitus cœno. 1 cogitated; ſcribere aliquid. intereſt a ne com
1 COEO, z. coniungor, congregor, coitionem facio, confſo, CO GIT ATO cogitate. de Off. 6 a, Permultũ inter Ai utn curam conuenio, congredior. ad At. 15 b, Cæſar cum eo coire cogi- perturbatione,&c. an conſultò& cogitatò fiat iniuria, anm 1 tat,& Bibulus cum hoc ſe putat poſſe coniungi. In Antoniiũ COGITATIO, O-⸗ mens, mentis ſenſus, mentis agitatio, ho an 1 165 a, Vtinam Cn. Pompei cum C. Cæſare ſocietatè aut nun animi morus, animi ſenſus, intimus ſenſus, reconditus ſen- rrrione quam coiſſes, aut nunquam diremiſſes. Poſtq. 207 b, Cum ſus, meditatio, commẽtatio, værræoiν, inti mus ſermo, cura. Keuer hoc coire au us es?pro Quint. 14 a,& pro S. R. 21 b, Coire ſo At. 159 a Meas cogitationes omnes explicauitibi ſuperiori- ſantur⸗
cietatem uoluntariam cum aliquo. de Nart. 50 b, Pinna cum bus literis. Ar. 133 a, Obſecro te Cicero ſuſcipe curã& cogi- tiond
ſquilla locietatem coit comparandi cibi. pro S. R. 34 b, Coi tarionẽ digniſsimã tuę uirtutis, ut,&c.& 14 7 b, Quamobré tem ſn
re iocietatem præmij uel ſceleris cum aliquo. pro S. R. 32 b, dte peto, ut in tuis maximis curis aliquid impertias tẽporis 9 4
Coire ſocietatem cum aliquo de aliqua re. Conflare ſocie- huic quoque cogitarioni. de Orat. 125 b, In ea cogitatione V fande
tatem. L. Societas. At. 103 a, Herl aliquot adoleſcentuli coi- curaque uerſor, ut odorer, G&c. Attic. 236 b, Hæc me ſpecies t0 a
mus in Piræum. pro Do, 222 b, Collegia mediusfldius Tri- cogitatio que perturbat, In Antonium 166 a, Attende Lr 1I
pauliſper. 8

W in titutus ſuſttptus.4e0 bu Kuntam qudm eſſet ccrpta qe Adw ee ptadeden. ueretur, hac dicer d.kthhd
er um 1. endi faille, ut ſe co 8 sſtoreen
aleruarctinsatmnn
VS N Kurator. Cœro, curo. qe
eo—“ cxtra magiſtratus, cœrano riu
3 1 4 reztoteiq; jus cœrandi Lro ljlg
ttra codem modo. J.. connneo, compri imo dhn Mundur om niz 10 1 2n nnaſe Nunda amnta cc Dpleru ſuo coemaths 46 3 Reſtat ultimus& omnia cingenz dn dmnplexus. de Cla. 19 4 b, fluuium eram “ A 4 u 3 tecere. Att. 5 b. Appius turma aléuna Pio, per quas Salaminios coercert An lanten, ut fdi ſupplicetur. In Antomang Pcreun, A reduu refrenauit. Ofc phhn
Ocrecnt, Rt ſanè adhibendaſæutiadelm 1²““ mmoderatius id uoluns Heri, ditäclemg
vantam poſtulant mneo, quod ſemel aini Primic. non poteſt. Tuſ.ii; b Hocpraun
1. 2 tat temeritatem. de fin. 64 b, Cum unk
4 1 3 Oratio, quamun multa cuml medm
enel mhil 4pp rehendas, nuſgum a erceas.de Fin."0 a, Pudicitia ad Hfanas te
un tinate ſua ſe tuerur. AcadiiaNah pertinacia reprehenditur calunnactmn
4.14⁄4, Coercere aliquem ablatis lier m, coercere iunentutan. a
care hbidime s, damno coercett(beu
c eDo, uincul
ideK arcerel Or4 1012 Coercere aquamädehmae
Lere morobitatem. l.. 954. VSA L. Crrulus. de!
NXYeptuni. In- at. Cena r. cœruleo⸗ cile Neptuni. In Ar
. nili hum de Fenect. 94 b Omi A conemmm. ociſca:. SeFmdult cil um catumq; Prons lum, quxinom n ſenatu, qaux apud populumr i in lenatu, uc at z Som ur Conan 8„vroferendx. 4* 7,1 28 ¹or hat proke 1I. 174 b. EMPA, d kclari. In Sal. 174 boafnns u.. orum g m mufr o 15 omnium welet 4(LI 4 uocaginem ccr ſ Lnnes cetli- Dmnesc. Dij, Au loe e 124 4. Dr zot nere homm *„ ne. 9 1 8 3 a80 ſenn M eati „. u 8 o cionem, zeEds 1 84 um ttere, cul 10 4 8 4*„** 1 450-. b, Cœtus N. ean 4 7 I 2 o ſtr 1 dimiflo. haus um. Cetu me. pro Arch. anſultô.P ““ ak 2 ultu n rde 2 de Off gaPe 10) nun * 4 8 3 1 1 3c.&x.*70 ntis ſentus äcu nens, M ſenfus Kn 0. nrimus kemeen mn Kenfus iat 2. 4,40 rrar ilud. f. hiceul!. „Cofl anes e curid 4 tones Oh ulcpe 9 “ 4 te cero 9„5 C. 7 13,0bfeXrO u K.Klin uu 4† eue ut 1, Uauid imp 0 3 m!— mis curis au in es 5 ₰ tuis m. je Orat.¹*) Hee ant. d„ 10 d Sdta c. Attic.* 5 3td 8* Ar““ 160 2 3 at odot 1a Ansoniun 44 2 bat.. pert
am qui non modoô non ſupplicemſcieu
Na.nd(Ccig
233 6 0
pauliſper,& cogitationem ſobrij hominis ad punctũ tem- poris ſuſcipe. Parad. u7 b. Cum illi cogitationem ullam ha buiſr uidentur, aut auri ad auaritiam, aut,&c. de Amic. 102 a, Qui omnes ſuas cogitationes abiecerunt in rem tam hu- milem, tamq́; contemptam. Ep. 43 b, Complexus ſum cogi- tatione te abſentem. de Ora. 14 4 a, Omne illud tempus me- ridianum Craſſus in acerrima& attentiſsima cogitatione pPoſuit.& ibi. Cum eum in cogitatione defixum eſſe ſenſiſ- ſet. At. 141 a, De his rebus rogo uos, ut cogitationem ſuſci- piatis.& 235 b, Quæris ut ſuſcipiam cogitationẽ, quid nam iſtis agendum putem.& 147 b, Spe tamé deducebar ad ceam cogitationem, ut arbitrarer,&c. contra Rul. 67 a, 66 b, Ver- ſantur in animo meo multæ& graues cogitationes. Brut. 90 b, Cicero tuus nunquam uidetur dimittere cogitatio- nem, cuius ſit filius. de Ora. 97 a, Subitam orationem com- mäétatio& cogitatio facilè uincit. Or. 209 a, Qui motus co- gitationis ccleriter agitatus, per ſe ipſe delectat. pro Syl. 179 b, Peterem ueniam ex intimis ueſtris cogitationibus,& ex humanitate communi. de Amic. 101 a, Quapropter à natura mihi uidetur potius, quàm ab indigentia orta amicitia ap- plicatione magis animi cum quodã ſenſu aman di, quàm co gitations, quantum illa res utilitatis eſſet habitura. de Or. 103 b, Multa animo& cogitatione, multa etiã legendo per- curriſſe.& 120 b, Neq; quoties uerbum aliquod eſt ſcriben- dum nobis toties eius uerbi literæ ſunt cogitatione perqui rendæ. de Nat. ↄ b, Mens noſtra quiduis cogitatione poteſt depingere. ad Her. 22 a, Cogitatio quamuis regionẽ poteſt
amplecti,& in ea ſitum loci cuiuſdam ad ſuum arbi triũ fa-
bricari& architectari. Item: Quis eſt iſte tuus ſen ſus, quę co gitatio Brutos ut non probes, Antonios probes? de Nat. 22 a, Sic enim dicebas ſpeciem Dei percipi cogitatione, nõ ſen- ſu, nec eſſè in ea ullam ſoliditatem, nec eandem ad numerũ permanere, eamque eſſe eius uiſtonem, ut ſimilitudine& tranſicione cernatuc, neq; deficiat unquam ex infinitis cor- poribus ſimilium acceſsio, ex eo que fieri ut in hæc intenta
mens noſtra beatam illam naturam& ſempiternam putet.
pro Mil. u6 b, Pingite animis; liberę enim ſunt cogitationes noſtra,& quæ uolunt ſic intuentur, ut ea cernimus, quæ ui- demus: fingite igitur cogitatione imaginem,&c. I. V. 37 b, Vidi ſimul cum populo Ro. forum adornatum ad ſpeciem
magnifico ornatu, ad ſenſum cogitationemꝗ́; acerbo& lu-
gubri. Off. 26 b, Cogiratio in uero exquirendo maximè uer ſatur,& 53 a, Nos tantum roboris non habemus, ut cogita-
tione tacita à ſolitudine abſtrahamur.& 5a, Omnis autem
cogitatio motusq́; animi, aut in ſtudijs ſcientiæ cognitio- nisq́ uerſabitur, aut,&c. Tuſ. 158 a, Quiidam nequeunt qua- lis animus ſit uacans corpore intelligere,& cogitatione cõ- prehendere. pro FI. 160 a, Sed ueſtrũ eſt iudices, omnia quæ dici poſſunt in hominum leuitatem,&c. etiã ſi à me minus dicuntur, ueſtris animis& cogitatione cõprehendere. Tuſ. 215 a, Sed in animo tantummodo cogitarione poſſumus morbum ab ægrotatione ſeiungere.& 186 b, Sermo J; inri- mus, cum ipſe ſecum, caue turpe quic quam. de N. 69 b, Om nia, quæ nobiſmetipſis cogitatione fingere poſſumus. Epi. 50 a, Quoties in eam cogitationem neceſſè eſt ut tu uene- ris,& nos ſæpe incidimus. de Nat. 6 3, Quod ne in cogita-
tionem quidem cadit. Attic. 10 ⁄a, Si iſta nobis cogitatio de rriumpho iniecta non eſſet. de Or. 35 b, Quocungq; te animo
& cogitatione conuerteris. pro Seſt. 5 a, Audite literas,& ue ſtram memoriã ad timo ris præteriti cogitations excitate.
CO GITATVMH M. cogitatio. contra Rul. 61 a, Hæc non co-
gitata ſapientum, ſed oprata furioſorum uidentur. de Cl. 188 a, Cogitata mentis præclarè eloqui.
3.— 8. 8 2 8 SOGITATVS, 4, am. meditatus. IJ. A. 176 a, Attuleras domo
meditatum& cogitatum ſcelus. pro D. 14 b, in poſterum, inquit, diem diſtulit, ut cum in caſtellum Luceium uentum eſſet, ibi cogitata perficeret.
COGIT O, us. meditor, commentor, contemplor, mente cõ-
trecto, mente complector, cogitatione complector, animo agito, mente agito, mecum quæro, exiſtimo, in animo ha-
beo, miht in animo eſt, cogitationem alicuius rei habeo, o-
mnem meam curam defigo in aliqua re, animo& cogitatio ne comprehendo, in ali qua re cogicationem pono, omnem
curam cogitationemq́; in reipublicæ ſalute configo, memo
riam meam ad aliquam rem excito, ratione animo que lu- ſtro, ante oculos meos propono, ſpeciem alicuius rei cogi- tatione percipio. Is cœpir in eiuſmodi mente& cogitatio- ne uerſari, nihil eſſe,&c. cognitionem alicuius rei capio, uer ſantur in animo meo multæ& graues cogitationes, cogita tionem ſuſcipio, ad omnè malitiã& fraudem uerſare men- tem ſuã, hæc cogitans cœpit deinde,&c. de Or. 104 a, Sagaci ter perueſtigare quod ſui ciues, ijq́;, qui audiunt, cogitent, ſenriant, opinétur, expectent. pro Dciot. 151 a, Hæc ego repe to,& dies& noctes cogito, de Le, 169 a, Nihil in his locis ni
CO GNATIO, nis. coniunctio. I. V. 216 b, Segeſt
6C O 234 ſi montes& ſaxa cogirabam. pro Fon. 278 b, Vos ſæpius ean dem rẽ animis agitare,& diutius uno de teſte cogitare po- teſtis? contra Rull. 78 b, Vos tamen id poteſtis cum animis
ueſtris cogitare. de L. 169 a, Nam illo loco libéter ſoleo uti, ſiue quid mecũ ipſe cogito, ſiue aliquid ſcribo, aut lego. de D. 136 b, Nulla ſpecies cogitari poteſt, niſi pulſu imaginum. pro Mil. 112 a, Clodius nihil de extremis Milonis comitibus cogitauit. Ar. 159 a, Ad hæc igitur cogita, nel potius excogi- ta. de Orat. u1s a, Et quicquid de ſua re cogitarit, in medium proferat. pro Rab. 96 b, Longius quaàm uitæ termini poſtu- lãtſpe atq; animo de ſe& gloria ſua cogitare. Epiſt. 6 b, Is uiſus t mihi toto animo de te ac de tuis ornamètis& com môdis cogitare. I. C. 108 a, Sed eos hoc moneo, deſinant fu-
rere,& proſeriptiones& dictaturas cogitare. Att. 20 b, De
hortis toto pectore cogiremus. Tuſ. 157 b, Ad ferendum do lorem placidè& ſedatè, plurimũ proficit, toto pectore(ur dicitur) cogitare, quàm id honeſtum ſit. Epi. 50 a, Cœpi e- gomet mecum ſic côgitare:Hem nos homunculi,&c. Puſc. 349 b, Docto& erudito homini uiuere eſt cogitare. Epi. 153 a, Si inſulam Britanniam cœpero co gitare, eius οανᷣ̈ mi hi aduolabit ad pectus. At. 2285 b, Sed meherculè ſi humani- ter& ſapienter,& amabiliter in me cogitare uis, facilem te profectò præbebis. Acad, 10 b, Nihil enim agens ne cogitari quidem poteſt, quale ſit. At. 27 a, Ludi Antij futuri ſunt pri- die Non. eos Tullia ſpectare uult, inde cogito in Tuſcu- lanum. Att. 235 b, Quæris ut ſuſcipiam cogitationem, quid- nam tibi agendum putem? confilia temporum ſunr. At. 20G b, Mihi eſt in animo proficiſci VI. Cal.& 134 b, M. Lepidus cras cogitat:id eſt diſcedere, uel proficiſci. b ani cogna- tione ſe cum populo Romano coniunctos eſſe arbitrantur. de Natu. 19 a, Deorum cognatiõnem libenter agnoſcerem. de Finib. 114 a, L. Cicero frater noſter cognatione patruelis, amore germanus. de In. 0 a, Cognatione, quibus maiori- bus, quibus conſanguineis. in Ant. 19 5 b, An pPoteſt cogna- tio ulla propior eſſe quàm patriæ? in Ver. 219 a, Quæ cogna tio ſtudiorum& artium non minus eſt coniuncta, quàm il-
la naturæ. de Diuin. 137 b, Hæc uerò qua cum ſomnijs natu- rali cognatione iunguntur. de Ora. ut a, Cognationes, affi-
nitates,&c. de Finib. 14 6 b, Et tora domus coniugio& ſtir-
pe cõniügitur, ſerpit ſenſim foràs, cognationibus primùm,
tum affinitatibus, deinde amicitijs, poſt uicinitatibus cum ciuibus. pro Syl. 178 b, Cincius nunquam ſibi cognationem cum prædijs eſſe exiſtimauit ſuis. At. 202 b, Pro cognatione quæ mihi tecum eſt. de Dininat. 94 a, Animus, qui deorum cognatione teneatur. Orat. 225 a, Habere aliquam neceſsitu dinem aut cognationem cum aliquo. de Diuin. u b, Cum rerum autem acurdelnan cognitionem habent’ Poſtq. 20 b. Cognatio materna tranſalpini generis. de Diuin. u b, Di ſtantium rerum cognatio naturalis.& ibid. Cognatio na- turæ& quaſi concentus atq; conſenſus, quam eαea daaxe Græci appellant. de Nat. 65 a, Naruram quaſi cognatione continuatam conſpirare. pro Lig. 13 8a, Propinqua cogna- tio. pro Clu. 20 b, Tulit hoc commune dedecus iam fami- liæ, cognationis, nominis, grauiter filius.
CGGNATV S, a, um. ſanguine coniunctus, habens cogna-
tionem cum aliquo, qui alicuius cognatione tenetur ‚affi- nis, conueniens. Poſtq. 299 a, Pro reditu P. Pompilij multi cognati& affines deprecati ſunt. pro S. R. 34 b, Propinqui cognatiq; optimè conuenientes. de Ora. 161 a, Nibil eſt ram cognatum mentibus noſtris quàm numeri atq; uoces. pro Cec. 287 b, Amici cognatiq́; illius. Atti. 213 b, Incidiſſemus e- tiam in illos, in eis in cognatum tuum. de Vniu. 198 a, For- mam autem maximè& libi cognatam& decoram dedit: id eſt, ſimilem. L. Agnatus.
COGNITIO, onu. agnitio, intelligétia, inſpectio, cu ra, pru-
dentia, notio, iudicium, ſcientia, iudicatio. Top. 226 b, Cau- ſarũ cognitio cognitionem euentorum facit. de Finib. 132 b, Nam quę corporis ſunt, ea cognitionem habèr faciliorem. de Nat. 54 a, Vt homines deorum cognitionèé cœlum intu- entes capere poſſent. de Ora. 100 a, Cognitionem iuris ma- gnã ac difficilem eſſe.& ibid. Nullius mihi artis facilior co- gnitio uidetur. de Orat. 153 a, Nam aut cognitio rei ſcien- tiaq́; perquiritur, aut,&c. de Einib. 132 b, Natura hominis, in qua ſit mirabilis quædam uis rationis,& cognitionis,& ſcientiæ. pro Flac. i51a, Vtrùm hic tandè diſceprarionem& cognitioné ueritaris, an innocentie labem aliquam aut rui- nam fore putatis? Att. 263 b, Quę lex earũ rerum quas Cæ- ſar egiſlet, magnam conſulibus cognitionem dedit.& ibi- dem: Coſs. quorum& lege,&c S. C. cognitio& iudiciũ fuit. de Orat. 20 a, Nam ipſæ quidem res in perfacili cognitio- ne uerfantur. Of. 3 b, Cognitio rerum aur occultarũ aut ad- mirabilium, ad bene beated; uiuendum neceſſaria eſt. côtra Kul. 72 b, Orbis terrarum cognirionem alieui ſine confilio dari,

—
—
ö
5
„+
“
9 —
ſ-
4*„
—
—*— ————,—
-⸗-—
—
—
—
—
—y—õ—ᷓʒʒ—— 1—.—— 3—
—= .
ä . ſ“ 4 gn
8— ⁹.ͤ.ͤͤſ³²
5 8— 89— 1 ö ——. ——— 8—— 1—* —————= ———. 8
—
— —
—,—
——
—
——=
2, Ipſæ enim qari,& pœnam ſine prouocatione. pro Cor. 615 pfr Fim legeste A cognitione ſua judicio publico repui erunt..
8 8 e.» Cc de Cla. 172 a, Cum 31a, Cognitio contẽplatiod; natuee e,dCnarehh, de Na .„ 2. icationis, u L Ul dies cognitionis ef et: id eſt, iudicatio ne 3. tur. 57 4, Quæ contuens animus accipit ab his cognitionem deorum.„... COGNITO R oris. qui Cognoſeit, gu lu zn iire ſaaſerd lir.p Quin. 5 oſci Duin. Roſ.5 a, Tu Quin. dir, procurator. pro Quin. I—— 2 vweke& labore quèd cognitor fuiſſet, ꝙ uadin onia obise ſet, rogaſti ut,& c. pro Ou. Roſc.l a, Nemo alteri petit, nift ⸗ 8— cui cognitor eſt factus.& 50 a, In hanc rem me chFritorem Jediſti.& 54 a, Nifi te in ſuam litem dediſſet oßnitara, jbidem: Quoniam tuus cognitor non eſt factus. e Aruſp. rorem harum omnium rerumiilla
niro 254 b, Cùm in me cogn. Hamma conijciebatur: id eſt, qui cognoſcebam. In Verr. 270
a, Homines tenues adeunt ad ea loca, quæ nunduam antea uiderunt, ubi neq; noti eſſe ijs, qud uenerunt, nec; Lmper cum cogpitoribus eſſe poſſunt.& ibi. Cognitorem ocuple tem dare. I. V. 78 b, Ciuem Romanü, qui cognitores homi- nes honeſtos daret, ſublatũ eſſe in crucem. J. V. 129 b, Videte ocrè aliam dementiã, cognitorem aſcribit Sthenio, què? cognatum aut propinquumenon,&c.& 230 8,Sthenius in- uenire neminem Siculum potuit, qui pro ſe cognitor fie- ret.& ibid. Cedò cui Siculo, cum is reus fierer, ciuis Roma- nus cognitor unquam factus ſit?& ibid. At credo Sthenius hoc ſibi amplum eſſe putauit, eligere à ciuium Ro. nume- ro, quem cognitorem daret. ad Her. ¹0 a, Maior annis L X, & cui morbus cauſa eſt, cognitorẽ dat. Qui per ſe litigat. J(Qui cognitorem dat, COGNITVS, a, um. ſpectatus, perceptus, comprehenſus, compertus, perſpectus, iudicatus. pro Muren. 129 b, Veriti ſunt ne dierum ratione peruulgata& cognita, ſine ſua ope ra lege poſſer agi. Offi. 4 a, Incognita pro cogniris habere⸗ Epi. 6 a, Re perſpecta& cognita. de Cl. 177 b, Satis mihi ui- debar habere cognitum 8 æuolam ex ijs rebus, quas,&c. Ce. zola, Homo nirture cognita& ſpectata fide ampliſsi- mus. de Orat. 92 b, Artem cognitis penitusq́; perſpectis re- bus contineri. pro Cec. 305§ a, Homo in utraq; fortuna co- gnitus, multis fignis,& uirturis,& humanitatis. Brut. 91, P. Clodij animum perſpectum habeo, cognitum, iudicatũ. de Orat. 9ↄ4 a, Res penitùs perſpectæ planeq́; cognitæ. Bru. Exmeillud eſt, quodte ueſim habere cognitum. de Fin. 142 b, An uerò quiſquam poreſt probare quod perceptũ, quod comprelhienſum, quod cognitũ non habet? I. V. 32 a, Vt ali- quando de rebus ab iſto cognitis, iudicatis datiś,& de iu dicijs dicere deſiſtamus.
CO GNOMEN, nis cognométum. de Am. 96 b, Cato quaſi
cognomen iam Habebat in ſenectute ſapientis. Off. 75 a, T. Maulius, qui Galli torque detracto cognomsè inuenit. de Fi nib. 53 b, Neq; Torquatus, qui hoc primus cognomen inue nerit. pro S. R.2: a, Duo iſti Roſcij, quorum alteri Capitoni cognomen eſt, iſte qui adeſt Magnus uocatur. Offi. 45 a, P. Craffus cùm cognomine diues, tum copijs. At. 30 a, Noſter amicus Magnus, cuius cognomè unàâ cum Cralsi diuitis co gnomine conſeneſcit. pro Cl. 32 b, Quid tu, inquit, Pacete (hoc enim ſibi Stalenus cognomen ex imaginibus aliorũ delegerat, ne ſi ſe Ligurẽ feciſſet, nationis magis ſuæ quàm generis uti cognomine uideretur.)pro Mur. izi b, Quàâ lau- dem ille Africa oppreſſa cognomine ipſo præ ſe ferebat, eã- dem hic ſibi ex Aſæ nomine aſſumpſit. de Som. 127 a, Eritq; cognomen id tibiperte partum, quod habes ex nobis ad-
huc hæreditarium. J. A. 186 b, Bombalio, qui propter bæſi-
— 3 ½ 1 8 4. Ir..* tantiam linguæ ſtuporemd; cordis cognomen ex ignomi- nia traxerit.& 20 b. Hinc enim puto Trebellium ſumpſiſ ſe cognomen. de In. 65 a, Nomen autem cum dicimus, co- gnomen quoq;& agnomen intelligatur oportet. ad Her. 34 a, Cognomen, quod pro certo nomine collocamus.
COGNOMENTVM ti. cognomé. pro Mil. u0 b, C. Caſsi-
nius cognométo Schola. de Fin. 67 a, Vt Heraclitus, cogno- .. 1. menro qui τoreòs perhibetur. pro R. P. i2 6 a, Demetrius, CGiThelelens uocitartus eſt. N 4 1. 6 G. N 9 MINATVS, um. Partit. 234 b, Verba ponenda unt quæ uim habeant illuſtrandi, nec ab uſu ſint abhorren tia, Srauja,plena, ſonantia, iuncta, facta, cognominata, non uulgata, ſuperlata. COGNOSCENS,RE ipri O 3 di Se S,tis. ad Her. 29 b, Qui priuatus intolera- aPerbia fuerit, cum commodũ& ſui cognuoſcentẽ ui- dere in poteſtate quis ſperet? CO GNOSCO, czw. noſco
123, 3 exau dilo, anim 7..— anlmaduerto, cognitum habeo, intelligo, notũ ha
beo, mi 4 7 4. 5 2 4„ 4 bro hihi notũ eſt, perſpe&tum mihi eſt, cerno, rationem ha eo, noticiam alicuius reihabeo, cognitioné capio. de Or 1..—.. 23 2 I t3e, Nihil certũ ſciri; nihil planè cogaoſci ac percipi poſ e.& 102 a, Studi Kendæ ipi u 3. „Studium cognoſcendæ percipiendæq; uirtutis.
agnoſco, percipio, attẽdo, diſco,
6 0O 236
&96 b, Etiam illa cognoram& acceperam, conciliandos eſſe,&c. Epi. 8 b, Ex eodem detoto ſtatu rerum cõmunium 81 b, Habes confilia noſtra, nunc cognoſce de nę hic agantur, quæq́; acta ſint, ea te ex li & nuncijs cognoſcere arbitror.& 48 b, De lo antè quàm tu cognouimus. Gc 161 b, De meo ſtudio erga ſalutem& incolumitatẽ tuam credo te cognoſcere ex literis tuorum. At. 86 b, De me imperato- re ſcribis, te ex Philotimi literis cognouiſſe. de N. 4 b, Ad- ſint, animaduertant, cognoſcant.Pro EI. G7, Quẽ tu cum ephebü Tenni cognoſſes, quoniã te nudus delectarat, ſem- er nudũ eſſe uoluiſti. Epi. 69 a, Vt cæteri uiuentibus nobis ex libris tuis nos cognoſcant. I. V. 237 a, Id adeò nõ tam ex re, quàm ex iſtius decretis cognoſco. Ar. 52 a, Beneenim ti- bicognitus ſum. Off. 42 b, Facillimè autem in optimã par- tem cognoſcuntur adoleſcentes, qui ſe ad claros& ſapien- tes uiros bene conſulèntes reip. contulerunt. Att. 70 b, Idꝗ; noniam Philotimum habes, perſpice& cognoſce rations, Ité: Conſulib.& lege,& 8. C. permiſſum erar, ut de Cæſaris actis cognoſceren t Ktatuerér, iudicarent. I. V. 113 b, Cauſam Verres cognoſcebat, Verres iudicabat. Offl. 50 b, Aratus ad- hibuit ſbi in concilium quindecim principes, cum quibus cauſas eognoſceret. I. 4. 204 b, Vt conſules cognoſcant, qui ager colonus ſit, qui contraà,&c. de Ora. u177 a, Hoc primum præcipiemus, quaſcunq;, cauſas erit acturus, ut eas diligen ter peniitus q; cognoſcat. I. A. 205 A, Vr conſules rationem a- grihabeant, qui ſine iniuria priuatorum diuidi poſsit. de Cl. 137 a, b, P. Craſſus domi ius ciuile cognouit: id eſt, didi- cit. de Or. 103 b, Rerum omn’ũ naturam penitùs perſpicere.
cognoſces. At. Bruto. Epiſt. 5 a, teris multorum Marcelli ſalute pau
COG O, gis. uim facio, uim adhibeo, uim affero, neceſs itatèẽ
affero, expriwo, coaceruo, cõgrego, compello, cõuoco, con duco, concludo. Offi. 62 b, Diogenes contrà, num teemere coegit?qui ne hortatus quidẽ eſtde Am. 10r a, Vim hoc qui- dem eſt afferre: quid enim refert qua me ratione cogatis,
cogitis certè. Ep.5 a, Quorumutrum minus uelim, nõ faci
I& poſſum exiſtimare, ſed ſi res cogat, eſt quiddam tértium. de L. 1722, Plato hoc quoq; legis purauit eſſe perſua dere a- liquid, non omnia ui ac minis cogere.& 171 ², Mens omnia ratione aut cogentis, aut uerãtis dei. pro D. 240 b, Fieri par ticeps alieni ſceleris inuitus cogor. J. V. 90 b, Cum frumen- tum imperarẽ, cum ſtipendium cogerem.& un a, Iſte nauem maximã, Meſſanæ publicè coactis operis ædifi cauit. I. A. 355 a, Quiderat cauſæ cur in ſenatum heri tam acerbè cogerer? J. C. uo a, Etiam ſi hominũ ſtudia deficiant, dij ipſi,&c. co- gant ab eis uirtutibus uitia ſuperari. At. 91 b, Vt equites Sca ptio ad pecuniam cogendam darem. de In. 74 b, Vi et neceſ ſariò ſumus in portũ coacti. pro Rab. ↄ1 b, Qui me ex cõſti tuto ſpacio in ſemihoræ curriculũ coęgiſti⸗ de Orat. 121 b,
Craſſus pollicitus eſt ſe ius ciuile, quod nunc diffuſum& diſsipatum eſt, in certa genera coacturũ,& ad artem facilè
reda cturum.& 100 b, Interea dum hæc, quæ diſperſa ſunt,
co guntur, licet,& c. At. 130 b. Itaq; non amplius XIIII. co- hortes Nuceriã coegi. pro Ce. 296 a, Coacti ſunt ij, qui ab aliquo ſunt unum in locum congregati. At. 130 b, Quæ ſi co
piæ in unũ locũ coactæ fuerint, hærebis.& 129 b, Vt reliquę
copiæ omnes Brun duſiũ cogerétur. pro Ce. 296 a, Neminè coegeris, ipſi conuenerint ſua ſponte.& 29 1a, Manũ facere,
copias parare, multitudinẽ hominum cogere, armare, in-
ſtruere.& 190 a, Cogerehomines armatos. Att. 245 a, Nec duces ſimus, nec agmen cogamus. de In. 62 b, Sedomnibus
unũ in locũ coactis ſcriptorib.quod quiſq; com modiſsimè percipere uidebatur, excerpſimus.& ibi. Tum Crotoniatæ publico de conſilio uirgines unum in locum cõduxerunt. Ep. 60O a, Recordare cætera quàm citò Senatũ coegerim. de Fin. 91 a, b, Cato in ipſa curia ſolebat legere, dum Senatus cogeretur. Ep. 56 a, Marcellus me rogauit ut cogerẽ mecſi- cos: coegi,& è ueſtigio eò ſum profectus. pro R. P. 27 b, Ait enim dum Gabinio pecuniã Poſthumus cogeret, ex decu- mis imperatorum pecuniam ſibi coegiſſe. I. V. 286 b, Coge- re pecuniã à ciuitatibus.& 187 a, de L. ⁷4 a, Cogere ſtipem.
de N. 46 a, Aer extenuatus in ſublime fertur, concretus aũt
in nubẽ cogitur. Cogere, conclu dere, conficere, de Na. 66 a,
Innumerabilia ſunt ex quibus effici cogiq́; poſsit, nihil eſſe
quod ſenſum habeat, quin id intereat. de Le. 176 a, Ex quib.
id quod uolumus, efficitur& cogitur. de In. 58 b, Hic com-
plexio eſt infirma, aliud enim q uàm co gebatur illatum eſt.
Brut. ib, Hoc cogere uolebart, falſas literas eſſe.
COHAERARIVS, rj. qui cohærer,& alteri ad aliquod mu
nus adiun ctus eſt. L. Coærarius.
CO HAERENTI A,æ. compoſitio, natura. de Nat.57 b, Cir
cuitus ſolis& lIunę, reliquorumq; ſiderum, quanquam etiã ad mundi cohærentiam perrtinenr, tamen& ſpectaculũ ho minibus praæbent.
CO HARRE Ozres, cohæreſco, conuenire, conſtare. Or. 210 b,
Vr in-
CoHO.
Vt inte de Nat hærent ſnulla 4 ren? taapt Namdi pſert nione! omni aliqus hærel eſb ut millau rol allis! in 01 In el lelce pr¹ COH mehl Ep.2 00f. hecet tur d coha 00 H iint LA2 re po ſtris EHles de N celtit & ab re me iracu 0 i re do anten natul COHl di die niſip 20H quo. i9p b Eoru Ep.z con Ot.ie redij tatiz. qde 172 coh pito! pro! decer qui G Prato ſit ha⸗ COHO ticula Conc me co! culns( Cohor tatid n Tatl⸗ I Taliſu herint noſter, nem im
2

1 As
dO ree am ror. . lurem&; Dn cognau t
ced 3 7 lun as Gek 1*
1 noscognof. 6„Nrcxrerjuj ns 8, 5 oſcant. I. V. r2 nmedng „ m decrertis ca.312) ld adea, 25 noſe do am. O 1„ 1 u S3,0ſco. Ar. as Nü huar 3 2dPaxillimzamanilaead . 22 oleſcentes riſe Rä ueh alalentez rei
. Lont latimumh des dntuſemm 3
04 b,Vr conſul
41 kr
1 Jaalenng cauſan erit ackuma d 1 gnolcat. l. 4.105 à V„.* 8a
uhne inmurz C affu- domi iusc alſe cognonit ſtche
3 b. Rerum omn ünaturam
e,caceruo, cögrego, compello cinnag *„,„ FOhoena 440.Off. 62 b, Diogenes contra nantea achetratus quidé eltde Am Wraymt
I2: quid enim refert quamemiatan 6.Ep.a, Qorumutrum minus veim ii ſtimare, fed ſtres cogat, eſt qaidunna
dato boc quoq legis purauit tſepe auog legis putmniteſapmiub,
omaid ulac minis cogere.&malkum
oenth, aut ueritis dei.pro D.a4oben Keleris inuitus cogot. l.V. obCmim ni, cum ſtipendium cogerem. Amalieu Hanr publicè coactit operis xäfennlt aufe cur in ſenatum heritam acerdlag
am fi hominü ſtudia defcciant djii
airtutibu uitia ſuperari. At. oib Nerus gaamco gend am darem. deln./4 Nin
Li porti coacti. pro Rub. ab Ciatd
„ ſemihoræ curriculũ coßgii Kmr
ſditus et ſe ius ciuile,— e, in certa genera cocturd Klan & 0 b. laterea dum hæc, qoxd
on amplus LIl et, c At. e b Iraq non amplus Jll
3 1 ocg pro Ce. 106 4, Coacti ſurtyo „
91 10. 183 gaum in locum ongrepni naadd 4 .„ 1 4 ocü coackeæ ſoeriat hercdi 4 3e Beuadufü cogerttur. pro Nai Ken ncrint ſuaſponte.&:hia ““ 4 1 . mulritudine hominum dSanaßt.
. Cogerchomines armatos. Ar.h — ““ cogamt* r. 2*„ b quod quiſc actis riptotid— r cerpfmus& di. Tum ledatur, exCerPNen., am cöäu a Senati chede
1
win onhlle 1 X 1 ordafe cxterd u im cn
U t
* 4„
o 3„ auk 8.
b 196 3 Marce lus mMe ae pro Br * 8½ grotes W. dA
eitig'o e lum
dinio pecunla 3 d6d wa hecnnaeh del.nt uahas⸗ duitantibus. 2 blime fertane a „ 1 4. ce* ceextenuatn a gere conde
. cond uk Cogere.*0¹ 4
9* Ius. 1 8
3 oa*t ra. 4* 1 4
us eſt. 0 Trio,nat 0 naus
mc. tamen K&bpe n.
237
ltreris tuorum lawitas a1
G ulesco 4 Kat coatra, Gcc. de Ora. Gak*
tconfaleg an PHuatorum düuidiae.
aim facio, uim acRdee, vinnkin
8* 9„ e.. lia lunt e1 4 d zatereat. de 35 5G,—
60 Vt inter ſe quàm aptiſsimè cohæreant extrema cum primid. de Nat. 60 a, Res ſi minus ueræ, tamen aptæ inter ſè& co- harentes. Aca. 43 b, Neq; enim materia cohærere potuiſſet, ſi nulla ui conrineretur. Aca. 44 a,b, Omnis natura cohæ- rens& continuata cum ſuis partibus. de Vn. 197 b, Mundus ita aptè cohæret, ut diſſolui nullo modo poſsit. de I. 60 b, Namq; alia quibus cohęrẽt homines è mortali genere ſum- pferũt. Off. 54 b, Qui primùm hæc natura cohærentia opi- nione diſtraxiſſet. de Orat. 138 b, Membrum cohærens cum omni corpore. de In. 46 b,& 58 a, ad Her.; a, Cohærere cum aliquo. Top. z25 a, Quicquid antecedit quãq; rem, id co- hæret cum re neceſſariò: quicquid repugnat, id eiuſmo di eſt, ut cohærere nunquam poſsit. pro Cec. 295 a, Sermo fa- miliaris non cohærebit, ſt uerba inter nos aucupabimur. pro Pom. 7 a, Hæc ratio pecuniarum,&c. implicita eſt cum lllis Aſiaticis,& cohæret. de Ar. 258 a, Erenim hæc uis innixa in omnium ueſtrüm humeris cohærebunt. pro Cæl. 40 b, In quo non modò crimen non hærebat, ſed uix diſerti ado- leſcentis cohærebat oratio. Item, Illud dico, ea quæ dicat præclarè inter ſe cohærere. CO HAER ES, dis. Att. 106 b, Dolabellam uideo Liuiæ teſta- mento cum cohæredibus eſſe in triente.& pro Qu. R. 54 a, Ep. 221 b, Lucius eſt cohæres meus: id eſt, mecum hæres.
CO HAERESCO; ſis. cohæreo. de Nat. 12 b, Ato mi que co-
heęreſcunt inter ſe,& aliæ alias apprehendentes continuan- tur. de Fin. 52 a, Atomos ita ferri, ut concurſionibus inter ſe
cohæreſcant. COHIB E O, bes. refreno, conrineo. I. 4. 194 a, Niſi Cæſar il- lius furentis impetus crudeliſsimos; conatus cohibuiſſer. J. A. 201 b, Vt eius furorem ne alpium quidem muro cohibe- re poſſemus. pro Mil. 116 a, Nunquam ille à coniugibus ue- ſtris eſfrenatas libidines ſuas cchibere potuiſſet. Acad. 7 b, Effectum illud erit, ſapiẽrem aſſenſus omnes cohibiturum. de Nat. 13,& Acad. 23 b, Prudenter Academicos à rebus in- cerris aſfenſionem cohibuiſſe. Acad. 4 7 b, Cohibere ſemper & ab omni lapſu continere temeritarem. Off. z6 b, Cohibe-
re motus animiturbaros. pro Mar. iz 2 a, Animum uincere, 3 24,,
iracundiam cohibere, uictoriam temperare. pro Pom. 16 b, Quiab auro gazad; regia manus, oculos, animum cohibe- re poſsit. de Pat. 14 4 a, Sed intereſt inter cauſas fortuirò anregreſſas,& inter cauſas cohibentes inter ſe efficientiam naturalem. ö COHIBITIO, onis. interdictum In Ver. 155 a, Sic deportan- di dies præſtituta tollere cogebat ex arca, cohibitio tollédi niſi pactus eſſet, uim adhibebat pactioni non uoluntatem. BOHONES TO; s. honeſto, decoro. pro Quin. 9 b, Funus quo amici conueniunt ad exequias cohoneſtandas. Anteq. 197 b, Quem ſæpe ueſtra laude cohoneſtaſtis. In Verr. 143 a, Eorum authoritate ſtatuas cohoneſtare tuas conatus es. Ep. 209 a, Cohoneſtare aliquem. ö“ COHORREO, res. horrore& frigore, aut magno affici. de Or. 143 a, Ex quo ſudore cum cohorruiſſet, cũ febri domum redijt. Att. 23 a, Cohorrui primò, etenim erat interitus ciui- taris.& 98 a, Sin iam illas accepiſti, ſcis cohorruiſſe me,
quòd tuæ literæ de legionibus Cæſaris afferrent. de som.
127 a, Quem ur agnoul, equidem cohorruu. 3—₰‿„
O HO RS, w. militum manus& acies. pro Mil. u4 b, Si Ca-
pitolinæ cohortes contra Milonis imperum armatæ ſunt. Pro Mar. 132 a, Nihil tibi ex iſta laude cohors, nihil turma decerpit. Qu. Fr. 292 a, Domeſtici& neceſſarij apparitores,
qui quaſi ex cohorre prærtoris appellari ſolent. I. V. 122 a,
Prętorem de ſua cohorte iudicem dare. I. C. 109 b, Cum hãc ſit habiturus Catilina ſcortatorum cohortem prætoriam. COHORTICYVL. AE, arun. paruę cohortes. Ep. 116, Cohor
ricularum neſcio quid amiſit. Cælij. 3 me cõmouer tua cohortatio. de Or. 102 a, Cohortatione ali cuius concitari ad ſtudium cognoſcẽdę ueritatis. Att. 278 a, Cohortationib. excitari. Epi. 8 a, Quę quidem mea cohor- tatio ne tibi inanis aut ſine cauſa ſuſcepta uideatur, illa me ratio mouet, ut,&c. pro Clu. 46 a, Cohortatio iudicum mabuſtabs⸗At. 68 a, εμπσανλμικρμμσſe illa tua nõ abieci, quæ mihi hærent in uiſcerib. pro Corn. 65 b, Neq; ille ſummus poeta noſter Annibalis illam magis cohortations, quàm commu nem imperatorem uoluirt eſſe, hoſtem qui feriet,&ecꝗ. CO HORTO R., ars. hortor, adhortor. Epiſt. 19 b, Teq; ad ſtadium ſummæ laudis cohortabor. de Ora. 107 a, lllud ue- reor ne maiorem uim ad dererrendum habeat, quàm ad co hortandum,&cc. uI b, Cohorrari ad uirtutem ardentius, à uitijs acrius reuocare. 1 COINQVINO R, arls. turpificari, commaculari. de Nat. 73 a, Summum eſſe arbitror periculum, matres coinquina- ri, regiam contaminari ſtirpem. Poetæ. COI710, nu. ſocieras, fodalitas. Pro Pl. 270 a, Dubitatis,
COHORTATIO, nuw. hortatio. Atti. 260 a, Incredibiliter
GC O
, inquit, an coitio facta ſit? pro Cęl. 42 b, Fera quædam ſoda- litas Iupercorũ, quorũ illa ſylueſtris antè eſt inſtituta, quàm humanitas atq; leges. Qu. Pr. 320 b, Quòd audiſti in candi- datorum conſularium coitione me interfuiſſe, falſum eſt. pro Cl. 49 a, Si item de coitione uoluiſſet, adiunxiſſet.
COLCHLorum. regio,& pop. Ora. 212 b, Auratus aries Col- chorum.& ad Her.& At. 143 4.ͤ
238
COLE hteſtes, ſeu teſticuli,& familiænomen Lanuuij. Epi,
140 b, At honeſti colei Lanuuini, Cliternini, non honeſti. COLLACHRYXMA TIO, onis. de Or. 125 b, Nec ad miſeri- cordiam adducetur, nifi ei tu ſigna doloris tui uerbis, ſen- tentijs, uultu, uoce, collachrymatione deniq; oſtenderis. COLLACHRYM O, as. de Som. 126 b, Ad quem ut ueni, complexus me ſenex collachrymauit. pro Seſt.- Hiſtrio ca- ſum meum toties collachrymauit. COLLATATV S. a, um. dilatatus. Orat. uã a, Oratio colla- tata atq; diffuſa.)(Anguſta atg; conciſa. COLLATIA,z. regio& opp. contra Rul. 85 b. COLLATIO, nis, comparatio, ſimilitudo. de In. 52 b, Col- lario eſt orario, rem cum re ex ſimilitudine conferés. de Di. 116 b, Quanquam tu quidem non hoſtiarum caſum confir- mas ſortium ſimilitudine ſed infirmas ſortes collatione ho ſtiarum. de Eini. 123 b, Collatio iſta te nihil iunat
1e. 4*10„nec enim, &c. Et ibi nonnulla collationis exempla pulcherrima. de
Or. 10 2 b, De collationibus ſignorum. de N. 74 b, Quæ eſt
in collatione iſta ſimilitu do? Tuſc. 223 a, Philoſophia ex ra- tionum collatione conſtat.— 4 COLLATO, à. dilato. Or. 215 a, Oratio collarata& diffu- ſa.)((Anguſta atq; conciſa. COLLATV S, a, um. comparatus. Acad. 18 5, Qui milii cum illo collati quinte claſsis uidentur. pro Pomp. 16 b, Si quem habueritis, qui collatis ſignis exercitus regios ſuperare pof ſe uideretur. 3 COLLAVDATIO, onis. de In. 79 a,& ad Her. 9 b. COLLAVD O, 2s. comprobo, laudo. Ep. 7 a, Illud tibi afr- mo fore, ut cũ redieris, ab omnib. collaudere. I. A. 200 a, Eo- dẽ die D. Bruti factum collaudauiſtis. de Or. 87 b, Aliquem non cohortandum, ſed pocius collaudandum uideri. At. 152 a, Clementiã Cęſaris per literas collaudaui.& Anteq. 192 b. COLLEGCTAa. pecunia quę colligitur à multis, ut fieri ſo ler in diuerſorijs, à conuiuis,& alijs in locis. de Or. 136 a. E- go uerd, inquit ille, quoniam colle ctam à cõuiua Craſſè e- xigis, nõ committam, ut ſi defugerim, tibi cauſam ali quam dem recuſandi. W COLLECTIO, nis. eyræyuνl. pro Pom. d a, Vt eorum col- lectio diſperſa celeritatem perſequẽdi retardaret. de Cl. 193 4, Attuleratd; duas res, quas nemo alius, partitiones, qui- bus de rebus dicturus efſet,& collectiones, memor& quæ eſſent dicta contra, quæq́; ipſe dixiſſet. Att. 255 a, Mearum e- piſtolarum nulla eſt æννeν. COLLECTITIV S, a um. eollectus. Ep. 97 a, Signa Tiro- ne,& collectitio exercitu cũ legionib. robuſtiſsimis cõtulit. COLELLECTVS,, um. ut exercitus collectus ex ſenibus de- ſperatis. I. C. 105 a.— 3 COLLEGA,. qui eiuſdẽ cũ altero officij& poteſtatis eſt. Of. 29 a, Bene Pericles, cum haberet collegam in prętura So phoclem,&c. I. A.178 b, Eum, quem collegã regni habebas, dominum habere uelles. de Pro. 73 a, Vt commune officium cenfuræ communi uoluntate defenderent. de Amic. 103 b, Aliquos duos bis unà conſules&collegas in cenſura fuiſſe. COLLEGIVM gz. cõuentus, certorũ Hominum cõuentus, ut ſacerdotũ, opificii, ſeruorũ,& id genus. dicitur etiã Soda- litas. de Le. 188 b, Quod enim eſt tam deſperatũ collegium, in quo nemo è decem ſanæ mentis ſit? Ep. 42 a, Ampliſsimi ſacerdotij collegiũ, in quo nõ moddò,&c. ſed ne optari qui- dem ſacerdotem licebat, qui cuiquam ex collegio eſſet ini- micus. Of. 67 b, Cũ prętoriũ collegiũ Tribuni plebis adhi- buiſſent. pro Do. 219 b, De rebus diuinis pontificum colle- gium docere. de Cla. 176 b, Hic qui in collegio ſacerdotum e ſet, condẽnatus eſt. pro Do. 222 b, Collegia medius fidius Tribunorum pl. tota reperientur, hoc iure ſublato, quæ co- eant de hominum locupletiſsimorum bonis. I. V. 129 a, Col legiũ Tribunorum plebis. pro Seſt. 9ↄ b, Nulla ſocietas uecti galium, nullum collegium, nullum concilium, nullum com mune conſilium,&cc. pro Do. 228 a, Nullum eſt in hac urbe collegium, quod,&c. Or. 276 a, Cooptare aliquem in colle- gium. I. V. 225 b. Ampliſsimum collegium decèuirale. de Cl. 16 5,& 173 b, Cooptatum me ab eo in collegiũ recordabor. COLLIB E T, bat. libet. In Sal. 274 b, Salluſtius in co hono re nihil non æquum& uerum duxit, quod ipſi facere colli- buiſſet. Sal. in Cic. 270 b, Nihil flagitioſum corppri putaſti, quod alteri collibuiſſet. Epi. 253 a, Vt ſimul ac mihi collibi- tum ſit de te cogitare, ſpectrum tuum occurrat. de N. 22 b, Quod ſimul ac mihi collibitum eſt, præſtò eſt imago.
L. L 1⸗

3 8 240 14 ** t 5 3 cauſa, EASA4 b ſi cui ſir— 239 C 65 b, Humor facil? non aliqi uando collineer? de Finib. 94 b.Vt 1 zur dropo cobl at 1u 8 7 X* 13 C 1 rA 1. COLLID O, dis. frango, contero. de Nat. 65 ſitum col lineare haſtam aliqi udaurairen dineet, eel in me me 1 comprimi col! idiq. poteſt. m. de Fat 14 6 b, ell 118 5 ſit 2 litudine Om! nia facienda Aan Ut fot amen noſtri AI COLLIGATIO, onus. connexio, uinculn er6, keri. de ut omnia faciar, qud propoftum a 1*—nati Aird, Omnia naturali cogitatione conſertè conter erſpiciar COLLIO VEEION ſ. Pr0 o Clu. 54. e,Tenenum colliquela. b Her. 1 4 rO1 L 3 D.106 b, Aui co Igationem canfſtrue Sn tenrhat s pro- ctum in potione: id eſt, diſſolutum. cutio! 6 animo. Offic. u b, Arctior uerò co olligatio eit ſd terua hs& COLLINA porta, Romæ. de Leg. 182 2. 011L ö„„ 1 in. 1 34 3 E pinquorum. ‚de Vni. 199 a, Seſq nialrceis aulse ollig Larion⸗ C 0 LL 18 5, Iis. mOnS. PrO Cl. 52² A, Ou III quæ æͥdam controlrer.(dher 1 18 C— 3.* A ſeſquitertijs,& ſeſquioe Kauis ſumptis, ex llo ſ ſquiter ſia in collibus eſſet orta. In Arat. Excelſi colles. uun . 4 bus in primis interuallis ſeſquioctauo interuallo fe COLLO CATIO, onus. di iſpoſit 10. Offic. 28 b, It ag. uidetur ö—*— C. tia omnia explebat. Orat. 207 a, Arti eadem uis ordinis& collocarionis fore. de Orat. 1583 b, Col- A ſ 4 4 1— 4½44 2 :5 COLLIG 50, 3 conſtringo, ligo, nincio, Orar-„0 4 Il locationis eſt componere& ſtruere uerba, ſic, ut néue aſper c 3* Q 1. ¹ 6 ro colli- 1 cus annorum ſeptinge entorum memoriam e L 13 a Vt eorum concurſus, néue hiulcus fit, ſed quodammodo coa- n 8 7 0 1 gauit. pro Ra ab. 92 b b, Ilictor, colliga manus. 1 dn VI iesbe⸗ gmentarus& leuis.& unz 2 Prat.230 2, Compoſiti oratoris coll † ½&α 1 1 8 unum medium extrema colligaret. Or. 213 a, en Nig pene ſtructam collocationem diffoluer re permutatione uer 202 .— 3„A 4 ℳ.23 7—* KBSes 1 3 6 Kand altres, Uruerdi colligetur ahrſenee ade 8253:9 nter horum de Ora. 97 a Ipſa⸗ rollocas 10 conformatio terho. b.! .„ 1 3 quatuor. 8— jra ſut Vn. 202 a, Omne colliga- VWI ſe coiligaatg; impliei ra nd A vinculis natura rum& dnitntetie zo:liquid dicere. pro Gl. 57 b, Colloca- bN tum ſoſui poteſt.& ibi. Corpora colligata uinculis natura- 22eg. vn I. A. 231 a, Alterum Britus omnia dirip exe cupientem tio filiæ. 44 eſtl libus. I. A. 231 liu Arcuit. COLLO CO,. loco, pono ‚diſpono, ſtatuo. pro Plã. 280 a, 6 igauit, à progre ſu arci ar uitæ ſuæ pericn ulo colli 24 F& Huius ego man bi⸗ in naui tota collocatus, Br un duſtum Pa COL.I IGATVS, um. die Na tur. 4a,Vr alia ex alia nexa, 2 01 OLLIG c Higar Acaneur perere contendi. Qu. Pr. 318 a, Columnas ned; rectas neque C9¹ T 4 otʒꝛ C0 118 gat æ£ UIA 1*„ r0 ’ omnes inter ſeaf 4„ giſp ſa ſunt ſub eregionè Diphilus collocarat.&ibid. Ea erat loco poſita. fer COLLIG O. cogo, conſtringo,gr ue diſp unt iub ano uiſq. 1 llocare.& 154 a, Collocarea- ſep 3 ſpectu pono. In Gatil.oGa Catilina ex agris magnum nu de Or. 98 2,Suo qulſo; loco cOllocat 84 a, 6a.. 1 atpsetu pono. ¹ 4 F liquem in regno maiorum ſuorum. pro Do. 229 b, In eo lo. Le merum perditorum hominum vollegerat, 105 a, Exerci- 1 zau 11 b, I porum co ſum, in quo me honores populi Ro. collocauerunt. Bru. S4n tus collectus ex ruſticis. pro Dom.. 25 timpro 4 Poil 1& ta am e 90 b„Qui eſſet eo quo ego ſum gradu, Senatus popul liq́; iu- ¹ 1 diu collecta& inueterata compreſſo odio tacito 1 ⸗ o) Koſt 5 las Ro. ca kers Honrib. Inte 1 rumpebat in actum. pro Pomp. b, Manus eorum ‚qui ſe ex dicio collocatus. Poſtq. 204 a, Fopulus 19 1 logn Mithri idatis regno collegerunt. Offz1 a, Multa multorũ fa- in ampliſsimo confilio,& altiſsimo gradu dignitatis,& in 3 3 I pell? cetè dicta, ut ea quæ à ſene Catone ſunt collecka, quę uocan hac omnium terrarum arce ilara umse Paer 120 a, b, b den rur amsgiy uaſa. Of 32 a, Ea Poſsidonius collegit permul- Violatur is qni procreauit, ui aluit, qui ſede ac domo atq; b 4 f. in repub. collocauit. ad Her z9 a, Fortuna te collocauit in lbo ta. de Ora. ↄ7 a, Quæ ſua ſpontehomines eloquentes face- inte 13 beruaffe atque collegiſſe de Cl. 184 a, ampliſsimo ſtatu. I. P. 92 b, Collocare ſibi domicilium in a te qu mobſeru 9 0 ue.. ur rent, ea quolclat scollegerat. At. 278 liquo loco. I. A. 212 a, in hac ci ſtodia tanquam in ſpecula cutn Curio nullam memoriam antiquitati s collegerat. At. 278 a, ut 9⁸ 5 1 26 uidh 1 8. ⁸* 1 Me quidem tum rationes, quas collegeras, tum autoritas collocari ſumus. 88 15 a, Co loca 3 Pem 5n incer As d ris euentu. I. C. n10 a, Sedes ac domicilium colle erl tua ànimio moœrore deterruit. de Cla. 189 b,S 81 1iij quos iam kufi it ell 4 51 S na 3 Ilocatis. x dol diuc colligis, uiuerent. Item, Et oratores quos colligo. Qu. are. pro— 223 34,8 l uos me in meis⸗ diba 1s e Hcatis. pro d 7 413 de Pet. 213 b, Colligere multa in unum locum. de Fin. 56 a, Mul 105 a, P. O lodius ſeruum in templo f oris ad I om- C0 C olligere, mult. 3 argut me nta C0 rA aliquem. de Orar. 100 peium jnlde rficie ndum collocarar. I I. P* 3 0 Quem a ad C N. u Vel paſi im lic et Car rpentem G collig: entem rep leri iſta iu- Pompeit um interimen adum collocatum fuiſfe cõſtabat.„SIO MA 2, 1 41811 A. CA CIILCIII GLESNSBIII 1 11 1A 8 de Cillilis Kientia.&137 b, Collig ere argumenta. de Orat. Seſt. 21 a, Collocare ſtatuam in foro. 1. C. u5 a, Simulachri C0 1 443 IA./ llo Gicz 1 teq 151 a, Res undique e collectæ& comportatæ. pro Cluenr. aliquod ita collocare, ut ſolis ortum conſpiciat.&ib. Cum 20 za, Qui omnes rumores& concionum uentos colligere fignum ſtatueretur, quo collocato at que ad uos ſenarumq́; 99 25¼ 8 eſſet. conuerſo uid liſtis,&c. de Ora. 98 a, Tabulas ac ſigna propa- 200 COILLIIGFE e. de Or. 87 a, Oraſſus qua- Iàm collocare. I. V. 160 b, Statuitur Lollius in illo couiuio. qut ſ cogend li ſui cauſa, ſe in Tuſculanum contulit: id eſt refi- de Cl.z88 b, Tabulas bene pictas collocare in bono lumi- 001 ciendi& recreandi. Tuſcul. 160 b, Cum unus ſe collegit ne. Ep. 197 75, Legiones ad urbem adducere cogitat, easq́; in 2 atq: recreauit, de( Vocem ab acutiſsimo ſono uſ-(oruſrihas noſtris collocare. de Ora t. 213 b, Acutarum gra- ue ad gr e,& quaſi quodammo- uiumꝗ; uocum iudicium ipſa natura in auribus noſtris col ic 9 5„ 8 Odamino 42. C01 do colligere. Attic. 273 a, Tum me, inquit collegi, erens ne, locauit. Tuſ. 183 b, Collocare aliquem in cubili, de Ar. 256 &c.& 103 a, Ipſi ſe colleger ũt ad miratione integritatis meę. b. Collocare aliqué in tuto. de In. 77 b, Non iſto loco uerbũ 5. 1& 278 a, Iudicium tuum magni æſtimans, id, ueritus, me iſtud collocaſſet. Statua ad Opis per te poſita in excelſo eſt. 1 ipſe collegi. Epiſt. 40 a, Tamen ut me collegi, Ketera facil- L. Statuta. de Cla. 190 a, Nullum niſi loco Pofrumt zerbum, t 7 lima uidebantur.&nb, Collegii dipſe me,& cum ipſa quaſi& tanquam,&c. Epiſt.2 25 b, Mihi erat in animo cùm prima 6 republ. collocutus ſum.&73 b. Rogo te colligas, uirum q; æſtiua attigiſſem militaremq; rem colloca ilem, afeeder.— Pra Ebea as.&176 a, Sin al quid uirium fortè collegerit, ſen- ex Senatuſconfulto. pro Cec. 288 a, Pecuniam in praædijs col 1 tiat,&c. Tuſcul. 226 a, b, Quid eſt autem ſei pſum colligere, lo care. Item, Pecuniæ collocandæ rario eſſe debet. pro Cec. ter niſi 1 lcrdatas zrarhaltes es urſum in ſuum locum c cogere. 287 a, Is curauit ut in eo fundo dos collocaretur. Epi. 16 a, 1a1 Pro Q Wuin. 9 b, Tu te colli zaliquid loci rationi& conſilio Bene collocare beneficium. Of. 48 a, Collocare beneficium b cuf I da. de Som. i2 8 b, Quæ cum intuerer ſtupens ut me recepi, apud aliquem. Atr. 284 a, Tua nobis autoritate opus eſt ad 91 —.— 3 quis hic inqua m gc. de 2.92 b. 1sp rimo perterritus ſom- collocandum aliquem ciuitatis ſtatum. I. V. 247 a, Se bene 1n 7 4...— 1. 8 * d nio ſurrexit, deinde cum 8 lle egi iſſet ec. recubuit. 1 apud iſtum tam multa precia ac munera collocaſſe. I. V. 242 qun 1 pere 1 g1 4 44 4 2 †F 2. P0* AIA OLLIG ERKE., capere, aucupari. Epi i. 135 b,& Qu. Pra. 301 a, Aedilitas alicui data& rectè collocata,& in loco pofita. che 1. 8 2 6 13 8 3 Ad iſtorum beneuolentiã conciliandam& colli igen adam. pro Mur. 3ob, Itaq; beneficij collocandi ſpem Perdidiſtts. 3 le Am. ¹97 b, Beneuolen bdis am ciuium blanditijs& aſſenta- Smprn nuſquam melius vgteſt poni. L. Sumptus. de Cl. tum Agnidu⸗e collrgere eturpee de Leg. 166 a, Vt beneuolétiam 173 a, Collocare filiam alicui.& Offic. 48 a,& ibid. Adiuua- hlau 1 8 bonum Inn orem colligant, ert beſcunt,&c. ad Her. 2 a, re aliquem in collocatione fillarum. de D. 101 b In marrimo Su Olllge enell T A. Sfhig ee neuolentiam aperlont alicua ius. Qu. Fra. 517 a, nium colloco. de In. 59 a, P. Scipio Corneliam Kliam Tibe- 1 lt ci 55 choc labore magnam raram dignit atem; colliges J. V. rio Graccho collocauit. 1. A. 184 a, Non enim patrimonium 0L 0 A, E* ſti 3 7 Ir 01„ A. 1 L8 imatio multo labore olle Kta. le Orz a, Colli- ſuum effu dit, ſed in ſalutem populi Romani collocauit. de riſsin gere gratiam ex priuatori e.5 Lam ants prin⸗ uatorum negocijs. I.) v. 66 3 2, Conſerua- Cla. 184 a, Qu. Catulum in præſidijs reipubl. collo cemus. mine ne an auc ant colle ann. de Fin. 116 a, Colligere bonum ru prol Mil. 106 a, Collocare inſidias alicui Qu. F. 295 b. Qui o- reme 10 Qu. F. 20 a, Colligere laudem omniun COLLTG 4 1 Colligere laudem omnium undiq;. mne ſtudium ſuum in dosträna& ſa apientiac collocaflent. Cend LIGEKE, percipere, cognofcere. In Verr 2 11 20 cradelratis 121 4 Pere, 0g0 4 6. IM N Verr. 239 b, Vt ex Of. 32 a, Tum oprimo quaſi ingeni 10 totum ſe in ſolirudine 14 5 18I18A uidi Ld1 11 1 1 ga 1 Att 275 4*½ 8— jer Potes Qua 00 pati 4 eai trl. 1S7 5. C09 lligere& ſ dengla collotars ret. 2. Fr. In quib us tuas uirtutes conſe uinci dAA Cu GI 4 5 3 a⸗ 11, 2 lur hal puwecis Re rh al⸗ 9ne t. 45 a, Vnde. colfi⸗ gi- cratas& in numero deorum c ollocatas uides. OE,56 ‧„Her cheh — 511*‿˙ 8 11* 1 C 8 1* 1*.*— COLI tpuer RE anſlnert cules ille quem hominem fama beneficiorũ m emor in con- LL ponere de 8 1 144 C conſtr ringere, ſeu COoOm cilio coœleſti znin collocauit. I. A 30 b 14 dνν c C aban⸗ omnin nere 1e CAlar. 101 a Is metu 4„ 9 3—=SLe L: tiam uerum langum ens enenen uitioſum co Hligeret, e- tur: id eſt, deponebantur. In Catil. 16 a, In animis ego ue- etu rem collig ren nnem depranuabat. de N.A.6a, KAerhumo- ſtris Güran es tri iumphos meoscondi& collocari uelo. Part. luuio . 1 1gens, erram aup et imbrib„I. V„ CEc ◻ es 3 4.““ 1 ſtra ex ali quo loco,& u. ala colligere 209 2: Mouera ca. 38 5, ge b e d& res& uerba inuenienda ſunt,&ccollocan- Grac 4 CO I 1 1N E 0* C 0 O 111+ Le. da.& alia p lura. Ibid. eian 4 4— fiue 1MO n. dirigo 31 opo At 1 aflequor. de D. iz 33 b, Qui eſt enim qui tot tuc Ske mi G dln COLLOCVPLETO, as. dito, augeo. ad Her. n a, Exor- obr 11 4 3 4 1 5 2 1 4. 1 1 Emlaelllas, natio eſt, qua utimur rei honeſtandæ& collocuplerandæ V detar 1 cauta, 1 3 *

. diſpoftti g 3 P0tio.O 3 3 6. ilocarionzg fore. dnd
de 3
ruere
1 eue hule 3 1 4 2 Nulcus ſir ſacs ont de
* 1. Ailpono ſt in naui torz coll⸗ (e. Fr. un ollocanus Ju 1. r. z11 4 Columnasnes eh enat.&lbid. Ea 2 Aunls
loco collocare. a2n Arum luorum. pro Do
5 1
om honorene hh 0 me hanores populs Ro.collgaremn 89 quc ero lum— 3. r 44u. P. Fradn Zenensahu
* 3 4 844.
ſumms. nm
rrarum Arce collocat Mocauit. ad i aru 1. P A n 4, In hac cuſtodi
as. Pro(Au. 35 a, Collocare pemmus
3 1 2 4 5 1 1 entu.I. C. o 4, Sedes ac domelund
* ö““ 6 13 4 Nuos me inmen rdiduscolloem 6* 2. Qdodiu ſeruum in templo Cabomad 4
8 1 A dendum collocarat. I. P. 35 b,(uena eed Wcatum fuiſeciln 1 eatum kamlecele. 3 4 5* 4 8 8* Mcare ſtatuam in foro. I.C. uga Smtas “ ornum confpiciat. Ah 4
3 85
Nerttur, auo collocato atque aduosſäm
8 4. 8 laſtis,&cc. de Ora. 9⁷ ⁴ Tabulas acbaun
8
„ d
erat loch Ln4aCie
Popult afilro.& aleiſane us Ro cumhua
Procreauit, qui alait, qui ſcdeactim
ler 29a, Fonunatecalha „92 b. Collocare ſbi domclun atangumiſg
2* 1— um 4 3 4 Ar 1 4 dd A TrI ar Erceli colen und
3
Sre. L. V. 6e b. Statuicur Lollius m ildn Lauls dene lckas collocare indoub Lagiones ad urbem adducere cogtsa
gollrns collocare. de Orat. u b) Kumn
. 2 iudicium ipſa natura in aurdrstah
. 190. dela. 7 5 Noaitobharn ““ 7 8 4 4 1 53 5 eleal atua ad Opis per te poftamam
. 4. 4 m ann loco dottunee Anuum! 4
4 He Tir 0 tarem;, rem collotaam c. 1812, Pecuniaminpar
2*
4 r. 1.L ocanda ratio eiſe dederm D—“— 4 2* ado dos collocare-
8 3 4„ o kunde
aum 0.4140 1
0 1. 26 1.,174 4, Tua not 1 ciuitatis ſtatum.
1N 8. 5 3 9 Nocae
U
' 9 - 1 4
care aliquem in cadil àk
E ollocnt bat atoritatepst
3 241 CO cauſa, confirmata argumentatione.
COLLOCVTIO, onus. colloquium, ſermo. Epiſt. 10 b, Hac me mente fuiſſe,& ſenatus ex me te conſule audiuit,& tu in noſtris ſermonibus collocutionibus; ipſè uidiſti. Atti. 186, Atox quædam, quæ habet collocutio ipſa ſuauitatem. ad Her. b, Venire in collocutionem cum aliquo. I. A. 23, Collo cutio familiariſsima cum aliguo.
COLLO QVIVM quij. collocutio, ſermo, congreſſus, dia- logus, ſermonis communicatio. Attic. 224 a, Antonij collo- quium cum heroibus noſtris pro re nata non incommodũ. Acad. 2 b, Quaſi uerò clarorum uirorum aut tacitos con- greſſus eſſe oporteat, aut ludicros ſermones, aut rerum col-
loquia leuiorum. At. 190 a, In hac ſolitudine careo omnium collo quio. Epi. 157 b, Collo quia facta improbabam. I. A. 221
b, Népe in Antonij congreſſum colloquiumꝗ; ueniendum eſt.& ibi. Memini collo quia cum acerrimis hoſtibus. Off. 52 b, Vt neq; ceſſaret unquam,& interdum colloquio alterius non egeret. I. A. 16² a, Colloquia amicorum abſentium: id eſt literæ. de Sen. S5 a, Cum hoſtibus clandeſtina colloquia. Part. 232 b, Colloquia perſonarum. COLLOQVO Rris. cum aliquo ſermonem habeo, uel con fero, cõmunico, colloquium facio. Att. 89 a, Tu uelim quàùm ſæpiſsimè mecũ per literas collo quare.& Ep. 6 a, Per literas tecum quàm ſæpiſsimè collo quar. de D. 99 a, Magi congre- gantur in Fano cõmentandi cauſa, arq; inter ſe colloquédi. Epiſt. 45 b, Vtinam ſerui ſaluis rebus colloqui potuiſſemus inter nos. de D. 94 a,& de Ar. 253 b, Dij cum moristibus col loquuntur.(Qu. P. 312 b, Tu uerò ut mie appelles& interpel- pelles,& oblo quare& collo quare uelim. At. 179 a. Quibus cum tu de hoc ipſo collo quare uelim,& ad me quid tibi re- ſponderint, ſcribas. de Orat. 57 a, Qui primo die de repub.
inter ſe collocuti ſunt.& Ep. u a, Cum ipſa quaſi rep. collo-
cutus ſum. Att. 9 b, Eadem omnia quaſi collocuti eſſemus, uidimus. de Or. 87 b, Hoc enim uno præſtamus uel maximè feris, quòd colloquimur inter nos,& quòd exprimere dicen do ſenſa poſſumus. Attic. 257 a, Antonius à me poſtulat, ut clàm colloquatur mecũ. de Cla. 184 a,In eo libro ubi ſe cum Curione colloquentem fecit. de Fin. 9r b, Sępius iſta loque- mur inter nos, agemusq́; communiter. COLLVCEO, cces. luceo, illumino. de Nat. z3 b. Sol longè la teq, collucet. I. V. 87 b. Vidi collucere omnia furtis tuis.& 219 a, Fulgore auri collucere& illuſtrari templum. de Vn. 200 b, Vt mundus omnibus colluceret. Aca. 26 b, Mare nüc, quia à ſole collucet, albeſcit,& uibrat, diſsimileq; eſt proxi- mo ei continenti. COLLVD O, du. in Ver. 120 b, Qui tibi inimicus eſſet tanta contumelia accepta, niſi tecum colluſiſſet,& tuæ porius exi ſtimationi ſeruiſſet quàm ſuæ.
COLI. VM, l. ceruici ſubiecta pars, ceruix, ceruices. in Verr. 257 b, Cum iſtius uaritiæ pœnã collo& ceruicibus ſuis ſu- ſtinerent.& 208 a, Homini iam collum in laqueum inſeren-
ti ſubuenire. I. A. 175 a, In collum inuaſit: id eſt, complexus eſt. Qu. de Pet. 206 a, Qui uiuo ſtanti collum gladio ſecue- rit. de Cla. 194 a, Procerum& tenue collum. de Na. 50 b, Ca meli adiuuantur proceritate collorum. I. V. 241 a, Ipſe au- tem coronam habebat unam in capite, alteram in collo. A- cad. 6 a, Neq; uerò hoc loco expectandum eſt, cum de remo inflexo aut de collo columbæ reſpondeam. COLLVSIO, ons. in Ver. 154 b, Cũ uerò uerbo iudicium ſit in edicto, re quidem uera tuorum comitum hominum ne- quiſs imorũ colluſio cum Decumanis ſocijs tuis, atq; adeò procuratorib. tamen audes illius iudicij mentionè facere? COLLVSO KR,ort. I. A.171a, Lenticulam de alea condemna- tum colluſorem ſuum reſtituit.& 197 b, Hunc tu com- pranſoribus tuis& colluſoribus diuidebas.& 197 a, Vt ei dum M. Curio conſeſſore eodem& colluſore facillimè poſ
t conuenire.
a, Cum ad colloquium cõgreſſumꝗ; eius peruenero.& 244
COLLVSTR O, as. illuſtro. de Natur. 44. b, Sol omnia cla-
riſsima luce colluſtrans. de D. 83 b, de D. 127 b, Luna ſolis lu mine colluſtrari puratur. Tuſ. 241 a, Cùm omnia colluſtra- rem oculis, animaduerti,&c. Orat. 200 a, Pictura colluſtra- ta.)(opaca.. COLLVVIE S, ei. ſordes, feces. Att. 146 a, Et te in certamine uinci cum illo facilius patiaris, quàm cum hoc in ea quæ perſpicitur, futura colluuie regnare. 8 COLLVVIO,, onts. idem. pro Seſt. 6 a, Ille ſceleratiſsimus ex omnium ſcelerum colluuione natus. de Som. ↄ4 b, Cum ex hac turba& colluuione diſcedam. de Ar. 257 a, Hacc tãta col luuio tantaq; euerſio ciuitatis. in Vat. 33 b, Leges quæ in Gracchorum ferocitate,& in audacia Saturnini& in collu uione Druſi,& inter Syllana arma uixerunt. COLLYB VS, bi. pecuniæ detrimentum, quod fit apud ar- gẽtarios, cùm ea è regione in regionem tibi defertur,& red-
W 6 0 ditur. I. V. 89 a, Nam collybus eſſe qui poteſt, cum utantur uno genere nummorum I. V. 139 a, Certis nominibus dedu ctiones fieri ſolebant, primùm proſpectatione& collybo deinde pro neſcio quo cerario. At. 187, De Cælio 4 ſo ne qua lacuna ſit in auro, ego iſta non noui, collybo eſt detrimentum.
242²
uide quę- ſed certè in
COLO, s. excolo, ueneror, obſeruo, cultum tribuo„‚cultu
*
quodam& honore dignor, culturam adhibeo, cultum adhi beo, cöcelebro, incolo, habito. Pro S. R. 16 b, Maiores noſtri ſuos agros ſtudiosè colebant, non alienos cupidè appete- bãt.& ibid. a, Quòd alijs prædia coluit, non ſibi.& ibi. Qui pPręeſſe agro colendo flagitiũ putes.& ibid. Studium quod ad agrũ colendum attinet. Pro Qu. 2 b, Erat ei res ruſtica ſa nè bene culta& fructuoſa. de Ein. 114 b, Si igitur illa cultura uitium in uite inſit ipſa, cætera credo uelit quæ ad colẽèdam uitem attinebunt. contra Rul. 3 b, Vt eſſet urbs quæ res eas quibus ager Campanus coleretur, ſuppeditare poſſet. pro S. R. 25 a, Tot prædia, tam pulchra, tam fructuo ſa pater filio ſuo colenda actuenda tradiderat. contra Rul. 79 a, Ager qui arari aut coli poſsit, non qui aratus aut cultus ſit. de N. 56 b, Nos è terræ cauernis ferrũ elicimus, ré ad colendos agros neceſſariã. I. V. 228 a, Coliturã; ea pars urbis& habitatur fre quentiſsimè. de N. 59 a, Qui has nobiſcum terras ab oriente ad occidentem colũt. Anteq. 19 4 a, Quam nunc colere gen- tem inſtituam? id eſt, habitarc. I. V. 274 b, Deæ, quæ illos la- cus lucosq; colitis. Ep. 24 b, Vrbem miRufe coley& iſta luce uiue. de Ora. 107 b, Verris ne tua domus, ſi à litigofis homi- nibus non colatur, à cæteris deſeratur. de Natu. 6 b, Achil-
lem Aſtypalea inſula ſanctiſsimũ colit. contra Rul. 85 a, Is in Deorũ immortaliũ numero uenerãdus Anobis& colendus eſt. de Na. 24 b, Dij quos nos colere, precari, uenerari ſole
mus. de N. 70 a, Deos auguſtè& ſandtè uenerari. de N. 12 b Piè ſancteq; colere Deũ.& u a, Piè colere deos. de Inu. 62 a Crotoniate templum lunonis religioſiſsimè colebant. ad Her. 7 a, Religiosè& caſtè colere aliquid. de Fi. 86 a, Cole- re diem natalem. pro Arc. 191a, In qua urbe imperatores propè armati Poetarum nomen& Muſarum delubra co- luerunt. de Leg. i71 b, Colere ius& iuſtum. pro Fon. 28ca, Colere religionem.& de Aruſp. 247 b, Colere religiones d Off. 54 b, Colere uirtutem. Colere bonas artes. IL., Recob.
„
pro Arch. 186 a, Colere ſtudia literarũ. Colere ſtudium pli-
loſophiæ. L. Cultus. Tuſcul. 154 a,& 153 b, Nec cerimonis ſepulchrorum ranta cura coluiſſent, niſi,&c. de In. 81 b, Tii- buere alicui diligentem cultum. de Ar. z50 a, Quæ Peſæ ſemper ſumma religione coluerunt. pro Fla. 14 3 a, Teſtimo niorúm religionem& fidem nunquam iſta natio coluit. ce
Cla. 175 a, Tubero uita ſeuerus,& congruens cum ea diſci.
plina, quam colebat. de In. 82 b, Obſerudtia eſt, per quam ſu periores reueremur& colimus.& 26 b, Obſeruantia eſt, per quam homines aliqua dignitate antecedentes, cultu quo- dam& honore dignantur. de Or. 123 a, Illi qui hoc ſolum co lendum ducebant: id eſt, Rhetoricam. Part. 122 a, Sequi& co lere leges. de Som. 129 a, Qui in uira humana diuina ſtudia coluerunt. pro Arc. 188 b, Literæ adiuuant ad percipiendam colẽdamq; uirtutem. ad Her. ⁷ a, Studiosè colere ſocietates atq; amicitias. de Am. 106 a, Amicitiæ non propter indigen- tiam, ſed propter amorem coluntur.& Epi. 144 a, Nam tibi me profiteor& in repub. ſocium,& in quotidiana uita con iunctum, cum ijs artibus ſtudijs q́, quæ columus. Poſtꝗ. 203 a, Colere benemeritos. Off.2 a, Colere amicitiam, iuſticiam,
Coli& obſeruari ab aliquo. pro S. R. 36 a, Colere acq; ob- lle mirißcè col 3 1
uit& am a-
& amari à multis. At. 34. b, Hic Caæcilium colimus& obſer- uamus diligenter. pro Plac. 1567 a, Ciuitas quam meus frater
in primis colit ac diligit. pro Mure. 14 b, Obſeruari ab ali-
quo& coli. de Leg. 185 a, Colere& diligere aliquem. de Se-
duos elegi, quos præcipuè colerem. Att. 16 b,& Epiſt. 87 b, Nihil mihi unquam grarius accidit, quàm quòd meam Tul
nec uictum, nec uitam ullam colere poſſum. ad Heren. 28 b,
Iendo ſita uitæ eſt honeſtas omnis,& in negligendo turpi- ...— 8 8. 7. 71 tudo. de Le. 159 a, Cuius muneris colendi efficiendid; cauſa
1 Hatt
3

“
ͤe
——
C
243 lumus. Offl. b, Sed hoc quoq; colen dum eſt aquabile
&temperatum orationis genus. Poſtquam. 203 zed A0r riam ueſtri beneficij colam beneuolentia ſempiterna. Att. modius colere inter nos 207 a, Poſthac enim poterimus com e Ankerſe ac in Tuſculano. de Am. iu b, Neq; ſolùm colent ſe in ligent, ſed eriam uerebuntur. C Siige NARIVM, vi. uectigal quod pro re Pen dèeretdr en. ſtica. in quo ſenſu eriam uſus adetuc Casſae de Aans Siter 3 Att. 206 a, Colonarium uide ne nullum. narium... ⸗ C GlGaAR Iorum. qui uectigal colonarium exigebät, ut itror. Epiſt. 119 b, Cælij.. C An O N ENV Kear lecus, in quo Sophocles Oedipum tra- gordiam ſcripſit. de Se. 81 b, Oedipus Colonens. in. 1124 b, Coloneus locus, cuius incola Sophocles ob oculos uerſabatur.. 7. COLONIA, nie. populus ex urbe, aut regione, in aliam ur- bem regionemue deductus& translatus. Coloniæ tamen etiam priuilegio fiebant, ſine ſoli mutatione. pro Font. 27 a, Narbo Martius colonia noſtrorum ciuium. pro Cec. 304 2 In colonias latinas ſæpe noſtri ciues profecti ſunt, aut ſua , Ita. contra Rul. 84 b, Cum cæteris noluntate, aut legis mulcta. 4 3 in colonis Duumuiri appellentur, hi ſe Prætores appellari uolebãt. de Cl. 7 b, Cum Triumuir coloniam deduxiſſet. contra Rul. 63 b, Deducere colonias.& ibid.In laniculo co- loniam conſtituere.& 73 a, Deducere nouas colonias, reno- uare ueteres. de D. ò0 b, Mittere coloniã in Aſiam. I. C. 109 b, Vrbes coloniarum ac municipiorum. pro SyI. 173 b, Hic patronus, defen ſor, cuſtos illius coloniæ. g ibid. Vt non al teros demouiſſe, ſed utroſq; conſtituiſſe uideatur. Ité, Qui coloniam deducebat, patronus erat colonorum. L. Colo- nus. de D. 101 b, Item in colonialuſtrãda ab eo, qui eam de- ducebat. I. A. 179 b, Mos in colonijs deducendis ut ille qui deduceret, aratrum circunduceret,&c. COTONVS, ni. pro Cec. 303 a, Qui colonos habuit condu um de Cæſennia fundum.& ibi. Dubium eſt quin ſi Cæ- ſennia tum poſsidebat cum erat colonus in fundo, poſt e- jus mortem hæres eodem iure poſſederit? I. V. 199 b, Colo- n pop. Rom. atq; aratores. I. V. 260 b, Coloni agrorum. de Or. 125 b, Optimus colonus, parciſsimus, frugaliſsimu 8.c6- tra Rul. 64 a, Deducant colonos quos uelint,& ijs agros aſ fgnent.& d1 a,In omnes colonias totius Italię colonos de- ducant. pro Syl.*⁸ b, Colonorũ diſſenſio delata ad patro- nos eſt. I. 4. 204 b, Vt conſules cognoſcerent qui ager colo- rus eſſet, quò milites ueterani deducti eſſent. CoLOPHO N, ni. urbs. pro Pomp. 10 a. COLOPHONIV S,a, um, pro Arch. 189 b, Homerum Colo phonij ciuem eſſe dicunt ſuum.& ibid. de Homeri patria.
COLO R, orz. pigmentum. Off. 26 b, Formæ dignitas colo- ris bonitate tuenda eſt, color exercitationibus corporis. de Or. 151 b, Ornatur oratio genere primùm& quaſi colore quodam,& ſucco ſuo. pro Dom. 243 b, Sed uecors repentè ſine ſuo uultu, ſine colore, ſine uoce cõſtitit. de Orat. 161 b, His tribus figuris inſidere quidam uenuſtatis non ſucco il litus, ſed ſanguine diffuſus deber color. de Or. 193 a, Cato- nis lineamentis nihil, niſi eorum pigmentorum quę inuen ta nondum erant, fios& color defuit. pro Clu. 28 b, Crebra coloris mutatio. de Clar. 79 b, Vrbanitatis color. de Leg. 279 a, Color autem albus pręcipuè decorus Deo eſt, cùm in cæteris, tum maximè in textili,& c. Tuſc, 237 b, Candiduli dentes, uenuſti oculi, color ſuauis.
COLORATVS,, um. tinctus. de Natur. 69 b, Arcus ipſe ex nubibus efficitur quodammodo coloratus. de Clar. 179 b, Vrbanitate quadam quaſi colorata oratio.
COLORO; s. colorem induco, tingo. Orat. 201 a, Elo quen tia educata nutrimentis epidictici generis, ipſa ſe poſtea co lorat& roborat. de Or. 114 a, Vt cum in ſole ambulem, etiã ſi ob aliam cauſam ambulem, ſfieri natura tamèẽ ut colorer: ſic cum iſtos libros ad Miſenũ lego, ſentio orationẽ meam illorum quaſi cantu colorari. de Na. 23 a, Atomi formare, fi- gurare, colorare, animare non poſſunt.
COLVMIB 4, bæ. Acad. 20 a, Tu aurem ne neges infracto re- mMo,neJ. ohbe collo commoueri. de Fi. 94 a, Plumę uer
-0101 olumbis.
09 L VMBIN VS, 3, um. Ep. 138 a, Pullus columbinus.
COLV 1 ELLA,«. parua columna. de Leg. 338 b, Statuere columellam ſuper tumulum. Tuſ. 241 a, Animaduerti colu
X
mellam è dumis eminentem. rVMENV 1„»„ 2. C 9 LVME Neculmen, princeps. I. V. 188a, Timarchides co- lumen fawiliæ Ueſtræ. I. à. 252 a, Columen amicorum Anto . 12 r Pae 76 7 nij So tyla. Pro Tlac. 154 a, At iſtud columẽ actionis tuæ Mi thridates ambulat cũ lorica,&c. de D. 84 a, Quid uerò Pho 1- 1 12..„ bi fax, triſtis nuncia belli: Quæ magnum adcolumen flam mato ardoce uolabatde Di, 84 b, Ni poſt excelſum ad co-
C 9 2244 lumen,&c. pro Seſt. 6 b, Columen rdipublice. 1. g. porft COL.VMN Anæ. de Or. 9 b. Columnæ&templa& porti cus ſuſtinent. pro Dom. 225 b. Columnæ marmorec ex adi bus meis ad ſocerum conſulis portabantu r. Qu. F. 318 a, Co lumnas neq; rectas, ne q; 8 regione Diphilus Solloearar⸗pn Cluen. 25 b, Is in diſcordijs iniratis ad am co untaA, zd quam multorum ſæpe conuicijs perductus erat, tum ſuffra k Hurfe. A. 153 b, Euerſio illius execratæ columnæ. de D. 84 b, Iupiter excelſa clarabat ſceptra columna. Or. 219 a, In- curriſti amens in columnas. Columna Mornia. L. Menius.
COLVMNARIVM, rj. tributum quod in ſingulas colu-
mnas domum ſuſtentantes exigeretur, proprerea quòd o- alentiam ſignificarent habitantium. Itaq; in Cæſare lib. de Bello ciuili, Columnaria legunt, nò colonaria. Att. 206 a, Columnarium uide ne nullum debeamus.
COLVMNARILorum. præfecti columnarum tributis. Ep. lib. 8. 19 b. Nolo te putare Fauonium à Columnarijs præ- teritum eſſe. Cælij..
COL.VS, Ius. bacillus, è quo mulieres penſa nendo trahũt,& deducunt. de Orat. 134 b, Quando ad me uenis cum tua co- lu& lana?
CO MAGENR, ne. urbs,& regio. Ep. 120 a.
CO MAGENVS, na. Ep. 240 b, At. 313 a..
COMA maæ. capillus. pro Seſt. 6 b, Conſul unguentis afflués, calamiſtrara co ma. Poſtꝗ. 206 b,& de Ar. 25 4 a, PErimùm ꝓ- ceſs it madenti coma, compoſito capillo,& c.
CO MATV S, a, um. Gallia comarta: id eſt, brachata,& tranſ- alpina. I. A. 219 a.
COMBIB O, bz. imbibo, haurio. de Fi. ↄ1 b, Sed infici iam de- bet his artibus, quas ſi combiberit dum tener eſt, ad maio- ra ueniet paratior.
COMBIB O, nu. compotor. Epiſt. 142 a, In controuerfijs quas habeo cum tuis combibonibus Epicureis.
COMBVR O, rB. uro, cremo, inflammo, incen do, exuro. pro Cl. 23 a,& Ser. Ep. 56 a, Půer ante noctem mortuus,& poſtri die antequam luceret, combuſtus eſt. At. 226 a, At Cæſar e- triam in foro combuſtus. J. V. 92 a,& Qu. F. 300 b, Cöburere aliquem uiuum. Tul. 186 b, Calanus Indus ſua uoluntate ui uus combuſtus eſt. de N. 14 a,& pro S. R.3 b, Libri Prota- goræ in concione combuſti. de D. 87 a, Comburamus anna Ies. Qu. F.z0 0 b, Aliquem fumo comburi.
COMEDO, du, comedi, comeſum. cibum capio, edo, ade- do. de Cla. 184 a, Niſi ſe collega tuus iactauiſſet, hodie te iſthic muſcæ comediſſent pro Seſt. 24 b, Vſq; eo nõ fuit po pularis, ut bona ſolus comeſſet. Ep. 130 a, Ego te iacente bo na tua comedam.& 176 b, Quocirca Sagulium negligams, qui res nouas quærit, non quò ueterem comederit: null am enim habuit, ſed hãc ipſam recentem nouã deuorauit. pro Fl. 163 b, Quid attinuit relinquere hãc urbẽ? quaſi bona co- meſſe Romę nõ liceret. At. 89 a, Putat enim Pompeius ſuos nummos uos comediſſe, Cæſarem in merito reædificando diligentiorem fore. ad Her. 39 b. Iſte tanquam cochlea,&c. co meditur cum do mo ſua,& aufertur. de Or. 131 a, Vt olim tu Craſſe comediſſe eum lacertum Largij. Comeſt: id eſt, comedit. Nonius.
COMES, tis. qui alterum ſequitur, aſſectator, aſſecla. Ep. 229 b, Titus Auguſtus& comes meus fuit illo miſerrimo tem- pore,& omniũ itinerum, nauigationum, laborũ, periculo- rum meorũ ſocius. pro Syl. 1⁷9 b, Iraq; P. Sylla hoc impor- tuniſsimo tum honoris tum etiã calamitatis ſocio atq; co- mite,& ſecũdas fortunas amittere coactus eſt,& in aduer- ſis ſine ullo remedio atq; alleuamento permanere. Ep. 16 a, Me quidem certè tuarum actionum, ſententiarum, uolun- tatum, rerum deniq; omniũ ſocium comitemque habebis- de Cl. 168 b, Eloquenria pacis eſt comes, ocijq́; ſocia. Ep. 10 a,In eis uerò uleiſcendis,&c. mirificum me tibi comitẽ prę buiſſem. de Or. 9r a, Omnes artes comites ac miniſtras ora roris eſſe. At. uꝰ b, Ei ſtarim reſcripſi, hominem ꝗ; certũ mi- ſi de comitibus meis. de Am. 213 b, Quanta illi in oratione maieſtas, ut facilè ducẽ populi Romani, nõ comitẽ diceres- de Am. 103 b, Neq; ſe comitem illius furoris, ſed ducè præ- buit. ꝓ᷑ Mar. 132 b, Huius rei tu ipſe es& dux& comes. Tuſ- 2¹3 a, Examinatio metum ſubſequens& quaſi comes pauo- ris. pro Mur. 137 a, Multarũ deliciarum comes eſt extrema faltatio. At. 72 b, Marcellus ſedendi comes,& ſi ille magiſtra tum non geſſerit, erit tamen tranſpadanus.
C 0 MESATIO, uel comeſſatio, onis. intempeſtiuum conui- uium, præſertim nocturnam& à cœna. pro Cæll. 44 b, Co- meſſationes, conuiuia Baij 8 acta. I. A. 197 a, Totus denigq; co meſſationis Antonianæ chorus. In Catil. 106 b, In uino& olea comeſſariones& ſcorra quærere. de Or. 159 a, Tempe- ſtas comefſationis, aut comeſſatio tempeſtatis.
COMESATOR, uel comeſſator, oris. qui intempeſtiuis con-
uinijs
ali peruenerat. Qu. F. 318 a, Columnæ porticus po-
tatu! quæc tradu aperu hader delica uerd i tur. ge Bulus tatu ſe
Xc ru n. f rerjpie OAr. tarede Tum
dme Cam
4

rum
b Pe conuiciig. 1 Deruenerar 0 eiperiucneas
— dac lla 84 194, 1 go mulie penſ *Dktt. 35 5, Qam neren d denis
9 44 b5 4 Ar. z3a. Pfo Feſt. 6 b, Con
Ae lolungrenig
onmn 4 Sen* 4 Poſtg. 06 b,& de ras 4 uich 1
m. compoſtt — Poflto capillo, 34, um. Gall du de
93.
. a. an dido Ruurio. deFlt d Jedinünn —
dun, quau ſi omdiderit dum tmer an
Sratior. .*. n Ntun comdidonidoz Epicures 1 A 9
. drem⸗„inflammo incentoan, 4 4 1** 1 1 er. Ep. 36 4 Puer ante noctem mortuusan
1 8 lacertr, Com dultus eſt. At. ua
0 comduſtu.l.V.91 3,& W NJdabCh um. Tus b Calanus ladus ſtaten 1ul e. de N. 14 a,& pro. KBLik aons combuſti. de D. 17 a, Combarzmn Ad Aliquem fumo comburi.
4., ad, meſem. cidum capio ch
14 4, Niſ ſe collega tuus iacauifa be ecomeddſent, pro Seſt. a4 bſo wtith
bona ſolas comeſſet. Ep. a E;otiu 4dam.&6 b, Quocir a Sagulunuag
quxrit, non qud neterem omeiatnm,
hlc plam recentem novä dero
aid aerinult telinquere hic urde auidun Hceret. At. 19 a,Putat enim Ponhii
cemediffe, Cæſarem in mertto 2 um fore. 4d Her. 3 Iſe tanquncade um domo ſua,& auſertur. de Orwaſt
8* 4
altemag
ui alterum ſequitu Guit Ilo miteme
& come meu: 1 — 1 4 2 el.
„ ineruwm navigationum linike enenen indad tee
A. 1 0 tum etnd
maa s k&he . 1 ne aittene coactusckh 1
alleuamento perman 1 arum Etionum ſenten V
4 8*
8 wm emnit locl 34 0 5 tcomes oec
wen 41
,“ nöc 4 190 e pooul Rommhe 89 aef
8 4 5
8 e 8&dmf b. Ummnrere Kqune 1 um ſubſequens T tkers
4
1 ciarum ed 1 3 4 Aulturü elic Kil
„
8„ us ſedend —* „erittamen
la comataid eh drachrat
omd r. Epit b mpotor. Epiſt. 1414,Jn tontur
E& eum lacertum Largj Canctt 4. t rur, affectatorakciiht . awitatis ocdt
tur
dh„
/
4 4 8 3
245 C(CO uiuijs indulget. pro Cæl. 2 a, Non idem iudicum comeſa- torumq; cõſpectus.& At. i3 a, No ſtri iſtic comeſatores con zurationis. alids, comiſſatores. 6 COMESOR, uel comeſſor, aris. intempeſtiuis conuiuijs& e- pulis utor. Epi. 15 a, Si quando illa dicet, Phædriam intro- mittamus comeſatum: Tu, Pamphilam cantatum prouoce mus. aliàs, comiſſatum. 5 COMESVS, a, um. conſumptus, adeſus. In Sal. 275 a, Patrimo nio non comeſo, ſed deuorato. pro Cl. 54 a, Venenum epo- tum quàm comeſum celerius poreſt. COMETE‚S, zæ. ſtella crinita. de N. 28 b, Stellæ quas Græci cometas, noſtri crinitas uocant, quæ nuper magnarum fue
runt calamitatum prænunciæ. de Di. 84 b, Vidiſti& claro
tremulos ardore comeras. L. Crinitus. 8 COMICVS, a, um. pro Qn. R. 50 a, Comœdus ex artificio co mico ſpectarur. Or. 23 a, Comici poetæ. L. Comœdia. COMICE, comico more. de Orat. 145 b, Res tragicas penè comicè tractare. CO MINVS. aduer. de propinquiore loco, propius.)((Emi nus. de D. ué a, Sedhæc fuerit nobis tanquam leuis armatu ræ prima excurfio, nunc cominus agamus. pro Cor. 59 a, Qui cũ hoſte noſtro cominus in acie ſæpe pugnarit. de Se nect. 31 a, Eminus haſta, cominus gladio uti. pro Plan. 27 4 a, Cominus pugnare. Ar. 23 b, Qui me epiſtola petiuit, adte,
ut uideo, cominus acceſsit. pro Cec. 203 a, Etſi non ſolum
impulſu ſcurorum, neq; conflictu corporum, neq; ictu co- minus, neq; coniectione telorum, ſed ſęæpe clamore ipſo mĩ Iitum,&c. magnas copias pulſas eſſe& uidimus,& audiui mus. Tuſ. 219 b, Video enim utrunq; cominus ictu cecidiſſe contrario. ö“ CO MIS, me.humanus,habens comitatem. de Sen. 30 b, Cy- rus omnibus in rebus comis erga Lyſandrum atq; huma- nus fuit. pro Cor. 6² b, Comes, benigni, faciles, ſuaues ho- mines qui erranti comiter monſtrant uiam. de Fi. S1b, Vir bonus, comis& humanus. pro Mur. 139 b, Quis C. Lęlio co mior?quis iucũdiorè& ibi. Nemo eo commodior, comior, moderatior fuit,&c. Att. So a, Nil come, nil ſimplex eſt. de Cl. 183 b, Qu. Scæuola augur percomis eſt habitus. pro Pl.
272 b, Omnibus comis eram uiſus.
CO MITA S,z. facilitas.)(.Seueritas, grauitas. Part. 231 b,
Idq́ com tate ſit magis quàm uanitate. Quin. P. 29 4 a, Cy-
rus ille à Xenophonte ſeriptus, cuius ſumma grauitas ab il
1o philoſopho cum ſingulari comitate coniungitur. de Cl. 177 b, Scæuolæ multa in ſeueritate non deerat comitas. de Sen. 79 a, Comitate condita grauitas. de In. 82 b, Clemètia
eſt, per quam animi temerè in odium alicuius inuectionis concitati, comitate retinentur. At. 95 b. Mulieres quidẽ ual de intelligo delectari obſequio& comitate adoleſcẽris. de
Or. 125 a,& 140 a, Verborum comitas. Of. 22 b, Contraq́; pa
ter eins nullam comitatem habuit ſermonis.& 42 b, Comi
tas affabilitasq́, ſermonis maximè conciliat animos homi-
num. ꝓ Mur. 140 a, Si illius comitaté facilitatéq; tuæ graui
rari ſeueritatiq́; aſperſeris. Or. 199 b, Seueritas.)((Comitas. COMITATVS,, um. pro Dom. 228 a, Qué pop. Romanus
Aporra in Capitolium, arq; inde domum ſua celebritate le
ticiaq́; comitarum honeſtauit. At. 135 a, Si Cn. bene comita tus conſcendiſſet,& Coſl. tranſiſſent. I. C. 10 5 a, Moleſtsè fe- ro, quòd exurbe parum comitatus exierit. pro Cæl. 44 a,
—
Mulier multis uiris comitata. I. A. 244 b, Quis audeat luci
bene comitatum aggredi.
CO MITATIO KR,rw. Tuſc. 29 0 a.
CO MITATVS, tus. affe ctatores, comitũ multitudo, clien-
rela. Atr. u19 b, Si maneo,& illum comitatum oprtimorũ ci- uium deſero, cadendum eſt in unius poteſtatem. pro Cor. 68 a, Cum ducibus ipſis, non cum comitatus aſſectatorib. confligant. I. C. n2 a, Cum iam pontem cum magno comi- ratu legati Allobrogum ingredi inciperent.& ibid. Literæ quæcunq; erant in eo comitatu, integris ſignis prætoribus traduntur, Qu. F. 327 b, Ille ignarus fui comitatus, repentè aperuit lecticam. item: Quæ ſi quos inter ſocieras eſt, eorũ habendus optimus comitatus. pro Mil. 106 b, Muliebri ac delicato ancillarũ puerorumq́; comitatu. de Sen. 22 b, Mihi uerd illi comitatu nobilium iuuenum fortunati uideban-
7
C 246
gnè, non grauatè, comiter quidem certè, non communiter conuenit. Sic Cicero comiter interprerarur, contra quendã qui comiter, dicebat eſſe commnuniter.
COMITIALIS,e. tempus comitiorum. Qu. F. 307 b, Con- ſecuti ſunt dies comitiales, per quos ſenarus haberi nõ po- terat.& 3zut a, Dies comitiales exemit omnes. I. V. 134 b, Of- fendit eum menſem comitialem, comitijs iam ab hinc tri- ginta diebus habiris.
COMITIATV S, tus. pro comitijs ĩpſis. de Leg. 186 a, De ca- Pite ciuis, niſi per maximum comiriatum,&c. ne ferunto. Ibid. 189 b, Omnibus magiſtratibus, auſpicia& iudicia dan tur,&c. auſpicia, ut multos inutiles comitiatus probabiles impedirent more. 1
COMITIVM, 1j. locus in quo comitia habebantur, campus
1
Marrius, commune confilium. I. V. 14.9 b, Quid hoc cuiquã ferendum putas eſſe:huius argento domos neſtrasehuius ſi gnis& tabulis forum comitiũ ornari? pro Seſt. z0 a, Cum forum comirium, curiam armatis hominibus occupauiſ- ſent. I. V. 86 a, Tenes, quem quondam in comitio uidiſtis. & 57 a, Vidi ſimul cum populo Romano forum comitiũq;
adornatum, ad ſpeciem magnifico ornatu, ad ſenſum cogi-
tationemq; acerbo& lugubri. de Leg. 186 a, De capite ciuis niſi per maximum comirium ne ferunto. COMITIA, orum. conuentus pop. Rom. commune confiliũ omnium ordinum, ad creandos magiſtratus, ad feren das le ges,& alia cum populo agenda. pro Pl. 269 a, Conſul comi tia habere cœpit, uocatę tribus, latum ſuffragiũ, deſcriptę, renunciatæ, longè plurimum ualuit Plancius. I. A. ĩ6 a, Ec- ce Dolabellæ comitiorum dies ſortitio prærogatiuè, quie ſcit, renunciatur, racet, prima elaſsis uocatur, renunciatur: deinde, ut aſſolet, ſuffragia: tum ſecũda claſsis uocatur,&c. del., 193 a, Ferri de ſingulis niſi centuriatis comitijs nolue runt. deſcriptus enim populus, cenſu, ordinibus, ætatibus, plus adhibet ad fuffragium auxilij quàm fusè in tribus cõ- uocatus. contra Rul. 66 b, Eſt illud ampliſsimum Quirites, quòd hoc honore ex nouis hominibus primùm me multis Poſthabiris affeciſtis, quòèd prima petirione, ꝙ anno meo: ſed tamen magnificentius eſſe illo nihil poteſt, quòd meis comirtijs non tabellam indicem tacitæ libertatis, ſed uocẽ unam præ uobis iudicem ueſtrarum erga me uoluntatum tuliſtis. I. V. 243 a, Tu cum prætor eſſes renunciatus, nõ ipſa præconis uoce excitatus es? quiĩ te toties ſeniorũ iuniorũq́;
centurijs illo honore affici pronunciauerit. Poſtquã. 210 b, Comitia centuriata, quæ maximè maiores äuſta dici habe- req́; uoluerũt. contra R. 71 b, Nunc quia prima illa comitia tenetis centuriata& tributa, curiata tantum auſpiciorum cauſa remanſerunt.& ibid.& 72 a,& Epi. 17 a, De comitijs mulra,& de lege centuriara& curiara. Qu. Fr. 307 a, Grac- chus augur recordarus eſt, quid ſibi in cãpo Martio comi- tia cõſulibus habentib. contra auſpicia accidiſſet. pro Rab. 92, Qui in campo Martio comirijs centuriatis, auſpicato in loco crucẽ deſigi iubes. pro Mil. 109 b, Quid comitijs in campo quoties poteſtas fuit? de Pet. 213 b, Video nulla eſſe
comitia tam inquinata largitione, quibus non gratis ali- quæ centuriæ renunciẽt ſuos ſibi maximè neceſſarios. Qu.
FP. 323 b, Comitiorũ quoridie ſinguli dies tolluntur obnun ciationibus magna uoluntate bonorum omniũ. de Cl, 169 a, Habere comiria contra leges. Ar. 143 b, Comitia conſula- ria à prætore haberi non poſſe.&§½3 a, Legem comitijs cen- turiatis eſſe perlaram. I. V. 234 b, Satis putabart ſe ad comi- tia tempore uenturũ, ſi pridie ueniſſet. Epi. 19 a, In campo certè non fuiſti, cùm hora ſecunda comirijs quæſtorijs in- ſtitutis ſella Qu. Maximi, quem illi conſulem eſſe dicebant, poſita eſſet: quo mortuo nunciaro, ſella ſublata eſt. Ille autẽ qui comitijs tributis eſſet auſpicatus, centuriata habuit, conſulem hora ſeptima renunciauit,&c. Att. 1a, In campo Martio comitijs tribunitijs ad XVI. Cal. Sex. cõperitores qui firmi eſſe uidebãtur, Galba& Antonius. I. A. 234 b, Qd ſi comitia in ſenatu haberi placet, petamus, ambiamus, ta- bula modò noua detur nobis ſicut populo data eſt. de Le. 193 a, Comitia illa ſunt armis geſta ſeruilibus. Att. 63 a, Sed ea comitia puto fore ut ducantur. de Comitijs uide A. Gel lium,& Alexandri Geniales dies.
tur. de Fi. 88 a, Tantus uirtutum comitatus. Part. u1d b, Re- COMITO R, art. aſſe ctor, ſector. de Fin. 77 a, An eſt aliquid
gulus uirtutum præſidio munitus, tantoq́; uirtutis comi- tatu ſeptus. de Ar. 243 b, Cepi equidem maximum fructũ, & ex conſurrectione omnium,& ex comitatu publicano- rum. Epi. 92 b, Si moddò tecti ſatis eſt ad comitatum noſtrũ recipiendum. COMITE R, humans, humaniter, benignè. I. A. 246 b, Salu- tare benignè, comiter appellare unumquenq;. de Nat. 33 a, Tum Cotta comiter ut ſolebat: atqui, in quit,& c. Off. i1a, Homo qui erranti comiter monſtrat uiam. pro Cal. 40 a, Cum aliquo comiter uiuere. pro Corn, 6ã3⅞ a,& 62 b, Beni-
.„
per ſeipſum flagitioſum, etiamfi nulla comitetur infamia. de In. 63 b, In itinere quidam proficiſcentem ad mercatum quendam eſt comitatus. Tuſcul. 247 b, Cæteraq;, quæ co- mitantur huic uitæ. COMMACVL OH ws. maculo, turpifico, fœdo. pro Cæl. 40 b, Si ſe iſta infinito ambitu commaculaſſer. COMMEATVS, tus. cibaria ad multitudinem aliquã alen- dam, præſertim belli tempore. Item tempus quod eundi, manen di, redeundi datur,& præſcribitur alicui. pro Pom. 14 a, Cmex omnib-.prouineijs cõmeatu GePuplied& pri- 2 Uato

247 eOo
uato probibebamur. Attic. 107 b, Sufcepte aute Ple ahie
tenenda ſit urbs, aut ea relicta ille 1 commearu 8 quin
copijs inrercludendus. de Ora. 102 b.De commranue du 1
dijs faciendis atq; uitandis,&cc. Ad Heren. 5„Vrile qune
diem commeatus non uenit, quòd eum aduæ in Teltu ſent. I. V. 25§5 a, Hunc ſcitote fuiſſe Heraclitum in ea cauta, jui propter gr bum oculorum tum cùm nauiga- qui propter grauem mor lorum rum ee eu gde⸗ ret,& iuſſu eius qui poteſtatem habuit, 1n 18 Uneara Jies cuſis remanſerit. I. V. 243 a, Hanccine impudentiam iuc 3 ciuitatibus pro numero militum pecuniarum imss dee ſcribere, certo precio ſexcentenos nummos nautar Siſ Kone conſtituere, quos qui dederat, commeatum dri 8 tatis auferebat: iſte qu od Enante nomine,& pro ſtipene rumento;: acceperat, lucrabatur.
6 unnea 11 G Karb. meditari, uerſare. ad. a, Qu
re locos, quos aſſumpſerimus, egregie domme Karopon⸗ tebit, ut perpetuò nobis hærere poſsint. aliàs egreg
iterd; notars..
C WanerP IN Lti. memini. de Or. 19¼ b, Quem hominem probè commeminiſſe aiebat.& 159 b, Id quod tu rectè com meminiſti. Tuſcu. 150 b, Ego autem non commemint ante-
ud mnatus, me miterum..
C Jener MORABILIS,Ie. memorabilis. pro Mar. 152 b, Vir commemorabili uirtute præditus.& de N. 52 b.
COMMEMORAND V S,a, um. I. V. 74 a, O cômemoran- da iudicia præclaram, exiſtimationem noſtri ordinis. b
COMMEMORATIO, nu. mentio, record atio. Qu. F. 197
a, Me in ſcribendo co mmemoratio uirtutis delectauit. J.V. 97 a, Verres in aſsidua cõmemoratione omnibus Benina
flagitiorum fuit. Epi. 67 a, Me commemoratio pol eritatis ad ſpem quandam immortalitatis rapit.& 46 ,eomme.
moratio huius rei magn am mihi læticiam attulit. Ora. 108
a, Commemoratio antiquitatis, exemplorum prolatio. pro Arch. 19¹ à, Commemorationem nomints noſtri non cum uitæ tempore dimittendam eſſe, ſed cum omni poſteritate adæ quandam. COMMEMOR O, s. memoro, dico, memini, ꝓſequor, pro- fero, ſermonem uſurpo, alicuius rei memoriam uſurpo, cre- bris uſurpo ſermonibus. I. V. z31 b, Longum eſt& non neceſ ſarium, commemorare quæ apud quoſq; uiſenda ſunt. pro Qu., Nam quid hoc iniquius, aut indignius dici, aut com- memorari poteſt? Epiſt. 48 b, Omnes enim cauſæ, quas com memoras, iuſtiſsimæ ſunt. de Orat. 123 a, Critolaus, quem fi- mul cum ODiogene ueniſſe cõmemoras. de Orat. 149 b, Me- trodorus, de cuius memoria cõmemorauit Antonius. Qu. Fr. 297 a, Omnes de tua uirtute commemorant. pro R. 95 b, C. Decianus, de quo tu ſæpe commemoras. pro Plan. 279 b, Nihil ex meis eſt temporibus, quod minus mea celebratio- ne commemoratum ſfit. de Sen. 34 b, Quid quoq; die audie- rim, dixerim, egerim, cõmemoro ueſperi. Aca. 18 b, Primum quod initio dixiſti, uideamus quale ſit, ſimiliter à nobis de antiquis philoſophis commemorari, atq; ſeditiofi ſolerent claros uiros, ſed ramẽ populares aliquos nominare. de Am. 109 b, Beneficia meminiſſe debet is in què collata ſunt, non cõmemorare qui cõtulit. Par. 124 a, Quæ eſt iſta in comme- moranda pecunia tua tam inſolens oſtentatio? Poſtq. 212 b, Qui deſiderium mei nominis renouari,& memoriã rerum geſtarũ uſurpari coegi. pro D. 15 2, Quæ ſi priuatis glorio- ſa ſunt, multo magis commemorabuntur in regibus. COMMENDATIO, enu. comprobario, laus, commiſsio. Ep. 4 a, Is cùm antea& ſuo ſplendore& noſtra cæterorũd; amicorũ cõmendatione gratiſsimus in prouincia ſemper fuit, tum hoc tempore propter tuum in me amorẽ noſtrãꝗ́; neceſsitudinem uchementer cõfidit his meis literis ſe apud te gratioſum fore.& ibi. Omnibus q; rebus eum ita tractes, ut intelligat noſtram commendationem non uulgarẽ fuiſ- ſe. At. 121 b, Cui qui noſter honos? quod obſequium? quæ e- tiam ad cæteros contempti cuiuſdam hominis commenda tio noſtra defuiteut meum iudiciũ reprehendi à Qu. fratre uulgoq́; ab omnibus mallem, quàm illum non efferre lau- dibus? Tuſc. 148 a, Vide ne plus commendatio in uulgus,& hæc duæ expetitur gloria modeſtiæ habeat quàm uolupta- tis. Epi. 8 a, Magna eſt hominum opinio de te, magna com- mendatio liberalitatis, magna memoria cõſulatus tui. Ora. 207 a, Hũc librũ ſi minus noſtra cõmendatione, tuo tamen nomine diuulgari neceſſe eſt. Off. 42 a, Prima eſt igitur ado- Ieſcenti commendatio ad gloriam, ſi qua ex bellicis rebus comparari poteſt. Orat. 20⅝ a, Principia acuta ſententijs uel ad offenſionem aduerſarij, uel ad commendationem ſui. de Or. 128 a, Illa pars orationis quæ probitatis commendatio- ne boni uiri debet ſpeciem tueri. I. P. 79 b, Obrepſiſti ad ho- nores errore hominum, cõmendatione fumo ſarum imagi-
autem bello aut
141
num. I. C. 103 a, Homo per ſe cognitus, nulla commẽdatio- ne malorũ, de Cla, 173 a, Is magnos honores ſine ulla com-
E 0 243 mendatione maloruũ eſt adeptus. pro Fac. 151 ², Aliquis inſ- mo loco natus, nulla cõmendatione famæ. de Cla. 186 a, Hu jus mores omnes commendationem Ingenijenertunt. de Cla. 19 4 a, Hæc cauſa tantum co umendarionis habahr„ut, &c. Off. 42 b, Prima igitur comen datio proficiſcitur à mo- deſtia. pro Deio. 144 a, Qui commendationem ineuntis æ- tatis ab impietate& ſcelere duxerit. pro Cæl.;z8 b, Et meus hic forenſis labor uitæq; ratio dimanauit ad exiſtimatio- nem hominũ paulo latius cõmendatione ac iudicio meo- rum. IJ. A. 186 b, Nec ſentit amens cõmendationem eſſe com⸗ pellationem ſuam. pro Planc. 265 b. Hoc ualeret, inquam, in cõmuni conſenſu omnium,& dulciſsima commendatione naturæ. de Ora. 141 a, Facillimè teneri ea duæ auribus perct- perentur, aut cogitatione, ſi etiam oculorum commenda- tione animis traderentur. de Finib. 72 a, Epicurus in prima commendatione uolupratem dixit. ibid. Vt uoluptatem illam Ariſtippi in prima commendatione ponerer.
COMMENDATITIV S, a, um. I. V. 234. b. Tabellæ nõ com
mendatitie, ſed triburarię. Epiſt. 62 a, Erſi ſratueram nullas ad te literas mittere, niſi commendatitias, tamen,&c.
COMMENDATRIX, cB. de L. 167 b, Lex eſt emendatrix
uitio rum, commendatrixꝗ; uirtutum.
COMMENDATV S, 4, um. I. A. 222 b, Vita Ser. Sulpitij mul.
tis erit præclaris q. monumentis ad omnem memo riã com. mendata. J. A. 166 b, Quæ res unquam glorioſiorèquæ com- mendatior hominum memoriæ ſempiternæt pro Cor. 63 a, Quis noſtrùm eſt cui nonilla ciuitas ſit huius ſtudio, cura, diligentia commendatior? pro Seſt. 7 a, Alter erat opinione hominum, nobilitate ipſa blanda conciliarricula commen- datus.& ibid. Homo falſa opinione, errore hominum com nendatus. de Leg. 174 a, Sacrum ſacrue commendatum qui clepſerit, patricida eſto.
COMMEND O, 2¹. probo, fidei alicuius cõmitto, in tua fi=
de ac religione depono, concredo, in ueſtra fide atq; huma⸗ nitate totam cauſam repono, ciuitas in Catonis ſide collo⸗ cata, qui nationes deuictas bello in fidem cepiſſent, omnia in fidè& quodammodo patrocinium mei conſulatus ſuns collata, in fidẽ meã accipio, in tutela alicuius ſum: alicuius uirtuti, fidei, felicitati ſum commẽdatus. Poſtq. 207 a, Cum eñ præter ſimulatã triſticiã nulla res cõmendaret. Ep. 189 a, Neq; enim omniũ iudiciorũ malim me àte commen dari,& ipſo tuo indicio dignè ac mereor cõmendatus eſſe. de Ora. 109 b, Vt duos ſummos uiros, ijs qui neutrũ illorũ uiderint, eorum quibus ambo illi oratores cogniti ſunt, uiuorum 6e præſentium memoria reſte cõmendemus. pro Cęl. 38 b. Nes enim uobis ſatis cõmendata huius ætas eſſe poſſet, niſi,&c- de Orat. 125 a, Lenis oratio cõmendat reos. Off. 42 b, P. Ru- tilij adoleſcentiam ad opinionem& innocentiæ& iuris ſcientiæ, P. Mutij commendauit domus, de Clar. 184 b, Nulla re una magis commendatur orator, quàm ſplendo- re uerborum. de Orat. 107 a, Vox quæ una maximè eloquen tiam commendat. de Clar. 186 b, Huius actio non ſatis com mendabat orationem. Attic. 209 a, Ligarianam, ut uideo,
præclarè autoritas tua commendauit,& 49 a, Metotum
tuo amori fideiq; commendo,& 229 a, Reſpubl. ita te mih? commendauit, ut chariorem habeam naminem. Epiſt. u a, Tibi me totum commendo atq; trado,.& 218 b, Sed uereor, ne quia complures tibi præcipus commendo, exæquare ui- dear ambitione quadam commendationes meas. Qu. Frar. 299 b. Item: Tibi me, tibi meas omnes opes fortunasq́; com mendo, tibi committo exiſtimationem ac ſpem reliquæ ui- tæ. Ep. 23 b, Petis à me ut Bibulo te quàm diligẽtiſsimè com mendem. Att. 276 b,& 277 a, Ad petitionem aut commenda tionem honoris tibi Glicona medicum diligentiſsimè com mendo. Epiſt. 4 a, Quæ ne ſpes eum fallart, uehementer te ro go, cõmendoq́; tibi eius omnia negocia, liberos, procura- tores, familiam.& 109 a, Quare mi Cicero perſeuera con- ſtanter nos conſeruare,& Sulpitio ſucceſſori nos de melio- re nota commenda,& 194 b, Vale,& matrem meosd; tibi cômendatos habe.& zooa, Zeuxis, quem ſcribis certiſsi- mum matricidam tibi à me intimè cõmendari.& 187 b, A* te peto dignitatem meam tibi commendatam habeas.& 199 b, Rogo ut habeas eos à me commendatiſsimos. pro Cl. 24 b, Spes illa quam mulier in aluo commendatam à ui- ro continebat. pro Pom. 6 a, Vt ſe ſocios dignos exiſtimetis, quorum ſalutem tali uiro commèédetis. de Fin. 9ↄ 3 a, Simul- atq; natum ſit animal, ipſum ſibi conciliari& commendari ad conſeruandum. I. A. 23 5 a, Darum rerum omnium decer- tatio conſulibus commifſa& commédata eſt, pro Ar. 189 a, Poetæ quaſi deorũ aliquo dono& munere cõmendati no- bis eſſe uidentur. pro S. R. 3 7 a, Cui fortunæ uiui cammen-
datæ ſunt atq; concreditæ. pro Do. 242 a, Vobis ergo meam
dignitatẽ, ſtudium& iudicium non modò comiſſum, ſed e-
tiam commendatum arbitrabãtur, de Ar. 24 6 b, Ponrifices 410 rum
4
oooöoöoaoaooaoöoöoöoöoöoöoöö — *— —, 8
taedit cöme lesm medi daras

Mmendatrizä. DATv 4 . 41 VSA sß dar mne mm — un memoriæ ſempiteme 4 Mekeinn⸗— 1 ut non illa cmitas uadae Samendatior! pro Seſt.⸗ A 3 20 dilntate i. bl 1. ter ern —— ¹blanda conciliariiclaan 2 falſa opinione, errore ho daLeg. 4, Sacrum ſacröus cnna 2,Patricida eſto. 4 9 3* 4 8* 90, ½. probo, dei Ulicnius cömimnan on⸗ dspono,e oncredo, in ueſtrafdt eu cautam repono, ciuitasi 3t — ono fintarin(wanltn 8 mlctas dello in fdem chiilem,a —— do patrocinium mei cosſilmnj de medl accipio, in tutela alicuim im an
3 *
elacita ſum commädatus. Poommul
4.166 5,0
mulatd trifticii nulla res cömendumh omniuũ iudiciorü malim me ite comnat
do dign ac mereor cömendaam ekeu os ſummo0 uiros, ijs qui neutrüileniun
dus ambo illi oratores cognitiſunt unma
memorin teite cömendemus.pro
Qaris cömendata huius xtas effepofai
4 Lanis oratie cömendat reos. Oäil entiam ad opinionem& innocentali Mauj commendauit domms. deCu 4mags commendatur orator, quinfr 2 44 Oran.07 4, Vor qux unamumään an dat. de Clar. 115 b,Huius acdio aonlal
Peationem. Attic. 109„Ligrrianan, nu
oritastua commendautt.&4 1 Vm eid commendo.&9*, Jepuhliun 418 ut chariorem habeum numinen h — commendo atq trado.&nl elir
4
aoluras bi pfxc 1 mendationes neu. omnes opes fottmns
lgeuun
ſpes eum fullahucd e * a negocis, der 7 Cicero
. itager. hmoaumentig ad ou eähis 6
dopueè commendocum
demnft
249S
commenda immortalitari.& 67 a, Cupio res noſtras quim
quorum authoritati,& fidei,& prudentiæ maiores noſtri ſa 2 2 9 ᷣA 1
cra religiones q; commendarunt. pro Mur. 124 a, Idem con-
ſul eum ueſtræ fidei commendat, quem antea dijs immor-
talibus commendauit. de Pro. 76 a, Quare ſit in eius tutela
Gallia, cuius uirtuti, fidei, felicirati commendata eſt. de Or.
104 b, Pilios ſuos paruos tutelæ populi commendare. Offi. 25 a, Iura fidei magiſtratuum commiſſa ſunt. de Or. in b, Hi- ſtoria qua uoce alia niſi oratoris immortalitati commen- datur. Bp. 68 b, Vt me ſempiternæ gloriæ per eum commen dari nolim, qui non ipſe quoq; in me commendando pro- priam ingenij gloriam cõſequatur.& 15 b, Nomenq; tuum
celerrimè monumentis commendari tuis. Epi. 171 a, b, Satis
me multa ſcripſiſſe quæ literis commendari poſsint, arbi-
C
tror: id eſt, committi.
OMMENTARIOL.VM, Ä. libellus. J. A. 5 a,An in com mentariolis& chirographis& libellis acta Cæſaris firma
erünt? de F. 108 b, Quæ res efficit, ne neceſſè ſit, ijidem de re-
Pus ſemper quaſi diétata decanrare, neq; à commentariolis
ſuis diſcedere. de Or. 85 a, Quæ pueris nobis ex commenta-
riolis noſtris inchoata ac rudia exciderunt. Qu. de Pet. 214. a, Volo enim hoc commentariolum peritionis haberi omni ratione perfectum.
COMMENTARIVM, 73. liber ad ſubfidium memoriæ
comparatus, in quo rerum& negociorum capita notantur.
de Cl. 179 a, Ipſa illa cenſoria contra Cn. Domitium colle-
O 250 mentatum eſſe declarant. Epiſt,. 9½ b, Si me oceuDtiosuu. relaxaro(nam ut planè exoluam nõ poſtulo,& ipſum qui- dem multos annos nihil aliud cõmentor) docebo,&c. Tuſ. 196 b, Nam qui hæc audita à docto meminiſſem uiro, futu- ras mecũ commentabar miſerias. de Clar. 193 a, Hortenſius tanta mechoria fuit, ut quæ ſecum commentatus eſſet, ea ſi- ne ſcripto uerbis eiſdem redderet. de D. 98 a, Magi congre- gãtur in fano cõmentandi cauſa, atq; inter ſe colloquendi. de A. 96 b, Cdùm in hortos D. Bruti commentandi cauſa(ut
aſſolet) ueniſſemus. Epi. 14 ½ a, Ad qué paratus uenerat, cum
in uiHla Metelli cõplures dies cõmentatus eſſet.& ibi. Quæ autem in luſtris& in uino cõmentatio potuit eſſe?de Finib. 153 à, Animaduertuntq; ea quæ domi fiunt curioſius, inci- piuntq́; cõmentari aliquid& diſcere. Ep. ⁊ a, Vt antè com- métemur inter nos, qua ratione nobis traducendum ſit hoc tempus. de Or. i50 b, Magiſter hic Samnitum ſumma iam ſe nectute eſt,&& quotidie commentatur. I. A. 233 a, Quorum
alter cõmentatus eſt mimos, alter egit tragœdiam. pro Qu.
R. z1 a, Quæ mihl iſte uiſus eſt ex alia oratione declamare, quam in alium reum commentaretur. Attic. 14 ²2 b, Oius meas commentari nõ deſino, id eſt propoſita. de Cl. 194 b, Cõmentor declamitãs cũ aliquo quotidie.& 172 a, Vſq; il-
. 4— 3 4. 2..5 ⸗ lum cõmentatum in quadam teſtudine cum ſeruis lireraris
fuiſſe. de Cl. 71 a, In conſideranda cõponendaq́; cauſa. Epi. 266 b, Is diu& multis lucubrationibus commentata ora- tione uide ut probari poſsit, te non peccaſſe.
3 1 4.. 4. 4. 5 1 4.. 4 4— SZam nõ eſto ratio, ſed quaſi aApita rerum,& orations com- CO MMENTVMI, u. res ficta, excogitara inuentio. de N. 26 mentarium paulò plenius. Epiſtol. 121 b, Quam quiſq; ſen-
tentiam dixerit, in commentariò eſt rerum urbanarũ, è quo tu quæ digna ſunt, ſelige. Atti. i9 a, Commentarium conſu-
latus mei Græcè ſcriptum miſi ad te. Oct. 329 b, M. Anto-
C
nius ciuitates donabat ex commentario. Ep. uz a, Commen tarium rerum urbanarum primum dedi L. Caſtrinio, ſecun dum̃ ei qui lias literas tibi reddet. I. V. 246 b, Audpte decre-
tum mercenarij prætoris ex ipfius commentario.& ibid.
Recita commentarium. pro§.175 b, Ego recentem putarem memoriam cuncti ſenatus commentario meo poſſe ſupe- rari? Tuſ. 202 a, In eo eſt diſpuratio ſcripta Carneadis, quam ſe ait in commentarium retuliſſe, Atti. 102 b, Referre aliquid in commentarium manu ſua. de Or. 102 b, Illa quæ in com- mentarium meum retuli.
OMMENTARILorum. idem quod commentarium. Ep. 69 a, b, Si enim ſuſcipis cauſam, cõficiam cõmẽtarios rerum omnium. de Cla, 289 a, Cæſar ſcripſit commentarios rerum
fuarum. Oſſic. 53 b, 54 a, Quem locum miror à Poſsidonio
breuirer eſſe tractatum in quibuſdam commentarijs. prio COMMEREO, res. mereor. de Orat. 105 a, Interrogabatur
Rab. d3 a, Ex annaliũ monumètis,& ex regum cômentarijs aliquid cõquirere. de C. 171 a, Vt& Atricus ſcribit,& nos in
antiquis commentarijs inuenimus. I. A. 153 a, Nihiltum niſi
quod erat notum in C. Cæſaris cõmentarijs reperiebatur. de Cl. 169 a, Poſſumus T. Coruncanum ſuſpicari diſertum, quòd ex pontificum cõmentariis longè plurimum ingenio ualuiſſe uideatur. de Fin. ↄ2 a, Cõmentarios quoſdam Ari-
ſtotelicos, quos hĩc ſciebam eſſe, ueni ut auferrem. de Orat.
129 b, Vbi funt fundi Brute, quos tibi pater publicis cõmen-
rarijs cõſignatos reliquirtèid eſt tribus libellis de iure ciuili.
COMMENTATIO, onu. cogitatio, meditatio. de Ora. 97
a, Subitam orationem cömentatio& cogitatio facilè uin- cit.& ibi. b, Et illa commentatio incluſa in ueritatis lucem proferenda eſt. Ep. i38 b, Cõmentatio cauſarum, de Ora. 187 b. Is ſeſe quotidianis cõmentationibus exercebat.& a, Quos locos multa cömentatione ac meditatione paratos atꝗ, expediros habere debertis. de Cl. 174 a, In exercitarioni bus cömentationibusd; multum operæ ponere. de Ora. 107 b, Subitę ad propoſitas cauſas exercitationes,& accuratę ac meditatæ cõmentartiones, multi ſudoris ſunt. Tuſc. 164 a, Tora enim philoſophorum uita, ut ait idem, commentatio mortis eſt. Tuſc. 18 4 a, De exercitarione& conſuetudine& commentatione dixi, apage ſis, nunc de ratione uideamus. & 133 b, Tantum exercitatio, meditario, conſuetudo.
COMMENTITIV. 8, a, um. fictus. pro S. R. 25 a, Ille quomo
do crimen commenrtitium confirmaret, non inueniebat. de N. 5 b, Cômentitiæ futiles ́; ſententiæ.& 40 a, Commenti-
tij& ſicti dei. Off. 59 a, Fieta& commenriria fabula. de F.
146 a, Nomina partim noua& commentitia, partim idem
ſignificantia. de N.7 b, Parmenides commentitium quid-
dam coronæ fimilitudine efficit.& 22 a, Omnem talem con
firmationem animi, philoſophi motũ inanem uocant.
COMMENTO R, aut. mediror, cogito, conſidero, mecum
meditor. Attic. 38 b, Veruntamen ipſum mecum in his locis cõmentor, ut iſta improbem. I. A. 19° b, Iam accedũt conſu- les multos iam menſes de pop. Ro. libertate cõmentati atq; meditati. I. B. 10 0 b, Sin auté aliquid ſperare uolueras, cogi- taras id, quod illa trophæa plena dedecoris& riſus te com
4
8
C
b, Opinionum enim commenta delet dies. de Cl. 193 a, Idem ſua& commenta,& ſcripra,& nullo referente omnia aduer ſariorum dicta meminerat.
OMM E O, s. eo, uenio, redeo. At. 124 a, Crebrò enim illius
literæ ab alijs ad nos commeant. pro Pom. 14 b, Inſula De-
los, què omnes undiq; cum mercibus atq;, oneribus com-
meabant. I. V. 245 a, Nauis, quæ ad ea furta, quæ reliquiſſes,
commearet. de N. 65 b, Cum eadem uiciſsim retrò comme-
ant.& 35 b, Sol ab ortu ad occaſum commeans. de N. 7 b, A- nimum eſſe per naturam rerum omnem intentum& com- meantem. pro Cæl. 45 b, Cuius in hortos iure ſuo libidines omnium commearent.
COMMERCIVNM, cj. uſus, familiaritas. de Sen. 85 b, Volu-
ptas nullum habet cum uirtute commercium. I. V. 231 a, Mi- hi cõmercium ullius rei cum illo non eſt.& 168 a, Is agrum in Segeſtano(nam commercium in eo agro nemini eſt) con ductum habebat.& ¹33 b, Ei locum illum ſenatorium ille
uendidit, cui ne commercium quidem eſſe oportebat. ad
Brut. 295ᷣ b, Si ſit commercio locus.
reus, quam quaſi æſtimationem commeruiſſe ſe maximè dicerer.
COMMERITVS,ta. de Inu. 12 b,& 5 b, Non caſtigab opro.
commerita noxia. Plauti.
COM METIO R rus. metior, ſimul metior. de In. 51 a, Sæpe oportet cõmetiri cum tempore negocium. de Vniu. 200 b,
Neq; ſiderum ambitus inter ſe commetiuntur. COMMIGR O, zs. migro, domicilium muto. Qu. Fr. 309 a,
Domus tibi conducta eſt, ſed breui in tuam commigrabis.
COMMILITO, ont. in bello ſocius. pro D. 149 a, Hic ado-
leſcens, qui meus in Cilicia miles, in Græcia cõmilito fuit.
COMMINATIO, onu. minatio. de Or. 162 a, Orationis au-
tem ipſius tanquam amorũ eſt, uel ad uſum comminatio&
quaſi petitio, uel ad uenuſtatem ipſa petitio.
COMMINISCOR r. commentus ſum, fingo. de Fat. 14
.
Quædam ctiam Poſsidonius cöminiſci uidetur. de N. 37 b, Epicurus monogrammos deos commatus eſt. At. 86 a, Nec me hocuel porius Africanum(is enim loquitur) commen-
rum putes. de Finib. n16 a, Ile enim occurrentia neſcio quæ comminiſcebatur. Ad Heren. 8 a, Confingere& commini-
fei aliquicd. OMMINVO,. frango, diminuo. I. V. 212 b, Is neſcio quo pacto dum armis exercetur, annulus aureus, quem habe- bat, fractus eſt& comminutus. I. P. 99 b, Illi ſtatuam iſtius deturbant, affligunt, comminuunt, diſsipant. pro Qu. 4 b, Nullum officium tam ſanctum eſt, quod non auaritia com minuere atq; uiolare ſoleat. Off. 41 a, Viriatus, quem C. Læ- lius prætor fregit& comminuit. Att. 57 a, Re familiari com
minuti ſumus.
COMMISCEO, ſces. permiſceo. pro Dom. 242 b; Cuius
ignein non ſum paſſus cum totius urbis incendio commi- ſceri. de Amicit. in a, Cuius animum cum ſe commiſceat, ut efficiat penè unum ex duobus. pro Mar. 132 a, Nunquam enim temeritas cum ſapientia commiſcetur. de Nat. 31 b, In mari& in fœemina commiſcendorum corporum miræ libi- dines. Ad Heren. 35 a, Ius accuſatoris cum iure teſtimonij
commiſcebis. b 1 3 Go-8Mi⸗
5

4 ———
8 ———yõ— ꝗ—— ——* w„
*
—
4“ *
f.„
——— 4
——
—
ͤͤͤſ 4 1
—
5
5 —
—
——————— 4—————
—
— 5 4——————— ———.—— 2 2 .———————————— 2„ E————— 2 —— 8.—— 8——
—
2— — 2 4
251 ²GO. dwieſearcha ge hee COMMISERATIO, onis. miſeratio, miferieor 1,A hn. 163 b, Aliud moleſtia, fine commiſerationé Sians erorma. & uno preſſu ac ſono obductum. Ad Heren. 1„Samn el⸗ ſerationem breuem eſſe oportet: nihil enim lachrym ſcit... 0M a SE ROR, art. miſeror, miſeratione afſcior. In A- —— uendos undiq; caſus.I.V. rat. Commiſerans hominun met en nnis luidla deo- Huid cum cõmiſerari, cõquerl,& e*¼ Sihe Bleaan in te traijcere cœperut Anteq. 196 a, Con- ueri& commiſerari non licere. COMMISSATO R, oru. Comeſator... l 30 b. COMMISSVMſ. factum, facinus, delictum. Pro S) laiee ds Eaquid huius factum aut cõmiſſum non dicam andacines ſed quod cuiquam paulo minus conſideratum nn ere factum quæro. Tuſc. 18 b, Enunciare cõmiſſa, prodere con- ſcios. de L. 173 b, Sacrũ commiſſum quod neq; rpiar pore⸗ rit, impiè cõmiſſum eſto. uidetur hic Cicero ogun 45 Ju dam ſcelere, quod expiari non poreſt, cuiuſmo 1 Ihs- 0g: noſtri appellant, peccatum in ſpiritum ſanctum,& pecca- tum ad mortem. COMMISSIO, onis. exhibitio. Att. 254 a, Sed tamen rumo- ris neſcio quid affluxerat, commiſsione Græcorum frequen tiam non fuiſſe. Attic. 249 a, Et tecum ago ut iam ab ipſa commiſsione ad me, quemadmodum ij ludi accipiantur, deinde omnia. OCO MMISSVR A ræ. iunctura. de Nat. 54 a, Quid dicam de oſsibus, quæ ſubiecta corpori mirabiles commiſſuras ha- bent?& 56 a, Molles digitorum cõmiſſuræ. de Vniu. 199 a, Vt & ipſe ſecum,& inter ſe ex commiſſura iungerentur. COMMISSVS,, um. ut pugna commiſſa. L. Committo. COMMITT O, ts. credo, concredo, cõmendo, mando. I. A- 235 a, Cum harum rerũ omnium decertatio cõſulibus com- miſſa& cõmendata fit. pro Dom. zuz a, Vt omnia ueſtræ ſa- pientiæ, fidei, poteſtati q; cõmiſſa creditaq́; eſſe uideantur. I. V. 242 b, Mihi honorem illum non ſolùm datum, ſed eriam creditum ac cõmiſſum puto. Qu. Fr. 292 b, Si quis eſt in quo jam defendaris, huic mihi credideris, nullam partem exiſti- mationis tuæ commiſeris.& 295 a, Vt eos quos tuæ ſidei po teſtatiq́; S. P. Q. R. commiſit& credidit, diligas. I. V. 14 a, Qui Quæſtor cõſulem ſuum confilijs commiſsis, rebus o- mnibus creditis, ſpoliare, relinquere, prodere auſus eſt. pro Qu. 18 a, Tibi committo exiſtimationem ae ſpem uitæ meę. pro Fon. 282 b, Frugi hominem iudices uidetis pofitum in ueſtra fide ac ac poteſtate, atq; ita ut commiſſus ſit fidei, per miſſus poteſtati. Off. 25 a, Ilura fidei magiſtratuum commiſ- ſa ſunt. Offic. 17 b, Vt tutela, ſic procuratio reipub. ad utili- tatem eorum qui cõmiſsi ſunt, non ad eorum quibus com- miſſa gerenda eſt. At. 242 b, Autor non ſum, ut te urbi com- mittas. pro Do. 223 a, Qui ſe populo commiſerant, repelle- bantur. pro S. R. 37 b, Cum per eius fidè læditur, cui ſe com- miſerit. Atric. 10 b, Satius eſt in infamiæ ſordibus relinqui, quàm infirmo iudicio cõmitti. de Ora. 99 a, Ego tibi ullam cauſam maiorem committendam putem? pro Planc. 272 a, Committere magiſtratum alicui. At. 131 b, Quantumijs co- pijs committendum ſit, non te præterit. pro Dom. 216 b, Cn. Pompeio plurima bella extra ordinem ſunt commiſſa. Epiſt. 204 b, Neq; te impedio quo minus ſuſceptum nego- cium pro tua fide& diligentia ex uoluntate Cæſaris qui ti-
bi rem magnam difficilemq́ commiſit, gerere poſsis. pro S.
R. z9 a, Quæ poſita ſunt in ſuſpicionibus, ea ueſtris ingenijs coniecturæq; cõmitto. I. A. 205 a, In conſpectum pop. Rom. quo ore uos cõmiſiſtis? pro S. R. 37 a, Res tanta quæ public? geſta atq; commiſſa ſit. Ep. 4² a, Quid mihi ille non commi ſit? quid non mecum cõmunicauit At.7 b, Itaq; neq; Achai- cis, neq; Epiroticis hominibus pauldò liberiores literas com mittere audeo. Aft. 18 a, Huic terræ filio neſcio cui commit- tere epiſtolam tantis de rebus non audeo. Epiſt. 16 b, Quos tamen ipſos liberos, ſi quem cui rectè committam inuene- ro, curabo ad teperferendos. Attic. 54 a, Præterea ſunt quæ-
dam domeſtica, quæ literis non cõmitro.&155 b, Fortunæ ... 3— ⸗ 4 ſunt committenda omnia, ſine ſpe conamur ulla. Epiſt. 258
a, Quarete neq; nauigationi, neq́; uiæ committas. Attic. 138 b, Quorum cauſa timidus me fortunæ commitrebam. Atti. 232 a, Huic nihil credideris, nullam partem exiſtimationis tuæ commiſeris. In Ara. Hoc caue te ponto ſtudeas commit tere menſe. Ac. 17 b, Vt tamen in præcipitem locum non de- beat ſé ſapiens committere. I. A. 24 4 a, Poſfumne ſatis ui- deri cautus, ſi me huic itineri tam periculoſo commiſero? pro Pom. i0 a, Quis nauigauit, qui non ſe aut mortis, aut ſeruitutis periculo committeret?— ℳ4 4 TFERp COMM 12 1 E RE facere. de Leg. 163 a, Quocirca uereor committere, ut non bene prouiſa principia ponantur. I. A. 217 a, Ego nolo quem quam ciuem còmmittere„‚ut morte
¼ 6.„z... mulctandus ſit, Ep, 6 5½ b, Non committam zut tibi inſanire
10— 152
uidear. At. 4 2, Non cömittam poſthae, ut maseeufarse g.
iſtolarum negligentia poſsis. Offic. 43 27 e enim ipſi or- didum eſt ad famam, committere ut accu larotnoruinene Epiſtol. 39 b. Non eſt meum commicrere, ur neglinee ln 2
ſe uidear.& 176 b, Ipſum Cæſarem nihil ſanè de te queſtum,
—,. 31 12 1 niſi dictum, quod diceret te dixiſſe, laudandum adoleſcen-
tem, ornandum, tollen dum, ſe non eſſe cömiclurum ut tolli poſsit.& 77 a, Non committendum putaui, Prlus nrApes tranſgrederer, quàm ſcirem,&c. At. 118 2,N vn Pni au a ſtrum commiſſurum, ut Domitium relin quat.& 124 b. Non
lacuit nobis committere ut temeritas noſtra reipubl. no⸗ ceret.& 10 b, Id autem ut accideret, commiſſum eſt Horten- ſij confilio.& 69 b, Non committam ut tibi Kum boſzimm
rodeſſe, non proſim.& 213, Ne committas ut fruſtra pro- peraſſe uidearis. Qu. Fra. 290 a, Præſertim cum id commiſe- rit, ut ille alter annus etiam tertium poſſet adducere. pro Qu. n a, Cõmiſſum nihil eſt, quare ad iſtam rationem perue niretur. de Or. z0 a, Non committam, ut ſi defugerim, tibi cauſam aliquam dem recuſandi.
2* 4.1 3. 3 COMMITTERE edere, ſuſcipere, exhibere. Epi. 165 b, Sed
ut rationem ineo, quo die prælium Panſa cõmifit, eodem à Gadibus naues profectæ ſunt. pro Mur. 132 a, Pugna, du= cum rege cõmiſſa eſt,& ſumma contentione pugnata. I. C. 112 a, Tum interuentu Pontini, pugna quæ erat comiſia ſe- datur. pro S. R. 20 a, Longo interuallo iudicium hoc inter ſicarios primum committitur. Qu. Fr. 325 a, Ad VIII. Calen darum Nouembris, quo die ludi committebantur.
COMMITTERE, delinquere, peccare, admittere, edere-
pro Mur. 125 a, Nihil cõmiſſum contra legem eſſe defendo.
de Cla. 168 b, Sed cum ex eo, quia quaſi cõmitteret cõtra le- gem quo quis iudicio circũueniretur, ſæpe ipſe in iudicium uocaretur, orationes alijs deſtirit ſcribere. pro Clu. 36 b, Is condénatus eſt, quòd cõtra legem cõmiſiſfet. J. V. 36 b. Cen ſoribus, ſi quid commiſiſſent, pœnæ erant legibus conſtitu- tg. de In. 46 b, Qui ſimili impulſu aliquid commiſerint.& ibi. Cũ impulſione aliquem commiſiſſe quid dicet. 1. V. 60 a, Quæ tu ſine Verre commiſſiſti, Verri crimini daturus ſum. pro Mil. 13 a, Nihil timent, qui nihil commiſerunt. Epi. 4 b, Sed quoniam accidit, ſi quid à me prætermiſſum fuerir, cõmiſſum facinus& admiſſum dedecus cõfitebor. pro Syl. 163 a, Cömittere magnum ſcelus. pro Seſt. 16 a, Edere ſcelus in aliquem. pro S. R. 28 b, Committere maleficium. J. V. 77 a, Verres multa in Deos nefariè commiſit.& 84 a, Ea natura quæ tantum facinus commiſſit. in A. 205 b, Multis rebus nefa rijs antè cõmiſsis. de Cl. 184 b, Is ne legens quidem unquam
.... 8 f 3 1.,1 fenſit, quantum flagitij commiſiſſet, pro Qu. 184 b, Is nihil
alienum uita ſuperiore commiſit.
COMMITTERB, obligari. I. V. n10 a, Faciemus ut palæ.
ſtritæ petant hæreditatem, quòd eam palæſtræ commiffam eſſe dicant.& 1 b, Calumniatores ex ſinu ſuo appoſuit, qui illam hæreditatem Veneri Erycinæ cõmiſſam eſſe dicerent. & 154 a, Pœnã octupli cõmiſſam perſequi. Hoc uulgò cade- re in pœnam dicitur. pro Clu. 39 a, Nihilominus enim po- teſt, ut illam mulctam non commiſerit, accepiſſe tamen ob rem iudicandam. pro Do. 24 2 b, Hanc ego deuotionem ca- pitis mei, cum ero in ſedes meas reſtitutus, tum deniq; con- uictam eſſe& commiſsam purabo.& 108 a, Poſtquam.
COMMODE bene, re cte, commo dùm. pro S. R. z0 a, Non
ſatis cõmodè dicere poſsim, nam commo ditati ingenium eſt impedimento. de Amic. 9 5½ b, Multa ab aliquo breuiter& commodè dicta. Offi. 61 b, Has res cõmodiſsimè Xenophon perſecutus eſt. de Or. 104 b. Aliquid non tãtùm parum com modè, ſed etiam turpiter& flagitioſum dictum.& 105 a, O- ratio commo dè ſcripta. Att. 175 a, Quòd literas, quibus pu- tas opus eſſe, curas dandas, facis cõmo dè. pro S. R. 24 a, Hũc pro dignitate laudare nemo ſatis commodè poſſet. Off. 47 b, Cômodè autem quicunq; dixit, pecuniam qui haber,&c. contra Rull. 87 b, Commodius feciſſent: id eſt, melius. de In. 64 b, Exercitus is, cui præpoſitus eſt ſapiens imperator, omnibus partibus commodius regitur, quàm is qui ſtulti- tia alicuius adminiſtratur. At. in b, Sanè cõmodè Pompeius diſtribuit binos ſingulis partibus familiarum.& 156 a, Fe- ceris igitur commodè, mihiq́; gratum, ſi me de his rebus fe- ceris certiorem.& 255 a, Magis commodè quàm ſtrenuè na- uigaui. Epiſt. 175 a, Et ille cui mandaui, ſatis ſcitè& commo dè tempus ad te cepit adeundi. Of. 52 a, Sed toto hoc de ge- nere commo dius à quibuſdam,&cc. diſputatur, quàm,&c. At. 29 b, Emerſeram cõmo dè ex Antio in Appiam ad Treis tabernas, cum in meincurrit Roma ueniens Curio meus. I. V. 160 b, Cõmodè cum Apronius è palæſtra redijiſer, ſtatui⸗
tur Lollius in illo conuiuio.
COMMODITER, commo dè. L. Commeditor.—
COMMOPITAS,w. opportunitas. de In. 66 b, In occaſſo- us moditas ad faciédum idonea, pro S., R-40 a, Ne q ſatis ommode

r r aſandi. un K se
Mteruentu Pon
.K 10à, Longo interuallo wena 3
um mmaritur,(
2umdeis, quo die luch commit:,
TERE, ddinguers, peccans an. 14 Nühil cämilum contra les Gt al cum er to, quia quaſi cdmiem id us udacio circüueniretur epei 4
eatioat, 1lijs deſtitit ſcribere. e Jaòd cötra legem cõmiliſſet. 8 1
ad commiſtilent, pœne erantlegbuch b b, Gſaili impulſu aliquid conni
alsone alguem commiliſſe quid cic.
aa Verrs comiſiſti, Verri cumii tumi
2 Nihilument, qui nihil commicmkh ham accdit, f quid Ame prætemiſin unud& admifſum dedecus c5ittora ttere magnum ſcclu. pro Seſt. aEänt
pro 5. R. a1 b, Commnttere maleicualſ
a n Deol ncfarnd commilit.&la*, a
Afacinat commifit. in Lao0, b Nulüümau mnſala. de Cl.144 b. Is nelegens qudenma
um fagitij commifiſſet. pro CifèkR
aa laper Rore comanht.
aRereditatem, quèd eam palrftæan
& hb, Calumniatores ex fnu ae
Danem Yeneri Erycinæ cömiſſimcki⸗ n4 oup kb cömiflam perles ni Hocuugs l ocdu
1 dcztur. Pro Clu.;9 4, N. ominucn
duns „mulddam non commiſerit, ccfeet
am. pro D.14 1 b Hnc ego e 22 ero in ſedes meaf reſtitutus mn as 4 commifiam putabo.& t dea E ben recte,commo cäm.. 3 eerr voßum, nam— — 1e Amic.9. Maltaa gen — 4 Of. u b, Has res cömodiſuimt
1 nemo 3
“
lo conulun 1. Comme hu 4 Je la.56 N 1 4 R. 11 14 9 2114 P. 4 34 a0
WFr zs aAdfllg
ſepeiptun
TERE, obügari. I. V. noa, Faceautx
(atis commodeb
7
253
commodè dicere poſſum, nam commo ditati ingenium eſt impedimento. Offic. 35 b, Qui ex beſtijs fructus, aut quę cõ- mo ditas percipi poſſoceniſi,&cc. de Am. 100 a, Amicitia plu-
rimas& maximas commo ditates continet. ad Herenn. 1 a, Non parum habet in ſe fructus copia dicendi& commodi
tas orationis. Offic. 2 b,&z a, Ad uitæ commoditatẽ iucun-
ditatẽq́ ad facultates rerũ atq; copias, conducat id nec'ne,
&c. de Nat. 74 b, Omnes meos dolos, fallacias, præſtigias,
Præſtrinxit commo ditas patris.& 77 b, Externæ commodi
tates, uineta, ſegetesque,&c. id eſt, bona fortunæ quæ uo- cantur.
BOMMOD O, es. accommodo, utendum do, inſeruio, beni-
gnd facio, benefacio, aliquem iuuo. L. Occupo. de Orat. 227 b. Inuidetur enim commo dis hominum ipſorũ, ſtudijs aũt eorum cæteris commodandi fauetur. de Finibus 89 a, Nec enim ſi tuam ob cauſam cuiquam commodes, beneficium
illud habendum eſt, ſed fœneratio. Epiſt. 28 b⸗AMod ſcribis
ad me drachmis CCCLIII. nihil eſt quod in iſto genere
cuiquam poſsim commo dare. Offic. ir a, Quicquid ſine de- trimento poſsit commodari, id tribuatur cuiq;. I. V. 204 a,
At publici commo daſti tritici modium LX milia. pro Cęl. 43 b; Mulier, quæ ſe aurum Cęlio commodaſſe dicit.& ibi- dem: Aurum ſumptum à muliere.& 49 b, Aurum reddere. ad Her. 40 a, Ait ſe ædes cuidam ad nuptias commo daſſe. In Ver. 204 a, Nomen ſuum alicui ad tranſlationem crimi- nis commo dare. Epiſt. 31 b, Quæ ſucceſſori commo dare po
eeſt is qui prouinciam tradit.& 222 a uibus tu quæcunq: 3 3 6 2)
cõmodaueris, erunt mihi grariſsima.& 223, A te peto, quan
do apud gratos homines beneficium ponis, ut ed libentius
his commo des, operamꝗ, des, quoad fides tua patietur, ut 2 3; 24*
ſocrus adoleſcentis rea ne fiat.& 218 b, Quamobrem peto à
„te maiorem in modum, ut his omnibus in rebus, quantum
—— 4— 8 8„. 3 tua dignitas fides patietur, commo des.& 223 b, Primùm
ut omnibus in rebus ei te commodes, quoad fides tua pa- tietur.& 219 a, Peto igitur abs te, ut omnibus rebus, quod ſine moleſtia tua facere poſsit, ei commodes.& 207 a, Cu-
pio ei ſocietati, quibuſcunq; rebus poſsim commodare.& 201 a, Quicquid ei commodaueris, erit mihi maiorẽ in mo- dum grarum. pro Mar. 134 a, Hæc à uirtute donara, cætera à fortuna commo data eſſe uidentur. Atric. 3u b, Commoda re alicui.“
COMMODWM. uir, tantum, commodè opportunè. Att. 168 b, Commo dùm ad te dederam literas de pluribus reb.
cum ad me bene mans Dionyſius fuiſſet.& 206 a, Commo- dùm diſceſſeras heri, cum Trebatius uenit.& 214 b, Com- modùm adte miſeram Demeam, cum ad me Eros uenit.
COMMODVM, mod. utilitas, bonum, ratio, ixsεε‿νυα. de
Fi. 104 b, Incommoda autem,& commoda, ſic enim uxαoννσ œraæ& AWoNSNS SAæra appello, communia eſſe uoluerunt. de Or. 139 b, Qui utilitatem defendet, enumerabit commo- da pacis, opum,&c.& ibi. Incommoda contrariorum. Off. i a, Dimicare de honore, gloria, cæterisque commodis. de In. 50 a,& ad Her. 18 b, Præterea commoda& incommoda conſiderantur ab natura dara animo aut corpori. pro Põp.
177 b, Salutem reip. meis commodis& rationibus prætuli.
Qu. Fr. 29* b, Eſt eius qui alijs præſit, eorum quibus præſit, commo dis utilitatiq; ſeruire. de N. 25 a, Si amicitiam ad fru
Etum noſtrum referemus, non ad illius commoda quem di ligimus. de Na. Incommoda uitæ ſapientes commodorum
compenſarione leniunt. pro Mur. 135 a, Quibus contra ua- letudinis cõmodum laborandum eſt. de In. 64 a, Cum com
modum aliquod maioris adipiſcendi commo di cauſa prę- teritur.& ibid. Retinendi, augendi adipiſcendie commo-
di cauſa. At. 196 b, Velim aliquando cum erit tuum commo dum, Lentulum puerum uiſas. de D. 103 a, Vt oſtenderet e- riam philoſophum, ſi ei commo dum eſſet, pecuniam facere poſſe. Qu. Pr. 32 3 b, Nihil quod ad commodum meum atti- ner, ſine maximo tuo commodo& maxima tua facultate, mi frater, cogitaris. At. 2200 b, Id ſi tibi erit commo dum, cu- res uelim.&/ b, Sed hæc, ſi tibi commo dum eſt. Poſtquã. 206 b, Neq; ſolùm id dixit, ſed quos ei commodũ fuit, com pellauit. de Cl. 166 b, Quare ſi tibi eſt commo dum, ede illa, quæ cœperas. I. V. 76 a, Eriamſi ſpaciũt ad dicendum noſtro commodo uacuosq;, dies habuiſſemus. Epi. 47 a, Tu quod commodo tuo fiat, quamprimùm uelim uenias. Att. 123 b, Ipſeæ quod commodo tuo fiat, cum eo collo quere.& 220 b, Heri neſcio quid in ſtrepitu uideor exaudiſſe, cum diceres te in Tuſculanum eſſe uenturum, quod utinam, iterum uti
nam, tuo tamen commo do.& 207 a, Piſonẽ ſi poteris con-
uenias, uides quàm maturum ſit, ſed ramen quod tuo com- mo do fiat.& 2756 a, Si minus id commodo reip. facere poſ- ſes, ut in ijſdem locis exercitum contineres.& 3 a, Nunc ue- rò ſentio, quod tuo commo do facere poteris, uenias ad id
tẽpus quod ſeribis, de Cl. 166 a, Ego uerò expectabo ea quę
4
9
C
C C
8
O9O 354 pollſiceris, neq; exigã, niſi commodo tuòô.& ibi. Quod ipſe cui debes, in commodo exacturum negat. 4 OMMODVS, a, um. opportunus, utilis, facilis. At. 217 a, Ni hil geri poteſt nec commodius, nec aptius quàm ut ſcribis. I. V. 99 a, Vt filijs bona parria eriperes,& cui tibi comodum eſſet condonares. Qu. F. 322 a, Literæ, quas eꝑo accepi fatis
commo das de Britannicis rebus. At. 126 a, Ex literis tuis ea,
quæ in agro Piceno geſta erant, cognoui commo diora eſſe multo quàm ut erar nobis nunciatum. pro Cec. 286 b, Po- tuiſti ad tuum ius faciliore ac commodiore uia peruenire. Pro Mu. 30 b, Nemo Catone proauo tuo commodior, co- mior, mo deratior fuit, ad omnem rationem humanitatis. Qu. Fr. 297 b, In hoc genere multo te eſſe iam cõmodiorem mitioremq́; nunciant. de Am. 106 b, Qui antea commodis fuerunt moribus, eos proſperis rebus immutari. ad Her. 29 b, Qui priuatus intolerabili ſuperbia fuerit, eum commo- dum& ſui cognoſcentem uidere in poteſtate quis ſperet? At. 136 b, Si commodius anni tempus eſſet, uel infero mari liceret uti. OMMOLIO Riris. molior. de N. 74 b, Neq; dolum ad eũ ned; machinam commoliar. Statij poetæ comici. OMMONEFACILO, cw. commoneo, admoneo. Ep. 6r b, De rationibus prouincię quid uellem fieri, ur is uos docerer
& commonefaceret. Ep. 229 b, Sed ramen Cereliæ procura-
6 C
3
d
C C
C C
C
8
C
tores ſcripſerunt, te proprer magnitudinem prouincię, mul titudinem negociorum, etiam atq; etiam eſſe commonefa- ciendum. J. V. 233 b, Irriſio qus commonefaceret iſtius turpẽ calamitoſamq; præturam. Sal. in. Ci. 270 b, Videlicet ur nos commonefacias, quam conuerſa ſit reſp. ad Her. 3u b, Cum ipſe te ueteris amicitiæ commonefaceret, commotus es?
1
illa oratione commonefiat.
OMMONEFIO F. LV. 258 b, Nemo eſt qui tui ſceleris ex
OMMO NEO, es. aAdmoneo. At. 135 b, Attenrum, commo-
nent Græci, ut principiò faciamus iudicẽ. I. V. 213 a, Hoc me commonuit Piſonis annulus, quod totum effluxerat. de Pi. 99 a, Vt commoneri nos ſatis fit, nihil atrineat doceri. Para. 238 b,& I. V. 107 b,& 258 a, Commonere aliquem de aliqua re. ad Heren. 3 4 b, Te nuptiales tibiæ eius matrimonij com- monebant.
OMMO NITIO, ui. Qu. de Pet. uz a, Commonitionib.
alids, communitionibus. 1 OMMONSTRO, as. de Or. 102 a, Sed ut commonſtrars tantùm uiam,& ut fieri ſolet, digitum ad fontes intenderẽ. de Or. 123 b, Et illi ſedes& tanquam domicilia omnium ar gumentorũ commonſtret. de Vn. 202 a, C ommonſtrauitq; leges fatales. OMMONSTRATVS, a. de Or. 162 b
9
OMMORATIO, nis. Ep. 92 b, Nam& uilla& amœnitas
illa, commorationis eſt, non diuerſorij. Qu. F. 321 b, Multos dies hanc epiſtolam in manibus habuit, propter commora tionem tabellariorum. OMMORATIO, cum eſt exornatio ſententiarũ. ad Her. 33 a, Commoratio eſt, cũ in loco firmiſsimo, quo tota cau- ſa continetur, manetur diutius,& eòdem ſæpius reditur. de Orat. 161 b, Nam& commoratio una in re, permultum mo- uet. de Or. 209 b, Verſari ſæpe multis modis eandem& unã rem,& hærere in eadem commorariq; ſententia.
OMMORO R aris. maneo, conſiſto, ſubſiſto. Att. 142 b, Aſ-
ſentio tibi ut in Formiano potiſsimùm commorer. Att. 74 b, Noſtra negocia, quoniam Romæ commoraris, amabo te
explica.& ⁷5 a, Quoniam Romæ manes. Epi.z3 b, Triduum Epheſi commoratus ſum. de Orat. o¹ b, Complures ſum ibi dies commoratus: id eſt, Athenis. In Ver. 265 a, Prædones u-
nam illam ſolam noctem ad Pelorum commorati, ad Syra-
cuſas accedere incipiunt. Ep. 28 a, Commoraturum me nuũ
4
quam ſanè arbitror.& 92 b, Ego me Aſturæ diutius arbi- tror commoraturum. pro Pom. 6 a, Vtilli beatiſsimi eſſe ui
deantun, apud quos ille diutiſsimè commoratur. de Sen. 94
b, Commorandi enim natura diuerſorium nobis, non ha- bitandi dedit. pro Quin. 4 a, Deinde Romæ dies ferè X XX Quintius commoratur. Epi. 86 b, Quaſi tibi non liceret in Sicilia diutius commorari.& 33 a,b, Prope Cal. Sextiles pu- ro me Laodiceæ fore, ibi perpaucos dies, dum pecunia ac- cipitur, commorabor.& 244 a, Cùm ad Cybiſtra propter rationem quinque belli dies eſſem commoratus.& 257 b, Nos apud Alyziam unum diem commorati ſumus.& 213 a, Audio eum eriam nunc, ubi ego reliqui, Cybiræ com- morari.& 229 b, Diutius ibi commorabimur.& 169 b, Lu- pus familiaris noſter, cum ad te ueniſſet, cumque Romæ quoſdam dies commoraretur, ego eram in ijs locis in qui- bus,&c. Attic. 130 b, S81 Cæſar circum iſthæc loca commora- bitur. pro Glu. 25 a, Cum is apud mulierculam quandam pernoctaret,& ibidem diem poſterum commoraretur. Pro Quint. Koſc. 5; a, pſa mihi ueritas manum iniecit,
.—& Pau⸗
1 4

— 4— .
—
————=
—
— —— 8 3
4
8——
38
4 ——
—
—— “—
—
—
—— ——
—
“—
6 8 6—
———
—
*
255
—— 4 — 2——
co & pauliſper confiſtere& co mmorari oesie nru.a2s Ha⸗ dare& commorari te melius eſt. pro Qu. Ro 872 S 92 niam ille hic confiſtit pauliſper, mihi q80 aclder 1 Pan lum commorari. pro Mil. 106 b, Milo Pauliſbernen cen S⸗ comparat, commoratus cſt. Qu.J. 04 Llis ſetn ouſera teſt, me diutius quàm firma ſpes poftula Lintan Weſgs uira commorari. Ep. e„Confilium nan denper lueß tiu zurius in armis ciuilibus com nihi mæ
Siun ſer fuit. Att. 175 a, Non poſſum præ Ker Jeutzus in hoc loco commorari. de In. 54 b⸗Commotarz rins in 1 qua re. Orat. 209 b, Verſare ſæpe multis mo 3 cander 5 unam rem,& hærere in eadem commorarid; ſententia. Orat. 135 b, Id ample
tor, exorno, exaggero, ibi commoror, jbi habito, ibi hæreo.
COMMO TIO, onis. moti deratrix omniũ commoti COMMOTIVNCVLAlæ. febricula. At. 189 ritatem libenter audio, commotiunculis ũνerdα: id eſt,
us. Tuſ. 236 b, Temperantia eſt mo onũ.& 192 a, Animi commotiO. a, Atticæ hila
condoleo, afficior.
COMMO TIO R. oris. de Cl. 176 a, Licinius genere toto fer-
uidior atq; cõmotior. de D. 97 b, Non poteſt eſſe uehemens actio, niſi ſit animus ipſe commotior.
COMMOVE O) ues. moueo, perturbo, afficio, excito, conci-
to, commuto. pro Rab. 93 b, Nihil me clamor iſte commo- uet, nihil perturbat. Attic. 87 a, Equidem ſum magna animi perturbatione commotus. ad Her. 33 a, Commotus non es, cum tibi mater pedes amplexaretur, non es commotus. ad Her. 6 b, Quid tibi nunc quiequam obijciam? ſi probus es, non meruiſti: ſin improbus, non commoueris. de O ff. 20 b, Qui aut libidine aliqua, aut metu commoti ſunt. de Or. 125 b, In commouendis iudicibus ijs ipfis ſenſibus ad quos 1l- los adducere uolo, permoueor.& d b, Commouere iudi- cem. Qu. Frat. 325 b, Miſerijs alicuius commoueri. pro Fon. 285 b, Nunc eiuſdem miſerijs ac periculis commouetur. de Or. 126 b, Non prius ſum conatus miſericordiam alijs com, mouere, quam miſericordia ſum ipſe captus. pro Cl. 55 b. Omnis ſuſpicio in eos ſeruos, qui non comparebant, com- mouebatur. de Inu. 61 a, Commouere indignationè,& con- citare odium. ad Her. 36 b, Duæ res ſunt, quæ poſſunt homi nem ad turpe compendium commouere, inopia& auari- tia. Attic. 2 b, Crebras expectationes nobis tui commoues. Off.z9 b, Veheméter amor multitudinis commouetur, ipſa fama& opinione liberalitatis. de Orat. ↄ4 a, Præclarè enim ſe res habeat, ſi hæc accendi aut commoueri arte poſsint. pro Pom. b, Tamen nimia longinquitate locorum ac deſi derio ſuorum commouebatur. de Or. u0 a, Hoc porticus& tot locis ſeſsiones græcarum diſputationum memoriã no- bis commouent. de Nat.; b, Multorum non modò diſcen- di, ſed etiam ſcribendi ſtudia commoui. I. V. z10 a, Sed ma- gnum& acerbum dolorem çommouent. I. V. 125 a, Domo eius omnia abſtulit, quæ paulo magis animum cuiuſpiam
aut oculos poſſent commouere.& 239 b, Vt nemini minus
expediret ullum in Sicilia aut tumultum aut bellum com- moueri. Attic. 45 a, Non commoui me adhuc Theffalonica. Epi. 93 a, Tu cura ut ualeas,& te iſtinc ne commoueas. Att. 232 a, Nunc quacunque nos commouimus, ad Cæſaris acta uocamur. pro Fon. 23 b, Nec ſatis commoueor animo ad ea quæ uis cauenda. I. A. 187 a, Tum àa ſfuis ſimilibus inuidiã in me aliquam commoueri putat.
COMMVNICATIO, nt.. pro Cor. 61 a, Nunquam à maio
ribus noſtris intermiſſa eſt largitio& communicatio ciui- tatis. de Fin. 14 0 b, Nihil eſt quod larius pateat quàm con- iunctio inter homines hominum,& quaſi quędam ſocietas & communicatio utilitatum. de Or. 162 a, Communicatio, quæ eſt quaſi cum ijs ipſis apud quos dicas, deliberatio. de ornatu quodam loquitur. Att. 15§ a, Quin mihi nunc te ab- ſente ſermonis communicatio, quæ mihi ſuauiſsima tecum ſolet eſſe, maximòè deeſt.
COMMVNICO, s. confero, credo, partior, impartio, refe-
ro, cum aliquo ſermones aut conſilia cõfero, participo. Att.
du emon. 16 a, Nihil mihi nũc ſciro tam deeſſe quàm hominem eum,
qui cum omnia, quæ me cura aliqua afficiunt, unà commu- nicem. Ep.9; a, Multa præterea metuo, quæ cum Milone ue realh Muniaani Ata; b, Quod ad te ſcripſeram ut cum
unicares, de eo Camillus mihi ſcripſit te cũ eo locutum. pro Quin. 3 a, Cum de ſocietate inter ſe multa communicarent. Epiſtol. 6 b, Pompeius ſæpe mecum de te communicat.& ibid. Re cum illo ſæpe communicata. Epi. 45 a, Et hoc tempore uelle te mecum ſi propius acceſsiſ- ſem, de officio utriuſque noſtrm communicare. Epiſto. 181 a, Multa prætereo, quæ temporibus illis inter nos kamilia- riſsimè dicta, ſcripta, cõmunicata ſunt.& 251 b, Tum ut qui-
bus
nicaremus. de Orator. 90 b, Sin ei dicendum erit de iure ci-
1s de rebus uel e rebus uellemus, tu tuis, ego meis inter nos commu-
C 256 ulli, tecum communicabit. pro Po. 240 a, At fi collegi pon tificum adhibendum non uidebatur, nemo ne horum tibi idoneus uiſus eſt, ut cum eo dedicationem communicares. Epiſtol. 72 b, Relinquetur enim fimplex illa i2m Ath dolo- ris tui, quæ non cum illis counleapitur⸗ ed a lseipium propriè referetur. Epiſtol. 183 b, Quod ego Perich 3 non extimeſco, modò facti ueſtri gloriam cum mea laude com- municem. Epiſtol. 255 b, Cum mecum inimicitias commu- nicaſti. pro Syl. 168 b, Neque eso hoc partiendæ inuidiæ, ſed communicandæ laudis cauſa Ioquor. pro 8. R 42 a, De- ſinant cauſam ſuam cum Chryſo gono communicare. I. P. 30 b, Ego prouinciam cum Antonio communicaui. I.V. 236 b, Num tibi illius uictoriæ gloriam cum illo communican- dam putasſpro Murena, 14 2 a, Cum omnis poteſtas deorũ immorralium, aut tranſlata eſt ad uos; aut communicata uobiſcumi. de Amicit. 100 a, Amicitia res aduerſas partiens communicansq́; leuiores facit.& 109 b, Vt ſi quam præſtan tiam uirtutis conſecuti ſunt, impartiant eamm ſuis, commu- nicentò; cum proximis.& 100b, In periculis aut adeundis aut communicandis. de Leg. 162 a,Sequitur igitur ad parti- cipandum alium alio communicandum que iuſtos natura eſſe factos. J. V. 158 a,Socij putandi ſunt, quos inter res com- municata eſt. pro Clu. 44 b, Eo tempore iu dicia cum eque- ſtri ordine communicata ſunt. de Inu. 76 b, Præmia uirturis non oportere, aut cum improbis communicari, aut in me- diocribus hominibus peruulgari.
COMMVNILO, onuis. communitas, conſociatio. de Leg. 169
b, Inter quos eſt communio legis, inter eos communio iu- ris eſt. pro Mil. 12: a, Ego fortunas meas in communionem temporum tuorum contuli. Acad. 12 a, Si dicent ea de qui- bus diſſerent, ſe dilucidè perſpicere, nec ulla communione uiſorum impediri. Tuſc. 229 a, Philoſophia homines inter ſe primò domicilijs, deinde coniugijs, tum literarum& uo
cum communione iunxit. de Or. 100 b, Genus eſt quod ſin ſimiles communione quadam, ſpecie autem differétes duas aut plures complectitur partes. pro S. R. 28 b, Multum ua- let communio fanguinis. de Orat. 149 b, Si manerc' in priätti na communione uoluiſſent.
COMMVNIO, ns. munio, confirmo. I. V. 227 b. Situs urbis
communitus& præclarus ad aſpectum. pro Quint. R. 52 2, Sanctiſsimis teſtimonijs cauſa Roſcij communita eſt. pro Cec. 299 a, Qui refert habere fundum,&c. ſi parum ſit com munitum ius? Epiſt. 24 4 b, Rexq; fine tumultu, ſine armis, omni autoritate aulæ communita regnum cum dignitate obtineret.
COMMVNITI O, nis. de Orat. 138 a, Aut additum ad cau-
ſam,& communitionem. aliàs, munitionem.
COMMVNIS, ne. coniunctus, uulgaris, contritus, de me-
dio ſumprus, larè patens.)(. Singularis, proprius, præci- puus. In Verr. 79 b, Quam iſte laudem communem ait ſi- bi eſſe mecum. de Pro. 69 b, Dolor meus, quem uos com- munionem ſemper uobis mecum eſſe duxiſtis. de Leg. 18
a, Hæc locupletibus ferè cum plebe communia ſunt. Attic. 170 b, Hoc eſt mihi commune cum cæteris. pro Rab. u a, Labor in hoc defendendo præcipuè meus eſt, ſtudium ue- rò conſeruandi hominis commune mihi uobiſcum eſſe de- bet. pro Quint. Roſc. 49 b, Is ſeruus fuit ei cum Roſcio communis. Epiſtol. 2 b, Qui mos mihi cum Bibulo com- munis eſt. pro Quinr. Roſc. 49 b, Seruum gratis factum eſ- ſe communem cuim alio, qui precio proprius fuiſſet. pro Syl. 168 a, Quod mihi conſuli præcipuum fuit præter alios, id in priuato cum cæteris eſt commune. de Amicit, 9⁸ b, Quo cum mihi coniuncta cura de rep.& de priuata fuit, quo cum domus fuit& militia communis. pro Seſtio 9 a, Scelera quæ tibi cum eo coniuncta atrque communia ſunt. pro Cal. 0 a, Paries qui cum eo mihi fuerat communis. Offic. 91 a, Quod illud eſt crimen ſenectutis, cum illud ui- deatis cum adoleſcentia eſſe commune? Offic. 14 b, Quare cùm hoc commune ſit potentiæ cupidorum cum ijs, quos dixi ocioſos, alteri,&c. de Orator. u12 a, Hoc quod hæc ars profitetur, cum alia arte commune eſt. Offic. 12 a, Propin- qui, quibus communis plerunque fortuna eſt. Orator. 206 b, Quid eſt tam commune quàm ſpiritus uiuis, terra mor- tuis, mare fluctuantibus, littus eiectis? In Antonium, 153 a, Alia porrè propria Dolabellæ, quæ, niſi collega abfuiſſet, credo eis fuiſſe futura communia. de Se. 91 a, Omni ætati mortem eſſe communem. I. P. 19 a, Supplicium legis X iu- dicij commune eſt probis& improbis. Epiſtol. 141 b, Sed poſteaquam lireras communes cum Oppio ad te dedi, ab Cæſare epiſtolam accepi. de Sen. 84 a, At id quidem non proprium ſenectutis eſt uitium, ſed commune ualetudinis. pro Cor. 60 a, Quod commune eſt liberorum populorum, non proprii fœderatorum. de Cl. 16 8 b, Hoc ſtudiũ nõ erar eommune Græcię, ſed proprium Athenarum, de Fin. 140 b.
Atque
——

4
¼ 1* 1 mmuncn ſunt. de In ern,aut cum improbis co
egis, inter eos hnne 11 Ego fortunasm Atuorum contul 88, fe dilucide perſpicere nee mſtéa.ſ e. 119 4, PhHloſo b nde coniugijs tum lierum. numone tanxit. de Or. 100b, Geascen mamone quadam, ſpecie autem ifnn cemplenur Partes. pro§. X 11 Mü anno languims. de Orat. 49 b, dmuen mone noluiſlent. 10, manio confrmoIV. möͤſmm us& pexclarus ad aſpectum. pro n! 4 trſtimonijs cauſa Roſcij comamud Bi reten hadere fundum,&c.ipamk 2411 pit. 244 b. Rerd. ſine tumutw iur eitate aulx communita regnum an ig
1TI1O, deOrat H3* Autadämndt muntionem. alils, munitionem.
18,„ contunctus, uulguris, contrtu 9s, lare patens.). Singularts, propru er. 9 b,( Dam iſte hudem ween un de Pro. 69 b, Dolor meus, Suanuns ſamper nobis mecum eſſe durits. 1 lbus ferè cum plede commun
Amiht commune cum cxcers hendo præcipuèm nd hominis commune mihi un. Roſc. 49 d. B feruus ſu
eo uint. Roſc.4 em cum allo, qut P confuli præcipu
29 cum crteris eſt co a. Puf qui cum e
alren Kc. de Ora
Atque haec ita iuſticiæ propria ſunt, ut ſint uirtutum reli- quarum communia. de Legib. 160 b, Vniuerſus hic mundus una ciuitas communis deorum arq; hominum exiſtimanda
eſt. de Orat. 96 a, Iſta omnium communia& contrita præ-
gepta didici. Off. b, Omnia autem communia hominum uidentur ea, quæ,&c. de In. a, Commune eſt quod accidit omnibus eodem ferè tempore, ur meſsis, uindemia,&c.& ibid. Publicum commune& ſingulare. in Verr. 131 a, Loca Lommunia:id eſt, publica. de Or. 92 b, Contra communem opinionem ratione pugnare, ex communi quadam homi- num opinione dicere. Offi. 40 a, Cum ad opinionem com- munem omnis accõmodatur oratio. I. V. 113 a, Communis fama atq; ſermo. de Orat. 161 a, Ea ſunt in communib. infixa
ſenſibus.& 163 a, Quod in cõmuni mente quaſi impreſſum COMMVNITAS, pro iure uel iuſticia.
ſit. I. V. 2 40 a, Incluſum ſupplicium, atq; à libero ſpiritu& eõmuni luce ſecluſum. de Ami.99 a, Quæ ſunt in uſu uitaq́; communi. de Diu. 126 b, Sed hæc quidem uita iam commu- nis exploſit. pro Quint. 13 b, Communi luce priuari. de Am. 103 b, Sed loquor de ijs, de quibus memoriam accepimus,
quos nouit uita communis. de Ora. 106 b, In communi ui- CO MMVNITER
ta& uulgari hominum conſuetudine non eſſe hebetem nec rudem. de Amic. 99 b, Iam uirtutem ex conſuetudine uitæ, ſermonisq́; noſtri interpretemur. de Orat. 103 b, In commu- ni uitæ conſuctudine.& 101 b, In ſermonibus quotidianis: id eſt, communibus. Quin. Fra. 295§ b, Præter communem fi-
dem, quæ omnibus debetur, præterea,&c. pro Fl. 15i a, Com
munis humanitatis iure,&c. pro Qu. 9 a, Hæc uiri boni fa- ciunt& hominum exiſtimationis,& communis humanita-
tis cauſa. de Ora, 1½ a, Homo non hebes neq; inexercitatus, neq; communium literarum& politioris humanitatis ex- pers. Ora. 207 b, Definire aliquid ad commune iudicium& ad popularem intelligentiam accommo datè. de Ora. 106 b,
Hac communi intelligentia contenti eſſe poſsimus. contra
Rul. 78 a, In communi atq; eodem quo cæteri iure uerſari uolo. de Orat. 85 a, Graues caſus communium temporum. F&ibid. Fluctus à communi peſte depulſi. pro Planc. 265 b, Hoc ualeret, inquam, in communi conſenſu omnium& dul ciſsima commendatione naturæ. Epi. 10 b, Quem animum antea tantummodo communi officio ciuium, non aliquo erga me fingulari beneficio dehitum præſtiri. Off. 62 a, b, Vt utilitas tua communis utilitas ſit ‚uiciſsimq́; communis u- tilitas tua ſit. pro Syl. 168 b, Tempus agendi fuit magis mi- hi proprium quàm cæreris, doloris uerò& ti moris,& peri-
culi fuit illa cauſa communis. Off. u b, Vt in Græcorum pro
uerbio, amicorum omnia eſſe communia. de Orat. 98 b, De
quo que aliæ ſunt cuiuſq; generis& diu Offic. 40 a, Admirantur communiter
admodum membris utimur priuſquam did utilitatis cauſa habeamus, ſic inter nos natura ad ciuilem communitatem coniuncti& confo ciati ſumus.&ib. Præ= clarè Chryſippus cætera nata eſſe hominum cauſa& deos rum, eos autem communitatis& ſocietatis ſuæ. Offic 31 b, 3....31 9) Cogitatio in ſe ĩipſa uertitur, eloquentia uerò complectitur. eos, quibus cum communitati iuncti ſumus. de Pinib. 102 a- . 8. 2. 2 2 Homines natos eſſe ad con gregationem hominum,& ad ſo cietatem communitatemq; generis humani. Off. 10 a, Com munitas& ſocietas uitæ. Oflic. 32 a, Conſociatio hon inum atq; communitas.& ibid. Communitas coniunctioe mana. Top. 22 3 a, Vnum adde uerbum nitate res diſiuncta uidebitur.
258
cimus cuius ea
8 io q; hu- 1ure, 1am A commu-
A8, pt Off. 31 s, Omnis ho neſtas manat partibus quatuor, quarum una ſit cognitio-
nis, altera cémunitatis, tertia magnanimitatis, quarta mo-
derationis.& ibidem: Placet igitur aptiora eſſe naturæ⸗,
quæ ex communitate, quàm ea quæ ex cognitione du- 2.„.
1. KR, promiſcuè, de communi ſententia.)(.
Propriè, ſeparatim. de Finibus 10 a, Nos ita efſe nato s, ur
communiter ad uirtutes apti ſimus. de Inu
. 31 u. 63 b, Cum com- muniter quædam de omnibus Præcipi poſsint, ſeparatim
erſæ præcepriones. illi quidem omnia, quæ,&c. ſeparatim autem ſi,&ec. pro Font. 278 b, Aurium iudicium promiſcuè& communirter omnibus Anatura da- tum. Attic. 47 a, Et nos aliqufando aut obiurgare, aut com muniter conſolari deſine: de In. 80 b, Deinde nera lex de ge- nere omni, utra de parte quadam, utra communiter in plu- res, utra in aliquam certam rem ſcripra uideatur. E piſtol. 209 a, Alia epiſtola communirer commendaui ribi legaros
Arpinatum, hac ſeparatim Quint, Suffidium. de Nat. zob, Sic diſsimillimis beſtiolis communiter cibus quæritur. At-
tic. 172 b, Literæ quas communiter cum alijs ſcripſiſti,& quas nomine tuo.& 276 b, Cum eum uidero, communi- ter conſtituemus de reditu eius. In Antonium 153 b, Atque hæc omnia communiter cum collega. pro S. R.;36 b„Pofsi- dere aliquid communiter cum aliquo. pro Murena 126 b, Verebus communiter geſtis penè ſimul cum patre trium- pharet. Offic. 68 a, Conſcripſerunt communiter ediccum cum pœna: id eſt, de communi ſententia.& ibidem: Edi-
ctum quod communiter compoſitum fuerat, ſolus edixir.
..... A.. 4 de Finib. 91 b, Sæpiusq; iſta loquemur inter nos, agemus q; communiter.
communibus& peruagaris rebus loqui.& 128 a, Vitium COMMVRNV ROR, arls. 1.P.9) a, Ita enim ſunt perſeri.
commune& peruagatum. de Fi. oo b, In omni arte, cuius u-
ſus communis uulgaris ́ ſit. Ep. 16 b, Quos libros arbitror
Lentulo tuo fore non inutiles: abhorrent enim à commu-
nibus Prereepeis. Tuſcul. 239 b, Idem cum in communibus COMMVTABILIS, k. mutabilis, inconſtan
ſuggeſtis conſiſtere non auderet, concio nari ex alta turri ſo lebat. Epi. 59 a, WMaxe non debes aut propriam fortunam, aut præcipuam poſtulare, aut cõmunem recuſare. de In. 60
b, Commune autem præceptum hoc datur ad enumeratio-
nem, ut,&c. Epiſt. ⸗0 b, Te rogo ut ad conuictum noſtrum
redeas& ad conſuetudinem, uel noſtram communem, uel CO MM VTATIO, onis. conuerſio ‚uiciſs
tuam ſolius& propriam. de L. 160 b, Inter quos ratio, inter eoſdem recta ratio cõmunis eſt.& ibid. ſunt inter eos communia,& eiuſdem ciuitatis ſunt. de Pro. 73 a, Vt commune officium cenſuræ, communi animo& uo luntate defenderent. Off. 67 b, Prætores& Tribu. pleb. rem nummariam de communi ſententia conſtituerunt. de Am. 108 b, Simplicem pręrerea,& communem,& conſentientem amicum eligi par ett. 5 COMMVNE, nu. Reſpublica, ciuitas, uniuerſitas, collegiũ.
Quibus autem hæc
Pteæ ſcirè& literatè, ur ſcriba ad ærarium qui eas retulit, præſeriptis rationibus, ſecum ipſe caput ſiniſtra mann per-
fricans, commurmuratus ſit. MMYV mu s. pro Mil. 114 b, Vide quàm ſit uaria uiriæ commutabilisq; ratio. de Amicitia, 13 b, Aſſenratoris animus uarius„‚commutabi- lis, multiplex. de Natur. 65 b, Si omnis cera commu- tabilis eſſet, nihil eſſet cereum quod commutari non poſ- ſet. 2 MV itudo. Octa. 30 b, O' miſeram& in breui tam celerem reipublicæ commu-
tationem. de In. 54 a, Annuæ commutationes quadam ex
neceſsitate ſemper eodem modo fiunt. de Diuinat. 127 a, Cum temporum anni tempeſtatumꝗ; cœli conuerſiones commutationesd; tantæ fiunt, acceſſu& receſſu ſtellarum. Att. 14 a, Quod afferret Quinto fratri meo cõmutationem tantam uoluntatis. de Am. u10 b, Morum commutationem
factam eſſe. de Fa. 143 b, Ita fit, ut commuratio ex uero in
falſum fieri non poſsit.
in Verr. 138 a, Iidem pro parte in commune Siciliæ contule- COMMVTATI O, exornatio eſt, cum duæ ſententiæ inter
runt. de Inuen. 63 a, Ex noſtro quoq; nonnihil in commune contulimus. pro Quint. 2 b, Conferre aliquid in commu- ne: id eſt, in ſocietatem. in Verr. 95 b, Iſte commune Milia-
ſe diſcrepantes ex traiectione ita efferuntur, ut à priore po- ſterior contraria proficiſcatur, hoc modo: Eſſè oportet, ut uiuas, non uiuere ut edas. ad Heren. 33 a.
dum uexauit.& 96 a, A' communi Miliadum. in Verr. 131 b, COMMVTO, as. muto, conuerto, inuerto, contrarium
Statuæ inauraræ à communi Siciliæ datæ.& 143 a, Statuæ à
communi sicilia. COMMVNITAS, w. communio, ſocietas, ius, iuſticia. de Am. 107 b, Tum ſit inter eos omnium rerum ſine ulla exce- ptione communitas. de Natur. 24 a, Cum deis quod poteſt nobis eſſe iuris, cùm homini nulla cum eis ſit communitas. Aca. 10 a, In eo autem ſi erit communitas cum falſo, nullum erit iudicium. in Antonium 206 a, Quæ nobis poteſt cum Hoc gladiatore conditionis, æquitatis, legationis eſſe com- munitas? item: Ea ratio, qua ſocietas hominum inter ipſos, & uitæ quaſi communitas continetur. Acad. 35 b, Alterum ſi ſequare, multa ruunt,& maximè ſocietas cum hominum genere. Epiſtol. 4 1 b, Nec id ad uoluptatem refero, ſed ad Sommunitatem uitæ arque uictus, de Finib. 104 a, Quem-
traria. de Finib. 14 2 a, b, Fures earum re
facio, commutatio morum fit, commutationem affero. Officior. 7 a, Sed incidunt ſæpe tempora, cum ea quæ ui- dentur digna eſſe iuſto homine, commutantur, fiuncd; con rum, quas ceperunt, ſigna commutant. de In. 61 a, Quxæ ſi ſit ſemel iudicata, neq; alio commutari iudicio, neq; ulla poteſtate corrigi poteſt. IL.C. u6 a, Quæ non ad delendam rempublicam perrinerét, ſed ad commutandam. de Ein. 1 b, Quibus etiam qui aſ= ſentantur, nihil commutantur animo,& ijdem abeunt qui
uenerant. de Ora. 128 a, Ad animos commutand os,& omni
ratione flecten dos. Epiſt. 33 a, Tua ratio poſtea eſt commu- rata. de Pet. 211 b, Commutare& uultum& ſermonem ad ſenſum& uoluntatem alterius. Attic. 254 a, Quintus præ- ceptis meis commutatus eſt totus, de Natur, deor. 6 5½. b, Si
omnis

3 6 260 26* i E 6. ſatio. pro Cl.55 a, Totius deniq, huius le 1 259., quod eom- ditur: ĩid eſt, compen 3t19p&jnuenta& adornata eſt. Autet 5 bilis eſſet, nihil eſſet eereum ꝗ— iminis comparatio ab illa& in 46 cule 1 omnis cers cömuta ſ 288 a, Quare prouidete ne rei- crim RA TIVVS,,um. comparabilis. de In. 71 b, Dein- C0 mubaranoe poſlet.de aun e Par. 143 b, Hæc Cömuran ſer C(orrebi ipſam illam comparatiuam iudicationem ex- ¹atio 1 ubl. ſtarus commu.„ † uius& uultus& fer 1 eliberariuam. herzs in falſa non oſlunt Poſtd.au am commutandus eſt. ponere kengan eenaan ie rteg 194 p, IIla Sonſpirars 399 mo ad aliorum ſenſum e eharitare conſtantiæ gloriam C OM PAR n crar ut nulla ſcintilla compareat incen- b gum pro Seſt. n a, Vt elm Patni⸗ Qui fᷣdem ſuam ad perniciem conflata ita In Thucydide orbem orationis defidero, or- lecto 1 1 3 1 4 commutaret. pro C nAh araudt. Ad Heren. n b, Multi leue dij. Or. 220 31 Ment. Ae Cl. 75 b, Nobis quidem pueris 6. e 4 innocentis Pecunidemarica commutauerüt. contra Rull. na Mes mum optima putabatur, quæ uix iam compa nnis comnpentiionis innidiam pecunia commutare:de Ora. 5s terin haen rba nouorum uoluminum. pro Cl. 55 b, Omnis do 1 63 b, Poſſeſsionis 110 commutare. Ep. So a, Mortem cum ui- ret in ha? den Gotos,qui non comparebant, commoueba- dus 1 a, Proprium r 68 a, Quis unquam conatus eſt omnia Lſpieio de 3 Hunperdem non comparere,nec in baleatibus vn 1 ra m onſuerudinom omnium commutare cum nienpe⸗ dnimo fuiſle. PrO gyl. 181 a, Quæ ita fortuna deformata dee 1 1 ratione ſine quæſtu? Off.9 a, Regulus deczpriuis Saaht ſunt, ut tamen à natura inchoata oranrea de 14b9 com 6 tandis Romam miſſus e ſcena. Offic. 21 a, Quo genere io- a, Comparere in illa multirudine bonorauer, 246127Tnn ter, AI COMOE DIA die. fabula,ſccnd. 0eto pI Ker& ille dixiſſet ſigna& dona comparere omnia: r 266 3, QMae-. ul i urbano, ingenioſo, faceto, Plaurus a0 zen Egia, quibus exitus illorum ex illo loco com- candi, eleganti, ui 118ae CI. s a Athenienſis Hyper rite nunc ueſtigia, ꝗ Or⸗ 3 1 antiqua comœdia referta eſt. c 6.185 3, Orar. 205 7— areant. hic 17 boli ueteres Atticorum comoœdiæ notalerüht. d ert COMPAR O, u. paro, acquiro, emo, conflo. de Nat. 63 3, Sed nes 1 48 Locutio comicorum poerarum, apud duos 5 lAdnis.) eas rationes tu ita refellis, ut cùm me interrogaturus ciie ur qus culi ſunt, nihil eſt aliud quotidiani diſsimile ſemns P eare,& ego me ad reſpondendum compararim, repentè a- Co S. R.26 a, Etenim hæc conficta arbitror 3 Po ekd, Sunagi Uertas orationem, nec des reſpondendi locum. pro Mil. 106 N ctos noſtros mores in alienis perſonis, expreſlamd; nagi b, Milo pauliſper dum ſe uxor, ut fit, comparat, commora--u nem noſtram uitæ quotidianæ videremue, b. Comoœedum tus eſt. I. V. 234 a, Hũc homini alieni ſsimo à ciuitatibus lau- V en 1 COMOEDVS, di. actor comodiaruũ. Or. 29 Aat dationem per uim comparars. de Or. 152 b, Quare primùm C0* 41 in tragœdijs, tragœdum in comodijs placere ade nts ea Flua rerum ac ſententiarum comparanda eſt. pro Qu. 1, Su COMPA CTIO, nis. coagmentatio. de Fi. 32 a, Videmu d Quo minus ingenio poſſum, ſubſidio mihi diligentiã com- a 1 quæ terra gignit, corticibus Leradiebemalidlakerwae an paraui. de Or. 101 b, Equidem mihi hoc ſub ſidium iam inde chu contingit animalibus ſenſuum diſtributione& ab adoleſcentia cõparaui. I. A. 24 b. Primum temporibus hy A 1 compactione membrorum. guod Vergi bernis ad magnitudinem frigorum præclarum fibi hoc re- cox 1 COMPACTO). aduerbium: id eſt conſultò, quod Verg medium cõöparar.& 89 a, Magnificè conuiuium comparar. 93 1 lius dixit, compoſitoò. Arti. 166„Noncommittendum ure⸗ Epi 3 4 b Reliquas partes diei tu conſumebas ijs delectatio 6on 1 tiam compactè prohibiti uldeamur. Je ki. 105 b. Quid nu⸗ quas tibi ipſt ad arbitrium tuum comparas. de Fin. e COMPAG IV S,cCkhtm. Coaß nendane eIA 195 62²2 b Omnium rerum, quas ad beatè uiuendum ſapientia e enimin operihus manufasdis kam comnpoſithenratn ded co mparauit nihil eſt maius amicitia. pro Dom. 277 a, In ſti- Den Paseum Serae etrat alterach Poan da Aeide. tuerè, comparare, perficere aliquam rem. Linkerrat. 8 J5. 1 20 pe qui ex eadem uinetus alteraq; naru¹. Heius ſe comparat, homines ex agris accerſit. pro Clu. 2¹ b venperarons tum partium piopotklone döpacta ſecon. LoPanegla re hhddte alicui per lguem. er.t b, Nu— C 25 uerfat, cc.... g. er ſeras aditus ſibi 8( 1 COMPAGE S gium. commiſſura, uincula. de Sen. 93 a, Dum quam hu Luenichom nif 24 alisal e5 Pectiſean 5 ue b3 dor enuein b e la Lohagibree uienur, nu gee Ardam de melticos voubaaudte‚e eſt, conflauit. pro Mil. 106 b, Pau n 1 neceſsitatis, Braut Oere P s r. t fit, dum ſe uxor cõparat, commoratus eſt. Qu. Fra. Sen) cSigeRee Zomnagercoaer aitte d canden piweſeaihatemorsshereteeewwpnn daödede.. Pellacur duohaber iuſe mem 5 orationis, quæc meditere,&cc. pro Rab. 91 b, Qui me ex comparato& con- lon pari ferè nu fyll. n,&œc. 1 1h2 1. 1 C 0 MPARABILI 8. quod habet comparationem. deln. ſtituto ſpacio in ſemihor Vnrriculan edcsſttiele din 14 9. allo 52 b, Comparabile eſt, quo d in rebus diuerſis ſimilem ali- Quid Snim Sante ops 8 üint ucen, Prinnisa libuscom c o- quam rationem continet.& 57 a.)(Diſsimile. de In. 51 b, Si- paran i2 Ter. 30 b. Hu 3 ln 2nir res Snn d di. mile ex ſpecie comparabili iudicatur. 4 uit. Tu 235 a, Nam cui uiro ex Lnſo ata linc dnda 3. pelt COMPARATE, cum comparatione. Topic. 228 a, Cum ad beatè uiuendum ferunt,&c. hnic Olrime 8 1 rario e autem quæritur quale quid ſit, aut ſimpliciter quæritur, aut comparata eſt. Qu. Fr. 328 a, Qui luc 08 H-=.K compa- ſpite comparatè. rat. Or. 219 a, Cur de perfugis noſtris copias comparat con- dn COMPARATI O, onis. collatio, contentio, ſimilitudo, ap- tra nos. I. C. 123 b, Quæ quidem non mino relabors Teraun⸗ nen paratus, facultas, compenſatio. Offi. i2 a, Si contentio quæ- quàm comparo. I. V. 125 b. Stndiose comparare ſüs ecti⸗ ralt dam& comparatio fiat, quibus plurimum tribuendum ſit lem. pro Cl. 58 a, Neq; ſoluùm diligens fuit, ut accuſatorem pell officij, principes ſunt, patria& parentes, proximi,&c. dein- filio ſuo compararet, ſed etiam,&c. pro 8. R. 37 a, Idcirco a- dan ceps,&c.& 30 b, Eorum autem ipſorum quæ honeſta ſunt, micitiæ comparantur; ut commune commodum mutuis int poteſt incidere ſæpe contentio& comparatio de duobus officijs gubernetur. Epiſtol. 19 b, Comparare laudem bonis riel honeſtis utrum honeſtius.& 52 a, Vtilitatum comparatio artibus. Oflic. 4² 2, Comparare gloriam ex rebus bellicis. Neq fieri ſolet.& 3 a, Primèm igitur de honeſto, tum de utili, pro Quin. 2 b, Pecit ſocietatem earum rerum, quæ in Gallia ba poèſt de comparatione eorum diſſerendum. de Orat. 10 b. comparabantur.. 8 tiat. Er illa orationis ſuæ cum ſcriptis alienis comparatio. Tuf. COMPARARE, conſtituere, facere, conficere. de Inuent. 69 Non 235 b, Et ſi præſtantia debent ea dici, quæ habent aliquam a, Maleficium, de quo iudiciũ comparatum ſit:id eſt, conſti- banta comparationem, animus autem humanus cum alio nullo, tutum. pro Cl. 44 a, Idcirco illa ſortitio cõparata eſt ne,&ec. tur ii niſi cum ipſo deo comparari poteſt. de Natur. 36 a, Cum ſo id eſt, conſtitura. ad Her. 29 a, Bene maiores noſtri hoccom ca g lis& lunæ,& quinque errantium ad eandem inter ſe com- parauerunt, ut neminem regem, quem armis cepiſſent, uita 0 O 1 parationem eſt facta conuerfio. de Clar. 176 b, Cum autem priuarent. pro S. R. 35 b, More maiorum comparatum eſt, ut, Om ipſum audires fine comparatione, non moddò contentus eſ-&c. At. 280 b, Præclarè legib. cõparatum eſt, ut,&c. pro A. 1.p 7 ſes, ſed melius non quæreres.& 189 a, Quæ qui ſine compa- 9 a, Itaq; maiores noſtri rardò id accidere uoluerunt, præto- zaan f ratione alicuius ſpectaret, ſatis magna diceret. Epiſt. 346 a, res ut conſideratè fieret, comparauerunt. pro Do. 228 b, Ius 00 1 1 Exlireris tuis cœpi fructum duplicem, mihiq́; in compara- à maioribus noſtris ita cõparatum eſt, ut ciuis Ro. liberta- Kald tione difficilem ad iudicandum, amorémne erga me tuum, tem nemo amitrtat inuitus. pro Cl. 29 a, Iam hoc quoq; pro 1 el an animum in rempubl. pluris æſtimandum putarem. To- pè iniquiſsimè cõparatum eſt, quid,&c. de D. 133 b, Si ita 13 105, Pic. 227 a, Parium comparatio nec elationem haber, nec ſub natura comparatum eſſet, ut ea dormientes agerent, quæ orati miſsionem. ſomniarent,&ec. pro Cluen. 61 a, O' mira, pręclara atq; di- 1A COMPARATIO, pro apparatu. pro Pom. a, Mithridates uinitùs iam à principio Rom. nominis à maioribus noſtris dulüän omne reliquum tempus non ad obliuionem uereris belli, ratio comparata, ne quis,&c. de Am. 115 2, Ita ratio compa- ck 6 ſed ad comparationem noui contulit. Qu. F. 303 a, Nihil de rata eſt uitæ naturæq́; noſtræ, ut alia ætas oriatur ex alia- un bE mea comparatione diminuo: id eſt, de meo apparatu& cau Orator. z00 a, Genus ancle⸗ufenòn, quod quaſi ad inſpicien- 3 ad tione. de Cl. 189 a, Has uias illetenens,& paratus ad cauſas dum delectationis cauſa comparatum eſt. IJ. A. 204 a, Ea na- COpS neniens, uerboru mnon egens, ipſa illa comparatione diſci tura rerum eſt, ut qui,&c. pro R. P. 122 b, Cum fit hoc ge- b 6 4 plinaq́; dicendi iam in patronorum numerum peruenerat: neri hominum propè à natura datum,&c. Orat. 217 a, Id ge- ue id eſt apparatu& facultate. de In. 45 b, Comparatio crimi- nus quod eſt ad delectationem comparatum. pro Seſt. 222, der nis eſt, cum aliud aliquid factum, rectum aututile conten- Ita rerum natura tulit„ ut quodam tempore,&c. pro iur⸗ Leudij 124 b,—1.

26h4(O 124 b, Natura affert, ut eis faueamus qui,&c. de SFom. 129 a, Natura fert, ut extrema ex altera parte grauiter, ex altera a- cutè ſonent. pro S. R. 32 b, Sic uita ho minum eſt, ut,&c. COMPARARE, conferre, componcre, contendere, compa rationem facere, contentionem facere, pertendere. pro Do. 239 b, Queſo pontifices,& ho minem cũ homine,& tempus cum tẽpore,& rem cum re cõparate. Epi.3 b, Cum meũ fa- ctum cum tuo cõparo, etſi,&c. tamen mulſto magis meo de lector quàm tuo. pro Fon. 280 a, Nemo Gallus cũ ciue Ro. cõparandus eſt. Qu in. Pra. 32 4 a, Si cum Eſernino Samnite . Pacidianus comparatus uideretur. I. A. 182 b, Cum illo ego men ale 6. 4, Qux i fa te dominandi cupiditate conferre poſſum ‚cxteris uerò re- — inchoata comp e bus nullo modo es comparandus. Tuſ. 143 b, Geſta Roma-
. milla mulrirn norum null. ſunt cõferenda. de Am. ↄ7⁷ a, Sed hi dgnarun titudine donomml nb norum nulla cum gente ſun 97 2, Sed hi
4 A I.
1 24, qui no 1 m. T 8 8 1 n 4 4Po apeinn omparcamaſih
Alle. pro 871.
aa com d.Lanag nec comparantur Catoni. de Sen. 80 a, Equi fortis ſenectuti aeſg Darers omnia dnl om 1amr. ci ili
gia, quiduneritus ana comparat ſuam. de Ora. 85 b, In hoc ipſo numero ſi diligen-
orum Ailoe ter& ex noſtrorum& Græcorum copia comparare uoles,
V0,0 Pard acguiro emo multo pauciores oratores quàm poetæ boni reperientur.
“ 60 8. 8. 4.. 3 en ka ira refellis ur ch adodeNan Ora. 205 b, Et niſi coràm erit comparatus illo fortior per ſe
do ma ad efpon* me lateroge. hic quem dico, probabitur.& 209 b. Comparare ſimilitudi
doem de len„ umcompar„. nes, uti exemplis, c. Off.z a, Homo per rationem conſe-
lſper Aum ſen Dondendiloamg d quentia cernit, ſimilitudines comparat,&cc. Orat. 200 a, b, Per dum le uror ur t com Conferre pugnantia,& comparare contraria. de Ora. 124 a,
334 a. Has homini*
Ueniſsimo zon 1 mo ze 4 ne nim comparar 8
dera d. de Or.. OL 2 lententiarum mparmecdn
Maiora& minora& paria comparabimus ſic,&c. Off. z6 b, Quæſilongior fuerit oratio, cum magnitudine utilitatis 1 comparetur: id eſt, quaſi compenſetur.“ 4 CSCOMPASOCO, ſtw. Topic. 221 b, Ex coniugatione huiuſce- modi eſt argumentum: Si compaſcuus ager eſt, ius eſt com- paſcere.
COMPASCVVS,,um. Vt compaſcuus ager relictus ad pa-
ſcendum communiter uicinis. COMPEDES, dum. ſoleæ ligneæ, quibus pedes captiuorum conſtringi folent. Att. 120 b, Age iam, has compedes, faſces, inquam, hos laureatos, hæc ex Italia ferre quàm moleſtum eſt? pro Rab. 94 b, Cum eſſet unà Glaucia, etiam ille ex com
—
u ingenio poſllum, ſublidio mihi raerb. Equidem mihi hoc ladfämin enena cöparaui. l. A. 24 b Pn. 65 4.A. 14 d,Pnmumtema Snttudinem frigorum preclarun hin Sparat.& 19 a Magnifice conumi
“ d 3 4. 11
6 442 n Partes diei tu conſumeduipct ude ipu ad arditrium tuum compaxa è Rum rerum, quas ad beatt ninenämſan
Ahil eſtmaius amicitia proDanfth
rarr, perfcere aliquam rem. Qimk Kcomparat, homines er ar accritml Jara inüidias alten Der aliquem. Mxij aenifſent, nifi ad alias res peſhfers Mr t. ad Iier. z 4, Tumultus C.Geacchun 3 comparanitid eſt conflauit. Dro Nlui- dam ſe uxor cöparat commorauch te Mad moneo, ur te antè compares um Ke. pro Rab. 9r b, uime er comzumt o R lemdorr curriculum coegin Ei
pedibus corporis fuerüt, etiam cum ſoluti ſunt, tardius in- grediuntur. de In. 81 a, Soleæ ligneæ in pedes inductæ ſunt. ceronem compellat edicto, nec ſentit amens commenda- tionem eſſe compellationem ſuam. Epi. 198 b, Nec uerò po- ſtea deſtiri labefactare eum, qui,&cc. itaq; quoridianas com pellationes meas non tulit, ſeq́, in urbem recepit inuitus. ad Her. 28 b, Exclamatio eſt, quæ conſicit ſignificationem do- loris, aut indignationis alicuius, per hominis, aut urbis, aut Ioci, aut rei cuiuſpiam compellationem, hoc modo: Te nũc alloquor Africane, cuius,&c.“
tanto opus eſtinſtruméto optimu mub, COMPBLL O,. appello, nomino, allo quor. At. ꝛ3 b, Nigi-
4 HHer. z0 d. Huic induſtria uinatmauf. dius minatur in concione ſe iudicem, qui non affuerit, com 12. Num cui uiro er ſcipſo apta ſunt in pellaturum. I. A. 248 a, Cùm hoccompello, prætereo illius runt. c. huic opsmeunait ex grege latrocinij neminem. I. A. 278 a, Compellarat ho- k. S§ CCla ſpitem præſens, computarat,&c. I. A. 286 b, Idem Qu. Cice- k. Qa. Fr.z28 4, Qui ludosl. pitem præſens, putarat,&c. I. A. 286 b, Qu. Cice-
Itris copiss compmt ronem compellat edicto, nec ſentit amens commendatio- Cur de pertust noſtris cop. 1 4. Ln Lepertad ſem non minomeldon⸗ nem eſſe compellationem ſuam. Ep. 122 a, Quibus cum pa- 1 3 dulen* 3. 1. 4 84. C. uzb.* Mosd compumift rum procederet, ut ulla lege mihi poneret accuſatorè, com- 3 dOo.— 3 2470 I.V. u5 b. N
1. ellari ea lege mea uoluerũt, qua,&c. ad He. a, Mimus qui- 12 ſolum diligens kun, n Pe 8 2 41* 4.5* 4
1814, Nech lolum alnt 55NT dam Actium poetam compellauit in ſcena, cum eo Actius pararer, fed etiam,&c. 4 1 iniuriarum agit. hic nihil aliud defendit, niſi licere no mina mparantur, ut commane co ahasas ri eum cuius nomine ſcripta dentur agenda. Poſtq. 206 b, ur. Epiſtol.:9— 4 Ned; ſolum id dixit, ſed quos ei commo dum fuit, compel- 4122 Comparare glonamex! 36 lauit. in Sal. 273 a, Nec enim me ſperaſti mutuam tibi gra- 142,— tatem carum rerum Sus tiam relaturum, ut uiciſsim tuos compellarem. Poſtq. zu1 a, Fenee Nominatim alij compellabantur, alij cirabantur, alij relega ..— ſacere confenn i bantur. de Oiu. 89 a, Exin compellare pater me uoce uide- AREconfätuere, de tur, his uerbis. At. 212 a, Quare da te in ſermonem,& perſe-
2 um. ũ comparasuc
. 1e ee ai mn, de wna ſordtio cifmng ca,& confice, excita, compella, loquere.
CI.44*4rLo n Bene maiore COMPEIL.L O, 1s. impello, cogo, congrego. Pro Mar. 133 a, 1e4. 44 Her. 19 4,b˙ nem armiscc 4 Omnes qui ad illa arma fato neicio quo ſumus compulfi. rneminem regem, d cagg I. P. 32 b, Me domo mexexpuliſtis Põöpeium domum ſuam
R.bMore muem rbe cöpuliſtis. de Pro. 75 b, Cæſarcæteras nationes contriuit,
legb. Cop voluerun compulit, domuit,&c. Epiſt. 16 a, Cùm uerò in hunc ſenſum
8 P Ars rard id accidere cohas& alliciar beneficijs hominum,& compellar iniurijs, facilè
uores. 8* omparauerunt. kaso patior,&c. Aca. 28 a, Oum ſit campus in quo poſsir exulra-
Seratd Seret,? naratum eſt, u beg— re oratio, cur eam in tantas anguſtias compellimus? de In. aoſtrusità dOP 4* Cl. ²9 D, 42 a, Qui diſperſos homines in agris ratione quadam com-
amittat in 1 quid, Kc.— 18 pulit in unum locum& congregauit. I. P. 98 b, Omni totius
2 Parasun 9 à dormieate 3. prouinciæ pecore compulſo pellium nomine. arauue,.0 mitaes ig COMPENDIARIVS,, um. breuis. Of. 41 b, Socrates hanc d pro(luen. mminis 1ma a uiam ad gloriam proximam,& quaſi compendiaxriam eſſe o Nom. 5 Ama„lan 4 dicebat, ſi quis id ageret, ut qualis haberi uellet, talis eſſet.
—. Kc. de⸗ lia atas anu COMPENDIVM, di. queſtug, utilitas. Of. 64 b, Is omnino
ar22 1oſtrr ut 2 24 qussn ſe negat facturum compendij ſui cauſa quod nõ liceat. pro
x aatuf Aee 4„AIA Qu. K. z3 a, Si quando me uis peierare, ut paululum tu com- 4.0„. nrune Guh Pendij facias, paratum fore ſcito. pro Fl. 4 7 b. In uberrima
acionis 9* oKP¹ v.Duapy 1.GA datus
** 10p E4 4.
auf aatic
pedibus atq ergaſtulo Gracchus. Tuſc. 164 a, Qui in com-
OCOMPELLA TIO, ons. appellatio. I. A. 116 b, Idem Qu. Ci
O 262
re turpe compendium effugit. I. V. no a, Ciues qui merces ſuppeditant cum quæſtu compendio q́;.& 17 b, In quæſt
„. 1 U£αl ſunt compendio d́; uerſati. ad Heren. 36 b, Duę res ſunt quæ poſſunt homines ad turpe compendium commouere, ino- pia& auaritia.& ub, Multi leue compendium fraude ma- xima commutauerunt.
CO MPENSA TIO, ni.. comparatio, præmium, m erces, re muneratio, de Nat. 6 b, Incommoda uiræ ſapientes commo dorum compenſatione leniunt. Tuſ. 24 6 4, Hac utitur com penſatione ſapiens, ut uoluptatem fugiat, ſi ea maiorem do lorem effectura ſit,& dolorem ſuſcipiat maiorem eflicien- tem uoluptatem. ad Heren. 32 a, Fo rtitudo eſt contemptio laboris& periculi„cum ratione utilitatis& compenſatio- ne commo dorum.
COMPENS O, s. comparo, remunero, repono, exæquo, aſ- ſequor. Off. 4 b, Certisq; operis& officijs erit, quod uio- latum eſt, compenſandum. pro Dom. 219 b, Veſtra in me at.
tentè audiendo benignitas prouexit orationem meam, ſed hoc compenſabo breuitate eius orationis, quæ,&c. Or. 220 a, li tamẽ hoc uitium compenſant, uecl facultate, uel copia.
At. u4 a, Vix ullo ocio cõpenſandam hane reip. turpitudinẽ. de Or. 144 a, Summi labores noſtri magna compenſati glo- ria mitigantur. pro Pon. 276 b, Maſsilienſos Gallicorũ bel- lorum pericula Pop. Ro. copijs remitsisq; compenſarunt. I.
V. 242 b, Damna in ſtipendijs ab iſto difſoluta,& co mpen-
4— 3 r 3. 3. ſata ætatis fructu. pro Clu. 49 b, Atq; hæc omnia nonoris commo dis compenſantur. Orat. 218 a, Paucitatem pedum grauiratis ſuæ tarditare compenſat. I. P. 95 b, Sed fit offen- ſus: nônne compenſabit cum uno uerſiculo tot mea uolu- mina laudum ſuarum? de Fin. 75 a, Compen fabaturtamen cum his omnibus animi læticia, quam capiebam,&c.&ib.
Compenſabatur cum ſummis doloribus læticia. de Fin 36
b, Et cum maximis curis& laboribus cõpenſare eam quam
ex diſcendo capiant uoluptatem. Pro Mur. 14 1a, Neq; ulla
re alia, quæ à uobis conſequuntur, niſ opera ſua compen- ſari putant poſſe: id eſt quaſi remunerari. Anteq. 194 b, Si fa cta compenſanda ſunt, conferamus æquitatem: id eſt com-
penſari pecuniam. ad Her. 6 a, Quod negocio diminutum fuerit, æquabimus induſtria.
COMPERENDINATVS, tus. de Cl. 172 a, Galbam 29-
tem uerecundè& dubitanter cauſam recepiſſe, unum quaſi comperendinatus medium diem fuiſſe, quem totum ille in conſideranda cauſa componendaq; poſuit. I. V. 81 a Adimo enim comperendinatum, bis ur cauſa dicatur. COMPERENDINO; as. amplius pronuncio, am fero, procraſtino, differo. I. V.72 b, Tua ratio eſt dum binos ludos mihi reſpondere incipias, mea ut ante pri mos ludos comperendinem.& 0 a, Nemo Verrem compe- rendinatum, ſed damnatum iudicabat.& 81 a, Glaucia pri- mus rulit, ut comperendinaretur reus: antea uel iudicari primò poterat, uel amplius pronunciari.& 207 a, Poſtea- quam Verres eſt comperendinatus. r COMPERILO, us. certum rep erio, deprehendo, comprehen do, compertum habeo. de Clar. 19 0 b, Cùm indicia mortis ſuæ ſe comperiſſe manifeſtò,& manu tenere diceret. pro S. R. 24 a, 23 b, C. Eimbria dié Scæuolæ dixit, poſteaquam com perit eum poſſe uiuere. J. V. 145 b, Vt comperi remotas eſſe li teras ſocietatis, habui rationem annorum. At. 225 a, Scrip ſit ſe id certis autoribus comperiſſe. pro Cl. 58 3, Quod ego ex multis audiui& comperi. Epiſt. 6 a, Ex multis audiui, nam comperiſſe me non audeo dicere. Acad. 16 b, Et inquireret qut tibi conſtares: cum idem negares quicquam certi poſſe reperiri, idem te comperiſſe dixiffes. pro Cluen. 44 b,& 45
plio, pro
ut ſecun-
a, Nihil ipſos habuiſſe cogniti, nihil comperti. I. C. 99 a, Hęc
ego uix dum iam coœtu ueſtro dimiſſo comperi. pro Clu. 26 2, Facinus manifeſtò compertum atque deprehenſum. pro Syl. 184 a, Nihil de hoccomperi. A COMPERTVS, a, um. Sal. in Cic. 271a, Denique de eo tibi compertum erat. pro Cl. 44 a, Aut illud afferant, aliquid eſ ſe quod de ijs duobus habuerit compertum,&c. I. C. 111 a. cc pro Mil. 114 a. 1 COMPESOO, ſw. Qu. de Pet. 213 a, reſp. compeſcenda eſt.
C 9M 5 EIIT O Woris. qui cum alio in petitione concurrit. Off. 3 b, Vr cum ciuiliter contendimus, alirer ſi eſt inimicus,
aliter ſi eſt comperiror: cum altero cerramen honoris& dignitatis eſt, cum altero,&c. pro Planc. 260 b, Non com- petitor à quo es uictus, ſed populus à quo es præætteritus, in culpa eſt. pro Cluen. 31 b, Petere ædiliratem cum multis hominibus nobiliſsimis. Attic.: a, Competitores, qui certi eſſe uidebantur Galba& Antonius.& ibid. Catilina certus erit comperitor.
COMPETITRIX, c. pro Mur. 33 3 b, Nã& nos habuimus
8
Nec tamen in petendo
ſcenam
da..16 s eſt di paranda. pro Flac. 161 a, Catonis eſt dictum, pedibus com-

——— —
—————
—
——— —
——
ſſſ
* 4 ——— —
1 1 4 1 1 1 1 1
““
ͤ““
—
263 C O
(cenam competitricem. 34 4 COMPILATI O, nis. furtum, fraus. Epiſt. 22 a, Guis zu nre ibi iſti ähi a dilat hoc tibi mandaſſe exiſtimas, ut mihi uadimonia 3 ... 8..? Chreſti compilationem mitterès? — io in V a Verres a- COMPIL O,s. furor, fraudo, diripio. in Verr. 83 a, Verres? Brouinci lauit.& 212 a Vno imperio pertiſsimè prouinciam compilauit.& 212 a, umiir lati t dpidum compilauit. de N. ¹8 b, Alij 0- hoſtiatim totum oppidum comp 41 Au 36 mnia, quę poſſunt, fana compilant. pro Mur. 129„dAn ipſis cautis Iuriſconſultis eorum ſcientiam compi ue z0 1 aurire de Ora Ver. 29 b, Aerarium exhaurirerempub. compi ace 3e. 9. 7 7 8ᷣ 4 1 2& 133 b, Nihil eſt quo mihi gratias agas, inquit, ſi malui com 53 3* oilari, qudàm uenire. COMPINGO, g. conſtringo. de Or. 89 a, Oratorem in in. ..1... 2.. dicia& in conciunculas tanquam in aliquod Piſtrinaun e trudi& compingi uidebam. At. 123 b, Pompeius urbem re- liquerat, Picenum amiſerat culpa, in Apuliam ſe compege- rat, ibat in Græciam.
COMPIT A, orum. quadriuia loca in quæ nullæ uiæ conue-
niunt. contra Rul. 62, In rriuijs aut in compitis auctionari. CO MPITALIA, orum. feſti dies, qui in compitis ageban- tur. Att. lib. 2, Pridie compitalia. COMPITALITIV S,4, un. At. lib. 7, Compitalitiorũ dies. J. P. 1 a, Compitalirij ludi. L. Ambulatio.. COMPLANO, 2. diruo, deijcio. pro Dom. 333 a, Sp. Melij regnum appetentis domus eſt complanata. COMPLAVDO, du. de Am. 100 b, in Cod. Germ. Stantes complaudebant in re ficta. uetus lectio, plaudebant. COMPLECTO R ris. contineo, circumſcribo, arceo, com plexu teneo, meo ſinu complexuq́; recipio, in collum inua- do, afficio, co mprehendo, circumſcribo. de ra. 100 b, Pater complexus eſſet filium, flensq́; eum centumuiris commen- daſſet. Att. 254 a, Cöplecti& oſculari aliquem. pro Fon. 2 3 b, Soror fratrem complexa tenet. de D. 101 b, Arctè comple- cti aliquem. de Diuin. 92 b, Vidi in quiete, te repentè lætum extitiſſe, nosq́; inter nos eſſe complexos. pro Plan. 280 a, Hic me complexus eſt, conſperſit; lachrymis. Attic. 261 a, Cum Oppius me hortaretur, ut adoleſcentem, toramq; cauſam manumq; ueteranorum complecterer, dixi me id nullo mo
—
do facere poſſe. Ep. 210 a, KRogo teut hunc adoleſcentem hu manitate tua comprehendas: id eſt, complectaris. Qu. P. 321 b, Pater eius mecum eſt multum: quare ut inſtitulſti, com- plectere adoleſcentem. Epi. 0 b, zu a, De ipfo Tito Annio, tantũ tibi polliceor, te maioris beneuolétię erga te, ſi com- plecti hominè uolueris, habiturũ eſſe neminem. Atti. 280 b, Veterem exruis literis libenter complexus ſum. Epiſt. 22 a, Quare dete homine, cõplectetur, mihi crede. de Vn. 197 b, Mundus ipſè ſe concordi quadam amicitia& charitate cõ- plectitur. de Prou. 77 a, Multos eſt hic ordo complexus ho- norib.& beneficijs ſuis. pro Planc. 276 b, Cõplecti aliquem beneficio. pro Mu. 132 b, Complecti aliquem beneuolentia. OffRnz a, Omnes omnium charitates patria una cõplexa eſt. Br. 280 a, Veterem ex tuis literis libenter complexus fum. de Cla. 166 a, Liber, quo iſte omnem rerum memoriam breui- ter cõplexus eſt. de Som. 125 b, Circulus extimus, qui reli- quos omnes cõplectitur. de Clar. 19 5§ a, Nemo erat qui phi- loſophiam cõplexus eſſet. de Or. 90 b, Si quis uniuerſam ac propriam oratoris uim definire complectiq, uult. de Orat. 159 a, Sententiam numero quodam cõplecti. Poſtq́. 199 a, In ipſo beneficio tanta magnitudo eſt, ut eam cõplecti oratio- ne non poſsim. de Sen. 89 a, Cùm complector animo, qua- tuor cauſas reperio, cur,&c. Epiſt. 73 b, Nec enim minus no- ſtra ſunt quæ animo cõplectimur, quàm quæ oculis intue- mur.& 43 a, Complexus igitur ſum cogitatione te abſen- tem. de Fin. 88 a, Omne cœlum& totam terram mente com plecti. de Orat. 86 b, Animo rei alicuius magnitudinè com- plecti. Or. 197 b, Quod cogitatione tantum& mente com- plectimur. Epiſt. 31 b, Te rogo ut quæ ſucceſſori amiciſsimo commodare poreſt is, qui prouinciam tradir, ea pro noſtra conſtantiſsima uoluntate erga te, cura ac diligentia cõple- ctare. Off. 36 b, Quibus aũt rationibus hãc facultatem aſſe- qui Poſsimus, ut hominum ſtudià complectamur, eaq; te- n eand ,3 5 5 8, deI.5 2ed am ita 10 mple ctemur, ut in Aun heen n amn dropoſition⸗& aſitmprionem.j cöclu Sapleg a Sr 21- eeruna comprehenfione omnia 1nh da a daul eer Ws amplilticne uiros adtuum ſce- iſtius facta aut Memoria Cnkeaun 2 modo ponliun amnla a aut ir ria conſequi, aut oratione complecti. C 99 45 E XV S,xa. patiendi forma uſurpatum. pro§. R. 2 “ COMPL.ENME 2 va 4 ideantur:1 d eſt, contineri. , ti.(upplementum. Or. 219 b, Incul-
cata reperias inania quæd ædam uerba quaſi comple t. merorum. 1 Penontann
COMPL E O, es. impleo, conf
1. 27 C O 3„264 cio. de Somn. 125 b, Quis eſt
14½ 1 4„, iſte qui complet aures meas tantus& tam dulcis ſonus. At- tic. 216 b, Etenim hæc decantata era- fabula, f
de Ora. 154 a, Onerandum e&
„*
paginam uolui. I enplendu ectus plurimarum& maximarum rerum ſnauirare, copia, narietate. Quin. de Pet. 212 a, Vt de noëte domus complea- tur. contra Rull. 87 b, Completi ſunt animi auresq́; ueſtræ, me,&c. ad Her. 20 3, Fauces calefiunt, arteria complentur. ro Fl. 153 a, Neq; eſt adhuc ea ſumma completa. de Som. 122 b, Sol cũcta ſua luce luſtrat& c0 mplet. I. 4. 197 b, Cum uen- tum erat ad ædem Ooncordiæ, gradus complebätur. de Cl. 192 a, Occupetur lo cus in ſubſellijs, ompleatur tribunal.J. V. 264 b, Cum ſanguis os oculosd; compleſſet, Sc. Tuſcul. 154 a, Torum cœlum humano genere completum eſt. Att. 16 a, Cum domus bene completa eſt: id eſt, plena. contra Kull, 83 a, Complere municipium colonis. de N. 51 a, Complere ſe conchis. de D. 133 a, Animorum conſenrientium multi- tudine completum eſſe mundum. pro Cl. 37 a, Gradus the⸗ tri accuſator hominibus ſeditioſfis compleuerat. cõtra Rul. 0 b, Tu locum compleas numero, confirmes præſidio. de N. 35 b, Cum ſol terra larga luce compleuerit,&c. Ora. 209 a, Vt plãgore& lamentatione co mpleremus forum. de Sen. 86 b, Quæ quidem etiam in Sabinis perſequi ſoleo,& con- uiuium uicinorum quotidie compleo. de Nat. 18 b, Sol an- nuos curſus conficit, luſtrationem menſtruo ſpacio luna complet. de In. 33 b, Compleri, ad exitumꝗ⅞; perduci. de Fin. 99 a, Illi enim corporis co mmodis compleri uitam béatam putãt. I. V. 141 b, Complent ea qu 1 & 7 a, Vt ſummam mei promiſsi co mpleam.& de Sene
1 ctute 79 b, Gorgias Leontinus centum& ſeptem compl uir annos.
KA —— 0d 9 6d 4 — 6* — 5 8 — — 89 — — 9
2—
COMPLETVS, a um. plenus, abſolutus. Acad. 31 b, Ita com
pleta& conferta ſunt omnia, ut& quod mouebitur corpo rum cedat,& qua quicq; ceſſerit, aliud illicd ſubſequatur. Orat zu a, Meæ aures perfecto completoq; uerborum am- bitu gaudent.
COMPLEXIO, onis. comprehenſio uerborum, perio dus.
Ora. 204 b, Nec aceruatim multa frequentans una comple- xione deuinciet. de Orat. 159 b, Longiſsima eſt complexio uerborum, quæ uolui uno ſpiritu poteſt.
Complexio, pro ratiocinarionis concluſone. de In. 58 b, Hic eum conceſſeris propofitionem& aſſumptionem, com
lexio eſt infirmanda: aliud enim quàm cogebatur illatum eſt. de In. a, Complexio eſt, per quam id quod conficitur ex omni argumentatione, breuiter exponitur. ad Her. ina, Complexio eſt quæ concludit, breuiter colligens partes ar- gumentationis. de In. 56 a, Ne quod perſpicuum fir, id in complexionem inferamus.
Complexio, pro dilemmate: id eſt, argumento utrin que concludente. de In. 5ν b, Complexio eſt, in qua utrum con- ceſſeris, reprehenditur, ad hunc modum: 8i improbus eſt, cur uteris? Si probus, cur accuſas?
Complexio, prô quauis co mprehenſione& implicatio- ne. J. V. 178 a, At quibus uerbis, modò æquum ſibi uideri, mo dò non iniquum: mira uerborum complexio: id eſt, implica tio& confuſio.
Complexio, exornatio eſt, quæ utramque complectitur exornationem,& conuerfionem ſcilicet,& repetitionem. ad Her. 28 a, b.
COMPLEXVS, vus. amplexus. pro Fla. 16 4 a, Qui uos in
complexu coniu gum ueſtrarum tru cidare uoluit. In An. 172 a, Veniſti Brunduſium in ſinum quidem& complexum tug Mimulg. pro Plan. 280 b, Vi me Plancus& complexu ſuo re-
tinuit. I. C. 109 a, Poſtremum genus eſt de Catilinæ delectu, imò uerò de complexu eius ac ſinu. Qu. Fr. 303 b, Quem ego ferus ac ferreus è complexu dimiſi meo. pro Font. 283 b, Ab- ſtrahere filium de complexu matris. Att. 185 b, Atq; utinam continuò ad complexum meæ Tulliæ, ad oſculum Atticæ poſsim currere. I. A. 4, Reſpubl. illum finu complexuq; recipiet.& 231 a, Complexus ſummæ beneuolentiæ falſi indices extiterunt in amore ſimulato. pro Cæl. 47 b, Com
plexus& oſculatio. de Sen. 87 b, Terra ſemen tepefactum uapore& complexu ſuo diffundit,&c. de N. 37 a, Mundus omnia complexu ſuo coercet& continet.& 4 a, Reſtat ul- timus& omnia cingens& coercens cœli complexus. de D- 137 b, Quidam cùm in ſomnis complexu uenereo iungere- tur, calculos eiecit.
COMPLIC O, s. inuoluo, claudo. Attic. 18 5½ b, Cùm com-
1*.. plicarem hanc epiſtolam, noctu Abundus ad me uenit. Qu. Fr. 321 a, Cum hanc iam epiſtolam com plicarem, tabellarij 4
uobis uenerunt. Of. 67 a, Si quis uoluerit animi ſui compli- catam rationem euoluere.
COMPLORO,, as. pro D. 232 b, Videre pretextatos inimicos
*4— nondum morte complorata, arbitraria petentes funeris. 32 COMPLY-

4 Lomplen nn “ ½ 8 4 L lerre “ “ Drr
44* *
9 8 dinzsr 2„. Rnorum guotidiese, 1 jberſequiſtla 1 4 1 compleo 6„ . Ge Nerä
4*
. Pleri, ad exitu
orucomn
arb, Complenr⸗ dlent es Juidem deatlünme mel promißi complean 44
TVSA l bſol
em Plenunabſolutus. Vcadaht on aat omnia, ut X quod moueim * 2 4 4
G ä„* ceſſerit, aliud illich ühi
Pertecto completoc; uctdam
4 1 8 4 4 4*. pprehenfoo verdanm 8½“. N ceruatim multa frequentansmum ¹ 3 1 4* 2 8 umclct. de Orat. 9 b, Longifsimacdan a qux uolal und ſpirnu poteſt. ¹ ns 1 711 inationis conclu one a AAcs propohtlonem& aſfumptem
Imürmanda aliud enim quim cogederi per quam idqmden reuiter expo minr uk udit, breuiter coligmm e ln. 56 a. Ne quod perpicumh em mieramus. go dilemmate:id eſt araumaur b, Complerio eſtm qumm modum: Kinns
8 1 8
8“ 7* 1
probus cuf accuſas:. a*„ wt 8 8 e comprehenfiones 8 v““ 1 Mue⸗ 3 1 8—“
14 AI qu⸗ rbis, modô xæquum
4 n 1 1
dus uer 1 mira ucrborum compleuonde
8** 4 0. Korn Oen n 1 * E cihcct&n 9 nuerkonem lelm, ¹ mn.&mnnn
4 b 4 8 3 6 IXVS= um ueſtrarum truckaan 8 8 1 X om 4
u annam
48 8 2 Drun. Pian& compes 4 K „ 1 b. Vime A · Cxins 3 e usek de 1 grn 4 291 Foftren— 5. yu r ezdE 1 3 4 AAI. 8 1 us mplexu eru⸗. len. 4„mO endimhmecek complexu diml a7 ed! — 8 1 ¹ Laumun. rl. * 4 4 8 ad olal 2 ullir,. . 1 0. * 4 4 m hl „ Reſ 8 1. Mu 99 * . A. 14 r heneu 1 us fumm Au 4 lex 24 a, Compler. haro. p 8„ümulo. 19 “ 1 Am Terra ſem⸗ 9 — gen. 7 9⸗ Nr 1 1 8 „ Kc de⸗ 1„ „ 4 4. B 19 3 an 1 5¹ A 9 nnet 7 Kcomptee& conuner- ag . dercen Mcompe 3 19 s Cc. ul X 08* K dercd 3 .“ lexu be 11 Sml 11* * 1 om 4 ) 2 1 1 G . 1. Artic.35 au 10. luo, Cla 34*, 1 4 1 Adun rend 4 4 cafe . 4 4 8*.„u0 4 8* 8 8 1. it 40 * Ine 4 44 10 4 1 4. 8 3 ₰„ 4 ½ 2* ro, ere te B oluere.„zerept w 1 3 1 2 * eehte 4„. 4 ria pe„ b 1 09 8 A 19 91
nodis complen daa
ein Leontinus centum Rſepen n
265 1 6 0
COMPLVRES, rium. multi. de Na. 70 b, Vulcani irem com-
plures: id eſt, multi. de Orat. i18 b, Ambiguorũ aũt complu- ra ſunt. Epi. 85 a, Multa ſuſtuli, complura ne poſui quidem. &46 b, Complures cõſiles dicti, quorum nemo,&c.& 22 a, Ego cum Pompeio complures dies nullis in alijs niſi de rep. ſermonib. uerſatus ſum.
COMPONO; nis. coagmento, conſlo, ex coniũctione facio,
conficio, conglurino, conſtruo, coniunctione uerborum ex multis res unà iungo, diſpono conſtituo, miſceo, tempero, compoſitionem facio, comparo, confero.)((Deſtruo, diſſol uo. de Vn. 203 a, Atq; is quidem qui cuncta comp oſuit, con- ſtanter in ſuo manebat ſtatu: qui autem erant ab eo creati, cum parenris ordinem cognouiſſent, hunc ſequebãtur. At- tic. 24 5 a, Teſtamentum compoſui, quod cum uoles, obſfi- gnabis. Attic. i9 a, Commentarium conſulatus mei Græcè compoſttum miſi ad te. Attic. 240 a, Sed& componendum argumentum eſt,& ſcribendi expectandum tempus matu- rius. Quint. Pratr. 320 a, Poema ad Cæſarem, quod compo
ſueram, incidi. aliàs, inſtitueram. pro Mur. 130 a, Deindene
præror aliquid ipſe ſua ſponte loqueretur, ei quo que car- men compoſitum eſt. de Cl. 168 b, Totumque ſe ad artes cõ ponendas tranſtulit. contra Rul. 76 b, Lirerarum exemplũ ab iſtis compoſitum eſſe arbitror. de Legibus 169 b, Iura quę compoſita& deſcripta ſunt. de Legib. 158 b, Compoſui formulas iudiciorum, confeci libellos de ſtillicidiorum iu re.& 176 a, Auſpicia ad utilitatem reipub. eſſe compoſita. Orator. z10 a, In cognoſcendis componendisq; cauſis. Ora. 210 a, Cognoſcere& componere caufas. de Orat. 119 a, Ar- tificium cuiuſmo di de ipſo iure ciuili heſterno die. Item: Craſſus componi poſſè dicebat. Epiſtol. 26 4 a, Compone- re libros. de Orat. 129 b, Brutus tres libros de iure ciuili cõ- poſuit. Acad. u a, Componunt igitur primùm artem quan-
—
dain de ijs quæ uiſa dicimus, eorũq;& uim& genera defi-
munt. I. V. 62 a, Si abiſto libro, quem tibi magiſter Iudine- ſcio quis ex alienis orationibus compoſitum dedit, uno uer bo diſceſſeris. de Cl. 172 a, In conſideranda componendad; cauſa totum diem ponere. de Legibus i 1 b, Qued;, ita com poſita ſancitaq; eſſent, ea uidelicet leges nominauerunt. de Finib. 5o a, Libri Græci leguntur à Græcis ijſdem de rebus alia ratione compoſitis. de Diuin. 131 b, Callidè enim qui il- la compoſuit, perfecit, ut quo dcunq; accidiſſet, prædictum uideretur. de Cl. 186 b, In inueniendis componendisque re-
bus mira accuratio.& 185 a, Rem uidebar acutè, compone-
bat diligenter. Attic. 85 a, C. Flauius ſcriba faſtos protulit, actionesq, compoſuit. Attic ¹99 a, Scio quid literarum,& cuius generis conſicias. ad Her. a, Evordium nimium ap- paratis uerbis compoſitum. Aca. in a, Compoſita autem ea concluſio ſic eſt:eorum quæ uidentur, alis uera ſunt, alia fal ſa,&c. pro Cec. 294 b, Componere interdictò. At. 272 2, C ponere libello. Epiſt. 37 a,& Offic. 6 8 a, Romæ compoſui e- dicto. Epiſt. 157 a, Ne S. C. arbitratu noſtro componeretur, quis fuerit impedimèto, arbitror te ex Planci literis cogno- uiſſe. de Cl. i70 b, Ipſa uerba compone& quafi coagmenta. de Or. 158 b, Collocationis eſt componere& ſtruere uerba ſic, ut néue aſper eorum cõcurſus, né ue hiulcus ſit, ſed quo-
dammodo coagmentatus& leuis. pro Dom. 237 b, Verba
ad religionem Peorum immortalium cöpoſita. de Cl. 186 a, Verba non abiecta, res compoſitæ diligenter. Orat. 210 b, Verba componere,&[yllabas propemödun dinumerare & dimetiri.& ibid. Scd ſtylus exercitatus eſſiciet facilè hanc uiam componendi. Orator. 212 b, Nec ſoluùm componentur uerba ratione, ſod etiam finientur. de Orat. i3 7 a, Compo- nere ca quaæ dicenda ſunt probandi& perſuadendi cauſa: id eſt, diſponere. Att. 249 a, Ego itin era ſic compoſueram, ut Nonis Quin. Puteolis eſſem. Attic. 60 a, Iibi etiam gratias agebat, qùòd ſigna componenda ſuſcepifles. Pro Deiot. 46
b, ocus erat quidam in quo erant compoſita, quib. te rex
munerare conſtituerat. pro Mar. 135 a, In hoc claborandum eſt, ut rempub. cõſtituas, caq́ tu in primis compoſita ſum- ma tranquillitate& ocio perfruare. de Leg. 192 b, Compo— ſita& conſtituta rep. quicquam ai per uim minimè ciuile eſt. pro S. R. 4 a, Compoſito& delibuto capillo paſsim per forum uolitare. I.V. 119 b, Ita cauſa componitur, ut Biden- ſes hæreditatem peterent. pro Sex. Roſc. 41 a, Fieri nô pote rat ut componeretur: id eſt, ut conueniret. de Op. 244 b, Ac ſchines tanquam Aeſerninus, ut ait Lucillius, cum Pacidia-
no hic componitur: id eſt, comparatur. COMPORT O, s. multa portare. I. P. 84 a, Cùm arma inte 5
4. 1. plum Caſtoris luce& palam comportarentur. pro Dom. 22 ¼ 6,Cm arma in ædem Caſtoris comportabas. Att. 78 a, mẽtum ex agris in loca tuta comportatur. I. V. I3 a, O- maia ad iſtum comportari neceſſe eſt. de Ora. 15i b, Res un- dig; exquiſitæ, collatæ, accerfitæ, comportatæ. 1
GOMPO S,s. particeps. de Nat. 30 a, Animans eſt igitur mũ
68—86 0 266 dus, eomposq; rationis. de Nat. 33 a, Mundum eſſe rationis & conſilij compotem. Tuſc. 137 a, Omnes uirtutis compo- tes beati ſunt.& de Fin. 141 b, Homines compotes uirtutũ. Attic. 138 a, Non ſum, mihi crede, mentis compos, tantum mihi dedecoris admifiſſe uideor. I. A. 178 b, Tu mentis es cõ pos? In Piſonem 89 b, Qui ſuæ mentis compos non eſt. de Orator. 10 2 b, Quarum rerum qui eſſent animo& ſcientia compotes, eos imperatores dicerent. Orat. 206 a, Illud quę- ro, cuius qui ſit compos, is ſit eloquens. pro Seſt. 29 b. An e- go in hac urbe eſſe poſſum his pulſis, qui me huius urbis cõ potem fecerunt?
COMPOSITE, diſpofità de Or. 59 a, Oratoris eſt, compo
ſitè, ornatè, copiosè eloqui. Orat. 220 b, Compoſitè& aptè dicere.)(Sine uerborum modo& ordine dicere.
COMPOSITIO, confectio, quaſi ſtructura, coagmètatio,
compages, conſtructio, iενaεis concordia, diſpoſitio, or- do, deſcriptio. de Leg. 181 a, Totaq; huius iuris compofiti0 pontificalis magnam religionem declarat. deę Na. 5 qj, Oö- pofitiones unguentorum,& ciborum conditisnes,&c.&n b, Compoſitio membrorum, conformatio lineamentorũü. Oic. 20 a, Apta compoſirio membrorum. de Orator. i3 b, Compoſitio uerborum. de Opt. 243 a, Verborum quaſi ſtru- ura. de Finibus 10u b, Verùm admirabilis compofitio di- ſciplinæ Sroicæ, incredibilisã, rerum trasit ordo. Tuſc 156 b, Sonorum uaria compoſitio harmonias eßſicit plures. Of fic. 29 a, Ordo eſt compoſirio rerum aptis& accommo da- tis locis. Orat. 214 b, Compofitio quæ tota ſeruit grauita- ti uocum,& ſuauitati. Orat. ion b, Verbis ad aptam compo- Frionem& condecentiam uti. In Antonium 165 a, Pacis, cõ cordiæ, co mpoſitionis author eſſe non deſtiti. Attic. 139 b, Spes compoſitionis me fefellit, qua facta uolebam,&c. d 141 b, Compoſitionis ſpem non deſperatiſsimam eſſe puto. & 150 a, De compoſitione aliquid me cöonficere ſpero. Epi. 22 a, Quid? tu me hoctibi mandaſſe cxiſtimas, ut mihi gla- diatorum compoſiriones& uadimonia dilata mitteres? Compoſfitiones gladiatorum, commiſsionem inrelligit, cum ipfi ad pugnam committuntur& exhibentur. de Le- gib. 186 b, Magiſtratuum compoſitio. de Sen. 77 a, Ex magi- ſtratuum compoſitione, quod cuiu ſq; reip. genus fit intel- ligi.& ibi pauldò infra, Sic de magiſtrarib. diſputes, quibus de cauſis maximè placeat ipſa deſcriptio. de Sen. 77 a, Cor- fectio libri: id eſt, compoſitio.
COMPOSITOR ris. Ora. 202 b, Perfectum oratorem hoe
uno excellere: id eſt, oratione. cætera in eo latère, indicat no men ipſum. non enim inuentor, aut compoſitor, aut actor hæc complexus eſt omnia, ſed& Græcè ab eloquendo rhe- tor,& Latinè eloquens dictus eſt.
CO MPO SITVS, a, um ornatus, conflatus, concretus, con-
glutinatus, factus, ex compoſitione factus, inſtructus. Ora. 217 a, Compoſitæ orationis inſidijs, fidem auditoris atten- rarc. de Orat. 39 a, Compoſita oratio& ornata.& artificio quodam& expolitione diſtincta. ad Her. 27 b, Oratio pu- ris& electis verbis compoſita. de Leg. 153 b, Hæ rationes fà tis ſcitè uobis inſtructę& compoſites uidentur. pro Seſt. 12 a, Quem certi homines compoſiti monuerunt, ut àme ca- ueret. de Or. 15/ a, Verba ex coniun ctione facta: id elt, com- poſita. de Diu. i28 b, Ad rem perrinet, quo modo cœlo affe- cto compoſitis q; ſiderib. quodꝗ; animal oriatur. de Fi. 10¹ b, Quid enim aur in natura, qua nihil eſt aptius, nihil deſcri ptius, aut in operib. manufactis tam compoſitum tamq́; c5 pactum& coagmenratum inueniri poreſt?pro Cl.z2 b, o- mo qui eſſer totus ex fraude& mendacic factus. ad Her. 33 b, Equus natura bene compoſitus. de N. 65 b, Côrpus con- cretum ex elementis: id eſt, compoſitum. I. V. 72 a, Nemo un quam paratior, uigilätior, compoſitior in iudicium uenit.
COMPOTA TIO,. de Sen. 16 b, Græci conuiuium tum
compotationem, tum concœnationem uocant.
CO MPO TO R. oris. combib. I. P. 93 b, Nifi ſortè ut cum P.
Clo dio, hoc eſt, compotoribus ſuis cœner.& I. A. 16 b, Tü uerò adhibes ioci cauſa magiſtrum ſuffragio tuo& compo torum tuorum Rhetorem. In eundem: Bona ſuis comitib. compotoribus deſcripſfit. COMPRANSO R,oru. qui ſimul prandet. I. A. 179 b, Agrum hunc tu compranſoribus& colluſorib dinidebas.
Ir A.. COMPREIHENDO, Is. capio, deprchendo, complector,
contineo, concludo, comprchenſum continéo, deuincio, pertipio, inrelligo, concipio. pro Cæl. 51 a, Erant enim illi poſlti, ur comprehenderent Licinium ut manifeſtò Licini- us teneretur. I. C. 105 a, Quòd tam capitalem hoſté non cõ- Pprehendérim potius quàm emiſerim. Ora. 206 a, Tenemus igitur, Brure, quem quærimus: ſed animo, non manu: ſi cõ- prehendiſſem ne ipſe quidem perſuaſiſſet ut ſe dimitterem.
I. C. u4. a, Belli duces captos iam& cõprehenſos renetis. de Nat, b, id opus eſt manibus, ſi nihil comprehendatur.
a da

-
—–W]ͤſſ
—— —
—
4 86“ 4——— — 5
— — —
267 Orat. 12 4 a, Et tu cum 8. Ohenrs comprehenſus es- 40epre5⸗ 5& in cuſto-
2 b, Is hominem comprehendit„Ki. adidit. pro Cæl. 50 b, Vt ſerui proſilirent, 10 rent. Epiſt. 92 a, Curtius conſenſe- apei dere rat cum Hiſpanis quibuſdam— ulus L 5. Jeducere. pro Milo. un b, 3 Oaſaerei dedn his viliſsimæ fœminæ compre in puluinaribus ſanctiſsimis noο* Tban Inps henderunt. pro Flac. 160 b, Aliquid manifeite wompr— ſum. pro Cæl. 50 b, Vt uenenuin cum à Licinio 85 eretur, manifeſtò comprehendi poſſet. pro Coraß a, Vt zeinn 1. ſum manifeſtò cöprehenderetur-Pro Cluen. 27 a, Comp
IEri †. 3 henderc aliquam rem indicio alicuius. Pro Cec. 300 a, Nul chendi ſatis aut caueri, aut excibi
ſ T la res eſt, quæ aut compre CCCCLXX millia annorum
poſsit. de Diuin. 88 a, mi Punnris comprehenſa continent. Offi. 65 a, Sed huiuſmo-
di reticentiæ iure ciuili omnes comprehendi non poſſunt: quæ autem poſſunt, diligenter tenentur. de Finibus 68 b, In alio uerò libro breuiter c mprehenfis grauiſsimis ſeneen tijs quaſi oracula edidiſſe ſapientiæ gieitur Aee Qu. Roſc. formulam omnia iudicia concluſa& compre Tgln hane iee h, ibus iuſiuran henſa ſunt.& 52 b, Ex pactione uerborum, qui uriaür dum comprehenditur. Attic. 192 b, Cato nerbi, ueulene ribus& pluribus rem comprehen derat. 26 ar. 167 8 a- tura ipſa circunſcriptione quadam uerborum copee en- dit concludirtq; ſententiam. de Orat. 87 b, Ac ne⸗ us con- ſecter, comprehẽdam breui:ſic enim ſaruo e. 4 a. 194 b, Proprijs uerbis ſolutè& facilè comprehendere entenkis pro Cæl. 40 a, Comprehendere multos amicitia jTuer 2 5- ſequio. Epiſt. 210 a, Vehementer mihi gratum feceris, ſi hiic adoleſcentem humanitatè tua comprehenderis. pro Plan. 268 b, Is omnibus officijs per ſe& per patrem totam Ati- natem præfecturam co mprehẽdit: id eſt, deuinxit. de Clar. 166 b, Eisq́; noſmetipfſi ad rerum naturalium memoriam comprehendendam impulſi ſumus. de Orat. à6 a, Eſt enim ſcientia comprehendenda rerum plurimarum. Tuſc. 251 b, Sed quoniam maunè eundum eſt, has quinq; dierum diſpu- tationes memoria cöprehendamus. de N. 72 b, Hoc nõ mo do cõprehẽdere animo, ſed ne ſuſpicione quidẽ poſſum at- ringere. de Or. 121 a, Omnia quę ſunt in reru natura, celeriter animo comprehendere. pro Clu. 18 b, Si quam opinionem mentibus ueſtris comprehendiſtis. de Natur. 63 b, Eo mi-
. 1 nus, qũod tu uis, p oſſum mente comprehendere. Orar. 19 3
b, Habere aliquam formam comprehenſam animo. pro
Flac. 6o a,Sed ramen ueſtrum eſt iudices, omnia quæ in hunc dici poſſunt, etiam ſi à me minus dicuntur, ueſtris a- nimis& cogitatione comprehendere. pro Corn. 55 a, Qui omnes animo uirtutes penitus comprehendiſſet. de Natu. 26 b, Habere aliquid cognitum comprchenſumq animo.& 63 b. Id quod tu uis, non poſſum mente comprehendere.& 23 b, Comprehende igitur animo,& propone ante oculos Deum,&c. de Finibus 65 a, Mihi uideor habere bene cogni m,& ſatis firmè conceptam animo atque comprehenſam. de Orat. 97 b, Comprehédere aliquid me- moria. Epiſto. 94 a, Quæ Aſapientiſsimis uiris tradita me- moria& ſcientia comprehendiſti. de Pet. 209 a, Poſtea to- tam Italiam fac, ut in animo ac memo ria tibi diſtributam comprehenſamd; habeas. de Or. 94 a, Res penitùs perſpe- tæ planed; cognitæ, atque ab opinionis arbitrio ſeiuncte, ſcientiad; comprehenſæ. Acad. 7 a, uid quiſquam memi- nit, quod non animo comprehendit ac tenet?& 6 a, Ex quo efficitur, nihil poſſe comprehendi.& ibidem: Nihil poſſe cõprehendi, ut planè confidas id perceptum cognitũq́; eſſe. &7 a, Virtutum cognitio confirmat, percipi& comprehédi multa poſſe.& ibidem: Non enim fortuitò hunc artificem dicemus, eſſe illum negabimus: ſed cùm alterum perce- pta& comprehenſa tenere uidemus ‚alterum non item.& 6 b, Animo iam tenemus hæc comprchenſa; non ſenfibus. de Pinibus 130 b, Hoc comprehenditur ſuis cuiq; ſenſibus. de Legibus 161a, Nam& ſenſibus eadem omnia compre- henduntur.&ν2 b, Quæ uix ſumma animi ratione com- prehendas. de Vniu. 195 b, Quod intelligentia& ratione comprehenditur.
Quint. Frat. 30 diam Epheſi tr minem q; comprehende
tam uoluptate
COMPREHENSIBILIS,l. Acad. 46 b, Viſum compre-
henfibile. Græcè kardàur ſop.
COMPREHENSIO, nis. complexio. I. A. 164 a, Compre
henfio ſontium mea, animaduerſio ſenatus fuit. de N. 20 a Ingreſſus, curſus, accubatio, inclinatio, ſeſsio, comprehẽſio. dé Fin. i39 a, Vt iam liceat unà omnia cõplecti& dicere o- mnè naturam eſſe conſeruatricẽ ſui. de Cl. 177 a, Verba eli- gere, collocare,& comprehenſione deuincire.& 1⁷9 a, Com preh enſio& ambitus ille uerborum(ſi ſic periodum appel lari placet.) de Olas 367 b, Spiritu quafi neceſsitate aliqua uerborum comprehenn in:—. prehenſio numeroſè& eeiuaene 71 4⸗T bees Academ. 25 b, Ex uno
6 0 268 Epicuri capite cõprehẽſio& pręceptio tollitur.& a, Més hominis amplectitur maximè cognitionem& xarAnV, quam(ut dixi) uerbum Suerbo exprimentes, comprehen- ſoné dicemus.& 36 b, de Fin. 100 b, Cognitiones compre- henfionesque rerum, 8 quibus efficiuntur artes, ad appeti- tiones mouent.. COMPRESSIO, onus. de Clar. 167 a, Crebri ſententijs, com reſsione rerum breues,& ob eam ipſam cauſam interdum ſubobſcuri. COMPRESSVS, A,um. pro Dom. 225 b, Omnis improborũ uis diu collecta& inueterata compreſſo odio atq; tacito iam erumpebar in actum.& 216 a, uaſi ego frumentum a- liquod compreſſum renerem. de D. 93 b, Duabus animi te-
merarijs partibus compreſsis.
COMPRESS IVS. aduerb. de Fin. 68 a, Quòd latius loque
rentur rhetores, dialectici autem compreſsius.
COMPRESSVS, ſus. L. Herbeſco.
COMPRIM O, mu. reprimo, ſtringo, conſtringo, retardo, ſe- do, frango, reſtinguo. de N. 50 b, Tum admonita à ſquilla pinna morſu comprimit co nchas.& 65 b, Humor facilè co primi collidiq́ poteſt. Acad. 36 b, Zeno cùm paulùm digi- tos conſtrinxerat, aſſenſus huiuſmo di, tum cùm planè com preſſerat, pugnumꝗ́ fecerat„comprehenſionem illam eſſe dicebat. Or. 207 a, Nam cùm cõpreſſerat digitos pugnũq; fecerat, dialecticam aiebat eiuſmodi eſſe. At. 82 a, Græci& ciues Rom. qui frumentum compreſſerant, magnum nu- merum pollicẽtur. At. 44 b, Orationem illam ita compref- ſeram, ut nunquam emanaturam putarem. de Ar. 256 b, lam iſta ſerpens compreſſa atꝗ; illiſa morietur. I. V. 29 a, Vt fe- rocitatẽ iſtam tuam comprimerẽ, audaciam frangerem, lo-
uacitatem retardarem. pro Cæl. 53 b, Voluprates càm in- cluſæ diurius& prima ætate compreſſæ& conſtrictæ fue- runt, ſubitèò ſe nonnunquam profundunt atq; eijciũtur u- niuerſæ. I. P. 92 a, Meditare quibus uerbis incenſam illius cupiditatem comprimas atq́; reſtinguas. Qu. Fra. 291 a, Pau lè cupidiorẽ publicanum comprimere. At. 157 a, Multa eius magna deli cta compreſsi. I. A. 226 b, Niſi Cæſar furentis ho minis conatum& audaciã compreſsiſſet.& Epi, 245 b, pro Mur. 129 a, Qui dicendo comprimat tribunitios furores. I. C. 99 b, Compreſsi tuos nefarios conatus amicorum præ- ſidio.& Off. 45 b, Top. 228 b, Comprimere exultantem læti ciam. de Na. 56 a, Hac deducimus perterritos à timore, hac geſtientes comprimimus: id eſt, elo quéẽtia. de D. 93 b, Dua- bus animi temerarijs partibus compreſsis. pro Dom. 241 b, Ne audaciæ quidem locus ad timorem comprimendum fuit. pro Deiot. 150 a, Comprimere plauſum.
COMPKROBATO E, ris. approbator. de Inuẽt. libro 1, Qui deniq; autoritatis eius& inuentionis comprobatores at- que æmulij
COMPROB ATIO, onis approbatio. de Fin. lib., Quis eſt
tã diſsimilis homini qui non moueatur,& offenſione tur- pitudinis,& comprobatione honeſtatis?
COMPROB O, 23. approbo, laudo, collaudo. pro Pom. i⸗
a, Sententiam tuam laudo, uehementiſsimeq; comprobo. Ep. 245 b, Si tu honorẽ mecum ſententia tua comprobaris: At. 154 b, Ita lætor, ut me quaſi patris eius iudicio compro-
bari putem.& 264 b, Tota poteſtas eius rei tua eſt, ut quæ
Conſules decreuerunt,&c. non dicam comprobes, ſed ſtu- dioſè libenterq; comprobes. de Inu. 2 b. Iudicatum eſt, res aſſenſione aut autoritate, aut iudicio alicuius aut aliquo- rũ comprobata. Or. u8 a, Patris dictum ſapies filij temeri- tas comprobauit. de Fi. 62 b, Neq; uerò oratione ſolùm, ſed multo magis uita& factis& morib. comprobauit. I. V. 132 b; Rem aliquam teſtimonio alicuius comprobari. pro Cor. 65 a, Cùm Gaditanus iufſa noſtra ſentétia ſua comprobat. Antequam. 192 b, Hllic animi uoluntas propenſa comproba tur, hic memoria collaudatur. pro Do. 216 a, Dij immorta- les numine ſuo reditũ meum comprobauerũt. pro Cec. 298 b, Has comproba tabulas. pro Cæl. 50 a, Perceleri interitu ſerui aiunt eſſe ab hoc comprobatum uenenum. COMPROMISSVM, ſ. facultas à litigantib. arbitro da- ta arbitrium proferendi& iudicandi. I. V. 122 a, Quod iudi cium ſecundum Hera clium de compromiſsis factum erat.
& ibid. Pœnis compromiſsis q́; interpoſitis. Ep. 201 b, Sedà
magiſtris cum contenderem de proferendo die, probaue- runt mihi ſeſe, quo minus id facerent,& compromiſſo&
iureiurando impediri. pro Qu. R. 46 b, Quæro abs te quid
ita de hac pecunia, de tuarum tabularum fide co mpromiſ- ſum feceris, arbitrum ſumpſeris, quanto æquius& melius ſit dari repromittiq́; ſi peteres? COMPROMITT O, ts. compromiſſum facio. Qu. Pr. 316 b, Tribunitij candidati compromiſerunt H-S. CCCC. in
ſingulas, apud Catonem depoſitis petere eius arbirratu, ut
qui contrà feciſſet, ab eo condemnaretur. COM

Ael, a.-de Fin. 6% en, dialectici a 5 9. 0 la r. ana comprebi
al frumentum ompreilen Ar.Jaa e
trur. Ar. 44 d.Oratonem J m Saam emanaturam Putarem. d. 4 b bmpreilaan Rilliſa morietur 1v tuam comprimeré audacian e, mardarem. pro Cxl. 35. Yabpuia
oanunquam profunduma 44, Meduare quidun uerdiz omprimas atq reſtinguas.
ejcin
pablanum omprimere. KeFa)ted
Aomperſal. I. A. 226 dNii Crüirium
& audacii compreſtiſſet.& Epi und 1 dicendo comprimat tribunnnsim
eeſii tuos nefarios conatus amicam
1 b, Top. zu8 b, Comprimere emtumt 6 4 ſas deducimus perterritosiumm
apummu 10 eſ, cloquttia deh.ghh
herarijs partibus compreſis.pm Dun
quidem locus ad timorem comennan 1, oa, Comprimere plauſum. TOR approbator. delauct intg
14113 Krs& inucntionu comprobauni
TIO,pprobatio. deFnlb
mimi qutnon moueatur, Kofenſans
omprobatione honeſtatis! uaum lando, uchementiſiimes ani honori mecum— tor, ut me quafi pacrls ciuj iu 96 9, 36 4 b, Tota poteſtas eins natu— 1 22 7 c0 eucrunt.&c. oon„„ 8 odes. Je Iau. 5u DIadictun — eio alicuius n in autoritate, au: udicio h K 8 4 4 P r dictum laples 75 nit. de fi.5a bNeqh uer raà& factis& 4 — aucuius compro un
... 0 3 ſtra ſentétia lul oſt 4 1cugpd
5, pprobo laudo, colluudo. yn ha
1 tetimonte *
anus inflaAn
p Illic anim u0
* 4
ollaudatuf. p
cum comp
„* 1
e noro u. hoc comp icintib „ ſaculias4 l E 55 ⁄„i Rc iudie älabs ens wofere bom dec mp de Fpuh n Heraca 4 interhof f d zoi⸗ milsis.— K eado dert — id facer. noai apeufl tab aus& Sa de tuarum auant raul * 1 3 aT 4 ſumpler, du 45 a peteres! niſua scel ““ 1 mr tH 3 1 1 O,.c0 fan tun u ubinu adidat¹ 4
3 9
& prima xtate omprelle Kamnhin
mema
COMPTVS,/A, um. ornatus, compoſicus. I. P. 84 b, Erantilli compti capilli,& madentes cincinnorum fimbriæ. de Sen.
82 b, Compta oratio& mitis. 1.“ COMPVNCTV S, 4, am. noratus, inuſtus, quod ſeruis fieri conſueuit. Offic. 37 b, Barbarum& eum quidem(ur ſcri- ptum eſt) compunctum notis Threijcis, diftricto gladio iu bebat anteire.“ COMPVNGOé x.. de Or. 123 a, Dialectici ad extremum ipſi ſo compungunr ſuis acuminibus. COMPVTO,,.. ſubduco, ad calculos reuoco, rationes con fero. I. A. 178 a, Compellarat hoſpitem præſens, computa- rat, Pecuniam imperarat.
CONATVS, tutz. uis, impetus. de Natur. 30 a, Appetitus, quo
bélluæ conatum habent ad naturales paſtus capeiſendos. 1.A. 129 b, Apuleius, princeps fuit ad conatum exercitus cõ- parandi. Epi. 60 b, Qui mnem ſui tribunatus conatum in meã perniciem parat. I. C. u10 a, Is omnes motus conatusq; Qatilinæ prohibebit.& ibid. Si cuius incœptum ullum co- natfimue contra Remp. deprehendo.& 99 b, Compreſsi tu os nefarios conatus pręfidio amicorum. pro Syl. 1Si b, Non hominum ille impetus& conatus fuit, ſed belluarum. Or. 206 a, Hac ego religione non ſum ab hoc conatu repulſius. I. C. 107 a, Catilina de ſpe conatuq́ depulſus,&c. Antequam. 104 3, Conatibus malorum obuiam ire. de Ar. 245 b, Si im- petum in me facere conabitur, reſiſtam,& eius conatum re furabo. Offi. 22 b, Pater eius, ille qui Tiberij Gracchi perdi- tos conatus uindicauit. Ora. z2085 a, Alicuius rei, ſi non perfe ctio, at conatus tamen& adumbratio. pro Qu. S a, Magno conatu ſtudio; agere aliquid.
CONCALEFA GIO, cu.& concalfacio apud Nõ. ex Cic.
ad Panſam. de Orat. 139 b, Et ait idem cum brachium con- calefecerit, tum ſe ſolere pugnare. GCONCALEFIO,/. Tuſc. 157 a, Quam tamen Democri- tus cõcalefactam& ſpirabilè: id eſt, animalem eſſe uoluit. CONCALE O, e. L. Stomachus. CONCALESOCO, ſeis. Tuſc. i57 a, Corpora noſtra terreno principiorum genere confecta, ardore animi cõcaleſcunt. CONCALL ESCO, ſcw. ſeu potius concalleo de N. 64 b, QCallidos uoco, quoram tanquam manus opere, ſie animus uſu concalluit. L. Calleo.
CONOCAVVS, a, um. cauus, uacuus. de Nat. 45 b, Spelunca-
rum concauæ altitudines. de Fat. 14 2 a, Socrates iugula cõ- caua non habebatzt. CONCED O,, dis. permitto, do, tribuo, condono, offero, re- mitto, non nego, ueniam do, licentiam uel poteſtatem per- mitto, poteſtatem do, licentiæ aliquid do, poteſtatem dafe ro, poteſtatem largior, poteſtatem facio, libertatem do, li- bertatem concedo, per me licet, cauſæ nihil dico quin, ſuc- cumbo, abeo, cedo, aſſentior, ignoſco. pro Cl. 58 b, Multi ſæ
pe in iudicando liberâm peccata parentum miſericordiæ congeſſerunt, uos ne huius uitam matris crudelitati cõdo-
netis, rogamus. Epi. 56 a, Ab Athenien ſibus locum ſepultu- ræ intra urbem, ut darent, impetrare non potui, quòd reli-
gione ſe impediri dicerent, neq; tamen id antea cuiquã con geſſerät. de Pro. 63 a, Ego dolorem& inimicitias meas reip.
conceſsi. pro Ar. 186 a, Si mihi hoc à uobis tribui concediqᷓ;
ſentiam. pro Mu. 135 b, Conceſsit ſenatus poſtulationi tuę.
pro Plan. 266 a, Quæ fuit olim præconi in ridendo, nunc e-
quiti Romano in plorando non eſt conceſſa libertas. I. V. 82
b, Vos quæſo date hoc& eoncedite pudori meo. de Ora. 127 a,& pro Plan. 27½ b, Tibi remitto arq; concedo, ut Cn. Plã-
cum defendas. pro Arc. 188 a, Quantum cæteris ad res ſuas
obeundas cõcediturtemporis,& ad ipſam requiem animi. de Or. in a, Catulus, cui Græci ipſi ſolenr ſuæ linguæ ſubti- litatem elegantiamꝗ; concedere. pro Cecin. 385 a, Is ius ſuũ deſeruit, nec quicquam illius audaciæ petulantięq́; conceſ- ir. Oft. 46 b, Multa multis de iure ſuo concedere. pro S. R.
38 a, Is diſcipulus magiſtro tantulum de arte non concedit.
Pro Qu. 17 b, Artes quibus tu magnus es, tibi concedo. Epi. 3 a, Conſules neq; concedebant, neq; ualde repugnabant. de Am. Concedere amicis quicquid petant,& impetrare ab eis quicquid uelimus. Off. 46 b, Multa multis de ſcio iurc cõ Cedere. de In. 34 a, Qua in re uel concedere alte uel ad con ditionem alrerius deſcendere oportebit. pro Il. 154 a, Leui- tas totius Aſię, de qua nos& libenter& facilé co needimus. I. V. 130 b, Vt uix Apronio illi de familiaritate concedere ui deatur. Tuſ. 22 3 a, Vt magnitudini mediciaæ doloris ma- Fnitudo concederet. Attic. 202 b, Etfi de cupiditate mMeminl concedam.& 234 a, Non concedo tibi in deſperatione. pro Sex. Roſc. 19 a, Neq́; temerè dicto concedi oportet: id eſt, i- gnoſci. Epiſt. Nemini concedo, qui maiorem ex reip. perni- cie moleſtiam traxerit. Epi. 114 b, Neminiconcedo, qui tibi ueruſtate neceſsitudinis potior poſsir cſſe. de Orator. 59 b, Qümibus ego, ut de his rebus omnibus diſſerant, cũ conceſſe
. 61
peieralle: id eſt, dickaris. CONCEPTVS, tus. conceptio. de Diu. 99 a, Quædam etiã
C Oo 275 ro, illud tamen oratori tribuam& dabo, ut explicet,&c.& ibi. a, Nam ſi quis hunc ſtatuet eſſe oratorem, qui,&cc. tamẽ huic ipſi multa tribuat& concedat neceſſe eſt. I. C. 100 b, Vr opinor ab eorum oculis aliquò concederes: id eſt, abires. de Dinu. u b, Vnde fulmen uenerit, quò conceſſerit: id eſt, abie rit. de N. io a, Beatos eſſe deos ſumpfiſti, concedimus: beatũ aũt ſine uirtute neminem eſſe poſſe, id quoq; damus,& libẽ ter quidem: uirtutem autem ſine ratione cõſtare non poſſe, conueniat id quoq; neceſſe eſt: adiungis, nec rationem eſſe niſi in hominis figura, quem tibi hoc daturum putas. pro Fla. 14 3 a, Tribuo illis literas, do multarum artium diſcipli nam, non adimo ſermonis lepòôrem, ingeniorum acumẽ,& ſi qua alia ſibi ſumunt, non repugno. de Na. 60 a, Non ma- gnopere pugno de hac re: id eſt, concedo. pro Cæl. 43 a, Da tur enim conceſſu omniũ huic aliquis ludus ærati. pro Syl. 1776 b, Permitto aliquid iracundiæ tuæ, do adoleſcentiæ, ce- do amicitia, rribuo parenint. CONCELEBR O, a. frequento, excolo. Qu. de Pet. 2u1 b, Conuiuia quæ facilè abs te& amicis tuis concelebrãtur& paſsim& tributim. de In. 42 b, Quare mihi uidentur poſtea cætera ſtudia recta atq; honeſta per ocium concelebrata ab optimis enituiſſe: hoc uerò,&c.
CONCENTIO, onu. concentus.pro Seſt„Caterua tota
clari ſsima concentione in ore impuri hominis imminens concionata eſfſ. CONCENTVS, tus. harmonia, quaſi conſenſus. de Finib. 123 3, Vt in fidibus plurimis ſi nulla earum ita contenta nu- meris ſit, ut concentum ſeruare poſsit, omnes æquè incon- tentæ. de Leg. 360 a, Concentus auium. Off. 29 b, Maior& melior actionum quàm ſonorum concẽtus eſt. de Som. 128 b, Hic eſt, inquit ille, ſonus, qui interuallis coniunctus im-
Pparibus, ſed tamen pro rara portione, diſtinctus impulſu&
motu ipſorum orbium efficitur, qui acuta cum grauiorib. temperans, æquabiliter concentus efficit. de Diui. 115 a, Co- Snatio naturæ& quaſi concentus conſenſusq́;, quã Græci ovurd beav uocant. de Orat. 14 4 a, Omnium doctrinarum quaſi conſenſus, concentusq́. de Nat. 49 b, Stellarum con- centus ex diſsimilibus môtibus.
.
00 NOGEPTIO,nw. conceptus, formula. de Di. us b, Con
ceprio mulæ contra naturam fortaſſe, ſed partus propè ne-
ceſſarius. de In. 79 a, Ibi enim omnis conceptio priuatorũ iudiciorum conſtituitur. CONCEPTVS, a, um. meditatus. pro Clu. 4 b, Africanus cua eſſet Cenſor,& in equitum céſu, C. Licinius Sacerdos
pro dijſſet, clara uoce dixit ſe ſcire, illum uerbis conceptis
oriebantur ex hominum conceptu& ſatu. de Vn. 201 b, O- ceanum Salaciamq; cœli ſatu terræq́; conceptu generatos editosq nemoraaeaautkt. CONCERNO) nis. cerno, uideo. Qu. de Pet. 307 b, Quòd ſi atis grati ho mines eſſent, illa omnia parata eſſe debebant, ſicur parata eſſe concerno. alis, Confidodo. CONCERPO, p. conſcindo, lacero. Att. 166 a, Tu tamen eas epiſtolas quibus aſperius de eo ſcripſi, aliquando con- cerpito, ego item tuas. Epi. 6 a, Quòd tibi ſcripſi Curio- nem frigere, iam calet. nam feru entiſsimè concerpirur. CONCERTATIO, Onu. certamen, contentio. de Orat. 101 a, Infinitæ cõcertationumq; plenæ diſputationes.& 114 b, leiuna concertatio uerborum.& Tuſ 18i b, Verborum con certatio.& dè Fin. 4 b, Concertationes in diſputando per- tinaces. de Diu. ↄ3 b, Carneades concertarionis ſtudio mo- d airhoc modò illud. CONCERTATORIVS, 4,um. contentioſus, uchemens. de Cla. 19 ν b, Thucydides hoc forenſe concertatorium iudt ciale non tractauit genus. CONCGCERTATW S;ta. Part. 44545ä. CONCERTO, tas. pro Pomp. 9 a, Qui ſæpius cũ hoſte cõ- flixit, quàm quiſquam cum inimico concertauit. Anteq́. 149 b, Nunc ſi lingua eſt concertandum, innocentiã uirtute fre- tus ſupero. At. 44 b, Nunquã accidit, ut cũ eo uerbo uno cõ certarim. de Na. 67 b, Hercules, quem concertaſſe cum Apol line de tripode accepimus.“ CONCES SIO, aſſumptiug iuridicialis cauſę pars. àd Her. lib. 15. de In. 71 a, 74 a, Conceſsio eſt, per quam non factum ipſum improbatur ab reo, ſed ut ignoſcatur id, peritur. At- tic. lib. 3. Conceſsione noſtra omnem urm ſui iuris amiſe- rint. Epi. lib. 10, Conceſsiones præmiorum Planci. CONCESSOR, ori. Attic. lib. 2. Modò te conceſſore ſpe- ctare liceat. 1
CONCESSVM ſ. conceſsio, conceſſus. L. Licentia. CONCESSVS, 4, um. certus.)((Dubius, controuerſus. de Diu. 103 a, Vides ne ut ad rem dubiam conceſsis rebus per- uenerit? hoc uos dialectici non facitis: nec ſolùm ea non m 2
ſumitis

—“
4
ͤͤ
—
*
——
“
— 8 4
———.
271 C O
CONCESSV S ſus. permiſſus, pe
ſumitis ad concludendum, quæ ab om nibus coneocunkur,
——.. ₰.... 3— 60 uO ſed ea ſumitis, quibus cõceſsis, nihilo magis efficiatis q
uelitis.& ibid. Quæ dubia ſunt, ea fumere ipſos pro ce
atq, conce ſsis.. rmiſsio, poteſtas. Pro Cal.
43 a, Datur enim omnium congeſſu huic aliquis ludus u ti.& Ep. 136 a,de Leg. 171 b, Si latores leges aliquas concel-
ſu ſuo fanxerunt. Ep. 52 a, Magna deliberatio eſt, quæ ratio ſir ineunda nobis non agendi a
liquid, ſed illius conceſſu& beneficio quieſcendi. de Vn. 204 a, Philoſophia data eſt no-
bis deorum conceſſu& munere. de Clar. 172 a, Sed etiam i-
pſorum inter ipſos conceſſu ita tributum eſt.. CONGCHA/. genus piſcis teſta contectum. de Or. 0 b Sed tamen ita ſolet narrare Scæuola, conchas eos& umbilicos ad Caieram& ad Lucrinum legere conſueſſe. de Nat. 50 b, Prima duabus grandibus patula conchis.& ibi. Admonita à ſquilla pinna morſu, comprimit conchas.& 5 a, Platalea conchis ſe complens, easq́; euomens. CONCHVYLIATVS, a,um. murice tinctus. I. A. 173 a, Con- chyliata periſtromata. CONCHYLIVM,II. murex, cõchæ genus, purpura. I. P. 94 b, Menſa extructa non cõchylijs aut piſcibus, ſed multa car ne,&c. de Do. nõ a, Oſtreis& conchylijs omnibus ebtingit, ut cum luna creſcant pariter, pariterq; decreſaant. Ipſe da- bat purpuram, amici opera.& ibid. Nihil nifi conchylio.
CONCIDO, du, concidi. cado, ruo. pro Pomp.7 b, Ruere il-
la non poſſunt, ut hæc non eodem ſabefactata motu conci dant. cum ego unà cum rep. conſulari ictu concidiſſem. de D. 9ↄ6 b, Equus ſine cauſa repentè concidit. Or. 210 a, Cum meæ forenſes artes& actiones publicæ concidiſſent. Ante. 192 b. Ne omnes concideretis, ardoreq́; fammæ conflagra- retis. de Som. 131 a, Vel concidat omne cœlum, omnis q́; na- tura conſiſtat. At. 1z a, Senatus autoritas concidit.& ibid. Nepatres conſcripti una plaga accepta conciderent, ne de- Kcerent. At. u* a, Pompeius malas cauſas ſemper obtinuit, in optima concidit.& 60 b,& 43 b, Quis unquam ex tam amplo ſtatu concidit? de Or. 241 a, Hocinterim ſpacio con claue illud ubi epulabatur Scopas, concidit, eaque ruina i- pſe oppreſſus cum ſuis interijt. Acad. 36 b, Artifcia conci-
dere dicebas. l. V. 202 b, Iuuat me, hæc præclara nomina ar-
tificum Verris æſtimarione ſic concidiſſe. de Diuinat. 133 a, Contrahi animum& quaſi labi atque concidere,& ipſum eſſe dormire. pro Dom. 240 b, Et mens debilitata metu cõ- cidit. pro Pomp.* a, Scinus ROHIR ſolutioni impodita fi- em concidiſſe. de Clar. 168 a, Themiſtocles ueneno epoto mortuus concidit. Item, Concidere animo. Tuſ. 167 b, Lu- cius Brutus in prælio concidit, ad Her. 26 b, Vrbs conflagra ta concidat.
CONCID O, di. cædo. pro Flacco 161 2, Membra uxoris fu- ſtibus debilitauit, manus contudit, digitos confregit, ner- uos concidit. In Verrem 10a, Concidere aliquem uirgis. In Ver. 182 b, Cęde, concide. de Or. 143 a, Cum omnem autori- tatem Senatus in conſpectu populi Rom. concideres. I. A. 200 a, Vos decretis ueſtris Antonium concidiſtis.& 2441 b, Antonius nondum erat ueſtris tam grauiſsimis, tamq; mul tis iudicijs ignominijsq́;H conciſus. Qu. Fra. 309 b, Vatinium arbitratu noſtro concidimus. Acad. b, Hæc autem uniuer ſa concidunt etiam minutius. de Nat. 20 a, Concidere ali- quétoris uoluminibus. Or. 220 a, Concidere& delumbare ſententias. Ora. 219 b, Infringere& concidere numeros. de Pro. 7¹ a, Poſt conciſæ ſunt optimæ cohortes. Att. 76 b, Sed tamen equites noſtros conciſos à Barbaris nũciabant. Epi. 163 b,& 166 a, Panſæ exercitus conciſus eſt. At. 250 a, Agri- petas Buthroti conciſos audio.
CONCILIATIO,nv. communio, communitas. Of.z0 a, Communemtorius generis hominum conciliationem& conſociationem colere, tueri, ſeruare debemus. Acad. 33 a, Honeſtum autem quod ducatur à conciliatione naturæ, Zeno ſtatuit finẽ eſſe bonorũ. de N. 41 b, Deos inter ſe quaſi ciuili conciliatione& ſocietate eſſe coniunctos. de Or. 128 b, Quæ permotionis cauſa uehementer, uel coneiliationis cauſa leniter aguntur: id eſt, beneuolentiæ, fauoris. pro Clu. 29 a, Pecuniam Staleno dedit Oppianicus ad concilia- rionem gratiæ.
CONCILIATRICVIL A,Ia. pro Seſt. 7 a, Alter erat nobi-
lIitate ipſa blanda conciliatricula commendarus. CONCILIATRIX, cz. de Nat. 16 b, Natura blanda, conci liatrix,& quaſi ſui lena. de Amic. 103 a, Virturtis opinio eſt conciliatrix amicitiæ. de L. 161 b, Oratio, quæ conciliatrix eſt humanæ maximsè ſocietatis. CONCILIATVS, a, um. Attic. 2.. dabis, ut animum eius eaiirerhbedns,s h3 De uune CONCILIO, s. coniungo, adiungo, iungo beneuo lũ f.— cio uel reddo, amicum facio uel reddo, reconcilio allicio,
6 O 272 . deuincio, beneuolentiam coniungo, cha-
reficio, contra!— 5 1 jungo, cum aliquo conſuetudinem&
pratem inter aliquos amicitiam iungo, aliquem
. ⸗·*. ad amiciriam adiungo, amicitiã . 1.—, 27 cũ aliquo conſtituo: ſtudia hominum complecti tenered;, adiungere atq; inuitare aliquem ad amicitiam. de Fi. 95 a, 5 21.. simulatq; nati ſit animal, ip ſum ſibi c0 nciliari x. cõmen- dari ad ſe conſeruandũ. de Ar. 257 b 3 Parentibus& patriæ liat. Offl. m1 a, Orario cõôciliat in-
nos primùm natura conc. ter ſe homines, coniungitq́; naturali quadam ſo cierate. pro S. R. 38 b, Feras inter ſe partus atq; educatio& natura iůpſa conciliat. Academ. 33 a, Frui reb. ijs quas primas homini na tura cõciliet. pro Pomp. 27 b, Nec Pompeij gratia mihi per hanc cauſam conciliari puto. Pro Clu. 19 a, 8i quis deus ue- ſtram mihi beneuolentiam ad audiendum conciliaret. pro Mur. 143 a, Magnitudo negocij conciliat glorid.& ibid. Lar gitio æquitatis conciliat gratiam. O rat. 212 b, Aut enim ne- gligenda nobis fuit uoluptas audientium, aut ars cius con ciliandæ reperienda. pro Arc. 189 a, Ergo ille corpus motu tantum amorẽ ſibi conciliarat ab omnibus. Offi. 36 a, Con ciliare ſibi animos hominum,& ad uſus ſuos adiungere. de Fin. 59 a, Liberalitas, qua qui utuntur, beneuolentiàã fibi conciliant& charitatem. pro Deiot. 151 a, Deiotarus, quo cum mihi amicitiam reſp. conciliauit, hoſpitium uoluntas utriuſq; coniunxit. Epiſt. 160 b,& de In. 59 a, Conciliare pa cem inter ciues. I. A. 242 b, Mea perſona ad iſtam pacẽ conci liandam minimè fuit deligenda. de Or. 127 a, Eumꝗ́; cui con cilies hunc amorem ſignifices nihil ad utilitatem ſu am re- tuliſſe.& 127 b, Sentimus amorem conciliari, ſi id uelle ui- deare, quod fit utile ipfis, apud quos agas, defendere.&ibi.
Nãq; hæc res amorem magis conciliat, illa uirtutis defen-
ſio charitatem.& 125 a, Ea quæ omnia ualde beneuolẽtiam conciliant. 20% a, Ordiri orationem in quo conciliatur au-
ditor,&c. 96 b, Etiam illa cognoram, initiò conciliandos
eorum eſſe animos qui audirent. de Or. 125 a, Multum ualer
ad uincendum, animos iudicum conciliari quàm maximè
ad beneuolentiam erga oratorem.& 119 a, Vt conciliemus nobis eos qui audiunt.&ο a, Conciliare ſibi bencuolen- riam populi.& 277 a. Itaque noſtra neceſsitudo debet con- ciliare 2c illi Par. 234 b, Amplificatio, quæ motu animorũ concilier in dicendo fidem. At. Conciliare ſibi uoluntatem alicuius. Ep. 56 b, Careo omnibus amicis, quorum beneuo lentiam nobis conciliarat reſp.& 41 a, Citius ueterem con- iunctionem diremiſſem, quàm nouam conciliaſſem.& 63 b, lllud non dubito, quin ſi te mea ſumma erga te ſtudia pa rum mihi adiunxerunt, reſpub. nos inter nos conciliatura eoniuncturad; fit. Oct. 331 a, Cui nulla dignitas maiorum coneiliaſſer opem potentium. Part. 234 a, Ampliflcatio, eſt grauior quædam affirmatio, quæ motu animorum conci- liet in dicendo fidem. Ep. 197 b, Antonius legiones ſibi con ciliare pecunia cogitabat. I. V. 136 a, Oſfenſionem& inuidiàã Pecuniæ conciliandæ cauſa ſuſcipere.& 137 a, Vtrum cũ iu- dices ſitis de pecunia capta& conciliata, tantam pecuniam captam negligere poteſtis?& 137 a, Inuenta eſt ratio quare H S. CX X. milia uno genere conciliauit.
CONCILIVM,I. conſilium, conuenticulum, cœtus. de In.
2 12 7. 24:* 88 a, Hunc pater ſuus concilium plebis habentem de tẽplo leduxit. de Finib. 66 a,b, Quid neceſſe eſt tanquam mere- tricem in matronarum ccetũ, ſic uoluptatem in uirtutum coneilium adducere.& 81 a, Opiniones, quæ apud populũ, quæ in omni cœtu concilio q́, proferendæ funt. de Nat. 5 b, 7le K. Lanrr 4 Tum Y elleius fidenter ſans,&cc. tanquam modò ex deorum coneilio& ex Epicuri intermundijs deſcendifſſet: Audite, inquit,&c. de D. 90 b, In deorum concilium uocari. Sal. in Fiehrhe b; In concilio deorum fuiſſe.& ibid. In concilio deorhm admitti. Tuſc. 163 b, Ilis deuium quo ddam iter eſt Erluſim dconcilio deorum. in Vat. 32 b, Conuocare con- lium. Of.⸗ Zoncilan a cilium. Of. 59 b. Concilium paſtorũ. pro Dom. 228 a, Quo- 72„.— niam plebi quoq; urbanæ mores, conutricula,& quaſi con cilia quædam eſſe uoluerunt. de Som. 127 b, Concilia cœ- 1 2 1.*——... 1 usc hominũ iure ſociati, quæ ciuitates appellantur. de Se. 24 Cum in illud animorum concilium cœtumã; profici- car. de LeG.176 a, Augures poſſunt concilia uel inſtituta di mittere, uet habita reſcindere.
CONCINN E) pulchré, facetè. de Ora. u6 a, Hæc quidem
fſunt concinn diſtributa, ſed non peritè. de*† 309 b, Concin- nè ut multa Ti.1.— 2,H.
nulta imæus: id eſt, facetè. pro Qu. 3 a, Hunc rogat blandè& concinnè.
1GO; P.:. CONCINNITAS, tis. compoſitio lenis,& num eroſa con
cinnitudo, condecentia. Or. 204 a, Collocata uerba habent
ornatũ, ſi aliquid concinnitatis efficiunt. Or. 210 b, Forma
ipſa concinnitasq́; uerborũ conficiat orbem ſuũ.& 204¼ b, Illa concinnitas, quæ uerborum collocationem illuminar. de Cla. 163 a, Vtmemoriam con ceinnitatis ſuæ relinqueret. & 191 b,& 19 5 b Ornata ſententiarum concinniras.
*1

27 60 6 CONGINNITVDO O, nw. concinnitas. de Iu. 47 b, Exor- dium ſplendoris& feſtiuitatis& concinnitudinis minimũ debet habere. 23
00 1.. CONCIN NO, as. adorno, aptè compono. Epi. 10 4 b, Ego
O-—O 274 ne caloris oriri& augeſcere, In Arato, Nam quorum ſtir- Pes, tellus amplexa prehendit, Hæc augens anima, uitali fla mine mulcet. de Na. 42 a, Semen incidens in concipientem comprehendentemq; naturam. de D. 122 b, Iràne cenſes? an-
oaiuagire— Orrin d taden naclsgln nanigatton noftra pufillum laxamenti, tèà coronam extitiſſe quam herbarum conceptum eſſe ſemẽ
u inter ſe S rural adm, Aesmazat 1 1netrbehlm ex inſtiruto meo. de Fin. lib.&usb, Vtrum igitur cum conceperit mula, an cum peperit Ltem 1 ru Jet deum CSNeIN Sh an ns, ſins hogsg Ke oſtentum eſt? pro Clu. 24 a, Vt id quod conceperat ſerua- Pre Pomp.„ dei pnaand Jaorus dn. nan Cnde na ene ſennſenhr ,oe a Politns, Ver, nt(aluum pãrere poſſet.& ibid. Vt und& illa, quod erart n coacihhar.. 4 Nec ompei n pi erit Cirer ve c 1 4 125 9o nmu r 4 8 31 4.-. 85 ratre cönceptum necaretur. denenolegen nt. Pr lu adei die d. hn de 6 85 Lncimam ſic. Ce l195 bScnren K.ONCIPERE ad alia translatum, pro apprehendere,&, BBSeareseeöhnher ereeeewss eeneneserlu. daarurihnediezenſehe er eezereäſe du fa u0 Naniam.Or aba ſententic. I. P. 92 a Homo ad perſiadendi coneinaus:02 l concipiunt de0 Amkseillinii aerititloſniſts eaei- pperiend: e, dhtas audienium a.e. Focra wuſte eCe nnhe aeaar Cncinre 1339 geün„de Or. 20 4,& 125 b. Mens parata ad eompre- , 4. pro Ar. 139 a Er palken loae de Or. 280.eht Aass za eo eeze dln eae héden laã uim oratoris:&ibid. Nulla materia niſi admoto t ud. coaciliarat 5 d ille ogans. e Or. 125 a, Concinna, di in a,Ornata, feſtiua ora ign’ignem concipere poteſt. de Nat. 79 b, Is non à deo im-
0s amin omnidus Ox. rio. ad Her. z1 a, Lepida& concinna exornatio. de Or. 162 a,
Reditus ad rem aptus& concinnus. Or. 198 b, Alij in eadem ielunttate concinniores:id eſt, faceti, florentes eriam& le-
miſſum dolorem, ſed conceptum à ſeipſo continebat.& 54.
a, Animæ pars redditur reſpirando, pars concipitur parte
90 n e Jtiutunmthamn niitor ornati.I., N4 a, IKic autom nectam coneinnushelus. quadam quam uentriculum appellãt. l. V. 75 a, Vos aliquot Bne eraaalnea4estüe zeöm Retam oochunaslelas, amgei udiesneheam ene orittrplanimen aue aiunz Epil. 60 daun loſpinun a C 6N CINO 9, Kmu z2 dr r 4 i entan elere botuiſtis pro S. R. 29 a, Sanguis paternus, , 50 5 4 3s Gus dNODe. Hnu d 1 o,conuenio, qua ro. pro Seſt. ex quo 1 qua macula concepta eſt, laui non poteſt. alids e- r 141 b. Mez derſonaadiann 13 4, Hæc tum à me tanquam fata in ipſa re generanda con- lIui. pro Syl. 179 b, Furor biennio antès conceprus erupit in tene kun deligenda. de Ormyakn einchatur. Tuſculan. 171 a, Hæ cum preſs is& febilibus mo meo conſulatu. Offic. 25 a, Ipſa ſenectus concipit dedecus. aWorem iafkcen nihiladmiana dis concinuntur, difficile eſt,&c. de Nat. 39 a, Omnes mun- Antequam. 192 b, Si liberm conceptam dulcedinem animo 75 Jentimus amorem concil 3 fu di Partes inter ſe concinentes. de Fin. 14 4 a, Vides neut hec incluſam continetis. Poſtquam. 198 a, Odium in aliquem I utile pfi⸗ apud quos unit 3 concinant?& herculè mirabilis eſt apud illos contextus re conceptum iam diu cõtinere. de Ar. 25 7 a, Veruntamen no- amorem mar 148as defchicax rum, reſoondent extrema primis, media utriſfque, omnia turnis uigilijs iuſtitium illud conceptum ac meditatum
b ſem magin concihas iluumm em. 25a Ea qux omniauald-„ 101 ¹ Ordhe tatlonem in guo endl 45 Euam illa„oOgnoran, inind ana imaor qul audhrent. de Or.ig 1Numn aumn ammos iudicum conciliani dran n mngnorr drem.& u9 4, Ncck u aadmnt. a, Conclneidihaa a kraqme noltra neceſcitudo at
2P. d. Ampliffcatie, qux nonm
cendo üdem. At. Conciliureibiumem 2 34 b, Cuteo omnidus amicis quonnk du conciharat reſp& 413 Cus uem 2 diremiſſem, qu am nouam conciiis.
dubno, quin ſi te mea ſumma czitek
hanteruat, reſpub. nos inter 1os wakt 4.
4. r. 0OK. r a, Cui nulla digntts un
yem potenemm Part. 1)4 4 Lnylin
4 4 4*
damn ARrmatio, qux motu aumonmma
da Hdem. Ep. 19* b, Antonius kegasät
aia cogitabat. I. V. 36 1,OffenfotentE geihaadx daufi ſuſcipere.&r*⅓ und pecunta cäpta& conciliatatanunan heerr Doteftis!SetJ7 a, Inuentact mis m. a uno genefe conciliaut.
VUM conhhum, conuenticulun came
„ater luus concilium— euns
4442 b Ouidnec olaptuttm i um
aeronarum ceetu, hc u
4424Fe.. roferendæ ſuht. N
lebis hubentmts
&n 2.Opiaiones qur puif
omnibus.
CONOIO, onu. conuentus, uel multitudo hominum, coro-
na, confllium, concilium, ſcena, oratio. de N. 14 a, Libri Pro tagoræ in concione cõbuſti. de Or. 131 a, Quid aliud fuit in quo côoncid rediret, niſt illa unltus& uocis imiitatio? pro Seſt. 8 b, Conſul aduocat concionem, haber orationem ta- lem, qnalem,&c. In Verr. 19 0 a, Aduocare concionem donã di cauſa. de Am. uu b, Concio quæ ex imperitiſsimis cõſtar. de Fin. 80 b,& Or. 218 a, Clamor concionis. Att. 19 a, Ex hac ego lege ſecunda cõcionis uoluntate omnia illa tollebam, quæ,&c. pro Flac. 149 a, Nullam maiores noſtri uim con-
iGnis eſſe uoluerunt. pro Flac. 149 a, Qus ſeiſceret, aut quę
Populuz iuberet, ſemota concione iuberi uetariq; uolue- runt.& ibid. Græcorum totæ reſp. ſedentis concionis teme ritate adminiſtrantur. de Aruſpi. 254 b, Iſta labes eas habet conciones, ea miſcet, ea turbat.
CONCGIO, pro oratione ad populum. pro Seſt. 24 a, P. Len-
tulus habuit concionem de me, ad quam pop. Romani con curſus eſt factus. J. P. 8⸗ a, De mea ſalute, P. Lentuli, Cn. Põ- peij cætersrumque principum celeberrimæ& gratiſsimæ- conciones fuerunt. Epiſt. 60 b, At que ille me abeuntem ma Siſtratu concionis habendæ poteſtate priuauit.& 34 a,& 133 b, Legteoncionem tuam, nihil illa ſapientius. Antequã. 195 b, In concione mea nihil ponam de rehus meis geſtis.
Epiſt. 174. b, Meæd; illæ uelementes conciones, tanquam
gaiuαᷣx ‿ eſſe uidentur. contra Rul. 66 a, Eam primam ha-
bent concionem, qua gratiam beneficij ueſtri cum ſuorum
Jlaudle coniungant.
CUNCI O, pro ſiggeſto,& roſtris. Attic. 54 b, Subitò ille in
concionem aſcendit.& Poſt. 206 b, de Fin. 8o a, Quid enim mereri uelis iam cum magiſtratum inieris,& in concionem
aſcenderis, ut dicas,&c.
Magno ſcelere concepto. pro Syl. 170a,
eſt. Tuſcu. 163 b, Qui in repub. uiolanda traudes inexpiabi- les concepiſſent. I. C. 105 b, Concipere ſcelus. I. V. 5 a, Non iſte maius in ſeſe ſcelus concepit, cùm fana ſpoliarer,&c. quam ij, ſi qui iſtum,&c. ſententia ſua liberauerinr,& 216 b,
vod flagitium nõ
cum Antoniò concepiſti? de N. 14 b. Ita neceſſe fuit, aut hæc
flagitia animo concipere, aut,&c. In Ver. 250 b, Concipere furorem ex maleſicio. de L. 190 b, Cõcipere uitium. I. V. 224 a, Concipere magnam cupiditatem auribus: id eſt, ex audi- tu. de Fin. 5 a, Voluptas animo concepta atq; comprehen- ſa. de Leg. 168 a, Principis quaſi adumbraras quaſdam in- telligentias animo ac miente concipimus. Tuſ. 213 b, Diſcor dia, ira acerbior intimo odio& corde concepta.& 69 a, Cãũ iam in præcordijs conceptam mortẽé continerent. Offi. 73 b, Quod ita iuratum eſt, ut mens conciperet fieri oporte
re, id obſeruandum eſt.
0ONCIPER E eit formulam aliquam proponere& expri
mere. Offic. 73 b, Quod ex animi tui ſententia iuraueris, ſi- cut uerbis concipitur more noſtro, id non facere periuriũ eſt. Qu. F. 316 4, Concipere uadimonium. in Arat. Nam quo- rum ſtirpes tellus amplexa prehendit, Hæcaugens animas uitali flamine mulcet.
CONCISIO, enu. Part. 231 b, Concifione uerborum.
COGNCISV S,4, um. minutus, cæſus, breuis. de Or. u4 2, Phi-
loſophi anguſtis ec conciſis diſputationibus illigati.& 158 b, Quanquam hocipſum imus,&c. conciſum eſt. de Cl. 170 b, Diftinctè conciſa breuitas. de Ora. z00 b, Thraſymdchus
minurtis numeris conciſus. At. 50 a, Agripetas Buthroti cõ
ciſos audio. pro Seſt. 20 b, Aliquis conciſusplurimis uulne ribus. de Cl. 170 b, Conciſæ ſententiaæ& intezdum non ſaris apertæ cùm breuitate, tum nimio acumine.
4
CONCGCITATIO, dn. motus, commotio. Qu.xr. 297 b, Ve
wxtu concilio. p nmochcts CONCIVNCVLA; la. Attic. libro 2. pag.z 1 b, Quod ue- hemenrtes animi coneitationes. Iu. 237 b, Con elnatio ani- un Kdeuter ſane, c cenäſt Kkigal ſup oreſt doômeſticum, pręter uiceſimam, quę mihi ui- mi, quã perrurbationem u00. de Cl. 159 b, Plebis Hncita- Fpicuri intermundiſs dete um etur maaconciuncula, ciamore pediſfaquorum noſtrori tione& ſeditione nunciara. de Di. 87 b, Concitatione qua- —* r Lorum concilun elle bericuradac. 4— 1 dam animi aut ſoluto liberod; motu futura praſſentire.& D.9o dn dedrne 1 4 e,„;„ra nic aclarat uien 1n Anltllls eche 3— 4 o deorum fuiſe& n CONCIONALIS,. Att. 13 a, IIla concionalis hirudo æra 97 a, Atq; etiam illa concitatig declarat uim in animis ede a* Tuſc. 163 5b lis deuium quod rij.& Qu. Fr. 312 a, Clamor cõcionalis, id eſt, concionis. diuinam.& u4 a, Concitatio mentis. 3. Järiomis Kacnl 1 8—..—. 3 8 8 4 4.— 4„ 3— m. Vn.pb Cor 00 CONCIONARIVS,A, um. Quint. Frat. 308 b, Populus con CO NCIT AT 0 R, oris. Pro Pom. 215 a, Seditionis imula aneile deokum. gorũ pro Don A3,-. tor& concitator tu fuiſti. pro Dom. 215 b, Clodius cõcita-
14 1 (onn hump. nculi A „ AA* conue“ urbanx moker,„ 3“—— de Som. 41) * luen*„ 90 4 4 dn cati,qux ciuitassstetns
1. 8 8 4„ 1 1 — morum conciliumc 1u aimofumn ohn 9 1 ooffunt 100 — 4 1**
614 Aus!
4 4 1“ ☚ 4
8
4 indere. Het habitd recimder Orand4 s
cionarius.
CONCIO NATOB, oris. I. C. 120 a, Intellectum eſt, quid
intereſt inter leuitatem concionatorum,& animum uerè popularem.
CONCIONO R art. concionem habco. At. 152 a, Cęſar po Ktero die in oppidum introiuit, concionatus eſt, inde RComãà
cötendit. de Ar. 245 a, De religionib. ſacris concionatus eſt Clodius. Qu. F. zu b, Cato concionatus eſt comitia haberi
tor tabernariorum.
CONCITATVS,, um. cömotus. de Som. 129 a, Cõuerſio
cœli concitatior. pro Mur. 129 b, Ac teipſum& animi quodã impetu concitatum,& ui naturæ atq; ingenij elatum iam uſus flectet, dies leniet, ætas mitigabit.
CONCITO, s. commoueo, perturbo, ſtimulo, excito, ciéo,
inflammo. Aca. 36 a, Quò enim ſpectat illud, niſi ut opifices
1— 8—. 3 2 1. 6—[ z 11-.— 21 3 — ches,facete. ge* 0 non ſiturum. Epi. 163 b, Cũ Lepidus concionaretur atq; o- concirentur. Orat. 203 b, Alrerum duo perturbantur tnln 8 8— 3* ke. 8 1 3—.—. 3. 1 3—„.— F„ 2 2„.— AEP dnon perfteet ut mnib. ſcriberet, ſe cõſentire cum Antonio. Tuſc. 239 b Idédq;&⅞ concitantur. Pro Mur. 130 a, Concitare ſeditionem 4c di adut⸗ K 29 4 1110. ErI eret, i0 COle 5 2. 8 4„. b V 2— ct.. de. 4 1 1ra- dicnducn cets pto CT cum in cõmunibus ſuggeſtis confiſtere non auderet, cõcio- ſcordiam. Epiſt. 18 b, Vt quã expectationem de te concit- 18. 4 55.—„*:. 2 fimxus c Anuni nari ex turri alta ſolebat. Tuſc. 174 a, Quæ cum ita ſint, ma- ſti, hanc ſuſtinere ac tueri Poſeis. Pro Mil. 109 aCun rotine oncone. donpofitio lenis. nuh gna tamen elo quentia eſt utendum, atq; ita uelut ſuperio- Italiæ concurſus, Aenmmer Alus eoncitaneran⸗ fae 1 11l15 6* comeee e 5.4. 2 11 3 ri Hens ag r. Epi. a. nodò nationes rA 5 3,Col Orood re èloco concionandum, ut homines,&c. gloriam libens 4nontllet P a, Non m“ ab * entia. r. 2 xnnt. 7 49 CONCIPILO, v. cum ad ſemen,& ad generandum proprièé ſed etiam ſeruitia concitare. de D. 94. a, Cum neent 5 Se tati¹ pem lb. I. B⸗.... imus uino nſrin ci ra. 102 a 12 conci dden jes pertinet, ſigniſicat comprehendo, colligo, accipio, imbibo. ſtractus eiada, diuino znitinee Sneikatur de 4 Taehs an boru(0 dne g a erra anciar mina. te erario- 1 quis eſſet ſatis concitatus sohortatione fua ad tudiun ueede 1 i u de Na. z1a, Omnia quæ terra concipiat ſemina, temperario Si quis eſſet ſat b 1 5 1 3
m 3z cognoſcendæ

. 8 1 2— 2 ——ͤͤͤ——— * 2 4—— 6 4
—
—
—
ʒ—᷑gx—
“
„--ͤn
* 8 5“ 8— „—
—— ——
————
*
—
———
2——— ——— ————————— —
—————.— ——— *
———
——
75 C
cognoſsendæ ueritatis. de Cla. 193 b. Adt Mdndae. ad philoſophandum ſtudio cõcitatus. I. Ce.119 a,7 eduer dam miſceri& concitari mala. Epiſt. 14 4 b Cum man am in Cappadocia concitaretur. de Orat. 126 a, 10 l- bellum in Cappadocia concit de Otat. es 2, Ors nem iraſci, dolere, omni anim motu concitari. 4 b. 2 citare miſericordiam populi.& ¹30 b, Concitare riſum. B- . decrationem ſui. I. V. 239 b, Concita- piſt. 18 b, Concitare expectati 11. 3 neha- re inuidiam in aliquem. de In. 60 b, Cöcitare grauem offen- Konem in aliquam rem.& iterum, 61 a, Concitare magnu
um in aliquem hominem. C Sdsuenia Tewufco mknsePro Cecin. 287 b, Defenſor imi jgioſus concitus ad rixam.
C diaum e ee Taao, b, Cum uos uniuerſi una mente Lunauoce iterum àme conſeruatam eſſe rempublicàã con clamaſtis. in Verr. Conclamant omnes& approbant ita fie
C 0 TerAv E, uis. cubiculum, trielinium. in Ver. 213 ine
zula conclauia, quæ iſte& Romæ& in omnibus uillis ha-
der, tricenos lectos optimè ſtratos cum cxteris o rn aehr tis conuiuij quærerent. de Diui. 86 a, Conclaue illud u 12. rat manſurus, ſi ire perrexiſſet proxima nocte rorenit 1 Or. 141 a, Hoc interim ſpacio conclaue illud, nbi epu a 84 tur Scopas, cOucidit, ErEe b, Tectum quod fuperc 1 lauia non placuerat tibi eſſe multorum faſtigiorum. pro Dom. 226 b, Porticus cum conctlauibus pauimenta treren tum pedum. Qu. Fra. 328 b, In primis q́; inferior porticus eius conclauia fiunt rectè. pro S. R. 29 a, Cum pater cœna- tus cubitum in idem conclaue cum duo bus filijs iſfet.
CONCLVD O, du. peroro, efficio, co nſicio, infero, comple tor, colligo. pro Seſt. 26 a, Sed ut extremum habeat aliquid
oratio mea, concludam illud de optimatib. de Orat. 137 a,
Deinde ut cõcludamus atq; ita peroremus, natura ipſa prę ſcribit. Or. 208 a, Poſt omnia perorationem inflammantem reſtringentemue concludere.& ibid. Singulas argumenta- ciones ita concludere, ut efficiatur, quod ſit conſequens ijs quæ fumentur ad quamꝗ; rem confirmandam.& 209 b, Vt argumentum ratione concludat. de In. 36 b, Hoe ſi nolis in- ferre,& inferas quod ſequitur, fecit igitur inceſtum,& con eluſeris argumentationem& perſpicuam fugeris comple- xionem. de Or. 128 b, Demonſtrare quod concludere aduer ſarij uelint, non effici ex propoſitis, nec eſſe conſequens. de N. 19 a, Argumenti ſententiam concludere more dialectico rum. Aca. a, Quod ſi ita eſſet quomodo quemquàã conclu- ſiſſe aliquid aur inueniſſe diceremus, aut quæ eſſet concluſi argumenti fides? de Diu. 95 a, Chryſippus ex ipſis exemplis ſolet ratione concludere hoc mo do, ſi,&c. de Fin. 52 a, Epi- curus non quomodo efficiatur, concludaturq́; ratio, tradit. de Di. i21 a, illa igitur ratio concluditur, nec id quod,&c. de Fin. 64 b, Commo dius arbitror ex rebus conceſsis conclu- di uid uelis,& ad exitum perueniri.& 78 a, Deinde conclu debas, dolorem eſſe ſummum malum. de Diuin. 97 b, Quæ
uidem eſſe reuera, hac Sroicorum ratione concluditur, ſi ſint Dii,&cc. de Fin. d2 b, Perfecto enim& concluſo, nec uir tutib. nec amicinjs uſquam locum eſſe, ſi ad uolupratem omnia referanmr, nihil præterea magnopere dicendum. de Orat. 126 b, Cencluſß& ita, ut dicerem,&c. J. V. 184 b, Con- cluſurum meeſſe crimen decumarum dixeram.& 227 b, Vr aliquando 1otam huius generis rationem concludam artq; definiam de Diui. 129 b, O acutos homines, qui paucis uer- bis negocium confectum putant, ea ſumunt ad concluden- dum, quorum his nihil conceditur. Par. 122 b, Quod ſi ita eſſepluribus uerbis diſſerendum eſt, illud tamen breui con Hiciẽ dum eſt niſi qui,&c. I. V. 122 b, Facinus crudelitate per- feccum& concluſum. Concludere, claudere, cogere, con-
b, Admirabili quodam
ſtringere, comprehendere. de Vn. 196 b, Deus intelligentiam
in animo, animu: concluſit in corpore. de Legib. 159 a, Vt hocciuile ius quod dicimus, in paruum quendam& angu- ſtum concludatur locum naturæ. I. V. 255 a, Vrbsportus cin itur& concluditur. de Finib. 138 a, Ne beſtiæ quidem, quas delectationis cauſa concludimus, facilè patiuntur ſeſe contineri.de Natur. 30 a, Concluſa aqua facilè corrũpitur. de C. 167 b, Natura ipſa circumſcriptione quadam com- rehendit cluditd. ſe lam. OQra
keeeeredeeheieeoheedenzesehenes
atias..213 b, S tia aptè uerbis co Prehenſa& concluſa. Orat. 216 b, Quorum deſcriprus ordo alias alia terminatione concluditur. Epiſtol. 358 a, Si alicu- zus ancipftes uarijq; caſus cxitu notabili concluduntur, ex- pletur animus ucundiſsimæ lectionis uoluptate. pro Mu- pen. 134 a, Prouincia in qua laus æquitatis, integritaris, fa- cilitatis, ad extremum ludorum noluptate concludirur de Oraro r.100 b, Omnia, quæ ſunt concluſa nunc artibus, di- ſperſa 63 diſsipata quondam fuerunt.& 108 a, Orator auts
concludatur in ea, quæ ſunr in uſu ciuitatum uulgari& f0 gari& fo-
renſt Pro e— reni. Pro. 12 a, In hoc ſingulare iudicium cauſa omnis
C C
C
C C
C
C
8
C 0 276
concluditur. pro Qu. R. 47 a, In hanc formulam omnia iu- dicia concluſa& comprehenſa ſunt. Attic. 214 b, Dolabel- læ nomen iam expeditum uiderur, ut etiam repræſentatio- cludam..
deeinc S E' definitè, circunſcriptè. Oraro. 214 a, Aptè& conclusè aliquid dicere.
ONCLVSI O, nis. clauſula, peroratio, cpilogus, cõplexio, & argumétatio ipſa. de In. 60 a, Concluſio eſt exitus& de- rerminatio totius orationis: de Orato. u16 a; Tum alij con- clufionem orationis,& quaſi perorarionè collocant. de Di. 129 b, Concluſio aũt rationis ea probatur, in qua ex reb. nõ dubijs, id quod dubitatur, efficitur. Aca. 7 b. Hęc concluſio, quã habeat uim, conſidera: id eſt, argumentatio uel ratio- (Qu. F. 209 a, In extrema parte& conclufione mumeris ac ne- gocij tui diligentiſsimus ſis. Orat. 213 a, Concluſio ſenten-
tiarum. de Or. 159 a, Cõcluſio uerborum: id eſt, clauſula. de Cl. 16 b, Concluſio ad numerum.
ONCLVSIO, exornatio eſt, quæ breui argumentatione, ex ijs quæ antedicta ſunt aut facta, conficit id quod neceſ- ſariè conſequatur,&c. ad Her. 33 b. ONCLVSIVNCVIL A,Ilæ. Aca. 19 a, Vnius argumenrti co cluſiuncula, tota cauſa comprehendit. L. Contortulus. 5NCLVSVS,, um. de Na. 30 a, Concluſa aqua facilè cor rumpitur.& ibid. Anguſtia concluſæ orationis. Ora. 198 b, Oratio non concluſa.)((Oratio terminata. OCNOCOENATIO, nu. ſympoſion. de Senect. 36 a, Græ- ci conuiuium tum compotationem, tum conccœnationem uocant.
ONCO QVOH Juis. digero, extero, muto. de Nat. z0 b, Cle anthes negar ullum efſe cibum tam grauem, quin is die ae nocte concoquatur. de Fin. 78 a, Cibus facillimus ad con- coquendum. de Na. 51 a, Platalea conchas ſtomachi calore
concoquens,& poſtea euomens.& 53 b, Aluus arcet& con-
C
C
tinet illud quod recipit, ut id mutari facilè& cõcoqui poſ-
ſt. Qu. F. 328 b, Hæc odia non ſorbeo ſolũ, ſed etiam conco quo. pro Qu. R. 52 b, Tibi diu deliberandum& concoquen
dũ eſt, utrum,&c. Epi. 127 b, Nunc uide utra te&piate magis delectet, xννναπ⁴αα ne, an hæc quam noſter Diodorus. ONCORDIA diaæ. conſenſus, conſpiratio. pro Clu. 50 ½₰, Equites ordini ſenatorio concordia cöiunctiſsimos eſſe cu pio. Antequã. 193 b, Pax& concordia eutraneis gignetur, cũ iam domeſticis non inſideat. Epi. 19 a, Hæc conſpiratio& concordia omnium ordinum ad defendédam libertatem. At. i33 a, Aliquos perfidia hominum diſtractos rurſus in pri ſtinam concordiam reducere. I. C. 16 b, Reconeiliatio con- cordię. pro Cl. z8 b, Numarius interpres pacis& coneordię non probatur. I. A. 246 a, Si Cinna concordiã cũ Octauio confirmare uoluiſſet. Att. 10 b, Si ad concordiam res addu- ci poteſt.& ε⁴4 a, Demetrij liber de Concordia. ORCORDISSIME'. pro Rab. 93 a, Mors iHli acerba e- ius fratris, qui cum concordiſsimè uixerat.
CONCORD O,. conflo, congruo, conſentio, cum aliquo
C
C
C
C
C
ſentio, idem ſentio, concino, concentum ſeruo.)(.Diſſen- rio. Tuſ. 215 b, Sis animi ſanitas dicitur, cum eius iudicia o- pinionesq́; concordant. Ter. 131 a, Si concordabis cum illa, habebis,&cc. Item de Amic. Omnes uno ore conſentiunt,& omnes adunum ſentiunt.
ONCORS, d. conſentiens, conuentens, coniunctus. Con cordes ſunt, quorũ ſenſus in aliqua re congruunt. pro Lig.
137 b, An ille cum P. Actio, quàm cum concordiſsimis fratri
bus eſſe maluiſſet?de L. 190 a, Moderatus& concors ciuita eis ſtatus. de Vn. 197 b, Mundus ipſe ſe concordi quadam a-
micitia& charitare complectitur. de Ar. 264 a, Quod anno
antè frater Metellus& concors etiam tum ſenatus principi Cn. Pompei ſententiam dicenti excluſerat. I. V. 222 a, Eſſe coniunctiſsimo animo cum aliquo. Orat. 207 b, Niſi inter eos conuenit, quid ſit,&c.
ONCRED O, dts. crede, commendo. pro Qu. n b, Alphe- nus, cui tu rem tuam commendare proficiſcens,& concre- dere ſolebas. pro S. R. 37 a, Cui fortunæ uiui commendatæ ſunt atq; concrèditæ.
ONCRKREP O, as. Off. 66 a, Si uir bonus hane habeat uim, ut ſi digitis concrepuerit, poſsit in Iocupletium teſtamenta nomen eius irrepere, hac ui non utatur. cõtra Rul. 8²2 a, Qun
fimulac decemuiri concrepuerint, expediti ad cædem po-
ſint eſſe. pro Cæl. 5u b, Deinde ſcabella concrepant, aulæum rollitur. Orat. 212 a, Concrepuit. ONGRESOO,/7u. de Nat. 31 a, Aqua neq; conglaciarer frigoribus, neq; niue pruinaque concreſceret, niſi eadem ſe admiſto calore liquefacta& dilapſa diffunderet. ONCRETI O, ouw. compoſitio. de Vn. 203 B, Cauſæ, quæ uim habcant caloris& frigoris, concretionis& liquoris. de N. i5 b, Epicurus corporum concretionem fugit, ne interi- tus& diſsipatio confequatur. Fuſc. 162 2 Deuin eſſe ments e l18eIE ſolutam

C 0
11 dro M. 214 n pan dn e. Felitam ierne aitne ein JMJ c(SOS 0(d 278 zut tian 98 laaa duand—&liberam, ſegregatam ab omni conere nolunt. ad Brut. 9° b, Ne darem perditis hominem parum c(CONCREIc. emnixtis coaſtarus compeſttus anaf anuTus 2dnrna, ddenn automndinon. —— o domelutitatas 2 4 1uhen atus, compoſitus, quaſi dicitur, quia obſecœænius concurrerent literæ. e Orat. 159 a, 42 Ldlauſula cons Tuſc. 162⸗ Ni ail eſt in animis mixtum atqʒ Verba ne aſperè concurrant, néue uaſtius diducatur. de Di.
pfa. de ln. 66 ratio cj consretum, aut quod er terra natum atq; fictum eſſe uidea 137 b, Nemo ſomnijs crederet, niſi iſta caſu nonnunquam 1tiun Orationig d fs 8 tur. Tuſc. 163 a, Quoniam nihil ſit animis Admixtum, nihil fortè temerè concurrerent. ad Heren. 7 b, 8a, Si quæ iu pra rarie 1Kequat Orato n concretum, nih il copulatum, nihil coagmentatum, nihil du dicta ſunt, ſignà concurrunt. de Fin. 131 a, Res enim contra- ſaſio aü— Perorzsiona ad an plex.& 161 Quid enim obſecro te,terräne tibi, aut hoc ne⸗ riæ concurrunt. I. A. 255 b, Vtrum ſit æquius concurrere an d— aener dan anen bleſaeasnaſe ee undtita oeror Aidecerre“ At. 253 a, Ad Balbum aim, ae e Kltur Aca, au noriæ?& ibid. Quid illa uis? quæ,&c. ex hac ne cripii, ut ſi quid tale accidiſſer, ut non concurrerent nomi- — id eſt, na di kihi berrela mortalig; natura„G& cadncaonerera uidetur: na,ſäbentrer ee Offi. 30 a, Qux ut concurrant omnia o- —&o 3 nd 15 a, Nam nunc quidem foramina illa, Juier atont äd a- Ptabile. Pr Plan. 276 a, Sæpe concurrit, ut eodem tempore ens C3ddes, Dnass Cada reera haosem nodeeTaft ee e Ntcalbondrentmine CöMevnedentinra, Friss 2 b 1bomuessrizue lado adaso nerdomm dch Pta quodam modo. Tuſc. 157 A,]d eceſſe eſ ut animi fe- 9Ne. RZ A 10, onis. Epiſtol. 2 b, Libonis& Hipſei achut aumerum rantur ad cœlum,& ab his perrumpatur& diuidatur craſ= non obſcura concurſario& contentio. de Claris. 18„ a,& 1 110, 02 e ſus hic& concretus aer, qui eſt terræ proximus. de Na. 34 a, 196 b, Multa concurſatione multoquse clamore. pro Dom. Aedicha ſunt aur rdningnan Aer purus ac tenuis.)((Cœlum craſſum atq; concretum. de 216 a, Quid puero rum illa congçurſatio nocturnaède Diui- aasur, Kcc. a4 ler— 6 conäet gut D. 107 b, Pingue& concretum eſſe eœlum. de Nat. 5 2, Sp e-— nat: 138 b, Cedòo tandem quid ſito rd O, aut concurſatio 16 vNCNv 82 5 3 cies deorum, quæ nihil habear concreti, nihil ſolidi nihil mniorü. I. A. 236 b, In tanta côcurſatione perturbationum. deta dasſa cden na mi eenpreſsi, nihil eminétis. de Vn. 199 5 Deus omne quod erat L. Concurſus. R..
—— b end.l. Conan 3 concretum& corporeum, ſubſternebat animo. de N. 46 a, 00 NS VREI 9, nis. concurſus. Orat. zin a, In ea eſt crebra 114 d. Aagutbe 2dhncheüaaia Aer fuſus& extenuatus in ſublime fertur, concretus autem iſta uocum mncurno, guam magnaex parte ut uitiofam
„ Aultia concluſc oraoeh in nubem cogitur. Tuſc. 2 412 a, Initia undè omnia orta, gene fugit Hemoſthenes. ad Her. 27 b, Crebræ uocalium cõcur- acluta.)(Oratic terminata 9 rata, concreta ſunt. Tuſc. 16 0 a, Nam ſanguinem, bilem, pi- ſiones. Acad. 40 a, Corpuſculorum concurſio fortuita. de RATIO Hmpofion. desenea tuitam,&c. uideor poſſe dicere, unde concreta& quomo- Tinib. 25 a, Corpofa indiui dua in infinito inani ita ferri, ut A tum comporarionem tum coac 6 do facta ſint. de Nat. 6 b, Corpus concretum ex elementis: concurſtonibus inter ſe cohgęreſcant. Topi. 227 a, Concurſio
Acem id eſt, compoſitum& 66 a, Etenim auùt ſimplex èſt natura rerum fortuitarum. de Ordator. 162 a, Concurſio, quæ uer- VO ero r animantis,&c. aut concretum ex pluribus naturis. de D. 84 borum cxornatio eſt. Nen n ner meno ea 2, Cum claram ſpecicm concreto lumine luna Abdidit. LE. CONCVRSO, a.. Epiſt. 95 b,Vt noſtras uillas obire&m nn eedamran n ſi. Fa, Raian her, n, eree,enineluna Abdidit,1P. COCVRSO, w. Epiſt 9 b. Vrnoſtras uillas obire&me Aaatan Kefin„ C emn, griie 84 a, Animal ex nefarijs ſtupris, ex ciuili cruore, ex omnium cum ſimul lecticula concurſare Poſsis. Pro 8. R.3 b, Qui ar- 9„. ddi impunitate concretum. mati noctes dies q́; concurſabant. rô Mur. 134 b. Præſertim — u hanet CONCVBINAnæ. de Orat. 100 a, Cum quæreretur,&c.& cùm iam hoc nouo more omnes ferè domos omnium con —
de eius matre, quæ ſi iudicaretis certis quibuſdam uerbis,
non nouis nuprijs fieri cum ſuperiore diuortium, in concu bbianæ locum duceretur.“
CONCVBITVS; tus. coniunctio, complexus uenereus. de
curſent. de Di. 1352, Deos immortales concurſare omnium mortalium non mòoddè lectos, uerum eriam grabato:,&c. de Nat. 43 b, Corpora huc& illuc temerè concurſantia. At.
9 a, Concurſabant barbatuli iuuenes. I. V. 241 b, Tum in- 6,Au. Epi. b, Nunc uide utnte han Nat. 10 b, Concubitus deorum cum humano genere. duam, cohcurſant cæteri Prætorès.& 251 b, Gbire Prouin- e, an Nec quam noſterDuem CON CVB IV 8, a, um. cum omnes cubant, intempeſtus. ut ciam Teoncurſare. Aih ngrenst“ 01 L conſenſas conſpircia ſwche nox concubia. de D. 93 b, Qui cum cœnati quieſcerent, con- 00 NCNKRSVS, us. conflictio, conuentio; motus, effufio, — Gia öruncaſun 4 cubia nocte uiſum eſt in ſomnis ei,&c.„ concurſio. Atti.76 b, Concurſus fiunt ex agris& uicis,& ex ekenstans concosctieean,e CONCVI. CO; as. protero, obtero. At. 125 a, Conculcari mi domibus omnibus. de Clar. 192 a, Cum Demoſthenes dictu 1.93 b. Par& concordia ertrunes oa— ſeram Italiam uidebis proxima æſtate, ab utriuſquè manci⸗- rus erat, concurſus audiendi cauſa ex tota Græcia fiebant. ch non inßdeat. Epi.igra Hrscihm. pijs,&c. I. p. 92 b, Piſo ad portam Aeſquilinam, Macedonicd At. 274 a,b, Nam tanræ multirudinis, quantam capit urbs maiam ordinum ad defendẽdin har lauream conculcauit pro Fl. i37 5,& pro Do. 235 b, Prôtere noſtra, cõcurſus eſt ad me factus. I. V. zur a, Quẽ concurſum 901 persdin hominum diſtractosmun re& conculcare aliquem. factum in dppido putatis?& 249 4, Et concurſus undiq; fie ediam reduccre. I. C. n6 d Nechntlin CONC VMB O, g. uel C0 NCV B O, as. de Fa. 46 a, Quia bant. Attic. 10 b, Clamor concurſusq́ fit. pro Deiot. 1 4 4, 1.b.Numarius interpres pacidimmi ita fatum ſit,& concubiturum cum uxore Laium,& ex ea Quos concurſus facerè ſolebat, qudàm ſe iã ctareſde Di. 119 a,
9. 1. A 146 4, Cinna concoectidn Oedipum Pröcreaturum.& 126 a, de 1n. 51 b, S1 peperit, cum Cum Bubulcus clamo renmi edi diſſêt 3 concurſum eſſe factã, 8 1 Fer An 1b Kad concordamtd uiro concußuit. totamq; in eum locum Hetruriam coõnueniſſe. Att. 74 b, De — deelcue h CONCV PIS C0, ſaue upio. de Nat. 6 b, Quid autem erar, concurſu legationum priu atarum, ge de incred Wbili mul— 414— Rab 2, Mon Mass quod concupiſceret deus mundum ſignis ornare?de Fi. 60 tudine, quæ mihi mirabilem in modum Epheſi preſtòè fuit, DISStME.— 3 2 a, Quæ autem cupi dirâres inanes ſunt, his parendum non audiſſe te put. I. P. 9ο b, Quid dicam effuſiones ho minum aa cum concordiſsimè ui nat anth eſt nihil enim deſiderabile concupiſcunt. de Diui.* a, Cu- ex oppidis, quid coneurſum ex agristPr6 DGm. 242 a, ſtalle 9 0, onfo, congruo soa AM ius mors ita glorioſa fuit, ut eam concupiſceret filius. I. A. magnificentiſsimus ille motüs, municipiorumq; cõcurſus. t*o, condino, concentum Suu 202a, Quid concupiſcas tu uideris, quod concupiueris cer- At. 279 a, Omnis omniũ concurſus dete futurus eſt. Kca. 13 8 „Ii animi ſanitas Sicitut, n eus tè habebis. Epi. 14 7 b,& 149 a, Concupiſcere aliquid perni- 4, Mihi autem magis uidetur non potuiſie ſuſtinere concur macordant. Ter 11 a, Aicon 9 ecioſum. pro Clu. 22 b, Is Saßsiam in matrimonium ducere ſum omnium philoſophorum. Epiſto. 69 b.üs aitatſo lrem dc Amic. Omnes uno on 1 concupiuit. pro Qu.n2 b, Sicut tu ſemper ſumms concupi- ui tempeſtatum& concurſu(aAaniratſitn 4 eiac Aa a; — mtiunt.„nzn ſti. At. 140 a, Cn. noſter Syllani regni fimilitudinem concu- conuulſa. de Clär. 167 4.Concurſus quinque aftiu m maxi- —„ rnes conueniens cviimk piuit.& u a, Cæſar omnia omnium concupiuit. Orat. 19 7 a, marum,&cc. de Einib. 88 b, Magnus concurſüs honeſtiſsimo A coaſent 24 ua re coꝛgruut ſnl Qutres magnas& maximè expetéẽdas concupiucrunt. pro rum ſtudiorum. Part. 239 a, Ex rationis,& ex firmamentl guorü ſenfas 1n 4 Num conoidas 8 S. R. 36 4, Prædia alterius concupiſcere Parad. 125 b, Diui- conflictione,& quaſi concurſu quæſtio exoritur. de Nat. 14 um P. A0, qu 4 er Kconand tias inſinitè cõcupiſcere: in Antonium 158 b, Credo uos non b, Mundum eſſe factum cöncurfu dtomorum fortuito. Par. derde L.— ſeſe ona““ opes uiolentas,& cętera: ſed charitatem ciuium& gloriam Aib,doncürur aſheritetar umee Oat dan b.folleaio 147 b. Mandus ie concupide. nis eſt componeéere 3 rueré uerba ſic, ut neuse aſper eorum 8 5 47 complectitur.— CON I* PITV 84,un. Taſe.21 4 a, Nam cum eſt concupita concurſis ſit néue iatens Chr ende, Patren orumue borũ rellas& conconn ecia alLu pecunia, necadhibita continud ratio,&c. permanat in ue- cum in ſequentibus Brimis cõcurſus, att hiulcas uoces eii Lntentiam dicent es Ora. y N* nas illud malum,&c.. cit aut aſperas. zuchemenet chmmwe n Aagatiaf 1 cam ahauo. 1 CONCVRRO, ru. conuenio, conuolo, confugio, confligo. C ONCVTI O, us. Üenementer co mm OlleO. in Ant. 131 a,15 2 er e 239 pro KR. P. 125 b, Si uobis nunciaretur hanc legem ferri, cõcur- des Ceſaris, ut tempu. coneutere POHet, euertit. pro Mil. 16 quid— commendo. Pa Bo rendum ad curiam putaretis.& ibid. Conuolaretis ad ro- Cöneuſſa hominum licentia&e cupiditatib. fractis. 3 0. en proner ſtra. Qu Pr. 302 b, 81 diem nobis Clodius dixerit, totã Italia COND ECENTIA, tæ. Loneinnitas, decorum ‚ornatus. m tuam docn. ſortunx ulut concurret. pro Quin. 1¼ b, Vt ſtatim de iufe aliquis concur de Orator. 161 b, Orator uerbis quidem ad aptam compo- pro 5.. 7*⁴ dnn rerit, non toto triduo D CC. millia paſſuum onülsiantar. ſitionem,& condecentiam:ſententijs uerò ad grauitatem credur.„uir bonus häne I. V. 234 a; Cõcurrit ad me maxima mulritudo. pro Mi.209 orationis utatur. 4 — 066— un„Eſs Lan Ke Italiæ cupienti ſignum Leche uiac me reſti- CON 5 E 4 ATVS, a, um. pro geſt. 21 b, Rerum capitalid
Pond 00 tuendum Romam concurrerent. I. A. 228 b, oncurritur un condemnati.“ — mi non ne iuiaus diq; ad commune incendium extinguendum. contra Rul. C0 ND EM Oyen lramnceheen dloebero⸗Ppiſtoleila ere crepucriht a co 6 8 b, Concionem aduocari iubet, ſumma cum expectartio- Quare iniquus es ii meflüdek, condemnat 6 Ehdem cS0 muifl L— eſcabelli ne concurritur.& ibid. Concurruar plures unò tempore li te crimine. I. V. 9½ b, Ego hoc uno crimine illum condemnè CaAv ncrepuit. neg cn bhrarij, deſcriptam orationem ad me afferunt. Att. 20 b, Et ra fieceſſe eſt. de Pro. 74 a, Qui Gabinij literas nSni quada 2u 46 24 at. ASnr a, M ptim in eam ſententiam pedarij concurrerunt. Epiſt. 162 a, nota& ignominia noua condemnaſtis. pro Clu. 41 8 ra C0 wimague enes fundeet In aciẽ copias de uico produxit,& ſine mora concurri t. Att. lio la cõdeiniatus eſt alijs fimni 1.3. ,1 a, Anocns 9 6 Dius E& dilapf 1 9 SOls 120 a, Nulla eſt ſedes, qnò concurrant, qui remp. defenſamt cinium Lenticulã de alea condemnatã reſtituit. le ,9 9 4,
e 1 Vn. 10 auol.— 7. m 4 Cteros
4 90 24 6 ig0 ae caetaaen efch⸗)
b rpofum Sea 2 De”

2. 6
4
— — —
2— 1 2 ———*— ———— ——— 1— d.
———yꝛ————
—
— 8 1 1——— ͤ——.—— 8 5 3 2
—
——
—
1 1 4 4 4 4 4 3 8 ³ 3 4 3 19 3 31 3 1 8 5 1 4 4 4 3 2 3
2, C 6
Geteros non dubitabo primùm iner tie condennare ſeer tentia mea, p oſt etiam impudentiæ. Epilto. 13 4, riſ ee leris condemnat generum ſuum. I. A. 161 a, Quius etiam 5 miliares de ui condemnati ſunt. Spiſtol. 84 b, Ea Jatas, ie quam tot nefariorum ſcelerum condemnati Tenefdeist s Orator. 105 a, Cuius reſponſo ſic iudices exarfer An H 3 Sitishominem innocentiſsimum condemnarent. J. nis b, Condemnari iniuriarum. pro Cec. 302 b.Cendénnen Pö⸗ ſionis.)(-Vincerc ſponſtonem. pro Flac.5a,e 8 lten he⸗ cuniæ publicæ eſt condemnatus. I. P. 32 b, Cru 1 furcifer ſenatum conſul in concione condemnass? Pr A 2 b, Arbitrium pro ſocio condemnari. pro S. 5. 37 4, ue piſsimo ludicio condemnari. Brut. 90 b, Ego fidem co Ium non condemnabam, quæ ſuſpecta uechementer Srat.. P. 88 a, Amici tui ſilentio temeritatem tuam condemnaue- runt.& ibid. Tuum factum eſt condemnatum iudicio ami corum. de Natur. 40 b, Condemnare aliquem cauſa inc gnita. Antequam. 195 b, Sententijs iudicum conuinci. id 2 Sondemnari. J. V. 11z a, Hunchominem Veneri abſoluit, fibi condemnat.
CONDICO, cis. dicto conuenire& ſignificare. Epiſto.15 b, Oraſſus penè à meis laribus in prouinctam profectus eſt. nam cum mihi condixiſſet, cœnauit apud me in mei generi Craſsipedis hortis..
CONDIMENTVM, ti. conditio, ſapor qui cibos cõmen- dar. de Ein. 83 b, Socrates dicebart cibi condimentum eſle fa
mem, potionis fitim. Offi. 76 b, Nam ut tribuamus aliquid
uoluptati, condimenti fortaſſe nonnihil, utilitatis certè no
habebit. de Am. 108% b, Accedat huc ſuauitas oportet ſermo
num, atq; morum, haudquaquam mediocre condimẽtum amicitiæ. de Or. 13 4 a, Hæc omniùum ſermonum condimen ta ſunt. Qu. Fra. 29 4 a, Seueritatem acerbam multis condi- mentis humanitatis mitigare.
CONPDILO, du. aliquo ſapore commendo, tempero. Tuſcul. 247 a, Labor in ucnatu, ſudor, curſus ab Eurota, fitis, fa-
mnes:his enim rebus Lacedæmoniorum epulæ con diuntur. Kibid. Quis hoc non uidet, deſiderijs iſta condiri omnia? Epiſt. 10 b, Iſti herbas omnes ita condiunt, ut nihil poſsit eſeiucundius. Tuſc. 171 b, Perſæ mortuos cera circunlitos condiunt. Att. 200 a, Hilaritate triſticiam temporum con- diebamus. de Ora. 128 a, b, Oratio illa temperata eſt, in qua aſperitas contentionis oratoris ipſius humanitate condi- tur. pro Clu 32 b, Qui uitia, quæ ab natura habet, artificio quodam malitiæ condiuit. Or. 215 a, Omnino duo funt quę condiant orationem, uerborum numerorumq;, iucundi- tas. pPro Mur. 1403, Quarenon erunt illa quidem meliora, ſed certè condita iucundius. Offic. 27 a, Sale conditus& fa- cetijs Caſar. de Natur. 56 b, Mandare aliquid conditum ue tuſtati. Attic. 133 4, Conditiones ciborum& compofitio-
ertig condemnare ſen⸗
nes unguentorum, 1 CONDISCIPVIL VS, I. Tuſcu. 156 b, Dicæarchus cum A- riſtoxeno æquali& condiſcipulo ſuo. de Natur. 8 b, Xeno- crates Ariſtorelis condiſcipulus. pro Syl. 70 a, Et ſe meum condiſcipulum in pueritia commemorauirt fuiſſe. Attic. 78 b, Tui condiſcipuli. CONDISCO, ſcz. pro Qu ret, qui pecuniæ fructus eſſet. pro Planc. Condiſcas, cenſeo mihi paulo diligentius ſupplicare. 3 CONPITIO, onw. condimentum, ratio. de N. 55 b, Perſpi- cuum eſt enim, quò compoſitiones unguentorum, quò ci- borum cõditioncs, quò corporũ lenocinia proceſſerint. de Di. 10 4 a, Natura fruges terræ, baccasq́; arborum generi hu mano dedit,& carum cultus conditiones q; tradidit. CONPDITIO, modus, ratio, Iex, pactum, pactio, conuentio,
uin. Vt in pecunia tua condiſce-
fortuna, ſtatus, locus, ius, cauſa. Epiſt. 163 b, Adde huc quòd
literæ perferri nulla conditione potuerunt. Epi. 174 b, Le- gionem Martiam G quartam negant, qui illas norunt, ulla conditione ad te poffe perduci. de Fin. i38 a, Appetit animus aliquid agere ſemper, nec ulla conditione quietem ſempi- ternam poſsit pati. pro Mar. 132 a, Ea uiciſti, quæ& naturã &conditionem, ut uinci poſſent, habebant.& ibid. A quo etiam ipſius uictoriæ conditio, uisq; deuicta eſt. pro Rab. 63 b, Harum rerum non ſolùum euentus atq; perpeſsio, ſed etiam conditio, expectatio, mentio deniq; ipſa in digna ho mine libero eſt. Epi. 71 b, Homines nos ea lege nati ſumus, ut omn ibus telis fortunæ propoſita ſit uita noſtra: nec eſt recufandum, quo minus ea qua nati ſumus, conditione ui- uamus. Pro Mur. 138 a, Iniquam legem& miſeram conditio nem inſtituer periculis hominum, ſi exiſtimabit,&c. de Vn
202 a, Homines mortali conditione eſſe gencratos. Tuſ. 9s b, Alienum appetis, qui mortalis natus conditionem boſtu les immortalium. Attic.237 b, Ea conditione nati ſumus, ut nihil, quod homini accidere poſsir, recuſare debeamus
Tuſcula. 151 a, Et quid ergo intelligit, quantum mali ex hu-
„ .
demonſtrauit Tratorius.
C O 280 mana conditione deieceris? I. A. 264 a, Ita pro mortali con ditione, uitæ immorrtalitatem eſtis conſecuti. Epi. 197 2,04 mnem conditionem imperij tui ſtatumq; prouinciæ mihi ius. de Di. 127 b, Omnes eodem tempo re ortos eadem conditione naſci. pro Cor. 50 b. Alicui gra- uem legem uitæ& conditionem conſtitui. Epi. 73 b, Er qua conditione omnes homines,& quibus temporibus nati ſu mus cogitet. pro Mur. 135 a, Sed non libentér duriorem for- tunæ communi conditionem te autore conſtitiit. Pro Mil- 119 b, Conditio ard; fortuna hominũ ufiin generis. Off. 9 a, Eſt autem inſima cõditio,& fortuna ErMcetmihro Cel. 4⁹ b, Serui, quos intelligebat non communi conditione ſer uitutis uti, ſed licentius cum domina uluere. pro Corn. 59 b Serni guordm is Setbrunssödia nßna h e n 133 a, Cum ipfius uictoriæ conditione, iure omnes uicti oc- cidiſſemus. Att. 285§ b, Nifi fortè non de ſeruitute, ſed de con ditione ſeruiendi recuſandum eſt à nobis. Parad. 123 b, Qui cupiditate peculij nullam conditionem recuſant duriſsime ſeruitutis. I. C. 107 a, O' conditionem miſeram non modò adminiſtranda, ſed eriam conſoruandæ reip. pro R. P. 125 a, prouidete ne duriorem uobis conditionem ſtatüatis. I. C. 122 a, Seruus eſt nemo; qui modò tolerabili: conditione ſit ſeruitutis, qui non,&c-pro Cor. 62 a, b, In ſuperiore condi- tione& cauſa poni. de Sen. 91 b, At ſenex eo meliore condi- tione eſt, quàm adoleſcens, ciun id quo d ſperat ille, hic aſſe cutus eſt. Epi. 79 a, Nec debes dubitare, quin aut aliqua rep. ſis fururus qui eſſe debes, aut perdita non afflictiore condi tione quã cæteri. contra Rul. 39 a, Libera meliore iure ſunt, quaàm ſoluta,&c. ſoluta meliore in cauſa ſunt, quàm obli- gata: immunia cõmodiòre conditione ſunt, quàm illa quæ penſitant. Epiſt. 47 b, Quæ quia non uides, mihi non uide- ris meliore eſſe conditione, quàm nos qui uidemus.&⁴4 ε b, Atq; hoc ipſo melior eſt tua quàm noſtra conditio, quòd tu quid doleas ſcribere audes, nos ne id quidem tutò poſſu mus. J. C. 123 a, Quanquam ineſt in uno loco conditio me- lior externæ uictoriæ, quàm domeſticæ, quo d,&c. Epiſt. 119 a, Non expeditur ſucceſsio, quando Galliæ, quę habent in- tercefforem, in eandem conditionem, quam cæteræ prouin ciæ uocant. pro Dom. 226 a, Ego pro patria mori dubita-
rem hoc meliore conditione quàm Decius, quòd ille,&c. ego, G&cc. I. C. u17 a, Earum rerum quas geſsi, non eſt eadem fortuna atq; conditio,& illorum qui,&c. quod mihi,&c. il li, G&ec.& ud a, Mibihæc conditio conſulatus data eſt, ut o- mnes acerbitates perferrem. de Pro. 72 a, Et in utriuſq́; pari ſcelere diſparem conditionem facit. Epi. 73 b, Ea deniq; ui- detur conditio impendere legum, iudiciorum, temporum, ut optimè actum cum eo uideatur eſſe, qui,&c. pro Cluen. 44 b, Hanc conditionem ſupplicij maiores in bello timidi tati militis propoſitam eſſe uoluerunt. pro Fla. i5 a, Hæc e- tiamſi in homine ipſo de quo agitur, negligen da ſunt: tamẽ in conditione atque in exemplo pertimeſcenda uidentur. pro Cluent. 49 b, Conuerte nunc ad cæteros ordines, eaſ- dem uitæ conditiones nõ perferrent. contra Rul. 77 a, Qui ſe miſericordia ſenatus, non agri cõditione defendunt. pro Cal. 40 a, Quare iſta conditio, iudices, reſpuatur, nec Ca- tilinæ familiaritatis crimen hereat. I. C. uui a, Et quod ſalu- tis certa lęticia eſt, naſcendi incerta conditio. pro Quiint. 3 b, Quintius deteriore tempore abſens auctionatur, Sca- pulis difficiliore conditione diſſoluit. pro Cluent. 37 a, Ae- qua conditione diſceptare.& ibid. Iniqua conditione cau ſam dicere. contra Rul. 69 b, Paucas tribus non certa con- ditione iuris ſe ſortis beneficio fortuito ad uſurpandam libertatem uocare. pro Plan. 151 a, Eſt enim conditio li- berorum popnlorum ‚poſſe ſuftfragijs uel dare; uel detra- here quid uelint cuique.& 260 a, 8 illam accuſationis cõ- ditionem ſequar: id eſt, ut neceſſe habeam hunc illi ante- ponere. pro Cor. 59 b, Hanc tu igitur conditionem ſtatu- is tuis ciuibus, ut quod ijs, quos Gaditanis adiutoribus ar mis ſubegimus, liceat, id ne liceat ipſis,&c. pro Cæl. 41 b, Et contra periculoſiſsimas hominum potentias, conditio- niomnium ciuium prouidere, pro K8. P. 128 b, Quid ergo
iſta conditio eſt teſtium, ut quibus creditum non ſit negan
tibus, ijſdem credatur dicentibus.& 25 a, Qui ſuo iudi- „ 3 72„ 84. 8*.. cio eſſent illam conditionem uitæ ſecuti. Epiſtol. 21 b, 22 a,
2.7 ⸗.. Eaque mihi conditio maneat, qua profectus ſum. I. A. 226
b, Certi fines Macedonię, certa conditio, certiſsimo modo etiam erat illius exercitus. I. 4. 20⅝ b, Scilicet ad eum lega- tos miſimus, non ut parêret, ſed ut conditiones ferret, leges imponeret.& 206 a, Quæ uobis poteſt cum hoc gladiato- re cõditionis, equitatis, legationis eſſe cõmunitas.& 193 b, Hoſtis, cũ quo nulla pacis conditio eſſe poſsit. de Pro. 79 a4, Pręſertim cii abillis aliquotiens conditio C. Cęſari lata ſit, ut eaſdem leges alio modo ferret, qua conditione auſpicia requirebant, leges comprobabant. pro Cæl, 45 a, Hinc licet
b conditiones

4 mmomalät 1. A. 2 4 3aa 9— aem ratem eſtis Con 3 daa 2 8 1.—* C 0.. 187 2 8 2 8 Trann an wi ſtat L cöditiones quotidie legas: id eſt, tibi ab amato ribus latas. CONDOCEFACIO, u. doceo, cõmoneo. Tuſ. 245 b, Ne
„
Epiſtol. 118 b, Alterutran — 8„* 3 L 15„*** 2. Cæſar, ut aut,&c. aut,&c.& 123 b, Cæſar fert illam condi-
* 3——.. tionem, it ambo exercitus tradant.& 261 a, Feruntur omni
no conditiones ab illo, ut Pompeius ear in Hiſpaniam,&c. & ibid. Ac cepimus conditiones, ſed ita ut remoueat præ- dia ex ijs locis, quæ ccupauit.& ibid. Sin ille ſuis condi- tionibus ſtare nolucrit, bellum paratum eſt, eiuſmodi ta- men quodille ſuſtinere non poſsit, præſerrim cum à ſuis
conditionibus ipſe fugerit. Tuſculan. 168 b, Quid eſt igi-
rur quod querare, ſi repetit cum uult? ea enim conditione
asceperas. pro Quin. 16 a,
nellet pecuniam petere, Quintium iudicatum ſolui fatiſda rurum, dum ipſe ſi quid peteret, pari conditione uteretur. Pro S. R. 33 b. Hanc conditionem miſero ferunt, ur optet, u-
am adconditionem deſcendere uult
uo in loco conditionem tuli, ſi
mo eſt enim, qui eorum bonorum animum purtet eſſe iudi- cem, eumꝗ; condocefaciat, ut ea quæ bona malãue uidean tur, poſsit contemnere.
CONDOCEFACTVS, a. doctus. de N. 53 b, Belluæ do
mitæ& condocefactæ.
CONDOLEO, fes. doleo. de Or. 43 a, Namq; latus ei dicen
ti condoluiſſe, ſudorem; multum conſecutum eſſe audie- bamus. Tuſc. 186 b, Nos fi pes condoluit, ſi dens, ſed fac to- tum dolere corpus, ferre non poſſumus. Tuſc. 156 b, Dicæ- archus, ne cõdoluifſe quidem unquam uidetur, qui animũ ſe habere non ſentiat.
CONDOLESCO, a„. condoleo. Acade. 40 a, Cum per-
turbationem animi illi ex ho mine non tollerent, natura; condoleſcere,& concupiſcere,& extimeſcere,& efferri lœæri
8 kandum eſt znohi 4 trum malit,&c. Attic. 133 3 Nec Pompeium ad ullaan condi cia dicerent.— eulij aullam coadition urhazia tionem acceffurum putabam. Orat. z20 b, Aut reperiam i- CONPON AT1 O, onis I. V. 68 b, Bonorũ poſſeſsionumqᷓ; 974,0 condicionesnncllan Pla eadem conditio ne qui uti uelit, ut,&c. pro Quint. R. 52 contra omnium inſtitura addictio& condonatio. *, ſed exriam conſeruandx e a, Eſt hoc& ex cõditione iuris, ex cöfuctudine caurionis CONDONO, as. dono, concedo, do, omitto. pro Qu. R. 54 andr firmiſsimum argumentum. Quint. Frat. 307 a, Si conditio
1anem odis woacriodenſue nemo, gui mod lerabnh, Knli
22, Ne dades dabituun nmign
eile dedes, aut perdita non afaig.
r. contra Rul laal conditionibus in ipſo articulo temporis aſtringere. de O- donandas putant. Epiſtol. 130 a, A tepeto, ut eius filios, Kc. Colasgmeliore in aulaſan, un rat. ↄ3 a, De ijs credo rebus, inquit Craſſus, ut in conditio- qul in tua poteitate ſunt, mihi connones. ntequan. 19 dmodadre cad 2 matnc nibus ſcribi ſolet, quibus ſciam porero q.. de Legib. lib. 3. Ni a, Non enim illis uictus cedo, ſed incolumibus uObis me . b r. ntAnonn üat nan hil porrò tam aprũ eſt ad ius conditionemq; naturæ. Top. condono. I.4. 173 a, Apothecæ totæ nequiſsimis hominib. . 494 quii noa uid 5 nüMäann 228 a, A naturdne ius pro fectum ſit, an ab aliqua quaſi con condonabantur. pro Planc. 275 a, Datus eſt tibi ille, condo n 1 3 4...— 6.. 1..— 8,Juim eu 1 ditione hominum& pactione. pro Ar. 190 b, Iuſsit ei præ- natus ille. Epiſtol. 66 b,& 74 a, Meam animaduerſionem& 7 Len tua quim 20 conciid, mium dari ſub ea conditione, ne quid poſtea ſcriberet. pro ſupplicium, quo uſurus eram in eum quem cepiſſem, remit ndere udes nos neid quden mie Mil. u16 b, Fingite cogitatione imaginem huius condirionis 10 ribi& condono.„ (Qunquam ineſtin uno loco caadti meæ ſi poſsim efficere, ut Milonem abſoluatis: ſed ita ſi Clo CONDV CIB ILI S le. utilis. ad Ier. iz b, Amicum caſtiga- to nr, quim domeſticx quodit h dius reuixerit. Epiſt. 96 a, Aut ea conditione daret, ſi recipe- re o0b meritam noxiam, immane eſt facinus, uerùm in ætate 3 r faſ3i0, quando Gallx qashie res te correcturum¼. 4 utile& conducibile. ex Plauto. ern onditionem, qumm CONDITOR, rs. qui cibos condir& parat, cocus. pro C 0 NOD VCIT bat. utile eſt, conuenit. de Pro. 69 a, Hoc ma- d Dom. 126 a, Ego pro pumamarith Cl. 32 b, Atque eriam ipſe conditor totius negocij gurtam ElI reipub. conducit, Syriam Maccdoniamd, decerni. An- re conditione quim Decim madihl aſpergit huic Bulbo. Poſtquã. 207 a, Conditor inſtructorq́; tequam. 192 b, Fidei conducit, in loco debitum retribuere: 4 21 Anane Talm en. d conuluij.— id eſt, conuenit. Attic.i b, Rationibus noſtris conducere ui- 7 4, Earum rerum quas geſii nonetes.„ 3 b. Seuc Sſare d llte * r— K— CONDITV S, a, um. Acondiédo. gratus, ſalſus, temperatus. derar Tnermum fieri cum Cæſare. Offi.: b,3 a, Tum autem — d in en 3 eheio de Senect. 89 a, Tum conditiora facit hæc ſuperuacanei o- Satavinir aede ee ss nchuc duo deliberant ad uitæ hre coaduio coal 2 pPeris aucupium& uenatio. Att. 222 a, Nec id folùm, ſed be- 12 ati 294 uc ols varh 1 lri a.7 c.Epiſtol. 16 a, Faci- coachtionem facit.Ept iHdasi rum ſumma& acerrima ſuauitate cõdirum. de Clar. 174 b, rle 255 b. nerſgu 2 3 4 dr Drn Rerd etelait 4 r. um cum co aideatur eſſ qui&i.m(s b. Nemo unquam ſuauitate conditior. de Sen. 79 b, Comi- Rcomn 2 alte 15 Ahe heiſfton 92 2 S ripſ; Gre an admonem ſuppbij maiorss inbèbn tate condita grauitas. de Orat. 129 b, Nulla oratio unquam mmorarlte mellus eſtet. Epiftol. 52 a, Scrip ladte, que 4 Mele 0 H Gak 5. 6. congat; 4—& ſaluti tuæ conducere arbitratus ſum,& non aliena eſſe ofitam eſſe uoluerunt. pro Hatam fuit lepòre& feſtiuitate conditior.. duxi à dignitate. Epiſtol. 74 b, Ea maximè conducunt, quæ 1060 de quo 33 igenäſira CONDITVS, a, um. à condendo. reconditus, repoſitus. de 111 4 dignitate. BHiitol. 74 b, Ear ¹e conducunt, qu⸗ ds ipo de quo asitur, ae C0n. Iutdem ſepoß ſunt rectiſsima. de Finibus, 59 b, Nec homini infanti atqus 3 mplo perumetcendi uien Diuinat. 131 a, Quamobrem Sibyllam quidem ſepoſitam IkEerrtsma, e LImus, 59 b, Nechominl infanri at- 3 aeuuec in exer plo pern 1 1IllIlar. 137, 222 b Hon Kuuj impotenti iniuſtè facta conducunt, qui,&c.& ibid. Et opes Conuerte nunc adeneros ordns:& conditam habeamus. Tuſculanar. 143 b, Homerus fuit uel fortunæ, uel ing nij liberalitari inagis conueniunt: id 1b, Connerde ſerrent. contrabul r ante Romam conditam. Brut. 166 a, Fructus conditi. pro geſk a 4. 4 zae 1Sen4] Mlca4 a15 EC ee pen 8 6 3..... 1e,eO 1.“ 2 4 3. locs a Peme 5dirione defendut Mur. 136 a, Sic ut ei iam exploratus& domi conditus cõſu- ett, naueut. 5 3b ſenatus, non agri côditrohe mn larus uideretur öC(O(0OND VCO, u. ſimul duco, cõgrego, cogo. de In. 62 b, Cro F rur ne ſar 5. 4.—. 4..—. ong dices apustuhee— ni econfilio nirgines unum in locum con- ere iſta condi0 ndicea ens COND O, dis. conſtituo, ædifico, recondo, repono. J. V. 216 b, 9 ne dub eo de 20 3 8 1ldle cemur. ut in unum tatis crimen hereat. l. bin. E Segeſtam ab Aenea conditam eſſe demonſtrant. de Diuin. ns unt. de In. 5 13 1 ee b. etie nem o de. auſcendh incerta condma, 9 b, Qui reſpublicas conſtitucrunt, qui urbes condide- conducamus Bopolitionen Katumptionem hocmodo. 3 Aa abſensauctonan. 93 b5 1 1, 1h rbem condidit. I. V de In. 65 a, Verùm id breui faciendum eſt,& in unum multa— lerarione temponc ii Claen rumt, J. C. zu a, Komalus,Aui 5nA nOhcteit J.. ſunt conducenda, ut,&c. I. A. 217 b, Res geritur, conductæ ui n rione diffoluit. pra La 1 86 a, Tenes, qui urbem illam condidiſſe dicitur. Orato. 215 3 nſiiteSnela,uf, 1. Kes geritur, 4 — arc Kibid. Inigquacon 9 a, Ab hoc qui cœpit conditas, ab illo qui conſtitutas acce- CET PVE Bnn gu⸗ Tlms. ralicn⸗ educepta: b Paucas ldus pontenae 5 captas dicetis Syracuſas. de Diuin. 126 b, Ex illa olea ar- OONDVCERE, ad rempus redimere, operam Airnins e-. Cul. 69 b. Paueat. 6 Eee„ Neam.„811 1j 3 rto-„.. atra Rul. 69 ban d0 ad uimns m eiſe factam& conditas ſortes. pro Dom. 232 b, Rem- mere.)(Locare. de In. 52 a, Si Rhodijs turpe non eſt porto pru denene fortuno 1 dät Latn Ciletaeee e eeer um 1 ec H creonti quidem turpe eſt conduce ſonis bencncdo era am c vubl kondere meo diſceſſu, quàm omnium interitu rium locare, nec Hermacreonti quidem turpe eſt conduce- pfan. 1614, 4 publicam condere meo diſcefſu, 4 17 re. pro Cæl. 42 b, Cælius conduxit domum in Palatio Qu are. ProT. vel dne, nee Occidere malui. I. C. 16 b, In animis ego ueſtris omnes tri- IS.PIO KMl. 41 b, 1 4 10 1 1. M. 8* polle ſuffrag rior-.2. 3 773 8 Frat. 306 a, Tuam domum in Carinis mundi habitatores. drum, Foue llam accu umphos meos condi& collocari uolo. de Diuina 107 a, Sic 3* 1 1 dc.& 160 4, K. ime e ump 5 dirar ſunt res futuræ. de Senaa8 b derere, perci- Camiæ conduxerunt. pro Cec. 363 a, Qui conductum ha-.. tus necciſe hadeum m g ln CaAHi(Onnttn n es V. 172 b. L.xteras IM xrar. ſan- Puit de Ceſennia fundum. pro Oluent. 54 b, Solebat enim 4* deſt, utn onditionen ere,& condere fructus. I. V. 132 b, Literas in ærario ſan- l u, Ihn.. guc d Cum 3 tu igitur co Pere; X OG I. 81 b. Vreſſet! extra portam aliquid habere conducti. j. V. 158 a, Cum is a- 9.19 b. Hanc tuh Atans ctiori condi imperauit. contra Kul. 83 b, Vt eſſet locus com rationes magnas conduas haberet àpubli anis. pro Mu „ di⸗, quos 39 ge ¹ parandis Sden hiss h dihun⸗ 4 e5, 5. Scientia con 2404 81 mebercle conduchi betam CaendiJatin iefeunr Se. de ne liceat ph ek. eponendi fructus.& ibid. Neque homines mu- 2), lmereede(01 4Ae. hecar, idne hce 9 otentis. dendi ac reponendi fructus Inat. de I, Seſtio it a, Erat mihi contentio cum operis conductis. de . hominum bo- 3 rium ac formicarum cauſa frumentum condunrt. de Leg. S liquem ad cędem faciend ie 4 0EHBI3! 8.P. b ſtrum Numam conditum Pro. 71 a, Conducere aliquem ad cędem faciendam. de Cla. er jere. Pro. 2. E 181a, In eo ſepulchro regem noſtrum Num ondi. 1. bus kecdem iſie ush Aſ „prouldete reditu.„„ 5 4— 7. iconditi ſunt 172 a, ul pecunia de cenſori Us re emitſſet. Atri. 15 A 14- um dus cre Ibeit accepimus.& ibid. Nam ſiti dicuntur ij qui conditi ſunt. 172 48 87 T 1 1 luxerrent ſn, Rum, uc du nſ:, n ACc d ne bonum in uiſcerib. me.- rici de cenſoribus nimium magno conduxerunt. de In. 52 a, dte dicentidus.e ſ ühr Tuſculan, 233 b, Metrodorus omne Min diſcerit 1 fraque Hieracloorem Zeuſim nagad hebere eciucdun ⸗4.. reda* nitr fecus. E. 189 dullisq condidit. in Arat. Et Cepheus conditur antelum- 4 1.. J. e Bruto diczmt 4 4 onan u d.Kus fu. 4; 8— lirperunicg a hibuerunt. Epiſt. 26 b, Nam qui ego de Bruto dicam?&c. 4 don zorotes 3 borum tenus. pro Cluent. 32 b, Qui li pesuniæ, quam con... öS ean 2 neat, quapt SL..— Lul. 8 V huic ego locum in proximo conduxi. de Diu. uu8 a, Redem- ntio m4enn aditio, k didesat, ſpeiam atq; animo incubaret. contra Rul. 80 a, Vt 5.. 1 Torgnato cond ad. 4 0 3„den, 1e 5, i columnam illam de Cotta& de Torquato condu erta? 4 5..2... nd ere de Or 1 Ptor, qu. 5 donig,? d, Sclljcesde liceat illi inuidiam deponere, pecuniem condere.. 133 ſar cxorciti mal ulan ex kI ee 14. 305 5b Jitiones 18 b Condere lu I. V. 251 a, Condi in carcerem. de Le xerat faciendam. I. A. 192 a, Cæſar exercitũ inaictum ex Hi- en adi b, Condere luſtrum. I. V. 4, Q t n CalcelLnt. 8-.„ 1.„1 ncnxet 3 1 ererer ſed ut conad pocg 4 h n, b Condere leges. ad Ateicuh ia b Condere poc- SHanis miliribus conduxit.. arerehne eſte A gib. 171 onderce leges. 2 2 1„ 2„. e auePer ote ta. A. 27. CONDVCTIO, ons. redemptio, colectio, νιανσσσνν. pro obis P„unl¹, ldere carmen. L. Occentarc. 1(44⸗ 4231, 28 1 uc..9.0 ma, colldere carmen. L. Occen.—... 64, s eſſe cdm. i.os*— Cecin, 00n Stion efe pobst. aus a112*¹*. 10* 1(Cell dn pacis cond aicio Ces eu 2k uotiens con ondt c ae u ol t, S— 4 0 kerfer, 1„. 16 5 7 0do as Pro Gfanas 4 pfe. 83
ualde bona fuerit, forraſſe non omittam. pro(Au. 18 a, Trã- ſigere cum aliquo qualibet dummodo tolerabili con ditio- ne. Attic. 133 b, Qui ur adduci tali tempore ad ullam condi-
tionem poſsit, magis opto quàm ſpero. pro Qu. Hunc con ditionibus quoad poteſt producir Pro Qu. S a, Conditio- nem æquiſsimam repudiare.& 4 b, Aliquem iniquis ratio-
nibus Ad fuas conditiones perducere.& 3 b, Aliquem ſuis
a, Suam partem Roſcius ſuo nomine condonareporuit Fla
uio. Offl. 49 a, Cùm alij; adimuntur, alijs condonantur pe .* 2 3.—*. 4 cunię. pro Mil. 102 b, Nec deprecaturi ſumus, ut crimen hoc
nobis propter multa eius in remp. merita condonetis. J. V.
99 a,& 97 a, Vt literis eius bona eripere,& cui tibi commo
dum eſſet, condonares. pro Clu. 4ooa, Qui illud acerbè tu- lit, non ſibi ac defenſioni ſuæ condonatum eſſe Oppiani- cum. Offic. 49 b, Qui pecunias creditas debitoribus con-

——— —
—öõq—
—
— 2
— — —
—
—
—
—
——
— — ——
—
———
———
2 3 5
——— —————
——
————
—————
—.
1— 4——
—* ————
— —
——
er
8
—
——
—2
——
2*
——
———
—— ——
8
een
—
“
8*
——
— *
8
—
—
8 ——— 3 ——.é.““
———-——— 3 6 6 88 8
283 60 aione fuerit in fun Cecin.;03 a, CQm idem ex eadem condustionc her⸗ e eon do. de In. 56 b, Quare in longis argumentanne Condu⸗ duionibus, aut ex contrario complecti oporke ionofuc Ktionibus, id eſt, colligendis ijs quæ in argumenta rant diſperſa. b
COoNp VCIO Keerf redernpe ductorem fuiſſe. ſe eius operis, H-S. CCCVIcon 7 d vorta ali.
CONDVCTVM, u. pro Clu. Solebat enim extra po
id habere conducti. 3. 4 F
C dn ber TVS, a, uri. mercenarius. I. A. 157 a, Quis enim aut accuſator tam amtens reperietur? qui reo condemnato obijci ſe multitudini conductæ uelit? aut iudex, qui reum damnare audeat, ut ipſe ad operas mercenarlas ſtatim pro- trahatur? pro Seſt. 27, Cum operis conductis..
CONDVPLICATIO, onss. exornatio quędam rhetorica. ad Her. 3 a, Con uvliehtio eſt, eiuſdem unius, aut pluriũ
rum iteratio,&c....
C Bd VPLIC 0, as. de Diuin. 35 b,& de Orat. 157 a, Te- nebræ conduplicantur, noctis que& nimbum obcæcat ni-
ror. Pacuuij.
CSNFATAILIS, e. de Fat. 146 a, Copulata enim res eſt& cöfatalis, ſic enim ille appellat.& ibid. b, Hæc ut dixi, cõfa- talia ille appellat.„.
CONFECTIO, onis. abſolutio, perfectio, compoſitio, cõ- minutio. I. A. 25 b, Confectio huius belli eſt D. Bruti ia- lus. de Senectu. 77 a, Confectio huius libri mihi iucunda fuit. de Orat. uz a, Annalium confectio.& conficere anna- les. de Narur. 53 a, Intimi dentes, qui genuini uocantur, co- ficiunt᷑ eſcas: quæ confectio etiam à lingua adiuuari uide- tur. pro Flac. 150 a, Confectio tributi.& conficere tributũ: id eſt, colligere.
CONFECTOR, rk. Ep. 155 a, Qui reliquias huius belli op preſſerit, hic totius belli confector futurus eſt. I. V. 130 b, Cõ fector negociorum. de Nat. z3 b, Hic noſter ignis confector eſt,& conſumptor omnium..
CONFECTVS, a, um. perfectus. Epi. 44 a, Orationes tuas confectas omnes expecto. de Prou. 73 a, Bellum affectũ ui- demus,& uerè ut dicam, penè confectum. Atti. 164 a, Dum hæc decernuntur, quæ iam erunt confecta. prô Pomp. 9 a, Partem militum qu: iam ſtipendijs confectis erant, dimi- ſit. Att. 121 b, Confecta res eſt.& 253 b, Confecti ludi. IJ. A. 258 b, Reditũ ad ueſtitum confecta uictoria reſeruati. Pro Qu. 7 a, Biennio iam confecto ferè appellgsaasas.
CONEFEECTVsS, conſumptus, affectue, Perdicus, muldta-
tus. J. V. 263 a,&I. O. 102 b, Confectus ac perditus fame. I. C. 108 b, Homo ctate confectus, exercitatione robuſtus.& 109 b, Gladiatorille confectus& ſaucius. Oct. 331 a, Gla- diator uulneribus& ætate confectus. pro Mur. 14 4 b, Ho- mo miſer& cùm corporis morbo, tum animi dolore con- fectus. Epiſtol. 235 a, Mulier ægra,& corpore& animo con- fecta. pro Dom. 225 a, Nemo eum niſi lachrymantem cõfe- ctumque uidit. pro Muren. 144 b, Confectus morbo, la- chrymis ac mœrore perditus. de Finib. 57 b, Confectus ani- mi corporisque doloribus. In Ant. 16 b, Vino luſtrisq́; con- fectus. pro Rabir. 94 b, Confectus ſenectute. In Cat. 160 b, Qui uino languidi, confecti cibo, eructant ſermonibus ſuis cædem bonorum.. CD„
CONFERO, fer. transfero, conijcio, defero, adhibeo. pro Cec. 289 a, Omnes eodem tempore ſe in fugam conferunt.
de Orat. 162 b, Cum Aeſchines ceſsiſſet Athenis,& ſe Rho- dum contuliſſet. Epiſtol. 190 b, i9¼ a, Excluſus ab Antiochia Dolabella, Lao diceam ſe contulit. de Clar. 19 a, Craſſus initio ætatis ad amicitiam meam ſe contulit. Attic. 40 b, Illèò cum peruenire non licerer, ſtatim iter Brunduſium uer ſus contulit, ante diem rogationis. Epiſt. 174 a, Meumqꝗue i- ter eò contuli. Attic. 207 b, Res ad me ſine controuerſia col lata eſt.& ibidem: Academiam ex duo bus libris contuli in quatuor. pro Pomp. 5 a, Is omne reliquum tempus non ad obliuionem ueteris belli, ſed ad co mparationem noui cõ- tulit. Attic. 98 a, Per fortunas confer te ad eam curam, ut de omni ſtatu meo cogites. Offic. 33 a, Omnes meas curas & cogitationes in rempublicam conferebam. Attic. 52 b, Eundem te plurimum operæ, ſtudij, diligentiæ, laboris, ad conficiendum reditum meum contuliſſe. Epiſtol. 151 b, At- qus in his curis, quas contuli ad dignitatem tuam, cepi
magnam uoluptatem, quod,&c.& 48 a, Omnem meam
Quantam diligentiam in ualetudinem tuam cõtuleris, tan ti me ficri à te iudicabo.& 144 a, Vt omne noſtrum conſi. lju Naßcium, officium, operam, laborem, diligentiam, ad amplitudinem tuam cõfe 1 615. D. . en Ainch am cõferamus.& ibid. Quiequid in cum iudicij officijque contuleris, id ita accipiam, ut in meipſum 4 putem contuhſſe.& 46 a, Itaque commemoratio tua eneuolentiæ eius, qaam erga meà zria cornliſſe 4 8a me àpueritia cõtuliſſes, ma-
curam atque operam ad philoſophiam contuli.& 25 b,
teris, quantum ſtudijs ue
Or. Qu. Fr. 319 a,Is reſpondit
(60 2⁸4 gnam mihi Iæticiam attulit. pro Arch. 18 9 5,O mne Kuchi at que ingenium contulit Archias ad pohn Pomani glo- riam laudemq; celebrandam. Atrir, nlertep. arinü laboris ad confieiendum aliquid. Epiſt. 17 a, Quantum 1.
teribus, noſtris delectationibus conſequi poterimus id omne ad 2tbitrinm unme Rüß hatc ſemper amiaſti, libentiſsimè Conkeramus 2113, Aosedpe- re à te quæſo, ut ad eam uoluntatem ,f quam ini 1 ante has meas literas contuliſti, quàm maxim us commen nd⸗ ne poſtea cumulus accedat. pro Flac. 158 b, Pecuniandilie auferre licuit ad patris honores collatam. I. P. 93 p, Ple s in cuius tu infamiam, ea quæ per latrones de me egeras, cõtu- liſti. Offi. 0 b, Conferre officia in zliquem.& ibid. a, Con- ferre beneficium inñ aliquem. pro FHlac. 154 b. Conterre inui. diam mortis alicuius in aliquem. de OratT2; a, Conferre crimen in aduerſarium. pro Quint. 47 b, Falſum crimen in puriſsimam uitam collatum. de Ar. 251 b. Nec confero nune te unum omnia. Attic. 196 b, Cum in filium cauſam con- ferret. de Orator. 16 4 b, Scitum eſt enim cauſam conferre in tempus. pro Qu. 2 b, Næuius uocem in quæſtum onir. Att. 135 a,In me conferte omnem temporum illorum culpã. pro Plan. 266 a, Multa in Plancum quæ nunquam ab eo di- cta ſunt conferuntur. de In. 5 a, Imprudentia in purgatio- nem confertur. Epiſt. 110 a, Ais enim, ut ego diſceſſerim, o- mnia omnium dicta, in his etiã Seſtiana in me conferri.6 2 b, Nam comperiſſe nuc non audeo dicere, ne forts id ipſum uerbum ponam, quod abs te aiunt falsò in me ſolere cõfer- ri. I. V. 135 d, Siculi ex cenſu quorannis in tributa conferunt. &¹38 a, lidem pro parte in commune Siciliæ contulerunt.
1 rre aliquid in commune.
——
ro Qu. 2 b, Confe
CONFERRE. coniungere, conferre. pro Font. 276 b, Galli
cum M. Fonteio ferrum ac manus contulerunt. I. P. 90 a, Cõ ferre ſigna cum hoſtibus. de Diuin. 13 a, Caſtra caſtris col- lata audiebamus. pro Plan. 268 a, Conferre pedem, ut aiüt, aut propius accedere. Conferre capita. I. V. 154 3, Confe- rent boni capita: id eſt, capita inter ſe appropinquabunt, ut ſecretò inter ſe collo quantur.— Conferre, cmmunicare. Actic. 93 A, Quid opus eſt, in⸗ quam, potius, quàm rationes conferatis? aſsident, ſubdu- cunt, ad nummum conuenit. Atri. 19 b, Cm erimus cõgreſ⸗ ſi, tum ſi quid res feret, coràm inter nos conferemus. ad ät- tic.39 b, Coràm breui conferro, quę uolumus licebit.& 260 a, Coràm igitur hoc quidem conferemus: de Diuinat. u14 a, An hæc inter ſe aruſpices omnes contulerunt.& ibidem Quomodo iſta obſeruatio eſt collara inter ipſos? Item: Ha bere quibus eum poſsis familiares conferre ſermones. Epi. 93 b, interquenos conferre ſolitudines noſtras. de Finibus 25 a, Quotidieq; inter nos ea, quæ audiebamus, confereba- mus, neque erat unquam controuerſia, quid ego intellige- rem, ſed quid prôbarem. de Finib. iiz a, Conferam tecum, quam cuique uerbo rem ſubijcias: nulla erit controuerſia. Attié. 25 b, Si quid Stoparas tecum fortè contulerit, ne omni no repudiaris. Conferre, comparare, contendere, componere. de In. 31 b, Similitudo infirmatur, ſi demonſtres illud quod confera tur, ab eo cui conferatur, diuerſum eſſe genere, natura,&c. I. P. 36 b, Si meum turbulentiſsimum tempus tuo tranquil liſsimo præſtat, quid conferam reliqua? de Di. 139 b, Côn- ferre cauſas,& quid in utramꝗq; partem dici poſsir, expro- mere. de Clar. 184 a, Vt conferamus parua magnis. de Opt. 244 b,& I. C. 100 b, Vr cum maximis minima conferam. Orat. 198 a, Parua enim magnis ſæpe rectiſsimè conferun- tur. pro Quint. R. 4 a, Vitam inter ſe utriuſque conterte. O ffic. 15 b, Tamen ne minima ex parte Lycurgi legi confe-
rendi ſunt. Tuſculan. ia 8 b, Geſta Romanorum neque cum
Græcis, neque ulla cum gente ſunt conferenda. Epiſt. 20 b, Qui ſi ex omnibus unus exoprandus eſſet, quem tecum cõ- ferre poſſemus, non laberemus.& 24 b, Cum una mehercu 18 ambulatiuncula arque uno ſermone noſtro omneis fru- ctus prouinciæ non confero. Acad. 18 b, Quid Ioquar de De mocrito? quem cum eo conferre poſſumus, non modò in- genij magnitudine, ſed etiam animi? de Nat. 27 b,& de Cla. 190 a, Si conferre nolumus noſtra cum externis. Ora. 213 b,
Conferte Hanè pacem cum illo bello. I. V. 19ν b, Cum utris
tandem iſtius factum collaturus es?pro Syl. 80 b, Agedum conferte nunc cum illius uita P. Syllæ.
ONFERTVS,, um refertu s,plenus. de Fin. 78 a, Vita de- niq; conferta uoluptatum omnium uarietate. Tuſcula. 199
b, Totusq́; liber, qui eſt de ſummo bono„refertus& ſenten
tijs& uerbis talib. eſt.& 200 a, Vel totus liber, potius abij- ciendus eſt: eſt enim confertus uoluptaribus. pro Seſt. 7 b, Ocioſa uita& confeſta& plena uoluptatibus. Acade. zu b, Tuͤne mane quicquan putes eſſe? cùm ita co mpleta& con ferta ſint omnia, ut, S&c.
CONFES-

e.16,4§. (r b Nan
2s uocem meconferte 2 emm
feruntur de la
ni imn dacka, in has eci mepa.
nſe Me non audeo dicere, ne um, quod aba te Aunt falidinm
Tne cenſa quotannis in inbra „Pen Parde ia commune Kaligaun
— kerre aliquid m Commune. E o muungere, conferre.
o terram ac manus codtulermlya
tum eſt enim ne n
udemmmgxeha 6 ¼ Malka in——
Deo Fant h
2 ochdun. de Diuin. tzia, Cabracabn Ma. pro Plan. 265 1(oaferreeima
accedere. Conferre capita. L..
collo quantur.
mmantcare. Astic. 13 a, bilrn adm kationes conferatis labidan,d am Conuenit. Aei.19 b,Comenaudg res ferrt cordmm iater nos cosfetenu n brrui coaferre, quę uolomushecah tur hoc quidem conferenfus. debiumm
ſ aruſpices omnes contulerunt. Aba
2 05Seruario e collata tet oſoauta um poſau familiares coaferre ſemamt cnol coaferre ſolitudines noſtrasdehi e inder n04 ea, qux audiedamas edie unquam controuerfa quidepmh probarem de Fmib. 1, Cocfaun uerbo rem ſubijcias nulla erit conmm aid ‿ιν⁸ tecum foms cdstllrkEi
1
r quid conteram reliqual de Am M
K quid in utramq; partem iibis
114 4 Vrcoateramus pama mous 109 b Vecum marimis minima rua enim magnis ſape
„K 414, Vnam inter kemt Ilgas
men he minima e ulan. ulla cum gen dus unns eXO 97 nod habererads. Kr4
te lunt co
dala asque u 44,18 Wäshu
„non confero Ac
„conferte Pof eum 80 108 N 275 neum mil de Nat. 95
1 4— 30 G 2 14 R apita interſe pgwn*
omparare, comtendere. comater i aftmatur,f demonſtres ilui geodcr aferatuf, diwerfum eſſe gaer Wunm
cum turdalentiſimum emann
diSinitas —
30 —
CONFESSIO, en. de Di. 87 a, Gracchus auſpiciorum au- toriratem confeſs ione errati ſui comprobauit. I. A. 257 b, Vt cõfeſsionibus ipſius omnia parefacta eius parricidia ui- deretis. pro Seſt. 28 a, Cum ad uos indicia, literas, confeſsio nes communis exitij detuli. I. C. n4 a, Lentulus pateſactus indicijs& confeſsionibus ſuis. Ota. 330 b, Liceat ſemel im Punè peccare, ſit errãti medicina confeſsio. Epi. 117 a, uid ſi nefarias de patre cõfeſsiones audiſſes? Aca. 47 a, Rerũ ob ſcuritas ad confeſsionem ignorationis adduxit Socratem. in Verrem 224 b, Conuincitur à teſtibus, urgetur eonfeſsio ne ſua, manifeſtis maleficijs tenetur. pro Mil. 104 a, In con- feſsione facti defenfio iuris ſuſcipi poteſt. pro Clu. 48 b, Ne que hæc tua recuſatio, confeſsio ſit captæ pecuniæ, ſed,&c. Poſtquam. 198 a, Confeſsione inimicorum eſſe conuictum, c. Atr. 16 b, Confeſsio remeritatis. de In. 53 b, Taciturnitas imitatur confeſsionem..
CONFEESTIM,ſine ulla mora, illicò, ſtatim, actutum.)(Ex interuallo. Att. u6 b, Ecce Caſsij literæ, Vibulliam è Piceno currere ad Cn. eonfeſtim inſequi Cæſarem. pro Cluen. 58 a, Mulier confeſtim huc aduolauit. In Antonium 200 b, Rem
adminiſtrandam arbitror ſine ulla mora,& confeſtim geré
dam cenſeo. Epi. 35 a, Confeſtim Iconium ueni. Aca. 6 a, Cõ feſtim ad eum ire perreximus. de In. ũ b, Et cætera quæ fa- ctum aliquod ſimiliter confeſtim, aut ex interuallo ſolent conſequi. de In. 67 a, Quæ geſtum negocium confeſtim, aut ex interuallo conſequuntur.
CO N FICIENS, tis. efficiens. de Fin. 145 b, Sed hæc cũ cor- poris bona fint, eorum conficientia certè in bonis numera-
bis. Par. 238 a, Conficiens autem cauſa alia eſt abſoluta&
perfecta per ſe: alia aliquid adiuuans& efficiẽdi ſocia quę-
dam. pro Flac. 155 a, Ciuitas conficientiſs ima literarum. CONTICIO, cu. efficio, expedio, perficio, cõpleo, exequor,
tranfigo. Par. 238 a, Nam ſunt aliæ cauſæ, quæ ipſæ confici-
unt, aliæ quæ uim aliquam ad conficiendum afferunt. I. V. 213 a, Mulier iſti ſtragulam ueſtem confecit. de Orato. 154 b, Hippias gloriatus eſt,&c. annulum quem haberet, pallium quo amictus, ſoccos quibus indutus eſſet, ſe ſua manu eon-
feciſſe. ad Her. 28 b, Exclamario conficit ſignificationem do
loris. Attic. 52 b, Idemq́; tu plurimum operæ, ſtu dij, diligen-
tiæ, laboris, ad conficiendum reditum meum contuliſti. E-
piſt. i32 b, Reditum, ſi me tantum amas, quantum certè a-
mas, homiinib. confice.& ibid. Quod ut perficias te etiam atque etiam rogo. de Cl. 188 a, Sed tamen lenis appellatio literarum, bene lo quendi famam confecerat. Atti. 150 a, Cũ in ſpem uenero de compoſitione aliquid me conſicere, ſta- tim te certiorem faciam. Atric. 1 a, Vno capite quo reuoca- bor, moddò res conficiatur, ero contentus. pro Cl. 33 a, Sen- tentijs decem& ſex abſolutio confici poterat. pro Quint.
14 b, Triduo D C Gmillia paſſuum conficiuntur. pro Sext.
Roſc. 31 a, Per quos homines tantum facinus conficere po- tuit. Attic. 245 b, Sic enim annuum tempus conficitur. Epi. 25 b, Et meherculè eonfecta res ex mea eſt ſententia. Epiſt.
96 a, Quod ſi mihi permiſiſſes, qui meus amor in te eſt, con-
feciſſem cum cohæredibus, Attic. i9 b, Tu cum Apella Chio
confice de columnis.& 3 b, De Acutil: ano negocio, quod
mihi mandaras, confeci.& 220 b, Te ſpero cum Publio con- feciſſe. de Orat. 109 b, Conficere munus ſuſceptum. Epiſto.
24 b; Cum tu hæc leges, ego iam annuum munus confece-
ro.& 66 a, Nam ſi hoc expectandum ſit, tum totum bellum
conſiciam) uiginti oppida ſunt,&c. In An. 22 2a, b, Exequi& conficere mandata. Quint. Fra. 315 a, Facies, ut mea manda-
ta digeras. perſe quare conficias. pro Pom. ꝑ b, Beſla non ſo lùm geſta ab hoc, ſed eriam confecta. Attic. u b, Biduo per unum ſeruum confeci totum negocium.& 263 a, Te oro ut hoc negocium ita agas, ita tractes, ita conficias, ut,&c. Atti.
104 b, Conficere aut deponere negocium. pro Planc. 264 b, Conficere legationem& mandata. Orator. 214 a, Iſocrates propè centum confecit annos. pro Cæl. 45 a, Qui omnem
uitæ ſuæ curſum in labore corporis conficeret. de Vniuerſ. 202 a, Qui rectè curri culum uitæ à natura datum confece- rit. Tuſculan. 168 a, Vt cum LX annos confecerit, reliquos dormiat. de Nat. 18 b, Sol curſus annuos conficit, cuius lu- ſtrationem menſtruo ſpacio luna complet.& ibid. Eadem ſpacia conficiunt. de Orator. 87 a, Eo autem omni ſermone confecto,&c. de Sen. 78 a, Confeci longam uiam. Atti. 24 a, Valde hoc uelim amanter diligenterq; conficias. de Somn. 127 a, Scipio bellum maximum contecit, Numantiam excin dens. Quint. Frat. 309 b, De Tullia noſtra ſpero nos cum Craſsipede confeciſſe. pro Cornel. 64 b, Marius plurima bella& geſsit& confecit. Epiſtol. 66 b, De Dionyfio, ſi me amas, confice. pro Pomp. i5 b, Pompeius difficili reip. tem- pore exercitum confecit. Attic. 125 a, Conficere exercitus maximos.& 4 b, Quemadmodum bibliothecam nobis cõ ficere poſsis. Epiſtol, 3a, Idibus Ianuarijs in Senatu nikil
e 0 286 eſt confectum, propterea quod,&c. de Orator. 138 b, Con- ficere motus animorum. pro Quint. R. 47 a, Iam duæ par- tes cauſæ ſunt confectæ. Topic 223 a, Nondum ſatis eit, ad- de, nec ea,&c. confectum eſt: id eſt, perfecta eſt definitio. I. V. 104 a, Permagnam is dicit ex ea re pecuniam confici poſſe. de Orator. u9 b, Quare illam partem,&c. perpo- liam atque conficiam. de Cla. 195 b, Hortenſius tamen hũc curſum confecit. de Legib. 19 5 b, Eadem ratio cum eſt in ho minis mente confirmata& confecta, lex eſt. CONFEICERE, colligare, acquirere. contra Rul. 72 b, Pri-
8*.*.. 3 1 mùm permittitur infinita poteſtas innumerabilis pecuniæ
conficiendę de ueſtris uectigalibus alienandis. pro Flac. 163 b, Vt pecuniã quã confecerat, non conſumpſiſſe, ſed Flacco dediſſe uideatur. pro Syl. i50 a, Duæ rariones conficiendæ pecuniæ, aut uerſura, aut tributo, nec tabulę creditoris per- feruntur, nec triburi confectio ulla recitatur. pro Fl. 163 b, Patrimonium quod conficere potuit, diſs ip auit. Atri. 96 b, Conficere rationes. Item: Vt confectas rationes lege Iulia apud duas ciuitates poſsim relinquere. CONFICh concludi, fieri. de In. 56 a,b, Aur ita, ut id ſolum
quod conficitur, inferatur, de In. 30 b, Ex quo conficirur, ut
ſi,&c. id eſt, ex quo fit uel concluditur. CONFICITVR, ſequitur, relinquitur, cõſequitur, cũ in ar-
gumenti concluſione collocantur. de Inuent. 56 a, b.
CONFICERE, cõſumere, cruciare, afficere, perdere, exhau
rire. pro Marc. 13 2 b, Vetuſtas omnia conficit ac conſumit. Epiſt. 23 4 a, Conficior enim mœrore mea Terentia, nec me meæ miſeriæ magis excruciant quàm tua ueſtræq́;.& ibidẽ: Quare cùm dolore conficior, tum eriam pudore. Attic. 42 a, Meus me mœror quotidianus lacerat& conficit.& 70 a, Non loquor plura, ne te quoq; excruciem, ipſe conficior ue niſſe tempus, cum,&c. de Natur. 3 a, Dentes aduerſi acuti diuidunt eſcas, intimi autem conficiunt. de Aruſ. 253 b, Cor pus noſtrum tenuiſsima ſæpe de cauſa conficitur. Epiſtol. 153 b, Sed ego eum hortatus ſum iſtò proficiſci, quòd illa ua letudine magis conficere ſe, quàm me tueri poſlet, in caſtris. Offic. 57 b, Fame& frigore confici. Orator. 199 b, Deſideri- um, quo conficior, requirens,&c. Epiſtol. 56 b, Conficior curis.& 153 b, Curis confectus. Attic. 172 a, Me conficit ſo- licitudo.& i76 a, Cönfectus cruciatu ſummorum dolo- rum. Attic. 40 b, Maximo dolore conficior,&c. pro Mil.
109 b, Hæc ſica nuper, ut ſcitis, me ad regiam penè confecit.
& 105 a, Totà ciuitas confecta ſenio eſt. de Aruſp. 243 b,
Haud poteſt grauioribus à me uerbis uulnerari, quàm eſt ſtarim in facto ipſo à P. Seruilio confectus& trucidatus. Poſtquam. 206 a, Qui cum ſuam rem non minus ſtrenuè, quâm poſtea publicam confeciſſet, egeſtatem& luxuriam domeſtico lenocinio ſuſtentauit. pro Mar. iz1 à, Nihil eſt o- pere aut manu factum, quod aliquando non conficiat& conſumat uetuſtas. J. P. 97 a, Quem necaſti uerberibus ſum ma ſenectute confectum, de Diuin. 131 a, Quæ uetuſtas eſt, quæ uim diuinã cõficere poſs it'pro Sex. 24 b, Cuius ille or- dinis nomen retinet, ornamenta cõfecit. de In. 76 a, Licini- us hoſtes conſecutus eſt& cõfecit. J. V. 266 b, In quib. te ab eodem me ſuperiore ex loco cõfici& concidi neceſſe eſt. de Nat. 21 b, Ibes maximam uim ſerpentum cõficiunt. Poſtq. 201a, Cöfeckus uulneribus. de Diu. ↄ5 a, Reliqua diuinatio- nis breui cõfecta ſunt:id eſt, euenerunt. de Grato. 91 b, Nos
amicorum negocijs res ipſa antè confecit, quàm poſſemus
aliquid de rebus tantis ſuſpicãri. CONFICERE, celebrare, facere. de N. 7t a, Dionyſios mul tos habemus: primum,&c. quarrum lIoue& Luna natum,
cui ſacra Orphica putantur co nfici.
CONFEICTIO, onus. machinatio. pro 8. R. 24 a, Criminis c5
fictionem Erucius ſuſcepit. CONFICTV S, ⸗, um fictus. ad Her. 8 55b5.
GONFIDENS, tL. pro Cec. 290 a, Phormio nec minus ni- ger nec minus cõfidens quàm ille Terentianus Phormio. I.
A. 210 a,& 233 b, Nequam eſt homo ille atq́; cõfidens. Tuſc. 193 a, Qui fortis eſt, idem eſt fidens. nam cõidens mala cõ- ſuetudine loquendi, in uitio ponitur. CONFIPDENTERK, animossè, audacter. de Oraror. m a, Et eo quidem loquor confidentius, quòd Catulus audi- tor acceſsit, cui,&c. ad Her. 7 b, Cõfidstiſsimè reſiſtere. pro Cęl. 46 b, Dicam enim iam confidentius de ſtudijs eius ho- neſtis. ad Here. 2 a, Aliquid cõfidenter, malitiosè, Hlagitiose factum. CONFIDENTIA, tiæ. impudentia, audacia. de Orator. 132 b, Tanta confidentia eſtis, auferte iſtam etiam ſuper-
biam. pro Flacc. 148 a, Videte quo uultu, qua confiden-
tia dicant. in Antonium 180 a, Confidentia& temeritas
tua. ad Heren. 7 a, Quæ ſigna confidentiæ ſunt, non in-
nocentiæ.— CONEID O, ds. ſpero, nitor, adſum animo, timorem omit- LSNI 2„ to, timo

6 0 238 30 5 a Noftza confrmate rotionib. 093 C O 3 fellere poſſemus. de Ora. 116 a, Moitze cd!„,. cioc 6 2 ariuo. Attic: eleke Pe.. nrrarla reftutare. de In. 52 b LPzem 1 1 b 287 a. im datiuo. 1 tis, deinde contraria re* 2 Ilar 1 I. diffido, deſpero, cut 3„& argumentis, deinde zrmat&c. de D 1 co,timorem depono.)(. diftido, del nfido. de Finib. 55 a, S d rem confirmat aut infirmat,& c. de Diui. u dicij 3 11 a, Non magnopere Mlis legionib.(un Wfr conſidere. de plum eſt, u0 ru guidem non hoſtiarum caſum Confirmas ſim 1 32 rtere nimium nos caui- 48 ianquam tu qutaen mue latione hodi 1 Non exiſtimat oportere nimium n0⁸ ihi ipſe confiderem. b, Qanqua dinc. ſed infirmas ſortes collatione hoſtia duthr 4 H 4 rrauarer, ſi mihi ipſè con; fortium ſimilitudine, ie 4: 8 diuti 1 Am. 98 b, Ego uero non Brauaree,e c. Atri. 137 b, Optima- 51 er Ouorum omnium teſtimo nijs de Rac pecu- at di 1 mm Fl. 147 a, Cur ſibi conſidat, aui, ec. Atri. 3 2 uidem. rum. I. V. n3 a, M1IA1. Confirmare aliquid exqui t 4 Pro rI. 147 3, 7u4 ldo, nihil iam ne inieruio dus- ia confirmatum eſt. de Fin. 55 a, Conf 8 ſtunm tib. uerò tuis nihil con 1d0, nl Sd parum conſtantiæ ſiiæ n12 conn ibus. de Di. 95 a, Satis eſt ad confirmandam diui couf 1. 721) qu 4* S. ris n10 Us.C... 3 15 8 4 10 ſa& 262 b, Itaq;: aceuſabarah tofle nirtur: conſtantiæ q; con ſitis dare ſemel ita eſſe aliquid diuinatum. de Or. 125 b, Ar- del. * 3 4 2 1 1 1 11 C 82.*. 4 1 1 e1 4 1.— 5 4 4 1¹ confiderem. I. A. 19 4 5, 8 2 mittere,& arcæ noſtræ confi natio mn ratio ipſa confirmat, quæ,&c. Att. 26 4 a, Decre-. ſuper 1 I 18 fiderem. Attic. 5 a, Ne du kergeius ille cauſæ ſuæ confidet, Sum. Coſse uod ij ſecundum Buthrotios fecerunt, des o- Cum 1 5 dito. 125 b, ante autem fer rum g. Dſafcus uoſter quamprimðùm confirmet. I. A. 22 8 Mer suiderit? Gc.„. terir vHeram, ut Plancus nolter? 3 jrijs ca re, 81 dud R ens blar. Tuſcul. 32 a, Qn enim poterlo 3 De quibus confirmandis& ſanciendis legem comitijs cõ- 60N CONFIDERE, cum a. ſtabilitate cõfidere?pro a, De Julin HPom. 222 a, Hoc uerbis illis ſanciri 9. 4 ¹ u. ate aut fortuna 14¾ llita 7 riatis laturus eſt. HrO 8 0.. 2.„ gict aut corport? Hfmra?s, cauſix confiſus uide quò progre- türla a. is conßrmari poteſt? Epiſt. 32 b, Et reuera con- b ſuſ 8 ate 6 4 141.„ Traslls III 11114.„. 5 Qu. R. 45 a, Ego facnlta&magnopere confidere aliqua re. ut ſuftrag Naa commemoratio officiorum ſuperuacanea u 1 8. 1 diar. pro Clu. 18 a, Niti&œr 5g6 bant, metuunt. Ep. 190 firmata amic AoAe inondum confirmato confifio, ſed pu 1 ic 131 b, lum, quo antea tconndebanc anc. 1 eſt. I. V. ¼ a, Quam lib 10 a. Hoci nod ſus⸗ 8 Atticzub, b Antiochia Dolabella, nulla alia confiſus ur- meunte wtate fuſceperat. Anteq. 195 a, Hoc incommodum 05 1 P,Hreluſusa 4. vntulir Attic. 13 a, Exercitum firmum ha menn cögrmatum. multorum infirmabit incolumitatem. 66 3 jcean 2COon IL. f 6 5 2 u1TII iII.*—. c . be, Laodiceam ſe jamus perrumpere nos poſſe. Qu. Ih Unh COnree ee e micitiæ corroboratis confirmatisq́; 8 bere oportet, quo confidamus perrump 6 fides de Am. o a, Omnino amt Hoe mihi nu 1 1. N Oonfidere animo. de Ar. 251 b, Hoc& tu contt ingenijs& xtatibus iudicandæ ſunt. Attic. 254 a, Hoc mihi 4 1 Fr. 02 b, Cofcers⸗ diffidimus. 1Bcluſs. firm auit, ſed etiã perſuaſit. de Am. 97 a, Qua 8 magis,& nos propeiure cifficimus. ipſo conſide- non modò confirmauit, ſed etta.. ſii pui 5 NrIDERE, abſolutum. Off. 15 a, In quo ipſoc lis, ut arbitror, nemo unquam erit,& ut cõfirmare poſſum, 4 CO* ſt ne aut temer? deſperet propter ignauiam, aut d nunquam fuit. de Or. 109 a, Certs(ut hominem confir p 1 ran tn at propter cupiditatem. Tuſc. 193 a, Diſcrepat Teere 0 olred) nullus eſt,&c. Item: Hoc uerò fieri plans non C⸗ nimimende Cohnf dere. Epi. 53 a, lis autem, qui eſſent, au m do confßrmo. Att. 221 a,& pro Pom. 17 b, Ego tibi con Pro enim Aerere niſi te intelligere conſiderem. Qu. Fr. 315 5, Puno oaen gec de Cl. 167 a, Hoc ſine ulla dubitatione con- tio 1 3 8 2rT 1 LE 4 4 8 4.„„..—»* 10 0 4 ⸗.*„..„.„ deren 1Eda, faciunt. Tuſc. 164 b, Nihil nimis opor. uerim. Epiſtol. 33 a, Memini me ex multis audire, te de lix 1 Hæc me, ut confidã, taciunt.— ſfe. Epi firmauerim. Epiſtol. 83 a, 1 dul cot tet confidere. Atr. 96 a, Confido rem, ut noldenus⸗ E. I. glorioſo& celeri reditu meo confirmare. contra Rul. 6 b, 3 1 1 1* 3*9... 1: re. Atti.. 1.. 2. cul ¹ 122 a, Quam rem tibi confido magnæ laudi fo 2 bot hea. Omni hoc uobis ratione confirmare poſſum, me,&c. Epiſt. dir 1 Spero qu œ tua temperantia eſt,& herculè, ut me lube a g0 b, Ego tibi hoc cõfirmo, nihilo te,&c. pro Ar. 198 b, Diff n —* 8. 5 alare 5 r. 272 4-** 5. 1* a 4 1 f’ ſtus, confido te iam, ut uolumus, ualere. In Verr. 272 a, 5 eile eſt hoc de omnib. confirmare. Qu. Pr. 304 a, Nunc erige. afido eſſt omnibus notam. pro Clu. C. da dimicatio erit. Epi. 4 0 a, De&r 11 mei officij rationem confido eſſe omnibi 1 al 208 b. Ti- te& conürma, ſi qua ſubeunda dimica 1r. E 3 0 a, De u ... mus. Epilt.*—. runta- 4 31 a, Sicuti ueſtra æquitate nixi rnfinner 1 te&o to me tibi ſic promitro atq; confirmo, me, S&ec.&9 a, Veruata da 3 bic; ut confido, gratias again. Tuſc. 166 b, e am ben men ipſe me confirmo ad eius uoluntatem, à quo honeſtè a0 1 eſſe& confido fürurum Philt. 95 e Benan luag auiſai diſſenrire non poſſum. aliàs, conformo. Att. 12 a, Confirma- 6 4 5 1 4.. 1 3*,„ run tru æ T 1 b— 1. 1. I...„ 8. 1 0 3 denria tua fretus:& ut confiderem, fecerunt tuæ g re& evcitare afdictos animos bonorum. Epi. 30 a, Neq; e di⸗ meæ literæ. Huo facilius& cum ma nim cõfirmatione noſtra egebat uirtus tua, neq́; erat ea mea 5 1 CONFIERIL conſfici, feri. Att. 141 a, Quo A m111„ racon cauſa atq; fortuna, ut cui ipſi omnia deeſſent, alterum con- 9 ...„. 35* 8 23 F 2 11— 4 4α4ʃ1— 9—... 44 4„P 1 1 iore dignitate perre qui utriq; es 3 niune n3⸗ 8 0 uamur firmarem.& 256 b, Mihi placebat, ſi firmior eſſes, ut te Leuca 3*. 8 71 3 Am 127 s catere 50 111 C 5 4.— 9«⸗ 01 ⁵ fierct. Att. lib.8 a, Commodius cadere non]. dem deportares, ut ibi te planè confirmares. 108 .. 4 3.. res ſine ſanguine conficret. bat CONFISIO, Oonss. L. Fidentia.—. 1IGS, Sgo. uulnero. de Pinibus, 142 a, Configebat CO NI 29255.1. 3.. er CONFIG OSe vo‚u lmero. de hanibusszz 12 Uodiſes ut CONFITEOR eris. præ me fero, agnoſco.)(Inficior.Atti. ter tardus celeres ſtans uolãtes. ex Actio. Acs. 22 4 b Ca 38 b, Vectius quòd confeſſus eſſet ſe cum telo fuiſſe, in carce ma 3—..„ 46 rnnSf« t 1aglttls. GCe 4. 8 2. 3* 1 1 EuryKhei flios, ita ſuos configebat ſaieis Raſe iais„d rem coniectus eſt. de N. 28 a, Vir ſapiẽès peccatum ſuũ, quod V pes præ in Crera feræ, cum ſunt confixæ destenee ſerpar idz celari poffet, confiteri maluit. I. A. 16 3 b, Cum homines ne-(01 „ nentus eſt ſeriba quid- elar 8 11 8 — Kamum quærunt. pro Mur. 120 bnnentne eſt ſerib nie faess a2 patriæ parricidio confiterentur. In Sal. 274 b, Sallu b bus 6 Cn. Flauius, qui cornicu m Qeulos contlxelke. Lanc gese rant ſtius confeſſus eſt uobis audientib. adulteriũ. I. C. 113 a, Cũ ſu 1. deban 1 Serulo, meminer«.. 4 P In Antonium 241 b, Diffidebant Peram. Ar 2 2 5 a Clo- id poſſet inficiari, repentè confeſſus eſt. pro Seſt. n a, Tacen- du⸗ 7 114. 1 Anr um. döuArui 2. 24.5 7 10— 2 6 8 84 2.. 2„.. Q 5 eius ſenrentijs confirum A 3 e ſaxn 2. atuſeSſul do loqui, non inficiando confiteri uideris. pro Ar. 188 b, Qd per 1 2 vB3Zr 8r 11X Senatuice— 8 2..: 6 dius ducentis, ut ipſe 3enns 2,de ura 6& cogitatio tu nunc de tuo patruo prædicas, nemo unquam adhue de i tis. In Antonium 210 a, Configere omnes curas Sita ſeſe eſt confoſſus. pro Do. 231 b, De criminib. obiectis nõ cõ bus : uhlice ſalure. 11.„„ 1, meslnrep Ablles ſalute. S. R. 22 b. Crimen incredibile fiteri. contr a Rull. 88 a, Concordiæ patronum mein hunc gen SONIINSG Ons0. 90 60 8. R 25 b Hæc conficta annum confeſſus ſum: pro Cl. 56 a, Srratonẽè aliquid de ue- hab 4 conlingunt. CIn err. 27 3, PrTO. N. 2 82 88. 4— N d N 1 4 b Eſſe igitur deos confiten- 10n 3.5.. 2 e os Lacin Leno eſſe confeſſum. de Nat. 10 b, Eſſe igit: Poctis arbitror eſſe, ut,&cc. pro Deicr. 1*6 b, Ia uos Lacinns Aen eſt. Epiſt. 59 b, Me abs te cupiſſe laudari, apertè atq; in nus Wb oliine nard es itarne eült aa oeedrne re zemmmi⸗ enda cochatebe pro 8. R. 38 Cöfiteri de malescio-de Log, pro .. liquid criminis. ad 1 a, Conlingere& commi- Benue. 3„ 3 1 erc aliquid criminis. ad Her. a, Confing a1-P E 4. 1 Aageren e rumorem 3 2 175 b, Confiteri religiones. I. A. 203 b, u0 eriatn i venf 4) niicl al 10 421 1 14 1144 814114». 1raA 81 51 di 10 cc ntend:. de rl- 62 8 irites, minus hodierno die co: CONFINIS, ne. uicinus, finitimus. ad Heren. 27 a, Qui rarmobie Aurdee, inn heisa ne mr eſeen eree⸗ 7 b erueniunt ad confine genus eius generis, quod appella- nib. 69 a, Quod mihi quider elt,cum„uelle ta- P 5. C Epiſtol. 14 b, Nemo eſt. ans Auckuans men confitentem audire Torquatum. Epiſto 3 pb,— ai er de, n... ius officijs 1 eſſe deuinctum non ſolum confi- en CONFINIVM iü. finis. Off. 46 b, Côuenit autem in omni eſt cuius officijs me tam e Aceri de aliesrae... a n i rae onfiniis æuum& faci tear, ſed etiam gaudeam. Par. 14 5 b, Confiteri e aliqua re. re contrahenda, in uicinitatib.& confinijs æquum& faci-, 4, S9 b erO AT.1 a.& pro Lig. dians lem eſſe, multa multis de iure ſuo concedentem.& de Orat. ut b,& pro Syl. 174 b,& pro Ar. 91 33 p 5 mun CONTIRMATIO, onis. fides. de In. 52 a, Signum eſt, qocd 137 a.. nl .... pP 77 1 Rxum uls ràq; ſub ſenſum aliquem cadit,&c.& tamen indiget teſtimonij CONFIXV 8, 4, um. de Oeat nn eeKeaunlam an con d .. 8.„* 9 4.— 4 4 8 2 G. T** & grauioris cônfirmarionis, ut cruor,&c. de In. 50 b, Confir facere? id eſt, uerbis configere, exagita 27 Ne odescö. euld 4. 3 2. 2 7 0* matio eſt, per quam argumentando noſtræ cauſæ fidem& CONF LA GRO) as. ardeo. Antequam. 192 1 3 e* autoriratem& irmamentum adiungit oratio. Epiſt. 80 a, cideretis, ardored; flammæ ongagrareris 1 4 b Confla conf. Superioribus liceris beneuolentia magis adductus, quàm ſer furtorum iſtius inuidia conacrauie le N4 zagagra ma quod res ita poſtularet, fuĩt longior: neq; enim confirma- grare terras neceſſe eſt. I. C. 03 a, Inuidiæ incẽ 0 cd lsen 4 tione egebat uirtus tua: id eſt, conſolatione. re. pro Mil. 116 a, Conflagrare inuidia. ad Her 26 b, Quo 8 CONFIRMATO R, ors. pro Clu. 2 b. Res parum certa ui- do urbs acerbiſsimo concidat incendio conflagrata. Cel Pnan debatur, ſequeſter& confirmaror pecuniæ deſideratur. CONFLATV 8,a, um. compoſitus, coagmentatus. Prn ku 1 8 CONIIRMATVS,,um. pro Qu. 14 a, Diffido ſatis animo 59 b, Monſtrũ ex cõtrarijs diuerſisq́; atq; inter ſe repug c5 c9 d certo& confirmato me poſſe in hac cauſa conſiſtere. Epiſt. tib. naturæ ſtudijs canflatum. pro Lig. 142 b.Aliquorum 5 ad 9, Diffieile eſt ſenſum in republica præſertim retum& con ſenſus conſpirans,& penè conflatus. pro S. R. 18 b, Iniuria nn firmarum deponere. pro Cl. 23 a, Saſsia lætanti iam animo nouo ſcelere conflatam. uunz. 0*.... A— 8 8 ₰ ⸗ 2„ &ſpe optima confirmata, nubit Oppianico. de Am. n0 a, CONFLICTI O, ouis. conflictus, contentio, quaſi Conn ai Omnino amicitiæ corroboratis iam confirmatisd.& inge ſus. Par. 139 a, Ex rationis autem,& ex firmamenti con, ſenn nijs,& ætatibus, iudicanda ſunt. ctione,& quaſi concurſu, quæſtio exoritur.& ibi. Ration 1 dügni . CONFIRM 3. affirmo, ürmo, roboro, corroboro, fulcio,& firmamentorum contenrtio. Par. 234 b, Rerum inter feFu. 4 reiſt — ſancio, prono, autor fio.)((Infirmo. de Or. 92 b, Vt id quod gnantium conflictio.& 2309 a, Iile tatus& quaſi conflictio idre 4— 1— 4... mtenderemus conkriare,& id quod contr diceretur, re- cum aduerſario,& de In. 46 a,. 40a 1 CONFLE- h a

44 „ naüdi 1 2 — ann —2 torum un! datbeden 2s tudicandæ ſung 4 neise
emnun, malt 1,Omnino 2 uid — derſaaf
enamo un aam weeaie dan — funt. de Or 109 4 Certe wnina 1 ter) nullas eit Ke. ht nnsnen
4
aarmo
A Epiſtolt,
Cceler redatu meo conß nob ratione—— nana ddi hoc cöſrmo nihilo te, Ecc. d de o alb. confirmare.Ou. R I.R qua lubeunda— Promitto atg. confinmo me ae Kha 3 coafrmo ad eins uoluntaten h a poſfam. hi conformo itnact er atdictos animos bonorum. Pilos) tone noſtra egebat uirus er
ortuna, ut cui ipfi omnia dectimua
255 bMihi placebat ſärniorcfant, 1r4, at idi te pland conitmuma. J*L. Hidentia.“ OR,. prr me ſero, agnoſco.) käfän Jadd confeſſus eſſet ſe cum teioſuſſn bas eſt de N.:1 a. Vir ſapis peceumſiiſ 8,coafteri maluit. I. A. 16525, Cunban rir pacricidio conftereatun hédnd ſus euobis audientib. adubenilCn
Ruri repentè conſefſus eſt pro dekuh
d0 Sciando condteri uideris tl 190 patruo prædicas, nemo maxmit us. pro 00. 291 b, De criminib.
72 Kull. 11 a, Concordiæ parronmnc feiſu: ſum. pro Cl. 35 4. Scratoni d
a Tu. de Nut. 10 b. Efeigtrtmar
ze nlcsciod
geri religiones. I. A. 109 b. Tre 1 Jutrites, minus hodiernoche co
4
damb
tem zudire Torquatum.
gcin me kam ecſe d
41 4u ¹ 8 r. 1
21 b.& pro 5ℳf.7 4 d,&epro Ar-te “
5 3*
1 Ktius inntcte iiciæ in 3 TeIC02 1nn Hrubg
49 2 rare inu! gugr
“ ,, 4 0* uo anflatus. 94
8„n cont 4
1
.& 1 t quæſt Reru 0. P tentt us run 94. UlI talu 9 „netro.— 1 0 ¹ 4 In. 4 ⁶ 4
ſedendpana ea
emelloc uerdin. „ te. I a dopro hom cr. d l16„ aHocſtae an 9Es 1 *„Memini me ex muks
3 8
289 00 CONFLICTO R aru. pro Qu. 7 b, Amut honeſtiore iudi-
cio conflicterè? at fine ſummo ſcelere propinquum tuũ iu- Bulare non potes. Epi. 142 b, Noli pati litigare fratres,& iu dicijs turpib. conflictari. Att. 156 b, Fortuna, qua illi floren- tiſsima, nos duriore conflictati uidemur. Epi. 90 a, Cæſar diutius uelle uidetur eos habere folicitos, à quibus ſe pu- tat diuturnioribus eſſe moleſtijs conflictatum. aliàs, confli ctum. ad Her. i3 a, Homines multis& magnis incommodis conflictantur, propter immenſam pecuniæ cupidiratem.
Hde L. 162 a, Qni canem& felem ut deos colunt, non eadem
ſuperſtitione, qua cæteræ gentes conflictantur. de Ar. 253 b, Cum his conflictari,& pro patria ſalute quotidie dimica- re, erat omnino moleſtum.
CONFLICTV S, Cdus. conflictio. de Nat. iz a, Lapidum cõ
Hfli ctu atq; tritu, ignemi elici uidemus. pro Cec. 293 a, Impul- ſu ſcutorum& conflictu corporum magnas ſæpe copias
pulſas eſſe. de Diu. 217 a, Si nubium conflictu ardor expreſ-
C
ſus ſe emiſerit, id eſſe fulmen.
ONFLIG O, contendo, concurro, dimico, prælior, prælio decerto, pręlium facio, pręlium cõmitto, ſigna confero, ma-
num conſero. pro Cl. 286 b, Potuiſti leuiore actione confli
gere.& 293 b, Vt confligendum ſibi& armis decertandum putent. de In. 79 a, Sæpe id quod ſcriptum eſt recitando, ſæ
pe cum ſcripto factum aduerſarij confligendo. I. C. 209 b, Cauſæ, quæ inter ſe confligunt. Epi. 174 b, Reliquisq́; reb.
pro noſtra ſalute contra ſceleratiſsimam hoſtium conſpira
tionem confligamus. de Fi. 3 b, Torquatus cum Latinis cõ
flixit apud Veſerim. Tuſc. ꝛ19 b, Iratum'ne cenſes Herculem conflixiſſe cum Erymanthio apro?pro Pom. 9, Qui ſæpius
cum hoſte conflixit, quàm quiſquam cum inimico cõcerta
uit. Offic. 16 b, Temerè autem in acie uerſari,& manu cum hoſte confligere, immane quiddam& belluarum ſimile eſt.
R&7 à, Cleombrotus inuidiam timens, temerè cum Epami nunda conflixit. Poſtq. 2u1 a, Cum mihi priuato confligen-
dum uiderem cum ex eo exercitu,&c. pro D. 226 b, Sperauit ijſdem ſe copijs cum illo poſſe confligere, quibus cum ego uoluiſſem dimicare. I. A. 262 b, Panſa princeps prælij facien
di& cum Antonio confligendi fuit. pro Cor. 68 a, Cum du
cibus ipfis, non cum comitatu aſſectatoribusꝗq́, confligant. I. P. 33 b, Confligere armis. de Off. i6 a, Et manu cum hoſte
confligere. ad Her. b, De his rebus cautè confligendum eſt, in quibus tabulę aut alicuius firma autoritas uidebitur in- terfuiſſe. pro Font. 276 b, Galli cum M. Fonteio ferrum ac manus contulerunt. pro Pom. 16 b, Collatis ſignis hoſtes ſu perare. pro Fon. 283 a, Infeſtis ſignis inferri in hoſtem.
CONFLO, as. efficio, compono, machinor. Offic. 4 a, Qui-
bus ex rebus conflatur& efficitur id quod quærimus hone
ſtum. de Nat. 46 a, Mare terram litrorib. ſic cludit, ut una ex
duabus naturis conflata uideatur. pro Syl. 173 a, Exercitus perditorum clandeſtino ſcelere cõflatus. I. C. 102 b, Ex per- diris conflara improborum manus. de In. 63 a, Ex his dua- bus diuerſis ſicuti familijs unum quoddam eſt conflatum genus à poſterioribus. I. A. 19 4 a, Ille cum exercitum nullũ haberet, magnum repentè conflauit. pro S. R. a, Eius rei, quę conflauit hoc iudicium, mentio facta non eſt I. V. 132 a, Ve- nus, quæ totam illam accuſationem iudiciumꝗ; conflarat.
pro Cl. 19 b, Faciamꝗ; ut intelligatis in tota illa cauſa, quid
res ipſa tulerit, quid error affinxerit, quid inuidia conflarit. & 21 a, Hoc totum à matre conflatum eſt,& perfectum. l. A.
173 b, Bellum quod natum, conflatum, ſuſceptum opera tua eſt. pro Qu. R. 55 a, Vnde hoc torum ductum& conflatum mendacium. pro Cl. 34 a, Summam alicui inuidiam atq; in- famiam eſſe conflatam. I. C. 102 a, Si mihi conflare uis inui- diam. pro Caæl. 43 a, Conflare inuidiam alicui iuueni ex cõ- muni infamia iuuentutis. pro Syl. 174 a, Et ea domi eius ple
raq; conflata ſunt. Offi. 38 a, Cum quæſtor eſſet in exercitu, ſeditionem eſſe conflaram. ad Her. 7 b, Nam quiuis horum ſenſus poteſt conflare ſuſpicionem. Par. 240 b, A reo que- rela cõflati criminis proferetur. pro Syl. 169 a, Quib. ipſis tũ conflari periculum purabatur.& ibi. b, Conflato gladiato- rum tumultu. I. V. 135 b, Quod cuiq; negoeij conflari uole-
bat, nullo labore faciebat. pro S. R. 18 b, Iniurià nouo ſcele-
re conflata. pro Seſt. i9 a, Quæ ratio aut auferendę, aut con-
flandæ pecuniæ nõ reperiebatur? de Ar. 253 b, Clodius nefa .—.—„. enE—— 44
rias cũ multis ſcelerũ pactiones ſocietatesq; conflauit.
CONFLV O,s. concurro, conuenio, peruenio, fluo. de Cla.
188 b, Confluxerunt enim& Athenis,& in hanc urbem mul ti inquinatè loquentes, ex diuerſis locis. Tuſc. 176 a, Quod accidet etiam noſtris, ſi ad hæc ſtudia plures confluxerint. de In. 43 a, Hinc ad ipſos, qui eam adepti ſunt, laus, honor, dignitas confluit. in Sal. 274 b, Niſi fortè re in ea caſtra con ieciſti, quò omnis ſentina reipub. confluxerat. de Leg. 170 a, Fibrenus rapidè dilapſus citò in unum confluit. pro Pl. ⁷ a, Cauſæ pleræq; ad nos confluunt. I. V. 227 b. Aliqua diuer-
.. C O 290 ſa in exitu coniungi& confluere. Epiſt. 166 b, A confluente Rhodano caſtra moui.
CONFOSSVS,, um. cõfectus, necatus. pro Syl. ¹⁷3 a, Quin-
que hominib. cõprehenſis ac cõfoſsis, interitu rép. liberaui.
CONEORMATIO, nu. forma, cõpoſitio, exornatio. Top.
222 b, Non eſſe rurſus ea dico, quæ tangi demonſtrariue nõ poſſunt, cerni tamen animo atq; intelligi poſſunt: ut ſi uſu- capionem, ſi agnationem definias, quarnm rerum nullum ſubeſt quaſi corpus, eſt tamen quædam conformatio inſi- gnita& impreſſa in intelligentia, quã notionem uoco: ea ſæpe argumentando definitione explicanda eſt. de Ora. 141 b, Facillimè animo teneri poſſunt ea quæ percipiuntur au- rib. aut cogitatione, ſi eriam oculorum cõmmendatione a- nimis tradantur, ut res cæcas& ab aſpectus iudicio remo- tas conformatio quædam& imago& figura ita notet, ut ea quæ cogitando complecti uix poſſemus, intuendo qua-
ſiteneamus. de Nat. u b, Compoſitio membrorum& con-
formatio lineamentorum. Tuſc.:158 b, Quaſi uerò intelligãt animis qualis ſit in ipſo corpore, quæ cõformartio, quę ma-
gnitudo, qui locus. de Ora. 9ↄ7 a, Ipſa collocatio contorma
tioꝗq; uerb orũ perficitur in ſcribendo. de Na. 43 a, Animan- tis figura conformatioq; membrorum. de Orar. 94 b, Con- formatio quædã& figura totius oris& corporis.& 161 b, Inter conformationem uerborum& ſententiarum hoc in- tereſt, quòd,&c. de Cl. 177 a, Sententiarũ ornamenta& con formationes. de Or. 6 b, Vocis conformatio atq; uariertas. de Nat. 22 a, Omnem talem conformationẽ animi, philoſo- phi motũ inanem uocant:id eſt, cũ de Hippocentauro cogi ramus. Offl. 71 b, Altera pars honeſtaris cernitur in confor- matione& moderatione cötinentie& temperãâtiæ. ad Her. 40 b, Conformatio eſt, cùm aliqua quæ non adeſt perſona conſingitur, quaſi adſit,&c.
CONFORMO,.. compono, fingo, effingo, figuro, formo,
informo. pro Ar. 188 b, Quas imagines ego mihi proponès, animum& mentem meam ipſa cogitatione hominum ex- cellentium conformabam. de Orat- 86 a, Oratio conſormã da eſt non ſolùm electione, ſed eriam conſtructione uerbo- rum. pro Mur. 138 b, Conſilium tuum uituperare nõ audeo, nonnulla in re forſitan conformare,& leuiter emẽdare pol ſim. pro Arch. 185½ b, Quòd ſi hæc uox huius horratu præce- ptis q́; conformata nonnullis aliquando ſaluti fuit,&c. de
FEin. 5z b, Ad maiora quædam nos natura genuit& comor-
mauit, ad Her. 22 b, In primo loco rei totius imaginem con formabimus, de Orat. 86 b, Orator ita conformandus eſt, ut,&c. de Nat. d. 65§ a, Mundum non ædificatum, ſed A natu- ra conformatum puto. de Fin. 107 a, Vna pars philoſophix, qua miores conformari putantur.
¹
CONFRA CTVS, a, um. de Leg. 181 4, Quæq in porca con-
fracta iura ſunt.
CON ERING O, gi. frango, infringo. pro Fl.161 a, Membra
uxoris fuſtibus debilitauit, manus contudit, digitos confre git, neruos concidit. pro Mil. 10 ⅝ a, Niſi eſſet is cõſill, qui eã præturam auderet poſſetq́; confringere.
CONEFVGIO, gb. concurro, infugio, profugio, perfugio,
præſidium uel auxilium ab aliquo pero.)((Excipio. Tuſc. 166 a, Priamum cum in aram confugiſſet, hoſtilis manus in- teremit. Epiſtol. 5 b, Non enim ut tum me à republica mæ ſtum domus excipiebat, quæ leuaret, ſi nunc domo moœrens ad rempublicam confugere poſſum, ut in eius bonis acqui- eſcam. Tuſc. 229 a, Ad teconfugimus, à te opẽ petimus. pro Qu. 2 a, Quinrius tor tantis ́ difficultatibus affectus atq; afflictus, in tuam fidem, ueritatem, miſericordiam cõtugit. pro Fon. 280 b, Confugere ad opem alicuius⸗Off. 41 3, Con fugere ad aliquem uirtute præſtantem. pro Cl. 41 b, Ille dif- fidens rebus ſuis, ad Sralenum& ad pecuniam confugit.
Poſtquam. 266 a, Qui niſi in aram tribunatus confugifler,
profectò,&c. pro S. R. 223 b, Roſcius de amicorum ſenren-
tia Romam confugit. Atric. 47 a, Ex quibus ſtatim in tuos agros confugiam. de Orat. 90 a, Illuſtrare oratione, ſi quis
iſtas ipſas artes uelit, ad oratoris ei confugiendum eſt fa-
cultatem.
CONFVNDO, Au perturbo, conturbo, permiſceo. Acad. 9
b, Anaxagoras dixit materiam infinitam eſſe, ſed ex ea par-
ticulas fimiles inter ſe minutas, eas primùm confuſas, po-
ſtea in ordinem adductas mente diuina. pro D. 238 b, An tu hasc ita confundis& perturbas? Or. 216 a, Omnes in oratio- ne eſſe quaſi permixtos& confuſos pedes. de Diu. 105½ a, Vis quædã ſentiens, quæ eſt tota co afuſa mundo. de Vn. 203 b, Cũ ignis oculorum cũ eo igne, qui eſt ob os offuſus, ſe con fundit& cõtulit. Acad. 16 a, Ea philoſophia, quę confundit uera cũ falſis. de Orat. 124. b, Vt re diſtinguantur, uerbis con fuſa eſſe uideãtur. At. 125 b, Signa quib. aliqua diſtinguũtur, perturbari: id eſt, confundi. de Or. 1¼/ a,Ita confuſa eſt ora tio, ira perturbata, nihil ut ſit primũ, nihil ut ſecundunm.
n CONFV-

„ͤ
1
3
— 1 ——
—
——
8* 8 ———— .——— „ 8——.
— ———ͤ
——
2 3 e—— äͤͤͤͤͤ— 2—— ——— 3—“
4 4 ——ͤ—
2 —.——-
— 3—— 2——— 4„—. 8 2—.— 1 1——. 2——————————— 7 2———— 4———— 4— 8— ——————————.—— 1 1— .————————————————— 2.““— 3 ——————————— 3——— 3—— 1——= 1..————— 3————— — 2—.———.—.—.——————————
———————— 4—————————— 4——
— 2——.—————— 8——— 8
——
—
— —
*
8—
8
21 6 0
58
— 2.*.„— 8( 4 412 †— CONFVSEp,permixtèò.)((Diſcrete electè. de Na. 63 b, Qua
re, ſi uidetur, noli agere cõfus& ut hog explicem us hacdiſ putatione, quod quæritur. de Finib. 70 a, Epicurus o 3 mnit diſſerendi elegantiã, confusè loquitur. de In. 52 2 3 præſentia tantu mmodo partes argumentandi confusè
Ixtè diſperſi † Crertè& electè in g quoq;. permixte diſperſimus, poͤſt diſcretè& electè in genus quoq;
8 8 151835O 4 cauſæ digeremus. Acad. 1z, Non confusè.
CONFVSIVS.I. A. 214 b, Confuſius acta res eſt, quam,&ec. C0 NFVSIO, nt. perturbatio. de L. 174 b, Süos deos aut no
uos coli, confuſionem habet religionum. de Finibus 49 b, Atq; hæc coniunctio comfiyſiod; Nirruenun⸗ damden an lo⸗ ſophis ratione quadam diſtinguitur.«*N. 1„Quibi
latis perturbatio uitæ ſequitur,& magna cõfuſio. pro Mur. 135 b, Confuſionem ſuffragiorum flagitaſti. Offic. 47 a, Hæc confufio temporum.
CONFVSVS/a, um. perturbatus, turbulentus, uarius, per-
mixtus, habens confufionem. de In. 50 a, Veruntamen non incommodum uidetur, quandam ſyluam atque materiam uniuerſam antè permixtam& confuſam exponere omniũ argumentationum. pro Seſt. 3 b, Sed quoniam ſingulis cri- minibus cæteri reſponderunt, dicam ego de omni ſtatu P. Seſtij, de genere uitæ,&c.& ibid. Contendamq́; in hac con fuſa atq; uniuerſa diſpuratione, ut nihil,&c. de Offc. 19 b, Si hoc de quo loquimur, deco rum eſt, id totum quidem cũ uirtute confuſum, ſed mente& cogitatione diſtinguitur. de Di. 115½ b, Vis quædam diuina, quæ confuſa toto mundo eſt.& 92 a, Nunc onuſti cibo& uino, perturbata& confu- ſa cernimus. de Cl. 173 b, Sed nec illa oratio eiuſmo di eſt, ut A pluribus confuſa uideatur.
CONFVTATIO,, onu-. diſſolutio, reprehenſio. ad Her. 1 b,
Confutatio eſt contrario rum locorum diſſolutio.
CONFVT O, as. refello, refuto, reprehendo, diluo, coarguo,
C 0 N G E L O, as. con
infirmo, diſſoluo, redarguo, explo do, conuinco, frango, eij- cio, abijcio, aduerſaria euerto, falſum eſſe doceo, tollo. de Di. 81 b, Cotta hic diſputat, ut Stoicorum magis argumen- ta confutet, quàm hominum deleat religionem. Tuſc. 245 b, Maximisd; dolorib. affectus eos ipſos in uẽtorũ ſuorum memoria& recordatione confutat. Par. 242 b, Confutare audaciam alicuius. pro S. R. z2 a, Erucij criminatio tota diſ- ſoluta eſt, niſi fortè expectatis ut illa diluã, quæ,&c. At. 187 b, Sed tu me⸗εuοιμενμμυ refelleras. pro Cec. 294 b, Infirma- re& conuellere facta aut ſtipulationes. 5 glacio. Epiſt. 25 a, Erat in eadem epiſto la ueternus ciuitatis, gaudebam ſanè,& congelaſſe amicũ noſtrum lætabar ocio.
CONGEMO, mus. imul gemo. pro Mur. 130 b, Senatus con-
gemuit frequens.
CONGERO, ris. Cögrego, accumulo, comporto. pro Pom.
C C C
C
C
8a, Res omnes pulcherrimas Mithridates ex tota Afia dire- ptas in ſuum regnum congeſſerat. Item: Innumerabilis pe- cunia congeſta in illam domum eſt. de Di. 96 b, Midæ dor- mièti formicæ tritici grana in os cõgeſſerunt. de Cla. 192 a, Illud minus curo, quòd congeſsiſti operarios omneis. IJ. A. 186 a, Antonius in Cæſarem maledicta congeſsit. de Cl. 196 b, Ve te eripias ex ea, quam ego congeſsi in hũc ſermonem, turba patronorum. pro D. 145 b, In quem dij atq; homines
omnia ornamenta congeſſerunt. pro Pl. 26 4 a, Minturnen-
ſes C. Mario uiaticum congeſſerunt, nauigium dederunt. de
Am. 170 a, Neq; uerendum eſt ne plus æquo quid in amici-
tia congeratur. pro Pl. 276 b, Sed hoc neſcio quo modo fre quenter in me congeſsiſti, ſaneq́; in eo creber fuiſti, te idcir- co,&c. pro Mil. 13 b, Congerere crimina in aliquem. Tuſc. 251 b, Congeräãtur in unum omnia. At. 186 a, Bruri: Si omnia ſimul congeſſeris.. ONGESTVS, a, um. de Diuin. 122 a; Tritici grana in os pueri Midæ congeſti. ONGESTVS, ſus. de Diui. 122 b, Herbam autem aſpe- ram credo extitiſſe auium congeſtu, non humano ſatu. ONGIARIV Wrij. imperatoòris donum, à congio, menſu ræ genere uini& ſimilium. Att. 257 b, Legiones congiarium ab Antonio accipere noluerunt. Att. 150 b, Vehementem a- naritiam uideo fuiſſe, ſpem magni congiarij. J. A. 182 b, Cæ- ſar mu neribus, monumentis, congiarijs, ep ulis multitudi- nem imperitam lenierat. Epi. lib. 8, Plancus magno congia rio donatus eſt à Cæſare. Galij.. 5 3 GCNG LACI O, as. cCongelo, dureſco, de N⁸ conglaciaret frigoribus, niſi eadem ſe admiſto calo 115 b, Curioni noſtr O N G LOB O, us. conſtringo, in globi formam congrego & colligo. de Natur. 49 a, Mare cum ſupra terram ſir. He. dium tamen terræ locum expetens, conglobatur undique 8 2. 5 eualiter neq; redundat uſquam. de Natur. 4 5 b, Terra un diq; in ſeſe nutib. ſuis conglobata. Aca, 29 b, Figura conglo
N. 31 a, Aqua neq; neq; niue pruinaq; concreſcerer, re liquefacta diffunderet. Epiſt. otribunatus conglaciat.
C OG 293 bata. Par. 243 b, Definitiones conglobatæ.— CONGLVTINATIO, onis. co niunctio. ae San 214,O. mnis conglutinatio recèẽs xægre, inueterata facil dinellitur. Orat. 204 à, Circuitus conglutinatio q́ uerborum. CONGLVTIN O, as. coniungo; copulo, cõflo, compono. de Sen. 92 a, Sic hominem eadem optimè quæ conglutina- uit, natura diſſoluit. ad Her. 6 b, Ita poteris animi uitium cum cauſa peccati conglurinare. I. A. 189 a, Antonius ex his tot uitijs conglutinatus eſt. Art. 15 b Sic tueor, ut poſſum 1l lam à me conglutinatam concordiam.& 85 Am. 102 b, Epi. 181 a, Vitæ difsimilitudo non eſt paſſa holuntates noſtras conſuetudine conglutinari. Att. 10 6 b, Tu ſoles conglutina re amicitias teſtimonijs tuis.. CONGRATVLATIO, onu. Att. 274 b, Sed tamen omniã ordinum conſenſus, gratiarum actio, congratulario ́; me commouet, propterea quòd,&c. CONGRATVI.O R, aru, fignis læticiam oſtendo, cũ ali- quo gaudeo. pro Pl. 273 a, Sed ea res haud ſcio an plus mihi profuerit, quàm ſi mihi eſſent omnes côgratulati. pro Seſt. 7 a, Mihi deniq; homines pręcipusè congratulabantur, quòd habiturus eſſem,&c. CONGREDIOR, erw. conuenio, pugno. Att. 133 a, Sed ego cum hæc ſcribebam, nec illos congreſſuros, nec congreſsi eſſent, Pompeium ad ullam conditionem acceſſurum puta bam. Atti, 249 b, Illud præclarè, quòd te conſolata eſt ſpes breui tempore congrediendi.& 276 b, Filius tuus à me ab- eſt, in Macedonia çongrediemur.& 1⁰9 b, Nihil duco eſſe cõ- modius quam de his reb. nihil amplius ſcribere: cum eri- mus compreſsi, tum, ſi quid res feret, coràm inter nos con- feremus.& 38 a, Cum co, ut res indicat, ſæpe congreſſus eſt. & 97 a, Sed explora rem totam, ut quo die cõgreſsi erimus, conſilium capere poſsimus. pro Cæl. 4.3 b, Vbi congreſſus cum ſeruis Luceij Cælius? pro Pl. 261 a, Venio nunc ad po- puli partes, qui ſi tecum congrediatur,&c. de Nat. 26 a, Næ ego incautus, qui tecum congredi conatus ſum. pro Lig. 133 b, Tubero contra Gaſarem congreſſus eſt armatus. pro Muren. 149 a, Quare remoue autoritatem,& congredere mecum criminibus ipfis. pro Syl. 176 a, Nondum ſtatuo te uirium ſatis habere, ut ego tecum luctari& congredi de-
1
beam. I. P. 9 2 a, Si ipſi coram congredi poteris. Attic. 279 b,
Antiſtius congreffus P. Dolabella milites habente maluit, &c. Top. 229 a, Status, in quo primùm inſiſtit, quaſi ad repu gnandum congreſſa defenſio. de Nat. 46 b, Luna tum con- grediens cum ſole, tum digrediens,&c.
CONGREGABILIS,le. congregatus, quod facilè congre gatur,& amans ſocium. Oflic. 32 a, Apum examina congre- gabilia natura ſunt.
CONGREGATIO, onts. de Ein. 107 a, Homines natos eſſe ad congregarionem hominum. de Fin. 10 4 a, Nos ad coniũ ctionem congregationemd; hominum,& ad naturalem cõ munitatem eſſe natos.
CONGREGATVS,, um: Pro Dom. 226 b, Ex quo iudi- care poreſtis, quanta uis ilſa fuerit oriens& congregata, cum hæc Cn. Pompeium terruerit iam diſtracta& extin- cta. L. Solinagus.
CONGREGO, 2. colligo, contraho, conuoco, coaceruo, aggrego, cogo, frequento, coniungo, in unum locum com- pello, copias unum in locum conuenire. Pro Qu. 9 b, IsI, qui cum te aut uoluntas congregauit, aut fortuna coõiunxit. de
N. 9 b, Chryſippus magnam turbam congregat ignotorum deorum: id eſt, colligit. pro Cec. 296 b, Coacti ſunt ij, qui ab aliquo ſunt unum in locum congregati. I. A. 261 a, Ciues u- num ſe in locum ad curiam congregabant. Par. 121 a, Latro- num multitudo unum in locum cõgregata. de Or. 87 b, Ho mines diſperſos& diſsipatos unum in locum congregare. pro Seſt. 22 b, Tuſcula. 161 a, Qui diſsipatos homines con- gregauit. de Fin. 134 b, Homines æqualibus delectantur, li- benterq; ſe cũ his congregant. pro Do. 231 a, Multitudo ho- minum congregata ex ſeruis conductis. Acad. 25 a, b, Niuem ex aqua eſſe congregatam. In Vat. 34 a, L. Paulum in eundẽ hunc numerum congregaſti. pro Rab. 95 a, Arque ibi ſe cum tuo patruo& cæteris congregare. de N. 5o b, In quo admi- randum eſt, congreſſüne aliquo, an iam inde ab ortu natu- ræ congregatæ ſint. pro Qu. 9 a, Funus, quo amici cõueniũt ad exequias cohoneſtandas: id eſt, congregantur.
CONGRESSI O, onis. congreſſus, collo quium, ſermo.)(.Di Sreſsio. Top. 225 b, Amori congreſsio cauſam attulit, amor
f9lagiti. Qu. Fr. 304 a, His de caufis hoc malum, quòd te nõ
24 4„ 4 3— 8 55 3α 7 4. uidi, minus acerbum fuit, quàm fuiſſet tum congreſsio, tum uerò digreſsio noſtra. pro Clu. 26 a, Nemo illum aditu, ne-
mo congreſsione, nemo ſermone dignum putabat. I. A. 169 a, Perſuaſiq́; ut eum à tua non modò familiaritate, ſed etiã congreſsione prohiberet. Offi. 26 b, Congreſsione familia- Hum, de Or. i9 anIn congreſsionibus hominum.
CONGRESSVS,

1 N 17 nez 1,, TIO„(ongloba, Kmrzmaric un. com atx. 4 ACarc. 8 4 e gre 10.— 4 11 Run cog nuete wesa 293 8 C 0 4 1.n caadetnnode 6 O 9 NGRESSV S ſäis. Congreſs io.)l. Digreſſus. I. A. 244 b, A hominem* dopaioen K Nempe in Antonij cõgreſſtum collo quiũq́; ueniendum eſt. —(unr. a4 ler em optim, Pro Seſt. 25 a, Omnes aditum, ſermonem; congreſſum tuũ conglur 6,a nad fugiunt. Ac. z b, Quaſi nuerò clarorum uirorum aut tacitos 2nglari tunf nare. LAn rai n 4 congreſſus eſſe oporteat, aut ludicros ſermones, aut rerum 3ng laninaga, eſt. Ard. d8 9 anaa colloquia leuiorum. pro Syl. i0 a, Cum interim Sylla cum dnelieaan concorciam en eiſdem ne mediocri quidem ſermone& congreſſu coniun- Re 1aglar 9 non eſt paiu an Berecur.Pro Pl. 273 a, Eorum neminem à congreſſu meo ia- .— Arr e6b doham 4 nitor abſterruit. Or.99 b. Congreſſus noſtro s,conſuetudi- r Lrnran. 1 ae nem uictus, ſermonesq́; doctiſsimos requiro. At. 20 a, Mihi onfent 10 ½₰ Atr.2 uerò ut inuideant piſcinarij noſtri, aut ſcribam ad te aliàs, 1e ranarum ue4d Salna dntin congreſſum noſtrum reſeruabo. At. 178 a, Si quis con 4 a add, ge 0, cong. greſſus fuerit mihi cum Oæſare. Att. 14 a, Ac mihi perſuaſe- 105 an Aon⸗ Fn ram fore, ut omnia placarentur inter uos, non modò ſermo 0. pro Nz g Pnis lariciam ne ac diſputatione, ſed conſpectu ipſo congreſſuq́, ueſtro. Im ſi muh ei d sa de haudſin 6 de N. 50 b, In quò admiranduam eſt, congreſſu ne aliquo in- a omae ent omnes eögraua ter ſe, an iam inde ab ortu natura congregatæ ſint. de Ora. lem, Ac. PrEeipus ong w 138 a, Ante congreſſum multa fiunt, quæ non ad uulnus, ſed 910 K— miäa ad ſpeciem ualereuideantur. deda, d anenio pugno. h CO NGRV 3 N 8,tu. aptus: accommodatus, conueniens, cõ — nes 1llo. ongreſſi h ſentiens.)(Repugnans, diſcrepans. de Or. 162 b, Actio men- — u all concitionen errag ti congruens eſſe debet. de Fi. 138 b. Actiones uirtutibus cõ- 130 lllud prachart, guddte daing gruentes. de Leg. 163 b, Siue Ariſtotelem& Theophraſtũ cũ ee agradiendi.& 6 de coaſöhan illis re congruentes, genere docendi paulùm differentes. de 1as agrediemur. d füunnntd Cl. 175 a, Tubero uita ſeuerus& congruens cum ea diſcipli en de dn red nidil 14 9 düiltuns na, quam colebat. Par. 234 b, Actio congruens& apta ad a- rtn, tum Jand nes 1n un inden n nimos permouendos. de Or. 147 b, li ſunt in eo genere lau- a(am eg un 5 dedoräm dandi laudis, quod ego aptum& congruens nominem. de aploraram totam ncicaz ſehe 2 Fi. 74 a, Eadem ratio fecit hominem appetẽtem, cumꝗ́; his pens poſeian T eut quo dicigaie natura& ſermone&uſu congruentem. Ep. 141 b, Initium dro Oal ah ſuſpicionis mihi fuerunt literæ tuæ, quib. literis congruen-
Aerng Crliuat pro H. aAner— 4 A tcam congrediatun As Nan 2„an decu ongredi conam im m *oatra Cxfarem con rellus et anm
tes fuerunt aliæ po ſtea multorum. Epiſt 106 a, Sed tamen erat aptum bibliothecæ ſtudijs q́; noſtris congruens. Acad. 12 a, Maximè autem conuincuntur, cum hæc duo pro con- gruentibus ſumunt, tam uehementer repugnantia.
CÖONGRVENTER, cöueniéter. de Or. 146 a, Ad id quod
b gr 4(Qaure remone autontatem Eme 1
midan ipſis. pro Syl. a, Nocah 1
hadere, urego tecum lucandumn ter naturg, conuenienterd, uiuere. 4KLips orim coagradiorei CONG KRVO,;“. cöuenio, conſentio.)(Hiſcrepo, repugno. agredlas P. Doladella milte neen I.V. 34 b, Siculi ſuos dies menſes q; congruere uolunt cum a eatm in guo prima.— u ſolis Iunæq́ ratione. At. uun a, Reliqua patebant,& cum Te- Prmam müft gu rentiæ ſumma congruebant. de Or. 16 b, Nonomni cauſæ grefla defenfio. de Nat. 46 DLmam congruit orationis unum genus. de Fin. 9 4 a, Principijs cõ 210
, tum digrediens Kc. gruere debent, quæ ſequuntur. de Am. 101 b, Si aliquem na- 2A8IL IS. congregatus quodhcta cti ſimus, cuius cum moribus& natura congruamus. At. 27 aas ſociam. Ofc. z 2,Apum eunmm b, Valde eius ſermo de Publico cum tuis literis cõgruebat. ea unt de Ein. 35 b, Quanquam ea epiſtola cum ſententia eius phi- A TIO* de Fin 107 à Hominesumt loſophi nullo modo congruebat. Offl. 54 b, Etenim quod oaem hominum. de fin.w4* Näd ſummum bonum A Stoicis dicitur conuenienter naturę ui-
uere, id habet hanc(ut opinor) ſententiam, cum uirtute cõ-
gregatonems, bominum,&adunme ecnal 1 4
— gruere ſemper. Tuſ. 24 4 a, Congruere naturæ,& cum ea cõ uenienter uiuere. de Diu. 100 b, In his omnibus reſponſa a- ATVS4 ro Dom. z¹6 Eranr 5 4
ruſpicum cum Sibyllæ uerſibus congruebant. de Leg. 166, 167 a, Hi de re una ſolum diſsident, de cæteris mirificè con- gruunt. Tuſc. 215 a, b, Corporis temperatio, cùm ea congru- ant inter ſe, è quibus conſtamus, ſanitas dicitur. pro S. R. 28 b, Cam multæ cauſæ conueniſſè in unum locum, at que in-
„quanta uis illa fuerit oriens K us Pompeium terruerit am dibacaän u. 0.„. colligo, contraho, conuech cour 9 frequento, coniungo'in unm locuma
4 2, m in locum co auenire. dn Chdl, 4 auit, aut fottmacimr.
2
congruebat cum 1udicio ſenatus. pro Mar. 133 b, Noſtri ſen-
Muntas congfeg
—„ 5.„ 24 4— 4 8. 2 2 1.— 1 ous magnam turbam congeut Pans, ſententijs congruens. de Cl. 177 a, Geſtus cum ſenten
e deo Cec. 96 b,Coacuſuntfsh tijs congruens.& ibi. Motus cum uerbis conſentiens. de In. . f 3. ö 1 1. 3 71. 2 8 4. 3 5 Höäan. 11 2T† L. uw cong ati.A11C 46 b, Nam illa quæ prima dicuntur, ſi uehementer uelis cõ 1„
adant Pämals locun c 9
gruere& cohærere cũ cauſa, ex eis ducas oportet, quę pöſt dicenda ſuntB..“ CONIECTIO, onuw. cõiectus. pro Cec. 203 a, Ictu cominus coniectione telorum magnas ſæpe copias pulſas eſſe. Idem ſomniorum coniectionem definit hoc modo, eſſe uim cer- nèentem& explanantem, quæ à dijs hominibus ſignificen- tur in ſomnijs.& de N. 4.2, de D. 135. CONIRCTO R, rus. interpres ſomniorum, portentorũ ua
am ad curiam congtes do unum in locum cos patos unum in! 4. 10en es xqualidus g
u2
94& dil
.4 b, Homm
etl b*„eregant. Ppro 1 1 congtes-* Pro 3 V Lcruts Aaductis.Acad ba
Tulcula.* Do. 314
cgata
eratam. In Vat. 34 eaaeüs tes. de H. 136 a, Defert ad coniectorem quidam, ſomniaſſe 1 1““ 1. 4* 8 4 4*....—.. X—. — rregaſb. pro Rab. 95 ³ 6 3 ſe ouum,&c. de D. 86 b, Somnij interpretatio à coniectori- —— gegare de N.5od 1 bus facta.& 121 a, Conie ctor quidam& interpres porten- erterit Luo an iam inde ad i torum.& 134 a, Coniector ſomniorum. Par. 230 a, Vaticina- 2n Fefuacan 9 Funus quo anae. tiones,& reſponſa ſacerdotum, aruſpicum, coniectorum. de Rnt. Pro congregaumn 9 Di. 89& 95. de Ora. 230. e. honeftandas us colloguumf 4 CONIECGTVRA,xræ. opinio, ſuſpicio, diuinatio, prouiſio, 10 ☛*— nereſsio auun mig auguratio, exiſtimatio, ſignũ, ſenſiis, οαν/ςν. At. 187 a, Qu 4 Anon congfen 1lum, 9.. 21 ,.„. 438 b— 4 ocmann lig aũt ſino hanc rem eντοννà te. de In. 64 a, Omnis igitur ex n im fuiſſettum cues luu cauſa, ex perſona, ex facto ipſo coniectura capienda eſt. Ep. erduc ku Sn. 16 Nemo ilrai 94 b, Omnino ſi quæris, ludi apparatiſsimi, ſed nontui ſto „noftrs. 0 Ch Unua faua 86 machii: coniecturam enim facio de meòô. de In. 65 b, Hæc ad „nemo ſermon„ amilum 15 coniecturam faciendam pertinent. I. V. 245 b, De cæteris ex noa mo dior eum 1 muan r b Coagrchi wohederes. Qie ddas homue „1n cosgrclsi C0X
agitur, aptè congruenterq; dicere. de Finib. 95 b, Congruen
ter ſe congruerc uidentur. de Ar. 250 b, Ea pars legis tue qus
ſus in bello congruebant. de I. 162 4, Oratio uerbis diſcre-
b C O 294 hoc coniecturam facere debebiris. de D. 139 a, Coniectura, quæ in uarias partes duci poteſt, nonnunquã etiam in con- trarias, nihil incertius,&c. 138 a, b, An ea quæ dixi, quicquã aliud ſignificant, niſi acumen hom inum, ex ſimilitudine ali qua coniecturam modò huec, modò illuc ducentium? At. 12 5 a, Non ariolans ut illa, cui nemo credidit, ſed coniectura ꝓ- ſpiciens iam iamꝗ; maiora,&c.& 206 b, Quã tu coniecturà faciebas ex literis Meſſalæ. de D. 135 a,b, Etiamſi fieri poſsit coniectura uera ſomniorum, tamen iſti qui profitentur, eã facere non poſſunt.& 122 a, Cur autem de paſſerculis conie cturam facit pro Mur. ¹34 b, Ex uultu coniecturam faciũt, quantum quiſq; animi habeat. de D. 95 b, Facta etiam con- iectura in Dionyſio eſt, qui,&c.& 96 b, Fiunt certæ diuina- tionum coniecturæ à peritis. de Cl. 169 b, Tantüũmodo con iectura ducor ad ſuſpicandum. pro Cl. 37 b, Iam hæc diuina tio eſt: ſed uide ne mea coniectura multo ſit Uerior. Att. 236
b, Cupio antequã Romã uenio, odorari diligẽtius, quid fu- turũ fit: quan quã uereor, ne nihil coniectura aberrè. contra Rul. 64 a, Hæc à me ſuſpicionib.& coniectura coarguũtur. Ora. 20% b, Cùm de uero ambigitur, quid quæri coniectura
ſolet. pro Fl. 14 7 b, Iudicare aliquid coniectura. pro S. R. 28 b, Tamen non temers creditur, neq́; leui coniectura res pẽ ditur. pro S. R. 35 a, Etiam ne in tam perſpicuis reb. argumẽ tatio quærenda, aut coniectura capien da eſt. pro Qu. R. 48 a, Multam coniecturam affert hominib. tacita corporis fi- gura. de D. 133 b, Ex ebriorum uiſis innumerabilia coniectu ra trahi pofſunt, quæ futura uideantur. pro Do. 216 a, Non-
nulli ad illam rem rationem coniecturãq; reuocabant, qui,
SEc. de Ar. 256 b, Ad quem metum, ſi deorum monitis non duceremur, tamen ipfi noſtro ſenſu cõiecturaq; raperemur. pro Cæl. 6 b, Hæc cauſa ab argumentis, à coniectura, ab ijs ſignis quibus ueritas illuſtrari ſolet, ad teſtes tora traducta eſt. de D. 35 b, Artes quæ coniectura continentur,& ſunt o- pinabiles. 95 b, Alia ſubitò ex tempore coniectura explican tur. At. 136 b, Tranſiſſe enim eũ iam putabat coniectura die- rum ac tempeſtatum. Epi. 127 a, Quanquam quò me conie- ctura ducat, habeo. Item: Sed ea uos cõiectura proſpicitis. Atti. a, Petitionis noſtræ huiuſmodi ratio eſt, quod adhuc coniectura prouideri poſsit. pro Pom. 9 a, Mulra præterea conſulto, ſed ea uos coniecturæ perſpicitis. pro Dom. 215 a, Neq; id coniectura proſpiciebamus, ſed iam experti uide- bamus. Epi. 5 a, Quæ aũt poſita ſunt in coniectura, quæque mihli uidétur fore, ea puto tibi à me ſcribi oportere. I. A. 22⁸ a, Quis ſapientior ad coniecturam rerum futurarum. de N. 9 b, Chryſippus magnam turbam congregat ignotorũ deo rum, arq; ita ignotorum, ut eos ne cõiectura quidem infor- mare poſsimus. I. V. 248 b, Quid eius ſit, coniectura uos al- ſequi debetis.& ibid.& At. 19 b, Coniectura bona eſt. Att. 28 a, Quantum coniectura auguramur. I. V. 101 b, Ex uno de cæteris coniccturam facere.& 166 b, Pro Mar. 126 a, Huius rei coniecturã de tuo ipſius ſtudio facillimè geperis. de Or. 136 b, Facere coniecturam de ſe. de Am. inn a, Ipſum ſibi exem plo eſſe. I. C. 120 b, Ego de meo ſenſu iudico. In Sal. 275 b; Deſine unumquenq; morib. tuis exiſtimare. pro Deiot. 14 5 a, Quid nunc mihi animi fit, ad te refer. CONIECTVRAIL.IS, le. inficialis. Top. 229 a, Prima qus- ſtio aut inficialis, aut coniecturalis appellatur. Top. 224 b, Sed locus hic magis ad coniccturales cauſas ualet, ad Her. 7 b, Coniecturalis ſtatus. de In. 63 b, Nunc A coniecturali cõ ſtitutione proficiſceremur, cuius exemplũ ſit hoc expoſitü, in irinere quidam,&c. de D. n4 a, Omne genus coniectura- le in hoc ferè genere ponebas. CONIECTVS, Slus. coniectio. At. 55 b, Qu. Fratris domus fracta cõiectu lapidũ. de Or. 163, Oculorũ tum coniectu, tũ hilaritate.& pro Pl. 263 a, Oculorum coniectus. CONIICIO, cz. coniectura aſſequor uel cõͤſequor, conie- turam facio, cõiectura proſpicio uel perſpicio, agnoſco, au guror, interpretor, diuino, exiſtimo. I. V.250 a, Quàm mul- tos eſſe oporteret, ex ipſo nauigio conijciebat. de D. 104 5, Ea quib. bene percèpta ſunt, non ſæpe falluntur, malè con- iecta, maleq; interpretara falſa ſunt non rerũ uitio, ſed in- terpretum inſcitia. de Cl. 169 a, L. Brutus qui de matre ſua⸗ uianda ex oraculo Apollinis tam acutè coniecit.& ibi. b, Li cet aliquid de M. Popilij ingenio ſuſpicari. i. cCõijcere. de D. nui a, Num igitur, quæ tempeſtas impen deat, uates melius conijciet quàm gubernator.& ibi. Bene qui conij ciet, uatẽ hunc perhibeto optimũ.& 122 a, Hæc non tam admirabilia ſunt, quàm coniecta bellè. At. 236 a, Sed citò conieci Lanu- uij te fuiſſe. de Or. i4⁷ b, De me enim conijcio. Qu- F. 328 a, Quaàm te uelim cautum eſſe in ſcribendo, ex hoc conijcio, quod,&c. pro Plan. 266 b, Agnoſco enim ex me. CONIICERE, iäcere, conferre. pro Qu. 9 b, Ergo in eiim qui,&c. omnia tela conigciſti. I. C. 00 b, Ego tuas petitio- nes ita coniectas, ut uitari nõ poſſe uidefentur, paruà ba⸗ 4 n 2 am

4 “
ZöZöZöbö—öͤoſ—„ ——— ——————.—— “ 5 e. 3— 2
.
—
—ↄ--
— ————
—
—
—
—— *—
—. ————
—
—
295(0 O0 dam declinatione effugi. In Vat. 1 a, Omnia tela in te conij cientur. de D. 92 b, Tum ei dormiẽti uiſium ett, See. Kinter. fectum in plauſtrum Acaupone eſie coniectũ,& ſüper er- cus inie tum. de Ar. 24 4 a, Conijcere telum„& emwidtere te- lum. At. 278 a, In te omnium coniecti oculi ſunt. de 96 175 a, b, Coniectis oculis, geſtu omni zumiſenti iner unbne Cl. b, Conijcere oculos in aliquem. de Ar. 354 3 uen de Hamma illorum temporum conijciebatur, excepi,& pro patria ſolus exarſi. I. C. 104 a, Cum illum ex occultis Wat- dijs in apertum latrocinium coniecimus: Pro Dom. 226 6 Clo dius Pompeium foro priuauit, domum Lonieeir⸗At.⸗ b, Appius in ultimam prouinciam fe conkeezr Jerdann uſs pro Cæl. 5 a, Licinius in fugam ſe coniecit. pro Cęl. 51a, n ſe in intimum conijcere uellent, non ſatis commodè calcea ti& ueſtiti id facere poffent: pro Seſt.n b, Inimici oratio ua na improbè in clariſsimos uiros cõiecta.& ibi. IIli, in quos oratio illata ram improba conferebatur. de Or."91 b, Cum quis ſe mente&uoluntate conijcit in uerſumzuerba ſequũ tur. Qu. Fr. 321 b, Quod epiſtolam diu in manibus habui, i- deo multa coniecta funt aliquid alio tempore. At. 149 2,Li bellus, qui in epiſtolam coniectus eſt.pro Pla. 277 a, Conij- cere cauſam in locos. i. diuidere. Para. 116 a, Ego uerò illa ipſa ludens conieci in locos cömunes. de D. ¹83 a, Quã legẽ eiſdem propè uerbis noſtri uiri in decimam tabulam conie cerunt. At. 255 b. Itaq. id proœmium conieci in eum librum, quem ad te mMifi. Epiſt. 18 b. In Epicuri nos aduerſarij noſtri caſtra coniecimus. J. P. 100 a, Nulli conijcientur in hunc or- dinem, nulli eximentur. Epi. 183 b, Reſpiacet in ijs perturba tionibus, in quas eam ille coniecit. I. V. 134 a, Nunquid igi- tur oportet niſi tres ſortes conijcisunam educi? nihil, conij ci iubet tres,&c. pro Muren. 143 b, Hæc omnia crimina 4 multitudine in tuàã nimiam diligentiam ſerui cõiecta ſunr. I.A. 164 a, Negociumq́; tranſegiſſes, ni ſe ſub ſcalas taberme librariæ cõieciſſet. de D. u⁷ b, Sed te mirificam in latebram conieciſti. Offic. 45 b, Demetrius Periclem uituperabat, qd tantam pecuniam in præclara illa propylæa coniecit. pro Plan. 265 a, Conijcere maledicta in aliquẽ. I. V. 112 a, O præ- clarè coniectum à uulgo in illam prouinciam omen cõmu nis famæ atq; ſermonis. Epi. 14 b, Nam diſputando conie- cit illam uocem Cn. Pompeius, omnes oportere ſenatus di cto audientes eſſe. I. V. 265 a, In Latumias ſtatim conijciebã tur.& 239 a, Conijcere aliquem in uincula uel in carcerem. Tuſcul. 169 4, Conijci in carcerem. Fuſculan. 230 a, Conijei in eculeum..
CONIVGATIO, onis. oſopia. de Sen. 88 à, Capitum coniu gatio,& religatio,& propagatio uitiũ. Top. 224 a, Locus ex coniugatione: id eſt, ex coniugatis.& z21 b.
CONIVGATArum. coniuncta. Top. z2r b, Coniugata di cuntur, quæ ſunt ex uerbis generis eiuſdem: ut ſapiens, ſa- pienter, ſapientia.
CONIVGIVM, gij. connubium, matrimonium. Off. u b, Pri ma ſocietas in iplo eſt coniugio. pro Cluent. 57 b, Præterea quid eam fibi domum coniugij delegit, in qua,&c. Attic. 9⁷ b, Etiam meherculè lætatus ſum ſermone Pyliæ de coniu- gio Tulliæ meæ.
CONIVG O; ws. coniungo. Off. 12 a, Eſt ea iucundiſsima ami ciria, quam morum fimilitudo coniugauit.
CONIVNCTA, orum. coniugata. de Or. 123 b, Ex cöiunctis fic argumenta ducuntur,&c.
CONIVNCTA, orum. adiuncta, locus dialecticus. Part. 230 a, Alia ex coniunctis. CONIVNCTE), fimul, coniunctim.)(Simpliciter, ſepara tim. de Or. 131 b, Si quando riſus coniunctè re uerboq́; mo- ueatur. de Am. 93 b, Coniunctiſsimè& amätiſsimè uiuere cum aliquv.& de Or. 14 3 b, de Ora. 123 a, Simpliciter dici.)(.
Coniunctè efferri. Epi. 67 a, Coniuncténe malles cum cæte
ris rebus noſtra contexere, an ſeparare,&c. 1 7† 3 9 1* 12 2 2 CONIVN CTIWconiunctè. Caæl. u7 b, Néue quid coniun ctim, deea re referretur à Coſs. de In. 44 a, Ac mihi uidetur coniunctim agendum de materia& partibus.
CONIVNCTI O, onts. copulatio, neceſsitudo, affinitas, co-
gnatio, ſocietas, conſociatio, congregatio, conuenientia, cõ
tinuatio, quaſi concentus atq. conſenſſ iſd 2uo mähi ds Ea Sr Cra ſenee eſeaſlo. Epiſte, P, AM4 a& Craſsipede gratularis, agnoſco humanitatc kuam— beſero nobis hanc coniumctionem uoluptati fore. pi. f 5 minus,me certè in omnibus rebus ſatis noſtrę onan ioni amoriq; facturum. Atti. 89 b, Dixerim me uel Plurima uincula tecũ ſummæ cõiunctionis optare,& ſiint Sm0 ris ardkiſeim tatũ abeſt ut ex quo aſtricti ſumus, laxa ri aliquid uelim. LA. 24 3a, Sed hanc mihi diſsipationé pro
dHaternan IAIr 2 ⸗.. 3 3 erna nécetsitudine&coniunctione depoſco. I. A. 262 b, sPr coniunctione 5 bencuolétia noſtra mihi ſumpſi, ut id à te peterem, quod,&c. Epiſtol.- Q
8 8. 01. 2 7—
zunctio liberorum neceſsitudini 50, Aleurecon b anecefsitudini proxima eſt, de Fin. 104 a,
10 298 Nos ad coniunctionem cõgregationemq; hoöminum, at naruralem communitatem eſie nato 8. Epi. 208 a,In omnib. nouis coniunctionibus intereſt qualis primus aditus ſit, ae qua commendatione quaſi amicitiæ fores aperiãtur. Kibi. Neceſsitudo quæſturæ.& 214 b, Idq; ipſe pro familiari con ſiretudine ſæpe ex me audi erat, quàm ſuauis eſſet inter nos & quanta coniunctio. pro D. 218 b, Hanc noſtram coniun- tionem certi homines fictis ſermonib. diremerunt.& 237 a, Eius autoritas propter tantam coniunctionem affinita- tis minor eſt putanda. pro Cl. 58 a, Coniun ctio affiniratis. pro Plan. 263 a, Iami municipia coniunctione etiam uicini- raris uehementer mouentur. pro Cæl. 4 4 a, Rationem tan- tæ familiaritatis,& tantæ conſuetudinis, tantæ coniunctia nis reddas neceſſe eſt. I. A. 218 a, Quorum eſt nemo, qui non mecum habeat aliquam coniunctionem gratiæ. de Am. 100 a, Si exemeris ex rerum natura beneuolentig coniunctioné: id eſt, amicitiã. Off.3 4, Commune animantiũ omniü eſt, cõ iunctionis appetitus procreandi cauſa. de P. 135 a, Hac igi- tur mentis coniunctio ne cum externis mentibus eerni quæ ſint futura continuatio cõiunctiod; naturæ. de D. 334 a, Cö iectores ex quadam conuenientia& coniunctione naturæ, quã uocãt ννπμeσααsexυν, quod cuiq; rei cõueniat ex ſomnijs, & quid quamq; rem ſequatur, intelligunt.
CONIVNCTIO, pro ea quam partem orationis faciunt grammatici. Ora. 209 b, Cum demptis coniunctionib. diſ-
ſolutè plura dicuntur.
CONIVNCTIO, enunciationis genus, in qua&, adſfibe- tur. de Fat. 14 2 b, Ergo hæc quoq; coniunctio eſt ex repu- gnantibus,& eſt Fabius,& in mari Fabius morietur.& ibi. Non& natus eſt quis oriente canicula,& is mari non mo- rietur.& 143 a, b, Ex connexo transferri ad coniunctionum negationem, hoc miodo: Si eui uenæ ſic mouentur, is Habet febrem:non& alicui uenæ ſic mouentur,& febrem is nõ ha Bet. Top. 225 b, Coniunctionum negantia.
CONIVNCTIO) uerborum quædam exornatio eſt, cum interpoſitione uerbi,& ſuperiores orationis partes com- prehendũtur,& inferiores, Roc modo: Formæ dignitas aut morbo defloreſcit, aut uetuſtate. ad Her. 32 b.
CONIVNCTV S,, um. iunctus, copulatus, continens, ad- iunctus, cohærens, conſenriens, implicatus cum aliquo, cõ- muͤnis, ſo ciatus, connexus, habens ſô cieratem cum aliquò, qui cum aliquo habet aliquam coniunctionẽ gratiæ, quaſſ deuin ctus, neceſſarius.)(.Diſiunctus, ſolitarius. At. 13 a, Mul ta conſuetudinè coniuncti inter nos ſumus de Am. 103 b, Tum etiam cuar ijs& intter ſe cõiunctiſsimos fuiſſe M. Cu- rium& T. Côoruncanum. Att. 229 b, Vt nofmetipfi inter nos
coniundctiores fimus. In Verr. 216 b, Non ſolùm amicitia, ſed etiam cognarione cum aliquo coniuntum eſſe. pro Cluen. 5o a, Equitées ordini ſenarorfo concordia coniunctiſsimos eſſe cupio. At. 263 a, Me paterna neceſs itudine coniunctum ſemper habuiſti. pro Pl. 264 a, Qui eſt cũ illo maximis uin- culis& propinquitatis& affinitatis coniunctus. I. A. 154 a, Vrbs mihi coniunctiſsinia. pro Syl. 178 a, Homo mihi con- iùnctiſsimus officijs, uſu, conſuetudine. de Am. 3u1 b, Homi- nes beneuolentia coniuncti. I. V. 219 a, Quæ cognatio ſtu- diorum& artium propemodum non minus eſt coniunta, quam illa generis& nominis. pro Syl. 168 a, Non enim iam e ullo officio cum illo coniunctum purtat, qui,&c. de Clar. 165 a, Vir egregius coniunctiſsimus que mecum confilio rũ omnium ſocietate. pro Dom. 218 b, Quod par amicitiæ fuit unquam coniunctius, quàm, Sc. Epiſt. 231 a, Nihil poreſt eſ- ſe coniunctius, quàm nos inter nos ſumus. de Or. 87 a, An- tonius ſumma cum Craſſo familiaritate coniunctus. Attic. 142 a, Vt per te qui utrique es coniunctus, res tota confis- ret.& ibid. b, Cum utriq; ſis maximè neceſſarius.& 264 b, Homo familiariſsimus,& mihi omnib. rebus coniuntus. de Nat. 41 b, Deos inter ſe quaſ ciuili conciliatione& ſo- tietate eſſe coniunttos. Epi. 214 b, Lucius magna mecũ ne- ceſsitudine coniunctus eſt. de Or. 139 a, Hæc& natura,& u- tilirate,& tractatione coniuncta ſunr. de Or. 14 8 a, Philoſo phia oratori coniuncta maximè. de Diu. u a, Primùm exta ſunt coniuncta mundo. Off. 39 b, Iuſticia coniuncta intelli- gentiæ. Oct. 329 a, Mea ſalus coniuncta publicæ ſaluri. pro Seſt. 3 b, Dolor coniunctus officio. Off. z a, Præcepta naturg coniuncta: id eſt, naturalia. de Sen. 89 b, Virtuti tuæ fortuna cõôluncta eſt. de Nat. 7 a, Motus ſenſui coniunctus& conti- nens. I. C. 104 a, Latrones ſcelerum fodere iuter ſe acnefa- ria ſocietate coniuncti. pro Cæl. 39 b, Quis turpioribus ui- ris coniunctior? Offic. 10 a, Talis autem ſimulatio uanitati coniunctior eſt, quàm liberalitati. Epi. 54 a, Oum omnium noſtrm periculum eſſet coniunctũ ſuo. de D. 125 b, Conue niens& cõiuncta inter augures conſtantia. de Or. 156 b, Ver
ba côtinuata& coniuncta. pro Seſt. 9 a, Scelera quæ tibi cũ illo coniuncta atq; cöõmunia ſunt, de Am, in b, Vt quoniam “ folitaris
5
— — ſ 1

A com ddem cz
aatan, regatione
enennentem eckn.nandſead
9ndat AAn intereft auos Pa n
ſeſtar 1 ſolitaria non poſſet uirtus ad ea quæ ſumma ſunt perueni-
re, coniuncta& ſociata cum altera perueniret, pro s. R. 24 b, Quæ uita eſt maximè diſiuncta à cupiditate,& cum offi- cio coniuncta. de Clar. 194 b, Et dicendi ardore eram pro-
. Ale
4 p ewende pior,& ætate coniunctior. de Or. 6 b, Celeritas reſponden
anda me denene di ſubtili uenuſtate coniuncta. de Ora. 106 a, Dicendi uis e-
16 12, a. Pro Cl. dctioden gregia ſumma feſtiuitate& uenuſtate coniuncta. Bpi. 69 b, 1 lam 1. 1aConumaach gres 1 5b, mMenter m aücipia conuaade Declarat enim ſummam beneuolentiam coniunétam pari mitais, uentur. pro Cal oueaa Prudentia. I. A. 19 b, Ea ſumma miſeria eſt, ſummo dedeco A* conſuerug⸗ daka 8 re coniuncta. de Or. 16 4 a, Verba neminem mouèt niſi eum, b n ab 245 49 deaaa qui eiuſdem linguæ ſo cietate coniunctus eſt. I. V. 68 a, Vita is er coniunchanenetnad multis uitijs flagitijsd; coniuncta. de Le. 157 b, Fannij xta- „ n natura ben nem grrie te coniunctus Antipater. de Clar. 189 a, Varro cum Sicinio ent 0E, 4,Co- euolentie, 8 ætate coniunctus. I. V. 233 b, Poſtea decernitur ac non ua- ppernan r— ne ani amin M riè, ſed propè coniunctis ſententijs. I. P. 86 a, Qui diſceſſus Lontanckijone— cauſa. de) a cum gloria potius eſſe coniunctus quàm cum probro pu- Darmuati— ernus aead taserur 46 Am. 98 b, Quo cum mihi coniuncta cura de re- Jaadam 08. publica fuit. 1 n wonnenieni rnde 4 C 5 NIVNG Ogis. copulo, coniungo„conglutino, ſcito, cõ 4 guod cig nichnca ſocio, congrego, coagmento, concilio, connecto. At. 62 b, C m edaatur intelli vumin a Ego ad prætores miſi, ut ſenobis coniungerent. de Pro. 78 110, Pro ex quam zu. a, Quod me ſocum ne beneficijs quidem uidebat poſſe con-
a. r4. 109 b Cam danemarrinat iungi. pro Quint. Roſc. 47 b, Falle ſocium, qui ſe in negocio 2 dhcuntur. Lengrs een 8 coniunxit. Attic. 162 b, Volare dicitur Petreius, cum Atranio CTio. enanciarioni coniunxiſſe. Epi. 4.6 b, Quòd exiſtimas meam cauſam con- 41 b, Ergo kc un Senmiguha iunctam eſſe cum tua.& 109 b. Eamque epiſtolam cum hac r ediu Ki auog conimchaca coniunxi. pro Syl. ¹z0 a, Cum interim Sylla cum eiſdem ne e quiu ori 4 man fadusmnen mediocri quidem ſermone& congreſſu coniungeretur. de r 1 ende anicula, Kunan Cl. 175 a, In do ctrina Academicorum ueterum diſſerendi ra 14 5. Exconnexo transfern ad cane tio coniungitur cum ſuauitate dicendi& copia. pro Quin. — Modo-Si cni enr ſemnuane 9 b, Is, qui cum te aut uoluntas congregault, aut fortuna cõ 3 Kalcni uenæ ſic mouentur, Ea zunxit.(Qu. Fr. 293 a, Aliquem hoſpitio,& ainicitia cum ali- G
* TIO aerdorum Jur. one aerdi,& ſuperiore anuc — 1Oraclocu pan. 2r Klaferiores, Oc modo Formrämn rtn, aut uetuſtare. ad Her.ad. . 34*n lunctus copulatun dan Arrens coaſentiens, implicau andg Mtus, connexut, habens(dcietattmang Tuo hadet aliquam coniunchioni us mtcrdarius.). Duſi anctus ſolitunui ſtedj dincè coniuncti inter nos ſumus. de 1r. cum 1)1& iter ſe cõiunctißGimosfifll oruacanum. Att. 129 b.Vtnoſmeipimn bmus. Ia Verr. u6 R Non ſolimzmu mone cumt alicuo comiunctumtefemſ ordini ſenatorio concordi cumii 8.16 4, Me paterna neceſtitucne nt uſk. pro Pl.264 4. iektcüilo num dinquitatis& aHnitatit coniundas4; aianctifsinla. pro Sf. DI Mbm ais
illo philoſopho cum ſingulari comitate coniungitur. pro Deiot. 161 a, Detotarus, quo cum mihi amicitiam reſp. con-
Quanquam nos ab ineunte ætate illius uſus, conſuetudo, ſtudiorum etiam honeſtiſsimorum ſocietas ſimilitudo que coniunxit. pro Pomp. 9 a, Quantum illud bellum factum putetis, quod coniungant reges potentiſsimi. I. P. 33 b, Qus ego ciuem meo indicio cum deorum immortalium laude coniungo. Quint. Frat. 297 a, Difficile eſt ea, quæ commo- dis, utilitate& propè natura diuerſa ſunt, uoluntate con- iungere. Ep. 63 b, Non dubiro quin Reſp. nos inter nos con- ciliatura coniuncturaq; ſit. I. V. 207 b, Portus, qui cum di- uerſos inter ſe aditus habeant, in exitu coniunguntur,& confluunt. Acad. 119 b, Vt mihi uel conſilium meum cum il- lius confilio uel fortuna coniungenda uideatur. pro Clu. 26 b, Similitudo morum multum ualet ad coniungendas amicitias. I. V. 233 a, Coniungere neceſsitudinem cum ali- quo. Poſtq. 205 a, Nunquam dubitaſtis meam ſalutem cum ſalute communi coniungere. de Orat. 37 a, Neq; tanti eſt illud quod uidetur ꝓdeſſe, ut cũ aliquo malo coniungatur. CONIVNX, g. particeps connubij. Attic. u18 b, Vagamur
ofcijs aſu, cdaſuetudine de Mn ni5 egentes cum coniugibus& liberis.& I. V. 69 a, de Natur. mncia coniuncti. LV. 219 8 azuan 93 a, Qui non ſat habuit coniugem illexiſſe in ſtuprum. mum propemodum aon minsetcotu Quint. Fratr. 303 b, Fideliſsima coniunx.& in Ant. 186 b.& um Pro 90 iiNenait 1 2 22 b 503 9. acr X nons4. pro 5 17 I. C. 122 b. 6 6 niunctumpun u el CONIVRATIO, onis. conſpiratio, conſenfio. I. C. 161 b, Vt 1— aiun imusdue Het omnes factam eſſe apertè coniurationem contra rempubl. Mat coarame u b odpit min uideretis. I. C. 14 b, Hæc in rempubl. coniuratio manifeſtè *
— 2 RsNüiht deprehenſa eſt.& n a, Tam exitio ſam haberi coniuratio- m—— dnn pu nem Aciuibus nunquam putaui. Off. 61 a, Nam ſi omnia fa- — nienra 4 mias cienda ſunt quæ amici uelint, non amicitiæ tales, ſed coniu — unau, uta rationes putandæ ſunt. I. C. 200 a, Iſta coniuratio perdito- 3—*— rum hominum: id eſt, iſti coniuratii.ʒ. — mnid wauoras CONIVRATOR, ort. I. C. 122 b, Manus coniuratorum, — rili conclltiie luraxt quam uidetis eſſe permagnam.
Deos inter ſe quass ctunt
3 CONIVRATV S, a, um. pro Fon. 278 b, Teſtibus cupidis, ira . 4 4.. 3 8. 4 4.
Lacinsns tis, coniuratis, non credendum eſſe. pro Mur. 136 b, Homi- nes iam tum coniuratos cum gladijs in campum deduci 4
actus eſt. de Or.s3s Eu 181 Sunir.
coniunc afunt. Nnus SDuatilina ſciebam. pro Plan. 28° b, Exules coniurati. Aauoaae rime. de Das 3 CONIVRO, u. conſentio, conſpiro. pro Syl. 180 a, Catili- oaiancka S b luſticis con g, na contra rempubl. coniurauit.& ibid. b, Ii quos coniuraſ- da mundo.Oft. oniuncka pabltr 8 ſe cognitum eſt. de Ar. 252 a, Hi quibus cum coniuraſti. pro 129 ². Mes— Ei rec. ic Mil. u13 b, Seruos Milonis ſibi confeſſos eſſe de interficiendo droniun du* O 105 Nrcns n 3 Pompeio coniuraſſe. Ep. 63 a, Scito me tantum habere æris K natn 4 4e ſeuſti couimta 19 alieni, ut cupiam coniurare. I. A. 163 b, Cum bhomines nefa- 4 Nat.7 4. Mocus! ekedarit„rij confiterentur ſe urbem inflammare con ſenſiſſe. 2 3.. 41„ 8
4, Latrones ſcel Cus tun 9 CONNECTO, clis. coniungo.)(„Separo. de N. a, Aeternum . uncti. Pro„ d9 aem Snuune ex aſtris cupiens connectere nodum. de Orat. 158 a, Nam il- 2 Mc. ¹0 ⁴ T 4 41(E Ce lud ex hoc genere profluit, non eſt in uno uerbo tranflaro, n deralitati Pi deD nfh 6 ſed ex pluribus continuatis connectitur. Attic. 252 a, Iſta ue- — at coniuncti ans elrf 36 18 quæ tu connecti uis, aliud quoddam ſeparatum uolu- — res con celen quu
ter augul Sceler i ad
Ka inter 4.9 4 tGd 4.— w 8 5
quo coniungi. Quin. Frat 294 a, Cuius ſumma grauitas ab
ciliauit, hoſpitium uoluntas utriuſq; coniunxit. I. A. 210 b,
C O0 298 men expectant. de Diu. 131 b,& οορρς cum deinceps ex pri- mis uerſus literis aliquid connectitur. de Orat. 133 a, Con- nexum ſit principium conſequenti orationi, ita ut,&c. de Som. 128 a, Nouem tibi orbibus connexa ſunt omnia. de D. 141 b, Si uerum eſt, quod ita connectitur: ſi quis oriente ca- nicula natus eſt, is in mari non morietur. de Fin. 63 a, Amici tia cum uoluptate connectitur. Part. 24 2 b, Sic inter ſe ple- raq; ſunt connexa& apta, ut,&c. CONNEXIO, Onw. de Or.
CONNEXVS, a, um. nexus, aptus, coniunctus. I. P. 91 b. Per-
ſequere his funeribus connexos dies, de Nat. 5 b, Qui tam certos cœli motus, tam ratos aſtrorum ordines, tam. o- mnia inter ſe apta& connexa uiderit. de Fin. 118 a, Eſt apud illos ordo rerum conſeruatus,& omnia inter ſe apta&æ connexx.“ CONNEXVM, vi. enunciati& concluſionis genus. Ac. 24. b, Ratio connexi, cum conceſſeris ſuperius, cogit inferius concedere. de Fat. 143 a, Si quod primum in connexo eſt ne- ceſſarium, ſit etiam quod conſequitur neceſſarium. CONNI TOR, ru. nitor, operando conor. Off. 43 b, Quan- tum conniti animo potes, quantum labore contendere, tantum fac ut efficias. de Finibus 124 b, Cum autem pau- lum firmitatis acceſſerit, connitunturut ſe erigant,& ma- nibus uruntur. in Arar. Atq; genu flexo taurus connititur ingens. de P. 89 b, Deinde eius germanum cornibus conni- tier in me arietare. 1““ CONNIVE O, ues. eſt palpebras oculorum mouere, modò claudere, modò aporire: ponitur pro diſsimulare. pro Fla. 151 b, In quo etiam ſi quid erraſſet, omnnes boni conniuen- dum eſſe arbitrarentur. Tuſc. 174 a, In medijs uitæ labori- bus obdormiſcere,& ita conniuentem ſomno conſopiri ſempiterno. de N. 55 a, Oculi ſomno conniuentes, palpebris tanquam inuoluti quieſcunt. de Ar. 252 b, Conniuentes o- culi abaui tui. pro Cæl. 46 a, Multa nobis blandimenta na- tura dedit, quibus ſopita uirtus conniueret. I. A. 156 b, Sed ea ipſa concedo, quibuſdam in rebus etiam conniueo. pro Cel. 50 a, Prô dij immortales, cur interdum in hominum Kceleribus maximis conniuetis? de Ar. 256 a, Qui in tot tan- tisq; ſceleribus conniuerbauut.
CONNIXVS, um. fultus, frmus. Tuſc.: 35 b. Ratio conni-
Xa per ſe& progreſſa longius fit perfecta uirtus. CONNVBIVM, 5. coniugiũ. Anteq. 196 b, Tuq; particeps connubij, ſocia regni regina Iuno. Topi. 222 a, Mulier nupta cum eo cui connubij ius non eſt. Off. b, Sequuntur connu bia& affinitates. 3“ CONNVS,. Ep. 140 b, Socratem fidibus docuit nobiliſsi- mus fidicen, is Connus uocitatus eſt: num id obſcœnum putas?
f
CONO R. aris. tento, experior, molior, enitor, incumbo, id a- go, ur,&c. id molior, id pugno, ut,&c. de Or. 114 a, Poetas o- mnino quaſi alia quadam lingua locutos non conor attin-
gere. de Orat. 145 b, Sed priuſquam illa conor attingere, pro ponam,&cc. de Ora. ο5 a, Vidésne profectò Demoſthenem multa perficere, nos multa conari: illum poſſe, nos uelle. pro Sext. Roſ. 27 a, Non modèò facere non poſſum, uerùm ne conor quidem. pro Qu. 14 a, Dixi mihi uideri ore duriſ- ſimo eſſe, qui pręſente eo geſtum agere conaretur. pro Sext. KRoſc. 41 b, Multa efficere, plura conari. Orat. 217 b. Id fortaſ- ſe non perfecimus, conati quidem ſumus. de Vniuerſ. i0¹ b, Haæc ſi uerbis explicare conemur, fruſtra laboremus. I. C. 105 b, Quibus hoc præcipiendum uidetur, ut deſperent ſe id quod conantur, conſequi poſſe. pro Cluen. 56 a, Ma- rer in filij caput quæſtionem habere conata eſt.& Ʒ a, Hæc ſi T. Actius cogitaſſet, profectèò ne conatu quidem eſſet di- cere id quod multis uerbis egit, iudicem non deuictum le- gibus eſſe oportere. Epiſtol. 7 a, Si exploratum tibi eſt, poſ- ſe te illius regni potiri, non eſt cunctandum: ſin dubium, non eſt conandum.& 10 b, Ea eſt enim conatus, quibus pa- refactis,&c. Epiſtol. 52 b, Aut enim bellum renouaré conati ſunt,& hi ſe in Africam contulerunt. de Aruſ. 2 45 b, Siimpe- tum in me facere conabitur, reſiſtam,& eius conatus retuta bo. pro Cæl. 50 a, Qui conſulem inſipientem furere, atq; co nantem ſua ſe manu interfecturum dixerit. pro Deiot. 147 a, Quod& occultius conari,& cautius efficere potuit. Ora. 199 b, Magnum opus omnino& arduum Brute conamur, ſed nihil difficile amanti puto. Epiſtol. 57 a, Et afferam rationes, quibus te à moleſtijs coner abducere.& 4 b, Qui nunc,&cc. ſi qua conabuntur agere, ſatis prouiſum eſt, Gec.
CONQVASSATIO,Bnis. concuſsio, commotio. Tuſc. 2 15
a, Morbus& ægrotatio extotius ualetudinis corporis con quaſſatione& perturbatione gignuntur.
CONQVASSO, s. concuſsio,commoueo, uaſto. pro Seſt. 1) b.& in Vat. 32 b, Exteras nationes illius anni furore con-
n 3 quaflatas

—
—
“
—
——
—
8
— ““
——
—
“
—ͤſſͤͤͤ“
rur. ſed.&c.& 271 a, Si ac dr trobanedleaeer di anea uis erat iniuriarum, ut homi Pi⸗ 5 iduis perp eti, quàm nõ de ſiins orauirat⸗ Se ecler deplorare& conqueri mallent. pro Sext. Ro.22 Cõd ri de ſdèelere& iniurijs alicuius. 20 a, Grauiter cöqueri- Pro Seſt. 5 b, Nibil ab eo prætermiſſum 5 Tu aut eio reh. conquerendum fuit, aut pro reo diſputandum. uſc. 186 a, Conqueri fortunam aduerſam, non lamentari decert. CONQVESTIO, ont. querela. Qu. Fr. 294 a,& pro Mur. 28 a,& de In. 61 a. C 3AV ESOCO, ſiis. quieſco, con ſideo, deſino. Or. 206 b, Ita poſtremò eijciuntur, ut ne ad ſaxa quidem conquieſcãt. ro R. P. 129 b, Hyeme omma bella iure gentium conquie- ſcunt. pro Mil. u4 b, Si urbs ab armis ſine Milonis clade nun quam eſſet conquietura. pro Corn. 55 b. Is à pueritia uſq; ad hanc ætatem à continuis bellis nunquam conquieuit. pro Dom. 233 a, Nunquam conquieſcet fluctus bonorum. con- tra Rul. 64 b, Vectigal quod intermiſsis alijs non conquie- ſcat. pro Mil. 10 8 b, Itaq; quando illius poſtea fica conquie- uit? Ep. z a, Quoniam ru niſi perfecta re de me non cõôquie- ſti. de Finib. 138 a, Videmus igitur ut conquieſcere ne infan- tes quidem poſsint. Att. 4 a, Ex omnibus moleſtijs ac labo- ribus uno illo in loco conquieſcimus. Epiſt. 129 a,& Attic. 20 b, Quod nos quoq; imitamur, ut poſſumus,& in noſtris ſtudijs libentiſs imè conquieſcimus. Epiſt. 18 b, Vt ætas no- ſtra iam ingraueſcens in amore atq; in adoleſcentia côquie ſcat tua. de Amic. 100 a, In amici mutua beneuolentia con-
.
quieſceret. Ep. 5 b, Habebam quò confugerem, ubi cõquie-
ſcerẽ, cuius in ſermone& ſuauitate omnes curas doloresd; deponerem. pro Pom. 6 a, Etiam ſi irruptio nulla facta ſir, tamen agricultura deſeritur, mercatorum nauigatio con-
quieſcit. pro Arch. 187 b. Hic homo ſuppeditat nobis, ubi& animus ex hoc forenſi ſtrepitu reficiatur,& aures conuicio defeſſæ conquieſcant. Attic. 199 a, Conquieſcent literæ, niſi quid ndui extiterit. de Orat. 160 b, Notatur autem maxime ſimilitudo in conquieſcendo.
CONQVIROH r4. inueſtigo, magna diligentia quæro. Epi. 65 b, Ego tamen terra mariq; ut conquireretur præmanda- ui,& profectò illum reperiam, niſi in Dalmatiã aufugerit. de Fi. 38 a, Sed ea nullam aliam ad rem, niſi ad uoluptatem conquiruntur. contra Rul. 85½ b, Iſti ab Rullo conquiſiti atq; electi coloni.& ibid. Statim conquiſituri ſunt aliquid ſcele- ris. Off. 75 b, Conquirere ſuauitates undiq; ad Her. a, Grę- ci ſcriptores ne parum multa ſciſſe uiderentur, ea conquifi- uerunr, quæ nihil attinebant, ut ars cognitu difficilior puta retur. de Or. 145 a, Sed quid ego uetera conquiram? I. V. 208 b, Conquiri Dio dorum iuber. de Orat. 102 a, Non enim hoc conquirimus, ſed,&cc.
CONQVISIT Eexquiſitè, diligenter, doctè. ad Her. 16 a, Conquifitè conſcribere aliquid.
CONQVYVISITIO, onz. de Pro. 70 a, Exercitus ſuperbiſsi-
1 z.„ 1 4 2.. mo delectu,& duriſsima conquiſitione collectus. de Vniu. „— 1= 4* 8*. 2 2 196 a, Difficillimum eſt in omni conquiſitione rationis cXOrdium.
CONQVISITO R, oru. cui aliquid conquirendum pranda tum eſt. Attic. uz a, Nullus uſquam delectus: nec enim con- quiſitores ꝓaweτoreνunds audent, cum ille adſit. Item pro Mil. 14 a.
CONQNISITV S, a, um. exquiſitus, inſignis. Tuſ. 240 a, In- cendebantur odores, menſæ conquiſitiſsimis cibis extrue-
bantur. de Ar. 257 a, Si quis aliquem fictis conquiſitis q́; ui-
tijs defo⸗matum uellet inducere. CONSALVTATIO, oub. Att. 33 a, Conſalutatio forenſis. CONSA 1. VT O, as. ſaluto. de Or. 109 b, Qui cum inter ſe, ut 8 corum ulus ferebat, amiciſsimè conſalutaſſent. In Ant. 171. ONSANESCO, cu. ſanor, ſanus flo. Epiſt. 5 b, Nunc hoc
ram graut Iner. 11. 3 am graut uuinere, etiam illa quæ conſanuiſſe uidebantur,
—
7. enrudefcunt.
ONSANGVIN. oni ropi LS4 86 VINEV S, ,um. fanguine coniunctus, propin duus. de In. 50 a,& 61 a, Cognatio, quibus maioribus, qui-
bus conlangunnets.
CONSAVCIO, A 10, ur
92NSd ⸗ ſaucio, uulnero. ad Her. 30 a, In hoc au- 2 Eme 2br8 celeri uulnere corpus conſauciari uiderur. CONSGELERATV S., um. ſceleratus. pro S. R. 29 b,& I
/.— 7.„——*—⁸₰ 2
94 b,& Oct. 33 a, Quæ furiæ dies noctesꝗ; parentum pœ nas A conſceleratiſsimis filijs repetant.
8 1 5„ 41„ 4„. 2 CONSCIEN TIADiiæ. recordatio, animi quædã ratio, uis
60 300 1 200 C O eoSEN Cendo. Qu. E.0 b, Tu uelim quam 292, v 3 rmncig conquaſſa- CONSCE ND O, dis. aſcend 1 1l Tatas uidebam. Ep. 0 b. Omnes prouincla 1 ſcend med- uenias. Epift. 40 b, Tamen ut 14 7,. wis terræ motibus con- Pprimum conſcendas, ad I9; 4 1. 8 de Diu. 10 0 b, Ap UIla mAXIIIIS Lerr uidit tua intereſſe, conſcen d ans iam nauem, Epheſo Laodi 1 1 8 11 1 d. 4 2. 7-. I ta eſt. rir; Cn, bene comitatus canlcen at 4 re. depl bi. 60 b, Nihil tecum de tui ceam reuertit.& At. 35 a, Si Cn. bene comita scanl endiſ- *——— 71 7*½ dOr A.,9 4 8444 3„— 3 amahßrer aIga ONQVE RO KRrs. deploro-EPbI2, ſtauit hæc ſenten ſet,& conſules tranſiſſent. Ep. 199 a, Quamobrem conicen- ** P ,— ontrr 3 8* 3. 22. ratris iniuria conqueror. Ep. 1*0 2Cont etde Scipione de nobiſcum,& quidem ad puppim, una nauis eſt iam bo- .* 3. O 3 1 1 Corpelium,& ſcio eum conqueſtum eſſe cum Scipior, cC Non illi bonorum direptiones, non iniqua lu- norum omnlum, c. Kcenſus. de Diuin b Conſe 3—. ar„.) 1 11 10 1 111 12 4. 18. 2 211 1 0 3 4 in Ler3“ z0n. non cötumelias quibus oppreſsi erant, con- CONSCENSIO, ount. alcenfus NMuin. 94 b, Contcen⸗ licia, non uim, n— 161145,.— in nai 9ſ. ſaxa hæc conqueri ac de- ſio in naues.
& lex, à qua& de re cte factis,& ſecus, admonemur. de Nat. 77 a, Et uirtutis& uitiorum ſine ulla diuina ratione graue ipſius conſcientię pondus eſt, qua ſublata iacent omnia. At. 210 a, In omni uita ſua quenquam a recta conſcientia tranſ- uerſum unguem non oporter diſcedere. pro Mil. 113 a, Ma- gna uis eſt conſcientiæ in utranq́; partem, ut neque timeant qui nihil commiſerunt,& pœnam ſemper ante oculos uer- ſari putent qui peccarint.& ibid. Pura atq; integra mens:id eſt, quæ nullius ſibi criminis cõſcia eſt. I. A. 182 a, In ipſa con- ſcientia rectè factorum ſatis magnus laborum fructus eſt. Att. 195 b, Mea mibi conſcientia pluris eſt quàm hominum ſermo. Par. 123 b, Timor ex conſcientia peccatorum exori- tur. Anteq. 195 b, Illi ſcelerum ſuorum conſcientia cruciati pop. Rom. pœnas dabunt I. C. 97 b, Patére tua conſilio non ſentis? conſtrictam iam omnium horum conſeientia teneri coniurationem tuam non uides?& us a, Is recitatis literis cöſcientia conuictus repentè cõticuit.& 10 a,Homo auda ciſsimus conſcientia conuictus retieuit. pro Cæl. 4 2 b, Qui non modd facto, ſed etiam à conſcientiæ ſuſpicione abeſt. de Cl. 187 b, Qui in hoc communi malo conſoletur ſe, cùm conſcientia optimæ mentis, tum etiam uſurpatione& reno uatione doctrinæ. pro Mil. uz b, Cõſcientia magnorum de- lictorum. de Fin. 59 b, Quòd ſi qui ſatis opibus hominum ſibi contra conſcientiam ſepti eſſe& muniti uidentur, deos tamen horrent: easq; ipſas ſolicitudines, quibus eorum a- nimi noctes atq; dies exeduntur à dijs immortalibus ſup- plicij cauſa importari putant. Parad. u a, Te conſcientiæ ſtimulant maleficiorum tuorum.& ibid. Quocunque aſpe- xiſti, ut furiæ ſic tuæ tibi occurrunt iniuriæ, quæ te reſpira- re non Binunt. Off. 69 a, Hunc tu quas conſcientiæ labes in animo cenſes habuiſſe? quæ uulnera? de L. 163 b,& 164 a,& 198 b, Iraq; pœnas luunt, non tam iudicijs, quàm quòd eos agitant inſectanturq; furiæ, non ardentibus tædis, ſicut in
—
fabulis, ſed angore conſcientiæ fraudisq́; cruciatu. de Off.
60 b, Sceleris eſt pœna triſtis,& prærer eos euentus qui ſe-
quuntur, per ſe ipſa maxima eſt: cum uerò iurato dicendo
ſentẽtia ſit, meminerit Deum ſe habere teſtem: id eſt, ut ego arbitror, mentem ſuam,&c. pro Do. 241 b, Qui aram in lit- tore deſerro ſomnijs ſtimulatus aut religione aliqua con-
ſecrauit.& ibid. Aliquem conſcientia peccati profugiſſe. E-
piſt. 36 a, Hæc ad te ſcripſi liberius, fretus conſcientia officij
mei. At. 146 b, Pręclara igitur cõſcientia ſuſtẽtor. de L. 164 a,
Angor& ſolicitudo conſcientiæ uexat impios. pro Cluen.
29 a, Confilia conſcientiæq́; facinorum ſupplicio dignæ
ſunt. I. V. 273 b, Illi ad quos conſcientiæ cõtagio pertinebit.
ad Her.7 b, Accuſator dicet aduerſarium cum ad eum uen- tum ſit, erubuiſſe, expalluiſſe, titubaſſe, inconſtanter locu- tum eſſe,&c. quæ ſigna conſcientiæ ſunt. de Fin. 70 b, Epicu rus in magnis interdum uerſatur anguſtijs, ut hominum conſcientia remora nihil tam turpe ſit, quod non uolupta- ris cauſa uideatur eſſe facturus. I. P. 87 b, Tu oppreſſus conſcientia ſcelerum tuorum.& 83 b, Impedita& oppreſ- ſa mens conſcientia.& ibid. a, Horum alter ſic fuir infirma- tus conſcientia ſcelerum& fraudum ſuarum, ut non ſit au- ſus,& cætera.
CONSCIND O, du. diſcindo, ſcindo, diſcerpo. Epiſt. 104 a, Epiſtolam tuam conſcidi innocẽtem: nihil enim habebat, quod non uel in concione rectè legi poſſer.& 10 ₰, Quòd epiſtolam conſciſſam doles, noli laborare, ſalua eſt domi- At. 134 a, Is me ab optimatibus ait conſcindi. I. V. 159 b, Con ſcindere aliquem pugnis& calcibus. Atric. 34 a, Conſcinde- re aliquem ſibilis.
CONSCIS CO, ſcz. uitam mihi exhaurio, mortè hoſtibus offero. I. V. 176 b, Aratores mortem ſibi ipſi conſciuerunt- de Cla. 168 a, Themiſtocles ueneno übi mortem conſciuit. Ep. ↄ7 a, Mortem mihi cur conſciſcerem, cauſa non uiſa eſt⸗ cur optarem, multæ.& ibid. Aut capiendus tanquam exilio locus, aut conſciſcenda mors uoluntaria. de Natu. 27 b, lu- nius necem ſibi ipſe conſciuit. pro Clu. 54 a,Is mortem ſibi ipſe conſciſcet. At. 283 b, Nec incolumis fui Cæſare uiuo, ni- ſi poſtquam illud conſciui facinus.
CON S CIVS, a, um. particeps, ſocius, reſtis. pro Clu. 29 a, Is conſcius illi facinori fuiſſe putabatur. de Orat. 192 a, Vides officium agi meum quoddam, cui tu es conſcius. I. V. 129,
Nolo
—

“ C 0 . .Alcer—. lIe, 10.0 141 39 8 u. P.. 8 352 ⁄ . onte denas. En 9 dda t.& A. ndenz 2. bi.—. 4 tranI.. l.bene u Nolo uiros primarios: naritarz 1.4. 2 2 anſiclent. Pa. ns mitadfec Nolo uirosi rimarios eſſe temeritati& mendacio conſci- ibid. Bene uerò quòd mens, pietas, fides„‚conſecratur ma- 1,e aidem ad 6,197 Wnsbend Os⸗Arti. i6; b, Ille mihi in Priuatis rebus omnibus conſcius nu, quarum omnium Romæ dedicata publicè templa ſunt 4 atua, dcc. dupp an n 8 6 eſt. Epi. ¹⁷9 b, Conſcius aũt mihi eram, nihil à me commiſ- pro Dom. 223 b, Quid nunc apud ponrifices agisè te meam 4 K 4. 14„». p.1 2 7 4 4 4 3 ¹ 5. 48185T 4 310, 2n. aſc 3 t8 ſum eſle, quod,&c. Tuſc. 177 a, Etſ mihi conſcius ſum, nun do mum conſecraſſe, te monumentum feciſſe, in ædib. meis Wcenſug. 4.di quam me cupidum fuiſſe uiræ. Offic. 66 a, Ego mihi nullius te ſignum dedicaſſe.& 237 a, An putatis, ſi is poteſtatem te- 4 8, 2C 111 2 72 4.—— 3. 3.... 5. 5 4 1 45. 4de culpæ conſcius ſum. pro Cæl. 48 b. Huic tanto facinori tua nuerir,& aliquid dixerit, domum uniu ſcuiuſq; conſecrari 1 4 Tecordario anin 8 mens liberalis conſcia eſſe non debuit. pro Cæll. 52 a, Serui Poſſe.& 238 a, C. Attinius bona Qu. Metelli conſecrauit, fo Tete e.. 2 10,. 345 MlrSrArr e.“. 4,S 4— atin Kun kactis,& dans adiguän 1 conſcij unlean um rerum. pro Heiot. 574 a, Horum, inquit, culo poſito in roſtris, adhibiroq; tibicine. Pro Corn. 61 a, — 41 lorum fige alldinnaae Fram conſcius.&ibid. Habere aliquem conſcium maximi Cum caput eius, qui contra legem facit, conſecratur. de Le 12 4 4 6*—— 1..... 8—. 4. 8* ond eſt qua adlaa te. dclei EP-n⸗ b, T. Pomponi Us homo omnium meorum in gib. 174 a, Ne quis agrum conſecrato, auri argenti ſacrandi 2 14(aag enquam 4 aiucd 3 3 te ſtudiorum& officiorum maximè conſcius. pro Font. 277 modus eſt. de Aruſp. 251 a, Tu meam domum religio ſam fa Puem aon op errer di naciad 2, Satisne uobis multos ſatis idoneos teſtes& conſcios ui- cere potuiſti? pro Ar. 191 a, Fuluius Martis manubias Mu- oaſcicnti— cedere. drol 8 detur ipſa fortuna eſſe uoluiſſe earum rerum, quæ,&c. de Fi ſis conſecrauit. Attic. 190 b, Ego illam conſecrabo omni ge 3— 6..»— 2. 1 8— mmiſerunt 6. bamemann d nib. 72 b, Facilè ut excogitet, quò occultè ſine teſte, ſine uſ- nere monumentorum. Quin. Fr. 296 a, Virtutes tuas conſe- Daccariae da lemper nend 10 conſcio fallat. Ad Her. 22 b, Et eius rei multos dixerit te- cratas,& in deorum numero collocatas uides, Oflic. 56 b, 1 8* 1 1 4...—* 9..—. 3 lllan ſibi criminin 24 Pura. neae ſtes& conſcios eſſe. Hercules, quem hominum fama beneficiorũ memor in con
CONSCRIB O; bis ſcribo, compono. de Sen. ↄ4 b, Sed illos etiam de quibus audiui& legi,& ipſe conſcripſi. Atri. z21 a, Conſcripfi de his ipſis libris epiſtolam ad Cæſarẽ. ad Her. 1 a, Vt de ratione dicendi conſcriberemus. Epiſt. 10 4 b, Inſti
cilio cœleſtium collocauit. Quint. Frat. 298 b, Ampliſsimis monumentis conſecrare memoriam nominis ſui. pro Mil. 117 a, Qui tyrannos necarunt propè ad immortalitatem„& religionem,& memoriam conſecrantur. I.. 69 a, Delubra
. 8— 4 conſcientia! nd 8 e.uaz b. Tig lurveigaa 4
2 derum waomm Saum tui Topica Ariſtotelica conſcribere, ab ipſa urbe commo- ſanctiſsimis religionibus conſecrata. pro Rab. 96 b, Métes, Pnas dabunt 1C.5b Punbenü nitus amantiſsima tui. At. 19 b, De Antonio Balbus ad me quæ ex hominum uita ad deorum religionem ſanctimoni- Krictam iam— etna en cum Oppio conſcripſit. pro 8. R. 35 a, Volumen quod ei pla amꝗ; demigrauerunt. Tuſcula. 190 a, Ars eius arque utilitas Aem tuam noa nides!& Conlaeda num facere poſſum Erucium conſcrip fiſſe. pro Cl. 57 a, For deorum immortalium inuentioni conſecrata: id eſt, medi- —— darcſach 5 tunas alterius literis conſcrip tas in iudicium afferre. Epiſt. cina. de N. 38 a, Cupidinis& Veneris uocabula conſecrata. aſclendi e tr. K eaa 193 b. Milites, quos Dolabella ex Aſia conſcripſerat, è Syria Tuſ. 230 a, Ratio diſputandi Socratis, Plaronis memoria&
Go, fad enu rericuit. pm fugientes in Pamphyliam uenerũt. Poſtq. 200 b,& pro Do. literis conſecrata. pro Seſt. 27 b, Neq; ſi hanc opinionem in „ 4 conſcientix lähienr 244 a, Cum homines in tribunal Aurelio palàm conſcribi illo ſanctiſsimo Hercule conſecratam ui demus, minus exi- 4. oc ommunt malo coach centuriarid, uidiſſem. pro Seſt. i0 a, Cum ſerui uicarim cõ- ſtimemus, Sec. de Leg. 170 a, Patria, cui nos totos dedere,&
2 m mentig, tum etiam ufurdmank Kcriberentur, decuriarentur. 4 8 in qua noſtra omnia ponere,& quaſi conſecrare debemus.
rm r. pro Mil. nz d. Cöſcientin CON SCRIP 1 1O, onis. ſcriptio. pro Cl. 5½ a, Falſæ conſcri I. V. 225 a, Sicilia Cereri conſecrata eſt.& 119 a, Mutia honor de i. zg d, ddf qui Garis opdude pptiones quæſtionum. hominis deorum religione conſecratus. I. V. Apud omnes
CONSCRIPTV S, a, um. ſcriptus. de Cl. 176 b, Liber, quem de conſulatu ſuo conſcriptum miſit ad Furium poetam. CONSCRIP TIdicebantur, qui ex equeſtri ordine patri-
bus aſcribebantur, ut numerus ſenatorum expleretur. hinc poſtea ſenatores omnes, Patres conſcripti appellati. I. O. u18 b, Quare P. C. conſulite uobis,&cc. ad Her. 31 a, Demus ope-
onſdientiam ſepti eſſe& munun pent: casc. ipſas ſolicitudines, qadute 3 at dies cxeduntur dijs immoralhr) portan putant. Parad. nga, Nacin 4 nalcheiorum tuorum.& ibi Hc tux ubi occurruat iniunr gunh
Græcos hic mos eſt, ut honorem hominib. habitum in mo numentis huiuſmodi nonnullæ religione deorum conſecra ri arbitremur. Pro Corn. 6 b, Aut pœna, cum caput eius qui contrà facit, conſecrarur. CONSECTARIV S, 4,um. de Fin. u7 b, IIlud uerè minim? conſectariũ, ſed in primis hèbes, illorum ſcilicet nominum
9 Cara ram Quirites ne omnino Patres conſcripti circumſcripti gloriationem dignam eſſe beatam uitam, quòd non poſsit 4* 14rr 5. 3 3 4 1 3 3...„.. 3.
0¾. 69 Hunem quu ronſcieran putrentur. 8 ſine honeſtate contingere, ut iure quiſquam glorietur. Ité, 83 hadaiſſe! qux uulneral de L. 6e
CONSECRATIO, ns. dedicatio. pro Dom. 238 a, An cö- Fecratio nullum habuit ius?dedicatio eſt religiofa?pro Do. 237 b, Clodius ſuis ſe dicit manibus domum ciuis optimi conſecraſſe, quæ tua fuit conſecratio? pro Dom. 237 b,& 238 b, Conſecrationes fiebant aut à Pontificibus aut à Tri- bunis plebis. pro Cor. 61 b, Obreſtatio& conſecratio legis.
Nunc uenio ad illa tua breuia, quę conſectaria eſſe dicebas,
& primum illud quo nihil poteſt eſſe breuius, bonũ omne
laudabile, laudabile auüt omne honeſtũ, omne igitur bonũ
honeſtũ: ò plumbeum pugionem. de Fi. u77 a,& 96, Conſe- caria me Stoicorum breuia& acuta delectant. CONSECTATIO, nis. captatio, aucupium. Ora. 212 b, In
panas luunt, non tam tuctcijt gung. tanturg furix, non ardentidustaih aagore coaſcientiæ frandis; wam at u eſt pana trittis,& prater eoseumug r e ipa marima eſt: cum uerd iumes meminerit Deum ſe habere teem:lidg
mtem ſuam Kc. pro Do. a41 Cirm ſomnizs ſtimulatus aut nligione i„ conſcientia peccadyi 1 4 ec ad te ferip 6 liberius fretus coqſcenns ARlara gitur coſcientisſcfänrabt Dcinndo confcientix uexat imptos. Wd- aha conſdentixq 1a 15b. 2d quos conſcienti
pro Dom. 239 a, In conſecratione ſtatuebantur aræ, quæ re- ligionem afferrenrn. OCONSECRATVS,z, um. ſacer.)(Profanus. In Verr. 200 b, Hunc Cupidinem, quòd conſecratus erat, non attigit. Item, Ariſteus cnm Libero patre eodem in templo conſecratus. ad Qu. Fr. 296 b, Vrbes in quibus tuas uirtutes conſecratas uides. Tuſc. 15½5 a, Vetera iam iſta& religione omnium con- ſecrata. Tuſcul. 1 6 a, Qui certis quibuſdam deſtinatis que ſententijs quaſi addicti& conſecrati ſunt. in Catil. u1 a, Cã pus conſularibus auſpicijs conſecratus. pro Mur. 12 4 a, Illa
huius concinnitatis conſectione, Gorgiam fuiſſe princi- pem accepimus.. CONSECTATRI X, cu. auceps. Offl. 76 a, Libidines ſunt conſectatrices uoluptatis. ö CONSECTIO nu. ſectio. de Nat. 56 b, Conſectio arbo- rum. de Diu. 104 b, Niſi conſectionis materiæ fabricam ha- beremus. alids confectio. CONSECTVS;, Ia. in Arat.& de N.* Hic quantis terris con ſectus pellitur orbis. A CONSECTO Kari. aucupor, capio, perſequor. de Or. 87
Acuftor dicet aduerſarium Se daiiſe, expalluiſfe, titubaſſe i un aſcientiæ ſunt. den, 2
a interdum nerſatur unguſi uan
ſolennis comitiorum precatio conſularib. auſpicijs conſe- crata. de N. 69 b, Certæ tempeſtates pop. Romani ritib. con ſecratæ.& 71 b, Quarum rerum utilitate uideo etiam con- ſecrata ſimulachra. pro Cl. 26 a, Martiales quidam Larini appellantur miniſtri publici Martis, eiq, Deo ueterib. inſti tutis conſecrati. de Nat. 69 a, Virorum fortium memoriam honore deorum immortalium conſecratam. de Aruſp. 245
b, Ac, ne omnia conſecter, comprehendam breui. I. P. 91 b, Leuitatis eſt, inanem aucupari rumorem,& omnes umbras etiam falſæ gloriæ conſectari. de Or. u19 a, Tardi ingenij eſt riuulos conſectari, fontes rerum non uidere. de L. g. 157 a, Siſenna in hiſtoria puerile quiddam conſectatur. Tuſc. 230 a, Cicero genus diſputandi Socratis conſectatus eſt. Offic. 44 ²,Alexander beneuolentiam Macedonum largitione cõ
remeot n d, N1 Kurus. Lan
Jeatur cffe He
alerum taorum.&„dr a, Clodium eſſe conſecratum Miloni. Part. 233 a, Locus con ſectabatur. de Or. 146 b, Virium quod nõnulli de induſtria
Krcntia.& 1did.³¹ lorn Suun ſecratus.)(Locus profanus. conſectantur. Att. 212 a, Ne exiſtimes, qui non debita conſe- Da ſecleram& PFaudum CONSB 0 R O, as. dico, dedico, ſacro, religioſum facio, mo ctari ſoleant, quod debeatur remiſſuros. de Ein. 55 b,& 94.. —. Iſepokil numentũ facio, fanum alicui facio, mortuum in locum ali- a, Nemo eſt qui dolorem pſum, quia dolor ſit, amer, conſe
0 qſciado, ſcindo,cn Pensu quem infero. de N.z7 b, Quamuis Menti delubra, Virtuti& etetur, adipiſci uelit. pro Cec. 27§a, Si tã uerẽ homines uer be dmnocktem: ne Kun Ficdei conſecremus, tamen,&c. J. V. 215 b, Tui nominis æter- ba conſectarentur quàm rem. Off. 7 a, Bonus ciuis non o- uam— wes legifoſſt 149 na memoria ſimul cum templo illo conſecratur. de Legib. pes aut potentiam conſectabitur. Orat. 20 b, In Panathenai
oaci 6
les, noll leruse 6
8 1 21 ribus at conſcnci 95 2
4 8 2*
84 175 a, Athenienſes impudentiæ fanum fecerunt: ſed uirtu- 9 alcim
co Iſo crates ea ſe conſectatum fatetur.& de Or. u7 4, Vitio tes, non uitia conſecrare decet. de Na. 90O a, Mater Phalari-
ſa conſectari imitando. Att.33 a, Conſectari aliquem clamo
4bopumthen, at“ dis uiſa eſt uidere in ſomnis ſimulachra deorum, quæ ipſa ribus,& conuicijs& ſibilis. de In. 76 a, Licinius hoſtes con-— *.„AlKbu 1— 4. 2. uem pugnls e Phalaridis domi cõſecrauiſſet,&c. de Diu. 123 a,& 01a, Ex ſectatus eſt,& confecit.
eo Aio loquendi ara in noua uia conſecrata eſt. pro Dom. CONSECVTIO, nis. conſequentia, connexum. de Inuen.
2n. uitam a ſbi 241 b, Conſecrare aram in littore. de Natu. 67 a, Omne ferè 52 a, Simplex concluſio ex neceſſaria conſecutione confici- 4 b, Lntofses mol n0 di mortan 1 beſtiarum genus Aegyptij conſecrauerunt. de D. 21 b, Aegy- tur. de Fin. 56 b, Ipſa detractatio moleſtiæ conſecutionem Thamuko 8 nenen em cauu prij nullam belluam niſi ob aliquam utilitatem conſecra- affert uoluptatis. Conſecutio, pro uvbsoes, id eſt, apra uer- b. Iucr conſcuex endusun, uerunt.& ibi. Belluas à barbaris propter beneficium conſe borum cõpoſitione,& conſtructione. Part. a31 3, Conſocu- —* Kibid. Auc capl je Nrur cratas. de Natur. 39 a, Aer Iunonis nomine conſecratur. J. V. tio uerborũ in coniunctione ſeruãda, ne generib. numeris, mulex. ors uoluntand Pars 2¹§ a, Dare, donare, dicare, cõſecrare aliquid Ioui Opt. Max. temporibus, perſonis, caſibus perturbetur oratio: nam ut aſciſcen me. pro Clustrus de Nat. 4 b, Conſecrare& publicè dedicare aliquem deũ. in ſimplicib. uerbis, quod nõ eſt Latinum, ſic in coniunctis idiipſ ne incolum& 38 a, Liber, quem maiores noſtri conſecrauerunt. de Leg. quod non eſt conſequens, uituperan dum eſt. er.At. 3835 Hacinus. 4 un Cut 75 a, Exhominum genere conſecrati, ut Hercules,&c.& CONSECVTIO, pro qu æſtione qualitatis, ſeu ꝓ qualita- Mlud ˙* ſoc 2ure usn⸗ 8 2/ 4 te ipſas artickP* e„1.
=ede 80ah b
Hcinoct u cutues—

6 3 c0(C(C O. lute Bnapge wee o) 8 303 4 Loniectura, de- Omnes enim iam ciues de reipub. ſalute, una& mete uo.9 te ipſa. de Or. iaz a, Cognitioni; eres 8. d ne0 trata ce conſentiunt. de Am. u2 a, De amicitic utilitate omnes u- V as finisiosSe ti zen re acii, coniechtud. Lor mamititur„ut illu d: no ore conſentiunt.& ibi. De amicitia Omes ad unũ idem 00— tu r, cum ꝗ uld quamque rem Kquar„Inqui ſentiunt I. V.33 b, Tu nos qui de comm uni ſalute conſenti- ner C Sie n 1 ni V TV 5* nanrt Ant 169 a, Proximo, altero, ter mus, tyrannos uocas. I. 4. 192 b, 90 Aihes mn rtales unamen- Ju⸗ 2ONSEGVI is diebus non intermirtebas,&c. te cõſentiunt, omnia arma contra hunc eHie Caplenda, Peo S tio, deniq; reliquis cõſecutis dieb us aniu. znaranefco Seſt. 24 b Cauſa in qua omnes ordines ciuitatis unà conſen tur. 6 CONSENESOC 0 ſastenex lio, amus 2 Trarc esuncemc tiune. I. A.19 a, Omues deos ad rempub. conſeruandam ar. ceſ⸗ 4e.5 2,8 Iſter amicus magonſe Leſent 5C 20 b Soror bitror confenſiſſe. de Se. 9oa, In quẽ illud elogii unicũ plu con Oraſsi diuitis cognomine rnlenanibus& gremio, mœro rimæ conſentiunt gentes, populi primariũ fuiſſe uirum.& 00¼ 1m Huius 1mantiſoi ni Gritrarnat 7 b Heinde omnes illius ibi. Cuius de laudib. omnium eſt fama conſentiẽs. de Fi. 89 ſum re Slachrymts conſenelcchac 5*„conſeneſcere. de O- a, Non elogia monumentorũ hoc ſignificant? uelut hoc ad put partis autores etiam nullo aduerſariò conie. 2d 5 plurimæ conſentiunt gẽtes, populi pri 63 21.18 b, Veteres leges aut ipſas ſua uetuſta- portam, uno ore cui plurin g Rete5⸗ P
2,06 b,Scpr⸗ d legibus efſe ſublatas. de Sen. 83 a marium fuiſſe uirum.& ibid. Id ne conſenſiſſe de Calatino co de Conſenuifle, aur horhs legih e eeerimt plurimas gentes arbitramur?&c. Epiſt. 170 a, Vt principijs gle oamaisconhenae anſenſus conſpirario. Tu ſc. 154 b, O- conſentiant exitus. Att. 102 a, Hæc eis, quæ de Fabio acta ſcri qr CONS ENSIO, ons...—. bis. ualde conſentiunt. Par. 232 b, Si perſonis, ea quæ narra- I 6 mni in re conſenſio omnium gentium lex naturæ putan is, ualde conſer 1 B merd 22 fa Aneene c6 da eſt. Epi. 3 b, Quo in diſcrimine mirifica ſenatus, incredi- buntur, conſentiunt. J. C. 121 b. s 1 uerò 3 6 a2 09 bilis Italiæ totius,& fingularis bonorum omnium conſen- Iutem conſentiunt. I. A. 135 a, Atq; 15 PIner 38 1 1 macon es ſio in metuendo extitit. de Am. 98 b, Et id in quo eſt omnis ſentiebant. pro Mur. 124 3, Vt ueſtræ mentes 2tg; Sa n 06 uis amicitiæ, uoluntatum, ſtudiorum& ſententiarum ſum cum popult Romani uoluntate ſuffragijs q; Lon tirtänt. ſ. ma conſenſio. 37 b, Conſenſio uniuerſorum. pro Font. 277 Off.2 a, Hic ii ſibi ipſe conſentiat, Fnon interdũ naturæ bo- 1 a, Conſenſio Gallorum. Brut. 91 b, Res omnium conſenſio- nitate uincatur, fit,&c. Pro Cluen. 30 a, Iudices kame zn Op R ne laudata. Poſtquam. 212 a, Nulla de illis magiſtratuum co pianico ſibi conſtare,& ſuperiorib. conſentire iudicijs de- ſenfio. Atti. 1⁷ 6 b, Quorum ſocietas& ſceleratæ conſenſio- buerunt. de Vn. 196 a, Conſentire fibi,& conſentire ſecum, 1 nis fides, què eruperit uides.& conſtare ſibi, idem. Att. 262 a, Conſenti in hac cura, in qua b 6 CONSENSV§, us. conſenſio, conſpiratio, quaſi concentus, ſum, ut me expediam. Offl. 20 a, Helectat hoc ipſo, quod in⸗ do conuenientia. Tuſc. 15z a, Omniũ conſenſus naturæ uox eſt. ter ſe omnes partes cum quodam lepòre conſentiunt. Atti. V 9 J. A. 10 3 b, Nunquam inter ſenatum& uos conſenſus maior 282 b, Ciuitas in retinenda libertate con ſentiens. Atti. 78 a, nn ulla in cauſa fuit. de N. 6§a, Illa mihi placebat oratio de cõ Exercitu ut ſpero ad beneuolentiam erga nos conſentien- 1¹ uenientia conſenſuq; naturæ, quad; quaſi cognatione con- te. de N. 49 b, Copulatio rerum& quaſi conſentiens ad mũ de tinuatam conſpirare dicebas.& ibid. Iſte quaſi conſenſus, di incolumitatem coagmentatio naturæ. de Fin. 62 b, Epi- Al quam vνdleta Græci uocant. de Diu. u1 b, Cognatio na- curus quantos quantad́; amoris conſpiratione conſentien da turæ,& quaſi concentus atq; conſenſits, quam uα᷑m tes tenuit amicorum greges? Tuſ. 24² b.In AuO à³ doctis PO In Græci uocant.& ibid. a, Rerum natura uno cõſenſu iuncta fitum eſt co nfilium omnis uitæ conſentiens& Pené conipt M eſt atq; continens. de Ora. 144 b, Omnium quaſi conſenſus rans. Acad. 92 a, Ratio noſtra conſemtitzorare pugnat.& 1 ee. dotrinarum concentus q;. de Finibus 140 b, Conſpiratio 2, Sed mihi neutiquam cor conſentit cum oculorum aſpe- 2 conſenſusq́; uirtutum. Att. 274 b. Omnium ordinum con- ctu. Epi. 14 6 b, Literæ recitatæ in ſenatu nequaquam cõſen b re ſenſus. pro Dom. 228 a, Vnus conſenſus omnium. de Ar. 258 Ire Enim Sratlone Furnij uiſæ ſunt. Ac.3 a, Epicurus, cuius 1 a, Conſenſus ordinum eſt diuulſus. Epi. 12 a, Maxima uis eſt eſt diſciplina nunc notior, neq; tamen cum Cyrenaicis de i- üe In conſenſu bonorum. pſa uoluptate conſentiens. de Cl. 177 a, Motus cum uerbis co CONSENTANEV 8, a, um. aptus, conueniens, conſentiẽs, ſententijs d; conſentientes. contra Rul. 63 a, Si conſenſerint ſec ueriſimilis.)((Diffentaneus, ſed aqua hæret, ut aiunt. de N. pofleſlores non uendere, quid futurum eſt. I. A. 163 b. Cum 1 a9 * 34 a, Cum in ærhere aſtra gignantur, conſentaneum eſt in homines nefarij confiterétur, ſe urbem inflammare cõſen- X ijs ſenſum ineſſe& intelligentiam. Off. 76 a, Non id ſpectan ſiſſe. I. V. 259 a, Serui, quos iſte belli faciendi cauſa conſen- dum eſt quid dicat, ſed quid conſentaneum ſit ei dicere. de ſiſſe judicauit. Eꝑiſt. 92 a, Quin. Curtius conſenſit cũñ Hiſpa m 1 Fa. 147 3, Stoicis conſentaneum eſt oracula comprobare. nis quibuſdam, ſi Pompeius in oppidum ueniſſet, eum gõ- 0 Offl.z a, Hæ diſciplinæ ſi ſibi cõſentaneæ eſſe uelint, de offi- prehendere, ad Cæſaremq́; deducere. V ſit cio nihil queant dicere. Orat. 203 b, Dicere ſignificat quaſi CONSEPILO, pb. munio, claudo, ſepio. de Sen. 89 b, Ager ſec 4 aptum eſſe, conſentaneumꝗ; perſonæ& tempori. Epi. 56 b, conſeptus ac diligenter conſitus. uo Relinquebatur triſte quo ddam& his temporibus conſen- CONSEQVE Ns;tis. inſequens, futuru s, quod cõſequitur. du raneum genus literarum. de Nat. 37 b, Actiones conſenta-(Repugnans, primũ. Parr. 230 a, Ex ijs rebus quæ quodam nu 6 neæ appetitionibus. Off. 56 a, Hæc formula Stoicorum ra- modo affe ctæ ſunt ad id de quo quæritur, alia ex antecedè V. tioni diſciplinæq; maximè conſentanea. Epiſt. 34 a, Quod tibus appellantur, alia ex conſequentibus, alia ex repugnã- mn quid em erat confentaneum cum ijs literis, quas ego Romę tibus. de Fin. 121 b, Cum conſequens aliquod falſum fit, il- po acceperã. de D. 136 a, Obſcura ſomnia minimè conſentanea lud cuius id conſequens fit, non poſſe eſſe uerum. Or. 198 a, ab b ſunt maieſtati deorum. Offic. 1 4 a, Non eſt autem conſen- Cernere cõſequentia, repugnantia uidere. de Cl. 178 a, Quæ cu taneum, qui metu non frãgatur, eum frãgi cuꝑiditate.& quibus propoſitis ſint, quęq́; non ſint conſequentia. de Or. 4
b, Decorum id eſſe quod conſentaneum ſit hominis excellé 128 b, Id quod concludere uelis, non effici ex propoſitis, nec r . tig,&c. I. A. 223 b, Eiusq́; mors cõſentanea uitæ fuit. Epi. 100 eſſe conſequens. de Le. 158 b, Quoniam ſcriptũ eſt Ate de o- 4 b, Cum his ea conſentanea& conſequentia ſint, ne de eorũ primo reipublicæ ſtatu, conſequens eſt ut ſcribas tu idẽ de b, quidem ueritare eſt dubitandum. de L. 174 a, Optimæ rei- jegib. de Orat. 138 b, Cõnexum auũt fit principium conſequẽ du publicæ leges dare conſentaneas. Offi. 6 a, Perſpicere quid ti orationi.& 159 a, Si uerba extrema cum conſequentibus 5 in quaq; re uerum ſincerumq; ſit, quid cõſentaneum cuiq;, primis iungetis. Part. 231 a, b, Vr in ſimplicibus Uerbis quod Pu quid conſequens. Part. 230 a, Vt ea quæ ſunt ipſi contrario- non eſt Latinum, ſic in coniunctis quod non eſt conſequẽs, 4 ne elus aut fimilia, aut diſsimilia, aut conſentanea, aut diſ- uituperandum eſt. Orat. 20 8 a, Vt eficiatur, quo d ſit conſe- 5 Lntanen da Orat. 124 a, Ex conſentaneis,& præcurrentib. quens ijs quæ ſumentur,&c. Tuſcu. 233 a, Vitium eſt conſè- 3 08 Tnih egumtenes dncneu.. Jüentis roprchenderezcum prima conceſſeris. de Ein. 1124, 49 3 Ru frari ndreedrenn ni 4,, numum confentlen 115 Lrade iu5 tennit prorlus conſequentia.& ibid. b, Ae quo⸗ beſtte lognaumnn eb erun 3 Stirs um. 5.98 a,An dũ den lecluent; us ueſtris ſublatis prima tolluntur.& 95 b. Vi 58 toridare hrenntn d Ind 3 ominum conſentiente au- eamus nunc quaàm ſint præclara illa, ijs quæ nunc poſui pons hi as ulrte 1 Ra benur a 65 b, Nemo in terris eſt mi conſequentia. Or. 207 a, Quod cuiq; conſe quẽs ſit, quodq; e l 2annneent risneih ⸗ Lhb-Ade, Au tantopere mecum contrarium. Tuſc. 232 2loc probato conſequens eſt illud, 14 3ula Nuadrare Iwtireane— 5 1 Euriens,a trian- mo dũ,&c. 238 a, Contrariorum contraria ſunt cõſequen Ar dneanren ai tt. de Nat. 29 b, Tanta rerum tia. de Fin. 72 a, His omnibus quos dixi conſequentes funt d. CONSENTIN P pop. ltalie deein S b ueill nes bonorum, Ariſtippo ſimplex uoluptas,&c.& 100 b, ig Scipionis se Rutili H ltate aerin Za Veillints er. HM his Eaconlentanes& contequentia ſint. Off. 36 a, Per- ſe 14 rints ſe& Conſentinis Segichlis Orknäda 18, al aren- 4 cere 8 lin quaq; re uerũ ſincerum ꝗ ſit, quid conſenta- du, CONSENTIO, tz. congruo conuenio Confent us ſi 3un n5, ald aſeduens e 2 Nomo Tatiue Pari C0N idem fensio cum aliquc'acia 4* Kteneſ 8 Laneus um, SesPer AMam Conſedutéria cernit, cauſas rerum uidet, c. C0o
iudicio uel opinione alicuius 0 r 5 al maneo, 3.106 b, Homo lignis quibuſdam conſequentia declarã 2 dem uoluat dee uel opinione lir dame quo ſentio, in ca- tib. futura pręſentit.& n7 b, Ex eo ſignificationè rerũ cõſe- 5 6 1 um, COſpiro, cOiuro. I. 4. 157 a, quentiũ quęrimus. de D. 139 a, Philoſophi in primis acuri& zua 3 conſequentia zigr

. rad de Am. u r ud.lal t— 112 A De uts uat 8 1. Anlcitix ſtlen 7 nleiti u dh amic. Wlli 41 lz deca, 24 uc.s. L. 1ldecoma mai tomnn, 2b,Om 1nl ala A arp /Annes Lhh Contra! monal 6 a a gus m ahanc e üda 1“ 80 4¹ Aes orcines ei 4 0½23 1 d 6 9 3 „ 09a la dur llen int gen 8 6 que ll en eladre hopaſegimesded „ dd.omntum eſtt. ian mo⸗ et tama N aume torüh, entn d ore 44 oc ligniß A mplurimx Onſ.. 14 did
35a, Arg kis 1144. 3 dn 4⁴ 4, d 8 Ueltre Mentes B„*— * uoluntate ſuffrazis Andripiee onlentiat Knon aeu 1 1 WMere
peo Mur.
1
r, Ar, Scc. pra dün
1 4 4 910 Ckh 1 3
R conkare d den. zo d lnälen an ½. uperlorid conſentne;.
195 4 1 oni⸗ nuch
* Aenttre fdi, chain De e.263 4 Conſentiinua Apeckam. O. 10 da,
1.z0 a Delectat dociſo
enn— 4 am qudam lepaͤre
tonſeri
4 Nenda libert 3 2 — Hertate conſentzen a
2 4 deneuolentiam trga dos cann 4 5 4 ullo keru
— I R quai conlata Mem cozgmentatio naturg. deRan 4 u s, amorzz conlpiratoneaun
aitx conſentiens& nma 43 K or Dnſentit, orxtapun
neusJaam tor conſentit cum oclomm
5 d. Lnerx redtatx mlenatuntqagn eanoae Furniſ uilx ſunt. Ac.aza Pum
naas notior, nec, tamen cun Cmum
ate coalentiens. de Cl. 7, Noman ouſentientes. contra Rul.9 4 Kcock noa uendere, quid futurum et.l4.ihi- efanz conßterétur, ſe urdem inumami 94 Serui, quos iſte delli faciend cuum ant. Ep.92 4, Quin. Curtius coatett dun, Pompeius in oppidumtaifad ad Cafaremq deducere. 10,„2. munio, claudo, ſepio.desen h 2c ligencer conftus.. VENS aſeguens, fututus quodcite Ins peicu. Part. 130 4,E jsredus qurſe
b uat ad id de quo quæntun in ai antur 14 81 conſequentibusinam .- um conſequen uiguritn b non poſſecſermd jere Kn
ruentis, repugnantmH uic
* 8 “—““
44. at au e Hon iit conſcane .„ Ko—. ſcioti 4s b. Ouonum en 1 4. de D. Aeſnl 34 4 3. ſeduens ent aus * en 8. 1oe adt ftt puncipum 8 ¹ onerun 1 wonerus 1 Flverbaentrema ame 4 Dar.ub mm aaetcst an nctis qrdn um8 — atur. 11 O4ut.10 8 4 It eiunn,uas Ec. Tuſcu ¹3 4 as menkuf. ſars orima concente Li cheadere nmf auentld O „latis prima tohh e 6s ueftrs un t a iis CiE ün orrcl* 4 1 alequbsi 2n duod cuiq co ues0 4 1 5 3. Or. 2074—, hato conlede g N 1— d or) 25 uets ce⸗ Lun 3 alrer coleqthe dcd or alteru 4 trari 1 M riorum con. aleg d 1 433 4.1 4 1 05 disl co 82 4* ³ u A 8 4 omn 2 1 soluptas, e499 3 1 fimplext.Of,, r woo m. ue tia lnt 4 onle. auld geaned er: ſin rumch i auß uern n 4 Hemo a *.& n. ruml 4 4. ſas re 14 * 2 ernl can, uenbe, . 46 onieg 6 id 1 aam?. 1 elel 4 ibuld Ccatoe 3 5 al 3 510 „ 1e0 I. g bEXr, oluln o Phletet
305
brüa
coenm gregezt Tuſ.a4adhamits
conſequentia& fepugnantia uidentes. de Fat. 14. 2 a, is non
uidet, quæ quamque rem res conſequatur.
CGNSE QVENTIA, uæ. conſecutio, conſectarium, con- nexum. de D. 107 a, Qui curſum rerum euentorumꝗ; conſe
quentiam diuturnitate pertractata norauerunt. ad Her. 41 a, Per conſequentiam ſignificario fit, cum res quæ ſequun- tur aliquam rem, dicuntur. Item: Res dubias uel non con- ceſſas ſumere ad concludendum. Item: Sumere ea, quibus conceſsis nihilo magis efficias quod uelis.
CONSEQVO R. rb. adipiſcor, aſſequor, ſequor, cõſequens ſum, euenio, excipio.)(Repugno. pro Cal. 41 a, Qui ex rei-
Publicæ cauſa glorioſam uictoriam conſecutus eſt. Offic. 6 a, Qui omnia honeſta negligunt, dummodo potentiam conſequantur. Epiſto.; b, Vr tuam priſtinam dignitatem& gloriam conſequare.& 8 b, Omnia, quæ ne per populum quidem fine ſeditione ſe aſſequi arbitrabantur, per ſenarũ cõſecuti ſunt.& 71 b, Quòd ſi id egiſſemus ego atq; tu,&c. omne tempus unà fuiſſemus, quod quantum fieri poterit, conſequamur. pro Planc. 261 b, Quem magiſtratum iam octingenti ferè conſecuti ſunt. pro Dom. 237 a, Opus erat ſcientia, quam etſi omnes conſecuti ſunt, tamen peritiores ueruſtas facit. Qu. Fra. 295½ b, Nos ea quæ conſecuti ſumus, his ſtudijs& artibus adepti ſumus. I. A. 159 a, Libertatem pax conſecuta eſt. de Oraro. ↄ a, Hæc Craſſus cum dixiſſet, ſilentiũ eſt conſecutum. de Cla. 17⁷0 a, Hunc Cethiegum con ſecutus eſt ætate Cato. de Orator. 143 a, Tum latus ei con-
doluiſſe, ſudoremꝗ; multum conſecutum eſſe audiebam.
pro Mur. 144 a, Si hæc elapſa de manibus noſtris in eum an- num, qui conſequitur redundarint. Epiſt. 4 b, Doleo eiuſ- modi tempora poſt tuam profectionem conſecuta eſſe,&c.
de Som. 123 a, Huncut comites conſequuntur, alter Veneris,
alter Mercurij curſus. Epi. 59 b, Viſa eſt oratio non iniucun
da,& me dio cris quidam eſt riſus conſecutus. Qu. Fra. zu1 b,
In eam tabulam magni riſus conſequebantur. de Cl. 185 b, Maiores conſequi non poterat,& minori neceſſe erat cede re. ad Heren. n a, Conſequi uidetur ut doceamus,&c id eſt, ſequi. Epi. 257 b, Si ſtatim nauigas, nos Leucade conſequé- re-Atti 40 a, Nihil miRi optatius ca iere poteſt, quàm ut me quãprimùm conſequare. I. C. 105 b, Si accelerare uolent, ad ueſperam conſequentur. Artt. ¼0 b, Nunc tu propera, ut nos conſequare.& 41 b, Tu nihilominus, ſi properaris, nos cõ-
ſeq uère.& ibi. a, Sin es in uia, cum eris me aſſecutus, coràm agemus,&c.& 129 b, Non eſt nobis committendum, ut has
XIIIIcohortes hoſtis accedere, aut itinere me cõſequi poſ Kit. I. V. 21 a, Nullo modo poſſum omnia iſtius facta aut me-
moria conſequi, aut oratione complecti. Poſtquam. 198 b,
Quis ueſtra in me beneſicia enumerare aut conſequi poſ- ſit. de Vn. 196 a, Si minus id quod habemus in animo, con- ſequemur, haud erit mirum. de Finibus 56 a, Vt reijciendis uoluptatibus maiores alias conſequatur. Epiſtol. 24 a, Vel quia uidemur eam famam conſecuti,&c. de Off. 12 b, Si mi- nus imitatione tantam ingenij præſtantiam conſequi poſ- ſumus. Epiſt. 9 b, Nullam partem tuorum meritorum non modò referenda, ſed ne ceogitanda quidem gratia aſſequi poſſum. Offic. 42 a, Magnam laudem,& à ſummo uiro,& ab exercitu conſequebatur. de Finib. 56 a, Quid ex eo conſe cutus eſts laudem& charitatem. de L. 173 a, Eum igitur mo rem cum breuitate, ſi potero conſequar. de Or. u13 b, Verbo- rum propè numerum ſententiarum numero conſequi. de Nat. i0 a, Chryſip pus, quem Diogenes conſè quens in eo li- bro, qui inſcribitur de Minerua, partum louis diſiungit à fa bula. pro Pomp. 10 b, Quæſtum conſoqui. Qu. de Pet. 205 a, Etſi tibi omnia ſuꝑpetunt, quæ conſequi aut uſu homines, aut diligentia poſſunt, tamen,&c. J. V. 145 a, Vt hac diligen- ria, nihil horum inueſtigare, nihil aſſequi potuerit. I. V. 74. b, Inueſtigare& conſequi aliquã rem. de Fat. 142 a, Qii aüt, &c. is non uidet quid quamq; rem res cõſequatur.& 4 3a, Si quod primum in connexo eſt, neceſſarium eſt, ſit eriam quod conſequitur neceſſarium. de Fini. 103 b, Ex quo illud natura conſequitur, ut communem utilitatem noſtræ ante
ponamus. de Diuin. 91 b, Atq; ita quidem prima ſtatim ſcri
bit Ariſtoteles conſecuta: id eſt, Ariſtorteles ſcribit prima ſta
tim eueniſſe. CONSERO, i. conſeui, conſitum. planto, ſero, ſemino. de
Nat. 2 b, Indus non aqua ſolùm agros lætificat, ſed eos e-
tiam conſerit. Tuſc. 15 4 b, Ergo arbores ſeret diligens agri-
cola, quarum aſpiciet baceam ipſe nunquam: uir magnus le ges, inſtituta, remp. con ſeret. Aca. 27 b, Iam iſtuc te quo que impediet in naui
gando, in conſerendo, Sc.
CONSATVS, ta. de Vniu.* 18 CONSERO,, rs, ronſerui, conſertum. confero, cõniungò, pu-
gno. Tuſculan. 219 b, Atque hi collocuti ſunt inter ſe priuſ-
quã manum conſererent, leniter& quietè. pro Mure. 123 4,
Signa contulit, manum conſeruit. pro Font. 276 b, Galli cũ
X
C
8 0 306 M. Fonteio ferrum ac manus contulerunt. At. uz a, Conſe- rere manum cum hoſte uel cum alio quopiam. Antequam. 195 b, Non patiar ut opera mea manus inter uos conſera- tis, cædes q́; ciuium inter ſe fiat.
ONSERTE’,cöiunctè. de Fat. 14 6 b, Omnia naturali col ligatione conſertè, contexteq; fieri.
CONSERTVS, 4, um. de Orat. 88 b, Multis q́, præeſſem, qui
aur interdicto tecum contenderent, aut te ex iure manu cõ ſertum uocarent, quòd in alienas poſſeſsiones tam temerè irruiſſes. pro Mur. 129 b, Eum fundum ego ex iure meũ eſſæ aio, quid tum indet ibi ego te ex iure manu conſertũ uoco. & 1bi. Vnde tu me ex iure manu conſertum uocaſti, inde i- bi ego te reuoco&31 a,& Ep. 100° b, Non ex iure manu cõ ſertum, ſed mage ferro rem repetũr. At. 242 b, Debuerat aũt nõ ex iure manu conſertũ, ſed quæ ſequuntur, tu quoq; ſcri bes. Ex iure manu conſertum, formula eſt antiqua, qua ute bantur in uindicanda poſſeſsione, qui fimul contẽdebant.
CONSERVATIO,, Onu. cuſtodia, de Ora. 100 b, Sit ergo in
iure ciuili finis hic, legitimæ& uſitatæ in rebus cauſis ꝗ́ ci- uiũ æqualitatis conſeruatio. Offic. 20 b, Via quæ deducit ad conuenientiam conſeruationèq; naturę. Off. 35 a, Frugũ fru ctuumq; reliquorũ perceptio& cõſeruatio.& 26 b, Si attéẽ tos animos ad decoris conſeruationem teneb imus.
CONSERVATO R, ris. ſeruatôr, præſes, cuſtos. Att. 124 a,
Alterum exiſtimari conſeruatorem inimicorum, alterũ de- ſertorem amicorum. pro FlI. 150 a, Mithridatem conſeruato rem Afiæ nominabant. Antequam. 194 a, Vtrũ ut cuſtos ac- cipiarꝭ an ut proditor excludar? ſi ur conſeruator, ueſtra e- rit ignominia: ſi ut oppugnator, præciſa erunt omnia. pro D. 213 b, Conſeruator reip. At. 45 a, Me nonnulli conſerua- torem iſtius urbis eſſe dixerunt pro Seſt. 15 a, Cuſtos&c con ſeruator urbis. Epiſt. 184 b,& de Ar. i57 b, Conſeruator pa- trie.)(Proditor patriæ.
CONSERVATNIX,“. de Fin. 130 b, Omnem naturã eſſe
conſeruatricem ſui.
CONSERVO, S. cuſtodio, tueor, retineo, ſeruo, adſeruo,
tutor, reſeruo, foueo, teneo. Antequam. ¹9 4 b, Qui hoc im- perij domicilium ſartũ tectum ab omni periculo cõſerua- ui. I. C. iu a, Non minus iucundi ſunt ij dies quibus conſer- uamur, quã ij quibus naſcimur. Anteq. 19§ b, Ego apud uos non loquar, quos conſeruauisè in Ver. ²32 b, Vt quiſq; eis re- bus tuendis conſeruandisq́; præfuerat. I. C. 116 b, Vt omnes ſalui conſeruaremini. Epi. 13 a, Ciues mei à me conſeruati. de Nat. 12 a, Si aliquis in mũdo eſt, qui regat, qui guberner, qui cõſeruet omnia. de Fin. 151 b, Res quas natura alit, auger & tuetur. Off. 51 b, Res familiaris quæri debet ijs reb. à qui- bus abeſt turpitudo: conſeruari at diligentia& parſimo- nia, iſdem etiam rebus augeri. Att. 297 a, Vt uòs eam neceſ- Krudinem, quæ eſt nobis cum publicanis, obtinere& con- ſeruare patiantur. pro Pomp. 6 a, Quæ accepiſtis tueri& cõ ſeruare non poſſe. pro Cor. 52 a, b, Seruare& cõſeruare ma- ieſtatem. Off. 72 b, Conſeruare iuflurandũ. pro Qu. R. 45 b, Conſeruare ordinem. L. Ordo. de D. 124 a, Ius augurum di- uinationis opinione principiò conſtitutũ eſt, poſtea reipu. cauſa conſeruatum ac retentum. At. 34 a, Sed ordinem con- ſeruabo tuum. Ora. 207 b, Conſeruare& notare tempora: de Or. 133 a, Cõſeruare pecuniam uel patrimonium. I. V. 101 a, Quod alterius mortui uoluntatem cônſeruabat. Ep. 61 b, Si poteris uelim tuam priſtinam erga me uoluntatem con- ſerues. Epi. 36 b, Beneuolentiæ quam à me certò iudicio ſu ſceptam, quòad tu uoles cõſeruabo.& σ b, Tuorumd; me- ritorum erga me memoriam tonſeruabo.
CONSERVVS,. qui eidem domino cum alio ſeruit. Qu.
F. z18 b, Eo die quatuor eius conſeruos& diſcipulos Vena- fri cuniculus oppreſſerat. pro Qlu. 55 b. Is noctu duos con- ſeruos dormiéces occidit. Epi. 18 4 b,& Par. 123 a, O ré miſe ram, dominum ferre non potuimus, con ſeruo ſeruimus.
CONSESSO Roris. aſſeſſor, qui alteri aſsidet. L. Aſſe or. de
Fin. 7 b. Aulus Varius, qui eſt habitus iuder durior, dicere conſeſſori ſolebat, Aut hoc,&c. At. a1 a, Môdò te conſeſſore ſpectare liceat. I. A. 197 a, Vt ei cum M. Curio conſeſſore eo- dem& colluſore facilè poſsit conuenire. pro Flac. 151 a, Te- ſtes aceuſatoris, conſeſſores, conuiuæ,&c. 1
CONSESSVsS, ſus. homines ſignificat, uno in loco conſidẽ
tes. pro Mil. 101 b, Non enim corona cõſeſſus ueſter cinctus eſt, ut ſolebat. pro FI. 154 b,& de Sen. 90 b, Cum hic Dory- lenſis efferretur magna frequentia conſeſſuq́; ueſtro. I. V. 79 b, In conſpectu conſeſſuq́; ueſtro. Tuſ. ¹55 b, Frequens con- ſeſſus theatri. At. u a, Non enim unquã turpior in ludo tala rio conſeſſus fuit. pro Qu.2 b, Præconum conſeſſus.
CONSIPEO, des. ſimul aſsido, conquieſco. de Cl. 167 a, In
pratulo propter Platonis ſtatuà conſedimus. I. V. 79 b, Quo die primaòm iudices citati in hunc reum cõſediſtis. Ac. 41 b, Qux cũ ſunt dicta, in conſpectu conſedimus BMnss.Se*

*
1 3 3 — „
4 ———ÿ;— *— 3
„
———
* 4— 1 1 3* ————--—,.
CONSID O,. de L. 170 b, Sed ſi
———— 4 5 4 3 4
—ͤͤͤͤͤ“
307 0
Et ſimul aſsidamus, inquam, ſi uidetur. FPN. 434-dnad cohortes apud Philomelum conſederunt 877 d. ſeciiſie. ſolitudines tu ipſe uenies, in quibus nos S 1es 4 Yt primſ Acad. b, Tum eodem ſpacio conſedimus. t. 11 a, le Prmn ludices conſederunt. de Sen. 90 b, Legatl in ert legr ida ſederant. pro Fla. 49 b. Cur homines in hestedee lrano de Or. 87 b. Et omnes in iie ſecibis, Aue ranr u B1ai0; conſediſſe dicebat. de Aruſp. 245 4, Cum: d. e Ilc 1 c5 minaretur, uoce tantum attigi! Bun Inrluan 1 4e e ſedit ille, conticui. Att. 75 a, Antequam aliquo oco con 6 ro, literas àmenon expectabis. Art. z5 eum Miat no d0 zam in ocio conſederit, de Di. 97 a,&122 a, datOn, ſrn dormienti apes in labellis confederunt. de Fin. S9 b, eu- jus in mente conſedit iuſticia, hoc ipſo quod adeſt, turbu- lenta non poteſt fieri. de Diu. 95 b, Equus cuius in Vnbe exa men apum conſederat. Qra. 205 b, Hoc in ea de qua oguo⸗ medidcritate conſedit. de Ar. 249 a, Quorum ludorum ai gio tanta eſt, ut ex ultimis terris accerſita, in hac urbe er e derit. de Cl. 173 b, Arbor animi conſedit. pro Mur. 128 a, 5 ſedit utriuſque nomen in quæſtura. Aca. 22 a, Furor con. dit. de Cl. 16 7 b; Eorum aſpectu omnis quæ me angebat de repub. cura conſedit. CONSIDERANTIA, conſideratio. Qu. F. lib. z. Epi. Cu ius in hoc uno conſiderantiam& ego ſuſtincbo. CONSIDERATE), cogitatè, cogitatò, conſultsè, pruden- ter, iudiciò. pro Qu: a, Itaq; maiorées noſtri rarò id accide- re uoluerunt: prætores ut conſideratè fieret, cCõparauerunt. Off. 19 a, Agere, quod agas, conſideratè. Off. 27 b, Cum ira nihil rectè fieri, nihil confideratè poteſt.& ο b, Beneficia quæ iudicio, conſideratè, cõſtanterq́; delara ſunt. Att. 136 a, Quid ais, ſ hic temperantius egerit, conſideratius conſiliũ te daturum, qui poteſt? At. 146 b, Conſideratius utilitati no ſtræ conſuluero.. CONSIDERATIO,B nis. circunſpectio, animaduerſio, ra tiO. Ac. 32 a, Eſt enim animorũ ingeniorũꝗ; naturale quod- dam quaſi pabulum, conſideratio contemplatioq́; naturæ. Aca. 16 3, Sih ex circunſpectione aliqua,& accurata con ſide ratione, quod uiſum ſit, id ſe dicent ſequi, tamen exitum non habebunt. CONSIDERATVS, a,um, prouiſus, meditatus. de Ar. 244 a, Nihil feti non diu conſideratum,& multò antè medita- tum. de N. 64 a, Ratiocinatio eſt, diligens& conſiderata fa- ciendi aliquid aut non faciendi excogitatio. Par. 122 a, Cui uiuédi uiâ cöfiderara atq; prouiſa eſt. pro Qu. z b, C. Quin tius una in re paulò minus cõſideratus, qui,&c. pro Syl. 180 b, Factum quod paulò minus cõideratum uideartur. de In. 82 b, Rario bene confiderata. de Cl. 178 a, Conſiderata tardi tas. pro Font. 280 a, Illud uerbum conſideratiſsimũ noſtræ conſuetudinis arbitror. pro Cec. 2883 a, Illud conſiderati ho minis eſſe putamus, non contendere,&c. CONSIDERO,. reputo, cogito, commentor, animaduer to, circunſpicio, conſpicio, ſpecto, exiſtimo, contemplor, intueor, attendo, rationem habeo, expendo, pondero, ante oculos meos pono, uel propono, ratione animoq; luſtro, animo& cogitatione complector, animum ad aliquam rè refero, ante oculos meos uolitat, mente mea circumſpicio,
animo intueor, animo contemplor, expiſcor. pro S. R. 26 a, Age nunc refer animum ſis ad ueritatem,& conſidera quæ
ſtudia à patrib.&c. At. 102 a, Id coràm confiderabimus qua- le ſit, habet enim res deliberarionem. Epiſt. 238 a, His de re- bus uelim cum Pomponio, cum Camillo, cum quibus uo- bis uidebitur, conſideretis. Part. 121 a„Nunquãâmne homo amentiſsime te circunſpiciesmunquãmne quid facias con- ſiderabis, ne quid loquare? Atric. u10 b, Sed de hoc tu uide- bis, quippe eum de ipſo ac de me iſta conſiderare uelim.& ibid. Sed uelim confideres, quid faciendum putes. Epiſt. 152 a, Flagitare Senatus inſtiruit Cornutum, ut referret ſtatim
de tuis literis, ille ſe conſiderare ait uelle. pro 5. R. 36 a, Age nunc ex ipſius Chryſogoni iudicio Roſciorum factũ conſi-
deremus. Offic. 30 a, Veri etiam poetæ ſuum quiſq; opus à uulgo conſiderari uult, ut ſi quid,&c. Tuſc. 22 5 b, Equidem eos caſus metum ipſe conſiderans, huic incipio ſententiæ diffidere. de In. 45 a, Vnaquæq; conſtirutio ex ſe& ex ſua na tura confideratur. In Verr. 153 b, Conſiderate cum ueſtris a- nimis uoſmetipſi,&c. contra Rul. 74 b, 75 a, Atque illud cir cumſpicite cum ueſtris mentibus. In Verr. 207 a, Contem- plari& conſiderare aliquid.& 2/1 b, Vide etiam atque eti- am,& conſidera quid agas. de Orator. 259 b, Cum eſſet ha-
bita au, quemadmodum,&c. id eſt, cum eſſet conſidera- tum,&c.
umbra. de Orat. 144 a, In ſyluam uenitur,& ibi conſiditur. Atti. 26 a, Quinetiam dubiro an hic Antij conſidam. de Vn 195 b, Senſus mouentia quæ ſunt, eadem in opinatione con
uidetur conſidamus hic in
90 2 Na395 t. de Or. 16 0 b Verborum iunctio uariè diſtinctè con- Saun⸗ Prou. 76 2, Quaæ jam licet conſidant, ſed tamè,&c.
aliès, Concidant. de Diu, 102 b, Cedunt ter quatuor de cœ-
8 3 2. lo corpora ſancta Auium præpetibus ſeſe pulchrisd locis dant:id eſt, conſidunt.
CONSIGNATV 5, a, um. obſignatus, ſignatus. de Orat. 129
7. 27 15 ner iis cöſign⸗ b. In Fundi, quos tibi pater publicis commentarijs côfig
b,elhnale Se pro Clu. 46 b, de L. 193 a, Publicis literis con ſignatam memoriã publicã nullam habemus. Tuſc. 160 b,
Nec fieri poſſet, ut à pueris tot rerum atꝗq; tantarum inſi-
.. 2— 4. 2.* 2 8 2 tas& quafi cõſignatas in animis notiones quas eveiæe uo-
cant, haberemus, niſi,&c. de Di. 98 b. Clariſsimis monumè-
tis teſtata conſignataꝗ; antiquitas: id eſt, ipſa exempla.
CONSIGNO, as. Obſigno, ſigno, firmo. Pro Qu. 4 b, Tabu
læ maximæ fignis hominum nobilium conſignantur.& Fl. 154 a, I. V. 59 a, Iliſdem literis illius prætura,& tua quæſtu ra conſignata eſt. Aca. b, Vt literis confignamus, quæ mo- numentis mãdare uolumus, ſic ille in animo res inſculptas habebar. In Ver. 171 a, Ratio certa eſt, Aetnenſium& publi- cis& priuatis literis conſignata. pro Deiot. i50 b, Quaæ pu- blicis populi Romani literis monumentisque confignata ſunr. Poſtquam. 210 b, Priuilegij uim autoritate honeſtiſsi- morum hôominum& publicis literis cõſignauit. de Vn. 200 a, Sidera ex quibus erat motus temporis conſignandus.
CONSILIARIVS,rj. autor, præſcriptor, qui confliũ dat.
de Leg. i92 b, Augur meminiſſe deber, Ioui Opt. Max. ſe con ſiliariũ& adminiſtrũ datum. At. 225 b, Ratio ædificandi ini tur conſiliario quidem& autore Veſtorio. IJ. V. u a, Interea amici& conſiliarij eius moleſtè ferre cœperunt Heraclium profuiſſe. At. 4 8 b, Si me à meis confiliarijs proditũ& proie ctum uides. Epi. 3 b, Non inuito rege ipſo conſiliarijs q́, e- ius.& 10 b, Sed certè& ego te autore amiciſs imo& ſapien tiſsimo,& tu me conſiliario fortaſſe non imperitiſsimo,-
deli quidem& beneuolo certè uſus eſſes.
CGNSILIO R, arw. conſulo, delibero. Attic. 244 a, Tu quid
egeris tua cùm triſti, tum etiam diffcili ad conſiliandum le gatione, uehementer expecto: eſt enim inexplicabilis. legi- tur etiam, de tua:& pro ad conſiliandum, alij ad concilian dum legunt: fed conſiliandum melius.
CONSII,IVM, Mi. deliberatio, cogitatio, animaduerſio, ra-
tio, co gitatum, quod aliquis ſequitur aut ſpectat, collegiũ, concilium, conſultum, ſenrentiæ. de In. 65 b, Conſilium eſt, aliquid faciendi, non faciendiue excogitata ratio. de Orat. 114 a, Conſilia primùm, deinde acta, poſtea euentus. de In. 82 b, Cupiditas conſilij gubernatione regitur. Epi. 182 b, In confilio capiendo prudentia, in dando fides requiritur& religio.& 145 a, Conſilium plenum prudentiæ& fidelita- tis. de Or. 8 a, Prudentium conſilia. Atric. 12 4 b, Leuatür e- nim omnis cura cùm aut confſtit conſilium, aut cogitãdo nihil explicatur.& 256 b, Nihil debet, qui conſilium dat, præſtare præter fidem. Attic. 142 a, Conſilia ex euentu, non ex uoluntate à pleriſq, probari ſolent.& ibid. Quod urerif- ſimum nobis uidebitur, de eo quod ad nos ſcripſiſti, tibi cõ ſilium dabimus: quod ſi nõ fuerit prudens, at cert? ab opti- ma fide& optimo animo proficiſcetur. Epiſt. 7 a, b, Totius facti tui iudicium, non tam ex con ſlio tuo, quàm ex euen- tu hamines ſunt facturi. pro Clu. 35 b, Minus fidele conſi- lium alicui dare. I. A. 24 0 b, Optimus eſt portus pœnitenti mutatio conſilij. At. 2566 b, Nemo doctus un quam mutatio nem eonſi lij inconſtantiam dixit eſſe.& 234 b, Conſilia tem porum ſunt quæ in horas comutari uides.& ¹32 a, Et ſimul ſcito labare meum conſilium illud, quod iam ſatis tibi fixũ uidebatur. I. A. 212 b, Turpe eſt uiro prudenti, præſertim in re tam perſpicua, conſilium intelligédi defuiſſe. contra Rul. 67 a, Cui non dubitanti fidele confilium, non laboranti cer tum ſubſidium nobilitatis oſtenditur? Epiſt. 18 b, Niſi meis puer olim fideliſsimis atq, amantiſsimis confilijs paruiſ- fet. Qu. Pr. 27 a, Recordare conſilium noſtrum, quod fuerit profectionis tuæ: non enim commoda quædã ſequebamur Parua ac mediocria. Att. 127 b, Nec ſi ego quid tu ſis fecutus non perſpicio, idcirco minus exiſtimo te nihil ſine ſumma ratione feciſſe.& ibid. Nec mihi tantum ſumo, ut meum cõſilium ualere debuerit, ſecutus ſum tuum.& 243 b, Quid ætati ſit credendum, magni confilij eſt.& 155 a, Nihil mihi adhuc accidit, quod maioris conſilij eſſet.& 40 a, Capere confilium de ſententia alicuius.& 203 a, Ipſe uenirem Ro- mam, ſi ſatis conſilium quadam de re haberem.& 22 8a, Nec alia cauſa profectionis mihi ulla fuit, cum conſilium ce pi legari à Cæſare.& 108 a, Subitò cepi cõſilium, ut exirem. Pro Dom. 236 a, Qui pernicioſa reipu. conſilia cepiſſet. I. V.
u6 b, Capit confilium de amicorum ſententia ‚non adeſſe
ad iudicium. Offic. 60 a, Principes conſilium hoc ceperunt, nomen Tarquiniorum memoriam q́; regni eſſe tollendam. In Ant. 167 a, Tu quem Narbone confilium interficiendi
Cæfaris
Inm zuu⸗ mih bi a 0
ber

Lonſ mum p 6 TVS u shes 1. 4ao0 h en adſißnan 4 824 5 hater däien ean Memoriz 8 u. 46 b de 1.— ear 4 oen,at[udlicd aallan l 4. 656 ueriu tot.
a Ver. 2olumuu, ſe N uigmd
aes le s Natiocenach ienems
ah Romani la Sndta pro Deotraadt
Jaam literis monum⸗ od
—— um& 8—
du 1 à arda 4 diicis literi cã td
Agur meminiff 2* Heminuſle debet Jou
Aro qaidem& autore Nkanacs
e eius moleſte ferre cauan * 2,3 me d meis confliari rochei EfL 3b. Non inaito rege ipſo coah ed eerte& ego te autote amicfimmh n ae onfilario fortaſſenont mn 4 dencuolo certè uſus n i 9 Le, on 2lo, delibero. Aricags 1 hm rruh rum eriam difücil dezin ementer erpecto:cſt enim inemleah
ie tus Kpro ad confiliandum üiſuim
Zed der
t fed confiliandum melius.
M delideratio ogitatio aninun 4 m, Juod aliquis ſequitur aut ſpetuah Dafaltum ſententix. de ln. 655 Caf end' aon fäciendiue excogitatanoi ha primam, deinde acta poſteuam: htas coaflij gudernatione regitu: Fhilt ucndo prudentia, in dando Sesmaun 444. Confhum plenum pradentiräis 14 Prudentinm confilia. tric.ng lm cura dm aut confſtit confihun, mtag Atur. K 166 b, Nihil debet, qucantig mter Adem. Attic. 142 2 ancfuaan olersſs prodan ſolent.&idis CMit
4 usdebitur, de eo quod ad nos irhiti
mui quodſi nõ fuerit prudensteni- ocimo animo profciſcetur Htiao
1 mumnon tam ex con lo roo, quim ds ſunt facturi. pro(lu. z5 d kmn tte Se LX40, Optimus ectpaaupen—
2Eikrn. At. 5 5 Nemo doctus un uunEE
t.1 assaſdandiam duitesedn 1 aux in horas comutan n — confilium illud, woiue 4 1Lundb, Turpe Kuno pe 99 cua, conflium intelligẽ Dunlb a daditanti sdele— um nobalicatis oſtenditur 4⁴ au dehfums ad. 1wancinpuagi „4 Necordare confilium eis on enim commo 4l. ubbs b. Nec ſi ego dh fus exiſimo ten g,
4 u * diocrI4. At.
dcy. 1 Kbid. Nec mihi tanu gasgl 12. 8„cutus ſum tu o rr 42 ue 4 5. en mapni confl e 6 enduf— nanfele N ¹„ amaioris conn. l 1 nt, qu 1.ius.& 103 b0 1 euius e ente 84 4en 1 je hub ut. * 4* auada 4 d* 4 „a 8 allafulhe g ckonis mihl ull„cöfbr 1' 8 a Suditd che hscht rr. X 102 00 „ dernicioſa feip ſencentia, aruß an deamteoru uun zecſe oaültum di oes conkln eala ce Pnincipes co enicka 04.69 4, mramch es memdt ull W uiniotu bone 809 d * quam Na¹ ³
mutari uides.&rid
309
Ceſaris cepiſſe notiſsimum eſt. pro Seſt. 20 a, Is à te conſiliũ P. Seſtij accuſandi petijt. Epi. 237 b, Metuo ne id conſilij ce- perimus, quod non facilè poſsimus explicare. de Fat. 140 a,
.. 3..„. Maximè nos quidem exquirentes ca conſilia, quæ ad con-
cordtam ciuin m pertinerent. Epi. 46 b, Exquirere conſiliũ alterius, de Orar. uu b, Huius eſt in dando conſilio de maxi-
. 1. 3.. 4 2.. mis rebus cum dignitate explicata ſententia. Epiſt. 14 9 a,& de Clar. 196 a, Cognoui quæ tua uoluntas, quod tuum con
filium eſſet de repub. Epiſtol. 1563 a, Tu quanquam conſilio non eges, uel abundas potius, tamen hoc animo eſſè debes, ut nihil huc reijcias: nec in rebus ram ſubitis, tamq́; angu- ſtis à Senatu conſilium petendum putes. Att. 238 a, Quid e- nim illi afferre con ſilij poſſum, cum ipſè egeam cõſilio?Att. 3 b. Ego qui inte ſatis conſilij Rarnehhen eſſe, malui Pedu-
ceũ tibi conſiliuch per literas quàm me dare.& 4/ a, Quod
in meipſo ſatis eſſè conſilij decreueras. Atti. 217 b, Nunc me iuua mi Atrice confilio. Epi. 86 b, Actis his rebus literæ àte mihi ſunt redditæ, quibus à me conſilium petis, quid ſim ti- bi auror, in Siciliane fubſidas, an,&c. Ep. 31 b, Quid efficere Poſsis, tui confilij eſt. Att. 121 a, Quare ut de mazima re deli
beranti, ita mihi des conſilium uelim.& 136 a, Conſidera-
tius conſilium dare. Epilſt. 23 8 a, Veſtrum confilium eſt, quid uobis ſit faciendum. Attic. 93 b, Quint. puer literas patris a- perire ſoler, idq; de meo conſilio.& 236 a, Hæc de mea ſen- tentia acta ſunt. Atticum 215 a, Cæſar nihil facturus niſi de meo conſilio.& 40 a, Capere conſilium de ſententia alicu- ius. de Natur. 7§ a, Ope confilio que tuo furtum factum eſt. Atticum 40 a, Sed eò fi ueneris, de toto itinere ac fuga
mea conſilium capere potero. Poſtq. 203 a, In conſilijs de
repu. capiendis,&c. contra Rul. 84 b, Nec concionandi po- teſtas erat, nes conſilij capiundi publici. Attic. 136 a, Capere conſilium ex re& ex tempore. I. C. 107 a, Si Carilina ſenten tiam permutauerit,& conſilium belli faciendi abiecerit. At- tic. 74 a, Fannius ędificandi conſilium abiecerat.& u6 a, E-
go ramen Philotimi literis mutaui conſilium de mulierib.
Oflic. 32 a, Cato ſemper in propoſitò ſuſceptoq́; cõſilio per-
manſtt. I. A. 153 a, Exponam uobis breuiter conſilium profe- ctionis& reuerfionis meæ. Epiſt. 33 a, Nunc ego tibi meum confilium exponam. Atti. 140 a, Conſilium primum eſt, ſuf-
focare urbem: deinde,&c. Epiſt. 141 b, Aquini conſilia ſunr
inita de me. Attic. 239 b, Animis uſi ſumus uirilib. confilijs mihi crede puerilibus.& 121 a, Cuius fortunæ, quantum hu mano confilio effici poterit, motum rationèé quadam gu- bernabimus. Offic. 16 b, Reperias multos, quibus periculo-
ſa& callida conſilia, quictis cogitationibus ſplendidiora & maiora uideantur. de Na. 75 b, Homines rationem bono
conſilio à dijs immortalibus daram in fraudem conuer- tunt. Epiſt. 88 a, Quæ ſunt in fortuna, temporib. regẽtur,& confilijs noſtris prouidebũtur. pro Pom. 227 b, Senatus eſt ſummum populi Rom. populorumq;& gentium omnium at regum conſilium. cõtra Rul. 6 4 a, Commune conſilium. de Diui.% b, Summum conſilium. de Orat. 143 a, Conſilium ſenatus: id eſt, congregatio ſenatorum.& pro Seſt. 26 b, Epi. 7a, Ead, quæs de ea ſcripta eſt autoritas, tantam habet uim,
ut magis iratorum hominum ſtudium, quàm conſtantis ſe.
natus conſilium eſſe uideatur. pro Dom. 227 b,& 228 a, Nul laeſt in hac urbe ſocietas publicanorum, nullum collegiũ,
nullum concilium, nullum denique commune conſilium,
quod non, dc.
CGNSILIVNM, pro iudicibus congregatis. pro Quint. 1 b,
Si apud Hoc conſilium ex opibus, non ex ueritate cauſa pen detur. Item 6 a, Tibi inſtat Hortenſius ut eas in conſilium. de Cla. 172 a, Conſules re audita amplius de confilij ſenten tia pronunciant. I. V. 246 b, Cauſam cognoſcit,& de conſi- lij ſententia pronunciat. Att. 155 a, Veniendumne ſit in con- ſilium tyranni, ſi is aliqua de re bona deliberaturus fit. I. V. 224 a, Sentenria ſine confilio, damnatio ſine defenſione. Ité: Aduocare conſilium uel concionem. L. Aduoco. de L. 192 b, &⅞ de Orat. 95 a, Dimittere conſilium. pro Clu. z5 a, Cur cũ,
cum in conſilium iretur, abeſſe patiebanturècum in conſilii
mittebant, Stalenum iudicem non requirebant. Epiſt. 61a, Quis eſſet, qui me in conſulatu nõ caſu potius exiſtimaret, quàm conſilio fortem fuiſſe.
— 3 3
CONSIMILI 6,le. Hmilis, parilis. de Or. 97 a, Cauſa aliqua
poſita conſimili cauſarum earum, quæ in forum deferũtur. I. A. 166 a, Cum rem geſsiſſet conſimilem rebus ijs quas ego geſſeram. de Or. 137 a,& 145 a, Aut quæ ſunt alijs grauiorib.
confimilia. ad Her. 34 b, Conſimilis.)(.Diſsimilis. In Arat.
Conſimili ſpecie ſtellas parilid; colore.
CONSISTO, ſtts. conſtin. cõſto, infiſto, aſsiſto, commoror,
nitor, pendeo, ſubſiſto, reſido, uel reſideo, poſitum eſfe lo- catum eſſe, ſtum eſſe, contineri. In hoc eſtomnis uis ami-
...„. 4 8₰ citiæ, id eſt, conſiſtit. I. V. 159 a, Nympho antequam planè cõ
ſtitit, condemnatur. J. V,2 4 a, Oppida in quibus prætores
*
C O6 310 conſiſtere& conuentum agere ſolent. At. ⸗74 b, Plura ſcribãà adte cùm conſtitero.& 185 b, Vt dum conſiſto in Tuſcula- no, ſciam quid garriat in ruſticatu. pro Rab. 94 b, Cum is armatus in coômitio conſtitiſſet. in Arat. Sol confiſtens in ca pricorno conuertir curriculum. Att. 263 b, Brutus tardè na- uigaturus eſt, conſiſtens in locis pluribus. Orat. 205 b, Si ſe- mel conſtiteris, nunquã cades. Atti. 255 a, Veni igitur ad sic- cam octauo die è Pompeiano, cum unum diem Veliæ con- ſtitiſſem.& 227 a, Iraq; Cales proceſsi, ut ibi potiſsimùm cõ ſiſterem. de Diuinat. 37 a, Qui ad meridiem ſpectans in me- dia uinea dicitur conſtitiſſe. Anteq. 19 5 b, Ego repentè ui tri bunitia correptus. ne cônſiſtendi quidem in ciuitate habeo poteſtatem. Poſtq. 207 a, Si cum hoc homine in foro conſti tiſſes. I V. 69 b, Verres appeliat Rominem, cum hoc cöfiſtit, hunc amplexatur. I. A. 19 2 b, Milites Albæ conſtiterunt. Epi. 150 a, Ipſe in Allobrogibus conſtiti, ut,&c. Tuſc. 217 b, Ipſa ſibi imbecillitas indulget, in altüd; prouehitur, imp udẽsq; nec reperit locum conſiſtendi pro Flac. 156 b, Iſte cui nullus eſt uſquam conſiſtendi locus. pro Mur. 130 a, Homines cum rectè atq; in loco conſtitiſſent, iuberi abire Atr. 276 a, ls ubi
conſiſtat uſpiam non habet. pro Quin. 1 b, Veritas locum u- bi confſſtat, reperire non poterit. pro S. R. 43 a, Tibi in iſto loco conſiſtere non liceret. de Orat. 10⅝ a, Nec is confiſtens in loco, nec inambulans. Attic, 10 ⅜ a, Si in Italia Pompeius confiſtit, erimus und. de Som. 131 a, Vel concidat omne cœ- lum,& omnis natura conſiſtat necèſſe. pro Quint. 2 b, Vt multis iniurijs iactatam atq; agitatam æquitatem in hoc randem loco conſiſtere& infitmari patiamini pro Qu. R. 53 a, Ipſa mihi ueritas manum iniecit,& pauliſper coniᷣſte- re& commorari cogit.& 49 5, Quoniam ille hic conſiſtit pauliſper, mihi quoq; neceſſe eſt paulum commorari. Epi. 107 b, Vt hodie primùm& graui morbo uidear poſſe con- ſiſtere. pro Ar. 189 b, Beſtiæ ſæpe immanes cantu flectuntur atque conſiſtunt. Epiſt. 154 b, Mihi ſi contigiſſet ut prior oc currerem Antonio, non meherculè horam conſtitiſſer. Atti. g5 b, Confiſtere uſura debuit quæ erat in edicto meo:id eſt, non debuit mutari. de Orat. 127 a, Vbi ſenſi me in poſſeſsio- ne iudicij& defenſionis meæ conſtitiſſe. pro Dom. 241 b, Tantus clamor à noſtris, ut neq; mente, neq; lingua, neque oratione conſiſteret. de Orat. 15 4 a, Oratorem ubicunq; cõ ſtirerit, conſiſtere in ſuo.& ⁹σ9 b, Cauſidicus, qui in forenſi bus cauſis poſsit præclarè conſiſtere. pro Cec. 299 a, Non conſiſtes illo iudice. pro Dom. 2412, Neque més, neq; uox, neque lingua cõſiſtere. de Clar. 196 b, Nonne cernimus uix fingulis ætatibus binos oratores laudabiles cõſtiriſfe? Qu. Prat. 308 a, Clodius neque mente, neque lingua, neque ors confiſtere potuit. I. A. 173 b, Is neque uigilans, neq, in ſomnis mente unquam poreſt conſiſtere. de Sen. 92 b, Qui mortem omnibus horis impendentem timet, is tranquillo non po- teſt animo confiſtere. de Diu. i39 a, Vr nunquam liceat quie ta mente conſiſtere. proô Quin. 5 b, In hoc ſumma iudicij cau ſaq, tota confiſtit. de Fat. i51 b, Hæc diſſerens qua de re aga- tur,& in quo cauſa confiſtat, non uidet. de Orat. 100 a, Præ ſertim cùm hæc cauſa non in crimine aliquo, ſed in iure ci- uili conſiſtat. Part. 238 b, Ita conßſtendum, ut quod obijci= tur factum neges. de Inu. 65 b, Habitus in aliqua animi ab- ſolutione conſiſtit. Tuſc. 236 b, Omne bonum in una hone- ſtate confiſtit. Offic. 4 b, Primus ille locus in ueri cognitio- ne confiſtit. I. A.17 a, Cauſa eius belli in perſona tua conſi- ſtit.& 156 a, Cn. Pompeij tertius conſulatus in quibus actis confiſtitenempe in legib. pro Mar. 134 b, Salus reip. in unius mortalis animo conſiſtit. Att. 102 a, Ego in cuius cauſa reip. ſalus conſiſtebat. I. A. 187 a, Cum in eo ſalus& uita optimi cuiuſq;& libertas populi Rom. dignitasque cõſiſteret. pro §. R. 44 a, In quo nõô modò culpa nulla, ſed ne ſuſpicio qui- dem potuit confiſtere. pro Clu. 34 a, Similis in cæteris ſuſpi cio cõfiſtebat.& 35 a, E trãſire illius turpitudinis infamiã, ubi cætera maleficia cõſiſtãt. Or. 199 a, Fortunæ omnes Grę ciæ in eo poſitæ ſunt. de Ar. 24.9 a, Si ludus conſtitit, aut ti- bicen repentè conticuit. At. 124 b, Leuatur enim omnis cu- ra, cũͦ aut conſiſtit conſiliũ, aut cogitando nihil explicatur. de Or. 85 a,Si infinitus labor etatis flexu conſtitiſſet. Ep. 103 a, Quod iam uideris cerra aliqua in ſentétia conſtitiſſe. Or. 216.*5 ComprehéHo à capite ira fluere debet, ut ad extremã ueniens conſiſtat. CONSITIO, onz. ſatio. de Sen. 88 a, Nec conſiriones modò delectant, ſed etiam inſitiones.— CONSITVR A, ræ. confitio. de Repub. Quæ uidelicet ill« non ex agri conſitura, quam cernebat, fed ex do rinæindi cijs interpretabatur. ex Non. Mar.
CONSITVS, a um. ſatus. de Sen. 89 b, Ager conſ-ptus ac di-
ligenter conſitus. CONSOBRINVS, ni. gex fratre uel ſorore matris noſtræ naſcitur. pro Lig. 133 b, Nã quid aliud agis'niſi ut Romæ ne
P 7 Sad 8 ſr

C O 312
12 a, Dicendi laborem delectatione oratoria conſolor. Qu. Fra. 3u1 b, Sed hocincommodum conſolantur quotidianæ damnationes inimicorum. 313 a, Conſolabor te,& omnem abſtergebo dolorem. Pro Plan. 70a, Quartibi maiorestui non conſolandi tui cauſa dicerent, ſed,&c. de Pro. 72 8 Son ſolari ſe exemplo alicuius. pro Qu.: bBähil qndc humili- tatem cuiuſquam uirtus iudicis conſoletur. Epiſto. 51a, Ne eum dolorem, quem à rep. cap jo, domus ram Loufolaripo. teſt.& 53 b, Virtuti ree ntagis Praruler Raban, Aarden Ken⸗ 2. 85 olari d tuum. Att. 74 a, Tu uelim Lre
CONSO CIATIO, onu. ſo cietas, communio. Off. 30 2506 Plaredelorenifnl.265„Dlleus Telamanem de Aiacie
3 num conciliatio& cõſociatio.. mon
Annit oeins Seneuonin atq, communitas. Offi. 57 a, morte conſolatus eſt. Epiſt.&i a, Sed hoc mihi non ſumo, ut
Fäeiern denaacifaaneepc dllatio aliàs Conſortio. te conſoler de communibus miſerijs. Atti. 12 a, Vt te de rep. iſſ. a conſo 5.
Diſſoluetur omnis human
1 conſoler. Tuſcu. 207 a, Hæc igitur Oclca fun voniolenes9, 1 1. T.—.....——— C u de 4 AT VS. a, um. Par. 124 b, Qui domi tuę uidet pa tollere fePrit dinens Lundicde. au 3 zclar Haute ongiüe r.l. tſupprimere, lare longius, 7. 3 es. quamp urimum, au PP 2.—„ ccuſatorum atꝗq; iudicum conſociatos greg 4 ſ. C sOn O coneungo,) diſſocio. de Pinib. 104 a, Sic aut ad aliam raduceres unt Ininnuc eimn conlolan inter n0s natura ad ciuilem communitatem coniuncti& tis putent, malum illu alnu ut peri acecicie ſunt. 2i conſociati ſumus.& 105 a, Neque uerò rectum eſt, cum a- Leriint Tuinon maßruuun e P eurus füh qus diun 4 .-.; iniuris abducunt aà malis ad bona,— 3 1 zci bene meritis conſociare aut coniungere iniurlà. Sac bOllan 7..... 1 mieis aut ben b Tu ne auſus es cum Gabinio conſociare tant oſtendere nihil inopinati accidiſſe 3 nihil mali: Chry- Po kads r ans: de Leg. 160 b, Homines lege cum dijs ſippus autem caput eſſe cenſet in conſolando, detrahere 3 1 8—⸗ 9«„ 8. 2* 4 2 Conſoer ko; eſſe. I. A. 193 b Nunquam tam uehementer cum illam opinionem mœrenti, 11 ſe officio fungi puter iuſto, Utar com(ociati fuiſtis— atque debito: ſunt etiam qui hæc omnia genera conſolan- enatu c...., 8 ion CONSOLABILIS, bile. quod conſo lationẽ admittit. Ep. di colligane. quæ ſequuntur multa& pulchra de ratione 4 2*** 12Ll: conſolandi. a Eſtomnino uix conſolabilis dolor. é, 1 Fi 47 3, Eſt om leuati dicina, CONSOLATVS; a. ſolutus, abſolutus. Epiſto. 75 a, Apud CONSOLATI O, onis. ſolatio, leuamen, leuatio, me. 8.: fectas,& Holatas 4 confirmatio. Att. 14 b, Fuir enim mihi& laudis noſtræ gra- dnss Cntaed a n es confectas,& conlolatas deponers, .... 1 Tuſc 207 alids coniolidatas. rulatio tua iucunda,& timoris conſolatio grata.. 4.. a, Erit igitur in conſolationibus prima medicina, docere CONS 2N A NII O Node meliore(ond. Partir-a3ua. Atqʒ aut nullum malum eſſe, aut admo dũ paruũ: altera,&c. Att. etiam eſt hæc di ſtinctio in uerbis, altera Naturs,eis Te1Dne 189 b, Affirmo tibi nullam conſolationem eſſe talem, totos altera: natura, ut ſint alia conſonantiora, grandiora, leuio- dies ſcribo. pro Mil. 121 a, Nunc me una conſolatio ſuſten- ra,& quodammodo nitidioraralia contra... tat, quod,&cc. de Clar. 196 a, Ea conſolatione ſuſtentor, quà CONSON O, nas. reſpondeo, conſenrio, conuenio. in Sall. tu mihi Brute adhibuiſti tuis ſuauiſsimis literis. Epiſt. 71 a, 221 3,Vt Qmnis Oratio moribus conſonet. 4 Eſt aũt conſolatio peruulgata quidem illa maximè, quam CONSONV S, a, um. conueniens. Att. 24 a, Credo Platonem
1 Cu0 ius filio ſit, ne cum hoc T. Brocho auunculo ſio, ne kumei flſo conſobrino ſuo, ne nobiſcum uiuatè de Or. 108 b, Duu M erudiremur und cum conſobrinis noſtris Aculeonis fi iis quo cum erat noſtra matertera. pro Quint. 3 à, J. Auin 1j
conſobrinã habet in matrimonio Nauius- Of. 11 7 Schadn
tur fratrum coniunctiones, poͤſt Sonſobrinoruin 0 rind. rumꝗ́;, qui cùm una in domo iam ebidan Poſbintein aule
domos tanquam in colonias cxeunt. Eoitquam. 200 4,
Cethegum conſobrinum ſuum repoſcebat.
—
——õ—-:
ſ--
—
— 8 4 1 3 3 —.— 0JJ 4
—.— ,fß—
— 5 ——
1
1 1
ſemperin ore atq; in animo habere debemus, homines nos uix putaſſe ſatis conſonũ fore, ſi ho minem id ætatis in tam ut effe meminerimus, ea lege natos, ut omnibus telis fortu næ propoſita ſit uita noſtra,&c. Qu. Fr. 326 a, Quorum ni- hil eſt huiuſmodi, ut ego me multa conſolatione leniam. Antequam. 196 a, Næ pœnæ nonnullam habent in ſe conſo lationem. de Se. 78 a, Præterita ætas quamuis longa, nulla conſolatione permulcere poſſet ſtultam ſenectutem. de Di. 109 a, Nãà quid ego de conſolatione dicã? quæ mihi qui- dẽ ipſi ſanè aliquantũ medetur, cæteris item multũ profu- turã puro. Ep. 47 b, Hactenus exiſtimo noſtram cõſolatio- nem rectè adhibitam eſſe, qucad certior ab homine amiciſ- ſimo fieres ijs de rebus, quib. leuari poſſent moleſtiæ tuæ.
longo ſermone diurius retinuiſſet.
CONSOPILO, pu. obruo, in ſomnum induco. de Diu. 136 b,
Cum Ptolemæus eo uulnere ſummo cum dolore morere- tur, Alexander aſsidens ſomno eſt conſopitus: tum ſecun- dum quietẽ uiſus ei dicitur draco, is quem,&c. Tuſc. 16 8a, Endymion à Lunæ conſopitus putatur.& 174 a, Quid me- lius quàm in medijs uitæ laboribus obdormiſcere?& ita conniuentem ſômno conſopiri ſempiterno?
CONSO RS, tis. particeps, ſocius. pro Mil. 13u b, Quid reſpon
debo tibi Qu. Frater conſorti mecum temporum illorum de Clar. 16 5 a, Socium& conſortem glorioſi laboris amiſe-
CONSOLATO Koru. Epiſt. lib. 6. Etſi me ipſum conſola- torem tuum longinquitas temporis mitigauit. Tuſc. lib. 3. Conſolatores ipſos confiteri ſe miſeros, quum ad eos im- petum ſuum fortuna conuerterit.
CONSOLATORIV S, ria, rium. quod ad conſolandum ua let, quod conſolationem continet. Att. 209 b, A' Cæſare ac-
cepi literas conſolatorias, datas pridie Calen. Martij, Hi- ſpali, de urbe augenda.
CONSOLIDATVS, a. confirmatus, confectus, concilia- tus. Ep. 75 a, Illud quidem certè factum eſt, quod lex iube-
bat: ut apud duas ciuitates Laodicenſem& Apaméſem,&c. rationes confectas,& conſolidatas, deponeremus. alids ſo- luras, ſed certè rectius conſolidatas.
CONS.OLO R aris. ſolor, leuo, dolorem leuo, mœrorem mi nuo, deſiderium lenio, conſolationem adhibeo, alicui per- ſugium& ſolatium prebeo, confirmo, aliqua conſolatione permulceo, conſolatione aliqua ſüſtento, dolorem uel lu- Ktumuel fletum abſtergeo. Ep. 47 b, Dices, quid me iſta res conſolatur in tantis tenebris,& quaſi perpetuis reip. At. 58 a, Nos malo folatio, ſed non multo tamen conſolamur, quòd ipſius uicem minimè dolemus. J. V. 57 b, Si qua reli- qua ſpes eſt, quæ ſociorum animos conſolari poſsit. Attic. 1+9 b. lllud præclarè quòd te conſolata eſt ſpes breui tem- porecongrediendi. pro Qu. R. 2 a, Inani& tenui ſpe con- ſolaris. At. 189 b, Feci quod ante me nemo, ut ipſe me per li- teras cõſolarer, quem librum ad te mittam. I. C.*σ.*νa, Spes, quæ ſola hominem in miſerijs cõſolatur. de Nat. 56 a, Elo- quentia cõſolamur afflictos, deducimus perterritos Arimo re. Ep. 70 a, Te enim ſpes aliqua cõſolatur. de Am. 97 a, Sed nò egeo medicina, me ipſe cõſolor,& maximsèillo ſolatio, quo pleziq,&c. Oct. 329 a, Cedã uita, quæ bona ſpe poſte- ritatis me cvunſolatur. pro Mil. 120 a, Gloria eſtuna, quę bre uitatem uitæ Poſteritatis memoria cõſolatur. de Cla. 18 b Is conſolatur ſe, cùm conſcientia bonæ mentis, tum etiaã u ſurpatione& renouatione doctrinæ. Epiſt. 101 a, Ego enim deſideriumtui ſpe tuorum commo dorum conſolabor, At.
ram. 159 b, Cùm ex agris tres fratres conſortes profugiſ- ſent. pro Fla. 153 a, Potuit dare Sextilius: nã fratres quidem conſortes ſunt mendicitatis. I. V. 182 b, Conſors alicuius in lucris& furtis. 9 CONSORTI O) onis. conſociatio. de Offic. 57 a, Diſſoluæ- tur neceſſe eſt omnis humana conſortio. Ex Non. Mar. a- lids conſociatio.. CONSPECTVS, us. aſpectus, pręſentia. At. 108a, Subitò cœ pi cõſilium ut exirem, ne qui cõſpectus fieret aut ſermo. pro Mur. 155 a, Omniũ ſuorũ cõſuetudine conſpectuqꝗ; priuari. pro Syl. 172 a, Vrbis cõſpectu tranquillo animo& quieto frui. contra Rul. 67 a, Qui aditum huius loci cõſpectumq́; ueſtrũ magnopers fugerunt. I. V. 253 b, Tum ſe tamen in cõ- ſpectum nautis pauliſper dedit. de D. 80 a, Nec ſeſe dedit in cõſpectũ corde cupidus. Tuſ. 15 b,& 15* a, Vt ſi iam poſſent in homine uno cerni omnia quæ nunc tecta ſunt, caſuruùs ne in conſpectũ uideatur animus, am tanta ſit eius tenuitas ut fugiat aciem. de Fi. 53 b, Et eum in conſpectũ ſuum ueni- re uetuit. I. V. 253 b, Euolarat iam è conſpectu fortè fugiens quadriremis. Epiſt. 19 b, Loco excelſo& illuſtri ſita eſt laus tua in cõſpectu multorũ ciuium. de Leg. 17§a, Religio poſi- ta in fundi uillæq́; conſpectu. pro Dom. 233 a, Domus poſi- ta in oculis ciuitatis: id eſt, in conſpectu. Acade. 41 b, Quæ cùm ſunt dicta in conſpectu, conſedimus omnes. Epiſt. 7 a⸗ Cui propè in conſpectu Aegyptus eſt. contra Rul.&3 b; Hæe quæ nõ tam procul erant à cõſpectu imperij. de Orat. i57 b, Ponere aliqua penè in conſpectu animi. de Fi. 12 4 b, Plato- nis illi hortuli nõ memoriã ſolùm mihi aſſerunt, ſed ipſum uidentur in conſpectu meo hic ponere. de Cl. 166 a, Expli- catis ordinibus temporumuno in conſpectu omnia uide- rem. de Leg. 186 a, Quàm breui frarer in conſpectu poſita eſt à te magiſtratuum omnium deſcriptio. contra Rul. 62a, Senſoribus uectigalia locare niſi in conſpectu populi non licet. de Or. 129 b, Audes in ciuium eſſe conſpectuide Fi. 4 6 b, Quamuis minima animi præſtantia omnibus bonis cor Poris anteit, ut eans in cõſpectir quidem relinquãtur. I. V. 371½
———öööö
„.8“ſee— rb 2 2
., ——

tem—— accidiſe Meh Fat ecle cenſer i aAuA
Aor ſant etiam qui hæc omai din gnrran 8
lapaläat lutus.Fai
SANTIOK mel.
des Aiſtnctic in 2een—
Lam 10 atidioraralia conui.
10,2 neſpo adeo, conſentio COauen; Aaud orato moridus conſonet. 1 VSarn condeniens. Att 144Ch
4 ſacu confonü fo re,ſihominem a
ons diutiui retinuiſſet.
10 αedruo in ſomnum iadua Eln
amxu co uulaere ſummo cum dobnas der aſiidens ſomno eſt conſoptu: ui afas d dicitur draco is quem às lä 14 Lanr conſopitus puratur. Kr 3di
medi)t uitx labor dus obdomi
em ſomno conſopiri ſempitemo! Sn. particeps, ſocius. pro Nl.,b Eis
D kaner conſorti mecumtempomnle
1Socium& conſortem glonoflina Chm er agris tres fratres conſons 4, 14 Potuit dare Sertilius: aiffumſs
uns mendicitatis. I. V. Ia b, Caoniua
1 Oπσιαοnſoci atio. de Oc. y 1 ct oma humana conſortio. EiNak
1V 3iſpectus prgſentit kalbe ut cxirem, ne qui coſpectus ſemmkm Dmi ſuorü cöſuetudine coa— 4, Vrbus cô pectu tranquillo uno 44 Kal. 67 a, QB aditum Rhuius lo ccſ⸗
108 ſetunnl operi fagerunt.LV..Tun„
btis paubiper aLagates
rde cupidus. Tuſass b,&
V tecka unt, ano cerni omnia Tn duus tu uide 8* 5 em. de fi. bE Euolarat am Lconſpecin
ullx— conſp Sa Fi deſbin con
313
4
n ut fint alia conſonantiora antd ora gradie
tur animus, an 2 1 nia wahe⸗
G 0O
271 a, In conſpectu libertatis mori. I. A. 162 a, Qui hoc ipſo
tempore ſtant cum gladijs in conſpectu ſenatus. pro Deio.
146 a,In conſpectu deorum penatium necare hoſpitem. I.
C. us b, Neq; ille qui expectans huius exitum diei aſtat in
conſpectu meo gener.
CONSPERGOSgS. aſpergo, reſpergo. pro plan. 280 a, Hic
me cõplexus eſt, conſperſirq́; lachrymis. de Orat. 151 b, Ora- tio conſperſa quaſi uerborum ſententiarum, floribus. de Finib. 40 b, Scripra illa noſtra, quæ Menippum imitati, non interpretati, quadam hilaritate conſperſimus.
CONSPICIENDVS, ,um. inſignis. ad Here. 2u a,In geſtu
nec uenuſtas conſpicienda, nec turpitudo ſit, ne aut hiſtrio nes, aut operarij uideamur eſſe. 1
CONSPICI O, cis. aſpicio, conſidero, uideo. J. C. 100 b. Ca-
rere me aſpectu ciuium, quàm infeſtis oculis omnium con-
ſpici mallem. I. P. 2 b, Vehi per urbem, conſpici uelle,& c. ꝓ
Muren. 145 a, Qui imaginè patris ſui laureatam in ſua gra- tulatione conſpexit. I. C. u15 a, b, Si ſignum illud quod uide tis, ſolis ortum conſpiceret. Att. 78 a, Exercitu Ciliciã pro- pè conſpiciente. Acad. 10 b, Sapienti poteſt accidere, ut cùum
omnia fecerit, diligentiſsimeq; conſpexerit. pro Mur. 126 b,
Quare non debes temerè conſulem populi Romani ſalta- torem uocare, ſed cõſpicere, quibus præterea uitijs affectũ
eſſe neceſſe ſit eum cui uerè iſtud obijci poſsit. pro Cec. 295
a,& pro Mur. 30 a, Actio eſt in autorem præſentem his uer
bis, Quandoquidem te in iure conſpicio. pro Cor. 54 b, Vt conſpiciatis eum mẽtibus ueſtris, quem oculis nõ poteſtis.
CONSPICO M aris. uideo. ad Heren. 4 a, Aiax gladio incu-
puit, Vlyſſes interuenit, occiſum cõſpicatur, è corpore cruen tum telum educit.
CONSPIRATIO, Ouis. conſenſus, coniuratio. Epiſt. 192 b,
Haæc conſpiratio& concordia omnium ordinum ad defen
dendam libertatem. Offl. 36 a, Magnas utilitates adipiſci- mur conſpiratione hominum atq; conſenſil. de Finib. 62 b,
tiſsimus. Animus certus& confirmatus. L. Confirmatus. pro Qu. Roſc. 53 a, Vultus ſemper idem, uox, oratio ſtabilis, & non mutata. Vir conſtans& grauis.)((Leuis, mobilis.
CONSTANTER,forriter, æqualiter, perpetuò, conuenié
Aliqui magni amoris conſpiratione conſentiètes. pro Do.
218 b, Hæc noſtra conſpirario in republica bene gerenda. in Catilin. 123 b, Tanta conſpiratio bonorũ. de Fin. 14 0 b, Oö- ſpiratio conſenſus q́; uirtutum. Ep. 174 b, Sceleratiſsima c ſpiratio. Antequam. 194 b, Illa conſpiratio conflata reſtin-
ter. Att. 286 b, Si modò conſtanter& perpetuò placebit hoc conſilium, relatam puto gratiam pietati meæ. Orat. 216 b, Oratio æqualiter conſtanter; ingrediens. Tuſc. ²33 b, Epi curus quàm ſibi conſtanter conuenienterꝗ; dicat, non la- borat. Officior. i0 b, Beneficia, quæ iudicio, conſideratè cõ-
ſtanterq; delata ſunt. de Vn. 203 a, Conſtãter manere in ſuo
ſtanter facere aliquid.
0
ſtatu. Attic. 65 a, Conſtanter& liberè me geſsi. At. 254 a, Cõ ONSTANTI Aptiæ. firmitas, ſtabilitas, grauitas, æquali- tas, perſeuerantia, firmitas animi, firmum confilium, ſtatus conſtans& perpetua ratio uitæ, perpetuitas. Offi. 23 a, Cato
grauitatem ſuam perpetua conſtantia roborauit, ſemp erq,
in propoſito ſuſceptoq́; conſilio permãſit.& 25 b, Nihil eſt quod tam deceat, quàm in omni re gerenda conſilio; ca- piendo ſeruare conſtantiam.& 5 b, Fundamentum iuſticiæ eſt fides:ĩd eſt, dictorum conuentorumꝗ; conſtantia& ueri tas. Att. 66 a, O conſtãtiam promiſsi,& fidem miram. Off. 10 a, Beneuolentiã adoleſcétulorum more, nõ ardore quo- dam amoris, ſed ſtabilitate potius& conſtãtia iudicemus. & 18 b, Præclara eſt æquabilitas in omni uita,& idem ſem- per uultus, eademq́; frons. Attic. 286 b, Brut. Fortis animus ſine conſtantia& æquabilitare nullus eſt. Tuſc. 23 4. b, Non ex fingulis uocibus philoſophi ſpectandi ſunt, ſed ex perpe tuitate atq; conſtantia. pro Pomp. 17 a, In te ſatis eſie animi conſtantiæq; arbitror. Off. 4 a, Acerba ferre, robuſti animi eſt magnæq;, conſtantiæ. de Am. 108 b,& 115§ a, Conſtantia& ſtabilitas. Att. i00 a, Conſtantia& firmitas animi. I. 4. 211 b, Retinenda eſt igitur uobis conſtanti 2,grauitas, perſeueran ria. pro Muren. 136 a, Quæ enim pertinacia quibuſdam, ea- dem alijs conſtantia uideri poteſt. de Di. 125 b, Quæ autem eſt inter augures conueniens& coniuncta cõſtantia. de Di. n a,& 25 a, Nihil eſt tam contrarium rationi& conſtan- tiæ, quàm fortuna.
CONSTERNO nis. ſterno, effundo, tego, ſpargo. de 5. 95
&ta eſt: id eſt, coniuratio. pro Deiot. 14 5 b, Conſpiratio cer-
torum hominum contra dignitatem tuam.
CONSPIR O, s. conſentio. J. A. 186 a, Vt omnes ad autorita
tem huias ordinis, maieſtatemꝗ́; populi Romani defendẽ- dam conſpiraſſe uideantur. Epiſt. 1½ b, Mirabiliter omnium generum atq; ordinum conſenſus ad liberandam rempu-
blicam conſpirauit. I. A. 230 b, Nec dum ſenatum cum popu
lo Romano conſpiraſſe ſenſiſſet. contra Rul. 6ã5 b, Conſpira te nobiſcum, conſentite cum bonis. de Nat. 6 5 b, Naturam quafi cognatione continuatam conſpirare dicebas. de Na- tur. 22 b, anta rerum conſentiens, conſpirans, continuata cognatio. pro Lig. 142 b, Quis eſt, qui horum conſenſum conſpirantem,& penè conflatum hac propè æqualirtate fra terna non nouerit?
CONSPONSO Rris. qui cum alio ſpondet. Att. 190 b, Ve-
lim des operam, ut inueſtiges ex conſponſorum tabulis, ſit ne ita. Epiſt. 92 a, De negocio tuo, quòd ſponſor es pro Pompeio, ſi Galba conſponſor tuus redierit, non deſinam cum illo communicaeiere.
diani noſtros conſputare cœperunt.
a, Nam ex horreis direptum& effuſum frumètum uias oës conſtrauerat. pro Seſt. 22 b, Cùm forum corporibus ciuium Romanoxrum eſſet conſtratum cæde nocturna. In Arato, Il- le graui moriens conſtrauit corpore terram.
CONSTIPO, a. coarcto, conſtringo, contrudo. contra
Rul. 31 b, Non modò dena iugera dari uobis, ſed ne conſti- pari quidem tantum numerum hominum poſſe in agrum Campanum intelligetis. 1
C92NS TITVO, u. ſtatuo, decern o, deſtino, ſancio, præſeri-
CONSPVTOGHa ſputo, aliquem foœdo. Qu. Fra. 309 a, Qlo-
CONSOLATO Rori.. Epiſt. 31 b, Et ſi meipſum confola-
torem tuum longinquitas temporis mitigauit.& Tuſcu-
8
lan. 206 a.
CONSTA NS,1. frmus, ſtabilis, grauis, pręfens, perpetuus,
conueniens, æquabllis, moderatus, ſingulari cõſtantia præ- ditus.)(1Inconſtans, mobilis. de Am. 108 a, Firmus& ſtabi-
lis& conſtans amicus. Oflic. 16 b, Fortis ani mi& conſtan- tis eſt, non perturbari in rebus aſperis. pro Dom. 230 b, Is fortis& conſtans in opeima ratione ſemper fuit de Am. 97 a, Nec ullo caſu arbitrorhos cõſtanti homini accidere poſ- ſe, ut ulla intermiſsio fiat officij. I. A. 24 8 b, Fateor me una atq conſtanti aruſpicum uoce eſſe permotum.& ibid. Mea perpetua atq; conſtans uoluntas rempublicam. Poſtquam. 210 b, Conſtans& perpetua defenſio falutis meæ. Epiſt. 7 a,
Ead; quæ de ea ſcripta eſt authoritas, tantamn uim habet, ut
magis iratorum hominum ſtudium, quàm conſtantis ſena- tus conſilium eſſe uideatur. de Clar. 173 a, Ciuis in rebus o- ptimis conſtans. de Leg. 165 a, Conſtans& perpetua ratio uitæ. pro Cec. 285 a, Et hoc conſtantis hominis eſſe putaui, qui cum ui,&c. de Nat. 64 a, Stellæ curſus certos& conſtan tes habent.& ibid. Stellarum conueniens conſtansq́ con- Uerſio. Epiſt. 187 a, Ex Aſia nihil perfertur ad nos, præter ru mores de oppreſſo Dolabella, ſatis illos quidem conſtan-
tes, ſed adhuc ſine authore. de Di. u12 a, Motus lunæ conſtan
X
bo, deſigno, paciſcor. Att. 130 a, Quamobrem cum conſtitu- 1 8 5 1 3 5 7
iſſes,ut Vibullius mihi ſcripſerat, ad V. Idus Feb. Corfinio
proficiſci cum exercitu,& ad me uenire, miror quid cauſæ fuerit, quare conſilium mutaris.& ibid. b, Coſs. conſtitue- runt idem facere. Att. 258 a, Conſtitueram, ut pridie Idus A- quini manerem. Epiſt. 153 b, Lepidus ad forum Voconij ca-
ſtra habert, ibiq́, me expectare conſtituit. At. 105 b, Audio cõ
ſtitutum eſſe Pompeio,& eius conſilio in Siciliam me mit- tere. de Or. 10 b, Nunc Scæuola quoniam in Tuſculanum ire conſtituit, paulum requieſcet, dum ſe calor frangat. Atti. 142 a, De hac re cum aliquid conſtitueris, uelim mihi ſcri- bas.& ⁷ b, Cùm eum uidero, cõmuniter conſtituemus de reditu eius. Att. 234 b, Nihil antè de profectione conſtituã quàm iſta, quò euaſura ſint, uidero. Epi. 96 a, Sed hoc me- lius ex re,& ex tempore conſtitues. Epiſt. 22 b, Quando,& quomodo,& per quos agendum ſit, tu optimè conſtitues. Att. 209, Itaq; ut conſtitui adero. pro Cec. 298 b. Placuit Ce- cinnæ de amicorũ ſententia conſtituere, quo die in rem prę ſentem ueniretur.& 291 a, Cecinna ad conſtitutam diem tẽ pusq; uenit. I. C. 102 a, Scio pactam& conſtitutam eſſe cum
Manilio diem. At. 186 a, Diẽ Tyrannioni conſtituemus. Off.
7 a, Vt conſtitueris te cuipiam aduocatũ in rem præſentem
eſſe uenturum. Epi. uã a, Tametſi hac de re puto te conſtiru tum, quid facturus ſis, habere: tam en,&c. I. V. 122 a, Conſti-
tui cum hominibus; quo die Meſſanæ mihi præſtò eſſent. At. 19 4 a, Sicca reſcripſit conſtitutum ſe cum eo habere. Ep. 98 a, Quare ſi quod conſtitutum cum podagra habes, fac in alium diem differas. pro Qu.z b, Quaſ domi nummos ha- beret, ita Scapulis conſtituit ſe daturum. contra Rul. 6i b,
Actio conſtituta in menſem Ianuarij. I. C. 107 a, Patefeci
cætera, quid ea nocte egiſſet, quid in proxima conſtituiſſet, &c. pro Cæl. 0 b, Aiunt conſtitutum eſſe cũ ſeruis, ut ueni-
... 5 4. 7. 1 4.. N. rent ad balneas. de Or. 10 8 b, Sanè uellem non cõſtituiſſe in
Tu ſculanũ me hodie uenturum eſſe Lælio. Epiſt. 24 2, Si ad conſtitutã diem decedemus. Att. 261 b, Erotem remiſi citius quam cõſtitueram, ut eſſet cum Hortenſio,& quia equitib. quidẽè ait ſe Idib. cõſtituiſſe. Epi. 18 a, Nondũ fatis cöſtitui,
60 moleſtiæ ne

1
—
—„— -— .
5
1 “
315 315 moleſtiæ'ine plus, an uolupt
.* pro Do. 213 a, V hæc,&c. Qu. de
7—. ſtituere pofsis. pr nepontificum
.1..„. Legibus anna —
60
atis attulerit mihi Trebatius
noſter. pro Qu. i7 a, Omnia bona poſſeſſa non eſſo cõſtitui. um eſt, utrum poſt
obis hodie conſtituend Pet. 210 b, Vt quantum cuid; confidas, con- 0Po. 219 b, Aliter conſtituere de religio- 1 duàm cerimoniarum uis poſtulet. I. A. 203 b, libus grandiorem ætatem ad conſulatum c5 296 a,Semper honores putaul; ſi uulga⸗ ſtituerétur, leues. pro
Hee
gu
bi ſtituebant. Qu. Fr. 1 res eſſent, uiles: ſi temporis cauſa con.Pro Qu. 5 b, Cum maiores ita conſtituerint, ut qui pro capite di ceret, is poſteriote loco diceret. I. V. 36 b, Cenſorib. ſi quod commiſiſſent, pœnæ erant legibus conſtitutæ. contra Rul. 39 a, Lex, quæ ius melius Syllanis prædijs conſtiruat, diramn daternis. At. 84 b, Reſcindere, uel tollere conſtituta ab alio, & acta alterius. pro Sex. Roſc. 30 a, Con ſtituere ſupplicium alicui maleficio. I. V. 259 b; Conſtituere ſupplicium in ali- quem. pro S. R. 29 b, In parricidas.pro Domo 233 b, Inſgi⸗ tuere pœnam in aliquem. Quint. Frat. 306 a, Oprim factis pœna eſt marima conſtituta. pro Cecin. 293 b, Poœna ignauis ab imperatoribus conſtituitur. pro D0. 222 a, Pœna in ciues Romanos nominatim ſine iudicio cõſtituta. de In. 69 a, Ita ius ciuile habemus conſtitutum, ut,&cc. pro Dom. 238 a, Conſtituere iura. pro Cec. 292 b, Conſtituere ius, aut conditionem aliquam alicui.& ibid. Conſtituere legem a- liquam ciuitati.& ibid. Conſtituere actionem alicuius rei. I. V. 6 b, Vt in conſtituendo accuſatore, quod ſequi poſsi- tis, habeatis. Par. 235 b, Atq; etiam ante iudicium de conſti- tuendo ipſo iudicio ſolet eſſe conteno.& ibid. De conſti- tuédis actionibus. IJ. V. 292 b, Huiuſce generis una eſt actio, per hoc interdictum, quo nos uſi ſumus, conſtituta. J. V. 287 a, Cùm eſſet auctio hæreditaria conſtituta. de In. 69 b, Iudi- cium aut actio conſtituta, uel comparata. pro S. R. 22 a, B0- na alicuius conſtituta auctione uendere. pro Mur. 12 4 b, Cõ ſtituere patronum cauſæ. pro Cl. 56 a, Conſtituitur quęſtio de furto. pro Cl. 29 a, b. Conſtituere locum reo.& 37 a, Ab ijſdem iudicibus locus eſt ei primus conſtitutus. de Or. 96 b, Conſtituere controuerſiam.
CONSTITVERE, ponere, comparare, condere, inſtitue-
re,proponere. Qu. Fr. 300 b, Conſtituere crucem ſibijpſi. p Deiot. 143 b, Cæſar Deio tarum regem cõſtituit. pro Deiot. 148 b, Pecunia conſtituta ad emẽdos agros. pro Cl. 35 a, Sta lenus ad corrumpendum indicium à Cluentio cõſtitutus. de Or. 74 a, Te mearum ineptiarum reſtem& ſpectatorem fortuna conſtituit. pro Dom. 220 a, Qui de quaq; re conſti- tuti iudices ſunt. de Pet. 210 b, Qui ſi ſectari non potuerũt,
(6 316
damentis adoleſcentiæ conſtituta eſt. Off. 25 a, Ineuntis æ- tatis inſcitia, ſenum conſtituend 4& regenda prudentia eſt. Par. 236 b, Hi ſunt quidam h abi s anl caſtecti& con- ſticuti, ut,&c. pro Clu. 60 b. X8 ihi ita perſuan Romulum au ſpicijs Numam ſacris conſtitutis fundamentai blicæ. Ofic. 41 a, Conſtituere æqui ats, hoc relp ublicæ mo s aliquando iudicia Ir. 126 b, Ex qua laus a
eciſſe reipr 1 1 T
2
mini conſtitu ta eſt. I. V. 91 b, Quin etiam eum tibi quæſt 18 in locum cõ ſtitueras. Qu. de Pet. 210 b, Qui ſi ſectari nõ poterũrt, neceſſa rios ſuos in hoc munere conttituant. Oſf. 34 b, Vt conſtitue ret honeſtum aliquod, quod utile non eſſet. Epiſt. 4 4 b, E- go mihi Plance neceſsitudinem conſtitutam habui cũ do- mo ueſtra,&c. J. V. 205 b.In Mamertinorum ſolo monumè- tum iſtius crudelitatis conſtitutum eſt. pro Fl. 161 a, Cuius uirtute regibus exterminatis libertas in rep. conſtituta eſt. ad Her. 6 a, Ex intentione& inficiatione iudicatio conſti- tuitur. pro Qu. un b, Magiſtratu 8, qui auxilij cauſa conſtitu- tus eſt:id eſt, Frib. pleb. Epi. 17 a, Vt frater meus uers exiſti- maret, adiuncto iſto fundo, patrimonium fore ſuum per te conſtiturum. I. V84 b, Poſtquã Cn. Dolabellę prouincia Ci licia conſtitura eſt. pro S. R. 21 a, Poſteaquã uictoria conſti- tuta eſt. J. V. 73 a, Ne renuiſsima quidem ſuſpicio acceptę pe cuniæ ob rem iudicandam conſtituta ſit, ad Her. 1 a, A bene uolentia principium conſtituemus.
CONSTITVTIO,nuw. cöparatio, inſtitutio. Brut. 9r b. ll-
lud neceſſe me ad te ſcribere, quid ſentirem tota de conſti- tutione huius belli,&c. de Leg. 174 a, Religionũ cõſtitutio- Conſtirurio, ſtatus cauſæ. ad Her. 4 a, Cöſtiturio, eſt pri-
ma deprecatio defenſoris, cũ accuſaroris inſimulatione cõ
juncta. de In. 4 4 a, Conſtitutio, eſt prima conflictio cauſa- rum, ex depulſione intẽétionis profecta, hoc modo, Feciſti:
non feci, aut iure feci. reliqua de conſtitutionib. cauſarum
n bie inſs locis uide.& de In. 62 b,& 60 b. Lege, Status
in his ipſis locis uide.& de In. 63 b,& 69 b. Lege, Status. Conſtitutio, pro habitudine, remperatione, compoſitio
ne. Off. 75 b, Corporis firma conſtitutione, eius q́; conſtitu-
tionis ſpe explorata, uita omnis beata(ut à Metro doro ſeri
ptum eſt) continetur.
CONSTiTVT O experiri cum ali quo, pro Cal. CONSTITVTVM. propoſitũ. Att. 110 b, Horum&ti-
mor fuit idem primo, qui meus,& conſtitutum. At. 158 b, I- gitur ad conſtitutum: id eſt, ad conſtitutum diem. pro Cæl. Conſtitutum factum eſſe cum ſeruis. Leg. Habere cum ad- iectiuis.
neceſſarios ſuos in hoc munere conſtituant.& 209 b, Cum CO NS TITVTVS,a, um, de Ora. 122 b, Quid in perſonis&
xæteros cupidos tui conſtitueris.& ibid. Si præfidij ſe ali- quid ſibi conſtituere putant. de L. 183 a, Qui publicè ad eã conſtitutus eſt. ad Her. 1 b, Per exordium animus iudicis cõ ſtituitur, uel apparatur ad audiendum. Epi. 19 b, Eſt enim tibi grauis aduerſaria conſtituta atque parata incredibilis quædam obſeruatio. I. C. 1 0° b, Conſillares, qui tibi perſæ- pe ad cædem conſtituti fuerunt.& 97 b, Catilina notat& defignat oculis ad cædem unumquenq; ueſtrm. I. V. 263 a, Dico mercedem funeris ac ſepulturæ conſtitui nefas eſſe. ꝓ S. R. zu a, Poſtquam uictoria cõſtituta eſt, ab armis ꝗ; di ſceſ- fimus. At. 16 b, Duo fundamẽta reip. per me conſtiruta. Off. 51 b, Conſtituere concordiam. pro S. R. 22 a, Conſtituere pa cem. I. A. 231 a, Conſtituere rem familiarem ſuam. I. C. 104 a, Quibus hæc urbs auſpicijs à Romulo eſt conſtituta. Anteq. 196 b, Qui ſedem Capitolij in ſaxo incolitis conſtitutam. Off. 48 b, Hanc ob cauſam reſpublica, ciuitates q; conſtitu- tæ ſunt. de Aru. 24 7 a, Poſt hãc urbem conſtitutã. de Ar. 246 b, Poſt ſacra cõſtituta. de N. 1 b, An à deis à principio omnia facta& conſtituta ſint.& 71 a, Trieterides à Dionyſio con- ſtitutæ putantur. de H. 98 a, Neq; dij ignorant ea, qux ab i- Pſis conſtituta& deſignata ſunt. Off. 67 b, Vt res nummaria de communi ſententia conſtitueretur, iactabatur enim tem Poribus illis nummus. pro Seſt. 26 a, Deſcriptio ciuitatis à maioribus noſtris ſfapientiſsimè conſtituta. Tuſcu. 179 a,b Metrodorus eum perfectè putat beatum, cui corpus bene conſtitutum ſit,& exploratum ita ſemper fore. de Clar. 165 b, Bene morata& bene conſtituta ciuitas. I. V. 77 a, Vt ali- qua ex parte mea diligentia conſtituta autoritas iudiciorũ iüdeaud 4 Quin. de Pet. 209 a, Conſtituere amicitiam cum aliquò. pro R. P. 123 b, Vt iam metuere Poſthumus cogere- tur, ne quod crediderat perderet, ſi credendi conſtituiſſet modum. pro Ql. 25 a, Hominem ante pedes Qu. Manlij con ſtituunt. pro Cæl. 54 a, Conſtituite uobis ante oculos hu- 3us miteri fenectutem.& ibi. Proponite uobis huius adole- ſcentiam. des r. 102 b, Nam fi fortè quæreretur, quæ eſſer ars imperatorũ, conſtituendum putarè principiò, quis eſſet imperator, ccc. de Fi. 126 b, Hoc enim conſtituto in philo ſo-,
ALA;. dhia, conitituta lunt omnila, de Sen. Plla, 1 ant 1nla, de Sen. 9o a, Senectus, quæ fun f
ſtituro reuerti, de Natu. 1 a, Q
in conſtituta re& deſinita quæreretur. Epi. 24 a, Decedere ad conſtitutam diem. de Fat. 124 a, Non ſequitur tamen ut etiam ſedere eos& ambulare principalib. cauſis definitum & conſtitutum ſit. de D. 35 a, Ex irinere propoſito& iam cõ ui uerò deos eſſe dixerunt, in
tanta ſunt uarietate conſtituti, ut,& c. de Pin. 128 a, Quoniã e eſt eam quoq; ab alia re Aur. 144 a, Conſu
2
uiuendi ars eſt prudentia, neceſſe eſ
eſſe conſtirutam& profectam. pro* lfor- tuna conſtitutus ad amplexandum ociuta, ſcientia ad bel-
lum gerend um, animo&Auſu ad quo duis negocium pro Seſt. 23 b, Bene de rebus domeſticis conſtituti.
CONSTO,, S. ſum, fio, compoſitus ſum, cohæreo, cõtineor,
exto. de N. 67 a, Prudentia conſtat ex ſcientia verum bona- rum& malarum.& ibid. Temperantia conſtat ox præter- mittendis uoluptatibus. O 32 a, Iuſticia eſt airtus, quæ cõ ſtat ex hominib. tusdis:id eſt, ex ſocietate generis humani. I. V. 225 a, Vetus eſt opinio, quæ cõſtat ex an: iquiſsimis Græ corum literis& monumentis. de Or. 156 b, Quidam orna- tus orationis ex ſingulis uerbis eſt, alius«x continuatis con iunctis conſtat. Off. 4 3a, Iudiciorum Jatio ex accu ſatione & defenfione conſtat. Or. 278 a, Ilambus qui eſt è breui& 15 ga.& 215 b, Contraq; accidit in ſpondeo& trocheo, quòd alter ex longis cöſtat, alter è breuibus fit. de Or. ud a, Siue ex crimine cauſa conſtet, ut facino ris: fiue ex controuerſia, ut hęreditatis: ſiue ex deliberatione, ut belli: fiue ex perſona, ut laudis: ſiue ex diſputatione, uc de ratione uiuendi. pro Qu. 4 3 a, Hic ex fallacijs conſtat totus. Tuſ. i90 a, Cùm con ſtemus ex animo& corpore. de N. 21 a, Homo qui ex animo conſtat& corpore. Or. 20 2 b, Actio conſtat è uoce atq, mo-
tu. Or. 215 b, Oratio conſtat ex iambis. de N. 37 b. Homines
uenis& neruis& oſsibus continentur: id eſt, conſtant. pro Font. 276 a, Prouincia Gallia, quæ conſtat ex ijs generib. ho minum, qui,&c. idem D. 135 b, Tamè iſti, qui profitentur eã facere non poſſent, ex leniſsimo enim& indoctiſsimo ge- nere cõſtant. de Am. uz b, Cõcio eximperirtiſsimis conſtat. de Fin. 95 a, In illis quæ rectè facta ſunt, non continentur ta men omnes partes ex quibus conſtant. Puſ. 157 a, Animus, qui ſi eſt horũ quataor generum, ex quibus omnia cöõſtare
dicuntur,

Oleice 4 e— 1 Ac. 11. ltu n, lum onſti.. 4. Ox 4 laidag da deras 3a Kr Raam h Tena. en ie 2n(aexn canſt e i kapen tted dicuntur, ex inſlammata anima cõſtat. pro Mur. 130 a, Scien quem conſtrictum hoſtib. J. C. 97 a, Conſtrictã iam horum ur. 8.. 7„7„.—..— 5 43 4 4 Cor lee urin f n3. 3 ria, quæ tota ex reb. fictis cõmentitijsq́; conſtarer. Off. 44 a, omnium conſcientia teneri conihrationem tuã non uides? Propriumeſt p nitatz din Illa benignitas, quæ conſtat ex opera& induſtria, honeſti- CONSTRING O, gis. ligo, comprimo. I. P. 89 b, Si familiã 7.. 8 42
amtid in docmune. i lenrtani
or eſt,&c. de Natu. 19 a, Virtutem ſine ratione conſtare non poſſe.& ibid. b, Des ſine membris conſtare non poſſe.& 7 a, Si ipſa mens conſtare poteſt uacans corpore. de Or. 144 b, Nihil auulſum à cæteris per ſeipſum conſtare poteſt. de Amic. 100 b, Qug in rerum natura, totoq́; mundo conſtant, quæq́; mouentur, ea,&c. I. V. 14 6 b, Sic tamen ut uſq; alterũ r literæ conſtarent integræ. Epiſt. 12 a, Ne ſi ſummaiquidem eorum in me merita conſtarent. Epiſt. 32 b,& 33 a, Mea in te omnia ſumma neceſsitudinis officia cõſtabunt. Epi. 177 b,
tuam dimiſiſſes, amici tui conſtringendum te putarent. con tra Rul. 63 b, Italiam omnib. uinculis deuinctam& conſtri- ctam tenere. de Or. 204 a, Corpora capta armis aut conſtri cta uinculis. profflac. 149 a, Pſephiſmata iureiurando con- ſtricta. de Or. 102 a, Tum qui ſcelus fraudẽq́;, nocentis poſ- ſit dicendo ſubijcere odio ciuium, ſupplicioq́; conſtringe- re.& 100 b, Quæ diſsipata ſunt ac diuulſa conglutinare,& ratione quadam cõſtringere. pro Cor. 5⁷ a, Verirate potius quaàm religione ſidem eſſe conſtrictã. contra Rul. 71 b, Qui
In IKKIII— gib Coaſtitutum e* ddene Aridesitimesab illo ati eſle, duo mfneddee orbem errarumconſtrineit nouis legibus. de Clar. 167 5, eerminatig h.ro Na in teofficia conſtarent, minusue te diligerem. G& 94 b. Mo- ententia aptis conſtricta uerbis cadit plerunq; numeross. 6 Erintentione 4 derta u m ddè ut tibi conſtiterit fructus ocijtuiu. 3 de Fin. 77 b. Vt ſe uirtuti tradat conſtringendam uoluptas. 2 Qunh. 1ari anciatione un C 0N STA RE, perſpicuum eſſe, patère. Epi. u b, Sanè mole- Acad. 36 b, Comprimere digitos. de Fin. 50 b, Tradunt ſe li- Tnd. deh ratus qui— ſte Pompeium id ferre conſtabat. I. A. 256 a, Mihi quidẽè cõ- bidinibus conſtringendos. Tuſc. 185 b, Si turpiſsimè ſe pars an Ne 0* Pl., Vr frater na ds ſtat meam contumeliam mon ferre. Partit. 233 b. Nempe igi- illa animi geret, uinciatur& conſtringatur amicorũ pro- Wot dao Hatnmonnafinn tur ea reſtant, quæ cum factum conſtet&noms, qualia ſint pinquorum⅞; cuſto dijs. adae den tedu Cn. Doladel., i uocatur in dubium. de Inuét. 61 a, Nonus lo eus eſt, per que CONSTRVCTIO. nis. compoſitio, quaſi ſtructura quæ- —.Pro 5.R.12, Poſteaons uun cum alijs, quæ conſtant eſſe peccata, hoc quo deè quęſtio eſt, dam, conſecutio. de Orat. 36 a, Oratio conformanda eſt nõ .A* Ne penuiſaima uis Wiuäͤnun comparatur. pro Qu. 1 a, Hic quoq; conſtat procuratoris ſolum electione, ſed etiam conſtructione uerborũ. ad Her. hem udicandan coaſcenäſcae diligentis officium. Attic. 207 a, Nunc uero cùm de Magio 27 b, Compoſitio eſt uerborum conſtructio, quę,&c. de Cl. elac pium contitnemun. i as g conſtet, non ne furor eius omnem cauſam ſuſtinet? pro S. 190 a, Verborum apta,& quaſi rotunda cõſtructio. ad Her.
TVIO, . cOpgar 1„ tmead te ſcridere artozinſtmiad ndere, quid ſentmemme. mnt deit cr. de Leg4:— 5 Nglodüch Aentnncanſe adlIn 4( nns O 1— Aetenkorn, cü accuſatong Inümaln In 4 4 4 Conſtirur 8 8 aktnunio, eſt
prima conlicna
R. z8 a, Maleficia quæ in illo conſtant eſſe. de Inuent. 55 b, Eo rum igitur, quæ cõſtant exempla ponam.& 81 a, Res de qua conſtat. pro Clu. 43 b, Dum hæc de Oppianico conſtabũt, &c. Tuſcul. 156 b, Quæ cum conſtent, perſpicuum debet eſ- ſe, animos,&c. pro Quint. 17 a, In quo conſtitit Næuium ex edicto non poſſedifſe. de Inuent. 55 a, Hæc propoſitio indi- get approbationis:non enim perſpicua eſt, neq; conſtat in-
26 a, Magna& ornata conſtructio uerborum. Or. 119 b, No lo tam minuta hæc conſtructio apparear. Acad. 21 b, Iam il- la præclara quanto artificio natura totam conſtructionem hominis fabricata eſt? Part. 231 a, b, Conſecutio in coniun- ctione uerbôrum ſeruanda eſt, ne generibus, numeris, tem- poribus, perſonis, caſibus perturbetur oratio. nam ut in ſim plicib. uerbis, quod non eſt Latinum, ſic in cõiunctis, quod
Falhone meäeioniz profeca hoc neu ter omnes. I. A. 180 b, Sed tum nimis inter omnes conſtabat, non eſt conſequens, uituperandum eſt. r are cu. reliqua de conttutiaa,he,: neminem eſſe reſalutatum. de Nat. 61 b, Quaſi hoc perſpi- CONSTRVCTVS, a, um. de Nat. 53 a, Dentibus in ore con Aua de confttutionihans 1“ 221Dl 7.. S 53 2 duns ande.& de In. 61 b& G2 b I,. cuum ſit, conſterq́; inter omnes, eſſe deos. de Orat. 143 a, V. ſtructis manditur cibus.“ — 2.53 d,8 69 d. legzzm 21..) 1 1. zW,. 11I4t CIe. „Peo huditudine, remperatione ne ſæpe inter oẽs ſapientes conſtare uidi. Or. 218 a, Vt inter o- CO NSTRVO, L. compono, ſtruo, coagmento, coaceruo. Corpor a Letanohhas mnes conſtat antiquos. Quint. Frat. 294 b, Conſtare inter de Nat. b, Plato conſtrui à Deo atq; ædificari mundum fe
urma conſtiturione dugan Aplorna una omnis beana(watanan
—
1VTO aperiri cum aliquo;m(d
IVTVMA. propofttü. Att.iſo h lhmt lem primo quimeu:,& coaſtituenn k tutumtid eit, ad coaſtitatum dennl am kactum ri um ſeruis. Leg. Hlhdercu
8 6— 3 3 3 V ſe Ora. unb, Qudupan
—* 38 are& deünita qu xrererur. Epi. uhDa 4—— 4
am. de Fat. 124 a. Nonteqututus dulare prmn
—„ropoh zr um r. de. 34 4 Ex incre propotthäs
r Se Natu. 14, Quiuerò deosel dun
“
cipalid. cuuter
omnes uideo, abs te ſummam adhiberi diligentiam. Epiſt. 102 b, Conſtat inter omnes, neminem te iuris peritiorẽè eſſe. pro Milon. 104 a, Quid porrò quęrendum eſt, factùmne ſit?
at conſtat. à quo? at paret. de Finib. 128 a, Conſtitit autem
ferè inter omnes id, in quo prudentia uerſaretur, oportere eſſe,&c. Epiſtol. 20 2 a, Etſi non ſatis mihi conſtiterat, cum aliquãne animi mei moleſtia, an potius libenter te Athenis uiſurus eſſem, quod,&c. tamen uidiſſe te mallem. Conſta- re, conuenire. ad Heren. 3 b, Adhuc quæ dicta ſunt arbitror mihi conſtare cum cæteris artis ſcriptoribus. ad Heren. 9 a, Deinde dicemus contrariam ſententiam non conſtare cum ſuperioribus& inferioribus ſententijs. de Inuent. 67 b, Cõ ſtétne oratio, aut cum re, aut ipſa ſecum. Offic. i5 a, Sunt e-
cit. de Vn. 197 b, Mundi corpus ea conſtructum proportio- ne quã dixi. de Na. 52 a, Aues cubilia ſibi nidosq́; conſtruũt. de Sen. 9 a, Vt nauem, ut ædificium idem deſtruxit facillime qui conſtruxit, ſic hominem eadem optimè, quæ congluti- nauit, natura diſſoluit. Epi. 47 a, Nihil cõſtrui poteſt, quod non incurrat in magnam aliquam difficultatem. de Leg. 173
2, Conſtructa à patrib. delubra habéto. contra Rul. 63 a, Pe-
cunia conſtructa& coaceruata. I. A. 17½ b, Tanti acerui nu-
mmnorum apud iſtum conſtruuntur, ut iam appendantur, nõ
“
numerentur pecuniæ. de Orat. ↄ8 a, Multæ& magnifice res . 4. 4. 7* 4
conſtructæ& reconditæ.& ibid. Copia ornamentorum u- no in loco conſtructa.
CONSTVPRO,2„. Qu. de Pet. 206 b, Qui propè in gremijs
nim qui in rebus contrarijs parum ſibi conſtent. de Vn. 196 a4, Vt tota oratio ſibi conſtet,& ex omni parte ſecum ipſa
parentum prætextatos liberos conſtuprarit. Att. 16 b, Affli- cta Reſpublica eſt empto conſtuprato q́; iudicio. ad Her. 26 a, Matresfamilids conſtuprare.
1 r e uad conſentiat. Attic. 6 a, Si humanirati tuæ conſtare uoles.& conſtupr-— narierate conftituti, ut, Kc. den 38 174 a, Si tibi conſtare uis. Tuſculan. 150 a, Sitibi conueni- CONSVNASO R, oris. ſuaſor. pro Qu.z b, Hæc omnia Quin- Aprudentia, necefſe eſt eim aoc en re uis. de Claris 183 a, Vt fibi ipſe conueniat. de Finib. 7z tus agebat, autore& conſuaſore Neuio. am&protectam. dro Mnr. 444(ais 4, Reliqui ſibi conſtiterunt, ut extrema cũ initijs cõueniret. CONSVESOO, ſcis. ſoleo, meæ conſuetudinis eſt, conſue-
mo utu 2d anoleraadam e
8(err 9
Conſtare, permanere. Epiſtol. 1z a, Qua in ſententia con
4
tudinem habeo, utor, conſuetudinem& exercitationem ca
„ 1 m Kuſ ad quoduis teßocis Ktare ſi uoluiſſent,&c. id eſt, permanere. pro Cl. 0 a, ludi- pere, multum cum aliquo eſſe, multum unà eſſe, diem cum hus domeſticit contutmn.. ces tamen in Oppianico fibi conſtare,& ſuperioribus iudi- aliquo ponète, ex conſuetudine aliquem uſpiam quærere, 2.* 8 4.. ⸗.... Q,.. 3. 88 otus ſum cohrasci cijs conſentire debuerunt, de Cl. 196 a, Diſcedere à ſeſe: id cum aliquo coniunctiſsimè& amantiſsimè uiuo, in conſue 4* 4 3. 3
1 9 4 9„
conttnei 8*
eſt, non conſtare ſibi.& 19⁷ b. Et ille, Pręclarè, inquit, tibi cõ
tudinem me do, hæc erant in more maiorum, in conſuetu-
—— Kas ut de ijs qui nunc ſint, nihil uelis ipſe dicere;&c. Tuſe. dinem alicuius ei uenio,ur eorum uſis ferebat. in Ver.241 trum.& ibid Pe 217 a, b, An malum nullum eſt, quo aut oppreſſus iaceas, b, Huc omnes mylieres, quibus iſte conſueuerat, conuenie- ptaridas. O312* aut ne opprimare mente uix conſtes. Offic. 24 a, Vr conſta- bant: id eſt, cũ quidus concubuerat. de Clar. 196 a, Ea orna- 815. tu44 18 9 ae re in uitæ perpetuitate poſsimius nobiſmetipſis, nec in ullo tu illo orationis, quo conſueuerat, ornata nõ erat. de Am. rus cſtopimio, qux cöſtner officio claudicare. pro Fl. 160 b, Pergami non multum auri 309 a, Nemo eſt, qui non equo quo conſueuit, libẽtius ura-
eis. d*0 *
ratio conſtat. Epiftol. 103 a, Collaudo te, quèòd iam uide- ris certa aliqua in ſententia conſtitiſſe. de Orator. u7 a, An-
riquiſsimi ſunt, qubrum quidem ſcripta conſtent, Alcibia-
des& Pericles. Conſtare, ad precium rclatum, pro emere& eſſe. I. V. 205 b, Metuiſti ne tibi æs alienum creſceret, ſi H-S. VI. millibus
tur, quàm intractato& nouo- Antequã. i94 b, Quoniã labo rem pro cunctis ferre conſueui. Or. 108 a, Demoſthenes uer ſus multos uno ſpiritu pronunciare conſueſcebat. de Ora. 9; a, Imd uerò rogemus Aatonium, qui& poteſt facere id quod requiris,& cõſueuit. dæ Or. 97 b, Cum minusidoneis lerbis ut conſueſcerem.& idem: Si conſuêris. Tuſc. 16 4 a,
u doat, 83—(acinofs Kle- 4 tibi conſtarent ea, quæ tu facilè poſſes uendere H-S. CC. Diſiungamus nos à corporibu:: id eſt, conſueſcamus mori. n 1.eAn 4„. 1. 7...„. 4—.... auſa coaftet,u unoatudellän d4 millibus. Att. 214 b, Id propè dimidio minoris conſtabit il- Tuſc. 164 a, Et id ipſum quod dztur ocij, libentius in philo äue es dehbefat 4 rationel, 10 10(0. J. V. 245 b, Nauis tibi conſtat gratis. I. V. 296 a, Huic ſophia conſumere conſueuimus. Atti. 152 a, Vrruis confilijs 3 21 e... 6. 3 5*...... 1- 1 b 11† A diſput4²¹ο 2s. TuChoa, umOs abſtulit, quanti erat in Sicilia triti(ut conſueui)imwomnibus rebus utar. ge l ditt auttotus. au iſte pro tritico nui lit, gl 1 14““— 7.. fallacijs coat* 4 Homod cum. in Verr. 187 a, Accipis enim H-S. XV. pro medimno:ti CONS VETVDO, mos, inſtitutum uſus, familiaritas, com 20& cofpe te. de. onbr n ti enim eſt illo tempore medimnum. mercium, exercitatio, lex quædam, uta communis. de Nat. 1* 4„ 4 1 31 LB. 8 3. 4,. „ OL. ¹045 nbis NTi CONSTRATVS, 4,um. tectus. in Verr. 254 a, Nauis cöſtra- 38 a, Suſcepit aũt uita hominum conſuetudod́; communis, dnd coatae n lamdu. ha 6 ta& ita magna, ut propugnaculo cæteris poſsit eſſe.& 25/ ut beneficijs excellentes uiros in cœlum tollerent. de ln. 42 1 dus cont nenen t aiphag a, Poterône in eos eſſe uchemens qui naues inanes nô mo- b, Vetus cõſuetudo naturæ uim obtinet de Finib. 142 a, Cõ 8 4 8 conl 9 ¹ 4 6 5 15 4. 4„„v„ 3 8 2.—.47 2 5 8 2₰.— 1 S 1 1A quißr dò habuerunt, ſed etiã apertastin eum diſſolutus, qui ſolus ſuetudo quaſi altera natura. de Or. 106 b, In communiuita Trouincn b,Tami in n S5n,„habuerit conſtratam nauem,& minus exinanitäm?& uulgari hominum conſuetudine non eſſe rudem. de Or. 4 amose erSn CONSTRICTVS, a, um. in An. 213 b, Incluſam& conſtri- 103 b,( uæ in communi uitæ conſuetudine bona ac 8 4 “ moe„ e=SI.. ö“ 5. 1e nr 7 3.— 1012 4 1 Pat.&, g eximde ana Ktä belluam ne dimittatis, cäuete. Poſtq. 260 b, Dederé ali- ſunt.& 10¾ a, Vſq; eo illa, quæ dicenda de iuſticia putabat, C t,904 g 3 9 32 A uitx 35. 2a ſunt, 0. 3t 1 uitx 68 30 ecte faetn Tuln d 3 1392 40 0M. 36 Saidus 4m luiod de 94„en ru. 449.

—
—
——
—-
“ ——
——
———— — 2—— —
be —n—õ—
3 — . 4 3
——.— —— 3 ———
——
—
——
—
319 90
Aciuitatum moribus abhorrebant.
de Fat. 14 5 a, Communiigitur conſuetudine ſermonis 2n timur, cum ita dicimus: uelle aliquid quempiam ſins Sat pro Mil. 101 b, Vetus conſuetudo fori,& pri ſtine iu Kela mos immutatus eſt. At. 194 b. Noſti Niciæ no e1 ad Facn tatẽ, molliciẽ,& conſuetudinem uictus.pro Mtil. 85 ³ Kn liaritates latè patère non poſſunt, propterea qu con des tudines uictus non pofſunt eſſe cum multis. Pro Heiot. 148 udinem& familiaritatem cum ali quo. ꝓ niunctiſsimus offccijs, uſi, conſuetudi- ne. pro Ar. 196 b, Is totam Hortenſiorum domum deuinctã opſuetudine tenebat. pro Quin. 2 b, Tamen inductus cõ⸗ ſuetudine& familiaritate fecit, ut dixi, Quintius ſocietats. ro Sexto Roſc. z1 a, Erat mihil cum eo non modo hoſpitiũ, ſed etiam domeſticus uſus& conſuetudo. Epiſtol. 18 a, Ca- rui fructu iucundiſs imæ conſuetudinis tuæ.& 212 a,& 40 b, Familiaritas quotidiana conſuetudine augetur. Epiſtol. 30 a, 29 b, Magni enim uidebatur intereſſe ad eam neceſsitu dinem quam nobis ſors tribuiſſet, conſuetudinem quoque
* t A. Auitæ conſuetudine&
† a, Iungere conluet Syl. 178 a, Homo c0
accedere.& 42 a,8i conſuctudinis iucunditas ualet, quę fu-
it unquam amicitia coniunctior? Attic. 13 a, Multa& iucun da conſuetudine cõiuncti inter nos ſumus. Epi. 144 b, Tua mihi in conſuetudine& familiaritate ſuauitas non ignota eſt. Epiſtol. 57 b. Et in ipfius conſuetudinem, quam adhuc meus pudor mihi claufit, infinuabo. I. P. 94 a, IS dedit ſe in conſuetudinem, ſic ut prorſus unâ uiueret;, nec ferè ab iſto unquam diſcederet. pro Clu. 24 b, Penitùs immergere ſe in conſuctudinem alicuius. Epiſtol. uz b, Lucio Coſsinio ual- de familiariter utor: nam& inter noſmetipſos uetus uſus intercedit,& Atticus maiorem etiam mihl cum eo conſue- tudinem fecit. Item: Congreſſus noſtro s,conſuetudinem ui ctus, ſermones doctiſsimos requiro. Poſtquam. 168 a, De ſumma re diſſentientes in eadem amicitiæ conſuetudine permanſimus. Poſtquam. 19 ⁸ b, Amicitiæ conſuetudines, ui cinitates. pro Mure. 145 a, Omnium ſuorum conſuetudine conſpecuq; priuari. de Nat. 59 b, Mala& impia conſuetu- do eſt contra deos diſputandi. de Leg. 182 b, Tanta eſt cor- ruptela malæ conſuetudinis, ut,&c. pro Font. 280 b, Imma- nis& barbara conſuetudo hominum immolandorum. I. V. 191a, Exhuiuſmodi principio conſuetudo æſtimationis in- troducta eſt. de Ora. ↄ8 b, Ne mala conſuetudine ad aliquã deformitatem ueniamus. de In. 69 a, In noſtram conſuetu- dinem rarius hæe incidunt. I. V. 244 b, Superiorum præto-
rum conſuetudo hæc fuit, ut,&c. 134 a, Eſt conſuetudo Sicu
lorum, ut,&ec. de Cl. i75 a, Academicorum conſuerudo in ra tione dicendi talis eſt, ut nec ipſa per ſe poſsit,&c. de Orat.
7 a, Qui à ſcribendi conſuetudine ad dicendum uenit. I.
V. 97 a, Ego ueterem conſuetudinem longo interuallo reru Ii. Epiſt. 65a, Situam conſuerudinem in patrocinijs tuen- dis feruas, P. Vatinius cliens ad te uenit, qui pro ſe cauſam dicier uult.&6 6 b, Exercitus cunctus conſuetudinem ſuã in ciuibus conſeruandis communique pace ſeditione facta retinuit. de D. 139 b, Tenebimus hanc conſuetudinem à So- crate traditam, eaq; inter nos quàm ſæpiſsimè utemur. I. A. 158 a, Meam conſuetudinem, qua ſemper in republica ha- bui, tenebo. Offic. i7 a,In adeundi perieulis cõſuetudo me- dicorum imitanda eſt, qui,&c. I. P. 89 a, Senatus in eam iam benignitatis conſuetudinem uenit, ut eos qutrempub. be- ne geſſerunt, nouis honoribus afficiat. de In. 70 a, Quædam ex utilitatis ratione in conſuetudinem ueniũt. pro Cec. 286 2, Quod iam in conſuetudinem uenit.& ibid. Id iam mala conſuetudine diſſolutum eſt. Off. 44 b, Id à noſtris homi- nibus ſæpiſsimè uſurpatum eſt,& iam in prouerbij conſue tudinem uenit: largitionem fundum non habere. de Orat. 141 b, Exercitatio, ex qua conſuetudo gignitur.& ⁹2 b, Cö- ſuetudo, exercitatio;& intelligendi prudentiam acuit,& cloquendi celeritatem incitat.& 19 b. Ad Græcorum con ſuetudinem diſputare. Offic. 12 b Et conſuetudo exercita- tioq, capienda, ut boni ratio cinatores officiorum eſſe poſ- ſimus. de Diuin. 125 b, Ad noſtri augurij conſuetudinem di- xit Ennius cum ronuit læuum. Tuſculan. 243 a, Exercitatio conſuetudoq́; patiendi. Tuſcul. 230 a, Quem morem cum Carneades tenuiſſet, fecimus ut ad eam conſuetudinem di- ſputaromus. pro Murena 30 b, Conſuetudo dicendi longè iſti ueſtræ exercitationi ⸗d honorem antecellit. pro Rab. 99 b, Adeône ignarus es diſciplinæ conſuetudinisꝗ; noſtrę? de Clar. 18 3 b, Hoc non fuit rationis aut ſcientiæ, ſed quaſi bopngr conſuetudinis. Orat. 212 b, Quòd ſi indocta conſue- tudo tam eſt artifexſuauitatis, quid ab ipſa tandem arte& doctrina poſtulari putamus?& ibid. a, Impetratum eſt à cõ ſuetudine, ut peccare ſuauitatis cauſa liceat. de Di. 120 b, Vt etiam ſi præter conſuetudinem acciderit aliquid, præter na uram tamen non poſsit exiſtere. pro Rab. 90 b, Nõ eſt mes conſuctudinis initiò dicendi rationem reddere, qua de cau
6 0 326 ſa,&c. de Cla. 185 a, Vt eſt cõſuetud 0 dialoorrum Ppro Cec. 289 a, Prætor interdixit, ut eſt(ſuetuco-deue Le.Pro Arc. 191 b, Quæ de cauſa pro mea conſuetudine breniter ſimpli citerd; dixi.& 40 b, Redire in cõſuetudinè priftinã. pro Mi. 121 a, Cöſuetudo alicuius perpetua in ui inferenda. pro Ce. 285 a, Sin è conſuetudine recedatur, ſe,&cc.& ibid. Vis morĩ bus facta,& uis contra 1us moremq; facta. Attic. 67 2, Non oblitus conſuetudinis atd; inſtituti mel rarius ad te ſcribo. Cæſ. u21 b, Vt erat ſuperlorum dierum conſuetudo. I. V. 65 b, Cuius conſuetudinis atq; inſtituti patres ueſtros nõ pœ- nitebat.& z5 a, Adductus ſum, iudices, ueteri conſuetudine aiorum, ut putarem,&cc. de In. 70 b, Conſue
inſtiruto que m tudinis ius eſt, quod uoluntate omnium ſine lege uetuſtas c0 mprobauit.& 82b, Conſuetudine ius eſt, quod leuiter à natura tractum aluit,& maius fecit uſus. Epiſtol. 17 b, Sed noſti conſuetudinem hominum. pro Cæl. 301a, Mea con- ſuetudo defendendi,&c. de Orat. 86 a, A conſuetudine cõ munis ſenſus abhorrere. Item, A' conſuetudine oculorum animum abducere. CONSVETVS, a, um. Tuſcu. 186 a, Qui conſuetus in armis æuum agere. CONSVILL,Mw. tutor annuus reipublicæ, publici conſilij prin ceps. contra Rul. 166 b, Qui ſine repulſa conſules facti ſunt. & ibid. de petendo conſulatu. pro Mure. 124 a, Illo die quo auſpicato comitijs centuriatis, L. Murenam conſulem re- nunciaui. pro Flac. 164 b, Cum bellum iam gerente Catili- na, omnes me autore duos conſules Calend. Ianuarijs ſci- rent eſſe oportere. pro Mure. i45 b, Iuno Soſpita cui omnes
conſules facere neceſſe eſt. pro Syl. 182 b, Conſules ſella cu-
ruli utebantur. Poſtquã. 296 b, Conſul unguentis ôblitus, cum toga prætexta,&c. J. P. 33 b, C. ille Marius& conſul,& ſextuùm conſul. de Nat. 76 a, C. Marius ſeptimùm conſul do mi ſuæ ſenex eſt mortuus. de Diu. 12 4 a, M. Marcellus quin- quies conſul. de Clar. 171 b, T. Gracchus quibus conſul& cẽ ſor fuit.& ibid: a, Qu. Maximus quintùm conſul. de Sen. 79 a, Qu. Maximus IIII Coſ. Atti. 7 a, M. Meſſala& M. Piſone Ooſ.& 82 b, Sulpitio& Marcello Coſs.& 83 a, Lentulo Phi lippod; Coſs. in Ver. 6 5 b, Duo Coſs. id eſt, duo conſules. in Verr. 106 a, C. Marcelle te appello, Siciliæ prouinciæ, cum eſſes proconſul, præfuiſti.
CONSVLARIS, re. conſularis uir, qui aliquando conſul fuit. Epiſtol. 185 a, Egregios conſules habemus, ſed turpiſ⸗ ſimos conſulares. Quint. Frar. 306 a, Confulares& præto- rij uiri,&c. 4
CONSVLARE offcium: id eſt, conſulatus. pro Rab. 90 b,
Conſulare officium.
CONSVLARIS, prouincia, quæ conſuli mandabatur. pro
Do. 217 b, De prouincijs conſularibus.
CONSVELARKHIS etas, qua ad conſillarum aſpirare, legibus annalibus licebat, ea erat annus quadrageſimus tertius. Im Antonium 203 b.
CONSVILATVS, tuc. ampliſsima poteſtas. cõtra Rul. 72 b,
pro Plan. 271 b, Honorũ populi finis eſt cõſulatus, quẽ ma-
giſtratum iam octingẽti ferè cõſecurti ſunt, I. A. 203 b, Legi- bus annalib. annus tertius& quadrageſimus ad conſulatũ conſtituebatur. Poſtquam. z10 a, Vt eædem cẽturiæ, quæ me conſulem fecerant, conſulatum meum comprobarent. CONSVLEN S,ms. conſultor. de Clar. 193 b, Qu. Scæuola conſulentibus reſpondendo, ſtudioſos audiendi docebat. de Leg. 158 a, Ego more patrio ſedens in ſolio conſulentib. reſponderem. Orat. 210 a, Eodem tempore diſcentib. ſatiſ- faciebant& conſulentibus. G CONSVI.L O, ls. conſilium p ero, delibero, refero. in Verr. 71 a, Nunc ego iudices iam uos conſulo, quid mihi faciendum puretis. Epi. 182 b, Cum te per literas conſuluiſſem, quid mi hi faciundum eſſe cenſeres. de L. 178 a, De quo cum conſule rent Athenienſes Apollinem Pythium, quas potiſsimùm re ligiones tenerent, oraculum editum eſt, eas,&c. de In. 84 a, Senatum conſului de ſumma reip. de Di. 109 b, Nunc quo- niam de republica conſuli cœpti ſumus, tribuenda opera reip. de Cl. 268 a, Ille ſe conſuli nolebat. in Verr. 190 b, ui de iure eiuili conſuli ſolent. pro Muren. 126 a, Alicui de iure conſulenti reſpondere. de Cl. 173 b, P. Craſſus qui& conſu- lebatur plurimum,& dicebat. Oct. 329 a, Senatus nihil con- ſulitur. pro Qu. 9 b, Sed ne ipſe quidẽ te conſuluiſti, ſed ne ipſe quidem ad te retuliſti, ne hæc quidem tecum locutus es, horæ duæ fuerunrt,&c.& ibi. Ego pro te nunc hoc conſu lo, quod tu conſulere oblitus es. Att. 125 a, Nec te id conſu- lo: id eſt, nec à te de eo conſilium peto. Epi. 142 b, Quid er- go faciamtte conſulo. Brut. 9r a, Quod me de Antonio con ſulis, puto,&c. de L. 158 b, Qui confuluntur, id eſt, iuri ſcon- ſulti. Et ibid. a, Qui conſulentibus reſpondent: id eſt, uriſ⸗ conſulti. de Or. 105 b, Sæpe audiui acceſsiſſe ad Craſſum cõ ſulendi cauſa quendam ruſticanum. de Ora. 107 b, Subſidii . ſenectutis
8
8
„—&—
——„——— e
——
— —
li

mtar aanman⸗ en auut reipudlier li
1 L Lenn 8
1 4 ¹ 8 8 14 164 b Cum dellum i b Aoer 4 5. 1 5 ae 4 on 4— A poerere. coalalen Calenc. 3 Nerenecrilee. 8 dexele eſt. pro§y. 132 b Coni 1 5 B 4. 4. 1 tur. Poſtqua 196 b— Coaſul
erna Kr. LP. rbom ungentzch . 9 7. 7. lle Manus kan 1 4
„C. Marius ſeptimnad
4 1 u. de Du 42 4. 14 3, M. N
Al de(darab T. Gracc denrh 1. racchus Üdu mni 44.2. Namus quintum err des 331 it ol. Atri.*a, AN a4ln
1o
pirio& Marcello Coſs&hale
in Ver. 6 b, Duo Coß. id ett duocmi C Marcgile te appello, Scilixemaa aſat p rfunſti. A RILS. w. confularis nir, qui aigunsa 4. gregios confules hademu kir darts. Qint. Frat. 06 3, Confulnska 4* 2 AREoORciumid cſt, conſulinus. onbe cium. 1 RIS prouiaci qux conſulimntäm
4 proumnch onſularidus.
8 Srnan, qua ad tonſilitum iitu
Mcebat, ta erat annus quadrxgeimitm
5.. 4 ATVSR amoliſsima poteſtas. citai- „5 2. 4 „§ Ho Soru vopult Snis eſt cöſdlats e n. cölecuni ſune lAm L““ dos 1 „ annus tertlus& quadtagefimus 4de ur„quam. o4, Ntexden dmaf
41*
onſulatum meum comoto 9
““ 4 1T 1
8 ſulkor e Clar. 93 C N. andiend „ndcndo ſtudiolos auch dgone bo edens in lolo-³
iuas
Irar 1101 Fodem tempofe
fuleoudu. Rukt Konl 2 reeen 1 3 „. sku M peto, delider nubis—
* 4 90 3 conſulo,quid 7* 1 1998 ien 1 b. Cum
*
de per literas?. i
88 de 1L.„De geoa
e center 1 4 alhnem Pythium, quss,— tum ette*
Dro lare.1, luno Soßh 9 3
321(C O ſenectutis in eorum qui conſultum ueniãt, multitudine nõ eſſe ponendum. pro Mur. 130 a, 8 conſuluntur, minimo periculo reſpondentur. pro D. 219 b, Ea de quibus maiores noſtri uos ſolos& conſuli,& ſcire uoluerunt.& 224 a, Si pop. Romanus de iſta re conſultus eſſet. pro Mil. 104 b, Ni- hil de eius morte populus conſultus eſt. pro D. 227 b, Quo- tienſcunq; ſenatus de me conſultus eſt, totiens,&c. de D. 10
b, Nemo aruſpicem conſulit, quemadmo dum ſit cum ami- cis uiuendum: nam ad ſapientes hæc, non ad diuinos refer- ri ſolent. in An. 209 b, Paruis de rebus conſulimur. P. C. de Appia uia conſul refert,&c. Item, Cùm ea quæ conſuleban
1
tur, ad exitum non peruenirent.
CONSVELERE, proſpicere, rationem alicuius habere, pro uidere, mederi. Epi. 1 0° b, Conſuli quidem te à Cæſare ſcri-
bis, ſed ego tibi ab illo conſuli mallem. Epi. 31 b, Vt quibuſ- cunq; rebus poteris(poteris autem plurimis) proſpicias& confulas rationib. meis. Off. 17 b, Qui parti ciuium conſu- lunt, partem negligunt, rem perniciofiſsimam in ciuitatem inducunt. Cæl. Epiſt. 125 b, Tu porrò cum ad te ueniſſem, &c. amici officium neglexiſti, neq; mihi conſuluiſti. Epi. 33 b, Te rogo ut conſulas rationib. meis. I. V. 107 a, Conſulere
filijs acproſpicere debemus. de Fin. 202 a, Patres liberis ſu- is côſultum uolunt, propter ipſos liberos. Item: Famę poſt mortem futuræ eſt conſulendum. pro Cæl. 41 b, Qui alieno
dolori potius, quàm ſuæ fidei conſulunt. Atti. 34 a, Saluti ſi me amas, conſule. Qu. F. 295 a, Conſulere ciuium commo- dis,& eorum utilitati ſaluti; ſeruire. Att. 263 5, Obliuiſce- re illum aliquando ſuo familiari tuo aduerſario uoluiſſe conſultum. l. C. u¹ b, Quare P. C. conſulite uobis, proſpici te patriæ, conſeruate nos,&c. Quin. Fr. 296 a, Conſulere o- mnib. mederi incommodis hominum, prouidere ſaluti. I. A. 161 a, Naæ tu ſi id feciſſes, melius famæ, melius pudicitiæ tuæ conſuluiſſes. contra Rul. 69 b, Deligant quàm maximè pop. Romano conſulturum putent. Off.% a, Paci ſem per eſt conſulendum. Epi. ²9 b, Et poſteritatis ocio conſules. IJ. V. 74 a, Huic malo iudices conſulite ac prouidete. de Na. 58 b, Deorum prouidentia conſuli reb. humanis. de Nat. 1 b, A dijs uita hominum conſul bus à dijs eſſe prouiſum.)(.Nemini eſſe conſultum. Epi. 55 a, Tuum eſt conſulere temporibus,& incolumitati,& uitę, K fortunis tuis. de In. 84 a, Quanquam præſtat honeſtas incolumitati, tamen utri potiſsimùm conſulendum ſit, de- liberatur.& ibidem, Incolumitatis ratio uiderur habéda. J. V. g0 a, Vos quod ad famam ueſtram pertinet, proſpicite ac conſulite. de Finib. 77 a, Satis ergo pudori conſulat, ſi quis ſine teſte libidini pareat. Att. uo b, Alter enim mihi de ipſis ac de me ipſo conſulendum eſt. cõtra Rul. 82 b, De Ca-
pua multum eſt ac diu cõſultum. Epi. 124 b,& Att. 163 a, Pe oro, ne quid grauius de ſalute& incolumitate tua conſu- Ias. pro Syl. 179 a, De ſalute ſuorum conſulere, communem relinqucre. Ofic. 49 a, Arq; etiam omnes qui rempub. gu- bernabunt, conſulere debebunt, ut earum rerum copia ſit,
de Di. 30 b, In impetrandis conſulen- s eſt in aruſpicum diſciplina. Att. 179 conſuli proſpiciq́; poterit. I. C. n0 a, præſidij conſultum eſt. de Diu. 87 a,
quæ ſunt neceflari 6 7— 4 disq; rebus magnse a, Sed tamen aliqui Mihi uel urbi ſatis e
Dixi ei ſe cogitare quiddam, id poſſet ne fieri conſuluit: id
eſt, quæſiuit.
CONSVLTATI 0, oni deliberatio. Att.*21 b, Expecto ut
ſciam quid reſpondeas cõſultationi meæ. de In. 71 b, Quafi aliquam in conſultationem res ueniat. Top. 226 b, Iuriſpe- riti conſultationibus ſuis diſpurant. Offic. 62 a, De uiri de- jiberatione& conſultatione quærimus. ad Heren. 16 b, Vti
litas in duas partes in ciuili cõſultatione diuiditur. de Leg.
159 a, Non enim quærimus quid de quaq; conſultatione re- ſpondeamus. ad Heren. 16 b, Partim propter aliquam extra nem. de Orator. 121 b, Credo ut putaremus non in homi
bus, non in re conſultationis aut deliberationis cauſam a
liquam fuiſſe. Offic. 58 a, Ad quas ipſas conſultationes ex ſii
perioribus libris ſatis multa percepta ſunt. Atti. 145 b, Sed uenio ad conſultationem. de Leg. 179 b, Quiæcunque cauſa conſultatiéue acciderit. CONSVLTATIO, propoſitum, infinita quęſtio, quã the- ſin Græci uocant. Para. 250 a, C. F. Quid quæſtiot quãs nam habet partes? C. P. Infinitam, quã conſultationem appello:
&definitam, quã controuerſiam nomino.& 235 a, Sed eſt cõ
ſultario quaſi pars cauſæ quædam. de Or. 153 3, Quęſtio infi nita& quaſi propoſita, conſultatio nominatu.
CONSVLTO“, cogitatò, dedita opera, de induſtria, con- ſulto.)(Fortuitò. de Nat. 18 a, Exiſtimant quod ille inſcitia loquendi fecerit, feciſſe conſultò. Offic. 6 a, Vtrum pertur- batione aliqua animi, an conſultò& co gitata fiat iniuria.
neam cauſam ueniunt in deliberationem& conſultario-
.
de Orat, 136 b, Neminem niſi conſulrò contra ſs dicerc, ad
S
lac prouideri. de Na. 73 b, Omni
. C O— 4 6 Her. 15 b, Sextus locus eſt, cum oſtendemus ex conſulto fa-
multitudinem con
125 b, Octauius conſul-
cerent
eibid. Item deliberatio dæ funt: ut ſi deliberet Tuſc. 249 b, Druſi domum am accepimus. pro Muren. 128 cöfultoribus reſpondeas. pro cum de iure prædiatorio con- nonnunquam ad Furium præ-
rem reijciebat. ISVLTRIX, cus. de Nat. 37 b, Natura conſultrix& pro
utilitatum opportunitatumq; omnium. SVIL TV Mtl. decre m. ut ſenatuſconſultum uel de- i. de Legib. 16 8 b, Facta conſulta fortium& ſapien 4 tonium 274 b, Conſulta utinam his omnibus ab- s,conſultisq; poſſemus. „Nondum uidelicet meas li mre conſulta& explorata per r. 107 a, Quanquam ipfi omnia
ſcripſera
quorum nſulta ad nos& exquiſita defe-
runt. de Fin. 87 3 luæq; bene ab eo conſulta atque facta ipſius obliuio reatu CONSVLTVS, p. iuſtus& bo
onſultus quàm
Antonium 233 a, Sulpitius non magis iuris c
ſiuſticiæ fur. öbͤ CONSVMM O,. perficio, conficio. in An. 324 a, Bella qua Aconſulibus geſta& conſummata ſunt. pleraq; tamen ex- emplaria, eaque emendatiora,& ueruſtiora,& conſumma- ta non habbbeaʒas CONSVM O, mis. tero, contero, eximo, pono, impendo, ex 4 haurio, abſumo, expromo, profundo, inſumo, diſsipo, co-“
eſt enim opere aut manu factum, quod non aliquando cõ- ficiat ac conſumat uetuſtas. de Orat. 143 a, Craſſus cum fe-
dijt, dieq́; ſeptimo eſt lateris dolore conſumm i multa ferunt, quæ uel conſumantur ſtarium, r condita uetuſtate. pro Plan. 278 b, Si me aur
ptus. Item:
uel mande uis aliqua morbi aut natura ipſa conſumpfiſſet. de Natur. z1b, Ibes maximam uim ſerpentium interficiunt& conſu- munt. Offic. 36 a, Belluarum impetu quædam hominum genera eſſe c mpta. de Orator. 152 a, Actio conſumpta
ſuperiore motu& exhauſta. contra Rul. 73a, Pecunia con- ſumetur in agrorum emptionibus.& ibidem: Aurũ n mo-
ptum, pro Flacc. 16 3 b, Vr pecuniam P P 3b, Nt pecu
numentum conſi 0 Fl. aon conſumpſiſſe, ſed Flacco dediſſe ui-
quam confecerat
deretur. pro Sext. Roſc. 19 b, Per luxuriam effunder atque conſumere omnia bona. in Antonium 204 a, Cæſar omnè
ari leuitate conſumpfit. pro Seſt. 9
uim ingenij ſui in poꝝ uitate conſiu b, Qui omnem uim ibunatus in mea ſalute conſumpſe rit. de Fat. 140 a, Omnis ferè noſtra in his deliberationibus conſumebatur oratio. Brut. 288 b, Mater tua cuius omnes curæ ad te referuntur,& in te cor ümuntur. ad Heren. i b, Inuentio in ſex partes orationis conſumitur.& 16 a, Dolus conſumitur in pecuniam, pollicitationes, diſsimulationes, mentiones,&c. Attic. 251 b, Populus Romanus manus ſuas non in defendenda republica, ſed in plaudẽdo conſumpſit.
ſtol. 30 b, Cum ſtudium tuum conſumas in uirorum fortium factis memoriæ prodendis. de Legib. 195 a, Ac pri- mum quidem tempus ſalutationibus, reliquum percuncta tione conſumpſimus. pro Plan. 275 a, Tibi remitto atque concedo ut omne ſtudium tuum in Cn. Plancij honorem tonſumas. de Finibus 60 a, Conſumere omne ſtudium in a- liqua re. de Cl. 175 a, ſtorum in dialecticis omnis cura con ſumitur: id eſt, ponitur. pro Sex. Roſc. 26 b, In agris colen- dis aliquantum operæ temporis que conſumpſi. de Natur. 3 a, Nec mediocrem in eo ſtudio operam curamq; conſum- pfimus. Attic. 16 a, Tantum requietis habeo, quantum cum amicis conſumitur. pro Sext. Roſc. 25 b, Prędijs colendis o- peræ plurimum, ſtudijque conſumere. Epiſtol. 181 b, Vt do- mum uenrtitares, horasq́; multas ſæpe ſuauiſsimo ſermone conſumeres. Acad. 4 a, Conſumpfi multum temporis in i- ſta una diſputatione. de Offic. 1 b, Quoniam in eo ſtudio xtatem conſumpfi. de Orator. 144 a, Atque in eo ſilentio 3 duas
dedo, deleo, conficio. pro Mar. 132 b, Nihil“

0 C OQ. Werebil 324 2 nenda, ſancd; tolerabilis. Orato. 220 b,
M eociũ Oratio non contemnen G 9 22 duas horas ferèd eſſe conſumptas.& 89 b, Conſumere de Hierocles& Menecles minimècontemnendi. de Cl. 189 b, „ 5 4 C 1—, v— 2422. 6—
in angulis. ad Heren 25 a, Poſtremd in co uim artinc] 5* umius emnendus in dicend 1 angulls. ad Heren„.. Er. uitatis re Ne Titus quidem Poſthumius contemnene 0 1-0‧ ſumant, ut,&c.& 28 a, His uitijs in compofitione; N eg nenomeontemnendius. e. in Jionitate. ad Heren. 1 a, 169 4, Ora. o 5 moperis cõſumendum eſt in dignita 3 Iwtereri Ateos Wernorabi liguum operts eoiums hiloſophi de Orat. uz b, Conſume CONTEMNO) nuz. deſpicio, deſpicati e. ſperno, abij- nſmmeroocium in philoſophHia. de Orat. 113 0,... me or hilo puto, hominé Con iumere OCI 4 9 In]. ſeribe nda Epiſtol 55 b, Eumque.. cio, reijcio, inane aC leue exiſtimo,pronit 10 Put O, en mns
Scium ſuum in hiſtoria ſcribenda.. 47 re omnes iſt re deium ſuum infute Conſumere operam in ma- ræ ſe neminem putare. de Off. 147 b, Quare omnes iſtos
lur. 129 b, Id enunciatis ue- 1 deridete, atq; contemnite. Pro Mur. 129 b, Iden tis ue- „rebus. nſumere operam in agendo 2.5 ptum& abiectum. pr aliquid. de Orator. 105 a, Confumere
tris myſterijs totum eſt contem Iun 4
122—. i L. Murenæ genus extuliltl tuum. de boris in aliqua arte. Att. 219 b, Conſumere dies in philoſo- ren. 127 a, Contempfi L. m Ienmedg O a b.Woſ nia er and a. de L. 168 a, Aut in quo melius hunc conſu- Fin. 68 a, Dialecticam contempil— Verr 3 b 20 d phia explicanda. 2. 195 ₰) 3, 2 haan Ilam Attic. 82 a, Vt ibi Iunius conſumatur.& 124 bln ptatem contemn ge reijci Oprter Al Hittate. d 8 6 na des clire tis noſtris conſumo omne tempus.& 56 b, n3 b, Contemnere aliquem 2s DrAl 310 PlMtatc- le111⸗9 ſtudijs ac literis not 9nf G 5 7 ſpicere, pro nihilo putare, non curare, in- Eximere tempus calumnia dicendi.& 252 b, Quodqʒ tem- a, Contemnere, diſpice P P
— zmar⸗ 5†.6 b, Ea quæ pleriq: nuehementer expetant, lis noſtri otuit, in peregrinatio- fra ſe ducere. Off. 6 b, Ea d 35„l L. h. 7.2 in prędiolis noſtris conſumi p unpereg ailo ducere. contra Rul. 85 b, Irridere
contemnere& pro nil atq, contemnere alios præ ſe. Orat. 209 a, Contemnere ali- 2
quem.)((Admirari..“ CONTEMPLATIO, onis. conſideratio, mentis agitatio. Aca. z2 a, Eſt enim animorum naturale quo ddam quaſi pa- bulum, conſideratio contemplatiod; naturæ. G Off. z0 a, de Natu. u1 b, Hæc res magna ac diligenti contemplatione di- gniſsima. de Di. 99 b, Cum ex terra nihil emineret, quod cõ templationi cœli poſſet officere. Brut. r b, Virtutis diſcipli nam meliorem reperiet nullam quàm contemplationem atq; imitationem tui. CONTEMPLATOR, TL. Tuſc. 163 a, Homo contempla- tor cœli ac deorum. CONTEMPI.ÄO R, aris. conſidero, perſpicio, intueor, ani- mo intueor. in Ver. 206 a, Contemplari unum quodq; ocio ſè& conſideratè cœpit. Offic. 31 a, Quæ cognitione digna ſunt, ſummo ocio ſecum ipſe conſideret& contemplerur. Off z1a, Tractare& contemplari res cognitione digniſsi- mas. pro Deiot. 151 a, Propone tibi duos reges, animo con- templare quod oculis non potes. de Nat. 12 a, Deus terras & maria contemplans, hominum commoda uitasq́; tue- tur. de Nat. 26 b, Cum cœlum ſuſpeximus, cœleſtiaq́; contẽ- plati ſumus.& 45 b, Contemplari oculis pulchritudinè cœ li.& 16 b, Quis tam cæcus in contemplandis rebus unquã fuit, ut hoc non uideretꝭ pro Plan. 259 a, Conſpectus ueſter
Qη⏑2
32
—
31 1
—
diem ibi confumpfl. de In. 63 a, Je Finib. 49 b, Co
—
—
8* 14
poris
ne conſumemus.
CONSVMPTIO, onis. de Vn. 198 a, Ita ſe ipſe conſum- tſui.& ad Heren. 31 a, Non hæc ui-
ptione& ſenio aleba dentur reperiri poſſe, ſine elaboratione,& operæ con-
ſumptione.
CONSVMPTO Rris. de Nat. 33 a, Hic noſter ignis confe- Kor eſt& conſumptor omnium.
CONSVMPTVS,, umn. de V. 202 a, Quos& uiuos alatis& conſumptos ſinu recipiatis.
CONSVRG O, u. ſurgo, aſſurgo. de Senect. 90 b, Conſur- rexiſſe omnes illi dicuntur,& ſenem illum ſeſſum recepiſſe. Qu. Fr. 322 b, Conſurrexit ſenatus cũ clamore. I. V, 232 a, Ho norificè ſanè conſurgitur.
CONSVRRECTIO. nis. de Aruſp. 24.3, Cepi equidẽ ma- zimum fructum ex conſurrectione omnium ueſtrüm,& ex comitatu publicanorum. Attic. i1 a, Quæ conſurrecrio iu- dicum facta fit.
CONTABESCO, ſez. liquefio, cõſumor, extabeſco, tabe- ſco. ad Here. 20 b, O perfidioſæ Fregellæ quã facilè ſcelere
an ueſtro contab uiſtis. Tuſ. lib.. Luctu confecta contabuit.
SOONTAGIO, ni. foditas, uirus, uenenii, peſtis. Offl. 5o a, Contagiones malorum, quæ ab uno profcctæ manant la- tiuz. de Or. 58 a, Ne contagio mea bonis umbraãue obſit. de Diui. 93 a, Cum eſt fomno ſeuocatus animus Aſocietate G& contagione corporis. de Fat. 141a, Vt in reliquis eiuſmodi
—
—
355 ————
—
*
—
4
*
8 4 4 —ͤͤͤſſ 4 4 .—
——
=—
—,——— —=————— ———
naturæ contagio ualeret. de Diui. 120 b, Sed& decoloratio quædam ex aliqua contagione terrena poteſt ſanguini ſimi lis eſſe.& 127 b, Quæ poteſt igitur contagio ex infinito pe- nèinteruallo pertinere ad lunamè uel potius ad terrã: Tuſ. 163 b, Quibus fuiſſet minima cũ co rporib. contagio, quin ſe ab his ſemper ſeuocauiſſent, his,&c. pro Mur. 143 a, Latius patet illius ſceleris cõtagio, quàm quiſquã putat. pro Cl. 58 b, Nemo inuétus eſt, qui nõ contagionè aſpectus illius fu- geret. pro Syl. 168 a, In hoc crimine quædam eſt cõtagio ſce Ieris, ſi proditorem patriæ defendas. pro Dom. 285 a, Qui ſe aliqua contagione prædæ contaminarunt. I. V. 273 bo Illi ad quos conſcientiæ contagio pertinebit. I. V. 236 b, Contagio ſeruilis belli. At. i a, Contagio turpitudinis. de Le. 190 a, Vt uitijs principum infici ſolet tota ciuitas, ſic emendari& cor igi cOtinentia. IJ. A. 217 a, In corpore ſi quid eſt eiuſmodi qd reliquo corpori noceat, uri& ſecari patimur. CONTAMINATVS,, um. inquinatus.)(.(Integer. Topic. 226 b, pro Dom. 277 b, Homo poſt homines natos turpiſsi- mus, contaminatiſsimus.& de Pro. 71 b, 72 a. I. P. 83 b, Spiri- tus contami natus. pro Cluent. 38 a, Ho mo improbus, mul- tis flagitijs contaminatus. in Antonium 242 a, Parricidijs contaminatiſsimus,& omni ſcelere coopertus. CONTAMINO, nz.. inquino. pro Sex. Roſc. 27 b, Fingi ma leficium nullum poreſt quo iſte ſe nõ contaminarit. l. O. 03 a, Qui Saturnini ſanguine non modò fe non contaminaue- runt, ſed etiam honeſtauerunt. Offi. 59 a, An ſe ſcientes ſcele re contaminent. de Aruſp. 251 b, Is nomen populi Ro. tanto ſcelere contaminauit, ut id nulla re poſsit niſi ipfius ſuppli cio expiari. pro Do. 231a, Qui ſe aliqua contagione prædæ contaminauerunt. in Ver. 66 a, Corruptis ac contaminatis iudicijs. pro Do. 220 a, Ita perrurbatis ſacris, contaminatis genttibus factus es filius,&c. Tuſc. tõ 3 b, Qui ſe humanis ui i doensanmaßt e Pro Snl. 7 beontaarinanc ueritatem taminatum ſpuiram per dercſa Lenlam, dii cllega kutdn biritum pertimeſcerem. ad Her.7 a, Deniq; ali uerlarij.&c 10 b. Contaminari culpa. 8 9 NI 4G dOruueL. Cunckario, 9OIEGO;, gw. tego. pro Seſt. 21 a, Gracchus meſſoria ſe Forbe conteälr. Sede Pro. 70 b, Offl. 25 b, Natura eas partes o ucinonreecesendeh ee ,oe,enemlüohgon kPi ntexera nen etiam obruiſſet. de L. 181 b Quos humus iniect. ontegeret. 3
t, eta co 1 1NHNAH 8 CONTEMNENDVS, 4,um. contemptus. de Clar. 190 a,
quonel quamplurimis uitijs contaminabit perſonam ad-
reficit& recreat mentem meam, cum intueor& contem- 8**. 1..
plor unumquenq; ueſtrm. Orato. 197 b, Nec uerò ille arti-
fex cum faceret Iouis formam, contemplabatur aliquem, 8
quo ſñimilitudinem duceret.& 98 a, Sed ea, cum contempla
ri cuperem, uix aſpiciendi poteſtas fuit.& 9⁷ a, Omnes loci
artis inquirentibus nobis, omniq; acie ingenij conremplã- tibus, oſtendunt ſe& occurrunt. pro Flacc. 151 b, Aliquid quàm maximsè intentis oculis(ut aiunt) acerrimè contem
lari. in Verr. 16 b, Codicis tui literas cont 1 Off. 2 plari. in Verr. 156 b, Codicis tui literas contemplare. Ot. 23 a, Quæ contemplantes expendere oportebit quid quiſque habeat ſui. r
CONTEMP TIO, onu. deſpicientia, deſpectio Off. 76 a,
Fortitudo eſt dolorum laborum; contemptio.& Par. 120
b, Tuſc. 169 a, Toram uim bene uiuendi in omnium rerum
humanarum contemptione ac deſpicientia ponamus. de In. 47 a, Si aduerſarios aut in odium, aut in inuidiam, aur in contemptionem adducemus. Off. 3 b, Contemptio rerũ humanarum. in An. 26 8 b, Contemptio pecuniæ.
CONTEMPTVS, a, um. deſpicatus, abiectus, deſpectus ab
omnib. contemnendus. pro Seſt. 10 b, Deſpicatiſsimi homi- nis furor, contemptiſaimi Conſulis leuitas. contra Rul. 8 a, Homo contemptus& abiectus. pro Plan. 261 b, Homo co temprta& ſordida uita. de Diui. 132 b, Quo iam nihil poteſt eſſe contemptius. pro Cl. 5 a, Cauſa contempta atq; abie- cta. de Cl. 173 a, Qu. Pompeius non contemptus orator. de Fin. li.z. Tenuiſsimus uictus, atq; contemptiſsimæ eſcæ.
CONTENDO, du. pugno, certo, luctor, confligo, digladi-
or, laboro, elaboro, nitor, enitor, intendo, adduco, conten- tionem adhibeo, operam do, inſtando peto, contentione dicendi cum aliquo decerto, in contentionem uenio, mihi cum aliquo res uel contentio uel certamen eſt, contentio- nem de aliqua re facio, contentionis aliquid cũ aliquo ha- beo, partium contentio eſt, cõtentiones quæ cum inimicis fiunt, comparo, proficiſcor, refero. Epi. 64 b, In quo etiam, ſi multi mecum contendent, tamen omnes facilè ſuperabo. Off. 22 b, Sic enim eſt faciendum, ut contra naturam uniuer ſam nihil contendamus. I. A. 223 b, Seruius contra uim graui ratemq; morbi contendit, ut ad caſtra perucnerit. At. 107 b, Aut ſi exercirum adducat, neceſſe eſt armis cum eo conten- dere. de Fin. 10 4 a, Tauri pro uitulis contra leones ſumma
ul impertuq́; contendunt. Epi. 110 a, Vt ſacramento conten-
das mea nõ eſſe. de Ora. b, Multisq́, præeſſem, qui interdi- cto tecũ contenderét. pro S. R. 41 a, Humilitaté cũ dignita- te de amplitudine cõtendere. de N. 6z a, Patere igitur ratio- nem

326 tentius am cO 1antentiudan C. ſc. 147 alids ium. Tu is ijſdem,. erbiu entis io, cer VS, adu i ornam ſia, luctati oris, . 8 a 011S, ON de Orat. us. t10, co Iml, ult a — an. 267 a, I bu iàs ſu 9 213: Lf 4, Uis, M. Ora iochi bras 267 du alià 110, uSna, HI. um Anri cre 1 lan. ₰ er- 10s, N T. 88, pl ihi c 6 4, 1 ter 2 () pro P ri& p t 1TE. rio, res, 1 b, M Seſt. 1 1 ropt ur. 13 . C ereé. P ulga io rem O N imica 1. I. A. 16 rO 3 Equ P dro M 4 de- V end)uulg riorem C dimic: 1. I. 3 t. pr 8 b, E tes. p An de- ont idetur Si du 3 b en1, A. nim nerunt. OfH. ltan b, C 1 a ratione c(R uide 3 b, Si du 14 b, tam io anl. sfuerr 8. xulta t. 160 b, on- 2 atlo 1 22 Quin.. entt one atus itate e in Ant. C e 4 t 1 1 mtuar aliquãdo de. Attic Pro— n con- cont ntentio eſuper fero cita ata. 11 Oe, b. ubl. 7n conn denda lanec ln din s 325 eam aamus a ntondek, 1erſus te. rtentium con-. Bnco tention liorum fe 4nereife ſr. 2 bReſp ue- de Onten. I zm me 8 181 60 aduer! Hox lano i con drell tion ione iſt. 1 nt, us- XMen. ler mi— nem uſa de atione ego rra m Sylla ro pelli iones prę ten tion Epiſt.) e fia 4 4. U. 4 13. 11 8 N 1 ₰. 2.. 10 n 0I 4 e. nt. 2 2.. 1 ratoe neema ndan nlgaa daee t ut ln. 34 3- liermns CU(uinas a, 60 2 Pugna ecum euminimieid fieri ferd unqua unn drfochsts 8— 3— 4. Te In.— te rO 8 OH 8 2 4 Le 11 8 CU.. UIT C Q it ꝗ.. 2 0 lpwic lpicatui te pr ne ue& de o conte 0.PrOo 10. I at. ertar læent llis Ne fuerit, o inis, 4NO delp 10,4e e ded nen 1a,& ds urgi liqu liqn inc Cepka 1es, ꝗ mi 64 a,]1 r fu Iminls en- * am tt. 1 a, A, Iu a n a ut u tio cum r. 64 æſto dete Inbeh Ranc ac len timo. ro nihile Tan 2A 37 a, Jur cum cun bet 0- entione nem Ver. Mi qua n em imp. nane ac lens eri. de ndere? lar. 187 dere derec de bocp reldle tio ſat. in V ui qt s no aur 1Sriſsi 4 n tond C ten ten ldere uthoc. 0 nten Lllat. do, qui r eo unc ſapisriſsi- nem para, de 0. 2 nce kekac de OMeſel on rene lam, ut nim cO er rec ſando nter Nu ter ſap lij, mnem Putare. das dit. Iure c iſsimsc& con ötend iti antt enter accu im In; 98 b, b, Inte Sc. alij, Adeun en 8 a feſtiſs in iti& cõt AtLAr las. hemente n de 3ſt en tt. 9 13 b, 1 t,&c hn Ana i 4 in. 1 20.„ te. nit oce m C0 fHic Ss. nem b., E 3 A Seſt. 3 cant,“ homi- e, conr 3 Quin.& in rit, e ro u antu fac ut effic 0 ntio 1.33 b, E ntio. f0 Joltl; dicant r— 1 rrit; te m tentio ad. 3 nte 0. Pro all¹) inte c1 um tconte. ſsim ium cur ote Qu um fa e anil Ac ione co ötenti um: ſſe in Græci Qui a, Qua Offic. 53 dere, iſſe eos, b, C LLrir oſſeſsi er eos entio eſ ntion& 392 a, Accu . b, Qu 138 a, adiat. ten luifle ro Seſt.; rę- tota poſſ a inten ontent onte fitam. 245 a,A dd ig. Lcau comenc u0 nt. pro Se A me prae t ſumm hæc c- mnem cont Olltan 2Op. 245 u0 ro Lig.ExX Ore co. locis rant. p ihil à:— det ſu ines d., Omne fia p 1s. de a Du Rom. um lab imis lo clar⸗ hurnih lo inten- det mlnes. b, Om uer itatis. in. 4 a,, Cor. 6 8. küm lurim; de hu eulo i n os homi 5.93 5b, G OnrO Uerltat. Qu ro 0n Pul quan 0d pl noſtra 1 potero ne pa re cor mOs h Orat. erbi c duam uer Pro iſſet. pr m ma- dtes, Qu jones ul p. ermo clamo c. de in u idiores dus tentlo. p Ueniitel uðm. 3 Pot 17 b, ratio nſeq b, So Ut clatr po&c. ctos cupidio content em fuit, ci ini⸗ at. 21; 1OT d id coni r. 107 b, ibus a⸗ 1m do cup. nſa tention Im IIII 2 Ora liſſe, pe dd 1 Or. rl max ‚Ita- es doct nis euj neenſa öten ienſiu 4, Res 111b; 0 de late rum A, itA. N165 klOnid E 8 1 n cõ clien a,&c.— 5 ene ſim UL. III 12 andtu 144.. ten. cit¹]. e8 11. erae 1 9 4, an,. 1 COt 4.( ideat 8 Ua& qua de Fa. 4&c. con. 1m. to r 0 H 3 Cæ 4&c. is 3 . 3 1n C1 ntl0 0 er tere. contra b damd; ſſe ui a, Mlindl rer, S&c. adeat, rata& i tam cit utentlo Pr trum,& gen Aucere. 80. ten. Me 1n13, ifera. 08, erſu ner- rata 3 on 4 C0 4&c.. r. U. 010 5 n- 20. dea iſſu eom Oelkela lican ut p nes 1&c. n magna« ibus, nitur, Plan:Nun ſ n) 3Cma rerm nficer 4 a, V ub us, o om Iam iſi, luom. 5. tatibu ebonit um tem: drr le.0 5 LOn 1.154 2 er p 3 ſipp 3 11 4 11 1. qdu. CIIII 10 n. aA(C. r I. UR- mmere Mlor iorec bro Fl. ar RT) 11 G err. 119 grn. In ꝗ his conrent 2 rim incitur. ul duæ „ 0 t10 Jere. P19 rem, teſt eruos C dignum 1. in V Lr uidetur, 59 a, ars in in cont ibi eſt bbt te uin andd, 4 peri- *nn, confideratio§ kenc atende d,de a nus, ſed dder er iden e nicden 2u4 bitanda im Ploſtid qua a de zecuan de nre Pecee 27 1n. Cor dae.. co edit on 0 nt 1m al gereu 166 ns du Me 62 b,] enti* m lebs de ſtra cat 4b1 A 1„ naturale ſe ntédi 48umn ex* 0o ittendum Ore àg ndi 1m8 nc. 2 2 onte tione Ple 1, No 1. 20 b,. Anim animorum lnoth aee dHenen. lräatrreh e cnia eum dcdans 1b,Cum pro ianiüee e debegihgh ibräe. Hloten eu “ Hatemp* n in Verr. is indt la 1 omn imum an Epi. 9 b, la- eſtri ferè uenit in de facit. tu. ad H.& a n aARderarso diligenti co 1 tatis denti ne ltimu s. Ep faci u terè u in,&c. llas fa ibuna 5 dum, 3 non . uSs xt impu nus, d ul iſteremu en a- mor uin, 3 nu tribu andu Etus lac rer nagna ac hil me a u8s à 1MlDide dam ad Alt ſter inus tam ta ua t, quin, es nu. mt firma ij fruct io ſam Hec teim terra nihil en in ranta aten« Vt cum 5fi inus 108 e! ꝗ fuerit, tlones is cu onfirän. O cij fr ioſa dCun exte in tan a con b. Vr et, c S. m neru 96 or f tent lon! X adc b b, Oc arel 1e 0.9 b, Cum düm in 14onten P)) rterot. mus, nes ne go hoc ſt ſas cont kentionz ac 110 b. G 4 b, O Arch. w lpocere 6 0 M bi 1. 01 uo a, 81 2 eris, culo buit dio acl¹ de O Sene Pr fent, a cxl doſſer 1 Contenean 1 PTrO en, u Am P— n„ 6 4½ ſc:4;1 4 ra. 7. de. cere. 4 ſen„ les eperier nullam quam Ta ibi daa rimus lVere be pro Pl. n obi.gwan⸗ Bailabn eſt— tr aduc on P Aiam nmr 1 ſemu 2 tender! US. 111 derem. ratlor— epubl. nes Con 1 400. 1i ſed. ntet! tione: F ſt quiĩ Am r„ N bemu ten tribus eln rep oin dum aimi,& cor ten a4, E Ua 2nem rui. Tuſ 16 3Mbmans lus con debe eon tri dere ut in 5 utandu tlo animi re G&e conte 5 4 a, ſt, v Iwne 9 arn. Tu Pl am ex ug; tenc, rogo ouin fu de tenti labo. am c0 rat. 16. Us elt, duten.- rLATOR mus quam d; me. aiuſcu con b, Te rog cpr is ſtconte ullo lab ſtri tat de Orat inferius conten 47LA 4 dca mu duſtriæ tibi cu antum ce 281 b) 1 d hanci ntenti Lilt eo finè ul i nol mus. en i etus o ui- zum. Lerio 18 111 M 1 a la 5(is Ep. ihi A 4600 raten anim laxaren d tam b Imp ibus 2 8 4aoram coakdero perſ du raS 1n do, 14 a⸗ 1 01818. id m nera œta erre an rela u 2 ioni rat. d. „ 9R.& 9„ nplan unng Lon 8 Um. 3. nbu 4 418, 10 1 8 2 Ht.. 152 188 a, doctri 8 reamu 610t.* onk id. 34- 4t 64,( datem Coadun diturn 18 Clu endas, ſcul. 29 rimu Attic. 15 Ieos is extre ro Deio tuac liquid. ionis Ver. 106 4 r Ahis ed bare tu onden Tu iſis opp itare. n ue- 4 11 e05 G nls extr r. p Sic xes all. tationt. Ver. 2* 1 4. ¹ T bar 0 18 rur.(Sis 1 gltat 111 1 I1. 110 3 110 4 88 4,. relax ſpu. 18 0 8 8 .n 142 Oc.; K contn ũ pro)s in e vogéet em&Hflag urbe 1ſ8i nten cla 1b. 15 otidie r ione dit Si qui imi it.. kderet tu neruos— bDrorog ntur, re ere t ad. riſsi- 10 tiſsimus Legi Ot tentlone b, 8 1m1 eraee econ aas; 3 ner ris p runti ete at, ut« ligen 11811 de! 2 qu aten æl. 451: anin lecum ipt one i Uos ne POIS H feru do p endat, dilig ſus cutlis. ndi. Hebas, con Caæ e in fecum mplari resc* tu teinn llius fer ſtando nre lunt ipror aASll dicen uti ſole b hac c PIO atque ermi 0 ogtemp* andhe ciam t jibus faci IE., in! Ame co fa uolt ruiti P 2 4 10d; 18 Ut! 1 do a enls. 1 9118 ate elnt 11 Rare Kc di duorregas C ribu DER 2, ſar à 16 a caut n ne Br.& t ſumm liguan 6. laxe e corp ſa fin onte Tacdaer, roponce ti lat. na Dahn orpor NDET Celar kera ca 13t1On 1 agls. ni us fu d aliq amq; bore Eſtaſ⸗ ruae 1— 94, Pror de Nat. n cOr 3 ain ul not 01¹ rbis ag m 2 Sec ur in lab.16 4 a, E a en- 14— b 4 6 0 N I EN Ter c08 daz àA, Dere osd hans don 164 b, noſtros Surlaua 1 Greaen 1O0 CIS Van cont mi loculu non; m 0. ec d Sa, Pe ſt.& mmt 231 5,) Sum 1 16 108 ſuæ c rer. Wiri neeß Am maxit In omni- 04 ocn hominu imus ceckaga b, N 1752, lS Elk. O m ta e.&2 b, Cu n Craſ O9 itæ ficeret. de Imi cum 87 a, tio⸗ lans h ſuſpeximus,. 3. Sas Op 6. iteru ender P.25b. Ii KeTat inem u conkl. a, An ſum Tuſ. 187 kentlo⸗ wemplans, ſuſper am. Gas 8 6. ite onten 2. Ep. is. utc lde ne. nec 186 mer eſsit. Tu Ja con m ae: rlum oculb palämi n ten um d 1 cont ut, Sec. nagis, e ualde m tlonec& ſum iſceſsit. I da co trem cn 4 con— lecum 1t0 5, ut M14313; Ame. entent tio. diſce hiben ut ACne mplario tg un EC 1I b inuit 290* am n Sa it. on en gaum dhi t10, 1 jbus 650 atem landis 11 dis, ihil ab i endo, Ua Pelu fec C nt EHDt„ here, i eſt adn jnten tionibu A Conn temolan 1 ten hi nten il unq mpelt il prof LLon 5b, KkFanlore 1e is con zationibt 8.( acontem Dpetar onter niht 2 co lhil un d b, Pomb nihil p de- ſion Diu. 9 5 b. extr im bis c nurgatio uer- X;as tus inc petun cont Aenl ut⸗ 1„ ni uende 1 Diu fet s an ano urg uer — crcus— PDirlale eaſtsnee Lingae unde thio, ut 1 quid tio. de Hi itefeoſme b, In tnacrejdrue 4** 1* n 8 4 dio ken 44 5 8.. 8 2». 1 1. nen er d 1 8. 1 ne 114.—. — erett; a, cum Necuerdt ſtu ita cont tiam. atiam, dit à„urnegq; ere- tione ijs P a a Off. tlonem 818.785. en- n ie meam, ec ler. La. A In grat nren jgeter 11 V ffic— ant elIl. ten uO. dic * mn Me 97 b) 3 48 21118 1 11 Sr. In E 4 ont 4. gete* 20 3,—2 1 8 0O 4. iffider. On 1tIO 110.— menke 10.19 n WLl 10 m 1 litu in g ke Conk dilig cc.& nde bu 9 3) 2 di(4S Knk nten ten inum r me m. Ora pladarug„ dire Lcliti dita ia Ccc. tene Fr. 290 a on& uo Cont Oonren min * 42* Krum. 4 020. de T. 1 4 uUn 3 COn— 11. 111& b,—& C Ho 5— W veſtru temp ſo re- lit c cup romnl nec, G der, cont de Qu. fic ortaſſe 29 b; G 1s& 8 b, 0- †. ve m. con. dunnnd ntendi ſus ntur o Us, da eſſe— ten con fort criore.& à uU 8 b, atem 1 juen am, 8. ea hte ren is ager dam enda Acon m oſſe ſt fo criore. mma at. 7 ntat de un form 14 Sede Om CO b. Inc bis 2 atenc ihi peten unme. mut PO m e e acr b, Su de N⁸ olu 2. ne. de ter loun rer.& 9 Lrr fl. 63 3 A n0 ncon. mihi P& ſun ſibi do n- tendu Itat 107b, itas.. t9; u 4t1O 8 S rer 4. 4.....*†. all ra.. leni ſa a 45. OT.. 111—— 4 m ducer eſtas kun conra 9.33 a, 1t, no aà res teret 1, Ur 111 onte U Sa de O 1s len eipſa s in 1, ul- 3 neme pote ie ingeni 1 Ep boterit, agna nepet endir, 118. f c orum 5. de on ent tionis in« LIl), uchae h po 3 acie ing 44 et. 0 1a8n à mep teh 18 dam bo c1 lmon mellte klont ingen rür. 14„iczend 401 A 1 ere p auam aA io con faci!— nd 1 1 uO imi ſe. ne, ten 1, ffer. ſpicie mnig. flacc. mh5„ btine du m 18 ASeio guo fa onter 1. 11810 uiſsim t10. con anlm 0 di 84 dus. om Hacc. en O* re, Cu ic à8 A„ mam c aagni- Im aul 1 nten tas ne 2 4 rIm d te, — nobis, at. pro rrDlr Jius à a, Sic 2 rima mag.. Gra C01 ſ erlt⸗ tentio i0& ſe barum durno ruat. p. t) acen ũdiu Qu. 14. 6 a, 208 a, b, Prit Opter n. abi di.)(. aulla 12 8 a. A b ntet tlo bar 2 b, Kocrurrt aunt W C 1 rO QAA D. 23 Pet. t. 82 2 Prop a all 4 3 bran 12 2 à C0 nren PrO dc. 4 1 kKXo⸗ alas(ut atenglr— rem. p 5rO Qu. de Att. 135 a, umm 0- 81m e Ora. entiſsim Co& 4b Off rO — rruscoatetu Terh Geee eMade pee 1 uz rad Lima e d z Orärls9 ona,Hondme delor a pr 142 uus oe ihtera t quta. ut, eret. 18, Ut, c. tur. l.„ u XIma id ntur. ehem ra. rà me fectu riam s taten: Lantukt nedit au ret, end. kerls, atlatt APOP s ma ibid. Ue 2 Ve de O itum ert d glo tionis im: Qodicn tere od0 team u e po fici p iſtratus ſeus.& Or. 143 a,&c.. eti ione p t ad g tention Co* adere of reat trar ræl iſtr Hip d,&c. Or. 143 re,&e ſi exp ention habe Ontent nis. 85 spen 2,0 Woat et t ſe p ic magiſt um ut, dice ud et nte m h do c Ctio Ten erp 42,04 1111 re ut is hicn 8 b. C ret, b ium d„Illu c0 m ui icen 10 a rr. lantes er 0. L5 111 Kartis h— 5 riunm« 1 4 ra mult Mcen. 10 K= uu, deſpect An d bu.Pratro ut ech— Ora. 95 contend atr. 298 2 T t 101 b, eſt noſtt malore æ in di ontenti olunt E 5 — zeſpicienti renptio 3 à Sena ditur. de Craſſo ſfare. uint. Fr queego Ain0 non ationis n a4,Amlre 2 QE ut di- 1. deipt 4.60 udi en. A M. ecu iti. Qu b. Ne. ile amen 10 Ore sno b, S uſ.n 7 a, 11118, n0— 42. dorum. in onnn⸗ tu cont bis à ione re iti. eni 7 b, dific r bontenti ar at. 128 2 Tuſ. 9 s ung Den. olorun dene 7 n 4 luri 3 long labo ora, ut, Otr una!. lu. 18 a, tur.. con tJ; O Orat. aſſe dolo uim de„ ce p inus RB, labora, u in n um ma- C ideba rima cs Ors at—; de Or eſt aſſ uo Torta ane au Non ND tqu ſſe 1 Uæ Iuue 1In for 6 b, to LW ſſerui in di 8 rent ntra moei⸗ dium, 419 TFE æſo a rta b Qu. 2 a, ebent..20 1us, to s alleru A 1 i con ato co. 11 gemp rodum; b Con N uæ d fo 4 b, ffic. 4 de con Orat. allls, ke 018 a anima; xel con Cato 9 ncontemp ut in Of zb. mn. LO nde ꝗ 60d 4 S. R.34 2 O dere d q, co Feinait ni uo nida an binæ ei 1b, Nat. 4 * 1044 us. o pec 4 1 nte do, 8 rO coegit? nten iamd;— lama ntio tine um la. 17 ixit. de⸗. rIA aucem 30 Co ten. I. P e0O0 8. C0 lor ete C onte 8 cOn rbor de C dixit. inten- duer duce umpd he ien onder imu der dijs dem g m p. itur, co mtum le uer r ione Lonten tn 2d Vonte 8 diectus. hoc 88 e an nren 18 ſtuc laude duſfiu di. citu 5 rantu: ione entu* rOn— anta n in Goaem b Co 83,4 pictimn Utare is conte recti am Brun ntend enes t inuati tinere nten ſsit: t⸗ itorum pc 161 b. ſoicat ‚Deſ ſt, muta ineris c d ea ſumman ne Brn ere con 79 ſthen mtin con 2 5Onrel. 018 lerit io ex An 4 jetc b.D aral.— E 5 321 1¼& a. d ſu AVibor ete Ire.. 8 4*0. les ſi Imn ctari p a N—. tl1 5 am Aa 6. delot 10 Gea ntut are 2uil a r à ium p ruen 4— ur un(Sio m ſu fa 3 4 43 nte a —— Seſt leuitas. tan bectare, Qu b, Iter à chiu er Mi ut emi ulu labe 24 Co luren 4 3 31r05 ulis le 61 5 ſ5 A, b, FrA 1 US, P 5 27 a,.& re 0 p. 10 Op. 119 d, Mi. T 4 Pro: fuk Sna ſp 26 42 279 Dy dimus;] 127 ſt is dp it, q de At.119 4, um ulpi- 1 das. on Plun: n m 2, 2 a, ten di. id eſt, C In a P mn, dA Or-„Mihi c Su nend C fo uure 8 iu 1. 280 280 ò cont en. 410 Iba rum deru is. de Mi Ser. Sulp emne al n P0 140 nto Pl. lan. 29 uòᷣ c contenc dam Galb il interru ondern uis. 25 b, ione à Se is con- 18 Paten ectus. Lu 3 it. Pro ro P 8, 9 um nten ihil i is& p gra e11. 125 tione ris c kemnpens abn uk endit. dit. p iſſemus, annf c0 de Ni irartis tio ſan Mure limica 8 n0 ten- onee X. 331„1 1 Am 22.. de a rauitat entio* m 91 te. —— 4eD u.* peuöcl conten Si potui maeacad mennten. n ansteran ti0 Hah Lneen lan. iserhies dimen n hone Lon — ae(Cuu⸗„. eas 1 a, mueni, il ꝛin e, co 1der. pub. eratl in dd ab eo 3 ruæ gelt 1. 14 u4. 74, a co aS 20 Ue ui ferre, cOIllC ic- empul erpr ſt, quæ u Res tu lunt. mi- rd*⁴ Cl.⸗ non ptli 1. Or. harſum eſt, g con dere, Qu 1 ipti int iciria e 3 r. 31 b. R 1 poflu n ho* ot pero deius ontem Tha bium rare, öten 84 a, 1r0 crip iciri uetur, 2r. ¹31 b erri p dam ſuis 81. 1 pe 6 5. 1 par t cõ c. R. tendito, ſc mleir bru ro Ma nfe Hu⸗⸗ im ſu eiu⸗ pom rg. c0-2 g— 9) a dub compa rtet Sex. ntendito igna ami 0 0 ro 10 co Q cum uls „ tus, a?—. tor, inol 60 0po ro tra con— b, mag idecirc ata eſt. P ullo 60 a, orum rum 1 tu lus 1 44 1 hi ne iſcar. ERE, eges Gcc. p ſtra cc 109 b, ni ata um nu Pl. 2 Hiorum urrinn 14 une certo do, 9 fici DE.. r leg 3 Lat,* nO J. C. re 10 no per ine cU ro. Et 4¹ 4 zenit, 8 rId „ acher nten 39, PIO. ENI igirur ertine fenſione cur. nde 1 Si ione p nitudi tio. b 6 b, i conu tue Ans zune r.1 12 b muus 81 vrimum 5 er fen fere nte tio gnit rat In. 7 Uxric —* pus ntor, do pe CON rimi iores p def con b, Co dem ten magn mParAt de um quæ 6 90, 4 tor, en inſtan no ig L 80 b, P d maie id cum tua 2755, Ln Lad ic ionum t10, C0 W031810. 6 rimuùm q 8 4 * eano do„1 nten* ek.. In. lex 40. ris„ 1... cum Plan. 2 d ſin n hui— 110 rent— cont a. Pri borc m d ne 1je9 Io urra à dixer Roſeij ro Pl Se 8 no 9 Conte iéda ler. 10 a, lab peram: nn tum dcd dou trà xt. Rof us. pP Item debe ſt fac 10. 4 IIe 3 9 10 en uld? A 4 1 9 C0 ſ. Sext elim Lam. 83 1O melk— 10A0 d40, Hecerta uel 1hdu dicl SOn auſa ere ue grat iſtima-.187 nulen ötenti 8 4⁵ 90 G ao n ans Te 33 facilè c nder erre g. XII e. Tuſ.. ctis CO0 Aen n u. AC te efer 8 5,. Q.— Cti 4 ce— dace ad,parem 3 Plancins, Slwſe prd olege la faci ur 91 rentt 1 81 cautf ige 2A inatll 4. C91 ro re* cöt 91.54 aaclke Si c:id e bun me,& gna. ſe p. 4 48 9t, E eske ag eadem: it in tril iſſe, ſed temag telp 34 0e ero amn u ea Itendit defuiflſe, enter, nten 4 aern Sr. re nt. G heme 11 C0 1 K 6 9 men. atra. 3ℳ C0 8 atem Ue 1.. cun„ 21 orofsci zent 4* ut co¹ connig Bheeren hit nij hinis en are aten mdume ui uene A, ONT Anton attinge — c acic 1 b e per H2 8 enu M. rram a 3 am t 233 3 ſtraf cur 9 2. a, Ge. et,ter nm eſtfs.mms caag ria dicer t24. aken g 1a 6— Feſt ontfan gf 1 ane oacen d.— Ahaa im—— — 4 reela ig b 94 Tauf Eoi.n 9. fe hau vul 34 t. Ep lris b in 9 24* Suat. Nu.H 15, 1 5 — ra. 8. X. 4 61 4! ro- 4N e 88.— ** .– 5*

öCE1ł
—
—
— CCCC„CQCQCQCQCQCQpü¾4
.
——
— —— 3
„
—
* —
“
5
— 1—.
—
—
* *
—=———*
ͤſͤſͤſſſſͤſͤſö
: id eſt, ex comparatione. I. P. tentionem facere cœ-
327 fuerit utilius ex contentione 90 b, sed quoniam fortunarum con
imus,&c. pro Pomp. in a.. f Forrrenelo. rornleio rhetorica. ad fler. 23 b Contenae eſt, cùm ex contrarijs uerbis oratio conicitnr m mim te placabilem, amicis inexorabilem præbes. de 7 26 32G
CONTENTVS,, um. patior, non me pœnitet, atiatus, tis eſſe puto. de Clar. 176 b, Si ipſum ſine Comparatione att: dires, non modò eſſes contentus, ſed melius hon Aur wee Tuſcul. 24 7 a, Paruo cultu natura contenta eſt. pro Flac.
a, Patresfamiliâs ſuo contenti. pro Flac. 151 b⸗Mt⸗i ano ſtri in priuatis rebus minimo contenti, tenui Lim e1 1
uebant. de Amic. unz a, Paruo contentus. de Opt. 24 3 b, Qui- dam non contenti quaſi bona ualetudine, uires, lacertos,
ſanguinem quærunt. in Verr. 269 b, Eo contentum nhe ni dicam. pro Clu. 4 5 a, Neq; E: Gellij iudicio Kortlenru us, neq; Lentuli exiſtimatione contentus fuit Jelline- tr20 a, Sed quemadmodum tu præcipis; contenti Idi 115 ar- tijs ſimus. Item: Iam nihil ego uectigalibus,& paru o con- tentus eſſe poſſum. Off. z1 b, Satiata quæſtu uel contenta po tius. in Verr. 27§½ a, Vt reſpub. una hac accuſatione mea con- tenta fit. de Ora. 149 b, Et ſi ſatis eſſe putatis, ea quxæ,&c. ſed ſi his contenti eſtis,&c. Parad. 126 a, Contentum ſuis rebus eſſe, maximæ ſunt certiſsimæq; diuitiæ. de Sen. 9i b, Quod cuiq; temporis ad uiuendum datur, eo debet eſſe conten- tus. Parad. 124 a, Diues eſt, cui tanta poſſeſsio eſt, ut ad libe raliter uiuendum facilè contentus ſit.& ibidem, Si animus tuus ſatiatus eſt aut contentus etiam pecunia, concedo di- ues es. pro Planc. 272 b, Populus Romanus diligit magiſtra. tus, in quibus ſi qua præterea eſt ars, facilè patitur: ſin mi- nus, uirtute eorum innocentiaq; contentus eſt. de Fa. 143 b, Chryßppus ſperat Chaldæos contentos Stoicorum cauſa fore. Epiſt. 26 b, Quamuis paruis Italiæ latebris contentus eſſem.& 45 a, Quibus ego rebus à tali uiro contetus eram. Contentus, intétus, adductus.)(Remiſſus. pro Mur. 132 a, Cum contento curſu hoſtium claſsis Italiam peteret. pro Seſt. a, Ad tribunatum, quia ipſe ad ſeſe iamdudum uocat, & quodammodo abſorbet orationem, contento ſtudio curſuq́; ueniamus. Tuſcul. 187 a, Onera contentis corpori- bus facilius feruntur, remiſsis opprimunt. Tuſcul. 123 a, Vt in fidibus plurimus, ſi nulla earum ita contenta numeris ſit, ut concentum ſeruare poſsit, omnes æqusè incontentæ fint: ſic,&c. Tuſcul. 18 7 a, Baliſtæ lapidum& reli qua tor- menta telorum eo grauiores emiſsiones habent, quo ſunt contenta atq; adducta uehementius. Orat. 202 a, Contenta uox.)(Summiſſa uox. CONTERO,. tero, cõſumo. in Verr. 241 a, Noctis longitu- do ſtupris conſumebatur. Epiſt. 14 2 a, Kkurs a deu, quam contriueram legendo, totam in hoc imperio explicaui. de Legib. 166 b, Qui ætatem in litibus conterunt. pro Quint. Roſc. 5 b, Fruſtra tempus contero. de Or. 103 b, Quo in ſtu- dio ingenioſorum hominũ totas ætates uidemus eſſe con- tritas. de Am. u a, Studia literarum, in quibus remoti ab o- culis populi, omne ocium tempusq́; contriuimus. de Fi. 138 b, Conterere ætatem in rebus quærendis. de Finib. 93 b, An ille tempus aut in poetis euoluendis conſumeretè aut ſe, ut Plato in muſicis, geometria, numeris, aſtris conteret? de O-
rat. 106 b, Cùm in cauſis,& in negocijs,& in foro contera-
mur. de Prou. 75 b, Cæſar cæteras nationes contriuit, com- pulit, domuit. Tuſc. 24 5 a, Cum uirtutem ad cœlum extule- rint, reliqua ex collatione facile eſt conterere atque conſu- mere. Att. 3 6 b, Quæ autem ſunt horum temporum, ea iam
contriuimus. Epiſt. 15 a, Ego illius omnes grauiſsimas iniu-
rias communis concordiæ cauſa, uoluntaria quadam obli- uione contriueram.
CONTERRE O, res. terreo. de Or. 103 a, M. Scaurus iam cre do huc ueniat,& hanc loquacitatem noſtram uultu ipſo a- ſpectuq; conterreat.
CONTESTATIO, onis. obteſtatio. Cic. apud Aſconium.
CONT ESTATV S,, um. pro Fla. 51 a, Ab hac perenni con teſtataq, uirtute maiorum ne degeneres. pro Qu. Roſc. 51 a, Cum eo litem conteſtatam habebat.
CONT ESTO R. aris. Obteſtor, iudicium conſtituo& com- mitto. in Ver. z15 a, Rex flens ac Deos hominesq́; conteſtans clamare ecœpit. Pro Flac. 165 b, Cùm ego te Flacce cœlum noctemq; conteſtäs flens flentem obteſtabar, cum tuæ fidei ſalutem urbis commendabam. Ppro Qu. Roſc. 5 a, Nam iſte cum eo litem conteſtatam habebat.& 50 b, Lite conteſtata Attic, 261 a, Non enim procuratores lirem conteſtabuntur. quo facto non ſum neſcius ſponſores lib erari. pro Qu Rof- 54 a, Cum lis conteſtata cum Flauio danini inturia eflet& Sa, Iudicium damni iniuria conſtitutum.
CONTEXO, vis. co niungo, compono, rex
. 1,1 0. de Natur. 58 a, .. 4. 4 2 Villis ouium conſectis& contextis homines ueſtiuntur.
c0 328 Ora. 208 a, Memoriam rerum ueterum cum ſuperiorum tate contexere. de Eeg. 157 b, Nec tam facilè interrupra con- texo, quam abſoluo inſtituta. Epiſt. 67 2oniun ene mal les cum cæteris rebus noſtra contexere? pro Dom. 147 a, At quàm feſtiuè crimen contexitur. pro Cæl. 412, Ac longius mihi quidem contexere hoc carmen licer ernam nunquam, &c. Ep. 152 a, Contexere extrema cum primis. CONTEXTE, coniunctée. de Fat. 146 b, Omnia naturali colligatione conſertè, contexted; fieri. CONTEXTVS,, um. Tuſcul. 247 a, Ita perpetuas& con- textas uoluptates in ſapiente fore ſemper.. CONTEXTVS, tw. uel CONTES TVS, ſtus. cõplexio. de Finib. 132 a, Pennarum; contextu co rporis tegumenta faciebat. de Finib. 144 a, Mirabilis eſt apud illos contextus rerum, reſpondent extrema primis,&c. Parrir. 237 a, Sed in totoquaſi contextu orationis hæc erunt illuſtrandæ maxi- mè. Idem, filo. CONTICE O, ces. uel CONTICESC Oſdis. reticeo. de Or. i56 a, Hæc cum Craſſus dixiſſet, parumper& ipſæ conti- cuit,& cęteris filentium fuit. I. C. 113 a, Recitatis literis con- ſcientia conuictus conticuit. Tuſc. 175 b, Qui iam conticue- re, penè ab ipſo foro irrifi. de Cla. ¹95 b, Cùm ſtudium no- ſtrum Brute conticuit, ſubitò& obmutuit. Poſtꝗ. 208 a, Sal- tem dum conticeſceret illaæ lamentatio& gemitus urbis. Off. 3 a, Illæ literæ conticuerunt forenſes& ſenatoriæ. J. P. 85 a, Cum obmutuiſſet ſenatus, iudicia conticuiſſent,&c. pro Murena 129 a, Simulatque increpuit ſuſpicio tumultus, artes illicò noſtræ conticeſcunt. in Antonium 264 a, Nun- quam de uobis hominum gratiſsimus ſermo conticeſcet. pro Marcello ¹32 a, Nulla unquam ætas de tuis laudibus conticeſcet. 1 CONTINENS;, is. continuatus, iunctus, adiũctus, affixus, coniunctus, proximus, perpetuus. Epiſt. 24 b, Capp adocię pars, quæ cum Cilicia continens eſt. Att. 79 a, Cappadocias pars, quæ Ciliciam attingit. de Nat. 49 a, Mart aer continès eſt. pro Cecin. 287 a, Huic fundo continentia quædam præ- dia atq; adiuncta mercatur.& ibid. b, Hic fundu s, qui fun- do eius antiquo continens eſt. de N.7 a, Motus ſenſui con- iunctus& continens in infinito nullus eſſe poteſt. de Fi. 7 b, Neq; porrò ex eo natus, ſeſe è continenti genere tertiam ui ctimam reipub. præbuiſſet. de Diu. u5 b, Natura rerum u- no conſenſu iuncta eſt& continens. de Fat. 149 a, Proxima & continens cauſa mouet aſſenſionem. de Inu. 50 b, Conti- nentia cum ipſo negocio ſunt ea quæ ſemper affixa eſſe ui- dentur ad rem, neq; ab eo poſſunt ſeparari. de Or. 163 a, Con tinenti ſpiritu.)((Intermiſſo ſpiritu. Tuſc. 151 b, Sed nihil te interpellabo, continentem orationem audire malo: id eſt, perpetuam. ad Her. z0 a, In extrema oratione continẽs uox remedio eſt uoci. Ep. 68 a, Si in hac ſententia fueris, ut à con tinentibus tuis ſcriptis, in quibus perpetuam rerum geſta- rum hiſtoriam complecteris, ſecernas hanc quaſi fabulam rerum euentorumꝗ; noſtrorum.
CONTINENS, pro litore. Acad. 26 b, Mare diſsimile eſt
proximo ei continenti.
CONTINENS, pro temperante. Epiſtol. 138 a, Cum reges
tam ſint continentes, multo magis conſulares eſſe oportet. Attic. 95 b, Puerum, inquies,& fortaſſe fatuum,& non gra- uem,& non continentem.
CONTINENTEKR, aſsiduè. de N. 3 a, Quomodo enim probes continenter imagines ferriè? aut ſi continenter, quo- modo æternæ?Acad. 4 4 b,& 28 a,& ad Her. 44 b, Quia con
tinenter labuntur& fluunt omnia. Ora. 209 a, Continenter
unum uerbum, non in eadem ſententia ponere. CONTINENTER, temperatè, temperanter. Offic. 21 b,
....— Parcè, ſobriè, continenterq́; uiuere. pro Muren. 126 b, In Aſia
continenrer uixiſſe, laudandum eſt.
Continenter, pro continuatus, ſeu continens, uel coniun ctè. ad Heren. z0 a, Vno ſpiritu continenter multa dicere: id eſt continuato ſpiritu.
CONTINENTIA, æ. temperantia, uirtus uoluptati re- ſiſtens. de Inuen. 82 b, Continentia eſt, per quam cupiditas conſilij gubernatione regitur. in Ver. 227 a, Conferte huius libidines cum illius continentia. pro Pom. 16 b, Ora mari- tima Cn. Pompeium propter animi continentiam requiſi- uit. Qu. Frat. 29½ a, Quem nulla conditio pecuniæ ab ſum- ma integritate continentiaq́; deduxerit. Qu. Fra. 293 a, Tua integritas& continentia. pro Fl. 151 b, In re doineſtica con- tinentiæ laus quæritur, in publica dignitatis. Off. 51 b, Con tinentia in uictu omni atque cultu. Tuſcul. 247 b, Siccitas conſequitur continentiam in uictu. Offi. 49 b, Nulla re con
ciliare facilius beneuolentiam multitudinis poſſunt ij, qui reipub. pręſunt, quàm abſtinentia& continentia. pro Pom. m b, Non poteſt exercitum is continere imperator, qui ſe ipſum non continet,— 1
CONTE

Lexere. de- keram uet 9m S 97 bNec tam Len ete
*. ual CONTN * narum
die onezcuit ſubita& 0b coutsceſceret illg Lnn. i mMl. lenee 2.— ſ — nenunt ſonensätann 2 euruiſlen ſenarus, adici cntas mang a.imulatgue merrputtüjun 63 2oſtræ coaticeſcum. in atannat —8 bominum gratiſsimus emna a 14 Nulla 3 ½*— un 1 4 5 Auam atas detukad NENSE oatinuatuninnämalüte Prorimus, perpetuus. teum(lcin continens eſt. Att.a(m Cn Aaime eN Anu GAMiamantingit. de Nat. 49 man ecin. 117 Haic fundo Continentia quda hiuncka mercatur. Kidic d Hchniug neno Kontinens eſt. de N.) a Motu an K darmens in innito nullus cſe per i Derd ex conatus, ſeſe t continentt eums
dreipub. prabuillet. de Diu. u bNum
Rtu muncta eſt& continens. de nugah
ens cauſa mouet affenfionem. dehait
m ipſo negocio ſunt ea quæ ſempa ini Urem, 2c—, 45 co poſſunt ſeparan dnh arutw.f. lat er milſe 90 ſpiritu. Tnſen Ki 450,continentem orationem admmn mn. ad Her. z0 a, In extrema otxriote mn 4K uod. Ep. 64 4, Si in hac ſententiaſten tuis ſcriptis, in quibus perpemum ua geium domplecteris, ſecernas Rancquis dntofun, noſtrorum.
NENSpro lKore. Aadab, Ms dlnals 9
Acobntment.— AENS, pro temperante.— watinentes,multo magis confulma „Pucrum., inqulc, b oa continentem.. ENTER MSidas.— „atinenter imagines Ha— b trux Acad. 44 5.& 38 ³&ad He 4 hantur& Suunt— Hum, non in eadem lent ponen 4
SENTEK, tmperats dw tran ser uiuife, luadindumct. nas i
ENTIAM temhues— lIauen. 2. Co
„bernationete um lhasto„
829 CON
4 8 .
Kiortaſſeumit
C 0O
INFEO, mes. comprehendo, cõplector, includo, con- cludo, cohibeo, arceo, coerceo, ſuſtineo. de Natu. 37 a, Mun- dus omnia complexu ſuo coercet& continet.& 53 b, Aluus urcet& continet illud quod recipit, ut id mutari facilè& concoqui poſsit. pro Cl. 24 b, Spes illa, quam mulier in aluo commendatam A uiro continebat. in Ver. 227 b, Eorum con innétione pars oppidi,&c. ponte rurſum adiungitur& con tinetur. de Som. 128 b, Nouem orbes quorum unus extimus eſt, ſummus ipſe Deus arcens& continens cæteros.&ibid. Qui reliquos omnes complectitur. de Natur. 78 b, Is non à deo immiſſum dolorem, ſed conceptum à ſe ipſo contine- bat. Att. 237 a, Me Idus Martiæ non tam conſolantur quàm antea, magnum enim mendum continent. de Orat. 9² b, O=
Innes rerum fontes animo ac memoria continere.& 122 a,
Qua una uirtute omnes uirtutes reliquæ continétur. de L.
170 a, Dum illa ſit maior,& hæc in ea contineatur. I. V. 213 b,
Facinus in quo omnia nefaria contineri mihi atq; ineſſe ui- dentur. pro Mar. 134 a, Tua ſalute noſtra ſalus continetur.
de Natu. 27 b, Bella quibus reipubl. ſalus continetur. I. C. CONTING O, 9
118 a, Forum, in quo omnis æquitas continetur. de Nat.z b, Res tam præclaras Laatinis literis contineri.& 65 a, Natu-
ram uno diuino ſpiritu contineri. Orat. 206 a, Ius omne re- tinendæ maieſtatis Fabricij cauſa continebatur. de Nat. 37
b, Homines uenis& neruis& oſsibus continentur. pro Mar. 135 b, Vita corpore& ſpiritu continetur. pro Syll.
1779 a, Status reipub. maximè iudicatis rebus continetur. de.
Orat. i0r a, Fontes diſputationum, qui iure ciuili& legibus continentur. cõtra Rul. 74 a, Agri eodem capite incluſi con- tinebantur. in Ver. 146 b, Summè expectabãt homines, quid in tabulis contineretur. de N. z0 b, Omnia quæ aluntur& creſcunt, continent in ſe uim caloris.& 31 b, Calor qui in a- quis continetur. Anteq. 192 b, Conrtinere aliquid incluſum animo. pro Planc. 26 3 b, Flos equitum Roman. publicano- rum ordine continetur. de Fat. 145 b, Motus enim uolunta- rius eam naturam in ſe continet, ut ſit in noſtra poreſtate. de D. 104 b, Continer enim totam hanc quæſtionem ea ra- tio quæ eſt de natura deorum: quam ſi obtinemus, ſtabit& illud, quod locum hunc continet, eſſe deos. de Vniu. 196 b, Quod immutabili æternirate continetur. de D. 85½ b, Artes,
quæ coniectura continentur,& ſunt opinabiles. de Or. 87 b,
Sic ſtatuo, perfecti oratoris moderatione uniuerſæ reipubl. ſalutem maximè contineri. de Ar. 247 b,& 148 a, Status ſo- lennes q, ceremonias pontificatu, rerum bene gerendarum autoritates augurio contineri. de Ora. 92 b, Artem uerò ne- gabar eſſe ullam, niſi quæ cognitis penitus q́; perſpectis re- bus contineretur.& 10 a, Feciq́; hoc, quo d,&c. ut de ijs re- bus, quæ doctrina aliqua continerentur, diſputarem. de Cl. 195 a, Studere literis, quibus fons eloquentiæ continetur. de Ora. 35 a, Ego eloquentiſsimorum hominum artibus elo-
quentiam cõtineri ſtatuo. de Or. ni a, Oratoris omnis actio
opinionibus, non ſcientia continetur. de Cla. 174 b, Signifi- cabat enim non prudentiam ſolùm, ſed quod maximèrem
continebat, fidem. Of. 5r a, Nulla res uehemenrius rempub.
continet, quàm fides. pro Dom. 231 b, Tantum homines im- pios inuſtum nefarijs mentibus bonorum odium conti-
(-C O 330 31 a, Cuſtos ad continendas merces miſſus. de Fin. ⸗ b, Con tineo me ab exemplis Græcis. Acad. 26 a, Qui de omnibus
rebus contineat ſe ab aſſentiendo.& ibid. Càm ſe 3 reſpon-
dendo conrinear.
CONTINGIT,bat. euenit) accidit. de Orat. u0 a, Magis a-
deò id facilitate quàm alia ulla culpa mea contigit. de Ora. 98 a, Quoniam tantum habemus ocij, quantum iamdinno bis non contigit. Attic. 127 b, Quoniam autem tecum ut eſ- ſem non contigit, utinam tui confilij certior factus eſſem. de Clar. 19 2 a, Volo hoc oratori contingat, ut cùm auditum fuerit eum eſſe dicturum ‚lo cus in ſubſellijs Occupetur. in Ant. 20 4 a, Vtinam C. Cæſari contigiſſet adoleſcenti, ut eſ-
ſet ſenatui chariſs imus. Offic. 51 b, In magnis animis id ple-
runq; contingit. de Clar. 175 a, Hoc idem in noſtris contin- gere intelligo, quod in Græcis, ut omnes,&c. Ep. 158 a, Si mi hi uita contigerit. Apud Non. Quod nõ modò ſingulis ho- minibus, ſed potentiſsimis populis ſæpe contingit. Off. 41 b, Cum id minus contingeret, leges ſunt inuentæ.
gis. tango, attingo. de N.z0 a,b, Atq; etiam aliorum ea humilitas eſt, ut cibum terreſtrem roſtris facils
contingant. de Diu. 127 b, Luna tanta humilitarte fertur, ut
terram propè contingat. de Fat. 144 b, Atomus alia aliam contingit. pro Pom. 4 a, Cùm antea per ætatem nondum
animus naturam ſui ſimilem contigit. de Som. 120 b, Hic au
tem aliter cerne, quàm nos tenui parte contingat. Tuſc. 243
a, Alia autem diuina illa coelum contingant.
CONTINVATIO, nis. perpetuitas. de Nat. 4 a, Mirabilis
quędam continuatio ſeriesq́; rerum, ut alia ex alia nexa,& omnes inter ſe aptæ colligatæd; uideantur. Conrinuatio coniunctiod; naturæ. L. ue aeax. Aca. 44 b, Immutabilis cõötinuatio ordinis ſempiterni. de N. 2 b, Cötinuatio cau- ſarũ. Cõtinuatio, æ*ν. de Or. 10( a, Demoſthenes con-
tẽtione uerborũ binas continuationes& remiſsiones con-
tinebat. de Or. 159 a, Longiſsima complexio uerborum eſt, quæ ſpiritu uno uolui ppteſt. de Orat. 14 7 a, Nimis longa continuatio uerborum. de Ora. i58 a, Non in uerbo modus hic, ſed in oratione: id eſt, continuatione uerborum. de Or.
160 a, Numerus in continuatione nullus eſt, nam diſtinctio numerum conficit. ad Her. 20 b, Continuatio eſtorationis
enunciandæ acceleratio clamoſa. ad Her. z0 a, Continuatio
eſt denſa& continens frequentatio uerborum, cum abſolu
tione ſententiarum: id eſt, perio dus.
CONTINVATVS, um. eötinens.)(Interruptus. Aca.44.
a, Et ita putãt effici, quæ appellant qualia, è quibus in omni
natura cohærente& continuata cum omnibus ſuis parti- bus effectũ eſſe mundum. de N. 49 a, Aer mari continuatus
& iunctus eſt. de N. 65 a, Conuenientia co nſenſusq; naturę,
quam quaſi cognatione continuatam conſpirare dicebas.
de Orat. 156 b, Verba cõiuncta cõtinuataq,. Tuſ. 153 a, Sic i- pſum animũ tyrani xeæv appellat nouo nomine, quaſſ quan- dam continuatam motionem& perennem.& 184 a, Lu-
huius autoritatem loci cõtingere auderem. Tuſ. 15 a, Cum
ctus continuarus. de Orator. 162 a, Continuatum.)(.(In⸗
terruptum.
nebat. pro Do. 233 a, Sed hic meus reditus pontifices ueſto CONTINVO ſtatim, illicd. Att. 151 b, Atq; huiuſce rei iu-
udicio continetur. Or. 197 b, Plato ait ideas ſemper ratione & intelligentia contineri. de Fi. 5i b, Hæc quæ uitam conti-
nent omnem. Off. 53 a, Lex ipſa naturæ, quæ utilitatem ho-
minum conſeruat& continet. Qu. Fr. 2 96 a, Eſſe abſtinen- tem, continere omnes cupiditates, pręclarum eſt. I. A. 24 7 a, Quibus enim ſeptis tam immanes belluas continebimus? pro Pom. u1 b, Non poteſt exercitum is cörinere imperator, qui ſeipſum non continet. Qu. Frat. 290 a, Nihil eſt negocij continere eos, quibus præſſis, ſi te ipſe contineas. cõtra Rul. 64 a, In ea ueſtri iſti ſatellites modeſtè inſolentiã ſuam con tinebunt? At. 210 b, Tu autem commods feceris, ſi reliquos continueris, ne,&c. Para. 119 b, An temperantem eum dices,
dicium iam continuò uideo futurum. pro Qu. Roſc. 47 b,
Ignis in aquam coniectus continuò extinguitur. Epiſt. 5 a,
Vbi nominabit Phædriam, tu Pamphilam continuò. Epiſt.
151 a,& 1§a, Feci continuò omnes participes meæ uolupta-
tis. Acad. a, Deinde abſens factus ædilis, continuò prætor, pöſt,&cc. Att. 151 b, Sed tamen quicquid egero, cõtinuò ſcies. & ibid. Sed tibi omnem illius, meumꝗ; fermonẽ ſtatim mit tam. de Fi. 125 a, Aequè enim contingit omnibus fidibus ut
incontentæ fint, illud non continuò, ut æquè incontentæ.
de Or. 127 a, Non continuò ſi quis populi motus factus eſt,
id C. Norbano in nefario crimine eſſe ponendum. At. 90 b,
Hoccontinuò correximus.
qui ſe in ali qua libidine continuerit, in aliqua effuderitI. V. CONTINV O, as. perpetuo. de Nat. 12 b, Atomi cohæreſcũt
38 a, Cæteræ libidines eius ratione aliqua continebantur. Poſtq. 199a, Continere odium iam diu conceptum in ali- quem. pro Clu. z0 a, Mulier amore capta quomodo pote- rat, in illa cupiditate continebatur. Acad. 47 b, Cohibere&æ continere temeritatem à lapſu. pro S. R. 27 a, Vt metu conti-
neatur audacia. Epiſt. 196 a, Continere iracundiam. I. C.101
b, Quorum ego uix abs te iamdiu manus ac tela contineo. Quint. Frat. ²97 b, Linguam omnibus eſſe continendam. I. V. 250 b, Vix populus ſe continuit à ſupplicio tuo. de Orat. 129 a, Continere dicta in aliquem. pro Seſt. 3 a, Continere ſe
domi. de Or. 108 a,& 105 a, Continere animã. de Clar. 196 b,
Tu tamen contine te in tuis perennibus ſtudijs. I. C. 94 a, Quin conrinetis uocem indicem ſtultitiæ ueſtræ? de N. 54
. 2. 7. b, Natura membranas oculorum firmas fecit, ut contine⸗ CONTINVV S, a, um. continens, perpetuus, perennis, dein-
rentur, ad Heren. z5 a, Continere aliquem in officio. in Verr.
inter ſe,& aliæ alias apprehendentes continuantur. contra RKul. 81 b, Coemant præterea, iſta dena iugera continuabũt. & d0 a, Syllanus ager à certis hominibus latiſsimè cõtinua- tus habet inuidiam.& 9 b, Deniq; ſine cura poſsidebit eos fundos, quos in agro Caſsinati fructuoſiſsimos continua-
uit, càm uſq; eò uicinos proſcriberet, quoad,&c. in Vat. 3z
a, Feciſti ante roſtra pontem continuatis tribunalibus. pro Fla. 151 a, Libertas quæ uſque ad hoc tempus imperio,& re- rum geſtarum gloria continuata permanſit. ad Heren. 20 b, Cum autem contendere oportebit, adaucto mediocriter ſono uocis, uerbis continuandis uocem quoq; adaugere o- portebit. de Or. 158 a, Quod ex pluribus continuatis conne ctitur. Orat. 218 b, Res iterara& continuata.
ceps. Pro Pomp. 14 a, Aliquot annos continuos magna im- . Perij
4

. 3 2—%%%%
2☛
u
—
—
—
—
331
——
—
C O
perij parte caruimus. pro Fl. i5: bosematuee hil 4 Dar a69 d cc— 2 ti 8. LAbL.⸗ bus continuorum annorum decretis dece ſie⸗ de ratmnug t. Rectsè nodon 2. Rectè genus hoc numerorum, dummos er den eirinun ſit, in orarionis laude ponetur. Ora. 205 b. P uro omeie tranflationes. pro Fon. 282 b, Tum continuæ præturè, Ju & ceteris ornamentis,& exiſtimatione innodentee aeim erunt. Epiſt. 166 b, Continuis jtineribus ad for Vo- Roerunt wpdairxere Conſeruat uocem continn iun F a, Con contium ueni. ad Heren. 20 a, 0 lamoris remiſsio.& ibid. Continens uox. in Verr. 254 b. clannc 1810. II ,nette. 430 Tor dies continuos quid egiſtik in Vare.7; Edurſteso 1 zudicauit annos propè quinquaginta continuos. Cæl. 17 a, Dies quinq; continui.— 3 , ari— ex eo de CONTO R, aru. percunctor. Attic. 176 b, Cumꝗ; Ae 2 d me contaretur, eum ſibi ita dixiſſe narrabat, ſe mihi eſſe ini- 2 miciſsimum. CONTOROQVEO
Nat. 37 a, Non enim æt
nihil à ſuperiori-
„ques. conuoluo, iaculor, deflecto. de heris ca natura, ut ui ſuas ſtellas com plexa contorqueat. de Nat. 6 b, Mundus mirabili leritate contorquetur. Orat. 220 a, Demoſthenes cuius non Senr brarent fulmina, niſi numeris contorta ferrentur. Hlu. 130 a, Deinde contorquent,& ita concludunt„ noninirn; &c. Tuſc. 204 a, Quas ſententias colligit? quæ uerba con- torquet? in Ar. Brumali flectens contorquet tempora cur- rum. de D. 88 b, Quoſdam amnes in alium curſum contor- ros& deffexos uidemus. 4
CONTORTF), obliqus. ad Her. z. b, Contortè dicere ali-
uid.& Tuſc. 19 ½ b, Hæc concluduntur contortius.& de In.
48 b, Perturbatè& contortè dicere aliquid.
CONTORTILO, oni. flexio. de Fat. 143 b, Maius eſt enim has cötortiones orationis, quàm ſignorum ortus obitus d; pdiſcere. d Her. 30 a, Itaq; in illo genere& remotione bra- chij& cõtortione dextrę gladius ad corpus afferri uidetur.
CONTORTVILVS,, um. Stoici contortulis quibuſdam zc minutis concluſiunculis effici uolunt, non eſſe malum, dolòorem, Tuſc. 184 a.
CONTORTVS,, um. diſtortus. de Orat. 107 a, Contortas res& ſæpe difficiles neceſſariò perdiſcimus. Or. 202 b, Con- torta& acris oratio. Acad. i9 a, Quorum ſunt contorta&
aculeata quædam ſophiſmata.
CONTRA, aduerſum, aduerſus, in, obuiam.)(. Pro, ſecun- dum. de Nat. 59 b, Impia conſuetudo eſt contra Deos diſpu tandi. Attic. 104 b, Serò reſiſtimus ei, quem aluimus contra nos. de Orat. 99 b, Defendere cauſam alicuius contra alium patronum. de Orat. 92 a, Diſputabant cõtrà diſerti homi- nes Athenienſes. in Ver. 130 a, Quid ſi cõntrà omni ratione pugnauit? de Sen. 88 a, Et contra auium minorum morſum munitur uallo ariſtarum. Off. 4 b, Veri inueſtigationis ſtu- dio à rebus agendis abduci, contra officium eſt. Epiſt. 182 a, Scio me à te cõtra iniquos meos ſolere defendi.& pro Qu. 14 a, Teſtimonium quod contra te eſt. Of. 64 a, Nec qui con tra ſe liceatur emptor opponet. de Or. 150 a, Hoc non modò non pro me, ſed contra me eſt. Att. 140 a, Contra meum iu- dicium,& contra omnium antiquorum autoritatem cupio diſcedere. Ep. 62 b, Pro ijs rebus nulla mihi abs terelata gra tia eſt, contrà etiam eſſe aliquid abs te profectum ex multis audiui. At. 163 b, Facere contra aliquem: id eſt, aduerſari ei. & 65 b, Ire obuiam alicui: id eſt, facere contra illum.& ibid. Eſſe cum aliquo: id eſt, facere pro illo. de Clar. 176 a, Con- tra ſtudium populi ſtare. pro Qu. 7 b, Qu. Hortenſius con- tra caput non didicit dicere. pro Qu. R. s3 b, Reſiſtere& re- pugnare contra ueritatem. Offic. 56 b, Contra naturam ui- uere.)((Secundum naturam uiuere.& ibid. Secundum na- turam eſt.)((Contra naturam eſt. Acad. 45 b, Sic inter rectè factum at ʒ peccatum, officium& contra officium, media locabat quædam.
CONTRA, pro aliter, ſecus. pro Syl. 186 a, Iam enim faciam contra, atq; in cæteris cauſis fieri ſolet, ut,&c. Qu. Fr. 29 0a, Factũ eſt enim mea culpa, contrà quàm tu mecum egeras. Pro Cor. 56 a, Si deniq; aliquid non cõtrà ac liceret fa ctum diceretur, ſed contrà atꝗq; oporteret. de Orat. ué b, Clamare contrà quàm deceat,& quàm poſsit, hominis eſt impuden- tiſsimi. I. V. 202 a, Si hec contrà ac dico eſſent omnia, tamen, &c. Or. 209 a, Vt contrà ac dicat accipi ac ſentiri uelit. de D. 119 b,0 mnia ferè contràâ ac dicta ſunt euenire. I. P. 83 a, Edi- cere eſt auſus ut ſenatus, contrà quàm ipſe cenſuiſſet, ad ue- keesee ede ee b„Sd onkechas Deiotarus ſenſit, ego de ueſtro iure vont 3 Onl. 37 4 Qaanduam quid
80 iure, rà quàm propoſueram, diſputabo. ad Her. 24 a, Contraq́; faciunt quàm pollicentur.
STRA1 1..—. CONTRA', econtrarid, excontrariò,potius. Offic. 10 b ‚In
1. 4 2,1 IIS. Ic collocando beneficio hoc maxims officij eſt, ut quiſq;, ma-
ximè opis indigeat, ita ei potiſsimùm opitulari, quod con-
eut 4 pleriſq́;, à quo enim plurimum ſperãt,&c. pro Cor. 5 b, Atq; utinam Propugnatores,&c.& contrà oppugna-
6 9 332
— 4 15 2, ſ r
tores,&ec. Acad. 45 b, Non is ſum, qui obtrectem libẽter, ſed aui laudem omnia. de Fin. 13 a, Quæ bona ſunt, ma- la purant, bona contrà quæ mala. Aestege„ Ea Kmende trao traria. Epiſtol. 48 b, Nos qui domt ſu- dicebat, contradq́; contraria. Epiſtol 4 à¾!„NOs g dmmi u- mus, tibi beati uidemur: at contraà nobis tu præ nobis bea-
2 7 ſ Ke contra illi 11
tus. Tuſcul. 231 b, Ergo ut hi miſeri, ſic contra illi beati. pro M a. Non enim culpa tua eſt, ſite aliqui timuerunt: MAar, 4 ſa mam auod pleriq: minimè timendum eſſe
contraq; ſumma laus, quod plerid; minimè time eſſ ſenſerunt. de Ora. 139 a, Ad cauſam pertinet, cautè, an côtrà, demonſtratum ſit. Or. 203 beDecers⸗Rre,coatrad item dede cere. pro Cluen. 35 a, b, Sapientiſsimum eſſe dicunt eum cht quod opus ſit, pſi ueniat in mentemm. In ſtulticia contrà eſt:
3.1.1„ 4—„.
minus enim ſtultus, cui nihil in mentem uenit, quam ille, qui,&ec.& 54 a, Quid huic cum Habito? nihil, arq; adeò po- tius etiam contrà ſimultas. Partit. 234 a, Illa autem altera argumentatio, quafi retrèò, ac contrà potius ſumit quę uult. de Einib. 76 a, Num igitur cenſes animo ſolicito fuiſſe'nihil . 5. 3 4 ⸗* 2„. minus, contrad; illa hæreditate diues. de Fin. 73 a, C) renaici non uiderunt, ut ad curſum equum, ſic hominem’ ad intel- ligendum,& ad agendum eſſe natum: contraq́ ut tardam aliquam pecudem ad paſtum,& ad procreandi uolupta- tem eum ortum eſſe uoluerunt. Epiſt. 16 a, Noui enim ani- mum tuum nulla in cæteros maleuolentia ſuffuſum, con-
contra qu
traꝗ; cum magnum& excelſum, tum etiam apertum& ſim 4 4
plicem. pro Dom. 231 a, Cùm me in iudicium populi nemo . 7 2.„ 2
uocarit, condemnari non potui, contraq́; à populo Ro. ſem
per ſum defenſus& ornatus.
CONTRA pro uiciſsim. de inib. 33 a,Beatè uiuere uos in
uoluptate ponitis, item contrà omnem infelicitatem in do lore. IL. A.168 a, Sed& ego quid ille,& contra ille, quid ego ſentirem uidebat. Ep. 15 a, Si Iaudabit hęc illius formam, tu huius contraà.
CONTRACTIO,nis. breuitas, fuga. At. 70 b, Meam in eo
parſimoniam contractio naturæ ſignificat. Off. 29 b, Super- ciliorum remiſsio aut contractio. Ora. 216 a, Contractio& breuitas grauitatem non habet. de Nat. 56 a, Facilis digito- rum contractio, facilis q; porrectio. Tuſc. 224 a, Eodem e- nim uirio eſt effuſio animi in lericia, quo in dolore contra- (tio. de Or. 161 a, Cõtractione breuius fieri, aut productio- ne longius. Or. 202 a, Brachij porrectio in contentionibus, contractio in remiſsis. pro Seſt. 6 b, Frontis contractio.
CONTRACTIVNCVILA,æ. Tuſc. 20% b, Morſus tamen
& contractiunculæ quædam animi relinquentur.
CONTRACTVS,, m. breuis, aſtrictus. de Clar. 179 a, Am
bitus uerborum contractus& breuis. de Clar. 29 4 a, Dia- lectica quaſi contracta& aſtricta eloquentia putanda eſt. pro Cæl. 5ã§ν b, Quæ ſtudia in ſenectute contractiora eſſe debent: id eſt, remiſsiora. Epiſtol. 109 b, Propter res tuas ita contractas, ut quemadmo dum ſcribis, nec caput, nec pe- des. Parad. u16 a, Accipies igitur hoc paruum opuſculum e- lucubratum his iam contractioribus noctibus. Off. 4 a, Re- rum contractarum fides.
CONTRADIC O, cws. Attic. 15 b, Vnus contradixerat Metel
Ius. Attic.&z a, Scaptius ait ſe nihil contradicere. pro R. P. 124 a, Cum erant appellati, ſi eis uidebatur, ſfatim contradicere ſolebant. de Finib. 90 a, Nec qui contradicunt, cauſam dif- ficilem repellunt. Acad. 8 b, Vereor ne maiorem largiar ci qui contradicturus eſt, libertatem. Tuſc. 164 b, Cateruæ ue- niant contradicentium. de Nat. 79 a, Dabis nobis aliquem diem ut contra iſta dicamus. de Ora. 133 a, Num, ſi contra te dixero, mihi maledicturus es? pro Qu. b, Qu. Hortenſius contra me eſt dicturus.
CONTRADVCOBA cb. ad Her. 29 a, Quid, quod exercitum
contraduxit.
CONTRAHO, bi. aſtringo, refugio, in anguſtum adduco
uel deduco. de Nat. 53 a, Stomachi partes quæ ſunt infrà quàm id quod deuoratur, dilatantur: quæ autem ſuprà, contrahuntur. de Amic. 99 b, Ex infinita ſocietate generis bumani ita contracta res eſt& adducta in anguſtum, ut o- mnis charitas, aut inter duos, aut inter paucos iungatur. Acad. 46 a, Sed ea contraherent, in anguſtumꝗ; deducerent. de Nat. 59 a, Licet enim contrahere uniuerſitatem generis humani, eamꝗ; gradatim ad pauciores, pôſtremò deducere ad ſingulos. de Or. 157 a, Similitudinis eſt ad uerbum unum contracta breuitas. de Diuin. 105 a, Omne animal membra quò uult flectit, contorquet, porrigit, contrahit. Part. 232 a, Contrahere orationem.)(. Dilatare. de N. 76 b, Receſſus ſo- lis quaſi triſticia quadam contrahit terram, acceſſus autem lætificat. Tuſc. 224 a, Contrahere animum in dolore.)(Ef- fundi animum in læticia. uin. Frat. 290 a, Te rogo ne con trahas aut demittas animum. de Legib. i77 b, Varius canen- di ſonus, tum remittit animos, tum contrahit. Tuſcul. 212 a, Demittere& contrahere animum, Orat. 2u1 a, Contrahe- re nomina, CONTRA
tue be hit
L0!
rec aut b, B C05 inte Cot cuij mor. alter coni &e in cont diciq elt ac rdeſh Uerſt
Pntk. trario num. ſapie Prop Tla:g

am nulla n cxr
A pro uiciſzim. de Fini
Kem Contrdomneminſeiee So guid ille coman
laadabithec Uaia
und 4da. Ep. 151 4,84
ACTIO breuitas, ſe no naturx gnisen OEn emno zur contractio. On. u6:. 2 Taufatem gon habet. de Nat. 1ackro,. Kol 34. porrectio. e effuſio animi in! Nr.264 4, Cderactione dreuins ienaumt G 8u. Or. 102 a, Brachij porrectio in conaa do in remiſans. pro Scit. 6 b, Frontis caumt. ACTIVNCVILAN. Tuſc. 207bxdt hunculr quxdam animi relinqumm ACTVSAu breuis, aſtrictun.4e(lu dorum contractus& dreuis. de(Mxa aaf. ontracta&c aſtricta eloquestumm SIb, Qr Kudia in ſenectute canramn deA, remifiora. Epiſtol. 109 b, nper tas,at quemadmodum ſcridis ner cqn 64. Accipies gnur um m contractioti
4D1CO, G Artic. b. Vauscostradhm tiui ait ſe nihil contradicmeinl eis uidedatur, ſtuimum de Finib. 90 4 Nec qui con pellunt. Acad. 1b, V 2dburus eK. lbertat 1 de Nat.94, Dad8
Amus. de Ora. ia Nan mualedicturus es! pro
DVCO,G. 24 Her. 9 4
3 6O 7 OCNTRAHERE, colligere, cogere. Att. 126 a, Contrahere omnia in unum locunm. Att. 129 b, Vos hortor, ut quotcun- que militum contrahere poterieis, contrahatis. Atric. 130 a, & Epiſt. 15+ b, Nos diſiecta mann pares aduerſarijs eſſe non poſſumus: contractis autem noſtris copijs, ſpero,&c. Attic. 115 a, Sic enim parari uideo ut Luceriam omnes copiæ con- rrahantur. Attic. 1z9 b, Ex quibus non amplius XIIIIco- hortes contrahere potui.& ibid. Reliquæ copiæ Brundu- ſium cogerentur.& 20 a, Cõôtraxi uela, perſpiciens inopiam iudicum. Tuſc. 133 b, Quis cum decubuiſſet ferrum recipe- re iuſſus, collum contraxit? pro Clu. 32 b, Contrahere fron- tem. de Diu. u6 a, Cor bouis contractum aliquo morbo e-
xile& uietum eſſe.& 13 3 a, Contrali autom animum Zeno,
& quaſi labi putat atꝗ; concidere,& ipſum eſſe dormire. de Am. 105 b, Virtus ex bonis amici quaſi diftunditur,& incom modis contrahitur. de Am. 100 b, Amiciria omnia contra- hit, diſcordia diſsipat. pro Mur. 14. a, Appetitus omnes con trahendi ſedandid; ſunt.
CONTRAHERE, tranfigere, cũ altero aliquid agere, cum
aliquo rem rationemq; iungere. Offic. ¼1 a, Qui uenduat, e- munt, conducunt, locant, contrahendisq; negocijs impli- cantur. Off. 46 b, Conuenit autem in omni re contrahenda, uendendo, emendo, conducendo, locando, æquum& faci- lem eſſe.& b, Conſuetudines præterea& familiaritates 4 multad; cum multis res rationesd; contractæ. pro Syl. 177 b, Magna ratione cum rege Mauriraniæ contracta. Item: Ra birius multa geſsit, multa contraxit. Off. 44 a, Rerum con- tractarii fides. I. V. 143 b, Nam quas pecunias ferebat ijs ex- penſas, quibus cum contrahebat, eas ipſi iſti reſerebat acce- Ptas. pro Qu. b, Res ab eo qui cum contraxiſti, receſsit. pro Clu. 26 a, Cum illo iam nemo rationem, nemo rem ullam contrahebat. Off. z a, Neq; ſi tecum agas quid, neq; ſi cum al tero contrahas. Tuſ. 244. 8 b, Maguis moleſtijs uacanr, qui ni- hilomnino cum populo contrahunt. ONTKAHERE, ſuſcipere, accipere, conflare. de Fin. 1 ½6 a, Si mercatura in maximis lucris parum aliquid däni con- traxerit. Att. 106 a, Quid ſit optimum, malè contractis re- bus, planè uideo. pro Qu. a, A principio quemadmo dum
res geſta&c contracta ſit, exponam. Tuſc.z 01 b, Malum cul-
pa contractum. Att. 155 a, Omnia culpa contracta ſunt. de In. 47 a, Siturpitudo cauſæ contraher, offenſionem acrio-
rem facit. Qu. Pr. 290 a, Ea ferre homines moleſtiſsims de-
bent, quæ eorum culpa contracta ſunt. Att. 18 4 a, Eaeſtà no bis contracta culpa, ut,&c. pro R. P. i26 b, Hoc quidem ſu-
ſcepto atq, contracto, multa perpetienda fuerunt. I. C. 10½
a, Aes alienum contractum in popinam. Qu. Pr. 204 b, Aes alienum contrahi cuipiam. Epi. 27 b, Dolabellam uidebam fore abijs moleſtijs, quas ſua liberalitate contraxerat, libe- rum. ad Her. 36 a, Inuidiam contrahere in uita, odium in o- ratione: id eſt, accerſere, trahere.
CONTRAHHKRE, faceſſere. ad Artic. 243 a, Contrahi mihi
7
negocium uidetur. in Catil. 1z0 a, Sin illam alteram ſecuti eritis, neſcio an amplius mihi negocij conrrahatur.
(CONTRAHERE, conciliare, colligere, captare, compara-
re. ad Heren.z a, A' noſtra perſona beneuolentiam contra-
hemus.& ibidem multa. de Inuen. 47 a, Beneuolentia qua-
tuor ex locis comparatur.& ibid. Ab auditrorum perſona beneuolentià captabitur, ſi.& de Am. 105½ b, Virtus contra- hit amicitiam. CONTKRARIB), repugnanter. Part. 239 b, Idem de eadem re contrariè ſcriptum. de Orat. 96 b, Contranè ſcriptum, aut ambiguè. de Or. 133 a, Verba relata contrariè. de Vn. 200 b, Bifariam contrart ſimul procedentia.—
CONTRARIVS, ria rium. aduerſus, aduerſarius, pugnans, ingater ſe pugnans, diuerſus, inter ſe confligens. de Inuen. 51 b, Cotrarium eſt, quod poſitum in genere diuerſo ab eodem, cui cõtrarium eſſe dicitur plurimum diſtat: ut frigus calor, mors uita. Acad. 24. b, Contraria ea dico, cùm alterum att, alterum negat. Tuſcul. 233 a, Contrariorum contraria ſunt conſequentia. de In. 82 b, Fortitudini contraria eſt ignauia, & juſticiæ iniuſticia. de Finibus 121 b, Vitia ſunt uirtutum contraria. de Inuent. 83 a,& 32 b, Fidentiæ contrarium eſt diffidentia: audacia autem non contrarium, ſed appoſitum
eſt ac propinquum. ad Herenn. ²9 b, Contrarium idem fe-
rè eſt, quod conrentio. Contrarium eſt, quod ex rebus di- uerſis duabus, alteram breuiter,& facilè confirmat,&c. L. Enthymema. Topic. 224 b, Deinceps locus eſt, qui à con- trario dicitur. Contrariorum autem genera ſunt plura: u- num eorum quæ in eodem genere plurimum differunt: ut ſapientia, ſtulticia. eodem autem genere dicuntur, quibus propoſitis occurrunt ranquam è regione quadam contra- ria: ut celeritati tardiras, non debilitas. ex quibus contra- rijs argumenta talia exiſtunt: Si ſtulticiam fugimus, ſa-
pientiam ſequamur:& bonitatem, ſi maliciam, Hæc quæ
C 0 334.
er eodem genere contraria ſunt, appellantur aduerſa. Sunr
enim alia contraria quæ priuanria licert appellemus Lati- nè, Græcè appellantur eνrena. præpoſitio enim In pri- uat uerbum ea ui quam haberer, ſi In præpoſitum non fuiſ- ſet: ut dignitas indignitas, humanitas inhumanitas,& ce- tera generis eiuſdem. quorum tractatio eſt eadem quæ ſu- Periorum, quæ aduerſa dixi. Nam alia quoque ſunt con-
trariorum genera, uelut ea quæ cum aliquo conferuntur:
ut duplum ſimplum, multa pauca, longum breue, maius mi nus. ſunt etiam ualde contraria alia, quæ appellantur ne- Santia, ea aropæzaua Græci, contraria aientibus: ut, Si hoc
eſt, illud non eſt. Quid enim opus exemplo eſt, tantum in-
telligatur argumento quærendo, contrarijs omnibus con- trarla non conuenire. de Fat. 14 7 b, Contraria hoc loco ea dico, quorum alterum ait, alterum negat. ex his igitur ne- ceſſè eſt alrerum uerum eſſe, alterum falſum. Academ. 24 b, Officior. 9 b, Id tam abeſt ab officio ‚ ur nihil magis officio poſsit eſſe contrarium. in Anto. 164 a, Tota in oratione te- cum pugnas,& non modoò non coheęrentia inter ſe dicis, ſed maximè diſiuncta atque contraria: ut non tanta mecum, quanta tecum tibi fir contentio. de Diuin. 93 b, Quòd ha- bet inflationem magnam is cibus, tranquillitati mentis quærenti uera contrariam. de Senectute 93 a, Eſt enim ani- mus cœleſtis ex altiſsimo domicilio depreſſus in terram, locum diuinæ naturæ, æternitatiq́; contrarium. de Op. 244. a, Orationes inter ſe contrariæ Aeſchinis& Demoſthenis. de Orat. 129 a,& pro Cluent. 47 a, Capita inter ſe contra- ria. pro Cæl. 39 b, Monſtrum ex contrarijs diuerſisq; atque. inter ſe repugnantibus naturæ ſtudijs conflatum. de Somn. 128 b, Aſtra erranria, quæ uerſantur retrò contrario motu atque cœlum. de Diuinat. 9ↄ˙½a, Stella Iouis ad ortus pue- rorum ſalutaris eſt, Saturni contraria. de Diuinat. 96 b,
Flumina in contrarias partes fluxerunt,& amnes mare in-
fluxit. Epiſtol. 16 5 b, Verebar ne pium conſilium meum ra- perent in contrariam partem obtrectarores mei. de Orat, 138 b, Afferendum eſt aliquid in contrariam partem, quod, c. de Orator. 97 b, Diſputare de omni re in contrarias
partes.& 38 b, Omnium rerum in contrarias partes facul
tas ex ijſdem ſuppeditatur locis. pro Cecin. 305§ a, 8i quid contraria parte in homine oſtendendum ſit, habetis homi- nem, Gcc. pro Qu. Roſc. 32 b, Atque ego hocex contra- rio contendo: leuior eſſet,&c. de Orat. 125 a, Itaque eadem
ſunt in aduerſarios ex contrario conferenda.& ad Heren.
3 a,&b, de Inuent. 65 a, Defenſor autem ex contrario primùm dicet,&c.& 43 a, Commutabile eſt, quod ab ad- uerſario poteſt leuiter muratum ex contraria parte dici.&
82 a, Rerum expetendarum tria genera ſunt: par autem
1.. numerus uitandarum ex contraria parte. Antequam. 197 b,
4 1.. 5 & ad Heren. 3 b,& na, Si neminem larſi, ſi etiam è con- rrario multis opem tuli. in Verr. 101 a, Contrarium decer-
nebat ac paulo antè decreuerat. de Nar. 46 a, b, Sol binas
reuerfiones ab extremo contrarias facit. Orat. z00 a,b, Con
ferre pugnahtia,& comparare contraria.& z02 a, Referre
paria paribus, aduerſa contrarijs. Officior. 7 b, Sed inci- dunt ſæpe tempora, cùm ea commutantur, fiuntꝗ; contra- ria. contra Rull. 79 b, Conuerſa ratio antea cum erat,&c.
id eſt, nunc contrarium eſt atque antea fuit. Attic. 288 a,
Verba rebus eſſe contraria. Offic. 76 a, Omnis uoluptas ho- neſtati eſt contraria. de Diuin. u2z a, Nihil eſt tam contra- rium rarioni& conſtanriæ, quàm fortuna. de Or. 123 a, Opi- nionem iſtorum ſtudiorum& ſuſpicionem artificij apud eos, qui res iudicant, oratori aduerſariam eſſs arbitror. I. C. 109 b, Cauſæ quæ inter ſe cõfligunt. de Or. 139 b, Quæ, quia pugnare ſæpe inter ſe uidentur.
CONTRARIVM, exornatio, idem ferè eſt quod conten-
tio. ad Her. 29 b. Contrarium eſt, quod er rebus diuerſis duabus alteram breuiter& facilè confirmat,&c.
CONTRASCRIPTVM, pti. Att. 257 a, Antonij edictum
legi Bruto,& horum contraſcriptum præcclarè.
CONTRAVENIO, nis. aduerſor, contrapugno. in Ver-
rem 130 a, Quiiid ſi de literis corruptis contrauenit? ſi con- trà omni ratione pugnauit? pro Murena 126 a, 8i ille i- pſe, quem contraueneris, cauſa cadat. Tuſcula. 160 a, E- go uerò facilè ſum paſſus, ne in mentem quidem mihi ali- quid contrauenire, ita iſti faueo ſententiæ. in Antonium 161a, Contra rem ſuam ueniſſe me neſcio, quando que-
ſtus eſt.& ibidem, An ego non uenirem contra alienum.
pro familiari meo.& ibidem, Venire contra gratiam, con- tra iniuriam.
CONTRECTATI 0. onis. tractatio, tractatus, atrrecta-
tus. de N. 15 b, Quod ni ita eſſet, cur non taurus equæ con- trectatione geſtiret. CONTRR
4

6 0O
2— 339.
₰ ₰ 1 7 1& CONTRECTO,. tracto, attrecto. de Or. 145 a, Qui du
complecti tota nequeunt, hæc facilius diuulſa Oütrerdanr. CONTREMISC O, ſcis.tremo, contremo. de Oran aer principijs dicendi tota mente atg; Lmnfdu artubus De. tremiſco. Epi. 95 b, Cum uerò ad ipſius 95 ztis 3 menn nee ni, toto corpore contremiſco. pro Seſt.n 2 dr 9 nlnen cauſa nunquam fides uirtus d; onrre ntdnee 1.92 b, go contremui timore perterritis.. C 6 TR EMO, mis. de rat. 157 a, Cœlum tonitru contre-
mit. Poetæ. 3
CONTRIBVO, buis. cõfero, tribuo. in Ant. 265 b, Vrbemq;
ad eam rem pecuniam dare, contribuere, ſoluere iubeant. hi contribuenda laus eſſet ipſi?
b Mil. u7⁷7 b, Quæ mi.
C 5 X 1u. 18 1. Sw⸗ darode afficio. Epiſt. ur9 b, Contriſta- uit hæc ſententia Balbum Cornelium,& ſcio eum conque- ſtum eſſe cum Scipione..
CONTRIT VS,, 1um. peruulgatus, uulgaris, communis, peruagatus. de Ora. 96 b, Iſta omnium cõmunia& Conerita præcepta didici. pro Seſt. 21 b, Quod iam contritum Fon temptum putatur. Attic. 195 a, Nihil habemus quod ſcriba- mus eadem quotidie, quę iam iamd, ipſa contrita ſunt.
CONTROVERSIA, ſic. diſceptatio, contẽtio, diſcrimen, pu gna, lis. de Orat. 135 b, Res quæ in dicendi controuerfiam aut diſceptationem uocatur. Or. 208 a, Nihil ambigi poreſt in quo non aut cõtrouerſiam res faciat, aut uerba. pro Qu. 3 b, Mihi cum eo controuerſiæ nihil eſt. pro S. R. 33 a, Magna ui cum illo rei familiaris controuerſia erat. pro Cec. 290 b, Art controuerſia non erat, quin uerum dicerent. I. C. 112 b, Hanc Cethego cum cæteris controuerflam eſſe dixerunt, quod,&c. de Cla. 171 a, Eſt inter ſcriptores de numero anno rum controuerfia. de Orat. 139 b, Controuerſia inter homi- num ſententias in illo eſt, utrum,&c. Att. 277 a, Flauius no-
ſter de controuerſia, quam habet cum Dyrrachinis, hæredi-
taria, ſumpſit te iudicem. Epi. 229 a, Habere controuerſiam de aliqua re cum aliquo: exempli cauſa de fundo. pro Clu.
S1 a, Cum quædam(ut ſolet) controuerſia eſſet orta. IJ. A.
223 b, Nec conſtituere litium actiones malebat, quàm con-
trouerſias tollere. de Or. 96 b, Conſtiruere controuerſiam.
pro Cor. 63 b, Sedare co ntrouerſias. Off. 76 a, Dirimere con rrouerſiam. de Orat. 39 a, Verbi enim controuerſia tam diu torquet Græculos homines, contètionis cupidiores, quàm ueritatis. 93 b, Omnem controuerfiam eſſe inter omines doctos in uerbi controuerna poſitam.& 100 a, Mediocris- ne res in controuerſiam adducta eſt? Orat. 20 a, In contro- uerſia& contentione uerſari. ad Heren.; b. Interfectam eſſe matrem ab Oreſte conuenit mihi cum aduerſarijs: iure fece
rit& licueritne facere, id in controuerſia eſt. de Orat. uu8 a,
Cauſa ex controuerſia cõſtans, ut hæreditatis.& 9ο b, Con
trouerfia ex ſcripti interpretatione.& ibid. Venire in con-
trouerſiam. de Inuen. 44 b, Generis controuerſia eſt, cum&
quid factum ſit conuenit,& quo id factum nomine appel-
lari oporteat, conſtat:& tamen,&c. Epiſtol. 215 a, Vocari in controuerſiam.&z b, Hac controuerſia uſq; ad noctem du cta, ſenatus eſt dimiſſus. pro Cecin. 288 b, Fundus quem ſine ulla contrôuerſia biennium poſſedi. Atric. 207 a, Ait ſine ul- la controuerſia rem ad me eſſe delatam. de Or. 10 5§ a, Hoc ſi- ne controuerſia magnum eſt. Offic. 53 b, Panætius, qui fine controuerſia de officijs accuratiſsimè diſputauit.
CONTROVERSO R. art. contendo, litigo. in Protagora, autore Priſciano, Nunc A uobis Protagora& Socrates poſtulo, ut de iſto concedatis alter alteri,& inter uos de hu iuſmo di re non controuerſemini.
CONTROVERSVS,, um. litigioſus. de Clar. 16 8 b, siculi acuta gens& controuerſa natura. pro Mar. 130 b, Sin ali- ter etiam controuerſum ius noſſeè,& tractare uideare. de Diuin. 130 a, Sed iſti ſumunt pro certo quod dubium con- trouerſumq; eſt. de Legibus 166 a, Res controuerſa& ple- na diſſenſionis inter doctiſsimos. Part. 235 a, b, Controuer- ſa cauſa.
CONTRVCID O, das. trucido, perimo. pro Seſt.20 b, De- bilitatum corpus& contrucidatum.& ibid. Hi ſummi im-
C Berij nomine armati, Remp. contrucidarunt.
Dſten Deie ontih o,coarcto, excrudo. in Sal. 175 a,
1 naufit, quantum potuit in naues con- trudi. Pro Cæll. 51 a, Deinde qui eam prouinciam ſuſcepe- rint, ut in balneas contruderentur. I. V. 249 b, Eôdem cæte- ros contrudi imperat. 4
C 92 I VBERNALI S, s. domeſticus, familiaris. Att. 39 b, de nals, Ppoc ma 5 uicinus, imò ille quidem iam contu
1118. EpPiſt. 13 8 b, Iud doleo in iſto loco uenire me non
Potuiſſe: habuifles enim nõ hoſpité, ſed cõtubernal
CQaæl. 53 a, Is profeekius eih ih Ken. 8 d 0 überna em. pro
bernalis. de Cla. 174 2. OQui ſ7. leleam Qu. Pompeio contu-
74 a, Qui ſe illi contubernalem in conſu- 8
latu fuiſſe narrabat. Qu. E e narrab-. ◻ 1. Lr. ⸗ 4 Har 4 narfadat. Qu. r. 309 b, Spero nos ante hyememn
6 O 336 contubernales fore. At. 214 a, Quid tu hunc de pompa Qui- rini contubernalem his noſtris moderatis epiſtolis lætatu- rum putas?& 123 a, Siue ab Oppijs tuis contubernalibus. pro Lig. 140 b, Militiæ cötubernales. pro Flac. 154 b, Contu bernalis pro hoſpite. pro Flac. 151 a, Teſtes accuſatoris con- ſeſſuros, conuiuæ, contubernales..
CONTVBERNIV M nij. conuictus, ſo dalitas. in Verr. 257 a, Vbi illud contubernium muliebris militiæ in illo delica- tiſsimo littore? pro Plan. 264 b, Neceſsitudo contubernij.
CONTVEO R. eri. aſpicio. de N. 61 b, Me rogas, cur te duo- pus contuear oculis,& non altero tantum, cùm idem uno aſſequi poſsim. Tuſc. 158 a, Quod tandem ſpectaculum fo- re putas, cum totam terram contueri licebit. de Orat. 163 b, Neq; uerò eſt quiſquam, qui eadem contuens efficiat.& 143 a, Vt illud ueſtigium contueremur. pro Syl. 181 a, Aſpicite i- pſum, contuemini os,&c.& pro Dom. 243 a, de Som. 130 a, Contueri ad cœlum.
CONTVIT VS, tus. pro Seſt. Veſter iſte in me animorum o- culorumꝗ; contuitus. CONTVMACIA læ. ſuperbia. I. V. 221 a, Illa tua ſingularis inſolẽtia, ſuperbia, cõtumacia. pro Qu. R. 52 a, Eſt tuæ cõtu- maciæ, arrogantiæ, uitæq́; uniuerſæ uox. de Am. 106 b, Itaq; illi faſtidio ferè& contumacia efferuntur. At. 93 b, Potentiſ ſimorum hominum conrumaciam nunquam tuli. I. P. 96 a, In quo Torquatus furebat co ntumacia reſponſi tui. At. 228 b, Libentius deponimus inimicirias reipub. nomine ſuſce- pras quàm contumaciæ. Tuſ. 265 b, Adhibuitq; liberam con
tumaciam à magnitudine animi ductam, non à ſuperbia.
CONTVMACITEKR ſuperbè, præfractè. Qu. Prat. 306 b, Clodius furebat ſe à Racilio contumaciter urbaneq́; uexa- tum. de Diu. 123 a, Nec patrius mos tam contumaciter repu diandus. Att. 86 a, Ad me autem contumaciter, arroganter, anotvwvorws ſolet ſcribere.& 253 a, Cætera& ſatis grauiter & contumaciter.
CONTVMA X ci. ſuperbus. Att. 24 5 b, Suram nefarium co- gnoui hominem, præterea in me contumacem(ad Her. 36 b, In ſuperiores contumax, in æquos& pares faſtidio ſus, in inferiores crudelis.
CONTVMEI.IA,læ. conuicium, ignominia, iniuria. de N. 15 b, Epicurus Naufiphanem uexat omnibus contumelijs. pro Syll. 71 a, Equidem uehementer lætor eum eſſe me, in quem cum cuperes nullam contumeliam iãcere potueris. de Orat. 129 a, Genus facetiarum, in quo nulli aculei contu- meliarum inſunt. At. 285 b, Seruire, eſt contumelias pati. At. 231 b, Verborum contumelijs aliquem lacerare.& 230 b, Sed homines beneuolos, qualeſcunq; ſunt, graue eſt inſequi con tumelia. Tuſcul. 226 a, Alterius uerſibus intorquentur inter fratres grauiſsimæ contumeliæ. in Ver. 203 b, Quibus tu pri uatim iniurias plurimas contumeliasq́; impoſuiſti. in Ant. 187 b, Quid eſt porrò facere contumeliam? quis ſic loqui- tur? L. Conuicium.
CONTVMELIO SEh iniuriosè. Off. 27 a, Cum de abſen-
tibus detrahendi cauſa maledicè contumelioſe; dicitur. in Vat. 35 a, Contumelio ſiſsimè maledicere alicui.
CONTVMELIOSVS,, um. iniurio ſus. Epiſtol. 17 b, Qui iſtinc ueniunt, partim te ſuperbum eſſe dicunt, quòd nihil reſpondeas: partim contumelioſum, qui malè reſpondeas, pro Fl. 260 a, Sin hunc illi antepono, contumelioſa haben- da oratio eſt. pro Cor. 39 b, In ſocios uerò contumelioſum eſt, excluſos eſſe,&c. Ep. 60 a, Oratio in aliquem contume- lioſa. Quin. Fr. 301 a, Literæ in aliquem contumelioſæ. pro Cæl. 243 b, Contumelioſæ uoces in aliquem emiſſæ. At. 243 b, Vſuriq; ſunt beneficio Antonij contumelioſo. in Ant. 186 b, Contumelioſus in edictis.
CONTVND O, M. obtero, frango. pro Flac. 16z a, Membra uxoris lapidibus& fuſtibus debilitauit, manus contudit, digitos confregit, neruos çoncidit in Ant. 252 b, Contudi & fregi exultantis latronis audaciam. Atric. 201 b, Contudi animum,& fortaſſe uici, ſi modò permanſero. pro Cee. 288 b, Ita calumniam obtriuit& contudit. Tuſcul. 183 b, Pugiles
ictibus contuſi ne ingemiſcunt quidem.
CONTVRBATIO, nis. Tuſcu. 213 a, Conturbatio eſt me-
tus excutiens cogitata. Item Top. 225 a.
CONTVRBATVS, um. Ar. 249 b, Ludi deformati, in- quinati, peruerſi, conturbati. I. V. 206 b, Is triſtis& contur- batus domum redijt. Ep. 96 b, Vidiſti me ita conturbatum, ut neſeirem,&cc.
CONTVRB O, as. perturbo, confundo. Attic. 100 a, Inuale- tudo tua me ualde conturbat. Offic. 68 a, Hac ſunt quæ con turbant homines in deliberatione nonnüũquam. ad Heren. 22 a, Frequstia& obambulatio hominum conturbat& in-
32 3
11r ISI rAe, 7. Irmat imaginum notas. Ocior. 60 a, Incidunt iæpe mul-
2* 122 S1Pecle. LEOI 12
4 4
E
. ed 82 — t „ ₰ 89 — 1— 8 19 — η — — Aℳ — 4 2 Lad —— 2 4 5 — — — † — ——. 1☛ * — — ₰ e — . — 8ε * F† —. 2
8 1 4*„ 4. 111 11Is or AArAAn 61 10 11] 11111118 OrTa. 111 AIILO1. 1 0, 1X C1919 3

2 cont
8 unuz.
MACI.
4 ſa an 5* aperdia l un
1 cötumacia pro 221 8
. mtmam cog am nunqumd 1 hannfenedat cnatunann ül 4
—— mimicitias rei 1 2— 1x. Tua6z 5b Ah Annda im magnirudhne. durie fear 4 4 Racil
Dan
perde prefracke(uh 1 ¼ Nec patrius mosta An. 16 4 4„um contunrt
*
r ſolet ſonk L 14 endere.&. 2 31, Cren
maeRer. MAYR ſaperdun. Att.14 Sumn
84 Amnem prxrerea in me contumacen un ten coatumar, in xquos& pus füh
Nery dels. ukL Ae conuicium ignomnzan
urus Nauüphanem uerat omnbwam 14. Eaaidem uchementer lærorenci
am cuperes nullam contumeliam ilemn 19 4, Cenus facetiarum, in quo nulima inſunt. At. 145—
rum contumelijt aliquem lutermn ty bencuoloi, qualeſcunq; ſunt gruntcius Taſdul. 26 4, Nterius uerfidus intasgun auiumr contumelix. in NersbE Auu plu um contumeliass 4
nd e porrò facere contumehan quut 1
onaunm.
10 Contumaciter
1UEI.IO05 E iniurios?. OEvCn
lhendi cauſa maledict coarmdioieid
3 4 Contumelohlime muleciema AEIL.IOSVSAn. iniurioſus.Ppib
.a4 darum oatumelioſum qu mec
5. pro Cor.3? d. In ſocios uero
s alr.&c 12 603,Orrion
. Ir. 10* 1. LRerem 1am 4 3— anl. Coatumellole uoces in 38 6 4 ½ benchcio Antoau) 00 amelioſus 10 edicts. 9 Hucuul D0* obrero franß. ai ucs das& fuſtidus debilrun; 8db „¹ 841* 62 ddit. in Ant. 40 18, neruo Was 3 d natrckt, as audscum.. 0 antis ltron anfero. 4 tan modoô perEe h „rtalle gich R M 1 1r Tuſal ene concuan ““ mnlam ober ſcunt quidem. zuil arufi ne ungemta 4,Cof- KBATIO. 99 cogsüa* ler 4 14 VSA4*
B. 8„ b„ cont—
dert c. 60 „ BOCℳ* at. Ote.
4““ 1 4
atu L nonnu 19
5 ratone un W
1„ 4 5 1 4 1 R
4 L homm nnnt
1 1u b 4,Lo„5
125 6⁰⁴ 3 ecke⸗ 1
0 8„ 4
102 u
agnum ae ant anicos u; 114.
a, partim te ſuperbum eſe dcuuſ
4, Nan Aunc illi antepono, coam
Ad me autem contumactem
—
337
O
uid cöturbatus mihi eſſe uideris: nunquid ſubtimes? Aca. 3 b, Non ſanè inquit, conturbat me expectatio tua.& ibid. Eo minus conturbor in Ant. i66 b, Num conturbo te?non enim fortaſse ſatis quæ diſtinctius dicuntur, intelligis. pro Clu. 45 b, Vnum etiam eſt, quod me maximè conturbat, cui loco,&c. Attic. 133 b, Sed tamen ſigna conturbantur, quibus uoluntas à fimulatione diſtingui poſſet.
CONTVRBARE, rationes debiti commiſcere, non ſolue-
re, deco quere. pro Planc. 273 b, Vtrum igitur me conturba- re oportet? an hoc nomen quod urget, nunc cum petitur,
diſſoluere? Quint. Fratr. 314 a, Ad quem ego reſcripſi, ni-
hil eſſe quod poſthac arcæ noſtræ fiducia conturbaret.& Attic. 59 a.
C0 NVAILE 80 Or ſti. ſanor, conſaneſco, ualentior fio, ex
morbo euado, è graui morbo recreor. de Fat. 146 a, Si fatum tibi eſt ex hoc morbo conualeſcere, ſiue medicum adhibue- ris, ſiue non, conualeſces. de Natur. 28 b, Ne ægri quidem o-
mnes conualeſcunt. pro Cluen. 25 a, Aiulius illicò conuale-
ſcit. in Anton. 186 b, Quam ad omnes res adhibes, in primis ad conualeſcendum adhibe prudentiam. pro Syll. 182 a, Vt conualeſceret aliquando,& ſanari ciuitas poſſet. pro Milo- ne 106 3, Quanto ille plura miſcebat, tanto hic magis con- ualeſcebat. Attico 102 a, His ille rebus ita conualuit, ut nune zn uno ciue Reſpublica ad reſiſtendum imbecilla ſit. Anteq. 19a, Ne rei crudelitas experrecta in me, in uos conualeſcat. &ibidem, Impunè ad omnium perniciem conualeſcet. pro Pplanc. 266 a, Libertas malis oppreſſa ciuibus; iam extollere caput,& aliquando recreata, ſe erigere incipit. Epiſt. 217 a,
Ille in morbum incidit, ex quo non conualuit.& 136 a, Cer-
tum ſcio iam conualuiſſe eam. Tuſcu. i9r a, Non omnes qui curantur, conualeſcunt. pro Clu. 54 b, Cum is iam conua- leſcerer,&c. Epiſt. i53 b, Is cum primùm poſſe ingredi cœpit, non magis ſibi quàm reipubl. conualuiſſe ſe exiſtimans, ad omnia pericula princeps eſſe non recuſabat. I. P. 98 a, Is gra- ni morbo affligitur, neq; ſe recreare poteſt. 1
³.
CON VALLIS, lw. planicies ex omni parte montibus ſe⸗
nallibus.
CONVECTOR, conuectoris. qui in eadem naui conuehi-
tur. Attic. 169 b, Naui eius,& ipſo conuectore me uſu- rum puto.
CO NVEH O, bu. comporto. pro Wil. u5 b.Repenta linträ⸗
bus in eam inſulam materiam conuexit.
CONVELLO,ls. reuello. pro Domo ſua, 224 a, Cum gra-
dus Caſtoris conuelliſti ac remouiſti. in Verr. 274 b, Verres ſimulachrum Cereris ſacrario Catilinæ conuellendum a- uertendumꝗ; curauit. I. P. 90 b, Mihi ipſa Roma propè con- uulſa ſedibus ſuis, procedere obuiam uiſa eſt. de Leg. 167 a, Qui me ex noſtris penè conuellit hortulis. de Diuinat. 104.
a, Hæc mihi uidentur non poſſe conuelli. de Ora. 127 b, Nec
conuellere adoriamur, ea quæ non poſſunt commoueri. E- piſt. 69 b, Quæ cogitatio ui tempeſtatum,& concurſu cala- miratum erat aliquando labefactata, atq; conuulſa. pro Cl. 18 b, Conuellere opinionem mente cômprehenſam. I. P. 90 A, ui Reipublicæ ſtatum conuulſuri uiderentur. pro Ra.. bir. ir a, Cùm cunçta auxilia Reipublicę labefactari conuel- liq; uideat. in Anton. 253 a, Tiberius Gracchus conuellit ſta tum ciuitatis. 3
CONVENAE, arum. qui ex diuerſis locis in una moœnia
conueniunt. de Orat. 98 a, Romulus paſtores& conuenas conſilio& ſapientia congregauit. Tuſcul. 269 b, Dionyſius quibuſdam conuenis& feris barbaris cuſto diam corporis ſui committebar.
CONVENIE NS, tis. conſonus, decorus, par, dignus, con-
ſentaneus, decens, concors, cõgruens, aptus, pro.)(Alienus. de Fin. 85 b, Nihil ſcriptum ab eo congruens& conueniens decreris eius reperies. de Amicit. oo a Nihil eſt tam naturæ
aptum, tam conueniens ad res uel ſecundas uel aduerſas,
quam amicitia. de Nat. deor. 68 a, Quid enim philoſopho lnnseemurnens,quam deostoilese i Ke sh a. Roca g. minus conueniens, quàm deos tollere? Offic. 5n a, Recta conuenientia& conſtantia natura deſiderat, aſpernaturq; contraria. e N. 36 b, Stellarum conuentens, conſtansd; con uerſio. Offl. 29 a Liemadmodum in oratione conſtanti, ſic in uita omnia ſint apta& inter ſe conuenientia. de Diu. 125 b, Conueniens& coniuncta inter augures conſtantia.& 15 b. Conuenientem hoſtiam rebus ſuis immolare. pro Sexto
Roſ.z4 b, Propinqui cognatiq; ptimè conuenitentes. Offi.
5
6(6(6 O 8 ONVENIENTIA, tiæ. coniunctio, cognatio, quaſi 4 centus atq; conſenſus. de Nat. 36 b, Hęc in ſtellis conſtanria, hæc conuenientia temporum ſine ratione intelligi non po- teſt. de Am. u15 a, In amicitia enim eſt conuenientia rerum, in ea ſtabilitas, in ea conſtantia. Of. 3 b, Pulch ritudo, uenuſtas, conuenientia partium.& 20 a, Apta compoſitio membro- rum. de Finib. 94 b, Quod uασmα̈ꝓννν Stoici, nos appellemus conuenientiam, ſ placet.& ibid. Viditq́, rerum ordinem,& ut ita dicam, concordiam. de D. 134 a, Coniectores ſomnio- rum ſignificationes faciunt ex quadam conueniëtia& con-
iunctione naturæ, quam uocant μebeaw. de Ein. 100 a,
Quorum omne bonum conuenientia atque opportunitate finitur. de D. 155 b, Si ullam eſſe conuenientiam naturæ cum extis conceſſero. Off. 20 b, Via quæ deducit ad conuenien- tiam conſeruationemq́;; naturrʒ.
ONVENIO, nu. congruo non abhorreo, aptus uel con- ueniens, uel accommo datus ſum, conuenientia. in Hortenſ. Nam quod uereris ne non conueniat noſtris ætaribus iſta oratio,&c. Pro Corn. 67 b, Neq; me diſſenſioni meæ priſti- næ putaui potius aſſentiri, quàm præ entibus reip. tempo-
ribus& concordiæ conuenire. Off. 26 b, Poetæ etiam uitio-
ſis perſonis quid conueniat,& quid deceat uidebũt. de Pro. 77 b, Hoc decet me& conuenit ijs rebus quas geſsi. de Diu.
100 b, Quodſomnium mirificè ad uerbum cum re conue-
nit. pro Cæl. 28 8 a, Cum eſſent prædia quæ mulieri mavimè conuenirent. Ep. 132 a, Minimè miror cœlum etiam& terras uim ſuam, ſi tibi ita conueniat, dimittere. Orat. 264 b, Ple- raq; ex illis conueniant huic tenuitati. de Nat. 4i a, Nec ue- rò hoc in te uno conuenit, ſed in reliquos ueſtros,& in eum maximè, qui iſta peperit. Topic. 224 b, Tantum intelligatur argumento quærendo, contrarijs omnibus contraria non conuenire. pro Dom. 149 a, Hoc maledictum in illam æta- tem non conuenit. pro S. R. 29 a, Hæc ſuſpicio conuenit in illum. de Inu. 48 a, Commune exordium eſt. quod nihilo in hane quàm in contrariam partem cauſæ poteſt conuenire. in Ver. 102 b, Quæ initia uidentur in quemuis potius, quàm in iſtum conuenire. de In. 48 a, Vulgare exordium eſt, quod in plures cauſas poteſt accommodari; ut conuenire uidea- tur. in Ver. 19 ¼ b, sunt quædam in te ſingularia, quæ in nul- lum alium conuenire poſſunt. de Orat. 131 b, Et tamen id di- xit, quod conueniret in omnes luſcos. 4
quãq; rem conueniat, res ipſa docebit. in Ant. 222 4, Nihil e- nim minus in hunc ordinem conuenit. de Fin. 100 a, Vt ſi co
thurni laus illa eſſet, àd pedem aptè conuenire. de Inuen. 64. a, Non omnes loci in amnem cauſam conuenm unt. pro Syl.
171 a, Hec contumelia a maximam partem ciuium conue-
nit. de Finib. 9 b, Sed non conueniret ad omnia. de Ar. 257 a,In eum cadit hoc uerbum mavimsè, qui,&c. Ep. 86 b, Hæc tha deliberatio non mihr conuenire uiſa eſt cum oratione Largi. de D. ui b, Fiſſüm iecoris conuenire cum lucello. de
Einib. Atq hoc mihi cum tuo fratre conuenit. pro Ligar.
139 a, Attic. 87 a& in Ant. 265 a, Mihi cum illo conuenir,&c. pro Quin. Aliquid uel nihil inter aliquos conuenire. de Cl. 183 b, Difficile eſt in longa oratione non aliquando aliquid ita dicere, ut ſibt ipſe non conueniat. in Ver. 234 a, Optimè cum aliquo conuenire: id eſt eſſe concordem. Orat. 207 b, Nifi inter eos cõuenit, quid ſit illud,&c. de Inuent. 70 b, Pa- ctum eſt, quod inter aliquòos conuenit. Attic. 83 a, Aſsident,
ſubdacunr ad unum, conuenit., de Nat.iy a, Virtutem ſine
ratione conſtare non poſſe, conueniat id quoq; neceſſe eſt. pro Cluen. 2 b. Nemo ne pecuniaria quidem de re minima erar iudex, niſi qui inter omnes aduerſarios conueniſſet. ad Heren.) a, Cum factum conuenit, ſed iure an iniuria factum ſit, quæritur. de In. 44 b, Nominis cont rouerſia eſt, cum de facto conuenit,& quæritur id quod factiim eſt, quo nomi- ne appelletur.& ibid. Generis eſt controuerſia, cum& quid factum ſit, conuenit,& quo id factum nomine appellari o- porteat, conſtat:& tamen,&cc. ad Her. 3 b, Interfectam eſſe
ab Oreſte marreni, conuenit mihi cum aduerſarijs: 1ure fe-
cerit& licueritne facerc, id eſt in controuerſſa. At. 138 a, Rem conuenturam puto. ad er. i b, Diuifio eſt, per quam aperi- mus quid conueniat,& quid in controuerſia ſit. de Leg. 166 b, Poreit res cum eo conuenire.& ibidem, Si poſſet inter eos
aliquid conuenitre.
6
13 a,Id uirtutis non eſt. Off. i2 4, Bene conuenientes propin-
qui: id eſt, concordes.
CONVENIFENTER, congruenter, ſecundum, pro. Of. 54
b, Conuenienternaturę uiutre: ⁴ eſt, cum utrtute congrue- re ſemper. de Fin. 95 b, Conuenienter naturr congruèrerq; niuere. Tuſcul. 24 4 a, Congruere naturæ,& cum ea conue- nienter uiuere.
OCNVENIRKR L, conſtare cötra Rul. 74 b, Inter omnes con- uenit ita eſſe. Puſc. 222 b, Inter omnes enim conuenire opor
tet, commociones animorum,&c. de Fin. 6 ¼ b, Vt inrer eos
qui ambigant, conneniat, qui 1 ſic id de Juo agatur. de Fin. 53 a, Qulnoitsconuentet, ſi negabit, c. id eſt, qui bi'is conſtabict in Ant. 2i 0 4, Qui enim conuenit, ut qui ſe popu- lares dicunt, bi popul ſalutem oppugnent? pro Milon. 111 b, Qui conuentt prelertim id remporis? pro Cor. 62 b, 63 a, Benigne, non grauarè, comiter quidem certè, non commu
niter conuentt.
X
eIn. 67 b, Quid in

339 C 0O
CONVENIRE, decere, par eſſe oportere. de Nat. 41 b.Tlac non conuenit penes deos eſſe negare. Pro Quin. 16 2,d lu b2 antè fieri conuenit, quàm,&c. pro Sext. Roſc. 44 a, Nos 4 8 malis mederi conuenit. in Cat. 98 a, Quo ex S. C. con Lim interfectum te eſſe, Catilina, conuenit. pro Quin. b. Il 1cO⸗ ennenit. Pro Rabir.-95 a, Quid tandem ne ad pratorem ire conuenit. p 9 3 C. Rabirium facere conuenit?& 94 b, Quid tandem G. Ra- birio faciendum fuit? ad Heren. z a, Tres conuenit habe- re res, narrationem.& ibid. In hac re exerceri conuenit. de „r1b, Quid igitur conuenit, ita dicere,&c.. CONVE NIRE ‚ad aliquem ire ſeu uenire, aliquem adire. Ep. 46 b, Poſthumia tua me conuenit. 8& 32 b 581 Clodium conuenero, ex illius ſermone ad te ſerib am plura. Epi. 133 a, a Neminem conueni(conuenio autem quotidie plurimos ſunt enim permulti optimi uiri qui ualetudinis cauſa in hę loca conueniant) quin omnes,&c. de Or. 109 b, Cæſar dixit mihi à ſe Sceuolam hinc euntem eſſe conuentum. Epiſt. u b, Quem cum in Sardinia conueniſſer, teipſum, inquit, cupio. pro Sex. Roſ. 26 a, Attilius ille, quem ſua manu ſpargentem ſemen, qui miſsi erant, conuenerunt. At. 125 b, kentulum an tè puto tranſmiſſurum quàm poterit conuentri. de Sen. 94 b, Neq; eos ſolum conuenire aueo quos ipſe cognoui, ſed il los etiam de quibus audiui& legi. CONVENIRE, concurrere, congregari. pro Sext. Roſc. 20 a, Magna multitudo hominum conuenit ad hoc iudicium. & 8 b, Cum multæ cauſæ conueniffent in unum locum, atq; inter ſe congruere uidentur. contra Rul. 68 b, Non de- ſiſtebant clàm inter ſe conuenire. de N. 5 a, Tres enim trium diſciplinarum principes conueniſtis. Att. 122 a, Omnes co- pias in unum locum conuenire. pro Cec. 296 a„Neminem coegeris, ipſi conuenerint ſua ſponte. At. 31 a, b, Da operam ut huc quamprimùm uenias, antequam omnes copiæ ad- uerſariorum conueniant: neq, enim celeriter huc homines conuenire poſſunt:& ſi conuenirent, quantum ijs commit- tendum ſit, non te præterit. de Diu. u19 a, Cum Bubulcus cla tum, totamq; breuiten
N 8
morem edidiſſet, cõcurſum eſſe pore in eum locum Hetruriam cor pitis ſeruandi cauſa Romam tota Italia c 1 a, Senatus eſt continuò conuocatus, frequensò; conuenit. I. A. 154 b, Addebant præterea remp. conuenturam Calend. Sextilib. ſenatum frequentem fore. in Ver. u6 a, Aduerſarij poſtulant ut in eam rem iudices dentur ex ijs ciuitatibus, qus in id forũ conuenirent. Of. 29 a, Cum Pericles& Sopho cles collegæ in prætura de communi officio conueniſfſent. Item: Creditores& ſponſores conuenire quid ſit. L. Credi- tor. Topic. 222² a, Vxores quæ in manum uiri conuenerunt, matresfamiliàs ſunt: id eſt, quæ ſocietatem bonorum coie- runt. L. Coemptio.
CONVENI T,at. decet, conducit. Anteq. 193 a, Non con- uenit cum ego ad promerendum officium tam fuerim ex- peditus, uos ad referendum gratiam eſſe tardiores. Offi. 46 a,b, Conuenit autem tum in dando munificum eſſe, tum in exigendo non acerbum. Anteq. 192 b, Fidei conducit, in lo- co debitum retribuere.
CONVENTICVLVM, Äü. pro D. 228 a, Conuenticula& quaſi concilia quædam plebi Romanæ mores eſſe uolue- runt. pro Seſt. 222 b, Tum conuêticula hominum, quæ poſt- ea ciuitates nominauerunrt.
CONVENTVM, R. generale uerbum eſt(inquit Vlpianus) ad omnia pertinens, de quib. negocij contrahendi tranſi- gendid; cauſa conſentiunt, qui inter ſe agunt. Eſt ergo con- uentum genus, pacta& ſtipulationes, ſpecies. de Or. un8 a, At uerò in foro pacta, conuenta, ſtipulationes,&c,& Para. 241 b, Pactum, conuentum, ſtipulatio,&c. Offl. 61 a, Pacere pro- miſſa, ſtare conuentis, reddere depoſita.& b, Dictorum conuentorumq; conſtantia.& 7 a, Poteſt enim accidere promiſſum aliquod& conuentum, ut id effici ſit inutile ei qui promiferit.
CONVENTVS, tus. conuentum, pactum. Att. 92 a, Ponti- nus enim ex pacto& conuentu(ea enim lege exierat) iam à me diſceſſerat. ad Her. 2³ b, Sunt item pacta, quæ ſine legi-
bus obſeruantur ex conuentu.
CONVENTVS, wavbyvpte, turba, concio, multitudo homi num unum in locum congregata. I. V. 104 a,& 225 a, b, Do- mus erat non meretricio conuentu, ſed prætoria turba re- ferta.& 69 b, Syracuſani feſtos dies agunt celeberrimo ui- rorum mulierumq; conuentu.& de Or. 94 b, In magno con Uentu. I. V. 95 b, In tanto uirorum conuẽtu. I. C. 107 a, Quæ- ſiui ab eo, an in nocturno conuentu fuiſſet ‚nec ne,&c. pro
— 4 4*
— ᷣ‿
3—
2 4 212—. 5* 7 Deiot. 144 b, Dico extra conuentum„& cam frequentiam
3 7. 442.... dua oratorum ſtudi niti ſolent. At. 19 a, Conuentus qui ini tio celebrabantur, iam diu fieri deſſerunt. Epi. 46 a, Fruſtra in ſenatum, ſiue Potius in conuentum ſenatorum es uentu- 1 HNaF. 9*„—. rus, de finib. b 4 2,& So a, Primus Gorgias auſus eſt in con-
C 0 340 uentu poſcere quæſtion em:id eſt, iub ere dicere,&c. in Verr. 241 a, Oppida in quibus prætores conſiſterc,& Con uentum agere ſolent. pro Seſt. 4 b, Et tum conuentus ille Capuæ me
unum patronum adoptauit. At. 8 b, Et erat in eo ipſo loco, ipſo die nundinarum warbybvets.
C ONVERSI O, onu. circum Uectio, mutatio. de Vniu. 199 4, Mundus maxima una conuerſione atq; eadem ipſe circum ſe torquetur& uertitur. de Som. 129 a, Summus ille cœli ſtel liferi curſus, cuius conuerfio& concitatio.& ibid. Totius mundi incitatiſsima conuerſio.& de Nat. 6 a,& 28 b, Con- uerſio cœli.’ de Diu. 127 a, Cum temporum anni tempeſta- tumꝗ; cœli conuerſiones commutationesq; tantæ fiant ac. ceſſu& receſſu ſtellarum. de Leg. 160 b, Perpetuis curſibus conuerſionibusq; cœleſtibus extitiſſe materiam,&c. pro Fl. 164 a, Videtis in quo motu temporum, quanta in conuer- ſione rerum ac perturbatione uerſemur?& 152 b, Tempeſta tum moderario atq; conuerſio. pro Dom. 222 b. Mihi nihif oberat præter conuerſionem ſtatus,& inclination em com- munium temporum. de Diu. 209 b, Naturales eſſe conuer- fiones quaſdam rerum publicarum.
CONVERSIO, pro periodo, ambitu& continuatione. de Or. 160 b, Oratio conuerſiones habeat abſolutas.
CONVERSIO, cxornatio eſt, per quam non ut antè pri- mum repetimus uerbum, ſed ad poſtremum continenter reuertimur. ad Her. 29 a, b,& de Orat. 162 a, Tum in extre- mum eiuſdem uerbi crebra conuerſio.
CONVERSANS, uerfans. de Vn. 199 b, Animus ſe ipſe con
* 5* Ue ſa1 8 8.
2s, Sec. ibidem, Animus à medio profectus, ſeſeq; ipſe
Uerfans.. ₰/ PP GI)/ G 4 8. 7* 2 8 4 2 CONVERSV S, a, um. de S0m. 130 b, Huius anni nondum ui „„ P gellmam partem 1cito efſle conueriam.
4 4 NIN/ P. 4— 4— 2 4. 8 CONVERTOAH. commuto, traduco, refero aſpectum ali-
8 m retrò commeo, pono, recido, con-
.]7
8
. 1.. 1 7. 1——. 1—.-. 5 4a5e0. QGe xX 4. 56 b, Onnlahc-e cum Inter eunt, tum .. 2 5 2. 8 ,.. „RANaTrrn 2112 Nerognerrurur AS 65 ¹ OQuo Ka CIIIUS an 8 I1 1141 UrABI AI141 COnRl SLLiIIUr. ACa. 10 H, LAClIlIus 1
1—„ 1†. Ultum à uitæ praùulitate con . AraJeam K ad fnnng derterent ead cædem& ad tunus 3113—.— 1f,a ,rn atis conuerf ſut 11 udi ab læticia ad metum 72— 447 4*1 ar ſunt.& ibidem, Qui ludos ad luctum cenferre uo
.„“„ a.143 a, Nec in falſum è uero præterita poſſunt con
1 1
1
„ 8
uerti.& 144 a, Non poteſt uerum futurum conuerti in fal- ſum. in Ant. 202 a, M. Lepidus graue bellum ad pacem con- uertit. Topic. 22 8 a, An poſsit eloquentia conuerti in infan- iam. pro Flac. 160 a, Quod crimen eſſe uoluiſti, id totum uĩ des in laudem eſſe conuerſum. Ep. 260 a, In quartanam con uerſa eſt uis morbi. ad Her. 13 b, Quæ hoc modo concluden tur, ex contrario conuertentur hoc modo,&c. de Nat. 75 b, Homines rarionem bono confilio à dijs immortalibus da- tam, in fraudem malitiamꝗ; conuertunt. de Amic. u10 b, Ca- uendum eſt ne in graues inimicitias conuertant ſe amici- tiæ. pro Rabir. 127 a, Nolite igitur fortunam conuertere in culpam. Offic. 68 a, Si quis ex homine ſe conuertat in bel- luam. Attic. 132 b, Vide quàm conuerſa res eſt. de Nat. 14 b, In
„.„ A b eundem habitum ſe coloremq; conuertunt. pro Dom. 22 b, In eum IPlum ie cOuertit, quo adiutore, quæ tecerat omnia, — 4
rrit, —— 4—. 4 ſe feci 14 2 ₰ 10G 4 31† CcOn tr.. 53—* b 2 LPATIKNAIAS†e 3&c C IecCcllle Gicebat, contra Ku 79 8, OUHlerla ratio an Sd, CCbe —
/
conuerſa. I. V. 230 b, Conuerſam iam habent demonſtratio- nem ſuam. pro Dom. 23 4 b, Pœena omnis oculorum ad cęci- tatem mentis eſt conuerſa. Item: Quas ab itinere Syriæ ad ſuam potentiam dominatumꝗ; conuerterat. pro Clu. 49 b, Conuerte nunc eaſdem uita itio! dines, non perferrent. I. C.i 1 ſtrm ora atq; oculos eſſe cõuerſos. Bp. 174 b, Qui quidem eas copias, quas diu ſimulatione reipubl. compar abant, ſu- bitò ad patriæ periculum conuerterunt. de Ora. 127 a, Tum omnem orationem traduxi& conuerti in increpandam Ce pionis fugam. Offic. 40 b, Cuma; aliqua his ampla& ho- neſta res obiecta eſt, rotos ad ſe conuertit& rapit. Quint. Fratr. 326 a, Vt mones, ualde me totum ad ocium pacemꝗ; conuerto. de Orat. 85 b, Quocunq; te animo& cogitatione cõuerteris.& 209 b, Vt ſæpe animos in hilaritatem riſumq́; conuerrit.& 131 b, Omnis eſt riſus in iudicem conuerſus. E- piſt. 4 2 b, Totumꝗ́; ad eius uiri uoluntatem nutumꝗ; con- uerterem. pro Syll. 70 a, IIle conuertit ſe aliquando ad ti- morem, nunquam ad ſanitatem. Oflicior. 67 b, Digit percuſsionehæreditates omnium ad ſe poſſe conuertere. Attic. 210 b, Conueèrtere nauem ad puppim. in Ver. 225 a, Spe lunca conuerſa ad aquilonem. pro Glu. 54 b, Et aſpectum, quò uellent, facilè conuerterent, Orat. 198½ b, Alij inſtructi ad permouendos& conuertendos animos. Epiſt. 44 a, Gra- tulabor tibi prius, ita enim rerum ordo poſtulat, deinde ad me conuertar. CONVERTERE, pro interpretari,& ex lingua in linguã rransferre⸗

A 1 emnrid eſt juh ant. pro ea Pratores 1 lu 9 d,Ertum conüien 8 u 1 ei . 44¼ Prauir convengn ehhd mnaru 8- t.1 5 E zie 1 2ν 9 2r), 1 taann C d Maxim mueat 6 4 14 onuerfido nat la. 4 derutge 4— one atg 4 4 2„ 4„ duero a. 29 a59 a 1 Werte&& * 174,( Na. 6t 8 gerß, 90 Llcm dempomn an T. A e com 1 du 1„ 1.. ahe tellanam. de Lan icnasa G. hexleſtabe 81 d den 8 lerisin aua us extitiſſe ri 46 3 3 31 m 1 motu temp enan. 44 orum errurdan mann
“ 10. 1 Merarao an One uerſemur,
8 con 2. An„ Rae Lauerfo. droD Ak Mauerkonen.. zuh N temp. m em datun ceinch . 4 † 1 n r de Lhiu.309 5 4 mad „ Publicarum, 8
9o Pertode denodo, umdita St
„ ASnnen 6
5 41 Tnonen hadear ah 1 Aornzto en
erdum.
28 4.b 4 12 & de Orat.1633* 1* 1
* Mereyr 9 3 dra conuerfo nerlans. d 1ns. de Vn. 199
A dem Anig
“
ronnerzam. .tr TO commeo, doaa — Ameo, doao e 84. Omn AKa.16 d,Cunüc 4 X v“ mm meden
4 4 1 4 3 3 1 42 1 Ldi pene adcxcenan
“ 3 Ae 4 4 Ldl ab leuaaan 3
. 1404 1d lackunen 4 14 X Alom
8 1 4
44 1, Non poteſt uerum fumranammn 1.101 4, M L. cpidus graue dellamataun 4 1 2 V3 Dis. 1114 An potzu eloquenmacomnenn
*
* ö 4 4 I 3 60 4 Quod imen etle volmtm
— 4 1m. Ep. a60 alaquna
-“ 4 1 89 4
nocbi. ad Her. 13 b, r hocmocam
Pconuertentur hoc modo c eN 54
4 44
eronem dono conk 10 4 G1 mmoc
I
mme nuertunt. de An.
v 3 ,³
ex homine ſe conurut
* 14 8* 1* de Na um conuerta fes et.
1„ „ eA l 4 An rrunt. droln KU au p e.An!
0 adiutore qu*
1 1
1 4 meria ka 4 9 0„ 4 t um inſttutane I 1 1 Lon 410- 4 140 1 ½*½ Aehdnll unOo 4 4 3— 4 4 fH ½ 15 K u 4 3 11 onuertea. 4 lar 4 “ vESn 108654* 1 “ 10
Jeo in Medt
1 4 dAuna 8 mus dmeciapmätn, 2
dm. he dHuius mima duco, refcohe 1
S 4 8 Ag⸗ * M 1
. uero gr termnn
4 3, nimicns coauermtet: „ Nolhrte igiturfortunam Gän
1eu
341 6 0
transferre. Tuſcu. 196 b. Conuertere Græca in Latinum. de Opt. 24.4 a, Conuerti enim ex Atrticis duorum elo quentiſ- ſimorum nobiliſsimas orationes inter ſe contrarias, Demo ſthenis& Aeſchinis, nec conuerti ut interpres, ſed ut orator, ſententijs ijſdem,& earum formis tanquam figuris, uerbis ad noſtram conſuetudinem aptis: in quibus non uerbum pro uerbo neceſſe habui reddere, ſed genus omnium uerbo- rum, uimꝗ; ſeruari. non enim ea me annumerare lectori pu- taui oportere, ſed tanquam appendere.& ibid. b, Orationes Gręco conuerſæ. de Diu. 121 b, Vt nos ociofi conuertimus. de Einib. 5O0 a, Quæ ſplendidsè dicta ſunt, neq; ſunt conuerſa de Græcis. de Nat. 46 b, Carmina conuerſa. Off. 51 b, Xeno- phonris liber, qui Oeconomicus inſcribitur, quem nos è Græco in Larinum conuertimus. CONVERTERE, cöferre, ad ſe rapere. pro S. R. a, Et ex eo T. Roſcius non paulum neſcio quid in rem ſuam conuer- rit.& ibid. Si ex eo negocio tantulum in rem ſuam conuer- tiſſet. pro S. R. 4² b, Nihil de patris fortunis in rem ſuã con- uertit. Sal. in Cic. 271 a, Qui ciuitatis incommo dum in glo- riam ſuam ponit:id eſt, conuertit. Off. a, In rem ſuam alie- na conuertere. pro S. R.z7 b, Conuertere omnia ad ſuum commodum. Item: Si mandatum aut neglecturus, aut ad tuum commo dum conuerſurus es. CONVERTERE, deuoluere, uoluere. de Som. 128 b, In in- fimo orbe luna radijs ſolis accenſa conuertitur. Arttic. 35 b,
Orbem Reipub. eſſe conuerſum. Aca. 31 a, Terra quæ circum axem ſe ſumma celeritate conuertat ac torqueat. de Cl. ⁷
a, Sed hoc uitium huic uni in bonum conuercebat. CONVESTIO, z. ueſtio, rego, orno. Qu. Fr. 318 a, Topia- rum laudaui, ira omnia conueſtiuit edera.& in Arat. Tuſc. 1 163 a, Herbis prata conueſtirier. pro Do. 233 b, Ergo eius do mum euerſam duobus locis conueſtitam uidetis. CONVEXVS,, um. in Arat. Inde Fides leuiter pofita& con uexa uidetur. CONVICTIO, onis. conuictus. Ep. 264 b, Cic. filius. CONVICTO R.ris. qui uulgò commenſalis dicitur. Cice-
CONVICTVS, compos uoti factus. pro Domo ſua, Hane
2
piſtol. 70 b, Vt iſtis te moleſtijs laxes,& ad conuictum no-
ſtrum redeas.
CONVINCOO, ctz. arguo, coarguo, redarguo, cogo, addico, euinco. in Ver. 224 b, Omnibus in rebus coarguitur Aàme, conuincitur à teſtibus, urgetur confeſsione ſua. I. V. 281 a, Quod ſiue fatearis ſiue cõuinceris, quàm maximis in rebus teneare non uides? Parad. 124 a, Cum eum ne liberum qui- dem eſſe ratio& ueritas ipſa conuincat. pro S. R. 33 a, Non ex illo hoc intelligitur, ſed ex hoc illud conuincitur. in Ant. 162 a, Quo me teſte conuinces, ſi negem? an chirographo?& ibid. Ted; in iſto ipſo conuinco non inhumanitatis ſolum, ſed etiam amentiæ. de Vniu. 16 a, Oratio, quæ neq; redargui, neq; conuinci poſsit. I. C. 10 a, Homo audaciſsimus con- ſcientia conuictus reticuit. pro Syl. 180 b, Huius ſi cauſa non manifeſtiſsimis rebus teneretur, tamen eum mores ipſius &⅞ uita conuincerent de Or. 88 b, Nihil de te moribus homi num didiciſſe conuincam. de Nat. 68 a, Sed ut Stoicos nihil de dijs explicare cõuinceret. pro Qu. 14 b, Volo inauditum facinus ipſius, qui id commifit, uoce conuinci. ad Her. 29 a, Maiores noſtri ſi quam unius peccati mulierem damnabãt,
ſimplici iudicio multorum maleficiorum conuictam puta-
bant. pro Clu. 19 a, Cauſa, quæ ipſa opinione hominum ta⸗ cita propè conuicta atq; damnata eſt. pro Flac. 164 b, M. A- quilium patres noſtri multis auaritiæ criminibus teſtimo- nijsq;; conuictum, quia cum fugitiuis fortiter bellum geſſe- rat, iudicio liberauerunt. de Amic. Tamen hæc duo leuita-
tis& infirmitatis pleroſq, conuincunt. pro Syll. 175 b; In
eum locum te deducis, ut antequam me commutati iu di- cij coarguas, te ſummæ negligentiæ iudicio tuo conuictum eſſe fatearis. Ac. i0 a, Simili in errore uerſantur, cum conui- cti ac iudicio ueritatis coacti perſpicua à præceptis uolunt diſtinguere. de Fi. 5 b, Verum enim inuenire uolumus, non
C
toli reſpondero.
0 O 34² tanquam aduerſarium aliquem conuincere. de Nat. 19 b, V- tinam tam facilè uera inuenire poſſem, quàm falſa conuin- cere. Tuſcu. i50 a, Quid negocij eſt, hæc poetarum& picto-
rum portẽta conuinceresid eſt, falſa oſtendere. Br. 91 b, Hloc
cogere uolebat, falſas literas eſſe: id eſt, conuincere. I. V. 186 a, Teſtibus conuinci.& 244 a, Teſtimonijs conuinci.& 1a, Manifeſtis criminibus conuinci. pro Qu. 3 b, Turpi iudicio conuictus. pro Do. 242 b, Hanc ego deuotioné capitis mei cum ero in ſedes meas reſtitutus, tum deniq; cõuictam eſſe & commiſſam putabo. Poſtꝗq. 198 a, Eius deuotionis me eſſe conuictum iudicio deorum, teſtimonio ſenatus, confeſsio-
ne inimicorum, maximè lætor. Qu. 3 b, Turpi iudicio con-
uictus. de Diu. 103 a, Conuincere aliquem: id eſt, redargue- re. Anteq. 195 b, Sententijs iudiciũ conuinci. Par. 249 a, Con uincere peccata argumentis. de N. 26 a, Conuincere errores alicuius. de In. 65 b, Conuinci in aliquo peccato.
ONVIS O, ſiö. conſpicio. in Arat. Et loca conuiſit caudate- nus infera piſcis.
ONVICIATO Roru. maledicus. pro Mur. 126 b, Maledi- 3
cus, conuiciator. in Sal. 272 a, Si de mea uita huic conuicia- ONVICIVM, cj. maledictum, probrum, contumelia, cri- men, opprobrium, maledictio, uerborum contumelia, male dictum iurgij petulantis. pro Cæl. 43 b, Adulter, impudi- cus, ſequeſter, conuicium eſt non accuſatio. pro Cæl. z8 b, Maledictio nihil habet propo ſiti præter contumeliam: quæ ſi petulantius iactatur, conuicium: ſi facetius, urbanitas no- minatur. Epiſt. a, b, Pompeius cum pro Milone diceret cla more cõuicioq́; iactatus. pro Mu. 126 b, Non debes arripere maledictum ex triuio, aut ex ſcurrarum aliquo conuicio. pro Dom. z13 b, Reſpondebo hominis furioſi non orationi, ſed conuicio, cuius exercitationes cùõm inrolerabili petulan tia, tũ diuturna impunitate muniuit. Ac. zu b, Vrgebor iam omnium ueſtrüm conuicio. Off. 68 b; Qua hunc obiurga- tione, aut quo potius conuicio à tanto errore coner auer- tere? Atric. 257 b, Et ei conuicium grande fecerunt. I. P. 92 a, Sed os tuum ferreo ſenatus cõuicio uerberari uoluiſti. pro Cl. 3 a, L. Quintius conuicium C. Iunio iudici quæſtionis maximum fecit. Epi. i53 a, Cum ei magnum conuicium fie- ret cuncto à ſenatu, quinq; Tribuni pleb. retulerunt. Or. 212 a, Aliquando idꝗ́; ſerò conuicio aurium mihi extorta ueri- tas eſt. pro Ar. 187 b, Vbi aures conuicio defeſſę conquieſcãt. At. 33 a, Conſectari aliquem conuicijs. Dicere maledicta in aliquem. L. Maledictum. pro Mur. 126 b, Obijcere maledicta alicui. Qu. Fr. 313 a, Efflagitare aliquid conuicio. pro Syl. 171 b, Verbi inuidia contumeliaq; maledicti. pro Qu. u b, Suſti- nere quotidianum alicuius conuicium.
ONVIVA, uæ. ſocius ad epulas, conuictor. Tuſcul. 148 b, Quanquam eſt in Originibus, ſolitos eſſe in epulis canere conuiuas ad tibiam de clarorum hominum uirtutibus., de Clar. ⸗ a, Carmina in epulis cantari ſolita à ſingulis con- uiuis. Atti. 252 b, Hunc tu lege conuiuis tuis, ſed ſi me amas, hilaris& bene acceptis. 186 b, Non aſſequor, ut ſcribam, quod tui conuiuæ non moddè libenter, ſed etiam æquo ani- mo legere põſsint. pro Flac. i5: a, Teſtes accuſatoris, con- ſeſſores, conuiuæ, contubernales. de Orat. i3 0 a, Collectam A conuiua exigere.. ONVIVIVM, uij. accubatio epularis amicorum. in Verr. 170 b, Cum in eis conuiuijs ſymphonia caneret, maximisꝗ́; poculis miniſtraretur. de Se. 86 b, Bene maiores accubatio- nem epularem amicorum, quiauitæ coniunctionem habe- ret, conuiuium nominarunt: melius quàm Græci, qui hoc idem tum compotationem, tum concœnationem uocant. Sibid. Ego propter ſermonis delectationem tempeſtiuis conuiuijs delector. pro Ar. 188 a, Quantum temporis alijs tribuunt tempeſtiuis conuiuijs. I. P. 93 b, Conuiuium publi cum non dignitatis cauſa inibit. pro Mur. 127 a, Conuiuium moderatum& honeſtum.& ibid. Intempeſtiuum conuiui- um. I. P. 3 a, Quod quidem iſtius quaſi aliquod Lapitharum aut Centaurorum conuiuium ferebatur. de Pet. 2uu b, Conui
uia quæ facetè abs te& amicis tuis concelebrantur,& paſ-
ſim& tributim. pro Qu. ⁷ b, Ornare conuiuium magnificè ac ſplendidè. I. V. 214 a, Inſtituere& parare conuiuium.& 210 a, Ornare& apparare conuiuium. pro Cæ. 44 b, Conui
uia Baijs acta comeſſationes. Off. 63 b, Opiparè paratũ erat
cõuiuium. pro Qu. i0 b, Verſari in cõuiuijs. Tuſ. i60 a, Græ- ci in conuiuijs ſoleẽt nominare cui poculum tradituri ſunt.
207 a, Cõditor inſtructorq́; conuiuij. Præbere ſponſalia ge-
nero:id eſt, conuiuium ſponſaliorum. L. Sponſalia.
CONVIVO R. aris. conuiuium ago, epulas do. in Verr. 170
b, Quotidie non modo in publico, ſed etiam de publico conuiuari.
CONVOCA T1 O, onis. conuentus, congregatio. Poſtq. 312
b, Nulla ad remp. defendẽdam populi Romani cõuocatio. 2: C(C0NVOCO,

— —
——
“
—
—————
6 0
366 NVOCOO,uw. aduoco. in Ver. 212 a, b, Artifices omnes con nocari iubet. Tuſ. 161 a, Qui diſsipatos homines concreFe- uit,& ad ſocietatem uitæ conuocauit. Tuſcul.zs b, n df. ſipatos homines in ſocietatem uiræ conuocafti. p 21) 2 Senatus eſt continuò conuocatus, frequensq́; conuenit.
Cl. 1Irb, Qui conuocatis auditoribus legchat eis nagnum
illud uolumen,&c. I. A. 194 b, Nos autem in Tnatua Cont
cabamur. Off. 63 b, Tum Cannius piſcatores ad ie Lonno.
cauir.& Quin. Frat. 313 b, pro Cein 2855 ndeai 9-
mines,& eos armare. de L.e. 166 b, Is philoſophos in locum
unum conuocauit. in Vatiz b, Conuocare concilium con- a legem Heliam..
C Saue O L. O, s. concurro. pro D. 224 b, Qui cuncta ex Ita- lia ad me reuo candum conuolauerunt. At. 168 a, Vexillo o-
eſt, conuolabunt.
C 5 X VOLVO, uuws. contorqueo. de N. 48 a, Quem propter nitens pennis conuoluitur ales. de D. 9o a, Cum ſe conuol- uens ſol elaberetur, ut abiret..
CONVS, u. turbinis inuerſi figura, uel metæ, uel pyramidis. de N. 35 a, Conum tibi ais x cylindrum,& pyramidem pul chriorem quàm ſphæram uideri. de Nat. 6 b, Forma coni. L. Cylindrus.
CONISCO, a. eſt frontem fronte percutere, arietare, ut a- rietes faciunt, quod Luc. libro 2 oſtendit, Et ſatiati agni lu- dunt, blandeq́; coniſcant. Cic. teſte Quint. li.8, cap. 3, Caput opponis, cum eo coniſcans. alijs conificans, ſed corrupté.
CONVVLSVS, a, um. reuulſus. de Cl. 175 a, Reſpub. penitùs conuulſa. I. V. 222 a, Conuulſis repagulis effractisq́; ualuis.
COOPERTVS, 4,um. obrutus, tectus. I. A. 242 a,b, Quos nondum tantis parricidijs cõtaminatos uix ferebamus, hos nunc omni ſcelere coopertos tolerabiles cenſemus foreꝰ in
Ver. 78 a, Iſte à tot, tantis, tam nefarijs ſceleribus coopertus. & 108 b, Lapidibus coopertus eſſet in foro. COOPTATIO, nis. conſtitutio. de Am. n4 a, Ea lege coo-
ptatio collegiorum ad populi beneficium transferebatur.
de L. 189 b, Cooptatio cenſoria.
COOPTO, 3. lego, eligo, recipio. de Clar. 165 a, Et coopta- tum me ab eo in collegium augurum recordabar. in Ver. 133 a, In ſenatoribus cooptandis non modò ſuffragia nulla fue runt, ſed ne genere quidem ſpectata ſunt, ex quibus in eum ordinem cooptari liceret. in Verr. 133 a, Cum haberent inter ſe controuerſias de ſenatu cooptando. At. 276 a, Ciceronem noſtrum in ueſtrum collegium cooptari uolo. pro Cal. 38 a, Quem abſentem in ampliſsimum collegium cooptarunt. de D. 3 a, In eo ſenatu, quem maiore ex parte ipſe cooptaſ- ſet. in Ant. 24 8 b, In primis paternum auguratus locum, in quo ego eum, ut quod à patre accepi, filio reddam, me à no minatione cooptabo.
COORIO R, ris. I. V. 85 b, Tum ſubitò tempeſtates coortæ ſunt maximæ.
CO PIA piæ. abundantia, ubertas, facultas, uis, Humen. J. A. 233 b, Cum hanc& huius generis tantam copiam habeat Anto- nius, quod ſcelus omittet? pro Pomp. 9 a, Vtinam uirorum fortium tantam copiam haberetis, ut,&c. Item: Similiter nunc petes à Craſſo, ut eam copiam ornamenrorũ ſuorum, quam,&c. dilatet nobis atq; explicet. de Orat. i54 a, Rerum copia, uerborum copiam gignit. Ep. 67 a, Materies digna fa cultate& copia tua. Top. 226 b, Mirabilis copia dicẽdi. pro Quin. z a, Quin. Hortenfius, cui ſummam copiam faculta- temq; dicendi natura largita eſt. pro Cor. 55 b, Orationis u- bertas, uarietas, copia. de Clar. 168 b, Vbertas& copia Peri- clis. I. V. 68 a, Facultas& copia dicendi. Ora. 20 a, b, Tempe- rata oratio ne ornandi copiam perſequi. de Ora. 35 b, Mini- mam copiam poetarum egregiorum extitiſſe. de Inuent. 62 2, Nobis omnium expoſitis copijs, quodcunque placerer, eligendi poteſtas fuit.& ibidem b, Ex maiore copia nobis quam illi fuit exemplorum eligendi poteſtas. de Cla. 167 b, Hæc enim ætas effundit hanc copiam. de Orat. i5 a, Facere ciuibus omnibus ſui confilij copiam. in Verr. 10 8 a, Cuius decuriæ mihi copiam quam largiſsimè factam oportebar. Poſtquam. 202 a, Frugum ubertas& copia. pro Dom. 227 a, In tanta ubertate improborum. de Inuent. 6²2 a, Croro-
niaræ cum florerent omnibus copijs,&c. pro Quin. Roſc. 2
a, Vir copijs rei familiaris locuples& pecunioſus. Off. z1 a Omnium rerum affluentibus copijs ditari. pro Pomp. 7 4, Publicani ſuas rationes& copias in prouinciam contule- runt. pro Cluent. 21 a, Omnis teſtium copia, quæ futura eſt à matre initid eſt adornata: à matre nunc omnibus eius 0- pPibus& copijs comparatur. Epiſt. 56 a, Ibiq; pro ea copia quæ Athenis erat, funus ei ſatis amplum faciendum cura- uit. de Inuen.5⸗ b, Quid cuiq; conueniet ex hac copia dige- remus. Epiſt. 2 41 b, Quæ cum eſſent à me cura magis,& Fun Fentia quâa facultate& copia conſtituta, iter mihi zaciu n. um per Lycaoniam putaui, de Fin. 91 b, Er quidem Cato
C 0 244
2 ₰ 5 2 „ 4„„ 4 2 1⸗4 5 ℳ totam hanc copiam Lucullo notam eſſe oporteb t. Art 26 a, Itaq; libris me delecto, quorum habeo Antij feſt uam o-
5 7... b 1 2
piam. Att 124 b, Moderatori reip beata ciuium ulta propo- ſita eſt, ut opibus firma, copi)s ſocuples, gloria ampla, uir- tute honeſta ſit. Off. n a, Singulorum COpix barua ſu nt: e0- 5 egeant, infinita eſt multitudo. pro Dom.
4 14 rum autem qui hi b Frugum inopia. de Or. 9 a, Vbereas
b, Erugum copia.)0.
u besass& co NeErsras ds In. 76 b. Copia agri.)(Pe nuria agri. de Se. 7⁸ b, Nec in ſumma inopia leuis eſſe ſene- ctus poteſt, ne ſapiẽri quidem, nec in ſumma copia infipien- ti non grauis. de Am. 1056 a, Circumfluere omnibus cohijs, atq; in omnium rerum abundantia uiuere. de Am. nz b, Sup editare alicui omnium rerũ quas natura deſiderat, abun- dantiam& copiam. Ep. 136 b, Tu autem quòd mihi bonam copiam eiures, nihil eſt. Par. 125 a, Eſt enim diuitiarum fru- ctus in copia, copiam autem declarat ſatietas rerum atque abundantia. de In. S3 a, Amplitudo eſt potentiæ aut maieſta
tis, aut aliquarum copiarum magna abundantia.
CO PIA,& COPI AE, arum. manus, exercitus. At. 129 b, Pom.
Placitum eſt mihi, ut Brunduſium ducerem hanc copiam quam habeo mecum. At. 130 b, Pom. Neq; ſolus eum iſta c9 pia tantam multitudinem ſuſtinere poteris, ut frumètatum eas. Att. 129 b, Alter in Siciliam cum ea copia, quam Capuæ, & circum Capuam comparaſtis,& cum ijs militibu s, quos Fauſtus legit, profici ſceretur.&130 a, Contractis noſtiis co piis ſpero nos reipubl. pro deſſe poſſe. Epiſt. 32 a, Pergratum mihi feceris, ſi iſtas exiguas copias, quas habuiſti, quàm mi- nimaùm imminueris. Ep 183 b, Magnasd, Romæ Pala copias ex delectu Italiæ comparat.
CO PIOLAE, arum. Brut. Epiſt. 174 a, Recurre ad copiolas
meas: fic enim eas uerè appellare poſſum. ſunt enim exte- nuatiſsimæ.
CO PIOSFE uberrimè, largè, largiter, prolixè, abundanter.
de Or. 39 a, Oratoris eſt compoſitè, ornatè copiosè eloqui. & 122 b, Copiosè& abundanter loqui de aliqua re. Off.rb, Copioſiſsimè& grauiſsimè dicere. I. V.94 b, Nam Malèeo- lus in prouinciam ſic copiosè profectus erat, ut domi pror ſus nihil relinqueret. de Nat. 13 a, Nec ſententijs ſolům co⸗
piosè, ſed uerbis eriam ornarè. de N. 50 a, Paſtum animanti-
bus largè& copiosè natura comparauit. pro Fl. 155 a, Subti liter& copiosè de aliqua re diſſerere.
CO PIOSVS,, um. abundans, uber, diues. Att. 219 b, Legi epi
ſtolam, multa de meo Catone quem ſæpiſsimè legendo ſe dicit copiofiorem factum. Off. 36 a, Dicæarchus peripateti- cus magnus& copioſus. pro Cec. 297 a, Homo copioſus ad dicendum., de Orat. 128 b, Multa& uaria& copioſa oratio. & 104 b, Multæ, copioſæ, uariæq́; rationes. pro R. P. 128 b, Lautum& copioſum patrimonium. pro Arch. 186 a, Vrbs
quondam celebris& copioſa. I. V. 65 b, Mulier copioſa pla-
nè& locuples. I. V. 39 a, Ille erat in primis inter ſuos copio-
fus. pro S. Roſc. 19 b, Patrimonium tam amplum& copio- ſum.& ibid. Pecunia tam plena& præclara. I. C. 10 8 a, Is o- mnibus rebus ornatus& copiolus eſt.
CO PO, ont. caupo. pro Cl. 52 b. L. Caupo. COPVLATIO, nus. coniunctio. de N. 49 b, Copulatio re-
rum, coagmentario q́, naturæ. de Fin. 63 a, Congreſſus copu lationesd; conſuetudinum. de Ein. 52 b, Declinare dixit ato mum perpaulùm, ita effici complexiones,& copulationes, & adhæſiones atomorum inter ſe.
COPVLATV S,a, um. Off. 12 a, Nihil eſt amabilius, nec copuu
latius, quàm morum ſimilitudo bonorũ. de D. 12 Ja, Quid naturæ copulatũ habuit Alcibiadis quod ſcribitur ſomntũt? Tuſculan. 214 a, Hæc quæ dico, cogitatione quidem inter ſe differunt, re uerò copulata ſunt. de Fat. 126 a, Quædam ſunt in rebus ſimplicia, quædam copulata.& ibid. Copulata e- nim res eſt,& confatalis, concubiturum cum uxore Laium, & ex ea Oedipum procreaturum. Or. 207 a, Verba ſimplicia & copulata. Tuſc. 163 a, Quoniã nihil fit animis admixtum, nihil copulatum, nihil concretum, nihil coagmentatum, ni
hil duplex.
COPVLO, s. iungo, coniungo. in Anton. 16 a, Equeſter or-
do cum ſenatu copulatus fuit. de Fin. S9 a, Virtutem copu- latam eſſe docuit cum uoluptate, ut ab eo nullo modo nec diuelli nec diſtrahi poſsit.& 74 a, Quæ& diſiuncta coniun gat,& cum præſentibus futura copulet. Epiſtol. 32 b, Ad uoluntates noſtras copulandas non mediocre uinculum attulit collegij coniunctio. de Orat. 104 a, An hæc inter ſe iungi copulariq, poſsint? in Verr. 23 4 a, Nam cum clama- ret,&c, copulati in ius peruenimus. Part. 231 b, Conſtructio uerborum tum coniunctionibus copuletur, non diſſolutio nibus relaxetur. Orat. 211 a, Libenter etiam co pulando uer- ba iungebant, ut ſodes, pro ſi audes. Ac. 35 a, Copulare ho- minem cum bellua.
COQYO, quus. mitigo. Tuſcul. 247 a, Tum is qui illa coxerat
minim?
——„— ⏑ e
A

nt piepa e
3 1 ru um; 4. 1 8. Lapia. 4 Lunun Tauts. ds d Jdem gecinſiala mMatam rern 926 2Cn— 4 4 ucun 65 1 adundantis ein meona copiam R terü Juusnnnde durei, nihen 8 36 b, Tr— 4 agis e et. Par.1a EA Püäaa
quarum c⸗ 2 &C 9p Wunm magna 40 Ne An„ ut 3 d—* dltus,
4ro Mecum Ar dacenen
hnna aabe wens ea
trs Atas erg4 22,
mimacris. Ep 183 b Mas
b Magnast Nasn. du kahr comparat. Bang Veke
1L Brut. Epiſt.n Kem„.
im can nere appellare Ar.
1 2errime. lurgs largiter pmlnzuün 94. Oratgris eit compofite, ornas enn
pole ht.
44 Nenads boſum iten
(eεαπ*ι andanter loqui ded a
nm?& grauiſsime dicere 1V545, n umnenn he Opiose profecta erat Nän
tahaqacrer. de Nat.z ³, Necſentmupt
d uerbu cnam ornatt. de N.zo apuham
1Xcopiod aatura comparaut groH
5910 de aliqua re diſſerere.
4 nbundan;, uder, diues. Anamh
mulea de meo Ctone quem iepißiaeg
oforem factum. Of.)6 a Dicxndum
aus& copioſus. pro Cec.:9 Homan
4e Oeat. n. Mulea& uana Kapei
Maler, copiofx, uan xc tationes ml
4 piotfum patrimontum. pro ka 41458& c0ptoſa. L.V. 6 5 Nulæchs es. kV. 19 4 Ue erat ia primu marin ok, Pummoniumtamamtab 4. Fcuan! Lpr haroenatus Kcopiolus eſt.
11 Cl 8 d. 1L. Cmpo. 4 10— toniuncto. de 9 2 aatur de Fin. 55G C3 men104, aatufT.* 8 1 1 1 A coofucttudinun. de Fin.; Duus 3 Kci complerioaey de- eum mer le. 1 n Näiletansian
vanlan. t — Kome ** 4 0K. “ 4* * litudo bonofd. Kbns 44 121 3. 1 ½*. 8.re uerd copulata! 25 4 4 cop lcia. 4**⁴— 4. ℳ*& oafatalts, COAe 4 orocre*
um plena& prrdua lCa
KD
rum cun ditu chs
8
8
Tul.*⁵3„oadinälcages
345 C O „ 8 2..
minimè mirum, condimenta enim defuerunt. de Senect. 77
a, Cura Quæ nunc te coquit,& uerſat ſub pectore fixa. de
Natur. 56 b, Materia autem ad mitigandum cibum utimur.
Artic. 222 a, Nec id ſolùm, ſed bene cocto& condito ſermo- COQVV S, qui. uel Cocus, ci. L. Cocus.ʒ
CO R, dis. animus, Tuſc. 20 4 a, de Diu. 105 a, Nullum animal, quod ſanguinem habet, ſine corde eſſe poreſt. de Finib. 83 b, Hoc eſt, nõ modò cor non habere, ſed ne palatum quidem. de Fin. 69 b, Nec enim ſequitur, ut cui cor ſapiat, ei non ſa- piat palatus. Tuſc. 252 a, Klijs coripſum animus uidetur, er quo excordes, uecordes,& concordes dicuntur. pro Cęl. 45 a, Nunc enim mihi animus ardet, nunc meum cor cumula- tur ira. de Or. 158 b, Romanus corde ſuo trepidat. pro Qu. 17 b, Mihi uita horrida atq; arida cordi eſt. de Am. 98˙ b, Isd; mi hi eo magis cordi eſt, quod, ⁄&c. Atrt. 69 b, Dionyſius nobis cordi eſt. in Verr. 99 a, Ego cui filia maximè cordi eſt. Orat. 201 b, Flumen alijs uerborum cordi eſt. Qu. Fr. 244 b, Quod mihi antiquiſsimum eſt. Att. 206 a, Quo etiam magis labo- ro idem quàm tu. CORAM, ad, apud, ante, in conſpectu, ante oculos, ante pe des, in oculis. Arttic. 259 b, Sed hæc& alia maiora coràm.& 104 b, Sed hęc propediem coràm. Ep. 77 a, Sed Hæc& multa alia coràm breui tempore licebit. Att. 88 b, Sed hæc poſte- rius,& coràm fortaſſe commodius. Attic. u12 a, Vt loquerer tecum abſens, quo mihi cum coràm id non liceret, nihil eſt iucundius.& 186 a, Cum coràm ſumus,& garrimus quic- quid in buccam uenit. pro Fla. 153 a, Teſtes coràm producti aliquid dicent, in q uo,&c. de Pro. 73 a, Intueor coràm hæc ornamenta Reip. Oct. 329 b, Non prætermittam, quin quo- niam id coràm facere prohibeor, abſens proſim. Epi. 205a, Coram P. Cuſpio tecũ locutus ſum. I. P. 31 b, Mihi uerò ipſi coràm, genero meo, propinquo tuo, quæ dicere auſus es? A- mic. ↄ6 a, Vt tanquam à pręſentibus cõràm haberi ſermo ui deretur. contra Rull. 87 b, Si ea coràm potius me præſente dixiſſent. Ac. 41 b, Quod coràm etiam ex ipſo audiebamus. ad Her. 29 b, Chares omnia coràm magiſtrum facientem ui- debat. Ep. 69 b, Sin autem differs me in aliud tempus, co- ràm tecum loquar. Ep. 19 a, Præterea mihi promiſerunt co* ràm,& abſenti mihi ſcrip ſerunt, ſe,&c. contra Rul. 81 b, Ve- niat coràm,& mecum diſputet. pro Clu. 25 a, Index ex altera parté coràm tenetur.&ibid. Hominem ante pedes Quint. Manilij conſtituunt. in Ant. 216 a, Ante conſules, oculosq; legatorum tormentis Mutinam uerberauit. contra Rull. 8a⁴
a, In oculis S. P. Q. K..
CORBIS, bu. caniſtrum, uas uimine contextum. pro Seſ. ꝛ21 a, Gracchus meſſoria ſe corbe contexit. CORBIT A, 1z. nauis oneraria. At. 255 1.1u1. CORCVLVM, ü. amatoriè dicirur paruum cor. de Cla. 171 b, P. Scipio Naſica, qui eſt corculum appellatus.& 183 b,& luſfc. 2 444.. CORCYRA, re. Phæacum inſula. Ep. 15/ a.
5 7
CORPDOLIVM lj. cordis dolor. Attic. 238 a, Rides ab cor-
rhus torius Græciæ lumen. CORIVM ri. de N. S0 a, Animantium aliæ corijs tectæ ſunt, aliæ uillis ueſtitæ,&c. in Ver. 95 b, Cùm iſta coria, cilicia, ſac cos imperaret. ad Her. 4 boIs obuolutus& obligatus corio „deijciatur inproffuentem CORNEOL. VS, a, um. à corneus diminut. de N. Sõ a, Aures Auros d quaſi corneolos habent introitus. CORNEVS,, um. de Natu. z1 b, Corneum procerumd; ro- Krum. CORNICIVS ad ſuam ueterem fabulam redijt. At. 5 2⸗ CORNIGER NA, um. ut Corniger taurus. in Arat.
. ·.
CORNIXA cM. auis garrula. de N. 62 b, Quis co rnicis cantum
—
C 0 346
notauitè quis ſortes de D. 93 a, Euſcad; nonnunquam cur- ſans per littora cornix. de Di. 82 b,& 95 a, Iupiter cornicem Alæua, coruum à dextra canere iuſsit. L. Coruus. pro Mur. 129 b, Cornicum oculos configere. pro Fla. 56 a, Hic cornici oculum, ut dicitur.
CORNV. de Na. 5o a, Animantes alias ſquama uid emus ob-
c. faris cornus. 1 COROLLARIVM, rj. appendix, acceſsio, addit io, quaſi lu
ductas, alias eſſe cornibus armatas, alias,&c. pro Syl. ⁷J0 a, Ille arma miſit, cornua, tubas, falces,&c. de D. unz b, Experia mur itaque ſi poſſumus cornua commouere diſputationis tuæ. in Anton. 257 a, Panſa& Hircius, qui quaſi cornua duo tenuerunt Cæſaris, rum cum,&c. At. i0 5 b, Ab utroque por- tus cornu moles iacimus. Cæſ. 173 a, Cohortes dextri Cæ-
crum. I. V. 17, Vt eſſet unde Apronio ad illos fructus aratio- num hôc corollarium nũmorum adderetur. I. V. 19 8 b Qui nummulis corrogatis de nepotum bonis, ac de ſcenicorum corollarijs decuriam emerunt. I. V. zu b, Hic quaſi feſtiuum acroama, ne ſine corollario de conuiuio diſcederet, emble-
mata auellenda curauit.
CORONA, næ. inſigne regni, inſigne regium, diadema, ſer-
tum, circulus hominum audienrium. I. V. 241, Ipſe aurem co ronam habebat, unam in capite, alteram in collo. Tuſc. 249 a, Aderant unguenta coronæ,&c.& ibid. Iam ipſæ deflue- bant coronæ. Att. 234 b, Reſcripfit ſe coronam habuiſſe ho- noris Cæſaris cauſa, poſuiſſe luctus gratia. Epiſt. 69 a, Cum cæteris coronas impoſuerunt uictoribus. I. P. 80 b, Is mihi ciuicam coronam deb eri à Rep. dixit. pro Planc. 274 b, At id etiam gregarij milites faciunt inuiti, ut ſe ab aliquo ſerua- tos eſſe fareantur,& coronam dent ciuicam. Att. 231 a, Bru- tus noſter iam uel coronam auream per forum ferre poſſet. I. P. 92 b, Coronam lauream alicui à ſenatu decretam eſſe. ad Her. 39 a, Corona aurea magis fulgentibus gemmis illu- minata. de L. 182 a, Ne ſumptuoſa aſperſione longæ coronę, nec acerræ prætereantur.
CORONA. circulus hominum audientium. pro Fla. 160a,
5
. triumphum.
elburſolebetrt CORONARIVS, a, um. quod ad coronas attinet. I. P. 99 a, Mitto aurum coronarium, quod lex& decerni& accipi ue-
A iudicibus oratio auertitur, uox in coronã turbamq⅞; ef-
funditur. de Clar. 181 b, Tamen ſi à corona relictus ſim, non queam dicere. de Fin. 80 a, Aut ſi coronam times, die in ſena tu. Tuſc. ião a, Tibi ipſi pro te erit maxima corona cauſa di- cenda. I. A. 181 b, Cur armatorum corona ſeptus eſt ſenatus. pro Milon. 101 b, Non enim corona conſeſſus ueſter cinctus
1
tat, niſi decreto triumpho. contra Rul. 63 a, Quod ad quẽq; peruenerit ex pręda, ex manubijs, ex auro coronario.& 77 b, 78 a, Aurum coronarium dabatur pro conſulibus uel im
peratoribus ex prouincia decedentibus ad decorandum
CORONATVS, um. corona donatus, qui coronam habet
inibant propinqui coronati.
in capite. in An. 176 b, Sedebat in roſtris collegatus, amictus toga purpurea, in ſella aurea, coronatus,&c. Att. 229 b. Co- ronatus Quintus noſter parilibus. de Le. 183 a, Epulæ, quas
CORPORA TVS, ,, um. de Vn. 195 b, Mũdus cernitur& tan-
gitur,& eſt undiq;, corporatus. CORPOREVS, 4,um. corporatus, concretus. de Vni. 199 b,
Deus omne quod erat concretum& corporeum, ſubſtra-
uit animo. de Vniu. 195 b, Corporeum& aſpectabile omne
neceſſe eſt eſſe, quod natum etſtſt.
C ORPVS, eris. Corpus& qualitatem nominabant Acade-
mici, id quod ex materia& forma conſtat, Acad. quæſt. edi. 2. lib. i. Corpus intelligi ſine loco non poteſt; 2 de Orat. 141 b. Corpus quaſi uas eſt aut aliquod animi receptaculum, Tuſ.quæſt. lib. i. Sic corpus clade horribili abſumptum ex- tabuit, Tuſc. quæſt. lib. 2. Corpus bene conſtitutum, Tuſcu. quęſt. li.ꝛ2. de Ei. li. z. Corpus effœtum, Cat. Cyrpus exantla- tum, Tuſ. q. lib. 2. id eſt, exhauſtum ærumnis ‚cruciatibusq; debilitatum. Corpus exercendum,& ita afficiendum eſt, ut obedire confilio rationiq; poſsit in exequendis negocijs,& in labore tolerando, Off. i. Mortale corpus, de Senect. Cor- pus motum à ſtatu, Tuſ. q. lib. 3. id eſt, Ä cõſtitutione& tem perie. Corpus omnibus oppreſſum& confectum dolori-
bus, Tuſc. quæſt. lib.. 9 principio enim coniurationis uſ-
que ad reditum noſtrum, uidetur mihi modicũ quoddam corpus confici poſſe, in quo,&c. ad Luceium, lib. 5. 67 b. Sed nihil uitioſius, quàm quum unum corpus debeat eſſe de- fenſionis, naſci deintegrò cauſam, quum ſit ab altero pero- rata, Brut. 183 b. Nec quicquam ſit, niſi corpus unum& ſim- plex, Tuſcu.quææſt. lib.i. Corporis bona alia in roto, alia in partibus ſecundum Academicos, Acad. quæſt. ed. 2. li.1. Cor poris bona ueram laudem non habenr, 2 de Orat. Corpo- ris omnis coagmentatio uel calore, uel frigore, uel alidua
pP 3 impulſione

—
lk.——]l·łl·ꝗ ꝗ ꝗ
———
—
11 1 1
=—
— 6— 4 2 3 S— 4ſͤſſſ*
“ͤͤäͤäͤää““
—△ͤ.“
8ſſſ
ö—
— —
—
—
—ſſͤſ
347
8 4 4 4 3 —
— — — r— 6 “—— —
———
C O
impulſione uehementi labefa ctatur& frangitur, Le ad mor bos, ſenectutem q; compellitur, de Vniu. Sompa gs. an
poris includi, de Senect. Corporis expers; AcaA, 3 ea 1. Corporis grauitatem& dolorem animo Wndcann ann. mi morbum corpore non ſentimus, I uſcu.. li 3. drhu⸗ & corporis unbecillitas,in ad At. Corporls res quæ 8 n⸗ dæ,z ad Heren. Vt in m alis attingit animi natu,m Po⸗ ris Rmilitudo, ſic& in nobis, I ſeul d.lib-a eor. temperatio, cùm ea congruunt inter ſe, è quibus cöt tamus: fanitas ſic animi dicitur, cùm elus iudicia opinonead con- cordant, Tuſc.q. lib. 4. Corporis uires, perniciot a du piditatis ſatellites, de Inuent. Corporl omne tempus 4- tur, 9 Fam. Corpori ſeruire, 16 Taml. Middleam Aeoſai⸗ bus, quæ ſubiecta corpori mirabiles commi bta9. & ad ſtabilitatem aptas,&c. ad omnem corporis a jonem; 2 de Natu. Ego hic cogito commorar:, quoad me reficiam: nam& uires& corpus amiſi, Gallo, lib. 7. Reipublicæ cor- pus totum curare, nedum partem aliquam tueri, reliquas deſerere Plato præcepit,¹ Offic. 17 b. Quocirca corpus gau- dere ram diu(cenſuit Epicurus) dum præſentem ſentiret uoluptatem: animum& præſentem percipere pariter cum corpore,& pro ſpicere uenientem, nec præteritam præter- fluere ſinere, Tuſcul. q. lib. 5. Corpore nihil niſi præſens,& quod adeſt, ſentire poſſumus, de Fin. Zeuſis muliebri in cor pore pingendo plurimum alijs præſtitit, de Inu. lib. 2. 62 a- Cum puerorum igitur formas& corpora magno hic ope- re miraretur, ibid. b. Neq; enim putauit omnia quæ quære- ret, ad uenuſtatem uno corpore ſe reperire poſſe, ibid. Atgq; illi artifices corporis ſimulachra ignotis nota faciebant, de Apelle& Lyſippo. Ep. Fam. li. 5.66. Corpore tuo alleuato, 7 ad Att. Corpore externo mens cingitur, de Nat. d. 1. Corpo re confectus, 14 Fam. Niſi corpore confirmato, nolles naui-
gare, 16 Fam. Corpore toto contremiſco, 6 Fam. A. Cecinnę.
Si non unàâ cum corpore ſenſus omnis uno atq; eo dem con ſumptus eſt igni, ad Oct. Nec uerò hæc uita tua dicenda eſt, quæ corpore& ſpiritu continetu pore deformatus, fractus animo,⁊ ad Attic. E corpore ex- cedere dicuntur animi, Tuſcul. quæſt. lib. i. E corpore mul- ta exiſtunt quæ acuãt mentem, multa quæ obtundant, Tuſ. q. lib. i. Nec enim ſanguis, nec ſudor niſi ex corpore eſt, de Diuin. 120 b. Ictum parua quadam declinatione,&, ut aiũt, corpore effugere, in Cat. 100 b. Corpore nondum ſatis fir- mo quum eſſet, n Famil.
Tuſ. q. lib.i. In corpore perſpicuum eſt uel extincto animo, uel elapſo, nullum reſidere ſenſum, Tuſcu. q. li. i. In corpore uiæ quaſi quædam ſunt ad oculos, ad aures, ad nares, à ſede animi perforaræ, Tuſc. q. lib. 1. Quantum corpore meo oc- cupari poteſt, ranrum mihi ex agro tuo aſsignes, 3 ad Attic. Cum mortali corpore cremato animus in lucem exceſſerit, de Diu. 99 b. Senex corpore, nunquam anim 0, de Sen. Cor- pore uix ſuſtineo grauitatem huius loci, u ad Attic. Corpo- ra aſpera, leuia, hamata, uncinata, Acad. q. ed. lib. 2. Corpo- ra noſtra terreno principiorum genere co nfecta, ardore a- nimi conualeſcunt, Aca. q. ed. 2. lib. 1. Corpora cõtenta, Tuſ. q. li. 2. Id eſt, quæ omni nixu inten duntur aduerſus labores. Corpora exercitata, Tuſ. q. lib.. Corpora indiuidua, leuia, rotunda. Tuſ. q. li.i. de Nat. deor. i.& rouœoοe ſunt corpora in- diuidua propter ſoliditatem. li.j de Fin. Corpora exercita- tionum defatigatione ingraueſcunt, animi autem ſe exer- cendo leuantur, Cat. Noſtra corpora recaleſcunt motu&
exagitatione, de Na. deor. 2. Neq; nos corpora ſumus, Tuſ.
ꝗ. li.i. Corpora terrena concretad;, Tuſ. q. li.1. Corpora ter- rena& humida ſuopte nutu& ſuo pondere ad pares angu- los in terram& in mare feruntur, Tuſ. q. li.i. Sed utros eius habueris libros(duo enim ſunt corpora) an utroſq; neſcio, ad Qu. Fr. li. 2. 314 b. Corporum genera ſunt quatuor, quo- rum uiciſsitudine, mundi continuara natura eſt, 2 de Natu.
deor. Eam porrò naturam eſſe quatuor omnia gignentium
corporum, Tuſ. q. lib. i. Id eſt, elementorum. Corporum le- nocinia, z de Natur. deor. Corporum tegumenta uel texta uel ſuta, ⁊ de N. d. Corpora noſtra non nouimus: qui ſint ſi- tus partiũ, quã uim pars quæq; habeat, ignoramus, Acad. q. edi.i. lib. ². Corpora noſtra opponimus, 7. At Corporibus omnis obfidetur locus, de N. d. 1. Nihil eſt enim quod ua- cet corpore. His autẽ formis atq; corporibus ſicut omnib. rebus, quæ ſub aſpectum neniunr, ſede opus eſt, z de Orat.
CORPVSCVLA, orum. de N. 14 b, Iſta flagitia Democriti
—* ſiue etiam antè Leucippi, eſſe corpuſcula quædam leuia, a- lia aſpera, rotunda alia, partim angulata, curuata quædam & quaſi adunca: ex his effectum efle cœlum atq; terras nul. la cogente natura, ſed concurſu quodam fortuito.& 44 b.
CORRECTIO,onuzs. téperatio, en 1arz g . Speratio, emendatio. Off. 53 b, Quem
1 132 4 1].. 8.„ nos correctione quadã adhibita potiſsimùm ſecuti ſumus,
r, pro Marcel. 35 b. Cor-
In corpore dolor, aut omnino ſen⸗ ſus poſt mortem, Tuſc. q. lib. i. In corpore nullus ſenſus,&cx
b C O 348 de Fin. lib. 4. Hæc uidelicet eſt correctio philoſophiæ uete- ris, Semendatio. 1. CORRECTIO, exornatio quædam uerborum. ad Her. z2 a, Correctio eſt, quæ tollit id quod dictum eſt 8 pro oo id quod magis idoneum uidetur, reponit, hoc pacto: Quòd ſi iſte ſuos hoſpites rogaſſet, imò innuiſſet modò, hoc ſacilè
4 Ar 21 8 3 perfici poſſet,&c. de Ora. 162 b, Tum correctio, uel antè, uel
oſtquam dixeris. C 5 RA ECTOR, oris. cenſor, emendator. I. A. 168 b, Iam de
ipſo emendatore& correctore noſtro dicam. pro Cor. 58 b, Oorrector atq; emẽdator ciuitatis. Or. 215 b, Sed tamen hie corrector,&c..
CORRECTVS, a,um. emendatus. Att. 220 G Laudationem Porciæ tibi miſi correctam, ut,&c. Aca. 41 5, Certè enim re-
centiſsima quæq; ſunt correcta& emendata maximè.
CORREPO;, pi. irrepo. Att. 166 a, Occultè in aliquam one- rationem corrependum.& de N. ¹5..
CORRIGO, Zu. emẽdo, compenſo, correctionem adhibeo, aliquem ab errore auerto. Att. 27 a, Caſtritianum mendum nos corrigemus. de Fin. 52 a, Vt ea, quæ corrigere uult, mihi quidem deprauare uideatur. Qu. Fr. 315 b, Sic ego curſu cor- rigam tarditatem tum equis, tum uelis. Attic. 238 a, Petiuit à me, ut eam orationem, ne ambitiosè corrigerem. pro Syll. 276 a, Itaq, hac rogatione uitium legis corrigebat. Ora. 209 b, Cum corrigimus noſmetipſos, quaſi reprehendentes.& 214 a, Ifocrates non modò ſuperiores, ſed etiam ſe ipſe cor- rexit. pro Mur. i38 b, Vt non corrigendus potius quàm leui- ter flectendus eſſe uideare. I. C. i0 b, Tu ut unquam te cor- rigas? pro Quin. i5 a, Corrigeres hæc tu ſcilicet poſtea. Epi- ſtol. 152 b, Vel quod exercitus Lepidi partem eam, quæ cor- rupta eſt,& ab republ. alienata,& corrigere,&coercere prę- ſentia mei exercitus poſſem. in Sal. 274 a, At lapſus ætatis, ty rocinio poſtea ſe correxit. de Senect. 84 a, Vitia ſenectutis diligentia corrigenda ſunt. Atric. 14 3 a, Corrigere mores aliorum. Attic. 255 a, Eas epiſtolas ego oportet perſpiciam, corrigam, tum denique edentur. Offic. 29 b, Ita facillimè corrigunturilli in diſcendo, quorum uitia imitantur emen dandi cauſa magiſtri. in Ant. 220 a, Et in eodem excutiendo meam ſententiam corrigebat. de Clar. 194 a, Vel quod à Græcis neq; corrigi poſsim, neꝗ; doceri. Epiſt. 25 a,& 77 a, Id ſi correxeris, mihi ualde erit grarum. Att. 90 b, Hoc con- tinud correximus..
CORRIPILO, pu. comprehendo, rapio. I. V. 159 b, Hominem corripi ac ſuſpendi iuſsit in oleaſtro quo dam. Anteq. 195 b, Ego repentè ui tribunitia correprus, ne conſiſtendi quidem in ciuitate habeo poteſtatem. I. V. Nam ut apertus in pecu- nijs corripiendis fuit.
CORRIPERE, reprehendere. Epi. u2 b, Quid alios putas? clamoribus ſcilicet maximis iudices corripuerunt,& oſten
derunt planè eſſe, quod fieri non poſſet.
CORROBORATVS, a, um. firmatus, confirmatus, cui ro bur acceſsit. pro Cæl. 46 a, Aetas corroborata. pro Mil. 197 b, Hominis ſceleratiſsimi corroborata iã uetuſtate audacia.
CORROBORO, s. roboro, cõfirmo, ſfancio. I. C. 103 a, Qui
ſpem Catilinæ cum mollibus ſententijs,& coniurarionem naſcentem non credendo corroborauerunt. de Orat. 161 b, Ingenia obtundi nolui, corroborari imprudétiam. pro Seſt. 5 a, Cum iam uirilis tua uox ſe corroborauerit. aliter, pueri- lis. pro Cæl. 39 b, Cum is iam ſe corroborauiſſet,& uir in- ter uiros eſſet. pro Fl. 159 a, Quorum uirtus non ſolùm natu ra corroborata, ſed etiam diſciplina putatur. de Amic.i10 a, Omnino amicitiæ corroboratis iam confirmatis;& inge- nijs& ætatibus iudicandæ ſunt. de Finib. 138 b, Honeſta ad quorum cognitionem& uſum iam corroborati natura i- pſa præeunte deducimur. Epiſt. 183 a, Malum corroboratur quotidie. Aca. 9 a, Mens uſq; eò philo ſophiam ipſam corro- borat, ut uirtutem efficiat.
CORROHPO,, du. rodo. de D. 120 b, Si mures corroſerint ali-
quid,&c.& ibid. L. Rodo.
C0 RROGO, as. rogo, peto, precibus quæro. pro Quin. 4 b., Naæuius ab atrijs Licinijs ſuos neceſſarios corrogat, ut ſibi aſsint,&c. in Ant. 187 a, Quidam corrogati cõuenerunt,&c. in Ver. 189 b, Qui nummulis corrogatis de nepotum bonis decuriam emerunt. ad Heren. 25 b, Cum ipſe à uicinis cum reſta ambulans, carhunculos corrogaret. ad Heren. 40 a Sannioni puero negocium dederat, ur uaſa, ueſtimenta, pue ros corrogaret.
CORRVM PO, pis. corrumpere, deprauare iudicium, pecu- nia tentare, promiſsis in fraudem impellere, emere& con- ſtuprare iudicium. Part. 238 a, Eſt genus hominum ad hone ſtatẽ natũ, malo cultu prauisq́, opinionibus corruptũ. pro Mur. 130 a, Ea iuriſconſultorũ ingenijs pleraq; corrupta& deprauata ſunt. Sal. in Ci. 270 b, Populus Rom. ita largitio- nib, corrup tus eſt, ut ſeſe ac fortunas ſuas uenales habeat-
Attic.

Agrman Pununeuidearan d b danem tu Mer AmGrezr 8 Sanone uitium le ergun noſmeripſon uaf rates aon moda ſuper 4 2 Mar.nd bVr noa com“ ndun eiſe uideaurc. ICMwma 3 4— n s(onngeren hacm ſdüca 4 A* uod exercitun Lepich panememn 45 mpubl. allenata& corndndne 41— poſſem. in§41.7¼— poftea Kcorrexit. de Senec.1 ,ſcſh A³ caengenda ſunt. Atric.14 a,(Condnr A. 11½4, Eas cpiſtolas ego oponae.. 2 um dtaue edentur. Oic. 395, Rk Kur lh m dilcendo, quorum uitaimamaa 414 aagiün. an Ant. z20 4,E: mn eodemen atennam cocrigebat. de Clat. 94, i a coer. 8 polum, neq docen. Enitazat V Meru, mihi ualde erit gratum. Ar.zehh mma. 10,9. comprehendo, rapio I.sgäh 4 u pend. uſlit mn oleaſtro quodin. Ma mamndanm cotteptus ne conitaif 2r Raeco potcttatem. L.V.Num uapenu b
Spitn 4 kulk. EREprehendere. Epiud. Güun V das ſllcet marimis iudices commpumn — t quod Reri non poſſet. 30 KRATVS2mmnhennm ¹s corrodotra nl Keleratifimt corroborataii uruts 30 0,*„ohoro, cöürmo, ſindolR Max cum mollidus ntentin da n aon credendo cotroborauerum d 1 nolui, corroborari imptufamd robotauert iie-
Gns. pro Cxl. 4 4 Aet
* 1. * rills tua uor fe cot
amn u ue Cumis um ſe cortodanue
d n d is
H. Quomumm
„ uratur. G- 411 olina putats “““ 1. 8
rata 124&. .
diloſophun hi
n Ak 14.
* “ num
* 3 1 ren.*)
Attic. 2572, Animus largitionibus corruptus. Off. 48 a, Sed corrupti mores deprauatiq; ſunt admiratione diuitiarum. de N.30 b. Concluſa aqua facilè corrũpitur. j. V. 66 a, Cor- ruptis contaminatisq́; iudicijs. pro Cec. 298 b, Iudicem pre cio corrumpi. pro S. R. 39 b, Tabulæ publice corruptæ ſunt. I. V. 129 b, Tabulæ publicæ corruptæq; atq; interlitæ ſunt. Epi. 152 b, Eam partem exercitus Lepidi, quæ corrupta eſt, corrigere,&c. pro Planc. 266 b, Quam quiſq; tribum turpi
largitione corrüperet.& 268 b, Doce quod debes, per quẽ
ſequeſtrem, quo diuiſore tribus corrupta fit. Off. 4. 4 a, Cor rumpere aliquem pecunia. pro Clu.34 b, Tentare iudicium pecunin. pro Clu. 58 b, Alicuius fidem precio labefactare co nari. At. 16 b, Empto conſtuprato iudicio.
CORRVO, u. ruo, cado. Attic. 225 b, Tabernæ mihi duæ cor-
ruerunt, reliquæ rimas agunt. Top. 222 a, Aedes exeſæ cor- ruerunt. de Oi. 103 a, Cum urbs tanta corruit. Off. 7 a, La- cedeęmaniorum opes corrueruut. pro Dom. 96 a, Multa op pida corruerunt: id eſt, ex terræmotu. I. C. 109 a, Qui ſi ſtare non poſſunt, corruant. Qu. Pr. 312 b, Et penè lle timore, ego riſu corrui.& 305 a, Vno meo fato& tu,& omnes mei cor- ruiſtis. Aca. 2 4 b, Antiochi iſta corruant uniuerſa. CORRVPTEmalè, prauè, nequiter. de Fin. 63 b, Depraua ts& corruptè iudicare de aliqua re. CORRVPTE I. Alæ. quod ad corrumpendum ualet, largi tio. Off. 44 a, Philippus largitionem corruptelam dixit eſ- ſe. de Leg. 177 b, Mores hac dulcedine corruptelaq; depraua
ti ſunt. I. C. 100 a, Adoleſcentib. quem tu corruptelarũ illece
bris irretiſſes. pro Deiot. 149 b, Si iſta corruptela ſerui, à tã- ta autoritate fuerit approbata. Par. 241 b, Præuaricatio eſt accuſatoris corruptela ab reo, Part. 125§ a, Reus corruptelã iudicij moliens. I. V. 135 b, Mulierum corruptelæ. de Legib. 162 b, Tanra eſt corruptela malæ conſuerudinis, ut,&c. Tu- ſculan. 22 5 b, Stupra dico,& corruptelas,& adulteria, ince- Kadenigugegegegege. CORRVPTIO, ontz. Tuſ. 215§ a, Morbũ appellant, torius cor Poris corruptionem. Ibid. Ita fit, ut in alrera corruptione opinionum morbus efficiatur,& ægrotatio,&c.
CORRVPTIO Wors. largitor. I. C. 106 a, Quis corruptor iu
Uentutis? quis corruptus? Sc. pro Mil. 123 b, Corruptores 8 d 4 2 T 1
noſtri cauſam dicunt, qui nos corrupti ſumus nõ dicimus. pro Planc. 267 a, Cuius tu tribus uenditorem& co
8
rem,& ſequeſtrem Plancum fuiſſè clamitas. CORRVPT
prouincia.
CORRVPTVS, um. deprauatus, uitioſus. J. C. 106 a, Quis
RIX,. Quint. Frat. 233 b, In tam corruptrice
rrupto-
corruptor iuuentutis? quis corruptus?&c. pro S. R. 24 b,
Adoleſcens corruptus& ab hominibus nequam inductus.
de Cl. 197 a, Vitioſa& corrupta conſuetudo.)((Pura& in- corrupta conſuetudo. v“ 4 COR S, corts. uillæ ſpacium intra maceriam, area de Or. 133 a 7 1 1 ¼. 4 3 42 2)
chors, ſeu cohors.
CORTE X, cu. de N. 5o a, Trunci obducũtur libro aut corti- ce, quo fint à frigoribus& à caloribus tutiores. in Ar. Denu
dat folijs ramos,& cortice truncos.
— 2
CORVS CO, as. ſplendeo, cmico. de Orat. 157 a, Flamma in-
ter nubes coruſcat. CORVSOVS, a, um. in Arato: Illæ quę fulgent luces ex ore coruſco. Tuſculan. 1⁷9 b, Iace obſecro in me uim coruſcam fulminis.
CORVVS, ui. de Nat. 51 a, Miluo eſt quo ddam bellum natu-
illam in Tiburte habes, cortem in palatio. ſunt qui legant
rale cum corilo. de Di. 82 b, Iupiter cornicem à læua, coruũ
à dextra canere iuſsit.& 9⁸ a, Cur à dextra coruus, à finiſtra Tornix facias rauum. CORYBANTES, tis. Apollinis pater. de Nat. 71a. CORICVS, ci. opp. Epi. 189 b. 88 CORYPHAEV S, ez. dux, princeps. de Nat. 13 a, Zeno, qué
Philo noſter Coryphæum appellare Epicureorum ſolebat:
id eſt, principem.. CO S, ti. lapis quo cuſtri acuuntur. de Diuin. 37 a, Tarquini- us dixit ſe cogitaſſe cotem nouacula poſſe præcidi Acade. 34 b, Academici ueteres ipſam iracundiã fortitudinis quaſi cotem eſſe dicebant..
CO TES, aſpera faxa. Tuſc. 216 a, E' quibus tanquam Aſcru-
puloſis cotibus enauigauit oratio. COSSANVS, na. A Colla opp. Italiæ. I. V. 268 bdb. COTHVRNVS mi. calceamenti genus, ſubere quodammo do ſubleuati, quo utebantur tragœdi& uirgines, ut emi- nentiores uiderentur. I. A. 186 b, Qui cum palla& cothur- nis nummos pop ulo de roſtris ſargere ſolebat.& de Fin. 200 a. L. Conuentio. 3 44 CO VS, a, um. Or. 197 a, Qui Coæ Veneris pulchritudinem i- mitari non potuerunt. de Di. 85 a.& I. V. 231 b, Quid ut Ve- nerem pictam, Coot* coos, accuſat. plur. eſt.
Cä 350 CRABRAHhre. aquæ nomen in agro Tuſculano, unde etiam
aqua Tuſculana, pro Cor. Bal. dicitur. contra Rul. Ego Tu- ſculanis pro aqua Crabra uectigal pendam, quin à mumci- pPio fundum accepi. Epiſt. 263 b, De Crabra quid agatur, eti nunc quidem nimium eſt aqua, tamen uelim ſcire. CKRANO Nonus. Ooppidum Theſſaliæ. de Or. 14 a, Cũ cœna- ret Cranone Simonides. W. CRAPVI A,c. comeſſatio. I. A. 66 a, Edormi crapulã& exha la.& I. V. 153 b, Qui nondum conuiuij crapulam exhalaſset. I. C. 106 b, Vino languidus, confe ctus cibo. CRAS. ſecundum hunc diem, craſtinus, craſtinus dies. At. 214 b, Cras mane putet. CRASSATOR, ori. uel Graſſator, latro. de Fat, 127 a, Hoc modo amator bene ueſtitus, cauſa craſſatori fuiſſe dicere-
tur, cur ab eo ſpoliarerur. CKRASSIPES.Dolabella. At. 14 7 a, 148 b. CRASSITVPD O, ni. quam imperiti profunditatem dicũt. Acad. 29 a, Extremitas,& quaſi libramentum, in quo nulla craſsitudo fit.& Cæſ. 14 4 a, de D. 99 b, Propter craſsitudi- nem aeris de cœlo apud eos multa fiebant. CRASSVS, a, um. denſus, plenior, pinguis, concretus. Craſſa enim ea eſſe definiunt, quorum partes omnes, penituùs cohg rent.)(.Tenuis. de N. 29 b, Terra eſt infima, quam craſsiſsi- mus circumfun dit aer. Tuſc. 157 a, Craſſus& concretus aer. de Fat. 141 b, Thebis craſſum cœlum, itaq;, pingues Theba- ni& ualentes: Athenis tenue, ex quo acutiores etiam Attici, &cc. pro Fl. 161 a, Craſſus ager. Epi. 132 a, Craſſum ſilum. Aca. 20 b, Vt ergo illis aqua, ſic nobis aer craſſus offunditur.& 30 b, Latent omnia craſsis circumfulſa tenebris. de Clar. 183 b,& 170.& de Or. 132 b, L. Craſſus. RASTINVS,, um. At. 241 b, Sed aliquid craſtinus dies ad cogitandũ nobis dare pollicetur. de Or. 142 b, Niſi me for- tè in craſtinum differre mauis. CRATE R, ris.poculum. L. Delegatus, CRATER A, væ. crater, uas ad hauriendum aquam. de N. 48 b,& in Ar. In medioq; finu fulgens cratera relucet. I. V. 230 b, Crateræ ex ære pulcherrimæ. Epiſt. 95 a, In equo Troia- no craterarum tria millia. CREATO R,oru. procreator, genitor, effector. pro Cor. 61a, Princeps ille creator huius urbis Romulus. de Di. 122 a, No
bis hæc portenta de”–m dedit ipſe creator.
C
CREATIO. de L. 116 a, Creatio magiſtratuum,&c. plebi li-
bera ſunto.. CREB E R., bra, brum. frequens, denſus. de N. 5⁊0, Venę crebræ multæq́; toto corpore intextæ ſunt. Or. 216 b, Sed in utroq; & frequentiores ſunt,& liberiores poetæ: nam& transfe- runt uerba crèbrius,&c. Epiſt. 198 b, Itaq; crebras uel poti- us quotidianas compellationes meas non tulit. I. A. 160 b, Scis enim per lios dies creberrimum fuiſſe ſermonem, me, S&c. pro Pl. 276 b, Sed hoc neſcio qſnomodo frequêrer in me congeſsiſti, ſaneq; in eo creber fuiſti, te,&c. Or. u1z b, Thucy dides creber eſt rerum frequentia. CREBRITAS,. frequentia. Atr. 208 b, Colloqui uideba- mur in Tuſculano dum eſſem, tanta erat crebritas literarũ. de Cl. 196 a, Crebritas ſententiarum priſtina. Ep. li.z. ad Ap pium Pulchrum: Intermiſſa noſtra conſuetudine,& gratia, & crebritate,& magnitudine officiorum meorum ſarciam. CREBRO) ,frequenter. Atti. 94 b, Velim obuias mihi literas de omnibus rebus crebrò mittas. Epi. 63 b, Tu ad me uelim literas crebrius mittas. de L. 1§9 a, Crebrò inſiſtens, interdũ acquieſcens. Qu. Fr. 3i9 a, Vrbanam expolirionem urger ille quidem, ſed etiam ipſe crebrò interuiſo. de Di. 99 b, Hetru- ſci, ſtudio ſius& crebrius hoſtias immolabant.& 92 a, Quæ creberrimæ commemorantur à Sroicis. de Einib. 65 a, Qui crebrò dicat,&e. REDIBIILIIS,e. probabilis, ueriſimilis. de In. 52 a, Credibi le eſt, quod ſine ullo teſte auditoris opinione firmatur. Aca. 21 b, Nec admodum credibile uidebartur, nullum eſſe pilũ, Sc. de Or. né b, Non eſt credibile, quid intereſſe mihi ſit ut ſum inter eum, qui,&c. de In. 7 a, Quod pro credibili ſum- ptum erit, id infirmabitur, ſi erit omnino incredibile. I. V. 268⅝ a, Hoc credibile fore non arbitrabar. Orar. 20% a, Narra tio credibilis eſſe debet.— CREDIBILITE R. ueriſimiliter, probabiliter. pro Deiot. 146 b, At quàm non modò non credibiliter, ſed ne ſuſpicio- ſè quidem. CREDITO R., oru,. is cui quacũgq; de cauſa aliquid debetur. At. 83 b, S. C. modò factum eſt in creditorum cauſa, ut cen- teſimæ perpetuo fœnore ducerentur. pro Qu. 16 a, Qui cũ omnib. creditorib, ſuis malè agat.& 13 a, Cæteri ſponſores & creditores non conuenerunt. I. A. 2083 b, Quotidie ſpõſo- res& creditores L. Prebellij cõueniunt.& ibid. Fraudare creditores. At. 1 b, Vnà agebant cæteri creditores. pro fl. 15 0 a, Nec tabule credito ris proferuntur. Attic. 2 b, Familiares
p 4 habet

351 C K haber Rrutus tuus quoſdam creditores salaminiorum. CRFPITVS, 4,um. Offic. 51 a,Solutio rerum Treditarunee de Prouinc. 70 b, Dicere ius de pecunijs creditis.& in Pi 8a.. EREDO, da. fdem habeo, fidem adhibeo, fidem dibnnn. toritatem tribuo, autoritatem& fidem adiungo,mi Der ſuadeo, cõcipio. pro S. R. 37 a, Nemo credit niſi ei dusmſ⸗ delem putat. Quin. de Fet. 211 a,& Attic. 19 a, Quamobrem Emxvνμᷣo illud teneto: neruos atd; artus eſſe Labſeneice temerè credere. de Di. 126 b, Stoici omnia cum ſuperſtitio 4 ſolicitudine& miſeria credunt. Epiſt. 44 a, His ad 64 ſerid 1 me purgãs diligenter, te leuiter accuſans in eo, quo enn citò credidiſſes. At. 143 6, Rectè non credis de numero mili- ipſo dimidio plus ſc dueneidſcha iſto demaioribus natu, ſed nunquam ſum ad- ductus ut crederem. de Di. ¹37 b, Nemo ſomnijs crederet, niſi,&c. de Nat. 15 b, Quod& non prędicanti tibi tam faci- Iè credã, ficut mali ædificij domino glorianti, ſe architectũ non habuiſſe. pro Cæl. 43 b, Rem tanti ſceleris ſeruisigno- tis non eſſe credendam. pro§. R. 28 b, Non temerè creditur, neq; leui coniectura res penditur. pro Qu. R. 52 b, Ei nega⸗ pit credi oportere, cui ipſe crediderit? eius teſtis ad iudicẽ ſidem infirmabit, cuius propter fidem& religionem iudi- cis teſtes comparabat? pro Qu. id b, Credo ego uos mirari, quid ſit, quo d,&c. At. 25 b, Mihi crede iſtuc ut cætera. Atric. 138 b, Non ſum(mihi crede) mentis co mpos. Epi. 183 a, Finẽ nullum facio(mihi crede) Caſsi de te cogitandi.& 6 a, Illu- ſtrabit(mihi crede)tuam amplitudinem hominum iniuria. ad Her. 33 b, Nimium Quirites animis ſimplicib: nimiũ cre- ditis unicuiq; de Vn. z01 b, Difficile factu eſt, à dijs ortis fi- dem nõ habere. de In. 56 a, Habere fidem orationi alicuius. Oredere& habere fidem alicui.)((Abrogare fidem alicui,& inſirmare fidem alicuius. de Clar. 195 a, Credo quòd uideret ex conſularibus neminem,&c.
CREDERE. committere, concredere, tribuere. de Legi. 178 a, Credere pecuniam alicui: id eſt, deponere apud illum. P Fl. ů56 a, Credere pecunias alicui.& I. V. 239 b, Pecuniæ cre- ditę.& Epi.7 b, pro R. P. 128 b, Poſtquã exegit, quod credide rat. Ep. 7 b, Qui per prouinciam imperij tui pecunias ei cre didiſſent. pro Rabirio Poſthumo 23 a, Rabirius credidit po pulis: id eſt, pecunias mutuas dedit.& ibi. Is regi Alexandri no grandem pecuniam crediderat. Epi. 156 a, Chirographa omnia ex quib. credidi, Leucippo dabo proferenda. de Ar. 250 b, Alterum putabo regem, ſi habuerit unde tibi ſoluat, quod ei per ſyngraphã credidiſti. I. V. 274 b, Sicula, quę mi- hi defendenda credita eſt. I. V. 242 b, Mihi honorem illum non ſolùm datũ, ſed etiam creditum ac cõmiſſum puto.& 149 a, Committere confilia& credere omnes res alicui. pro Pom. i7 a, Credere omnia uni: id eſt, deferre omnia ad unũ. Qu. Fr. 29 2 b, Omnia alicui& credi rectiſsimè,& committi poſſe. At. 47 a, Credere ſe tectis alicuius. pro Dom. 213 a, Vt omnia ueſtræ ſapientiæ, ſidei poteſtatiq; commiſſa credi- taq; eſſe uideantur.
CREDVLITAS, z. credendi facilitas. Epiſt. 157 a, Creduli tas error eſt magis quàm culpa,& quidem in optimi cuiuſ- que mentem facillimè irrepit. Qu. de Pet. 2u1 a, Quamobrẽ gmxxuεαμον illud teneto: neruos atq; artus eſſe ſapientię, non temerè credere.
CREDVI.V S, a, um. ſimplex, antiquus, qui temerè credit. At- tic. 249 a, Verba mihi dari facilè patior in hoc, meꝗq; liben- rer præbeo credulum. de Diuinat. 133 a, Poſtquam homines minus creduli eſſe cœperunt. pro Fon. 278 b, Stultus audi- tor& credulus. de Senect. 4 8 a, Senex ſtultus, credulus, ob-
liuio ſus, diſſolutus. de Am. 214 a, Hæc in fabulis ſtultiſsima
perſona eſt, improuidorum& credulorum ſenum. de Di- uinat. 125 b, Imbecilli animi facilè ſuperſtitioſa iſta conci- piunt.& 126 a, Stoici omnia cũ ſuperſtitioſa ſolicitudine& miſeria credunt.
CREMO, Ws. incendo. de Leg. 281 b, Sylla primus è patritijs Cornelijs igni uoluit cremari. in Antonium 264 b, Itaque nec inhumati ſunt, nec deſerti, nec diſperſis buſtis humili ſe
1.. pultura cremati. de Diu. ↄo a, Cũ mortali corpore cremato
animus in lucem exceſſerit. CREO,, s. pro creo, gi cio, dili 80. Procreo, gigno, facio, diligo. de Na. 37 a, Artis ma- im proprium eſt creare& gignere. de Orat. 129 a, Natura ngit homines& creat imitatores& narr- ngieh 3 reat imitatores& narratores facetos. uxſt. 159 b, Principium extinctum, nec ipſum rena
ſcetur, nec à ſe 2
quas& crear natura,& tuetu
Dane etzrarahed 2 tuetur, ſummum bonum eſt in cor- 119 b, Creare, alere, confirmare. de Diui. 120 a Nonnunquam etiam errorem crear ſimili 1 Lnnunguanen rem creat fimilitudo. in Verrem
4 3 keake periculum alicui. de Ar. 283 a, Ne patribus cæ es perlcula que creentur. Ante Neuum ini 5 p 4 tur. Anteq. 196 a, Nemini iniuſt? peri
ripſit Clodia. de Clar. 173 b, Audi
aliud creabit. de Eini. 133 a, Omnium rerum
. K 862 0 b, In urbe luxuries creatur. At. 143 b, Id aſſequetur, ſi per Pr. Coſs. creantur: nos autem in libris habemus, non modò Coſs. à Pr. ſed ne prætores quidè crea ri ius eſſe. ad Att. 143 b, Maius imperium à minori creare ius
non eſt. de L.185 b. CREPIDA, dæ. ſolea, Cothurnus ſublatus, crepidæ L. Scipionis non ſolùm chlamy in Capitolio ſtatuam uidetis. CRE PI DATVS, a, um. ſoleatus. in Piſonem 99 a, Is nocte intempeſta crepidatus, ueſte ſeruili nauem conſcendit. CREPID O, nu. ora terræ, quæ alluitur aqua prærupti ſaxi, & uiarum extremitas, uel ripa paulo eminentior. IJ. V. 255 b, Piraticus Myoparo ad omnes urbis crepidines acceſsit. O- rat. 219 a, Deinde omnia tanquam crepidine quadam, com- prehenſione longiore ſuſtinentur. CREPITVS, tus. ſonus colliſione excitatus, aut percuſsio-
ne. I. V. 269 a, Nulla uox alia inter crepitum doloremd; pla
garum audiebatur. Tuſ. quæſt. 213 a, Terrorem pallor& tre Top. 223 a, Pedum cre-
mor, dentium crepitus conſequitur.
pitus, ſtrepitus hominum. a Her. 7 b, Num qui ſtrepitus,
clamor, crepitus exauditus ſit. Epiſt. 141 a, Stoici etiam cre- pitus alunt, æqusè liberos, ac ructus eſſe oportere.
CREP O, s. L. Percrepo-
CREPVNDILA, rum. quæ pueris dantur, oblectandi cauſa. de Cl. 19 4 a, Totum aliquem non næuo aliquo aut crepun
dijs, ſed corpore omniuelle cognoſcere.
CRES, Cretis. Cretenſis. pro Muren. 142 a, Creres quorum nemo guſtauit unquam cubans. de Diuinat. 87 a, Epimeni- des Cres.-
CRESCO, ſci,, creui. augeſco, adaugeſco, accreſco, adoleſco, exoleſco, mano, ſerpo, ingraueſco, propagor, ætate proce- do, aſcendere, ſua uirtute in altiorem locum peruenire, ad priſtinam magnitudinem aliquid accedere. de Diu. u5 a, O- ſtris& conchylijs omnibus contingit, ut cum luna creſcant pariterq́ decreſcant. de Di. 10 b, Cum lacus Albanus prætter modum creuiſſet. in Sal. 272 b, Plerunq; reſp. priuatis creſcit inimicitijs. ad Her. 6 a, Iam ſatis huius uoluminis magnitu do creuit. pro Pom. 12 b, Cũ accepta calamitate ex eo pręlio hoſtium opes animiq; creuiſſent. pro Seſt. 18 b, Ex quo intel lectum eſt, mihi abſenti creuiſſe amicos. pro Ar. 188 a, Ex his ſtudijs hæc quoq; creſcit oratio. pro Mur, 133 a, Expectatio muneris, quæ rumore nõnullorũ creuerat. pro S. R. 32 a, S1 mihi libèret accuſare, accuſaré alios potius, ex quibus poſ- ſem creſcere. de Ar. 254 b, Creſcebat in eos odium, à quibus, &c. pro Cl. 33 b, Ex inuidia alterius creſcere. I. V. 271 b, De multis mihi creſcere licebit: id eſt, in altiorem locum perue nire. de Finib. 35 a, Vt nihil ad priſtinam dignitatem poſsit accedere. de Diuin. 137 a, Et aduenientes& creſcentes mor bos intelligunt. Quo plus mihi ætatis accedit. L. Aetas. pro S. R. 32 a, 1s mihi uidetur ampliſsimus, qui ſua uirtute in altiorem locum peruenit, non qui aſcendit per alterius in- commodum& calamitatem.
CRET A, tæ. inſula. I. A. 197 a, Eſt enim nobis Creta notior, quàm Roma Cydæ. pro Plan. 264 a, Is fuit in Creta.
CRETA, tæ. terra alba,& tenax. pro Flac. 154 a, Hæc quæ eſt à nobis prolata laudatio, obſignata erat creta illa Aſiatica, qua utuntur omnes in publicis& priuatis literis.
CRETATV S,, um. creta ſparſus. At. 24 a, Etenim mihi eius caligæ, ut faſciæ cretatæ, non placebant.
CRETENSIS,/½. Cres. de Nat. 70 a, Tertius Iupiter Cretẽ ſis Saturni filius. I. A. 197 a, Cretenfis iudex.&. 9 6 b, Cydam Cretenſem, portentum inſulæ.& 197 a, Dura natio, ſcilicet Cretenſium. 1
CRETICVS, Qu. Metellus, quòd Cretam uicerit. Ata b.
CRETICVS, qut eſt ex longa& breui& longa. Or. 218 a,& de Orat. 160 a.
CRETIO, onuz. hæreditatis aditio. Att. 222 a, Ex eo cognoui cretionem, Cluuio, Veſtarium negligentem, liberam cretio- nem, teſtibus præſentibus ſexaginta duobus. Attic. 1τ⁸ a, Pu to enim cretionem fimplicem fuiſſe.
CRETVLA, a. diminutiuum à Creta. I. V. 213 a, Signum in cretula.
CREVI ti. Auerbo cerno, decerno, de Leg. 185 a, Quodcun- que ſenatus creuerit, agunto. 173 b, Quibus diuis creuerint, procuranto.
culum creaui. pro S. R. 3
calceamentum contrarium cothurno. depreſſæ ſunr. pro R. P. 126 b, de, ſed etiam cum crepidis
CRIBRVML ri. uas piſtorum, ad grana, farinãmue purgan-
dam. de Diu. 120 b, Quaſi uerò quicquã intereſt, mures ſcu- ta an cribra corroſerint.— CRIM E N. nis. criminario. At. 140 a,&Xæεινεαε crimen ſubire non audeo. 36 a, Ingrati animi crimen horreo. in Verr. 257 b, Inferre crimen proditionis alicui. pro Corn. 66 b. TmdlBaneſs illius, quæ non crimine aliquo libidinis, ed communi maledicto notabatur, in Verr. 235 b, Laudem imperatoriam
f
₰ +—=e
———
— —

oae laacio, kanqua crepice a TV ,2Hors(uſtinentur. *—— colliſione ex *⁴ Nulla uor aa lnter cnepunn u 4u ed Tuſar 2
tul conſcquien⸗“ rrpuurh Funur.
mmum. ad Her ene
353 C R
imperatoriam criminibus auaritiæ obteri. pro R. P. 127 a, Poſthumo crimen ueſtitus afferrer? pro Syl. 180 a, P. Syllæ perſona non ſuſcipit crimen tantorum facinorum, ac tam atrocium. pro R. P. 128 a, Hoc decem millium crimen. pro Cęl. 43 a, Duo ſunt crimina una in muliere ſummorum fa- cinorum, auri,&c. ueneni,&c.& 1 b, Maximi facinoris cri- men.& 49 b, Fingere crimen maximi ſceleris. pro Sex. Roſc. 30 a, Tanti maleficij crimen.& 37 a, In crim en mandati iudi
iumque iafamiæ reuocari. in Ver. 274 b, Facinus ſceleris& audaciæ. pro Syl. 169 a, Crimen coniurationis. pro Deiot. 147 a, Veneni. pro Murena, 37 a, Ambitus. de Orato. und a, Si- ue ex crimine cauſa conſter, ut facinoris: ſiue ex controuer-
ſia, ut hæreditatis: fiue ex deliberatione, ut belli: ſiue ex per-
ſona, ut laudis: fiue ex diſputatione, ut de ratione uiuen- di.& ibidem, At noſtræ ferè cauſæ, quæ quidem ſunt crimi=- num,&c. 8— 4 CRIME N. facinus, peccatum, fraus, no va, culpa, delictũ, ma leficium. de Orat. 127 a, Non continud, ſi quis populi mo- tus factus eſt, id C. Norbano in nefario crimine& fraude capitali eſſe ponendum. in Verr. 254 b, iſtã accuſator in ma-
C K 35 cherrimum, erinitum anguibus. Acad. 22 b, Crinitus Aot lo. Poetæ. de N. 28 b, Stellæ quas Græci cometas, noſtri cri nitas uocant. aliàs,& emendatè, cincinnatas.
CRINOMENO M.illud in quo quaſi certamen eſt contro uerſiæ, quod Græcè neuviεᷣοꝝ& dicitur. Orat. 208% b, pro Mil. 102 b, Vt omni errore ſublato, rem planè, quæ uenit in con- trouerſiam, uidere poſsimus. L. Iudicatio. CRISPVS, pa, pum. intortus. Tuſculan. 200 a, Abiete criſpa. Poertaæ. CRISPISVLCANS, antis. Topicor. 226 a, Criſpiſulcans i- gneum fulmen. CRITICVS,. poematum iudex. quo nomine Ariſtarchus, & Ariſtophanes grammatici appellati fuerunt. Epiſt. 1z31 a, Ego inter Niciam noſtrũ,& Vidiũ iudex ſum, profert alter (ut opinor) duobus uerſiculis expenſum, Niciæ, alter Ari- ſtarchus hos 33eXſe. ego tanquam criticus antiquus iudi=- caturus ſum, utrum ſint ⁊5 moiurs an mdtεuεεauuv¹. CROCODILV 8, 6. lacerta eſt Aegypti immenſe magnitu- dinis. de Nat. 50 b, Croco dili beſtiæ ſunt aquatiles, quæ in
413 aag. 2laAII SI PlsEnlenn.95. 17e terra tamen gignuntur. de Na. 17 a,& Tuſc. 242 b. Crôco di- „„Jut lderon ac ructus eErut gnis criminibus abijciendam putabat.& 250 b, Scio mihi lum, felem,& bimon niolari ab Aepypt 43 5, IO
L. Percrepo Donen crimini datum iri, pecuniam accepiſſe.& pro S. R. 29 a, Vita CROCOTAtæ ueſtis multebris crocen de Ar 2842
1. ·—.— 7— 21—*.„— NDIA Jux puers dantur 3bhn ruftica, Atld ei Prohrd erericnini Pütas ede dorieeteLpiſte CRO CVS, z. de Or. 152 a, Vnguentum magis laudatur quod 3 or ainl. nre. d uiuam. 1 8 1 1. 9 9„ 8. Im.. 1 1 3 1 4„4... Paesomai uelle dognolcere. 3 Trar 24 Hier⸗ 35 5b Non apertiſsimæ res erant crimini daræ SR OPI MV Sym. locus. pro Font. 2 28 guK. “ 5 4 0.3 4 6 4 0„ 8 G. 5.— 3 4— 6 1
.Crenf. Pro Manen.g he teſtib batæ. de Clar. i90 b, Cdac-(RO MM LACRIS, idu. Cypri promontorium. Ep. 1904,
Satauis anguamcnhan 41 5 Ceg nonomnez Ue keitibescompfobate. dL« lar 19o b.Cul ac- Vale,&c. Cypro à Crommyacride. Caſsij.
a2 Adann deDiuina eg cufatione ſua Q. Gallio crimini dediſſet, ſibi eum uenenum KLbONOST 3 82 9* 2 lEl⸗ 50 NO E. L. Saturnus.
0 parauiſſe. pro Quint. 2 a, Falſum crimen, quaſi uenenatum
6—
2,Maae, ſerpo, ingraueſco propagen
Dagpr an
mderr, ſua uirtute in altiorem locunan
n magaudinem aliquid accedes ehea
Dacdjt omnidus contingitatann
4ecraſcant de Di.10 b, Cum lanäba a creuifſes.in Sal.xy: b Plerung mam
eis ad Hicr.§ a, lam ſatis huius uolamna
t. pro Pem.n b. Cũ accepta calmtmas
open animic creuiſſent. pro Sctih·a I mihi abſenti creuiſſe amicos;m kdh hrc uoq creſcit oratio. pro Mur.i
6, qux rumore nönullorũ creuern. zmil
Brrt accufare, accuſarè alios pouuamn Harre. de Ar. 244 b. Creſcebatineosoimg
CI. Hb Er inauidia alterius crſtem li
4 4 3 mihi creſcere licebit:id eſt, in atiorn iu
Finlb. 1 a, Venihil ad priſtinam dgum gu. de Diuin. 4, Et 1dueniente egin alhgant. o plus miht— 1.,11 a k mihi uidetur ampliſzumus gu 5 locum peruenit, non qal aſcenat xcx Aam K calamitatem.
4 44. Mſala. I. A. 19 Cydr. pro Pian. 16 narra alda. Ktenar.prok 3 wwlata laud nio, ob6Haataca im. — omnacim p dlicuz 5*— 8 TVSA Prian ati t fafd* cretatæ, non plact 4 N 815, 6. Cres. de Nu.76 3, 1 ni SIla. 897* Cretentss n um inſulx.& 97 1
len lus, quèd Cretan 6 nene&dreu 4
4 4,B hiitu Cn
tem, porten: hum. VSO CVS CVAAM—
1.199
n geſco ad augrſco acxiua
197 4, Etenim nobuCn
lic.4an
Huad Arreditatis aditi an,
ali quod telum iãcere. de Orator. 139 a, Quæ ſuſpicionem& crimen afferunt. pro Fl. 153 a, Qui probari poteſt in ea pecu- nia non referenda crimen ſibi ipſum facere? in qua crimen eſſet nullum, ſi reſerret? I. A. 236 a, Aut ſuſpicioni crimẽ, aut
inuidiæ materiâ dediſſe uidebimur. ad Her. 35 a, Inferre cri-
mina.)(.Diluere crimina. de Am. 16 8 b, Ne criminib. aut in-
ferendis delectetur amicus, aut credat oblatis.& ibid. pro Mil. 120 b, Milonis facinoris ſuſpicio, non facti crimen ob- ſtat. IJ. V. 2:3 b, Daretq, operam, ut is eo crimine dãnaretur, ne ipſe eſſet in crimine. In crimẽ uoco uel reuoco. L. Vo co. Item: Dare crimini, dare uitio, dare culpæ, eſſe crimini, eſſe probro, eſſe fraudi, eſſe criminoſum.
CRIMINATIO, onis. crimen, accuſatio. pro Quint. R. 5t a,
Criminatio tua quæ eſt? Roſcium cum Flauio pro ſocieta- te decidiſſe. de In. 65 a, Cùm omnia quæ in negocio geren- do acta ſunt, cum uniuſcuiuſq; indignatione& criminatio
ne colligimus. de Orator. 138 a, Quę ualeant contra falſam
criminationem. contra Rul. 8 a, Criminatio qua in me ab- ſentem uſiis eſt. pro Seſt. 20 a, Nihil adhuc criminationis eſt in Seſtium. de Am. 10 8 a, Ab aliquo oblatas criminationes depellere.. CRIMINO R riz. criminationem uel crimen infero, uel of- ſfero, culpæ do, uirio do, criminatione utor, criminis loco pono, crimini do, in crimen uoco, uel reuoco accuſo. pro S. R. 25 b, Quod beneuolentia fit, id odio factum criminaris. pro Mil. 10 3 b, Conciones illæ, quibus inuidiosè potentiã meam criminabatur. Offl. 67 b, C. Marius Qu. Metellum a- pud populum Romanum criminatus eſt illum bellum du- cere. pro Cæl. 48 a, Venenum quod eiuſdem Clodiæ necan dæ cauſa paraſſe Cælium criminantur. pro Syl. 175 a, Ne cui
liceret illud iudicium temerè creditum criminari. pro Pl.
267a, Libet enim mihi neſcio quid etiam de illa rribu cri-
minari.& 29 a, Quòd tu me eſſe ingratum criminaris. I. A.
160 b, De amicitia quam iſte à me uiolatam eſſe crimina-
tus eſt, pauca dicam. I. V. 213 a, b, Iam enim non libet omnia
criminari. de Opt. 244 a, Criminari criménue difſoluere ar gumentando. ad Her. 7 a, Cũ accuſatorem calumniari cri-
minabatur.& 15 b, Secundus locus eſt, cum conſideramus, il
le res de quibus criminamur, ad quos pertineant. CRIMINO S.E, ſuſpiciosè. pro Deiot. 14 b, Sed tamen acta res criminoss eſt. pro S. R. 27 a, Criminosè& ſuſpiciosè di- cere aliquid. de Cl. 176 a, Qui ſuſpicioſius aut criminoſius diceret, audiui neminem. CRIMINOSIOR. ad Her. 36 b. L. Frequentatio. CRIMINOSVS, a, um. ſuſpicioſus, quod criminis ſuſpicio- nem mouet,& affert. J. V. 245 a, Tu tibi hoc criminoſum nũ quam fore putaſti. pro Lig. 137 b, Quod ſi eſt criminoſum, neceſsitatis crimen eſt, non uoluntatis. de Clar. 184 b,& Cl. 37 a, Orator incitans animos, acer, acerbus, criminoſus. Par. 233 b, Vir crimino ſus. pro Plan. 26 5 b, Officioſam amici tiam nomine inquinas criminoſo.& 259 b. Nõ enim timeo
ne id mihi criminoſum ſit. pro Syl. 174 a, Mihi non uidetur
in hunc id criminoſum eſſe debere. CKRINES, nium. capilli. I. V. 164 b,& Or. zu a. CKRINITV S;ca. qui grines haber. IJ. V. 229 a, Gorgonis os pul
—
CROTAIL,VM, ü. inſtrumenti genus, quo Mnanu pulfatur laminis quibuſdam ex ere rotundis, Ib nũ ex colliſione red- dentib. admodũ à cymbalo diſsimile. I. P. 83 b, Neq; colle- gæ tul cynabala& crotala fu gi. alids Grotalia.—
CROTO,onu. urbs Italig. Att. 154.
CROTONIATAE. deIn. 62. de Nat.„ʒ.
CRVCIAMENTVM, H. cruciatus. J. A. 232 a, Nec grauiora uerè ſunt tormenta carnificum, quàm interdum cruciamen ta morborum. 1
CRVCIATVéS, cruciamentum, tormétum, pcœna, ſuppliciũ.
de N. 76 a, Summo cruciatu ſupplicio q Varius homo im- portuniſsimus perijt. Off.z7 b, Dionyfius maximo crucia- tu mortis angi ſolicus eſt, qui,&c. de Di. 1323 a, Magno animi cruciatu uitã agere. Item, Vt omnes animi cruciatus& cor- poris etiam egeſtas& mẽdacitas cõſequatur. pro§. R. 38 a, Is uel ſeſe in cruciatum dari cup t, dum,&c. I. V. 78 a, Qui ci ues Rom. cruciatu& morte affecerit. At. 1⸗⁷ a, Confectus iã cruciatu ſummorum dolorum. de Fini. 83 b, Cui uenę,&c. tetros cruclatus cient.
CRVGIO, us. cruciatu afficio, conficio, afflicto, to rqueo, pre mo, exanimo, angorib. conficior, ſupplicijs macto, maiore malo fffacto. Par. u a, Tuę te erumnę premunt, tuę libidi- nes te torquũent, tu dies noctesq́; cruciaris. de Fi. 67 a, Quo= rum alter lęti ia geſtiat, alter dolore crucietur. At. 133 a, OH cij mei deliberatio me cruciat, cruciauitq́; adhuc. de Ar. 252
b, Dolore corporis cruciari& conſumi. Anteq. 259 b, Hlli ſce
lerum ſuorum conſcienria cruciati populo Ro. pœnas da-
bunt. I. A. 232 a, Cruciatus eſt A Dolabella Trebonius,&c. de Fin. 73 a, Cruciari uigilijs& fame.
CRVDELIS, Ms. durus, inhumanus, ferreus, ferus, teter, im- manis, importunus, omnis humanitatis expers, natura aſp, ſingulari immanitate& crudelitate pręditus, predo barba- rus atq; immanis, inexorabilis, omni diritate atq; immani- tate teterrimus, immemor humanitatis, immanſuetus, qui maxima aſperitate& immanitate naturę eſt.)(Clemés, mi ſericors. Att. 280 b, Lepidus crudelis in liberos. de Or. 126 a, Quiſpiã in alicuius calamitate crudelis. At. 139 a, Bellũ cru- dele& exitioſum ſuſcipi à Pompeio intelligebã. ad Her. n b, Animus ferus, crudelis& inhumanus. pro 8. R. 24 b, Mores feros immanéq; naturam alicuius oſtendere. I. P. 83 a, Quis hoc fecit ulla in Scythia tyrannus?& ibid. Quod nulla in Barbaria quiſquam tyrannus fecit. Off. 43 a, Duri enim ho⸗- minis, uel potius uix hominis uidetur, periculum capitis
inferre multis. pro Deiot. 144 a, Crudelis Caſtor eſt, ne dicã
ſceleratum& impium. CRVDEI.ITAS, iis. ſeuitia, mmanitas, inhumanitas, feri- tas, acerbitas, atrocitas animi, importunitas, acerbitas mo- rum, immanitasq́; naturę.)((Clementia. Off. 61 a, Eſt enim hominum naturę, quam ſequi debemus, maximè inimica crudelitas. Qu. Fra. 304 a, Inimicorum crudelitas nondum eſt noſtra calamitate ſatiata. de Orar. 10 4 a,& Atti. 239 a, Ii quorum crudelitas noſtro ſanguine non poteſt expleri. Is ſuã inſatiabilem crudelitatem exercuit, non ſoluùm in uiuo, ſed etiã in mortuo. pro Seſt. 26 a, Nõ eſt ea medicina, ſed car nificina atq; crudelitas. pro Dom. 225 a, Vorem meãuexa niſtis, rapuiſtis, omni crudelirate lacerauiſtis, ad les rd. At iſts

——
=
“* 1————
—
——
5
8“——“
—
—
C R
At iſte ſpumans ex ore ſcelus, anhelans ex inſimo Pectoxe crudelitatem, contorquet brachium. pro Dom. 27 2 mma- litas quam in me atq; in meos adhibuiſtis. Off. 13 2, hil ab.
nitas omnem humanitatem repellens. Attic. 152 1Mihn. eſt à me longius crudelitate. pro Fl. 151 a, Homo crudettra-
te barbarus.— 3. CRVDELITE R, durè, acerbè.)(. Diſſolutè. I. C. 120 a, Qul amꝗ; crudeliter cogitarit. Of.
Je exitio uerbis tam acerbèt 5 b llud conſideran dum eſt, ne quid temerè, ne quid etn deliter fiat. At. 265 a, Crudeliter eripere aliquid cuipiam 3 C. 103 b, Crudeliter animaduertere in aliquem. pro Syl. 181 2) Crudeliſsimè perire.& ibid. Crudeliter mori. let
CRVDIT AS, ts. ſto machi affectio cũ malè concoxit, uele ſtomachi redundantia ex ægra concoctione. de Fat. 147 a, Cruditas morbi cauſa eſt. de Sen. 86 a,& de Fin. 69 b, Epiſt. lib. 15. 253 b, Decius Sulla mortuus cruditate.& lib. 9, Cru- ditate ſatius eſt hic, quàm iſtic fame. 1
CRVDVS, a,um. immaturus. de Sen. 92 a, Poma ex arboribus ſ cruda funt, ui auelluntur: ſi matura& cocta, decidunt. de Fin. 69 b, Aſoti, qui in menſam uomant, crudique poſtridie ſe rurſus ingurgitent. pro Cl. 53 a, Dico illum cum ad illud prandium crudior ueniſſet,& ſibi tum non peperciſſet„æ- grotaſſe,&c. de Or. 95 a, Noluit, inquiunt, hodic agere Ro- ſcius, aut crudior fuit.& ibid. Nemo uidetur, quia crudus fuerit, ſtultus fuiſſe.
CRVENTO, 3. ſanguine imbuo. Poſtq. 205 b, Ne propter me ciuium uulneribus reſp. cruentaretur. pro Seſt. 20 b, Tri bunus plebis templum cruentauit. de Ar. 251 b, Secures ſu- as cruentari ſcelere uoluit.
CRVENTVS, 4, um. I. A. 192 a, Antonius cruentus ſanguine ciuium Romanorum. de Or. 124 a, Et tu cum gladio cruen- to comprehenſus es. pro Mil. 10 8 a, Tu P. Clodij cruentum cadauer eieciſti domo.
CRVO R oru. ſanguis è uulnere ſparſus,& fuſus. Antequam. 193 b, Liberos ueſtros ad cædem& cruorem non ſum paſ- ſus extrahi. pro S. R. 21 b, Cruorem inimici quàm recenriſsi mum oſtendere.
— A
CRVS, ris tota illa pars, quæ à coxendicis ceruice incipit,&
ad extremos pedis digitos pertingit. pro S. R. 27 b, Quòd ſi luce quoq; canes latrent, cum deos ſalutatum aliqui ue- nerint, opinorijs crura ſuffringantur. I. A. 233 b, Qui præſtã tiſsimos ciues Pollentia expulit,& quidem fracto crure. I. A. 252 a, Perire eum non poſſe, niſi ei crura fracta eſſent. de Nart. z1 b. Ibes ſunt aues excelſæ, crurib. rigidis, corneo pro- ceroq́; roſtro.
CRVSTA, ſtæ. I. V. 212 a, Vaſis cruſtæ aut emblemata detra- hebantur.
CRVSTVMINVSager, à Cruſtumio op.& flu. pro Fl. 161 a, Cruſtumina tribus. pro Pl. 267 a,& pro Cor. 67 a.
CRVI NX, cis. patibulum. I. V. 77 b, Verres ciues Romanos in cru cem ſuſtulit.& Att. 108 b, In crucem tolli. de Fin. 146 b, Poly crates Samius ab Oronte prætore Darei in crucẽ actus eſt. pro Cl. 57 a, Strato in crucem actus eſt execta lingua. I. V. 238 a, Vt quam damnatis ſeruis crucem fixeras, hanc inde-
manatis ciuibus Romanis reſeruares? Quint. Frat. 300 b, Is crucem ſibi ipſi conſtituit, ex qua tu eum antè detraxiſti. I. V. 78 a, Qui ciues Roman. morte, cruciatu„cruce affecerit. I. P. 88 b, Non ego ſi te cruci ſuffixum uiderem, maiore affi- cerer læticia ex corporis tui laceratione. I. A. 250 b, Hoſtis teterrimus omnib. bonis cruces ac tormenta minatur. I. V. 270 b, Itaq. illa crux ſola poſt conditã Meſſanam illo in lo- co fixa eſt.& ib. a, In crucem agi. Att. 231, Quis enim audeat uiolare, propo ſita cruce uel ſaxo*ε& 230 b, De ſaxo in crucè.
CV BICVILARIS, re. quod ad cubiculum pertinet. de Di.-
uin. 136 a, Quidam ſômniauit, ouum pendére ex faſcia lecti
Chah lae ee Lſs, ⸗ b. Lectus cubicularis.
3ICVLA rij. cubiculi miniſter. I. V. 149 b, Hunc ueſtri ianitores, hunc cubicularij diligunt.& At. 90 b, Nihil per cubicularium. 9 3
CV 3ICVLVM, 4. conclaue, cella, teſtudo. J. V. 159 b, Is cum e etiam Cüharer, in cubiculum intro ductus eſt.& Ep. 94 b, de Or. 133 a, Quando Galba de triclinio tuo exibis?cũ ru inquit, de cubiculo alieno.& pro Deiot. 147 b Q. F. 318. Grande cubiculum autem& hybernum altu.. lde 3ero. baui.& ibi. Nec atriolum haber unciaenbeog 1. R tende abere poterat, adiuncta cubicu
1 modi membra. Tuſ. 239 b, Cũ fores cubiculi clau--
ſerae,& 1 ei 28 c.de D. uz b, In eo conclaui ei cubandum fuiſſet qui Pproxima nocte corruit.
CVBIL E, Ls.
Cüt. I. C. 122 a, Ne n1.— feüite 6 12²² 2,N mo inuentus eſt tam miſer, qui non cubile acleetu c ſuum ſaluum eſſe uelit. de Ar. 252 b, Cum quod Laea fun Ae,h ſenel Epiſt. 14 0 a, Pherei hic cubile inire 1 a u. urpata duplex cubile. pro Clu. 20 b, Non cubiculi 1: ubiculi, non cubile filiæ. Tuſc. 183 a, Vt collocet in cu
94
lectus, de Na. 51 a, Beſtiæ in cubilibus dclite-
6 V 356 bili, ut uulnus obliget.& 246 a, Mihi cubile terra. 1. P. 97 a, Scelera rua non ueſtigijs odorantes ingreſſus tuos, ſed to- ris uolurationibus corporis& cubilibus perſecuti ſumus. I. V. 14 a, Vt omnes mortales huius auaritiæ, non ſolum ue ſtigia, ſed etiam cubilia uidere poſsint. CVBIT O, u. ſæpe cubo. pro Cæl. 45a, Qui tecum ſemper puſio, cum maiore ſorore cubitauit.. CVBITVS,. menſura, quantum à cubito brachij, ad extre. mam manum eff. Attic. 207 b, Biennium præterijt, cum ille aanuiAvs aſsiduo curſu cubitum nullum proceſſerit de L. 183 b, Nam ſuper terræ tumulum, noluit quid ſtatui, niſi columellam, tribus cubitis non altiorem. CVB O, 3. recumbo, accumbo. I. V. 159 b, Is cum iſte etiam cu baret, in cubiculum intro ductus eſt. pro S. R. 29 a, Cũ pater cœnatus cubitum in idem conclaue cum duo bus filijs iſſet. & ibid. Duo filij propter patrem cubantes. de D. u2z b, In eo cõclaui ei cubandum fuiſſet, quod proxima nocte corruit. de In. 30 b, Alexandrum Pheræum uxor ſua, cum ſimul cu- baret, occidit. de Som. 126 b, Deinde cubitum diſceſsimus. de D. 133 b, Alligandi eſſent omnes, qui cubitum irent. Tuſc. 188 a, Iraque narrabat ceum grauiter de hoc ipſo cubantem diſputauiſſe. ad Heren. ²2 b, Aegrotus in lecto cub ans. pro Muren. 142 a, Creres, quorum nemo guſtauit unquam cu- bans. de Ora. 14 a, Simonides dicitur ex eo quod meminiſ- ſet, quo eorum quiſq; Ioco cubuiſſet, demonſtrator uniuſ- cuiuſq; ſepeliendi fuiſſe. CVIA S, atis. unde, qua ex gente uel ſecta. Tuſculanar. 249 2, Socrates cum rogaretur, cuiatem ſe eſſe diceret, Munda-
num, inquit: totius enim mundi ſe incolam,& ciuem eſſe
arbitrabatur.
CVIV S,, um. id eſt, cuius. I. V. 105 a, Vt oprima conditione ſit is, cuia res ſit, cuius periculum.& 151 a, 162 a.
CVIVSDAMMODI. de Finib. 133 a, lam uerò animus non eſſe ſolàm, ſed etiam cuiuſdammodi debet eſſe. de Diuin. li. 2, Num etiam ſi fiſſum cuiuſdammo di fuerit in iecore, lu- crum oſtenditur.
CVIVSMO Pl. Tuſculan. 252 b, Vbi enim melius uti poſſu mus hoc cuiuſmo di eſt, ocio. de In. 44, Legem cuiuſmodi ſit conſeruarit.
CVIVSMODICVNQVE. pro Cl. 21, Cu iuſmodicun- que mater ſit.
CVICVIMO DI. pro S. R. 34, Vereor enim cuicuimodi es Roſcine,&c. At. li., Tuq́; ad me uelim omnia quàm diligẽ- tiſsimè, cuicuimo di ſunt, ſcribas. de Leg. lib. 2, Neq; in po- pulo lex, cuicuimodi fuerit illa.
CVIVSQVEMODPI. de Fi. 64 b, Quum enim fertur quaſi torrens oratio, quamuis multa cuiuſquemo di rapiat, nihil tum teneas, nihil apprehendas. pro Flac. Tabulæ cuiuſque- modi. f. V. Act. 6, Homines cuiuſquemodi.
CVLCITRA, ræ. puluinus, lectulus. Tuſcu. 200 b, Colloce- mus hũc in culcitra plumea, pſaltriam adducamus,&c. At. 221 b, Silius culcitras non habet.
CVL EVS, lei. de In. 85 a, Quidam iudicatus eſt parentem oc- cidiſſe,& ſtatim quòd effugiendi poteſtas non fuit, ligneæ ſoleæ in pedes inductæ ſunt, os autem obuolutum eſt folli culo& præligatum: deinde eſt in carcerem deductus, ut ibi eſſet tantiſper dum culeus, in quem coniectus in profluen- tem deferretur, compararetur,&c. Qu. Fr. 300 a, Inſuere ali- quem in culeum. pro S. R. 23 b,& 30 a.
CVLINAnæ. popina. Epi. 131 a, Oblitusne es fungorum illo rum, quos apud Niciam?& ingentium culinarum cum So- phia Septimiæ?& Epiſt. lib. i5, Vbi igitur, inquies, philoſo- phia? Tua quidem in culina, mea moleſta eſt.
CVLME N, nis. columẽé. in Arat. 187 a,&c. 388 b, In cœlum ui- ctor magnum ſub culmine portat.
CVLMVS, mi. frumenti calamus, à radice ad ſpicam. de Sen. 87 b, Herbeſcens uiriditas, quæ nixa fibris ſtirpium ſenſim adoleſcit, culmoq́; erecta geniculato, uaginis iam quaſi pu- beſcens includitur.
CVILPA,pæ. cauſa, meritum, crimen, reprehenſio. de Vn. 1032, Ego me, ſi quid poſtea fraudis aut uitij euenerit, extra o- mnem culpam cauſamꝗ; pono. pro Lig. 37 a, Cum à te no ſolðùm liberationem culpæ, ſed etiam errati ueniam impe- trauiſſent. de Se. 78 b, Sed omnium iſtiuſmodi querelarum in moribus eſt culpa, non in ætate. de Legib. 186 a, Senatori qui non aderit, cauſa, aut culpa eſto.& 19 b, Nam Caſsiæ le gis culpam Scipio tuus ſuſtinet, quo autore lata eſſe dici- tur:tu ſi tabellariam tuleris, ipſe præſtabis. Epi. 79 b, Simus igitur ea mente, ur nihil in uita nobis præſtandum præter culpam putemus. Epi. 136 a, Nihil eſt ſapientis præſtare, niſi culpam. At. z50 a, Atticæ meę uelim me ita excuſes, ut omnè culpam in te transferas. Atti. 122 b, Malo Tyronis uerecun- diam in culpa eſſe, quàm liberalitatem Curij. At. 101 b, Vt iã neiſtius quidẽ rei culpã ſuſtineã, quo munus diu fuerim in
prouincia,

8. 1444,
ande, qua er cum rogaretu mchuit totius en 4
ndheur.
40D Taſculan. zz2 b Wierinniat 4 muſmod eſt 9810. de la. 44, legena
Kruae.
40 bICVNGQYE. pw Gl.Gs
ater Br.
110 pro 5. K. 34, Vereormmam , Kc. Ar. h. 3, Tuc adme uelm ommaan nicuimod ſunt, ſcribas. de legdak cncuimodi fuerit illa. EMOD 1. de Fi. 64 b 8 cano, quamuis multa cun nens, nibil apprehendas. pro 1 VAA Homnnerscu TRA pulainus lectulas dein culcitra plumea pſaltrum hus culcicras non habet.
(8 ℳ. 4e la. 34„Quidamiu Sau A Juο⁴ effugiend pot „pedes inducte ſunt, os autem
b um deinde cſtin carceremas uleus, in quem cos 9 compararetur,
pfrlig aeuper dame gerrerur, a cule
b opina. Ept. 331 4, 4* ο Vingentium uin hb. ,Vbiigttan
08 apud Ncum ptimir& Epx
Tua quidem in cu X columt. m Ara— culmine portat. 2 calamus, ditas, qux nisa
cn um ſub „ frumen arbeſcens Bir! . culm ere ncludtuf. ₰ canfa. 6 ν⁴— ε
357
18(rnen qomma 4 Ora. 1414, Sumonides den eeum quiſg, loco cub lepehend fune. dende uel ſecda. un r, culatem ſe eſeciene b im mundiſeincalm n A2 eſt cuim LV. tes Ae cnius pericul DIMMODILdeR dm ſed eriam cuiuſd 2 am i Ailam cuiuſdammoch tdendtaaa.
nid. akmuhan ammodi dedar cſaa
um. pro§.X. 3
meritum crime b doſtea fraud
14.·p0 92 cautam 4
C V
Pprouincia, quàm fortaſſe fuerit utile. Qu. F. 314 b, Cum Do
mitius dixiſſet, ueſtra culpa hæc acciderunt equites Ro. At.
137 b, Iudicans hæc eius opera accidiſſe& culpa. de Or. 181 b, Magis adeò id facilitate quàm ulla alia culpa mea conti- git. Qu. de Per. 209 a, Hoc ſine maxima culpa negligentiæ Heri nô poteſt. pro Mar. u33 b, Et ſi aliqua culpa tenemur er- roris humani, à ſcelere certè liberati ſumus. pro Pl. 270 a, Neq; uerò, ut te liberent aliqua culpa, quam tu uereris ne à te ſuſcepta uideatur. de Or. 93 a, De reliquo iam noſtra cul- pa erit, ſi te dimiſerimus. de Sen. 97 b, Sua uitia infipientes, & ſuam culpam in ſenectutem conferunt. Att. 129 a, Omni- no omnem culpam Domitius in Pompeium confert.&35 b, At ſolet, cùm ſe purgat, in me conferre omnem illorum tẽ
Porum culpam. pro Fon. 277 b, Transferre culpam in alios.
Att. zu a, Ego librarios tuos culpa libero, neque te accuſo. Atti. 285, Brut. Huius rei culpa in te reſidet. de Fin. 5s5 b, Simi li ſunt in culpa qui officia deſerunt. Epi. 160 b, Nos in cul- pa ſumus. Epiſt. i2 b, Multorum eſt& uaria culpa.& ³3 a, Vt iam ſit in ijs culpa, qui me defenderunt. de N. 75 b, Vt ſi me- dicus ſciat eum, qui,&c. magna ſit in culp a. Att. 10 b, Suſti-
nere culpam alicuius rei. Epi. 252 b, Horum malorum culpã
fortuna ſuſtinet. Epiſt. 266 b. Non pores effugere huius cul pæ pœnam, te patrono. Orat. z00 a, Iniuſti oneris impofi- ti tua culpa ſit, mea recepti. I. V. 16 5 a, Suſtinere cauſam mor tis alicuius. Att. 207 b, Magius omnem caufam ſuſtinet. I. V. 263 a, Ego culpam in te fuiſſe demonſtro. I. A. 1706. b, Cauſa clus belli in perſonà tua conſtitit. Quint. Frat. 290 a, Ea fer re homines moleſtiſsimè debent, quæ ipſorum culpa con- tracta ſunt. I. V. 263 a, Aut omnes extra culpam eſſe, aut uni attribuendam eſſe culpam. Or. 215 b, Sed& illi priores erãr,
& Ephorus in culpa eſt.& 209 b, Vt in eo, in quo reprehen-
datur, culpam in aduerſarium conferat. de In. 65½ a, Eximere aliquem à culpa. pro Mure. 14 alllle piè fecit,& hic à culpa remotus eſt. pro Cl. 44 a, Non omnes in culpa ſunt ac ſiiſpi
cione ponendi Epiſt. 157 a, Dum ſi quid acciderit mihi à re-
prehenſine temeritaris abſim. pro Pl. 260 a, Cum te ædilé fieri oportuiſſe dicis, populi culpam, non competitoris ac- cuſas.& ibid. Non competitor à quo es uictus, ſed populus à quo es prææteritus, in culpa eſt. I. V. 2 44 a,In hoc genere o-
mnes inſunt culpæ, auaritiæ, maieſtatis, libidinis,&c. de In.
6 b, Facti alicuius atrocitatem, aut omnino culpam auge- Te. Off. i8 a, Cauendum eſt, ne maior pœna quàm culpa ſit. de N. 73 a, Nec cum Paridis libidinem uidemus, à Deo cau- fam requirimus, cum culpæ penè uocem audiamus. de Or. 205 a, Nunc ille damnatus, nullam aliam ob culpã, niſi pro- pter inſcitiam dicendi. Att. 13 3 a, Sed opinor quieſcamus, ne
culpam noſtram coarguamus. Ar. 18 4 a, Ea eſt enim contra-
cta culpa, ut,&c.& 176 a, Vitio meo pereo, omnia culpa cõ-
xracta funt. pro Rab. 9o b, Non enim G. Rabirium culpa de-
licti in diſcrimen uo cauit. pro S. R. 37 a, Ergo idcirco turpis hæc culpa eſt, quod,&c. Epi. 262 a, Graues ſôlent offenſio- nes eſſe ex grauibus morbis, ſi qua culpa commiſſa eſt. Par.
219 b, Peccare, eſt tanquam tranſire lineas, quod cum feceris,
culpa commiſſa eſt. pro S. R. 26 a, Iam profectè intelliges, te inopia criminum, ſummam laudem S. R. uitio& culpæ dare. pro R. P. 127 a, Nolire igitur fortunam conuertere in culpam. in Verr. 259 b, Non dicam ne illud quidem, ſi maxi- mè in culpa fuerit Apollonius, tamen, Sec.
DVILPO, as. culpæ do, culpæ alicuius tribuo, in culpa pono,
reprehendo. in Sal. 273 a, Non te tui piget homo leuiſsime, cùm ea culpas, quæ in hiſtorijs gloriæ mihi ducis?& ibi. b, Bibull patientiam culpaui.
OVLTE R, tr.. Off. 37 b, Dionyſius cultros metuens tonſori-
os, candente carbone ſibi adurebat capillum.
CVLTIO, onis. cultura de Sen. 89 a, Qui ſe agri cultione ob- lectabant. I. V. 199 a, Cultio agri. 3 CVLTO R oruz. Officior. 22 a, Alij ueritatis cultores, frau-
dis inimici.
CVLTRIX, cis. de Fin. 334 a. CVLTVRA'ra. cultio, cultus. de Sen. 38 b, Heſiodus de cul-
tura agri ſcripſit. de Ar. 16 b, Sicut in uitibus noua ſarmen-
ta cultura excitantur. contra Rul. 82 b, Ager deſertus à ple-
be atque à cultura hominum. Tuſculan. 177 a, Ager quam- uis fertilis ſine cultura fructuoſus eſſe non poteſt. contra
Rul. 85 a, Ager nihil ferens niſi multa cultura, magno que la
bore quæſitum. de Finib. 334 a, Adhibere culturam uiri- bus. de Finib. u14 b, Si cultura uitium in uite inſit ipſa,&c.
pro Flacc. 161 a, Ager natura perbonus,& diligentia cultu-
raque melior.
.
CVLTVS,, um. Tuſc. 177 b, Animi non omnes culti fructum ferunt. pro Qu. R. i0 b, Ager nulla ex parte cultus, incultus .Cultiſsimus. de Cl. 194 b, Studiũ philoſophiæ d prima adoleſcentia cultũ,& ſemper auctum nuper reuocaui. J. A. 169 b, Poſtea cultus ſum à te, tu à me obſeruatus. 8
C V b 358
CVI.TVS, tus. Epiſtol. 127 b, Dabimus ſermonem ijs qui ne-
ſciunt nobis, quocunq; in loco ſimus, eundem cultum, eun dem uictum eſſe. Off. 18 b, Eademꝗ́; mediocritas ad com- munem uſum cultumq́; uitæ referenda eſt. de Or. 87 b, Ho- mines a fera agreſtiq́; uita ad hunc humanum cultum ciui- lem q́; deducere. Offic. 32 a, Quæ ad uictum cultumq; perti nent. Off. 6 a, Delectant etiam magnifici apparatus uitæ d; cultus cum elegantia& copia. de Finib, 137 b, Animi cultus
quaſi quidam humanitatis cibus. Offic. 35 b, Quibus reb. ex
culta hominum uita tantum diſtat à cultu uictuq́; beſtia- rum. de N. 20 a, Cultus& curatio corporis erit adhiibenda Deo.& 58 a, Oues nullum fructum edere ex ſe ſine cultu ho minum& curatione poſſent. de Leg. 156 a, Agricolæ cultu ſtirpes diururnæ ſeminantur. de In. d2 b, Tribuere alicui of-
ficium& diligentem cultum.
CVM, præpoſirio. de N.;7 b, Homo quæ agit, ea molitur cum
labore operoſo& moleſto. pro R. P. i23 a, Quod cũ ſpe ma- gna ſis ingreſſus, id non exequi uſque ad extremum. I. V. 168 a, Sic habeo ſtatutum cum animo ac deliberatum. pro Clu. 32 a,Si cum animis ueſtris longo interuallo recordari illi- us uitam uolueritis. I. V. 153z b, Conſiderate cum ueſtris ani- mis uoſmetipfi. de In. 64 a, Perſpicere aliquam rem eũ con- filio& cura. I. V. 19 a, Cum aratoribus& cum ciuitatib. fru mentum æſtimaſſe. Attic. u18 b, Vagamuregentes cum con- iugibus& liberis. de Orat. 124 a, Et tu cum gladio cruento comprchenſus es. Orar. 218 b, Quo de genere cum exemplis
ſuprà diximus. Offic. 74 b, in Cod. Ger. Is cum prima luce Pomponij domum uenit. de Opt. 24 4 a, Inſcius faciendi, cũ aliqua ſolertia iudicandi. Or. 214 a, Orarionem cum ſeueri-
tate audiri,poetas autem cum uoluptate. pro Cecin. 289 b, Cum ferro inuadere in aliquem. pro Cluent. 28 a, Semper magno cum metu dicere incipio. Offic. 27 b, Ira procul ab-
ſit, cum qua nihil rectè fieri poteſt. I. C. 10 4 a, Hiſce omni--
bus Catilina cum reipublicę ſalute& cum tua peſte ac per- nicie proficiſcere. de Diuinat. 94 b, Conſcenſio in naues cũ
fuga. Tuſculan. 2 41 a, Immiſsi cum falcib. multi locum pur
garunt.& 231 b, Omnia rabidè appetentem cum inexplebi- li cupiditate. Epiſtol. 20 a, Iulium cum his adte lireris miſi. Epiſt. 170 b, Quanquam intelligo me cum multis eſſe factu rum: tamen,&c. de Am. uui a, Idꝗ, faciunt cum deſiderio,&
cum quadã ſimilitudine amoris humani. de Or. u12 b, Quid
deniq; cum aliqua uirtute aut fecerit aut tulerit. Qu. F. 300 b, Facere aliquid cum cauſa. de Sen. 77 b, Sæpe mirari ſoleo cum hoc C. Lælio,&c. Att. 577 a, Quare id quoq́; uelim cũ illa uideas ut fit, qui utamur. At. uu b, Tum ipſe cum Sexto ſcire uelim quid cogites de exeundo. ad Her. 40 a, Venit i-
ſte cum Sago.& ibi. Mulier cum magno fietu. de Ar. 245 b,
Reſpõſum Aruſpicum, in quo cum alijs multis etiam illud eſt, loca ſacra,&c. de Orat. 136 a, Cum cææteris tuis laudibus, hæc eſt maxima.
3
CVMALIOVO STAR E. uel facere:id eſt, ab aliquo. J. A.
& Epiſt. 74 a. L. Mecum.
CVM uel Quum, uel Quom, aduerbium, cauſam& tempus
ſignificat. in Sal. 273 a, Non te tui piget homo leuiſsime, cũ ea culpas, quæ in hiſtorijs gloriæ mihi ducis? de Ora. 122 b, Numa magnus uir habendus eſt, cum illam ſapientiam con ſtituendæ ciuitatis duobus propè ſeculis antè cognouit, quàm eam Græci natum eſſe ſenſerunt. I. V. 74 a, O' præcla
ram exiſtimationem noſtri ordinis, cum ſocij iudicia de pe
cunijs repetundis fieri uolunt. de Or. u77 a, Vix annus inter- ceſſerat, ab hoc ſermone, cum iſte accuſauit Norbanum. I. V. 126 b, Vna nox interceſſerat, cum iſte illum ſic diligebat, ut diceres inter eos omnia eſſe communia. pro Cl. /23 a, Di- es nondum decem interceſſerant, cum ille alter filius neca- tur.& z0 a, Mater quæ multos iam annos,& nunc, cum ma ximè filium interfectũ cupit,&c. de Cl. 169 a, b, M. Curius, cum Appius de plebe conſulem non accipiebat, patres au- tores fieri coegit. pro Cl. 32 b, Vnus& alter dies interceſfe- rat, cum,&c. I. A. 263 a, Eides mea, quam cum ſecutus es, nun quam te conſilij tui pœnitebit. Sal. in Ci. 270 b, Sed cum in te modeſtiam nullam animaduerto, reſpondebo tibi. de Orato. 105 a, Qui nunc cum ille damnatus eſt, tamen dicũt, &c. ad Here. 29 b, Bene facitis, cum uenitis,&c. de Fini. or b, Præclarè facis, cum tenes memoria,&c. Epi. 214 a, Tibi gra tias ago, cum tantum meæ literæ potuerunt, ut his lectis, &cc. Epiſt. 133 a,& Attic. 226 b, Gratulor tibi, cum tantum ua Ies apud Dolabellam, quantum,&c. Epiſt. 263 a, Mihi gra- tiſsimum feciſti, cum eum nobis amicum quam ſeruum eſ- ſe maluiſti. de Nat. 130 a, Sæpe de L. Craſſo uideor audiſſe, cum te togatis omnibus anteferret. Att. 37 a, Cũ diceret. E-
piſt. 74 a, Cum unum ſit iud icium. Epi. 79 a, Præſertim cũ
poſſem promittere. pro FI. 159 a, Vnum quidem erat tépus, cũ L. Flacco portas tota Aſia claudebat, Cappadocem aũr
illum recipiebat. Attic, 193 a, Iampridem ſciro eſſe, cũ unum
re plu-

ͤͤ
359
4 1 1. L2. CVM primam, ut primùm, ubi Primùm, ſi
C NV
tepluris quàm omnes illos putem 7 b, ſunt nangenm uos duos elegi, quos præcipuè eolerem Ep. 251 a, Multi anni ſunt, cum ille in ære meo et. Orae zuzu anni quadringenti ſunt, cum hoc accidit Ppi a5 27 db1 ennium eſt, cum uirtuti nuncium remiſiſti. e na ah, lu quoddam tempus, cum in agris paſsim khomines. e i⸗ ü more uagabantur. Atti. 207 b, Biennium pra terijt, cu il
aſsiduo curſu cubitum nullum proceſſerit. pro Mur. 143 b,
1-Pe .At dem Omnia quæ per hoc triennium agitata ſunt, iam ab eo t
pore, quo à L. Catilina& C. Piſone initum conſilium ſena- tus interficiendi ſcitis eſſe. pro Mur. 127 b, Cum ego uerò tà to interuallo clauſtra iſta nbilitatis refregiſſem,&c. non arbitrabar accuſatores eſſe dicturos,&c. in Verr. 31 b, Cum diutius in negocio curaq́ fueram, ad Carpinatium reuer- tebar. de Som. 126 b, Cum in Africam ueniſſem,&c. nihil mi hi fuit potius,&c. Epiſtol. 40 a, Cum eſtallatum ad nos
de temeritate eorum, qui,&c. grauiter primo nuncio com motus ſum,&c.& 49 b. Poſteaquam mihi renunciatum eſt
.. 8—* de obitu filiæ tuæ, ſanè quàm pro eo ac debui grauiter mo
leſteque tuli.
Att. 147 b, Aliquot enim
CVM&TVM, praæcedit illud, hoc ſubſequitur. ſolet autem
utrunq; pro& explicari: aut cùm, pro non ſolum: tum, pro ſed etiam. Illud eriam obſeruatur, ut cùm minus quiddam, tum uerò, grauius& maius fignificet. de In. 79 2, Hæc cùm ſummsè inutilia, tum multo turpiſsima ſunt. Atti. 112 a, Impe ratus cùm à militibus, tum à pecunia. Epi. 8 b, Lentulũ no- ſtrum cùm cæteris artibus, tum in primis imitatione tui fac erudias. Epiſt. 223 b, Cum mihi multa grata ſunt, tum in pri mis, quo d,&ec. de Nat. 3 a, Id cùm ſæpe, tum cum te audiré paulo antè contigit. Epiſtol. 223 b, Ego cùm antea ſtudiose commendabam Marcilium, tum multo nunc ſtudio fius, quod,&c. Att. ꝛ a, Sanè ſum perturbatus, cùm ipſius Satrij familiaritate, tum Domitij, in quo,&c. Ac. 17 a, Ergo de o- mni ſtatu, conſilioq́; totius uitæ, aut certare cum alijs pu- gnaciter, aut fruſtrari cùm alios, tum etiam meipſum ue- Iim? Epiſtol. 264 a, Nam cùm maximam cœpiſſem læticiã ex patris epiſtola, tum uerò iucundiſsimæ tuæ literæ cumu lum mihi gaudij attulerunt. Epiſt. 133 b, Nam cùm te ſem- per tantum dilexerim, quantum,&c. tum his tuis factis ſic incenſus ſum, ut,&c.& 70 b, Ad conſolandum autem cùm illa ualeant quæ collegiſti,&c. tum nihil plus, quaàm quòd, &cc. Epiſt. 15z a, Nam literæ tuę, cùm rebus ipſis eſſent& be- neficijs in rempu. gratiſsimæ, tum erant grauiſsimis uerbis ſententijsque plenæ. Attic. 10 4 a, Hoc cùm antea intellige- rem, tum uerò proximè iudicaui. Att. 41 b, Niſi mihi dolor meus, cùm omnes partes mentis, tum maximè huius gene- ris facultatem ademiſſer. Epi. 224 a, Quare cùm dolore cöõ- ficior, tum etiam pudore. Att. 42 a, ltaq; cùm meus me mœ- ror quotidianus conficit, tum uerò hæc addita cura uix mi- hi uitam reliquam facit. de Orat. 96 a, Sine quo, cùm in uita nihil quicquam egregium, tum certè hoc quodtu expetis, nemo unquam aſſequetur. Att. 104 b, Ex uictoria cùm mul- ta mala, tum certè tyrãnis exiſtet.& ibi. Qui acerrimè cùm cæœtera, tum hoc iter uituperarent. de Nat. 1a, Cùm multæ res in philoſophia nequaquam ſatis adhuc explicatæ ſunt, tum perdifficilis quæſtio eſt de natura deorum, gec. Epiſt. 144 b, Cùm ipſum Furnium per ſê uidi libenriſsimè, tum hoc libentius, quod,&c. Offic 61 b, Plena exemplorum eſt noſtra reſpubli. cùm ſæpe aliès, tum maximè bello Punico ſecundo, quæ,&c. Epiſtol. 249 a, Nam cùm te ſemper dilexi amauiq́;, cum mei amantiſsimum cognoui in omni uarie- tate rerum mearum, tum patris tui pluribus beneficijs uel defenſus tribus temporibus, uel ornatus ſecundis, neceſſe eſt ut ſim totus ueſter.& 132 b, Velis per te, me hoc muneris, cùm ipfis amicis hominibus, tum municipio Caleno, tum Leptæ dare. de Cla. 165 b, Cùm in cæteris ciuitaribus, tum maximè in noſtra. de Cl. 163 b, Quib. cùm rerum geſtarun Sloria, tum etiam ſapientiæ laude perfrui licuit. pro Mar. 131 b, Ille omnis anteactæ uitæ fru dum hodierno die maxi- mum cœpit, cùm ſummo cõſenſu Senatus, tum preterea iu dicio tuo grauiſsimo. ad Heren. 30 a, Hoc exornationis ge- Au Lom Saenmn f 4 5 eſt auditu, gc. tum uerd nehementer b at,&c. Epiſt. 22 4 a, Nam cùm iamdiu diligerẽ M.
1
—
Anner 26. eo. S„ 5. eum, ded; eo,&c. tum uero poſteaquam mecu fuit,&c. neminem pluris facio. Epiſt. 22 b, Primùm tibi, ut debeo gra lOr— 8* 4 17. 8 tulor,&c.& cùm gratulor, tum uerò, quibus gratiam agam nõ reperio. Tuſ. 14 a, Res militari 1 F Sr; 1.PSrio. I ul. i; a, Res militaris, in qua cũ uirtute noſtri multu ualuertt, tum plus etiam diſciplina. Epi. 55 a, Quod 3.—. 1. 12. 1 23„— cum in omnitre, tum in hoc maximè negocio poteſt exiſti 4.. 4¼ ntare⸗ Epi. Lna. Omnino cùm miſerior res nunquam acci- it, tum ne deliberatio quidem difcilior. e 1— Sire an 4 her itio quidem difficilior.& 244 a, Quo au 1b cRemeter ium commor: Ia Sr r de netrcin er um commotus, cùm de Syria, tum de mea rOIlIIncCla der liOua denio 4
A 19;, Alla.
fimulatq;. Attic. 2 b,
1*** 2. 7 CVMPRIMIS, imprimis. in v er. 12
C V 360 Cum primùèm Romam ueni, fuitq; cui rect ad te literas da rem, nihil prius faciendum putauii qu 3 Gee Ppi0 b, Cüũ primðm poterit iſthuc recurrere, non dubitabit, ne quo lo-
8. 3 4 9*. 24— ₰ ½α co reip. deſit. Epi. 15§3 b, Sed ramen cum primun polleingre
di cœpit, non recuſabat,&c.—— 1 2 b, Homo domi ſuæ cũ-
.— 4 2 1 primis locuples.& 104 a, Homo cumprimis honeſtus.
CVM AE, arum. Opp. de Di. 100 a, contra Rul. 8za. CVMANVM, ni. uilla Ciceronis. Attic. 60 a,b. Epiſtol. li.
bro 12.
CVMANVS, na, num. in Rul. Cumanus ager. CVMVLATE plenè, maiore menſura. Poſtquam. 204 a, Si
parum uobis cumulatè gratias egero, quæſo,&c. Quin. Pr. 309 b,& Atti. 141 b, Cumulatiſsimè ſatisfacere alicui. Top. 229 b, Cu mulatè ſatis facere alicui. Attic. 245 b, Id etiam ad dignitatem meamp ertinet, eum non modd perliberaliter à uobis, ſed etiam ornatè cumulared; tractarl. Offic. 55 a, A- liquid cumulatè eſſe perfectum. de Di. 108 b, Quxut plend eſſet cumulateq́; perfecta,&c. Atri. 92 b, Cumulatè publica- nis fatisfactum. Orator. 201 b, Cumulatius augere aliquod
munus, quàm,&c.
CVMVLATV 8, 4, um. expletus, perfectus, plenus. de Ora.m
b, Quid plenius quàm omni rerum genere cumulata ora- tio. de Or. ↄ4 b, Fingendus eſt nobis detractis omnib. uitijs orator atq; omni laude cumulatus.& 86 b, Omni laude cu mulatus orator. Epi. 133 b, Vt mirarer locum augendi in eo fuiſſe, quod mihi iampridem cumulatũ eſſe uidebatur. de Or. 110 a, Hoc uitio cumulara eſt eruditiſsima illa Græcorũ natio. Off. 36 b, Quorum ſtudijs ea quæ natura defiderat, expleta cumulatad; habeamus. pro Seſt. 22 a, Perfecta cumu lataq; uirtus. At. 187 a, Domus duplici decore cumulata. de Ein. 77 b, Ex altera parte ponebas cumulatum aliquem plu rimis& maximis uoluptatibus nullo nec præſenti nec fu- turo dolore, ex altera antè cruciatibus maximis nulla nec adiuncta nec ſperata uoluptate.
— 1 CVMVI, 0, 23. augeo adaugeo, expleo, cõpleo, perficio. Off.
23 b, Africanus eloquentia cumulauit bellicam laudem. de Fin. 134 b, Summum bonum, quod cumulatur ex integrita- te corporis,& ex mentis ratione perfecta. pro S. R. 23 b, Sed tamen hæc alijs nefarijs cumulant atq; adaugent. I. C. 100 a, Alio incredibili ſcelere hoc ſcelus cumulaſti. Epiſt. 220 b, Altepeto, ut ea quæ initiò oſtendiſti, deinde quæ feciſti, ad exitũ augere& cumulari per te uelis. de Or. 151 b, Duæ par- tes mihi ſuperſunt illuſtrandæ grationis ac totius eloquen tiæ cumulandæ. Epiſt. 20 a, Remunerando cumulandoque illuſtrare gratiam.& 132 b, Non poſſum non cõfiteri cumu- lari me maximo gaudio, quo d,&c. pro Cæl. 45 a, Nunc mi- hi animus ardet,& meum cor cumulatur ira.
CVMVIL.VS,E acceſsio, ſumma, aceruus. pro S. R. 19 b, Vt ad
illam optimam prædam damnatio S. R. uelut cumulus ac- cedat. Atti. 67 b, Ad ſummam læticiam, quam ex reditu tuo capio, magnus ex illius aduentu cumulus accidit. 336 b, Ad tua innumerabilia in me unum merita, quod fieri iam non poffe arbitrabar, maximus hoc tuo facto cumulus acceſsit. Epiſt. 22 a, b, Et magnum beneficium tuum magno cumulo auxeris. cont. Rul. 79 b, Acceſſerint in cumulũ manubiæ no- ſtrorum imperatorum. Atr. 262 b, Qui quidem etſi per ſe eſt amabilis à meq; diligitur, ramen accedit magnus cumulus commendationis tuæ. de Pro. 74 a, Ergo ille cumulus die- rum hominis eſt dignitati tributus. pro Cl. 33 a, Vt ad cumu Ium ſpe maiorum præmiorũ ipfius ſententia ſeptima deci- ma accederet. At. 258 b, Libenter corrigam, quæ àte animad uerſa ſunt,& de laudibus Dolabellæ deruam cumulũ. Epi. 264 a, Nam cùm maximam cepiſſem læticiam ex humaniſ- ſimi patris epiſtola, tum uerò iucundiſsimę tuę literę cumu Ium mihi gaudij attulerunt. Epiſtol. 87 a, Peto à te ut ad eã uoluntatem, quam tua ſpõte erga Cecinnam habiturus eſ- ſes, tantus cumulus accedat cõmendatione mea, quanti me à te fieri intelligo.
CVNABVL A, orum. cunæ, rudimenta. de Diuinat. ↄ7 a, Qui
cum eſſet in cunabulis, educereturq;&c. contra Rul. 86 a, Qui non in cunabulis, ſed in campo conſules ſunt facti. in Salluſt. 273 a, An ulla alia putas eſſe rudimenta& incuna- bula uirtutis?
CVNAE, anma. cunabula, culcitrę infantium. de Di. 97 b, Pla-
toni in cunis paruulo dormienti apes in labellis conſede-
S 1... 4 1 runt. de Sen. ↄ4 b, Vagire in cunis. Tuſc. 16% b, Si puer ôcci- dit in cunis, ne quærendum quidem putant.
CVNOTATIO, nis. uel contario, mora, tarditas. At. 134 bo
Audio à bonis uiris hanc cunctationé noſtram non proba-
I. de Am. 10 4, Studium ſemper adſit, cunctatio abſit. in Ver. 32 a, Dicã ſine cunctatione quod ſentio. Off. 1z a, Abiectao- mni cunctatione adipiſcẽdi magiſtratus ſunt. Ep. 124 b, De- niq; illud cogita qd offenſę fuerit in iſta cũctatione te prius
ſubiſſe
21 SSͤ=gSe S

n
5
“ 4 4 1 Solnpeztide
1*
* 4
un
4
. Or
4
aatm omm r
ntio umalaaeke 7 a, dabeamu 3 24. At. 1 a Domn 44
ecta Kc. Atri. za* 8 9.10 3umulauan 84 2— Kpletus perſechn erum aSendun eſt nabin aude cumulatas. Kz
8 1 hn Fenere 4
“— Mor. Epi.r b V— —
4 Mirarer locunn 1 ldem cumults cäu eruditiſimal excuruu 5, Pro Scit.aM * me * duplici detntan 1 parte ponebas cumalunn
“ 1 orumſtad
dus nullo necee Mera ante crucianbusamm:
xta noluptate.
1“* 4. *ro 2aage expleo cöplesgen
84 441 cumulamit delkama Jammuam donum, quod cumulanan
4½ 4
AN al
1
4 Kermenti rarione perkecka dwit 8 4 4 4 . actarh cumulant ac adman 3
Kelert hoc ſtelus cumulikt. R Srmm oſtendiſti, deindequi 3
rr& amulari per te velis. de Ot. M
8
1 4
8
8
derfunt Muttrandeæ orationss abint
dr. Epilk 0 a, Remuneradoans arr gram.& 1 d, Non poflam toacte
6 b A ſummam læticium, qumas
“
.—“
Rn
4
à*
aud“d¹
44 2* 9 4 * 8 4 6 4 4 4 * „† *₰
*
Korumn. Ar
4*
8dio, quod,&c. pro(aA. 4 2. 1 meumtcor annnmun * 8 io ium ma, aceruus. n r 4. prrdam damnaio§.K. uMr
lus adaentu cumulus unir; Ammennum merita quode- 5 aume bo ne ado cnib: peüciun tummü Accefſtrint in cunuinn 1261b, Liquitcnaf en accedit mgec Emo illam cr en dutus.Pro(laſt n— rũ ipfius— h Lidenter— 4 dus Dolubelle deum evillem letiana
gihgptur, tam . de Pro. 74 ⁴
8
SarionesA,
d * 2* 4
—
4 4
7
ze
* 8 1
ulcitre infintiun 86
ain, aaae 4 M n Tut 645*
64 0
42 G. 1 eiſtratl ** fueci 4 olt nle
. 3
36uͤ46464 6 V 5
ſubiſſe nunc,&c. aliàs fuiſſe. pro Seſt. 24 a, Nonnunquam cunctatione& tarditate, dum ocium uolunrt etiam ſine di- gnitate retinere, utrunq; amittunt.
CVNCTATO R, ort. Epiſt. 12 0 b, Noſti Marcellum, quàm tardus& parum efficax ſit, itemꝗ́; Seruius, quàm cuncta-
ror. Cælij.
CVNCTO R aris. remoror, retardo, differo.)((Propero. At. 160 b, Sed aſſequar omnia, ſi propero: ſi cunctor, amitto. ali ter Cuntor. Qu. Fr. 309 b, Quinetiam Paulus confirmauit
ſe nomen Vatinij delaturum, ſi Macer Licinius cunctaretur.
Ep. 52 b, Quibus rebus cognirtis, cunctatus non ſum in cur- ſu bonorum conſiliorum. de Vniu. 169 b, Quam ob cauſam non eſt cunctandum profiteri, hunc mundum animal eſſe, &c. Ep. 7 a, Nos hoc ſentimus, ſi exploratum tibi ſit, poſſe te illius regni potiri, non eſſe cunctandum: ſin dubium, non eſſe conandum. Atri. 109° b. An cuncter& tergiuerſer,& in ijs me dem, qui tenent, qui potiuntur? pro Seſtio zu a, An etiam tunc quieſceretis? cunctaremini?timeretis? de Diuin. ↄ2 a, Qudam uelis cunctare, tamen tibi eſt pereundum. Tuſc. 172 b, Cunctari illum diutius in uita fortunæ, obiectum inutile putabat ipfi. de Or. 146 a, Cunctantem& quaſi uerecundan tem incitare. Epiſt. 79 a, Excitare aliquem cunctantem& diffidentem. Att. 34 a,& de Sen. 79 a, Vnus homo nobis cun ctando reſtituit rem.. 8 CVNCTVS, a, um. totus, omnis, uniuerſus. de Nat. 46 a, Ne- mo cunctam intuens terram de diuina ratione dubitaret.
de Som. 130 b, Cum ad idem, unde ſemel profecta ſunt, cun-
cta aſtra redierint. Ante q. 194. b, Quoniam laborem pro cun ctis ferre conſueui. de Or. 100 a, Penè cunctis ciuibus lucem ingenij ſui porrigere. Epiſt. 156 a, Cuncta prouincia. de Cl. 167 a, Cuncta Græcia. Epiſtol. 43 a, Cunctus populus. I. A. 164 b, Quid ergolin tanta lęticia cunctæ ciuitatis me unum triſtem eſſe oportebat. contra Rull. 4 7 b, Alexandria, cun- „. Eaq. Aegyptus. CVNEOLVS,. deVnh. 203a, Crebris quaſi cuneolis inſe- ctis unum efficiebant ex omnibus corpus. CVNEVS, nei. quod inſeritur in ligno, quo facilius finda- tur. Tuſcul. 189 a, Hos ille cuneos fabrica crudeli inſerens, prorupit artus. ö CVNICVLVS,B. foramen occultum ſub terra. I. A. 187 b, Ipſe in templum neſcio quàâ per Gallorum cuniculum a- Kcendit. Qu. Pr. 318 b, Quatuor eius conſeruos Venafri cuni- culus oppreſſerat. contra Rull. 61a, Quæ res apertè pete- batur, ea nunc cuniculis oppugnatur. pro Cecin. 302 a, Non opinor cos in cuniculum quà aggreſsi erant, reſtitui oportere.
CVNVS, ni. natura, intercapedo. 140 a, Quid quod uul- gò dicitur, cum nos te uoluimus conuenire, num obſcœ- num eſtt CVNOQVE. de Cla. 189 b, Quicquid habuit, quantumcunq; fuit, habuit ex diſciplina. Attic. 241 b, Hoc qualecunq; eſſet, te ſcire uolui. pro Arch. 188 a, Hæc facultas, quæ quantacun- que in me eſt,&c. nunquam,&c. pro Seſt. 18 a, Quod iudi- cium cunq; ſibi erat, damnabatur. de Diu. 127 a, Perinde ut- cũq;,&c. ita, S&c. pro Clu. z1 a, Cuiuſmo dicunq; mater ſit. Attic. 210 a, uantuſcunq; ſum. Attic. 232 a, Quacunque me Lommonoeoeoe. 1 CVPA,pæ. uas uinarium latè patẽs, in quo muſta coquuntur, & defęcantur, ut inde in dolia reponantur. I. P. 94 a, Panis A uinum à propola arq, docurap. CVPEDIA, ſunt cibi ſuauiores,& lautiores, ſeu potius eo- rum appetitus. Tuſc. 214 b, Aegrorationi autem talia quæ- dam ſubiecta ſunt, auaritia, ambitio, mulierofitas, peruica- cia, liguritio, uinolentia, cupedia,& ſi qua ſunt ſimilia. CVPID ESſtudiosè. pro S. R. 26 b, Agros ſuos ſtudiosè cole- bant, non alienos cupidè appetebant. de Or. 110 a, Hoc ſitu cupidius factum exiſtimas, Cęſari attribues: ſi familiarius, utriq; noſtrm. Off.7 b, Cum utriſq; ſeparatim locutus eſt, ne cupidè agerent. I. A. 70 b, Quid cupidè à ſenatu, quid temerè fiebat. CVPIDISSIM F. aduerbium. L. Præemium. CVPIDITA 8, 1. Sgvia, auiditas, libido, deſideratio, de ſi- derium, ſtudium, amor, ardor amoris, cupiditatis ſitis, ar- dor mentis ad gloriam, impetus animi. de In. 42 a, Ita cæca ac temeraria dominarrix animi cupiditas ad ſe explendam uiribus corporis abutebatur. pro S. R. z5 b, Cupiditas& a- uaritia reddit homiines cæcos. I. V. 146 a, Vos iam coniectu- ra aſſequi poteſtis, quàm multas cupiditates, quàm uarias, quàm infinitas habuerit. pro Qu. 9 b, Cupiditas atq; auari- tia reſpiraſſet. pro Syl. 151 a, P. Sylla dignitatis habuiſſe nimis magnam iudicatus eſt cupiditatem. Epiſt. 32 b, Aut impiam cupiditatem contra ſalutem tuam habeamus. contra Rull. 62 b, Summa auaritia, infinitaq́; omnium rerum cupi ditas. pro Pla. 26 5 a, Cuius quantam honoris huius cupiditatem
C V 362² fuiſſe creditis? At. 194 b, De uoluntate tua uel ſtudio potius & cupiditate ut ſimul ſimus, non dubito. de Cl. 193 a, Arde- bat autẽ cupiditate, ſic ut in nullo unquam flagrantius ſtú- dium uiderim.& ibi. b, Admirabili quodã ad philoſophan- dum ſtudio concitatus. I. V. d3 a, Cupiditas& ſtudium de- fendendæ ueritatis.& 153 a, Studia cupiditatesq́ bonorum. de Cla. 19 4 b, Duo, qui me imitandi cupiditate incitarunt. pro Qu. 2 a, Alicuius ſtudio ac cupiditati morè gerere. Att. 213 a, Intemperans ſum in eius rei cupiditate, quam noſti. de Ora. 96 a, Vos nimis etiam uideo flagrare cupiditate. Indo- mitæ atq; effrenatę animi cupiditates. L. Indomitus. At. 100 b, De triumpho autem nulla me cupiditas unquam tenuit. de Or. 92 a, Frangere cupiditates. de L. 162 b, Minima olim iſtius rei fuit cupiditas. I. P. 92 a, Quæ te prædo amentiſsi- me niſi prædæ cupiditas tam cæca rapiebat.& ib. Meditare quibus uerbis incenſam illius cupiditatẽé cõprimas atq;, re- ſtinguas. I. A. 24° b, Acerrima illa& fortiſsima cupiditas im minuta ac debilitata eſt. pro Do. 236 a, Proiecta quædam& effrenata cupiditas. Part. 116 b, Nunquã expletur, nèe ſatia- tur cupiditatis ſitis. IP. 92 a, Cæſar ferrur(mihi crede) glo- ria, Hagrat, ardet cupiditate triumphi. I. A. 204 a, Cupiditas dominandi pręceps& lubrica. Epiſt. 67 a, Ardeo cupiditate incredibili, nomen ut noſtrum ſcriptis celebretur tuis. Epi. 69 a, Illa nos cupiditas incendit, de qua initiò ſcripſi, feſti- nationis, ꝙ alacres animo ſumus, ut,&c. Tuſc. iũ⁷7 b, Natura ineſt mentibus noſtris inſatiabilis quędã cupiditas ueri ui- dendi:& oræ ipſæ locorũ illorum quo faciliorem nobis co gnitionem rerum cœleſtiũ, eo maiorẽ cognoſcẽdi cupidira- tem dabũt. Ep. 7 b, Pręſertim cũ ſine ſuſpicione tuę cupidi- tatis non poſsitis illius cupiditaté refutare. pro Pl. 265 a, C. Alſij uolũtas erga Cn. Plãcij ſalutem, quã ille ſine ulla cupi- ditatis ſuſpicione prę ſe fert. I. V. 14 6 a, Iam coniectura aſſe- qui poteſtis, cuius prædo iſte in illa prouincia fuerit, quàm multas cupiditates, quàm uarias, quàm infinitas habuerit. de In. 82 b, Continenria eſt, per quam cupiditas conſilij gu- bernatione regitur. I. A. 188 a, Vir omni carẽés cupiditate. pro Clu. 50 a, Et cęteri, qui fine cupiditate uixerũt. pro l. 150 b, Teſtes, qui aut ſine ullo ſtudio dicebant, aut cum diſsimula
tione aliqua cupiditaris. pro Mar. 135 b, Qui& ſine amore,
& ſine cupidirate, rurſus q; ſine odio& ſine inuidia iudica-
bunt. pro De. 149 a, Is nemini in illa cauſa ſtudio& cupidi-
tate cõcedebat. de Or. 101 a, Docemur autoritate nutud le- gü, domitas habere libidines, coercere omnes cupiditates.
CVPID O, nis. Anteros. J. V. 2 00 b, Cupido ille marmoreus,
qui eſt Theſpijs.& 131 b, Vidi argenteum Cupidinem cum lampade. de Natur. 61 a, Ex Venere& Mercurio Qupidinem ſecundum natum accepimus.& ibid. Diana quæ pinnatum Cupidinem genuiſſe dicitur.& ibid. b,. Cupidines multi. CVPID O, pro cupiditate. Tuſcul. 204, Cupido cepit miſe- CVPID VS, a, um. ſtudioſus, appetens, auidus, amans, obſer- uans. Epi. 6 b, Quo quidem tempore cognoui Hortenſium percupidum tui, ſtudioſum Lucullum. I. V. m a, Hle uehe- menter tui cupidus eſt. Epiſt. 154 a, Homo pudens& cupi- dus ſatisfaciendi reip. de Or. 39 a, Græci contentionis cupi diores quaàm ueritatis. de Or. 93 b, Homo noſtri cupidiſsi- mus. de Orat. 99 a, Si ea fepoſita, ut dicis, eſſent, tuq́; ualde ſpectandi cupidus eſſes. Off. 31 a, Aliquis cupidus in perſpi- cienda, cognoſcendaq; rerum natura. de Orat. 110 a, Sum cu pidus te audiendi. Offic. 63 b, Emit homo cupidus& lo- cuples tanti, quanti Pythius uoluit. pro Font. 280 b, Cupi- dus, Moderars. CV PIO, pis. opto, deſidero, aueo, exopto, expeto, appeto, con cupiſco, cupidus ſum, ſtudeo, fitio, ſtudio ardeo, cupiditate ardeo, auidè ſum affectus de aliqua re, eloquentiæ laude du cor, cupiditatem habeo, cupiditas me tenet, libidiné habeo, cupiditate alicuius rei flagro uel inſammatus ſum, cupidi- rate in aliquã rẽ immineo, deſiderio teneor, ſtudio efferor te uidendi, alacer animo ſum, auiditas me tenet, geſtio, im- mineo, cupiditas alicuius rei eſt, omnes trahimur laudis ſtu dio,& optimus quiſque maximsè gloria ducitur, ſtudio ali- quo incenſus ſum uel incendor. At. 54 b, Cum ad Clodium uentum eſt, cupijt diem conſumere. I. A. 217 b, Ego cõſerua- re coloniã pop. Ro. cupio, tu expugnare ſtudes. de Cl. 19 6 b, Tibi fauemus, tua uirtute frui cupimus, tibi optamus eam remp. quę,&c. Ep. 3 b, Nam ij Bibuli ſentenriã ualere cupie⸗- runt.& 69 a, Hæc nos uitare cupimus. de Or. 83 a, Neq; uerò- nobis cupientibus& optantibus fructus oci) datus eſt. de Ar. 25 4 b, Qui cupientem Italiam, populũ Ro. deſiderantem excitanit. I. A. 25 8 b, Cum ſemel ad eum, quem cupimus o- ptamusq́; ueſtitum redierimus. Tuſ. 217 a, Ardenter cupere aliquid. I. O. 98 a, Cupio me eſſè clementem. Acad. 17 a, Ar- dere ſtudio ueri reperiendi. prô 8. R. 43 b, Is mihi caufam tradidit, quem ſua cauſa cupere ac debere intelligebat. Att. 4 259 a,

8
„
ͤͤͤ 8 1 —C——
PVS 2111 3 Nec CVPITVS, 4,um. de Diu. 89 a, Nec1
CVR., quid eſt, quòd, qua ratione
—ͤͤͤͤͤͤ⅓ w*—
63 C
5„..... 259 a, Dolabellæ cauſa& cupio& debeo. I. V. 45 8,Onper 597„,—... r nperecaula omnia cauſa alicuius. Epiſt. 227 a, Vehementer cup 19 Luenr 3—₰.. 8 1„† 3 C1 1 1 n alicuius. Epiſtol. 230 b, Cuius callla mn 14 tu mm 9 z1 85 meherculè etiam debeo. Epiſt. 24 5 b, Et tib Cn nlaa fe pio ſatisfaciam.& 26 a; Faued Curioni, Caslari honeſtils mè cupio, pro Pompeio emori
—01
lum.. die dedit in conſpectum
corde cupitus.
„. 15 4 47 11 2 1 CVPRESSETVM,t. locus cupreſsis conſitus. de Leg. ¹59
a, In cupreſſetis Gnoſigrum. ‚quid eſt cauſæ, cur, quid eſt, — 11„ 4, 2 1 112 2 quamobrem. de Ora. 160 a, Quid eit Lallier cur keudheran de Or. 6 a, Cauſa cur cuperes, non erat. Actic. 79 b, lu! a — 8.„.. nrs 6.[sim. cauſam affers, quòd te uidere hoc tempore non Solsim. de 4 27 11... Orat. i31 b, Quin prodis id eit, ur non prodis?
1... 9. 1 1 27. 2— 1* CVRA, ræ. diligentia, ſolicitudo. Kudium, angor, ſolicitudo
animi, angor animi, cogitatio, med; tario, metus, moleſtia, diurnus& nocturnus metus, acerbitas. de Oc. 160 a, Hæc a- crem curam diligentiã. deſiderant. de Iu. 56 a, Wod ipfe magna cum cura atq; dil gẽtia ſcriit. de O.99 b, Aegypti) omnẽ curam in ſiderum cognitionè pofuerunt. Ep. 21 b, He ſacerdotio tuo quàâtam curam adaibuerim, cognoices. Rc. At. i5i b, Tu nunc enitere, ut nos cura tua prouidenria iu- ues. Off. 4 b, Quod in rebus honeſtis& cognitione dignis operæ curæd, ponetur. Ep. 143 b, Tenortor, ut in rempaubl. omni cogitatione curaq; incumbas. Item, 81 qua de Pom- peio noſtro tuendo cura te attingit. de Som. 1312, Qura de ſalute patriæ oprtimæ ſunt. Atr. 284 b, tudiuũ ruu curaq; de ſalute mea. Qu. F. 32 4 b. Non omnino ſumus ine cura anni uenientis. Att. 14 7 b, Qusobrem te rogo, uc in maximis tuis curis aliquid imperrias téporis huic quoq; cogitationi. Of- 33 a, Omnes meas curas, cogitationes in remp. confero. Ep- 130 a, Quanquã tum quidem uel aliæ quapiam rationes ho neſtas nobis&curas& actiones darent. I. A. 235 b, Et cogeris partem aliquam in Aſiä deriuare curæ& cogirationis tuæ. de Ora. 125 b, In ea cogitatione curaq́; uerſor, ut odorer,&c. Ep. 14 2 a, Sed caue, exiſtimes me, quòd ocoſius ſcribam, ab- ieciſſe curam reip. de Am. 98 b, Quo cũ mihi coniuncta cu- ra de re publica& de priuata fuit. tt.1 a, vetitionis noſtræ, quam tibi ſummæ curæ eſſe ſcio, huiuſmo di ratio eſt. Epiſt. 16 b, Tibi erit idẽ, cui ſalus mea fuit, etiam dignitas curæ.& 143 b, Mihi maximæ curæ eſt, non de mea quidem uita, ſed me patria ſolicitat.& ¹1¹9 a, Eos tibi& rem, de qua min, ue- lim curæ habeas, Poſtrq. 202 b, Mihi maiori curæ erit, quem- admodum quidem uobis gratiam referam, quàm quemad- mo dũ inimivorũ iniurias perſequar. pro Do. 234 b, Homi- nes ſoluti& A cura liberati. Att. 203 a, DHe Fyrone mihi curæ eſt. Item: Et de Fyrone uideo tibi curæ eſſe Att. 14 o a, Hanc
rem, curã ribi maiorem afferre ſentio: Ep. 14 b, Qua tu cura
ſis, quod ad bellũ attiner, neſcio. At. 95 a Bibulus maximam
belli curã ſuſtinet. de Or. 137 a, Omnis cura mea ſolet in hoc
uerſari, ut proſim,&c. At. 70 a, Gratiſs ima eſt mihi tua cura de illo meo primo& maximo mandato.& 172 b, Mihi de au genda dignitate tua curæ erit. I. V. 216 b, Is pollicetur ſibi magnæ curæ fore, ut omnia ciuitatibus reſtituerentur. Att. 39 a, Pompeius de Clodio iubet nos eſſe ſine cura. I. V. 69 b, Hunc amplexatur, hunc iubet ſine cura eſſe. At. 262 b, Et ipſi dixit ut ſine cura eſſet.& 24 5 a, Magna cura& ſolicitudine Atticum& me liberaris, ſi,&c. Tuſc. 169 a, Nulla cura, nulla ſolicitudo reliqua eſt. de D. 139 a, At ex ipio ſomno plurimę curæ mertusq́; naſcuntur. de Cla. 165½ b, Vos uerò& præſen- tem me cura leuatis,& abſenti magna ſolatia dediſtis. Epi. 268 a, Videbaris enim non ſolùm fauere nobis, ſed eriã gra- uem curam ſuſcepiſſe, uehementerq; eſſe de nobis ſolicitus. Attic. 16 a, Cura& angor animi. de Cl. 165 b, Vr eorum aſpe- ctu, omnis quæ me angebat de republ. cura conſederit. de Di. 85 a, Tu tamen anxiferas curas requiete relaxas. de Sen. 77a, Cura,(uæ nunc te coquit,& uerſat ſub pectore fixa. de Cla. 16 5 b, Quorum memoria in maximis noſtris grauiſ- ſimisq́, curis iucunda ſanè fuit.
CVRANTIA. tæ. cura, non curantia, incuria. Qu. F. z10 b,
Quòd me a. SLdd e admones de non curantia, ſuadesq́, ut memine- rim,&c. ego uerò memini.
CVKRATIO, ns. procuratio, adminiſtratio. Tuſc. 221 b, Sed
alia quædam ad eum eſt admouenda curatio. Tuſ. i9 a. O
mnibus his nulläne eſt adhibéda curatio?de Nat.02 Cul- tus& curatio corporis erit adhibẽda Deo. de N. 58 a Oue
nullum fructum edere ex ſe, ſine culru hominum& cur. tione poffunt. Off.) a, Medici grauioribus morb 4. loſas curationes& ancipites adi a, Aeſculapius poteſt præſcriber ualetudinis. Off. 35 a.&§ a, b, V tio,&c. pro R. P. 127 a, Rabirius tionem regiam ſuſcepit. Ep iſt,
is pericu- hibere coguntur, de D. 34 eper ſomnium curationem aletudinis curatio, nauiga- curationè& quaſi diſpenſa- 258 a, De medico tu bene exi-
C V 36
Rimari ſcribis, ſed planè curationes eius non probo. 4 Do. 216 a, Quaſt ego in iſto genere omnino quicquam, aus curatione aut poteſtate ualuiſſem. S& 223 b, Ne id quidem per legem Liciniã, ut ipſe tibi curationem ferres, facere po- tuiſti. de Ar. 261 a, Aedes Telluris eſt curationis mex. Att. 243 a, Seruilia pollicebatur ſe curaturam ut illa frumenticura- tio S. C. tolleretur. Ep. ↄ2 b, De curatione munerum regio- rum locutus ſum cum Oppio. de Nat. b. An dij ab omni cu ratione& adminiſtratione rerum uacent?
CVRATO R orz. procurator. de Leg. 5 5 a, Sunto ædiles cu- ratores urbis, annonæ, lIudorum. ſolennium. de Opt. 244. b, Demoſthenes curator muris reficiendis fuit. I. V. 137 b, A⸗ liquem curatorem præficere, qui ſtatuis faciundis præſit. Artt. b, Thermus curator uic Flaminiæ. contra Rul. 69 b, Curatores legibus agrariis conffituti ſunt decem uiri. In Vat. 36 a, Legati, curatores, interpretes,&c.
CVR E S, um. Opp. Sabinorum. Ep. 255 a4.
CVRIA, iæ. ſedes ac templum publici co nfilij, tribus. de Or. 143 a, Senatus frequens uocaru Drufi in curiam uenit. de Fi- 91 a, Cato in ipſa curia legere ſolebat, dum ſenatus cogere- tur. pro Mil. 1*9 a, Curia templum ſanctiratis, amplitu dinis, meptis, co nſilij publici, caput urbis, ara ſociorum, portua omnium gent um. Ateic. 85 b, Scaptius incluſum in curia ſe- natũ Salamine obſederat. I. V. 9 a, In curia Syracuſis, quem lo cum illi Buleuteriumuocant, pro F. 158 a, Cum curia uin- dex temeritatis, moderatrix officij, ſpeculatur&obſidet ro- ſtra. Att. 20 a, Nulla res me à curia diutllet. de Diu. 96 b, Cu ria Saliorum, quæ eſt in Palatio.& ¹3 a, Curia Pompeiana in qua Cæſar occiſus eſt. pro Dom. 225 b, Si id XX X curiæ iuſsiſſent, num id iuſſum eſſet ratum?
CVRIALIS, Iu. tribulis, municeps. Ofl. 46 b, Cimon in ſuos curiales Laciadas hoſpiralis fuit..
CVRIATVS,a, um ut Curiata lex, quę curidtis comiris lata erat. Curiata comitia, quæ in curijs liium cauſa fieri ſole- bant:& quæ curiatim per lictorè conuocabantur, quorum erant pontiſices arbitri. Qu. Fr. 323 a, Appius ſine lege curia- ta confirmat ſe Lentulo noſtro ſucceſſfuxum, Epiſt. 17 a, Ap- pius dixit in ſenatu palùm ſeſe(ſi lieitum eſſet, legem cu- riatam ferre) ſortiturum eſſè cum collega prouinciam: ücn riata lex non eſſet, ſeparaturum cum collega, tibiã; ſucceſ- ſurum, legemq; curiaram cõſuli ferre opus eſſe, neceſſe non eſſe. contra Rul. 72, Conſuli, ſ legem curiatam non habet, as tingere rem militarem non licet.& 71 a, Iam hoc inauditum eſt, uti curiata lege magiſtratus detur, qui,&c. pro Do. 220 b, Centuriara& curiata comitia. 1
CVRIOSE diligenter. At. lib. 9 Cum de eo curiosè quæſiſ- ſet ſeruus noſter Dionyſius. de Clar. 176 b, Conquirere ali- quid curioHus. 4
CVRIOSITAS, tis. nimia diligentia. Attic. 29 b, Sum in cu- rioſitate 5⁵ενσvos.
CVRIOSVS, A, um. nimium in quærendo diligens. de Fin. 70 b, Reperiam multos non tam curioſos nec tam moleſtos quàm uos eſtis.& 49 b, Offic. 25 b, Peregrini& in co lar offi- cium eſt, nihil præter ſuũ negocium agere, nihil de alio in- quirere, minimeq́; in aliena eſſe republ. curioſum. pro Do- 219 b, Curioſum eſt, ea ſcire uelle, quæ ad nos non pertinèt. de Nat. 2 b, Quis enim non timeat cur oſum& plenum ne- gociſs deum? Att. 61 a, Quare ut homini curioſo, ita perſcri- be ad me. At. 25 a, Tu quicquid indagaris de repub. facito us ſciam, tamerſi nimis ſum curioſus, ſtatui enim nihil iam de repub. cogitare. pro Dom. 221 a, Non ſum in exquirendo iu- re augurum curioſus. Att. 89 b, Sumus enim ambo bellè cu- rioſi. Att. 75 b, Si me nihilominus noſti curioſum in republ. quàm te. pro Seſt. 7 b, Sed hæc obſtructio non ita obducta eſt, ut curiofis oculis perſpici non poſsit. pro Cl. 54 b, Ser- uulus percurioſus.
CVR O, as. do operam, laboro, elaboro, ſtudeo, diligentiam adhibeo, curam adhibeo, medeor, curationem adhibeo)cu- ram in aliqua re pono, cura ac diligentia complector, dilt- gentiam in aliquam rem adhibeo uel cõfero, indulgeo, de- ſeruio, mihi curæ eſt, procuro, non eſt mihi tãti, nihil minus curandũ eſt, de fama nihil laboro. Att. 122 a, Eò ad te ſcripſi⸗ ut eam epiſtolam mihi curares referendam. Tu faſciculum, qui M. Qurio deſeriptus eſt, uelim cures ad eñ perferendũ-
Att. 190 a, His uelim meo nomine reddendas literas cures.
de Diu. o b, Alexäãder ex eo auro bueulã curauit faciédam- Ep. 56 a, Funus ei ſatis amplum faciẽdum curaui. Epiſt. 5 b⸗ Ego quę pertinere ad te intelligã, ſtudioſſsimè omnia dili- gètiſsimed; curabo Ep. 124 a, Ego quæ adtepertinere arbi- trabor, ſtudioss diligenterd; curabo. da operã ut ualeas. E- Piſt. 142 a, Noctes& dies nihil aliud ago, nihil curo, niſi ut mei ciues ſalui ſint. Ep. 200 b, Cura ut ualeas. Att. z10 b, Vi⸗ des quãto hoc diligẽtius curẽ, quàm aut de Rumone aut de Follione, Epi. u bolté de pätheris, ut Cybiraras accerſas, ch
9 re8
ö„==
8

Aaleuteriumue 1 noderatenn ocij. 424.,Ne 4
Drum au.
et mn Palao. 6 lase. Pro Do 1
1
Bume una C 1 aflam ediet ratumt W idalts munuceps. O 1 1 411A. hot Drtaltz fuit.
alo noüra ſucceſamn hit. An oaneum cile cum collegagnam 1aoa tiei leparaturum tum coleas, ¹ en unatam cöſali ſerre opuichri Rera Kal. Coafak, ſ legem cunitmm Im anlarem aoa lcer.&, len urlata lege magſtratus detur, qu d e. aA Kennat domm.
3E Auhgenter. A. lid. Cam deenenz 4 aolter D4aüas. de Clar. öb(ug nn. 811à. Alma dülngeatia. ricyb 44ee 4 VSAnummmm qurrendo ils AraAn aakotn 4 KMin.& 49 b.Oic.: d Peregiind hll pexter Huü negoctum aßert, me zun ne m Alien eiſe tepud unokat Qux adofaas
— oun int
ardut
— 11 amen. enenen, b Quisenim non timent
et Art.& 4. Quure ut homt
4.Ar 244. T2 uicqund ndh acch nimnn am curioſus, fan a 44 arr pro Dom. au1a Noauas ig rumn(24. der. 19 b. Sumus Gme 7 en„ 4 4.7 b, 5ed beE obitmcisa, 2 1 44 ſpici non pout.
* 1
. 8
ulu⸗*⁴*
4119 18.
† b 4 6 bo medeot, cufa 1t“
u
8* K t ee 1490.1 4 20„
— 4 6 13
121213
i he. an paalele(Rbatunca k
oa tam curioſos atcuas
hilominus aoſb crrid
7.ng alN naß cam pre EadaCn 5 4
46bCan
4 8 1a ler que cunit„ 1 B1er.
4
4 41
in da uid indaguns cem 4
365
te, Jui mihi ſtudio penè præcurris, excitarem. CVRRICVLVM)H L. ſpacium quo curritur, ſt
b GC V
resq́; mihi ut uehantur. Epi. 19 b, Vereor, ne cum ueneris, no habeas iam quod cures. At. 172² a, Omnib. rebus cura& pro- uide, ne,&c. At. 32 b, Pollicitus ſum curaturũ me Bruti cau- ſa, ut ei Salaminij pecuniam ſoluerent. At. 4 b, Quibus no- minibus pecuniam Romæ curari oporteret L. Cincio H-S. PDGCGCC. pro ſignis megaricis curaui. Qu. F. 209 b, Redẽé- ptori tuo dimidiũ pecuniæ curaui. At. 179 b, Minutius duo- decim ſola mihi curauit. At. ꝛ b, Signa quæ nobis curaſti, ea ſunt ad Caietam expoſita. Epi. 259 b, Curio miſi, ut medico honos haberetur,& tibi darert, quod opus eſſet, me cui iuſ- ſiſſet curaturum. Epi. 75 b, Erat enim curata nobis pecunia Valerij Mancipij nomine. At. 103 b, Tarteſium iſtum tuũ mi hi adeunti urbem iube ſodes nummos curare. Ep. 57 a, Ego quia curo, attendoq́;j, id tibi affirmo, te in iſtis moleſtijs nõ diutius futurum. pro Cor. 66 a, b, Sacra Cereris per Græcas ſemper curata ſunt ſacerdotes. At.⸗71 b, Curare mandata ali cuius. Top. 226 b, Curare negocia aliena. Att. i b, Illam ma- num tu mihi cura ut præſtes. de Nat. 59 b, Magna dij curãt, parua negligunt. Aca. 30 b, Quis enim poteſt, cum exiſtimet à Deo ſe curari, non ſemper diuinum numen horrere. de Fi. 76 a, Qui animi conſcientiam non curat. de Diui. 130 b Sed deos non curare opinor quid agat humanum genus. Epi. 13 b, Quintus Merellus, qui& ſumma uoluntate ceſſerit, neq; ſanè redire curarer,&c. At. 228 a, Qu. de emendo nihil curat
hoc tempore. ad Her. 40 b, Ego patriam liberaui, uos liberi
eſſe non curatis. At. 216 b, Id populus curat ſcilicet. At.* Ni- hil minus curandum eſt arq; hoc,&c. Epi. 256 b, Ego omnè ſpem tui diligenter curandi in Curio habeo. I. P. 82 a, Cum diceres te uiolentis quibuſdam medicaminibus ſolere cu- rari. At. 34 a, Appius A Aaᷣse prouinciam curauit, ſan- guinem miſit. de Or. 164 b, Sed iam ſurgamus inquir, nosq; curemus. de Sen. 1l a, Adoleſcentes grauius ægrotant,& tri ſtius curantur. Att. 190 b, Atricam ſaluere iube,& eam dili-
genter cura. in Ant. 222 a, Reijcere& curare ſe. pro Clu. 25 b,
Mulier exclamat ſe ab eo nullo modo curari uelle, quo cu- rante omnes ſuos perdidiſſet. Tuſcul 19 a, Corpora curari
poſſunt, animorum nulla medicina eſt. pro S. R. 39 b., Intelli
go me errare, qui cum capiti mederi debeam, reduuiam cu-
rem. pro Flac. 146 a, Curare periculum atque inſidias alicui
per aliquem. pro Cæl. 49 a. Et quod facinus in alienum il-
latum ſeuerè acciperet, id omiſiſſet curare in hoſpite? Ac. 39
*
b, Itaq; ea nolui ſcribere, quæ nec indocti intelligere poſ- ſent, nec docti legere curarent. L. Amarus.
C VRRENS, tz.. I. A. 187 a, Quanquam ille non eguit conſilio
cuiuſꝗuam, ſed tamen, ut dicitur, currentem excitaui. Epiſt.
1294 a, Nam illum paratum ut uideo,& ingreſſum pleno gra
du, cohortari nõ intermittemus, quo indies longius diſcen
do exercendoq́; ſe procedat. Treb. Qu. F. 298 b. Hæc noned
dixi, ut oratio mea dormientem excitare, ſed potius ut cur- rentem incitare uideatur. Att. 96 a, Quintus filius currentè
animum patris ſui ſorori tuæ reconciliauit. Quint. Er. 15 b, Quare facis tu quidem fraternè, quòd me hortaris ſed me-
herculè currentem nunc quidẽ, ut omnia mea ſtudia in hũc conferam. At. 72 a, Sæpe tu me currentem hortatus es.& 219
a, b, Quòd me hortaris, Gec. currentem tu quidem, ſed,&c.
Ep. 252 b, Currentem, ur aiunt, incitare. in Cat. 22 b, Non ut
ſtadium, currus, curſus. de Amic. 104 a, Deflexit enim iam aliquantulum de ſpacio curriculoq́; mos maiorum. pro Mur. 133 a, Cum te
de curriculo petitionis dedlexiſſes, animumꝗ; ad accuſandũ
tranſtuliſſes. de Vn. z02 a, Qui rectè& honeſtè curriculum uiuendi à natura datum contecerit. pro Rab. ou b, Qui ex cõ ſtituto ſpaciò defenſionis in ſemihoræ curricùlum coegi- ſti. pro Mur. 37 b, Quaſi deſultorius in quadrigarum curri- culum incurrere. pro Rab. 96 b, Exiguum nobis uiræ curri- culum natura circumſcripſit, immenſum gloriæ. pro Ar. 191
a, in hoc tam exiguo tamꝗ; breui uitæ curriculo. I. A. 210 b, Omne curriculum induſtriæ noſtræ, in foro, in curia, in a9-
micorum periculis propulſandis elaboratum eſt. pro Rab.
31 a, Nec fas eſſe ducebam uerſari me in ueſtro ueteri curri-
culo,&c. de Se. 82 b, Athletę in curriculo ſe exercent. de Sen. 84 b, Hæ ſunt exercitationes ingenij, hæc curricula mentis. de Cl. 180 a, Qui tantum abſit à primo, uix ut in codem cur
riculo eſſe uideatur. Or. 198 a, Ciceronem oratorem ex Aca demiæ ſpacijs extitiſſe: illa enim ſunt curricula multipliciũ
uariorum q́ ſermonum. de Clar. 196 b, Tuum enim forum, tuum erat illud curriculum,&c.& 166 b, Vereor ecquod'nã curriculum aliquãdo ſit habitura tua ſingularis induſtria. de Legib. 174 a, Quod finc curriculo& certatione corporii
fiat. I. V. 14 5a, Si ne minimum quidem de meo curriculo,
quod mihi ſemper propoſitum fuit, deceſſero. Aca. 47 a, Bre
uia curricula uitæ. de I. eg. 177 a, Curricula equorum. In A- rat. Sol confiſtens in Cancro conuertit curriculum. de Ar.
1
C V
366 —.* 5.. 24 3 b, Tui ſacerdotij ſunt tenſſe, curricula,&c. ad Her. 24 b,
Sic iſti cum in artis curriculum deſcenderunt, aiunt,&c.
ibidem, Sic ut in ſtadium Rhetoricæ artis prodire non au- eaut.— CVRRO, ris. curſum conficio, curſum teneo, curſum curro.
contra Rul. 74 b, Cur nõ eoſdem curſus hoctempore quos
antea cucurrerunt? Off. 60 a, Qui ſtadium currit, eniti de-
bet ut uincat. At. 157 b, Curio cucurrit Puteolos.
CVRRVS,‚ rus. uehiculum. de Diuin. 138 a, Quidam uiſus eſt
in ſomnis curru quadrigarum uchi. Poſtquam. 210 b, Equis inſignibus& curru aurato in patriam reportari. Tuſc. 173
a, Cum ſacerdotem ad ſacrificium curru uchi fas effet. Att.
210 b, Nec eſt melius quicquam, quàm ut Lucullus ſuſti- neat currum, ut bonus ſæpe agitator. pro§. R.z5 a, Suis ma- nibus in curru Automedontè collocat. pro Cęl. 4 ½ b, Clau
....—₰ 1 8 ⸗—— 4 dia, quæ patrem triumphantèé de curru derrahi paſſa nõ eſt.
CVRSIM curſu.)(„Senfim. I. V. 168 b, Ille ſenſim dicebar, G cauſæ prodeſſet: tu curſim dicis aliena, Atric. 150 b, Quid au tem Plancius tam curfimIn Ant. 231 a, Alter in Aſiam irru pit curſim. At. 14 2 a, Quxæ ego ſerò& curſim arripui,& ſucciſi- uis operis, ut aiunt. de Orat or. 132 a, Tantum licet furtim, ii quando& curſim. Tuſc. q. 23 0 b, Cum ampliſsima dignita- te, ut ad eas curſim perrectura. ad Her. 41 b, Cum Gracchus deos inciperet precari, curſim iſti impetum faciunt.
CVRSO; as. frequenter curro. pro S. R. 28 a, Poſtea homines
curſare ultrò& citrò non deſtiterunt. de Sen. 80 b, Cum a- lij malos ſcandant, alij per foros curſent. Atc*4 3 a, b, Ne cur ſem huc& illuc uia deterrima. de Diu. 83 a, Fuſcaq; nonnun quam curſans per littora corpix.
CVRSO R, orts. de Diuin. 13 a, Curſor ad Olympia proficiſci cogitans, uiſus eſt in ſomnis curru quadrigarum uehi. Tuſ. 187 a, Curſores in ſtadio exclamant. ad Herenn. 24 b, Ladas
& Boius curſores.
CVRSVS, ſus. curriculum, lapſus, iter. pro Mur. 132 a, Cùm cõ
tenro curſu hoſtium claſsis Italiam peteret. pro Pomp. 10 b, Quis unquam tam breui tempore, tantos curſus confice- re potuit?de Ora. ↄ7 a, Qui ingrediuntur ad ſtudium, u16, iam ſunt in curſu. Epi. 46 b, Sed etiam perſpicis, qui curſus rerum, qui exitus futurus ſit. ad Her. 23 a, Solis exortus, cur- ſus, occafus nemo miratur, quia quotidie funrt. Atr. 42 a, Il- le incertus alium curſum petiuit. Att. 75 b, Ille tibi non igno tus curſus animi& induſtriæ meæ. I. A. 216 a, Quẽ enim cur ſum induſtria tenere potuiſſet, ſine forenſibus cauſis, ſine iu dicijs? Att. 2 a, Vides in quo curſu ſumus. de Nat. 76 b, Dio- nyſius cùm ſecundiſsimo uento curſum teneret, ridens: Vi- deris ne, inquit,&c. At. 120 b, Infero mari nobis incerto cur ſu nauigandum eſt. Offi. 62 a, Naues in curſu frumento onu ſtas uidi. de Nat. 64 a, Stellæ curſus certos& conſtantes ha bent. Offic. 24 a, Implicari aliquo cerro genere curſuꝗ; ui-
uendi. de Nar. 39 b, Partus marureſcit nouem lunæ curfib.
de Leg. 160 b, Perpetui curſus conuerſionesq; coœleſtes. de SOm. 128 a, Orbis extimus, in quo infixi ſunt illi, qui uoluun tur ſtellarum curſus ſempiterni.& ibidem b, Hunc ut comi
tes conſequuntur alter Veneris, alter Mercurij curſus. de N.
35 b, Stellæ nunquam curſus ſui ueſtigiũ inflectunt. de Som. 129 a, Illi autem octo curſus,&c. de Diu. 101 a, Si lacus emiſ- ſus Iapſu& curſu ſuo ad mare profluxiſſet. pro Seſt. 3 b, Vi- ta breuis eſt, curſus gloriæ ſempiternus. de Cla. 195½ b, Hor- tenſius tamen hunc curſum confecit. de Orat. 98 a, Tantus curſus uerborum fuit,& ſic euolauit oratio, ur,&c. de Ora. 164 a, Curſus uocis per omnes ſonos. Orat. 216 b, Interdum curſus eſt in oratione concitatior, interdum moderata in- greſsio. de Or. 130 b, Defeſſus iam labore& itinere diſpura- tionis meæ. de Nat. 20 a, Ingreſſus, curſus, accubatio, incli- natio, ſeſsio,&c I. V. 254 a, Tenere eundem curſum. Top. 221 a, Reuocare aliquem è curſu. cont. Rull. 74 b, Qui per re ctum curſum regnum tenere non potuerunt. ad Heren. 24. b, Si quis ad Olympiacum uenerit curſum. Epiſt. 46 b, Neq; ſolum perſpicis ea quę geruntur, ſed etiam qui curſus rerũ, qui exitus futurus ſit. CVRTVS, a,um. decurtatus, mutilus. Orat. 213 a, Meæ aures perfecto completoq; uerborum ambitu gaudent,& curta ſentiunt, nec amant redundanria. 213 b, Nihil inconditum, nihil curtum, nihil claudicans,&c. de Fi. 114 b, Eorum enim omnium multa prætermittenriũ, dum eligãt aliquid quod ſequantur, quafi curta ſententia: at uerò illa perfecta arque plena, eorum qui,&c. CVRVATVS, A, um. de N. 14 b, Corpuſcula curuata& quaſi adunca. CVRVILIS,e. I. C. 18 a, Non deniq; hæc ſedes honoris, ſella curulis, unquam uscua mortis periculo fuit: id eſt, ſedes c5 ſulis. de Ar. 250 a, Curulis ædilitas. Epi. 19 2 b, Curulis ſella. CVSTODIA, diæ. carcer, præſidium, uigilia, excubiæ, conſer uatio, de Nat. 5 a, Canum tam fida cuſtodia, tamꝗ; amans 4 3 domino-

367 C N 10nif dominorũ adulatio, de Cl. 196 a, Teneamus eam domi fe- ptam liberali cu ſtodia, tueamurq zut adultam nirainem 8
ſtè, S&ec. pro Mur. 139 b, Cum in ciuſdem anni cuſto 2can 3
L. Murenã fortuna poſuiſſet. I. P. 98 b, Exercitus præfic 3
populi Rom. cuſtodia prouinciæ. pro Mur. 143 à, Dethes 5
urbis præſidio,& de cuſtodia ciuitatis deturbari. pro dhn.
175 a, Cum illæ tabulæ priuata cuſto dia continerentur...
236 a, Id fignum cœlo delapſum Veſtę cuſto dijs Lonrmerur⸗
de Som. 128 a, Retinendus& animus in cuſtodia corporis. IJ. A. z12 b, ldcirco in hac cuſtodia tàquam in ſpecula collocati ſumus. IJ. A. 213 b, Cuius ego excubias& cuſtodias mei capi- ris cognoui in conſulatu meo. pro Pomp. 6 b, Publicanori familiæ, quas in portubus& cuſtodijs habent. pro Rab. 95 a,Ignauiam ſuam tenebrarum& Perierum cuſtodijs tege- re. J. C. 98 b.Illam coloniam mets præſiclijs, cuſtodijs, uigi- lijs q́; muniui. pro Plan. 259 a, Non extimeſco, ne Cn. Plan- cio cuſtodia meæ ſalutis apud uos obſit. pro Mar. 136 a, Nos tibi& excubias&cuſto dias pollicemur. I. A. 244 a, Hęc mea ſedes eſt, hæc uigilia, hęc cuſtodia, hoc pręſidium ſtatiuum. de Leg. i75 b, Vt aduigiletur ad cuſtodiam ignis. pro Mil. u12 b, Milo uitã ſuam nunquã in periculũ ſine præſidio,& ſine cuſto dia prouehebat. I. A. 18a,&I. V. 249 b, Dare aliquem in cuſto diam. id eſt, in carcerẽ. I. V. 26 5 a, Includere aliquem in cuſtodias. Att. 2⸗7 a, Eripere aliquem ex cuſtodia. I. C. 113 b, Cenſuerunt ut P. Lentulus in cuſtodiam traderetur. Qu. Tr. 302 b, Is hominem comprehendit,& in cuſtodiam Ephe- ſitradidit. pro R. P. 126 a, Is in cuſtodia fuit regia,& uita e- jus oblata pœnæ eſt. de Di. 91 b, Socrates cum eſſet in cuſto- dia publica,&c. I. C. i01 a, Tu re ipſe in cuſtodiam dediſti.& ibid. Domi meę te afſeruari iuſsiſti. Tuſ. 74 a, Emittiq; nos Scuſtodia,& leuari uinculis arbitremur.& 63 b, Socrategs cum poſſet educi è cuſtodia, noluit.
CVSTO PDIO, du. aſſeruo, adſeruo, tueor, ſeptum cuſto dia teneo, in uigilia alicuius rei maneo, priuata cuſtodia conti- neo, incolumem ſeruo, obſeruo, præſideo, ſpeculor, conſer- uo. Ep. 82 b, Liber tuus& legitur à me diligenter,& cuſto- ditur diligentiſsimè. At. 243 b, Orarionẽé tibi miſti, eius cuſto diẽdæ& proferendæ arbitrium tuum ſit. J. A. 24 3 b, Hic me non ſolùm amicorum fidelitas, ſed ctiam uniuerſæ cinitatis oculi cuſto diunt. Qu. de Pet. 213 b, Fac ut ſe abs te cuſtodiri atq; obſeruari ſciant. I. C. 8 b, Multorum te oculi& aures ſpeculabuntur atq; cuſtodient. pro Mil. 14 b, Delecta iuuen tus, quæ tuum corpus domumꝗ; cuſtodit. in Ant. 229 b, Vt Brutus prouinciam tueatur, defendat, cuſtodiat, incolu- memq; ſeruet. Ora. 9½ b, Poſſe percipere animo,& cuſtodire memoria. At. 277 a, Aliquem cuſtodiri ut parricidam. deOr. 109 a, Cuſto dire literis, quæ à ſummis uiris dicta ſint. in An. 169 b, Poſtea cuſtoditus ſum àte, tu àme obſeruatus. hic pro cuſto ditus, alij legunt, cultus.
CVSTOS, du. Præſes, antiſtes, conſeruator, uindex. I. V. 222 a Clamor à uigilibus faniq́; cuſto dibus tollitur. contra Rull. 69 a, Tribunus plebis præſes cuſtosq́; libertatis. cõtra Rull. 71 a, Cuſtos& uindex cupiditatum. I. C. iio a, Nullus eſt por tæ cuſtos, nullus inſidiator uiæ. I. A. 169 a, Quoties te pater eius domo ſua eiecit? quoties cuſtodes poſuit ne limen in- trares 2 Item: Qui multorum cuſtodem ſe profiteatur, eum ſapientes ſui primùm capitis aiunt cuſto dem eſſe oportere. pro Do. 242 a, Cuſtos acpræſes templi. pro Seſt. 5 a, Cuſtos & conſeruator urbis. pro FI. 155 b, Hermippus cuſtos T. Au- fidio prærore in frumento publico eſt poſitus. Poſtꝗq. 208 a Tu me comitijs prærogatiuæ primum cuſtodem præfece- ras. contra Rul. 70 b, Qui tribus quas uoluit, uocauit nullo cuſto de fortitus. pro Seſt. 26 b, Senatus Reipub. cuſtos prę- ſes, propugnator. in Ant. 188 b, O præclarum cuſtodem 0- uium(ut aiunt) lupum. de Finib. 10 a, Sapientia cuſtos& procuratrix hominis. Offic. 37 a, Malus cuſtos diuturni- taris metus.
CVTIS,. pellis, corium, extremitas. Ep. 154 b, Sed non poſ- ſum non exhorreſcere, ſi quid intra cutem ſubeſt uulneris
Cadah edeerenorrdeuann ardeneaeahhige en
A Adhas, nauis- aria. in Ver. 293 b,& Act., Nauem hers Khaenm marimam rriremis inſtar pulcherrimã atꝗ; am palàm ædificatam ſumpru publico,&ec.
CYBEL E, les. magna mater, Idæa mater. de Ar. 249 a, Hanc matrem magnã accepimus, agros& nemora cum quodam ſtrepitu fremituq́; peragrare. de Sen. 86 a, Sacra Idæa Magn matris: de Leg. 74 a Mater Idæa. de Ar. 248 b, Mater Jelia- liter Idæa: ic enim nobis corrigendus locus uidetur—
X TKA O 2. L. Circulus..
CYBIRA, x. opp. I. VV. 206 a, Epiſt. 213.
CYBIRATAE.IL.V.206 a.
CYBIRATICV S, ca, cum. I. V. 210 b. 2VBISTR A. orun pDi
CYBISTRA, orum. oppidum ad montem Taurum in Cap-
. E pPado cia. Epiſt. 241 b, Att. 77 b.
V 368
CYCLI OPS, pL. I. V. 265 b„Cxclops Aetnam ſolam& eam partem Siliciaæ tenuiſſe dicitur.
CYDNVS, m. Ciliciæ flumen. I. 4.165 b. 1
CXGNEVS, a, um. Cygnea uox*& oratio. de Or. 143 a.
CYGNVS, ni. Tuſcul. 16 3 b, Cygni non ſine cauſa Apollini dicati ſunt, ſed quòd ab eo diuinationem habere uideätur⸗z quia prouidentes quid in morte boni fit, cum cantu& uo- luntate moriuntur.
CYLINDRVS, dri. omne quoduolubile eſt, qualis eſt co- lumna lapidea, teres, qua terra denſatur& æquatur. deN. 6 b, At mihi uel cylindri, uel quadrati, uel coni, uel pyrami-
4
dis forma uidetur eſſe formoſior.& 35 a, de Fa. 149 a, Qui protruſit cylindrum, dedit ei principium morionis: uolubt litatem autem non dedit.& ibid. CEylindrum uolui,& tur- dinem uerſari putant.&4. b, Chryſippus reuertitur adey lindrum& turbinem ſuum, quæ moueri incipere, niſi pulſa non poſſunt. Tuſc. 241 a, In ſummo ſepulchro Archimedis, ſphæra erat poſita cum cylindro..
CYLENIV S., um. in Ara. Cedit clara fides Cyllenia: id eſt, lyra Mercurij...
CVYLO, uel CY I.I. O, onis. einæ dus impudica patiens, tur-
piter ceuens. In Sal. 275a, Quicquid impudicorum, cylonũ,
Kc. fuit in urbe,&c.
CVL.ONIVS,um. Cylonis Athenienfis: de quo Thucydi- des lib. i. de Le. 1⁷75 a, Nam illud uitioſum Athenis, quèòd Cy lonio ſcelere expiato, Epimenide Crete ſuadente, fecerune Contumeliæ fanum& Impudentiæ.
CNMB A,. Off. 63 b, Cymbarum ante oculos multitudo.
CVYMBALVM, U. I. P. 33 b, Neque collegæ tui cym bala G&s crotala fugi.& ibidem 84, Domum cantu& cymbalis per-
ſfonare..*
OXMEVS, fundus Romæ. pro Flac. 156 a.
CYNICVS, a,um. de Orat. 148 b, Ab Antiſthene Cynici pri- mum, deinde Stoici. Offic. z0 a, Cynicorum uerò ratio tota
eijcienda. 2
CYNNA, næ. quater conſul Romanus. Tuſcul. 238 b,& 239 a, Cynna collegæ ſui conſulis, C. Octauij pręcidi caput iuſsit.
CYNOCEPHALVS,k. ſimiarum de genere, ſed maior& ferocior. Attic. 89 a, Erat præterea cynocephalus in eſſedo, nec deerant onagri.
CVYNOSVRA, ra. minor urſa, altera eu‿*os: duæ enim Apufan ſunt. de N. 4 b, Ex his altera apud Græcos Cynoſura uo- catur, altera Helice.& Acad. 7 a. L. Helice.
CYNOSVRAE. oppidum& promontorium in Arcadia. de Nat. 71 a, Cynoſuris humatus Aeſculapius.
CYPRIVS, 4, um. pro Dom. 224 a, Rex Cyprius.& de Diu. 91 b, Eudemus Cyprius.
CYPRVS. infula. At. 81, Epiſt. 190 a,& 247. pro Fl. 152 a.
CYRENAE, arum. urbs. pro Plan. 261 b, Deſiderarunt te, in- quit, oculi mei cum tu eſſes Cyrenis.
CYRENAICV S,, um. Off. 57 b, Ab Ariſtippo Cyrenaici at⸗ que Annicerij philoſophi nominati. de Orat. 14 8 b, Ab Ari- ſtippo, quem illę magis uoluptuariæ diſputationes delecta rant, Cyrenaica philoſophia manauit.
CNYRENENSIS. contra Rul. 76 a, Agros Cyrenenſes.
CYRENAELAcad 19 a.
CYRRHESTICA. cæ. Syrię pars proxima Ciliciæ. At. 77 b.
KYXPI'AA Aoε. L. Sententia.
CVYRVS,ri. Qu. Frat.:194 a, Cyrus ille à Xenophonte non ad hiſtoriæ ſidem ſcriptus, ſed ad effigiem iuſti imperij. de Cl. 174 b, At Cyri uitam& diſciplinam, legunt,&c.
CYZICVS, ci. urbs Aſiæ. I. V. 26 b,& alibi.
CYZICEN Lorum. J. V. 231a,& pro Pomp. 7 b, Vrbem Cyzi- cenorum.
D A
2 merus.
DA LVS,L. Orat. 218 a, Dactylus qui eſt è longa& dua bus breuibus. de Or. 160 a, Pedes heroi tres, dactylus, ſpon- deus, anapæſtus.
DAEMO N, ntz. lar. de Vniu. z01 b, Dij quos Græci Aatuoras appelfant, noſtri(ut opinor) lares, H modò hoc rectè con- uerſum uideri poteſt.
D AEM ONIO S8. genius, ſapiens. de Di. 105 b. Hoc nimirum eſt illuch quod de Socrate accepimus, quodq; ab ipſo in- bris Socraticorum ſæpe dicitur eſſe diuinũ quiddam, quod Dæmonium appellat, cui ſemper ipſe paruerit, nunquam
impellenti, ſepe reuocanti.
PALMAT A te. Epiſt. 67 a, Dalmatis dij malè faciant, qui ti- bi moleſti ſunt.
DALMATIA, æ. regio in IIlyrijs. Epiſt. 66 b. ter. Vatinij.
DALMATICVS,a, u. Ep. 66 a, Cælar de meis rebus geſtis
Dalma⸗
—y—
ͤSe83
— ͤ
———
9o2ͤ=
——* —

24 14 Nawilhas 4 ¹dere cxpiato. khede wriue
Melir fanum&
L)M 4. 1P353 b, N 3 4 8 1 0 1 4 Adidem—
15 andas Romr. pro Hlac. 64.
,4n 4eO a.141 b 4d Artiteshe 3
laada Jeeci. Ofc. zo a, Cya 4
4 Tattr conſul Romanus. Tu 3
dolleg u oaſalis, C.Octuijprxcä
CEFHAILVSNfmanum deßnea 24 Ankh.19 4, Erat praterta cnocatinn
mrant eaagei.
SVAAA anor urſa altera Sayn nn
14 N 4 b, Ex hi altera apud Geetum Herra Hehcet.& Aad. aL. Hebtt. SVRAE Oppidum& promontommub 4 Cmoſuru humatus Acſculapiu. 13,4* pro Dom. 124 aRer Cpintt mus Cypna. Kfala. Ar.*7, Epiſt.9e 1 K pnkn AEbi. pro Plan. 16.Dcittm cah ad cumtu effes Cyrems.
AAICVAOKS 5,4 Annpe0n eri philoiophi norunat. deOnrul
Juem ile nasn oolaptuurix diennte pbuloſopbia manaunt.. Irrnat phbilolop
ENSIKconcra Ral.76 1,Agros(rae
AEIAM9 4.
115 TICA SMifpan nwimGd
1— L „. Feus. 94 ,Cwusile uiss „5dem ſcriptus, ſed 14 6 1 11& 4rKdiphnam legur
CAII aAe V 6 bKahbe
1 8 urd 4A
*
Saeh
nm. Fp
deh fec.„ ia lll.
& dtaanis
366
O
D
DAMNATV 8,2,um. pro R. P. 123 b, Cauſa iudicata atq; da-
D A
Dalmaticis adhue non refert. Vatinij. b
AMNATIO, nis. condemnatio, calamitas. Atti. 102 b,0-
.17 O. 2..„.. mnes dãnati, omnes ignominia affecti, omnes damnatione 3.„7..—. ignominiaq; digni. I. P. 98 a, Reorum acerbiſsimæ damna-
tiones.)(Libidinofiſsimæ liberationes. pro S. R. 19 b, Da-
mnatio Sex. Roſcij. pro Cl. 28 b, Quid eſt illa dãnatio iudi- catum, nifi,&c. I. V. 129 a, Hanc damnationem duci non o- portet. ad Heren. 5 b, Ne parua quidem dubitatio poteſt re morari damnationem.“ AMNATORIVS, a, um. ut damnatorium iudiciũ. in Ver. 159 4a4..
mnata.& pro Seſt. 27 b, Græci à ſuis ciuibus damnati atque expulfi.—
P AMN O, s6. cond emno, improbo, conuinco.)(„Abſoluo. 1.
A. 157 a, Lex quæ iubet ei, qui de ui, itemꝗ; ei qui maieſtatis damnatus ſit, aqua& igni interdici. ad Heren. 29 a, Maiores noſtri, ſi quam unius peccati mulierem damnabant, ſimpli-
ci iudicio multorum maleficorum conuictam putabant. I.
V. 267 b, Næuius iniuriarum damnatus eſt. J. V. 73 b, Qui am bo peculatus damnati ſunt.& ibi. Qui de maieſtate damna tus eſt. in V. 223 b, Vt is eo crimine damnaretur. pro§. R. 37 a, Turpi iudicio damnari. Tuſc. 158 b, Sed plurimi contrà ni
tuntur, animosq; quaſi capite damnatos morte mulctant.
& 159 b, Capite damnari. At. 289 b, Si Lepidus poſitis armis
de ui damnatus eſſet. pro Fl. 155 a, Nicomedes qui& furti,&
pro ſocio damnarus eſt. ad Her. 31 b, At eum uos iuraei capi
te damnaſtis. pro Cl. 19 a, Cauſa, quæ ipſa opinione homi-
num tacita propè conuicta& dãnata ſit. de Clax. 19 3 b, Iam Qu. Varius ſua lege damnatus exceſſerat.& de Or. 10 5 a, Er go ille quoq; dãnatus eſt, non ſoluùm primis ſententijs, qui-
bus,&c. ſed eriam illis, quas,&c. pro Dom. 214 b, Eos ego
potiſsimùm damnare debui. At. 169 b, Damnare aliquẽ ſce- leris. Par. 24 4 a, Damnare aliquem ſtulticiæ. IJ. V. 237 b, Da-
mnari nomine cõiurationis. pro Cl. 41 b, Damnari de repe
tundis. pro S. Roſ.37 b, Damnatus per arbitrum,& rem re- ſtituit,& honeſtarem omnem amittit. de Clar. 180 b, Da-
mnari ambitus.
DAMNVM ni. iactura, detrimentum, incommodum, ma- 4 4 6.. 8 lum, fraus, pœna. Of.) a, Nec contra officium eſt, maius da-
mnũ anteponi minori, ut fi,&c. de Cla. 175 b, Damnũ Grac-
chi immaturo interitu res Romanæ Latinæque literæ fece-
runt. Ep. 161 b, Magnum damnum factum eſt in Seruio. Ep.
110 b, Quòd declamationibus noſtris cares, damni nihil fa. cis.At. 12 b, Nihil eſt danini factum noui. de Fi. 146 a, Si mer
catura aliquid damni contraxerit. Epi. 10 b, In meis damnis ex autoritate Senatus reſarciendis cont. Rul. 64 b. Nõ quę- ro flagitium huius iacturæ atq; damni. Off. 56 b, Qui con- iunctionem ciuium dirimunt, eos leges morte, exilio, uincu lis, damno coercent. In Ant. 155 a, Quis unquam tanto da- mno ſenatorẽé coegit?de Leg. 166 a, Damna& dctrimenta. Att. 13 b,Eatrswyuæ magnum nullum fieri poteſt, arirvy uaæ uel non magnum moleſtum futurum eſt. Top. 222 a, Da-
nnni infecti promittere. pro Qu. R. /0 a, Iudiciũ damni iniu ria conſtitutum. pro Quin. R. 54 a, Cum lis conteſtata cum Flauio damni iniuria eſſet. Off. 72 b, Per errorem in maxi-
mam fraudem incurrere. pro Corn. 68 a, Familiaritates bo norum ad fraudem nemini ualere debent. pro Mur. 141 b,
& pro Dom. 238 a, Id mihi non debet eſſe fraudi, aut crimi-
1 Per. 3b, Quid illi facias, qui dederit damnum aut ma- lum? 3 1
DANAL,orum. Græci. de In. 33 b, de Fin. 68 a.
DARDANh, populi feri in finu Illyrico, à Troianis oriundi.
3
pro Seſt. 22 b.
DàARDANV S;, i. philoſophus Stoicus. Acad. iz a. DAREVS; rei. de Fin. 146 b, Polycrates ab Oronte Darei prę-
tore in crucem actus eſt.
DATI O, onus. cont. Rul. 78 a, Cuius iudicium legumq; datio
tollitur. aliâs latio, à fero.
DATVM& acceptum. de Am. 107 a, Hoc quidem eſt nimis
exiguè& exiliter ad calculos reuocare amicitiam, ut par ſit *H½ 3.LL.—
ratio acceptorum& datorum.& ibi. Nec obſerua ſtrictè ne
plus reddat quàm acceperit.
DE, ex. Epiſt. 109 a, Duos parietes de eadem fidelia dealbare.
prouerbium. Of. 22 a, De Græcis autem facetus Socrates: id eſt, ex Græcis. de Leg. 160 b, Ex tot generibus nullum eſt a-
nimal præter hominem quod habeat noticiam aliquã Dei: de ipſis q́ hominibus nulla gens eſt, quæ non habendũ ſciat eſſe deum. Item, Ac primum de tribus illis quæ antè dixi, be neuolentiæ præcepta uideamus. pro Do. 235 a, Nemo fuit,
&c. qui rem ullam de meis bonis attigerit. pro Fl. 147 b. Si
gis unquam de noſtris hominibus fuit,&c. I. C. 109 a, Po- tremum genus eſt de delectu Catilinæ. contra Rul. 88 a, Nõ
adimitur cuiquam gleba de Syllanis agris. de Diuin. 136 a,
DE 370 Miſit coniectori quantum uiſum eſt de argsto:tum ille, Ni hil'ne de uitello?At. u7 b, Ei ſtatim reſcripſi, homin emd: cer tum miſi de comitibus meis. de Ora. 10 a. Nemo de ijs, qui peritiſſimi ſunt, huic anteponendus eſt.& uu5 a, Magnum quoddam opus eſt, atq; haud ſciam an de humanis operib. longè maximum. pro Mil. n4 a, Vnus de illis. de Cl. 1 b, O- ratio Lælij de collegis non melior, quàm de multis, auam uoles, Scipionis.& ½ b, Eo iſtum de ſuperioribus penè ſo lum lego. de Or. z01 b, De firmiſsimis alia prima ponet alia extrema.& ibid. Id ſecundum erat de tribus. de f. eg. 1783 a, Deinceps in lege eſt, ut de ritibus patrijs colantur optimi. Quint. Fr. 29 1 b, Legatos habes, de quibus dignitate præſtat Tubero. Op. 243 b, Is habeatur ſanè orator, ſed de minorib. pro S. Roſc. 22 a, b, Cui de tanto patrimonio nihil relictum eſt.& 35 a, De tribus& decem fundis, iſte tres poſsidet. I. A. 212 b, De tribus enim, quæ propoſui, hoc extremum eſt. pro Lig. 130 b, Quàm multi eſſent de uictoribus, qui,&c. cum e- tiam de uictis reperiantur quàm multi, qui, c. de In. 56 b, Quodlibet exemplum de ijs, quæ propoſita ſunt. Parad. n7 a, Cæteri multa de ſuis rebus ſecum aſportabant. Off. 68 b, Ipſe autem in ore ſemper Græcos uerſus de Phœniſsis habe bat. At. 1a, De ijs, qui nunc petunt, Cæſar certus putatur. E- piſt. ⁷ ˙ a, Cum quidam de collegijs noſtris agrariam cura- tionem ligurirent, diſturbaui rem. ad Her. 30 b, Hoc non e- numeratione noſtra fiet: id eſt, ex enumeratione noſtra I. V. 131 b, Nihil ex ſacra, nihil de publico attigi. de Orator. 89 b, Quicquid erir quacunq; ex arte, quocunq; de genere. Exi-
mi de reis. L. Eximo. Att. 78 a, Mitte ad nos de tuis aliquem
tabellarium. cont. Rul.-o b, Comitia de minore parte po-
puli facta. At. 10 a, Epiſtola in qua eſt de periculis reip. I. V.
169 a, Recita decretum de tributis. Quin. Fr. 317 a, O iucun- das mihi tuas de Britannia literas. cont. Rul. 27 a, Vt in o- mnibus meis factis atꝗ; conſilijs ueſtrum de me factũ conſi liumque laudetur. de In. 80 b, Deinde, utra lex de generc o- mni, utra de parte quadam, utra cõmuniter in plures, utra in aliquam certam rem ſcripra uideatur. de Orat. u15 b, Præ- cepta de re militari cuipiam dars.& 16 a, Cuiuſmodi arti- ficium de ipſo iure ciuili Craſſu; componi pofſe dixit. de Or. 129 b, Oratio Craſsi de Colonia Narbonenſ,& altera de lege Seruilia. de Diuin. 10% b, Primus liber eſt de commẽ- data morte, ſecundus de tolerando dolore,&c. At. 189 b, Li ber de minuendo mœrore. de Clar. 167 b, Philoſophia de na
tura. de In. 62 b, Tum Crotoniatæ publico de conſilio uir-
gines unum in locum conduxerunt. de Cl. 174 b, Sunt ora-
tiones eius ieiunæ, multa præclara de iure. pro Seſt. 19 b,
Quæ etiam collegæ eius moderatio de me. pro Cor. 64 a, 7. 8 85. 5..... Quis dubitarert de iure pacis& belli omnibus iuris peritif-
ſimis imperatores noſtros anteferre. de Or. 88 b, Nihil de te
ratione uitæ didiciſſe, nihil quæſiſſe, nihil ſcire conuincam. de Diuin. 92 a, Somnium de Simonide, qui,&c.& 109 b, Vt Græcis de philoſophia literis non egeant. Epiſt. 178 a, Con ſilijs tuis, quæ ſcribis de agris aſsignandis, ab utriſque ue- ſtrum uehementer aſſentior. Att. 19 a, Non potuit honori- ficentius à me ſieri de nepote. pro Mil. 120 b, Fama de interi- tu Clodij.& ibidem: Læticia de interitu Clo dij. pro Q. b, De re pecuniariã iudicium eſſe.& ibidem a, De capite ſuo priòre loco cauſam dicere. de Or. 207 b, Explicare mentem ſuam de quaq; re. de Or. 200 b, De rebus bellicis canere bel licum. de Cla. 16 3 b, Sit ſanè, ut iubet, de iſto. Attic. 208 a, Illa
quæ habes de Academicis fruſtra deſcripta ſunt.& 262 a,
Atticus pecuniam numerauit de ſuo. de Gr. 162 a, His de re-
bus ſol me ille admonuit, ut breuior eſſem. Attic. i39 b, Ita-
que neq, de ocio noſtro ſpero iam, neq;,&c. de Orat. 201a, Non enim declamatorẽ de ludo, aut rabulam de foro quę- rimus. pro Cl. 2 b, A. Binnius quidam caupo de uia Lari- na. de Or. iu a, Hominem audietis de ſchola,&c. de Cla. 176 a,Is accuſator de plebe fuir. de Diu. 10% a, Aſtrologi de cir-
co. I. 1. 173 a, Exultabat Saudio erlotia de mimo modè e-
gens, repentè diues. Att. 240° a, Ecce autem de tranſuerſo L. Cæſar,&cc. Att. 10i a, Nam de illo altero minus ſum admira rus. Att. 14 3 a, De Dionyſio ſum admiratus. At. 2 011, De O- thoné difſido. Atti. 14 0 b, De repub. quotidie magis timeo. At. 42 b, Me metus de fratre in ſcribendo impedit. de Diui. 99 b, Apud Hetruſcos propter craſsitudinem aeris de cœlo multa fiunt. I. V. 220 a, Hæc agebantur de ſella ac de loco ſu periore.& 209 b, De manibus prædam amittere. pro Do. 239 a, Agri de hoſtibus capti. Quin. Fr. 315 b. De multa nocte uigilare. I. V. 175 a, Recita dé epiſtola roliqua. de Orat. 193 a, Philoſophus qui de ſua ui ac ſapientia unus omnia penè profitetur. pro Quin. R. 46 b, De quo nomine ad arbitrum adiſti, de eo ad iudicem ueniſti, pro Ceci. 296 b, Saxum de terra tollere. pro S. R. 4 4 a, Excipere aliquem qui de mani- bus alterius effugiflet.& 22 b, De amicorum ſententia Ro- ſcius Romã contugit. At. 21½ a, Cæſar non eſt facturus quic-
” 3 quam

4 ——— ———J6
—
—
2 * 8 * . * 1
71 D E
quam niſi de meo conſilio. pro Cæ. 52 a, Tacerè aliduid 46 ſententia atq; autoritate alicuius. Tuſc. 182 a, Minos leges ſanxit de Iouis ſententia. Att. 93 b, Puer literas patris aperi- rè ſolet, idq́ de meo conſilio.& ı§5 a, Vix tamen ſibi de mea uoluntate eonceſſum eſt.& 104 b, Nihil faciam niſi de ſen- tentia tua. Ppiſt. 18 4 b, Facere aliquid de confſilio alicuius. At. 40 a,& I. V. u6 b, Capere conſiliũ de ſententia alicuius.
D E, pro, uel propter. de Orat. 100 a, Quod quidem certis de 4. 4
—— 4 cauſis aliter cxiſtimarur. Ora. 215 b, Qua de cauſa fit, ut,&c.
Atti. 32 a, Si qui de ea cauſa nænierunt. de Ar. 253 b, Corpus
noſtrum tenuiſsima ſæpe de cauſa conficitur. Att. u15½ b, Is de
quo angor& crucior. Epiſt. 124 a, mremelij in armis ſunt, neq; de magna cauſa. Epi. 119 a, Eos tibi& rem de qua miſi, nelim curæ habeas. de Cl. 42 b, Excipere quibus de cauſis non liceat,&c. Att. i50 a, Pompeius mifit ad me Magium de pace, quæ uiſa ſunt reſpondi. pro Dom. 222 a, Collegia tri⸗ bunorum tota reperientur, quæ coeant, de hominum locu- pletiſsimorum bonis. Atti. 186 b, Sed uelim ſcire, hodie ne ſtatim de auctione, aut quo die uenias. I. A. 16§5 a, Cum lan- guerem de uia. de Fin. 39 a, Feſſus de uia. Part. 241 b, Defen- ſor autem de æquitare nitatur. Off. 9 a, Regulus de captiuis commutandis Romam miſſus eſt.
D E, a, uel ab. pro Cec. 305 a, Nec minus uertetur, ne contem-
nere Ebutium, quàm de eo contemptus eſſe exiſtimaretur. Att. 193 a, Id de Marcello ſeiri poteſt. Att. 3 a, Poſtea Meſſ ala conſul de Pompeio quæſiuit, quid de religione ſentiret.& ibidem: Ex eo quæſiuit, placeret ne ei,&c.& 6 b, De eo mi- hi Thylius ſe audiſſe ſcribit hæc, eſſe hominem cum Anto- nio,&c. Attic. b, Accipere aliquid de aliquo: id eſt, ab ali- quo. de Legib. 56 b, Quæro an ita factum, de Mario, ut feri bis, acceperis. Attic. 215 a, 1s CC iugera de M. Pilio emit. At- tic. 186 b, Sed uclim ſeire hodie ne ſtatim de actione; aut quo die uenias.
D EA, deæx. L. Deus. pro Rab. H* a, Ab Joue Optimo Maximo
cæterisd; dijs deabusque immortalibus pacem ac ueniam peto, precor ut,&c. de Natur. 68 b, Qui de dea matre eſt, Deus ſit neceſſe eſt. Antequam. 196 b, Dij deæq́; immorta- les, qui, S&ec.
DEALB O, s. tectorium induco. I. V.105½ b, Qudòd ſi tanta pe
cunia columnas dealbari puraſſem, certè nunquam ædili- tatem periuiſſem.& ibid. Columnæ, quas dealbatas uide- tis. Epiſtol. 109% a, Duos parietes de eadem fidelia dealbare: prouerbium.
DEAMBVIL. O, as. ambulo, inambulo. de Le. 168 b, Quin igi- 5 1 2—
tur ad illa ſpacia noſtra ſedęsq́; pergimus ubi cum ſatis e- rit deambulatum, requieſcémus,& 169 a, Satis iam deambu latum eſt. de Ora. 132 b, Eamus deambularum:& ille, Quid opus fuit tetimò uerò, inquit, Quid opus fuit te?
DEB EO, bes. faciendum eſt mihi, ut,&c. conuenit, oportet.
Atti. 273 b, Ciuis talis, qualis& prudentiſsimus& fortuna optima eſſe debet. Or. 203 a, Mani iudicij& ſummæ facul- tatis eſſe debebit moderator ille,& c. Ep. 6 a, Qui&te maxi mè’ debuerunt& plurimùm iuuare potuerunt. de D. 127 a, Oculorum fallaciſsimo ſenſu iudicant ea, quæ ratione atq; animo uidere dcbebant. Att. 141 a, Si uolent grati eſſe, debe- bunt Pompeium hortari, ut mihi ſit amicus. de Vn. 203 a, Quantũ eſler, quod deberet accedere. d*ουνεοσν pooy vαϑ. de Orat. 137 b. Nam principia habere hanc uim magnopere debent, ur poſsint,&c.& ibid. Principia cauſarum propria eſſe debent.
EBERE, ad pecuniam relatum. Att. 168 a,& Epiſt. 209 b, Is debet mihi multos nummos.& 224 b, Ille debet mihi pecu- niam. I. V. 121 a, Debebat Epicrates ullum nummum nemi- ni. Ep. 226 a, Ei Nicenſes pecuniam grandem debent ad ſe- ſtertiuũm octogies. I. A. 174 a, Appellatus es de pecunia quã pro domo& pro ſectione debebas.& 1⁷9 a, Seſtertium qua
dringenties debuiſti. At. 83 a, Scaptius ait illos putare talen
ta ducenta ſe debere.& ib. Quid uos?quantum inquam de- betisereſpondent C C. I. V. 1H9a, Cum frumentum debere- tur pecuniam poſcere. pro Ceci. 29 b, Pecuniam alicui ex Partitione deberi. Epift. 33 b, Pecunia quæ mihi ex publica Permutatione deberur. de Or. 98 b, Antè petiram eſte pecu- niam quam eſlet cœpta deberi. pro Quint. 7 a, Satis eſt argu menti nihil eſſe debirum Nauio, quod,&c. I. A. 178 b, Ne i- ſte quidem ex iſta ſyngrapha deberi dicit pro ijs rebu s, quę, c. pro Quin. R. 49 b, Debeo tibi ex ſocietate nihil,&c. pro Quint.z Nec ſocietas tibi quicquam debet, nec priuatim Quintius debuit. Atti. 233 b, Calendis Ianuarijs debuit, ad- huc non ſoluit.& 234 b, Si mihi Dolabella, quod deber diſ- foluerit.& 261 a, IIli turpe erit eo nomine quod fariſdato
debeat, non diſſoluere.
DEBER E, ad alia relatum. de In. 74 b, Hoſtiæ, quas debur- c 6
* r— 474* 3. 2——. ſti. pro Mar. 135 a, Cum Patriæ, quod debes, ſolueris. Epi. 70
A Praeſti 11 1118 1 ria⸗ AArTr 1 4 8, Præſtitimus patriæ, quantum debuimus.& 173 a, Tantum
D E 372 tibi debeo, quantum p erſoluere difficile eſt. Poſtquaã. 201 b, Huic ego homini rantum debeo, quantum hominem homi ni debere uix fas eſt. Epi. 202, Eſt animi ingenui, cui multũ debeas, ei plurimum uelle debere.& 151 b, Perficere, ut ne mĩi nus reſpublica tibi, quàm tu reip. debeas.& 10 b, Et quoniã ribi incredibilem quendam amorem& omnia in reipſum ſumma& ſingularia ſtudia deberen reip. quæ te in me re- ſtituendo multum adiuuiſſet, eum certè me animum meri- to ipſfius debere arbitrabar. de Ora. 95 a, Hoc ſummum be-
neficium tibi debeo, quod,&c. de L. 157 a, Debes hoc mu-
nus ſtudioſis literarum. Att. 9 a, Qui mihi laudem illam eo minus deberet, quod,&c. J. A. 165 b, Quo etiam maiorem ti- bi gratiam debeo, qui,&c. Ep. 122 a, Qui me odiſſe, quia 112 gna mihi debebat beneficia, cœpit.& ibi. Soluere beneficia. Epi. 151 b.Id noſtræ neceſsitudini debere me iudico.& 10 a,
Qui ex me fructus debentur. I. A. 192 a, Cui pro diuinis me-
ritis diuini honores debentur. de Or. 140 b, Sua cuiq; uirtu tis laus debetur. ad Heren.;7 b, Vita hominis fato debetur. pro Seſt. 13 b. Vita neceſsitati debetur. I. P. 99 a, Et pœnam, quæ tanto facinori deberetur, ſubire. in Verr. 86 a, Nullum eſt ranrum malum, quod non tibi pro multis ſceleribus de- beatur.& 251 b, Supplicia, quæ debentur hoſtibus. I. C. 100 a, Miſericordia, quæ tibi nulla debetur. I. V. 241 a, Veneri as Libero reliquum tempus deberi arbitrabatur. I. P. 80 b, Is mihi ciuicam coronam deberi à repub. dixit. de Ora. 109 a Deberi me tantis hominum ingenijs putaui, ut,&c Off. 12 a, Neceſſaria uitæ præa ſidia debentur ijs maxime, quos antè dixi. de EFin. 39 a, Gratia non debetur ei, qui,&c. Qu. Fr. 29 b, Communis fides quæ omnibus debetur. Epiſt. 23 0 b, Cu ius cauſa omnia cùm cupio, tum meherculè ctiam debeo. DEBILIS,Ie. mancus, infirmus, imbecillis, leuis.)((Firmus. E. C. in b, Aut eos infirmos fine illo ac debiles putabam. pro Mil. 120 a, Equites Romani, quorum uires erant debiles. pro Mur. 236 b, Duo corpora eſſe reip. unum debile, infirmo ca- pite: alterum firmum, ſine capite. pro Seſt. 7 b, Si gladium paruo puero, aut ſi imbecilli ſeni aut debili dederis. pro Ra. 94 b, Qu. Scæuola mancus& membris omnibus captus as debilis. J. A. 219 b, Murius ſenex& debilis uneniebat in curis. de Diu. 92 a, Tum ille etiam debilis factus eſt& ibi. Is pedi bus ſuis fanus reuertit. pro Mil. 106 a, Occurrebat mancam & debilem pręturam ſuam futuram conſule Milone. de Cl. 184 b, Qui hac parte animi tam debili eflet. DEBILITAS, tu. infirmitas. IJ. P. 78 b, Tarditas ingenij, ſtu- por, debilitasd; linguę. de Fin. 144 b, Bonum integritas cor poris, miſera debilitas. de Fin. un a, Itaq; id agunt ut à ſe do- lores, morbos, debilitates repellant. de Fin. 59 a, Dolores humili animo imbecillod; ferre miſerum eſt, ob eamꝗ; de- bilitatem animi multi ſeipſos penitùs perdiderunt. Tuſcu-⸗ 208a,& 231 a, Separatim autem certæ ſcholæ ſunt de ſerui- tute, de debilitate, de cęcitate,&c.& de In. 50 b, Morbus, de- bilitas,&c. DEBILITATI O, nu.. I. P. 98 b, Debilitatio atque abiectio animi.- DEBILITATVS,, um. fractus. Antequam. 197 a, Oppreſſa eſt reſpub armis, metu debilitata ſeruili. pro Dom. 240 b, Mens debilitata metu concidit. pro Quin. 1 b, Vt multis in- commodis ueritas debilitata tandem recreerur. pro Dom- 218 a, Ciuitas fracta malis, mutila, debilitata, abiecta metu. de Ora. 95 a, Simul ac me fractum ac debilitatum uidit. pro Flac. 156 a, Fractum& debilitatum Græciæ nomen. I. C. u a, Recitatis literis debilitatus atq; abiectus, conſcientia cõ- uictus repentè conticuit. cont. Rul. 84 a, Neruis urbis o- mnibus exectis, urbs ipſa ſoluta& debilitara relinquitur. I. C. 107 a, Si Catilina meis concilijs circuncluſus ac debili- tarus ſubitò pertimuerit. I. C. 109 b, Naufragorum eiecta& debilitata manus.& 106 b, Debilitatus ſtupris. pro Do. 22½ a, Tuus præcipitans iam& debilitatus tribunatus. de Fi. 58 b, Pleriq; autem uicti& debilitati tradunt ſe libidinibus cõ ſtringendos. Poſtq. 202 a, Aut debilitata uirtute, aut fracto animo eſſe. de Ora. 126 a, Afflictus, debilitatus, mœrens,&c. Att. 278 a, Minimè decet te animo debilitati uideri. de Ora. 107 a, Vereor netardem ſtudia multorum, qui deſperatione debilitati nolent, S&c. pro Seſt. 0 b, Multis uulneribus acce-
ptis, ac debilirato corpore& contrucidato, ſe abijcit exant
matus. de Orat. 121 b, Debilitatus à iure diſcendo. DEBILIT O, as. debilem facio, frango, infringo, minuo, cõ-
minuo, exhaurio, neruos incido, neruos execo, enerno, affl
0. pro Fl. ioi b, Membra uxoris debilitauit lapidibus, fuſt? 2. 3 2* 5 4 1.... T„ 3 bus, ferro, manus contudit, digitos confregit, neruos conc:
dit. de Or. 37 a, Cum Druſi Pribunatus infringi iam ac de- 7.. 2 1. 5
bilixari uideretur. Qu. F. 29 a, Animum frangi&
ri moleſtia non oportet. pro Cæl. 50 b, Sed hæc facta illius
clariſsimi uiri mentio,& uocèẽ meã fletu debilitauit,& men
6 QGeblllta-
2 tẽ dolore impediuit. ꝓro R. P. 30 b. Sed me dolor debilirat, includit
3 3
2 —
. —₰2 —2 — 2 ——2— — .— — —
ebilitat. moglan e ces intenta minatur. p. nuri ac fran Hebilitari⸗ V ililcurat! ispro Plaa
nam qui pe
äät qula
aurefet, pPEBITOR otelt.At.n dem fœnor amico quaàl quæ noſtri nm illamt toribus co⸗ debitoribu
DBITVNM Atic. i9 44 ebiti. Or. auam debim
quinon de 10s. C. J. aue Octau nio debitus loco debit non debett
DEBITVS
ræ quidem 67 a, Cui refero. des meritam a tam gratia ac debitum tis ſupplich mehondre niam alicu quæ natur 64 à NRedo nefaca dr
eſt delect
6 b, Quo
b becuni DECAN a, Quæſti tas haber dECAN dæc deca alicui per quidem! dictata Diuin. z0 decantan
bauld Lalutar

373 P E
litare luctu. de Or. 160 b, Verſus debilitatur in quacunq; e- ius ſit parte titubatum. Pro Cec. 293 a, Saucij ſœpe homines.
cum corpore debilitãtur, animo tamẽ non cedũt. pro Mur. 143 b, Horum ego audaciam debilito, ſceleri reſiſto. Poſtq. 212 a, Quid eſt quod animum meum frangere aut debilita- re poſsit? in Vat. 32 b, Tribunitios furores debilitare& re- Primere. Bpi.5 b, Et ipſa die qua debilitantur cogitationes inimicorum. pro Mur. 13 4 b, Hac amicorum ſtudia debili-
25
rant.& ibid. Eiufmodi candidatorum amici intimi debili- tantur. J. A. 215 a, Conſenſus populi, ſi nos langueſcimus, de- bilitetur neceſſe eſt. de Fin. 135 a, Sic uincunt, læticia ſe effe- runt, uicti debilitantur. pro Deio. 14 4 b, Actio cauſæ maxi- mè debilitatur loco. Atric. 70 a, Tua profectio ſpem meam debilitat. I. A. 195 a, Vtrum hoc eſt confirmare militum ani- mosian debilitare uirtutem? Tuſc. 243 b, Dolor ardentes fa- ces intentat, is fortitudinem, patientiam ſe debilitaturum minatur. pro Mar. 32 a, Nulla eſt tanta uis, quæ non debili- rari ac frangi poſsit. Epiſt. 234. b, Debilitor lachr ymis. Item, Debilitari à iure diſcendo. L. Debilitatus.— H EBITIO;, onus. debitum. Attic. 228 a, Quintus de emendo nihil curat hoc tẽp ore, ſatis enim tor quetur debitione do- tis. pro Plan. 273 b, Diſsimilis eſt pecuniæ debitio& gratiæ:
4 1u b Lop
4 3* lle
, 1 quxd denrurz⸗ c — 8. 32, qur tib 46 wutial
aa unr.„* 1 x pra fidia dedentur
— na didit: qui autem debet, is retinet alienum: gratiã autem& 11 15 1 Grata non Cedenr iaauß
qui refert, habet:& qui habet, in eo ipſo quod habet, refert.
ITOK, orb. propriè is eſt, à quo inuito exigi pecunia ax omnidun dedenr h Sa a Ino. Innito exll Pee daomania cüm dupig wrhi pOteſt. At. 114 a, Ticinius debitoribus ſuis renüũciauit, ut eo-
18ν AAncns, infrmun imbecil Mum — 102 nfrmos fine— 3 24 amn Romam quorn*
POra cfle reip. unum dchh. kwum brmum ſine capite. Ded Sck d38 debitoribus ad dixiſti?“ ero mr imbecill ſem aut dedilcetn D EBI TV M. ki. debitiò, xs alienum pecunia debita, nomen. Keruela manch Kememdruemdge— Attic. 19+ a, Lellario quædan eitſi minus doloris,at ofii IAX b WMariug ſencx& debilinar debiti. Or. 314 b⸗Animus mutila ſentit quædam, quibus tan 914 Tem ille eriam dedilu aämdin quam debitor frat adetu 1,flenclitur. Ark-222 4, NVeexilfi n28,
ui non debita conſectari ſoleant, quod debeatur remiſſu- hammnern pro M. 106 4 Ocenndan 4 Lan. 24 3. 11 eſa emen. heh ros.(TII. F. 301 b, temꝗ; mifit ad Apollonienſes, ne de bonis lem prrtaram luam futuram afiben quæ Octauij fuiſſent, diminui pateretur, priuſquam Funda A Pante animi tam dedil tſet nio debitum ſolutum eſſet. Anteq. 192 b, Pidei conducit in ITAS. ßemitas.lP.)1b,Tudtugg Ioco debirum retribuere.& 193 b, Si meminiſtis quod dedi, hagug. de fin.144 b,Jozumnmg non debetis obliuiſci, ſfed retribuere quod debetis. mftra debalitas. de fin. m a kaq Gaun DEBITVW S, 2,um. meritus, iuſtus. pro Mil. iu8 a, Vobis illæ ſe- morbon, debilitates repellant. de In a ræ quidem, ſed iuſtæ& debitæ pœnæ ſolutæ ſunt. pro Cor. underillog. ſerte miferenchän* 67 a, Qui munds hoc debitum,& debitã iuſtamã; gratiam am animi multi ſcipſos penitas pertuiem
K1 Separatim autem cenr ſcholeimt — dediheate, de den te, r. Kdelh eiha 4
1
dem fœnore uteretur. Epiſt. 139 b, Hæc eſt leuior plaga ab amico quàm à debitore. pro la. 156 b, Fecit eadem omnia
ram illam feciſſe Romæ. Off. 46 b, Pecunias creditas debi- toribus condonare. I. P. 98 a, Nonne Fuſidium creditorem
„
meritam ac debitam fuiſſe defenderes.& 4 4 a, Alicui debi- tam gratiam meritamꝗ; referre. Bru. 91 b,& I. A. 2u1 a, Iuſtum ac debitum honorem alicui decernere. I. C. or b, Vita mul- ris ſupplicijs iuſtis debitis q; erepta. Att. 293 a, Huic habiti à
3 8
4 1TATVS ſractus. Antegatnaful 4— h. re Dn. debdlitana feruik. Fienn umnmein uNkA 4 AAn Kondl pro N 1 3
4 tas debilitat tandem ftmtem ner 114, e. dciene 14 me fractum acc
niam alicui iam diu debitam. I. A. 26 4 a,0 fortunata mors quæ naturæ debita, pro patria eſt poriſsimùm reddita. Epi. 64 a, Reddere officium alicui iam diu debitum. At. 286 b, Be nefacta pro debitis cxigimus. de Opt. 243 a, Docere debitũ eſt, delectare honorarium, permouere neceſſarium. pro Qu. 6 b, Quod debitum non eſt, id datum non eſt. pro Clu. 24.
b; Pecuniam alicui non debitam ſoluere.
“ — 3
1„ebilitatum Gfxux 1üf D ECA NTATVS, 4,um. peruagatus, peruulgatus. de Or. 121 — dicugu⸗ a, Quæſtiones omnes animo percurſas, ac propè decanta- As Herns denne coar R ass 1 tas habere debet. At. 216. 5
——— OECAN T O,s. canto, celebro, peruulgo. Att. 216 b. Etenim SE urd concikiis cifunm hæc decantata crat fabula. de Or. u⁰ b, Græcus doctor, qui 2 84 Cauilmna me 10 108 b Nauf alicui peruulgata præccpta decantat. de Finib. 104 b, Quæ d perumuerit. I.de„ ltatus quidem res eſſicit, ne neceſſe ſit ijſdẽ de rebus ſemper quaſi Kd Dedu usdeus dictata decanrare, neq; à commentariolis ſuis diſcedere. de — d ans um— Diuin. 202 a, Sola enim multorum annorum memoria non prrpE cbilrau trac—
K dedbiln decantandi augurij, ſed diuinandi tenuit diſciplinam. Tuſ. “““——. 8 4.
1“ 5 01 8 3„.* 3 ** 101* Aur—* 202 a, Sed& iam decantauerant forraſſe. 4 9 8 4 3 a„ 4 5 d 8 1.. 4 4 3 3. dos Se a6 a4ic 4a aios OECEDO, du. cedo, diſcedo, morior.)(Abcedo. Anteq. 195. 4 ge animo c 19 b, Ego inimicorum amentia ſalutis omnium cauſa, dece- lto t.
dam. Cæl. Epiſt. iu b, Quod ribi decedenti pollicitus ſum,
S zo! me,&c. Anteꝗ. 19 4 b. Si uiolentiæ impetu opprimimur, de-
contrucds g cedam pro omnibus unus tribunitio furori. pro S. Roſ. 30
eb bale 2 t atus d dredh 9u b, Tamerſi uiciſſe debeo tamen de Meo zule dscesſaine 35
.“ frango 117 a, Prætor ui cogat aliquem de ſuis bonis hs dete-
— zediler faci⸗ neruos ea ig dere. Atr. 251 b, Sed cum uideas, quantum de iure noſtro de-
110„eruos mnEaen hran 2 1 ceſſerimus, quid hæres?& ibid. Magna eſt nobis iiiteraeie.
1— 9 oris deddaß 5 ceta iuris. At. 91 b, Vt ex Cypro equites ante certam diem de-
4— uenee cederent. côtra Rull. 79 b, Decedere de poſſeſsione. Of. 47
—„ T 2 nag b, Paulum nonnunquam de fuo iure decedere. de Sen. 90 a,
* 5. 1904. r dSeita g Salutari, appeti, decedi, aſſurgi. Pro Qel,43 b.Dleir ſemulla 4* 0 4
3
includitJ́; uocem. pro Pl. 281 a, Noli animum meum debi-
nam qui pecuniam diſſoluit, ſtatim non haber id quod red
quæ noſtri debitores ſolent: negauit enim ſe omnino uerſu
referò. de Ora. i27 b, Vt etiam iracundiam non iniuſtam, ſed
me hondres nulli niſi debiti. pro Flac. 157 b, Soluere pecu-
cupiditate indu ctum de uia deceſsiſſe. pro Flac
tus nihil à ſuperioribus cõtinuorum annorum dec ceſsit. Ep. 24 a, Itaq; conſtituiſſe dicuntur, in Cari⸗
3 a, Decedit ex Gallia Romam ſimul Mæuius. de Sen, 2 a, —.. 2—. 2 47—-. 2.
Verat Pythagoras iniuſſu Dei de præſidio& ſtatione nitæ
decedere. Epiſt. 7 a, Sunt etiam qui
relinqui poſſe, qui prouinciæ præſit.
dere. pro Corn. 56 a,& Epiſt. 8 b, Qui de ciuitate quàm de
AMᷣTvre id forrè pu
tabam, quòd omnes illi deceſſe rant. p de uita deceflerant. In Sal. 272 b 6
b, Pater nobis deceſsit ad VIII. feſtiuus noſter deceſsit.
DECEM Gtres. Pro S. Roſc. 21 liguir
DECEMR& ſex. pro ſexdecim. pro Cl. 3 a. L. Triginta.
DECEMBER, PDris. L. Dies. L. Menfis.
DECEMPEP A, de. eius menſuræ inſrum entum, quo ter- ram metiuntur metatores. I. A. 260 a, 2xa peritus metato r, urbem iam decempeda ſua diuiſerat. pro Mlilone n) b, Qui cum architectis,& decempedis uillas multorum k ortosd; peragrauit. Acad. 32 a, Solis magnitudinem quaſi decempe- da merir.—
DECEMPEDATOR, oris. metator. I. A. 2 6§ a, L. Antonius æquiſsimus agri publici& priuati decempedator.
DECEMPRIMLqui Aewdaouοᷣ Grocòè dicuntur. nomen e-
ro Rah. 9 a, Quil iam
„Qui iam deceſſerunr. Atr. 4. ———.*1— Calen. Decemb. At. 7 a, Puer
rat legationis Amerinorum:ut quinqueprimi, Agyrinèſum in Sicilia, Tvrdαριοι Gracis. pro S. R. Itaq; Decurionum decretum ſtatim fit, ut decemprimi proficiſcantur ad I.. Syl lam. I. V. 162 a, Quinqueprimi accitu iſtius euocantur.& 263 b, Agyrinenſes magiſtratus& quinqueprimi,&c. DECEMS CALMVS. uidetur Cicero hoc ufils quaſt ad- iectiuo Actuarioli. L. Scalmus. 8 PBCEMVIR Prorum. de Ora. 90 a,& contra Rul. 69 b, No- ſtri decemuiri, qui duodecim rabulas perſcripſerunt.
DECEMVIKRAIIS,e. ut ampliſsimum collegium decem-
uirale. in Ver. 225 b, in Rul. 63 a, Pecunia decéuiralis. de Or.* PECEMVIRATVS, tus. decem uirum magiſtratus,& offi- cium. contra Rul.784a6. 1 PDECENTER, decors. pro Cecin. 299 a, Iura Amaioribus decentiſsimè deſcripta. 2 PDECENTIA 1¹æ. conuenientia, condecentia, decorum. de N. 55 b, Venuſtatem, ordinem,& ut ita dicam, decentiam o- culi iudicant. PDECERNO, nu. ſtatuo, conſtituo, in animum induco, de- ſtino, mihi certum eſt, conſilium eſt, animo intend o,Confi- lium capio, iudico, cenſeo, ſancio, decretum facio, decretum interpono, creui, ſententiam dico uel fero, decerto. Attic. 95 b, Decreue ram cum eo ualde familiariter uiuere. de Or. 123 a, Minimè, in quit Antonius, ac ſic decreuir philofophari po tius, ut Neoptolemus apud Ennium paucis. Atrt. 99 b,& E- Piſt. 39 b, Supplicationem mihi nunc decreuit Caro. de Fin. Im b, Qum ſenatus triumphum Africano decerneret. Epiſt. 274 b. Itaq, feci ſupplicationẽ decretam: id eſt, decreui ſup- plicationem. quidam enim ſic diſtinguunt. Epi. z b, Oraſſus treis legatos decernit, nec excludirt Pompeium:cenſet enim etiam ex ijs qui cum imperio ſunt. Epi. 24 a, Sum ſolicitus, quidnam de prouinrijs decernatur.& 4ι b, Ad me adire quoſdam memini, qui dicerent nimis magnos ſumptus je-
gatis decerni.& ibi. BEgo cenſui ſumptus legatis quam ma-
8 1— 6 r 8 ximè ad lrgem Cornellam decernendos. Atti. 99,2, Annuus fumptus mihi decrerus eſt. Epiſt. z1 b.Itemq petiui àte non
ut decernatur aliquid noui, quod ſolet efle difficilius, ſed ut ne quid noui decernatur.&4 a In primis 6. ur quę Titus Appius de eius re decreuerit, ea comprobes. Att. 282 a, De- cernere honores alicui.& 32 a, Nullos honores mihi niſt uerborum decerni fino. Qu. Fr. 393 b, Hac inſtiturio poteſt fuſtinere in rebus ſtatuendis decernendis—; eam ſeueritat?, qua,&c. ad Bru. 91 b, Honos debitus dijs immorralibus de- cretus eſt. At. 163 b, Res quas Cæſar ſtatuit, decreuit, egit,&c. & 263 b, Coſs. de conſilij ſententia decreuerunt ſecundum Buthrotios. Attic. 54 b, Nunciat iam populo ponrifices ſe- cundum ſe decreuiſſe.& 204 b, Conſules decreuerunt ſe- cundum Cælſaris decreta& reſponſa. Artic. 29 za, Decreui ut in faſtis ad eum diem Bruti nomen inſcriberetur. Quin. Fratr. 395 a, Prætor cdixit ne ad ludos pecuniæ decernan-
2 4 1
3„——— 4—— 2 l adtemplum monimenrumd, noferum
1
1 rur.& Ibide
natim dec
—. 8— 1——— A S 8-——„ ILiehatls Ut ITot 1118101 1. 9.2* 1 12. 4 3
lum eſt 111 13 11 FB COlles 7“ † C GcGCIA4 G
1 11 AE AHDeGOII Sin, gulodne 1 1 1A4 —.. ₰.
— 3— ₰ àAPrA
3— 9 44 GGSGSA*
4

DECID O, du. de
375 D E
decreuerit. J. V.100 b, Verres contra edictum ſuum ſine ulla regione decernebat. pro FlI. P. Orbius contra te omnia de- creuit. pro Dom. 216 b, Non oportet quicquam uni extha ordinem decerni. Epi. S b, Stipendium Cæfari decretum eſt, & decem legati. de Ora. 140 b, Decreta uirtuti præmia. I. C. 119 a, Vos mea diligentia patefactam eſſe cõiurationem de- creuiſtis. I. C. 14 a, Atque hoc idem decretum eſt in L. Caſ fium. in Verr. 141 b, Senatus decreuit, populusq́; iuſsit. pro Cal. 45 b, Si eſſet aliqua diſsimilis iſtius, quæ haberet pa- Iàm decretum ſemper aliquem,&c. pro D. 218 a, Lex decre- ra. ad Her. 9 b, De eadem re ſæpe alius aliud decernit, aut iu dicat. pro Mur. 134 b, Aequalitas decernendi. Atric. 47 a, Ni-
hil impertiſti tuæ prudentiæ ad ſalutem meam, quod aut in
meipſo ſatis eſſe conſilij decreueras, au t,&c.. PFECERNERE, 5decantare. de Ora. 127 a, Pro mea omni fa- ma fortunisq́; decerno. At. 122 a, Pédeo animi expectatione Corfinienſi, in qua de ſalute reip. decernitur. pro Qu. 1 b, V- no iudicio de fortunis omnibus decernere. At. 163 a, Sed uti nam meo ſolùm capite decernerem.& 2 b, Sic omnia fa- cere omnis debet, ne armis decernatur. de Or. 138 a, Certa- men quod ferro decernitur. ODECERPO, pw. delibo, excerpo, aufero. pro Mar. 132 a, Ni- hil tibi ex iſta laude Centurio, nihil præfectus decerpit. de Or. 130 a, Ne quid io cus de grauitate decerperet. Tuſ. 235 b, Humanus animus decerptus ex mente diuina. DECERTATIO, nis. dimicatio, concertatio. in Arat. 235 a, Harum rerum omniũ decertatio conſulibus cõmiſſa eſt.
DECERT O, zas. depugno, dimico. Offi.7 b, Duo genera de-
certandi ſunt, unum per diſceptationem, alterum per uim:
illud proprium eſt hominis, hoc belluarum. Ep. 64 a, Cum
multis conſularibus tanta contentione decertaui, quanta
nunquam antea. de Finib. 125 a, Locus ubi Demoſthenes&
Aeſchines inter ſe decertare ſoliti ſunt. de Pro. 75 b, Cæſar cum acerrimis nationibus, Germanorum prælijs feliciſsi- mè decertauit. pro Dom. 226 a, Vi& armis contra uim de- certare. I. A. 160 a, An decertare mecum uoluit contentione dicendi?pro Pla. 277 b, Iure& legibus diſceptando decerta- re.)(Armis dimicare.
DECESSIO, nis. abitus, diſceſſus, diminutio. Epi. ↄ4 b, Is mecum ſæpe de tua manſione aut deceſsione communicat.
Attic. 95 a, Mihi deceſsionis dies Araον⁸εαρτςαᷣ obrepebat. Qu.
Fr. 290 a, Ego tibi ſpem maturæ deceſsionis afferebam. pro R. P. 127 b, Non intelligo hoc quale ſir, utrùm acceſsionem decumæ centeſima, an deceſsionem de ſumma fecerit.& ibid. Deceſsionem mille talentúm eſſe factam. de Diuin. u15 b, Hæc deceſsio capitis aut acceſsio ſubitône fieri poteſtè de Vniuerſ. 19 8 b, Nec enim ulla deceſsio fieri poterat, nec acceſsio. DECESSVS, us. deceſsio, mors. de Am. Me ipſe conſolor& maximè illo ſolatio, quòd eo errore careo, quo amicorum deceſſu pleriq; angi ſolent. I. A. Orat. 2, Deceſſus è prouin- cia. Ep. lib. 8, Quod ad deceſſum tuum attinet. DECE T, bat. conuenit, decorũ eſt, dignum eſt, poſtulat, pa- titur, par eſt, aptum eſt. de Or. 162 b, Nunc quod aptum ſit: id eſt,quod maximè deceat in oratione, uideamus. Off. 25 b, Quid deceat,& quid aptum ſit perſonis,&c. de Orat. 95 a, Non eum pudendo, ſed non faciendo id quod non deceat, impudentiæ nomen fugiendum eſt.& ib. b, Quem non de- cet, hunc ad id quod poſsit, detrudendum puto.& uò a, In quibus neque abeſſe quicquam decet, neque redundare. At. 93 b, Quo maiorem ſpem habeo, nihil fore aliter ac decear. Orat. 293 a, Vt in uita, ſic in oratione nihil eſt difficilius, quaàm quod deceat, uidere.& ibidem b, Decere declarat, quaſi aptum eſſe, conſentaneumꝗ; perſonæ, quod in omni- bus rebus ualet, contraq́, item dedecere. Offic. i9 a, Quod decet„honeſtum eſt: quod honeſtum eſt, decet.& 22 b, Ni- hil decet inuita, ut aiunt, Minerua. de Diuin. 88 b., Sed e- xemplis grandioribus decuit uti. in Anton. 205 b, Res con- fecta eſt, minus quidem illa ſeuerè quàm decuit, non tamen omnino diſſolutè. de Opt. 243 b, Si eodem modo putant dici pro Milone decuiſſe. Offi. 23 a, Nec uelle experiri, quàm ſe aliena deceant.& ibid. Id enim maximè quemq; decer, quod eſt cuiuſque ſuum maximè. Orat. 192 a, Decet hoc ne- fcio quomodo illum. de Prou. 77 b, Hoc decet me,& conue nit ijs rebus quas geſsi. de Finib. 103 b, Decet cariorem eſſe patriam nobis, quàm noſmetipſos. Tuſcul. zu: a, Oratorem iratei non decet, ſimulare non decet. de Legib. 170 b, Fieri ſic decet. 3 DECIDO, dus. cado. Of. 41 b, Eicta omnia tanquam floſculi decidunt. de Sen. ↄ2 a, Poma ex arboribus, ſi matura fint, de cidunt. de Ar. 256 b, Ne in unius imperium res decidat, ad- monemur. At. 36 a, Decidere ex aſtris. — 8 eciſionem facio, tranſigo, pactionem facio. de Aruſp. 253 a, Clodius cum Propinquis fſuis decidit ne re-
D I 376 os faceret. pro Quin.3 b, Decidis ſtatuisꝗ, tu quid ad dena- rium ſolueretur.& ibid. a, Per te C. Aquili decidit P. Quin-
tius, qudòd liberis Scapulę diſſolueret. I. V. 101 b, Dicebat iſte,
niſi cum muliere decideretur, in poſſeſsionem ſe ire iuſſu- rum. I. V. 125 a, Qui cum reo tranſigar, pôſt cum accuſatore
decidat. I. V. ¹59 b, Qui medimnis DCC. decidere uoluir.
pro S. R. z0 a, Tranſi guo. Magno tuam dimidiam partam decidiſti.& ib. Tuam par- tem dimidiam quemadmo dum uis decide.& ibid. De tota
re, inquit, decidiſti: ergo huc,&c. pro Qu. b, Decidere de o-
mnibus rebus rationibus ꝗ; ſocietatis.
DECIM VS. in Ant. 175 a, Hora diei decima ferè ad Saxa ru-
bra uenit. DECIPILO, pi. capio, impono, circumuenio, fraudo, circun- ſcribo, induco, fallo, ſupplanto, fucum(ut dicitur) facio, in fraudem impello, in errorem induco, uerba do, errorem ob ijcio, errorem incutio, in fraudem deduco, aucupor, eludo. de Diu. 132 b, Namilla amphibologia, quæ Crœſum dece- pit, uel Chryſippum potuiſſet fallere. At. 208 a, Niſi fortè me communis emπαάoſiæ decipit. At. 4 b, Quod te de Taiano ne- gocio decepiſſe ſcribis, id ego Tadio gratum eſſe intellexi. de Or. 135 b, Decipere expectationem alicuius. Ac. 17⁷ a, Deci- pi, falli, capi. pro Fl. 163 b, Cur matris imbecillitatem epiſto lis aucupatur? Artic. 24 5 a, Verba mihi dari facilè patior, in hocq; me libenter præbeo credulum. DECISIO) nis. tranſactio. pro Qu. R. 53 a, Dicam deciſio- nem factam eſſe, quæ facta non eſt. pro Fl. 62 b, Decifionis
arbiter C. Cæcilius fuit. pro Cecin. 39 5 b, Noſtra deciſio-
de æquitate..
DECISV S, a, um. I. V. Act. 7, Quibus omnibus rebus actis at-
que deciſis, pro ducuntut è carcere. id eſt, tranſactis- DECIVS, c†j. Tuſc. 167 b. DECLAMA TIO, nis. domeſtica exercitatio&umbratilis, & commentatio incluſa, quo in genere pueri apud magi- ſtros exercentur. pro Mu. 134 a, Nõ placet mihi declamatio potius quàm perſalutatio. Tuſc. 129 b, Hæc mihi ſenilis eſt declamatio. pro Planco 260 b, Vulgaris& peruulgata de- clamatio. Item, Declamarionis nomen apud nullum auto- rem antiquũ ante ip ſum Ciceronẽ inueniri poteſt. Seneca.
DECLAMATO Roris. de Ora. 15§ b, Non eum declamator aliquis ad clepſydram latrare docuerat. pro Pla. 177 a, Non uobis uideor cum aliquo declamatore diſputareiltem, De- clamator de ludo. L. Rabula.
DECLAMATORIVS, a, um. de Orat. 9r a, Declaratur u- trum in hoc declamatorio fit opere iactatus. Qu. Pr. 323 b, Puer magis illo declamatorio genere delectatur, in quo quoniã ipſi fuimus, patiamur illum ire noſtris itineribus.
DECLAMIT O, 33. de Orat. 107 a, Græci qui annos complu res ſedentes declamitant. Tuſ. 14 9 b, Vt enim antea declami tabam cauſas, quod nemo diutius fecit, ſic hæc mihi ſenilis eſt declamatio. Ep. 265 a, Præterea declamitare Gręcè apud Caſsium inſtirui, Latinè autem apud Brutum exerceri uo- 10. de Cl. 19 4 b, Commentor declamitans(ſic enim nunc lo quuntur) ſæpe cum M. Piſone, aut cum aliquo quoridie. I. A. 168 b, Quanquam tu quidem uini exhalandi, non acuen- di ingenij cauſa declamitas.
DECLAM O, as. ualde clamo, exerceor, ludo. de Fin. 125 a, Ad fluctum, aiũt, declamare ſolitum Demoſthens, ut fremitum aſſueſceret uoce uincere. I. V. 234 b, Ille inſanus, qui pro iſto contra meuehementiſsimè declamaſſert;, libellum mihi dat. Ep. 43 a, Maieſtas eſt(ut Sylla uoluit) ne in quemuis impu- nè declamare liceret. Att. 227 a, Haud amo uel hos deſigna- tos, qui etiam declamare non coegerunt. pro S. R. 32 a, Quæ mihi uiſus eſt ex alia oratione declamare. I. A. 198 a, Ipſe in- terea decem& ſeptem dies de me declamauit, ut digeſtio potius quàm declamatio uideretur. de Orar. 97 a, Exercita- tione quaſi ludicra prædiſcere& meditari.
DECLARATIO, Ont. Epi. 255 b, Liber iſte quem mihi miſi- ſti, quantam haber declarationem amoris tui.
D ECIL.AR O, As. fignifico, demonſtro, oſtendo, renuncio. Ep. 69 b. Itaq, hoc ſæpius dicendum, tibiq́; non ſignificandum ſolùm, ſed etiam declarandum arbitror, nihil mihi eſſe po- tuiſſe tuis literis gratius. I. A. 202 a, Lepidus gemitu& moœ- ſticia declarauit quantũ haberet odiũ ſeruitutis. Ora. 217 b, Quod plurimis locis perorationes noſtræ uoluiſſe nos ea animo contendiſſe declarãt. Of. 34 a, Hoc autem tẽpore tan tum nobis declarandũ fuit, cur,&c. At. 86 b, Qui declarauit quãti me facerer, cùm ſæpe, tũ in Burſa. pro Do. 232 b, Is nul- lam beneuolentiã inſigné in rempub. declarat. de Di. 106 b, Homo ſignis quibuſdam cõſequentia declaranribus futura præſentit. de D. 80 b, Volatibus auium cantibusq; ut certiſ- ſimis ſignis declarari res futuras. de N. 59 a, Multa oraculis declarantur, multa uaticinationibus. Par. 125 a, Copiam re- rum declarat ſatietas rerum& abundantia, de Orat. 101 a,
Actionum
.„.«ℳ. 7†. gere atq; decidere cum aliquo.& 5o b,
io confelsic natio,de fat autio comm ſam, qux! vo blctum cfugere. de DECLINO o, de uiac ed reuertatt 109 b.Vt de uta,Vt bon mus: quę de Nat. 66 4,Rp nantur cont moleſtia.( de Finib.125 zöbitrantur Ao a,Vrber nare de ſtat dum eſt de agbQux⸗ tius declin jnuitus. O nocitura u gam cum; b& de Na de Fat. 149 bid. Quæ mum:id eſſ nitatem fel nare. pro 8 te declinar ludicij. de Par.235 2) c fugere DECOC dator. J., conſtitut ratis, exr dECOC J.Dulcis DECOL. a lam d DECOI ratlo qua Kanguini dECoL. re aut liu⸗ Ueneno n bræditun
1000

71 lHora diei Je ad
Fdedach, uenad
0 du Lwi et Aledad Cmine decipit..4d Gwoin üns 2, 1d ego Tadho ganm umnd
6 erpectarionem al. eeinaln 1e, Carmunneih.
8 14 14, Verba 1 9. A Prrbeo 6u riälpain
aſacdo. pro XSs Danlc
47 f non eſt. pro Hlabr fait. pro——— 3
1AA Wdusomudurhucht
untut e carcere. id eit trunſuu. 67 b.
omeltiea exercitaiio Kuhch
laſd, quo in genere puen puie o Mn. 4 4, Nö placet mii aald Matano. Tuſc. b. Hremihiſerbe
anco 260 b,— lamanonis nomea apudnalhn
pfam Cicerons inuenin potet den
Nun. de Ora. 5 b. Non eum dean ram larrare docuerut. pro umas ahiquo declamatore diſpatxeba) L. Rabula.
4 8 4. 4e Orat.aDedum 8 natorio ft opereiactum. kx leclama:orio genere deectnu ip
7, patiamur umirenoſtis tn
„4 Ocar. 10₰,Gfdi qu mamaha
mitant. TaCA bNteumanakes Jaemo diutius fecit, ho „26 4, Preterta qecumin Gasr Lanmt autem apud Irurumerenat
mmentor declamitans—
m M. Rlone, aut cum aqa mn tu quidem uinier eclamit.
alde clamo, exerceo ſoltum Dem
renn
. Ept. 185 amoristu. 3
a declarato. 0 ſtendoem 9 uäco, demon
dum, Gibich aoars
4 6 1 nr aröe⸗
B 8— 0 8 duſda— 3— 8 3* 19 55 oaras. 4s 2u 2C arn re utu! 20 1 4* 0
“
14 21 K
rn
Kheais
le ncauqu 5
377 dFF
Tamqdz declarant. de Orat. 163 b, Geſtus ſententiam non de-
Ationum genera quædam maiorum conſuetudinem ui- DECORATVWS,, um. ornatus. Tuſ. 51 a, Caſſum quiddam,
Dd JB. 378
2. ⸗ & inanis uocis ſono decoratum.
8 2 42...* 3 3 1. m15ſtratione, ſed ſgnificatione declarans. de D. 38 b, Decla- DECOKE), decenter. Offfi. 33 a,& 26 a,& de Di. 84 b, Vt ea ſi
rãt illa quidè acumen interpretis, ſed,&c. de Orat. 135 a, Can nius exclamat neutrũ illis literis declarari: id eſt, A. F. P. R. Off. 6 a, Declarauit id modò temeritas C. Cæſaris, qui,&c. de Fin. 92 b, Plura uocabula idẽ declarantia. Ora. 203 b, De-
quaſi perfectũ eſſe,&c. de Or. 14 7 a, Verba uſitata& propria demonſtrantia ea, quæ ſignificari& declarari uolemus. de N. 27 a, Præſentiam ſæpe Diui ſuam declarant. de Or. 100 b, Propriam cuiuſq; rei uim definitione declarare. de Vn. 202 a, Qui eatenus ſe nobis declarant, quoad ipſi uolunt. pro Mur. 124 b, Profectò etiam rectius in iudicio confulis deſi- gnati, is potiſsimum conſul, qui conſulem declarauit, au- tor beneficij populi Romani, defenſorꝗ; periculi eſſe debe. bit.& ibid. Illo die, quo L. Murenam conſulem renunciaui cont. Rull. 66 b, Itaq; me non extrema tribus ſuffragiorun ſed primi illi ueſtri concurſus, non ſingulæ uoces præconũ, ſed una uoce uniuerſus populus conſulem declarauit. Att. 38 a, Clodius tribunus plebis declaratus. 3 DECLINATIO, ons. deflectio.)((Appetirio. de Nat. 66 a, Nullum animal eſt, in quo non& appetitio ſit,& declina- tio naturalis. pro Cl. 48 b,& At. 34 b, Neq; hæc tua recuſa- tio confeſs io ſit captæ pecuniæ, ſed laboris& periculi decli
dere Derhertionemn declarat officij.& ibid. Decere declarat DECORO, s. honeſte ſi
ro. de Orat. 101 a, C atq; ſplendore decor ſpolijs triumphisq 8 decorari in Lucullo d tinis literis celebrata.
abor honoribus,pramijs, Oct. 221, Scipiones patria ſuam arunt. Ac. a, Quæ populari gloria
zuerunt, ea ferè ſunt& Gracis& La rat. 105 a, Soctares reſbondit ſeſe
22*
meruiſſe ut ampliſsimis honoribus& præmi)ſs decorare-
tur. de Cla. iy a, Hæc omnia uitæ decorabat grauitas& in-
.. 1—... tegritas. I. V. 131 a,Id oppidũ maximis monumentis decora-
tur. pro Li. 38 a, O' clementiam admirabilé, atq; omnium laude, prædicatione, literis monumétisq́ decorandam. pro
Ar. 190 a, Omnes deniq; illi Maximi, Marcelli,&c. non une
cõmuni omnium noſtrùm laude decorantur. Anteq. 192 b, Quos maiores noſtri æterna triumphi laude decorarunt. pro Cor. 57 b, Quem pop. Romanus ſingularibus honorib. decorauit. I. P. 35 a, Reſpublica quam ipſe decorarat atque auxerat. Tuſc. i55 a, Nemo me lachrymis decoret, nec fune- ra fletu Faxit. cur? uolito uiuus per ora uirim.
natio. de Fat. 14.4. b,& de Fin. 52 b, Epicuri atomorum decli- DECORVM n. decus. Orat. 203 a, Vt in uita, ſic in oratione
natio commentitia. de Fat. 149 b, Cum attuliſſet nullã cau- ſam, quæ iſtam declinationem efficeret: tamen,&c. I. C. 100 b, Ictum parua quadam declinatione, ut aiunt, corpore effugere. de Orat. 162 a, Declinatio breuis à propoſito. DECLINO, as. deflecto, decedo, uito, declinationem effi- cio, de uia deducor.)(Appero, aſciſco. de Orat. 123 a, Sed ut eò reuertatur unde huc declinauit oratio: uidésne,&c. Ora. 209 b, Vr declinet à propoſito, deflectarq́; ſententiam. Tuſ. 212 a, Vt bona natura appetimus, ſic à malis natura declina- mus: quę declinatio, ſi cum ratione fit, caurio appellatur de
Nat. 66 a, Apperuntur quæ ſecundum naturam ſunt, decli-
nantur contraria. Attic. 33 b, 34 a, Declinare periculum ſine moleſtia. Orat. 219 b, Teſte declinare impetum aduerſarij. de Finib. 125 a, Declinare de uia ad dextram. Attic, 231 b, Non arbitrantur Antonium à Capua declinaturum. pro Planc. 280 a, Vrbem illam declinaui, quæ,&c. pro Clu. 39 b, Decli- nare de ſtatu ſuo. de Amic. 10 b, Nonnunquam declinan- dum eſt de uia, modò ne ſumma turpitudo ſequatur. Offic. 29 b, Quæ autem parua uidentur delicta, ab his eſt diligen- tius declinandum. de Le. 167 b, At ego huc declinabam non inuitus. Off. 4 b, Declinare uitia.& a, Et declinare ea quæ nocitura uideantur. de Fa. 14. 4 b, Motus extra põdus& pla- gam, cum atomus declinat interuallo minimo. de Finib. 52 b,& de Nat. 15 a, Epicurus ait, ſine cauſa declinare atomos. de Fat. 149 b, Atomum loco moueri,& declinare dicis.& ibid. Quæ ergo noua cauſa in natura eſt, quæ declinet ato- mum:id eſt, deflectat.& 14 4 a, Cum duo indiuidua per ina- nitatem ferantur, alterum dregione moueri, alterum decli- nare. pro Seſt. 19 b, Magna rerum permutatione impenden- te declinaui paululum. pro Mil. 109 b, Declinare laqueos iudicij. de Fin. 128 a, Declinare aliquid.)((Aſciſcere aliquid. Par. 235 a,& de Natur. 54 b, Declinare aliquid: id eſt, uitare SElfugere.“ DECOCTO Roris. qui ſuam rem confecit, inficiator, frau- dator. J. A. 1690 a, Decoctoribus lege Roſcia certus locus erat xconſtitutus. I. C. 105½ a, Exercitus collectus ex ſenibus deſpe- ratis, ex ruſticis mendiculis, ex decoctoribus. HECOCTVS, a, um. de Orat. 152 b, Suauitas auſtera, ſolida. )l. Dulcis, deco cta. J. P. Argentum decoctum/.. DECOLO R, r“. quod colo rem ami ſit, ſine colore. Tuſc. 179
a, Iam decolorem ſanguinem omnem exorbuit. Poetae. PECOLORA TIO, onu. liuor. de Di. 120 b, Sed& decolo- ratio quædam ex alia contagione terrena, maximè poteſt ſanguini ſimilis eſſe. ö DECOLORATV S, 4, um. ſine colore, ad Her. 7 b, Si tumo- rxe aut liuo re decolo ratũ eſt corpus mortui, ſignificat eum ueneno necatum.& 14. b, Mortuum deformatum, tumore præditum, corpore decoloratum conſtat fuiſſe.
DECOQVO, malèrem rego, conturbo. I. A. 169 a, Tenésne
memoria prærextatum te decoxiſſe 2& ibid. Qui fortunæ uitio, non ſuo decoxiſſet. At. 14 4 a, Sciebam eum agrum de- coquere quoto anno. Item, Suauitas auſtera, ſolida.)((Dul-
cis, deco cta. L. DecocCus.
DECOR, oru. L. Decus. Acad. 45 a, Theophraſtus ſpoliauit uirtutem ſuo decore, imbecillamq́; reddidit, quòd negauit in ea ſola poſitum eſſe bearè uiuere. de Fin. 56 a, b, Factis ui- rorum fortium, non emolumẽto aliquo, ſed ipſius uirtutis decore laudandis.
gnum dijs. de Leg. 173 b, Quæ cuiq; Diuo decoræ gratæq́;
nihil eſt difficilius quàm quod deceat. æοεέσαον appellãt Grę- ci, nos dicamus ſanè decorum. huius ignoratione non mo- dò in uita, ſed ſæpiſsimè& in poematis,& in oratione peg= catur. Of. i9 a, Hoc loco continetur id quod dici Larinè& corum poteſt, Græcè enim ιeαων dicitur: huius uis eſt ut ab honeſto non queat ſeparari. Offic. i9 b, Decori deſcri- ptio duplex: nam& generale quoddam decorum intelli- gimus, quod in omni honeſtate uerſatur,& aliud huic ſub- iectum, quod pertinet ad ſingulas partes honeſtatis.& ibi de utroque decoro.& ibid. Decorum quod poerta ſequun- tur. Atti. 208 b, Illlam Academicen-dorafte, totam ad Varro- nem traduximus, quæ modò fuit Catuli, Luculli, Horren- ſij: deinde quia æęꝑa ⁊⁴ νπηνρνέπων n uidebatur, quod erat ho- minibus nota,&c. ſimulac ueni ad uillam, eoſdem illos ſer- mones ad Catonem Brutumꝗ; tranſtuli. Off. i9 b, Serlare decorum. Offl. 73 b, Seruire perſonæ: pro Seſt. 25 a, Scio quid grauitas ueſtra, quid hæc aduocatio, quid ille conuentus, quid dignitas populi Ro.& quid periculi maęnitudo, quid xtas, quid honos meus poſtulet. decori eſt explicatio.
DECORVS, 4, um. quod decet, conueniens, ,ιmσάουν, nſo-
nus.)((Indecorus. Att. 72 a, Patras accedere ſine ijs impedi- mentis, non ſatis uiſum eſt decorum. Offic. 13 b, Nihil niſt quod honeſtum decorumq; ſit, expetendum eſt. de Nat. 56 b, Aurum res eſt ad uſum apta,& ad ornatum decora. de Se- nect. 32 b, Sed tamen decorus eſt ſermo ſenis quietus& re- miſſus. de Leg. 169 a, de Vn. 198 a, Color albus præcipuè de- corus Deo eſt. de Diu. 104 b, Quod non decorum eſt, nec di ₰ ſint hoſtiæ, prouidento. Off. 220 a, Omnino ſi quicquam eſt decorum, nihil eſt profectò magis quàm æqualitas uniuer- ſæ uitæ, tum ſingularum actionum. de Diui. 93 b, Epicuruis ſentit nihil unquam elegans, nihil decorum. Ac. 2 b, Hoc tibi
nõ ita decorum eſt. At. 64 a, Vt uix ſatis decorum uideretur,
eum plures dies eſſe in Tuſculano. de Di. 85 a, Ocia qui ſru-
dijs læti renuere decoris. Horten: 38, Et Lycum nigris oculis
4. 85 4. nigroq; decorum Orine.
DECREPITVS, a, wm. ſenectute affectus, confectus ſene- ctute, qui ſumma ſenectute eſt. pro Cæl. †4 ½ b, Triſtis ac de-
crepitus ſenex.
DECRESCO, ſcu. ſubſedeo, decedo de Diu. n5 a, Oſtreis&
conchilijs omnibus contingit, ut cum luna creſcant pari- terq; decreſcant: id eſt exhauritur.
DECRETVM, u. interdictum, conſultum, ſcirum,, Aoνuμ.
J. V. 332 b; Qui Romę totũ edictũ,& annua decreta uédidit. I. V. 95 b, Qul ſecretis edictis q́, tuis in te cõcitati ſunt. pro S. R. 22 b, Decurionũ decretũ ſtatim ſit, ut Decẽ primi profici- ſcantur ad L. Syllã. ad Het. ↄ b, Iudicatum eſt de quo ſenten tia lata eſt, aut decretũ interpoſitum. I. V. 132 b, Verres ab Si- culis ob decreta interponenda pecuniam accepit. pro Do-. 227 b, Omnes publicanorum focietates de meo conſulatu ampliſsima atꝗq; ornatiſsima decreta fecerunr. Ep. 224 b, Pe- cuniam neq; ex edicto, neq; decreto depoſitã habuit. Poſtq. 204 a, Senatus à quo ſæpe muniſicentiſsimis decretis ho- neſtari ſumus. Attic. 151 a, Cæſar uoler augurum decreta fa- cere. I. A. 153z b, Ne qua tabula ullius decreri Cæſaris aut be- neſicij figeretur. contra Rul. 74 b, Our non item& cum de- creto& palàm regions illà petiuerunt? At. 26 3a, Si ca decre- ta, quær

379 D E
lMmis uiri me decretum ſimis uiris. pro Mil. 1 9 a, Cum Pompeius de 6 ds Weln Capuæ feciſſer. I. V. 14 4 b, Decretum factum. I. P22 5 mne ius decretis reip. ſtatueretur. pro Pnfe à4, Aarne b. Katuere 1.2 decreta. Acad. S a, Sapientia neque de ſe ipſa du naree eber, neque de ſuis decreris, quæ Philoſophi uocant döy‿ᷣre, .„ quorum nullum ſine ſcelere prodi poterit. Acad. 27 a, Nul- Ium ſapientis decretum eſſe poteſt, ni ſi cöprehenſum, per- ceptum,& cognitum. de Fin. 70 b, Eſt enim ranti Philoſo- phi, audacter ſua decreta defendere. PECRETVS,, um. de Pro. 76 b, Is prouinciam deſponſam,
„
non decretã habere uidetur: id eſt, perpetuam, non ad tem- pus demandatam.
D ECVMA, ma. decima pars, quam orator decumano dabat. I. V. 153 b, Quantum decumanus edidiſſet, tantum ſibi decu mæ dare oportere.& 163 a, Aratori nouem partes reliquas factas eſſe.&c 170 a, Ager uectigalis pop. Rom. ex patte decu ma. pro Do. Decumæ facinorũ& ſtuprorum. in Ver. act. 5, Adijcere decumas alicui. L. Scriptura.
DECVMANVS,. magnus,& publicanus, qui decumas e- xigit. de Fin. 69 b. O Publi, Gurges Galloni, es homo mi- ſer, inquit, cœnaſti in uita nunquam bene, cùm omnia in i- ſto conſumis, ſquilla atque acipenſere, cum decumano: in Verr. 153 b,& 154., De decumanis, qui decumas exigebant.
HECVMB O, 5u. cubo, iaceo. Tuſ. 183 b, Mittunt etiam uul-
nuus confecti ad dominos, qui quęrant, ſi fatisfactum ijs elle decumbere.& ibi. Quis non modo ſtetit, uerùm
m decubuit turpiter. I. A. 190 b, Quod gladiatores no-
*piles faciunt ut honeſtè decumbant, faciamus nos princi- Pes orbis terrarum. I. V. 160 b, Cum Apronius in triclinio,
quod in foro ſtrauerat, decubuiſſet.
HECQVRIA riæ. claſsis, ordo iudicum Romæ, à decies cente- nis iudicibus appellata, qui in fingulis curijs ſedebant. I. A. 156 a, Lex promulgata eſt de tertia decuria iudicum.& 9„ a, & 246 b, I. V. 125 a, Hunc hominem iudicum numero habe- bimus? hic alteram decuriam ſenatoriam iudex obtinebit? & ¹89 b, Qui nummulis corrogaris de ſcenicorum corolla- rijs cum decuriam emerunt, ex primo ordine exploſorum ſecundum ordinem ciuitatis uenerunt. pro Clu. 39 a, Mul- Kta ab eo petita eſt ſicut ab Iunio, quòd non ſuæ decuriæ munere, neque ex lege ſediſſet. I. V. 103 a,& 153 b, Ex hac de- curia noſtra.
DECVRIATIO, nis. in curias diſtinctio& deſcriptio. pro Plan. 268 a, Decuriatio tribulium, deſcriptio populi,&c. DECVRIATVS,, um. in curiam aſcriptus. Qu. Fr. 300, 8. C.
factum eſt, ut ſodalitates decuriatiq; diſcederent. pro Do. 215 b, Cum deſperatis ducibus decuriatos ac deſcriptos ha- beres exercitus perditorum.
DECVRIO, M.. eſt in curiam aſcribere. pro Plan. 268 a, Doce decuriaſſe Plancium, conſcripfiſſe populum,&c.& ibid. b, Tu doce Plancium ſequeſtrem fuiſſe, largitum eſſe, conſcri- Pfiſſe, tribules decuriauiſſe. pro Seſt. 10 a, Cum uicatim ſer- ui conſcriberentur, decuriarentur. I. A. 212 b, Non rurſus im probos decuriabit? non ſolicitabit agrarios?
PECVRIO, onis. quaſi ſenator in municipio ueb conuentu. pro S. R. 22 b, Decurionũ decretum ſtatim fit, ut decem pri- mi proficiſcantur ad Syllam. pro Cl. 26 a, Illum tabulas pu- Plicas Larini corrupiſſe decuriones uniuerſi indicarũt. pro Seſt. 4 b, Recita quid decreuerint Capuæ decuriones. Item, L. Manlius eſt unà cum reliquis Neapolirtanis ciuis Roma- nus factus, decurio q́; Neapoli.
PECVRR O, ru. Tuſc. 151 a, Iam uideo calcem ad quem cum
ſit decurſum, nihil ſit præterea extimeſcendum.
DECVRSIO, onis. excurſio. Epiſt. 1 1 b, Neceſſe eſt Anto- nius Apẽnnino alpibusq́; ſe teneat,& decurſionib. per equi tes quos habet multos, uaſtet ea loca quæ incurrerit. Bruti.
DECVRSVS,, um. confectus. de Sen. 94 b, Nec uerè uelim quaſi decurſo ſpacio à calce ad carceres reuocari. pro Qu. 16 b. Biduo DCCmillia pafſuum eſſe decurſa.&§5a, DCC millia p aſſuum uis eſſe decurſa biduo.&18 b„Propè acta am ætate decurſaq́;. Epiſtol. 122 b, Cætera porrò& ætate iam ſunt decurſa,&,&c. de Ora. 97 a, Iſta quæ abs te bre- uiter de arte decurſa ſunt ‚audire cupimus: id eſt, curſim indicata. 3
PECVRSVS, ſus. ſpacium, functio. Epiſt. 31 b, Facilior erit Mähi quaſi decurſus mei temporis. de Orar. 85 a, Decurſus
onorum.
DECVRTATV S, a, um. de Orat. 97 a, Animus mutila ſentir quædam,& quaſi decurtata.
DECVS, orts. honor, laus, di gnitas, honeſtas, ornamentum. de Or. 101 b, Egò mihi hoc præſidium cõparaui, non ſolèan
D E 380 ad uſum forenſem, ſed etiam ad decus at; ornamentum ſe nectutis. I. V. 223 a, Decora atq; ornamenta fanorum. pro Cec. 290 a, Falcula decus atq; ornamentum iudiciorum. 1. A. 171 a, Cn. Pompeius dui populi Romani decus ac lumen fuit. de Nat. b, Hoc magni intereſt ad decus& laudem ci- uitatis. Att. 187 a, Vt cernat duplici decore cumulatam do- mum. Off. 25 a, Ciuitatis dignitarem& decus conſeruare. & 4 b, Honeſtatem& decus conſeruare. de Pro. 74 b, Sed decus illud& ornamentum triumphi minuendum non pu taui. de Finib. 72 a, Vna ſimplex, cuius autor Zeno, poſita in
decore tota: id eſt, in honeſtate. de Fi. 73 b, Epicureos niſi ar
guimus, omnis uirtus, omne decus, omnis uera laus deſeren
da eſt.& ¹39 b, Ad laudem& ad decus nati ſumus. Epi. 151 b,
Verum decus in uirtute poſitum eſt. de Finib. 76 b, Adeunda ſunt pericula decoris honeſtatis; cauſa. Tuſc. 194 a, Cum decore atq, omni me orbatum laude reco rdor. de Cl. 169 b, Vrt homini decus eſt ingeniũ, ſic ingeni] lumen eſt eloquen- ria. de Cl. 176 a, M. Brutus in quo magnum fuit Brute dede- cus generi ueſtro. de Cla. 196 b, Et ijſdem artibus decus o- mne uirtutis inunxiſti. Off. 28 b, Mo dus autem eſt optimus, decus ipſum tenere. de Leg. 167 a, Decus quod antiqui ſum- mum bonum eſſe dixerunt, hic ſolum bonum dici: item, Dedecus, quod illi ſummum malum, hic ſolum.
DECVSS O; as. in formam X literæ conſtiruo. de Vn. 199 26 Hancigitur omnem coniunctionem duplicem in lõgitudi-
nem diffidit, medięq́; accõmo dans, mediã quaſi decuſſauit.
DEDECE T,bat. indecorum eſt.)((Decet, decorum eſt. Or.
293 b, Decere quaſi aptum eſſe& conſentaneum perſonæ, cõötraq; ité dedccere. de Orat. 96 a, Iis quæ habeas modicè ac ſcienter uti,& ut ne dedeceat. Fuſ. 221 a, Oratorẽ iraſci mi nimè decet, ſimulare non dedecet. Offfi. 29 b, Vt ſi quid de- deceat in illis, uitemus& iĩpſi. aliter, In illos.
DEDECORO, as. dedecore afficio, turpifico. Offic.§3 b, Ta
inanem redire turpiſsimum eſt, dedecorantem& urbis au- toritatem& magiſtri.
DEDECVS, oru. gurpitudo, nota turpitudinis, infamia, pro
brü, labes, macula, ignominia, labes turpitudinis, oppro- briũ. Tuſ. 177 b, Nihil uideri debet peius dedecore. I. A. 190 b, Nihil eſt deteſtabilius dedecore. de I. eg. 167 a, Anriqui de cus ſummũ bonũ eſſe dixerunt:itẽ, Dedecus ſummum ma- lũ. ad Her. 17 b, Dolor dedecore& infamia leuior eſt. Offic. z8 a, Ampla domus dedecori domino ſæpe ſit, ſi eſt in ea ſo- lirudo. At. 122 b, Vnũ etiam reſtat amico noſtro ad omne de decus.& 14 b, Sed uereor, ne cum nihil proficiã, etiam de- decori fim. Off. 24 b, Optima hęreditas à patrib. traditur li- beris, gloria uirturis, cui dedecori eſſe nefas iu dicandũ eſt. de Diu. u13 a, Cum'ignominia& dedecore mori. I. V. 75 a,& Att. 138 b, Admittere dedecus. Off. 25 a, Sin autem libidinum intemperäãtia acceſſerit, duplex malum eſt: quod& ipſa ſe- nectus cõcipit dedecus,&c. Epiſt. 40 b, Admiſſum dedecus cõfitebor. pro Mu. 126 b, Sed aliquod aut in Aſia ſuſceptum, aut ex Aſia deportatum eſt flagitium ac dedecus. I. C. 100 2, Quæ nota domeſticæ turpitudinis non inuſta uitæ tuę eſt? quod priuatarum rerum dedecus non hæret infamiæ? pro Cl. 19 b, Sine ſummo dedecore uitæ ac turpitudine. Att. 119 b, Subire periculum cum aliquo fortè dedecore. de Fin,. 53 b, Incurrere in dedecora. Att. 160 a, Nec uerſari inter eos fine dedecore porero. I. V. 160 b, Homo in dedecore natus. de Cl. 176 a, M. Brutus in quo magnum fnit Brute dedecus ge-
neri ueſtro. pro S. R. 29 b, Sumptus effuſi cum probro atque
dedecore. At. 256 b, Factum meum flagirtij plenum& dede- coris. pro Clu. 30 a, Iudicia uera atq; inſigni turpitudine no tata atque oppreſſa dedecore& intamia. ad Her. 35 a, Ali- quem ſuis maculæ& dedecori eſſe.
EDICATIO, nis. conſecratio. pro Dom. 234 a, Niſi quem
fortè illius caſtiſsimi ſacerdotis ſuperſtitioſa dedicatio de- terret. pro Do. 238 a, An conſecratio nullum habet ius? de- dicatio eſt religioſa? pro Do. 237, Poſtem teneri in dedica- tione templi oportet.
DEDTLCATVS, a, um. de Leg. 168 a, Ingenium; in ſe ſuum
ſicut ſimulachrum aliquod dedicatum putabit. de Nat. 38 a, Fides& mens, quas in Capitolio dedicatas uidemus à M. Aemilio.& ibid. Virtutis& Honoris templum à Qu. Marxi- mo dedicatum.
DEDICO, s. dico, conſecro, religioſum facio, religionem imn
aliquẽ locum infero, aliquẽ locum religione deuincio. I.V. 228 b, Marcellus duo tẽpla dedicaturũ ſe Romæ uouerat. I. V. 214 b, Vt cum audiſſent ſimulachrũ Iouis Opt. Max. dedi- catũ, legatos mitterẽt. pro Ar. 189 b, Ssmyrnæi delubrü Ho- mero dedicauerunt. pro Do. 237 b, Simulachrum aut aram dedicare. de Leg. 156 b, Romulus templum ſibi dedicari in eo loco iuſsit. de Nat. 41 b, Conſecrare& publicè dedicare aliquem deum.& 62 a, Aedes Caſtori& Polluci in foro de-
dicata, pro Do. 233 b, Quid quo d nunc apud Põtifices agis?
de S
.81
* 8„1l re Ul-
z bus dib
rorum In Pin Rir b,
dedilcas,U tradit. pr ademit, ob
DSOITVS.
.„* 0 mnibus à=
do cognout
de Or.35 3! h.Vir bono (æ. 1 b. Ho his ſtudijs: js indulſit K 4 b. Vit gonibus quod,&c. deditus dit Cepio nim mus libidil CLNobil Cl.;4 b,) Diz. Att. 156
Le. 7o a,P nia ponere duco equi de Or. 148 nes dedid Orat. 36 b Cum ſe ad maͤm Scal toto anime 210 2 Dede b,Dedere dere ſe deſ Tuſca6; b ſelamentis pro§.Roſ dedatur u At.78 b, de Or. 10: ſepoſtlin einum de Portere. G Eius reli 200 b, De bQuem üÜtum dec dIDO C beens docc butauiſſet maluiller,

381 D FE re meam domum conſecraſſe, te monumentum feciſſe, te in ædibus meis ſignum dedicaſſe. de Le. 175 a, Bene uerò quòd mens, pietas, ſides conſecratur manu, quarum omnium de- dicata publicè templa ſunt. pro Fl. Ad hæc prædia incenſa dedicauiſti. PEDIS CO, ſaus. quæ didici obliuiſcor. de Or. 1 b, Cum iu- uentus noſtra dediſceret penè diſcendo. de Clar. 169 a, Elo quentia loqui penè dedidicit.& 19 b, Hæc uerba mutari dediſciq; poffunt. pro Qu. 10 a, Etenim ſi uult bonorum ui rorum inſtituto uluere multa oportet diſcat atq; dediſcat. Epi. 133 b, Dediſcendæ tibi ſunt ſporrellæ& artolagani tui. &4 1 b, Deinde uereor, ne neſcio quid illud, quod ſolebas, dediſcas,& obliuiſcare cœnulas facere. DEDITIO, onuw. ſubiectio, cum quis ſe in hoſtis poteſtatem tradit. pro Pomp. i0 b, Pompeius eis ſpem deditionis non ademit, obſides imperauit. I. A. 25 b, Cum locum tibi reli- ctum non modd ad pacem, ſed ne ad deditionem quidem feceris. Of. 74 a, Atq; huius deditionis ipſe qui debebatur, autor fuit. I. A. 193 b, 194 a, Maiores noſtri hellicoſiſsimas gé
tes in deditionem imperij redegerunt.
. DE DITICIVS, a, um. deditus. At. 274 b, Id ſenaruſconſultũ 4
mem goniunen 3 diticios pertinertre.. oangnonen üclennüg DEPIT V S,a, um. E pi. 8 b, Vt te admoneam, qu od ip ſe literis Aaecorum et. Da gui tarn Saribns 4 Paeriria deditus ererieo, magis Juam dälcen — 20 Oen eds fa.derhis Krudlije miränee dedlitus, Lumemec. nſetnran de Or. 85 a, Artes quibus à pueris dediti fuimus. pro Mil. 119 adert. de Orat. 96 1 ks Tarlldenn b, Vir bonorum uolũtati& autoritati ſenatus deditus. pro Kutne dedeceat. Tufi- 4Otaa. Caæ. 1 b, Homo grauitati deditus. pro Arch. 18 8 a, Fareor me ulare non dedecet. O. tin his ſtudijs effe deditum. I. V. 160, Is ciues Romanos coluit, Meemus& ipſi. alner lailloo. ijs indulſit, eorum uoluntati& gratiæ deditus fuit. pro S. ,. dedecore acio runiien Oä R. 24 b. Vita uirijs omnibus dedita. pro Dom. 233 b, Vir reli urpifimum h ekanes gionibus deditus. Ep. 65 a, Hoc ſum magis Publio deditus, agidn. 1 quod,&c. de Fin. n4 b, Epicuro deditus. pro Cæl.33 a, Puer
nurpitudo, nota tudtniniim deditus diſciplinis& ijs artib. quibus,&g,de Cl. is 54, Qu. cala ignominis labes 2** 1 Cæpio nimis equeſtri ordini deditus. pro Cæl. 47 a, Ani- NA dden* 1e b mus libidini deditus, cupidirate impeditus. de Cla. 171 b, r eder peius detaanl Qu. Nobilior iam patrio inſtituto deditus ſtudio Iiterarũ.
Mha dedecore. de Le bum Cæl. 54 b, Hunc addictum, deditum, obſtrictum tibi habe- ad iſſe aeruatMe Delecnsſummn bis. Att. 156 a, Vt igitur hæc ſcirem, dedita opera has ad te li- Dolor dedecore K infamiuleuintt! teras miſit. de Or. 161 a, Opera dedita facere aliquid.
man dedecori domino ſxpeſt,ict DED O, dedu. addico, trado, do, mancipo, quaſi conſecro. de „Vnd eam reſtut amico tom im Le. 170 a, Patria cui nos totos dedere,& in qua noſtra om- Sed uercor, ne cum nidil prdiia nia ponere,& quaſi conſecrare debemus. Qu. Fr. 326 a, Abe 44 5.Oprima hereditas ipamrir duco equidem me ab omni reipublicæ cura, dedod; literis. rturis, cui dedecori eſſe nefuuiai de Or. 143 a, Icaq; ei ſtudio ſe excellentiſsimi ingeni) homi- n ignominia K dedecom monlig nes dediderunt. Off. 14 b, Qui doctrinæ ſeſe dediderunt. de nnͤꝝͤ Orat. 86 b, Qui muſicis penitus ſe dedidit, quin,&c.& 93 a, o⸗ daplen malumck: moitn Cum ſe ad ſcribendum maiore opera dediderit.& 10 ⁄ a, Pri leseHerit, d.—
mùm Scæuolæ te dedidiſti. Tuſc. 250 b, Dedere ſe alicui arti toto animo. Tuſc. 225a, Dedere ſe rotum alicui. Qu. de Pet.
dedecus,&c. E a5 Kaiee Nla. 136 b, Sed iqod auti un
tum ac dedecull 210 a, Dedere ſe uni alicui,& deſerere cęteros. pro Arch. 190 rtatum eſt fagtium ac nchns b, Dedere aures ſuas alicui: id eſt, eum audire. Or. 210 b, De- meſticæ turpitudinli on uim dere ſe deſidiæ. Att. 136 b, Ne metotum xæßritudini dedam. umrerum dedecus non hxttt Tuſc. 163 b, Qui ſe totos libidinibus dedidiſſent.& 185 b, Si mano dedecore uitxac Ia ſe lamentis dedet. de Fin. 78 b, Dedere ſe libidini alterius. 7.— um aliquo fortt 9 una Pro S. Roſc. 19 b,& pro Qu. 11 a, Vt inimicorum crudelitati — Ar. 160 4, Nes uvertm 1 dedatur uita S. R. Att. 144 b, Dedo pœnas temeritatis meæ.
At. 73 b, Saturnalibus mans ſe mihi Pindeniſſæ dediderunt.
ſe poſtliminium.& ihid. Cum pater patratus ex S. C. Man-
9§. X*9 50 a fagiij cinum dedidiſſet. de In. 73 b, Qui porcam tenuerit, dedi o- 396 b. Factum meus nig portere.& ib. Imperatore Samnitibus dedito. in Verr. 221 b, 10 ladicia uera me uitrgi Eius religione te uinctum aſtrictuḿ, dedemus. Poſtquã. A dedecore& 200b, Dedere aliquem conſtrictum hoſtihus. pro Mil. 10 ul& dedecon eſſe Donsisu b, Quem reum ſententijs iudicum tradidiſſet, eum telis mi — onſecratsoſe lieum dedeer. 9 Qacerdotis l pertteun DEDOCEO, dedoces. ab eo quod quis edoctus eſt, deduco, — womſecrano nul naui ſecus doceo.)((Doceo. de Fin. 53 a, Quod profectò nunquã 9. 33 An D0 i Polten putauiſſet, ſi a Polyæno familiari ſuo Geometriam diſcere gd!“ unb39 maluiſſet, quàm illa etiam ipſum dedocere, de Or. 11 a, Cũ — de Les— do cendus iudex efhant dedocrnans de Fin. 59 b, Vt coer- 4— etum pu cendi magis quàm dedocendi eſſe uideantur. — 1quod Leearicraeigs DEDVC 6. 27 adduco, reuoco, remoueo, reduco, detraho, 94 qeuin Ahh ansenfu S Asdttetionem kcio-Aerc d e, ideds Hſeri ſfunt 3pud 1L 5 Deiotarum: ſed ſi opus erit, deducentur Rhodum. pro Mur. 84.M. 2aee 136 b, Homines conuraros eum gladijs in campum ded uci 29r ligoſeß 2ℳ Terasilli deleba n 1ed 23⸗ öar homo⸗decmetns li drco. οια ꝓ1q 0łάm ſenne r mis gentibus. de Pi. u6 a, Ad eum agnum non caſu, ſed du- infer 139 slo caunüceeeu ce Deo ſeruus deducitur. pro la b, Qui ad hoc iudi- u2 u ple gnaledrüͤlaenaBi⸗ cium deducti non ſunt. de Am. 95 b, Ego autem à patre ita audfent Ar. 99 dSn, n 9 eram deductus ad Sceuolam, ut,&c. de Diui. 122 b, Ita Alba- 4 crert.——— Ms na aqua deducta ad utilitatem agri ſuburbani. Antequam. — pro— tenpie Juhe 4 195 b, Neq; eò rem deducã, aut progredi patiar, ut,&c, pro 22b Romald ſecransaefus, G 1 4. Ne Aedes Crſton Uis 085
Pleriq; interpretantur etiam ad tuos fiue captiuos, ſiue de-
de Or. 1095 a, Quem pater patratus dedidifſet, ei nullum eſ-
Poſsimus,& addendo, deducendoque uidere, quid reliqui ſumma fiat. deducendo:id eſt, detrahendo. de Le. 180 b, Par tirionis caput ſcriptum cautè, ut centũ nummi deduceren-
tur.& ibid. a, Si in reſtamento deducta ſcripta non eſſent.. tem, Coniectura omnis ingenijs hominum in multas ac di
uerſas, aut eriam contrarias partes ſæpe deducitur. Riuos à fonte deducere. L. Deductio. de Ora. 1 a, Ne uerba aſpers concurrant, ne ue uaſtius deducatur. I. A. 279 b, Deducere coloniam. cont. Rul. 63 b, Deducentur, inquit, coloniæ. pro Cec. 283 b,& 303 a, Et de fundo moribus Cecinna deduce- retur. L. Citimus.
DEDVCGTIO, onus. detractio, adductio. I. V. 189 a, Certis no minibus deductiones fieri ſolebant. At. 59 b, Ne qua dedu- ctio fieret, magna ex parte tua poteſtas erat. de Diui. 101 a,
Ex quo illa admirabilis à maiorib. Albanæ aquæ facta de- ductio eſt. Topi. 223 b, Riuorum à fonte deductio: id eſt, de- riuatio. I. A.172 a, In oppida militum crudelis deductio. pro Qec. 91 a, Vt ius ac deduetio moribus fieret. cont. Rul. 63 b, Deductio coloniarum in agros aliquos. de In. 46 a, In con- jecturali autem conſtitutione, quia ratio non eſt, nõ poteſt
ex deductione rationis naſci iudicatio.
PEDVGCTOR, oru. qui honoris cauſa aliquẽ deducit. Qu.
d
de Pet. 210 a, Deductorum officium, quod maius eſt quàm ſalutatorum,&ccꝙ.“ DEERRO, 2.. aberro. ad Her. 3 a, Si nullis tranſitionibus u- temur, ſi non deerrabimus ab eo quod cœperimus expone- re.& 4ο a, Ait iſte eos ſimilitudine loci deceptos angipor- to deerraſſe. L. Pœenitet. DEFA TIGATIO, nu. laſsitudo. I. A. 19 8 a, Nulla res ei fins cœædendi nin defatigatio& ſatieras affert. de Sen. 84 a, Et corpora quidè defatigat ione& exercitatione ingraueſcũt, animi autem ſe exercendo leuantur. de Or. 159 a, Interſpira- tionis enim, non defatigationis noſtra, neq; librariorũ no- tis ſed uerborum& ſententiarum modo inrerpunctas clau ſulas eſſe in oratione uoluerunt. de Nat. 37 b,& pro Seſt. 20 b, Deus morbum non metuens ex defatigatione membro- rum. ad Her. 6 a, Ne qua poſsit animum tuum defatigatio retardare, de Sen. 95 a, Senectutis defatigationem fugere debemus.
DEFATIGATVS, a, um. langués de uia, feſſus de uia. de D.
DEFATI G O, gas. defatigationem uel laborem aftfero. Att. 26 b. Te hortor ne defatigere, neu diſidas ſemper in præ- ſentibus malis prohibendis,&cc. Pro Mar. 134 a, Nolligitur
in con-

D E 33) ponis uiris defatigari. de Leg. 190 a, Defa- tigare aliquem in aliquo negocio. pro Qu. 7 b, In Jisile tot& tales uiros defatigat?de Or. 124 b, Ne audiror defari- 156 a, Pro fectò nunquam or, antequam percep ero,&cc. gerunt gratias,& ne defatigaretur, oraueruit. ecanimi nec corporis laboribus defatigari. Lent. Epiſt. 91 b, Hæt etſi adhuc non magnobere mihera. liſe fructum animad uerto, ramen non deſpero:es e ati- gabor permanere non ſolùm in ſtudio libertatis 8 derjamn in labore& periculis, de Cla. 167 b, Laborare& efatigari idem. Item: In quo non modò/defici, ſed etiam laborare tur e eſt: id eſt, defatigari... DEFECTI O, onis, eclipſis, defectus. At.4 ga, Metuens credo defectionem animi mei. de Sen. 83 a, Et ſi iſta ipſa defectio uirium adoleſcentiæ uitijs efficitur ſæpius, quàm ſenectu- tis. Qu. Pra. 305 b, Subita defectio Pompeij, alienatio Coſs. in Piſon. 97 b, In illa omnium barbarorum defectione Ma- cedonica. Tuſc. 214 b, Intemperantia, quæ eſt à tota mente & Arecta ratione defectio, fic auerſa à præſcriptione ratio- nis, ut,&c. de Diuin. 103 a, Thales primus defectionem ſolis quæ Aſtyage regnante facta eſt, prædixiſſe dicitur.& in b, Solis defectiones, itemq́; lunæ prædicuntur in multos an-
in conſeruandis
getur ſimilitudinis ſatietate.& conquieſcam neque defatigab de Cla. 172 a, E Epiſt. 232 a, N
nos. de Nar. 5/ a, Defectiones ſolis& lunæ. de Diu. u12 a, Vi-
dent Mathematici ex conſtantiſsimo motu lunæ, quando illa è regione ſolis facta incurrit in umbram terræ, quæ eſt meta noctis, ut eam obſcurari neceſſe ſit: quandod́; eam lu- na ſubiecta foli atq; op̃poſita oculis noſtris, eius lumen ob- ſcuret. de Natur. 4 b, Luna tum ſubiecta& oppofita ſoli radios eius& lumen obſcurat, tum ipſa in umbram terræ cum eſt è regione ſolis, interpoſitu interiectuq́; terræ repen tè deficit.
DEEECTVS, ,um. perfectus. Attic. 213 a, Libri ad Varro- nem non morabantur, ſunt enim defecti: tantum librario- rum menda tolluntur. aliter defecti, fortè perfecti, uel de- ſcripti. nam antea dixerat ſe Romam miſiſſe deſcribendos, ut Varroni mitteret.
DEFECTVS, Kus. defectio. de Natu. 36 a, Neq; ſolum eius ſpecies ac forma mutatur, tum creſcendo, tum defectibus in initia recutrendo. de luna.
DEFECTVM, ti. pro Seſt. Ille ad eos à quibus audiebatur,
uotidie aliquid defecti afferebat. de Vatinio.
DEFENDO, du. tego, protego, propugno, adſum, præſto, ſtudeo, faueo, pro aliquo dico, pro aliquo uerba facio, cau- ſam alicuius ſuſcipio uel ago, ſum aduocatus alicui, tueor, iniuria prohibeo, complector, calamitate uel periculo pro- hibeo. de Or. 123 b, Carneades nullam unquam rem defen- dit, quam non probarit: nullam oppugnauit, quam non e- uerterit. Off. 65 a, Oratam Craſſus, Cratidianum defende- bat Antonius. de Or. ↄ9 a, Armis prudentiæ cauſas tueri at- que defendere. pro Syll. 168 a, Hortenſius Syllam de ambitu defendit.& 183 b, Nullum ſcelus defendo actego.& 76 b, Ego iacentem& ſpoliatum defendo& protego. pro Mil. 102 b, Defendere uitam ab inimicis. Offic. b, Qui autẽ non defen dit, nec obſiſtit ſi poteſt iniuriæ, tam eſt uitio, quàm, &c. Off. 66 b, Qui non defendit iniuriam, neq; propulſat à ſuis. Pla. Epiſt. 153 a, Ego fratrem mittam qui Italiam à ua- ſtatione defendat. Epiſt. 227 a, Diligentiſsimè aliquem tue- ri atq, defendere. pro Pomp. 6 b, Defendere aliquem à cala- mitate. pro Mur. 125 a, Defendere pericula ciuium. in Ant. 216 a, Ego ſemper ocio ſtudui, pacem defendi. pro Mil. 103 a, Vim ui illatam defendere. Acad 30 a, Illud autem ſuperius ſicut caput& famam tuam defen dere neceſſe erit. Epiſt. 59 a, Pudor tuus te defendit. pro Quint.7 a, Ne locum ſuum quem adhuc honeſtiſsimè defendit, obtincat. Epiſtol. 58 a, Quod ſentias aut re efficere, aut denique libera oratione defendere. contra Rull. 76 a, Mithridates ab inuicta manu Cn. Pompeij Mæote,& illis paludibus atq; altitudine mon tium defenditur. de Sen. 88 a, Vua ueſtita pampinis, nimios ſolis defendit ard ores. Anteq. 195 b, Pro fortunis meis apud uos loqui non licebit: id eſt, me defendere. de Ora. 87 b, Ar- ma quibus uel tectus ipſo eſſe poſsis, uel prouocare impro- bos, uel te ulciſci. Epi. 228 a, Aliquem in omnibus rebus te- gere atq; tueri.
PDEFENSI O, propugnatio, patrocinium. de Orat. 10 5½ b, V- triuſq; rei facilis eſt& prompra defenſio. pro Caæl.39 a, Ad iſtam omnem orationem breuis eſt defenfio. Epiſt. 6 b, No- ſtra propugnatio& defenſio digniratis tuæ. At. 280 b, Quo in iudicio Lepidus defenſionem non haberet. Epiſtol. 65 a, Permanere in defenfione alicuius ſuſcepta.&, Suſcipere de- fenſionem alicuius. 15 a, pro Mil. 104 b, Qui non pœnã con- feſsioni, ſed defenſionem dedit.& ibid. In confeſsione facti defenſionem iuris ſuſcipi poſſe.
DEFENSIT O, 7as. de Cl. 173 b, Fannius cauſas defenfitauit.
—
Am † 1
.
b D E 384 & Of. 24 b,& Acad. 18 a.
DEFENSO R, oris. Propugnator, patronus, tutor, aduoca-
tus, adſtipulator, cuſtos, qui aliquem in fidem ſi am recipis, quem aliquis patronum adoprat, qui ali quẽ habet cõmen- datum.)(Oppugnator, aduerſarius. de Orat. 106 a, Mutius paterni juris defenſor,& quaſi patrimonij prop ugnator ſui. pro R. 92 b, Defenſor cuſtosq́; libertatis. Poſtq. 212 b, Al- ter fuit propugnator mearum fortunarum„& defenſor af- ſiduus. I. V. 63 a, Adoptare ſibi aliquem defenſorem ſui iu- ris. Ep. 2 b, Is in omnibus rebus ſe acerrimum tui defenſo- rem fore oſtendit. pro Mil. 109 a, P. Lentulus propugnator ſenatus, defenſor ueſtræ uoluntaris, patronus publici con- ſilij.& ibid. Octo tribus plebis illius ad uerſarij, d efenſores mei. Poſtquam. 205 a, Parens perpetuus reipubl.& tutor annuus reipubl.
DEFENSTRIX, quæ defendit, in Timæo, de Vniuerſitate:
teſtante Priſcianoꝗ.
DEFERO, F. affero, confero, offero, tribuo, refero, renun-
cio, comporto. pro Fl. 50 b, Lex tabulas ad prætorem tri⸗ duo deferri iubet. pro Mil. 107 b, Librarium te aiunt eripu- iſſe 8 domo, ut præclaruminde munus ad aliquem deferre poſſes. pro Cl. 18 b, Si iudicia iam facta domo deferamus ad cauſas. pro Flac. 157 b, Deferre querelas ſuas ad aliquem per aliquem. pro Syl. 177 a, Deferre mandata ab aliquo. Aca. 3 a, Ad quamcũgq; ſunt diſciplinam quaſi tempeſtarte delati, ad eam tãquam ad ſaxum adhæreſcunt. pro Cor. 68 a, Deferre aliquem acerbum nuncium alicui. pro Do. 217 a, Quem tu ad hune honorem rogatione tua detuliſti. de Pro. 79 a, Po- pulus Rom. mihi omnes hondres derulit. pro Muren. 139 a, Hos ad magiſtros ſi qua te forruna Cato deruliſſet, non tu quidem,&c. de Leg. 184 b, Quod genus imperij primùm ad homines iuſtiſsimos deferebatur. in Ant. 177 a, M. Antonius conſul C. Cæſari Dictatori regnum detulit. Cæſar uti no- luit. pro Fl. 4 9 a, Omnem ei ſuam auto ritatem, gratiam, co pias, opes, ad hoc negocium conficiendum detulit. contra Rul. 75 a, Si quis eſt honos ſingularis, populus Ro. eum, cui uUelit, deferat. pro Pom. 17 a, Quicquid poſſum ad hanc rem cofficiendam, tibi polliceor& defero. Epi. 56 b, VItrò mihi Cæſar omnia detulit.& 2 a, Omnes rẽ ad Pompeiũ deferri uolunt. pro Lig. 137 b, Si illud imperium eſſe potuit, quod ad priuarum clamore multitudinis imperitæ nullo publi- co conſilio deferebatur. Epiſt. 54 a, Omnia delata ad unum ſunt. pro Pom. 16 b, Deferre omnia ad unuùm: id eſt, credere omnia uni. pro Cor. 62 a, Deferre alicui poreſtatem beneſi- ciorum tribuendorum. Ep. 224 a, VItrò ei legarionem deru- li, cùm multis iam petentibus denegaſſem? Epiſt. 94 a, Hane meam uoluntatem ad matrem tuam dertuli.& 2u b, Eiq; nec opinanti uoluntatem tuam perliteras detuli. Attic. 207 a, Ligarianam præclarè uendidiſti: poſthac quicquid ſcripſe- ro, tibi præconium deferam. de Clar. 172 a, Itaq; publicano⸗ cauſam detuliſſe ad Galbam. Epiſt. 75 a, Quanquam iuſtis de cauſis rationes deferre properarim. Oct. 330 a, Quæ tibi nõ antequam poſtulares, maiora quàm uelles, plura quàm ſperares derulit ſenatus? Att. 292 a, Qui hoc non in beneficij loco, ſed in laboris ac muneris non temerè libertis ſuis defe rebant. I. V. 114 a Deferre aliquid cuipiam loco beneſicij. At. 25 b, Et quoniam Nepos proficiſcitur, ſcire uelim cui nam auguratus deferatur. Epiſt. 87 b, Vniuerſum ſtudium meum & beneuolétiam ad te defero. Epiſt. 16 b, Atq; iſtam partem uitæ conſuetudinisq; noſtræ totam ad te defero.& ibidem, Quantum literis conſequi potero, id omne ad arbitrium tuum conferam. de Nat. 5 a, Ad quem tum Epicurei primas ex noſtris hominibus deferebant. de Ora. 129 b, Deferre pal mam alicuius rei cuipiam. pro Fla. 146 a, Deferre præmium dignitatis alicui. de Cl. 172 a, Tribuere primas alicui. Attic. u b, Defertur res ad ſenatum. Offic. 74 a, Rem ad populum detuli. pro Dom. 239 b, Deferre ad pontifices. ibid. Keferre ad collegium. pro Seſt. 28 a, Cum ad uos iudicia communis exitij detuli. I. A. 153 a, Ad hunc ordinem res optimas defere- bat. I. C. n9 a, Hæc omnia iudices detulerunt, rei confeſsi ſunt. de Diu. 136 a, Defert ad coniectorem quidam ſomniaſ- ſe ſe,&c. pro Plan. 280 b, Is inſidias mihi ab inimicis meis pa ratas detulit. in Ver. 268 b, Ad eum defertur eſſe,&c. id eſt, renunciatur. Epi. 47 a, Te eſſe ſolicirum multi ad nos defe- runt. Att. 38 b, Hoc Curio ad patrẽ detulit, ille ad Pompeiũ: res delata ad ſenatum eſt.& ibidem, Niſi Curiones rem antè ad Pompeium detuliſſent. pro Mil. 106 a, Quam uo- cem ad Catonem ſtatim Fauonius detulit. Qu. Pr. 297 b, Sic ad nos omnes ferè deferunr, nihil te fieri poſſe iucũdius. in Cat. 105 a, Sud quàm multos fuiſſe putatis, qui quæ ego de- ferrem non crederent. Att. 177 b, Multos eſſe arbitror, qui ad Cæſarem detulerint, me pœnitere conſilij mei. pro Clu. 47 b, Qui noſtra conſilia ad aduerſarios deferunt. contra Rull. 87 b, Si quæ apud uos de me deferunt. ꝓro Cæl. 49 b,
Deferre
tatum. 0 licio pal uanto le
cupiditat DEEESS*
renſbus n
cui cura a¹
nere diſpu es defeflu aue quiſq
Bͤb Arate
res conul
ſenatum tem conſ DEEICIC mihi cont
cit. J.. 92
ratio dee
latia dehe no,ſimili publ. ad
Aciunt&
bonos co
tius quan quia non eaparte tudo. del
Acad.; 3,
rendi det
dn Akus⸗ runt. Atti
66 b, Anit
Nep. C.
§ Roſ.zo.
Veramb,
cauſa deſ
nimi tane
Omnia 3
res mei
perunt.
licit. J. V.
b. lam Im
a, Dies j⸗
ſunt cor
tins qua
&c. IV. 149 a, E. dentian
lamprid aut natu de Ora.) orme n elinque denteieba efich ſe abundat
Nepat laͤme ſo
lnitat, 4 Eeiunn umperio drepud rich qui
dcig
derit,

ropugnat 4 u, 1 82 or, Datro,„ Kronum MAeiuem niha 388. 8. 4 auor aau* t, quiah 4 be Deferre nomen alicuius de aliqua re: id eſt, accuſare, in ſimu fenſor derlariun. e0 dde lare.& pro Dom. 223 a,& pro Cæl. 53 b, Deferre nomen ali- Defenſara pas panr aufuig cuius deambitu. pro S. R. 23 a, Deferre nomen alicuius de nate 2 08fidena ſn parricidio.& 29 a, Nomina filiorum de parricidio delata meanum ſonanan 18. Ng 1 ſunt. de In. 69 a, Cum uenefici cuiuſdam nomen eſſet dela- , optare ſidi al un, Ktaat tum. pro Cel. 49 b, Hic nemini nomen detulit. pro Cor. 68 nnidun redun* em i 3, Is in conſulatu præfectum fabrum detulit. Offic. 73 b, De- Pro Mil. 192 Lmune ferre iuſiurandum alicui. Epiſt. 76 a, Scito à me& tribunos r deſtre uoluntan, Aulue militares,& præfectos,& contubernales dũtaxar meos de- midun plediriln drwaud latos eſſe, in quo quidem me ratio fefellit:. liberum enim 1.10za, Paremn lun aürerin 1 mihi tempus ad eos deferendos exiſtimabam dari: poſtea b Derpetuus i certior ſum factus, triginta diebus deferri neceſſe eſſe, qui- d gr gefenan üd bus rationes retuliſſem. de Nat. deor. lib. 22 b, Vt igitur Ti it in Timx 45 ber. Gracchum cum uideor cõcionantem in Capitolio ui- 14 nemu dere de M. Octauio, deferentem ſitellam,&c.
DEFERVESCO, ſcu, deferbui. refrigerari, calorem remitti.
Dro Hl. go b Ler abala Arün Tuſc. 226 b, Aut rogandi ſunt, ut ſi quam habent ulciſcendi et. pro Mil. 10„ dnn lügrann uim, differant in tempus, dum deferueſcat ira. Deferueſcere Prrclaruminde muns atams autem certè ſignificat ardorem animi inuita ratione exci- dbAAmdicia iam a ¹ liguen 3 tatum. Or. 206 b, Quantis illa clamoribus diximus de ſup- 4.b Defene e cow cm plicio parricidarum, quæ nequaquam deferbuiſſe poôſt ali-
. terre querelas ſag r Deferte mandata abaä lumt diſciplinam quaſ ten ch 4 laxum adhereſcunt. dn 1 am auncium alicui. pro Do. 6 tem rogatione tua deruliſh depn. 1 Aomnes honores detalit dn n Tolh quz te lortuna Cuo enll Lex 44 5 ic Fenus inperimm nmor Ceteredatur. in
. R.-a Nu
quanto ſentire cœpimus. pro Cæl. 46 b, Cum adoleſcentiæ cupiditates deferbuiſſent. 1
DEFEESSVS, z, um. defatigatus. de Or. u10 b, Animi noſtri fo- renſibus negocijs defeſsi geſtiunt, ac uolitare cupiunt, ua- cui cura atq labore.& 130 b, Defeſſus ſum labore atq; iri- nere diſputationis meę.& 6 b, Quamobrem niſi fortè iam es defeſſus,& ſitibi graues non ſumus, refer te,&c. 19 a, Ne- que quiſquam eſt, quin ſatietate iam defeſſus ſit cõtra Rul.
res conuicio defeſſę conquieſcant. Ep. 16ra, Egiq́; acerrimsè, ſenatum iam languentem& defeſſum ad priſtinam uirtu-
an Dctatori regnum detult(*fs 3 8 etult.(xag tem conſuetudinemd; reuocaui.
9 ½ Omnem ei ſuam autontuna. AenKaet omnumga DE FICIO, cu. deſum, deſciſco, deſero. pro Quin. i a, Quod
Denepocium confciendum delta mihi conſueuit eſſe adiumento, id quoq; in hac cauſa deſi- eRdonos fingularis, popumka cit. I. V. 82 a, Vererer ne mihi crimina non ſuppererent, ne o- pro Pom. y 4,(Auicquid pofanalm ratio deeſſet, ne uox uiresq́, deficerent. Epiſt. 6 b, Ea me ſo- ndi polliceor& defero. Episdw. latia deficiunt, quæ cæteris, quorum mihi exempla propo- dulit.& 14, Omnesréad Pomeit no, ſimili in fortuna non defuerunt. pro Fla. 159 a, In hac re- .,7 b,§i illad impenum efepoc lamore multnudinis impente ubn ferebatur. Epiſt. 4 2,Omnis detwat
ficiunt& defuerunt. Poſtq. 198 a, Vt quod odium in omnes bonos conceptum iam diu continebant, id in me uno po-
3.,16 b, Deferre omnia ad unundchs
Cor. 64 4,Deferre alicuipotstumt
dorum. Ep. 224* Vltrd Alegmnas am perentidus denegrſſem Eyttas
atem ad matremtuam derul anis
er literas detul. a
tpoſthac gucguii
quia nondum omne animal in mundo intus incluſerat, ex ea parte deficiebat ad propoſitum exéẽplar imaginis ſimili- rudo. de Fi. 74 a, Si memoria defecerit, ruum eſt ut ſuggeras. Acad.; a, Tamen nec illi defecerunt, neq; nos ſtudium exqui rendi defatigati relinquemus. Or. 19ϑ ά b, NHulti orantes clari T⁊a Axusdεꝛrs fuerunt,& antea fuerant, nec poſtea defece- runt. Attic. u15 a, Deſicit enim non uoluntas, ſed ſpes. de Nat. 66 b, Animanteis, cum calor defecerit, tum inrerire. Att. i2 a, Ne P. C. una plaga accepta conciderent, ne deficerent. pro S. Roſ. 20 a, Sin à uobis deſerar, tamen animo non deficiaã. in Ver. 171 b, Leontina ciuitas me defecit. pro Föt. 281 a, Si eũ in cauſa deficerent omnia. de Cla. 172 b, Cum motus omnis a- nimi tanquam uentus hominem defecerat. Qu. Frat. 314 b, Omnia colligo, ut noui ſcribam ali quid ad te, ſed ut uides, res me ipſa deficit. de Orat. 101 b, Iam meuires deficere cœ- perunt. in Ver. 250 b, Me non ſolùm uires, ſed etiam uita de-
—
3 6 2d Gülbam. Epitt; 1 Csn acs deferre properarim. 923 6 BI 8 8 5 3
„pOſtulares, matfora quim acls— 2 7 An 191 4,Lübocnadnr
emunern nonkecterenee
9 4**. ninm loco las
Deferre aliquid cunp. vinc 1— Neno¹ tosiſcitesen
— Eoiſt bVnin ruee
pitt.
— 34* ker
um ad te defero. 19te demn b, Iam me dies, uox, latera deficiant ſᷣ uelim,&c. pro Cæl. 43 udinis noſtræ totam id omat is a, Dies iam me deficiet, ſi quæ dici in eam ſententiam poſ- s conſequi potero,— un Pycxif ſunt, coner exprimere. pro S. R. 33 a, Tempus herculè te ci- d de Nu.74, M4 quand n tius quàm oratio deficeret. de Nat. 76 a, Dies me deficiat, ſi, 44 Ngedane de dan I9&c. TV./2 b, Quàm multa te deficiãt uides Cæcili. pro Do. ninidus 225 pro lu 4bse 149 a, Ea tamen illum ſtudia defecerunt. de Orat. 173 a, Pru- * Inbuert puu urn dentia nunquam deficit oratorem. in Cat. 106 a, b, Res eos al. de(L. 725 P5c.,42 Wg iampridem, fides deficere nuper cœpit. Ora. 197 a, Si quem res 24 ſm. ad poatites- 5 aut natura ſua, aut illa præſtantis ingenij uis fortè deficiet. ae Cun wduonies de Ora. 150 b, li quos diſcentes uita defecit. in Ver. 268 a, Do „, pro 5eſt 1 4rdiemrech id lor me non defecit. Epiſt. 95 a, Vox eum defecit. Epiſt. 56 a, 11GA hunc oices 6 cun 8 Kelinquebatur triſte quoddam literarum genus, id quoque 4 Hrc omnia! 1 uun, 3 deficiebat me, in quo, Sec. de Clar. 167 b, In quo non modò Defemad con e iun defici, ſed etiam laborare turpe eſt. pro Cluent. 56 b, Mulier „ 2 JobKM dusm rurdh 1 abundat audacia, confilio, rationeq; deficitur. de Aruſ. 253 Fuas b Ad eum m ban a, Ne patres auxilio diminuti deficiantur. pro Syl. 173 b. Nec 4. in 2 r. eſſe ſo eris ſhs ſi àmme fortè deſciueris, idcirco teà ſe,& à republica,& 4 tua 6.EPi. 4 adpatr e NüC dignitate deficere patirur. in Catil. 103 a, Qui à republica „Hoc(u 6 K ididem 41 0 deficiunt, ciuium iura nontenent. in Verr. 92 a, Deficere ab 1 39 ſent. Pfo dui u9 iIimperio ac nomine noſtro uolebat. pro Pl. 277 b, Conſules ciu— zuwonius detu ddß ud à republica& à bonis omnibus defecerunt. Ep. 187 a, Cæte- nihilte fer dgus riq́;, qui unàâ cum illo à republica defecerunt. Epiſt. 26 b, A deferunt fuiſſe puta I meq; ipſe deficerem. de Ein. 81 a, Si utilitas ab amicit a defe- adn— Vultose zaße. cerit, de Am.* Difficile eſt amicitiam manere ſi à uirtute de- 4 Att. 77„econ 1* uu0 1 b credere me pcx ite sen 3 3 e nashe 142 iue Krunsf 1 40 4 uo* 9* 8 4 4794
83 b, Aratores cultu agrorum defeſsi. pro Arch. 187 b, Vbi au
publ. ad quam opprimendam non animus eis, ſed uires de-
tius quàm in uniuerſa ciuitate deficeret. de Vniu. z 01a, Sed
ſicit. I. V. 213 a, Vox me citius defecerit quàm nomina. I. V. 19
— D E 386 feceris. Epi. 101 b, Quare ſi planè à nobis deficis, moleſtè fe- ro. Tuſ. 163 b, Qui, cum acriter deficientem ſolem intueren- tur. de Som. 130 a, Olim deficere ſol hominibus e tinguiq; uiſus eſt. de Diu. 10 5 a, b, Si luna paulo ante ſolis ortum dc-
feciſſet in ſigno Leonis.
DEFIGO, g. colloco, pono, immitto. pro Rab. ↄ2 b, Qui in campo Martio crucem defigi& conſtitui iubes. de 80.128 a, Quouſq; humi deſixa tua mens erit. de Pro. 70 b, Hæc auda
cia quam ille præſens in oculis ueſtris mentibusq; deßxit.
Ppro Dom. 214 b, Ea ſententia, quam populi ſermo in animis ueſtris iam antè defixerat. In Ant. 260 b, Qui omnes ſuas cu
ras in reip. ſalute defigunt.& 232 a, In omnium poſſeſsiones
atq; fortunas impudentiſsimos oculos ſpe& mente def- git. de Or. 197 b, aliquid intueri, in eoq deſixum eſſe. I. V. 67 b, Vt non moddò in auribus ueſtris, ſed in oculis omnium ſua furta atq; flagiria deſixurus ſim. de Or. 14 4 a, Cum eum in cogitatione defixum eſſe ſenſiſſet, ſtatim receſsiſſe.& 124. b, His locis in mente& cogitatione defixis. I. A. 193 b, Virtus eſt altiſsimis defixa radicibus. I. C. 100 b, Sicam conſulis in corpore defigere. de Orat. 14 5 a,In ca mentem orationem 4. deigit. DEFIGER E. uerbum mali ominis, à ſagis ductum. de Leg. lib.:, Quæq; angue iniuſta, nefaſta, uirioſa, dirãue defixerit,
irrita infectaq; ſunnno. DEFINIO, ns. deſcribo, definitionc explico, quid ali quid ſit conſtituo, circumſcribo, termino, definitione uniuerſam rei uim explico, perſcribo. de Orator. 123 b, Cum res quæ fſit tota quæritur, definitione uniuerſa uis explicanda eſt. Ora. 207,In omnibus quæ ratione docentur& uia, primùm con ſiituendum eſt, quid quidque ſit: niſi enim inter eos qui di- ſceptent conuenit, quid ſit illud de quo ambigitur, nec re- ctè diſſeri, nec unquam ad exitum perueniri poteſt: expli- canda eſt ſæpe uerbis mens noſtra atque inuoluræ rei nori- cia, definiendo aperienda eſt.& ibidem, Erit igiturhæc fa- cultas in eo, ut definire rem poſsit, neq; id faciat tam preſs è & anguſtè, quàm in philoſophorum diſputarionibus feri ſolet. de Le. 170 b, Videamus igitur rurſus, priuſquam digre diamur ad leges ſingulas, uim naturamꝗ; legis, ne cum re- ferenda ſint ad eam nobis omnia, labamur inrerdum erro- re ſermonis, ignoremusq́; uim ſermonis eius, quo iura no- bis definienda ſint. de Finib. 64 b, Omnis autem in quęren- do, quæ uia quadam& ratione habetur oratio, perſcribere primùm debet, ut quibuſdam in formulis ea res agatur, ur inter quos diſſeritur conueniat, quid ſir id, de quo diſſeri- tur. de Orat. 0 b, Si quis uniuerſam& propriam oratoris uim definire, complectiq́; uult, hic orator erit, qui,&c. de Orat. 123 b, Aliquid breuiter illuſtrare, uerbisq, definire. de In. 44 a, Definire uim uocabuli alicuius. de Fin. i43 a, Perfi- ciendi uis ita definitur à Stoicis, ut negent,&c. de Orat. 153 a, Philoſophi cauſam aut controuerſiam appellant, eam ꝗq; tribus literis, aut deliberatione, aut laudatione, definiunt. de Finib. i0¼⁄ a, Itaque id definimus quod ſit indifferens cum exiſtimatione mediocri. Off. 19 b, Quæ autem pars ſubiecta generi eſt, cam ſic definiũt, ut id decorum eſſe uelint, quod, &cc. ibid. Atque illud ſuperius ſic definiri ſolet, decorum id eſſe, quo,&c. de Clar. 178 a, Definiendo explicare rem laten- tem. pro Seſt. 23 a, Sed genus uniuerſum breui circumſcribi & definiri poteſt, omnes optimates ſunt, qui,&c. Offic. 13 a, Iraque probè definitur à Stoicis fortitudo, cum eam uirtu- tem eſſe dicunt propugnantem pro æquitate. de Orat. 107 a, Res inuolutas definiendo explicare. de Inuent. 44 b, Defi- nire rem uerbis, breuiterꝗ; deſcribere. de Inuen. 6 8 a, Vis uo cabuli definienda uerbis eſt. Orat. 207 a, Rei, id eſt, eloquen tiæ uim ac naturam explicemus. de Orat. 44 a, Artem defi- nire ex rebus perſpectis, planed; cognitis,&c. de Orat. 91 b, In hoc quidem certè propè idem nullis ur terminis circun- ſcribat, aut definiar ius ſuum. I. P. 89 b, Qui mala dolore, bo na uoluptate definiunt. de Orat. 143 b, Atque his ferè ipſis definietur uiris. I. A. 216 a, Sedes ſibi oprimas, hortos, Tuſcu Iana, Albana definiunt, contra Rull. 72 b, Dat præterea po- teſtarem uerbo prætoriam, reuera regiam definit in quin- quennium. Orat. 292 b, Sæpiſsimeq́; extrema deſiniunt. ad. Heren. 7 a, Si unamquamque rem certo naturæ termino definiemus. de Finib. 6 4 b, Epicurus negat definiri rem pla- cere: ſine quo fieri interdum non poteſt ut inter eòs qui am bigunt, conueniat quid ſit id de quo agatur. pro Mar. 135 a, Hic tu modum uitæ tuæ non ſalute reip. ſed æquitate ani- mi definies. de Fat. 14 ²2 a, Non tamen ſequitur ut etiam ſe- dere eos& ambulare principalibus cauſis definitum& con ſtitutum ſit. Poſtquam. 203 a, Neque æquum eſt tempore & die memoriam beneficij definire. pro Corn. 68 a, Loca quæ regionibus orbem terrarum, rebus illius geſtis impe- rium populi Rom. definiunt. Orar. 202 b, Similiter extrema deſinire. pro Seſt. 18 a, Qui imperium populi Romani orbis r terrarum

* öC
4
4 35 6 I 4
3 87 D E
D
D
D
D
terrarum terminis definiuit. pro. Ar. 190a, Res hæ qus Bes ſimus, orbis rerrę regionibus definiuntur. de4n12nel i ve bes qui aſpectum noſtrum definiunt. de Ar. 256 39 AMas es optimatiũ diſcordias à dijs immortalibus de ir Pacc. Acad.;38 b, Tu mores fingas, fines bonorum con— lluns,Diche cia deſcribas, quam uitam ingrediar definias cTe edeu quæ optimo iure eſſe debet, huie præcipue lex iniuriæ den- nitur? Pro Qu. ¹5 b, Tibi quic facias detmt. je5nits EFINITE finitè. pro Cor. 61 b, Lex Gellia, quæ dennit poteſtatem Po mpeio ciuitatem donandi dederat.& de Or. 119 a, Definitè de ſingulis hominibus. EFINITIO, nis. deſcriptio. de Ora. 100 b, Definitio eſt ea rum rerum, quę ſint eius rei, quam definire uolumus, breuis & circumſcripta quædam explicatio.& ibi. Definitionibu 8, quam uim res habeant, eſt exprimendum.& ibid. Propriam cuiuſq; rei uim definitione declarare. de Orat. us b. Inuolu tæ rei noticia definiendo aperienda eſt: definitio enim eſt oratio, quę quid ſit id de quo agitur, oſtendit quàm breuiſ- ſimè. Top. 221 b, Definitio eſt, quę id quod quaſi inuolutum eſt, euoluit. ad Her. 32 a, Definitio eſt, quæ rei alicuius pro- prias amplectitur poteſtates breuiter& abſolutè.& ibid. Hæc exornatio omnem rei cuiuſpiã uim& poteſtatem di- lucidè proponit,& breuiter explicat.& ibi multa definitio- num exempla ſunt. de Ein. 64 b, Atqui hæc patefactio quaſi rerum opertarum, cum quid quicque ſit aperitur, definitio eft. de Orat. 102 b, Faciam quod in principio fieri in omni- bus diſputationibus oportere cenſeo, ut quid ſit illud de quo diſputetur, explanetur, ne uagari& errare cogatur ora tio, ſi ij, qui inter ſe diſſenſerint, non idẽ eſſe illud de quo a- gitur, inxelligent. Of. 2 b, Omnis quæ à ratione ſuſcipitur de aliqua re inſtitutio, debet à dofinitione proficiſci, ut intelli- gatur quid ſit id de quo diſputetur. de Orat. u6 a. In ueibo- rum definitionibus, neq; abeſſe quicquã decet, neq; redun- dare. Ité, Arq; in hoc genere cauſarũ nonnulli præcipiunt, ut uerbum illud, quod cauſam facit, lucidè, breuiter uterq; de- finiat: quod mihi quidem perquàm puerite uideri folet. alia eſt enim, cum inter doctos homines de ijs ipſis rebus quæ uerſantur in artibus diſpuratur, uerborũ definitio: ut cum quæritur, quid ſit ars, quid ſit lex: in quibus hoc præcipit ra tio atq; doctrina, ut uis eius rei quam definias, ſic exprima- tur, ut neq; abſit quicquã, neq; ſuperſit. Topic. 222 b, Defini- tiones aliæ ſunt partitionum, aliæ diuiſionum: partitionũ, cum res ea quæ propoſita eſt, quaſi in membra diſcerpitur: ut ſi quis ius ciuile dicat id eſſe, quod in legibus, ſenatuſcon fultis, rebus iudicatis, iuriſperitorum autoritate, edictis ma giſtraruum, more, ęquitate confiſtit. diuiſionum autem de- finitio formas omnes cõplectitur, quæ ſub eo genere ſunt, quod definitur, hoc modo: Abalienatio eſt eius rei quę man cipi eſt, aut traditio alteri nexu;, aut in iure ceſsio, inter quos ea iure ciuili fieri poſſunt. Topic. 222 b, Definitio eſt oratio, quæ id quod deſinitur, explicat quid ſit. Definitio- num autem duo ſunt genera prima: unum earum rerum quæ ſunt, alterum earum quæ intelliguntur,&cc. Par. 233 b, Definitio genere declaratur& proprietate quadam, aut e- tiam cõmunium frequẽtia, ex quibus proprium quid ſit elu ceat. Top. 228 a, Cum autè quid ſit quæritur, notip explican da,& proprietas,& diuiſio,& partitio. hæc enim ſunt defi- nitioni attributa. additur etiam deſcriptio, quam Græci naſaypæpòw uocant. de Inu. 68 b, Breuis& apta& opinione hominum definitio. de Legib. 161 b, Ita quæcunq; eſt ho- minis definitio, una in omnes ualet. de Legib. 161 b, Nul- la diſsimilitudo eſt in genere: quæ ſi eſſet, non una omnes definitio contineret. Par. 239 a, Definitio atq; deſcriptio aut informatio uerbi. pro Seſtio 23 a,b, Omnes optimates ſunt, qui neq; nocentes ſunt, nec natura improbi, nec furioſi, nec malis domeſticis impediti. I. V. 6§ a, Quid eſt quæſo Metel- le iudicium corrumpere, ſi hoc non eſt? Att. 285 b, An tu Ro- mæ habitare, id putas incolumem eſſe? pro S. R. 27 a, Quid eſt aliuddegibus abuti, niſi hoc modo accuſare? de Or. 135 b, Vellem hoc eſſet, inquit, laborare. de Fin. 65 a, Voluptarem
hance eſſe ſentiunt omnes, quam ſenſus accipiens mouetur,
jucunditate quadam perfunditur. de Diuin. 131 b, Homi- 5.. 1—
num&temporum definitione ſublata. EITAIVU/A. ſr.
EEINITIVVS, aa, uum. ut definitiua cöſtitutio. de In. 63 a,& 46 a.
EFEINITVSN A,. ühil!
EFINITVS, a, um. certus. Ep. 36 b, Nihil habent quod de- finitum ſit aut certum. de 80. 127 b, Hic certus eſt in cœlo ac
6 87 1„..—
desnitus lo cus. de Or. 109 a, Benedicere auté non habert de-
finitam aliquam regionem. ad Her. 1a, Si recta intelligen- tia& definita moderatione an: 1n? n 5
lehnita moderatione animi gubernetur. de Or. 121 b,
Zenera eſl aita nOn frpls 1 Genera eſſe definita non ſolùm numero, ſed etiam paucita-
te, de Or. u2 b, Certum autem in quo quid in perſonis& in
conſtirura re& dennita quæreretur.& 14 b, Vnum de certa definitaq; cauſa,
)
D fF 388
DEFIT, deeſt. Tuſc. 200 a, Pol mihi fortuna magis nunc de- ſit, quàm genus Poetr. DEFEIXVS, a,um. infixus, hærés in aliquo, po ſitus. pro Fl. 4 6 b, Totum ſtatum ciuitatis& omnem ſpem,&cc. in ueſtra po teſtate,& in hoc uno iudicio poſitam, eſſe& defixam. pro Dom. 233 b, Porticus furoris Tribunitij, defixum indiciura ad memoriam omnium gentium ſempiternam. de Ar. 257 a, Vitia in aliquo penitus defixa atꝗ, hærentia.— DEFLAGRATIO, nis. exuſtio, Hlãma, ardor. pro Plan. 279 b, Cùm mea domus ardore ſuo deflagrationem urbi mina- retur. de Diu. 103 b, Deflagratio futura aliquando cœli atꝗq; terrarum. dę Fin,. 103 b, Terrarum omnium deflagratio. DEFLA GRO, as. conflagro, comburor, ardeo. de N. 40 a, Qua nocte natus Alexander eſſet, eadẽ Pianæ Ephefiæ tem plum deflagrauiſſe. de H. 86 b, Curia Saliorum deflagrauit. Ac. z0 a, Forc aliquando, ut omnis hic mundus ardore de- flagret. I. A. 177 b, Illæ faces, quibu sincenſa L. E ellieni do- mus deflagrauit. Off. 71 a, Phaethon ictu fulminis deflagra- uit. Par. 121 b, SJedes nympharum manu tua deflagrauerunt. DEFLAGRATVS,, um. exuſtus Tuſc. 200 a, Fana flamma deflagrata. ö.. DEFLECTO,, S“. declino, contorqueo. de Ar. 253 a, Nihil ut à patris uirtute, prærerquã quod à ſenatu deſciuerar, de- flexiſſet. de Am. 104 a, Deflexit enim iam aliquantulũ de ſpa cio curriculod, conſuetudo maiorum.&14 a, Sed neſcio quomodo ab amicitijs ſapientum,&cc. ad leues amicitias deflexit oratio. I. V. 272² a, Si quis tantulum de recta religio- ne deflexerit. aliter ratione. Of. 34 b, In quo uerbo lapſa con ſuetudo detlexit de uia, ſen ſim, eò deducta eſt, ut,&c, de Di. 88 a, Quoſdam amnes in alium curſum contortos& de-
flexos uidemus. Att. 14§ a, Aetas iam à diuturnis laboribus
deflexa ad ocium. Ep. 21 a, Curio de ſuarum actionum cur- ſu tua cauſa deflexit. Ora. 20⁰° b, Vt declinet à propoſfito, de- flectat́ ſententiam. pro Mu. i3 5 a, Cum te de curriculo pe- titionis deflexiſſes, animuḿ ad accuſandum tranſtuliſſes.
pro Qu. R. 52 b, Qui ſemel à ueritate deflexit. pro Cec. 294
a,Si ad uerba rem deffectere uelimus. 8
D EFTL E O, fles. ploro, deploro. de Clar. 196 a, Sæpe enim in- ter nos impendentes caſus defleuimus. pro Dom. 232 a, De- fleui coniugis miſeræ diſsidium. Epi. 163 a, Illud initium ci- uilis belli ſæpe defleui.
DEFLETV S, ,um. comploratus, de Orator. 14 3 b, L. Craſsi mors quæ eſt à multis ſæpe deflera. Tuſcu. 166 b, Non liberi defleti, non fortunæ omnes à uictoribus poſsiderentur. I. A. 24 3 a, Sed hæc ſatis diu multumꝗ; defleta ſunt.
DEEFELORESCO, ſcw. flacceſco, forem uenuſtatem; amit to. de Cl. 19 4 b, Non ralis qualem te Brure, iam defloreſcen tem cognouiſti. pro Cæl. 4 a, Quæ natura& celeriter de- floreſcunt. ad Her. 32 b, Formæ dignitas aut morbo deflo- reſcit, aut uetuſtate extinguitur.
DEFLVO);L. labor, delabor. de Amic. 107 a, Ne quid excidat᷑,
aut defluat in terram. Tuſ. 2 40 a, Iam ipſæ defluebant coro næ. Ep. 139 a, Vbi ſalutatio defluxit, literis me inuoluo. Tuſ. 161 a, A quibus manſuefacti& exgulti ad clegantiora deflu ximus. pro Seſt, 18 b, Ex octo tribunis plebis, quos habuerã, unus me abſente defluxit. Or. 205½ b, Hoctotum è Sophiſta- rum fontibus defluxit in forum. DEFODILO, du. ſfepelio, terra obruo. de Orat. 124 a, Vt ſi au- rum cui, quod eſſet mulrifariam defoſſum, commonſtrare uellent. de Diu. 87 a, Nouaculam illam defo ſſam in comi- tio, ſupraq́; impoſitum puteal accepimus, de Diu. 236 a, Re- ſpondit coniector theſaurum defoſſum eſſe ſub lecto: fo- dit, inuenit aurum,&c. DEFORE, defuturus. contra Rull. 84 a, Tamen non defore, qui,&c. DEBFEORMATVS, ,um. turpis, forma atque ornamentis o- mnibus ſpoliatus, turpificatus. At. 36 a, Sic ego hunc omni- bus à me picũ& politum autis coloribus ſubitò deforma- tum uidi.& ibid. Deformatus corpore, fractus animo. aàd Her. 14+ b, Morruus, deformatus, tumore præditus, corpore decolorarus. de Aruſp. 249 b, Ludi deformati, inguinati, peruerſ;, conturbari.& 257 a, Si hominem dererrimum poe- ta aliquis fictis conquiſitisq́; uitijs deformatum uellet in- ducere. de Orat. 14 3 a, Deformata ciuirtas. I. V. 228 b, Parietes nudos deformatosq; reliquit. pro Qu. 17 b, Aliquis defor- matus atq; ornamentis omnibus ſpollatus. DEFORMIS, me. turpis.)((Formoſus. de In. 50 a, Epiſt. 54 b, Nec eam diligere minus debes, quòd deformior eſt, ſed mi- ſereri potius, pro Cæll.8 b, M. Cælium nunquam pœnite- bit non deformem eſſe natum. de Orat. 131 b, Iocus in rebus rurpiculis,&quaſi deformibus ponitur. de Ein. 132 b, Motus ſtatusue deformis. Off. 26 b, Partes quæ ad naturꝶ neceſsi- tatem datæ, aſpectum deformem habent, pro Cel. 38 b, De- forme eſt etiam de ſeiplo prædicare&c.,
1 ‿
DEEFOR-
bimus: butam! forman⸗ tuna de DEEKAA ſe aures antea ne DEFRIC uenit, ce DIERIN tereuntes gelringen Hieſubſe DEEVGI' eam diſp munus. tatem co
DEEVN
ſignatun næ, quas
b. Cumi ſeſe perie animuse bo proc orationi pendere ximo ſe⸗ una defi DEGEN de Cl. uit ultio uobis m generaſl conteſt. 184 2,0C Kia, Pan degener generan Nonnul Quidm cogitane tutemq. 4 fas uniu
DEGo.
queab in ocic degenc omne: b, Cum tam de 7 b, D Dege micltia tem ſui re uita

d r A. Soerx. mih lonan 1 Annm ha.: ada 1 Ganaan 4 in igao as 4 46 389 D E b D E 390 ano iadicig eren dem ae DE 10 RM 11A8. iu. prauitas, turpitudo. de Orat. 97 b. Ne hortabitur. ad Her. 17 a, Si ab his dehortabimur. Atti. 272 a, tens faran. bu e 1, mala conſuetudine ad aliquam deformitatem prauitatèd; Ne fruſtra dehortando conemini. anium gen 4 auiti ein ueniamus. de Ora. 131 a, Detormitas& corporis uitium. Ep. D EIECTI O,ns. depulſio. pro Ceci. 296 a, Qui illam uim enite— ſempiten maan 147, Dignitas nulla erit, ſed ſumma deformitas. Off. 73 b, deiectionemd; fecerit. 10 ☛ 6 aans Aarentia dn Nullum eſt maius malum turpitudine: quę f in deformita- DE 1E CTV S,, um. Pro Qu. R. 46 a, Hæc ſunt deiecta, illæ in an Ardore u 9ima ara te corporis habeat aliquid offenſionis, quanta illa depraua ordinem confectæ. 121 3, e luo deagruii uan tio& fœditas turpificati animi debet uideri? de Leg. 166 a, DEIERO, as. 1uro. ad Her. 29 b, Iſte oneratus auro clamat& „naßrario funara 4 deni Corporis prauitas.& ibid. Animi deformitas. deierar. 61 b, Terrarum.. Auandh DEFORMO, As. fœdo, rurpo, maculo, quaſi depingo.)(Or- DEIICIO, ci. derurbo, demolior, depello, diſturbo, extur- 4 oaſagro comdanden no, exorno. pro Cec. 287 b, Quis igitur ille quem ſuprà de- bo, præcipito, dimoueo eijcio, deiectionem facio. pro S. R.
1— 4 nader eſler, ead?— mieae
4,300.16H CAna alanelhe 4 4 4 8
formaui. de Ar. 256 a, Eius concio, in qua Pompeium ornat, an potius deformatèad Her. 28 b, Qui ſunt qui Italiam de-
35 a, Habeo etiam dicere, quem contra morem maiorum mi norem annis XL. de ponte in Iiberim deiecerit Or. 203% b,
Neando un onaa formarunt? Carthaginenſes.& 27 a, Aut ſi qua re deforma- Nos ſæpe aduerſarios noſtros de ſtatu omni deiecimus. ad 5. UHle faces 1 maäuan bimus: ut ſi cruentam aut cœno blitam, aut rubrica deli- Her. 4 b, ls obuolutus& obligatus corio deijciatur in pro- OKna Rnhann cnal ana butam inducamus. pro Cal. 38 a, Ea Ju accuſatores de- fluentem. pro Mur. 143 a, Deijci de urbis prarſidio,& de cu- ie aymp dague letn ülan formandi huius cauta dixerunt. pro Syl. 81 a, Quæ ita 3 for ſtodia ciuitatis deturbari. in Ant. 215 b, Antonij præfidium . aan ead tuna deformata ſunt, ut tamẽ à natura inchoata cõpareant. Claterna deiecit Hircius. pro Do. 218 a, Oum ſenatum à gu-
a. ech 4 Atcliao cdatorgusa ann 8 Perterqui quac ſenan
24 3 Deflen
* 8 4— Kenim am ligdun lit Waluetudo 3
DEFRAVPD O, s. decipio. Or. 21 b, Ne breuitas defraudaſ-
ſe aures uideatur, neue longitudo obtudiſſe. Ep. 100 a, Qusẽ antea ne Andabatam quidem defraudare poteramus.
DEFRICO R aru. ad Her. 27 a, Nam ut fortè hic in balneas
DEFRIN GO’ gu. decerpo, frango. pro Cec. 296 a, Qui præ-
uenit, cœpit, poſtquam perfuſus eſt, defricari.
bernaculis deicciſſes, populum è naui exturbaſſes. O ff. 16 b, Tumultuanté de gradu deijci. I. V.70 b, Pollicitus eſt quan- tum uellent pecuniæ, ſi me ædilitate deieciſſent. in Ver. 269 a, Hac ſe commemoratione ciuitatis omnia uerbera depul- ſurum, cruciatumꝗue à corpore deiecturum arbitrabatur. pro Mur. 14 2 b, Quintius Tubero prætura deiectus eſt. in
mnorum 4. ₰ 8 3* 4 1* 4-. 8 aiciaiig ſapicatun& 3 L eln tereuntes ramum defringerent arboris. de Or. 153 a, Surculo Ver. 262 a, Si metum hunc Siciliæ deiecero. Tuſcul. 17 3, Vi- 3..— 1.. 5 1 3— 8.„. tV. a KN dnn 8. 30 lan ma defringendo uſurpare poſſeſsionem amifſam. ad Her. 41a, des ne quantum de doloris terrore deieceris? At. 261 a, Mi- .K qui
nr b 4 2 lnl lantulam denaane Araone. Of. 24 blacn . 1 duo derdo 4 n 3“ Am amger m alium curſ 1 Mhrlum coato A: m a. Ep. à Curio de ſuamum adana AM. ra 109 d, N declinet rpij vodoin. 3
4m. pr Mn. a Cumte dec rncr
en animumq ad accaſudannntüi ſemal à ueritate dedleut. nnln
1414 Aetas iam ddiurum lhmg
DEFVGIO, eam diſputationem defugere. Att. 120 a, Defugere aliquod
Hic ſubſellium calce premens, dextra pedem defringit.
gb. refugio, recuſo. de Orat. 93 b, Non te decet
munus. pro Syl. 173 a, Attende iam quàm defugiam autori-
tatem conſulatus mei. de So. 12 8a, Ne munus humanum aſ fignatum adeò defugiſſe uideamur. Tuſ. 151 a, Iniurias fortu
næ, quas ferre nequeas, defugiendo relinquas.
„
DEFVNGOR, erk. exantlo, fungor, perfungor. pro S§. R. 21
b. Cum ij, qui antea metuebant, redirent,& iam defunctos 7* 3
ſeſe periculis arbitrarentur Antequam. 19 4 b, Illi, quorum
animus eſt religionis pictate defunçtus. Bpiſt. 158 a, Neq; e-
hi uidetur soıπaat ille deiectus de gradu. pro Qu. 4 b, Li- bellos Sext. Alphenus deiecit.& 14 b, De ſaltu deijcitur Quintius. in Ant. isz a, Nec uerè uſquam diſcedebam, nec à republica deijciebam oc los. cont. Rul. 82 a, Deijci ucl di- moueri ex poffeſsione. in Verr. 70 a, Vt cuius pecuniæ me de fide deducere non potuiſfent, ne eiuſdem pecunijs de ho- nore deijcerer. pro Ceci. 292 a, Eieci ego te, non deieci. pro
Cec. 289 a, Prætor interdixit, ut unde deieciſſet, reſtitueret.
& 209 b, Non deieci, ſed obſtiti.& ibi. Qui armis pulſus eſt, non uidetur eſſe deiectus? I. V. 156 b, Si prius illud propu- gnaculum, quo contra omnes meos impetus uſurum ſe pu
Im defe dere uelimuz.
Floro, dep oro. de(largs aönti ente calu: deficuimus. pro Don. a miferx dilsidium. Epi. 3 audma
go pro maximis tuis beneficijs ram uili munere defungor orationis. Ep. ua a, Et hoc mendacio, ſ qua pericula tibi im penderent, ut defungeremur optaui. I. V. 155 a, Quis nõ ma- ximo ſe affectũ beneficio putauit? cùm tribus decumis, pro una defungeretur? DEGENER O, 6. ueteres maiorũ laudes obtero, deflecto.
rat, ex defenſione eius deiecero. pro Ceci. 296 a, Qui ui deie
etus eſt. Ibid. 29 4 a, Dimoueri enim& depelli de loco ne- ceſſe eſt eum, qui deijcietur.& ibidé: Deicctus uerò qui po-
reſt eſſe quiſquam niſ in inferiorẽ locum de ſuperiore mo-
b 4 tus? Item, Illud uerò nullo modo poreſt deiectus eſſe quii- domploratus. de Oratas.u,ell
maltis(rpe defleta. Tuſcu.65bInÜ auax omnes A uictorduspolüleam
de Cl. 76 a, Naturale quoddam ſtirpis bonum degenera-
uit uitio deprauaræ uoluntatis. I. A. 253 a, Frater tuus qui à
quam non mo dò qui tactus non iit, ſed ne æquo quidem& plano loco.
DEI N, deinde. de Nat. 47 b, Dein quæ ſequuntur.& de Cla.
Laus dau multumq deftetaſunt uobis nihil degenerat. de Pro. 27 b, Cuius utinã filij non de- 172 b, Dein flacceſcebat oratio.& pro Mil. 109.& Ora. 2u1a, C0. Aacceſdo, Horem utnntut generaſſent à grauitate paterna. pro Fl. 151 a, Ab hac perenni Dein, pro deinde.
5 8 4 Nou tahs qualem te Irute, im cän
— Fea gro I. 47 4, Qux natuta gcer
Ne fotmæ dignitasan Rodne
B
nſucfah&&r- Amme 2 de Ab Pxocto tidaan— 2 dedurtt. Or. 10 b)Hoctoun, asit in forum.
terra obruo. 3.Om tuiſ
Afariam defofſum.
1
* 9
1 7 Koethelaunrum! cfollum
u Kcr. T 100 m ontra Rull. 34 Ts
Aurit liters meundhi 8 3 Kercakki ad cdegunmt,
conteſtataq; uirtute maior m nõ degenerauit I. Flac. I. V. DEINCEP S, deinde, poſtea, poſthac, continuò, continuus, ſuum ofdinem ſubſequi. de Or. 87 a, Cotta qui tribunatum
184 a, Conſuetudo& diſciplina degenerare non ſinit. de D. gr a, Panætius degenerauit à Stoicis. Put. 188 a, A quo illum
degenerare dolebat. de Fin. 127 à, Nanq; horum poſteri de- generant, ut ipſi ex ſe nati eſſè uideantur. contra Rul. 66 a,
Nonnulli digni maiorum loco reperiuntur. Pro Seſt. 22 b, Quid maioribus noſtris reddere debeamus, diligentiſsimè 7. 8.—.
cogitandum eſt. I. A. 189 a, Aliquando patram animum uir-
tutem; capiamus. Offic. 23 b. Pimotneus belli laude non
8—
infetior quàm pater. Offl. 24 b, Maioribus dedecori eſſe, ne- fas uitiumq́; putandum eſt.
3
DEGO g. ago, uiuo. de Na. 12 a, Quæ uita deorum ſit, quæ-
que ab ijs degatur ætas. Epi. 180 b, Quod reliquum eſt uitę,
in ocio Rhodi degam. Offic. 23 b fd fibi quiſq; genus ætatis degendæ conſtituit, quod maxigi? adamauit. Offic. 72 b, Er omne tempus etatis ſine moleſtia poſsit degere. pro Syl. i8a b, Cum Lentulo& Catilina fœdiſsimam& miſerrimam ui tam degere. de Finib. u1z a, Degere uitam cum uirtute. de Se.
5 b, Degere omne tempus ætatis ſine moleſtia. de Fin. 89
‚Degere omnem ætatem in tranquillitate. de Ami. 112 a, A- micitia nullam ætatis degendæ rationem paritur eſſe exper tem ſui. pro 8. R. 43 b, Degere gtaté inter feras.& 42 b, Dege re uitam in egeſtate. Antequam. 197 b, Hegere uitam in exi-
petebat,& Sulpitius qui deinceps eum magiſtratum petitu
rus putabatur. de Fin. 94 a, Primùm eſt officium ut ſe con- ſeruet in naturæ ſtatu, deinceps ut ea teneat, quæ ſecundũ naturam ſint. de Orar. 16 0 a, Breues deinceps tres, extrema
producta, Pæanem faciunt. Epi. 29 b, Sed ramen tres fratres
quos deinceps Tribunos plebis per triennium uideo fore, te nolo habereè inimicos. de Or. 182 b, Tum reliquos ut inſti tui, deinceps perſequar. de Nat. 44 b, Annales Ennij, ut de-
inceps legi poſsint, effici poſſe. Top. 228 b, Loci autem qui, &c. deinceps eſt uiuendum. Atti. 2*9 b, Velim deinceps me- liora fint. i. poſthac. de Cla. 187 b. Res quas Cęſar anno poͤſt & deinceps reliquis annis adminiſtrauiſſet in Gallia. de Le gib. 178 a, Deinceps in lege eſt, ut de ritibus colantur opti- mi. de Ora. 88 a, Sed deinceps omnia plena confiliorum ui- demus. Tuſc, 229 b, A quibus ducti deinceps omnes ſapien tes habebantur. Offic.9 a, b,& 28 b, De iuſticia ſatis dictum eſt, deinceps, ut erat propoſitum, de liberalitate dicatur. Of fic. 32 b, Prima,&c. ſecunda,&c. tertia,&c. deinceps grada- tim reliqua reliquis debeantur. de Diui. 137 b, Aue cum deinceps ex primis uerſus literis aliquid connectitur. de Di uin. 94 a, Qui primus, qui ſecundus, qui deinceps moritu-
am afu ba 1au B lio. Ofl. b, Ad uitam degendam præparare res neceſſarias. rus. de S0. 130 b, Deinceps accipere ab alijs& tradere alijs. Pobs. nat corpots fuai L. Aeuum. 4. Tuſcul. 209 b, Vt deinceps qui accubarent, canerent ad ti- 0 84.Detan uns tumorefe 1p, DEGVSTO, 2. delibo, guſto, attingo. Attic. 12 a, Altercatio biam,&c.Poſtquam. z01 b, Opera mea rempub. incolumem rtun, eforar 1 deſermf huiuſmo di, ex qua licet pauca deguſtes. Par. u6 b, Deguſta- magiſtratibus deinceps traditam. de Legib. i79 b, Sacra de- . Arufo 49 Shominem dar 1 bis genus hoc exercitationum mearum, quibus uti conſue- inceps familijs prodantur& ſint perpetua. ad Herenn. 3 b, urhan.& 7 äs qebornrazp, ui. At. 12 a, Tu uelim Fabiũ odorere,& iſtum conuiuam tuũ Cauendum eſt etiam, ne id quod ſemel ſuprà diximus, de- b coaqaiſdd, uea dutelſagg deguſtes. pro Clu. z2 b, Qui aliquid er eius ſermone ſpecu- inceps dicamus: id eſt, irerum. de Cla. 165 b, Poſteaq́; de- 1.14 Deforn 0 C„b læ deguſtarat. Tuſ. 240 a, Vis igitur denuſtäre re ira, ee inceps,&c.& 194 a, Deinceps inde multa,&c. in Anron. 251 11044 diquit. Pé2 T experiri fortunam meam. Att. 218 a, Vellem aliqui eguſta a, Vt ſenatum funditas deleas, reliqu boni ſuum ordinem *„omaibus ſp eLjee, ſes de fabulis. ſubſequantur: id eſt, ut reliqui boni deinceps à te de- 1en 2 formoſus. Neanurih DEHINC, deinde, poſtea. de In. 67 a, Quod ſimul diuerte⸗ leantur.* P de⸗ u8c dustun rit, dehinc cœnarit. Tuſculan. 178 a, Primèm igitur,&c. De- DEIND E, dein, exinde, exin, dehine, poſthac, deinceps, ſecun gere.* Lrlas dhaai hine,&. ö do loco. de Diuin. 125 a, Totius augurij primùm naturam 900. um. de Ouer let DEHORTO R, aris. diſſuadeo, deterreo, auoco. I. P. 00 a, ipſam ui dere, deinde inuentionem, deinde conſtantiam. E- ue lene dus pontan. 33 uf Res ipſa aut me, aut alium quempiam aut inuitabit, aut de- piſt. z5 b, Primum Appio Claudio, deinde Imperato ri, dein- 140 dete 1 8 partes recli. 1r 2 de more 3 0 n babeset. ¹„— 19 dam 4 hn 1 4e

— 3
2
DELECTATIO, Oblectat üo Eruckas udn ium, iucunditas
fructus cauſa, uel delectationis inuiſere. E
391 D FE
92
de more maiorum, deinde quod caput eſt, amico. de In. 5ο b, Deinde,&c. deinde„&c. quater. de Na 148 b, Deinde Hel⸗ phi nus, exinde Oron. Qu. Fr. 327 a, Quas a ad te deinde lite- ras mittemus: id eſt, poſthac.
DEINTEGRO), denud. Attic. 213 2 Illud uerò uel optim?
492 quòdi Ira mu ulta m utari uolüt, Ut 2 B che deintegrò ſcribendi
cauſa nõ fit. Ep. 201 a, Qui in morbũ de eintegr inciderunt. J. A. 196 a 2.& At.221! b, Pas leges deintegrò ferri Placete EIVNG O, gu. difi ungo le Vn. 197 a,Ita neceſsitas cogit, ut eadem ſnd ea qua dei ieM fuernnt. W ELLABO R, rb. labor, deuenio, deflecto. de Or. 19 5§ b, Ex u- traq; parte teKi aqua delabitur.& in Arat. Of. 164 a, Pe mani
bus auda acilsimorum ciuium delapſa arma ipſa ceciderũt.
Qu. Fr. 29 ra, E cœlo diuinum hdminem eſſe in prouinciã delapſum. pro⸗ Mar. 4 b„Omnia quæ delapſa; iam fluxe- rüt, feueris legibus ui nciẽda ſunt. de Or,334 Inſperãti mi- hi cecidit ur in iſtum lermonem delaberer. de Am. no b, Iã enim à ſapientum fami liariratibus, ad nulgares amicitias oratio noſtra delabitur. pro Cæl. 40, 4* maſedict is pudici- iæ ad coniurationis inuidiàã oratio eſt noſtra delapfa. Atr. — a, Delabi in morbum. Part. 230 b, Amaioribus ad mi- ra delabi. de Orat. 131 b Delabi! in Aliquod untium. Offic.
4 26 b, Habenda eſt ratio reifa amiliaris, qu lã delabi ſinere fla-
giti ioſum eſt. de Diuin. 2 b, Cum tu prouectus ſubitò, at-
que delapſus in flumen nuſquam a Pbarnüülese, Lca. 15§ b, De- labitur interdum, ut dicat opinaturum,&c. de Eac. 148 a, Dum autem uerbis utitur Ai delsbirut. in eas di¹ Henlea- tes, ut neceſsitatem fati confirmert inuitus. Epiſt. 88 a, Nam ipſe quotidie mibi delabi ad æquitatem,& ad rerum natu- ram uid letur. Qu. u. Pr. 29 3 a, Sed neſcio quo pacto ad præci-
endi rationem delapſa eſt oratio mea, cum id mihi propo-
ſitum initiò non fuiſſet.
DELAPSVS S, a,um. ut ſignum cœlo delapſum. in Anton. 236
a. L. Delabor.
DELAT 10, onus. accuſatio. I. V. 62 b, Cui cunque uos delati-
onem dedi ifletis 8. Epi. n5 b, Inter poſtulationem Emomints delarionem uxor diſceſsit. I. V. 65 a.& pro Clu. 221 2 b, Delatio nominis.
DELECTAMENTVM Moblectammeh tü. I. P. 9 2 b, Inania
ſunt ſta, mihi cred le, delect amenta Pe
5 —
Su Srarum.
fructus iucunditatis, anim i cauſa.)6. Faſtidi 1mn. G eSen. 86 b,
Delectationes conuinio Sru m non corporis u0] dptat ib. ma
gis quàm cœtu amicorut z
a, Delectatio eſt uoluptas, ſuauitate ſenſus animum deli- niens. Poſtquam. 207, In omꝛ ni parte corporis alignam de- ctationem gaudiuq; uerſari. de r 1 b, Fabulæ delectati- onis habent multüũ. E p. 95 a, Quæ popular(admitafionem habuerunt, delectarionè tibi nullam attuliſſent. de Ora. 101 a. Mira quę 1edam in co Fnoſc endo ſuauitas& delectatio. pro Pom 5.1 b, Non illũ amœnitas ad delectationè reuocauit.
monibusd; metiebar- Tuſ. 213
6b
L=e
*
— 8
Pr Mu ur. 133 b, Ab de lectat zonedmntnegoclſs: impedior.& b. Et in ipſa occupatiòe delectationes alias multas habere
Etat 8 poßhmmnd⸗ Off. 21 blomulnls 3 nens uidendi& audiendi de- leckatione ducitur. de Orat. 10 6 b,& 200 b b.Re es ruſticas uel
Epiſt. 4 b, Magna delectatione& uolupta ate te priuaſti. de Or. 157 2. Pöſt an delectatio, iucunditasq́; cole ar
bbr br
4 83 . e ℳ
— (01
; cele de Leg. 172 a, Srudi do- lecxationis q́; cauſa Ccribere leges, non reip Su. ut Piato,&c. Epi. 89 b, Doctrina& li
onem modò habere uidebantur, nunc uerò etiam ſalutem. ad Her. 29 b, Hoc cha abet magnam delectationem. de Nat. 6
b, Quæ iſta poteſt eſſe oblectatio Deo? 1
DEI. ECTS O, as. oblect tto, ago, duco, capio, delectationt ha-
20 eeör b, Quod nõ lolum de- electer. Off. z0 a, Pulchritu- 01 6 4 CIIIOS 8 8 do corpo ouetoc ulos& deleci at. Qu. PFr. zub. Literæ tuæ Tinredh biliter me dele erunt. At. 16. b, Philotimi li- teræ me admo dum dele tauerr runt urr. 26 a Itaq; libris me dgla, ru. delecto Sdnorn m habeo Antij feſtiuam copiam. Epiſto.8 b, 12 3— 35 1 8 AQuia me ſtatus hic reipub. nõ delectar. At. 25 a, Interea qui- de Ar 118G 8 4... 1 de n cum Au l19 1OS Gelecta Simus. EF. pi. 138 A, Tu te iſtic A. theniano iure d e
beo, delectationem affer Iestet, ſe legamfs e ſat
8* — cd
½△ KE 3 44 7 1 ihen re delectato, egòo me hic Hirci ano. de Am. 98 b, tadue non tam iſta me ſapi 1 el d 1 011 LA 41 11a 1316 4 1MaA de Ctat„9 uaàm, 8 E Co
* 12 Att. 254 annere lib iusin omni Bemo⸗ 1 2 A*„ L. re delectar eir. Attic. z a Hermathena tua dalde de me delecta Me. 1. Qu. Fr. z8 b, Me magis de Dionyfio delectat: ipſe eſt enim ueterator magnus. I. V. 611 ab eo delectari facilius quam decipi pute m pPoſſe. Orat. 216 a, Vr 25 altero non de- lectere, alterum oderis Ir. 187 a, I lecta 4 erum oderis. de Clar 181 a, b, Delectatur audiens multitudo& oratione ducitur,& quaſi uoluptate qua- dam perfunditur. 4
5 18ᷣ — — — — cd & ₰ 8 —
PEFEGIO FRaris. oblector, du
3 ducor, capior, teneor, delecta- tione uidendi ducor zeX aliquxre fri ctum capio, soluptate 5
14 ☛⸗
zrere Sene ſes undis rebus delectati-
D E 39² afficior, Morior in ſtudio faciẽdi iaMidhpaſeör, perfänoe gaudeo, lætor. Qu. Fr. 323 b, Puer magis illo declamatorio genere duei& delectari ui idetur.: in Piſ. 39 a, Hiſce ego teb. paſcor, his delecxor, his; b erfrt nor, quòd Senarus,&c. pro⸗ Ar. 19 1a, Nunc quidem certè cogitatione quadam ſped; dele-
ctor. At. 3 2b. M ulti opinionea equitatis delegtamturl Epiſt.
200 b, N lo pror ſus plus homine delector. Epiſt. 33 b, Ma- gis meo facto delector quàm tuo. de Or3e2a⸗ a, En Mi0 de⸗ jector ‚ait auiſj piam, qui,&c. Qu. Fra. 322 a, ofce hominis audaciam, in rep. perdita delesé bae⸗ deLe 172 1b, In hoc admodũ delector quod, gec. At. 273 b, In quon ualde delector, me antè prouidiſſe,&c.i id eſt, in Mohabella, do Fin- 57 a, Delectari in aliqua re. de Am. 108 b, Ne criminibus in⸗ ferendis delectetur amicus.
DELECTVS, unn-Contra R ull. 75 a,„Cum delecta Hnitorff
S4
iuuentute, gec. pr ro Do. 215 b, Natiuum malum.)(.Delectum
malum. pro Dom. 218 a, Vir ſæpe ad extrema reipub. diſcri-
mina dejcctus. deſeedan, 19547 Nunc Sellot lus delecs dus ad
eſt iropoſß umn ut in erinnfehran gelsckus el der aioneaen Off. 10 b, Acceptorum auté beneficiorum ſunt delectus ha- bendi, nec dubium quin maximo cuiq; plurimũ debeatur.
J. V. 133 b, Iſte omnia iura precio exequauit, omnium rerum
delcérum at q; diſcrimen pecunia ſuſtulit. contra Rul. 77 b,
CQæteri agri Ane n ullo delectu decemuiris addicentur. Pro Cor. 65 a, Quii imperatoribus noſtris in bello delese uir- tutis eripi uellet. Lde Fin. 121 b, Offici olluntur delectu o-
A
mni& diſcrimine remoto. I. 4. 197 a, Deles tus aute&nota- tio iudicum etiam in noſtris ciuibus hab eri ſolet. de Or. 156 b, Verborum propriorum delectus eſt quidam habẽdus.& de Cla. 190 a, Verborum delectus elegans.— Cla a4. 188 a, Ver-
borum delectum originemeſt eloquentiæ. ex Caſate. de 1 da
Fi. 155 a2, Mii quidem eriam lau ligitur,& ad quod deloctus ur. Or. 2 0 b, Quorum ab oratoris iudicio delectus m agnus adhibebitur. Off. z2 a, Si rerũ aliquẽ delectum reliq uiſlent. pro C 1.44 a, AMadi. demn facer, cenſores in deletu dignitatis„&V in iudicio ci- uium,& in animaduerſione uitiorũ qui Lonmenttece Pin 58 b Itaq, I harũ rerũ hic tenetur à ſapiente delectus, ut reijcien dis u oluptatibus maiores alias conſequatur. pro Pl. 260 b, Populus non delectu aliquo aut ſapientia iudic- cat, ſed im- petu nonnunquam& quadam temerirate. Of. 30 a, Habere delecti ciuis& p peregrini, in ipſoq́; peregrino priu atim na an publicè uenerit. de Pro.70 a, Exercitus ille noſter ſuper- biſsimo delectu&duriſsima cõquiſitione collectus, omnis interijt. Att. u15 a, Nullus uſquã dclschus. nam cõquiſitore paivouuoords no audent, nec nomina dant. I. A. 200 b, De- lectum haberi ſublatis Hacat ionibus. PDELEGATIO, onis. mandatum, prouincia. At. 186 b, Dele- gatio in mancipe annua die. 1 DELEGATV S, ,, um. At. 27 b, Quoniã putas prætermitten dum Aà nobis eſſe hoctempore cratera illum delegatum. DELEG O;, as. man do, mitto. de Or. 120 a, Hæc ipſa, quæ nũe ad me legare uis, ea ſemper in te praſtantia ſuerunt. Ep. 12 5, Tamen in hoc te deprecor, ne me arrogantiæ conde- mnes, qud d hunc labone alteri delegaui. At. 220 a, Quintiüt elegabo, ſi quid æri meo alteno fuperabit. Pro Dom. 216
datius uider etur, quod e- LU
2 ⅝
b, Delegaui amico locupletiori,&ec. At. 189 a, Balbi regia co
dirio eſt delega indi.
DELE O; es. tollo deringnoadimo, abſtergeo, induco. Epiſt.
104 a, Non enim te puto meas epiſtolas delere, ut reponas tuas. ad Her. 22 a, Imagines ſicut literæ delentur. Att. 24 0 a2 Iam ſcripſeram, delere nolui. Pro Sex. Rof. 46 a, Hæc delen- tur ſtatim, illæ feruantur ſanétè. pro Flac. 159 a, Nominis propè Romani memoriam cum eueſtigid imperij non mo dò ex ædibus Græcorum, uerùm eriam ex literis eſſe dele- tam. in Verr. 105 b. Tecto rium uetus ex colüna deletum eſ- ſe,& nouum inductum. 96 Inducere. Art. 159 a, Niſi PFompe-
ius uincit, nomen populi Rom. deleatur neceſſe eſt. Ep. 234 a, Delere epiſtol am lachrymis. pro Mu. 142 a, Quorum alte- ri uno aduentu noſtri exereitus deleti ſunt. Tuſ. 167 bo8 pa tria deleatur, non deleat? Poſiquam10% b, Qui cum er ſe rempublicam lacerare non polſet, ſub alieno ſcelere gele⸗ uit. OffHl. 12 a,& in Cat. 121 a, Delere patriam. de Aruiſß. 2581 a,
Vrbs hac quam delere uoluiſti.& Poſtquam. 202 a in Cor⸗
123 a, Scipio Numantiam deleuir. pro Se Ro. 40 da Jupi jten
urbes deleuit, fruges perdidit. Oc. 36 a, Multi deleti ſunr homines hominum impetu- cont. kal. 83 3 b ‚Delere aliquod
ædificium. de Legibus 183 a, Delere ſepulchrum. de Natura
81b, Cotta ſic diſputat, ut Stoicorum magis argumenta confutet, quàm hominum deleat religionem. Poſtquam. 200 b, Quæ deliberario non in re delenda, ſed in agenda mercede cont Humpta eſt. pro Pomp. 7 b, Magnas hoſtium copias
in Ant. 15 128 a, du multa ue illa conſ omnis i⸗ Pomp.9 retigut! tiſimuͤn quidem omnisd oratio.( ne quæn modi de lij capiei rationer cum ijsi delibera ptation monſtr. DELIB In. ö1 b, eſt, quc uili hab DELIBE 19 b.
oEi
eliber⸗ DELIBI hadeo« capio, nocten c.Of reuoca nimus. lideran 2u 4,& ita mih tiam: at debim literas bVt ſa Uerlarie iberan uos red dum 6& luptate

I Rug. 1 3 11 kr. d allg k.zub P Aud ean Uer magis aln 4
erre. ogn A d 4 Ie one Gät Heog le uac
nee ons grztaifag nn noriam d; ũ obliu iuriſiurandi, reſponde. Antequam. 196 a, Quamobrem ſta- rfus pla, be idanis dele a dam cenſui. pro Deiot. 150 b„Hæc nulla unquam uetuſtas tutum eſt atq; decretum omnia perpeti. At. 103 a,& 155 a, Mi 8 omine dalector Kunuh obruet, nulla delebit obliuio. de Am. 97 b, Qui non modò hi certum eſt ab honeſtiſsima ſententia digitum nuſquam. 1b lam 820. 4eO, khäh preſentia, uerumetiam futura bella delerit. Qu. F. 327 a, De- de Or. 121 b, Mihi certum eſt à iudicijs cauſis q; diſcedere. At. hebs 6. hrz leuit miht omnem moleſtiam recentior epiſtola. de Aruſp. 205 b, Cæſar hoc ſcribit, ſibi certum eſſe Romæ manere. Atr. n rep. pe e 4. n Caat— 244 b ‚Extinguere& funditus delere aliquid. in Verr. 59 a, 45 b, Nec adhuc ſtabat, quo potiſsimùm. in Ant. 265 a, Mihi cckor quoch. ien lg Extinguere atq; delere improbitatem. Off. 52 b. Extincto ſe conſtat meam contumeliam non ferre. Item: Mihi dubium Puidiſſe Kc d. mthea natu, deletisq́; iu dicijs, quid eſt,&c. de N. 9 b, Homines mor non eſt, quin,&c. L. Dubius. pro Mur. i39 a, Dixiſti, quippe mrcua re. de Am 1 eia te deleti. Tuſc. 167 b, Toto animante deleto,& facto interi- iam ſixum& ſtatutum eſt... ramicung. 34 Necinad tu uniuerſo.& 1⁷4 a, Sin autem perimit ac delet omnino, DEI,IB O, as. decerpo, quaſi libando minuo, deguſto. pro contra Ru n quid melius[Attic.u a, Ius& fas omne delere. pro Seſtio 15 Seſt. 25 a, Vt omnes undiq; floſculos carpam atq; delibem. e„Cam äcleh b, Qui omnes leges una rogatione deleuit. O ctau. 331 a, Tu de In. 76 b, Et tertius ſi exiſtant, qui,&c. nònne de ſua glo- AArunn ds.—.. 1 ad a Vir ed⸗ aun— cruore& flamma omnia delfte his pro Fomp. a, De- Tis delibar putant? ad Heren. 41 b. llle nulla uoce delibans Aneeguam. 1 emamamht lenda eſt uobis illa macula Mithridatico bello ſuperiore in iram nirtremn,evadllait tacitus. Ep. 156 a, Purabam poſ- dpman 99a Naneuellalne 24 ſuſcepta.. e me nec de laude ieiuni hominis delibare quicquam. de u ad diepait DEL E NI O, nu.. delinio, mitigo. Ep. 184 a, Alter nouis com- In. 8 4 a, uod ſit de honeſtate delibatum, uirtute aliquan- Aiſcnimen natio aleade da mentarijs Cæſaris delenitus eſt. aliàs delinitus. o recuperare. de Sen. 33 a, Ex uniuerſa mente diuina, deli- * den eHcendis dalecdusefednn P)P. E I HlNae quæ Sdelerpannlcies-de Aruſp 235 belllape 5 baosanims habeninerLeLäb,. Je C 2 Kum aute deneſiciorum he n nè deletrix, huius imperij ſica. IBVTVS, a, um. unctus, oblitus. de Clar. 15 4 a, Cn. O- * mde wmse DEILI A CV Serweneer ,eie droSertNe d4 b, Deliaca ua- Kauüns qaleninckue erat faſcijs,& multis medhiczchentis nla jura prccio suaukeeiä ſa:id eſt, præ antiſsima.& Acad. z1 a, Gallinarius Deliacus. propter dolorem artuum delibutus. pro S. R. 41a, Cöpofi- nmen pecani bu.““ L. Delos. 4“ to&deliburo capillo„paſsim per forum uolitare, Sal. in ealhe dchec 1 wnadl DELI BATVS, a,um. de Cl. 169 b, Flos deli atus populi. a- Qic. 270 beFr5. aerlega ac periurijs delibuta. Tuſc. i71 b, ——— dämang liàs illibatus. L. Libatus,& Illibatus. Per terram anie elibutam fœdè diuexarier. ad Her. 23 a, Vt — an un della acti DELI BERATI O, onb. conſultatio, conſilium, gusuuᷣ́ ma- fi cruentam rem aut cœno oblitam, aut rubrica delibutam erem r 1n talmatmea gnum. At. 102 a, Id coràm conſiderabimus, quale ſit:habet e- inducamus.“ — 20. 1. 4.19 Delectu aalm 7 nim res deliberationem, etſi ex magna parte tibi aſſentior. DELICAT E). de Or. 148 b, Recubare alicubi molliter& de
1“* . Ae e wern. a(aia 8 4 8
Mem er
4
4“ v adhideduar. ü. 8 4 Hores in dclectu dignitaus&nnan
maduerhone ukiorü qul conuetkn
4 3 v e deled 3 3 L. 3
4 4 4 Re GelecaMn
aimnorcs ahias conſequatt. yolla Lelechu aliquo aut fapientiaiudtn, al
*
1 391 2 4 4 1— 4K 4 KemenRe. Otpak 3 1
Ferrial m 1ptod peresrno renn 3*
*. 2 3.„* 4 5 2 pPro. 0 4 Fxerctuslenotec
8
4 unhtione colle
4 4 1“““ 4 4 4 44 1 8
v11 (2 Nallus uſqui delectus an ien
—— rhlarrs uaaomd a.
»„ 1 datum prouincia kelit
waua ae. 1 At. b “ rateraltum dethmn
“ 9
80 4e Onuo alkchüsn
1 ““ 4 8
* * 2 1
vn
“
3 8 4 4 1 3 10. 13 um uerss erce ßß
ui 1 3 1 8 1. 27 his eastur in Pe lm 93 D E
c
—
ö* 4 3 eckan elegns daCk
Sanus uderetnr, 1 Adelectus adhidetur. Or.zud En
* 2 an dent, nec nomnd denrAna3)
erian. 5 ram ueln lönan
epias multis prælijs eſſe deletas. in Antonium 153 a, O- mnem memoriam diſcordiarũ obliuione ſempiterna delen
in Ant. 153 a, Deliberationes, quas habebat de republica. At.
228 a, Suſcipi nunc meam deliberationem, qua ſolicitor, ita multa ueniunt in mentem in utramq; partem.& ibid. Jam illa confilia priuata ſunt,&c. de Orat. 139 b, Incidirur enim omnis iam deliberatio, ſi intelligitur non poſſe fieri. pro
Pomp. 9 a, Vtinam uirorum fortium tantam copiam habe⸗
retis, ut hæc uobis deliberatio diffcilis eſſet, quémnam po- tiſsimům tantis rebus pręficeretis?de Fa. 14 ο a, Maximè nos quidem exquirentes ea confilia, quæ ad pacem pertinerent, omnisq; ferè noſtra in his deliberationibus conſumebatur oratio. Off. 62 a, De uiri boni deliberatione& conſultatio- ne quærimus.& ν4 b, Panętius non uidetur debuiſſe huiuſ- modi deliberationem introducere.& 2 b, Triplex eſt conſi-
lij capiendi deliberatio: nam,&c.& ibid. Id quod in delibe-
rationem cadit. ge Ora. 162 a, Communicatio, quæ eſt quaſi cum ijs ipſis, apud quos dicas, deliberatio.& uò a, Cauſa ex deliberatione conſtans, ut belli. de Or. 86 b, Forenſes diſce-
ptationes iudiciorum aut deliberationum. de In. 44 b, De-
monſtratio& deliberatio, genera ſunt cauſarum.
ELIBERATIVVS,, um. ex deliberatione conſtans. de In. 6i b, Cauſa deliberatiua.& 43 b, Deliberatiuum genus eſt, quod poſitum eſt in diſceptatione& conſultatione ci- uili, habet in ſe ſententiæ dictionem.
.„. 1
DELIBERATO Kons. qui de aliqua re deliberat. pro Seſt.
b.
19 b.. DELIBERATIO R,ris. Certior. Ep. 61 a, Nec illi quicquã deliberatius fuit, quàm me,&c. euertere. 3
DELIB ER O, as. conſulto, conſulo, confilior, deliberationé
habeo de rep. confilium faciendi aliquid exquiro, cõſilium cap io, conſidero, uideo, concoquo, inquiro. Poſtꝗ. 200 b, Is noctem ſibi ad deliberandum poſtulauit: quæ deliberatio, &c. Off.z a, Cum enim urtilitas ad ſe rapere, honeſtas contrà reuocare ad ſe uidetur, fit ut diſtrahatur in deliberando a- nimus) afferatq́, ancipitem curam cogitandi. Off. 2 b, In de- liberando ſæpe anims in contrarias partes diſtrahuntur. At. 221 à,& Off. it a, Quamobrem ut de maxima re deliberanti,
ita mihi des confilium uelim. Attic. 26 b;, De geographia e-
tiam atq; etiam deliberauimus.& ibid. Sed id quoque ui-
debimus. Att. 17 b, Si tecum olim coram potius quàm per
hteras de ſalute noſtra fortunisq; deliberauiſſem. Ora. 209
b, Vt ſæpe cum ijs qui audiunt, nonnũquam etiam cum ad-
uerſario deliberet. At. 19 b, Coràm tecum mihi poteſtas de liberandi non eſt. ad Her. 16 b, Vt ſi ſenatus deliberet, capti- uos redimat an non. pro Quin. R.;2 b, Tibi diu deliberan- dum& conco quendum eſt, utrum,&c. de Fin. 88 b, Qui uo luptatem ſummum bonum eſſe decernit, non cum ea parte animi in qua ineſt ratio& conſilium, ſed cum cupiditate,
id eſt, cum leuiſsima parte deliberat. Off. 92 b, Non eſt alie-
num ad ea eligenda, quæ dubitationem afferunt, adhibere doctos homines uel etiam uſu peritos.
PDELIBERARE, ftatuere, decernere, certum eſſe. IJ. V. 76 b;
Iſte certè ſtatuerat,& deliberauerat non adeſſe. contra Rul.
65 a, Mihi deliberatum& conſtitutum eſt; ita gerere conſu- latum. in Ver. 168 a, b, Sic habuiſti ſtatutũ cum amico ac de-
liberatum, omnes qui habitarent in Sicilia iudices reijcere? Pro 8. R. 3 b, Certum eſt deliberatumq; dicere,&c. Pro Qu.
noſter Aeſopus. DEL.IICIOIL. AE, arum. At.5. DELICTVM, Ch. peccatum, error. pro Mar. 133 a, Dij pœnas
D E 394
R. 25 a, Si iam tibi deliberatum eſt, quibus abroges fidem
licatè. Off. 27 b, Delicatè ac molliter uinere.
DELICATVS,m. mollis. Ar. 19 b, Odia illa libidinoſæ&
delicatæ iuuentutis. de Nat. z1 b. Bpicurus quaſi pueri deli- cati nihil ceſfatione melius exiſtimat. de N. 23 a, Delicatæ& obſcœnæ uoluptates. pro Mur. 123 b, Afia iſta referta& ea- dem delicata. de Cla. 182 a, Adoleſcens delicatus. I. C. 109 a, Puer lepidus ac delicatus. pro Mil. 106 b, Muliebri& delica- to ancillarum puerorumꝗ; comitatu. Off. 29 a, In re ſeuera conuiuio dignum aut delicatum aliquẽ inferre ſermonem. I. P. 94 b, Is omnia eius adulteria dellcatiſsimis uerſibus ex preſsit. At. 30 a, Delicatum conuiuium. Parad. u7 b, Delica-
tæ regum pateræ. aliàs Filicatæ,& rectius. L. Filicatus.
ELICIAE, arum. delectamentum, ſuauitas, uoluptas, amo
res, mel. in Ver. 200 b, Quæ ciuitas tibi in amore atq; in deli cijs fuit. At. 86 b, Publicanos habeo in delicijs. contra Rull. 73 b, Via Herculanea uendibilis multarum deli ciarum. pro
Mur. 127 a, Multarum deliciarum comes eſt extrema ſalta- tio. pro Dom. 225 b, Alter ſe Carilinæ delicias fuiſſe dicebat.
in Vat. 32 b, Illi quibus erat in delicijs, uix riſum tenebant. At. 255 b, Pyliæ ſalutem dices& Atticæ, delicijs& amoribus
meis. de Or. 200 b, Longiſsimsè ipſi à talibus delieijs, uel po tius ineptijs abfuerunt. de Di. 96 a, Simia quam rex Moloſ- ſorum in delicijs habebat.& 97 a, Quid amores& deliciæ tuæ Roſcius? In Ant. 207 b, Sed redeo ad amores delicias q; noſtras L Anronium.& 2522, Quos Antonius deliciarum cauſa loris in conuiuio cædi iubebat. pro R. P. 126 b; De-
liciarum& uoluptaris cauſa quoſdam cum mitrella ſæ-
pe uidemus. Paradox. u⁷ b, Cogitatio ſupellectilis ad deli- cias epularum, ad uoluptates. Epiſt. u16 b; Sciro C. Sem-
pronium, mel ac delicias tuas, calumniam maximo plauiſu
tuliſſe. Ora. 150 a, Pueriles deliciæ. Epiſt. 94 b, Deliciæ tuæ
Apopulo Rom. ob aliquod delictum expetiuerunt: pro Ce. 286 a, Quò delictũ maius, eò pœna eſt tardior. Oi. 29 b, Quę
autem parua uidentur eſſe delicta, ab ijs eſt diligentius de-
clinandum. pro Cec. 299 b,& pro R. P. 124 b, Iniuriarum de- lictum eſſe. Epi. 73 b, Homines ſapientes delicto ſuo, non a- liorum iniuria, commouerr. ELIG O, s. ligo, uincio. I. V. 220 b, In ea, hominem diuari-
cari,& deligari:id eſt, in ea ſtatua.
DELIGO gs. lego, eligo, delectum habeo, delectum adhi-
beo. de In. 62 b, IIle autem quinq; delegit, quarum nomina multi memoriæ tradiderunt. pro Mur. 129 a, Dicendi facul- tas ſępe ualuit in conſule deligendo. de Leg. 168 a, Bona de- ligere& reijcere contraria. pro S. R. 20 a, Qui ex ſenatu in hoc conſilium delecti eſtis. pro Pl. 272 a, Populus Rom. de- legit magiſtratus, in quibus,& c. contra Rull. 70 b, Si uobis ex omnt populo deligendi poteſtas eſſet.& ibid. Quem u- num ex cunctis delegiſſetis. pro Mil. 106 b, In iudicibus le- gendis. pro Mil. 105 b, Itaq; delegit è florentiſsimis ordini- bus ipſa lumina. Off. 42 b, Eorum fore ſimiles, quos ſibi ipſi delegerunt ad imitandum. Qu. Fr. z9 1 b, Quæſtorem habes non tuo iudicio delectum.
ELINIO, w. mitigo, placatum reddo. pro Cl. 20 b, Ea ani- r 3 mum

——
I 43 8
295 D E mum adoleſcẽtis pellexit ijs omnibus rebus, quibus illa æ- tas capi& deliniri poreſt. pro Mur. 14.2 a, Fouere hominum ſènſus, delinire animos,& adhibere uoluprates. pro Clu. 23 a, Mulier non nuptialibus donis, ſed filiorum funeribus de. linita eſt. Off. 42 b, Milites blando appellando ſermone de- linire. in Ver. 183 b, Delinire aliquem precio. Epiſt. 253 a, Iam biennium eſt, cum uirtuti nuncium remiſiſti delinitus ille- cebris uoluptatis. de Fi. 5ã5 b, Delinirus blädirijs uoluptatũ.
PDELINITIO, onis. mitigatio. Offic. 5a, Delinitio multi-
inis,&c.
D Sna 110 R oris. blandus, lenisq́; moderator. de Cla. 187 a, Iudex cuius delinitor eſſe debet orator.
DELINITVS, a, um. mitigatus. de Or. 88 a, Genus hominũ, diſertorum oratione delinitum.
DELIN QVYO, qus. pecco, committo. de Nat. 78 2, Lex ut condemnetur fllius, ſi pater deliquiſſet. pro Clu. 44 a, Ne miles in bello propter hoſtium merum delin queret. Tuſc. 177 b, Philoſophus artem uitæ profeffus deliquit in uita. de In. 66 a,& contra Rul. 86 b, Delinquere in aliqua re.
DELIQVESCO ſcis. diſſoluor liquefio, diffluo. Tuſc. 217
a, Nec alacritate futili geſtiens deliqu eſcat. 3
DEFELIRATIO, onu. ſtultitia, error, inſania. de Diu. 127 a, O delirationem incredibilem.& de Sen. 84 b, Sic iſta ſenilis ſtultitia, quæ deliratio appellari ſolet.
DELIRO, as. deſipio. Off. 19 b, Falli, errare, Iabi, decipi tam dedecet, quàm delirare, quàm mente captum eſſe. de Nat. 10 a, Expoſui ferè non philoſophorum iudicia, ſed deliran- tium ſomnia. de Diu. 87 b, In extis totã Hetruriam delirare. de N. 20 a, Deſipere, delirare, dementem eſſe.& σ b, Omnéès ne tibi delirare uiſi ſunt?
PFEIL.IRVS, a, um. ſtultus, infanus, mente captus. de Or. u15 b, Tum Annibal reſpondiſſe fertur, mulros ſfe deliros ſenes ſę- pe uidiſſe, ſed qui magis quàm Phormio deliraret, uidiſſe neminem. de Diui. 137 b, An tu cenſes ullam anum tam deli- ram fuiſſe, ut hæc crederet? Tuſcul. 1§8 b, Quæ eſt anus tam delira, quæ iſta timeat?
bELITAE literæ, deletæ. ad Caluum, autore Priſciano: Tu- li moleſtè quòd literæ deliræ mihi antè redditæ ſunt.
PELITES COä ſci.. lateo. de N. 51 a, Beſtiæ in cubilibus de-
liteſcunt. pro Cæl. 50 b, Vt eò mitteret amicos, qui delite- ſcerent, deinde repentè proſilirent.& 51 a, Serui in balneis delituerunt. pro Cec. 296 b, Aequitatis iudicium cum erirt, caue in iſta tam frigida calumnia deliteſcas. de Natur. 56 b, Stella tum deliteſcens, tum rurſum ſe aperiens. Academ. 5 a, Sic Arceſilaus, qui conſtitutam philoſophiam euerterer, & in eorũ autoritate deliteſceret, qui negaſſent quie quam ſciri poſſe.
DELIVM,i. locus. de Diu. 106.
DELIV S, a, um. I. V. 35 b, de N. 77, Delius Apollo.
PELO S,k. pro Pomp. 14 b, Inſula Delos tam procul à nobis in mari Aegeo poſita. I. V. 216 a,& 85 b, Apollinem Deli uio- latum eſſe. At. 14 4 a, Nõ ſolum Romæ, ſed eriam Deli tuum digamma uideram. L. Digamma.
PELPHI, orum. urbs. de N. 71 a, Apollinem ex Hyperboreis Helphos ferunt adueniſſe. pro Font. 280 a, Delphos uſq; ad Apollinem Pythium. de Diu. 132 b, Cur iſto modo iam ora- cula Delphis non eduntur?
DELPHICVS, ,um. I. V. 23 0 b, Menſæ Delphicæ.& de Diu.
133 a, Oracula Delphica. ELPIHINVS; ni. piſcis marinus, omnium animalium uelo ciſsimus. de D. 138 b, Gubernatores cũ exultates loligines ui derint& delphinos, tépeſtarem ſignificari putant. de Natu. 16 b, An tu delphinum ullam anteferre cenſes figuram ſuæ.
PELTOTON, cœxleſte ſidus. in Ar. Deltoton dicere Graij, Quod ſoliti ſimili, quia forma littera claret. ³
DELVBRVM;, bH. templum. I. V. 69 a, Verres delubra ſan- iſsimis religionibus conſecrata depeculatus eſt. pro Arch. 189 b, Smyrnei delubrum Homeri in oppido dedicauerunt. J. V. Gb, Simulachra ſanctiſsima deorum ex delubris reli- gioſiſsimis ſublata. de N.77 a, Menſas argenteas de omni- bus delubris iuſsit auferri.& 68 b, Aras delubrad: Hecates in Græcia uidemus. pro Dom. 240 a, Cum nouũ delubrum in urbis clariſsimo loco inchoaret. pro Arch. i9 a, Delu- brum Muſarum colere. de Leg. 173 b, Conſtructa à patribus delubra habenro. de N. 79 a, Pugnare pro templis atg; delu
bris deorum. L. Templum. 15
DE L VD 0, di. Iudo, illudo, eludo, derideo. pro S. R. 22 b, Deinde aliquãto lenius, nihil agere atq; deludere cœperũüt. contra Kul. 81 b, Contemnere maieſtatem populi Rom. de-
ludi uoſmetipſos diutius ab iſto patiemini?
DELVMB O, as. debiliro, eneruo. Orat. 220 a, Nec minutòos numeros ſequens coneidat, delumbetq; ſenrenrias.
DEMENS,Es. de mente ac ſanitate deturbatus, emota men- te,intanus, amens.)((Sanus, Oſt, 17 a, In tranquillo tempe-
·
D F 396 ſtatem aduwerſam optare, dementis eſt. IJ. P. Tragico ilo O- reſte aut Athemãte demétior. I. C. uz a, Fum ille ſcelere de- mens,&c. de Aruſp. 257 b, Inconſideratiſsima& dementiſ- ſima temeritas. de Diuin. 132 a, Quæ perturbatione animt ſanus cum eſſet, timebat ne euenirent, ea demens euentu- ra eſſe dicebat. de Natur. 20 a, Deſipere, delirare, demen- tem effe. 1
DEMENSVS,, um. dimenſus ad menſuram. Orat. 200 a, Vt uerba uerbis quaſi demenfa& paria reſpondeant.
DEMENTEK ſtultè. in Cat. 116 a, Res tanta, tam demen- ter credita.
DEMENTIA, tic. amentia, ſtulticia. I. C. 123 a, Qui ex nume ro ciuium dementia aliqua deprauati, hoſtes patriæ ſemel eſſe cœperunt. 4
DEMERGO, gu. immergo, obruo. de Diuin. 137 a, Equus in quo uehebar, mecum unà demerſus, rurſus apparuit. de Di- 83 a, Cornix demerſit caput,& fluctum ceruice recepit. Offi, 37 b, Quamuis enim demerſæ fint leges opibus alicuius, quamuis tremefacta libertas: tamen,&c. de Sen. 93 a, Eſt e- nim animus ex altiſsimo domicilio depreſfus,& quaſi de- merſus in terram...
DEMERSVS, a,um. immerſus. pro Seſt. 14 a, C. Marius ſenile corpus paludibus occultauit demerſum. pro Seſt. 14 a, Pa- triam demerſam extuli.
DEMETATVS,, um. deſcriptus, diſtinctus, de N. 47 b, At-
que ita demetata ſigna ſint, ut im tantis deſcriptionibus di- uina ſolertia appareat.
DEMETIOR, nis. metior, deſcribo, dimerior. de Nat. 57 b, Solis curſus demetiti, temporum uarietates cognouimus. alidàs Dimetati.
DEME FPO,. meto. de N. 37 b, Tempeſtiuè demetere, perci pereq; fructus. de Sen. oi b, Demetere& percipere fruges.
DEMIGRO, as. aliè ad habitandum eo, diſcedo. cont. Rull. 74 b, Demigraturi in illa loca noſtri homines ſunt propter agrorũ bonitatem. pro Do. 233 a, Demigrandum eſt potius
aliquè, quàam habitandum in hac urbe. pro R. P. 96 b, Men- tes quæ ex hominum uita ad deorum religionem ſancti-
moniam demigrant. in Car. 10 ⁄a, A quo repudiatus ad ſo
dalem tuum M. Marcellum demigraſti. Para. 19 b, Mortém- ne mihi minitaris, ut omnino ab hominibus, an exilium, us ab improbis demigrandum ſit? At. 65 a, Multa mihi dat ſo- latia, nec tamen ego de meo ſtatu demigro. in Vat. Strumæ deniq; ab ore improbo demigrarũt,& alijs iam ſe locis col- locarunt. Tuſc. 164 a, Vetat enim nos Deus iniuſſu ſuo hins demigrare. in Piſ. 99 a, Quos tu demigrare,& aras& focos relinquere coegiſtitit. b
DEMINVO, z. diminuo. Epiſt. 209 a, Non ut aliquid de illa
commendatione deminuam, ſed,&c. aliàs comminuam.
DEMIRO R art. ualde miror. contra Rull. 36 a, Hæcte ſpe- raſſe aſſequi poſſe demiror. Epiſt. 10 8 a, Me autem propter quem cæreri liberi ſunt, tibi liberum non uiſum demiror. Att. 237 b,& de Orat. 122 b, Iſtam audiram à te eſſe omnino demiror. At. 229 b, Quod demiror equidem.
DEMISS E,humiliter. pro Do. 232 a, VYtrum me non reſpon- dere, an demiſsè reſpondere decuit? At.3 4 a, Me tueor ut op preſs is omnibus non demiſsè, ut tantis rebus geſtis parum fortiter. Att. 28 4 b, Suppliciter ac demiſsè agere gratias ali- cui. Fuſ. 185 b,& 233 a, Demiſsè& humiliter lo qui.
D EMISSIO, animi abiectio, infractio, debiliratio. Tuſcul. quæ ſt. 193 a.
DEMISSVS, a, um. humilis, fractus, ſordidus. pro Clu. 29 b⸗ Ar C. Pabritius à ſubſellijs demiſſo capite diſceſſerat. pro Do. 229 b, Inuenies eum apud ſororem tuam, occultantem ſe capite demiſſo. pro Mur. 134 b, Vidésne tu illum triſtem &demiſſumliacct, diffidit,&c. pro Syl. 181 a, P. Sylla moœrens, demiſſus, afflictus. pro Fon. 2 90 b, Animus demiſſus atq; hu- milis. pro Cl. 29 a, Erigebat animum demiſſum, oppreſſum Oppianicus. de Or. 125 a, Demiſſus, non acer, non pertinax, non litigoſus, non acerbus. Atr. 36 a, Vt ille tum humilis, ut demiſſus erat. Ep. 3 a, Fracto animo& demiſſo efſe. I. V. 69 b, Humilis& demiſſus.)((Lætus& alacer.
DEMITIGO R aris.mitigor, lenior. Attic. 8 a, Nos quotidie demitigamüurr..
DEMITTO, tz. inclino, deprimo, immitto, abijcio. de Or. 133 b, Memmius in forum deſcendens caput ad fornicem Fa bianum demittebat. I. V.* Demittere ſe ad aurem alicuius.
Pro Clu. 40° b, Illa uſq, ad talos demiſſa purpura. de Fin. 135
a, Si uincunt, efferunt ſe læticia: uicti debilitantur, animosq́; demittunt. ad Heren. 26 b, In mediocri fulgure uerſabimur, ſi hæc, ut antè dixi, aliquantulum demiſerimus. de Diu. 95 b, Cum ipſe equum demiſiſſet in Humen, ſummerſus equus non extitit. Quin. Fr. 29 0 a,& de Fin. 135 a, Te rogo ne con- rrahas aut demittas animum. ad Her, 21 a, Sin erit in demon ſtrarione ſermo, paululum corpus à ceruicib. demittemus.
1 Epiſt,
zdelſent. b DEMONS n0n demo! d Ili com 1u44 b,D Acad.8 3 dennnitur, cipiebatu DEMON
DEMONS
ſerres pal monſtratt buitur in
nem de 0
atur.&:
eius gene.
b kaudis. DEMON
turex eo monltrat dEMON o ſatis! profiteo
Aut ante d lo ſimul Ktrauit m ei rem de em mag b&.Qun auem. de DEMON tius uog etiam 1 n08&c de adue drMo! alids no ex Ueter 2,Sanxe cum.& nalexn dMo. ne mul viſſe eti ftequen lumma Kibdim moſthe credo 5 ſumus, quam ¹ menno Imago
Nes do⸗
eſlet in
Di lib ſanen
hat ac facra

facta! den 41 lamen a . desng
ak him mntae daac lo d
n mmerſ 84. pro Sekus du d Cculkau
N Aexnak.
4— acuae
Lemerſum. Menus un
—. Eu. meror, Aeſer rido dimerior deNan
de 1
b. Tempetiadce . 1 b I HDemetere&—
446 ad Rabitand. um eo, diſctco enh
an m l**⁴ν οοte domina im.
19 D0. 333 Demigrnämchn
ahrandam inkacurde. dr k2 5
Miaum nit- 1d deorum mügema.
. rnt. m Cr.e 18 Luo mpaüinat 3
WMeccllam isnnf. Prrngdhen uns, ut oOmnino ad bominidumam migrandum Bt! At. 67( 4, Malanbn
a 4 de meo ſtatu demigro. nlamn nor ˙04 lemigrarüt,&ahjsunſebe
— at— ,½ Sosra demigunärab
4 8 4 . 4 4
— 9. piſt.205½ Noaisu
minuam, ſed,&c Alids comnmn „ addem airor. contra Rul J6a e damiror. Epiſt. 1212 Nernamn 2 derun tos uiun es
ant, 44 m. 1
4 5d.
— ſ oadere decuit N. 1 leuan 2 dem ttusirousee 445—— ner ac demf ſenes .. Jemit 22 Thumüindh — 9 1 aftacto Kel
4 humn
ne c 4 Re dbh de emidſo caPi 1*
44
4 44 e Worum Aanetne A
dam andicam tudem
0 19* 4 em.—. 8 4— pro Do ana ſemanetan
50 gFactus, ſoraidn. ſe
307 D I
Ep. 14 a, Qum in eum caſum me fortuna demiſfiſlet, ut,&c.
PEMIVRGVS, gi. T urpilij comœdia. Epi. 140 a Itaq; non modoò in comœdijs res ipſa narratur, ut ille in Hem jurgo modd,&c.
DEM 0. mus dempſiptum. detraho. Aca. 13 a, Cum aliquid minu tatim& gradatim additur, aut demirur. de Fin. 69 b, Cui ni hil dempfit 1us. I. V. 164 b, Demit de capire medimna DC. &165 b, Quantum de capite dempfiſlet. Atti. 10 8 a, Demere
ſolicitudinem alicui. de N. 76 b, Dionyſius Aeſculapij bar-
bam auream demi iuſsit. de Pet. 206 a, Qui Tanufiorum ca pita demebant,&. DEMO CRITVS. de Or. 98 b, Tuſc. 165. DEMOCRITIVS, a, um. de Na. 76 b. DEMOCERITXVS, a, um. de Diu. 14 b Verdàm ſint iſta De- mocritea uera. Tuſ. 86, de Nat. 15.
D EMO CGCRITVS,n. nomen philoſophi. de Or. 150 b, de N.
25 a, De riſu.
DEMOLIO R, Iris. deturbo, deijcio, didrho zeuerto. Qu. u. F.
318 3„Diphilus columnas demolietur. in Verr. 141 b, Quæ- Kores ſtatuas demoliendas locarunt. Offl. 28 a, Iane Scau- rus demolitus acceſsionem adiunxit ædibus. Topic. 222 a, Demoliri parietem. Ep. 189 b, Partem muri demolitus eſt.
DEMO LITI O, onus. euerſio. I. V. 141 b,& Poſtquam. 2u1 a,
Dum ea demolitio feret. Quæx Eſtores non minus triginta adeſſent.
DEMONSTRATI 0, onis. de Oruss b, Geſtus Lentenrlane non demonſtratione, ſedſ ſignificatione declarans. I. V. 230 b, Illi conuerſam iam ha zbent demonſtrationem ſuam. de In. 44 b, Demonſtratio& deliberatio genera ſunt cauſarũ ũ.
8 Acad. 8 a, Argumenti concluſio quæ eſt Græcè Aridegi, ita
definitur, ratio quę ex rebus perceptis ad id quod no onPere
cbic cbatur, adducit.
DEMON STRAT TIO, pro euidentia. E.E nergia.
HEMO NSTRATIVV S, 2, um. epidicticus. de In. 43 b, Cau ſæ tres part es ſupponimus, zudiclalem, deliberatimam, de- monſtratiuam.& ibi. Demonſtratiuum genus eſt, quod tri buitur in alicuius certæ perſonæ làudem aur nituperatio- nem. de Or. 200 a, Id ge aus, quod Græcò a⁵easeuds nomi- natur.& 201 a, In epidictico; genere.& ib. De forma dicendi elus generis. de Orator. ud b 8i ex perſona cau ſa conſtet, ut
laudi 18.
DEMONSTRATO Rris. lde Orat. 141 a, simonides tur, ex eo quòd meminifſat, quo quiſq; loco cubuiſſ er, 46, monſtrator uniuſcuiuſq; lepeliengi: fuiſſe.
DEMONSTR O, zs. commonſtro, oſtendo, ſigniſico, decla- ro, ſatis ſigni do, præ me fero, aperre fero, non diſsimulo, profiteor, digitum ad rem intẽdo, teſtit Hicor. I. V. 230 a, Nam ut antè demonſtrabant quid dic SſEi ita nunc quid un diq; ablatum ſit, oſtendunt. At. ⁊ꝛ a, Dai monſtraui) 1æc Crri lio, limul& illud oſtendi,&c. fpit L a, Mihi Fabius demö- ſtrauit me Arte plurimi f Heri. Ep. 141 b, 8: urina quidem cum
ei rem demonſtraſſem,& uira am tuan ſuperiorem expoſuil ſem, magnum periculum ſi ſummeææ reip v. demonſtrabat, niſi, Scc. Quin. P. 291 b, Demonſtrare amorem frater rnum in ali⸗ quem. de Or. 96 b, Demonſtrare rem: id eſt, narrare.
DEMOROR, aru. derineo, remoror. de Orar. 130 b, Ne diu- tius uos demorer, expon am,&c. Lent. Epi. 193 a, Nonnullis etiam ipſ magilkratus ueniebant in ſuſpicionem detinuiſſe nos& Aaro⸗ elle, aua clallis Dolabells certior fieret de aduentu noſtro.
DEMORTVV S,a, um. mortuus. Artic. 259 a, Alij enim ſunr
alids noſtriꝗ; familiares f. ferè demortui. J. V. 139 b, Cum eſſer
ex ueterũ numero quidara ſenator demortuus. in Verr. 220 a, Sanxerüt ne quis emeret mancipium, niſi in demortui lo-
cum.&ibi. 81 quis Romæ eſſet demortuus. ad Her. 4 a, Alte
ra lex tubet augurẽ in demortui locũ qui petat, nominare. P EMOSTRH ENE S, nis. Orator. de Or. 92 a, de Demoſthe- ne multa. de C 1a.75 a, Lectitaſſe Platonem ſtudiosè, audi- uiſſe etiam Demoſthenes dicitur. Orat. 19 8 a, Den noſthenes frequens Platonis audiror. de Ora. 10% a, Ille cui ſine dubio ſfumma uis dicendi conceditur, Arhenienfis D Zemoithenes.
Kibi multa de Demoſthene. Orar. 198 b, Vt mirarentur Pe- moſthenem maximsé, quo ne Athenas quidem ipfas magis credo Atticas fuiſſe. Or. 206a Vſq; aded diſciles ſumus, ut nobis non ſatisfaciat ipſe Hemoſthenes, qui quã- quam unus eminet inter omnes in omni genere dicendi: ta
men non ſemper implet aures meas.& ibi. b, Demoſthenis
imago ex ære in Tuſculano Bruti. Puſc. q. lib. 4, Demoſthe- nes golere ſe aiebart, ſi quando opificum antelucana uictus eſſet induſtria. Demoſthenes Pythiam Ociπſa dicebar, Di. lib. 2. id eſt, cum Philippo ſentire. Tuſ. ꝗ. lib.„Leuiculus ſanè noſter Demoſthenes, qui illo ſuſurro delectari ſe dice- bat aquam ferentis mulierculæ, ur mos in Græcia eſt, inſu- ſurraniiq; alteri, Hic eſt ille Demolenes. Ora. Demoſths-
8.
& moroſi fi
7
D E
nes non tam dicax, quàm facetus. de Di. lib.2, Dem noſ zenes annos propè trecentos ante Ciceronem fuit. i de Ora. De-
moſthenes primam ſuæ artis literam dicere non poterar. Brut. Demoſthenes qualis Orator. Brut. Dem oſthenes ſen- tenriarum ornamentis& conformationibus omnibus prę ſtat. Ora. Demoſthenes muros Athenienſes refecit pecunia ſua.3 de Or. Brut. Or. Demoſthenes omnia actioni tribuir. Or. Ne Demoſthenes quidem Aeſchini uidetur Atticè dice- re. Or. Demoſthenis orationum perfectiſsima eſt pro Cteſi phonte. i de Ora. Demoſthenis ratio uocis& ſiritus exer- cendi. Br. Ad DHemoſthenem audiendum concurſus ex tota Græcia fieri ſolitus. 5 de Fin. 4, Demoſthenem aiunr in Pha lerico ad fluctum declamare Holirutn, ut fremitum aſſueſce- ret uoce uincere. Offic., Et t Demoſtlienem exiſtimo, ſi illa quæ à Platone di idicerat, tenuiſſet,& Pronunciare uoluiſ- ſer, ornatè ſplendideq facere boruisl ſe. de Di. lib.2, Hemo- ſthenem ſcribit Phalereus, cum 5v dicere nequiret, exercita- tione feciſſe, ut planiſsim? diceret.
DEMOVE O, es. remoueo, dimoueo. pro gyl. 178 b, Vt non al
teros demouiſſe, ſed utroſq; conſtituiſſe uideatur. pro Cec. 294 b. Aliquis manu demotus& actus præceps.
DEMVM, tandem. Tuſc. 249 a, Exilium& quantum demum
Aperpetua peregrinatione diftert; 2in Sal. 272 a, Ea demum magna uoluptas eſt Criſpe Salluſthæqnalema c parem uer- bis uitam agere.
7
DENARIV. rij. decima ferè aurei nũmi, ſeu coronati pars:
& pondere penè idem quod drachma. Denarius autem di- ctus fuit, quòd denis aſsibus ualeret. I. V. 136 a a, Singulis cen ſoribus denarij trecenti ad ſtatuam pretoris imperati ſunt. Offl. 70 b, Emere denario, quod ſit mille denariorum. aliter,
mille denariüm. pro Font. 173 a, Quaternos denarios in
ſingulas uini amphoras exegiſſe. pro Quin. 3 b, Decidis ſta- tuisq; tu, quid ijs ad denarium lolueretur. Aii.Ep. 165 b, An- tonius quingentos denarios ſingulis militibus dedit. At. 26 b, Vide quid narrent& quæ ſpes ſ ſir denarij.& 257 a, Octa- uius quingentos denarios dat. I. V. 192 b Fpetaucram me ad denarios peruenturum. Ep. 136 b, Quem tu mihi Popilium? ué denarium narras& 13 8a, Ollam denariorum implere.
DENEGO, u.. nego, inficior, recuſo. Epi. 67 b, Ampudenter
facio, qui tibi rantum oneris imponam, poteſt enim mihi denegare occupatio tua. pro Fon. 277 b,& pro Flac. 146 a, Hoc crimen optimis nominibus denegare pofſſumus. I. V. 243 2, Que æ iucunda uidentur eſſe, naturæ denegaré. de Or. 120 a, Er nihil à à natura denegatum eſt. I. A. 22 4 b, Aſſenſero, ambitionem induxero in curiam: negauero ſuffragio meo tanquan n comirijs homini honoremamiciſsimo denegaue ro. At.1 2 ‚4 Autilinmn non putamus, qui denegat,&c.
DENICAI. E S, ium. feriæ, cum mortui cauſa, familia purga
batur. de Leg. 1 a, Nec uerò tam Denicales, quæ à nece ap- pellatæ ſu nt, quia roſidentur mortui, quàm cæterorum cœ- leſtium, quieti dies feriæ nominarétur: niſi maiores eos qui ex hac uita migraſſent, in deorum numero eſſè uoluiſſent.
DENIQY E, ad extremum Poſt omnia. de Ora. 137 b, His o-
mnibus conſideratis, tum deniq; cogito,&c. de Or. 138 a, Ni
hil eſt deniq; in natura rerum omnium, quo d,&c. Poſtquã.
201 b ‚Primütn,&c. tum,&ec. deniqu ead extremum,&c. pro
Pomp. u1 b, Non deniq;,&ec. poſtremdò,&c. pro Qu. 18 b, Ne
ſerageſimo denid; anno macula notertur. de ki. 126 a Nathe tici, Poetæ, Muſici, Medici denig;,&c.
DENS MINA T10, ‚Higura. ad Her.34. lib. 4, Denominatio
eſt quæ à propinquis& finitimis reb trahit orationem„qua poſsit intelligi res quæ non ſuo uocabulo ſit appellata.
DENOMINO R, arts. ad Her. 34 a. DENOTATVS,, um. perſpectus, cognitus, comprehenfus-
Aca. 15 a,Sapientum, de quo omnis hic ſermo eſt, cum ei res fimile 2s occurrant, quas non habeat denotatas, retenturum aflenſ 19 M.
D ENO T O, as. ſignifico deſigno. pro Pom. 5 a, Qui una die
tota Aſia, uno nuncio atq; una literarum ſignificatione, ci- nues necandos krueend89, denorauit.
DENS,I. de Na. sa, Dentibus in ore conſtructis nlanditur,
extenuatur& mollitur cibus, eorum aduerſi acuti diuidũt
eſcas, intimi autem conficiunt ‚qui genuini uocantur. Tuſc. 213 a, Terr orem pallor,& tremor,& dentium crepitus con- ſequitur. de Nat. 71 a ‚Aeſculapius primus dentis euulfionẽ inuenit. Tuſc. quæſt. 237 b, Dentes candiduli. I. P. 79 b, Den- tes putridi. de Legit 1b. 182 b.„Quot a auro dentes uinéti eſſenr, pro Corn. 67 a, Denre maledico carper re aliquem.
DENSEL ET'AE,populi Macedoniæ. I. P. 97. DENSVS, a, um. creber, craſſus, plenior, concretus, pinguis.
de Na. 24 b, Loca Flueſtribus ſepibus denſa. Att. 190 a, Syl- ua denſa atq; aſpera. At. 2⁵ b, Vbtillæ denſæ dexreræ.
DENTIALVS, 4, unmn. mordax. Qu. Fr. 316 a, Ch arra dentara
res agetur.

399 D E 4
DENVDO, A. nudo, ſpolio. de Or. 105a,Spoliare atd; denu- dare aliquem ſuo ornatu. Epi. 192 ds usblis.in Verr. 242 2Nereltotur Verres,ne denudetur Apectore, ne cicatrices populus Romanus aſpiciat.
DENVNCIATI O, onis. indicium, ſignificatio pro Fla. 149 a, Vt eos qui domo exire nolchanereitimon denunciatio-
ne terreret.& pro Pl. 272 b, Terrere aliquem enancfatione periculi. de Di. 19 b, Quæ eſt enim iſta à dijs profecta eni- ficatio,& quaſi denunciatio calamitarum 4 I. A. 206 a, Facilè uerò huic denunciationi parebir.& ibid. Non eſt illa lega- tio, ſed denũciatio belli, niſi paruerit. Plan. Epi. 145 a, Quòd præmatura denunciatio boni ciuis imparati, quàm pericu- Ioſa eſſet, ex caſu collegæ uidebam.
PENVNCILO, as. quaſi indico, palàm dico, teſtor, oſtento, ſignifico, prænuncio. in Ver. 70 b, Siculis denunciatum eſſe audio, domum ad illum ut uenirent. Epi. 179 a, Expectanti mihi tuas quoridie literas, Lupus noſter ſubitò denuncia- uit ut ad te ſcriberem. Epiſt. 195 a, Ego autem nunqua, cum mihi denunciatum eſſet à tuis ire aliquem, non dedi. de Di. 94 a, Hector moriens propinquam Achilli mortem denun- ciat. de Ora. 93 b, Cum ſe ad omnia, de quibus quiſq; audi- re uellet, eſſe paratum denunciaret. pro Qu. 4 b, Sext. Alphe nus denunciat ſe procuratorem eſſe. pro Cecin. 288 b. At il- le denunciat fundum illum ſuum eſfe. pro Qu. i0 a, An cum Romæ domus eius fit, domum potius denunciemè pro Ce- cin. 303 a, Cur Ebuti de iſto potius fundo quàm de alio Ce- cinnæ denunciabas? in Ant. 187 b, Denunciare timorem ali- cui. pro Mil. 10 b, Quamobrem illa arma non periculum nobis, ſed præſidium denunciant. in Ant. 108 a, At ille inimi citias mihi denunciauit. Offic. 3 a, Nullum bellum eſſe iu- ſtum, niſi quod denunciatum antsè ſit& indictum. Att. 35 a, Clodius mihi adhuc denunciat periculum. Attic. 38 a, Clo- dius non mediocres terrores iacit& denunciat. Epiſt. 19% a, Quod ſenatus non ad pacem deprecandam, ſed ad bellum denunciandum miſerat. pro Flac. 146 b, Denunciare nouas inimicitias alicui. de Diui. 100 b, Quibus portentis magna populo Ro. bella denunciabantur. pro Mur. 136 a, Catilina Sulpirio uim denunciabat. pro Seſt. un b, Denunciare iudi- cium alicui. pro S. R. 36 b, Denunciare teſtimonium alicui. pro Clu. 22 b, M. Aurius qui antè denunciarat. in Ant. 296 b, Teſtificor, denuncio, antè prędico, nihil eum facturum,&c. Epiſt. 4 7 a, Monente& denunciante te. in Ver. 37 a, Moneo, prædico, antè denuncio. de Orat. 156 a, Plus enim aliquan- to attuliſti, quàm tibi eſſet trihutum à nobis atq; denuncia tum. in Ant. 189 a, Quid erat aliud nifi denunciare populo Rom. ſeruitutem? Epiſto. 66 b, Vt quicquid opus eſſet, mibi denunciaret. Tuſcu. 174 a, Vt à Deo denunciatum uideatur. Pro S. R. 49 a, Denunciare iudici,& denũciare in iudicium. Pro Mil. in a, Mortem ab illo denunciatam palaàm Miloni & prædicatam.
DENVO'’, deintegrdò. in Verr. 136 b, Sicilia te prætore cauſa denuò eſt.& 83⅞ b, Recita denuò. ad Her. 30 a, Quæ denuò a- lio orationis membro excipitur. de Clar. 182 b, Deintegrò
ordiens.
DEONER O, as. exonero, depono. in Verrẽ 61 b, Quid cum commiſerari& conqueri,& ex illius inuidia deonerare ali- quid& in te traijcere cœperit?
DEORSVM.)(.Surſum. de Vn. 203 b. L. Surſum. de Na. 15 a. Directò deorſum ferri.
DEPACISCOR, r½, depaclus ſum. paciſcor, ſpondeo. Atti. 140 a, In quo non extimeſco periculum: cum enim tot im-
pendeant, cur non honeſtiſsimè depaciſci uelimpro S. R. 36 b, Cum illo partem ſuam depaciſci.& 37 b, Ipſe tria prædia ſibi depactus eſt. J. V. 160 b, Neq; antè dimifſus eſt quàm ad conditiones eius depactus eſt. de Inuent. 61 a, Depaciſci cũ aliquo, ut aliquid fiat.
DEPASCO, ſcu. abſumo, reſeco. de Ora. 136 a, Qui à pecore eius depaſci agros publicos dicebant. de Le. 167 b, Depaſci ueterem poſſeſsionem Academiæ, ab hoc acuto homine nõ ſinemus. de Or. i37 b. In ſumma ubertate ineſt luxuries, quæ ſtylo depaſcenda eſt.
DEP ECVLATO R,oru. fur reipub. J. V. 67 a, Depeculator xrari]j. I. P. 2 00 b, Depeculator, uexator,&c.
DEPECV L O R, gris. eſt furari& compilare. in Ver. 68 a, Ver res in prouincijs omnia fana depeculatus eſt.& 69 a, I. V. 218 b, Cur pro iſto, qui laudem honoremꝗ; familiæ ueſtræ depeculatus eſt, pugnasiI. V. 108 a, Eum omni argento ſpo- liaſti& depeculatus es. ad Heren. 32 b, Ciuitates, regna, do- mos omnium depeculatus eſt. 5.
PEPELL O,s. pello, repello, expello, declino, propulſo.)(. Appeto, aſciſco, aſſumo. I. C. ui4. b, Non facilè tantam molé mali à ceruicibus noſtris depuliſſem.& pro Flac. 146 a.& PrO Dom. 225 b. pro Ceci. 294 a, Dimoueri& depelli de lo- 10.& contra Rul. 71 a, Epiſt.⸗7 b, Scito nos de uetere illa no-
11 a, Denudatis ac diuendi-
D E 40⁰0 ſtra diuturnad; ſententia propè iam eſſe depulſos. pro Lig. 141a, Depellere aliquem de propoſita ſententia. in Ant. 248 a, De falerno anſeres depellantur. de Natu. 53 a, Stomachus agitatione linguæ depulſum Gc quaſi detruſum cibum acci pit. de Fat. 144 a, Sequitur enim, ut fi alia ab alia unquã de- pellatur, ne contingat quidem alia aliam. pro Seſt. 22 a, Qui ab aris, fo cis, ferrum, ſamm am depellit,&c. de Clar. 192 b, Longi ſermonis initium dep uliſti Attice. pro Quint. 2 a, Te la depellere,& uulneribus mederi. pro Cecin. 289 a, Quo lo co depulſus Cecinna, tamen,&c. de Aruſp. 257 b. Qui patrię conſeruatorem urbe depulit. de Orator. 143 a, C. Cotta per inuidiam depulſus tribunatu. de Prouin. 70 a, Virgines uo- luntaria morte nefariam turpitudinem depulerunt. Ante- quam. 194 b, Quem fortuna erexerat ad gloriam, eundem tribuni furor depulit ad calamitatem. pro Domò 216 a, De- pulſis& diſsipatis copijs hoſtium. in Caril. ⁰ a, Cum& ſi- mulachra deorum immortalium depulſa ſunt,& ſtatuæ ue terum hominum deiectæ. Epiſto. 183 a, Vt tantummodo d- dium illud hominis impuri,& ſeruitutis dolor depulſus eſ ſe uideatur. pro Seſt. 20 b, Nec alia ulla re ab ſe mortem, ni- ſi mortis opinione depulit. Epiſto. 26 b, Niſi iam ipſa ratio depuliſſet omnes moleſtias.& 107 b, Sed ſi morbum depu- lero, facilè ut ſpero, illa reuocabo-
DEPENDO, ds. pendo, ſoluo. Attic. 5 a, Mihi abiurare cer-
tius eſt quàm dependere. Epiſt. u b, Dependendum tibi eſt, quod mihi pro illo ſpopondiſti. pro Seſt. 27 a, Omnes reip. pœnas præſenti morte dependerunt. in C. 120 a, Latorem le gis Semproniæ pœnas reip. depen diſſe. Epiſt. 286 a, Quod ſpoponderis quemadmodum ſoluas, niſi is dependi facilè patiatur, pro quo ſpoponderis? At. 231 b, Puto ſi quid in ho mine pudoris eſt, præſtaturum eum ne ſerò quodammodo dependatur.
DEPFERD O, dis. amitto, perdo. pro Font. 280 a, Ne quid a-
pud uos de exiſtimatione ſua deperderet. pro Cecin. 305 a, De iure ciuitatis nihil potuit deperdere. de Pro. 71 a, Qui non ſolùm bona, ſed etiam honeſtatem miſeri deperdide- runt. Tuſc. 236 a, Nam qui timebit, ne quid ex his deperdar, beatus eſſe non poterit.
DEPERE O, ris. pereo. Popic. 222 a, Si ſeruus, cuius uſusfru-
ctus legatus eſt, deperiſſet. At. 20 b, Enitere, ut ſcheda nequa depereat.
DEPING O, gu. pingo, deſcribo. Acad. 33 a, Vt ea declarant,
quæ cogitatione depingimus. de N. 9 b, Mens noſtra quid- uis cogitatione poteſt depingere. Ora. 200 b, Minuta quæ- dam nimisq́; depicta. pro S. R. 30 b, Quemadmodum uitã
huiuſce depinxeris.
DEPILORO, s. lamentor, conqueror. de Senect. 94 b, Nonm
libet mihi deplorare uitam, quod multi& indocti ſæpe fe- cerunt. pro Seſt. 5 b, Neceſſariò mihi de ijſdem rebus eſſe ar bitror, ſi non ſubtilius diſputandum, at certè dolentius de- plorandum. de Orat. 128 a, Quæ de altero deplorentur, ad ſuas res reuocare. in Verr. 122 a, Socijs ne deplorare quidem de ſuis incommodis licet.& 157 a, De iniurijs deplorare ac conqueri. Offic. 47 a, Deplorare interitum alicuius. Tuſcu. 350 a, Deplorare ſuam cæcitatem. pro Cluen. 3: a, Quorum alter eloquentia damnationem illam, alter tacita pietate deplorat. in Cat. un9 a, Vt nemo ne ad deplorandum quidẽ reipub. nomen, atq, ad lamentandam tanti imperij calami tatem relinquatur. in Verr. 271 a, Si ad ſaxa hæc conqueri& deplorare uellem. de Senect. 78 a, Sæpe interfui querelis,
quas illi deplorare ſolebant,&c. Attic. 32 a, Nam ita deplo-
rat primis uerfibus manfionem ſuam, ut quemuis mouere poſsit. I. A. 231 b, Quis eſt qui pro rerum atrocitate deplora re tantas calamitates queat? Attic. 153 a, Mulraq́;, inquam, de C. deplorabo.
DEPONO, nus. repono, colloco, abijcio, exuo, pono, com-
mo do, credo.)((Suſcipio. pro Cecin. 305§ a, Derelinquo iam communem cauſam, populiq́; ius in ueſtra fide ac religio- ne depono. Offl. 61 b, Athenienſes ſtatuerunt ut coniugibus & liberis Trœzenæ depoſitis naues conſcenderent. in Ant. 251 b, Cum in gremijs Mimarum mentem mentumꝗ; depo- neres. Epiſt. 2 03 a, Si audierit te ædificationem depoſuiſſe⸗ id eſt, abieciſſe. pro S. R. 20 a, Opprimi me onere officij ma-
lo, quàm id quod mihi cum fide ſemel impoſitum eſt, aur
propter perfidiam abijcere, aut propter infirmiratẽ animi deponere. pro Cę. 49 b, Obliuiſcor iniurias, depono memo riam doloris. contra Rul. 87 b, Sin alirer, eam opinionẽ hoc ipſo in Ioco depofitam& abiectam relinquatis. At. 14 a, A- nimus mollis& ad accipiendam& deponendã offenſionẽ. pro Cec. 304 b, Non adimitur ijs ciuitas, ſed ab ijs relinqui tur atꝗ; deponitur. Ep. 99 b, Tu modoò ineprias iſtas& deſi deria urbis depone. pro Quint. 3 a, Poſſumus petitoris per- ſonam capere, accuſatoris deponere. in A. 250 a, Deponere alienum nomẽ ipſe maluit, quàm ſuũ illis reddere. Ep. 25 3,
Depone-
lacet, nec malored 1 ſimultates, deualcanta ligiones. p. 9. 5 ihil ofllet nit 1 tra Kull. 504 14 a Depon 14 aPoner nperium d imperium b Tnbunit
„p 111
Attle que. M
1 a Rorf Deponert 3 1 84 acuntafll«
peenll!
LIA1 1
non uecto! preda coſu DEPOPVI Hepopulat DEPOPVI 1.J.1. b. IX 252 a, DEPORIT D0. 335 b,
tum adili
portare. I. acutum& tate uelle: ra&tuaq laliteras mas ad ac
V umphum
8
r lant,&
Ptum, au dares, ut i snomen!
P D5P050 Lum iſte
4. Hac. 1941
deium im Aas inſt 149a des dine& c0 L* 0 8 1

mMunz
um immor L.nrp.¹ ee dn dgdäne
4 umitto perdo, pro fombaxs 3
uhmanonc ſua dtperdertt Cu,
anis nihil potuit deperden,&e ux waa, fed etiam honcitatem— 4 4* Nuu qui tmebitne qudabia
ou potert. perro. Topic. m 4 Kſemasauumn
piago, deſcrido. Jcad pakaks
dad depiagimas. de N.)5uu;, dac poteit depingtre.Or.dobGm, drpicta pro SX 30d, Ceminin
Alen.
Lmentor, conqutrot èe esRi
eplotart uitam, uod multi&ininät
sd Nreland mihideiſtanat
a iadtihu diſputandum u cm 1 Orat.nd 2, Qur de alteroc 02r
.47 4 Deplorare intencun— uam ercitatem pro Cuahe prare fulm cxcitatem. 15
b nnnaaigm — 0n)s— Doan—
din Verr.1na 4, Socifs nedcht ods bcct.&57 4 De
8 4 8 1
Heponere fmultatem. pro Clu. 58 a, Deponere inimicitias ueteres. de Am. 110 b, Deponere amicitias.)((Suſcipere ini- micitlas. J. A. 220 a, Deponere errorem. Epiſt. 13 b, Depone- re timorem.& pro Mil. 102 a, in Piſ. 80 b, D eponere prouin- ciam. Epi. 0 a, Vt primùm in concione prouinciam depo- ſui, ſtatim,&c.& At. z1 b, de Or. 12 8 a, Gloriam partam abij- cere atq; deponere. in Ant 218 b, Prouinciam remitto, exer- citum depono. pro Quint. 7 b, Depoſitis arniis de re pecu- niaria diſceptare. Epiſt. 51 b, Cuius in ſermone& ſuauitate, omnes curas dolores q; deponerem. in Ant. 264 b, Depone- re mœrorem& luctum. Attic. 25 b, Sed quid ego hæc, quę cu pio deponere& toto animo philoſophari? Item: Gum no- ſtrum negocium aut confecerimus, aut depoſuerimus. Aca. 39 b, Deponere aliquid de manib. pro Syl. 0 a, Deponere xmemoria inſidias factas.& pro Pom. 17⁷ a, pro S. R. 26 a, Deponere ſtudium faciendi aliquid. Tuſc. 149 b, Sicnobis placet, nec priſtinum dicendi ſtudium deponere,& in hac maiore&uberiore arte uerſari. pro Plan. 295 b, Is depoſuit ſimultates, quas mecum habebat. de Diu. 131 b, Libri Sibyl.- lę ualeant ad deponendas potius quàm ad ſuſcipiendas re- ligiones. pro Syll. 179 b, Cæcilius depoſito onere domeſtici officij, nihil poſtea niſi de reipub. commodis cogitauit. con trra Rull. 80 a, Deponere inuidiam, pecuniam condere. Offi. 14 a, Deponere imperium.)(Accipere imperium. de Orat. 124 a, Ponere uitia: id eſt, deponere. de Natur. 28 a, Conſules imperium deponere, confules abdicare. Epi.*8 a, Rationes met quæſtoris Apameæx deponere cogitabamus. Qu. Fr. 316
4
b, Tribunttij cädidati 11 S. CCCC. apud M. Catonem de-
poſuerunt. I. V. 206 a Habere aliquid depoſitum[apud ali- quem. Atric. 2 45 a, Apud me item puto depoſitum. Ofſic. 75 a, Deponere pecuniam apud aliquem. de Leg. 178 a, Credere pecuniam alicui. PEPOPVLATIO;, onis. uaſtatio. pro Font. 283 a, Prouincia A Thracum dep opulatione defenſa. de A. 244 a, Qui exci- fionem, inflammationem, euerſionem, depopulationem, ua Mmeis omnibus tectis atq; agris intulerunr. I. V. 68
, b, Aedium, ſacrorum, publicorum operum depopulario. I.
P. 99 a, Agrorum depopulatio. I. A. 199 a, Depopulationes, Uaſtationes,&c. pro Do. 243 a, Non me bonorum direptio, non uectorum exciſio, non depopulatto prædiorum, non
3
Depopulator fori, obſeſſor patriæ. PEFOPVLOR, art. uaſto, diripio, I. A. 252 a, Anronius agros depopulatus eſt. PBPORTO, al. affero, exporto, palàm porto, port9. pro Do. 235 b, Hoc ſimulachrum quidam homo nobilis ad orna tum Adilitatis ſuæ deportauit. pro Pom. 15 b, Pompeius bel
lum in Africa confecit, uictorem exercitum deportauit. Ep.
102 b, Nihil ex iſta prouincia potes, quod iucundius ſit de- portare. I. V. 5ꝑ a, Hli quidem, ur eſt hominum genus nimis acutum& ſuſpicioſum, non teex Sicilia in Verrem depor-
ra& tua quæſtura conſignata ſit, aſportare te uelle ex Sici-
lia literas ſuſpicantur. Item, Vt ante Cal. Sext. omnes decu-
mas ad aquas deportatas haberet. Offie. 16 a, Deportare tri- umphum ex prouincia. Epi. n b, Mittam qui pantheras a-
lant,& eas deportent. in Ver. 243 b, Pertia illa tua, quam te-
cum deportabas. pro Mur. 126 b, Aliquod aut in Aſia ſuſce- ptum, aurt ex Aſia deportatum flagitium ac dedecus. Epiſt.
256 b, Mihi placebar ſi Ermior eſſes, ut te Leucadem depor- tares, ut ibi te planè confirmares. de Sen. 77 a, Peq́ non co- gnomen ſolùm Athenis deportaſſe, ſed humanitatem.
DEPOSCO, /⁄. omnino poſco, appeto, expeto. I. V. 88 b,
Qum iſte iter hoc ſibi ad quæſtum ſuum depopoſciſſet. pro Plac. 19 4 b, Hoc non modò non recuſo, ſed etiam depoſco. de In. 89 a,b, Quam uolet ſibi rem à magiſtratu depoſcito. I. A. 190 3, Hocnon modòè non recuſo, ſed appeto etiam arg. depolco. pro§. R.34 b. Péne has partes tibi depopoſciſſe? pro Pom., 4 b, Pompeium adid bellum imperatorem ab o- mnibus depoſci atq; expeti. pro Pomp. i2 a, b, Populus Ro. unum ſibi ad cõmune omnium gentium bellum; Cn. Pom-
peium imperatorem depopoſcit. I. C. 105 b, Qui Pbi has ur-
banas inſidias cędis arq; incédiorum depopoſcerat. In Ant.
248 a, Sed hanc mihi dilsipationem pro paterna neceſsitu-
dine& coniunctione depoſco. Attic. 69 a, Hortenſio depo- ſcenti cætera mea mandata uniuersè mandauu. DEPOSITVM,. alicui commendatum uel creditum. 7 a, Vt non reddere depoſitum, etiam ne furioſo pro miſſum facere.& 7r a, Tuſ. 94 a, Qui propter auaritiam clam depo ſitum non reddit, quod eſt iniuſticiæ.
OEPOSITVS, a, um. creditus, cOommendatus. contra Rull. 74 b, Miſimus qui ab illo pecuniam depoſitam noſtris recu
68
pręda cõſulũ ex meis fortunis crudeliſsimè capta pmouet. EPOPVLATO R, rs. prædator, direptor. pro Do. 215 b,
depopulationem infe- ro. I. V.§6 b, Verres Siciliam per triennium depopulatus eſt.
tare uelle arbitrantur, ſed quòd ijſdem literis illius prætu-
Of.
D E 1 ¾
perarent. I. V. 77 a, Itaq; mihi nideor magnam& maximam, ægram& propè depoſitam reipub. partem ſuſcepifſé: id eſt, deſperatam.— DEPRAVATE& corruptè iudicare de aliqua re. de Finib. 6 3 b. DEPRAVA TIO, niz. corruptio, diſtortio. Offl. 73 b, Depra uatio& foœditas turpificati animi. de Leg. 16 a, Depraua- tio conſuerudinum& opinionum uaniras.&7 b, Hæc non interpretatio, ſed deprauario uerbi eſt. de Or. 132 a, O- ris deprauat o non digna nobis. Part. 241 b,& de Diu. 136 b, Deprauatio uerbi.
DEPRAVATVS, a, um. de Diuin. 125 a, Quędam contra na- turam deprauatam habere,& ca ab natura reſtitui atque corrigi, Sec.“
DFEPRAVO, as. corrumpo. de Fin. 52 a, Epicurus quæ corri-
gere uult, deprauare mihi uidetur. At. 16/7 a, Eilius indulgen- tia uidelicet noſtra deprauatus eſt. Brut. 259 a, Mulri ad de- prauandum parati. contra Rull. 35 b, Nimiæ rerum copiæ illos deprauabant. in A.159 a, Mores hac dulcedine corru- ptela d, deprauati ſunt. pro Ar. 187 a, Fas quę deprausri non poffunt, repudias tabulas: quas dicis ſolere corrumpi„re-
quiris. de Fin. 7u b, Deprauari mala diſciplina.
DEPRECATIO, onuw. deteſtatio, amotio, remorio, preca- tio, poſtulatio. de In. 75§ a, Deprecatio eſt, in qua non defen- fio facti, ſed ignoſcendi poſtulatio continetur. Parad. 241 b, Ad eius facti deprecationem ignoſcendi petenda uenia eſt. & de Ora. 162 a pro Rab. 96 a, Huic afferat aliquam depreca tionem periculi ætas illa, qua tum fuit. pro Cluen t. 19 a, V= tar ea deprecatione, qua,&c. Poſtquam. 199 b, Non enim ille deprecatione redijt, ſed,&c. In Anton. 19 a, Nulla æ- quitatis deprecario. pro Qu. R 2 b, Quis enim deprecatio- ne deorum, non conſcientiæ fide permouetur. Epiſt. 66 a,&
5za, De Carilio, neſeio quid ad me ſcripſiſti deprecationis diligentilsimæ. pro Cl. 19 a, Aggredtar ad crimen cũ illa de- precatione iudices, qua mihi ſępius utendum eſſe intelligo.
EPRECATO R,ort. qui reo ueniam& impunitatem de-
p2. Lirt,& eximit periculo. Att. 175 b, Filium miſit non foluùm
ſui deprecatorem, ſed etiam accuſatorem mei.& 1*§ a, pro
Pom. 10 4, Cretenſes ad Pompeium legatos deprecatoresq;
miſerunt. pro fla 14 6 a, Sperabam iudices honoris potius
L. Flacci me adiutorem futurum, quàm miſeriarum depre-
catorem pro Plan. 281 a, Deprecator fortunarum alicuius.
pro Seſt. 8 b, Deprecator ſalutis meæ. Epiſt. z21 a, Poſt reme- ritatem noſtri Dolabellæ, deprecatorem me pro illius pe-
D
—₰
riculo præbeo.
DEPREOOR, arb. precando impetro, ſupplico, recuſo, de- teſtor, remoueo. I. V. 108 a, Jam qui tot ſcelera commiſit, is nullam ab ſeſe calamitatem poterit deprecari. Puſc. 186 b,
Quinullum ſupplicium deprecatus eſt, neq; recuſauit. pro
—
Sy. 180 b, Multorum hic ut ã eſt à L. Sylla deprecatus. Poſt- quam. 199 a, Pro reditu P. Popilij mulrti cognati& affines deprecari ſunt.& ib. b, Me autẽé fratris lachrymę à uobis de- precatæ ſunt.& Epiſt. 3 a, Lachrymæ fratris deprecantur. Poſtq. 212 a, Deprecart aliquem pro aliquo. pro Pl. 281 a, Ou- ſtodem ſalutis meæ à uobis deprecor Iud. ⅜ ibid. Pro uno filio duo patres deprecamur I. C. ioo b, Vtà me quandam propè iuſtam patriæ querimoniam dereſter, ac deprecer. pro Cluent. 34 b, Inuidia remota quam dies mitigauit, ora- tio mea deprecata eſt. I. V. 2 61 a, Deprecari mortem alicu- ius.& 269 a, Supplicij uim deprecari. contra Rull. 86 b, 81 quid deliquero, nullę ſunt imagines, quę me A uobis depre- centur. Fp. 122 a. Deprecari iniuriam ab aliquo. pro R. 97 a4, Non ſupplicium deprecarer, ſed præmium poſtularem. de Orat. 92 b, Ad extremum deprecari aliquid& conqueri. de Fin. 64 a, Pri mum inquam deprecor, ne me putetis,&c. I. V. 264 b, Seruilius& recuſare& deprecari. Ora. 209 b, Depre- cari, ſupplicar. Epiſtol. 163 b, Neque eſt ullum periculum, quod pro libertate aut refugiam, aut deprecer. pro Mur. 138 a, In quo ego accuſatore primùm illud deprecabor ne quid L. Murenæ dignitas illius nocear. pro Corn. 5 a, Deprecan- dæ maleuolentiæ cauſa. Attic. 280 b, Mater& foror depre- catur pro pueris. 14 5 b, Auaritiæ crimina frugalitatis lau- dibus deprecari. pro Cecin. 29 0 b, Excuſatione ſummæ ſtul ticiæ, ſummæ improbitatis odium deprecari. Orat. 14 3 b, Cum Qu. Gatulus ſibi non incolumem fortunam, ſed exi- lium& fugam deprecabatur. pro Fla. 15 a, Tamen ciuis à ciuibus communis humanitatis iure ac miſericordia de- precare, ne,&c. in Anton 15 a, Primùm deprecor, ne ira- ſcaris, de Orato. 14°0 b, Qæ cum ita ſunr, paululum egqui- dem de me deprecabor,& petam à uobis, ut,&c. Cęl. Ep. 1u2 a, Tamen in hoc te deprecor) ne,&c. de Orat. 127 a, Omnia ſemper pro amicoru m periculis„ nihil unquam pro me i- pfo deprecatus ſum. pro Font. 291 b, Iratos hoſtium ani- mos atq; horribiles eorum impetus deprecari, Epiſt. 198 4,
Q

03 D EF 43 dam, ſed ad bellum Quos ſenatus non ad pacem deprecandam, ſe 20 dlus denunciandum miſerat. I. V. 150 a, Deprecari aliqui 3 zu quo.& 235 b, Tum deprecabitur à uobis. in Ant. 194 b, fa-
1 6 8 L.
cem uult M Antonius, arma ponat, roget, deprecetu. DEPREHEND O, ds. comprehendo, animaduerto, agno ſco, comperio. de Cla. 187 a, C. Statienus in facinore mani, feſto deprehenſus pœnas legibus& iudicio dedit. Orat. 2¹ a, Nec deprehendetur manifeſté, qnla à nobis de induſtria fiat. pro Clu. ꝛu b, Cum manifeſtò uenenum deprehendiſſet. de Cl. 190 b, Sibi eum uenenũ parauiſſe, idd à ſe eſſe depre- henſum dicebat. de Or. 192 b, Deprehenſum me, inquit An- tonius, planè uideo. pro Cæl. 40 a, Cum ego facinora ocu- lis priuſquam opinione, manibus antequam ſuſpicione de-
rehendi. pro Qu. i a, Hominem P. Qu. deprehendis, in pu
lico conaris abducere,&cc. I. V. i48 a, Qui quod uitium in altero reprehendit, in eo ipſe deprehenditur. in Ver. in a, Vt tota res Anobis manifeſtè deprehenderetur.& uz a, De gla- dijs& ſicis, quæ apud ſe erant deprehenſæ, reſpondit,&c.& ibid. Propter uim ſceleris manifeſti atq; deprehẽfi. pro Mil. 113 b, Scutorum, gladiorum, pilorum d, multitudo depre- hendi poſſe iudicabatur. pro Fl. 154 a, Cera deprehenſa con ſiderem totius teſtimonij fictam audaciam manifeſto com prehenſam atq;, oppreſſam reneri. Epiſt. 188 b, Tabellarios deprehédere, literas q́; intercipere.& b, Deprehendi cum aliqua muliere. de Orat. 134 a, Deprehendi in adulterio. O-
rat. 204 P, Aliquid manifeſtè deprehenſum apparare. de In-
uent. 63 b, Deprehendi in maleficio. in Verr. 258 b, Deprehen
di in mani feſto ſcelere. Att. 7 a, P. Clo dius deprehenſus do-
mi C. Cæſaris. DEPREHENSIO, nis. pro Clu. 27 b, Manifeſta ueneni dę- prehenſio. 1 DEPRESSVS, a, um, demiſſus.)((Sublatus. in Piſ. 82 a, Altero ad frontem ſublato, altero ad mentum depreſſo ſupercilio. I. V. 249 b, Latumiæ opus ingens in mirandam altitudinem depreſſum. ad Her. zu a,In conqueſtione utemur uoce de- preſſa: id eſt, humili. DEPRIM O, m. affligo, protero, conculco, depello, demit- to.)((Extollo, erigo, eftero. I. P. 88 a, Etiämne uos meã for- tunam deprimitis, ueſtram extollitis? de Sen. 93 a, Eſt enim animus ex altiſsimo domicilio depreſſus,& quaſi demerſus in terram. Tuſc. 238 a, Tantum propendere illam boni lan- cem putat, ut terram& maria deprimat. pro Clu. 56 b, Hoc modo ſæpe multorum improbirate depreſſa ueritas emer- git. Epiſt. 14 0 b, Batuit, inquit, impudenter, depreſsit multò
impudentius. ad Her. 16 b, In quibus extranea cauſa confi-
ciet deliberationem, in his ea ipſa erit cauſa aut agenda, aut deprimenda.& 20 a, Si quàm maximè depreſſa ac ſedata uo ce principia dicemus. pro Pomp. 7 a, At eodem imperatore claſſem magnam ſuperatam eſſe atq; depreſſam. pro Arch. 190 a, L. Lucullo dimicãte cum interfectis ducibus depreſſa eſt hoſtium claſsis.
DEPROMO, mu. exprimo, profero, expono, eruo. de Or. u⸗ a, Vt habeant, unde ſtatim poſſent argumenta depromere. & 120 a, Illa deprome nobis, unde afferas,&c. de Fin. 108 a, Nam è quibus locis quaſi theſauris argumenta deprome- rentur, ueſtri ne ſuſpicati quidem ſunt. Epi. 205 a, Ei polli- citus ſum, me ex intima no ſtra arte deprompturum mirifi- cum genus cõmendationis. Offic. 43 b, Altera ex arca, altera ex uirtute depromitur. de Ora. 138 a, Rces penè ex intima de- fenſione depromptæ. pro Cl. 29 b, Cum illa uerba ex inti- mo artificio deprompfiſſet, reſpicite iudices,&c. de Ora. 101 a, In cauſis priuatis depromenda ſæpe oratio eſt ex iure ci- uili.& 106 a, Mutius quid attulit, quod de re ciuili deprom- ptum uideretur?de Ora. 107 a, Iuris utilitas ad quamq; cau- ſam quamuis repentè, uel à peritis, uel de libris depromi po teſt. pro Pom. n a, Pecunia ex ærario deprompta ad bellum adminiſtrandum. I. A. 186 a, Primùm in Cæſarem maledicta congeſsit deprompta ex recordatione ſtuprorum ſuorum. I. V. 182 b, Depromere aliquid domo alicuius. Parad. u16 b, Vereor ne cui ex Stoicorum diſputationibus, non ex meo ſenſu deprompta hæc uideatur oratio.
DEPSO, ſ. depſui. manu ſubigendo emollire ac omnino Pinſere: à Græco Ae N, id eſt, mollio, coquo. tingo: etiamſi Latinis obſcœnum aliquid ſignificarit. Epiſt. 4° b, Batuit, inquit, impudenter, depſit multo impudentius. Atqui neu- trum eſt obſccnum.
PDEPVGNO, as. decerto, dimico. At. 106 a, Cum hoc aut de- pugnandum eſt, aut habenda è lege ratio: Depugna, inquit,
Potius quam ſeruias. Tuſcul. 210 a, Aiax depugnaturus cum
Hectore. de Fin. 30 a, Torquatus cum Gallo apud Anienem
depusmault Prouòcatus. in Ant. 198 3, L. Frater, qui Myrmil 10 M)ylaſis depugnauerat. Attic. 269 a, Calend. Ianuar. erat fortaſſe præſidio, aut quidem antè depugnabitur.
DEFEVL SIO, ont. expulfio, infciatio, de Fini. 73 a, Adeptio
D) E 404 6 0 4. 4 7 boni.)((Depulſio mali. I. A. 216 b, Seruitutis depulſio. de In. 45 a,Intentionis depulſio.&c ad Her. 6 a, Intentio, occidiſti Aiacem: inficiatio, non occidi. de Fin. 125 a, Voluptatis alij primum appetitum putant,& primam depulſionem dolo- 15. de Vniuer. 202 b, Supina etiam ora cernuntur depulſio- ris. de 3 b, Sup 35 ne Iuminum.
DEPVLSOR erisz. expulſor. I. A.165 b, Depulſorâ, domina-
tus, quàm particeps eſſe maluit.
DEPVILTVS,, um. depulſus. ad Her. 27 a, Nam qui perduel lionibus uenditat patriã, non ſatis ſupplicij dederit, ſi præ- ceps in Neptunias depultus erit lacunas..
DEPVTO, W. puto, conſtituo, deſtino, dico, cõſecro, deſpon
deo. de Di. 89 b, Proinde uide ne quem tu eſſe hebetem de- putes ęquè ac pecus, is ſapientia munitum pectus egregium gerat. Accij.. DERELICTIO, enis. contemptio. Offl. 58 a, Communis u- tilitatis derelictio, contra naturam eſt. DERELICTVS,, um. deſertus de Cl. 169 a, Ager incultus & derelictus.& ad Her. z2 a, Locus celebris.)(.Derelictus. J.
C. 102 b, Aliquis perditus,& ab omni non modò fortuna,
uerumetiam ſpe derelictus. DERELINQVO, us. deſero. I. V. 74 a, Aratores agros deſererent, totasq; arationes derelinquerent. pro Cec. 305 a, Derelin quo iam communem cauſam, populiqꝗ́; ius in ue- ſtra fide depono.
DEREPENT E). pro Lig. 330 a, Si cum hoc domi fecimus, tu derepentè irripuiſſes,&c. de Diu. 94 b, Sed quid oculis ra
pere uiſa eſt derepentè ardentibus:
DERIDEO,S. ludò, deludo.)(.Arrideo. de Or. 147 b, Quare iſtos omnes deridete atq; contemnite. Qu. Fr. 316 a, Domi- tius ſe derideri purat. pro fla.* Pergameni re deriſerunt, quid tu? ludi te non intelligebas? de Opt. 423 b, Aut adhi- biti derideãtur: nam ſi arrideãtur, eſſet id ipſum Atticorum.
DERIVATIO, On. deductio. Offi. 35 b, Adde ductus aqua- rum, deriuationes fluminum.
DERIVO;, s. duco deduco, traho, mano, accerſio. I. A. 235 a, Et cogeris partem aliquam in Aſiam deriuare curæ& cogi- tationis tuæ. I. V. 1 4 b, L. Domitius aliò reſpõſionem ſuam deriuauit. pro Mil. 1 a, Dicam enim non deriuandi crimi- nis cauſa, ſed ut factũ eſt. Tuſc. 242 b, Iuſticia nihil in ſuam do mum inde deriuart. At. 6 a, Id porerat inficiari, porterat in alios deriuare. I. V. uò b, Quid eſt quãobrem putes te tuam culpam non modò deriuare in aliquem, ſed communicare cum ali quo poſſe?& Att. 56 a, ad Her. 14 b, Conſiderandum eſt ne tota cauſa mutata, in aliam cauſam deriuetur.
DERODO, du. corrodo. de Diu. 103 b, Clypeos à muribus eſſe deroſos.
DEROGATIO, eont. diminurtio. ad Her. a, OCum duæ le-
ges inter ſe diſcrepant, uidendum eſt num quæ abrogatio aut derogatio fit.
DEROG O, as. detraho, delibo, minuo.)((Arrogo. de D. 338
b, Quomodo iſti ſi omnium uerum euaſit aliquod, non ex multis potius uni fidem derogant, quàm ex uno innume- rabilia confirmanrt. pro Font. 258 b, Quorum uirtuti& re- bus geſtis fidem& autoriratè in teſtimonio inimicitiarum ſuſpicio derogauit. de Inu. 84 a, Dignãne cauſa uideatur, quare aut de magnificentia, aut de honeſtate quiddam de- rogetur. pro Qu. i3 b, Ne ſides mea perfidia illius deroge- tur laboro. pro Cec. 286 b, De aduerſarij teſtium fide dero- gatur. de In. 68 b, Derogare aliquid de dignitate populi.& 79 b, Derogare aliquid de lege, abrogare legem, commuta- re legem aliqua ex parte. pro fl. 4 b, Nõ ego narioni huic fidem derogo. ad Her. a, Cum oſtenditur id factum eſſe, quod ea lex ſanciar, cui legi abrogatum uel derogatum ſit.
pro S. Roſ.3 a, Non enim mihi rantum derogo, tamerſi ni-
hilarrogo, utte copioſius quàm me putem poſſe dicere. DERTHONA næ. urbs Ligurum. Ep. 173 a. DERVO, rut. diruo, euerto. Art. 258 b, De laudib. Dolabella deruam cumulum.— DESCENDO, dw. S loco ſuperiore uenio, uenio, delabor. J(.Aſcendo. in Vat. 34 a, Vt cum iam Vectius ad arbitrium tuum peroraſſet, deſcendiſſerꝗ́; de roſtris, eum repentè reuo cares. Tuſc. 210 a, Vt enim in inferiorem ambulationem de- ſcendimus,&c. pro Planc. 266 a, Cum ille domum deſcen- dens rogaſſer Grannium, quid triſtis eſſet. pro Quint. 9 a, Viri boni cum experiundi poreſtas non eſt, timidè& pede- tentim huc deſcendunt. in Ver. 53 a, Subitò nunc mutata uo luntate ad accuſandum deſcendere. de Orat. 10 a, Quanto minus eſt ad iuris ciuilis dediſcendi occupationem deſcen- dendum? pro Mur. 37 a, Non qui odio inimicitiarũ ad ac- cuſandum, ſed qui ſtudio accuſandi ad inimicitias deſcẽde- rẽt. ꝓ Cæl. 37 b, Si conſtituetis iudices, nõ deſcenſurũ quen- quam ad hanc accuſationem fuiſſe, cun utrum uellet liceret. Pro Fon, 276 a, Vidète quò deſcendã iudices, I. 4, 215 a, Con- - ſenſas
Itt.. 254, 1 eſciu erlm. am& pro teré. de fin antiqua in
et ſap jentls Heſcilcere
DISCRIEBC
krbuoſſer hiui beeie Käingenul fnire rem ue izitur uoca dtuplato- dus& pekt buntur,&c ii atque It n05 dicii bus darentt Sen.79 4N tes etatis b acum jand Hominum qua mulier
inſtitutod; umeliæ ca
ſum,&c. pr
peij ration
ni. in Ver.: rud ſumn uitates pre
I ga quod
a, Dena de
bona qual
geſcripſit.
nn b, W ſenptume quemadm bQuorur de Or.9 ſcribitur, orationis inſtructa nerarim res precie delcripta conſtitut deſcribit bere. Qu. 5,0' dies qt ei ueh 5 b,D eſe ere. de P geleribit: de Na. 4) demplere. orum co⸗ üeüniss da
neat in i

1atio n cenu
on er.6 3 4 2. eium pe cidi. deh vbe 495.. D E. D E 406 .zanb atan A. ſenſus populi Ro. qui iam deſcendit in eauſam. J. V. 14 4 b, Noſſe deſcriptionem ciuitatis à maioribus ueſtris ſapien-
placet mihi iſta defenſio, deſcendo: æqua enim conditio, æ-
tiſſimè conſtitutam. contra Rul. 86 b, Vrbis ſalubritas, de- quumq; certamen proponitur. de Se. 83 b, In equum aſcen-
ſcriptio, pulchritudo. pro Sν—μ⁷ a, Tum deſcriprio totam
dere.)((Ex equo deſcendere. de Orat. 164 a, Eſt item contrà per urbem cædis atq; incendiorum conſtituta eſt. de Natu. quiddam in remiſsione grauiſsimum, quo tanquam ſono- 47 b, Ita demerata ſignant, ut tantis deſcriptionibus diui- rum gradibus deſcenditur. Aſin. Epi. 166 a, Si nihil in Lepi- na ſolertia appareat. de Som. 130 b, Cùm cuncta aſtra ean-
do ſpei ſit, deſcẽſurum ad extrema,& non modoò nationes,
dem totius cœli deſcriptionem longis interuallis rerule- ſed etiam ſeruitia concitaturum. in Ver. 96 a, Ad omnem a-
rint. de Legib. 184 b, Magiſtratus, quorum deſcriptione o-
nimi remiſsionem ludumq́; deſcendere. Cæl. Epiſt. u1⁸ b, Al mnis reipublicæ moderatio conrinetur. de Leg. 16 b, De- rerutram ad conditionem deſcendere uult Cæſar: ut aut, ſcriprio magiſtratuum.& ibid. Magiſtratuum compoſitio. &c. Tuſc. u8 b, Deſcendere in aliquod certamen. ad Her. 37 de Leg. 50a, Solers ſubtilisq, deſcriptio partium corporis. b, Deſcendere in magnam dimicationem uitæ. de Or. 133 b, cont. Rul. 74 a, Vrbs& natura,& finu,& daſcriptionc adi- o„. Deſcendere in forum. Off. 68 a, Deſcendere in roſtra. ficiorum nobilis. Oſfc. 35 b, Iuris æqua deſeriprio Lertad; n.datemptio OR. H ES CISOO, ſei.. deficio, retrahor. I. A. 235 a, Cum 4 repub. uiuendi diſciplina. de Inu. s2 a, Horum exempla& deſcri- Lcti, contra naturamch l peſtiferi ciues deſciuerint.& pro Rab. 95 a, de Ar. 153 a, Tibi ptiones, in præceptis elocutionis continentur. pro Dom. 24*. deſertus de CI 1 Gracchus à ſenatu deſciuerat.& 214 a, Deſciſcere 3 patrib. 2339 a, Seruorum omnium uicatim celebratur tota urbe de- K ad ller) 41. 1)3 en Att. 25 a, Neq; me unquam pœnitebit, quòd à me ipſe non ſcriptio. de Diuin. 87 a, Quæ ſit ab Actio Næuio per lituum ain perditun 4 us ccleden 1 deſciuerim. Epiſt. 26 b, Qui ab excitata fortuna ad inclina- regionum facta deſcriprio. de Orat. uI+ a, Rerum ratio or- ſp⸗ derelt cdu dnnmaa tam& propè iacentem deſciſcerè.& ibid. A med; ipſe defi- dineutemporum deſiderat, regionum defcriptionem. Of= QVo, 4. cerẽ. de Fin. 110.3, Scire cupio, quæ cauſa lir,cur Leno ab hac fic. 5 a, Similisd; eltpriuatarum rorum deicnprio. Se 20 b, 3ns 44. 8 LV antiqua inſtirutione deſe Rerie-de inaa, 2, Sape OMeianm Ilsse,eeain fore deſcriptio officij. de Nat. 50„Solers fub- 0 ee 8 denlnquam m eſt ſapientis deſciſcere à uita, cum ſit eatifsimus. Aca. 12 b, tilisq; de criptio partium ie figuris animantium. de Natu. „ ahmanem cauſam a t Deſciſcere d ueritate. 7 a, Anaxagoras primùm omnium rerum deſcriprionem& 22. Mhühun DESCRIBO, bz. definio, deſigno, deſcriptionem facio, di- modum mentis infinitæ in hac ratione deſignart& confici Tk Dro Lig 31, Kcamk— ſtribuo, ſcribo, exſcribo, tranſcribo. de Or. 103 a, Craſſus mi uoluit. Tuſculan. 156 a, Rationem illi ſententiæ ſuæ non fe- ieripaiflen Kc. de— eian hi uiſus eſt oratoris facultatem, non illius artis terminis, rà reddebant 5 niſi quod erat numeris aut deſcriptionib us ſerepenes enidun Kign ſed ingenij ſui finibus immenſis deſcribere. de In. 44 b, De- explicandum.& 242 b, Deſcriptio expetendarum fugien- „ lado delado. Arndeo 6 finire rem uerbis breuiterq; deſcribere. ad Her. 9 b, Primùm darumue rerũ. Ac. 0 b.Deleriptio tomhori dis 1ne 69 a, No derdert ai— dren ui igitur uocabuli ſentétia breuiter deſcribetur..14 a, Qa- minis breuis& aperta& cx opinione hominü defcriptio. lem paras. Drn 2 Lkgza druplator, ur breuiter deſcribam, capitalis: eſt enim impro- DES CR 1IPTIO, cum& ſententiarum lumen. ad Fler. 36 a, Le ieee, Aamennäs bus& peſfifer ciuis. de Diu. 10 b, Quæ in Geometria deſcri Deſcriptio nominatur, quæ rerum conſequentium conti- melligedas de Oet buntur, Sec. Mathematicorum ſunt,&c. de Sen. 89 b, Dime- net perſpicuam& dilucidam cum grauitate expofitionem, — rrideitur eiſtid piman tiri atque deſcribere ordines arborum,&c. pro Clu. 36 a,Ssi cc. de Orat. 162 a, Vel grauiſsimum lumen augendi deſeri- Oum educkio. 95.d Klkin ut nos dicimus DCXLmillia nummuům ſexdecim judici- ptio. Topie,228 a,Deſtriptio quam Graci«asesagan uo- onen uminum. plus darentur, non Archimedes melius potuit deſcribere. de cant, ut qualis ſit auarus, qualis afſentator, cæteraq, eiuſd daco deduco traho, mano accxiall Sen. 78 a, Naturam ſequimur ducem, à qua cum cæteræ par generis, in quibus natura& uita deſcribitur. ad Heren. 9 b, artem alquam in AGam derumant 4 tes ætatis bene deſcriptæ ſint, non uerifihile eſt extremum pis. Deinde factum noſtrum cum uerbi deſcriptione con- 1V4 dL. Domitmm alörhiien. actum tanquam ab inerti poera eſſe neglectum. Hra. 209 3, iungetur,& c. 60 M 0„a,Dicam enim aontatutt Hominum ſermones moresq́; deſcrihere. 8* Gal, 4³ 33 Si DES 8 R PTN 8,aum. Sdiſpofitus. Quin. do Pet. 108a,Facut lurkactü eſt. Tuſc. z41 b, labGcamt. qua mulier fit eiuſmodi, qualem paulè ante rlerini, uita planè his Tehass deſsriptum. ac diſpofitum ſuum cuique 4derinat. At.§ ald poteratiniamga inſtiruro; n elſencrhc en Piion.94, 3, Nomtnls„Anle ons muuus ſit. de Finib. 105 b, Natura, qua nihil eſt aptius, ninſll lVbt dedeuiamn tumeliæ cauſa deſcri am quenquam Praſertim ingenio⸗ deſcriptius. pro Dom. 2u5 b, Cum deſperatis qucibs decu. 4LnTd eqeeu ſum,&c. pro Fl. 15² b, Flaccus deſcripfit pecuniam ad Pom- riatos ac deſcriptos haberes exercitus perditorum. mo⁴.* deriuarein aliquem, ſciaumn peij rationem, quæ fuit accommodara L. Syllæ deſcriptio- DESEC O, 9. ſeco. L. Empirici. At. 255 a, Tu illud deſecabis, pofſe!& r. 6 à ad Heraad Cuim 4
ni. in Ver. 24 8 a, Ciuitatibus pro numero militum pecunia& hoc conglutinabis. de Vn. Partes rurſis ex toto deſecans.
auſa mutata in aliam canſämdemm rufi ſummas deſcribere. pro FI. 152 b, L. Sylla omnes Aſiæ ci DESERO, ré. deſtituo, relinquo, derelinquo, non adſum, ab-
4. cotrodo. de Diu.00d Cnin uitates proportione in prouincias deſcripſit. Qu. Fr. Vecti- ſum, deſertum eſſe patior, prodo, à cauſa alicuius recedo, al, quod Græcis xæqualiter Sylla defcripſerat. cont. Ru. 83 negligo, prætermitto. in Verr. 174 a, Aratores agros deſere- 10,. dminnno. 1dller za(nt a2, Dena deſcribit in ſingulos iugera. I. A. Quorum ipſorum rent, totasq́; rationes derclinquerent. pro Qu. 9 a, Viri boni Krepant uidendum et nunquin bona quantaxunq;, erant, ſtarim ſuis comitib. corporibusq; multis uadimonijs deſertis, ſæpe illuſi ac deſtituti hoc fa- mec deſcrip ſit. I. C. 99 a, Deſcripfiſti urbis partes ad incendium. ciunt. pro Qu. da, Vadimoniutn ſibi ait eſſe deertum. Atr 4 minuo.)Age& 12 b, Vt urbem omnibus 81 partibus quemadmodũ de- 121 a, Turpe erit Domitium deſerere implorantem eius au- *40 3n eaa, ten ſcriptum diſtributum; erat, incenderent.& 107 a, Docui Xilium. Art. 60 b, A cæteris oblectarionibus deſeror,& uo-
dAMatum namae quemadmodum eſſet ei ratio belli deſcripta. Po ſam 19 8 luptatibus pro repub. Quin. Fr. 30 4 a, Amici partim deſe- 3z uaiAdem derogu, qumneen
b, Quorum bona ſuis comitibus cõpotoribus q́; deſeripfit.
1 ruerunt me, partim etiam prodiderũt. At 252 b, Certè enim de Or. 87 a, Quæ mihi uidetur nõ tam ipſa aquula, quæ de-
141b.(omn 0. 4. nt. pro Foat.*15. emne deſeremur ocyus à re familiari quàm à republica. pro Seſt.
ia tebmonig na
——“ ſcribitur, quàm Pplatonis oratione creuifſe.& 122 a, Materiã 14 b, Nônne fi uitam meam deſeruiſſem, rempublicam per- ——— rouit orationis, cuiuſcunq; ſit generis, omnibus locis deſcripti, didiſſem? Oh. 6 a, Prærermirtendæ defenſionis, deſarendid; — atas inſtructam ornatamd; comprehendere.&90 a, lus ciuiũ ge ofcij plures ſolent eſſe cauſic. pro Cecin.;0 52,Is nec ſuum — neratim 1 1 ordines Frates; deſcriptum. in Ver. 241 a, Ver- deſeruit, nec quiequam illius audaciæ conceſsit.& ibid. Ius Ce.6be aduerſitſttki res precio, non æquitate iura deſcribebat. de Off. ir a, Quæ ſuum diſſolutè relinquere. de Fat. 142 b, Vigila Chyyſippe,
De gure liquid dedann deſcripta ſunt legibus,& iure ciuili, hæc ita teneantur, ut ſt ne caulam tuam deſeras. pro Pomp. 10 a, Mulras inſulas eſſe
— eNs* one enuan Vro Nent Feemis Rohie iitasa nn Negen⸗ deſertas. Irem: Multas urbes eſſe relictas. pro Cluent. 56 b, — 92 8 1 47 NöGh deſcribit?& Off. 25 a, Eſt Proprium magiſtratus iura deſcri- Illi quorum eminet audacia, à malicia deſeruntur. pro Syl. *, ac oden ürurd here. Qu. de Pet. 213 b, Deſcribere ſuum cuiq; munus. At. 25 4 178 a, Non enim mihi deſerenda eſt cauſa amici ueteris. Tu
9. 4d Her. 9 4. 5 numud inſe b, O' dies in auſpicijs Lepidi deſcriptos. Qu. F. 308 b, Reſpo ſcul. 159 a, An tu cum me in ſummam expectationem addu-
an legi 45reSn 5
.. 2— 27„. 4 2—“ nciat, cul len dit ei uehementer Pompeius, Craſſumq, deſcripſit. de Ora. Xeris, deleris? pro Pla. 261 a, Doinde ſiriendem me uirtutis
dafe — 2— 13 b. Deler bere alidzicin S lta genera.& 150 a, id eſt diui tuæ deſeruiſti ac dereliquiſti. pro Cæl. 43 b, Si quem offe-— — 9 lere. de Fi. 137 a, Archimedes, qui dum in puluere quædam dit huius ſplendor, ſi nitor, iam iſta deſeruerit, de Diuin. 39 arte cak rbs Ligutum. Pp7 deſcribit attentius, ne patriam quidem captam eſſe ſenſit. a, Vires uitad; corpus meum deſerit omne. de Sen. 92 a, De- b A*— 1..35 Ae Na. 43 b, Cum ſolarium uel deſcriptum, aut ex aqua con ſerere uitam.& in Ver. 253 b, Deſerere exercitum. Epiſt. a,— —— templere. Aca. 28 b, Tu mores fingas, fines bonorum& ma- Vereor ne aut eripiatur à nobis cauſa regia, aut deſeratur. n ſun eriore nend) 0 lorum conſtituas, officia deſcribas, quam uitam ingrediar OHic. 6 b, Vt eos quos tueri debeant, deſerros eſſe patian- 90. 4. ocs 18 un iesaes⸗ definias,&c. ad Her. 39 b, Cum alicuius natura certis deſcri tur. Tuſculan. 230 b, Non ſua paſſurus amicos meos àme Vaz4 6,Ka der eroe ss bitur ſfignis. pro Mil. 110 b, Videlicet illi me latronem deſeri deſertos. I. A. 181 a, Cur honorem Ceſari tua lege datum de- —— ban, b behant Ep. 69 2Nam hoc quam gehemenker ad me perti- ſeri patimurèpro Sext. ROic. 30 a, Sin à u obis der erar, tamen 4 nim 5 5 Qumillee 8 neat, in ijs, quas tibi illi reddent literis, deſcripſi. Epi. 1935 a, omnino non deficiam: de Inu. 79 bz Si tum eum ſpes deſe- udribci s Dicam tuis ut eum librum deſcribant ad teq; mitrant. Aca. ruiſſet, opitulatus ſit. Att. 45 b, Deſeri àmente: id eſt, præ ni- onchg 4 a, Qui ſe ab ipſo libros dicerent deſcripfiſſe. At. i2 3a, Eam mio dolore inſanire. Epiſt. 8 a, Multum intereſt utrum laus epiſtolam multis dedi deſcribendam.& 210 b, Scripſit Bal- minuatur, an ſalus deſeratur. I. A. 225 a. Deſerere ac prodere Snat. in Ver. 4.Ou w 8 bus ad me, ſe à te quintum de Finibus librum deſcripũiſſe. aliquem. Tuf. b, Fama nunquam deſorer Cur⸗ nh. 1e4 derne eſcenders occupshds 9 DESCRIPTIO, nuw. deſignatio, figura, forma, diſtributio, b, Non deſeram proces fratris nec ceterorump Fonſnde 4ccnIA Jzediſcendt ni dung definitio, diſpofirio. Off. 228 a, Domus finis eſt, uſus ad qus ſpem uxoris, nec obſecrationsè filiæ, nec fideles literas tuas: d Non gu üm ug actommodanda eſt ædificandi deſcriptio. Pro Seſtio 29 a, id eſt non fruſtrabor. basr. ee A 10 4ccHr nien M 3 9 DESEM * 29 4„ audicen s—. . Nabbtuert.. ana „dNo acke falle ic h V 2c 4n d geſccase 2V

427 D E
DESERTO R,ris. Poſtq. 200 b, Cum uiderem eos 2ne Pre. ditores eſſe, aut deſertores ſalutis meæ. Att. 124 a, Auid hoc miſerius, quàm alterum exiſtimari konſeruatorem inimi- corum, alterum deſertorem amicorum?.
DESERTVS, a,um. relictus, incultus, uaſtus, uaſtatus, nu- dus. de Am. 106 b, Vita inculta& deſerta ab amicis, non Po- teſt eſſe iucunda. in Piſ. 100 b, Introitus in urbem deſertus ab amicis.& 9a, Vt nullius unquam reditus fuerit deſer- tior. Epiſt. 61 a, Deſertus ab officijs amicorum.& 5 b, Deſer- tus& abiectus. Quin. Fr. 320 b, Nihil turpius, nec deſertius.
ro Clu. 40 b, Locus à Tribunitia uoce deſertus. pro Ce. 285 a,& de Leg. 164 a, In agro locisq́; deſertis. I. V. 271 a, In deſertiſsima folitudine. cont. Rull. 82 b, Ager deſertus à ple- be atq; à cultura hominum. Par. 233 b,& ad Her. 7 a, Loci ce lebres.)((Loci deſerti. Qu. Fr. 29 4 b. Mulras dirutas& deſer tas urbes per te eſſe recreatas. pro Cæl. 46 a, Via deſerta& inculta, atq; intercluſa in frondibus& uirgultis.
DESERVIO, uu. ſeruio. pro Syl. 172 a. Si officia mea, ſi ope- ræ, ſi uigiliæ deſeruiunt amicis,& præſtò ſunt omnibus. Of. 22 a, Item alij, qui quiduis perpetiantur, cuiuis deſeruiun t, dum quod uelint, conſequantur. de Leg. 163 b, Epicurei ſibi indulgentes& corporibus deſeruientes,&c. Epiſt. 263 b, In dulge ualetudini tuæ, cui quidem tu adhuc dum mihi de- ſeruis, ſeruiuiſti non ſatis.
DESID E O, des. uel DE SID O, du. reſideo, quaſi deſcendo. de D. 100 a, Labes agri Priuernatis, cum ad infinitam altitu dinem terra deſe diſſet. de Diu. 96 b, Multa oppida corrue- rint, multis locis labes facta ſit, terræq́; deſederint. Deſide- re dicuntur terræ, cùm facta labe, id eſt, hiatu, quaſi deſcen- dunt& demerguntur.
DESIDERABII.IS,. expetendus. Top. 226 b, Deſidera- bile.)((Quo quis facilè carere poſsit. de Fin. 60 a, Nihil de-
ſiderabile concupiſcunt.
DESIDERATIO, onis. deſiderium, cupiditas. de Sen. 86 b, Non eſt uoluptatum tãta quaſi titillatio in ſenibus, ſed nec deſideratio quidem.
DESIDERATVS, a,um. Poſtq. 198 b, Omnia deſiderata ma
is, quàm aſsiduè percepta delectant.
DESIDERIVM, ri. cupiditas, ſtudium, amor, ſitis, ignicu- lus deſiderij. de Orat. 102 a, Ea ſi paululo latius dixeris, ex- pleris omnem expectationẽ diuturni defiderij noſtri. Tuſc. 213 b, Deſiderium eſt libido eius qui nondum abſit uidendi. de Cla. 16 5 a, Hortenfius extinctus,& autoritatis,& pruden tiæ ſuæ triſte nobis deſiderium reliquit. Qu. Frat. 289 b, An- nus tertius acceſsit deſiderio noſtro& labori tuo. de Am. un a, Deinde requirunt atq; appetunt, ad quas ſe applicent eiuſdem generis animantes, idq; faciunt cum deſiderio,& cum quadam ſimilitudine amoris humani. in Ant. 169 a, Is deſiderium tui diſsidijs ferre non poteſt. de Sen. 88 b, Ho- merus Laertem lenientem deſiderium, quod capiebat è fi- lio, colentem agrum fecit. Attic. 144 b, Nunc emergit amor, nunc deſiderium ferrenon poſſum. Epiſt. 246 b, Voluntas, in qua ineſt aliqua uis deſiderij. in Ant. 159 b, 160 a, Populus Romanus deſiderium liberatoris ſui perpetuo plauſu& clamore leniuit. Poſtꝗq. 199 b, Qui ſuo fletu deſiderium mei, memoriamq́; renouaret. Quin. Fr. 315 b, Faciam ut in medio dolore ac deſiderio mei læteris. pro Rab. 93 a, Tib. Grac- chus magnum deſiderium ſui reliquit apud populum Ro- manum. pro Rab. 95 b, Qui hominis ſeditioſi imagine deſi- deria imperitorum miſericordia commoueret. Poſtꝗq. 29 8 a, Vt aliquando uos memoria mei, deſideriumꝗ; teneret. de Sen. 83 b, Ne ille quidẽ magno deſiderio tenebitur uirium. Ep. 24 a, Me mirum deſiderium tenet urbis. Epiſt. 24 b, Spes triumphi in qua ſatis gloriosè triumpharem, ſi non eſſem tam diu in deſiderio rerum mihi chariſsimarum. in Ant. 227 a, Brutus erat in deſiderio ciuitatis. Epi. 260 a, Non ignoro quantum ex deſiderio labores, ſed,&c.& 255 b, Tum diſce- dis à nobis, meq́; tanto deſiderio afficis, ut unam conſola- tionem mihi relinquas, fore ut utriuſque noſtrùm abſentis deſiderium crebris& longis epiſtolis leniatur. Epi. 255§ a, Vt tolerabilius feramus igniculum deſiderij tui, crebris nos li teris appellato. 103 b, Sed magis ut deſiderio noſtri te aſtu.- are putarem.& 234 a, Valete mea deſid eria, ualete. Ep. 233 b, Hem mea lux, meum deſiderium. Ett. 25 a, b, Satietas noſtri. )(-Defiderium no ſtri. 3
DESID EROH s. deſiderio alicuius rei flagro, in deſiderio a- licnius rei ſum, deſiderium alicuius rei me tenet, ex deſide-
rio laboro, deſiderio uel ſtudio alicuius rei teneor, requiro Poſtulo, ſitio, quæro. de Sen. 82 b, Neq; nunc uires deſidero adoleſcentis, non plus quàm adoleſcens tauri uires deſide- rabam. Atti. u7 a, Sin erit bellum, ut uideo fo re, partes mea non deſiderabuntur. I. V. 222 b, Nec quicquam ex eo fano Preter unum perparuulum ſignum ex ære deſideratum eſt. QA. Fr. zit a, Aurdag ae illam, quam tu ſoles dicere, bono
D
D E 405 lium deſiderabitis. pro Plan. 251 b, Deſiderarunt re, inquir,
giorem deſiderãt orationem, ſummatim tibi perſcriberem. de Orat. io b, Iam illa non longam orationem deſiderant, quamobrem,&c. Att. 132 a, Quis ab eis ullam rem laude di- gnam deſiderat?& z09 a, Quis congreſſum meum aut faci- litatem ſermonis deſiderauit? de Clar. 175 a, Vnum excipio Catonem, in quo perfectiſsimo Stoico ſummam eloquen- tiam non deſiderem. Orat. 198 a, Antonius multa& in ſe& in alijs deſiderans. Attic. u¹ b. Refertur ad conſilium, una ſo- la ſententia præſidiũ non deſiderauit. Qu. Fr. 325 b, Nec ho- nores ſitio, nec deſidero gloriam. pro Arc. 191 a, Virtus nul- lam aliam mercedem laborum ſuorũ deſiderar, prærter hãc laudis& gloriæ. pro Qu. 10 a, Deſid erare uel requirere ali- quid ab aliquo. I. V. 150 a, Et reliqu os nõ deſideraret ſolum, ſed etiam poſceret& flagitarer. Epiſt. 104 b, Ius ciuile, do- ctorem uſumꝗ; deſiderat. Epiſt. 153 b, Lepidus, quod ego de ſiderabam fecit, ut,&c.& 76 b, Quando id te uideo deſide- rare. Ep. i8 a, In quo autem deſiderare re ſignificabas literas meas, præ te fers,&c. Epi. 108 b, Intellexi te ex libris meis a- nimum meum deſiderare. ESIDIA, diæ. inertia, ignauia, lãguor. contra Rul. 7 a, Qui propter deſidiam in ocio uiuunt, tamen in turpi inertia ca- piunt uoluptatem. Tuſcul. 243 b, Sed nos umbris, delicijs, ocio, Ilanguore, deſidia animum infecimus. In Sal. 273 b, Ho- mo deſidię ac luxurię plenus. pro Seſt. 26 b, Sed mihi omnis oratio eſt cum uirtute, non cum deſidia. de Cla. 16 5 b, Con- fugere in portum, non inertiæ neque deſidiæ, ſed ocij mo- derati arque honeſti. Officior. 25 a, Languori deſidiæ q́; ſe dedere. Academ. 45 a, Hinc gignebatur fuga deſidie. ad He- ren. ꝛ a, Inertia, ignauia, deſidia, luxuria.& 15 a, Socordia ar- que deſidia.
DESIDIOSVS, 4, um. ocioſus. de Or. 15 a, Aliquid quod cũ
defidioſa delectarione ueſtiges. contra Rul. 84 b, Inertiſsi- mum& deſidiofiſsimum ocium. ad Her. 34 a, Vt cum deſi- dio ſam artem dicimus, quia deſidio ſos facit.
DESIGNATIO, onis. deſcriptio. de N. 6 a, Requiro omnem
totius orbis defignationem& apparatum. Att. 57 a, Offen- des deſignationem Tyrannionis. de Orat. 96 b, Infinitæ rei quæſtio ſine deſignatione perſonarum& temporum.
DESIGNATO Koru. qui ludis funebribus præeſt, quiq́; lo
cum& tempus perſonis deſignat ad agendum. At. 56 a, Poſt has ruinas deſertus à ſuis uix iam decimum deſignatorem, uix Gellium retinet.
DESIGNATVS, a, um. in annum proximum, aut conſul,
aut prætor, aut Trib. pleb. creatus, renunciatus, declaratus. Ep. 170 b, Cum Tribuni plebis haberent in animo de præſi dio conſulum deſignatorum referre. Att. 6 a, Quod in epi- ſtola tua ſcriptum erat, me iam arbitrari deſignatũ eſſe, ſci- to nihil tam exercitum eſſe nunc Romæ quàm candidatos. contra Rul. 69 a, Rullus iam deſignatus Tribun. plebis alio uultu, alio uocis ſono, alio inceſſu eſſe medirabatur. Atti. 38 a, Permagni noſtra intereſt, te, ſi comirijs non poteris, at de clarato illo eſſe Romæ. Item: Conſul deſignatus à populo ſuffragijs, declaratus autem uel renunciatus ab alio conſu- le uoce. pro Cl. 24 a, Deſignatus Reipub. ciuis. id eſt, infans in utero matris necatus.
DESIGNO, as. deſcribo, noto, ſignifico, conſtituo, definio.
de N. 7 a, Anaxagoras omnium rerum deſcriprionẽ& mo- dum mẽtis infinitæ ui ac ratione deſignari& cõfici uoluit. de Vn. 20 3 a, Quę cum ita deſignaſſet,&c. de N. 77 a, Nec do mus; nec reſp. ratione quadã& diſciplina deſignata uidea- tur, ſi in ea nec rectè factis præmia extent, nec ſupplicia pec- catis. I. A. 224 a, Vtiq; locum ſepulchro pedes triginta quaq; uerſus deſignat. de D. ↄ8 a, Neq; dij ignorant, quæ ab ipſis cõſtituta& deſignata ſunt. de D. 135 a, Sin uera diuina ſunt, falſa autẽ humana, quæ eſt iſta deſignãdi licentia? I. C. 97 b, Catilina notat& deſignat oculis ad cædem unumquemq; ueſtrüm.&0o b, Conſulares, qui tibi perſæpe ad cædem conſtituti fuerunt. de Or. 94 a, Res aliquas uerbis deſigna- re, generibus illuſtrare, partibus chſtribuere.& 130 b, Hæc e- nim ridentur, quæ nortant& deſignant turpitudinem ali- quam, non turpiter. contra Rull. 7˙ b, At quomo dout ij de- cemuiratum haberent, quos plebs deſignauerit, oblitus eſt nullos à plebe deſignari. de Ar. 256 a, Nam hocuerbo, nec Clodius, nec quiſquam de gregalibus eius deſignatur. de N. b, Ariſtoteles quodam loco mundum deſignauit Deũ. de In. 49 a, Ex qua certum quiddam deſignatur oratori, in quo animum debeat habere occuparum.
DESILIO,, celeriter,& quaſi ſaltu deſcendo. pro Mil. 106
D
b, Milo de rheda reiecta penula deſiluit.
ESIN O, uu. deſiſto, ceſſo, finem facio, omitto, conquieſco,
conſido, cado, prætermitto, intermitto. Att. 9 a, Conuen- tus,
DESIPII defipiens
diens, Ut,
Gc.&29
DESIPIO
deſipio,a jurgaret, debam,&
piens ſene
Licet me mentem DESIST Vt aliqu- de Cl. ¹9. ſiſterem, rata dice hortari, Qintus deſtitiſti ſiteret. ſet. pro deſiſtere Gcc. Atti eos ut ic timere d quotidi Cum ſin 16 b,& pugna. Ktiina cat DESITV tum nol noſtras, DESPFEG gnitudo ſpectio. DESPEG (dus ab
DESPE
mnibu DESPE ſcens, ror,&c
DESpPE & mari 13,1 nemeli mnium rerum ſpes cu⸗ 209 a,( alta uer pter con
b ſperatio ESpPy depoftt quaſi d collec dro dhl 1.L.A tam fu⸗ 3 aM
rl. 1V. keipul
quod

emin gaazialigns un Aham in oche aiusntnnralh Featam. Taſcala4, Fes 4 ott, deiidia mimam 4 ¹ lamrig plenu. um airtute, non Re44 1 num„noainertin nega 4 koaech.— 43
am 414lie Pgnedanrf —
1VSArn ocioſun. de Ot.ha lhgu ledmonc ueſti ges. contra d offhimum ocium. 1dHerz4ata em diiu, quia dcüdioſosſact. TI1O, eſenptio.— 4 defignationem apparatun. ud monem Tyrannionis. de Orzt zöhhn 2e defgnarone perfonarum&umm 101 qui lu du funebridu eli npa- perionis defnat ad agenimki defertus àſuis un um decmmtim Nrunet. TVS in innum prornm. aut Indp led. creatus renunciru tä
Can Tndani pl lebis haberentinnnt
am ef gitorum tefcrre. A 5r EA trptum trat, meiam tbittui deigrii
„ crtrditum efſ nunc Romr—
1 19 diamae— v0 ſono. 2lio ince
1„otra m
creſtt vatis ue 6
4 Romr. kem: Coafal desunft
dewlaratus mntem Uel—
Cla4*Defgnsnns
atru De4n. e 6 antas
* noto, 0.,„ de ſendo, am terum
anagor aoman
—
nfnitr ui c— eu 4
nr te 0 n0s pledso I un 1 emas de rſfa, e lede 4eee um des— un ne e um loco mnnd oeslen tum qu dd nun. 1 I aa thadere occuh 4
4⁰9 D E
tus, qui initid celebrantur, iamdiu fieri deſterũt. de So. 130 a, Qu³ ſeſe mouet, nunquam moueri deſinit. pro Qu. 5a, Iſte caput petere non deſinit. de Orat. nz b. Illud am mirari de- ſino, hunc,&c. Epiſt. 179 a, Quem ego ad bellum commune uocare non deſino.& b, Non dednamn tua decreta defen- dere.& 141 b, Te ad cœnas ire deſiſſe moleſté fero. Att. 272 a,
Nam mihi ſtat alere, morbum deſinere. de Finib. 73 b Recta contra eos deſitum eſt diſputare. Epi. 159 b, Qui primus eſt Papiſius uocari deſitus. de Inu. 43 b, Ab eo in quo deſitum ſit, rurſus i incipere. Off.8 a, Deſitum eſt enimn uideri quic- quam in ſocios1 iniquum. Bpi. 95 b, Libenter meherculè ar- tem deſinerem. Acad. 20 3, Deſine communibus locis. Orat. 218 b, Hæc copia facultatem affert, non ſemper eodem mo- do deſnendi. Off. 27 b, Vt incipiendi ratio fuerit, ita deſinen
di modus. de Orat. 162 a, Hlla quæ ſimiliter deſinunt, aut quę cadunt ſimiliter. Orat. 216 a, Verba melius in ſyllabas lon- giores cadunt. de Cl. 189 b, Omittamus! lugere. Epiſt. 194 a, Nam illum cohortari no hintermittemts, quo in dies di- ſcendo longius procedat.
DESIPIEN S, tis. demens. de Diu. 119 a a, An eſt quiſquami ita deſipiens, qui credat,&c Ep. 37 a, Neq; enuun eram tam deſi- piens, ut,&c. de N. 25 b, Nec enim tam deüpiens fuiſſet, ur, &c. 29 a, Deſipiens arrogantia.
DESIPIO, z. demens Hunr, deliro. I. V. 260 b, Vtrum ego deſipio, an uos quoque doleris? Bpiſt. 2 b, In quo cum ob- jurgarer, quòd nimio gaudio penè deſiperem, ita me defen- debam,&c. Epiſt. 14 a, Populus Athenienfis penè iam deſi- piens ſenecture.& ibid. b, Deſipiente populo. pro Pl. 278 b,
Licet me deſi ipere dicatis. de Na. 20 a Deſpere, delirare, de-
mentem eſſe. DESISTO, 7u. ceſſo intermitto, dinftto. difcedo. J. V. 132 b, Vt aliquando de rebus ab iſto iudicatis Aisere defiſtatuus.
de Cl. 194 a, Cum amici me kortarentur, ut cauſas agere de
ſiſterem quoduis periculum mihi adeundum, quàm Aſpe⸗ rata dicendi gloria diſcedendum putaui. Ep. 2 a Pompeium hortari Sorare deſiſtimus, ut,&c. pro Quin. 3 a, Auctionem Quintus uelle facere det ſtitit. uſt. 18a, Verbo de ſententia deltitiſti. Bp. 60 b, Qui agerent cum eo, ut ab illa mente de- fiſteret. Offi. 74 a, Docuit cur ſibi à cau 6 deſiſtere neceſſe eſ- ſet. pro R. P. 12 3b, Vt magis pœniteret cœpiſſe, quàm liceret deſiſtere. de Cla ar. 195 a, Nos non deſiſtebamus augere illud, &c. Atric. 264 a, Ego id facere non deſtiti. 1V.255 a, Rogat eos, ut id facere deſiſtant. Lyſcu. 174 a, Vt homines mortem timere deſiſtant. Qu. Prat. 297 a, Non deſi ſiſtunt nobis agere quoridie gratias hone eſtiſsimæ ſocietares. Officior. 55 a, Cum ſit docti à à peritis, deſiſtunt facilè ſentenria. Acad. 16 b,& Officior. 55 a, Det ſtere ſententia. Epiſt. i3 a, Deſiſtere pugna. Deſiſtere caufa. Epiftol. 14 a„Qwaſ daſtiterim Pri- ſtina cauſa. DERSITVS, A,um. L. Deſino. de D. 125 3 5b. Nam ſi eſſer factita- tum, non eſſer geßrum. de Cla. 175 b, V; teres orationes Poſt noſrras s,à pleriſq; legi ſunt deßtæ.
DESPECTIO, contemptio. in Hor. Conſolabitr eam ma
gnitudo animi&huma narum o binionum alta quxdi de- ſpectio. ex Non.
D E SPECTVS, 4, umm. I. P. 11 2 Abiectus, contemptus, deſpe
ctus ab omnibus. DESPECTVS, us. ad Her. 36 a, Ludibrio& deſpectui 0⸗
mnibus eſſe.
DESP ERANTE R, deſperans. Atric. 234 a, Serius proßci-
ſcens, quod deperenter tecum locutus eſt, minimè mi- ror,&c. DESPERATIO) ni.). Spes, bona ſpes. Attsc. 120 a, Fuga
ee maritima opportunitas uiſa quæri deſperatione. Tuſcu.
213 a, Deſperatio eſt ægritudo ſine ulla rerum expectatio- ne meliorum. Attic. 173 b, Deſperatio rerum Pompeij o- mnium animos occupauit. Epiſt. 47 b, Tanta eſt omnium
rerum amiſsio& deſperatio recuperandi. I. C. 109 b, Bona
ſpes cum omnium rerum deſperatione cõfligit. poftquam- 209a, Qui me à deſperationeè ad ſpem reuocauit. Attic. 285 a, Ita uerò imbecillitas& deſperatio,&cc I. A. 177 a, Quæ pro pter conſcienriam ſcelerum deſperatio uitæ?& 24 b, De- ſperatio uictoriæ. DESPERATV S, 4, um. ab omni pe derelictus, deſtitutus, depo ſitus. Acad. 9 b, Illos autem qui omnia incerta dicunt, quaſi deſperdtos aliquos relinquamus. I. C. 105 a, Exercitus collectus ex ſenibus deſperatis, ex ruſticis mendiculis,&c. Pro Syl. 182 b, Magnus diuturntis& iam deſperatus mor- bus. J. A. 200 b„Poſt di iſceſſum latronis uel potius deſpera- tam fugam. pr0 Do. 2 18 a, Res penè- iam deſperata. pro S. R. 23 a, Al icui oppreſſo iam de eſperatoq; ab omnibus opitula- ri. I. V. 66 a, Hoc remedium eſt ægrotæ ac propè deſperatæ reipublicæ. Epi. 22 4 5 In perditis ac deſperatis! abere ali- quod negocium. I. P. 101, Deſpectus à cæteris, à ſeipſo de-
D E 410
ſperatus&relictus. pro Mur. 134 a, Deſperatas iã pecun 348
exigere. At. 67 b, Luſtrum iam deſperatum eſt.&n Cau- ſa publica deſperata eſt. Qu. Fr. 259 b„Cum: iam Lab bliis3 de., ſperata res eſſet. de Leg. 185 b, Qu zadeſtenis atam deſpera-
tum collegium, in quo nemg 8 decem fana in nte it? At. 41 b, Sed meherculs ram obiectam compoſit tionis ſem non deſperatiſsi mam eſſe puto.& 261 b„De ſperati s uetat Hip-
pocrates adhibere medicinam.& 287 b, Rem publieam de- ſperatam quoq; ſanari puto eſſe. DESPER O, 17. diffido ‚perdidi ſpem faciédi aliquid, in per- ditis ac deſperatis habeo, animo cado, haſtas abiio ä ſpe faciendi aliquid abſum. de Fin. 137 b.)(. Spero, confido. Epi. 20 a, Tu tamen ſiue habes aliquan ſpem de de republic 4, ſiue deſperas, ea meditare, quæ,&c. de Nat.ns a, Non equidem planè deſper o iſta eſſe uera. de Orat. 92 b,& Epiſt. 33 b, Ego quamũ auguror cõiectura, non deſpero fore aliquem, qui, Sec. At.z a, Noli deſperare eos meos facere poſſe. Attic. 123 b, Volo circum uillulas noſtras errare, quas me uiſiirum po- ſtea deſperaui. Off. 15 a, In quo conſiderandum eſt, ne aut te- merd deſperet propter ignauiam, aut nimis confidat pro- pter cupiditatem. Ora. 197 7 b, Nam neq; illud quocdl eſt opti- mum, deſperãdum eſt, neq;,&c. Qu. Pra. 304 b, Siue reſtitui- mur, ſiue deſperamur, nihil opus eſt Sec J. C. 106 b, Efſent il- li quidé deſperãdi, ſed tamè ferédi. de Am. uz a, Cuius aures ita clauſę ſunt ueritati, ut ab amico uerum audite nequeat,
nuius ſalus deſperãda eſt. pro Mil. uz a, Serui deſperãtes ui-
ram domini. I. C. 108 a, Deſperare konotes Uel aliquã: rem:
id eſt, non ſperare. Epiſt. 190 b, Rhodij nos& rempub. ualde
deſperauerunt. pro Mur. 13 4 b, Vt honors ⁰deſperaſſe uidea- tur. Epiſt. 192 b, Deſperare de alig: aa re. Epi. 156 a, Laterenſis fuo chirographo mittit mihi literas, deſperãs de ſe, de exer-
citu, de Lepidi fide querensd. ſe deſtitutum. Att. 127 b, Reip.
cauſa, de qua deſperaui. pro Cl. 31 a, b, Is eum prom itsis ſuis excitauit,& ſimul ſaluti deſp erare uetuit. Poſtq. 211 b, Bo- n08 uiros lugere malui meas fortunas, quam ſuis deſ pera- re. I.. 97 b„Qui cum oppido deſperaſſent munixe arcem cœperunt. 9” b, Diffidens& deſperãs rebus ſuis. pro Mur. 134 5 Quoniam ſi kbi hic ipſe deſperat. Qu. Pr. 2889 b, Cũ iam ab abjs deſperata res eſſet. Att. 247 a„Deſperaui: id eſt pror- ſus diffiſus ſum. I. P. 181 b„Deſperare ab aliquo.(.& ibid. Ha bere ſpem ab al iquo. DESPICATIO, onis. deſpicatus, deſpicientia de Finib. 62 b, Vt odio, inuidia deſpicationes aduerſantur uoluptati- bos, ſic,&cc.—
DESErcATISSndNS a, um. contemptiſs: pro Seſt. 10 b,
Deſpicatiſsimi tribuni furor, contẽptiſfsimi Cõſulis leuitas. DESPICATV S, sus. de eſpicatio. pro Fl. 16°0 a, Prouerbium, ſi qast deſpicatui dicatur, ut Myſorum ulrimus eſſe dicatur.
D ESPICIENS, ents. de Orat. 142 a, Nemo unquam tam ſui
deſpiciens,qui, Sc.
DESPICIENTIAtic. contéptio. Pa. 237 a, Magnitudinem animi de ſpicentiai imitatur in conténendis honoribus. Of. 40 b, Hæc aaimi deſpicientia admirabilitarem magnam facit. Ofic. 33!, Deſpicientia rerum externarum. Tuſc. 169 a, Totam uim bene uiusdi in omnium rerum humanarum contemptione& deſpicientia! ponamus..
DESPICIO, ci. contemno, deſpicatui duco. Acad.33 a, Hos ſi contemnimus, euam abicctos Putastds illos certè minus deſpicere debemus„&c. de Nat. 67 a, Nec uerè uulgi inſci- tiam deſpicere poffam, cum conſtdero,8 c. pro S. R. 41 a, O- mnes deſpicere homunem prę ſe neminem Nputare. de Fin. 96 a, Omnia quæ caderein hominem poffunt, deſp ierie& pro nihilo putare.& ibid. Nemo poteſt id quod malum eſſe de- cernit, non curare atq, contẽénere. I. V. 168 a, Tu ſic ordinem fenatorium deſpexiſtis 2&ibid. b, In alterius iniuria ſeſe de- ſpectos, dignitatemq; contemptam& abiectam. de Sen. 78 b, Deſpici ab omnibus.
DFESPICRRE. nona animaduertere, non attendere, oculos
deijcere. pro S. R. 22 a, Simulatq; ille deſpexerir, aliquid hu- iuſcemo di moliantur. Qu. F. 305 b, Si tuam folituginem c5— munenmi; calamitatem nemo deſpexerit.
DESPICERE. uidere, animaduerrere. de Fin. 121 a Catuli, qui iam deſpecturi funt, cæci æquè ut hi qui modò nati: id eſt ‚ui uiſuri ſunt. de Aruſ.251 b, Tollam altius teGum, non ur ego te deſpicia, ſed ut,&c. pro Syl. 174. b Vt tor res, tätas, tam! uarias mea ſponte deſpexerim: id eſt, animaduerterim.
DESPOLIO, as. ſpolio, diſpolio. I. V. 159 a, Qui dux iſti ad deſpoliandum Dianæ remplum fuit. Attic. 107 a, Quintius ad buſtum Bafllij deſpoliatus eſt. Ep. 233 b. IHllud doleo ‚qug impenſa facienda eſt, in eius partem, miſeram& deſpolia-
tam uenire.
DESPONDEO, de.. päciltor, promitto, deſtino. Att. 173 b, L. Lentulus Hortenfi lij domum ſibi& Cæſaris hortos de- ſponderet. Att, 12 a, Deſponſam homini iam Syriam demni
s ds

411 D E. Attic. 20 b, Nunc illam mes⁵⁴τιαναν τ⁰æ ε, Bruto, ult tibi placuit, deſpondimus. de Pro.50 b, Vt Frouinclam deshon- ſam, non decretum habere uideatur. dè Ar. 244 b, 5 b— ſam iam& deſtinatam laudem alicui præripere. Epi.11 2 Cornificius Oreſtillæ filiam ſbi deſpondit. Attic. 2 b,& 5ᷣ b,
Tulliolam C. Piſoni Frugi deſpondimus. de Or. 105 b, Cum
Seruius Galba Craſsi filiam Caio filio ſuo deſponchcſer, pro Clu. 5 b, Tum illa deſpondit ei äliam ſüam EPa. 147 a, Exigua eſt ſpes reipublicæ, nam nullam nda 1 er ice d3 ſed quæcunq; eſt, ea deſpondetur anno conſulatus tui: i
tritur..
H SareWa TVS, a, um. deſignatuis, cöſtitutus. At. 196 b, Ais te putare ſi addiderimus aliud à quo refugiat cum ab ipſo id fuerit deſtinatum, uenditurum. de Ar. 244 b, Deſponſam lam& deſtinaram laudem alicui præripere. Tuf. 76 a, Qui cerris quibuſdã deſtinatisq́; ſententijs quaſi addicti& con- ſecrati ſunt. Tuſc. 140 b, Alter præſtò fuit ad horam mortis
atam.
D 1anen O,. attribuo, deſigno, decerno, conſtituo. Of. 61 a, Cum eorum alteri Dionyfius diem necis deftinaſlſet, Ges, qui morti addictus eſſet, poſtulaſſet,&c. pro Seſt. 17 b, Qui locus orbis terræ iam non erat alicui deſtinatus? Att. 216 a, ged ſi Plancus deſtinat, tum haberes difficultatem. At. 248 a, At ego iam deſtinaram. Ep. 106 a, Quod tibi deſtinaras tra- pezophoron, ſi te delectat habebis. Epiſt. 159 b, Non eſt an⸗ nus hic tibi deſtinatus. ad Heren. 5 b, Si prius aperuerimus quid oporteat ab ambobus in cauſa deſtinari, quo ratio o- mnis totius orationis conferatur.
DESTITVO,. quod promiſi non pręſto, deſero. J. A.202 a
Qui ne ſorti quidem fortunas noſtras deſtituit, ſed libidini cutuſq; nos addixit. Att. 16 b, Ita ſum deſtitutus, ut nihil re- quieris habeam. pro Clu. 32 b, Is queritur ſe ab Oppiniaco deſtitutum. in Ant. 179 a, Quid eũdem in decemuiratu non deſtituiſti? ꝓro Clu. 35 a, Deſtitui ab aliquo. pro Qu. 9 a, Vi ri boni multis uadimonijs deſertis ſæpe illuſi ac deſtituti hoc faclunt. pro S. R. 37 b, Roſcius ſocios induxit, decepit, deſtituit,&c.
DESTITVERE, pro ſtatuere, uel conſtituere. I. V. Porrò a- lios in publico cuſto diri, deſtitui alios in conuiuio. ibidem, Qui quia Cleomenem in defendendo filio læſerat, nadus penè eſt deſtitutus.
DESTITVTIO, onis. derelictio. pro Qu. b, Deſtitutoone illa perculſus Quintius„à Scapulis pauculos dies aufert. pro Cl. 22 a, Vt iudices deſtiturione iratos illi redderet.
DESTRVO, K.tollo, deleo, diruo, euerto, diripio, excido, ex- cindo, conuello, uaſto, opprimo, extinguo, occido, interfi- cio, diſſoluo, diſturbo, exuro, nullum alituius rei ueſtigium relinquo, imaginem nullam reipubl. relinquo, ruinam edo, extinguo& funditus deleo.)(. Conſtruo, coagmento. de Sen. 92 a, Vt nauem, ut ædificium idem deſtrrit facillimè qui conſtruxit. Off. 16 b, De euertendis diripiendis q́, urbi- bus. pro Seſt. io b, Vrbs exciſa& euerſa.
DESVBITO),pro ſubitò. de Rep. ex Nonio.
DESVD O, s. ſudo, nitor. de Sen. 84 b, Deſudare atq; elabo- rare in aliqua re.
DESVEFACTVS. a.)(.Aſſuefactus, aſſuecus. pro Cl. 40 b, Is multitudinem iam defuefactam à concionibus, ad uete- ris conſuetudinis ſimilitudinem reuocauerat.
DESVLTO RKRIV S, a, um. qui ex equo in equum facilè deſi- lit, relicto priore, in alterum tranſit. hiccomparæa:io eſt, qua Poſthumij inconſtantiam notat. pro Mur. 137 b, Qui neſcio quo pacto mihi uidetur prætorius candidatus in conſula- rem quaſi deſultorius, in quadrigarũ curriculũ incurrere.
DESVM, es. non adſum, deficio, abſum. Quin. Fr. 309 b. 310 a, Huic conuiuio Quintus tuus defuit: id eſt, non affuit. pro Syll. 169 b, Vt mirari Torquatus deſinat, me, qui Antonio abfuerim, Syllam defendere: id eſt, defuerim, non adfuerim, non defenderim. de Cla. 1866 b, Paucæ ſententiæ ad conſula- tum defuerũt. de Ora. 91 b, Nobis ſi ingenium, ut putas, non defuit, doctrina certè& ocium defuit. contra Rull. 74 a, O- ratio ad eius rei diſceprationem non deerit. de Clar. 175 b, Et uita ſuppeditauit,& ſplendor ei non defuit. de Diuin. 93 b. Siue deeſt naruræ quippiam, ſiue abundat atq; effluit. de Or. 144 a, Nec in Antonio defuit hic ornatus, nec in Crat ſo redundauit. Epiſt. 64 a, Nunquam mihi tui ornandi uo- luntas defuit. Epiſto. 153 b, Quod fi quis ueſtrům non pro- babit, mihi prudentiam in conſilio defuiſſe ſciam, non illi erga patriam fidelitatem. pro Mil. 121 a, Tibi nullum à me
Pietatis officium defuit. Epiſt. r4 a, Tantum enitor, ut neq; amicis, neque alienioribus, opera, confilio, labore deſim. E piſt. 181 b, Quod officium tuum, uel in abſentem me, uel in præſentes meos defuit? Epiſt. 227 a, Non putaui fieri poſſe, ur mihi uerba deeſſent, ſed tamen in C. Lenio commẽdan- do deſunt, ibi, Sed uercor ne iam mihi ſupereſſe uerba pu-
D E 412 tes, quæ dixeram defutura. de Cla. orat. 176 a, C ui cum re- miſerant dolores pedum, non deerat in caufis. de Ar. 252 b, Tibi hominum pœnæ deſunt adhuc, non deorum. in Ant. 173 b, Cur ei bello propter timiditatem defuiſtiein An. z21 a, Non quod L. Philippo aut ſtudium, aut cura defuerit, tan- to munere. Atti. 61 a, Nec metuo tamen ne mihi ſermo deſit abs te, quo magnopere delector. pro Fla. 159 a, In hac repu- blica ad quam opprimendam non animus eis, ſed uires de- ficiunt& defuerunt.
DETERGO, gu. ueldetergeo, ges. abſtergeo. in Arat. Cum ne-
que caligans detergit ſidera nubes. Attic. 226 a, Primo anno LXXX deterſimus.
DETERIO R, ius. deterrimus. peior, durior, duriſsimus, ne-
quiſsimus. de Ar. 257 a, Deterioris uerbum in eum maximè cadit, qui ſit unus omnium mortalium ſine ulla dubitatio- ne deterrimus.& ibid. Nullum decus reperiri poteſt, quod non in deteriore inſit. de Opt. 243 a, Quod optimo diſsimit limum eſt, id eſt deterrimum. de Or. 154 b, Quicquid detra- xeris, uitioſius& deterius futurũ eſt. At. 226 b, Rem non fe- cit dereriorem, haud ſcio an fructuoſiorem. Att. 143 b, Cur- ſare huc& illuc uia deterrima. de N. 43 a,& de Cla. 188 b, Si corrigere aliquid uolet, deterius id faciet. I. A. 215§ a, Res uer⸗ bo fieri interdum deterior ſolet. I. V. 178 a, Niſi hoc ſtatuiſ- ſes, quicquid dixiſſes, te deterius eſſe facturum. de Nat. 33 a, Natura non optima putãda potius quàm deterrima. I. A. 256 a, Deteriores iugulare cupio, meliores uincere. pro Ce.
288 a, Eſſe deteriore iure quàm cæteri ciues. pro Cec. 293 b,
In iudicijs deterior cauſa eſt eorum qui fugiũt. pro Cor. 62 a, Nec ideo eſt Gaditanorum cauſa deterior, grauiſsimis e- nim& pluribus rebus eſt fulta. pro Qui.z b, Dereriore tem- pore abſens auctionatur. de Ar. 258 a, Meliore loco eſſé.& ibid. Deteriore ſtatu eſſe. Epiſt. 70 b, Ego ualeo, ſicut ſoleo, paulò tamen eriam deterius quàm ſoleo. de Fi. 120 b, Ex his anguſtijs iſta euaſerunt deteriora quàm Ariſtonis. Item 50 b, Quæ tam inculta de malis Gręcè, Larinè ſcripta deterius. ad Heren. 27 b, Vt ſi qua res honeſtiori ordini placeat, quæ à dereriore ordine improbetur. ad Her. 7 b, Homo deterri- mus. de Amicitia 107 a, Terrius uerò ille finis deterri-
mus, ut quanti quiſque ſe ipſe faciat, tanti fiat ab amicis. de
Leg. 172 a, Theophraſtus autor haud deterior mea quidem ſententia,&c. de Ar. 256 a, Hetruſci libri deteriores,& repul- ſos hos appellant, quorum& mentes& res ſunt perditæ.& 257 a, De repulfis& deterioribus multa.
DETERMINATIO, onius. terminus, concluſio, finis. de In.
6Oa, Concluſio eſt exitus& determinatio totius orario- nis. de Nat. 46 a, Cœli complexus, extrema ora& determi- natio mundi.
DETERMINO, s*. termino, concludo. de Orat. 159 a, Et id
quod dicit, ſpiritu, non arte determinat. de Di. 84 a, Omnia fixa tuus glomerans determinat annus.
DETERREO, es. dechortor, tardo, reuoco, auoco, deduco,
repello, remoueo, reſtinguo, auerto, debilito, ſum moueo, ſtudiũ alicuius tardo uel reſtinguo. de Or. ↄ4 b, Neq; hęc in eam ſententiam diſputo, ut homines adoleſcentes à dicendi ſtudio deterream. Ep. 7 a, Sed ut ego ad certam laudem ad- hortor, ſic à dimicatione dererreo. de Ar. 2 47 b, Non his de- lector literis, quæ noſtros animos deterreant atq; auocent Areligione. At. 278 a, Me quidem autoritas tua à nimio mo rore deterruit. de Orat. 107 b, Illud uereor ne maiorem uim ad deterrendum habeat quàm ad cohortandum. de Cl. 18 9 b, Ceſar ſanos homines à ſcribendo deterruit. At. 235 b, Non te Bruti noſtri uulticulus ab iſta oratione deterret? Att. 28 4 a, Sceleratos ciues timore ab impugnanda patria deterrere. de Diu. 125 a, Num igitur eorum frequentia Stoici de ſenten tia deterrentur? Br. 173 a, Quod me de ſtatu meo nullis con- tumelijs deterrere poſſunt. Atti. 280 a, Is nulla re deterreri& propoſito poteſt. Ep. u15 b, Deterreri ab officio. Tuſc. 168 a, Itaq; non deterret ſapiẽtem mors, quo minus in omne tem pus reipub. conſulat. de Cla. 197 a, Nec uerò Ariſtotelem in philoſophia deterruit à ſcribendo amplitudo Platonis, nec ipſe Ariſtoteles admirabili quadam ſcientia& copia cæte- rorum ſtudia reſtinxit, pro Qu.2 a, Deterrere aliquem ne fa
ciat aliquid. Off. 46 a, Eam; inturiam in deterrenda libe-
ralitate ſibi geri putant. de Ora. 21 b, Debilitatus à iurs co- gnoſcendo: id eſt, deterritus.
DETESTABILIS, le. execrandus. Off. 36 a Nulla tam de-
teſtabilis peſtis eſt, quæ non homini ab homine naſcatur. I= A. 232 b, Arque hoc quidem deteſtabile omen auertat Iupi-
ter. Off. 2 a, Quo eſt dereſtabilior iſtorum humanitas, qut
Jacerarunt omni ſcelere rempubl. Tuſ. 221 a,& 204 a, Iam æ- gritudinem laudare, unam rem maximè deteſtabilem, quo- rum eſt tãdem philoſophorum? Tuſ. 195 b, Res tetra, miſera, dereſtabilis. de Sen. 35 b, Nihil tam derteſtabile tamq; peſti- ferum quàm uoluptas. J. A. 159 a, Metui, inuidioſum Ledse
4 4524 E2il; 22 dabidle
————
gixerit; Karis ho eſſe teſt DETEN ea quæ- tè exorl⸗ His non a) NuncC DETINI etſ nonl me detin Lent. Ep bätin ſul Kc.ade niætrade gocio de tineantu DITOK tas teſti Oflic.40 1993,8, tem. de. ueres, DETOS detorta DETRA appetitt traction bi.At. 19 DETRA fero, dec
re detr quinqu in quib A108a, tum 0 däbu pere&l bus ante aultan a, Detr. 129 b, b. Nihi reli gio bus, perfidi bor de nls. Ac trahen tiſsim hil det runtna ſentibu aliqua tua&. rent, i traho, ſeled potuit bauit. moda quod. de, de dum lunt. Lauſ: cad.

4am dererior ſol dnſe
neriort iane quimcrtenen, den ce zare quam anericua ma
menor cauſa eKt comm euhee.,
pungäm
1 Gaditanorum caula termor 1 8
dau rebus eſtfulta. pro On zöUann machomatur de 25 851— ore Ktacu eſſe. E Piſt.„0 b Eg
8
Aeuaferunt deteriora quim Mihu h
mculea demali ztei,Lnndſemne bWi aure boneſboriorüufuag, ine improdetur. ad Her.d, Hamih
mtcicia 10 4, Tercius nerd ile iut
ati quiſqne ſe ipſe faciat uniinum Thropbraſtus autor baud dettmaras c. de Ar. 266 4 Hetruſcildridamamk
ellant, quorum& mentes&m uu palis& dercriondas multa.
8
NATIO,&₰ rminus cosckit
ao cft cxitus& determiaanoprue
44 Cak complexus,erensentt
42
31
Nut Ouodme detns eeeehe nees
rrr mugulare capio, meliores wrima.
am dererins qudm ſolen, iehmih
XO mrmino, conclado Qust
413 D E ſtabile eſt.& 172 b, Hic execrandus populo Rom.& deteſta- bilis eſt. de Am. 10 1 b, Scelus deteſtabile. I. A. 181 a, O' deteſta bilem hominem. DETESTATILO, nis. deprecatro. pro Do. 241 b, Cum pro dereſtatione tot ſcelerum, unam aram nefariè conſecrarat. DETESTO R aru. deprecor, remoueo. I. A. 193 a, O' dij im- mortales auertite& deteſtamini quæſo hoc omen. I. C. io2 b, Vt àme quandam propè iuſtam patrię querimoniam de- teſter ac deprecer. I. A. 215 b, Proximi belli ciuilis cauſam i- gnoro, deteſtor exitum. I. P. 100 a, Omnes memoriam con- fulatus tui, facta, mores, faciem deniq; ac nomen à rep. dete- ſtantur. I. Vat. 36 b, Omnes te uitant,& cum uiderint, tan- quam auſpicium malum deteſtantur. de Nat. 25 b, Quæq; dixerit; inuidiæ deteſtandæ gratia dixiſſe. Atti. 14 6 a, Dete-
ſtaris hoc diligenter XI. Calend. Mart. id eſt, quaſi itanon
eſſe teſtaris.— DETEX O, xi. pertexo. de Orat. 123 a, Reperiunt non modò ea, quæ iam non poſsint ipſi diffoluere, ſed etiam quib. an- tè exorſa& potius detexta propèretexantur. Item in Arat. His non perpetuum detexens conficit orbem. ad Heren. 14 a, Nunc ego te ab ſummo iam detexam exordio. DETINEO, nes. teneo, demoror. At. 15½4 b, Confilium tuum etſi non in longinquum tempus differs, tamen ſuſpenſum me detines. Att. 48 b, Hactenus Theſſalonicæ detẽtus ſum. Lent. Epiſt. 193 a, Nonnullis etiam ipſi magiſtratus uenie- bãt in ſuſpicionem, derinuiſſe nos& demoratos eſſe, dum, &c. ad Heren. 23 b, Nunquam eſt enim quin aliquid memo- riæ tradere uelimus,& tum maximè cum aliquo maiore ne gocio derinemur. de In. 79 a, Quare in alienis negocijs de- rineantur.
DETORQVEO,e.. deflecto, auerto. pro Cal. 41 b, Volun-
tas teſtium, quæ nullo negocio flecti ac detorqueri poteſt.
pitnicum ad hanc accuſationem detraherer.
D Ef 1 ſentibus detrahendi cauſa maledicè contumelioſe§. 4.14 tur. in Verr. 212 a, Vt ipſe de me deraham. ad Attic. 177 b. IIle non ceſſat de nobis detrahere. de In. 66 a, Detrahere de ho- neſtate alicuius.& Ep. 38 a, Detrahere de fama alicuius, Att 135 b, Cum aliquid de illo detrahatur, nefas eſſe approbare. pro Pomp. 5̃ a, Ne uerafaus ei detracta oratione noſtra nee falſa afficta eſſe uideacur. de Or. 88 a, Ne de C. Lælij gloria detraham. pro Fl. 32 a, Minuere gloriam alicuius. pro Rab. 94 b, Detrahere de aliquo,& eum in inuidiam uocare. An- teg. 197 a, Neq; Quintus Metellus quicquam de uirtute ſua detraxit, quodceſsit L. Saturnino,&c. pro Cec. 289 b, Detra here de aliqus.& Offic. 5 b, Aliter, alteri. pro S. R. 51 b, Mihill mihi detrahi, cùm illis exactæ ætatis ſeueriſsimès Hu ctum quem merrerunt, retribuam. I. V. 204 a, Detrahere aliquid de ſumma Attic. 158 b, Rogaui,& ſi quid poſſet, ex ea ſumma detrahertt. de D. 125 a, Cæſar Deiotaro detraxit Armeniam à ſenatudatam. de N. 76 b, Dionyſius Ioui aureum detraxit amiculim., de Orar. ↄ4 b, Fingere aliquem detractis omni- bus utijs, atq; omni laude cumulatum. Off. 39 b, Quo quis callicior eſt, hoc inuiſior detracta opinione probicaris. de Cla-: orat. 139 a, Commentarij Cæſaris nudi omni ornatu orxionis täquam ueſte detracta. pro Cl. 5H5 b, Vt hunc Op- 4 Sro Mil. 1 Detrahi in iudicium. de Pro. 73 a; At hi lhudh inmicucn e
Callia ſuis ſententijs non detrahebant: id eſt, non reuoca- lant. de Aruſp. 250 a, Qui ſacerdorem ab aris detraxiſti. Ité:
H
ta publicis rebus quàm adiumenta per homines el
Oflic. 40 b, Voluptates animum â uirtute torquent. de Vn. 4 2 3
199 a,& Tuſ. 239 b, Eamd; detorft a latere in dexteram par tem. de Orat. 9* a, Vt ea ipſa neſcio quomodo rurſus detor- queres,& oratori propria traderes.
DETORTVS,, um. de Fin. 39 b, Pars corporis imminuta&
detorta.)(Apta, integra. DETRACTIO,onz. diminutio. Off. 59 a, Detractio atque apperitio alieni. de D. uò b, Statuę enim ipſæ efficiuntur de-
tractione. de Vn. 19 8 a, Detractio confecti& conſumpti ci-
bi. At. 197 b, Cuius loci detractionem fieri uelit.
ibid. Non ſine magno reip. detrimento. de Fin. 60 a, P
Detrahere aliquem de cruce: ETRIMENT VM, ui. damnum, BAduee(.Emolumen tum. de Finib. 10 4 b, Emolumenta& detrimenta qu
„. 2 7 3 M dꝓt⸗ ASæ‿a,& adsε‿uᷣra appellant. de Or. 38 a, Plura det
rimen- 4 p nes eloquen- titsimosimportata. I. A. 01 a, Confules prouideãr, ne quid reſp. det imenti accipiat. I. V.104 a, Reſpub. detrimentum fecit, ꝗuo d Per te imperij ius in ciuitate imminutum eſt.&
n ſin lus q; in ipſainiuria decrimenti eſt, quàm in his rebus emolumen ti, quæiniuria pariuntur. At. 29 5 a, Neilla peregrinatio de- trimeitum aliquo d adferret rei familiari, eo dem magnam parten fortunarum traiecit ſuarum. de Cl. 165 a, Noſtro in-
3 etrime 6. Joſea;„ Img
comnodo detrimentoq́; doleamus. pro Pom. 6 b, Accipere
dernmentum in aliqua re.&16 b, ut in bello. I. A. ¹79 b, Tua
DETRAHO, bw. minuo, delibo, derogo, abrogo, deſeco, au-
fero, decerpo, detractionem facio. pro Cl.;34 b, Nihil poteſt
neq; additũ neq; detractum de re familiari latére. pro Cæl.
44 b, Claudia patrem triumphantem de curru detrahi paſ- ſa non eſt. Epiſt. 45§ a, Ne quid de ſummo meo erga te amo-
re detrractum eſſe uideatur. I. V. 189 a, Scribæ nomine binæ
quinquageſimæ detrahebãtur. de Am. 107 a, Multæ res ſunt, in quibus de ſuis commo dis uiri boni multa detrahunt. I. A. 108 a, Celeritas de cauſa detracta eſt. pro Mar. 132 b, Quan tum operibus tuis diuturnitas detrahet, tantum afteret lau dibus. de D. 137 a, Nunc propter intermiſsionem forenſis o-
perę& lucubrationes detraxi,& meridiationes addidi, qui-
bus antea non utebar. de Di. 105 a, Paruis enim momentis, multa natura aut affingit, aut mutat, aut detrahit. de Fin. 55 a, Detractis de homine ſenſibus, reliqui nihil eſt. pro R. P. 129 b, Reſtituere id quod detractum eſt ex aliqua re. Epiſt. b, Nihil enim tibi derraxit ſenatus, niſi id quod per eandem
religionem dari alteri non poreſt.& ibid. Si quid ex ijs re-
bus, quas tibi fortuna elargita eſt, nonnullorum hominum erfidia detrax erit.& 34 b, Si abſenti mihi unius mentis la- bor detractus eſſet. I. A. 225 a, Si quis hãc cõſuetudinem ple- riſq; in rebus bonos obtrectan di tibi detraxerit. aliàs, bo- nis. Aca. 2 b, Ne quid priuatis ſtudijs de opera publica de- trahemus. de Pro. 69 a, Qui mihi homines ex prouincijs po tiſsimum detrahendi ſunt. contra Rul. 63 b, Dat de lucro, ni hil detrahit de uiuo. I. V. 203 a, Honorem debitum detraxe- runt non homini, ſed ordini. de Fin. 54 a, Detractis homine ſenſibus. I. V. 62 b, Cum ipſe de ea facultare, ſi quam habet, aliquantũ detracturus ſit. Ep. 60 b, Egi cum Claudia uxore tua,& cum ueſtra ſorore Mutia, ut ei ab illa iniuria detrahe rent. in Verr. 81 a, Sed de meo iure aliquid& commodo re- traho. Poſtq. 199 a, Non ſolum calamitatem mihi detraxiſ- ſe, ſed etiam dignitarẽ auxiſſe uidemini.& 20 2 a, Mihi quod potuit ſceleratorum furor detrahere, eripuit, abſtulit, diſsi- pauit. Off. 56 b, Detrahere aliquid alteri,& rapere ad ſe com moda alterius. de Ora. i35 a, Concedere aduerſario idipſum quod tibi ille derrahit. pro Plan. 270 a, Nihil enim, mihi cre
de, de te detractum, ſed aliquid etiam de uirtute fgnifica-
tum tua. Qu. F. 299 a, Sermo corum qui de te derrahere u0- lunt. pro Cæl.;8 a, Ea quæ accuſatores deformandi huius cauſa, derrahendæ, ſpoliandæ dignitatis gratia dixerunt. A- cad. 5 a, Socrates de ſe ipſe detrahens, OffH, 27 a, Cum de ab-
Iltadtirlmensa ſunt, illa noſtra. Pl. Ep. 154ꝙ a, Tamen ſi quid Lejidus bene entiens detrimenti cepiſſet, hoc omne aſsi- gmtum iri aut pertinaciæ meæ, aut timori uidebam. Pl. Ep. 19 b, Neq; ramen refugiendo commiffuri ſumus, ut maius dtrimentum reſpub. accipere poſsit. Of. n a, Quiequid ſine
cetrimento poſsit commo dar:, 1d tribuatur cuiq;. Epi. 260
‚Senatus confulibus, prætoribus, trib. plebis,& nobis qui roconfules ſumus, negocium gedit, ut curaremus ne quid eſpublica detrimenti caperet. pro Mil. 115 a,& J. C. 98 a, Vt uideret ne quid reſp. detrimenti caperet.
PERTRVD O, da. depello, derurbo, expello, dicfero. de Orat.
89 a, Orarorum in iudicia& conciunculas tanquam in ali- quod piſtrinum detrudi& compingi uidebam. Offic. 23 a, Sin aliquando neceſsitas nos ad ea detruſerit, quę noſtri in- genij non erũt,&cc. de Or. 9 5 b, Detrudere aliqusé ad id quod acere poteſt. de N.53 a, Stomachus agitatione linguæ de- dulſum,& quaſi detruſum cibum accipit. Quin. Pr. 305 b, In naximũ luctũ laboremq́; derruſus ſum. pro Qu. 4 b, Quin- ius de agro communi à feruis communibus ui detruditur. Iro Cec. 29+ a, Poteſt ne detrudi quiſquã, qui non attingi-
tir nonne, ſi uerbum ſequi uolumus, hoc intelligamus ne-
cſſe eſt eum detrudi cui manus afferantur? neceſſe eſt, in- qtam, ii ad uerbum rem uolumus atringere, neminem ſtatu deiruſum, qui non adnibira ui manu demotus& actus prę- ceprintelligatur. de Vn. 203 b, Et ita dextra detruſit in læ- uam partem oculorum, læuaq; in dextram. Epi. 66 b, Qua- tuor enim turres,& quatuor muros cepi,& arcem eorum totam, ex qua meniues, frigora, imbres derruſerunt. Qu. Fr. 314 b, Putantur decrudi comitia in menſem Martium: id eſt, diferri. At. 66 a, Pixant fore aliquem, qui comitia in aduen tum Cæſaris detrudat, Catone præſerrim abſoluto.
DETVRB O, bas. demello r, deijcio, detrudo. I. V. 221 a, Tin-
daridani ſtaruam iſtius deturbarunc. Par. 129 a, Cum parie- tes diſturbabas. p ro Qu a, De forrunis omnibus P. Quin- tius deturbandus eſt. in Eſon. 89 b, Suum quemq; ſcelus dę ſanitate ac mente derurbat. I. P. 99 a, Illi ſtatuam iſtius de- turbant, affligunt, cõminuunr, ditsipant. Qu. F. 328 b, Quod ſi cementum bonum non haberem, deturdbem ædificium? Par. 121, Deturbare aliquem de poffeſsione. Deturbari ex ma gna ſpe. Epi. 63 b, Sed hoc ſcito, tuos ueteres hoſtes, nouos amicos, uehemenrter literis perculſo s, at q; ex magha ſpe de- turbatos iacère. Ep. 19% b. Deturbari ſpe. Item: Neq; ſolum ſpe, ſed certa re iam& poſſeſoione deturbatus eſt.
8 2 DEVE-

—
—
1 D E
415. DEVEIHOQR, uchor, aduehor. I. A. 154 b; Atq; ego celeriter
Veliam deuectus ſum. 3
ODEVENIO, nis. uenio, peruenio. de Or. 131 a, Quæ cuin ſmo⸗ di ſint, facilius iam intelligemus, cum ad ip ſa ridiculorum genera deuenerimus. I. P. 94 b, Devenit, aut potius incidit in iſtum Græculus,&c. Ep. 5¹ a, Quoniam in eam fortunam deueni,&c. pro Mur. 130 b, Qui oratorss euadere non poſ- ſunt, ad iuris ſtudium deuenire. Epi. 97 a,Aut deueniendum in uictoris manus. Att. 5 a, Nolebam illum noſtrum familia rem ſermonem in alienas manus deuenire.
DEVEXATVS, a. ualde uexatus, afflictus. Ep. 145 a, Per tot annos repub. deuexata..
DEVEXVS, a, um. deflexus) inclinatus. de Diuin. ora, Lucus Veſtæ, qui à palatij radice in nouam uiam deuexus eſt. Att. lib. ↄ, Aetas iam à diuturnis laboribus deuexa ad ccium, do meſticarum me rerum delectatione molliuit.
OEVINCI O, cis. obſtringo, alligo, conſtringo, comprehen- do. pro Seſt. 6 a, Hunc Pompeius omni cautione, fodere, execratione deuinxit, nihil contra me eſſe facturum. Off. 74. b, Fœdera, quibus etiam cum hoſti deuincitur fides. proCl. 55 b, Vt eum nuptijs alligatum, ſimul& teſtamenti ſpe ie- uin ctum haberer in poteſtate. contra Rull. 63 b, Italiamo- mnibus uinculis deuinctam& conſtrictam tenere. Or. 20¼ p, Nec aceruatim multa frequentans una complexione de. uinciet. de N. 56 b, Eloquẽtia nos iuris legũq́; ſocietate de. uinxit. I. P. 85 b, Qui in Italia omnes omniũ gentium partes tribus triumphis deuinxit. de Fat. 144 a, Hi métem hominis uoluntate libera ſpoliatam fati neceſsitate deuinciunt. de
r. 24 4. b, Hic maximo ſe ſcelere deuinxit. pro Cecin. 302 b, Ad duas diſsimiles res duo deuincta intezdicta ſunt. Qu. F. 300 a, Hermippũ non ſolum ſermone meo, ſed etam fami- liaritate deuinxit. in Ant. 182 b, Cæſar aduerſariosclemen- tiæ ſpecie deuinxerat. de Cla. orat. 187 a, Verba eligtre, collo care,& compreſsione deuinciri. Offic. n b, Sanguins autem coniunctio& bencuolentia deuincit charitate homnes. E- piſt. 203 b, Ipſum præterea ſummo officio,& ſummaobſer- uantia tibi in perpetuum deuinxeris. I. V. 252 b, Cleqnenes ab iſto donis beneficijsq́, plurimis deuinciebatur. po Plã. 267 a, Tenere aliquem deuinctum largitione. Item, Is otam Horrẽſiorum domum deuinctam conſuetudine tenebit. de Clar. orat. 133 a, P. Craſſus cum Seruio Galba affinitate ſeſe deuinxit. Qu. Fr. 300 a, Quem non ſolùm ſermone meo ſed etiam familiaritate deuinxi. Epi. 45 a, Iis ſtudijs, quibu u- terq; noſtrùm deuinctus eſt.& 206 b, Tum uiros primo& homines honeſtiſsimos ſummo beneficio in perpetuum i- bi tuis d; deuinxeris.& 14 b, Cuius officijs me eſſe deuinéũ confiteor.&c 6 b, Hic tibi tua præſtanti in eum libertate de uinctus eſt.& 8i8 b, Nunc tanto ſum deuinctus eius benef. cio, ut nemini plus debeam. Epiſt. 87 a, Omnes ferè familia. riſsimi eius quaſi deuincti meis magnis ueteribus offeij: me diligenter obſeruant. pro Do. 239 b, Deuincire aliquem locum religione: id eſt, dedicare.
DEVINCO, cz.. uinco, ſupero. I. C. 101 3, Tu ad deuincenda: perfringendasq́; leges ualuiſti. de N. 27 a, Cum ad fluuium Sagräã Crotoniatas Locri maximo prælio deuiciſſent. con- tra Rul. 84 a, Quibus Coſs. Capua deuicta atꝗq; capta eſt. de N. 27 b, Claſſe deuicta. Ora. 2u: a, Duellius qui Pœnos claſſe deuicit. contra Rul. 73 a, Nuceriam ſuis præſidijs deuincét
DEVINCTV S,, um. obſtrictus. de Cl. or. 168 b, Nec in im. peditis ac regum dominatione deuin ctis naſci cupiditas d cendi ſolet. At. 263 a, Me maximo beneficio deuinctum ſem. perhabebis. pro Cęl. 45 a, Eũ habere tuis copijs deuintun non potes de Pr. 73 a, Nationes nondum legibus& iure œr to, nec ſatis firma pace deuinctæ. pro Mil. ut b, Pompeium nouo reditu in gratiam quafi deuinctum arbitrabatur.
DEVITATIO,nu.. fuga, uitatio. Attic. 252 a, Facilior& ex- ploratior deuitatio legionum fore uidetur, quàm pirata- rum, qui apparere dicuntur.
PEVIT O, 3. defugio, uito. I. V. 65 a, Procellam tẽporis de- uitauit. Att. 139 b, Ne Cæſar ſe àme deuiratum putet. Tuſc. 188 b. Nullum ab ijs, qui in id certamendeſcendant, deuita- ri dolorem.
DEVIVS, 4, um. qui de recta uia deflerit, A uia remotus, alie- nus, aduerſus. Attic. 25 a, Id& nobis erit iucundum,& ti- bi non ſanè deuium. I. P. 93 b, In oppidum deuium Beroam perfugiſti. At. 41 a, Sed itineris cauſa ut diuertar, primùm eſt deuum,&cc.& 56 b, Metellusper itinera deuia ad cam- Fum currebat,&c.& 225 b, Trebonius itineribus deuijs proficiſcitur in prouinciam. in Anton. 18o b, Quid Anagni- ni 4 qui cum eſſent deuij ‚obuiam ei deſcenderunt. de Ami-
clt. 3 b; Quid enim poteſt eſſe tam flexibile, tam deuium, quàm animus affentatoris? qui,&c. in Anton. 201 b, Homo amentisimus atque omnibus conſilijs præceps& deuius. Vita deuia. L. Pœnitert,
D E 4¹6
DERVN X, ci. undecim unciæ, quaſi una de aſſe dempta. pro Cec. 288: a. L. As.
DEVO OO,, zs. reuoco. de Pro. 75 a, Nihil eſt quod eum de prouincia deuocent.& ad Her. 6 b, In ſuſpicionem maleficij deuocari. Tuſc. 230 a, Socrates primus philoſophiam deuo- cauit è cœlo.
DERVOL.O, s. auolo, aufugio. pro Qu. 17 a, Ab afflicta amici tia transfugere,& ad florétem aliam deuolare. ad Her. 29 b, Falſi amici ſimul ac forruna dilapſa eſt, deuolant omnes.
DEVOLVO,H uis. reuoluo. I. A. 2u a, Non auditis ſententiam meam flagitari? cui cum pridie frequentes eſſetis aſſenſi, po ſtridie ad ſpem eſtis inanem pacis deuoluti.
DEVORO, 2s. ligurio, helluor. de Nat. 53 a,Stomachi partes quæ ſunt infrà quàm id quod deuoratur, dilatantur: quę au tem ſup rà, contrahũtur. At. 57 b, Dudum circumrodo quod deuorandum eſt. Epiſt. 77 b, Quocirca Segulium negliga- mus, qui res nouas quærit, non quod ueterem comederit, nullam enim habuit: ſed hanc ipſam recentem nouam deuo rauit. I. A. 208 b, Quapropter Quirites expectate,& pauco- rum dierum moleſtiam deuorate. pro Dom. 225 a, Cum o- mnium locupletum bona ſpe& auaritia deuoraſſes. L. V. 18 8 a, Non leuiter furta ligurire, ſed deuorare pecuniam. I. V. 103 b, Iſte qui iam ſpe& opinione prædam illam deuoraſ- ſet.& pro Flac. 158 a, Quod erat ſpe lucrum deuoratum.&æ Att. 12 a, Ille legis hæreditatem ſpe deuorarat. I. A. 246 b, Be- neficijs Cæſaris deuoratis. de Cl. i9t a, Orationem à multi- tudine dauorari:id eſt, non plans intelligi. I. V. 188 a, Deuo- rare omnem pecuniam publicam non dubitauit. de Cl. 186 a, M. Piſo hominum ineptias& ſtulticias, quæ nobis deuo- randæ ſunt, non tulit. pro Seſt. 7 b, Verbum ipſum uolupta- tis omnibus modis animi& corporis deuorabat. I. P. 90 a, Cum partim eius prædæ profundæ libidines deuoraſſent: partim,&c. in Sal. 255 a, Patrimonio non comeſo, ſed deuo- rato. Item: Quid enim tibi faciam? qui illos libros deuora- ſti?& alibi, In quo tu accepta tamen& deuorata pecunia V- tinachorum centum talenta euomere non poteras. I. A. 232 b, In omnium poſfeſsiones atq; fortunas impudentiſsimos oculos ſpe& mente defigit.
DEVO TIO, onis. dedicatio, conſecratio. de Natu. 6²2 b, De- ciorum deuotionibus placatos eſſe deos. pro Dom. 24 2 b, Hanc ego deuotionem capitis mei cum ero in ſedes meas reſtitutus, tum deniq; conuictam eſſe& commiſſam puta- bo. Poſtq. 19 8 a, Eius deuotionis me eſſe conuictum iudi- cio deorum,&c. teſtimonio ſenatus, confeſsione inimico- rum maximsè lætor.
D EVOTVS, a, tum. deſtinatus, conſtitutus. de Ar. 244 a, Ac- cedit enim, quòd T. Annio deuota& conſtituta iſta hoſtia uidetur.
DEVOVEO, ue. uoueo, deſtino, dedico, conſecro. de N. 27 b, Quidam imperatores ſe ipſos dijs immortalibus capite uelato uerbis certis pro repub. deuouerunt. de Diu. 91 a, P. Decius deuouit ſe,& in aciem Latinorum irrupit armatus. de Finib. 77 b, Num exiam eius collega P. Decius princeps in ea familia conſulatus, cum ſe deuoueret,& equo admiſſo in mediam aciem Latinorum irruebat,&c. I. A. 233 b, P. De- cius qui maiorum ſuorum exẽpla perſequens, pro alieno ſe ære deuouit. Par. 117 b, Quæ uis patrẽ Deciũ? quæ filium de- uouit?& immiſit in armatas hoſtium copias? Poſtq. 198 a, Cũ me fortunasq; meas pro ueſtra incolumitate, ocio, con- cordiad; deuoui. pro Dom. 242 b, Med; ac meum caput hac cõditione deuoui, ut, ſi,&c. pro Do. 226 a, Quoſdã ſe in me- dios hoſtes ad perſpicuam morrẽ pro ſalute exercitus inie- ciſſe. Off. 71 a, Agamemnon deuouit Dianæ, quod in ſuo re- gno pulcherrimũ narum eſſèt illo anno, immolauit Iphige- niam, qua nihil erat eo quidem anno natum pulchrius.
DEVS, dei. diuinus ſpiritus, diuina prouidentia, numen diui-
cum QAMfiflet hogidam tvränus Hiera. deliheridicaufa- bidiem.Hoftulauit üidéex co poſtridie quererenhiduum Leriuitum.- niusduplicarecnumerl dierum. adlniLan. 5 urrerer cLika face 12 quantQ-din- rius gagite ranto mihi LesL Plato fine COTrpoTe Deũ u ult 8 ſe, ut Græci dicunt, aνιμαν. de Ar. 248 a, Quis eſttä uęcors, Jui cũ ſuſpexerit in cœlum, deos eſſe non ſentiat.& ibi multa de Deo ac prouidécia. de Som. 127 b, Ille princeps Deus, qui omnẽ hunc mundũ regit. 8. 4 de Som. 128 b, Nouèé orbibus connexa ſunt omuia, quorum unus
3
17 4 unus eſt nsc⸗
tine De
dem. det,qul quim h prelkan admira G erum cG deſtamm uideant do:& ma ibus:iul mi recto tam fera geceat,t eſt tacili do mina aumq;. enltos jecte De Deus ef uin. 134 eſt. d eLe re oporte ſore eninf Deũ nec cemd; qu dari atq; jbi. Deos Kiilli N ſunt. de- ſitutos deis ant Aegypt & de N. naturac explican pro Pon ſoco tet ad rem Deosip perhabi res& fie deos tel tes ſecu teſtaten quam. c.& trij. de ni.& 9t Att.134 boni, non dec b,0 Di quid qu comita timere cedeba tial I. 4 ipſum igitur cet, uic hic Vu An. 9 tempo 9 a, D bus& ante b diatur fU qua Aliquis omo ſeiunt, do tibi mihi ſ . ſuhpar Ius ege mei. dem e Alal nemo ſet an 1. Sin
brag

nce. ier(Auna nam deuorate. Meiaga
8 Pro De Aum donz ſpe& nanna ants
r r! lam ſpe d
od erat ſpeh Dr hrreditatem ſpe e ₰ ³ Ktem lpe deuo eu deuorun. de 3 tarhd et n
41.191 1Ondanan. 1
Pecuntam publicam aon duditant. mum ineptias& ſtulticiaz a tulis. pro Seſb.⸗ d, Verdum pi 0413— dc corporu denardal, nus perdæ profundæ Üdidnes en
841. 4 Patrimonio non comeiöſn
anm udn faciam! gan lllosleuan
ao tu accepta tamen& deuoraspm
mtum kalenta euomere non borrul
2pofeinones at, fortunu ipuimi tanee deägit. 1m. dadicario, conſecratio. de Nruh
mullus
6
Ine heuia
oOpimoa⸗—
—,— e drrimnlnean d
on fluat ntelig lihan 3
60 Harmua 1
auuiduu placatos eſſe deos. Johan
motonem capitis mei cumen ubt: amn deni conuictam eſſe conmian
1.
31 4 kE uideuobonaun me eiſeco e.
Ac. tritimonio ſenatus, confeſiauin
lMor.
deſt aatu e onſtitutus.delraul
48 I. Annio dcuota& conbmnh
1 5 , 0uo Jeino, dedich wame
noer Kortile ipſos duß ummort 3 4 du. deuouerunt Kelä
4* e
E Am Aem Latinorun rpä
1 collegu. Denufs
Nuam cuam cius colles 4 —
88 4 Kumn den dL
run rruedat dcc
em L
nnounh trame .
8* 4 4 8 1* 41* 3 8 “.„b Med acmeune 4 00. 1 r 44
uE
99 D0.53C 8
on ₰“„1ro ſle 6 3 4☛ am moctepeo⸗ prius
T jeuouit Dunz t 13
noueres Kehen
—
4
4197
D E
unus eſt ecœleſtis extimus, ſummus ipſe Deus arcens& con-
tinens cæteros. de Som. i30 b, Deũ igitur te ſcito efſe, ſiqui-
dem Deus eſt, qui uiget, qui ſentit, qui meminit, qui præui- det, qui tã regit& moderatur id corpus, cui præpoſitus eſt,
uàm hunc mundum princeps ille Deus. de Diu. 139 a, Eſſe præſtantẽ aliquam æternamꝗᷓ; naturã,& eam ſut piciendam admirãdamq, hominum generi, pulchritudo mũdi, ordoq;
rerum cœleſtium cogit cõfiteri. de Fin. 108⅝ b, Sed etiam mo-
deſtiam quandam cognitio rerum cœleſtium affert, his qui uideant quanta ſit etiam apud deos moderatio, quantus or do:& magnitudinem animi, deorum opera& facta cernen- tibus:iuſticiam etiam, cum cognitum habeas quod ſit ſum- mi rectoris& domini numen. de Legib. 161 a, Nulla gens eſt tam fera, quæ non, etiam ſi ignoret, qualem deum habere
deceat, tamen habendum ſciat. de D. 105 a, Quanto id Deo
eſt facilius, cuius numini parent omnia. de N. 26 b, lupiter
dominator rerum, omnia nutu regẽs, pater diuumq́; homi-
aumq;. de Vn. 202 b, Deus, qui omnia genuit, ad alios Deos eniros fatur. de Vniu. 198 b, Sic deus ille eternus, hunc per- fectè Deum procreauit. de Natur. deor. ⸗8 b. Nihil eſt quod
¹
Deus efficere non poſsit,& quidem ſine labore ullo. de Di-
uin. 134 5, Nec fruſtra& ſine cauſa quid facere, dignum Deo eſt. de Legib. 175 a, Et quod Thales dixit, homines exiſtim a- re oportere, Deos omnia cernere, deorũ omnia eſſe plena. fore enim homines caſtiores. Off. 72 b, Nunquam nec iraſci
Deũ, nec nocere. pro S. R. 40 a, Cõmoda quibus urimur,lu-
cemq; qua fruimur, ſpiritumꝗ; quẽ ducimus, à Deo nobis dari atq; impartiri uidemus Off. 35 a, Dij ratione utentes.& ibi. Deos placatos pietas efficiet& ſanctitas. At. 226 b, No-
ſtri illi Heroes, ſed Dij futuri quidam, in gloriâ ſempiterna
ſunt. de N. 37 b, Deos quoſdã ex magnis benefieijs fuiſſe cõ- ſtirutos.& 67 a, Piſcem Syri uenerantur.& ibi alia multa de deis antiquorum, præſertim Græcorum,& Romanorũ,& Aegyptiorum. de Sen. 94 b, Sic me colite, ut Deum. I. V. 259 a,
& de N. 7 b, Dij manes. Parad. us a, Cum tibi ſiue Heus, ſiue
natura dederit animum, Gc. de N. 2 b, Tragici poetæ cum explicare argumenti exitü non poſſunt, cõfugiunt ad Deũ. pro Pomp. i7 a, Teſtor omnes Deos,& eos maximè qui huic
loco templo q́; præſident, qui omnium mentes eorum qui
ad rempublicam adeãt, maximè perſpiciunt. de Diu. 116 b, Deos ipſos iocandi cauſa induxit Epicurus perlucidos& perflabiles,&cc. de N. 71 b, Deos ea facie nouimus, qua picto res& fictores uoluerunt. de Nat. 76 b, Malos felices contra deos teſtimonium dicere.& 78 a, Improborum proſperita-
tes ſecundæq́; res redarguunt uim omnem Deorum ac po- teſtatem.& 59 b, Magna dij curant, parua negligunt. Ante-
quam. 197 a, Teſtor deos deasq́; omnes immortales; me,
Kc.& 196 b, Dij deæq́, immortales, qui,&c. I. V. 77 b, Dij pa-
trij. de Inu. 74 b, Ei Deo: id eſt, Dianæ. Attic. 77 b, Dij bo- ni.& 96 b, Ac te apud eum, Dij boni, quãta in gratia poſui.
Att. 134 a, Quibus optimatibus, Dij boni. Tuic. 169 b, Dij
boni, quid lucri eſt emori. J. A. 164 a, Wàm id(Hij boni)
non decebat. de Cla. 170 a, At qué uirum, Dij boni. Attic. 225
b,O' Dij boni, uiuit Tyrannus? de Clar. 191 a, O Dij boni
quid quaſi nos aliud agimus. Atr. 133 a, Reli qua, ò Dij, qui
comitatus. Att. 236 a, O Dij boni, quàm facilè perſpiceres
timere ocium. pro Seſt. 6 b, Alter, à dij boni, quàm teter in-
cédebat. Off. 33 b, Quid eſt enim per deos optabilius ſapien tia? I. A. 216 a, Nunquid tale habemus dij meliora, id enim ipſum agimus,&c. Att. 135 b, Dij auerruncent. Item, Contrà igitur? Dij, inquis, auerruncent. Tuſc. 234. b, Cui, ſi Dijs pla- cet, uidetur ſapiens, ſemper beatus. J. P. 87 b, Appellatus eſt
hic Vulturius illius prouinciæ(ſi dijs placet) imperator. I. An. 190 b, His ducibus Dijs iuuantibus erimus liberi breui rempore. Qu. P. z09 b, Dijs hominibusq; plaudentibus. Of.
9 a, Dod; uolentibus cum magnis Hijs. Hijs approbanti- bus&iuuantibus. Epi. io5 a,& ¹§6 b, Med; dijs iuuantibus ante brumãexpectabis. de Sen. 4 b, Si quis Deus mihi lar- giatur, ut ex hac ætate repueraſcã. Tuſ. 153 b, Harũ ſententia rũ quæ uera ſit, Deũm aliquis uiderit. At. 92 a, Sed hęc deus aliquis gubernabit. Att. 35 b, Quid tu aũt poſsis! aut quid homo quiſquam? uix iam Deus. Tuſ. 179⁹ ², Dij immortales ſciunt, ominem puto ſcire neminem. de Or. 124 b, Qui or-
do tibi placet,& quæ diſpoſitio argumentorum, in quo tu
mihi ſemper deus uideri ſoles Poſtq. 200 a, P. Lentulus, con
ſul, parẽs, deus, ſalus noſtræ uitę. pro Seſt. 28 4, P. Létulus, cu us ego parrem Deũ ac parẽtem ſtatuo fortunæ ac nominis mei. Deus qua facie ſit, aut ubi habitet, ne quærendum qui-
dem eſt, Tuſc. q. lib.i. Deus qua mente ſit futurus, quando ei aliquid ab impijs donatur, uetat Pplato dubirare, cum uir nemo bonus ab improbo donari uelit, 2 de Leg. Si Deus eſ-
ſet animus hominis, cur quicquam ignoraret? de Nat. deor.
1. Si mundus eſt deus, quoniam partes mundi ſunt, dei mem
bra partim ardentia, partim refrigerata dicenda ſunt, de
4 A* Nat. deor. 1. Sapiẽs eſt mũdus,& propter ea deus, de Nat. d. 2. Deus mundum ædificauit, Ecundum Platonès in Timæo, Tuſ.q. lib. i. Deus aliquis mihi medicinã feciſſe uideatur, 14.
Fam. Deus effector mũdi atq; molitor, de Vn. Deus uel effe-
ctor mundi, ſi natus eſt: uel moderator, i ſemper fuit, Tuſc. q. li.i. Deus incluſus corpore humano, Diu. li.. Deus is, qui erat, quũ mundũ crearet, de aliquando futuro Deo cogitàs, de Vniu. Deus nulli naturæ obediens aut ſubiectus, z. de N. d. Deus ille noſter Plato, 4. ad At. Deus Platonis de Timeo,
opifex ædificatorq́;; mundi, de Nat. d. i. Deus Platonicus, de Nat. d. i. Deus præſens& præponens, de Nat. deor. 2. Taätus
8 tam pręſens haberur deus, Tuſ. q. lib. i. Deus qui nos me- lius, quàm optare auderemus, liberauit, 7 ad Attic. Fors ui- derit, aut ſi quis eſt deus qui hæc curet, 4 ad Attic. Niſi quis nos deus reſpexerit, ad At. Nifi quis deus, uel caſus aliquis ſubuenerit, 16 Fam. Deus ſignificatur beatus& æternus, de Nat. deor. i. Vetat dominans ille in nobis deus iniufſu hinc
nos ſuo demigrare, Tuſc. qu æſt. lib. i. Deus uindex conſti-
tuitur, ut præſentis pœnæ metu religio confirmetur, 2 de Leg. Mundus, deus uolubilis, de Natura deor. 1. Dei for-
mam intelligi non poſſe eenſet Ariſtoteles, de Natur. deor.
1. Dei formam murabilem eſſe uult Heraclides Ponticus, de
Nat. deor. i. Dei formam quæri non oportere, Socrates ait
apud Xenophontem, de Natura deor. 1. Dei noticiam nul-
lum eſt animal quod habeat præter hominem, 1. de Legib-
Dei ſpeciem cogitatione percipi cum ſenſu, de Natur. deor. 1. Deo nihil minus gratum, quàm non omnibus patére ad ſe
placandum& colendum uiam, 2 de Legib. Deo iſti rotun-
do quæ uita tribuitur? de Natura deorum 1. Deo piè&œ ca- ſtè ſatisfacere, i4 Fam. Deo nibil, quod quidẽ ia terris fiat,
acceptius eſt, quàm cõcilia, cœtusq́; hominum iure ſociati,
quæ ciuitates appellantur, Som. Scip. Deo paret mundus,& huic obediunt maria, terræq́,& hominum uita iuſsis ſupre mæ legis obtemperat,; de Leg. Deo probitas grata eſt, ſum ptus remouendus, 2 de Legib. Deo proximum& antiquiſ-
ſimum id habendum, quod ſir optimum, 2 de Legib. Deo ſponfione uoti obligamur, z2 de Legib. Non membra ſolum
hominis Deo tribuunt imperiti, ſed uſum etiam membro- rum, arcum, ſagittas, haſtam,& cætera, de Natu. deor. i. Deo tribuenda eſt ratio recta conſtans, 2 de Natur. deor. Paulò
pôſt uocat perfectam& abſolutã. Deum dixit Thales Mi- leſius eam mentem quæ ex qua cuncta fingeret, de Natura-
deorum 1. Deum, qui eſſet optimus, fas nec eſt, nec unquam
fuit facere quicquam, niſi pulcherrimum, de Vniuerſ Deum
Pythagoras cenſuit eſſe animum per naturã rerum omnem
intentum& commeantem, ex quo animi noſtri carperen-
tur, de Nat. deor.i. Deum uoluit eſſe Xenophanes, mente adiuncta, omne præterea quod eſſet infinitum, de Natura deorum i. Deum eſſe mundum& cœlum& aſtra& terram, & animos,& eos quos maiorum inſtitutis accepimus, de
Natura deorum 1. Deum eſſe mãdum, omnemq́ uim mun- di diuina natura contineri, de Nat. deor. 2. Deum ſolem& animum eſſe ait Socrates apud Xenophontem,& modò u-
num, tum autem plures deos conſtituit, de Natur. deor. i- Ad deum reuocat Parmenides cupiditatem, bellum, diſcor-
diam, de Nat. deor. 1. Deum erſi non uidemus, tamen agno-
*
ſcimus ex operibus eius, Tuſcul. q. lib.i. Deum non attin- git labor, de Nat. deor. i. Deum iplum cogitatione comple- cti non poſsumus, Tuſc. quæſt. lib,1. Contra deum diſpura- re, 3 de Nat. deor. Deum non modd aliqua, ſed etiam pul- cherrima ſpecie eſſe decet, de Na. deor. i. Ex quo efficitur, ur
is ignoſcar deum, qui unde orrus fit, quaſi recordetur aca-
gnoſcat, i de Leg. Deum omnia noſtri cauſa feciſſe docent
Stoici, Aca. q. ed.i. lib. 2. Fingere deum lineamentis dunta- xat extremis, de N. d. i. Ne in deum quidem cadere, ut ſciat quid caſu& fortuirò futurum ſit, Diuin. lib. z2. Deum certiſ- ſimum iudicat Cleanthes, ultimum& altiſsimũ, atq; undiq; circumfuſum,& extremum omnia cingentẽ, atq; cõplexum ardorem, qui æther nominerur, de N. d. i. Sed nos deum niſi ſempiternũ intelligere qui poſſumus?de N. d.1. Aera deum ſtatuit Anaximenes, de N. d.1. Quis enim deum non timęat omnia prouidentem& cogitantem& animaduertentem, & omnia ad ſé pertinere putantem, curioſum& plenum ne gocij deum? de N. d. i. Nihil à Deo ſgnificari ſomnijs, Diu. lib. z. Deo inuito, non ſunt diſſolura per eum facta, de Vniu. Nifl iuuante Deo tales non fuerunt, Curius, PFabricius, Co- runcanus, reliquiq́; uiri fortes, 2 de N. d. Dij approbent ue- lim quod egeris, 2 Fam. Dij approbent quod actum eſt, z Fa mil.& 6 ad at. Quòd fiiam(quod dij omen auertant) fa- tum extremum Reipubl. uenir,&c. 3 Phil. Dij Barbarorum, 3 de Nar. d. Hij benefici ſunt, generiq́; hominum amici, Di- uin. lib. 1.& lib. 2. Dij bellis prælijsq́; non caruerunt, ur fa- bula ferunt, z de Nat. de. Dij com mentitij& ficti, 2 de N. d. Magna diz curant, parua negligunt, 2 de Nat. deo. Dij deæd;
8 5 3 mihl
3

„
.
........ 2 T.. 6 8. 1.
mihi prius omnia eripuerint, ad Brut. Dij faciant, ut rei mi⸗ *„. 4—„S ₰ r 5.*
litaris, ut belli mentionem facere audeas, I. V. Dij ihi wal⸗ faciant, n Famil. Dij faxint quod promittis, tõ ad Art&i 5 Dij genitales, Tu ſc. quæſt. libr. 1. Dii maiorum gentiü, Tuſ.
4 †... 16 7—. 4 3 4 q. lib.. Dij illi mortuo, i⁰ ad Attic. Imp ecatio eſt ſupprefld uerbo. Ergo habet Antonius quod ſuis Pollicearur- quid nostnunquid tale habemusdij meliora. Id enim ipſum agi nus ne quid poſthac eiuſmo di quicquam poſsit polliceri, müus, ne P 1— 3 3 Phil. Dij minora negligunt, ned; agellos tingulorum, ne uiticulas perſequuntur,3 de N. d. Dij ipſi ſe nobis non offe-
4* 24.* 7—.. runt, uim autem ſuam longe lated; diffundunt, Diu. lib. 1. Dij poetici,3 de N. d. Dij præſentes ubi uiſi fuerint, 3 de N. d. Quod dij prohibeant 10 Fa. Pollionis. Dij quales ſint, ra tionè cognoſcimus, Tuſ. q. li.i. Dij quo modo placandi, pro Clu. Dij, quos tu caſtifs imè coluiſti, gratiam nobis non re- tulerunr, 14 Fam. Dij hominum fimiles,&c. de Nat. d. i. Dij induti ſpecie humana, fabulas poeris ſuppeditauerunt, z de Na. d. Deorum, quos Græci ⁴υ‿μο νας appellant, noſtri opi- nor lares, de Vn. 4 7. Cur paupertatem ſumptu ad ſacra ad- hibito deorum aditu arceamus, z de Le. Quum eſlenr agri deorum immortaliũ excepti lege Cenſoria3 de N. d. Deo- —.
rum beneficio mulri peruersè utuntur, z de Na. d. Deüm be
nignitate, 10 Fa. Pla. Tanquam deſcendiſſet ex deorum con
cilio,i de Na. d. Deorũ cultus quis optimus& caſtiſsimus, 2 de Nat. d. Deorum formæ& ætates& ueſtitus, ornatusq́; noti ſunt, 2 de N. d. Deorum honore res ſordidas atq; defor mes afficere, de Na. d. i. Deorum iram donis placare impius ne audeto, z de Le. Deorum manium iura ſancta ſunto. Hos leto dato, diuos habento. Sumptum in ollos luctumq; mi- nuunto, 2 de Leg. Deorum natura præpotens& excellens, 2 de Natur. de. Eit deorum eximia quædam præſtansq́, natu ra, de N. deor.1. Quæ de deorum, qui cernuntur, quiq́; ſunt ortinatura, præfati ſumus, de Vniuer. Quiſquam nobilium deorum, z de Na. deo. Deorum nomen obtinuerunt eæ res, quarum uis erat tanta, ut ſine Deo regi non poſſet(nempe fi des, uirtus, honor, ſalus, concordia liberras) de Natu. deor. 2. Quot hominum linguæ, tot nomina deorum, de Na. d. 1. Deorum notionem in hominum animis impreſsit ipſa na- tura, de Nat. d. i. Cleanthes quatuor modis formatas in ani mis hominum putat deorum eſſe notiones,3 de N. d. Deo- rum immorralium numine omnia regi, gubernarid; perſpe ximus, de Aruſp. reſp. In deorum numero eſſe maiores uo- luerunt eos qui ex hac uita migraſſent,? de Le. In deorũ nu mero Democritus refert imagines, earumqꝗ́; circuitus,& cæ tera, de Natur. deor. i. Deorum omnium plures, ſinguli ſin- gulis ſacerdotes, 2 de Eeg. zo. Deorum omnium terra, ſacrũ domicilium, 2 de Leg. Deorum omnium qui intra cœlum gignerentur, terram cuſtodem eſſe uoluit deus, de Vniu. In deorum opinione turpiffimè labitur Empedocles, de Nat. deor.. Deorum ortus habeatur, atq; dicatur, ut Oceanum, Salaciamq; cœli ſatu, terræq́; conceptu generatos, editosq́; memoremus. ex his Phorcyn, Saturnum,& Opem: deinceps Iouem atq; Iunonem, reliquos, quos fratres inter ſe, agna- tosq; uſurp are atq; appellare uidemus, de Vni. Deorũ pro- geniem ſe eſſe dicebant ueteres& priſci uiri, de Vniu. Deo- rum ſpecies quadã opinione in oculis eſt, non folùm in mẽ- ribus, 2 de Legibus. Deorum ſpectem, corpus non eſſe, ſed quafi corpus: nec habere ſanguinem, ſed quaſi ſanguinem, dixit Epicurus, de Natura deor. i. Deorum ignotorum tur- bam magnã congregat Chryſippus, de Natura deo. I. Deo- rum immortalium ui, natura, ratione, poteſtate, mente, nu- mine, natura omnis diuina regitur, de Legibus. Improbo- rum proſperitates ſecundæd; res redarguunt uim omnem deorum ac poreſtatem, 3 de Natur. deor. Deorum uim& naturam tollit Antiſthenes de Natura deorum 1. Deorum uirtus naturâ excellit, hominum induſtria, Topic. Dijs im- mortalibus gratulari nos quàm tibi, acceptum referre ma- uis, gaudeo, 16 Fami. M. Catonis. Deos fruſtra appello, quo- rum aures atq; animus à nobis abhorrert, ad Octa. Deos cer tos cur Homerus principibus heroum periculorum comi- tes adiunxerir, 2 de Natu. deor. Qui canem& felem ut deos colunt, eadem ſuperſtitione, qua cæteræ gentes conflictan- turn de Lesib. Mala& impia eſt conſuerudo contra deos diſputandi, z de Natura deor. Deos efſe,& conſulere rebus humanis, Diuin. libro 1. Deos non eſſe parietibus clauden- dos quibus omnia deberent eſſe patentia ac libera, quo⸗- rumque hic mundus templum eſſet, cenſuerunt Magi Per- arum, de Legibus. Cur deos eſſe credamus, firmiſsimum hoc afferri poreſt, quòd nulla gens tam fera nemo omniũ tam ſit immanis, cuius mentem non imbuerit deorum 0pi nio, Tuſculan. quæſt. libro 1. Deos eſſe dominos ac mode- rarores omnium rerum, eoque quæ gerantur, eorum geri iudicio ac numine, eoſdemque optimè de genere homi- num mereri,& qualis quiſque ſit, quid agat, quid in ſe ad-
D I 42²20
mnzttat gua mente, qua pietate religiones colat, intueri, pio
rum que& impiorum habere rationem à princip o ciuibus 3 † ſ.““ perſuaſum efie debet, z de Le. Deos eſſe cicit Demoeritus, principia, mentes que, quæ ſunt in uninerſo, de Natur. deo. 1. Deos Perſeus eos dicit efſe habitos, à quibus magna uti- „. 3 4 4 8 litas ad uitaæ cultum eſſet inuenta, de Narur. deor. 1. Deos
omnia cernere, deorum eſſe plena omnia, homines eyiſti-
mare oportere dicebat Thales: forc enim omnes caſtiores, 2 de Legib. Peos oco eſſe dixir Nenocrates, de Natur. deo. 3. Deos eflc qubitabit Prorsgoras, nulles eſſe emnino Dia- goras& Theodorus Cyrenaicus putauerunt de Natu. d.*. HPeos eſſe facimus his uocabulis, quibus Anobis nominan- tur, de Nat. d.. Peos eſſe natiuos Anaximander putauit, de N. d. i. Deos eſſe quodam pacto negat Hemoeritus, 2 de N. d. Deos eſſe natura opinamur, Juſ. 9. lib. Deos populares eſſe multos naturalem unum dieit Antiſthenes, de Na. d. i. Deos eſſe quibus argumétis probetur, de Aruſp. reſp on. 16. Deos eſſe ſummos cum concedamus, eorumq; mente mun dum regi,& eorum benignitatèẽ hominum conſulere gene- ri,& poſſe nobis ſigna futurarum rerum oſtéẽdere, nõ uideo cur diuinationè eſſe negẽ, ꝛ de L. Deos nemo ſeparatim ha- beſsit, néèue nouos, ſed ne aduenas, niſi publicè adſcitos pri uatim colunto, 2 de L. In deos cæremoniæ ac religiones, nõ metu, ſed ea coniunctione, quæ eſt homini cum deo, conſer
uandæ, de L. Deos nouos,& in his colédis nocturnas per-
uigilationes ſic Ariſtophanes poeta uexat, ut apud eum Sa- bazius,& quidäã alij dij peregrini iudicati è eiuitate eijcian tur, 2 de L. Quòd precarer deos, niſi meas preces audire de- ſijſſent, ad Qu. F. Re tollit, oratione relinquit deos Epicu- rus, de N. d.n. Deos alios in terra, alios in luna, alios in reli- quas mundi partes ſpargès deus quaſi ſerebat, de Vn. Deos fuos, aut nouos, aut alienigenas coli, confuſionè habet reli- gionum,& ignotas etiam facerdotibus cæremonias,? de L. Deos hominesq́; teſtor, 1o Fam. Lepidi. Vereri deos, de Sen. Deos tibi eum honorem fortunare uolo, 15 Famil. intelligit conſularum. Quos, dij immortales, ille, quum omnes artus ardere uiderétur, cruciatus perferebat, 2 de Ein. A dijs ortis fidẽ non habere, difficile, de Vni. Non idcirco à dijs nõ opti mè nobis eſſe prouiſum, quòd multi eorũ beneficio peruer ſè utantur, z de N. d. Dijs hominibusq; inuitis, 3 ad Qu. Fra. Dijs immortalibus interpoſitis tum iudicibus, tum reſtib. ciuiũ inter ipſos, quàm ſancta erit inter eos ſociet as, 2 de L.
DEXTELLL. A,læ. parua dextra, deliciæ. Attic. 235 b,& 236 a, Qu. Pr. Vt ſcribis eſt dextella.
DEXT ER, a, um.)(„Siniſter. de D. 92 b, Iupiter cornicem Alæ ua, coruum à dextra canere iuſsiſſet. de Diui. oo a, Pateram dextra manu tenebat. Epiſt. Pamil. lib. 10, Dexterius cornu. Galbæ.
DEXTERA, ræ. dextra. Poſtquam. 209 a, Qui mihi primus afflicto& iacẽti conſularè fidem dexteramq; porrexit. pro Deiot. 145 a, Porrigere dexterã alicui. I. V. 267 a,& pro Clu. 22 b,& I. A. 14 6 b Cui ſupplici non illa dextera ſidem porre xit?de Pro. 1 a,Imperator dexteram tendens milites horta- batur. Att. 9 8 b, Vbi ſunt illæ tenſæ dexteræ?
DEXTRA, taæ. dextra manus. I. 4. 231 a, Dextræ, quæ fidei te- ſtes eſſes ſolebant, perfidia ſunt& ſcelere uiolatę. I. A. 226 b, Græcia tendit dextram Italiæ, ſuum; ei præſidium polli- cetur. de Di. 9½ a, Quid augur?cur à dextra coruus?s finiſtra cornix faciat rarum(I. A. 244 b, Facilis eſt circumſpectus, quid ad dextram, quid ad ſiniſtram ſit. de Vn. 203 b, Nam& antè& ponè, ad læuam& ad dexrram,& ſurſum& deor- ſum,&c. Item, ad dextram.)((Ad læuam. de Diui. o3 a, Pren- diſſe eam dextram tuam.
DEXTRORSVM, ad dextram. de D. 39 b, Dextrorſum or- bem flammeum, Radiatum ſolis liquier curſu nouo,& cæte ra. Poetæe.
DIAPD EMA, ti. apex, inſigne regni. IJ. A. 176 b, Tu diadema imponebas cum plangore populi I. A. 18 5 b, Antonius col- legæ diadema impoſuit.& 225 b, Niſfi ſortè eos qui diade- ma poſuerunt conſeruandos: eos qui nomen regis ſuſtule- runt, deſeren dos putatis.
DIAE TAptæ. medicinæ pars, quæ uictu morbos eurat, ad At. 56 a, Sed ego diæta curari incipio, chirurgiæ tædet.
DIAGORA S,rc. de Na. 78 a, At Diagoras cum Samothraciã ueniſſet, Atheos ille qui dicitur, arq; ei quidam amicus: Tu qui deos,&c.—
DIALECTICA, cæ. diſſerendi ratio& ſcientia, ueri& falſt iudicandi ſcientia, dialecticorũ ſcientia, prudentia diſputã- di, ars quędã intelligendi quid quãq; rem ſequatur,& quid ſit cuiq; contrarii. de Cl. 19 4 a, A Dio doro cùm in alijs re- bus tum ſtudioſiſsimè in dialectica exercebar, quæ quaſi contracta& aſtricta eloquentia putanda eſt: ſine qua etiam tu Brute iudicaſti te illam iuſtam eloquentiam, quam dialecticam dilatatam eſſe putant, cõſequi non poſſè. Ac. 23
3 3 2, Diale⸗
ſt, acks dialectic d iaua, Kibid.] lit ad ert cis. X 24 ald aller lamur: es n pobi Hauci fa mnes part penerach ra& falla ſummau eenua de mniz qu⸗ Afalliiu auaq; ret Hca tes eſtdi Iltatem, aliæ qu⸗ int ind quatur, ſcientiae Feruius. cem,&e. dialecti tandic 2,E log DlALE cis omt des tuu 7 b.V. is ſatis DlALEC de Fin.6 Multad DIALER ſerendi candi. eam ſ uerd a DIALE peritus de Di. domen ctici d gticorn Diales nia qu deDiu aut dia lectico⸗ mquat do eſt, Acumä ets, Knn ios lpiens
lci a. 5.8 dales b,Can lud. diale Kad

4 3
8 1 ka Locabul
con eenemantaaaie 1.De4 oue. 1*-. hominian 4 4 MArMop! 1. u coſäd 6, Faanez poerzu 4 nf en udicn tan n * 8 1 dosnt Meas pretn e e li rationemineas
Harter Darn. a aleta
“ Roia erlam ſacerdotibu 8443 te 1.10
er ih mortalen ille guuneas
tar, cruciatus perferebar,6e ha cht urs. Arncils, de Vni Non idpmadihi, AD 28 u0 mulrn eoru deneiin d
KN 4.0D dominidusd maits uc
Mbas inerpoßtis tum iudicbes nas 04,gudm ſin Sa ertt inter eos ſocici A2 parna dertra dehcix. Acyfth dus et der'ella. 8 Siniſler. de D. 11 b lepitercma atrA anere 1uanffet de Diui gaaln
4 tencbat. Kpifl. Iamil. lb.10, DNMnawa 8
3 4 detra Pe Guam 1293 Cris confulart dem deneramq oner- erre derteri abeu.1V.673äE dCminden lgoerat (ntltr tenir denek arra manui.l. 4.:
.
ut Menigena col conbs
ar ceremena Iam. Lepidi Nerar aan 1am. Lepidi Nerendaadhe Rorem ſo Runare uolo, hanu 3
hcinon illa demustanf
1 Derns utie 1
2
Aexteram tendensmlht
4 01 s eracoa 1 44 b. facils cherurht
arum I. 4. 1„. Lambe 4 4 8 19 d 2d Rniftram n. ce
ä8 guam& 2 detran, Kfuan
42“ Adlruun deDu b
44 dertra.]L
ruamn
M. 4 K„ ö rum fobs Dquler
R
.
— 6 1 4 8
4
ang„re ponu
5 *
mootatt.““
1— ruandos* eos 4
49
421 D I 6, Disletica ueri& faſ, quaſi diſceptatijx& iudex.& ibid. Dialectica primo progreſſu feſtiuè tradit elementa loquen
8.. 5—.. 3 di,& ambiguorum intelligentiã,& concludendi rationem,
tum uenit ad ſoritas, lubricum ſanè& periculoſum locm. Or. 20 a, Ariſtoteles in principio artis Rhetoricæ dicit eam artem quaſi ey altera parte reſpondere dialecticæ: ut hoc ui delicet differant inter ſe, quòd hæc ratio dicendi latior fir, illa loquendi contractior. Acad. 45 a, Dialectica diſciplina: id eſt, orario ratione concluſa, huic quaſi ex altera parte ora roria uis dicendi adhibebatur. de Fin. 6 b,& Or. 207 a, Ze-
no rhetoricam palmæ, dialecticam pugno ſmilem eſſe di-
cebat, quòd latius loquerentur rhetores, dialectici autem comprefsius. de Orar. 123 a, Ars bene diſſerendi,& uera ac
falſa dijudicandi, quæ uerbo Græco Ataxsur'ns appellatur. & ibid. de dialectica multa. de Fin. 68 a, Dialecticam con-
temnit Epicurus, quæ una continet omnem& perſpiciendi
quid in quaque re ſit ſcientiam,& iudicandi quale quicque it, ac ratione& uia diſpurandi. Acad.-3 a, FEundamentum dialecticæ eſt, quicquid enuncietur(id autem appellatur A&iwaæ, quod eſt quaſi effatum) aut uerum eſſe aut falſum. ibid. Eadem illa ars, quaſi Penelopæ telam retexens, tol- lit ad extremum ſuperiora.& ibid. multa de rebus dialecti- cis.& 24 a, de Finib. 105 a, Dialectica habet rationem, ne cui falsò aſſentiamur, néue unquam captioſa probabilitate fal lamur: eaq; quę de bonis& malis diceremus, ut tenere tue- ri poſsimus. nam Pne hac arte, quéuis arbitramur à uero abduci falliq; poſſe. Tuſc. 242 b, Sequitur tertia, quæ per o-
mnes partes ſapientiæ manat& funditur, quæ rem deſinit,
genera diſpartit, ſequentia adiungit, perfecta concludit, ue- ra& falſa dijudicar, diſſferendi ratio& ſcientia: ex qua cùm ſumma utilitas exiſtit ad res ponderandas, tum maximè in- genua delectatio& digna ſapientia. de L. 16 ⅝ b, Atq; hæc o- mnia quaſi ſepimẽto aliquo uallaàbit diſſerédi ratione ueri & falſi judicandi ſcientia,& arte quadam intelligendi quid quãq; rem ſequatur,& quid ſit cuig, contrariũ.& ibi de rhe rtorica& earü differétia. de Or. ↄ0 b. Philoſophia in tres par res eſt diſtribura: in naturæ obſcuritatè, in diſſerendi ſubri- litatem, in uitam arq; mores. Par. 23 6 b,& 24 b, Sunt autem aliæ quaſi miniſtræ comitesq́; ſapientie: quarum altera: quę fint in diſputãdo uera atque falſa, quibusq́; poſitis quid ſe- quatur, diſtinguit& iudicat, quæ uirtus omnis in ratione ſcientiaq;, diſputandi ſita eſt: altera autem,&c de Cla. 178 a, Seruius Sulpitius attulit omniũ artium maximam quaſt lu cem,&c.& ibi de dialectica multa. Ac. 24 b, Epicurus totam
dialecticam contemnit& irridet. Par. 237 a, Prudentiã diſpu
tandi concertatio captatioq; uerborum imitatur. Tuſc. 216
a, E logicis tanquam è ſcrupuloſis cotihus enatauit oratio. OIALEOCOTICA corum. de Cl. 175 a, Stoicorum in dialecti- cis omnis cura conſumitur de Fin. 99 a,& Off. 4 b, Carnea- des tuus egregia quadam exercitatione in dialecticis. Attic. 227 b, Veſtorius homo remotus à dialecticis, in arithmeti-
cis fatis exercitatus. v“ DIALECTICE). dialecticorum more, tenuiter, ſubtiliter. e kin. 67 b, Rhetoricè uel dialecticè diſputare. Acad. 40 b, Multa dialecticè dicta.
DPIALECTIOE, ces. Top. 221 b, Omnis ratio diligens diſ-
ſerendi duas habet partes, unam inueniendi, alteram iudi-
candi.& ib. Iudicandi uias Stoici diligenter perſecuti ſunt,
eam ſcientiam, quam dialecticen appellant: inueniendi uerdò artem quæ topice dicitur, totam reliquerunt.
OIALECTICVS, a,um. minutus philoſophus, diſputandi
peritus. de D. 132 b, Ambigua ad dialecticum referéda ſunt. de Di. no0 b, Quomodo mentientem diſſoluas, quem pſeu- domenon uocãt, aut quemadmodum ſoriei reſiſtas, diale- ctici docent. Or. 207 a, Diſputandi ratio& loquendi diale-
cticorum ſit, oratorum autem dicendi,& ornandi.& ibid.
Dialecticorum ſcientia. pro Do. 222 b, Sexte noſter bona ue nia, quoniam iam dialecticus es,& hoc quoq; liguris,&c. de Diu. 134 a, Si uelim geometricum quiddam, aur phyſicũ, aut dialecticum explicare. Aca. 24 b, Mina erat merces dia- lecticorum. de Fat. 142 b, Vigila Chryſippe, ne cauſam tuam in qua tibi cum Diodoro ualente dialectico magna lucta- tio eſt, deſeras. de Fi. 67 b, Dialectice captiones de Or. 9½ b, Acumẽé dialecticorũ. de Ora. u18 b,& de P. 131 a, De dialecti- cis.& 123 a. L. Loquax. de D. 130 a,& ad He. 9 a, Cõtra diale- icos. pro Mur. 142 b, Peruerſa& prępoſtera dialecticorum ſapientia. Part. 242 b, Et eadé uel anguſtè diſſerere, ut diale- ctici qui appellantur, uel ut oratorem decet, latè exprime- re. de Fat. 14 3 a, De connexis& coniunctionibus ridiculis dialecticorum.& ibid. O licentiam iocularem.& de D. 93 b, Carneades concertationis ſtudio modò ait hoc, modò il Iud. Par. u16 a, De minuto genere dicendi,& argumentandi
dialecticorum, ſiue Stoicorum.& Tuſ. 2u a, Concluſiuncu-
læ ad ſenſus non permanentes,
DIAL 0 GV 8, gi. diſputatio, ſermo in perſonas diſtributus.
D I 4²² Ep 16 b, Scripſi etiam treis libros in diſputatione& dialo- go. de Cla. 184 b, COum diſputatio eſſet inter eos, ut eſt con- ſuetudo dialogorum. Or. zu: a, Plato in ijs ſermonibus, quĩ dialogi uocantur. At. 70 b, Nos Taréti, quos cum Pompeio Aantyse de republica habuerimus, ad te perſcribemus.& 244 a, Varronis Aααηον expecto.& 218 b, Hic dialogus ſic concluſus eſft.
DIANAnæ. Dianæ plures fuerunt. de N. 71 a, de N. 39 b, Dia- nam& Lunam eandem eſſe putant, eadem apud Græcos Diana& Lucifera,& apud nos Iuno L ucina.& Diana dicta, quia noctu quaſi diẽ efficit. In Arat. 392 a, Vt quondã Orion manibus uiolaſſe Dianam Dicitur,&c I. V. 216 a, Dianã Per-
gæ uiolatam eſſe.& 217 a, De ſimulachro Dianæ.
DH Fa NIVM, oppidum. L. Sinope.
DIARIVM, rI. ſtipendium militibus in ſingulos dies propo ſitum At. lib. 3, Eo modo autem ambulat Cæſar,& ijs dia- rijs militum celeritatem incitat.
DIARRHOE A,rbææ. alui purgatio, uentris fluxio. Epiſt. 107
b, In eas herbas cum incidiſſem in cœna augurali, apud Len
tulum tanta me Ardνεονα arripuit, ut hodie primùm uidear cœpiſſe confiſtere.
DIBAPSIVS, phi. bis tinctus, purpura. Epiſt. 27 b, Nam Cu- rius noſter dibaphum cogitat, ſed eum infector moratur.
Att. 8 b, Strumam Vatinij ſacerdotij hiae ueſtiant.
8
DIC A, cæ. iudicium, actio. I. V. 212 a, Artagatho imperat, ut ali
quid illis, quorum argentum fuerat, nüũmulorum dicis cau ſa daret. aliter, dicæ. I. V. 116 a, Scribirur Heraclio dica qua- ter.& 127 b, Dicas ſortitur, educit ex urna tres iudices.
DICACITAS, t. de Or. 128 b. Duo ſunt genera facetiarum: alterum æquabiliter in omni ſermone fuſum, alterum pera- cutũ& breuc. IIla ſuperior cauillatio, hæc altera dicacitas appellatur.& τε a, Orar. 204 b, Sales, quorum duo genera ſunt, unum facetiarum, alterum dicacitartis. de Orar. 131 a, Scurrilis dicacitas oratori fugienda eſt. Att. 7 b, Genere illo moroſo, quod etiam ſine dicacitate ridetur.
DIGCA TIO, onis. cum aliquis ſe in ciuitatem aliquam dicat
Kctradit. pro Co. 60 a, Neq; ſolum dicatione, ſed etiã poſt-
liminio poteſt fieri ciuitatis mutatio.
DICATVS, ,um. Or. 201a, Epidicticon genus gymnaſijs&
palæſtræ dicatum, ſpretum& pulſum foro.
DICA NX, cis. paulò nimium facetus, promptus, paratus. Orat. 205 a, Demoſthenes non tam dicax fuit quàm facetus, eſt au tem illud acrioris ingenij, hoc maioris artis. de Orat. 129 a, Hominibus facetis& dicacibus difficile eſt habere homi- num rationem,& ea quę occurrãt, cum ſalſiſs imè dici poſ- fint tenere. I. A. 175 a, Populum in te dicacem etiam reddidi- ſti. de Or. 231 a, Vargula& Granius. pro Cec. 2 a, In cõuiuijs
faceti& dicaces. pro Qu. 2 b, Quo impius dicax eſlet.
DICHOREVS,rti. Ora. 217 b. Inſiſtir autem ambitus modis
pluribus, è quibus unum eſt ſecuta Afia maximè, qui dicho- reus uocatur, cum duo extremi chorei ſunt: id eſt, è finguljs
longis& breuibus.
DIOIS cauſa, id eſt, ſimulandi cauſa, per ſimulationem ad ſpeciem. L. Dica. Ego tum ibidem dicæ cauſa, legi poſſe exi- ſtimo, ut ſit litis cauſa. K
DICO, s. nuncupo, mgoopwrs, conſecro, addico. Tuſcu. 16 3 b, Cygnus non ſine cauſa Apollini dicatus eſt. pro Cor. 60 a, Non eſt huius ciuitatis ciuis, qui ſe alij ciuitati dicare po- teſt. pro Cor. 60 b, Dicare ſe in aliquam ciuitatem. Attic. Rectum cenſuiſti, ut aliquid dicatem. de L. 7⁷0 b, Ordire igi tur, nam hunc totum tibi dicamus diem. I. V. 215 a, Dare, do- nare, conſecrare aliquid Ioui Opt. Max.&c ⁷ b, Donum Io ui dicatum ac promiſſum. Epi. 20 b, Huie meæ laudi tuum ſtudium dices. de Or. 413 b, Non uidi eorum caſus, qui tum adoleſcentes Craſſo ſe dicarant. ad Cæſ. ex Non. Balbum quãti faciã, quamꝗ; ei me torum dicauerim, ex ipſo ſcies.
DICO, cw. loquor, aio, narro, uerbum uel uerba facio, uerba uel ſermonem, uel orationèẽ habeo, uſurpo, commemoro, a- go, expono, explico, profero, memoro, perhibeo, diſputo,
diſſero, in cõcione uel oratione mea pono. Mortem dico,& deos timebat Metrodorus, de Nat. deo. i. Quamobrem ni- hil dico de meo ingenijo, neq; eſt quod poſsim dicere neq; ſi eſſet, dicerem, I. V. Non dico fortaſſe etiam quod ſentio,
Tuſc. q. lib,i. Cauſam dicit is qui unus relictus, ex illorum nefaria cæde reſtat, pro Roſc. Amer. Dicit planè quod intel- ligamz lib. i de Finib. Cicero meus modeſtiſsimus& ſuauiſ- ſimus puer tibi ſalutem dicit, Att. lib. 5. Ea nos hoc tempo- reutimur, qui cauſam dicimus, pro Roſc. Amer. Dicimus multa inconſideratè ac temerè, de Vniu. Multi etiam com- munes inimiti reorum omnium, qui ita ſemper teſtimo- niũ de ambitu dicũt, pro Plan. Ille ſenſim dicebat, quod cau ſæ prodeſſer: tu curſim dicis aliena, 2 Philip. Dixi pro illo de ambitu, z ad Qu. Frat. Qui teſtimonium de coniurario-
s 4 ne dill
)

4²³
D I
ne dini in alios, pro Sylla. Neq; dixi quicquam pre eſimo nio, niſi quod erat ira notum atq; teſtatum, Att: li.1. 8 Sed tu iſtuc dixti bene Latinè, parũ planè, 2 de Iinibus, e quibus ſententijs dixti, quod& ipſi Proaront, lerari 6 ramen me contra Pompeij uoluntatem dixifſe, At. 5 4 t quiſq ætate& honore antecedebat, ita ſententiam lrires ordine, 6 Verr. Craſſus Conſul Pontifex marimuee e0 collegæ Flamini Marciali multam dixit, ſi IMni⸗ iſce zit ſet, in Philip. Diem miliſcredo) dixerat, wn 4 zeroere actionéẽ perduellionis intenderat, pro Mil. Et 1nn ta præ- ſens in præſentem averbè dixerat& kecerataſts li Dieaun paulo altius, 4 Verr. Nihil dicam grauius, 3 a Quint. frat. Diſſuaſimus nos, ſed nihil de me: de Scipione dicam liben- tius, de Amic. Valeat. quid enim dicam, propitius ſit, de Na. d. i. Dicam quod ſentio tamen, Parad. Dicamut res eſt, Aca. q. ed. z. libi. Dices, quid poſtea, fi Romæ aſsiduò fuit, pro Roſc. Amerino. Dicet aliquis, Quid ergo tu,&c.z Tuſculan. 6 Verr. Dic, dic quæſo clarius, 3 Verr. Dic mihi uerum, 2 ad Qu. frat. Dicat Senator loco,3 de Leg. id eſt, rogatus. Dice- rem de me ipſe, 6 Familiar. Id eſt meipſum laudarem. Quũ ſurgeret nemo) neq; ſententiam diceret, 6 Verrinarum. Quũ teſtimonium ſecundum fidem& religionem grauiſsimè di xiſſem, ad Qu. frat. lib. 3.5. Quum quidem eo ipſo anno con tra Seruium Galbam ad populum ſumma contentione di- xiſſet, de Cl. orat. Si dicam, docere te uidear, non rogare, 13 Fam. Sic lo quitur, ut Coruncanum pontificem maximũi te audire dicas, de Na. d. i. Non dixerim facilè, 1o Fam. Planci. Iam uerò in bonis Quin. Opimij uendendis, quas iſte præ- das, quàm apertè, quàm improbè tecerit, longum eſt dicere, 3 Ver. Dicere nunquam non ineptum eſt, niſi cum eſt neceſ- Iarium, de Orat. Dicere à ſcripto, 2 de Inuent. Dicere ad uo luntatem alicuius, Læl. Dicere aliquid acrius& uehemen- tius, Tuſc. q. lib. 4. Dicere aliquid conſtanter, Acad. q. ed. 2. lib. i. Dicere aliud atꝗ; ſentias, Aca. q. ed. i. lib. 2. Dicere aper tè& clara uoce, Tuſc. q. lib. z. Dicere apte, diſtinctè, ornatè, OfHic. i. Dicere audacter& apertè, pro Roſc. Com. Dicere be ne nemo poteſt niſi qui prudenter intelligit, Brutus. Dicere cauſam apud aliquem, 1 de Finib. De capite ſuo priore loco cauſam dicere, pro Quint. Dicere certa, Tuſc. q. lib.i. Dicere contra omnes, lib. i de Finib. Dicere contra ſenſus, contraꝗ́; perſpicuitatem. Acad. q. edit.. lib. 2. Dicere copiosè, ſapien- terq; Offic. 2. Dicere de abſentibus, detrahendi cauſa, Offic. 1. Longum eſt dicere de Platonis inconſtantia, de Nat. deo. 1. Dicere de ſeipſo ſenile eſt, eiq́; ætati conceditur, Cat. Sed materia facilis, in te& in tuos dicta dicere, 2 Philip. Dice- re diem alicui, Officior. 3. pro Roſc. Amer. Dicere diſertè co- pioſeq́;, Acad. q. ed. i. lib. 2. Dicere dotem, pro Cecin. Dice- re ea quæ ſunt in promptu, Acad. q. ed.i. lib. 3. Dicere mino ra enucleatè, de Fin. lib. 4. Dicere grauiſs imè& copioſiſsi- mè, Offi. i. Dicere inuidiosè, eleganter, ſubtiliter, Aca. quæſt. ed. i. lib. 2. Dicere ius, de Finibus lib. 2. Dicere leges, 5 in Ver. Dicere mendacium alicui, de Pet. Conſ. Dicere monſtra, Tu ſculan. q. lib. 4. Dicere orationem de ſcripto, pro Planc. Di- cere grandia ornatè, de Finibus lib. 4. Dicere politè, apteq́;, de Finibus lib. 4 Dicere pro reo, de Finib. lib. 4. Dicere ſuã rationem contra alienam, 2 Pam. Dicere omnes Romæ cu-
pierunt, non plurimi auſi ſunt, pauci potuerunt, Brut. Dice-
re Senatui, pro Domo ſua: pro, in Senatu, uel apud Senatũ.
Dicere ſententiosè fine uerborum& ordine& modo, infan
tia eſt. Or. Dicere fimpliciter breuiterq́, Offic. 2. Dicere ſub-
tiliter contra aliquem, Acad. q. ed. i. Iib. 2. Dicere ſubriliter
magis, quàm dilucidè, Tuſc. q. lib.]. Nec temerè dicere, nec aſtutè reticere, ad Qu. frat. Dicere falſum teſtimonium, A- cad. q. edit. 1. lib. 2. Dicere ualde uehementer& liberè, 14 ad Attic. Verè dicere, z de Leg. Non dicere uiſus Antonius, ſed uomere, z Fam. De cuius excellentia, multa quidem dici quamuis fusè lateq́; poſsint, Tuſc. q. lib. 4. Vt ſententiæ de ſumma Reip. liberè dici poſsint, 4. Philip. Quid eo miſerius dici aut fingi poteſt, de Einibus lib.. Dici non poteſt quàm ualde gaudeam, 7 Fam. Dici uix poteſt quàm multa ſint quę reſpondeatis, pro Quint. Video enim ab eo dici multa ſeue rè, multa præclarè, Tuſcul. quæſt. lib. 3. Dici ſplendidè quæ- dam non conuerſa de Græcis, lib. 1. de Fin. P. Vatinius cliens ad teuenit, qui pro ſe cauſam dicier uult, 5 Fami. Vatinij. Di cendum aliquando eſt, 13 Familiar. pro, tandem dicendum eſt. Audiſtis ob ius dicendum, Qu. Varium dicere procura- tores ſuos iſti centum& triginta millia nummum dediſſe
4 Verr. Dicendi ars, Pro Rhetorica, Acad. q. ed. 2. lib.1. Dicen di aſsiduitas artem multum iuuat,r· ad Heren. Dicendi aſsi- duitas audaciam alit, de Inuent. Dicendi calumniam tem- pus eximere, 4 ad Attic. Dicendi copia quid deſiderer, i ad Heren. Dicendi cupiditas quibus rebus alatur, quas fugiat
Brut. Dicendi diſciplina mendacio nixa eſt, 2 de Orat. Di- cendi facultas cæteris artibus multo tardius abſolurta, Bru.
D 1 4²4 Dicendi facultatis laus, 2 de Orat. Dicendi facultatem uete res Græci ſapientiam nominabant,z de Orat. Dicendi ge- nus forenſe, O ffic. i. Dicendi genera tria, Orat. Dicendi gene ra cur tam uaria, z de Or. Dicendi genera ſingula fingulis ę- tatibus, 2 de Orat. De optimo dicendi genere iudicium M. Bruti à Cicerone diuerſum, 15 ad At. Dicendi opus ex quin- que partibus conſtat, Bru. Dicendi doctrinę partes tres, Par tit. Dicendi ratio tribus ad perſuadendum rebus eſt nixa, 2 de Or. Dicendi ſtudium non commune Gręcię, ſed propriũ Athenarum, Brut. Dicendi certumtempus Pompeia lege cõ ſtitutum, Br. Dicendi uſus in omni pacata&libera ciuitate dominarur, 2 de Or. Dicendo uincere non poſtulo, 1 Fami- Matij. Vt non modò Græcarum literarum rudes, ſed etiam docti aliquantũ ſe arbitrentur adeptos& ad dicendum 8& ad iudicandi,i Of. id eſt, in oratoria arte,& in philoſophia. Num igitur placet, cum de eloquentia præcipias, aliquid e- tiam teſtimonijs dicendis quaſi in arte tradere 2 de Orat. a. Quod ne dictu quidẽ fas eſt, de Vn. Qui hoc iudicio partes accuſatoris obrinet, cõtra me ſit dicturus, pro Quintio. pro Do. 232 a, Dico igitur,& quàm poſſum maxima uoce dico, me,&c. pro Qu. i b, Quid hoc iniquius dici aut commemo- rari poteſt?pro Cl.52 a, Quę dixi neceſſariò pluribus uerbis egi, ut,&c.& ib. bis. Att. 212 b, Sed etiam atq; etiam dico, tuo periculo fiet. Epi. 186 b, Quod autem& in ſenatu pluribus uerbis diſſerui,& dixi in concione, in eo uelim fidem meam liberes. de Cl. 196 b, Nihil dico amplius: tantum dico, ſi mi- hi,&c.& pro Quint. 2 b, Vnum illud dico, ſi propter,&c. de Or. u5 a, b, Dicam enim tibi Catule non tam doctus, quàm expertus. At. 18 b, Homines beati, hos piſcinarios dico, ami- cos tuos. de Di. 129 b, Demoſthenes cum Rho dicere nequi- ret, exercitatione fecit, ut planiſsimè diceret. Orator. 215 b, uòd uerſus ſępe in oratione per imprudentiam dicimus. I. V. 208 b, De hoc homine Verri dicitur, habere eum perbo- na toreumata. de N. 68 b, Ariſtæus oliuæ inuentor dicitur. & 70 b, Solem Acantho Rhodi peperiſſe dicitur.& ib. Mer- curius, qui Argum dicitur interemiſſe. Epi. 1iõ b, Pompeius dicitur ualde laborare. de Nat. 71 a, Aeſculapius, qui primus uulnus obligauiſſe dicitur.& 78 b, Portèta& flagitia ab u- triſq; dicuntur. de Orat. i57 b. Vt dicitur: id eſt, ut aiunt. At. 106 a, Ad ſummam dic M. Tulli,&c. At. 247 a, Dic mihi, An- tonius uultne,&c. Att. 24 6 a,& 247 b, Narro tibi, hæc loca uenuſta ſunt: id eſt, dico tibi. Att. 26 b, Narra mihi: id eſt, dic mihi. Att. 216 a, Sanè bene narras. At. 2 4 b, Quod inter nos li ceat dicere. de Or. 94 a, Nam quid ineptius eſt, quàm de di- cendo dicere?& ib. Quid de illis dicat, quæ,&c. At. 56 b. Di- cere ſententiam de ſcripto.& I. A. 225 a,& de Cl. 16 8 b,& E- piſt. i51 b.)(( Memoriter,& ex memoria. pro Do. 218 b, Quis apud pop. Rom. de illius dignitate induſtrius? quis ſenatui ſæpius dixit?de Finib. 130 b, Et ſi ea quæ adhuc dixiſti, quã- uis ad ætatem rectè iſto modo dicerentur. de D. no a, Dicen dum eſt igitur mihi ad ea quæ ſunt àte dicta. I. A. 205 a, Dixi ad ea omnia conſules, de quib. retuliſtis. Aca. 13 a, Ad has o- mnes uiſiones permulta dixit. de L. 176 b, Niſi hi oẽs multa ad ueritatem admirabilia dixiſſent. i. uera præ dixiſſent. At. 216 a, Nõ temerè dixit Hortenfius ad Quæſtoréẽ, Trib. Mil. &c. pro Quin. 5 a, Dicere cauſam de capite ſuo priore loco. pro Corn. 56 b, Cum Qu. Metellus cauſam de pecunijs repe tundis diceret. de Clar. 171 b, Cato contra Galbam ad po- pulum ſumma contentione dixit. de Ora. u7 b, Dicere cau- ſam contra aliquem apud Centũuiros pro aliquo. de Clar. 169 b, Dicitur etiam C. Flaminius ad populum ualuiſſe di- cendo. de Clar. or. 171 b, Metellus pro L. Cotta dixit, accu- ſante Africano.& 192 a, Sed in iudicium ueniant, ad ſtantem iudicem dicant. de Opt. 243 b, De re priuata ad unum iudi- cem dicere. I. V. 16² a, Reſpondebat ſe ad recuperatores eſſe dicturum. Or. 202 b, Dicere: id eſt, eloqui. Tuſ. 14 9 b, Dicere copiosè& ornatè de aliqua re. de Or. 97 a, Dicendo homi- nes, ur dicant, efficere.& ibi. Peruersè dicere homines, per- uersè dicéẽdo conſequi. Or. 297 a, Aliud uidetur oratio eſſe, aliud diſputatio: nec idem loqui eſſe, quod dicere. Item: Di cere nihil aliud eſt niſi omnes, aut certè pleraſq; illuminare ſententias. de Cl. 188 a, Dicere de aliqua re propoſita in u- tranq; partem. de Or. un b, Dicere cauſas in foro. de Cl. 168 b, Orare cauſam capitis. Ora. 184 b, Dicere ex tempore. I. V. 129 a, Dicere aliquid ex ſuperiore loco. At. 38 b, Dicere ex in- feriore loco. Dicere dictum. L. Dictum. At. 15 a, Volet Cęſar ut prætor dictatorem dicat. I. V. 106 b,& 107 a, Dicere diem operi faciendo. pro Fl. 162 b, Doti Valeria pecuniam omnè ſuam dixerat.& ibi. Quæcunq;: ine rutore autore eſt dicta 3—— 1 dos, nulla eſt. Tuſc. 213 b, Diſtinguunt illud etiam, ut ſir libi do earum rerum, quæ dicuntur de quodam, aut quibuſdã, quæ ææruy ophazæ dialectici appellant: ut habere diuitias, capere honores.
DICROTVM. genus nauigij, biremis. Attic. 73 b,dεra
Rhodio-
nam, qua epubſu turam ge cio dicta MlCTEN gmataà di dleTlo. cabulum. zcxteris 64 Tota pro deſt. 90 b, A de Or.9. nibus er Klica exe rum cun accomm tione ne renſibur DIC TI' qui cau d10TO jpſe, lo dinem. antè fue At. 56 a, manu lo ctare,ſe inter co ui recre appoſi dem di ii fylla me tui dIOTV quæ à Smata. pecunij dè fach gratia Or.1 Kacilin Hæc ſc lantur. botuer cutè au acut Kiin Cere, E. 1d.n dettiun dlDvV zerat elo a Lam deO

Mt d.Demoſthenes. eerhenehlanbmtcend e n pem oratone peri m. bochomine Vern iicitur den 8
84.44 N 61, Ariſtxun—
Acaatho Rhodi peper um Acitur interemiffe. Prin 4labocare. de Nat. na Aeſaal guaiife dicitur.&„1b. doniu Kan ar. da Orat./ b.Nt dicitaridehnm amam dic M. Tulli, Kc.At 473Deh Hs.. Att. 146 4,K 247 b Nurochik Rud ct dico ubi. Att. 16 bNanamdan 14,Sand dene natras.Au.15 Lmn
1 Or. 94 4. Num quid ineptim 1 4 Le Acn
am de ſenpto.&L.L2 KdeCl Memoriter,& cx memoria. proDdalh om. de illius dignitae indahiui qus
8
de Fub. aze b. Eifie qux aimin
m rece to modo diccrentur Klnd r mihi ad ed qux ſun Ite dictal 4n
—
oafialen de quid. retulits Aausttäae
permulta duit. de l. m6bMer lmirabilia diiiſſent.i ueraßeac 1
gera disit Hortenkus 4 82 212 DKere cauſam de cpite è
Cuam Metellas aulin se
—
1. 4e Clarinb Cuoconmueee
bem apud Centüuiros erum C. Hluminius adpof 1, e.e b Metellus Pro K19844,544 in mudicium at. de Opt. 143 5b V.264 4, RP0
b Nxr aa contentione Amiit de Ouunh 8 25
otacut —
23. Rhodiorum,& dicrota Mitylenęorum habebam,& aliquid awinwmou. Att. lib. 16, Nam& ipſe Domitius bona planè ha- bet dicrota. DICTAMVS, m. de N. 51 b, Herba, quæ dictamus uocatur, qua guſtata, ſagittæ excidere dicuntur ex corpore. DICTATO R,rus. magiſter populi, ut Varro ſcrihit. de Fin. 105 b, de Leg. 185 b, Regio imperio duo ſunto.& ibid. de di- ctatore,& magiſtro equitum multa. J. A. 177 a, C. Cæſari di-
ctatori perpetuo M. Antonius conſul populi iuſſu regnum
detulit. pro Mil. 106 b, Iter eo die Miloni erat Lanuuium ad Flaminem prodendum, qudòd erat dictator Lanuuij Milo. Attic. ij5i a, Volet Cæſar ut Coſs. roget prætor, uel dictato- rem dicat. Attic. 248 a, Quinto filio negocium dedit Anto- nius, ut eum dictatorem efficeret. pro Quin. Emiſti bon⸗ Sex. Alpheni L. Sylla dictatore uendente. Attic. 151 a, Sylla potuit efficere ab interrege ut dictator diceretur. Fr. 327 b, Ad interregnum comitia adducta, rumor dictatoris iniu-
reundus bonis. 3
ODICTATORIVS,a, am-ut dictatorius gladius ,p Cl. 43 4,
DICTATA quæ magiſtri pueris dictant. Qu. Fr. 20 a, Meaa
in illum pueri omnes tanquam dictata perdiſcãt. Item: Iſta
enim A uobis quafi dictata redduntur, quæ Epicurus oſci-
rans, hallucinatus eſt. de Fin. 10 ⅜ b, Quæ quidem res efficit, ne neceſſe fit ijſdem de rebus ſemper quafi dictata decanta- re. Tuſ. o% b, Dionyſius Stoicus multos uerſus admiſcebat orationi, ſed is quaſi dictara nullo delectu, nulla elegan- tia. de Fin. Nam iſta ueſtra,&c. dictata ſunt. 1 DICTATVRA, ræ. dictatoris munus. I. A. 163 b, Is dictatu- ram, quæ uim iam regiæ poteſtatis obſederat, funditùs ex repub. ſuſtulit. Off.74 b, Quòd is paucos ſibi dies ad dicta- turam gerendam addidiſſet. Qu. Pr. 316 a, Erat aliqua ſuſpi- cio dictaturæ, nec ea quidem certa.“ DICTERIA ſunt breuiter,& acutè dicta, Græcis apophrhie gmata dicuntur. Macrobius 154. Aldi. L. Dictum.
DIC TIO, onis. phraſis, oratio, dicendi genus, actio, non uo-
cabulum, aut uerbum unum. de Or. 3 b, Greci ſepoſuerunt Acæteris dictionibus, hanc partẽ dicendi, quæ,&c. pro Qu. 6éa, Totam cauſæ meæ dictionem in certas partes diuidam. pro Seſt. u1 b, Is mihi cauſæ dictionem denunciebat. de Ora- 90° b, Quæcunq; res inciderit, quæ ſir dictione explicanda. de Or. 9ↄ7 a, Etiam ſi uehementiſsimè ſe in his ſubitis dictio nibus exercuerit.& ib. b, Erusda deinde dictio eſt ex dome- ſtica exercitatione,& umbratili,&c.& 134 a, Genus facetia-
rum cùm oratorijs dictionibus, tum urbanis ſermonibus
accommodatum. de In. 46 b, Aut ab aliqua firmiſsima ra-
tione noſtræ dictionis incipiemus, de Or. 89 b, Fateor in fo-
renſibus cauſis magis aſsiduè uerſari hanc noſtrã dictionẽ. DICTIT O, as. frequéter dico. de Or. uz b, Ex numero eorũ qui cauſas dictitarunt.& pro D. 216 b, Bonl uiri dictitabãt. DICT O, las. dicere quæ alius excipiat. Att. iui a, Si ſcriberem ipſe, longior epiſtola fuiſſet: ſed dictaui propter lippitu- dinem. At. 128 a, Mihi moleſtior lippitudo erat etiam quàm antè fuerat, dictare tamè hanc epiſtolam malui, quàm,&c. Ar. 156 a, Eodẽ die epiſtolam dictaui,& pridie ded eram mea manu longiorem. Att. 206 a,& 77 a, Non mo dò Tyroni di- ctare, ſed ne ipſe quidem auderem ſcribere. Qu. F. z2¹ b, Hæc inter cœenam Tyroni dict aui. At. 37 b, Hæc ambulans dicta- ui recreandæ uoculæ cauſa.& 236 b, Hæc ſcripſi ſeu dictaui appoſita ſecunda menſa. At. 213 a, Ergo ego ne Tyroni qui- dem dictaui, qui totas periochas perſequi ſolet, ſed Spinte- ri ſyllabatim. de Fi. 1z0 a, Rogarem te, inquit, ut diceres pro me tu idem qui illis orationem dictauiſſes. DICTVM, cCh. Off. 21 a, Mulraq́; multorum facetè dicta, ut ea
quæ Aſene Catone ſunt collecta, quæ uocant apophthe-
Smata. pro Fla. 16: a, Catonis eſt dictum, pedib. compenſari pecuniam. Ep. 16 a, Nullum me minimum dictum, non mo- dè factum pro Cæſare interceſsit, quod ille non ita illuſtri gratia exceperit, ut ego eum mihi deuinctum putarem. de Or. 129 a, Dicere enim, aiunt, Ennium, ſam mam à ſapiente facilius ore in ardente opprimi. quàm bona dictata teneat. Hæc ſcilicet, bona dicta, quæ falſa ſint: nam ea dicta appel- lantur proprio iam nomine. de Or. 31 b, Ne quotieſcunque potuerit dictum dici, neceſſe habeamus dicere. Epi. 35 b. A-
cuts aut facetè dictum. de Or. 144 ο a, Commodè ac breuiter X acutè dictum. pro Pl. 277 a, Vter noſtrùm eſt cupidior di- cti. in Ant. 165 b, Sed materia facilis in te& in tuos dicta di- cere. Ep. 59 a, Ob dictum capite& fortunis oppugnari. pro Rab. Poſthi. 124 a, Ex dictis teſtium appellari.& 127 b, Dictis teſtium recitatis. DIDVCO, cs. aperio, diſpergo. Or. 207 a, Cum autem didu- xerat pugnum& manum diſatauerat, palmæ illius ſimilem eloquentiam dicebat eſſe. I. A. Ni parte ex aquilonis opa-
cam pellere nubem Cœperit,& ſubitis auris diduxerit ara.
de Or. 144 b, Riuis eſt diducta orario, non fontibus, de Inu.
4
DIES, dies. lux, lucet. Att. 53 b, Poſtridie in ſenatu, qui fnit dies
D 1I 4²⁶ 68 a, Diducere aliqua in contrarias partes.& 61 b, Diduci ab aliquo: id eſt, ſeparari.
lam adderem.ä
DIECVIL A,a. At. 83 b, C. Iulius dieculam dixit. Irem: Diecu-
Non. Septemb. de Ora. 144 b, Inclinato iam in poſtmeridia num tempus die. Att. 29 a, Dies nullus erat Antij cum eſſem, quo die non ſeirem,&c. At. 238 a, Cum lętiſsimus ille ciuira- ti dies illuxuſet. Att. n7 b, Diem ex die expectabã, ut ſtatue- rem quid eſet faciendum. Att. 262 a, Pecuniam ad diern ſol
Uere. At. 124 b, Alios non ſoluere, aliorum diem nondum eſ- ſe I. A. 17/ a, Cum latronibus non ſolùm de die, ſed etiam in diem uuere. de Or. 124 a, Si barbarum eſt in diem uiuere, no ſtra confilia in ſempiternum tempus ſpectare debent. Juſ. 234 bNos in diem uiuimus,&c. pro Qu. 13 b, A'me nomi- nis, quòd inficiatus eſſet, diem petiuit. Atric. 64 b, Venic legi die. At. 158 b, Diem pecuniæ Idib. Decemb. eſſe. pro 8. R. 39 b, Opinor eſſe in lege, quam ad diem proſcriptiones laut, mimirum Calend. Iunias. pro Cec. 291 2,& 58 b, Cecinna ad conſtitutam diem tempusq; uenit. Poſtq. 203 a, Neque æ-
*
quum eſt, tempore& die moram beneficij definire. pro Cęl.
50 a, Dij nonnunquam præſentis fraudis pœnas in diem re- ſeruãt. Attic. 2 69 a, Emere aliquid in diem. de N. 79 a, Dabis nobis aliquem diem ut contra iſta dicamus. Attic. 4 a, Poſt
diem tertium eius diei. Epi. 112 b, Ad IIII. Non. Septemb. de-
di, cum ad eam diem,&c. I. V. ꝝ b, bis. Cum ego diem in Si- ciliam inquirendi perexiguã poſtulauiſſem. I. V. 8a b, Ex ea die ad hãc diem quæ feciſti in iudicium uoco. de Fini b. 59 b, Quibus eorum animi noctes atq; dies exeduntur. Epifl. 3⸗ Conſumere diem altercatione.& 55 b, Ibiq; eum conſumpſt diem. Poſtq. 207 a, Qui dies totos de officio diſſerunt. Atti.
100 a, Dies noctesG; torqueor. in Ver. 253 b, Perpotare totos
dies. de N. 12 b, Et noctes,& dies. I. V. 65 b,& de Cl. 170 b, Di cere diem alicui. Attic. 94 a, Paucos dies habebam reliquos annuimuneris. de Ar. 245 a, Diem dixiſſet, ut fecerat: feciſ= ſem ui ei ſtatim tertius à prætore dies diceretur. At. 6 a, Tul
liolatibi diem dat, ſpõſorem appellat. pro Dom. 230 a, Cui dies dicta non eſt. I. V. 109 b, Dicere diem operi faciũdo. At. 206 3, Multus ſermo ad multum diem. Qu. Fr. 302 b, Si diem nobis Clodius dixerit, tota Italia concurret. de Clar. 172 a, Vnim quaſi comperendinatus mediium diem fuiſſe. Att. 213 a, quidem credibile non eſt, quantum ſcribam die, quin e- ti?no ctibus, nihil eſt enim ſomni. Att. 282 b, Eteſiarum die- bis auſter me in Italiam retulit.& 29 a, Nos in Formiano eſe uolumus, uſq; ad pridie Non. Maias: eò fi ante eã diem ron ueneris, Rome te fortaſſe uidebo. J. V. u7 a, Dies pro lu- ee in genere muliebri, contra Vallam. I. C. 105 b,& 116 b, Po⸗= tera die,&c. Heſterna die,&c. Tuſ. 251 a, Multa prima die, um de ipſa morte quæreremus: non pauca etiam poſtero um ageretur de dolore, ſunt dicta de morte. de Clar. 172 a, zocios illa die quæſtione liberatos fuiſſe. At. 16 5½ a,& 204 a, Vel una dies mihi erit utilis. Att. 68 a, Vt ea die manerem in
Trebulano. pro Pomp. 5̃a, Qui una die,&c. I. A. 187 a, Anto-
aius diem edicti obire neglexit,& ante quartum calenda- um Decembris diſtulit. pro Pl.280 b, O'reliquias omnes lies noctes q́, quibus iſte,&c. I. A. 177 a, Quæ formido illa die? Off. 63 b, bis. Inuitat Caninius poſtera die familiares hos. pro P. 322 a, bis. Vter magiſtratus accuſet intermiſſa cie. de Diu. 191 b, Ea ipſa die domum ad ueſperum redijt. de N. 70 b, Mercurius cœlo patre, die matre natus. de Fin. 8% a, Aere diem ſuum natalem. At. 82 b, Ego diem ſtatuo ſatis la Xan. At. 95 a, Mihi deceſtionis dies Ruéirac Obrepebar. At. 455, Dies autem non modè leuat luctum hunc, ſed etiam augit. Attic. 213 a, Equidem credibile non eſt quantum ſcri- bam zie. Qu. Fr. 30 b, Producta dies in IIII. Iduum Februa- rij. Qu. Pr. 312 a, Si ſibi cum populo dies agendi eſſent exem-
pti. Cuin. Pr. z19 a,b, Antiqutor dies in ruis fuerat aſcripta
literis quàm in Csſaris. I. A. 181 a, Heri quartus in circo dies ludorum Romanorum fuit. M. Antonius ad populum tulit, ur quintus præterea dies Cæſari tribueretur. de Amicitia 97 b, Ex multis diebus, quos in uita celeberrimos læriſsi- mosd; tulit. Attic. 66 a, Dare dies alicui.& 23 a, Dare ope- ram alicui.& 3 b, Dare autes alicui. Topic. 226 a, Vitium in dies creſcit. 3—
DIFFERENS,ti. diſpar, diſsimilis.)((Congrues, imilis. de
Fat. 14 1 b, Quid mirum eſt has diſsimilitudines ex differen tibus cauſis eſſe factas?de Or. 60 b, Partes generis commu- nione quadam ſimiles, ſpecie autem differentes. Ora. 203 b, Aliquid ab indiſerris re, plus quàm opinione differens. de L. 162 3, Ratio,&c. eſt communis, doctrina differens, diſcen di quidem facultate par. de L. 163 b, Cum illis re congruen-
/
tes, genere docendi paulum differentes.
DIEEERENTI A, tiæ. diſsimilitudo, diſcrimen, uarietas, di-
Gualis autem differentia ſit
ſtinctio, interuallum, Off. 19 a, honelti

——ſſſ
DIFFERO, fers. reijcio, detru
Inter ſe m agnit
427 d I
; lus intelligi quà i poteſt. honeſti& decori, facilius intelligi qudàm rplanaripe Tefe Of. 22 b, Atq: hæc differentia naturarum tantam ha—
.22„1 J. 6 1 2. 1 diffe entiam eſſe duxe ut,&c. de Pi. 96 b, Qui nullam rerum diftferer nolls eda runt. de Fin. 128 b, Ità fit ut quanta differentia eſt in princi- ta ſit in finibus bonorum malorumꝗ;
ijs naruralibus, tan ini don umg; 4„Sit hoc diſcrimen inter gratio
diſſimilitudo. pro Cor⸗aſas hoge ſos ciues, atq; fortes, ut illi, Aiecker oſineo, ſiſtonko, atesrAhoehrädeererore eruninerhone do, procraſtino, moror, celeritatem eCautiac 3 za0 5 ctor. Epiſtol. 699 b, Sin autem differs me in a jiu 1 empe raàm tecum loquar. Epiſtol. 19 a, Quare omnem ane iſpu- tationem in aduentum tuum differo. de Pro. zib, Nec to- ties dilata res eſſet. Epiſtol. 151 a, Itaq; res dilata eſt ih poſte rum. de Fin. 106 b, Cum ego de hac noua lege uideameo dẽ die accuſatori reſpondere,& tribus horis perorare, inhac me cauſa tempus dilaturum putas? At. 217 a, Differre remin diem tertium. Epiſt. 153 a, Seruilius rogatus rem diſtulit. de Fin. 106 a, Quarum cum una fit, qua mores conformari Pa⸗ tantur, differo eam partem,&c. In Vat. 34 b, Quod promu gaſti miſericordiæ nomine, ad crudelitatis tempus diſtuli- Kti. I. A.187 a, Antonius diem edicti ante diem quartã Calen darum Decembris diſtulit. de Pro. 74 b, Alij tempus differe bant, alij,&c. pro D. 147 b, In poſterũ inquit, diem diſtulit. I. V. 92 b, Differre uim doloris in poſterum. At. 167 b, Diſtuli- mus omnino ſermonem in poſterum. de Or. no 2,Bonaà ſer- monis partem in alium diem eſſe dilatam. Atti. 63 b. Res ab ijs à Calen. Iun. dilata eſt ad III. Nonarum Iun. At. 13 2, Co- mitia in VI. Calen. Sextilis dilata ſunt. I. V. 124 a, Tranſacto aut dilato iudicio. de Nat. 63 a, Eodemꝗ; etiam illa differe- mus.& ibi. In idem tempus reſeruabo.& At. 151 b, Reſeruare in aliud tempus. Att. 207 b. Proferre auctionem. Atti. 285a, Br. Vereor ne in breue tempus dilata ſit abs te pernities. Br. 90 b, Si ea, quo die dixi ſententiam, perfecta eſſent,&non in diem ex die dilata. Att. 154 b, Differre conſilia in longinquũ tempus. pro S. R. 22 b, Differre quotidie ac pro craſtimre ali quam rem. Qu. E. 308 a, Res in poſterum dilata eſt, Ch dius in Quirinalia produxit diem. Qu. Fr. 310 b, Cætera preſen- ti ſermoni reſeruentur: hoc tamè non queo differre. d. Or. 193 a,Rem commouiſti noua diſputatione dignam, qiam in aliud tempus differamus. At. 24 8 a, Quæ differs, ut necũ coràm, expectabo rabellarios. At. 279 b, Ipfi magnoper au tor fut ne differret tempus petitionis ſuæ. I. A. 209 a, Vaiit tempus ita maturum, ut differri iam hora non poſsit. fro Qu. 4 a, Differre uadimonium cum aliquo- I. A. 218 b, Cum ille tempus differret, uirgula ſtantem circumſcribit.
DIFFERKE, diſsimilitudinem habere, diſsimilem eſſe, ir-
tereſſe, abeſſe, diſtare, aliud eſſe, interuallum interiectũ eſſe. Ora. 203 a, Poetæ quæſtionem attulerunt, quid nam eſſet ib Iud, quo ipfi differrent ab oratoribus. de In. 37 b, Hoc genus cauſę à ſuperiore hoc differt, quòd in illo,&c. Of. 19 b, In e, in quo natura hominis à reliquis animantibus differt. pro Ceci. 292 b, Quid hoc ab illo differteut ille cogatur,&c. ilb non cogatur?& ibi. Vt iſta re aliquid cum aliqua ex pare differre uideatur. pro Pomp. 6 a, iſtorum aduentus in ue bes non multum ab hoſtili expugnatione differt. de Or. un a, Inter doctum& rudem non multum differt in iudicãde. de Nat. deor. 17 a, Nihil inter deum& deum differt. In Ar- ton. 220 a, Statui tamen à uobis in tanta atrocitate tempe- ris non differre ueſtitu. de Fat. 141 b, Multaq; alia ſunt qiæ inter locum& locum differunt. de Cl. 178 a, Aetates noſtæ nihil, aut non ferè mulrũ differunt. Ora. 214 b, Compoſtio ab utroq, differt.& 202 b, Sed hoc differunt, quòd,&c. on- tra Rull. 83 a, Quaſi uerò paulum differat ager Campanus & Srellatis. Of. 39 a, Hæc eſt una res prorſus ut non nultũ differat inter ſummos& mediocres uiros. Topic. 223 a, Sed quid inrer ſe differant, dicendum eſt. Orar. 207 a, Rhetorica & Dialectica hoc differunt inter ſe, quòd hæc,&c. illa autẽ, &c.& ibid. Zeno demonſtrare ſolebat quid inter has artes intereſſet: nam,&c.& ibi. Aliud uidetir oratio eſſe, aliud di ſputatio, nec idem lo qui eſſe, quoddicere. Orat. u7 a, Multi naruris differunt, uoluntate auteri ſimiles ſunt inter ſe. pro Cec. 296 b, Quod etiam ſi uerbo differre uideatur, re tamen eſt unum& idem, in omnibus cauſis ualebit. de Opt. 243 a, A perfecto quæ abſunt, non genere differunt, ut ab Actio Terentius, ſed in eodem non unt pares.& ibi. b, Oratores non generibus inter ſe, ſed facultatibus differũt. de Or. 145 b, In ea uirtute fers melius deteriore facultate magis, quà genere diſtinguitur. Tuſculan. 214 a, Hæc quæ dico cogita- tione q uidem inter ſe differunt, re uerò copulata ſunt. Of- fic. 20 3, Eitautem qui differat in omni rarione habenda Inter lufticiam& uerecundiam. I. V. 64 a, At uide quid dif-
nem meam& tuam. de Natur. 5 a, Aliqua udine,& quafi gradibus, non genere differ-
ferat inter opinionem
DIFFICIL E dit
D 1 4²2⁸⅔
1e. de In. 51 a, Cum genere idem ſit, fit aliud, quod quadam parte& ſpecie differat. de Fin. 107 b, Peripatetici Academi- ciq; qui re conſentientes, uocabulis differebant. de Fin. 10 a Virtures omnes ſimiles artium reliquarum, materia tan- 3 3„ 43 3 3—. tum ad meliorem partem& tractatione differunt. de Fin. 116 b, Atq; Ariſtonis eſt exploſa ſententia, dicentis nihil dif- Atq; Ariſto— ferre aliud ab alio, nec eſſe res ullas præter uirtutes, inter quas quicquam omnino intereſſer.& 97 a, Sed eæ defini- tiones paulum oppidò inter ſe differunt: de In. 81 a,& 57 b, Deinde quid res cum re differat, demonſtrabitur, ut non i- dem uideatur de utraq; exiſtimari oportere. de In. 51 a, Oc- caſio cum tempore hoc differt: nam genere quidem utrũq; idem eſſe intelligitur: uerùm,&c. Top. 223 b, Differre, diſta- re.)(Idem ualere. L. Diſsimilitudo. Hæc res hanc habet diſ- . 1. 4. X Q„.— ſimilitudinem ab illa, quòd,&c. Hoc ab illo longè abeſt. L. Abſum.
DIFFER T, bat. aliud eſt& aliud, diſtat, intereſt, abeſt, refert.
de Diui. 124 a, Solebat ex me Deiotarus percontari augurij noſtri diſciplinam,& ego illius: dij immortales quantum differebat, ut quædam etiam eſſent contraria. de Diuin. 128 b, Quid inter Aethiopes& Syros differebat corporibus, a-
nimis,&c. Offi. 66 a, Malitia, quæ uult uideri ſe eſſe pruden-,
tiam, ſed abeſt ab ea, diſtat plurimùm.
—
mus, quod,&c.
DIFFEICII.IS,le. laborioſus, operoſus, difficilis factu, habẽs
multum difficultatis& laboris, magnus, arduus, ſpiffus, ha- bens difficultatem, in quo multum eſt negocij uel operis, difficilis ad faciendum, in labore multo pofitus. pro Pl. 256 b, Sed mihi in hac cauſa facili& explicata, perdifficilis& lu brica defenfionis ratio proponitur. de Le. 190 b, Dicam At- tice,& uerſabor in re difficili, ac multum& ſæpe quæſita. I. V. 60 b, Intelligo quàm ſcopuloſo difficiliq́ loco uerſer. de N. Difficile factu eſt, me id ſentire quod tu uelis. de Vn. 201 b, Difficillimè factu eſt, à dijs ortis fidem non habere. Ep. 6 a, Quod ſcire uis qua quiſq; in te fide ſit& uoluntate, diff- cile dictu eſt de ſingulis: unum illud audeo,&c. de Na. 79 a, Natura deorum obſcura eſt,& ditfficiles explicatus haber. Of. 33 b, Sed quo difficilius, hoc præclarius. Of. 4 a, Res dif- ficiles& obſcuræ. de In. 82 b, Res arduæ ac difficiles. de Ora. 207 a, Contortas res& difficiles perdiſcere. de In.79 b, Nec fuiſſe et graue, nec difficile eam cauſam excipere, ſi, S&c. de L. 179 b, Quo plura& difficiliora ſcire uideatur. Tuſ.⁷ν4 a, & 178 a, Quos enumerare magnum eſt, ita ſunt multi. Atti. 159 a, Magnum opus eſt. de Or. u a, Magnum opus eſt, atꝗq; haud ſciam, an dehumanis operibus longè maximum, dice re,&c.& ib. Non mihi minus operis uidetur, dicere,&c. At. 142 b, Res difficiles ad iudicandum. Of. 25 a, Hoc difficile eſt ad loquendum. Qu. Fr. 296 a, Hoc in labore multũ poſitum eſt. de Ora. u7 b, Nihil eſt negocij, cau ſam hanc cognoſcere. & ib. Cauſæ in quibus pluſculũ negocij eſt. Or. 206 a, Vſque eò difficiles& moroſi ſumus, ut,&c. de Na. 74, Parens illepi dus,& in liberos difficilis. de Sen. 78 b, Senes moderati nec difficiles, nec inhumani, tolerabilem agunt ſenectutem. J. A. 201 b, D. Bruti opera difficillimo reipublicę tẽpore eſſe ſub- uentum. I. A. 203 a, b,Summo& difficillimo Reipub. tempo re. pro Pomp. i5 b. Exercitum difficili reip. tempore confice re. pro Cec. 287 a, Temporibus illis difficillimis ſolutionis.
DIFFICILIT E R, difficulter. Aca. 3 b, Vt difficiliter à uero
interno ſcatur. ibi. Vt difficilirer interno ſci poſsit.
DIFFICVLTA‚ S, ts. labor, anguſtiæ, aſp eritas. Fopi. 229 a2
Quæ fieri fine ſumma difficultate non poſſunt. Ep. 4 7 a, Ni hil conſtrui poreſt, quod nõ incurrat in magnam aliquam difficultatem. de Fa. 14 a, Dum autem uerbis utitur ſuis, delabitur in eas difficultates, ut neceſsitatem fati confir- mert inuitus. de D. 102 a, Sed difficultas laborq; diſcendi di- ſertam negligentiam reddidit. pro Cl. 18 a, Res habens mul tum difficultatis& laboris. Qu. Fr. 296 a, Atq; huic tuæ uo- luntati ac diligentiæ difficultatem afferunt publicani. ad Her. ¹9 a,& At. 216 a, Sed ſi Plancus feſtinat, tum haberes dif ficultatẽ.& de Cl. 167 a, Hæc ars magnã habet difficultatẽ. de Or. ↄ4 b, Vt quiſq; optimè dicit, ita maximè dicendi dif- ficultatẽ pertimeſcit. de O. 86 a, Incredibilis rei magnitudo atq; difficultas. J. V. 61 a, Propter magnitudinè rerũ ac diff- cultatè. Atti. 120 b, In utraq; enim re ſumma difficultas erit, ſummus animi dolor. de N.34 b, Ea difficultas induxit im- peritos ur errarét. pro Mu. 12 8 a, Seruius multorũ difficulta té exorbuit. de In. 52 b, Nö rei ſolùm magna utilitas eſt, ſed Præcipiẽdi quoq; ſumma difficultas. pro Qu. z a, Tot tan- tisq́; difficultatib. affectus atq; afflictus. I. C. 100 a, Auæ ach do meſticã tuã difficultatẽ ac tu rpitudiné prinét. Antequã. 19 4 a, Si eundẽè in cęterdrũ periculis haberemus animũ, quẽ in noſtris difficultatibus. I. V. 246 a, Summa in difficultate nauium.& ibidem, Nullis populi Romani diſtchtaibne de Or.
dculter. de Inu. 83⅞ b, Difficilè fieri id dici-
ſedappo
DIEEIDO
adlibeba dtrẽde! medici di aclus diñi Rim demml autem dit (lu. 0 b) 1 qulom gienteme dum erig ztigere! zendis.p fe.ACa.z: axperi 7) b,Sl grene 3 uo dle reübi. A ſperans: fbi. de! plerung diſtdis difidere det, ne u OlPEIN mnemc de D. 35 DIFEIS meo, q DIEEIT difiteb DIEELV diflluer- or. 194 ¹ DIFPVG meru pe 4, Miniſt ſe Ppicd DlkkV guis pe calore tus ex trahitn 19 4, L. ciuile,, artem! ho litc & uari diſtuſa fuſa de 8e.3) b de Leg deOra tults d DlPFV; dicdx. DIPFVA ne. de( nneu des ſur ram: ad Catur quem

4 4 4 ahaa. 3 2 1r di id A 1 6 8— nes en u 8„ 1. 60 o, mitifico, diuido. Atti. 6s a, Stoma ea,en. lles anni boc 4²29 r nauigandi dicicultatem. J. V. r 3, Diſi- DIGERO, us. conco quo, m Cruda facili 12) 38 2 P „Drem pa lum e d de Or. orb, Propter nauigandi dicicu AreIn.I. 1.91a, qia chus concaluit, ut digerat multa cruda facilius. j. V. 38 a, Ha Arita ,A Acc teag grann 8 ultas uecturæ. J. V. 123, Et ſimul oſtendit ſe in ſumma diifi- iſtius tabulas omnes, quas diligentiſsimè legi atq; di- kau eſte Kari 1 de cultas uecturæ. I. V. 23, 1. 3. iſicultatlbus beo iftius tabulas om. 4 5. 5 1; 464. aploſa ſa aa cultate numaria eſſc.& ibid. Expoſitis ſuis difficultatibus,(81. pro K. P. 126 a, Demetrius remp. Athenis oprimè digeſ 0, Ae üia 4,, Trſe; en wommſe a azln tanfa a- gatsl. HrO KE. 120 4,Lein ea m.— lm omg A wula dien S&c. de Pro. 78 a, Triſtiſsimum tempus. I. 4.220 4,— r Oor le Qh E z a, Facies ſcilicet, ut mea mandata digeras, Per e d ntereſler hana trocitate temporis tantad perturbarione rerun. Pr de ſequare, conficias. de Or. 100 b,& 6 b, Si quis omne ius ci- um 0. 6 Abe* 3 ieæ.& 59 a, In pe c 2 lee: rn. ſunt:1 iſtri rerſedin zua 61b, Duris quondam temporibus Reipublicx.&— ve uile in genera digerat, quæ perpauca ſunt: id eſt, diſtribuat. ate cumre düerar dm d riculis& aſperis temporibus. J.P. 30 linpeditse dd kelnn.5⸗ b, Qui quid cuique conueniat ex hac copia dige- e 3., 4. rir O Selt,. 1 e ¹ 4. utraq exiſt. 1na h,. b Cor. 67 b, In anguſtijs ærarij. pr 23 b, 1 749. üſtm poribus. pro Qor. 67 0, 8 remus.—. 3 Impor.. 0... 41 4 ,5.1 d cla- ons hos dicen henth meſticis malis impeditus, eile orJ nix rriſtius dTu- DIGIE STIO, onis. I. A. 19 8 a, Vt digeſtio porius, gudm de 2 gunnenam 4 T Bne DIFEICVILTER. diffliciliter, diffici lhies daculter Keri& matio uideretur. de Orat. 162 a, Digeſtio quæ exornatio eſt, 4„ 1 K. 8.* 2. 1 1 4 8 UII 11 dd*. 3 Mere.] Difimilna p anhh rius. de In. 83 b, Atq; in his omnibus ꝗ 86 Aem ab 4 8
ſt partitio.. quid facilè fieri poſsit, oportet Conſideräre diRdernerall⸗ P I Set d VSazum. de Or. i00 b, Nulli fuerunt, qui illa artifi + DIFFIDENTER. pro Cl. 18 a, Timide iſiden ciosè digeſta generatim cõponerent. pro Qu. 46 a, Vtrum
d quid facere.
2 ina in codiicem digeſta habes? . iffi- cætera nomina in codlicem digeſta!. 440. PpEEIDENTI A tiæ.)((Fidentia. Tuſ. 229 b. Metus dns DIGITVS, n. pro Cæl. 43 a, Aliquid primoribus labris guſta — Dei anda 3 dentia expectati mali. de In. 32 a,& b, Fidentiæ rrae re,& extremis(ut dicunt) digitis attingere. At. 103 a, Mihi cer nam, A ego illias dij nan eſt dicſidentia,& ea re uitium eſt. Audacia noneontraelümn, end Cabhoneſtlidima ſerkeentia diſeum muhmaßm. 1 v. 2 Krdam eriam eſl.n.„ 8 ſed appoſitum eſt, ac propinquum,& aenn 2 0 3 Tanta 207 a, Neq; ab argento digitum diſcedere. Qu. de Pet. 210 b, O ope 45n chenedal DIEEIP O, dt difhſus ſum. quaſi deſpero. Qu. e wen 5 dif. Sed ut commonttrarem,& digitum, ut fieri ſolet, ad fontes 4 NMalitia gua 1 a adhibebatur à nobis diligentia, ut rem pofle en Srrne⸗ intenderem. I. V. 104 b, Tollit digitum Iunius Patruus. Par. de 5 6a Aians r. mtrüateßn fiderẽ. de Di. 91 b, Eudemus ita grauiter Tehee ztet,tnd an ſibi 120 b, Digitis peccata dimetiri. de Fin. 36 a,Extendere digi LE Rcaker 34 Planmam R medici diffiderent. Antequam. 19 4 a, Iid elk qul Ilutn tl tos, aduerſamq́; manum oſtendere.)(. Pantdm conſtringe- A t. de lau hbe ac ſuis diffidat fortunis. pro Mur. 4 b, Vi d) turndn b Oui re, uel planè comprimere digitos, pugnuḿ facere. MN 4 ſtem, demiſſumiiacet, difidit, abiecit haſtas. de es be(W DIGLADIO R, artz. decerto. Off. b b. Philofophi ea, quæ ple Kt 1, 3. aheperoſäs ä autem diffidit perpetuitati bonorã, timear Aigide r Pur riq, uchementer expetunt,& de quibus inter ſe digladiari Rhaaaan eeladandms un Clu. z0 b.ls certè potius qui fibi alia 12 ens al nenn⸗ ſolent, contemnunt.& de Leg. 198 a, Tuſc. 219 a, Digladien- alratem in quc aimfs 6 b. d a, Allquem tu- 10000. um, in quo multum G is qui omni ratione conſideret. pro Pomp 5 11 fli- turilli per me licet,&c. 4 taciendum unladore mul degacjt gientem excipere, diffidentem rebus ſuis confirmare, a 9 T l Pfr c zu⸗ dignitas. At. 63 a, Etſi meus quidem eſt 3 3 3 en o. 8 1*.— r rne de- 1 1 1 28 4... 2 5. u m hac 2la fackh 2 erplic num 1 ctum erigere, perditum recreare. At. 286 b 8 no prohi— fortior, eo 4. ipſo uehementius commouet, nec quicquã ni- 4—.„„ 5. 1 1 A 111- 3. 1 1.. — fano proponitur del fatigere neu diffidas ſemper in Prerläneit 13 as Cdfiſka.. ſi de dignatione laborat. Ldorin re dcin ac** d benqdis. pro Qu. 14 a, Diffido me poſſe in d. di dn funt.n„ PIGNE, pro dignitate. pro§. R. 24 a, Poſtquam. 208 a, Quis eihgo qudm ſ. gpeſof— A re. Aca.3 a, Inuenire ſe poſſe, quo d Cnder a tude Wnr 9. detali chlle fatis dasuacnan ouetur.Ppiſto t, ane d 4e Dpuloio duhehahe. 3 4... e dimdas. Qu.. 3 1 1. 8e e kactu eſt me id fantine⸗ dühan a, Experire id nobis, quod te AllqMi Hcdr, Or. z0cb Rlo mnium iudicio dignè ac meretur commendatus e 8 en. me ich ſe dire dnodmnkc 327 b, Si ille dictator ſit factus, penè 1 id 2 21, 5, 77 b, Philoſophia nunquam ſatis dignè laudari poteſ.„ e lactu eſt, 3 d ortu Sdem aoakhe quentia, quam omnes ſe aſſequi poſſe dit er ent. Tnt d, DIGNITAS, tw. honeſtas, honor, gradus, gradus dignitatis, une us qas Fatigz in te dettt Kmeae Q0 die audiui,&ec. ſubd:ſfdere enie eTrceſe dn,& de- gradus honoris, amplitudo, ſplendor, locus, decus; orna- 4e fapall unum ilud audes4ead re ſibi. At. z01a, De Othone diffido. I. P. 98 b, i 15s He E mentum, pulchritudo uirilis, forma uirilis, liberalis ſpe- orum obſcura eſt,& ditsciles micn ſperans rebus ſuis. de Pro. 7/ Sed homänes dindſi furit i cies.lndigniras.deIn.S;a, hignitas eſtaliculus hontta 3 4 1—... 3. 4 8 3 5 ⸗ 4quo dacihus hoc Praclanas Oh fibi. de Di. 110 a, Nihil affirmabo, quæram Sapaen 24 Judd autoritas, quæ& cultu,& honore,& uerecundia digna e.. Nurx de la Ia b,Res ardux xdchd plerunq;& mihi ipſe dini les i z e,na nnen 0 er. udar de Ora. 123 b, Maieſtas eſt amplitudo& dignitas aatit I. 4 2„—. 2 2.. S. 21 4 4 uic 1 8. 4 35.. 4 4„ 4 itu orias res& difüciles perdiſces deh- diHfidis copijs noſtris. Tuſcul. 22, h P ſeribere pu C. 120 a, Sicut ipſius dignitas,& maiorum eius amplitudo —„ iffidere. Sulp. Epi. 5t a, Plura me ad te de hac re ſer pu Epitt.39 b, Tua dignitas atq; amplitudo mihi aut Nec dunclle eam cauſam Acperii diffidere. Sulp. Epi. 5 54 jfüd— poſtulabat. Epitt. 39 b, lua dig d; amplit ti lara& difäcih raſcir uicermi der neufdear ptndentis tua diffidere. Hanc igitur o- cara eſt. pro Fl. Apud quẽ omnes gradus dignitatis tuę reti- 2 iaaa OIFFINDO, ds. findo, diuido. de Vn. 199 a, dinem düllidit, nuilli. pro 891. 6) b, Quorum ego opera illum in locũ 299 a0 enumerare magnum ef d 4 10 10n inem diffidit. 16 n e80 0 1 3 4 —— mnem coniunctionem duplicem in longitudinem 3 in han celfiſs imam ſedem dignitatis atq; honoris aſcen 12 aum opus eft. de Or. ua. Sramput de D. 85 a, Saxum diffiſſum. Aſus ingenio Ep. 146 b, Adeptus es ampliſsimos dignitatis gradus. ꝓ Pla. 8. Mhhmann operidus longemanmn FEEFISVS, a um. pro Mur. i39 a, Ego quoq; dif us ing. 4 DI F(5 P Non mihi minus operis uidetur demd
ta doxri 265 d,Tenee umä gradum& dign itaris, Pratie Mali- meo, quæ ſiui adiumenta doctrine. quo loco. Ep. i50 b. Dignitaté tuam& eſle am,&futi Hl ri EON a9 nege, iaſicior Epiſt. 49 ka huagn 4 Slſgims inrelligo. Off.25 a, Ciuitatis dignitaté& decus ſu⸗ ditärchonme, Ser Klameli, de 9 10. de Ofäc 21 b Turpe eſt ſtinere. pro Do. 232 a, Facti alicuius egregij ſplendorem uer DIFFLVO,. liqueſco, abundo, fluo. ffic. 21 b,
5 4*** bfRIRN ad fadicandum. Of.HE n.(Au. Fr. 196„ Hocin lidommin— b.NhileKnesocip causan bca
2— las bis dignitatemq́; retinere. pro Dom. 213 b, Hi tales uiri quiĩ luſculũ negocijetOami fiuere luxuria. de Or. 154 b, Gręci diffluétes ocio. de Cla:— 8 tilijs ſuis, ſed etiam ſpecie ipſa reipub. digni⸗= e quidus pluſculu negociſettkmut difiluere luxuria. de Or. 154 b, G. 7 n coercere non ſollun condiliſs fuis, dnee in publica di Kmorofß ſumus, ut, Ac. de Na— Or. 194 b, Fluuium extra rip as dif nentem 92 1 Ommes tatem ſuſtinent. pro Fla. ¹5i b,In imperio z0dz mpub Aai Xmerot s. de Hen.2h Fets DIFFVGIO s. huc illuc fugio, dilabor. I. A. 181 a, 12 gnitate omnia ad ſplendorem gloriamꝗ; reuocan A ult. ro4 dithenls. de den. 791, dnmene 1. iunt.& Off. 75 a,pro Do. 214 8„ ein te dignitaté generis, integritatis mur bnl ant ſnecee netu perterriti repentè diffugiunt. 75 a:P—4 Item: Summã uideo eſſe in te dignitaté generis, integ„ uman rolerabilem acun! m p 3 7 lij 3 tim ere tis diffugiſ- dem. 1 1 2 2.. ro Mu 128 ——— ipableregert6. a, Miniſtros partim amiſsis gladijs, partim erepti induſtrię, cæterorumꝗ; ornamentorũ omnium. p un oper duncillimo rer 1, 1 a, Diffugiunt qui ſunt metu oblato.— eſt in utroq; honeſtas, ſumma dignitas. Qu. Fr. 29 9 an«„ K& Güffcllhms ſe. Epiſt. 241 a, ug Aul luhrmert de Nat. S4 a Sän- b, Süma e in utrog; honeiſtas, ſumma dignit Aullacn 4. 5 Janmne H 8 2 4 erpend OIFFVND O, dis. diſpergo, diſsipo, mano. 4 à 24,2 jes b Species tam gratioſi liberti aut ſerui, dignitats nullam ha n dd. 3. 4 1 4 1 5 3 2..— 1 ara 8 39.18 b.Eercitum ü 1 guis per uenas in omne corpus diffunditur..u 3, bVI bere porteſt. Ora. 210 a, At dignitaté docere non habet. PrO 14„2 Temporndus illis ditdellmen calore liquefacta& dilapſa diffunditur. de Alle 8 Lr Mu. 49 a, Ars militart: admtrabilem dignitatern habet. pro 4 1 1„. 3..,.. 18. 3..—— TER AfRculter. Aand tus ex bonis amicis quaſi diffunditur, Se inconadh Acyr. Mu. 131 a, Duæ ſunt artes, quę poſſent locare homines in 21- G 1 N a5ciliter intemoſdf trahitur. de Fi. 8 b, Error tam longs lated; 3 Or. b Ius pliſsimo gradu ciuitatis. I. A.155 b, Aliquis in ampliiimo di udor anguſtiæ aſpena 10 a, Latè diffundi. Off. 50 a, Latius Da een 92Te 121& ad gnitatis gradu locatus. pPro Mu. 137 a, Qui ex continuis ma- TaAtn äcultate noapofänche ciuile, quod nunc diffuſum& diſsipatum e 260Sere) 7 orum ſuorum honoribus unum aſcendere gradũ dignita- umma Sitncu urratin magne, artem redigere. de Ein. 6) b, Quibus uinum diffuſum p e⸗ tis conatus eſt. de Am. 97 b,Vt exram alro dignitatis vradu 0. 3 4— rImAr 8 3 1— G tcſt uο⁴ 15„ utemn ved8 no ſit œnophoro. pro Seſt. 23 a, Numerus LPfimatinm hans adſuperos uideatur perueniſſe. de Orat. 139 a, In ſuadendo 4 4 3 4&——.. 5.. a41*,De ut nec Sua in& uariè diffuſus eſt. pro Cor. 57 a, Cn. Pomp. latè dSeAi n hil optabilius quàm dignitas: id eſt, honeſtas. Of. 14 a,Vr a4 deffcukare, ſa ödis diftuta laus. de Nat. 45 a Sol diem efficit toto etaanes 4 nihil a dignitate ſapientis diſcedas. de Orat. i21 a, Ae ſi quid 11“ 4 8 4)—.. 4 4*. 7.. 3 „ 1914 Sed dithen„ 14B! fuſa. de Diu. ↄ⁷ a, Dij uim ſuam longè lated; diffun unt e aſfert prarterea houuinis aut dignitas aut indignitas, eftra um reddidit. Pro Cl Aee bs Se 87 b, Terra ſemen tepefactum complexu ſuo dii* it. Caulan eit Orat. 123 a, Seruare tigniratemiham parcendo 4 doris.— del egib 162 b, Hæc beneuolentia tam latè longech diffuſa. aduerſärijs:Epi. 57 a, Ego fi dignitas eſt bene ſentire de re- “ 4—. fer un 1— 3 0 27 3 2 3 a- 7*... 3. ens 3 fRcuhdatem affe unb de Orat. 37 a, Platanus ad opacandum aliquem locum p pub.& bonis uiris probare quid ſentias, obtineo priſtinam gent 2 dß hluncus ftnaa gs tulis diffuſa ramis. 8 Ii erss Se liuss dignitatem meam: ſin autem in eo dignitas eſt. Auod ſen- K. 6 4 HIxc as Mas 9e39 DIFFVSE, diſpersè. de Inuen. 60 a, Res diſp tias aut re efficere, aut deniq; libera oratione de endere, na — md dichtt 12 ung dictæ. diffuſus ſangui ueſtigium quidem ullum eſt reliquum nobis dignitatis. Ne u. 8 a Inere büb znus DIFFVSVS, s, um. ſparſus. de Or. 161 b, Color— u d: attſ Of14 b, Tranquillitas animi affert dignitatem. Cu. Fr. 218 umeſcit. 44. muagnimang ne. de Or. 100 b, Quæ ignota quondam omni ddr⸗& pe- a,& de Or. 159 b, Pauimenra porticus ſummam dignitatem umne opter m Athd..19*. e- 4.— nan l. ns emnteſanan Tate Midebantur-sle Orat-g, zeirRamdbe maint d habebant. de Ar. 253 b, Sed habet ea moleſtia quandam 63 k. a cnim felu L ſſa. 41. 283 1 1 dr 4 di⸗ An utra E 3 üitcuds, g des ſunt in omni locupleti oratione di 8 45 amma uide- gnitatem. Attic. 126 a, Tenendam hanc oram Puto, quæ 40 ot. e N34 aunni DIGAMM A, F. litera. Att. 14 4 a, Deli tuum dig lligtr cuod gnitatem& opportunitatem hab et. de Am. 97 b,. Is Tienc 12, macnu 6 ram:id eſt, Formianam uillam, ut quidam ine lFenec u dignitate eſt. de Amicit. 104 a, Etenim eo loco locari u- 1 h Nö rei olu 270 LA 6 ab F. litera id nomen incipiat, quæ digamma Ae fit codex in mus,&c. In altiorem locum aſcendere. L Aſcndo. Por 4eh L 92 diffᷣcultas 1CRc 9 catur. Ego uerò, Digramma lego, ut D 2aueeie teterre. Syl. 167 a, Dignitatis liæ ſplendoram obtinere, de rd. “ Aictus. I E. 2 1 7 7 2.. 4 65 8 3 d 3— ar Kus arqh aften ae quem ſoleret Atticus& fructus agrorũ,& impeèſas r 6 74 2 Mectu«n rudine An IIE— 14* 68 c tuf— derene Fcultatè 3c d haderen ii periculs mag 4 Au 3 7 * 116a g. .“ u„pull ,,

D 1 4³ ſaris laudi conceſſus
74 b, Dignitas uerborum& honos Cæſa 1 eſt. Tuſc. 237 a, Ergo etiam dignitas ei tribuenda eſ,. DIGNITAS, pro pulchritudine, forma Ge lberali pecie. Offi. 26 a, Venuſtatem muliebrem dicere debemus, dinita tem uirilè. de In. 6 2 b, Quare qua fint illæ uirgines dinirare pręditæ, potes ex his ſuſpicari. de Or. 96 bagere Cum. ignn tate& uenuſtate. Off. 21 b. In formis alijs dignitas ineſt, alijs uenuſtas. de In. 62 a, b. Pueri magna præditi dignitate. Offi. 28 b, Vt ea quæ pertinent ad liberalem ſpeciem& dignita- tem moderanda ſint. Off. 26 b, Formæ dignitas coloris bo- nitate tuenda eſt, color exercitationibus corporis. ad Her. 28 a, Sententiarum exornatio eſt, quæ non in uerbis, ſed in ipſis rebus quandam habet dignitatem. ad Her. z0 b, Digni- tas eſt oratio, cum aliqua grauitate& uocis remiſsione. DIGNO R, aru. tribuo, dignũ habeo uel exiſtimo. de In. 76 b, Qui ob egregiam uirtutem tali honore dignati ſunt. de In. 32 b, Obſeruantia eſt per quam homines aliqua dignita- te antecedẽtes cultu quodam& honore dignantur. de Ora. 145 a, Res diſsimiles inter ſe, quæ tamen conſimili land di- gnentur. Ac. 45 b, Quæ autem ſecundum naturam eſſent, ea ſumenda,& quadam æſtimatione dignanda docebat. DIGNO, s. pro dignor. In Ar. Aeterno cunctas æuo qui no- mine dignant.. DIGNV S, a,um. honeſtus, dignitate præditus, plenus digni- tatis, habens dignitatem, qui cum dignitate eſt, idoneus, e- gregius, ſummum dignitaris gradum tenens. pro Arch. 186 b, Omnes eum cognitione&hoſpirio dignum putauerunt. de Aru. 259 b, Deiotarus ſæpe ſenatu reguli nomine dignus exiſtimatus eſt. At. 133 a, Suſcipe curam& cogitationem di- gniſtimam tuæ uirtutis, ut,&c. de Ar. 256 b, Et hũc unũ eſſe in hac ciuirate dignũ huius imperij dicit. de Pet. 205 a, Non poteſt qui dignus habetur patronus conſularium, indign us cõſulatu putari. pro Q. 17 b, Qui mœror dignus inueniri in calamitate tanta poteſt? Att. 14 a, Quid docto homine& a- mico dignum fuerit: id eſt, quid docto homini conueniens fuerit. de D. 104, Quod non decorum eſt, nec dijs dignum. J. A. 210 a, Quo nomine dignus eſt nemo, niſi qui tanti hono ris nomen. poteſt ſuſtinere. Epi. 122 a, Poſteaquam illum ne cui ſatis faceret quidem, me dignum habere ſenfi. in Sal. 273 b, Res familiaris, quæ mihi multò minor eſt, quàm habere dignus ſum. I. P. 80 a, Cum omnes te luce dignum non puta rent. pro Do. 239 b, Præclara uoluntas atq; omni laude di- gna. Aca. 5 b. Res eſt idonea de qua quęratur,& homines di- gni quibus cum diſſeratur. I. A. 18 3 a, Philippus uir auo, pa- tre, maioribusq́; ſuis digniſsimus. de Ora. 125,& de Fi. 77 b, Aliquem eſſe dignum uel indignum ſuis maioribus. Epi. 2 b, Præbere ſe dignum maioribus ſuis. Epi. 24 a, Vel quia to- tum negocium non eſt dignum uiribus noſtris, quia maio- ra in republica onera ſuſtinere& poſsim,& ſoleam. Epi. 147 a, Vt dignum aliquid,& cõſulatu meo,& ueſtra expectario- ne efficerem. de Le. 184 b, Qui modeſtè paret, uidetur qui a- liquando imperet, dignus eſſe. de Leg. 179 a, Digniſsima au- tem dona habentur,& formæ ab uno pictore uno abſolu- tę die. I. A. 209 a, Venit tépus Quirites ſerius omnino, quàm dignum populo Romano fuit, ſed tamen,&c.& ibidem 187, Dignus malo. de Finibus 136, Dignus odio. ad Heren. 17 b, Laudabile eſſe demonſtrabimus ab idoneis hominibus, ut ſi qua res honeſtiori ordini placear, quæ à deteriore ordine improbetur. DIGREDIO R, riz. egredior, diſcedo, A re diſcedo, aberro ad alia, aberro à propoſito, diuerto. Epi. 19 5½ b, Et ſi periniquo patiebar animo te àme digredi.& 5 b, Cum ab eo digreſ- ſus eſſem eo conſilio, ut,&c. pro Syl. 173 b, Parens eius omni bus illis rebus interfuit, nunquam eſt à me digreſſus. Attic. 43 a, Timebam ne à me digredi non poſſet. de N. 46 b, Lu- na tum congrediens cum ſole, tum digre diens. de Ar. 244 a, Dolore efferri,& iracundia Iongius digredi, quàm ſapientis hominis cogitata ratio poſtulat. de Inu. 60 a, Nobis de cau ſa digredi, niſi per locum communem diſplicet. de Orat. 157 b, Digredi ab eo quod propoſueris. de Cla. 193 a, Sed iam ad id, unde digreſsi ſumus, reuertamur. I. V. 184 b, Veràm huc longius quàm uoluntas fuit, à propofito digreſſa eſt oratio mea. de Cl. 195 b, Delectädi cauſa digredi parumper à cauſa. de N. 71 b, Sed es iam, unde huc digreſsi ſumus, reuertamur. pro Ce. 295 a, b, Ne ab eo quod propoſitum eſt, longius ab- erret oratiõo. Off. 27 b, Danda igitur opera eſt, ut etiam ſi ab- errare ad alia cœperit, ad hæc reuocetur orario. Part. z231 a. Paululum digredi de curſu. 3
SSO),. 3 D 16 R 188 1O, onu.)(. Congreſsio. Qu. F. 324 a,Id minus mi TIII T III3r 1 FEIVS.. fer um fuir, quàm fuiſſet tum cõgreſsio, tum uerò digreſsio 1¼ 01 X 88—
1. Itra. de C 1. 102 a4, Digreafeio Snr.. 2 n018-. 19² a, Digreſsio à propoſita oratione. de Ora.
1— 2 1 5
1 2 86 3 1 L GII& PDIIrSA„„· 2.- 1.
137 d, a Ju* Plurimos exitus dant ad eiufmodi digreſ- 1* 35 A.
ſionem.& 161 b, 4.
4 rE Ron OnG 9..... f 5 H,10 10 ngA digreſsio, tum reditus ad
Sarnr..„ 8. 4, Declinatio breuis 4 propoſito. Attic. 99 a,
1 rem. Orat. 192
12oX2 Ays, ut ait Thucydides. de Or. 90 a, Digreſsio aut ſui laudem, aut aduerſarij uituperationem conrinet: aut aliam cauſam deducit, ex qua conficiat aliquid confirmationis, aut reprehenfionis, non argumentando, ſed augendo per quandam amplificationem.
DIGRESSV Söſus. digreſsio, diſceſſuis. Atti. 3 b, Vt primùm à tuo digreſſu Romam ueni eSnfri. Nuh Jo4 a, Congreſſus noſtri Iamẽtationem pertimui, digreſſum uerò nõ tuliſſem.
DIIVDICATIO, onz. diſceptatio. de Legi. 167 b, Nam iſta quidem magna dijudicatio eſt.& ibid. Hoc dijudicari nun quam poterit..
DIIVDIC O, as. diſcerno, diſtinguo, diſcepto. de Or. 6r a, O. mnes tacito quodam ſenſu quæ recta ac praua dijudicant. de Pet. 210 b, zu1 a, Quibus rebus beneuolus& ſmulator di- iudicari poſsint. Ep. 135 b, Non facilè dijudicatur amor ue- rus& fictus. de L. 16 5 a, Honeſta& turpia, natura, non opi- nione dijudicanda ſunt. de Or. us b, Idꝗô; aut nunquam di- iudicari poterit, aut ita dijudicabirur. Offi. 55 b, Vt ſine ullo errore dijudicare poſsimus. Para. 242 b, Vera à falſis dijudi- care& diſtinguere. Acad. 27 a, Nec habent iſtam artem, qua uera& falſa dijudicent, de Fin. 91 a, Attédes igitur ut ſoles, & eam controuerſiam dijudicabis, quæ,&c. Tuſcul. 153 a, V- trum igitur inter has ſententias dijudicari malumusè an ad propofitu m redire? pro Cec. 294 4, Qui tam callidè uerbis controuerſias, non æquitate dijudicas.& ibid. Iura non uti lirate communi, ſed literis exprimis. pro Qu. 7 b, De cõtro- uerſijs uelut dijudicari. Offl. 65 a, Rectè dijudicare aliquid: id eſt, de eo ſententiam ferre.
DIIVNGO g. diſfiungo. At. 99 b, Hijungere me ab illo uo- lo. de Diu. lib. 2, Inuenta dijungere.
DIIVNCTIO R. remotior. Att. lib. 12, Totum eſt aliud po- ſteaquaimn ſum à te dijunctior.
DILABO R., ri. diffugio. deL. 170 b, Fibrenus diuiſus in duas partes, rapided; dilapſus, citò in unum confluit. I. A. 173 a, Malè parta, malè dilabuntur. Off. Jo a, Præclariſsimè conſti
tuta reſp. dilapſa eſt. de N. 31 a, Glaciem calore liquefactam & dilapſam diffundi. ad Her. 29 b, Hi ſimulac fortuna dila- pſa eſt, deuolant omnes. Off. z1 a, Ne elati uoluptate in ali- quam turpitudinem dilabamur. de Inu. 71 a, In relationem criminis dilabi. Tuſcu. zu a, Sed intento opus eſt animo, ne omnia dilabantur, ſi unum aliquid effugerit. I. A. 2 48 a, Süt alij plures fortaſſe, ſed mea memoria dilabuntur, DILACER O, as. de N. 7 b, Diſtractione humanorũ animo- rum diſcerpi& dilacerari deum. DILANIO, as. diſcerpo. pro Mil. 103 a, Te cadauer P. Clodij nocturnis canibus dilaniandum reliquiſti.
DILA PID O, as. diſperdo, decoquo, conſumo. Off. 329 b, M.
Antonius publicam dilapidabat pecuniam, ærarium exhau riebat, minuebat uectigalia.
DILAR GIO R rtz. contra Rul. 2 a, L. Sylla, qui omnia ſine ulla religione, quibus uoluit dilargitus eſt.
DILATATVS,, um. de Cl. 194 a, Illa iuſta elo quẽtia, quam dialecticam dilatatam eſſe putant.
DILATIO, nis. prolatio, mora, retardatio, procraſtinario. I. A. 183 b, Quæ eſtigitur expectatio, aut quæ uel minima di latio temporisèpro Pomp. 4 a, Dilatio comitiorum.
DILAT O, as. collato, latè explico, propago.)((Coanguſto,
coarcto, anguſtè refercio. pro Fl. 14.8 b, Sed non dilatabo o- rationem meam. etenim poſſer eſſe infinita. de S0. 150 b, Ve ſtra gloria quantis in anguſtijs ſe dilatari uult. Offic. 15 b,
Quorum rebus geſtis imperium Lacedæmoniorum dila- tatum putatur. de F. 103 b,& Acad. in b, Vtrũq; eorum fun- di quodammodo& quaſi dilatari putant. de L. 19° b, Hæc lex dilarata in ordinem cũctum, coanguſtari etiam poteſt. Par. 116 a, Cato nullum ſequitur florem orationis, neq; di- latat argumentum, ſed,&c. de N. 30 a, Hæc enim quæ dila- tantur à nobis, Zeno ſic premebat. Orar. 207 a, Dilatare ma num. de Cl. 188 b, Dilatare literas. de Nat. 5ꝓ a, Dilatari.)(. Contrahi, comprimi. de Natur. 64 a, Iſtum enim lo cum illa uetus Zenonis breuis concluſio dilatauit. Par. 231 a, Ex uer bo dilatare orationem.)((Ex uerbo contrahere. Orat. 215a,
Anguſta quædam atꝗq; conciſa,& alia eſt collatata,& diffu-
ſa oratio.(& 92 b. DILAVD O, as. prædico. Attic. 91 b, Libri, quos tu dilaudas. DII.IGENS, zz. atrentus, ſedulus, diligentiam adhibens, aſ-
ſiduus. I. V. 10 2 a, Qui in re aduentitia& hæreditaria tã dili
gens& attentus eſſet. pro Planc. 259 a, M. Laterenſis homo
ſtudioſiſsimus,& diligentiſsimus ſalutis meæ. de Di. 100,
Cares in oſtentis animaduertendis diligentes fuerunt. I. V.
158 b, Homo nauus& induſtrius, experientiſsimus& dili-
genriſsimus arator. pro Cæl. 53 a, Qu. Põpeius caſtiſsimus
uir atq; omnis officij diligentiſsimus. Qu. Fr. Diligentiſsi- mus omniũ in promerendo, ut ſibi magni honores habe- rentur, 204 a, Qugdã etiã negligentia eſt Tüligen Arr eb
6G1*
un ſumt continet ligenti gema gnlta ¹n aarorut excitart diligen cura& compa Diliger Confer nis eſt! ptio,& DILIG gitis 8 denene diliges ligi luc obſeru gi inte cddilig quider mihiq diligen re&d & mag modun Tantur lexiſſe, etlam: DILOR perora ilorie
dILV
ad me ſa eſt
mus
dIV
diluci- 96 b,P plicat, dILVC do rei do ho: dLVG nues, a cientes ad Her
à berſj dLv lucem et Mlir
4 Ameri. dILVG res tat broN men, pon
ke er
gici

nn 4 un Thac
4
adtcaa d. Onetta a
18. de Oenf d 3
Rna dijuch 41 Paimus.Para r s
axgnere. Acad. 2* 4341d
4 4 alla dijadicent 4 1 Nechaai
92 ent. de Fin, Gr 2 been atrouerfam 4jndeaden a
I 4
ar inter Ras lententian äi
* redire! pro Cec.ꝛ9.4 4 run non amtne di udica baalt
mmun ſed lit clat deſadicari. OE. G
to kententiam ſerre 1¹ äcſcen
0 F Aifan go. Ar. 99 b Dijar
445. lauenta dijun gere— 110 Kumotior. A 1
2 lam te chjunckior.
Aale diladuntur. OEea Nat.
1
apià ctt. de N.z) Glaciem alan⸗*
m dafundi. ad Hler.19 b Hſmiha melant omnes. Off. a Necixin 8
ptndhem diladamur. delm nahn
terner LrlwinanGal
.dn Tnnnc
In“ 1ampb, argam 1 84 1 mcarnzone 8 en a 18
In
cupo del hodfhmät
dilaht. Tuſcu. zua Sed intentoepuda
adantur, i unum aliquid efmgmm ll foeralſe, ſed mea memoria diidamg
RO,H. de N.) b, Diſtractione humua ros& dilacerari deum. 3 0,. Ccerpo. pro Milaota Teaun 844 du dt lam andum neliqui.
4* 1“ r
10.„. Allperdo, decoquo contamo.et 3 4. 4
Sanhcam dilapidadat pecunan an 3
auedat ectl.
1OK contra Rul kr* I. ugun
94 quidus nolun dilargitusct
TVSAGCI9 a laiakh coes
am aam clle putant. 0 prolano mora retarqni, ſuas
92 Kigtur expectatie untq&au e n.4 4,Dilato wana vorl peo Pomp. 4 4 nat hlu “ 8 4 120. 7.. 11 15 Sed agut- rtferci.*0 Hli
meam. etenim pothet ee al auantn 1 an guſtijs fe duas 8 nimpermm Lactdan, - 3 47
5.& Acad.
*
tatuf. de. 100 delne
aum(oe
Ain ordinem cüctuch, 7o d at
quitur oreme g
8 8 4 ren
1.deN)e-Magg 5 4*
1 bt. Orat., M * 4 71
** conckuso du 109 aus breuls eon o con Fxuerdo coatt 4 4 5 Rmonenm 3. 4 lluctc- 1 4 a10 oacila, 4 4 1.* 81ℳ“ 8 Libr Su0 Acrc. 91 5* aunu perdico.Ar. gerta, Penn fhaias lees artentn tia K X“—. v aduent! 1le 8 4.— 4 7 r0 Plunc. 52 u nars 1 4 m lann us 4 4 1 I 85 1 zulis .* zuertendls 8 u madue wpenen aduſtrius, d pöpebsa a4uas n e C.MJ ( on) 34 1 „eentiſsimus.— hod 19A tidi a. gs nefe d 8“ eeli ne 44—
kednt. t eſſeufntaked
n wißa
an putun. 4 83 1 dulatanp 4 139
433
D 1
Medici aſsiduitas,& tota domus in omni genere diligens. de Or. i34 a, Non amo nimium diligentes dictum Africani cenſoris. I. C. 10i a, Quem tu ad cuſto diendum te diligen-
tiſsimum fore puraſti. de Or. ↄ7 a, Aſsidua diligens ſeriptu ra. At. 70 b, Literas Pontino de omnib, rebus diligẽtes da-
bis. de In. 82 b, Tribuere alicui diligents cultũ. de Nat. 46 a,
A deligendo diligens. pro Qu.* a, b,. C. Quintius ſanè ſua-
rum rerum paterfamiliâs& prudens,& atrentus.
DILIGENTE R, accuratè, exquiſitè, ſtudiòsè, magna cũ cu 88 8„
ra& diligentia. Att. 262 b, Studiosè diligenterque curare a-
Iiquid. Epiſtol. 82 4, Liber tuus& legitur à me diligenter,&
cuſto ditùr diligentiſsimè. I. A. 160 a, Et ſum uôbis beni- Inè ac diligenter auditus. de Diuina. 81 b, Diligenter etiam atq; etiam facere aliquid. de Cl. 172² a, Iterum multò diligẽ- tius meliusd; dixit. 3
1
DILIGERNTIAptia. aſsiduitas, fedulitas. Atr.z1 a, Terentig pergrata eſt aſsiduitas tua& diligentia. de Am. uz a, Omnis
in hac re habenda ratio& diligentia eſt, ut,&c. de Or. 121 a,
Diligentia càm omnibus in rebus, tum in cauſis defenden-
dis plurimùm ualet: hęc præcipuè colenda eſt nobis, hac
ſemper adhihenda, hæc nihil eſt quod non aſſequatur. Ki- bid. Reliqua quæ ſunt in cura, atrentione animi, cogitatio-
ne, uigilantia, labore, co mplectar uno uerbo, quo ſepe iam uſi ſumus, diligentia, qua una uirtute reliquæ uirtutes oës continentur. de Off.2 a, Excitanda eſt animaduetrſio& di-
. 1z. 12.. ligenria, ut ne quid temerè ac fortuitu, inconſideratè negli-
genterq; agamus. pro Mur. 144 b, Mea ſumma& uobis co- gnita in remp. diligentia. Top. 221 b, Vt mea diligentià man datorum tuorum, te quoq; ad memoriam rerum nõ ſtrarũ excitarem. de Or. 10% a, Hemoſthenes impedimenta naturæ diligentia induſtriaque ſuperauit. de Inu. 5 a, Magna cum
cura& diligentia ſcribere aliquid. ad Here. 30 b, Diligentia comparat diuitias, negligentia corrumpit animum.& 32 a, Diligentiaà eſt accurata conſeruatio ſuorum. Epiſtol. 144 a,
Conferre diligentiam ad aliquam rem. Off. 28 a, Domus fi- nis eſt uſus, ad quem accommodanda eſt ædiſicandi deſcri
ptio,& tamẽ adhibẽda dignitatis cõmoditatisd. diligétia.
DILIG OH gu. amo, charum habeo. Pro Cor. 67 a, Vt eos dili
itis& charos habetis, ſic,&c. Epi. n a, Et eum non ſolùm beneficio, ſed amore etiam& perpetuo quodã iudiciò meo diligebam.&1½1 a, Dilexi te quo die cognoui, meq; i te di- ligi iudicaui. ꝓ Cor. 68 a, Fidem eius eſt complexus, officia obſeruantiamq; dilexit. de Na. 13 a, Te ab eo mirificè dili-
i intelligebam. Epiſt. 74 b,& 168 b, Quos ego ambos uni- cẽè diligo: pro Pl. 26 4 b, Hic ab illo dileetus eſt: At. 197 b, Puã
quidem& in agendis noſtris rebus, æ in conſilijs ineundis, mihiq; dandis, in ipſis literis, quas mittis, Beneuolentiam, diligentiam, prudentiam mirificè diligòô. de Le. 185 a, Cole-
re& diligere aliquem. pro Qu. R. 4 5 b, VIq; enè te diligis,
& magnificè circumſpicis, ut ita petas? Ep./ 6j, Qui me ad- modum diligunt.&zi a, Valde hominem diligo. Epiſt. 133 a, Tantum acceſsit, ut mihi nunc deniq; amare uidear, antè di lexifſe. Epiſt. 222 a, Vt ſcires eum non à me diligi ſolùm, ſed etiam amari.
DILORIC O, 3. diſcindo, aperio. de Or. 1n19 b, Qui in cauſa
pèeroranda non dubitauit excitare reum cõſularem,& eius diloricare tunicam.
DILVCESCI T, bat. luceſcit, lucere incipit. I. C. u12 a, Ipſi
ad me, cum iam diluceſceret, deducũtur. I. A. 2 4 a, Diſcuſ-
ſa eſt illa caligo, quam paulò antè dixi, diluxit, patet, uide-
mus omnia.
DILVCID Elucidè perſpicuè, clarè, apertè. in Va. Mea lex
dilucidè uetat.& Or. 294 a, Dilucidè plane, dicere. de Or. 96 b, Planè& dilucidè loqui. de Di. 104 b, Quæ eſt à te ex-
licata dilucidè.
DILVCID O, s. declaro. ad Her. i7 b, Nam quod in docen-
do rei dilucidandę cauſa dolum appellauimus, id in dicen- do honeſtius confilium àppellabimus.
DILVCIDVS,, um. apertus, euidens. Or. 19 8 b, Contra te-
nues acuti, omnia docentes, dilucidiora non ampliora fa-
cientes. de In. 48 b, Ac uerbis quoq; dilucidis utendum eſt.
ad Her.; b, Quò breuior, eò dilucidior erit narratio.& 35 a, Perſpicua& dilucida expoſitio.
DII. VCVL O. ſummo mand. At. 25) b, VI Iduum cum ante
lucem ſurrexiſſem, ueni diluculo ad pontem Tiretium, qui eſt Minuturnis. pro§. R. 21 b, Primo diluculo nuncius hic Ameriam uenit. 3
PILVO, u. confuto, abſtergo. pro§. R 25 4, Ego qua ratione
res tam leues infirmem ac diluam, reperire non poffum. 3.—... 7 4—... pro Mil. nsõ a, Mors P. Clo dij, de qua, ſi nolſem diluere cri-
men, ut dilui: tamen,&c. pro Cæl. 44 b, Quæ tu diluas o-
porret,& falſa eſſe doceas. I. V. 25 a,& de Cl. 19 0 b, Dilae-
........„„ re crimina aduerſariorum. de In. 78 a, Diluere, quæ contraà diei poſſunt. ad Her. 13z b.Alterutra pars diluitur. ad Heren.
D 1 43³4
20 a,& de Inu. 57 a, Diluere cõtrarias argumentationes. ad
Heren. 35 a, Diluere crimina.)(.Inferre crimina. Tuſcul. 198 — 3.... 1. 24 a, Quæ cogitatio una maximè omnes moleſtias extenuat
& diluit.
DIMAN O, 1. prôfluo. pro Call. z8 b, Meus hic forenſis labor
uitæq́;; ratio dimanauit ad æſtimationem hominum paulò lariùs, commendatione ac iudicio meorum.
DIMENSI O, onis. Tuſc. 160 a, In illo libro pufionem quen-
dam Socrates interrogat geometrica quædam, de dimen- ſione quadrati.
DIMETATV 8, ta. dimenſus. de Na. 57 b, Eorum enim cur-
ſus dimetati, maturitates temporum,& uarietares, muta- tiones q; co gnouimun. IMETIO R, ris. dimenſus ſum. metior, digero. de Senec. 39 b, Atqui ego iſtam ſum dimenſus, mei ſunt ordines, mea de- ſcriptio.& ibid. A' quo eſſent illa dimenſa atꝗq, deſcripta. i- tẽ: De ſyllabis propemo dũ dinumefãdis& dimet en dis lo-
quemur. de Sen. 87 a, Studiü dimetiendi penè ccæli atd; ter-
ræ. Par. 120 b, Dimetiri peccata digitis„aut nerſus pedibus.
Or. zu5 a, Quem dimenla ratio docuit quid acciderit.
DIMICATIO, onb. diſcrimen, contentiC. Or. 201 a, Sed hæc
ludorum atq; pompæ, nos autem iam in aciem dimicatio-
nem, ueniamus. pro Pl. 265 b, In extremo diſcrimine ac di
micatione fortunæ, uel fortunarum. pro Syl. 182 a, 8 qua ſubeunda dimicatio erit. pro Pl. ½ ½ b, Is nec inimicitias, nec
uitæ dimicationes prò me ſibi defugiendas putauir, pro
Corn. 6 a, Talis eius in rempubl. noſtram labor, aſsidui-
tas, dimicatiò.—
DIMIC O, as. confligo. de Nat. 27 a, Cum A. Poſthumius cũ
Octauio Manilio prælio dimicaret. pro Arc. 19 8 a,&*-a, Qui de uita, gloriæ cauſa dimicant. Att. 131 a, Vt de omnib. fortunis reipu. dimicem.& ioz a, De ſua potentia dimicant
homines periculo ciuitatis. Off. 3 b, Cum Pyrrho de impe-
rio dimicabatur. pro Seſt. z a, Rei de capite dimicantes. Epi. g0 b, Alteri dimicant, alteri uictorem timent. Tuſ. 218 a, Cõ uenit dimicàre pro patria.
DIMIDIATVS, 2, um. medius. J. V.;34 b, Exemit ex anno u-
numi dimidiatũq́; menſem. Tuſ. 282 b, Ferre plus dimi diati menſis cibaria. Tuſc. 4 a, Apparebat epigramma exeſis po ſteriòrib. partib. uêrficulorum, dimidiatis ferx.
DIMIDIVS, Aum. Epiſt. 21 a, Hæres ex parte dimidia& ter
tia eſt Capito, in ſextante alij. pro Do. 220 b, Itaq; populus Rom. neq; Salios habebit, neq; ex parte dimidia reliquos ſa cerdotes. de N. 46 b, Luna maior quã dimidia pars terræ. ꝓ Do: 236 b, Is emit domũ propè dimidio carius quã æſtima- bat. Att. 143 a, Rectè nõ credis de numero militum, dimidio
plus ſcripſit Clodia. I. V. 164 b, Addicitur medimnis MM.
dimidio ferè, pluris quã anno ſuperiore. Att. 214 b, Ambula tiuncula propè dimidio minoris cõſtabit illo loco. pro Pl. 56 a, Habebat iſte quoſdã diſcipulos, quos dimidio redde- ret& ſtulriores quã acceperat. pro Qu. K. 50 a, Tu ſine me Flauio decidiſti, utrum pro dimidia parte, an pro tota. Att. 171 a, Ex ca pecunia partem dimidiam ferè exegit. I. V. 156 a, Emptores accederent ad dimidias partes emendas. bis.& 173 a, Cü ex eo agro dimidio plus abſtulerit, quã pop. Rom. miſerit. J. V. 173 a, Si ut quę dimidiæ eſſent, decumæ uòcaren
tur, paruo uendidiſti. I. V. roi a, Ex ſüa cuiuſq; parte ne mi-
nus dimidium ad fratrè perueniret. Fl. 152 b, Dimidiũ eius
quo Põpeius erat uſus, imperauit. de Or. 14 a, Dixit ſe dimi diũ eius ei, quo d pactus eſſet, pro illo carmine daturũ. Qu-
Fr. 300 b, Redemptori tuo dimidium pecuniæ curaui.
—*... 7... 2. 4. DIMINVO, u. imminuô, minuo) attenuò, detraho, exhau-
rio, decerpo, derogo, decedo, remitto; leuo, ad pauciora re- digo, diripio, dim nutions facio. de Orat. 165 b, Ne quid de hoc tam exiguo ſermonis tui tspore, uerbo unò meo dimi nueretur. pro Syl. 167 a, Sed quantũ de mea autoritate diri- puiſſet, tantũ ſe de huius præſidijs diminuturũ ſperauit. de Or. 154 b, Separatione partium magnitudines ſunt artium diminutæ. pro Cec. 291 a, Si ſententia huius interdicti di-
minita aut infirmata ſit. de Cl. 165 A, Interitu talis auguris
dignitatem noſtri collegij diminurã dolebã. At.*. Te rogo, ut procuratoribus Flauij réemittas de diminuendo. Quint. Fr. 301 6, Ne quid de bonis L. Flauij diminuerent. ad Her. 6 a, Veruntamen maturabimus;& quòd negocio diminutũ fuerir, exæquabimus induſtria. de In. 67 a,& de Orat. 160 b, Diminuere de aliqua re.
DIMINVTIO, onts. imminutio.)(. Accretio. Epi. 50 b, Impe
rio præterea tãta diminutio facta eſt,&c.& de Ar. 253 a, Off.
43 b, Neq; de bonis priuatorum publicè diminutio ſiat. cõ
tra Rul. 64 b, Non queror diminutionem uectigaliũ. Tuſc.
162 b, Luna accretione& dimiinutione luminis quaſi faſto-
rumnorans dies. contra Rul. 69 a, Diminutio libertatis,& diminutio ciuium. I. C. 116 a, de Prou. 73 b, Diminutio ca-
Pitis, de Prouin. 96 b, Mulctari Enperatorem diminutioné
d prouin-
2

—
——“
1
—
—
*³ 433 D I brouinciæ, contumelioſum eſt. DIMINVTIO, exornatio eſt, cum aliquid eſſe in no bis, aut in ijs quos defendimus, aut natura, aut fortuna, dicem äs. gregium, quod ne qua fignificotur arrogans oſtentatio, di- minuitur& atrenuatur oratione. ad Her. 36 a4a4. DIMINVTVS, a, um. pro Cec. 235 b, Pars aliqua iuris dimi- nuta. Top. 223 a, Qui capite non ſunt diminuti. de Aruſ. 235 a, No patres auxilio diminuti deſiciantur. pro Syl. 177 b, 17 a, Prædijs diminutis. DIMISSIO, nis. Par. 125 a, Dimiſsiones libertorum ad fœne randa
Propugnate rum.
s diripiendasque prouincias. I. V. 253 a, Dimiſsionem
DIMISSVS, ,um. Acad. 4 a, In iſta philoſophia, quæ nunc
propè dimiſſa reuocatur. DIMIT T O,. amitto, miſſum facio, remitto, depono, omit to.pro Cor. 6 a, Sui quenq; iuris do dimittendi& retinen- di eſſe dominum. pro Pl. 279 a, Liberratem meam neq; di- mifi unquam, neq; dimittam. pro Arc. 191 a, Non cũ uitæ tẽ- Pore dimittendam eſle cömemorationem nominis noſeri. Att. 229 b, Ego non dimittam iſtã curã. ꝑro Qu. 4 a, Tü Nę- uius pueros circũ amicos dimittit. Offic. 72 a, Sed dimitta- mus fabulas,&c. de Fat. 141 a, Sed Pofsidium, ficut ęquũ eſt, cum bona gratia dimittamus. J. A. 246 a,81 aliquid de ſum- ma grauitate Pompeius, multũ de cupiditate Cæſar dimi- ſiſſet. de Leg. 176 a, Augures poſſunt concilia uel inſtituta dimittere, habita reſcindere. I. C. ↄ9 a, Hęc ego omnia uix ià cœtu ueſtro dimiſſo comperi. At. 9 a, Hoc concurſu optima tum comitia dimittuntur. J. V. i23 a, Res illo die non perora tur, dimittitur iudicium.& 234 a, Prętor dimitti iubet ſena tum.& 123 a, Dimiſſo atq; ablegato conſilio.&*25 a, Qui ho neſtos homines ableget, conſilioque dimittat. in Vat. 30 a, Dimittere conſilium. de Or. 93 a, De reliquo iam noſtra cul pa erat, ſte dimiſerimus. At. 19 ⁄ a, Diſcedentem te non ſine magno dolore dimittam. de Ora. ↄ4 b,& 95 b, Dimittere a- liquem à ſe:id eſt, amandare. Epi. 225 a,& 226 b, pro Syl. 175 a, Aliqué dimittere abs ſe,& mandare in ultimas terras. Or. 205 b, Dimittere eum, quem manu comprehenderis.& 206 a, Quoniam Demoſthenem totum cognouiſti, nec eum di- mittis è manib. Or. 199 b, Conſequòêris tamen, ut eos ipſos quos contra ſtatuas, æquos placabilesꝗ́; dimittas. IJ. P. 89 b, Himittere exercitum.& ibid. Dimittere familiam. At. 96 b, Cæſar exercitum nullo modo dimiſſurus eſt. I. V. 256 b, Di- mittere remiges. Off. 8a, Cum Pompilio uideretur unam dimittere legionem, Catonis quoq; filium, qui in eadem le gione militabat, dimifit. Epi. 126 a, Et ſi non idcirco eorum uſum dimiſeram, quòd ijs ſuccenſerem. de Am. no b, Dimit tere amicitiã alicuius. At. 109 b, Dimittere ſe penitùs in cau ſam. Aca. z0 a, Epicurus rem eò dimittit, ut,&c. Epiſt. 132 a, Quod quidem ſi ita eſt, minimè miror cœlum etiam& ter- ras uim ſuam, ſi tibi ita conueniat, dimittere. pro Cec. 299 b, Patrimonium unius incommodo dimittitur. DIMOVE O, es.depello, permoueo, remoueo, deijcio. At. 63 b, Quod in ofatorijs libris perſonam deſideres Scęuole, no eam temerè dimoui. Anteq. 196 a, Expurgare ſuſpicionem, dimouere. pro Do. 226 a, Similis à repub. labes in poſterum dimouebatur. pro Seſt. 14 a, Dimouere aliquẽ de curſu ſuo.
A.
& pro Pl. 270 a, Dimouere aliquem ſuo loco. I. V. 55 b, Quo
ego adiumento ſperabam hanc à me moleſtiã poſſe dimo- ueri. contra Rul. 82 a, Ex ea poſſeſsione Rempubl. dimoue- re, ex qua Syllæ dominartio non deieciſſet. Par. 118 a, Volu- ptas mentè er ſua ſede& ſtatu dimouet. pro Cec. 293⁄ a, Vis, quæ formidine animũ perterritũ loco ſæpe& certo de ſta- tu dimouet.& 264 a, Dimoueri& depelli de loco. I. A. 193 b, Virtus nunquam poteſt dimoueri loco. de In. 73 a, Dimo- uere intentionèé facti in alium. I. V. 75 b, Vt ne quis te de ue- ra& certa poſsit ſententia dimouere. de Or. 12 b, Odium à nobis dimouere& in alios ſtruere.
PINVMERATIO, onw. exornatio quędam uerborum, fre quentatio. de Orat. 162 a.
DINVMER O, as. Off. z1 b, Etiam ſi dinumerare ſe ſtellas,& metiri mundi magnitudinem poſſe putet. Or. 210 a, De ſylla bis propemodum dinumerandis& dimetiédis loquamur. At. 257 b, Octauius centurias Capuæ dinumerat, jam iam ꝗ; uideo bellum. I. V. 26 0 a, Dinumerare pecuniam alicui.
DIO CHARIN Anæ. lIocus. At. 219 b.
DIOECE SIS,/⁄2. procuratio uel gubernatio. At. 82 a, Mirifi ca expectario Aſiæ noſtrarũ diœceſiũ. Ep. 37 b, Vt me omniũ illarũ diœceſiũ, quæ cis Taurum ſunt, omniumꝗ; earum ci- uitatum magiſtratus legationesq; conuenirent. Epiſt. 223 b, Deinde, ſi quid habebit cum aliquo Helleſpontino contro
uerſiæ, ut illam Mioinxorn“ reijcias.
N 28½ 25— 8 2.„.——.„—.
PIOE d TES, tæ. qui procurationẽ& quaſi diſpẽſationè regiam ſuſcepit. pro R. P. 126 a, Rabirius Dicœceres fuirt re-
Sius.& 12) a, Id aür facere non poterat, niſi Dicœcetes(hoc
D 1I 436
enim nomine utitur) qui àrege eſt conſtitutus.
DIONE,Veneris marer. de N. 71. DIONYSIArum. Bacchi feſta, Bacchanalia. J. V. 3§. DIONYSIPOLITAE. pop. At. z00a. DIONYSIVS, ſij. Dionyſii multi fucrunt. de Nat. 71 a, da Nat. 77 a, Dionyfius in PTympanidis rogum illarus.& Atti. 105 a, b.
DIOSCVRI apud Graæcos multl. de Na. o a.
AIHAH nota erat, qua ueteres in margin eſcripre rum nota- bät, ſi quid eſſet animaduerfione d ignü. Hue bis aüt modis hæc dipla p ingebatur: uno ſic i, altero hüte aduerfio li. utraq; aũt trigoni figura obliqua, fine bafi. At. 19 2, Vibullij res geſtæ ſunt adhuc maximæ:id ex PFompei] literis cogno- ſces: in quibus animaduertito illum locum, ubi erit Aτàν. undebis de Cn. noſtro ipſe Vibullius quid exiſtimer.
DIPLOMA,. principùm& aliorum magiſtratuũ codicil- li litere ue publicæ, ſᷣgno regio munitæ, ge ſanctæ. Arti. 169 b, De diplomate admiraris, quafi neſcio cuius te Hagitij in⸗ ſimularè.& ibi. Ego autem quia ſeripſeras te proficiſci co- gitare(etenim audieram nemini taliter licere)& ego te ha- pere cenſebam,& quia à pueris diploma ſumpſeras. I. P. 99 a, Mitto diplomata tota in prouincia data. Epiſt. 89 a, Di- ploma ſtatim non eſt datum, quòd mirifica eſt improbitas in quibuſdam, qui tuliſſent acerbius ueniam tibi dari, quem,&æc. 8
DIRAE, arum. furiæ, triſtia ſigna, minæ. de Oi. 86 b, Etenim di ræ, ſicut cætera auſpicia, ut omina, ut ſigna, non cauſas affe- runt, cur quid eueniat, ſed enunciant euentura niſi prouide ris.& ibid. M. Craſſo quid acciderit uidemus, dirarum ob- nunciatione neglecta.
DIRECTF'“, directò. Part. 232 a, Directè dicere.)((Inuerſo ordine dicere. Acad. i8 a, Phœnices eo directius gubernant, quòd,&c.—
DIRECTO'’, directè. de N. is a, Directò deorſum ferri. Par. 234 a, Alterumn ad fidem directò ſpectat.
DIRECTV S,, um. rectus. pro Ce. 289 a, Eius fundi extremã partem oleæ directo ordine definiunt. de N. 53 b, Vie ab in- teſtinis ad iecur ductæ ac directę. de D1. 134 b, lam uerò ꝗd opus eſt circuitione& anfractu, potius quàm directo? pro Cæl. 46 a, Illud cum labore ad laudem directum irer pro- bo.& ibid. non ſemper ſupereſt uera illa& directa ratio. ꝓ Qu. R. 46 b, Quid eſt in iudicio?directum, aſperũ, ſimplex. Part. 2 41 b, Ratio directi,& ueri,& iuſti,&(ut dicitur) æqui & boni.& Topic. 222 b, Paries directus. de Finib. 60 b, O* pręclaram beatè uiuendi,& apertam,& ſimplicem,& di- rectam uiam.
DIREPTVS, ptus. aliter, Diremptus. Tuſ. 163 a. L. Secretio, &⅞ Interitus.
DIREPTIO, onisz. Epi. 46 a, Vrbs relicta direptioni atq; in- cendijs.& 56 b, Vereor in eorum naufragijs& bonorum di reptionib.&c. pro Do. 223 b, Direptiones bonorum alicu- ius. I. C. 01 a, Vexatio direptió; ſociorum.
DIREPTO K,ori.. I. A. 185 b, Direptor& uexator urbis. I. C. 108 b. L. Prædator.
DIREPTVS, a,um. pro Pomp. S a, Res quas Mithridates ex
tota Aſia direptas in ſuum regnum conceſſerat. de Finib. 53 a, Sapientia omnium falſarum opinionum temeritare di- repta, certiſsimam ſe nobis ducem prębet,&c. Atric. 79 a, Ibi quinque dies morarti, direpto& uaſtato Amano, inde diſceſsimus. DIRIB E O, es. diſtribuo, dinumero, diſcerno, ſeparo. I. P. 106 a, An expectas dũ te L. XXV tabelle diribeantur? DIRIBITIO, onz. diſtributio. pro Pla. 261 b, Nihil iam eſt, quòd populo ſupplicetur, nihil quò d diribitio, nihil quòd ſupplicatio magiſtratnũ, renunciatio ſuffragiorũ expecte- tur,&c. ſignificat populi diſtributionem, quę fieri conſue- uerat in comitijs, priuſquã ſuffragia rogarentur: ut popu- lus in ſuas uel tribus, uel claſſes diſtribueretur. Sunt tamen quibus diremptio, pro diribitio, magis probetur. DIRIBITO K,oruz. diſtributor, ſi latinè dicitur. erant enim diribirores, qui populum Romanum in ſuas claſſes,& tri- bus diſtribuebant, ad ſuffragia ordine ferenda. Poſtquam. 210 b, Quando illa dignitate tot rogatores, diribitores, cu- ſtodes.& I. P. 87 a, Vos rogatores, uos diribirores, uos cu- ſtodes fuiſſe tabularum. DIRIG O, gs. referre, metiri, æſtimare, conſtituere, ordinare,
dirigere, deſcribere, diſponere. de Cl. 177 a, Antonius nihil,
non ad rationem,& tanquam ad artem dirigebat. Acad. 17 a, Et meas cogitariones ſic dirigo, non ad illam paruam Cy noſuram,& c. ſed ad Helicen,&c. Orao⁷σ b, Speciem aliquã intuẽs, in eamque defixus, ad illius ſimilitudinem artem& manum dirigebat. de Or. 160 b, Nec ſunt hæc rhythmicorũ aut muficorum acerrima norma dirigenda. pro Seſt. 23 b, Hoc eſt igitur propofitum his reipub. gub ernatoribus, quò — intuerl,
14 b,E
4˙7 ntel Hiuin em a Aingel uitatis pendas iirigen ram a perpen igele neo qu jis mal ziltexe ate ac L.I72 terum oes hol utilitat bHont honeſt quos ut nolupte virtutur luptatei urbeme cem dir gerem. HlKIMC hus⸗qu
Mle tan
drremi mit. pre coniun uihom Cr fevaut citius eoncil rhi dir dͤicit, Dinon runt. d pulino DlRIp. Græci uanda damq rio pr
uexare nipieb⸗
Aolee
quand Slab, ſehuiu pecten bantu
DIRIIT irita
inuec ret re
DIRVI
qua ot dellis
dicio
tui pl⸗ DRVC
diruar
DRVp
.C
DIKVS
Lra ſas unt qu dum n. d.* d d dirutn . aot Dl8 n ditiſg mnis Grax ten e

435 . jemi- ipro. elan
24 uns nue& I ſed
1 2 9, ſo fpx ateabse e.
cedo hr) ſceldhe egu
D. 9r, 5, Sbrh 5 d ant n. E
feiſore elun erderan du-
1. ¶G G 2 10 C 8.
80, n20 Eo; le Ve relee it, de
D G, JüRe 8 1 ſetats Slu
9. 4. 1 1.*. 0C
. kenae Leireeie
I ſut c1 2¹18 10 nalde Dite e cedi ml 12 etans.
. r0, zullie ldenene atl a aers Sae tate
8 ero 8.I. 1 ue. ion ien H 0c di ign at
. b, uen us. 4 m in u ga, e0 for 18 L dig 10 5.
85 ib. In 12 1 1eꝗ 1 me 9 m ilàc 11010—;
b nfieet b ea prouna in d 4 lin. eamde a. nna Eheeruies
ant e nOn e. pre lanc 151 d a 8 ui: dehhaci ont
8 Vachen n 1naee Jhus a Rag iak lcij ieiſs 89 kiLn
bea AAap nẽ ci 4 91 Clbe Se uam a, O a, dil Ranaif inn be dũ
: de 4 nc 10 er- pi ſon 4 nꝗq 234.22 atu ex. ef arer ihi Ln—
p. egfane epra lege bia on⸗.T, esn 5 eune die e
5 41.. 3... U.—„. 1.* 1— di ul. alia 6,It licesim naci) Splus ab Pori. Err u di- m un 6 mi 14 nc 0 8 2 1². auln V ih n d lo fu t de
ſuu nn b M C O Ma pree Cat im 80.) er diſc. ihil o a, 5 Mih u4 uO 11 g Itus gran ſſecds.
1. 3 10 ilig. 318. T. e 4 iſconſi 1 uà li(- cun rta tti. 2 Jdi.1 dilig b.— er 2, ro O lar. 19 a ſc qui re Teid eraeen aeede
84 8 1...G 2 T. Ue. 85 a 2 17 de* ghi 111 Su. 3 2181 ſt.
W 0M fein 0 nd Ifi s ſaie d r. 4 Sa K iu eaaßst
3 er io: 8 r ſüntz Y ige. Lihi ſij Br. ſap iſce 0 em. Am 1I 8 0 5 a, M di di m e
43 tus At 1m Pr 41 118 ſt. p Vrigens, Ni te a,— 1 di e. ere quàr Cu b. I 85 dar& e dG Ium
1 iſs um ect. au io e di 223 2 7 be 87 1„ 1 der de d b 35 Jec.2 nd. L8 d e d
11 Piuin⸗ er dar r ucna kredee 1Ml dleeahre ee d,d Ce Kendar eaicem
1 Hi ſæp ue as, r P dra a on 20 b, tt. Krmie iſc diſ du.105 la. 0 à deſc tior m dil na
4 h. em lirig tu a Or I m T. 2 52 A ta. d e un rat. C pr 6,4 au nu⸗ re Is m.
e eſt cong Teta er di Be nor ru 9 N. ur. an ino m tion deu Ora de 8.] 4 Ac rta Aiu a, Is ſo
Seect. rige fic ri 40 1s Hcio A. e2 t dr ni illa tl a de 8. tu 8 4,4 Aalte d 32 a, p
u Areg Sriger Lepe Im: 1n 11 de un 0 ro 1 le m 3. de ru ba idet 6. U m 6.13 ſeipt
dail uIy de at rep fo tio Oi bo m. irig u An ad 2m le lu Aifde ſt 05 1 cfa cut aea atas
1 N. 4 lal 8. 110. 8, G& 4 tà O. 3. 4 i di 8. 2 amm ta. e. T V 111 di 9 de 2. A
r.4eN. chana an ia a ra n ahit irig 1c 11!, 0 10 u m du Lelu a, d u deſoir. 15 te
Aate 1 ass 4 Peadaen womena: dirse dò, a waherea aſdehe
2. Bacch. A.zs. dan lirbe Stbber di za. Srree 1e cio di Fon Sn nole dilee Me diſceſſ
TAE peß lienna ede fon Seleses e ddr 4 eſtate. ue erdr àco nnia ſi A diſ Kra dif 1 14
117. au wmilaaa am ad 10 Im ee u 1 m at a ſta 3 au re, or ar 22 n icia td; 1ns d 71
an Kmit t⸗ en at10 lu Lel 81 at ru n en L 8 tl rü, Sle 14 m ſtic ia, a ſlu Ita 9* em—
R. adanicig,. erp or⸗ dic ſus 4lio deraſrt) lam tam— 0 1 xe uic Att. 0 iuſt ti liſcen uni 9 116 E- Tym Pe ere d iud urtt s a irex iu ſl d ta: tll on Tre g ⁸ e.At b, de i an diſc 1p 41 I. hhe ne— 8 1 2 ige 91 1 Cl ſus dir In T 5 aam Su 8 b icurei 8 er 175 d21 onſta 8 G 1II 1.1 mt. nfitea 4— 1 lii de Na 13 1— kas Tins Pitadi Fierher r mucian dt enines Saf me hs. Dulti Dde ſoignn 6 n A115 3 110 or! en.. b, 0— 1 67 a, I 18; 14 1 it: ic„8 18 K1 5 189 t, kene —„ Aam is m. t. a airu ſt ip a har fn 4 m. u Jere r a, ta iu(sit ſt, 8 86 un int, e 0 7x nnaß nchad, 19 Erir ad tuft c ar.( 11„it, 135 b 7 e du ff.: 12 15 anta 5 ide b, ibus; celſri di g 10 13 Ain 4 Duch ¼ QX ag ſt 11 ku. 12 ſt— n. 3 Fi. ſa A Im 0O tin 198 tal iſc:1 14 rI N e ndil D. ſi 4 u 8 ne dix datri 8 ac adur igu ilita de t. Ne iga t, n= din Cl. Wlte Ar Ey els de di di. 1. d adu 12 4 4 erok b te⸗. aniu dir ium la. n Ne 4 cun* ded 8. be re ere 18 ſie eo c. OTl. d 4 li di 1& alt uca ta 2 a, N 1 d ci ut ula igu a, dir ire in iri- t.c 1u olal de de t elt b h 1m 1i 10 ke Pne baß 1II. 1„» 28 d U 11 ſi 8. ſt 45 iſce lu a b 21Il m. b, 89 detans 17 0 roRehue eg eH.Go ſi 8 dir b. Si 1 Dile⸗ ſc ſal m 1 a ſt, a 9
— 2 1 Tne haa* inun 0 R d ru/9 a es d 4 3 Si. 4D iſt iſee tat n 10 9 4,0C3 91
„ 8 liquz 8 Lo ma L„ 3 1¹1 T.*. 8 Fi ſt. n 8 1 111 am— 2— b, edhn d 52 6 cu 11 3 C. L 2 4, 5 in u obläqa rdonpe 3 1 Tr 4111 tat 19 L at de) 8 6 10 ina 1 4. OT b, Im re,a 8, Senrnae 3 21 fli. 3. 1
igura o ideram ld re ho pu gin gene Pites ot reg rlin ti 4 or- VX 202 gitu hmneh iares 2, aes. e 91 us, 0 15gur eeid nun, n es! te p e 1 lup te P s bo u- c 3.29 igi bi⸗ c ilia, re Au 2rr ent.; rib igu
2 baulu den4 eeere ſenara ti eſees zlig
13e luert bullm S benin. 5 Ho tatis rate ire e Ro din ite liuic ga, ta ge cu Ll ſari c. 8 Keutie, dif 1 lan ian lere,
8* Vib ilir A S b, leſtanlee 111 rire 10 Or. ſe nd 16 Cler 6— 3 im, ſe Sc. Di u1 ann ahle ſc aſt 3 dere ipſe) liorum bass on ti m pe Lit. 1p I yl. 1 lucſan lie n el* 142,96 cʒœlt ni ibu ec iſce ais. roig Kali na ho 1ue de r969 89 hM ipio 55 a, S m nee 8m d dlann 166 81 3 22 liih d es di eanie s mun luus e 4 2⁵* at us 5b, m1. C a. 65 r0 umn 0 ra n 39 XII busn lo ene 18 U lic.
du 0 2 ddr. qu. t la 8 Se a— a P ior il.n ſt iſt. 3 0 u lic be ceds n1 Mon um bli 0O
m drer neſcio rdüe c lup D. de 50 2 e N ſt. c1 aihil, n0 cer- pift PIO T. 1 d 0 1ſc 8 a 1. ſſur rld In. 1
— 9. rahne krunyn 1 101 tAnde it. 1.15. d ote offic nih cC m ce. P nt ealam di Mües ner 9 2—. po a dion. 80.
4*,8½ rin, qu ſendſen K. A. el tu m. didit,d: trahlo 1p ogfe dan re: inam de eſſe co. ar Biſler 20. Si. faci dic rũ, ri-
4 mira auns leen 4 ir te ueoe d diſdra 0t ed e Plane ri 16- diſce M t. I. V. 3 li. 2, 118t luii 10 e
amt m gu üter e 3l. ta 0 1. Ep 8* diſ 14: n n1 ſte 6 b, cle WA 201 d eder els It. I. t. o ſa waeder ſia
4 Kem mta lepſern. 1b dp 5 ti. hid; 111 1 et 5 ſo 2, S 9 2,C. Sar bene iſc dit 8 At 80 4, iu 1l 1ern
0 am lomal ha 1 L ec 4 ido, All 94 3. O ire 165 amn ne 4, 8 51. 1 Ul. di en ul. e8 rſi ur 1 dgn 0¹ e.
Eo Ane 415 8 h 1 rb. dir 3 liui iſtr 2iſo tu 4. 18 A. U 111 Im 2 ob; T TTa ſc 12. U at, Ue tur 08 tr HP
eran ers d tia dan 5 u„. Sere dii 1 di 1 ucdur u I. 19 C a gl S. te de aſa ſęꝗ TSa kou ua& c on rO a-
Adle Pue umcz jachingnd 4 m. Veed 1. in brdehe afm nt. U eln ou 8 ſus m u on 8 tr ibu⸗ d, C it. p t 7
2 ſuiu* Sen na di sre etua Le eh. dat mn Pyr- ſce veee. atu laese 5 atio Leiehden
4½ aAmp gudd aa Be M d lere Fr. m. diſs em m 80 4 An e an 9 hi llig b ſen au ib t m u01 d t: d 1
4 ta tor. tum, g erdiun am IRI uo³ ſce aint. de ceanates tate a, Ego leacem& ſdaan E in Pednhe cu eſſe 1n ſun„at
12r 42„ k Acer— 138 ꝗ to. 1 G& c iu ibu ciet zu rin 5 8 ou 10 8 Ill rima. 9. ta 8¹ m 8 2radt 3 ulie
aell 3 lant llbkan H Su 2 n. 2 b. anci 1— ſoc. t. 4 iſſe iu utr iphe e— C0, D 3 t1 3 10, P 91 d, le dne U? 151 1 7 ubl e on rulul de dilsd 84 1 nuflee 181 ha on 210 11 em audi ont llip au 10 7 0p T dn 15. tor 10n g rta ul. dnSdhe Suin x. de Run ille ai.2 m, rm eſar.Ep ire la d co Ca ut ur 4 8C ſa A4 di II. Ardel la u ece a R c; P 3 8 * 4-m— ae D ne 8 fer Ae 88. Sſd 810, 42 4 P 3 Cl 918 au I t1oc rO bſe. ep nul 4 d dntr icar tion ue 6 S Iehede eeisse,ee aus ri tomn iant en 3. Grnn 111 iu Ines 2u 1 d cti 244 aru uer er dic m IS C na 1 e ua g im. 222 c eraun 13 r 1n clar. 3 cum A n1 ne ien 1 ne b, Parl 1à. rarnede ⁴ Luin DIS— ſanne m ql 9 U ta 1 di 1 ho rſia 1u- 47 34 dunc nicen 0 mi ei m iu erp n tro 3 ra lo r= D 26 b,. 110 tat ſa, Unern lat 1 er es— pi len lerit ui 4 Om npe lua¹ ml 21 44 Per 411 con tam ofer d 10 ſe 3 25 uin Mi 18, 4uia b,. d. Ii. 5 18 81 du ion iſce nat a, fed cider ren la tih on unq c0 xl. a, dar da C ept drO mit on nan ionu 8 tuiden 8.7 nhilp eius ion tro. de min, d ac deen Cn. Pe nu em C 67 im ro ſce a nus 41 10 atn bar Kti ur. 4. kerii llis ade tati on pta riztur.
4. de dn do ndemmen nuneha
1 1. de fes, 18 Hem. 1 au ire T emp 42 Pa 4 1 1uo m. u 4 ta n. llo ratiU 1C 28 88 fit, E 1. ce ro
4 rt. 2 ces unen aclande..1. ime— dd c.l, 3 A ali Pnd⸗ 114 erl 2t1 E 51bK orè 9½ ure.P
7,2 ,40 Be Beunee adeice 5 geet d 1 di 10, g 1 is dir dle87 irip im ltis. 1, O ac ti ji ati a, lx us b, 29 b,. 91 0m at
14. Direcd 6 1 4 n 1. 71,a 18 uferr: 48 dir 4 am ati 1 à, e. b tle d ota 74* n1l Se 2 2 2 beBin 14 21 d re 1 1 1ad„ r. dam rh ngn 79. 9 aus ut⸗ d Au 1t.231 aneunab ddiesree An kan f.13 acl-.155 1 Ie. 01 dò
A2 L4 dean fnän. dic 2. ac 217 dei p ſe an lign A. us ur 4 P di 3 d,— ur. Hn eg. DI t0 tat mo 4
pes he 1c m eg in umairi n, Tan 13 I. A zu Male rare. 092 135 at. lic Leg at, tat. kat m—
e N 0 n al ides die 0 rednn da 1 UII A, iũ d 2 91 rend aAl la ra 8 1& C loni b. de ibe ep ep— 1 1181
85, Tn heR Täha e de iſas in um ſtr 33 niũ ias Don non vro ibe Or. t. uo tior u. eheat iſc Lelhera e ee ure* 8.4e! u 4 nt. d Dhe kat 0.143 0 inci⸗ 8a, ul ſi nor P 7 li 2de unt. und 1 10 p dex. 81 diſc di 1. Ue eſſe
em 60 C aunt. dne 4 un 10 1n 1 15. irep e Or. rim uI 20 1 t 15 11 18. tü rit? 4 ſſu⸗ ne ibe 1 l1u rüHe e 0. 4 em l ſe 1
1 IAde Pr lefai Dun ina T almo P. dire m E kri 0 11.2 Len 135 St1 ant rI eario lli c u s. 1 icar. Eb R 1 e11 um 0-
4 e„ 4»— Paun O⸗ dütnn tarha ietrsis eeer F Aran dbenen 1m
— 24 lircc nuu 9. Kun R iæ dr im ere— ip 201 2u1 le nrc n 49i A ipie iſc l arna eerass Po iſce 1.4. ro ia 2 5
* dot are aur I15 C 3 U 1pe 1T Po ipu 2P nO. 5 à,: 1+ d 10 T 111 1 10 rT diſ E 8 T at. ſi
o 6 u p jen 917 x&. irip d r. irip de n r1p 0 1r. lolorüia 1. dü 4,.9 T P 8* 6. ua
Wcbe 44 tu WihAtan— DE AIm linq 1I1p 8, ien dir 8 8 diri 0 d disiogi A 1u aà 65: 9. C L lent
er r fra eradldcen adam e d cio bent. u0 do a 1 iàs Ttaids P T. ta m l. Ro ro g lſi q b
ae al 1 l derön 4; me P. li 1 tat edee m lieam me fa—
4 2 44 erau len Ua 4. on ſo cup 1 98 len Id I. 22 n t E driu or! a dulu O. itar re 1&
ae& dore Puer Kum, duu lam d. re ere 3 llrip ate lit. ur? is om a P C ipr 10 atra! kil ſco ui eſt, eri Lo*
none Ld ndent aruere da ræ iln e 2 21 dir it Awiee de ſis u Dfs qui ioraan Delij r. Id ica mer ico, a Aau⸗ 1& ud k 8 Uurg rip Prt⸗ Or EraA 14 ſi q— 4 6 a,, S 5 m dep 1.1 2 10C ta
n lape 078 t, lefun 10 Ex di 1. a lane, 1t Duan am t ra P Or, 8 atur. 2 1. Cæ Or lectica ijud lſcede
44 er 84d Kiuft de uul 1 b,& Ei 1 ſſe e al m dir u b, V Cerar t0.2⁴ Arun Stcein Lepcar alcc, diju di 6,
¹ 3„ u I.. 3 g. 3 ru 4.) la eC 10 3 Pl. 1 et A. 1 le 44 d r. 3
en ert. Amol 14 are T..d di e d urt Ilæ an 96 a4 Ces d L de 8 iſcep 124 0, 2 re Lor. 16
— Kue dire Aüa ex bature E en um ut be Qu.19 ur li- 19 Sro ſe bus d 23 2, D 3 it de Goyet
44 s giei d m, m u. ieba ſta 1c nt in tal b ſcu 1 cl rta a c0„P. 1fo, 11 b 3 2, iſp m rO J. 149 dnaa ripie 3deh a V 4 11 2 a nſeutee 2 3 23 di ru P. 1 14 hered 4 den L hſten, e u dim 39 Tu tu fta A rurruen 0 5. Ac. r T. 3 ₰ ane 161 nhud 3 AMa xW 839 b Aie tOln, Lara,ns LeA ſererdd, norum ta Fh
1 b 1 Tu hof do Se dijs LX Va 4 UsS ar CX P 1u non; iſce arg. Cw. cer 8 ta iſcep ar. 8 U 3*.... 8 4 8 8
K. 22, un. aia zuan æſid e in V um P itias 1ru in iu nisaicee X, o de 4 dieep 1 ice 4 4 4,
91 uen deut dol 3 Seahese det 4. 4s. 1 Loelims icit to d mei tr1s i RI X. ado, Seer diſc re diſ 11 idehe 79 di
n emg ns Sl. p gelit e 1 venèm a. 1 I de ru 12 iu a Vid 1.
142 Direr Suci denr Syl Uns Pa deli te t ne dam Ca ene fr derrer iu onten ſunt abli ept da, eeaue3 ter, ee u te nul t. cru 21t re Repe 24 1 ini zieuf era P1 c0 81 P diſ rm u ſt hee bs unei Heen. cr adn fo ep 3 irupi fi 1 zgit de E rIXe.Ln R ſa u e Ep art P dn
6.,41 1 aufr 50 e ur. 43. 111 T. 11 1h 8 t ds a2, 1 6 e p r t. 41 8. t1.
☛— unl baarur de 11 cali, 112 w. bem 1g 3. P rtser des de- Bee m ereltt 1.40 dru repti um. er LA5 itas znic. Ee9 21 b Vr frutus 5 lles Or. 0, Sedn 3 1s ones a, ⸗
8* F I 0n 89. 5 I. à. t. 1 U 1 3 ad; V tu— di E 5 1 A, Et g di d rI. 0. 6 80 E me 2 ſoco a IR tate rIt Am imt Ep It b, iru. C d 2 fac itis 5. iſcept ſt 11t1 10 gue— la
4 Ar b. 1 10& Ku J rita di 6 11 Lir.. 2, 3 6 3 dir 8 8 6O. 1 192 0 4 11. clP diſe 10 fin 11.1 8 emm 1
— Frol 54. dr eet D iri ta 1. d lr 84— 330 Le. b, 1 eoe 4 ſu aleſt 4 r 1. is n de 8Mi l be—
— eri di E ns. ln du 1 Ia Füi us. 173 Pnoſe reertern iente 1c 8 b e
920e Treg Loden e dir bnar d3. Je. tare be 7 4 D des d pal ana üba e. A drer iſc
. 9 zire e 8„ inus O, ſu 1. dif. UP.* T. non Im 5 10 ita cau P 0 9. 13, d
60 8.,D gu ten 1 trepan n9 ſg is tu t0. xl. dir eg. a4 1m tu no un 0 u iitat 3 ant. p Lebion ec
9 810 Ib. 2 rn Et re nſio 10. 18 5 uer e, Le 1t ue— ui 10 aens 0 de ba iſtè ſ. Fe
Re eier IRVM onlo ar u er 10 de IrIt f ſibi de iur ute a. be u 674 b.
Nan A. 12 oneti A locnden lilia ir. 3 iru nn 4 us. d r, i ite a e Pr 2 1 4 u abs ci ſam
21 9.n H S 1
99 mur aion K. 3 Ua irun xcir 1 ir. 4 ic 1i 1. lui e
4 det, d 8 lis al ru exe 4 52 anis, in ie fine 2.& a ln nſt 4 bat q ne de
1— Kder 4. ell G dit 0,.2.2. 1115,) all ta 1 115 2 E on cad. ta 4, 2 han e.
3t„— Are Wmnaa iedir hurd. Von ee erne dnaus
— 8 lar- ce Kr nn:. 0 3. 1m i0ſ⸗ ima weunr. ur, Noun 1s zn. 4
fal d2& pn tui p is r m is, tio(si D. urr. 3 2 N ta us; ua 44 ep
** r— ſe Te 8: 2, u delit nitrilht 8. de anan mp 257 ſcep 1ib 1s dr. iſc
.* lire dem 2 IRV n5 8, ide aanteid 559 ſa ati Co A. 1 e qui tu deiot. d
1 11. 3 3 8 U taſt i⸗ U 2. 13 7 5 I.. 3 ſit 81& 4
1 4 8* dennle A VS Cr. ta. 11. 101. 2 4 83 5 84 0 4 683
— 7 4 2 v reit an e b, Mida eeeen zene b
a44 a0r cier bam m V. 2 1 c1 Lld.2 ecr—.
nm inun del Tean PI C unn nnn iderarer Le arke. 1SErS 96 ben 24 Pter aud
er 1 ain n— 4, 11,47, die;
b 490 KVI pro isgri, 2e bar⸗dene 13 edee 8. Di. L abu 8 dem
dnd XX dio. u 4 1 IR æ au nt. ihi us, in t ertu er lins de err ſt, atre ndun 2 e 9,9 Ku3 P a 28 uirimass o hs be l 4 In p Kr— 3 a 1 U dir iſus ur!. P 39. ite 6 210 M fec U X 8 C. C1 8S 1 74 2 A. 18 1 2 5 uI 4 reau- m r08. r. 5 e⸗ 8 X a 4; 3 C D —— Ga: a ununs 4 1 Kraßa„— 2— 4, 8 1r.A ſt.. 8 4 at popal dfe erae 1. daſrupe— als 4 un 4 R ta 1 Arul pr eIl 1 6 ndit„— P enere ele Diripa SBe . A n tor.* am 9 Hof L.— lre i 2e,r
b. Ffes, or. 25 laimuni 1 Leen,
Hr 8 MA öbl 2 3 61 qen*T⸗ X
— 7.— 90 enan—
— e. u0s eue nis 9 2 Lu
4 3 ate 2c8, es⸗. mM co cummn 3
*— d dr ente
. 04ceg 22ees reb
0* 3 laßs
4 4.* 4*ε eſ 1 rc. ℳ
48 1an 43 5
* 48* 1* 8 0 r K
2 5 1 0 84— 4 n 97 din ci
4 31. AX hi
* 11. mt*— 4 1
dee 48 d— tbe 16 een 28 444 13³. s *— 0 apad 35 1 2 p 1 2 . 9„

439 D 1
„ b* 6 1 5 de diſceptando. pro Pl. 277 b, Jure& legibus diſceptando de- certare.)(Armis dimicare. Tu
f. z10 a, Cum Academici Stoi-
corum controuerſias diſceprarent. 5 ISCERNO, uu. dijudico, diſtingud, diſpicio, internofeo, fecerno, diuido. pro Eont. 278 b, Quid eſtigitur, ubi diſcer- ni ſtultus auditorà ſapienti iudice poſsit? de Ar. 252 b, Cum uxorem ſororemq; non diſcernis. de Vn. 109 b, Animus di- ſcernit, quid ſit eiuſdem generis, quid alterius,& cætera di- iudicat,&c. quæ diſtinctio ſt inter ea quæ gignantur,& ea Juæ ſunt ſemper eadem. Tuſc. 250 a, Demo critus alba& a- tra diſcernere non pôterat. Par. 236 b, Temperantia duobus modis in rebus commo dis diſcernitur. Ac. 7 b, Quo modo
ea diſcerni non poterat A falſo.
DISCERP O, pus dilacero, dilanio, diuello, diuido. de Na. 7.
b, Diſtractione humanorum animorum, diſcerpi& dilace- rari Deum. Tuſc. 163 a, Animus nec diſcerpi, nec diſtrahi po- teſt. Topic. 222 b, Cum res, quæ propoſita eſt, quaſi in mem- bra diſcerpitur. Or. 145 a, Aliqua dtuulfa& quaſi diſcerpta
contrectare.
OISCESSIO, nis.)(Acceſsio. Of. 54 b, Eorũ neq; acceſsio-
ne melior uita fit, neq; diſceſsione peior. I. A. 188 a,Antonius effugere feſtinans ſenatuſconſultum de ſupplicatione per diſceſsionem fecit, cum id factum eſſet antea nunquam. in Anton. 206 a, Hæc fententia ſic per triduum ualuit, ur quan quam diſceſsio facta non eſſet, tamen omnes aſſenſuri mi- hi uiderentur.& 262 a, Si in has ſententias meas conſu- les deſignati diſceſsionem factre uoluiſſent. Epiſt3 a, Face- re diſceſsionem.
DISCESSV ſus. profectio, abſceſſus, abſceſsio, abitus, abi-=
tio. Attic. 120 a, Quid perrurbatius hoc ab urbe diſcefſu, feu potius turpiſsima fugalI. A. z00 a, Poſt diſceſſum latronis, uel potius deſperatam fugam. Atr. 203 a, Vt me leuarat tuus aduentus, ſic difceſſus afflixit. de Sen. 95 a, Sed me ipſe con- ſolabar, exiſtimans non longinquum inter nos digreſſum & diſceſſum fore. At. 14 5§ b, Subitus diſceſſus,& præceps pro fe ctio. I. C. 98 b, Cum tu diſceſſu cæterorum, noſtra, q ui re- manſimus, cæde contentus eras. Epiſt. 16 b, Quod rogas, ut mea tibi ſcripra mittam, quæ poſt diſſeſſum tuum ſcripfe- rim, ſunt orationes quædam,&c. de D. 90 a, O præclarum diſceſſum, inquit,& uita. de N. 30 a, Solis acceſſus, diſeeſſus q́;. de Diu. 121 a, Cœli difceſſus.
DIS CIDIVM, dij. diuortfum. de Or. 148 b, Hinc illud diſci-
dium extitit, quaſi linguæ& cordis. atids, diſsidium.
DISCINDO, du. dilacero, dilorico. pro Cæl. 45 b, Diſcidit
ueſtem, reſarcietur. de Orat. 126 b, Cum iſta feci, quæ tu,&c. ut diſcinderem tunicam, ut cicatrices oſtenderem. de D. 87 a, Ita cotem nouacula eſſe diſciſſam. de Am. 110 a, Tales igi- tur amicitiæ diſſuendæ magis ſunt, quàm diſcindendæ.
DIS CINGO, gt. Qu. Pr. 314 a, Ceſar mihi crede in ſinu eſt,
neq; ego diſcingor: id eſt, non reijcio, aut diffluere patior.
DIS CIPLINAnaæ. inſtitutum, rario, inſtitutio. ars, mos, con
ſuetudo. pro Cæl. 45 b, Dicet aliquis, hæc igitur eſt tua di- ſciplina? ſic tu inſtituis adoleſcentes? ob hanc cauſam tibi hune puerum parens commendauit& tradidirèpro Cęl. 43 a, Cuius prima ætas dedita diſciplinis fuir, ijsq́; artibus, qui bus inſtruimur ad hũc uſum forenſem. de D. 99 b, Senatus decreuit, ut de principum filijs ſex ſingulis Hetruriæ popu- lis in diſciplinam traderètur. I. V. 99 b, Adoleſcẽtes er in di- ſciplinã traditi.I. A.161 a, At enim te in diſciplinã meã tradi-
deras. Or. 198 a, Alia intelligédi, alia diſcendi diſciplina eſt.
pro Pom. 9 a, Põpeius è ludo atq; pueritiæ diſciplina ad e- xercitum patris, atq; in militiæ diſciplinam profectus eſt.& 14 a, Rhodiorũ uſq;, ad memoriã diſciplina naualis& glo- ria remanſit. pro Mur. 129 a, IIlud dico, nullã eſſe in ea diſci- plina munitã ad conſulatũ uiam. de Di. 99 a, Nec quiſquam rex Perſarũ poteſt eſſe, qui non antè diſciplinam fœiëtiamd; magorum perceperit. de N. 58 a, Vt exerceamur in uenando ad fimilitudinem bellicæ diſciplinæ. in Verrnò4 a, Erudire aliquò ad ciuitatis diſciplinam.& ibid. Educari in furis di- ſciplina.& ibid. Nõ degenerare à diſciplina patris. de Nat. 78, Lacedęmoniorum diſciplinam à Lycurgo datam.& 7 a, Anaxagoras, qui accepit ab Anaximene diſciplinam.& 5a, Trium enim diſciplinarum principes conueniſtis. Tuſ. 246 a, Omnes ferè philoſophi omnium diſciplinarum. Aca. 2 b, Reſtat unum genus reprehrenſorum, quibus Academię ra- tio non probatur: quod grauius ferremus, ſi quiſquam ul- lam diſciplinam philoſophiæ probaret, præter eam quam ipſe ſequeretur. de N. 77 a, Reſpiratione quadam& diſcipli na defgnata. de Fi. 5u b, Non modò quid nobis probaretur, ſed etiam quid à ſingulis philoſophiæ diſciplinis diceretur, perſecuti fumus. Ac. 3 a, Et ad quãcunq; ſunt diſciplinã qua- ſi tempeſtate delati, ad eam tanquam ad ſaxũ adhæreſcunt.
de Clar. 186 a, M. Piſo quicquid habuit, habuit è diſciplina,
maximeqd; ex omnibus Græcis dotrinis eruditus fuit,&
D. I 440 dtotum habuit è diſciplina, in ſtru- no omnium diſcipli-
na iuris ciuilis eruditiſsimus. de Cl. 173 a,Spurius doctus ex diſciplina Stoĩcorũ.& ibid. P. Craſſus hasuit qu⸗ domeſticas diſciplinas.&¹⁷9 Colere diſcip'inã & 189 a, Hermagoræ diſciplina adc ſciplina iuris ciuilis.& ν0 a, Diſcip 1 Ile doctor iſtius diſciplinę 4 pollonius. Or. 104 „
1 — 8 8 reaAlrea⸗e diſcinlins Quarũ rerũ fateor magnà multiplicẽ eſſe diſciplinã. 8
4.1
11 lina diſcendi. de Ora. 9
b, Vr in noſtr⸗ diſciplina eſt. de ſt diſciplina, ut litere. Epift. 83 a, Rario uetuſtar acceperas. Quin. Frat. 293 b, Fami- lia grauis& conſtans diſciplina. Officior. 24 a, Quidam pa- rentum diſciplina meliores fiunt. de Fin. 71 b. Deprauari ma la diſciplina. pro S. R. 38 b, Hominis penèoperarij ex Ame- rina diſciplina patris familiæ ruſticani. pro FI. 4ο a,O mo- rem præclarum,& diſciplinam quam à maioribus accepi-
Exercitatus bona diſciplina. Qu. F. 293 b. Hæc inſtitutio at- que diſciplina poteſt,&c. pro Dei. 149 a, Imitari potius aui
mores diſciplinam q́; debeas. pro Fl. 14 3 a, Niſi noſtri mores
ac diſciplina plus ualerent. pro Rab. 95 b, Adeône ignarus es diſciplinæ conſuetudinisq; noſtræ? pro Quint. Roſc. 49 b, Diſciplina quæ erat ab hoc tradita, lo cabat ſe non minus H-=SS. CCCLIII. pro Dei. 147 b, Nihil factum eſt, niſi mode- ratè, niſi quietè, niſi ex hominis grauiſsimi& ſanctiſsimi di- ſciplina. Ep. 8 b, Lentulum in primis imitatione tui fac eru- dias: nulla enim erit hac præſtantior diſciplina. Quint. Fr. 395 b, Studia& artes quæ ſunt nobis Græciæ monimentis diſciplinis q, traditæ.
DIS CIPLINABILIS, le. ad Her. 16 b, Aut ſi qua in re co-
hortabimur aliquem, cuius rei aliquam diſciplinabilem ſeientiam poterimus habere. aliàs, diſciplinam ſcientiamq́; poterimus habere,& rectius quidem. nam diſciplinabilis, nemo unquam Latinorum dixiſſe legitur.
DISCIPVLVS, k. auditor, qui audit aliqus, qui ſe alicui in
diſciplinam tradit, tyro. Epi. 136 b. Hircium& Dolabellam dicendi diſcipulos, cœnandi magiftros habeo. de Piu. 81 b, Panetius do ctor Poſsidonij, diſcipulus Antipatri. pro Cor. 64 a, C. Marius P. Africani diſcipulus ac miles. de Nat. 61 a, Rudem me diſcipulum atq integrum aceipe. de D. 90 a, He raclides auditor& diſcipulus Platonis. de D. 126 b, Eudo- xus Platonis auditor. Off. 54 a, Rutilius Rufus, qui Panæ- tium audiuit: id eſt, Rutilius Panætij diſcipulus.
DISCLVD O, du.. diſiungo, ſeparo. Tuſ. 1ů52 b, Plato duas par
tes animæ ſeparare uoluit, iram& cupiditatem, quas locis diſcluſit, iram in pectore, cupiditatem ſubter præcordia lo cauit.& 16 5a, Plato perturbationes ſemotas à mente& di- ſcluſas putat.
DIS CO awz. percipio, diſciplinam accipio, cognoſco, perdi-
ſco, condiſco, arripio, complector, audio, accipio, do cumen tum capio, exẽplum ex aliquo capio, cognitionem accipio, cöprehendo. de Or. i2r b, Craſſus, quod diſci potuit de iure, didicit. de Sen. d2 a, Vt ego feci, qui ſenex Græcas literas di- dici, quas qui dem ſic auidè arripui, quaſi diuturnam ſitim explere cupiés. de Or. 156 a, Qui non citò aliquid diſcit, nun quã omnino poſſe perdiſcere. Orat. 212 b, Eſt enim hæc non ſcripta, ſed nata lex: quã nõ didicimus, accepimus, legimus, ſed ex natura ipſa arripuimus, hauſimus, expreſsimus. de Or. in8 a, Rectè igitur de cauſa diſcenda nihil præcipiunt: id eſt, cognoſcẽda. de Ora. ↄ7 b, Perdiſcédum eſt ius ciuile. I. V. 99 b, Dũ eſt unde ius ciuile diſcatur. de Orat. 51 a, Libet ſem per diſcere. pro Qu. i0 a, Multa diſcere arq; dediſcere. Ep. 137 a.& Ac. 33 a, Diſcere literas apud aliquem. de Sen. 82 a, Anti- qui diſcebant ſi dibus. Epi. 33 a, Animaduerti enim,& didici ex tuis literis, te,&c. Offic. ⁊1 b, Hominis mens diſcendo ali- tur,& cogitando ſemper aliquid aut inquirit, aut agit.& 33 b, Si diſcendi labor eſt potius quàm uoluptas.
DISCOLORrk. dinerſus, diſpar, diſsimilis, uarius. I. V. 73
b, Vt diſcolorib. ſignis ſentẽtię iuratorũ hominũ notarẽtur.
DISCORPDILA, die. diſsidiũ, diſfenſio, ſoditio, odiñ. Tuſc. 2u3 b, Diſcordia eſt ira acerbior, intimo odio& corde conce-
pta. de Fi. 8 a, Ex cupiditatibus odia, diſsidia, diſcordiæ, ſe- ditiones, bella naſcuntur. de Ami. 100 b, Empedocles dixit, quæ in rerũ natura, totoq́, mundo cõſtarent, quæq́; moue- rétur, ea contrahere amicitiã, diſsipare diſcordiam.& ibid. Nulla eſt domus tam ſtabilis, nulla ciuitas tam firma, quær non odijs ac diſsidijs poſsit euerti. de Ar. 256 b, Nec alius diſcordiarum ſolet eſſe exitus inter claros& potétes uiros niſi aut uniuerſus interitus, aut uictoris dominatus, aut re- gnum. Offi. i7 b, Rem pernicioſiſsimam in ciuitatem indu⸗ cunt, ſedition? atq; diſcordiam. Quin. Pr. 264 b, Multas eſſe in oppidis ſeditiones, multas diſcordias. pro NMuren. 355.
3
*
— ⁰-=
——
tetic⸗ 518(C 3341 ſcrep⸗ tentlo deOr noſtre aut. 5 P popu ſed ip duæ! duol tur.
diler

angs r.99 blMmh. 7 b.
enne ds tenaaa 4 ½ l de de ig ase Hre⸗ghgn. I. 44 e d.Craſfabeuiuitd Vt odia occulta ciuium, quæ nunc tacitis diſcordijs conti. DIS CRIM EN, interuallum. cntra Rull. 3 3 b, Duo maria ** 43.& Colens tga nentur, in optimi cuiuſq; fortunas erumperẽt. de Ar. 254 b, perrtenui diſcrimine ſeparata: id eſt, interuallo.
* diiphna ader üie Sit diſcordiarü finis aliquando: pro Mur. 144 a, Sedition? DIS C RIMIN O, as. diſtinguo. I. A. 2 43 b, Hetruriam diſcri-
rls. e a Diſciplin nene ac diſcordiam cõcitare. I. A. 153 a, Sedare diſcordias. pro Fo. minat Caſsia, ſcilicet uia.
etor iſtins aiſ⸗ aäſaädt 28 ½a, Summi duces ciuitaris diſcordijs conſumpti. isGOKOGasdicideo,diderepo,dilgatio eiialiquo, n5 0 6 ee. conſenrio alicui. de Fi. 58 a, Cupiditates intus in animis in- cluſæ inter ſe diſsident atq; diſcordant. de Fi. 61 a, Animus à ſeip ſo diſsidens, ſecumꝗ; diſcordans. DISCO KRKS,du. diſſentiens, diſcordans.)((Concors. contra KRul. 34 b. Non contentione, non ambitione diſcordes.
DISGRVCIO, 2. excarnifico. Atti. 22 4 b, Diſcrucior Seſtilij fundum Verberone Curtilio poſsideri. pro Quin. R. zo a, Quod enim ipſe celeriter arripuit, id cum tardè percipi ui- dct, di ſcrutiatur. I. A. 255 a, Et ſi poſſet, Brutum& Caſs ium
Aiſcruciatos necarrvrvee.
DIS CVMB O, bz. accumbo, cubo. Attic. 68 a, Diſcubuimus
omnes prærer illam. I. V. 89 b, Diſcubuimus: id eſt, cœnan-
& Alciphnam ues etntn diſciphna melior aul- 3naA d iplma.. 196b htüa pote. 4 6. Pro Denga amh dedeas. pro HLN 85 lu⸗ allercnt. Pro Rab. 36 b; üin atuerudinisg noſtrx;— nn
ux erat ab hoctradia, lochaen 1
1I. dro De. 147 Xhilfchachiin
e,nn cxhomiaiz grauiſiim Aadin d.Lentulum in Prmus tmitmoneruh.
2 erit hac præſtantior Hiſdglu. de arues Surx ſans nobis Gtxax um AILI5, L. ad Hers«rägun Aaquem, cuius rei ahqum üicgiri
herumus Räderc. alids diſciphnm amn
ere, K rectius quidem. nan dliniu Lauaorum diiſſe legitur.
15 1l uditor, qui audit aliars mitu machs, TyrO. Epi. 36 d.Hrcium Aha pulos, cnandi magiſtros ludeo. tehr voe Pol donij, diſcipulu rpen. 64 PAfrRcani diſcipulus acmie. RM
faipalam at integrum cine in eor X diſcipulus Ptong. dedmin
aumof. 0E 344, Aurius lfuf dek. Xatiliu Panrtijdiſpuin. 3 46. ango, ſeparo. Tu. dAuucs parars uolun V in pectore. cupiditatem ae 4, Hato perturbamones ſemotui
t.. gwi rioie, iſciphinam accipio, cgdn
„ h
„ omplectot ancdac 1
plam ex aicno Gaio,das ee e ckpe⸗
rxiin d Craffes, quod Seeea ne 9
A 90à⁴³ 8 4 zim u
4 Lbofe d
e,iram& capicitxen e
duæ leges inter ſe diſcrepant. Offl. 68 b, Et quidem ſic hæc
e
4 4
DISCREPANS, ns.)((Congruens. de L. 162 a, Oratio uer-
bis diſcrepans, ſententijs congruens.
DISGREPANTIAia. diſſenſio, diſcordia. de Or. 135 a,Ri detur etiam diſcrepantia, quid huic abeſt, niſi res& uirtus?
Of. 22 b, In actiones omnemꝗ; uitam nullam diſcrepãtiam ——...— conferre debemus. Top. 229 a, Diſcrepantia ſcripti& uolũ- tatis. de F. 99 a, Maiorem multò habere Stoicos& Peripa- teticos rerum omnino diſcrepantiam, quàm uerborum.
. PISCREP O, as. diſcrepans ſum, abhorreo.)(Congruo. At.
23 a, Id à tuis literis, quas ad me de acceſſu tuo miſeras di- ſcrepabat. Ep. 25 a, Ex eo quidã ſuſpicati ſunt animorũ con tentione, non opinionum diſſenfione me ab eo diſcrepare: de Orat. 153 b, Si qua in re diſcrepauit ab Antonij diuifione noſtra partitio. Of. 29 a, Quæ multũ ab humanitate diſcre- ant. pro Pl. 267 b, Sed factum tuum à ſententia legis diſcre pat. Par. 116 a, Quæ tamen multum diſcrepant ab opinione
populari. de Or. 161 a, Non modò cateruæ atq; conuentus,
ſed ipſi ſibi ſinguli diſcrepantes eijciuntur. de In. d0 a, Cũ
duo uerba inter ſe diſcrepant, ut tamen unũ ſonare uidean rur. pro Clu. 43 a, Iudicia cenſorũ quandoq; inter collegas diſcrepare. de L. 162 a, Oratio uerbis diſcrepans, ſententijs congruens. I. V. 260 b, Eadem dicit, nulla in re diſcrepat.& 134 b, Si quid diſcrepat, eximunt unum diem. de Fi. 83 b, Fa- cta Epicuri cum dictis diſcrepant.& 119 b, Hoc diſcrepat cũ illo.)(Hoc cõuenit cũ illo. Of. 29 a, Vt in fidibus, aut in ti- bijs, quãuis paulũ diſcrepent, ramẽ id à ſciente animaduer- ti ſolet. Ep. 76 a, Nec in eo quicquã à meis rationib. diſcre- pabunt tuæ. Ep. 14 5 b, Nec unquam àâ tuis confilijs diſcre- Parem. Tuſ. 222 b, Philoſophi diſcrepantes de aliqua re.
DISCRETE) diſtincts.)((Confuſè. de In. z2 a. DISCRETIO, uu. de L. 29 D. in Cod. Germ.
DISCRIME Nnu. differentia, delectus, periculum, dimica-
tio, contentio, interuallum. I. V. 133 b, Iſte omnia iura pre- cio exæ quauit, omnium rerum delectum arq; diſcrimen pe cunia ſuſtulir. de Natu. 76 b, Deorum iudicio, ſi uident res humanas, diſcrimen eſſe ſublatum. de Finib. 121 b, Officia o- mnia tollũtur, delectu omni& diſcrimine remoto. pro Pl. 260b, Non eſt enim conſilium in uulgo, non ratio, non di- ſcrimen, non diligentia,&c. de Ein. 74 a, Totumꝗᷓ; diſcrimẽ ſummi boni in ea comparatione poſitum putat. pro Cor. 65 a, Sit hoc diſcrimen inter gratioſos ciues atq; fortes, ut illi,&c. hi,&c.
DISCRIME N periculum, dimicatio, contentio. IA. 209 b,
Ab ducta eſt reſp. in maximum periculum,& extremum pe- nè diſcrimen.& 189 a, Res in diſcrimen adducta eſt, utrum ille pœnas reip. luat, an n0s ſeruiamus. pro Qu. 7 a, Ea res nunc in diſcrimine uerſatur, utrũ ne,&c. pro FI. 270 b, Ete- nim uerebatur credo anguſtias, quaſi res in contentionem aut diſcrimen poſſet uenire. At. 2 80 a, Maximo in diſcrimi-
ne reſp. uerſatur. pro S. R. 21 a, Cum omnium nobilium ſa-
lus in diſcrimen ueniret. de Ora. 85 a, Deueni in mediũ re-
rum omnium certamen atq, diſcrimen. pro Mu. 144 a, In di ſctimen extremum uenimus. pro Pom. 6 a,& Off. z1 a, In pe
riculum ac diſcrimen uocari. pro Syl. idz a, In extremo di- ſcrimine ac dimicatione fortunæ. pro Dom. 218 a, Vir ſæpe ad extremãa reip. diſcrimina delectus. pro Deiot. i44 a,& Epiſt. 9o b, Adducere aliquem in diſcrimẽé capitis. pro Mur. 137 a, Adduci in diſcrimen uit æ. pro Seſt. 3 a, Obijcere ſe in diſcrimen pro aliquo. I. V. 66 a,& Epiſt. 132 b, Venire in di- ſcrimen exiſtimationis ſuæ. pro Clu. 28 a, Venire in iudiciũ ingenij& officij. ad Brut. 90 b, Res exiſtimabatur in extre- mum adducta diſcrimen. Epiſtol. 77 a, Res mihi uidetur in propinquum adducta diſcrimẽ.& 96 a, Omnis reſp. in meo capite diſcrimen eſt habitura. I.A. 259 a, Diſcrimen totius huius belli in unius uiri fortiſsimi uita poßtum eſt. Acad. 33 b, Erit igitur iam res in diſcrimen. Epi. 12 b, Iecit quidam caſus caput meum quaſi certaminis cauſa in mediam con- tentionem, diſſenſionemꝗ; ciuilem, quo in diſcrimine,&c. At. 99 a, Nunc incido in ditcrimen ipſum. de N.§9 b, Dij di-
ſcriminum periculorumꝗ; comites. de Or. 126 a,& de Fi. 99
a, In ſummũ diſcrimen adduci. At. 75 a, Oſtentationes meas in diſcrimen eſſe adductas.*₰&
*
di cauſa. de In. 63 b, Cœnati diſcubuerunt ibi: id eſt, ſomni capiendi caulſaʒ DIS CVPIO, pi. Epiſt. 12 4 a, Te uidere,& omnia intima con ferre diſcupio. Cælij.“ DIS CVS; ſci. uas eſt, quo cibi, ut carnes,& huiuſmodi alia in mẽſam feruntur:& fortè patina dici poteſt. Sed hic Cicero diſcum intelligit, molẽ quandã rorundam, è ſaxo, ferro, uel plumbo factam, cuius iactu certabant, ut uires corporis o- ſtentarent,& exercerent. de Or. 110 a, Philoſophi, quorũ au- ditores diſcum audire quàm philoſophum m alunt, qui ſi- mulut increpuit, philoſophum diſputantem relinquunt. DISCVTIO, ts.. diſpellò. At. 39 a, Modò cædẽ timueramus, quam oratio fortiſsimi ſenis Qu. Conſidij diſcuſſerat, ea quam quotidie timere potueramus, exorta eſt. pro Do. 224. a, Cum eorum aduocationem manibus, ferro, lapidibus di- ſcuſtiſti. pro Mu. 14 4 a, Dij faciant, ut hoc periculum, quod, &c. diſcutiam& comprimam. I. A. 24 0 a, Diſcuſſa eſt illa ca ligo, quam paulo antè dixi, diluxit, patet, uidemus omnia. Qu. F. z13 b, De Comageno rege, quòd rẽ diſcuſſerã, mirificè mihi blanditur Appius. de Or. 163 a, Diſcutiẽda ſunt ea quæ obſcurant,& ea quæ ſunt eminentia& prompta ſumenda. Ac. 12 b, Diſcutere captiones alicuius. Aſin. Epiſt. 165 b, Si ad Lepidum ueniſſem, omnẽé cunctationem eius diſeuſsiſſem. DISERTE),ornaté, politè, apertè, dilucidè. de Ora. 88 b, De niq; ut prudẽtib. diſertè, ſtultis etiã uerè decedere uideare. Aca. lib. 1, Diſerrè copio ſeq́; dicerc. in Ver. Diſertè ſcribere. DISERTVS. a, um. ornatè dicens, orarorius. de Or. 88 a, Re- liquas utilitates à diſertis& ornatè dicentib. eſſe conſtitu- tas. de Or. 92 b, Diſertos cognoui nõnullos, eloquentẽ ad- huc neminẽé. Or. 198 a, Antonius diſert os ait ſe uidiſſe mul- tos, eloquenté uerò neminé., de Diu. 102 a, Sed difficultas la- borq; diſcendi diſertã negligentiã reddidit.& 125 b, Aliquẽ eſſe cõtra ſe copioſum& diſertũ. I. A. 179 b, Quaſi Rhetor ille te diſertũ facere poſſet. pro Cæl. 41 b, Homo diſerrus. At. 62 b, Diſertus epilogus.& Ep. 44 a, Diſertæ literæ.& At. 101 a, Diſertiſsima epiſtola. de Cl. 173 a, Oratio neq; nimis infans, neq; perfectè diſerta. de Or. 10 5 a, Sic orationem illã diſertam ſibi& oratoriam uideri, fortem& uirilem non ui deri. Orat. 198 a, Ita& doctis eloquentia popularis,& diſer tis elegans doctrina defuit.) m. DISIECTV S,, um. diſperſus. At. 120 a, Nos diſiecta manu pares aduerſarijs eſſe nõ poſſumus. ad Her. 24 a, Res diſper ſas& uagè diſiectas eligere. Difiecta ſaxa, in Ar. DISIICIO,. diſpergo. pro C. 45 a, Dede, diſijce, per me lice bir. Sal. in Ciceronem, 271 a, Idcirco reſpublica diſiecta eſt eo tempore. DISIVNCTIO, onis. de Pro. 77 b, In diſiunctione ſententię, coniuncti tamẽ amicitia manemus. de Ami. 110 a, Statim a- lienatio& diſiunctio facienda eſt. contra Rul. 69 a, Animo- rum diſiunctio diſſenſionem facit. pro Seſt. i3 a, In tãta diſ- iunctione meorum. DISIVNGTI O, enunciationis, ſeu argumẽétationis genus, cùm una harum ponitur, aut, uel. de N. i5 a, In omnib. diſiũ- ctionib. in quib. eſt aut non ponitur, alterutrũ uerum eſſe. Top. 225 b, In diſiunctione plus uno uerum eſſe non poteſt. Acad. 24 b, Diſiunctio è contrarijs eſt. de Fa. i4 7 b, Epicurei dicunt ueras eſſe contrarijs diſiunctiones.— DISIVNCTIO, exornatio Rhetorica, cum eorum de quib. dicimus, aut utrunq, zaut unumquodq; certo concluditur uerbo,&c. ad Her. 32 b. DISIVNCTV S, a, um. procul remotus, diſtãs. pro§. R. 24 b, Quæ uita eſt maximè diſiuncta. à cupiditate,& cum officio coniuncta. pro Seſt. 27 a, Græci longè à noſtrorum hominũ grauitate diſiuncti. pro Cæl. 48 b, Mores eius longiſsimè à tanti ſceleris atrocitate ſunt diſiuncti. I. P. 8o a, Tamen ea quæ ſunt longiſsimè diſiuncta, cõprehendä. I. P. 99 a, Aeto- lia procul à Barbaris diſiuncta gentibus. de Ar. 256 a, Quo- rum mentes longè à communi ſalute diſiunctæ ſunt. I. V. 228a, Fös munitione ac mole lapidum â mari diſiunctus. de Or. 86 a, Quodlongiſsimè eſt ab imperitorum intelligen- tia, ſen ſuq́, difiun ctũ. de Am. i0 4 a, Videre iam uideor pop. Rom. à ſonatu diſiunctũ. pro Pom. õ b, Duo loca diſſũctif- ſima, maximeq; diuerſa. de Ar. Quod ex aliquo Pfanero, r 3 iuer-
¹ 7

DISIVNGO gis. dijungo, ſeparo, ab
443 D I
diuerſo; monſtro ſignificatum taneremus id, See. Epi ſa Quoniam interuallo locorum& temporum di iun uu. mus. Acad. 17 a, Nihil eſt difiunctius, ab ea cogiter olencut, &c. Aca. 24 b, Omne quod ita diſiunctũ üt. Iuan aut e. aut ndn:non modò uerum eſſe, ſed etiam neceſſarium- alieno, diſtraho, di ſidium uel diſſenſionem facio, abalienationem difiunctio- nemq; facio. Qu. Fr. 296 a, Ordinẽ de nobis optimè meritii, & A nobis,& à repub. diſiungemus. J.V 273 bzai nane & genere difiun cti ſint; qui ita diſsident à no 12 I 5* Cæſar Pompeium à męa familiaritate diſiunxit. Ebi 4 5— Nam ab orationib. diſiungo me ferè, referod; ad manſuea riores muſas. de Na. 5 a, Qui honeſta à commodis nõ Neadi ne, ſed genere toto diſiungerent. de Or. 156 a, Sin zvi iun gent, hoc erũt inferiores, quòd,&c. pro Syl. 178 b, Difiunxit, mquit, eos à colonis. de Di. 114 b. Diſiungere ium enta. DISPAR, ri,, diſparilis, impar, diſsimilis, diuerſus, uarins- Mu. 134 a, Par dignitas, ſed diſpar fortuna in hoc& in illo fuit. de Pr. 72 b, Et in utriuſq; pari ſcelere diſparẽ cõditionè facit. Off. 22 a, Sunt his alij multum diſpares. de D. 127 2, Ete nim geminorum formas eſſe ſimiles, uitam atꝗ; fortunã ple runq; diſparem. de Sene. 93 b, Animus ſimplex eſt, nec babet in ſe quicquã admiſtũ diſpar ſui atꝗ; difsimile. pro Pl. 71 b, Honorum gradus ſummis hominib.& infimis ſunt pares, gloriæ diſpares. Or.125 a, Huic autẽ illa diſpar adiuncta ra- So orationis. Offl. 28 a, O domus antiqua, heu quàm diſpa ri dominaris domino. de Na.u8 b, Diſparib.temporib. eadẽ ſpacia conficere.& 20 b. At motus in utroq; diſpates. de A- mic. u10 b, Diſpares mores diſparia ſtudia ſequũtur. Off. 46 a, Non uno modo in diſparib. cauſis affecti eſſe debemus. Off. 24 b, Officia non eadem diſparib. ætatibus tribuuntur. J. V. 245 b,& Epiſt. S a, Varium ius ac diſpar conditio. de In. 66 a, Ex diſpari genere culparum. Tuſc. 35 b. In diſparis a- nimantis uitam tranſire. de Fi. 66 a, Varietas enim latinum uerbum eſt, idꝗ́, propriè quidem in diſparib. colorib. dici- tur, ſed transfertur ad multa diſparia,&c. DIS PARATVM, u. quod contradictorium indiſerti uocãt. Eſt aũt diſparatum in negantib. poſitũ. de In. b, Diſpara rum eſt, quod ab aliqua re, per oppoſitionem nagationis ſeparatur:ut ſapere, non ſapere. DISPARII.IS,. diſpar. de D. 97 a, Quæ omnia fiunt ex coœ li uarietare,& ex diſparili aſpiratione terrarum.
DISPARTIO, tis. diuido. de Na. 79 a, A dijs immortalibus hominib. diſpartiri& diuidi ſomnia. I. A. 215 b, Vt fortunas noſtras diſpartiat parricidis. Offi. 41 a, Aequabiliter prædã diſpartire. Aca. in b, Diſpartire aliquid in minima.
DISPARTIO R vu. diſpartio. de Leg. 179 b, Iureconſulti qd poſitũ eſt in una cognitione, id in infinita diſpartiuntur.
DISPEL IL.O,. diſcutio. Tuſc. 161 b, Rademq; philoſophia ab animo tanquam ab oculis caliginem diſpulit. At. 106 a, Pecudes, quæ diſpulſiæ ſui generis ſequuntur greges.
DISPENSATIO, nis. procuratio, adminiſtratio. in Vat. 36 a, Eripueras ſenatui ærarij diſpenſationem. pro K. P. 127 a,
Rabirius curationem& quaſi diſpenſationem regiam ſuſce pit. Ar. 2 45 b, Profectionem meam, ut uideo, Erotis diſpen- ſatio impedit.
OISPENS O, as. diſpono, procuro. Attic. 17⁰0 b, Qui noſtras res domeſticas diſpenſauit neq; adeſt iſtic, neq; ubi terrarũ ſit, ſcio. de Or. 96 b, Inuenta non ſolùm ordine, ſed etiã mo- mento quodam diſpenſare atq; diſponere.
DISPERDITIO, onis. I. A. 189 b, Antonius ad diſperditio- nem urbis uenire conatus.
DISPERD O, dü. diſsipo. cõtra Rul. 61 a, Diſperdere ac diſsi pare poſſeſsiones à maioribus relictas. Epi. 66 a, Tot ciues Romanos occidit, arripuit, diſperdidit.
DISPEREO, ri. contrà Rul, 82 a, An caput ueſtræ pecuniæ diſperire patiemini.
OISPERGO gis. inſpergo, reſpergo, diſticio, diſsipo. de Na. 73 a, Puerum interea obtruncat, membraq; articulatim di- uidit, perq; agros paſsim diſpergir corpus. de Or. 100 b, Dũ hæc quæ diſperſa ſunt, co guntur. Aca. 30 a, Cur deus morti fera tam multa terra mariò; diſperſerit. ad Her. 31 b,& de In.
49 a, Ekornationes in cauſa diſpergemus.
DISPERSE diffusè. I. V. 227 b, Nunc illa omitto, quæ di- ſpersè à me multis locis dicentur. de Inu. 60 a, Res diſper- ſè& diffus è dictæ...
DISPERSIO, onis. diſsipatio. At. 143 a, Diſperſione enim cõ ſulum actio de pace ſublata eſt, quã quidẽ ego meditabar.
DISRERSVS,a, um. diſiectus, fuſus. pro FlI. 152 a, Prædones toto mari diſperſi uagabantur. pro Pom. 10 b, Bellum tam longsè lated; diſperſum.& Ca, Membrorũ collectio diſper- ſa. pro Seſt. 22 a, Quodam tempore homines fuſi per agros ac diſperſi uagabantur. Qu. de Pet. 205§ a, Vt omnia quæ in diſperſa atq; infinita uiderètur eſſe, ratione& diſtributio-
8
D 1 444
ne ſub uno aſpectu ponerentur. ad Her. 6 b, Narratio accu- ſatoris ſuſpiciones interiectas& diſperſas habere debet.
DISPERTI O, tis. diſpartio, diuido, diſtribuo, diſtinguo. de
Orat. 152 a, Redeunt rurſus ad coniectun am, eamq́; in qua- tuor genera diſpertiunt. de Cl. 179 a, Diſpertire orationem in membra. pro Cl. 32 a, Pecuniam illam iudicib. diſpertien dam eſſe. I. V. u8 a, Bona uerbo redigenda, re diſpertienda. I. C. Cæſar coniuratos municipijs diſpertiri iubet. pro Mur. 142 a, Romani homines, quitempora uoluptatis laborisq́; diſpertiunt. de Or. 100 b, Deinde eorũ generum quafi quæ- dam membra diſpertiat.
ODISPERTITV S, 4, um. Epi. 590 b, Mihi tecum ita diſpertirũ
officium eſt, ut tu,&c. At. 145 b, Satius exiſtimo uos diſperti tos& in ſpeculis eſſe. I. V. act. 7, A quib. initia uitæ atq; ui- ctus, legũ, morũ, man ſuerudinis, humanitatis, exempla ho- minib.& ciuitatib. data ac diſperſa eſſe dicuntur.
DISPIGIO, 5. deſpicio, uideo. de Diu. 125 b, Imbecillus ani-
mus uerũ diſpicere poteſt. Att. 36 b, Si diſpicere quid eœpe- ro, ſcribã ad te. At. 97 a, Nun uelim diſpicias res Romanas. Qu. Frat. 304 a,& 307 b, Sed ego quid ſperem non diſpicio. de Fin. 13 4 b, Cum diſpicere cœperimus,& ſentire quiĩd ſi- mus. Tuſc. 15/7 b, Tamen acie mentis diſpicere cupiebant:
DISPLICEO, ces. odioſus ſum, iniucũdus ſum. de Or. 97 b,
Atq; in ea exercitatione non ſanèe mihi diſplicer, adhibet, &c. Atti. 18 a, Mihi quæ adhuc acta fu nt, diſplicent.& ibid. Vereorne tibi mea conſilia diſpliceant. At. z10 a, Inhibere il lud tuum, quod ualde mihi arriſerat, uehementer diſplicet. Epi. 5 a, Eſt quiddam tertium, quod neq; Selicio, neq; mihi diſplicebat. de Clar. 183 a, Sed mihi placebat Atticus maxi- mè uel dicam minimsè diſplicebat. pro Dom. 224 a, Non ne fieri poterat, ut populo de Cyprio rege placeretè de exulib. Byzanrtijs diſpliceret?
DISPOLIO, 2.. deſpolio, priuo. Anteq. 194 b, Qui ſient aſſe-
cuti ſummum gradum honoris, non diſpoliabuntur hono ⸗·**.* 18* re. I. V. 209 b, Vt etiam cum cęteris Siculis diſpoliaretur.
DISPONO, uis. diſpenſo, diſtribuo. de Or. 96 b, Inuenta nõ
ſolùm ordine, ſed etiam mom ento quodam atq; iudicio di
ſpenſare atꝗ; diſpõnere. de Ora. 155 b, Pifiſtratus Homeri li-
bros antea confuſòs ſic diſpoſuit, ut nũc habemus. Or. 202
b, Verba ita diſponunt, ut pictores uarietatem colorũ. Att.
59 a, Poſtea uerò quã Tyrannio mihi libros diſpoſuit mäs
addita uidetur meis ædibus. I. A. 196 a, Sic uerò erant diſpo
ſita præſidia, ut ab ingreſsione fori populus propuſſaretur. Epi. 163 a, Qui locis omnib. diſpoſiti ſcrutabantuùr tabella- rios. I. V. 86 a, Signa ad columnas& omnib. intercolũnijs diſpoſita ſub dio uidimus. ad Her. z0 a, Videndum eſt cuiuſ modi rationem in diſponendo habere conueniat.
DISPOSITE, diſtinctè. IJ. V. 220 a, Non poſſum diſpoſitè i- ſtum accuſare.
DISPOSITIO, onu. diſtriburio, ordo, collocatio, oixorui. de In. 44 a, Diſpofitio eſt rerum inuentarum in ordinem diſtriburio. ad Her. a, Diſpoſitio, eſt ordo& diſtributio re rum, quæ demonſtrat quid quibus in locis ſit collocãdum. & 19 b, Hæc autem diſpoſitio locorum tanquam inſtructio militum, facilè in dicendo, ſicut illa in pugnando pãrere po terit uictoriam. de Orator. 124 b, Ordo ac diſpoſitio ar- gumentorum.& ibidem: Ratio ordinis& diſponenda- rum rerum.
DIS P 0 SITVS, a, um. diſtinctus. de Ora. 151 b, Sed ita diſtin-
ctü, ut ſint quaſi in ornatu diſpoſita quædam inſignia& lu mina. Qu. de Per. 208 a, Fac ut planè ijs in rebus deſcriptũ ac diſpoſitum ſuum cuiq; munus ſit. pro Mu. 131 a, Nunc de ſtudijs ad honorem diſpoſitis loquor. pro S. R. 40 b, Aptã & ratione diſpofitam ſe habere exiſtimant.
DISPVTATI O, onis. Epi. 16 b, Scripſi etiam Ariſtoteleo mo re tres libros, in diſputatione& dialogo de Oratore. de O- rat. li.3, Diſputario, exornationis ſpecies. Aca. ed.1. li.z, Diſ- putatio copioſa, ſed paulò abſtruſior. ibid. De hac una re unius diei diſputatio. de Fin. lib. 5, Diſputatio lirigiofa. de Fi. lib. 2, Diſputatio ſplendida. de Fin. lib. i, Diſputattoni in- tereſſe. de Fini. lib. i, Negat opus eſſe ratione neq; diſputa- tione. Acad. ed. 2. lib. 2, Non quæro rationes eas quæ ex con iectura pendent, quæ diſputarionib. huc& illuc trahuntur, nullam adhibent perſuadendi dignitatem. de Ora. 85 a, So- les q; nonnunquam hac de re à me in diſputationibus no- ſtris diſſentire. de Ora. 101 a, Infinitæ concertationumq; ple næ diſputationes. Offic. 40 b, Alia eſt illa, cum ueritas lima tur in diſputatione ſubtilius,.
DISPVTATO R, orw. dialecticus. Offi. i b, Demetrius Pha- lereus diſputator ſubtilis, orator parum uehemens.
DISPVT O, as. diſſero, iure& legibus diſceprando decerto,
dico. de Nat. 79 a, Quæ diſputaui, diſſerere malui, quàm iu- dicare. At. 146 a, Multa diſputas huic ſentétiæ cõuenientia. de Or. 94 a, Neq; hęc in eã ſententiam diſputo, ut homines, &sa
05.pr. hencul argume noſum DlSRV quiſg el neceſſec nuiſsim. Vat.z 4 tium ule dolueru nig bis Diſrum 158E omnia, aillemt nam. p ne diſſe tius op ſolum, in locit DISSE in cauf de iure nullam 4 Non diſſent factap Qu. M quæu ludica ſed uo debon pulo d ſenſio rietate me&a mouer Rio ciu DISSE ea que aut c DISSP piam omni⸗ peren Ora. nibus mũ pt rum g M.Len
6 5 Giis in allli 1 diſſent ſenſ.a diſſens n3b,
ſieas e
de kin
ſa re 8
Inau⸗
DISSp
ſerer
berm
Hæc
pro
ſe

*4aſan fam, wncicneeä
Adam teruuam quod Nec. Kehe,. Chr 4 4.— aimim⸗ Viplicedat pro Don asan pepulo de Cyprio tege hlaca tal keerer 4eipoho, priuo. Anteq.9. Curzh Pnduam honorn 4, nee I wam cum cteris Siculus Gipaham 4 duenſo, diftribuo. de Or giählum Hd um momento quodumagiin duponere de Ora.Sb Nütran hir afuſd fic drfpofuit, ut nüc hadem won AM M” Korss unnetaten cei erò qul Tyrannio mikil’dros dihainn ar meis rdidus. I. A. 9⁶ 3 Kurdeni 4 2t 45 ingrrfsione fon populus mun locis omaid. diipoiti ſerxruutr 4. Rgna ad cohumaas&c omnid nen o nidimm ad Her.o Nidmimi m diiponendo hadere conuen. 1 AAmeks.IV. 20 on pofmti r... 0☛ PAridurio, ordo,collocnss e Dipoftio cſt terum inuentium t 2 d Fier. 2.Difpofttio, ct ordod 14
moeltr
4
4.m dputatene esA tao, oknee.did. auu 1
443
P
&c. J. A. 250 b, Eas literas dum recito, dumꝗ, de ſingulis ſen- rentijs breuiter diſputo, quæſo attendite. Ep. 37 a, Idq; me arbitror pro tribunali multis uerbis diſputauiſſe. Epi. 37 a, Qui hæc diſputant: id eſt, dicunt. Epi. 110 a, Quæ ſunt à me in ſecundo libro per Antonij perſonam diſputata. de Orat. 227 a, Genus illud de quo antè diſputaui.& 9⁷ b, Diſputaré de omni re in contrarias partes.& o a, Diſputare de ali- qua re cum aliquo. de Finib. 55 a, Sed& argumentandum
X accuratè diſferendum,& rarionibus conquifitis de uo-
Iuptate& dolore diſpurandum putaut. de Fin. 90 b, Subti- le ac ſpinoſum diſpurandi genus. Tuſ. 233 b, Acutè diſputan tis eſt, uidere quid cuiq; dicendum ſit. Tuſc. 194 a, Itaq; non inſcitè Dionyfius ad ea diſputat, quæ apud Homerũ Achil-
les quæritur, hoc(ut opinor) modo. Tuſc. 237 a, Neq; ego
ullam in partem diſputo.
OISQVISITI O, onus. inquiſitio, inueſtigatio. de Aruſp. 246
b, Ad facinoris diſquiſitionem intereſt adefſe quampluri- mos. pro Syl. 182 a, In magnis diſquiſitionibus, repentinisꝗq; periculis uitam uniuſcuiuſq́; eſſe teſtem. ad Heren. 14 a, Pro argumento ſumere, quod in diſquiſitione poſitum eſt, ui- tioſum eſt..
DISRVMP O, pis. diuido, rumpo. Offic. 56 a,Si propter ſuum 8
quiſq; emolumentum ſpolier aut uiolet alterum, diſrumpi
neceſſe eſt humani generis ſocietatem. de D. u7 a, Nubis te-
nuiſsimam quamq; partem diuidere arque difrumpere. in
Vat. z2 a, C. Coſconius noſter, quem diſruperis cum ædili- tium uides. Att. 65 a, Difrumpuntur ij, qui me poſſe aliquid
doluerunt. pro Dom. 233 a, Quare diſrumpatur licet iſta fu- ria, bis ſeruaui,&c. Attic. 66 b, Diſrumparis licet. Att. 109 b, Diſrumpor dolore.
DISSEMIN O, w. diſpergo, diſsipo. pro Ar. 19 b, Ego uerò omnia, quæ gerebam, iam tum in gerendo ſpargere me, ac
diffeminare arbitrabar in orbis terræ memoriam ſempiter
nam. pro Plan. 271 a, Vos oro iudices, ne fictis auditionibus,
ne diſſeminato diſperſod́, ſermoni credatis. I. C. 119 a, La- tius opinione diſſeminatum eſt hoc malum ‚manauit non ſolãm,&c. I. A. 173 b, Tot res tam diſpofitè, tam diſtantibus in loeis pofitæ
DISSENSIO, eni. diſsidium, contentio. Or. i05 a, Quibus
in cauſis omnibus fuit inter peritiſsimoôs homines ſumma de iure diſſenſio. Qu. F.09 b, Vehementer interfuit reipub. nullam in eiuſmodi cauſa diſſenſionem eſſe. contra Rul. 99
a, Non poteſtatem diſsimilitudo, ſed animorum diſiunctio
diſſenſionem facit. pro Syl. 178 b, Vt diſsidio ac diſſenſione
H
D 1 16 hatu diſſerui,& dixi in concione. de Fi. 55 a, Sed& A tandum,& accuratè diſſerendum,& rationibus conquiſitis de uoluptate diſſerendum putant. Atr. 137 a, Diſſerens in u- tranq; partem. Ora. 123 a, Dialectica ars diſſerendi,& uera ac falſa dijudicandi. de Fin. lib. i, Diſſerentium inter ſe repre- henſiones non ſunt uituperãdę. de N. d. li. i, Diſſero breuius quàm cauſa deſiderat. de Am. C. Lælij perſona uiſa eſt ido- nea fuiſſe, quæ de amiciria ea ipſa diſſereret. de Ein. lib.2, Vr inter quos diſſeritur conueniar. Tuſc. li., In utrãq; partem multa diſſeruntur. de Am. Quæ inter me& Scipionè de ami
citia diſſerebantur. de Fin. li. i, Diſſeretur inter principes ci-
uitatis. Acad. ed. 1. lib. 2. Et rem idoncam de qua quæratur, & homines dignos quibus cum diſſeratur, purant.
18 8ID E O, des. dißed:& diſsici. diſſentio, diſcordo.)((Con- gruo. I. V. 273 b, Quaſi natura& genere diſiuncti ſint, diſsi- dent à nobis animò& uoluntate. Anteq. 195 b, Hoſtes, qui in bello diſsident uoluntate, dimicãt armis. de Or. 96 a, Ita à ſententia ſcriptum diſsideat. Of. 34 a, Temeritas, quæ à ſa
Ppientia diſsidet plurimùm. de Clar. 185 a, Niſi Quin. Cæpio
nimis equeſtri ordini deditus, à ſenatu diſſedifſet. pro Seſt.
facta poſſet,&c. Offic. i8 a, Qualis fuit inter P. Africanum&&
Qu. Metellum fine acerbitate diſſenſio.& 63 a, Hæc eſt illa, quæ uidetur utilium fieri, cum honeſtis ſæp e diſſenſio quę judicanda ſunt. Att. 15 a, Non diſſenſione ac diſsidio ueſtro, ſed uoluntate ac iudicio tuo. de Cl. or. 18r a, Itaq, nunquam de bono oratore, ant non bono, doctis hominibus cum po pulo diſſenſio Kue Fin. 123 a,& Ep.% a, De iſto magna diſ ſenſio eſt. de N. 2 a, Qui deos eſſe dixerunr, tanta ſunt in ua rietate ac diſſenſione conſtituti, ut,&c. pro Mar. 15 b, Inter me& alium quempiam diſſenſio eſt. contra Rul. 88 a, Com- mouere nouam diſſenſionem.& 87 a, Tumultus& diſſen⸗- fHio ciuium.
DISSENTANEVS,A,um.)(Conſentaneus. Part. 230 a, Ve
ea quę ſunt ipſi contrariõuc eius, aut ſimilia, aut diſsimilia, aut conſentanea, aut diſſentanea.
DISSENTIO); u. diſsideo, diſcrepo, inter me& aliũ quem- piam diſſenſio eſt, in alia uolũtate uel opinione ſüm, in alia
omnia eo uel diſcedo. de N. z a, Res nulla eſt, de qua tanto-
pere nõ ſolùm docti, ſed eriam indocti diſſentiant.& 3 a. de
3 3— 8... Ora. 85 a, Solesq; nõnunquam hac de re à me in diſputatio⸗
nibus noſtris diſſentire. Or. 218 a, Ariſtoteles pæana ut opti- mnũ probat, à quo diſſentio. pro Fon. 280 a, Galli à cætera-
rum gentium morẽ ac natura diſſentiũt. I. C. 116 a, Diſſenſit M. Lepidus Qu. Catulo. de Fin. 81 b,& 132 a, Græci maledi-
ctis inſectantur eos à quibus dè ueritate diſſentiũt. de Fi. 68
a, Illi inter ſe diſſentiũt. I. A. 244 b, Ciues inter ſe grauiſsimè
diſſentientes. Of. 67 a, Ego etiam cũ Catonè meo ſæpe di-
ſenſi. ad Her. 4 a, Cũ uidetur ſcriptoris uolũtas cum ſcripto diffentire, de Aruſ. a5 b, Sylla diſſentit cum Mario. pro Syl. 178 b, Diſſentire cum aliquo de aliqua re, Tuſc. 215 a, Vitio- ſitas eſt affectio in tota uita incõſtans,& à ſeipſa diſſentiẽs. de Pin. 106 b, Sroicos à Peripateticis non uerbis, ſed uniuer- ſa re& tota ſententia difſentire. de Nat. i a, Aliquos in ma- gna uarierate ac diſſenſione conſtitutos eſſe.
DISSER O, vris. diſputo, dico. de N. 79 a, Quæ diſputaui, diſ-
ſerere malui quàm iudicare. de Ora. 109 b, Cæſar dicebat te
permulta cum Antonio de eloquentia diſſeruiſſe.& 9, a,
Hæc ego cum ipſis philoſophis tum Athenis diſſerebam. pro Fl. 155 a, Sed de hoc teſte diſſeruit& ſubtilirer& copio-
1e Qu.Hortenſius. Epiſt. 1ò5 b, Quod pluribus uerbis in ſe-
12 b, Conſules à Tribuno plebis poſt interitũ meũ diſsidẽt? qui,&c. Ac. 33 b, Definitio ſummi boni, de qua qui diſsidẽt, de omni ratione uitæ diſsident. At.7 b, Quinimo inter ſe le- uiter diſsident. Artic. 10 5½ a; Non rectũ me in tantis rebus à Pompeio'diſsidere. de L. 166 b; Hi de re una ſolùm diſsidét, de cæteris mirificè congruunt. de Fat. 14 a, Aliquos uerbis non re diſsidere. pro Mar. 135 b, Non conſilijs ſolum& ſtu- dijs, ſed armis etiam& caſtris diſsidebamus. de Amic. 95 b,
Cũ P. Sulpitius capitali odio à Q. PBompeio diſsideret. pro
Cof. 61 a, Odio quodam atq; diſsidio diſsidere ab aliquo. Ac. 36 a, Chryfippus cum Cleãte doctore ſuo quàm multis rebus diſsidet. ad Her. 8 b, Cum uolũtas ſcriproris cum ſcri
pto diſsidere uidetur. in Ant. 233 b, Non cum homiae, ſed
cum cauſa diſsideo. de Fin. 61 a, Diſsidere à ſeipſo, ſecumꝗ; diſcordare.& 106 b,& 58 a, Cupiditates intus in animis in- cluſæ inter ſe diſsident atq; diſcordãt. de N. 2 a, Opiniones uariæ atq; inter ſe diſsidentes.—
DISSIDIVM, dcj. diſſenſio, diuortium. pro Cl.53 a, Sæpe fie-
ri diuortia, atꝗ; affinitatũ diſsidia uidimus. pro Syl. 178 b, Vt hoc diſsidio ac diſſenſione facta, oppidum in poteſtate poſſet habere. Atti. i5 a, Non diſſenſione ac diſsidio ueſtro, ſed uoluntate ac iudicio tuo. pro Cal. 43 b, Magnũ odium uideo cum crudeliſsimo diſsidio extitiffe. pro Cor. 61a, O- dio quodam atque diſsidio diſsidere ab aliquo. de Am. 110 b, Ne qua amicorum diſsidia fiant. Acad. 4 a, Doce quod & qua de cauſa diſsidium factum ſit, ut uideamus ſatis ne iſta ſit iuſta defectio. de Fin. 58 a, Odia, diſsidia, diſcordiæ,
S&cc. de Ar. 254 a, Ditsidium optimatium. pro Dom. 232 a,
Defleui coniugis miſeræ diſsidium. in Ant. 169 a, Is deſide- rium tui diſsidij ferre non poterat. Att: 250 a, Iulia non uult amplius ferre, conſtitutùm enim eſt diſsidium.
DISSIMII. IS, le. diſpar ab aliquo, uel cum aliquo diſsimi-
litudinem habés. de Or. 16 a, Exiſtimãt artificium eſſe hoc
quoddã nõ diſsimile cęterorũ. de Cla. 191a, P. Craſſus diſsi- milis cæterorũ Craſſo rũ. Item: Tum excitatũ, ſi nõ tam acer bũ odiũ, attamẽ aut odij, aut inuidię nõ diſsimilis offenſio. de Fi. 13 a, Stirpiũ educatio quędã& perfectio eſt, nõ diſsi- milis animãtium. Ora. 220 a, Numerus omnium diſsimili- mus. J. A. 171 b, Antonius ſaturauit de ſanguine diſsimillimo rum ſui ciuiũ. pro Do. 237 a, Aliquis mei diſsimilis.& ibid. Aliquis ſimilis iſtius. Ep. 146 b, Qui te ab impivrũ ciuiũ tui diſsimillimorum ſocietate ſeiũgas. de Fi. 109 b. Hoc fi expo ſitũ, diſsimile eſt ſuperio ri. At. 64 a, Nülla uis eſt naturæ, ut ſui diſsimilia poſsit effingere. de Cl. 183 b, Quid tam diſsi- mile quàm Cotta Sulpitio? pro Syl. 186 b, Et erat huic iudi- cio lIongè diſsimilis illa cõtentio de Fi. 139 b, In his uerò æta tibus, quis eſt tam diſsimilis homini, qui non,&c. de Cl. i9 b, Quid eſt ram diſsimile, quàm Demoſthenes& Lyſias. de Cl. 191 b, Qui ſunt inter ſe diſsimiles,& aliorum. de Or. 145 a, Res diſsimiles inter ſe, quæ tamien cõſimili laude dignen- tur. de Or. i20 a, Cum inter uos in dicendo diſsimillimi ſi- tis. Poſtꝗq. 203 a, In officio perſoluendo diſsimilis ratio pe- cuniæ debitæ eſt. pro Plan. 273 a, Diſsimilis eſt pecuniæ de- bitio& gratiæ. de D. iz7 b, Eos qui naſcuntur eodem tem- pore poſſe in diſsimiles incidere naturas propter cœli diſsi militudinem. Epi. 8 a, Gaudeo tuã diſsimilem fuiſſe fortu- nam. I. C. 106 a, Diuerſa Catilinæ ſtudia in diſsimili ratio- ne. pro Mur. 136 b, Quam turbã diſsimillimo ex genere di- ſtinguebãt homines percuſsi Syllani temporis calamitate.
DISSIMILIT E R. diſsimili ratione. contra Rul. 72 b.& ad
Her. i0 a, Res diſsimiliter iudicatæ.& de Fin. 66.
DISSIMILITVD O, nu. uarietas, diſtãtia, differétia. dem.
110 a, Morũ diſsimilitudo diſſociat amicitias. pro Cor. éra, Diſsimilitudo ciuitatum uarictaté iuris habet maximam. . 1r 4 de D.

447 D 1
de D. 128 b, Diſsimilitado locorum diſsimiles hominũ pro- cccationes habet. de Ora. 107 a, Ius ciuile hans habet ab illis rebus diſsimilitudinem, quòd uox& geſtus,&c. iuris aute utilitas,&c. Ep. 25 a, Genus inſtiturorum meorum diſsimi- litudinem habet cum illius adminiſtratione. de Diui. 123 a; Quarum rerum tantæ diimilitudines ſunt, ut alia Romæ, a Tuſculi eueniat ſepe tempeſtas. de fin. 125 b, Eſt etiam alia cum ipſis artibus ſapientiæ diſs imilitu do. de Fat. 14 b, Quoniam tantum natura a natura diſtat, quid mirũ eſt has Jiisimilitudines ex differentibus cauſis eſſe factas. Offic. 21 b, Vt enim in corporib. magn= diſs imilitudines ſunt, ſic in animis exiſtunt maiores uarietares.& 22 b, Innumerabiles aliæ dilsimilitudines ſunt naturæ moruniq; minimè uitu- perandorumi. de Leg. 162 a, Nulla diſsimilitudo eſt in gene- re. de Clar. i9 1 b, Videa: ne ignoret& gradus,& diſsimilitu dines,& uim,& uarietatem Articérum.
DISSIMVLANTER. obſcurè.)(Apertè. de Or. 122 a, Id ta
men diſsimulanter facere, prudentia eſt. de C. 190 a, Nume- ri non apertè& eo dem mo do, ſed uariè diſsimulanterq; cõ clufi. Epiſt. ⸗ b, Cæteri ſunt partim obſcurius iniqui, partim non difsimulanter irati.
DISSIMVLANTIAHe. ironia, diſsimulatio. de Or. 134 a,
......* X 8△ Socratem opinor in hac ironia diſsimulantiad; longe lepò re& humanitate omnibus præſſtitiſſe.
DISSIMVLATI O, onu. dilsimulantia, ironia. de Or. ¹33 b,
Diſsimulacio eſt cm alia dicuntur ac ſentias.& 141 a, Ali- quando euolutus es illis integumsris diſsimulationis tuæ. de Or. 162 a, Tum illa, quæ maximè quaſi irrepit in hominũ mentes alia dicentis ac ſignificanris diſsimulatio. Off. 64 a, Ex omni uita ſimulatio diſsimulatio d, tollenda eſt. Ac. 5 a, Socrates Autem de ſeipſo detrahens in diſputatione, pluri- mum tribuebat ijs, quos uolebat refellere: ita cum aliud di ceret atq; ſentiret, libenter uti ſolitus eſt ea diſsimulatione, quam Græci afwvav uocant, quam ait etiam in Africano fuiſſe Fannius.(rum.
DISSIMVLATO R, rus. de Or. li. 2, Diſsimulatores ſtudio-
DISSIMVLO, s. occulto, conniueo. Atti. 118 b, Diſsimulare enim nompotero, mihi quæ adhuc acta ſunt, diſplicere. pro Cl. 28 b, Neq; id obſcurè ferebat, nec diſsimulare poterat. ꝓ Domo 237 b, Non diſsimulo me neſcire ea, quæ etiam ſi ſci-
rem, diſsimularem pro Planc. 274 b, Cæteri uera beneficia etiam minora diſsimulant, ne obligati eſſe uideantur. pro Seſt. 0 b, Diſsimulare aliquid filentio. Epiſt. 148 a, Multa& ſimulaui inuitus,& diſsimulaui cum dolore I. C. 103 4, Nö- nulli ſunt, qui ea, quę uident, diſsimulant. pro Mur. 133 b, E- tiam illos qui diſsimulant, non ſolum eos qui fatentur. Of. 21 b, Si quis eſt paulò erectior, occulrat& diſsimulat appeti tum uolupratis. pro S. R.32 b, Tenuitas hominis diſsimula ri nõ poteſt: id eſt, diſsimulando negari. At. 15 a, Fingere, diſ ſimulare,& obregere. Oct. 329 b, Vt iſta diſsimulare poſsit. DISSIPABILIS, fe. difſolubilis. de N. 65 b, Aer natura ce- dens eſt maximè& diſsipabilis. 1
DISSIPA TIO, onuz. diſſolutio. de N. 15 b, Epicurus corporũ concrerionem fugit, ne interitus& diſsipatio cõſequatur. Att. 197 a, Diſsipatio pecuniæ publicæ. I. A. 249 a, Tantã ci pecuniam decreuiſtis, quantã ex bonis patrijs in prędæ diſ- ſipatione inimicus uictor redegiſſet. in An. 2 4 a, Sed hanc mini diſsipationem pro paterna neceſsitudine depoſco.
DISSIPATVS,, um. diſperſus, diſſolutus. pro Seſt. 22 a,& Tuſc. 161 a, Homines diſsipatos unum in locum cõngrega- re. pro Domo 216 a, Depulſis ac diſs ipatis copijs hoſtium. Att. 243 a, Prorſus diſſolutum offendi nauigium, uel potius
diſsipatũ. de Cl. 184 a, Curio cùm tardus in cogitando, tum inſtruendo diſsipatus fuit. Poſtquam. 209 b, Aliquis fractus &L propè diſsipatus. DISSIEO, 2. diſpergo, diſperdo, diſſoluo, diffundo, conſu- mo, conficio, diſtraho. de Nat. z3 b, Ignis quocunq; inuaſit, cuncta diſturbat ac diſsipat. de Or. ¹29 b, Nihil ſupereſt, libi dines totum diſsipauerunt. pro Seſt. 29 a, Euerſa domus eſt, diſsipari liberi, rapta coniux. I. P. 99 b, Illi ſtatuam iſtius de- turbant, affligunt, comminuunt, diſsipant. Poſtquam. 202 a, Mihi, quod potuit ſceleratorum furor detrahere, eripuit, abſtulit, diſsipauit. Tuſ. 152 a, Qui diſcedere animũ cenſenr, alij diſsipari ſtatim, alij diu permanere, alij,&c. de Diui. 96
pare claſſem. Tuſ. 152 a, Animũ diſsipari, diſſolui,& interire.
1.„ O 7 4.„..
ctere. contra Rull. 6r a, Diſperdere ac diſsipare patrimoniũ. a E Tuſs ac diſsiarin n 7. 1.
& ρ a, Effuſis ac diſsipatis Huctibus ueſtris. Ep. 53 a, Habe-
D 1 4 4 8 mus otiam rationem rei familiaris tuæ, quam diſsipari no- lumus. Ep. 56 b, Diſsipare fo rtunas. de Nat. 74 b, Foſtrem à parco patre quod ſumas, quanto diſsipas libétius. de Am. 100 a, Amicitia omnia contrahir, diſcordia diſsipat. Plan. 27 a, Maledicto nihil facilius emitritur, nihil latius diſsipa- tur. pro Fl.4 a, Diſtribautis partibus ſermo eſt tota Aſia dir ſip atus, Cn. Pompeium,&c. de Ora. 100 b, Omnia, quæ ſunt concluſa nunc arribus, diſperſa& diſs ipata quondam fue- runt. I. A. 261 a, Diſsipare famam uel ru morem. I. V. 79 b, Cũ zſtius amici ſermones huiuſmodi di ſsipauiſſent, me,&c. de Or. 88 a, Genus hominum in montibus& ſyluis diſsipatũ. & 121 b, Ius ciuile, quod nunc fuſum& diſsipatum eſt, in cer ta genera cogere,& ad artem facilè redigere.
DISSO CIO, s. diſiungo. de Amicit. uo a, Morum diſsimi-
litudo diffociat amicitias. de Ora. 149 b, Poſtea diſſo ciati à Socrate, diſerri à doctis. At. 65 a, Diflociatis animis ciuium.
DISSOLVBILIS, Ile. diſsipabilis.)(jIndifſolubilis. de N. 65
b, Animal mortale, diſſolubile,& diuiduum eſt.& 6 a, Coa- gmentatio diſſolubilis.
PrS SOLVO, us. reſcindo, ære alieno me libero. I. A. 156 b, In
maximis rebus, id eſt, in legibus, acta Cæſaris diſſolui feren dum non puto. pro Dom. 223 a, His uerbis ſcripta eſt iſta ꝓ- ſcriptio, ut ſeipſa diſſo luat. in Ant. 1§6 a, Ea lege omnes iudi. ciariæ leges Cæſaris diſſoluuntur. pro Syl. 177 b, Diſſoluere æs alienum. proôo Qu.3 a, Per te C. Aquili decidit Quintius, quod liberis Scapule diſſolueret. in Ver. 187 b, Pecuniam te- nere, nequicquam ulli diſſoluere. Arti. 234 b, Tibi affentior maiorem eius wgafuu fore, fi mihi quod deber, diſſoluerit. Atti. 261 a, Illi turpe erit eo nomine, quod ſatiſdare debeat, procuratores eius non diſfoluere. Tuſcul. 170 a, Ego uerò Lycurgo maximam grariam habeo, qui me d pœna mal- ctauerit, quam ſine muratione,& fine uerſura poſſum diſ- ſoluere. Oicior. 57 a, Quam ſi ad ſe quiſq; rapit, diſſolue- tur omnis humana conſociatio. Pro Quint. a, Facilius eſt apta diſſoluere, quàm diſsipata connectere. Orator. 220 a, Compoſiti oraroris bene ſtructam collo cationem diſſol- uere permutatione uerborum.& ibidem b, Iſti ut eſt in pro uerbio, ſcopas(ut ita dicam) mihi uidentur diſſoluere. de Se. 92 a, Opus ipſa ſuum eadem quæ coagmentauit, natura diffoluit. de Vn. 202 a, Indiſſolubiles quidem eſſe non pote ſtis, non tamen diſſoluemini. Officior. 75 a, Fraus conſtrin- git, non diſſoluit periurium. pro Cec. 286 a, Id iam mala cõ ſuetudine diſſolutum eſt. pro Mu. 13 9 b, Miſericordia com motus ne ſis, etiam in diſſoluenda ſeueritate, de Le. 175 b, Quod inſtitutum peritè à Numa poſteriorum pontificum negligétia diſſolutum eſt. contra Ru. 73 a, Interea diſſoluãt iudicia publica, de conſilijs aduocent quos uelint. in Verr. 246 a, Pecuniam; ex S,C.& ex lege diflotuerät de Or. 100 b, Ars quæ rem diſſolutam& diuulſam conglutinaret,& ra tione quadam conſtringeret. pro S. R.3 a, Diſſoluere ami- ci:iam.& ꝓ Qu. R. 51 a, Diſſoluere ſocietatẽ. Tuſc. 153 a, Diſ- ſolui, diſsipari, interire. Acad. 19 a, Chryfippus multa con- tra ſenſus, quæ in conſuetudine probantur, diſſoluit. de N. 63 a, Illa autem, quæ Carneades afferebat, quem ad modũ diſſoluitis? de Orat. 123 a,& ibi.&c. Dialectici multa inue- niunt, quæ non poſſunt ipſi diſſoluere. de D. n0 b, Quomo- do autem mentientem diſſoluas, quem pſeudomenon uo- cant, Dialectici dicent.
DISSOLVTE), remiſsè, indulgenter, negligenter, ignauè.
Att. 228 a, Ei nec crudeliter quiequam eripui, nec diſſolutè quicquam remiſi. I. A. 239 a, Factum clementer.)(„Factum diſſolutè. pro Cec. 205, Ius ſuum diſſolutè relinquere. I. A. 205 b, Res confecta eſt minus quidem illa ſeuerè quàm de- cuit, non ramen omnino diſſolutè.
DISSOLVTIO, diſſolutum, exornatio eſt, quæ coniun-
ctionibus uerborũ è medio ſublatis, ſeparatis partibus ef- fertur,&c. ad Her.33 b.
DISSOLVTIO,, onts. de Leg. 162 a, Mors eſt diſſolutio natu
rę. J. V. 231 a, Hi qui poſt iudiciorũ diſſolutiones ędiles facti ſunt. de Fi. 86 a, Quæro autem quid ſit, quòd cum diſſolu- tione, id eſt, morte, ſenſus omnis extinguatur. I. A. 187 4, Hæc utrum tandem lex eſt? an legum omnium diſſolutio? pro Cl. i8 a, Diſſolutio criminum ab oratore quæritut. ad Her. 1 b, Cônfutario eſt contrariorum locorum diſſolütio. Ep. 61 b, Si humanitas appellanda eſt, in acerbiſsima iniu- ria remiſsio animi& diſſolutio. Part. 231 b, Diſſolutionib. relaxare conſtructionem.
DISSOLVTVS,a, um. nimium remiſſus, negligens, effœmi-
natus. Br. 9* b, Nec diſſolutum à te quicquam homines ex- pectant, nec crudele. I. V. 237 a, Crudelis in animaduerten- do, diſſolutus in permittendo. I. V. 184 b, Verres negligens ac diſſolutus.& 176 b, Vir omniũ diſſolutiſsimus. pro Qu. 6 b, Diſſolutus in re familiari ac negligens.& 7 a, Diſſolu- tus, profuſus, perditus nepos. Tuſ. 221 a,& 215 a, Adoleſcens
perditus
ptiuos tim de DSSV; nis ellis Her.! 4 K aictu D188N5 gis It. D155VA uos uid ro uide D0188 N gitur? Of.z4 penté DISTA Kuolt dicene locis D18 TA eſt int rumꝗ DIS TF ligo te to. de
ſcirep ſtente D18T! lum b D1§ TI cto ern CLip gante cteque ctech ſe ſatis DISTI do. de de Vn ſtinct ea qu⸗ Facl Facili tinuas 162, 21¹9 b, brarij ctio u due ac diſt taam; 10 0 DSr lios&

reſciado xreah Tre alieno
mel dain legidan ac duml
„„ 60 Don u HAn erdi dan 74 diſſolun. in Am. s aE
laru d Nunatur.
1 84 Palr diolaeret. in ſah
HMum alll di Toluere. Arii nT * 2s forc, l miht Puodide ü dHas aoa diſſoluert. Tuſcl anke
n ias matarioae, Klatuaina BBBmeonnto. pro jakhn 3 1
ers, Sadm diipata conacctere Oun. dtnoris benc fructam collo cnanal Raronc ucrborum.& ibidem b Ruk
das(ur ita dicam]) mibi udetxätmh a ipt uaameadem qurcozgnenmnn
VA4 ladiſolubiles qudencku 2 diſolacmim. Ofäciot. ma lans periurium. pro Cec. Aéiliunn iolatum c. peo An.z d) Klren
, enam in difloluenda ſcuentur el
autum pcritt 4 Num boſtenormu latum cſt coatra Ru. Jabtan 4 de oafilij aduocent u Auamd 1 5.C.Kcx lege urt V e andolutam& diuulm candum
eret. pro 5X“DMM 1 coaſtringertt. pro n
1 uert! KR.9 Diiſſoluert. 2 ene Aed(Mnsha kun coalaatucine prodaut 9 dee e aneban gun
* 1 uh
4 8 Aroe 11 0 aomine, Jrpd münth
449 D 1 perditus& diſſolutus. Att. 274 b. Ne tua liberalitas diſſolu tior uideatur. Off. 20 a, Negligere quid de ſe quiſq́; ſentiat, aon ſolum arrogantis, ſed omnino diſſoluti. pro§. R. 23 b, Difoluto animo eſſe. pro fl. 150 a, Diſſoluta Græcorũ con- ſuestudo&impudens licentia. contra Rul. 77 a, O conſilia d⁴: olntà& perdita. J. V. 177 a, Iudiciũ diſſolutũ, perditum, nummarlũ. Att. 18 b, Nihil populare ac diſſolutũ. Or. 216 a, Alterum nimis uinctum.)((Alterum nimis diſſolutum. Att. 243 a, Diſſlutum offendi nauigiũ, uel potius diſsipatum. pro Oec. 287 a, Diſſoluta argentaria. de Fin. 86 a, Quod diſ-
ſolüttim ſit, id eſſe ſine ſenniuiu. DISSOLLVTVM,. diſſolurio, dè qua ꝓximò. de Ora. 162 a. DISSVADE O, des. deterreo. contra Rul. 86 b, Quis unquã
tam ſecunda coucione legem Agrariã ſuaſit, quã ego diſſua
fi:ſi hoc diſſuadere eſt, ac nõ diſturbare ac peruertere. Top.
238 a, Diſſuadentibus aut utilitas labefactanda eſt, aut effi- ciendi difficultates efferéẽdæ: neq; alijs ex præceptis, ſed ijſ- dem ex ſuaſionis locis. Off. 72 a, Non modò non cenſuit ca-
ptiuos remittendos, uerùm eriã diſſuaſit.& 74 a, Cũ pręſer
tim de captiuis diſſuaſurus eſſet. DISSVASIO, nu..)(Suafio. pro Cl. 47 a Diſſuaſio rogatio
nis eius, quæ contra coloniam Narbonenſem ferebatur. ad
Her. a, Deliberatiuum genus eſt, quod haber in ſe ſuaſionẽ
xV diſſuaſionem.
DISSVASO Kort. de Ora. 133 a, Diſſuaſor legis.)(Autor le- gis. At. 282 b, Auſter quaſi diſſuaſor conſilij mei.
DISSVAVIO R art. fuauior, oſculor. Epi. lib. 16. 26 a, Ego
2
uos uidebo, tuosq oculos etiam ſi te ueniens in medio fo-
10 uidero, difſuamiabor. Qu. Frat.
DISSVO,S. ſenſim paulatimq; diſſoluòo. de Am. 110 b, Tales igitur amicitiæ difſſuendæ magis ſunt, quàm diſcindendæ. Off. 4 b, Amicitiam magis decet ſenſim diſſuere, quàm re- pents præcidere. 8
DISTANS,. diſiunctus, diuerſus. Or. 20r b, Naturæ uariæ & uoluntates multum inter ſe diſtantia effecerunt generà dicendi. I. A. 173 a, Tot res tam diſsipatæ, tam diſtantibus in locis poſiræ.“
OISTANTIAL Hiæ. differentia, diſcrimen. de Am. 10 a, Tanta eſt inter eos, quanta maxima eſſe poteſt, morum ſtudio-
rum; diſtantia.
DISTENTVS,, um. occupatus, impeditus. At. 246 b, Intel- ligo te diſtenti ſsimum eſſe, qua de Buthrorijs, qua de Bru-
to. de N. 79 a, Diuina prouidentia diſtenta cœlum uerſans, terras tuens, maria moderans. Att. 150 a, Breuitare epiſtolæ
ſcire poteris eum ualde eſſe diſtentũ. Qu. Fra. 327 a, Et ſi di-
ſtentus tum opera, tum animo ſum multo magis.
DISTERMIN O, 6. ſeparo, diſiungo. in Ara. Quas interual
lum binas diſterminat unum. 4
DiS TINGCTE. diſpoſitè, diſtributè. de Orat. 147 b, Diſtin-
ctè, explicatè, abundanter,& illuminatè dicere. Tuſc. 176 a, Qui profitentur ſe neq; diſtinctè, neq; diſtrib uts, neq; ele- ganter, peque ornatè dicere. de Le. 163 a, Articulatim diſtin- cteque dicere. Orator. 205 b, Partitè, definitè ‚diſtin- cted; dicere. J. A. 276 b, Num conturbo te? non enim fortaſ-
ſe ſatis quæ diſtinctius dicuntur, intelligis. R DISTINCTIO, Onu. diſtributio, interpunctio, diſsimilitu do. de Leg. 172² a, Lex eſt diſtinctio iuſtorum& iniuſtorum. de Vn. 196 a, De his igitur, quæ diximus, hæc ſit prima di-
ſtinctio.& 199 b, Animus dijudicat quæ diſtinctio fit inter ea quæ gignuntur,& ea quæ ſunt ſemper eadem. Offic. 21 a,
Facilis eſt diſtinctio ingenui& illiberalis ioci. de Fin. 55 b, Facilis& expedita diſtinetio. de Or. 160 a, Numerus in con tinuatione nullus eſt, nam diſtinctio numerum confieit.& 162 b, Eiuſdem uerbi crebrius poſiti quædã diſtinctio. Ora. 219 b, Oratio non ſpiritu pronunciantis, nec interductu li- rarij, ſed numęro coacta debet inſiſtere. de Fin. 62 a, Diſtin ctio ueri& falſi. de Di. 135 a, Quæ eſt tandem iſta diſtinctio, uæ uera, quæ falſa hab et?de Fat. 149 3, Cau ſarũ diſtinctio ac diſsimilitudo. Att. 273 b.& 274 a, Sed illam diſtinctioné tuam nullo pacto probo, ſcribis enim,&c. de N. 29 a, Diſtin Ktio omnium ſiderum. 1
DISTINCTVS, ,um. interpunctus. Or. z01 b, Diſtincta a-
8 1.„ 4. 8 a-. lios& interpuncta, interualla, moræ, reſpirationesq́; dele-
ctant. de Som. 129 a, Illi autem octo curſus ſeptem efficiunt diſtinctos interuallis ſonos, de Orat. 89 a, Oratio artificio quodam& expolitione diſtincta. pro Fla. 157 b, Regio, qua- mari cincta& portubus diſtincta eſſet. de Or. 138 b, Narra- rio diſtincta perſonis, interpuncta ſermonib. de Natu. 4 5a, Cœlum aſtris diſtinctum& ornatũ.& 46a, Littora diſtin ta tectis& urbibus. I. V. 214 a, Pogcula gemmis clariſsimis iſtincta: id eſt, ornata. OISTINE O, nes. impedio, impeditum teneo. pro S. R. 22 a, & Att. b, Sylla tot tantisq; negocijs diſtentus eſt, ut reſpi- rare libere non poſsit Epi. 96 b, Nos hic multitudine& ce-
D
ciamus, ne intercaletur. At. 37 b, Ex eo colligere poteris, quã ta occupatione diſtinear. Epiſt. 201 a, Nam antea diſtinebar maximis occupationib. I. A. 245 a, Metuendum eſt, ne impe- rita multitudo per me pacem diſtineri putet. pro Pl. 276 a, Diſtineor tamen,& diuellor dolore. 1 DISTINGVO, guu. ſeparo, diſiungo, ſecerno, diſcerno, in- terpungo, uario. Par. 121 b, An tu ciuem ab hoſte natura ac loco, non animo factis ꝗ; diſtinguis?& 120 a, Cauſa igitur hæc, non natura diſtinguit. I. V. 220 b, Sed ea quo pacto di- ſtinguere ac ſeperare poſsim, neſcio. de Leg. 160 b, Agnatio-
nibus familiarium diſtinguuntur ſtatus. de Fat. 145 a, Rur-
ſus autem diſtinguendum eſt,& ita dicendum, ipſius indini dui hanc eſſe naturam, ut,&c. IJ. P. 9 4 b, Grecus primò diſtin guere atq; diuidere illa quemadmo dum dicerentur. Off. 9 b, Decorum quidem totum cum uirtute confuſum eſt, ſed mente& cogitatione diſtinguitur.& ibid. Quod cogitatio ne magis à uirtute poreſt quàm re ſeparari. Item: Aliqua nõ nomine, ſed genere toto diſiungi. L. Diſiungo. de Di. 138 2, Quomodo aüt diſtingui poſſunt uera ſomnia à falſis. pro Mur. 14 2 b, Populus Romanus diſtinguit rationem officio- rum& temporum, uiciſsitudinem laboris& uoluptatis.& 136 a, Quam turbam diſsimillimo ex genere diſtinguebant homines percuſsi Syllani temporis calamitate. de Ora. 160 a, Numerũ in guttis cadentib. quòd interuallis diſtinguun- tur, notare poſſumus. pro Cec. 295 b, Seruos non numero diſtinguunt, ſed appellant uno familiæ nomine. de Clar. 171 a, Oratorum genera diſtinguere etatibus. de N. 46 a, Aer no cte ac die diſtinguitur. de N. 64 b, Quid inter naturã& ra- tionem interſit, non diſtinguitur. Ora.*02 b, Sophiſtarũ di- ſtinguenda fimilitudo. de Cl. 178 a,& Orat. 198 a,& de Fin. 3 a, Diſtinguere rem ambiguam. Top. 223 a, Sccernenda di- ſtinguere. Ac. 7 a, Arrem ſi ſubtraxeris, qui diſtingues artifi-
cem ab inſcio. At. 123 b, Signa conturbantur, quibus uolun-
tas à ſimulatione diſtingui poſſet. de Or. 131 a, Qut igitur di ſtinguemus bonos A malis. Par. 24 2 b, Vera à falſis dijudica re atq; diſtinguere. de Or. uz a, Oratoris eſt formare oratio nem, eamq; uariare& diſtinguere, quaſi quibuſdam uerbo-
rum ſententiarumꝗ; inſignibus. ad Her. 28 a, Diſtinguere o-
rationem uarietate. de Or. u3 b, Diſtinguere hiſtoriam ua-
rietate locorum. de In. 67 b, Diſtinguere& illuſtrare ora- tionem. de Na. 45 b, Quorum omnium multitudo inſatia-
bili uarietate diſtinguirur. de Fin. 56 b,& 5/ a, Omni priua- tione doloris putat Epicurus rerminari ſummam uolupta
tẽ, ut poſtea uariari uoluptas diſtinguiq; poſsit, augeri am-
plificariq, non poſsit. de Prou. 69 b, Via illa noſtra caſtris Thracijs diſtincta eſt& notata. pro Flac. 153 b, Hæc oratio deſcribi ac diſtingui poreſt, ut Flacco,&c. Lælio aũt,&cc. de Or. 138 b, Narratio diſtincta perſonis, interpuncta ſermoni bus. de N. 45 a, Coœlum aſtris diſtinctum& ôrnatũ. de Ora. 160 a, Oratio articulis membrisqꝗ; diſtincta.
DIS TO, s. ab ſum, differo, diuerſus ſum, intereſt. de Ora.103
a, Multũ inter ſe diſtant iſtæ facultates, longeꝗ; ſunt diuer- ſæ atq; ſeiunctæ. Off. 35 b, Hominũ uita plurimũ diſtat à ui cta cultuq́; beſtiarum. de Orat. 133 a, A' quo genere ne illud quidẽ plurimũ diſtat: pro S. R. 25 b, Multũ diſtat argumen- tatio tua ab re ipſa atq; à ueritate. Top. 223 b, Quãquam e- nim uocabula propè idem ualerę uideantur, tamẽé quia res differebãt, no mina rerũ diſtare uoluerunt. Or. 199 b, Quid enim tã diſtans, quàm Aà ſeueritate comitas? Ac. 15 b, Cũ A ue ris falſa non diſtent. de In. 5 b, Contrariũ eſt, quod poſitũ
in genere diuerſo, ab eodem cui contrarium eſt, plurimũ di
ſtat: ut frigus calori, uitæ mors. Off. ir a, Nulla re lõgius ab- ſumus à natura ferarum.— DISTAKE. intereſſe, longè poſitum eſſe. de Nat. 59 a, Terræ ab huiuſce regionis, quam nos incolimus continuatione, diſtantes. Tuſc. 24 b, Sidera inter ſe& altitudine,& humi- litate diſtantia. DISTORQVEO,.. de Of. 133 b, Gallus pictus in Mariano ſcuto ſub nõdis diſtortus, eiecta lingua,&c. DISTORTIO, uel DISTORSIO,ni.. de Fini. 133 b, Di- Kortione& deprauatioue membrorum. Tuſc. lib. 4, Diſtor ſio membrorum. DISTORTVS, aum. contortus. pro Mu. 138 b, Solos ſapien tes eſſe, ſi diſtortiſsimi ſint, formoſos. de Fat. 143 a, Multa ſunt genera enunciãdi, ſed nullũ eſt diſtortius quã hoc,&c. DISTKRACTIO, nus. diſiunctio. Ofic. 59 a, Nulla eſt nobis ſocietas cum tyrannis, ſed potius ſumma diſtractio. de Na. 7 b, Diſtractione humanorum animorum, diſcerpi& dila- cerari deum. 4.* DIS TRACTV S,, um. pro Dom. 226 b, Vis oriens& cögre gata.)(Iam diſtracta& extincta.. DISTRA HO, i.. diuello, diſiungo, diſsipo, deduco. de Nat. 65 a, Indiuiduũ corpus eſt, quod dicimi diſtrahid; nõ poteſt.
. PrO
450
lebritate iudiciorum ita diſtinemur, ut quotidie uota fa-

4 4 P.& diſtrahendas. pro Qu. 9 a, Ad reliquias uitæ lacerandas 3 lltt hendſ. pro Syl. ⁷8 a, Vt ab his mẽbra diuelli citius i hen diat. e diceres. Offl. 54 b, Qui hæc natura cohærentia, op o diſtraxiſſent. Tuſ. 240 a, Diſtrahi in roneran an hanae. 2. 56 b, Quos aut mors eripuit no bisant dit kait uSa. Aler 130 b, Sed diligentius eſtuidendum, ne 1 krah Paue Alet ſarij eſſe non poſsimus. I. A. 165 a, Poftea un 9 b do diltra peius ſetorum Cæſari tradidit, quid ego illum a 8 ⸗ here conerè At. 133 a, Vt Cæſarem& Pompeium perfi z. minum diſtractos, rurſus in priſtinam concordiam re n= cas. Of. 2 b.In deliberando ſæpe animi in contrarias partes diſtrahuntur. Ac. 34 a, Diſtrahor, tum hoc, tum illud nide⸗ tur. Of. 3 a, Fit ut diſtrahatur in deliberando animus af 87 ratq́; ancipitem curam cogitandi. pro Cec. 286 2,mnis in dicia aut diſtrahendarum controuerfiarum, aut punienæ 0 rum maleficiorum cauſa reperta ſunt. pro Dom. 323 b, Di- ſtrahi à complexu ſuorum. At. 130 a, Antequam copię illius nos à nobis diſtrahant. de Or. 107 a, Oratoris induſtriam in plura ſtudia diſtrahi nolim. pro Planc. 271 a, Nemo eum Ame diuellat diſtrahat. de Fini. 59 a, Vt ab canullo modo ne diuelli, nec diſtraht poſsint. Qu. Fr. 304 a, Metuebam ne à me diſtrahi nõ poſſes. pro Pom. 5ꝓ b, Vos ancipiti cõtentio ne diſtracti de imperio dimicarctis. Ora, z11 a, Diſtrahere uoces, Epiſt. 52 b, Qui non idem conſilium quod tu ſecut ſunt, eos uideo in duo genera eſſe diſtractos. de Ora. 143 a, Ambitionis labore uita diſtracta. 1 DISTRIBVO,. duido, partior, tribuo. At. iu a, Sanè com- modè Pompeius diſtribuit binos ſingulis patrib. familia- rũ. I. V. 24 8 a, Nonnullos ſcribis fuis, filio cohortiq; diſtri-
buit: id eſt, ſeruos. I. C. 99 a, Fuiſti igitur apud M. Leccã ea nocte Carilina, diſtribuiſti partes Italia, ſtatuiſti quo quẽq; Ioco proficiſci placeret. I. C. 112 a, Vt urbem omnibus ex par tibus, quemadmo dum deſcriptum diſtributum q; erat; in- cenderent. pro FI. 159 a, Athenienſes unde fruges& leges or tæ,& in omnes terras diſtributæ purantur. Epiſt. 46 a, Or- bem terrarũ diſtributis imperijs ardere bello.& 183 a, Pecu niæ maximæ diſtribuuntur. Qu. de Pet. 209 b, Poſtea totã Iraliam fac ut in animo ac memoria diſtributam, compre- henfamq; habeas. pro Cl.z3 a, H-S. quadraginta millia nũ- muùm in fingulos iudices diſtributa, eum ſententiarum nu- merum conficere debebãt. pro Rab. 94 a, Ex armamétis pu blicis arma pop. Rom. C. Mario cõſule diſtribuente dãtur. de Ora. 9ↄ4 a, Res aliquas uerbis deſignare, generib. illuſtra- re, partib. diſtribuere. pro Dom. 219 b, Oratio quæ eſt in ius religionis,& in ius reip. diſtributa. Tuſ. 185 b, Eſt enim ani- mus in partes diſtributus duas: quarum,&c. de Fi. 67 b, O- mnem uim loquendi in duas tributam eſſe partes. ad Her. 3 b, Cauſarum diuiſio in duas partes diſtribut⸗ eſt. Item: In tres partes è pleriſq, diſtributa ſapientia eſt.
DISTRIBVTE. diſtincts. Tuſ. 176 a, Qui profitẽtur ſe neq; diſtinctè, neq; diſtributè, neq; eleganter, neq; ornatè ſcri-
DISTRIBVTIVS rractare. de In. 84 b.(bere.
DISTRIBVTIO, Onus. diuifio, partitio, deſcriptio. pro Cl. 18 a, Mihi certũ eſt, hanc tandem diſtriburionem inuidię& cri minum ſeruare. Part. 230 b, Nam aut temporũ ſeruãtur gra dus, aut generũ diſtributiones. de D. 7 b, Cœli diſtributio, & certarũ rerum notatio, docet unde fulmen uenerit. Qu. de Pet. 212 b, Aberrare à diſtributione. de Orat. 162 a, Dein- de dubitatio, tum diſtributio. ad Her. 3 b, Diſtributio diui- ditur in enumerarionem& expofitionem.
DISTRIBVTO R, ortz. I. P. 87 a, Vos rogatores, uos diſtri butores, uos cuſtodes fuiſtis tabularum, aliâs diribitores. L. Diribitio.
DISTRICTV S,, um. ſtrictus, occupatus, diſtentus. de Ar. 258 a, Suffragia diſtricta tenétur à paucis. de Or. 143 a, Quã- din Craſsi fuit ambitionis labore uita diſtricta. aliâs, diſtra cta. Qu. Fr. 317 a, Sic habeto, nunquam me à cauſis& iudi- cijs diſtrictiorem fuiſſe. 1
DISTRICTVS, eductus è uagina. J. C. 111a, Diſtrictos in remp. gladios retudimus.
DISTRINGO;, gu. conſtringo. Of. 75 a, Fraus enim diſtrin- git, non diſſoluit periuriũ. Ep. 26 a, Rep. nihil eſt charius, in qua tu non ualde te iactas, diſtrictus enim mihi uideris eſ- ſe: id eſt, angi,& cruciari. I. V. 70 b, Videbam me hoc iudicio diſtrictum& obligatum fore.
DISTRINGERE, educere è uagina. Of. 74 b, At ille ut in- greſſus eſt, confeſtim gladiũ diſtrinxit, iurauitꝗ,&c.
DIS TVRBATIO,ntz. euerſio. Offl. 61 a, Vt in diſturbatio- ne Corinthi, q&cc.
DIS TVRB O, w.deijcio, demolior, diſsipo, peruerto. de Na. d. 33 b, Ignis quocũq, inuafit, cuncta diſturbat& diſsipat. pro S. R. 7 a, Qui fidẽ lædit, quantũ in ipſo eſt, diſturbat ui- tæ ſocletatem. in Arat. 19% a, Huc etiã, niſi uenirẽ, fabros ſe miſſurũ,& domũ meã diRurbaturum eſſe dixit. contr. Rul,
D 1 4 4 ² ... 4— 7 77. IIer 6. 86 b, Si hoc diſſuadere eſt, ac nõ diſturbare tdh Peruertere. pro Syl. 169 b, Ille ambitus judiciũ tollere ac diſturbare uo . 2— 3„ 3 111 1 Rr luit. pro Syl. 180 b, Vi& armis diſturbare eieis hr Dom⸗ iripi 4 4 8 rurn ſua 252 b, Diſturbari tecta, diripi for tunas. e5, Diftur bara porticus Catuli, quæ reficiebatur,& ad tectũ iam be⸗ nè peruenerat.& pro Dom. 234 2, Dilt arbare Porrieum. a Her. 4 b, Pötes diſturbat, ciſtas deijcit. pro Do. 336 a, Qui
. 1r bus ſpectantibus, domus mea diſturbaretur, diriperetur.
Ep. 78 a, Cum quidam agrariam curationem ligurirent, di
4.1 5 n0b1 211 ₰ 01.96 ſturbaui rem, toramq́; integram uo bis keleruaui, der 1.9 a, Simia& ſortes ipſas,& cætera quæ erant a ſortem para
*..„. ta, diſturbauit,& aliud aliò diſsipauit.
DITHYRAMBICVS, 4,um. de Optim. 243 a, Dithyram-
bici poetæ.
D ITHVYRA M BVS, bi. uerſus genus, qui uerſus, quòd Bac-
cho caneretur(qui& ipſe Dithyrambus dictus eſt) id reti- nuit nomen, quo uerſu uſus eſt Pindarus. de Orat. i5e a,In- de ille licentior& diuitior fluxit dithyrambus, cuius em bra& pedes ſunt in omni locupleti oratione diffuſa.
DI TIO, onis. imperiũ, poteſtas. I. V. 6 z a, Nationes, quæ in a-
micitià pop. Rom. ditionéq; eſſent.& 213 b, Quæ in eorum regno ac ditione ſunt. de Pro. ⸗5 b, Cæſar totam Galliam in noſtram ditionè redegit. I. V. 87 a; Vrbesq́; Achaiæ multas ſub imperiũ pop. Rom. ditionẽq́; ſubiunxit. pro Qu. 1 b, In ditione ac poteſtate alicuius eſſe.& 17 b, Si fas eſt reſpirare, P. Quintium contra nutum ditionem; Neuij. cont. Rul. 81 a, Redigere aliquem in ſuam ditionem& poteſtatem. An- teq. 296 b, Iupiter Opt. Max. cuius nutu ac ditione ſola ter- rarum gubernantur. I. V. 96 a,& contra Rul. 74 a, Tenere aliquem in ſua poreſtate& ditione.
DITIO R, us. diuitior. de Am. 107 a, Ditior mihi& affluétior
uidetur eſſe uera amicitia. Para. 125 a, b, Vt quiſq;, quod plu- rimi eſt, poſsidet, ita ditiſsimus habendus eſt.
DIT O, s. locupleto. Offl. zu a, Si contigerit ea uita ſapienti,
ut omnium rerum affluentibus copijs ditetur. ad Her. 40 b, Vrbs triumphis ditata.
DIV. perdiu, multos annos, multos dies, porrò multorũ an-
norum memoria, diuturnus. de Sen. 9 b, Quanquam(ò dij boni) quid eſt in hominis uita diu. pro Mar. 135 a, Quid eſt enim omnino hoc ipſum diu, in quo aliquid extremum eſt?de Diuinat. 1 1 b, Neq; diu uoxilla extitit. Attic.* Aie- bant illum primum ſanè diu multa contra. in A. 248 a, Sed hæc ſatis diu multumque defleta ſunt. de Orat. 97 a, Nec ea quiſquam niſi diu multumque ſcriptitarit, conſequetur.&æ 96 4,Omnia iam ex eo, quę diu cupio, cognoſcam. pro Do. 225 b, Vis improborum diu collecta& inueterata, tacito o- dio iam erumpebat in actum. pro Syl. 18 a, Hæc diu mul- tum& mülto labore quæſita, una eripuit hora. in Ver. 66 a,
uæ ſingulatim ac diu collecta ſunt, uno tempore uniuer- ſa perdere. contra Rul. 83 b, De Capua multũ eſt ac diu con ſultum. pra Cl. 60 a, Hic ſatis diu in miſerijs fuit„‚ſatis mul tos annos ex inuidia laborauit. Att. 50 a, Perdiu nihil de te audiui.& 61 b, Libri oratorij diu ac multũ in manibus fue runt. pro Qu. i8 a, Sæpe ac diu iacui,&c. Or. 197 a, Vtrũ dif- ficilius eſſet,&c. diu multumꝗ́ dubitaui. Epiſto. 14 b, Qui quidem eas copias, quas diu ſimulatione reipub. compara- bant, ſubitò ad patriæ periculum conuerrterunt. de Ora. 152 a, Hoc non poteſt in delectarione eſſe diuturna: id eſt, hoc non poteſt diu delectare.
DIVARICO, s. dilatando crura diſten do. J. V.220 b. In ez
ſtatua Sopatrum diuaricari ac deligari iuhet.
DIVELLLO, Ms. diſtraho, ſeparo. pro Pl. 2 8i 2, Nemo eũ à me
diuellat ac diſtrahat. I. C. 1 9 a, Neq; diuelli ab eo poſſunt. pro Mil. 121 a, Magno dolore à te diuellor. Offi. 66 b, Res à natura copulatas errore diuellere. pro Syl. 178 a, Vt ab his membra diuelli citius& diſtrahi poſſe diceres. pro Dom- 233 a,A quibus cum ſummo dolore diuellitur. pro Quin. 4 b, Affinitas filijs iſtius uiuis diuelli non poterat. I. V. 232 b, Cum tôt rerum tanta uarietate diuellerer. de Or. 14 5 a, Ali- qua diuulſa& quaſi diſcepta contrectare. de Aruſpi. 258 a, Conſenſus ordinum eſt diuulſus. de Fin. 59 a, Vt ab ea nul- Io modo nec diuelli, nec diſtrahi poſsint. pro Plãco 276 a, Diſtineor tamen& diuellor dolore.
DIVEND O, dis. contra Rul. 62 a, Hic permittit ſua lege ‚ut
Decemuiri bona pop. Rom. poſsint diuendere.
DIVERSEDuarièò. de In. 59 b. DIVERSO R, art. apud hoſpitem ſum, uerſor. in Verr. 99 a,
Verres Rubriũ delicias ſuas parum lautè diuerſari dicit. in Verr. 9o a, Domus in qua iſte diuerſabatur.& 108 a, Lyſo a- pud quem diuerſatus es. At. 89 a, Vedius diuerſatus eſt Lao diceæ apud Pompeium. in Anrt. 173 b, Hac te in domo tãdiu diuerſari non pudet. Tuſ. 232 b, Nuper cùm Athenis impera tor apud Ariſtonem diuerſarer. Att. 20 4 b,. Inuito eum per literas, ut apud me diuerſetur. DL
eiſciam. acqulett gitas il , Rrr
)
b habitan
quaſiin tius em moleſtu ttiot fagit DIVERS aiüunctt
Sepala
pro Pom traRull. diuerſap tllitate? re. de 0 Kudijs.
diuerſa. Opt. 4:
& diuer jbid. Fa diſpares diuerſis Üratiot monſtr emehar tur uit quam, dem pa ditush. ris aute diuerſa DIVER tu Mea nerticu ftaudis perit. P
DIVER
quidam
adhop
tuj diue
tum din
a Diuer
quo tec mon in que La dius At debuit ciant ſ. P.199 nertar,
aluerc
DIVE;§
opulen
cumu
here ab
ſundgu
Ils diu
teinan,
ſ diuit
tdcui
onden
ſiniſt
nes tu
danpe
Lado
Pin.
quin
ſire ue
hat,

443 D I cü quibuſdã diuerſoribus illü, qui antè exierat, côſequitur. DIVERSORIOLVM, L. Art. 225 a, Accepi VII. Calend. in diuerſoriolo tuas literas. Ep. 196 a. DiVERSORIVM, rij. hoſpitium I. A. 280 a, M. Varro uoluit nillam illam eſſe ſtudiorum ſuorum, non libidinum diuer- ſorium. de Orat.130 b, Requieſcam in Cæſuris ſermone, tan- quam in aliquo peropportuno diuerſorio.& ibi. Non ni- mium liberale hoſpitium dices: nam te ſtarim extrudam& eiſciam.& 135 b, Qui hoc diuerſorio ſermonis tam libenter acquieturum te eſſè dicebas. Epi. 9 b, Nam& uilla,& amcœ
Mav— 1 nitas illa commorationis eſt, non diuerſorij. de Senect. 94 dr da dn Sn Henun aaiue. b, Ex uita iſta diſcedo tanquam ex oſpitio, non tanquam d ſa deipſe Ddnaade ex domo: commorãdi enim natura diuerſorium nobis, Ron
o nerſu uſas eſt habitandi dedit. Attic. 61a, Cogito in hortis Craſsipedis,
quaſi in diuerſorio cœnare. Epi. 106 a, Næ ego multo liben- tius emerim diuerſorium Tarracinæ, ne ſemper holpiti
or& diumor dnimu 4 3 ans in omas locnplaiag dna
aperi pateſtas nds wonedde moleſtus ſim. pro S. R. 4 a, Offieina nequitiæ, diuerſorium Nam dcianißt elend dde n a flagitiorum omnium.“
Kone ſune. de ro. bo ens DIVERSVS,a, um. diſpar, diſtans, uarius, impar, diſsimilis, Moad redegit. 198 a diſiunctus, contrarius ferè, totus alius, diſparilis. de In. 63 b,
den
Je da— pop. Rom. ditlonzs5 A.. n 2 Wonez. füdiunem 4
Potsitate llicuins eſſe. Kyydä K
Datra nutum diti
l haem j ſtam iiawad a lapitr Ope. Mar. cuus muag na ernantur. 1.V. 96 3,& coatra li un
ddor. 4e Am e aDitatabta
nes. pro Pomp. õ b, Duo loca diſiunctiſsima, maximeq; di- uerſa. de Som. 129 b, Duo aliqua inter ſe maximè diuerſa. pro Pom., 12 b, Ex tam longinquis& tam diuerſis locis. con- tra Rull. 83 b, Corinthus duo maria maximè nauigationi diuerſa penè coniungit. Qu. Fr. 297 a, Diccile eſt ea, quæ u- tilitate& propè natura diuerſa ſunt, noluntate coniunge- re. de Orat. 108 a, Cætera quæ conſtant ex uarijs& diuerſis ſtudijs. de Cla. 193 a, Hæc uidentur eſſe à propoſita racione darraamicitia Para.uzat diuerfa. Ac. 2 b Epicurus, qui à te totus diuerſus eſt. de rdes W diciſAimns Lee K Opt. 24 a, Hoc eſt diuerſum à reliquis. de Orat. 14 8 b, Varie 84 a A ditiſiimus Rabesdusch 3 19209. 22 & diuerſæ,& in omnem partem diffuſæ diſputationes.& rplere. OH. 21 4 Si contigertt amd llerzoe a e4e del P T eiSe e araru 2* ibid. Fam liæ diffentientes inter ſe,& multum iſiunctæ& e? 4 aentidus copiji dtan uh diſpares. de Cl.i ε b, Confluxerunt in hanc urbem multiex diuerſis locis. I. C. 10% b, Diuerſa Catilinæ ſtudia in diſsimi- nalnon unnot multos dies, onmu Ili ratione, de Ar. 249 a, Quod ex aliquo dißuncto diuerſod; mona diarurnul. de Sen zid Cum monſtro ſignificatum caueremus I. A. 178 a, Quæ a diuerfis Aeſtin Dominis uita cia. ro Nh emebantur: id eſt, à diuerſis hominibus, de In. 49 b. Hoc igi- maime hae ipliam dia, in guoauua tur uitandum eſt, ne cuius genus poſueris, eius ſecum ali- mat. 104 d, Neq; diuuoxillaemm n quam, ſicuti diuerſam& diſsimilem partem ponas, in ea- nprunum ſanè ciu multa contra uldl dem parritione. in Ver. 227 b, Portus qui diuerſos inter ſe a- .— b. 7 8 Llongs diuer! 26 ba multum que defleta ſunt. ie Onyi ditus habent. Top. a25 a, Longè diuerfus. I. A. 20 4 a, Cæſa- ui diu maltum q́ue ſciptitmtm Raiam cx co, qur diu cupio cogm mproborum diu wlee umpebat in actum. pro 5†l. Whäna 1— 40fASe Ae 141 — i uaparkrant uerticula fexionesd; quæſiſti? Qu. R. 53 b, Saturius aliud * 4—* 8„..„ 72. 4... — llecta ſunt, unotrmun fraudis,& inſidiarum in eodem ueſtigio diuerticulum re- alacim ac ciu collecta and abicet perit. Part. 24 2 a, Ne diuerticula peccatis darentur.— coatra Rul. iz b. De Cipaam H1 141
8 DIVERTO, ts. diuertor, de uia decedo. de D. 92 b, Cũ du (I. 40 4be atis din in miens quidam iter unà facerent, alter ad cauponam diuertit, alter Aimmandia laborauit. Ak..ſo 4) En 1 5 ad ho pitem. pro Deiot. 146 b, Cum domum regis hoſpiris 62 b Lübes oratorij diu zum un 8 tui diuertiſſes. Att. 169 a, Hortenfius ad Terentiam ſaluta- (14.1 4, Sepe ac din—— 3 tum diuerterat. J. V. 79 a, Diuertere ad amicos.& de fin. 25 * Ac. din mulxumq duditam a, Diuertere ad hoſpitem. Atric. 222 b, Diuerti ad illum de
14 copias, quns diu fumulationetefe quo tecum manè.& ibid. IIle ad quem diuerti. Of. 46 b, Ci- 44 60P,8.
diuerſa geneta bellorum. ODIVERTICVLVM,L. flexio nie anfractus. I. P. 90 b, Quos
alam conuenteutee mon imperauit uillicis ſuis, ut omnia præberentur, quicun-
20 44 Patnr* Arnoae iuuxi que Laciades in uillam ſuam diuertiſſet. pro Mib iεa, Clo- apotsſtin delectadee ius Aritia rediens diuertit ad Albanum. A ibid. Suſpicari duu dclectare. dl debuit Clodium ad uillã ſuam diuerſurum. I. A. 2 48 b, Nan- 0, qilatando crura 1 ue. ciant ſe Pompeij conueniendi cauſa diuerrtiſſe Maſsiliam. trum diuaricari ac d Al) 4 BEp. 199 3, Sed redeamus adillud unde diuertimus.— 5„, Aactrabo ſeparo proe as DIVERTOR, ru. diuerto. Att. 41 a, Sed itineris cauſa ut di- „ 4 dar 1.109 Ne Ou uertar, primum eſt deuium. pro Font. 278 a, Qui Cobiacho GAne 4 jors Ate direlor ut diuercerentur, neg, Tholoſan ire uellent. a MaSa⸗— qiuellere. pwo 3 DlIVES,„. fortunatus, locuples, copioſus, beatus, affluens, pulatas err 1 dſtrah poſſ dim opulentus, pecunioſus, ditior, efertus, omuibus copijs cir- duelh deius n d0lore duclai cumfluens, opibus& copijs prædieus, omni copiarum ge- aĩus— Luchaea, nere abundans, diuirijs afäuens„cui ampſiſsimax fortun e 12s Shjs ius un uite diueler ſunt, qur habet quàm plurim um Para. 124 b, Animus homi- rerum tunt nn K 1 nis diues, non arca appellari ſolet, quãuis illa ſit plena: dum
1X 6 diſcept 190 1 94 te inanem uideo, diuirem non putabo. de Ot. 160 a, Inde. 2 et diuullu dur.u le diuitior& licentior fluxit dirhyrambus. Par. 12 ¼ a, Diues er“* A nec qiſtrat„ eſt, cui tanta poſſeſsio eſt, ut ad liberaliter uiuendum facilè gec d'ue ¹. vellor dolore emass contrentus ſit. pro Mu. 138 b, Solos ſapientes eſſe, ſi mendiciſ tamen 8 Rul. 624. uumist 7 ſimi ſint, diuites. Offic. ¼5 a, P. Craſſus cùm cognomine di- ) 1 aadm po 8 ues, tum copijs. Off. 48 a, Diues, fort natus, opulentus.)(. ir1 donsn b. uefit Pauper, humilis.& 4 /,(Qui ſe locupletes, honoratos& E uari a hoſpit ſan ces beatos putant, hi ne obligari quidem beneficio uolunt. de OK uss— Fin. 105 b, Rectius enim appellabirur diues quàm Craſſus, „ dchddd* e diueſa a 1 qui niſi eguiſſet, nunquã Euphraten nulla belli cauſa tran- mas in G* 89 Jedin iih fire uoluiſſet. in Vat. 35 a, EX pauperrimo diues factus eſt. in 1 atus 5 7H e Ant, 246 4,ExXx mendicis fleri repentè diuites. Para. 124 b, Ne-
4 1. Ant¹, ,9 5. u4 hoaßaaruf 131 dNefe dyus „9 det rer. k.
aoAe zuert
KrMtenen uerſetur.
—
DIVERSOR, oru. hoſpes, qui recipitur. de Inu. 64 a, Caupo
Separatim ſunt aliæ cuiuſq. generis& diuerſc prceptio- 2 1 T
tu Meandros, dum omnés ſolitudiues perlequeris quæ di-
ris autem longiſsimè diuerſa ratio. pro Pomp. b, Varia&
D
D I minem eſſe diuitem qui non exereitum alere poſait ſuis fru ctibus.& ¹26 b, Hic non modò non copioſus& diues, ſed etiam inops& pauper æſtimandus eſt. pro Qu. R. 52 b, Vir copijs rei familiaris locuples& pecunioſus. contra Rul. 2½ b, Copijs& opibus affluens. I. C. i8 a, Omnibus rebus or- natus& copioſus. pro Flac. 161 a, Aliquis pecunia princeps ſuæ ciuitatis. IVEX O, s. uaſto.. A. 231 a, Omnia diuexare& diripere cu- piens. 250 b, Diuexat agros,&c. 1
DIVIP O, 4u. partior, diſperrior, diſtribuo, diſpertio, parti-
bus diſtribuo, ſeco, digero, diſtinguo, tribuo, diſcrimino, di ſtraho, ſegrego, deſcribo, conijcio, canſumo, excludo. At. 79 a, Amanus Syriam à Cilicia aquarum diuorrio diuidit. de N. 65 a, b, Omue corpus ſecari ac diuidi poteſt. de L. 170 a, Fluuius diuifus æqualiter in duas partes, latera hæc inſulæ
alluit. pro Syl. 175 a, Diuiſt illas tabulas rori Italiæ, diuiſi in
omnes prouincias. de Leg. 17 a, Nos legem bonam à mala nulla alia niſi naturali norma diuidere poſſumus. Ora. 20 a, Ambiguè dicta diuidere& explanare oportet.& 209 b,
Diuidere in partes. de Orat. u6 a, Poſt diuidere cauſam, aut
proponere. Ora. z0 b, Partiri ac diuidere genus uniuerſum in ſpecies certas, ut nulla neq, prætermittarur neq; redun- det. de N. 62 b, Religio in ſacra& in auſpicia diuiiſa eſt, ter- tium adiunctum eſt,&c. Part. 23 2 b, Quæ ad faciendam fi- dein pertinent, ea in confirmationem& in confutarionem diulduntur. Tuſcul. 236 a, Ariſtoteles bona diuiut triparti- rd. de Fin. 53 a, Epicurus nihil diuidendo& partiendo do- cet. de Fin. 70 a, Qromodo autem philoſophus loquitur? tria genera cupiditatum, naturales& neceſſartas, naturales non neceſſarias, nec naturales, nec neceſſarias primùm di- urſit ineleganter: duo enim genera, quæ erant, fecit tria: hoc eſt non diuidere, ſed frangere rem. qui ſi diceret cupidita- tum eſſe duo genera naturales& inanes, naturalium quoq; duo, necefſarias& non neceſſarias, confecta res eſſet: uitio- ſum eſt enim in diuidendo partem in genere numerare. de Or. irb a Hæc ſunt quidem concinnè diſtribata, ſed non pe- rits. de In. 49 b, Hoc igitur uitan dum eſt, ne cuius genus po ſueris, eius ficuti diuerſam parté ponas in eadẽé parritione. At. o b, Academiam ex duobus libris contuli in quatuor.
DIVIDVYVOS, 4, um. de Va. 198 b, Idq interiecit inter indiui-
duum,& id quod diuiduum eſſet in corpore. ibidem: Ma te- ria quæ diui dua gignitur de Nat. 5) b, Diſſb lubile& diui- duum eſt omne animal mortale.
DIVINANS, zw. prædicens futura. de H nda, Quædam ca-
ſu aueniunt, ut prędicta ſunr à diuinantibus.
DIVINATIO, uis. uaricinatio, augurium, prædictio, præ-
D
—
ſenfio uel ſcientia rerum futur rum, auguratio- ariolatio, oraculü, céiectura. Ep 4 a, Wodtamen ipſum, neſcio qua
Permotus animi diuinatione non-deſpero. Ep. 33 b, Quar⸗,
12* 4— 8 A,.„. quãdõ ut augures& aſtrologi ſoſent, ego quoq; augar pu-
blicus ex meis ſuperioribus prædictis conſtitui apud te au
toritatem augurij diuinationis meæ, debet habere fidé no- ſtra prædictio. de D. 135 b, Chryſippus diuinationem defi- nit his uerbis, uim cognoſcenrem& uidentem,& explican- tem ſigna, quæ à dijs hominibus portendãtur: officium au- tem eius eſſe, prænoſcere dei erga homines mente qua iint, quidꝗ, ögnincẽt,&c. de L. 176 a, Diuinationem, quam Gręci uƷνſtaio appellant, eſſe cenſeo,& huius hanc iplam partem, quæ eſt in auibus, cæterisq́; ſignis diſciplinæ noſtræ, de D. a, Diuinatio eſt earum rerum, quæ fortuitæ putantur, prædictio atq, præſenſio. de D. 0 a, Diuinatio quam Gręci auvfenlo, appellant: id eſt, præſen ſio& ſcientia rerum futu- rarum. de Diu. 9 a, b, poteſt autem quis cum diuinationem habeat, errare aliquãdo.& 96 b, Fiunt certæ diuinationum cõecturæ â peritis. de D. 81& 82 a, Xenophanes diuinatio- nem fanditùs ſuſtulit. de Nat. 12 b, Sequitur axvfins ueſtra, quæ Latinè diuinatio dicitur. pro Cl. 3⸗ b, lam iſta diuina- tio eit, qua ſ licet uti, uide ne mea coniectura multo iit ue- rior. de Nat. 9 b, Multa diuturnus uſus ita notauit, ut ar- tem diuinationis efflceret. pro S. R3 b, Eò rem adducam, ut nihil diuinatione opus ſit. IVINA TIO quog; genus erat cauſie, cum de conſtitusdo accufatore quærebatur. unde Diumnatio Cic in Verr Qu F. 322 b, Apud Catonsè erat diuinartio in Gabiniũ futura idter Memmium,& T. Neronem,& C. Antonium, putabamus fo re ut Ganinio daretur. Epi. 117 a, Dediuinatione Appius cũ calumniam iuraſſer, contendere auſus non eſt, Pylioq, ceſ- ſit ad fler. 4 b, In publicis quæſtionibus cauetur legibus, ut antè ſ reo commodum it, iudicium de accuſarorè fat, u- rrum illi liceat accuſare, nécne. Item: Conſtituere accuſato- rem uel patronum cauſæ, uel locum reo. L. Conſtituo.
DIVINE. diuinituès. Atric. 157 a, Nunquam de republica niſt
1 2 diuinè cogitaui. de Diuin. 106 2, MAlta digide pralenfa re- periri: id eſt, diuinitùs,
DPIVIL.

D I
455.. PIVINITAS,. de Orat. u16 b, Quorum alterum diuinita-
tis mihi cuiuſdam uidetur, alterum humanitatis. de Di. 125 a, Placet igitur humanitatis expertes habere diuinitatis au- torcs. Orat. 202 b, Theophraſtus diuinitate loquendi no- men inuenit. de Nat. 3 b, Ariſtoteles menti tribuit omnem diuinitatem. de Diu. u13 b, Diuinitas, unde animos hauſtos, aut acceptos, aut libatos habemus. de Nat. d. li.1. Diuinita- tem dedit Soli& Luna, reliquisq́; ſideribus, animoq́; præ- terea. Eodem, Diuinitatem tribui putat ſtellis erranti- bus Heraclides Ponticus. Eo dem, Diuinitatem omnem tri- buit aſtris Cleantes. de Vn.& de Orat. lib. 2, Ex diuinitate
ſua animum genuit Deus.
DIVINITV', diuinè, diuino numine. Att. 12 a, Ille locus in-
ductus eſt à me diuinitus: id eſt, diuina quadam ſolertia. At. 32 b, Varro(atis mihi facit, Pöpeius loquitur diuinitùs. pro Syl. 75 a, Multa prouidit diuinirùs. de Or. 102 a, Aliquid ad
nos diuinitùs delatum, id eſt, A Deo. Partit. 237 a,& de Or. .— 8*.... K— 78 a, Quæ diuinitùs accidunt. de Or. li. 2, Diuinitùs à Plato- ne diſputata. pro Do. Diuinitùs inuenta& inſtituta. Poſtꝗq. Diuinitùs mereri de aliquo. Fam. lib.i, Diuinitùs ſcripta:id
eſt, diuino quodam ingenio.
*. 2 2 2 3&☛ DIVIN O, a. uaticinor, auguror, conijcio, futura ſignifico,
in poſterum præſentio, præſagio, ariolor, oraculũ edo, con- jectura proſpicio. At. 257 b, Non equidem hoc diuinaui, ſed aliquid tale putaui fore. pro Qu.n a, Nemo diuinare pote- rat te poſtulaturum. Qu. F. 107 b, Quod futurum eſt latro- cinio Tribunorum non diuino. de Di. 99 a, Veteres ut ſape- re, ſic diuinare regale ducebant. Epi. 45 a, Quaſi diuinarem tali in officio fore, mihi aliquando expetendum ſtudium tuum, ſic,&c.& 79 a, Diuinare futura. Br. 230 b, Diuinare de aliqua re.Item: Non ariolari,&c. ſed coniectura proſpicere. L. Ariolor. de Diu. 90 a, Eſt quiddam in nobis præſentiens arq;, diuinans. I. V. iu2 a, Diuinare, conijcere, augurari. de Di. 94 a, Morientes diuinare.& ibid. Animi futura augurãtur. & do a, Omnes ſgniſicari futura,& à quibuſdam intelligi prædiciq́; poſſe cenſent.
DIVINV Sa, um. cœleſtis, Aauuνo, memorabilis, ſingularis,
inauditus, incredibilis, diuinãs. de Fat. 73 a, Homo diuinum atq; cœleſte animal,&c. de Or. 88 a, Homo diuinus in dicen do. Qu. F. 310 b, Idib. Maijs ſenatus frequens diuinus fuit in ſupplicatione Gabinio deneganda. de Orat 95 a, Hæc in te Sulpiti diuina ſunt. Poſtq. 199 b, Cn. Piſonis diuina quæ- dam& inaudita autoritas, atq; uirtus. in Ant. 200 a, Ille cœ- leſtes diuinæd; legiones Martia& quarta. pro Mil. u7 b, Qui nullam uim cœleſtem exiſtimat numénue. Item: Pate- ra, qua ad res diuinas utebantur. I. V. 203 b, Res illum diui- nas apud eos deos in ſuo ſacrario propè quotidie facere ui- diſti. in An. 188 b, Sors diuina. de D. 97 b, Melancholicos ha- bere aliquid in animo præſagiens atq; diuinum exiſtimat Ariſtoteles.& 103 b, Nec Pherecydes potius diuinus habe- bitur quàm Phyſicus. de Fat. 143 a, Hocloco Chryſippus æſtuans, falli ſperat Chaldæos cæterosq́; diuinos. I. V. 244 a, O diuina ſenatus admurmuratio: id eſt, quæ diuinabat. Homo diuinus in dicendo, i de Or. Diuinus ille cœli ſenſus in celeritate tanta conſeruari quomodo poteſt, de Nart. d. i. Diuina bonitas erga homines, de Nat. d. z. Diuina illius in me liberalitas, Fam. Diuina memoris, 4 Aca. Diuina ſoler- tia, de Na. d. 1. Conſilium diuinum, pro Le. Manil. Diuinum & fortuitum opponuntur, 7 Fam. Diuinæ cuiuſdam uirtu- tis eſſe uidetur, ad Quint. Fra. Cum numini diuino omnes naturæ, cœlum, ignes, terræ, maria parérent, de N. d. 1. Quen dam è ccœlo diuinum hominem eſſe in prouinciam dela- pſum putent, i ad Qu. Fr. Diuinam uim in ratione eſſe po- ſitam ait Chryſippus, de Nat. d. i. Sine aliquo afflatu diuino nemo unquam fuit uir magnus, ꝛ de N. d. Homo diuina& incredibili fide, pro Mil. Diuina tua mente proſpexiſti, 12 Fam. Lentuli. Omnis mundi uis, diuina natura continetur, de Nat. d. 2. Quaſi diuino conſilio iſti negocio præpoſitum eſſe, 13 Fam. Diuino ingenio eſſe, Acad. q. ed. i:lib 2. Diuini animi hominum, de Am. Diuini uiri, 14 ad At. Diuina ani- manti a infixa coœlo ſidera, de Vn. Diuinas eſſe quatuor na- turas cenſet Empedocles, ex quibus omnia conſtare uult, de N. d.1. Nefas eſſe duxi,&c. ut de tuis diuinis in Rempub. meritis fileretur, u Fam. Diuinis lau dibus ornauit res no- ſtras, Famil. Itaq;, appropinquante morte anima multo eſt diuinior, de Diu. Quid hoc ſomnio dici diuinius poreſt, i de Diu. Diuiniſsima dona habent formæ ab uno pictore uno abſolutæ die, z de Leg.
DIVISIO, onis. partitio, diſtributio, diuortium, diſsidium,
ſectio. de Na. 61 a, Quadripartita fuit diuifio tua: primùm ut uelles docere deos eſſe, deinde quales eſſent, tum ab ijs mundum regi, poſtremò conſulere eos rebus humanis. hęc ſi rectè memini, partitio tua fuit. Off 54 a, Qui è diuiſione tripartita duas partes abſoluerit, huic neceſſe eſt reſtare ter
D 1 456 tiam. de N. 39 a, Diuiſio trium regnorum, cœli, maris,& in- ferorum. ad Her.; b, Cauſarum diuiſio in duas partes diſtri buta eſt. L. Intercapedo.
DIVISIO, exornatio eſt, quæ rem ſemouens à re, utramque abſoluit ratione ſubiecta, ad Her. 36 b.
DIVISO R, orw. I. A. 233 a, Nucula& Lento Italiæ diuiſores lege ea, quam ſenatus per uim latã iudicauit.& 198 3, b, Tan tum quiſq; hab ebat poſſeſſor, quantum diuiſor reliquerat Antonius.
DIVISO R, pecuniarũ redemptor, quæ tributim diuideban- tur à candidatis ad ſuffragia corrumpenda. pro P. 26 8 b, Doce per quem ſequeſtrẽ, quo diuiſore tribus corrupta ſit. J. V. 70 b,& de Ar. 263 b, Diuiſores omnium tribuum noctu ad iſtum uocati I. V. 18 4 a,& 210 a, In furis ac diuiſris diſci plina eſt educatus. Epiſt. 140 b, Num honeſtum uerbum eſt Diuiſorè at ineſt obſecenum, cui reſpondet Intercapedo.
DIVITIAE, arum. opulentia, amplæ fortunæ, magnæ fortu- næ atq; copia, ſumma copia, opes& copiæ, omniũ rerũ a- büdantia.)(.Süma inopia. At. 3 a, Quòd ſi aſſequar, ſupero Craſſum diuitijs. de Am, 100 a, Diuitiæ opportunæ ſunt ut
utare, opes ut colare, honores ut laudere. Of. 5 b, Expetütur
diuitiæ, tũ ad uſus uitę neceſſarios, tũ ad perfruẽdas uolu- ptates. cont. Rul. C0 a, Diuitijs augere aliquẽ,& fortunis lo- cupletare. de Am. 105 a, Homines diuitijs affluétes. de Or. 98 a, Diuitię atq;, ornamẽéta ingenij alicuius. Of. 6 a, Infinita pe cuniæ cupiditas eſt. Offc. 6 a, Vt nuper M. Craſſus negabat ullam ſatis magnam pecuniam eſſe ei, qui in rep. princeps uellet eſſe, cuius fructibus exercitum alere non poſſet-
DIVITIO B. de Or. 160 a, Hinc ille diuitior& licentior flu- xit dithyrambus.
DIVORTIVM, ti. affinitatis diſsidiũ, diſcidiũ, diſsidium. Topic. 222 a, Si uiri culpa factum eſt diuortium, pro liberis manere nihil oporret. Attic. 206 a, Lentulus cũ Metella fecit diuortium. Cęl. Ep. u16 a, Valeria diuortium fine cauſa fecit, nuptura eſt D. Bruto, nõdum retulerat. de Or. 157 b, Nam ſi res ſuum nomen& proprium uocabulum non habet,&c. ur in uxore diuortium, neceſsitas coegit, quod non habeas aliunde ſumere. pro Cl./7 b, Sæpe fieri diuortia atq; affini- tatũ diſsidia uidemus. Attic. 203 b, Sed quid eſt quod audio Spinterẽè feciſſe diuortiũ. de Or. 100 a, Mater, quæ ſi iudica- retur certis quibuſdam uerbis fieri cum ſuperiore diuortiũ, in cõcubinæ locum duceretur. I. A. 173 b, Antonius cum Mi- ma fecit diuortium.& ibi. Ille uxorẽ ſuam, ſuas res ſibi ha- bere iuſsit, ex XII. tabulis cauſam addidit, exegit. Epi. us b, Vror à Dolabella diſceſsit. pro Clu. 20 b, Ecce autem ſubi⸗ tum diuortium, diſcedit à Melino Cluentia. de Orat. 149 a, Sic ex communi ſapiẽtium iugo ſunt doctrinarum facta di uorcia. Att. 9 a, Amanus Syriam à Cilicia aquarum diuor- tio diuidit. Epi. 23 a, Qui mons mihi cum Bibulo commu- nis eſt, diuiſus aquarum diuortijs. ⁵
DIVKRNVS, a, um. quod ad diem pertinst, aut fit de die. cont. Rull. 67 a, Quæ mihi nullam partem neg; diurnæ, neq; no- cturnè quietis impartiunt. Offic. 69 à5 Diurni nocturnid; metus.& de Senectutc 94 a, Diurni nocturniq; labores. de Inuent. 51 a, Annuum, menſtruum, diurnum, nocturnum ſpacium.
DIVTINVS, a, um. diuturnus. Of. 2z3 a, Multa paſſus eſt Vlyſ- ſes in illo erròre diutino: aliter, diuturno. Epi. 171 b, Liber-
tatis defiderio,& odio diutinæ ſeruitutis.
DIVTIS SIM E, longiſsimo tempore. Quin. Fr. 290 a, Vt te quàm diurtiſsimè iucunda opinione oblectarem. I. P. 99 a, & Am. ↄ6 a, Quod te quàm diutiſsimè torſit.
DIVTVRNITAS,. longinquitas tẽporis uel temporum, numerus dierum. de Leg. 174 b, Nam illud uel aſperſione a- quæ, uel dierum numero tollitur, animi labes diuturnitate uaneſcere non poteſt. de N. 26 b, Non ſtabilis opinio per- manerer, nec confirmaretur diuturnitate temporis. de Ora. 95 b, Diururnitas memoriæ. de Ora. 88 a, Diuturnitas pacis ocium confirmauit. At. u5 b, Nihil Ceſari minus expedit ad diuturnitatem gloriæ. pro Pom. ↄ a, Quod imperij diutur- nitati modum ſtatuendum ueteri exemplo putauiſtis. Epi. 72 b, Diuturnitas maximos luctus uetuſtare tollit. de Fin. 83 a, Negar Epicurus diuturnitatem temporis ad beatè uiuen dum aliquid afferre. de Fin. 5 a, Dolor in longin quitate le- uis, in grauitate breuis eſſe ſolet, ut eius magnitudinem ce- leritas, diuturnitatem alleuatio conſoletur.
DIVTVRNVS,aum. longus, diutinus, longinqui temporis,
longinquus. Of. 4 b, Nec ſimulatum quicquam poteſt eſſe diuturnum. de Se. ↄ* b, Nihil mihi diuturnũ uidetur, in quo eſt aliquid extremũ. de D. u14 a, Et quàm diuturna iſta ob- ſeruatio fugit? aut quam lõginquo tempore obſeruari po- tuit? de Sen. 82 a, Diururnam ſitim expleui. pro Pomp. 10 b, de In. 82 b, Diuturna perpeſsio rerum difficilium. de Or. ¹52 a, Hoc non poteſt in delectartone eſſe diuturna. pro Marc.
Diuturnum
———
re.Att. uulgan uulgan
te ho. Dare in uer cum! mihi b.Iü accip quo pote perte Dah dabi fuga reſe Tiæ. riſdie aures alicu 19 b minl ca.4 Dare ptis, del. Lero ſea ter; lsb
dec
gle
me

eruniarü. 44 por 1 1. Attin ad ſuffragia e mnidna dem ſequeſträ 4 corrum
de 4 tan 1 43. amann nin
i* lumm Suma inopta. A.7
A 1
aiſn d Am 1003, Dune andnee
eclare honoren dt lauc
1 alu ui neceſſarios Sain
2*
.„ 10 4,Dinseijs augere abang
EAm. o 2. Homines diunp hi.
McJ ornamerz Insem alicuim Oi 3
itan eſt. O. 64 ItnaperCann
mham pecunium eſſ
2 u, ginma
kructidus exercnua dlerenan 83
R. 44 Oe.160 ¹ Hinc ille äumarhm.
1 dar.
VML. aRnieztis diſiciũ tiſiai&
4 KNumiculpafactum tRCnoran
dl oporttn. Atric. 106 aLenuluce .CHl Ep n6 a Valeria doniuninan
D. Im to, nödum retulerat. te0a¹' omen& proprium uociduln mu
dworuum, neceſiitas coegt, im
Mere. pro(I. b. Sxpe den äuman
handenut. Lrric. 103 5 Sed quidm 8
i duornü. de Oroas Nuntui 1 aidaſdam uerbis 3eri cum ſupems
ar locum duceretur. 1AhSb Anmng:
huornum.& ndi. Me uxors ſuan u 1
1 XIL. xabulns cauſam addtt ag”
aballa diſccſiit. pro Cla.tob kcts un, ilce dit à Mehno Chue tu it
ẽnan lap 143
84 ☛‿ ⁴ ad diem pera „Our mi aullam pattem dien parnunt. ORc. 5 de Jencctute 94 4, Dr 3 6,9 4, Annuam, Me Kruum,
.n1-a hnturnus. Of.3 r VS4é naen h b
4 4 unno.aller,
* .“
— A O dmutm ſeruitan. . 8
1 64 2 M! lond. 1
““ ium 8*
* 1 EM otempote. Lu
“ 4,094 k29 tut TAS=engm n leinie
4t u* 1 1m 1 1 n 5—
„ zutufnd„ 4
en. 1l eSS10 Te rn4 erpe 9 M 5b— 34 lccta¹?
. 4 noa*
457
6„
copia, opes&cope.
aa h
um iugo funt docmmn , den 8 . a Aonn Sum 1Clauan A* 2 ge. Lor iwonam 4 b 48 uarum dworaß..
D 60
Diuturnum ſilétium. pro Syl. 81 b, Diuturnus morbus. pro Pomp. 12 b.& de Pro. 70 a, Diuturna pax.
DIVS. J. V. 36 a, Sub dio: id eſt, ſub aetre. DIVVLGATVW S, a, um. peruulgatus, peruagatus, celebra-
tus, ſermone tritus, ſermonib. celebratus. Ep. 160 b, Te adi- ꝑiſcẽdi magiſtratus leuiſsimi& diuulgatiſsimi, ſi ita adipi ſcare, ut pleriq, præpropera feſtinatio abducet à tantis lau dibus. pro Pl. 26 8 b, Vulgaris& peruagata declamatio. pro Fla. 160 a, Quid in Græco ſermone tam uulgatum, tritum
& celebratum eſt I. A. 171 b, In rebus celebratiſsimis ſermo-
ne omnium uerſor. pro Cluen. 32 b, Manarat ſermo in con- ſilio. de Am. 95 b, Sermo qui tum ferè erat multis in ore. pro Clu. i8 b, Res agitata in concionibus, iactata in iudicijs, cõ- memorata in ſenatu.& 24 b, Res clara atq; omnium ſermo- ne celebrata. pro Clu. 34 a,& pro Dom. 2 4 ͥ b, Res patefacta & in forum prolata. pro Mur. 129 b, Rebus prolaris.& 130
b, Ratio dierum peruulgata& cognita. contra Ru. Comple
ti ſunt animi auresq́;; omnium, me,&c. pro Cæl. 52 b, Audi- ta& peruulgata& percelebrata ſermonibus res eſt.
DIVVL G O, gas. foras do, edo, in medium profero, in uul- gus indico, in apertum refero, celebro, percrebreſco, per-
uulgo, palàm recito. Orat. 207 a, Hunc librum etiam ſi mi- nus ueſtra commendatione, tuo tamen nomine diuulgari neceſſe eſt. pro Fon. 278 a, Inimici hanc rem ſermonibus di- unlgare uoluerunt. At. 199 b, Volo eum librum diuulgari. Item: Hermodorus, qui ſolitus eſt Platonis libros diuulga- re. Att. 232 b, Liber aενα‿o G.. J. A. 162 a, Hæc nullo pacto di-
uulganda ſunt. Br. 91 a, Non ſupprimenda res erat, ſed di-
uulganda. Epi. 89 a, Quare uiſum eſt occultius agendum, neq; ullo modo diuulgandum, de te iam eſſe confectum. Poſtq. 206 a, Cuius primum rempus ætatis palàm fuiſſet ad omnes libidines diuulgatum. J. V. 120 a, Res percrebuit, in ore atq; in ſermone omnium cœpit eſſe. pro Caæll. 38 b,
uæſtus forenſis in medium proferebatur. contra Rul. 68 b, Lex in publicum proponitur.
DIVVLSVS, A, un. diſtractus, difiunctus. de Orat. 100 b, Ars, uæ rem diſſoluram diuulſam; conglutinaret,& ratione 4 1; 39
quadam conſtringeret.
DIVVS,, um. Deus, homo diuinus. de Leg. 173 a, Ad diuos
adeunto caſtè. de N. 27 a.& de D. 85 a, Præſentiam ſæpe di- ui ſuam declarant. I. A. 18 a, Eſt ergo flamen diuo Iulio M. Antonius de Leg. 173 a, Diuos cos, qui cœleſtes ſemper ha-
biti, colunto.
D O, das. impertio, largior, defero, numero, ſoluo, dono. deVn.
198 a,b, Ad hanc conuerſionem quæ pedibus,& gradu non egeret, ingrediendi membra non dedit Deus. contra Rul. 69 b, 70 a, Domitius quod per ceremonias populi fieri non po terat, ratione aſſecutus eſt, ut id quoad liceret, populi ad partes daret. de N. 75a, Si rationem hominibus dij dede- runt,& malitiam dederunt. pro Po. i3 a, Hoc tantum boni
quod à dijs immortalibus oblatum& datum eſt. pro S. R. 40 a, Commoda quibus utimur, à Deo nobis dari atq; im-
pertiri uidemus. J. V. 252 b,& pro Domo ſua, Dare poteſta- tẽ, honorem, auroritatem& ornamenta alicui. de Na. 73 a, Dare perniciem, mœrores, luctum, exitium exilium alicui in uerſu. de Or. 94 b, Hæc turba& barbaria forenſis dat lo- cum uel uitioſiſsimis oratorib. Para. 121 a, Iniuria tua dedit mihi reditum glorioſum, non exitum calamitoſum. Epi. 2 b, Is ſe acerrimum tui defenſorem fore oſtendit, quod dat accipimus. de Orat. 120 b, Si ſe dant,& ſua ſponte, accipio quod datur. de Fi. 82 a,Hoc etſi multis modis reprehendi poteſt tamen accipio quod dat. Att. 9 a, Et tamen ab illo a- pertè, tectè, quicquid eſt datum libenter accepi. Epiſt. 50 b, Da hocilli mortuxę, da cæteris amicis. de Fi. 82 b, Atque hoc dabitis, ut opinor. At. 116 b. Ne me dẽ incertæ& periculoſæ fugæ. I. V. 241 a, Dare ſe labori atq; itinerib. pro S. R. 2u b, Da re Ie rei familiari, uitæ q́ ruſticæ. At. 27 b, Ego me do hiſto- riæ. At. 75 b, Dare æſtiuos menſes rei militari,hybernos iu- riſdictioni. At. 13 a,& 69 b, Dare operam alicui. At. 3 b, Dare aures alicui.& 66 a, Dare dies alicui. I. A. 235 b, Dare tempus alicui rei. Att. 138 a, Video ut ſe huic dent, ut daturi ſunt& 109 b. An ijs me dem, qui potiuntur. Epiſto. 22 a, Da te ho- mini. de Som. 130 b, Neq; ſermonibus uulgi te dederis. A- ca. 41 a, Da quæſo te huic etiam generi literarum. de N.; b, Dare ſe ad aliquam rem faciendam. At. 245 a, His literis ſcri ptis me ad uoraees dedi. de Fi. ua a, Dare ſead ludendum. de Leg. 158 a, Site ad ius reſpondendum dediſſes.& ibi. Ci- cero ſe ad dicendum dedit. de Cla. 193 b, L. Scæuola nemini ſe ad docendum dabat. contra Rul. 68 a, Quum familiari- ter me in eorum ſermonem inſinuarem ac darem. IJ. V. 143 a, Is bene penitaòs in iſtius familiaritatè ſeſe dedit. I. P. 9 4 a, Is dedit ſe in conſuetudinè,&c. Qu. de Pet. 207 a, Qui ad meã gloriã augendã tanto ſtudio te dédiſti: At. 212 a, Date in ſer monem. Ep. 202 b, Dare ſe ad lenitatem. pro S. R 38 a, Is ſe in
.. D O 458 eruciatum dari cupit, dũ hac de re quæratur. Tuſ. 24 4 a, Da re ſe in tormẽta. de Or. 134 b, Dare patronum alicui. Att. 267 b, Conſules Plancum dederunt: id eſt, iudicem uel arbitrü. Part. 241 a, Ea litera de accuſatore ſolet dari iudici: id eſt, transferri in iudicem. At. 73 a, Dare literas. Item: Huic totiés ne me literas dediſſe Romam, cum ad te nullas darem? at uerò poſthac fruſtra potius dabo, quàm ſi rectè dari po- tuerint, committam ut non dem. Att. 217 b, Datur mihi epi- ſtola à ſororis tuæ filio. At. 70 a,& 221 a, Feſſulanus mihi li- teras tuas dedit: id eſt, reddidit. I. C. uu b, Dare literas alicui ad aliquem. At. 122 a, Epiſtola quam de nocte daturus erã. & 76 a, Tu autem ſæpe dare tabellarijs publicanorum po- teris per magiſtros ſcripturæ.& ibid. Tardè tibi reddituro dabam familiari homini ac domeſtico.& 75 b, Dederam E- pheſo pridie, has dedi Trallibus. At. 126 b,& 13 0 b, Dare mã data alicui ad aliquem. in Vat. Dare gladiatores. Qu. Frat. 327 b, Dare munus populo. In Ver. 59 b, Dare aliquid crimi ni.& de In. 71 b,& 73 b, in Ver. 73 b,& 259 b, Veritus eſt ne ſibi crimini daretur, eos,&c. Ep. i⸗9 a, Dare aliquid uitio. de Fi. 115§ a, Obliuiſcemurq́; quæ uirtuti ipſi principia dederi- mus. Ac. 40 b, Da, pro dic. Sed da mihi nũc, ſatis ne probas? Do hoc naturæ meę, 4 ad Att. id eſt, in hac re naturæ meæ obſequor. Sed do hoc uobis& concedo, eſſe multos,&c. 5 Ver. Quod tu mihi das, Acad. q. ed. i. lib. 2. hoc eſt, concedis, ut fit in diſputando. Cognitionem Conſulibus dat lex, ad
At. lib. 16. de Aruſp reſp. Tulliola tibi diem dat, ſponſorem
appellat, ad Att. lib. i. Ho die non deſcendit Antonius, cur? dat natalitia in hortis, 2 Philip. Dat amico ſuo cuidam ne- gocium, qui tum magiſter erat eius ſocietatis, ut diligenter caueret, in Ver. de Aruſp. reſp. Operas in ſcriprura pro ma- giſtra dat, ad Silium lib. 13. 4 in Ver. Sibi enim bene geſtę, mi hi conſeruatæ reipub. dat teſtimonium, ad At. li. 2,& lib. 7. Id quoq; damus,& libenter quidem. de Nat. deor. i. Quid conſilij datis, 4 Aca. Vos autem quid mali datis, de Natura deor. i. Videamus partes, quarũ eſt aſpectus illuſtrior, quæ quò ſunt excelſiores, eò dant clariora indicia naturæ, 5 de Finibus. Re& ueritate nobis milites fine ulla recuſatione,
ſummo etiam cum ſtudio, nomina dant, Philip. Hoc eſt, ſe-
ipſos ſcribẽdos offerũt,& curãt nomina ſua inſcribẽda. Si ſe dant,&c. accipio quod datur,& ad id unde aliquis flatus oſtéditur, uela do, z deOr. Dãt ſeſe in fugã iſtius pręclari Im peratoris nocturni milites, In Verrem. Vnum omnia poſſe, difrumpuntur ij qui me aliquid poſſe doluerunt. multa mi hi dant ſolatia, ad At. lib. 4, de Claris orator. Nullas dant uias nobis ad ſignificationum ſcientiam, ꝛ de Diuinat. De-
nique etiam ſermonis anſas dabat, quibus reconditos eius ſenſus tenere poſſemus, pro Seſt. Is cœnam iſti dabat apud
uillam in Tindaritano, b. Verrin. Sed uide audaciam, etiam Hircio cœnam dedi ſine pauone, ad Patum libro 9. Dedi Antiocho operam diligentius, ut cauſam ex eo totam co-
gnoſcerem, Aca. q. ed. ů. li b. 2. Iam Clitomacho Philo ueſter operam multos annos dedit, 4 Aca. Dedit operam, ut Ha-
leſinus ad ſe Dio cötinuò ueniret,&c. 4 Ver. In quã exercita tionem ita nos ſtudioſè operam dedimus, ut,&c. 1 Tuſcu.
Non reddit, quæ dedi eius filio mutuo,& utitur excuſatio-
né temporis, ad Att. lib. 1¼l. pro Leg. Agr. Sapienter igitur, quòd manus dediſti, quodque eriam ultrò gratias egiſti, ad Attic. libro 16. S8ed maximè eorum incolumitates, qui- bus ſalutem dediſti, pro Dei. proô Planco,& pro Ligario, 1 de Orat. Mulieri crudeliſsimæ ſeruum fideliſsimum non
in quæſtionem tulit, ſed planè ad ſupplicium dedit, pro
Clu. Dedit diuinitatem ſoli& lunæ,&c. de Natur. d.i. Qui, ut aliud nihil, hoc tamen profecit: dedit illi dolorem, ad Attic. lib. 7. Annis enim ferè CCCCXpoſt Romam con- ditam Liuius fabulam dedit, Tuſculan. 3. Brut. Nam qui non pœnam confeſsioni, ſed defenſionem dedit, is,&c. pro Mil. Oculos autem natura nobis, ut equo& leoni ſetas, cau
dam, aures ad motus animorum declarandos dedit, 3 de
Orat, Cohors tota illa tua, quæ plus mali Siciliæ dedit quàm ſi centum cohortes fugitiuorum fuiſſent, 4 Ver. Qne tempore quidem figni ſatis dedit, ſi quid eſſet quod poſſet dicere, ſe tacere non poſſe, 3 Ver. Cui magnam dedimus pe cuniam mutuam, ad Att. lib. u. Ipſis piratis lucis uſurã tam diuturnam dediſtis, 6 Verr. Scilicet uerba dedimus: dece- pimus: ignorabat legio Martia quarta, neſciebant ueterani quid ageretur, iz Philippic. Itãque ipfi(ne dicam mihi) po- pulo Romano penas dederunt: me ſaluum adhuc reſpub. conſeruauit, iz Philip.& Antequam. Sed me illorum ſenten tiæ minus mouebant, minus multa dederant illi Reip. pi- gnora, ad At. lib. 8. Quare quoniã hôc àme ſic petis, ut quæ tua poteſtas eſt, ea neges te inuito uſurum, puero quoque hocAme dabis, ſi tibi uidebitur, ad At. li. 14. Sed ſi quid res dabit tibi facultatis, id me maximè conſolari poterit, ad Attic. lib. in, Dabimus hoc Pompeio, ad Attic. lib. i. Ho eſt, — u om-

—
4
59 D O
9 1 Pompeij cauſa faciemus. Dabitis enim profectò, Acad. q. ed. 2. lib hs r ro, permittetis, concedetis. Da hocilli mortuæ, da cæteris amicis ae famillaribus„qui tuo dolore mœrent: da patriæ, ut ſi qua re opus ſit, opera& conſilio tuo uti poſ ſit, Sulp. lib. 4. Sanè finudus es, daugulum, uſc. Certè o- ptabili lus Miloni fuit dare iugulum p. Clodio, pro Mil. Da mel ius6a ad At. Vnum inquam, da mihi ex illis aratoribus, qui hala 2d ſtatuam,&c. 5. Verr. Quare da te homini: comple ctetur, mihi crede, 2 Eam. id eſt, inſinua te in eius amicitiam. Nonh ubu) cui potius 1d negocij darem, quàm tibi, Ruff. li. 5. Qui tibi ut beneficium darer, prius iniuriam ſecit, ad Att. Lib 10 0,Poſt Red. in Sen. pro Rab. Poſth. pro Marc.& pro Syl. 6 5f.2 6 Pam.& 13. Do mitius, quod der cæremonias populi Heri non poterat, ratione aſſecutus eſt, ut id,&c. quoad lice- ret, popul ad partes daret, 2 de Leg. Agr. C uius igitur au- ditauirtus dubitation s 1oe um non Fdaret, pro Cor. Balbo, Qui negare noluit eſſe in eodem numero Syllam, quo plus ſpei Gallis daret, pro 871 1.Os xrebant quę in nerha Recupe- aere dare et,5 Ver ₰ on committam, ut, ſ defugerim, tibi cauſam aliquam dem rec uſ andi,? de Orat. Negas ſine Deo poſſe quic guam: ecce tibi è trãſuerſo Lampſacenus Strato, qui det iſti Deo immunitatem magni quidem muneris, A- cad. q. ed. 1. lib. 2,&! Philip. Atticæ, quoniam(quod opti- mum in pueris eſt) hilarula eſt, meis uerbis ſuauium des, ad Attic. lib. 16. In uiam IMd ec des hoc tempore, nihil eſt. Te erenties,i br. 14. Quinetiam neceſſe erit cupere, e,& optare ut quàm(æpiſsimè peccet amicus, quo plures det ſibi tan- quam anſas ad reprehendend dnm, de Amicit. Ad extremum ger n⸗ anus Mlncia patiatur: ur is qui illuſi s ſit, plus illu- ſiſſe uideatur, GAmic. Sermoni reliquo demus operam ſe- dentes, 2 der. eeihn 18. Quamigitur ſententia am demus?i de Leg. Quæſo a uobiszut in hac cauſa mihi detis hanc ueniã, accommodatam huic reo,& Kc. pro Archia. id eſt, Indulgea- kis concrdacisd mihi hoc, ſi fortè peccauero. Ea uerò ipſa nulla ratione m elius frui potu quàm ſi me ad totam philo ſophiam pertractandam dediſſe:m, de Natur. deor. 1. Ego ſi hac optimum faëtu iudicarem, P P. C. Catilinam morte mul- tari, unius uſuram horæ gladiatori iſti ad uiuendum non dediſſem, in Catil. Quinetia im memini, quum in accuſatio- ne ſua, Qu. Gallio crimini dediſſer, ſi ibi eum uenenum para- uiſſe,&ec. de Clar. ora. Eloquentia uarietate, copia, quam ſe cunq; ipa rtem dediſſe t, omnium fuit kacilè princeps, 3 de e Orat. Qui uxori ſuæ L. 3 ientiæ quum ipſe poculum dediſ. ſet, pro Ol. u. 3 d us ſi digito quem at tigiſſer, pœnas dedif- uſ. ern nonibus uulgi dederis te, neque,&c. So-
mnio! Seip. Potre r mò qu um, Scc. ded erit aliqu 1id temporis ad 5 udum ætatis, atque adinane s haſce adoleſcentiæ cupi- ditates, reuocet ſe aliquando,&c. pro Cælio. Qui tantis de
rebus hui ic mandarta dedit, Attic. lib. 7. Qui dederit ſe moti- bus 3 nimi, iniuſtè uixerit. de de wniner-uis enim tibi dederit aut deum omnia poſſe, ai facturum eſſe ſi poſsit? Acad. q. ed. i. lib. 2. T u ad me uelim proximis literis, ut ſe initia de de rint, perſcrib as, ad Att. lib. z. P Dare aliquem ad alterius in- iurias, 5 in Verr. Sed aliquid craſtinus dies ad cogitandum nobis dare pollicetur, ad Attic-lib. 15. Ad ſalutem commu- nem aliquid dare, 6 Verr. Dare animum f ſuum mœrori, z ad Atr. Arbitrum illum adegit, qui fibi dare facere oporteret ex fide bona.z Offic. Dar re auctoritatem alicui,3 Philip.& 8.
Audaciam. pro Ligar. Noli putare mi Cicero, me hoc auri- bus tuis dare, 12 Fam. C. Trebonij: id eſt, in hG tibi aſſenta- ri, uel hoc aſſentarionis cauſa tibi dicere Dare bellum, u Phi lip. Dare beneficium nècne, in noſtra poteſtate eſt, Oflic.i. Cauſam dicendi ulſkamn& neceſſariam, de Aruſp. reſp. Cer- uices, pro Roſc. Am er. 18. pro Seſt. Philipp. 2. Itaq; mihi ui- deris, Latinè docere phildlophiam,& ei quaſi ciuitatem da re: quæ quidem adh aucperegrina awi Romæ uidebatur. 3 de Finibus. Concionem⸗ alicui, 4 ad Attic. pro Flacco. Cogi- tandum alicui, 14 ad Attic. Co Sironem rei alieniu n5 16 ad Attic. Cognitoren H
ti, Offic.1.-c nſilium uerum dare; daudeamnus dis en ge A-
mic.: Famil. Conſulatum, pro Mu iræ. Contentionem reie- ctionis, in Vatin. Crimen ſuſpicion:, n Philipp. Dare defen
honem, pro Milon. Delationem, rin Verr. Demonſtrario- nem, Topic. Documenta, pro Mil. Dare epiſtolam de phaſe- 10, ad Atticum. Excuſationem 6 in Verr. Expectationem, 2 ad Attic. pro, Mouer eexpeckarionem. Dare alicui faculta-
m ſui irridendi Diu tim. lib. 2. 5. Philipp. Gloriam, in Piſ. Da 5 hæred itat em, z in Verr. Dare imperium, SPhilipp.&n P are in cuſtodiam, in Verr. in OQatilin.& Philipp. In quæſti onem, pro Roſc. Amer. lIudicium alicui, i. in Verrem. 8 pro Cec. 13 Pamil. hoc eſt, iuriſdictionem. Dare læticiatn alicui, Sro Planc. L.audi, uitio, contraria. Offic. 1. 1. Tuſcul. pro Ciu. Legem& diſciplinam uiuendi populis„3 de Leg.
Librum perferenduma d aliquem ad Attic. lib. 2. Pueris li-
2
D O 460
centiam li udendi, 1 Off C. Pro Dom 4 ſua. Litem, 2 ro Roſc.
Com. Is quærit ex me num conſueui 2 em Siculis locum gla
diatoribus dare, ad Att. lib. z2. Quacunque enim imus, qua- cunq; mouemur, uidetur quaſi Iocum dare& cedere, 2 de Nat. d. Dare locum reſpondendi, 3 de Nat. deor. Dare man-
cipio, 13 ad Attic. Mandata alicui ad aliquem, ad Atti. lib. 8. 5 Philipp.&% Materiam inuidiæ, 1u Philipp. Materiam ſermo-
nis,. ad Qu. Fra. Alicui me edicat nentum, O ffic. z 3. Mercedem, pro Do. ſua. pro, Dare pœnas. Mentem, pro Milo. id eſt, in animum immittere. Merita, L 9l. Munus glac Iarorium a. licui, ProS Seſt. id eſt, in eius memoriam. Dare o peram fune- ri, 15 44 Attic. Liberis dare operam, re honel dum eſt nomi-, ne obſe⸗ gœnum, 1 Offic. Hoc eſt, liberis procreandis. Operam rebus diuinis, ꝛ2 de Legib. Operam ualerudini,]: de Orat. O. ptionem, Acad. q. ed. 1. lib. 2. Of ffic. z. Dare partes, pro Rab. Poſth. Alicui plauſum multiplicem, Cat. 4. ad 8 sc. ad Qu. Pratr. Poteſtatem& fortunam aliquid faciendi, 3P
Iip. Poteſtarem ur quid fiat, 3 ad Atric Præcep pra, in aPifprx. ſidium, u Philipp. Primas, ſecundas, tertias Salicui rei,3 de Ora. 8 3 Philipp. Princ cipatum alicui zà νιεe ιοee Off. 2. Primùm erit hoc quaſi prouincias atomis dare, quæ re- cte, quæ obliquè feruntur, de Fin. Dare rati onem,) zin Verr. Rationem ſui conſilij, 4 ad Heren. Reditum re gis Conſuli,
pro Rab. Poſth. Recordationes, 5 Fam. Dare ſe ad aliquam
rem faciendam, de Nat. deor. z ad Attic. Se ad defendendos homines, in Verr. Se ad legendos libros, de Nat. d. 1. Se ali- cui, 2 de Orat. pro Mil.& pro Rab. Poſth. Se gemitui lamen- tabili, imbecillo, abiecto, flebili, Tuſc. quæſt. lib. 2. Se in con- ſpe ectum alicuius,„Verr. de Diuin. Se in tormenra, 5 Tu. Kul. geiucundira ati, 1Offic. Se petitioni, i3 Famil. 8e phi. loſophiæ exc colendum, 4 Tuſcul. Se populo ad coronam, Sin V err. pro S Seſtio, in Pifonem. Se prouinciæ uel rei mili⸗ tari, at que ibi piratarum contumelias perpeti, de Aruſp. reſp. Se amicorum ſalutationi, 7 Fam. Se ſomno, Tuſcul. Se uadem ad mortem pro amico, de Fin. lib. 2. Se uolupta- tibus, de Senect. Dare Fenatus mali cui, de Aruſp. reſp. Sermo nem alicui, o Fa: m. Signum m, z Philipp. pr 19, oſts dere uel pro- bare. Addo erxiam ill lud, multa iam mihi dare figna p uerum & pudo ris Gingenij, 3 de Fin Significationem, Top.& Or. firtutis ſpecimen, Verr. Studium ſuum a¹ rribhus, 4 F am. Da re tabellam de an 10, pro Flac. Tempas sad luduma Eratis, pro Cælio. Teſtes, pro Quint. Bin& 7. Teſtimoni- um dign nit« ati alicuius, pro Plan. ueniam ad ignoſcen- dum, in Piſo. Alicui uen enum, Ome 1. pro Cluent. Verita- ti uel amicitiæ, is Famil. Veſtitum& arma, 1o Philipp. Vica- rium, 12 Philipp. Vitam, 2 Philipp. Vitio, el culpæ, pro Roſ-
Amer. Vrbem dim ipiena jam 1,14 Fam. Deos gallis ſignum de- diſſe cantandi, Diuinat. lib. 2. Qu⸗ n enim quod prę-
2
ſens tanquam in manu darur, iucundius eſt, tamen hæc in poſterum gratiora, 2 Offic. Datur opera de illo, i0 ad At-
tic. Ad eas enim res ab Epicuroi præcepta I Is accuſatur, ficti teſtes in eum dantur, 6 Verr. 2 de Finib. Si dabitur quies, ꝛ ad Att. Que nam unquam ob mortem NMyr tili pœnis luendis dabitur ſatietas ſu pplicij, 3 3 de Nat. Hæc derur cura Cenſoribus, 3 de Leg. Hoc eſt negotium, hocil- lis committatur. Detur id uobis, de Nat. d. i. id eſt, conceda tur. Caſsio uerè ſententia mea dominatum& principatũ dari, ii Philipp. Et tamen quid attinet luxurioſis ullam ex- ceptionem dari, aut fingere aliquos,&cc. 2 de Fin. Is ſe in cru ciatum dari cupit, dum hac de re quęratur, pro Roſc. Amer. Darxi in ſeruitutem, ad Oct. Neq; ijs à Senatu reſponſum da ri patitunach Attic. lib. i. Sed tum dari foras ſcripta, cum u- trique noſtrm uidebitur, iz ad Attic. Eſt enim quatenus a- micitiæ dari uenia poſair, de Amic. 5 de Finib. 2 de Offic. Vir
tuti opera. danda eſt, de Amic. Danda palma docto oratori, 3 de Orat. Quantum autem conſuetudini famæd; dandum ſir Gc. Tuſc. q. lib.. Cæteris autem, ſi errorem ſuum depo- juerim ‚& in Reipub. g gratiam redierint, ueniam& im puni- tatem dandam puto, 8 Philipp Conuenit autem ca am in dã do, m unificum eſſe, tum in exigẽdo non acerbum, Off. 2. Ve- ſtorio dandi ſunt dies, ad Att.lib. 4. Ingredientibus cont ſide randum fuit quid ageremus, nune quidem iam quocunq; feremur, danda nimirum uela ſunt, in Orat. Vt in dandis re cipi iendis ́; meritis, quod d quiſq; minus per ſe poſlet, id acci peret ab alio, uiciſi Simd redderet, de Am. Si quis eũ pulſal- ſet, edixit ſe iudiciũ i iniuriari nõ daturum,&c. 4 Ver. Spero ce eleriter eum pœnas daturum, Lentulus Ciceroni, lib. 12. Quamobrem opinione confido ſceleratiſsimum latronem pœnas daturum, Lentul.lib 12. Non intelligunt idcirco ef ſſe ea propter ſe er xpetenda, quòd nulla utilitate obiecta de- lectẽtur animi, atq; ipſa ſcis ttia etiã fi incõmoda datura ſit, gaudeant, 5 de Fi. A. Ains quũ à cũcto cõſefſu Pls uſus eſſet multiplex datus, di IIe ex eis qus édam, Athenièſes ſcire quę recta efſent, ſed facere nolle, de Senect. Huic quoq; ergo 4 maiort-
4 0 dantur, z de Fini.
eyrA
ſe ad tuas D00 ptac Uiast uox! Nab. tillin ceann obre repe ſimu ret. id q del lum
cum quen bus. ſtrat doce usa, itm quiſe quen 954,1 gulte mnni diE; Len. Hec! bCu me al
do d

14.4. kam nalenuah uh b r. 4 44.hd.. Ofücz. heinn 4* wen Haltißliem(a 4u uſortunam alge
Nern docdaafnee as erdaa Pruineiasaaanen 1 82 keruatunn de Pin. Dante be n coafh 4 ad Hleren. Ned t M. Recordationen han eud am, de Nat. deor J ad Kuuic Ha — 81 n Verr. Se ad legendos ldnas dehe at. pro YMl.& pro!. Kat. pen Mül.& pro dad Poch Jegnn lla, 25 ecdo Aedik Tuſ san
6.urkldde Lunnt, Nerxade Duuin Kaman 4 I uin. Jeiaw
3
Kancttan, 1Ofdc. Je Detitioni,Ska “ r Malls Aolendum, 4 Tuſcal. Sepopuiug
Deo Scho, in Pfonem. K peouincrug
44 urum contumelian penei h
3 1 3 1. AKorum Alatarionhy Fam. Reſuanj
2d morem pro amico, deFin haka . t
ancct. ODr Senkum alicui ie. 1 83 kamn Nenu P 3„ 1 8 8 Allip..„oltetenu
erumlla hmulta am mhi dmima
&nmiz de Fin. Kigndcnianala pacimen,) Verr. Kudium ſuum anbu
1abquo, pro Flac. Tempas adbeam
lcuias pro Plan. Dare ueumap
*
Ahcn
b rukis r amd. Vechtum Kamamkdg Anamn Philiop. Yio xlamg
4
Fam. Deossub undan Lle — 8
1 ½ den aien n. *1 *
4 9 A
4
3 4 N 42 6
9 000 e — mn e 45 Epicurop 3 „— nnomeum— “““ 4 — 4 44 Xkt.(u nan unqunnh u. 11 8— 2 4 zen daditur 41* V 2Cenfordas, 14s Les. Hocetag ar Dctur id uobishs
4. run E 4 nten e domms 38 9 gers uneru 1
¹ 8 6 4
4* an 4 un 4en ſe ra qugerarso
1
Tates, pro(Qumt. Sin Ven Krla
4 a1 uen enum, Ofc1 poCm 1
1 acur, incantmeh un 10R. Duafopuadelhe
lcts 4
1. de Nut dllt
dum ba 8 56 Lari cuptt, 8 3 33 4 e42” 8 1 No* 1 cute, 4d. er nn Kedrmam 4 4“ 4„ FReus, 1 ¹ ad NuM M 4 140G 1 uidedn 1 Kdeh 4 3 8 1 4ε Amk. 4 1 4 1 44 4 nic. Dandapa- unnn ** 1 3 3 Muetudnl auten 90„rotais 8 4“ 1*. 4 Crtr 19ten veuun! 8* ernk 3 ates“. 8 14* ant ¹* 8 8— 4 auel “ 4 6 94 D * 4 Pb 8 40 nP Fedo 1Oer ig 4 1 rumn 4* eede9 a ee.un d 4. g . 118.44 t.IO zaus . 8* ad 1u Au aune 4„Kt? 1 aErE,. Or. 6 14 4 und 1„2 3 1 1—** rum 1 zperet 8 4 4 In. 1 142 0d quit. ze an.7 me dderete e 2. ee. uruc u *** 1 euent anarünoe e d Lentuli. g 1 K zaturua,* ſerir 9 4 1— 4 8 8 onß 101 mLes 4 “ 1* 8 44‿ 8 34 4 99 3 4 Nonl lu 2 1“ 1 all u u m.! auòd. zan 1. 4* On ig 8 a? wtet.„ tee ahe 1. 11 † auu4 AS 4 43„1 9 4* 41* 10 oo 8 ne In „4 r.r reis au 4 1 1 ee Lenen 4“ He de 1) 4 8 Luctre e
461
F
D O b maioribus noſtris eſt in tota dignitate principatus datus, 2 Oflic. Bodem igitur die Tyrijs eſt Senatus datus frequens,
ad Qu. Frat. lib. 2. Virtutum amicitia adiurrix à natura data eſb non uiriorum comes, de Amic. Dara IIII. Calen. Quin. Data eſt mihi facultas, ur meo arbitratu facerem„1 de Iin. Quodnon prius quàm datum, ademptum ſit, 4 Famil. Ser.
Sulpitij. Tantum boni à dijs immortalibus oblatum& da- tum, pro Lege Manil. Et tamẽê ab illo apertè, tectè, quicquid eſt datum, libenter accepi, ad At. Ne legi quidem quicquam
Per tribunum plebis laxamenti darum eſt᷑, pro Cluent. Ego planè uellem me arbitrum inter antiquam Academiam& Zenonem datum, de Leg. Non M. Attilium, qui ad ſuppli-
cium eſt profectus, ur fidem hoſti datam conſeruaret, de Se nect. 2 de Fin. Offl. Perebat grauiter illam ſibi ab iſto pro- uinciam daram, 6 Ver. Datum III. Iunij, Perériæ, lib. 14. Da- tum pridie Idus Iunij, ad Tironem, libr. 16. Daram ad III.
Non. Octob. Theſſalonicæ, Epiſt. Hoctantum boni quod à
dijs immortalibus oblatum& datum eſt, pro Pomp. Ne Marco quidem Seio uitio datum eſt, quòd in caritare aſſe
modium populo dedit,: Off. Ad ſepulturam corpus uitri- ci ſui negat à me datum, 2 Philip. Alrerum Conſulatum à
Rep-ne data quidem occaſione repulimus,& At. lib. 7. Data opera paraui, Famil. Cælij. Apud amicos multa depoſita,
multa alijs data atq; donata, 6 Verr. Accepi literas tuas Cor
cyræ datas, Epiſt. Itaq; ut comperi legatos,&c. atꝗ; huic eſ⸗
ſe ad Catilinam daras liceras,&c. 3 in Catil. Accepi literas a3, 3*
tuas daras Placentiæx, ad Quin. Prar. lib...
DOCEO, cz. trado, inſtituo, ad faciendum aliquid inſtituo,
praærcipio, erudio, edoceo, præcepra do, optimarum artium uias trado, ætatem puerilem ad humanitatem informo, hęc
uox huius præceptis confirmata diſciplinã trado. pro Qu.
KRab. 49 b, de Or. 128 b, Aut ſi qua eſt ars ſalis, eam nos tu po
tiffimum docebis. I. P. 95 a, Quid nunc te aſine literas do- ceamtnon opus eſt uerbis, ſed fuſtibus. de Or. 126 b, Quam-
obrem hoc uos doceo Sulpici, ut in dicendo iraſci, ut dole-
re poſsitis. pro Qu. 14 b, Docet me eiuſmo di rem& factum ſimul Sex. Næuij, quod ſi ſolùm proferretur, ſacis eſſe debe- ret. pro Pomp. 7 a, Deinde nos idé iſte Mithridates docuit, id qd certè calamitate docti memoria retinere debemus.
de Leg. 1⁷⁹ b, Iureconſulti ignoratione docendi(nam uõ ſo lum ſcire aliquid artis eſt, ſed quædam etiam ars docendi) quod pofitum eſt in una cognitione, id in infinita diſpar-
tiuntur. de Sen. 2 b, Senectus adoleſcentes docet, initituirt,
ad omne officij munus inſtruit. pro Mal. 193 a, Ac hanclegé non docti, fed facti, non inſtituti, ied imbuti ſunius. Offic. 55 a, Itaq; cum ſunt docti à peritis, deiſtuns tacilè tenten- tia. Atri. 113 b, Nihil arbitror fore quod roprehedas, 1i qua erunt, doce me. Ate. 257 a, Docus literis, hoc leri non Polle. Epi. 34 a, Qum interea ne literas quidem ullas acgepi, auæ me docerẽt quid ageres. pro 8. R. 23 b, ve mori mallét, quàm de his rebus Syllam doceri. pro D. 219 b, Docere poucificü collegium de rebus diuinis. de Orat. nd a, Equidein foleo dare operam, ut de ſua quiſq́; re me ipſe doceat.&ν b,&
nz a, Cum docendus iudex eſt, aur deducendus. I. V. 226 b,
Docere iudicem de iniuri)s ſuis. de Clar. 152 b, Doceri de a- liqua re.& pro S. R. 39 b, Aliquem docert ab aliquo de 411- qua rs. Epi. 6˙ b, De rationibus prouinciæ quid uellem fie- ri, ut is uos doceret&commonefaceret. Ora. 200 b, in quo cum doceret eos, qui,&c. domus eius officina habita elo- quentiæ eſt. contra Rul. 85 a, Vt doceain te in his tacere re- bus. de Orat. ué a, Docilem non cum polliceor me demon- ſtraturum, ſed cum doceo,& explano. Of. 26 b, Altera quæ
docet& explanat quid faciendum fugiendumꝗ; ſit. de Or.
115 a, Dicam n. tibi Catule non tam doctus, quam(id quod eſt maius) expertus. pro Planc. 276 b, Locus ille mutus, ubi quiſq;, altus aut doctus eſt. Off. 31 a, Erudire atq; docere ali quem. de D. 109 a, Docere atq; erudire iuuentutem. de Ora. 95 a, Docere mercede. I. A. 162 a, Iam inuideo magiſtro tuo, qui te tanta mercede nihil ſapere docuit. Qu. Fr. 309 b, Ty- rannio docet apud me. pro Flac. 155§ a, Tradere artem docen di. Epiſt. 14¼° b, Socratem fidibus docuit nobiliſsimus fidi- cen. de Orat. 95 b, Docere, tradere, inculcare. de Orat. 202 b, Hæc non aliqua mihñi doctrina, tradita ſunt, ſed,&c. Att. 121 b, Cicerones q; noſtros meo potius labore ſubdoceri, quã me alium magiſtrum quærere. de Clar. 104 b, Vir inſtituen- do docendoq; prudens. de Fi. 10 4 a, Natura imp ellimur, ur Prodeſſe uelimus quam plurimis, in primisq́; docendo, ra- tionibusq; prudentiæ tradendis, itad; non facilè eſt inueni re, qui quod ipſe ſciat, non tradat alteri: ita non ſolùm ad
diſcendum propenſi ſumus, uerùm etiam ad docendum. de
Op. 243 a, Docere, delectare, permouere animos audientiũ.
de Orat. u19 b, Conciliare, docere, mouere.
POCHIMV S, ms. pes oratorius 2- v-. Orat, 218 b, ut, Ami-
cos tenes.
1
DO CILIS,le, qui facils libenterque docetur& intelligit, a-
D O 46²³
ptus ad diſciplinam.)(Indocilis. de Ora. 16 a, Iubent enim exordiri ita, ut eum qui audiet, beneuolum nobis faciamus & docilem, æ attentum.& 383 b, de Or. u6 a, Docilem auré facio, non tum cum polliceor me demõſtrarurum, ſed tum cum doceo& explano. ad fHer. 2 a, Docilis eſt, qui attentè uult audire. Tuſ. 79 a, Præbere ſe docilem ad aliquam ſen-
tentiam. Epiſt. 10 5½ a,O medicum ſuauem, meq́; do cilem ad
hanc difciplinam.
DOCILITAS, ta. diſcendi facilitas. pro Seſt. 22 a, Ii perfe-
cto genere humanæ docilitatis atq; ingenij diſsipatos unii inlocum congregauerunt. de Finib. 133 a, Prioris generis eſt
docilitas, memoria: quas uirtutes qui habent, ingenioſi uo- cantur.
DOCTEperit literatè. in Sal. 273 a, Satis doctè ac peritè fe
ciſti.
POCTO R,oru. ma giſter, præceptor, interpres. de Ora. 97 a,
Ea, quæ Græci dicendi artifices& doctores reliquerunt. de Ora. 19 a,Summus ille doctor iſtius diſciplinæ Apollonius. & 95 a, Cum mercede doceret. Orat. 20 b, ludicem me eſſe, non doctorem uolo. de Diui, 81 a, Panætius Poſsidonij do- ctor, diſcipulus Antipatri. de Orar. 148 a, Neq; diſiuncti do ctores, ſed ijdem erant uiuendi præceptores atq; dicendi. Orat. 145 a,& Offic., Doctor ſapientiæ. Epiſt. 104 b, Libri iuris ciuilis quanquam Plurimi ſunr, doctorem tamen lu-
mend; deſiderant.. DOGTKINA, næ. eruditio, literae. I. V. 194 a, Homo omni
doctrina& uirture ornatiſsimus. de Ora. 55 b, Qui in artiũ ſtudijs liberalitsimis ſunt doctrinis d; uerſati. Ora. 200 a,& Pro S. K. 25 b, In maximis occupationibus nunquam inter- mittis ſtudia doctrinæ. pro Cæ.+2 a,Studiumn doctrinæ at- que humanitaris. de Orat. 154 a, Noſcra eſt omnis iſta pru- dentig doctringq; profeſsio. de Cla. 186 a, M. Piſo quicquid habuit ex diſciplina, maximeque ex omnibus qui fuerunt, Græcis doctrinis eruditus fuit. Epiſt. 4 a, Is aur ſummè o- mnium doctrinarum ſtudioſus fuit. de Orat. 110 b, Res quæ doctrina aliqua continetur. Epi. 49 a, Me omnis ars& do- ctrina liberalis,& maximè plillofophia delectat. pro Arc. 157 3,& 188 a, Kelaxarce animum doctrina.& ibi. Excolere a- nimum doctrina. Ac. a, Magnum optimarum artiũ ſtudiũ, & omnis liberalis& digna homine nobili à Lucullo perce Pra doctrina. de Or. 132 b, Ambigui genera, de quibus eſt do ctrina quædam ſubrilior. de Or. 19 8 a, Ab alijs rerü, ab alijs uerborum doctrina quæritur. Part. 139 a, Doctrina dicendi
in tres partes diſtributa eſt. Or. z12 b, Quòd ſi indocta cõſue
tudo tam eit opifex ſuauitatis, quid ab ipſa tandem arte& doctrina poſtuiari putamus pro Mu. 13 8 a, Ego quo q; in a-
doleſcentia diftiſus ingenio meo quæſiui adiumenra doctri
næ. de Aru. 18 8 b, Sæpius ad laudem atq; uirtutem naturam ine doctrina, quàm ſine natura ualuiſſe doctrinam. de Le. 177 b, Ciuitares malis itudijs malisque doctrinis cuerti. de Or. 118 b, Eiuſmodi definitio genere ipſo doctrinam redo- let, exercitationemꝗᷓ; pens puerilè.& 54 a, Inſtitutus libe-
raliter educatione doctrinad; puerili.& 102 b, Hęc non ali- qua mihi doctrina tradita ſunt.& 107 a, Ius ciuile ſumma- tim percipi ſiue doctrina poteſt. Of. 30 b, Doctrina rerũ ho neſcarum: id eſt, io ſum docere res honeſtas.
DOCTVS,„um. literarus, doctrina excultus, eruditus, intel
ligens, literis perpolirus, nomo abundanti doctrina, doctri na atq́; optimarum artium ſtudijs eruditus, uir præclara e- ruditione atq, doctrina ornarus. de Orat. 93 b, Quid mihi tanquam Græculo ocioſo& loquaci forraſſe docto& eru dito, quęftiunculam poniris?de Or. 12 4 b, Heęc apud doctos ſemidoctus ipſe percurro.& na, Ea quę ſcribo, neq; ab in- doctiſsimis neq; ab doctiſsimis legi uellé. de N. 13 b, Simo- nides non ſolùm poera ſuauis, ſed etiam doctus fuiſſe tradi tur. Or. 10 8 a, Ica& doctis eloquentia popularis,& diſertis elegans doctrina defuit. de C. 151 a, In quo nunquã fuit po- pulo cum doctis intelligentibusq́; diſſenſio. Tuſc. 14 8 b, An tiquiſsimum è doctis genus poetarum. de D. 80 a, Gens hu- mana atq; docta.)(Immanis at que barbara. pro Cæl. 4 2 a,
Adoleſcens humaniſsimus& doctiſsimus rectiſsimis ſtu-
dijs atq; artibus præditus T. Coponius. pro Cæl. 49 a, Vir illa humanitate præditus, illis ſtudijs, artibus atq; doctri- na. pro Cor. õ5 a, Viri literari ac ſtudijs doctrinisq; dediti. de Cl. 179 b, M. Gratidius doctus Græccis literis.& ibi. DPo- ctus& Græcis literis& Latinis.& 196 b, Of. a, Vt non mo dò Græcarum lirerarũ rudes, ſed exiã do cti aliquantũ ſe ar bitrentur adeptos. de Cl. 173 a, Vir doctus ex diſciplina Stoi corũ.& ⁷4 b, Doctus uir& Græcis literis eruditus. de Cl. 175 b. Tritæ noſtrorũ hominum aures& erudita ciuitas. de Or. 136 b, Quidam doctus homo,& in primis eruditus.
DOCVMENTVMLM. admonitio, præceptum, exemplum,
monumentum. Pro R.P. 127 a, P. Rutilius, qui docum e m u 2 uit
3

4 63 D 0
ſuit hominib. noſtris virtutis, antiquitatis, prudentiæ. I. 4. 231 b, Ex quo nimirum documentũ nos capere Kern⸗ u0 luit, quid eſſet uictis extimeſcendum. pro D. 33 b, 9.
omnium ſcelerum flagitiorumꝗ; documentum. Atti. 2 42 Vt in poſterum documentum ſtatuerẽ ne quis,&c. pro Mi. 105 b, Iam ab adoleſcentia dederas doenméra maxim⸗, Ju cötemneres populares inſanias. contra Rul. 65½ b, Habere ali
quem ſibi documento.
DODONA, na. Epiri urbs. de D. 100 a, Aut à Dodona oracu
lum p etebant.
DODONAEVS,, um. de D. 96 a, Cum oraculum à Ioue Do
donæo petijſſet.& è0 b, Dodonæum oraculum. Atrtic. 25 a, Quercus Dodonæa.
DODRANS;,s. nous uncie, quaſi de aſſe dempto quadran- te,& ſignificat totius integrę rei tres partes. At. 19 a, Qu. Fra
ter qui Argiletani ædificij reliquum dodrantem emit,&c. DOGM A, tis. decretum quaſi dictatum, præceptum,§eευννκασ
Aca. 33 b, Scelus enim dicebas eſſe Luculle, dogma prodere. Aca. 8 a, Sapientia neq; de ſeipſa dubitare deber, neq; de ſuis
.—. 4₰„— decretis, quæ philoſophi uocant Ayαεαra, quorum nullum
ſine ſcelere prodi poterit: cum enim decretum proditur, lex
ueri rectiq́; proditur.& 8ι6 b, Vt prouerbia nõnulla ueriora
ſint, quàm ueſtra dogmata. pro Mur. 139 b, Zenonis ſenten- riæ ſunt& præcepta huiuſmodi, Sapienté gratia nunquam moueri,&cc. de Fa. 43 a, Præcepta appello, quę dicũtur Grę Cò εαννονμασάσασ. Præ ceptum medicorum, ſi cui uenæ fic mouen tur, is habet febrem. L. Vena. de Fat. 142 a, Sunt igitur Aſtro- logorum præcepta huiuſmodi: ſi quis uerbi cauſa, oriente
d... canicula natus eſt, is in mari non morietur. DOLENS, t“. dolenter. Parad. 122 b.
DOLENTER, dolens. de Or. 123 a, Caſus humanarum mi-
ſeriarum grauiter accipiuntur, ſi dicuntur, dolentur.& Or.
209 a, Epi. 159 a, Dolenter meherculè magis, quàm inimicè? facio. I. A. 218 a, Dolenter hoc dicam potius, quàm contu-
meliosè. pro Do. 232 b, Atq; ita ut dolenter abfis. PDOLEO, es.dolorem capio uel accipio, condoleo, indoleo,
mœreo, angor, dolenter fero, angor animo, dolore ardeo, ingemiſco, acerbè fero, dolorem animo capio, moleſtiã ca-
pPio, in dolore& mœſticia ſum, dolor mihi accidit, in dolo-
re ſum uel mœrore potius, dolori eſſe. de Ora. 104 b, Nemo
ingemuit, nihil cuiquã doluit, nemo eſt queſtus, nemo rẽp. implorauit, nemo ſupplicauit. ꝓ Mu. 134 a, Cui placet, obli- uiſcitur: cui dolet, meminit. pro Cal. 4§a, Si egebis, tibi do lebit. At. 288 b, Dolet mihi, quo tu non ſtomacharis. Epi. 70 b, Doleo quia doles& angere. Atr. 252 b, Dummodo doleãt aliquid, doleant quidlibet. Br. 165 a, Si id dolemus, quod eo
iam frui nobis non licet, noſtrum eſt id malum. At. 186 b, De
Atticæ febricula ſcilicet ualde dolui. Ep. 64 a, uædam pe-
ſtes hominum laude aliena dolentium. pro Fl. 158 a, Non e-
nim omnia quæ dolemus, eodem iure queri poſſumus. Att.
278 a, Et eſt dolendũ in tam graui uulnere. Ot. 329 5, Cuis
iſta aut diſsimulare poſsit, aut non dolere?& pro Seſt. 28 a,
Qui meum caſum luctu m; doluerunt. Tuſ. 206 b, Quid er
golillud quod Alcibiades dolebat, non ex animi malis ui-
tijsq; conſtabat. In Vat. 35 a, Quis tum nõ ingemuit’non do
luit Reip. caſum?pro Cæl. 42 a, Qui ex omnibus maxim Dionis morté doluit. Epi. 197 a, Hac à te ulciſcenda ſunt, e- tiam ſi non ſint dolenda.&122 a, Ate peto, ut meas iniurias perinde doleas, ut me exiſtimas& dolere,& ulciſci tuas ſo- lere.& ibi. Doleo dolorem tuum. Att. 133 a, Vt meam uicem doleres, cum me uideres derideri.& 128 b, Pompeius, cuius ego uicem doleo. J. V. ↄ9 a, Si alienam uicem pro noſtra in- iuria doleremus. At. 92 b, Curionis& Pauli meorum fami- liarium uicem doleo. At. 92 b, Equidem doleo non me tuis literis certiorẽ fieri. Atti. 55 a, Nosq́; malo ſolatio, ſed non- nullo tamen conſulamur, quòd ipfius uicem minimè dole- mus.& 95 b, De Hortéſio te certò ſcio dolere. pro Pla. 266 a, Omnibus illa iniuria dolori fuit. Qu. F. 305 a, Illud moœreo, quod,&c. id eſt, doleo.
DGLIVM,j. uas amplum, in quo uinum in annum recon di tur. de Cla. 192 b, Qui hoc ſentiat, ſi is potare uelit, de dolio fibi hauriendum putet?
P O LO, s. edolo. de D. 226 b, Quis robur illud cæcidit? quis dolauitide Or. uz b, Dolare aliquod opus. de Ora. lib.2, Do lare orationé. Ac. li. 4, Non enim eſt è ſaxo ſculptus, aut è ro bore dolatus. de homine loquitur.
DOLOPE S,pum. pop. I. P. 99 a.
DOLO R)oris. mœror, acerbitas, lachrymæ, acerbus ſenfius a- nimi uel corporis, animi cruciatus, ſenſus. Attic. 120 b, Tuf. 182 4, Dolor autem motus aſper in corpore à ſenſibus alie- nus. In utraq; re ſumma difſicultas erit, ſummus animi do- Ior. Tuſ. z213 a, Dolor eſt ægritudo crucians. At. 142 b, Plus a-
pud me ualere beneficij gratiam, quàm iniuriæ doloré uo-
lo, de Pro. 78 a, Ego dolorem& inimicitias meas reip. con-
D 6 464 ceſsi. I. A. 217 b, Quanquam proprios dolores ſuarum rerũ omnes Habebant, tamen huius ciuitatis miſerijs non pote- rant non commoueri. de Pro. 79 a, Sed ego in hac ſententia dicenda non parebo dolori meo, nec iracundiæ ſeruiam.& ibi. Tamẽ aliquã dolori meo uen iam tribueretis. pro Clu. 19 b, Huic nihil poteſt offenſionis accedere, ſine acerbiſsi- mo animi ſenſu& dolore. de Aru. 247 b, Animi quidam do lor homines aliquando effert ad gloriam in refutandis ma ledictis improborum. Att. 175 b, Sed augeo commemoran. do dolorem,& facio etiam tibi. pro Dom. 232 b, Accepi ma gnum atq; incredibilem dolorem.& Epiſt. 47 b, Eſt omni- no uix conſolabilis dolor. Atric. 124 a, Sed hæc omittamus, augemus enim dolorem retractando.& 45 b, Ne ſcindam dolorem meum.& 49 a, Augere mœrorem. de Ora. 127 a, Er eorum dolorem qui lugebant ſuos, oratione refricabam.& ibi. Nihil mihi ad dolorem acerbius accidere poterat. pro Dom. 242 b, Vt perperuum dolorem auulſus à meis ſuſtine. rem. I. C. 18 a, Mihi hæc conditio conſulatus data eſt, ut o- mnes acerbitates, omnes dolores cruciatusq́; perferréè. pro Cæl. 44 a, Minimum enim dolorem capiet, qui illam nõ ui- debit. de Cl. 165 a, Opinione omnium maiorem animo cepi dolorem.& Epi. 5 b,Summus dolor, quem in rebus tuis ea.- pio. de Clar. 176 a, Is cum remiſerant dolores pedum, non deerat in cauſis. Quin. Fra. 305 a, Sed omnis dolor eſt quod, &c.& 300 b, Atq; his dolor eſt, quo d,&c.& 315§ b, PFaciam ut in medio dolore ac deſiderio mei læteris. pro Mur. 145 a,b, At habet magnum dolorem, unde cum honore deceſſeris, eòdem cum ignominia reuerti. de Or. 203 b, Quid eſſet ira- cundia, feruorne mentis, an cupiditas puniendi doloris? de Aruſp. 152 b. Hominibus iniuria tui ſtupri illata in ipſos, do lori non fuit.& 254 a, Cauſa grauis& cum aliquo animi& iuris dolore coniuncta. I. V. 258 b, IIle facilè dolorem corpe ris patiebatur. pro Seſt. 14 a, Hunc dolorem perpeti malui, quam,§c. pro Cæl. 0 a, Vidi enim& illum haufſ dolorem, uel acerbiſfsimum in uita, cum,&c. J. V. 210 b, Hæ res magnit & acerbum dolorem commouent, mulierculis præſertim. Ep. 5o b, Nullus dolor eſt, quem non longinquitas rempo- ris minuat atq; molliat. At. 13 9 b, Obſecro te, eripe mihi hüc dolorem.& ibid. Non angor, ſed ardeo dolore.& 85 b, Acci piam equidem dolorem, mihi illum iraſci.& no a, Hoc ta- men protecit, dedit illi dolorem. I. V. 231 b, Exiſtimare uos aocuolo, mirum quendam dolorem accidere ijs, ex quorũ urbibus hęc auferantur. At. 4 a, Terentia magnos articulo- rum dolores habet. Oct. 329 a, Nulla remedia tam faciunt dolorem, quàm quæ ſunt ſalutaria. Tuſ. 246 b, Si uolupras dolorem effectura fit. de Fin. 3 b, Vtomittam doloré, quem optimus quiſq;, pro patria& pro ſuis ſuſcipit.& 56 b, Ali- quem in uoluptate eſſe aut in dolore. Epiſt. 51 b, Sed oppri-
nor interdum,& uix reſiſto dolori. Ep. 52 a, Nec eum dolo rem, quem à Kepub. capio, domus iam conſolari poteſt, nec domeſticum Reſp. Ep. 72 a, Exhaurire alicui uniuerſum do- lorem.& 50 a, Minuere dolorem. JC-Augere dolorem.& 7 a, Abijcere omnem dolorem. Ep. 81 a, Hoc loco uides me au gere dolorem tuum, quem conſolando leuare de beam. Epe 62 a, Cuius in ſermone& ſuauitate omnes curas dolores 6 deponerem. Ep. 42 a, Vehementer eſſe ſolicitum,& in com- munibus miſerijs præcipuo quodam dolore angi.& di b, Quanto fuerim dolore meminiſti, in quo,&c. I. A. 130 b, Ma gno in dolore ſum, uel mœrore Potius, quem accepimus er crudeli morte Trebonij.& 238 b, Quàm acerbiſs imum ali- cui dolorem inurere. Epi. 4 b, Afficior ſummo dolore, eiuſ- modi tempora,&c. Tuſc. 186 b, Et ramen fuiſſe acrem mor- ſum doloris idem Marius oſtendit, crus enim alterum non præbuir: ita& tulit dolorem ut uir,& ut homo maiorẽè fer- re ſine cauſa neceſſaria nouit. At. 190 b, Recordationes effu gio, quæ quaſi morſu quodam dolorem efficiunt. Att. 45 b, De luctu& dolore.& ibi. Dies leuat luctum.& ibi. Cæteri dolores mitigantur uetuſtate.
DOLOS E) maliciose, ex inſidijs, ex occulto. Off. 64 a, Do-
losè& maliciosè agere aliquid.& 22 a, Ex occulro agere a- liquid.
DOLOSV§,a, um. malicioſus. pro R. P. 123 b, Ptolemæus do-
lofis conſilijs regno pulſus.
DOTVS, Ä. fraus, fallacia, machina, inſidiæ ſubeſſe aliquid.
de Na. 74 b, Doli, machinæ, fallaciæ, præſtigiæ, ſine ratione eſſe non poſſunt.& ibi. Commoliri dolos& fallacias ad a- liquem in uerſu. Top. 234 a, Dolus malus eſt, cum aliud agi tur, aliud ſimulatur. Of. 64 b, Simulasio& diſsimulatio do lus malus eſt.& 60 b, Pacta ſemper ne ſint ſeruãda, quæ nec ui, nec dolo malo, ut prærores dicere ſolent, facta fint. de N. 75a, Iudicia de fide mala,& iudiciũ de dolo malo.& ib. Quæxex empto& uendito contra fidem fiunt. Topi. 226 b, Bona fide.)(Dolo malo. Offl. 64 a, Aquilius protulit for-
mulas de dolo malo,& ib. Iſte dolus legib, erat uindicatus.
& ibid.
——ͤ
65 4 Kibi. cium dem lus col nes Ma Cattha cauſat lum af jjs tebl pre fla ſo nalc pr. 98 golt Pa. 090 ℳ E ph dlat! quam! topa pl mꝛſtica dis& aih ue⸗ tum.& aDc grulticl olliger tunsc geſt.2) neſtici aaltas. kruſper geltica ed.adlib ziſcoro lenocit ad mec meſticl dior lo Domet domel priuat tic. D0 lens d domel eram n eld prit quam b ferem tu ipſe exemp pidita 2 Fami DOMI 4a81 miciliſ urbis d liam k loni C colloc perbia uenire rum R pro C kinibu⸗ rum p. elus in miciliu prium Uatort hulſlen

dalors ac defide
Ominza keuerri.
491 Tuoene
A 9
ear. pro K
olaptate eiſe aut in do dam, K um refiſto dolon. Epſti Na 4 Kpb Kpio, domusiam cosſohnt RHp. Ep.714,Erbautiralcummn 424 Ahmuers dolorem.)9 Koger tun domnem dolorem. Ep. h 1Hocbdcnre 3 pram tuum, auem contolindoarttn monc& fanuitate omaeschs
“
. Ep. 47 Nehementer eſſ
mfern præcipuo quodam erm doloce memmilteing “““ 3 22 memuss 3 m. ucl marore pouuhsnne
3 8 oea, c. I—
*
dem Manus t “ 422 1M 9.
& olore.& di. Dhs rantur uctuſtate.
1 99.34* *„ 04.64 d “ — A d* Pcda 8 4 l at pfrtores X 4e54 mala Kuee 4 Ko coa⸗
an cupidna u minnatm bepn lann, ͤͤ a5 b Uleacle
K. 14 4 Hanc dolo r.ze Nid enim Kilan e aAm una cum AcN.aadſam mn 4olorem commouent nulemah V Nallai dolor, quem noa lonsaenns R s molkar Ar. I1 b,Obſccro & 1544. Non an gor, led ardeo dolani dem dolorem, mihiillum iaſa kudt u, dedn ilh dolorem. LV.jbhin Mituc quendam dolorem acdideriga dK aufcrantur. At. 4, Terentiamman hen habet. Oct. 29 4, Nulla wacäam alm qux ſuat ſalatana. Tuustin Hectura ft. de fin. 3 b,Nomimtu Sauſc peo patria& pro ſuu ſuſcpt
dencit, crus tdolorem ut u,
dar 30 luit. At zum dolotem
4865 DO & ibi. Iudicia in quibus ex fide bona agitur. de N. 75a, Iudi cium de dolo malo, quod Aquilius protulit, quem dolum
idem Aquilius tum teneri putat, cum,&c. ad Her. 16 b, Do-
lus conſumitur in pecuniam, pollicitatio nes, diſsimulatio- nes, maturationes, mentiones,&c.& 40 b, Dolis malicioſa Carthago.& b, Nam quod in dicendo rei dilucidandæ cauſa dolum appellauimus, id in dicendo honeſtius confi- lium appellauimus. Att. i b, Agere cœpit cum eius fratre de ijs rebus, quas eum dolo malo accepiſſe de Vario diceret. pro Flac. 161 b, Adductus eſt in iudiciũ Polemo crates de do lo malo,& de fraude à Dione huius ipſius tutelæ nomine. pro D. 228 b, Illud in primis ne qua calũnia, ne qua fraus, ne as dolus adhibeatur. Off. 62 a, Sine inſidijs agere quo dpiã.
DOMESTICVS,, um. familiaris, inteſtinus, uernaculus,
priuatus, intimus.)(.Externus, alienus. I. V. 35 a, Quis un- quam in luctu domeſtico, in funere familiari cœnauit cum toga pulla? Offl.8 a, Externa libentius in tali re, quàm do- meſtica recordor. Epiſt. 59 b, Ego urbem à domeſticis inſi- dijs,& ab inteſtino ſcelere defendi. I. V. 179 b, Domeſticum atꝗ; uernaculũ crimen: id eſt, Romæ, non in prouincia para
tum.& d4 a, Occultũ, inteſtinũ ac domeſticũ malũ. ad Her.
24 a, Domeſtico& ſui ipſius teſtimonio abuti. de Or. u16 b, Stulticiæ ſuæ quàm plurimos teſtes domeſtico præconio colligere. de Ar. 24 8 a, Huius gentis acterræ domeſticus na
riuus; ſenſus. Tuſ. 14 8 a, Res domeſticæ& familiares. pro Seſt. 23 b, Domeſticis malis impediti.)(. Bene de rebus do-
meſtieis conſtituti. Difficultate domeſtica laborare. L. Diffi cultas. Domeſticus amor, ad Atti. Domeſticus ſanguis, de Aruſp. reſp. Domeſticus uſus& conſuetudo, pro R. Am. Do meſtica crudelitas, pro R. Am. Domeſtica diſciplina, Aca. q.
ed. 2. lib. 1. Domeſtica diſſenſio,8 Famil. Cælij: id eſt, ciuiles diſcordiæ. Domeſtica inhumanitas, pro Deiot. Domeſticũ
lenocinium, 5 Verr. Valde iam lautus es, qui grauere literas
ad me dare, homini præſertim propè domeſtico,7 Fam. Do meſticum conſilium capere, i6 ad At. Domeſtica ſede iucun
dior locus, 4 Famil. Domeſtici& alienigenæ, pro Fonteio.
Domeſticæ epiſtolæ, ad Br. Id eſt, domo miſſæ,& de rebus
domeſticis ſcriptæ. Domeſticæ res& forenſes: publicæ& priuatæ, opponuntur, ad Attic Domeſticæ tricæ, io ad Ar- tic. Domeſtica exempla, 2 de Natur. d. Vnde hoc tam inſo-
lens domeſticarum rerum faſtidium, libr. i. de Finib. Intra
domeſticos parietes dicere, pro Deiot. Paucis enim diebus
eram miſſurus doômeſticos tabellarios, Curioni libr. 2. Id
eſt, priuatim,& mieo nomine. Externa libentius in tali re,
uàm domeſtica, recordor, 2 Officior. Ergo& domeſtica Lremus ut cenſes:& publica paulò etiam fortius, quàm tu ipſe qui præcipis, Luceio libr. 5. Ne domeſticis quidem
exemplis docti, de Natura deor. 2. Domeſticis rebus& cu- piditatibus ſuis peropportunam uictoriam fore putabant,
2 Famil... 3
DOMICILIVM,II. domus, habitatio, ſedes, tectum. de N. 45a, Si eſſent qui ſub terra habitarent bonis& illuſtrib. do micilijs. contra Rul. 33½ b, Vt aratores cultu agrorum defeſsi urbis domicilijs uterentur. pro Arc. 186 c, Cum hic domici- lium Romæ mulros iam annos haberer. cõtra Rul. 85 b, Co loni Capuæ in domicilio ſuperbiæ atq; in ſedibus luxuriæ collo cati. Poſtq. 207 b. In qua urbe domicilium quondã ſu- perbiæ fuit. Tuſ. 153 a, In cœlũ quaſi in domiciliũ ſuum per-
uenire. pro Ar. id a, Sedem mnium rerũ& fortunarũ ſua-
rum Romæ collocauit.& ibi. At domiciliũ Romæ habuit. pro Cor. 57 a, Pompeij gloris domiciliũ communis imperij finibus terminatur. I. P. 9 6 a, Qui familiaritatis licẽtia ſuo-
rum probiſsimorum ſermonũ domicilium in aurib. ueſtris eius impulſu collocauerunt. de N. 163 a, Humanã figurã do micilium mentis eſſe. Ep. 263 a, Cui uerbo domiciliũ eſt ꝓ-
prium in officio. pro Do. 23 5 b, Conſecrantur ædes, non pri
uatorum domicilia. pro Ar. 186 b, Si in Italia domiciliũ ha- buiſſent. I. V. u10 a, Sedes ac domiciliũ collãcare, de Sen. 90
a, Lacedemone eſſe honeſtiſsimum domicilium ſenectutis. & 93a, Eſt enim animus cœleſtis ex altiſsimo domicilio de preſſus in terram. pro Rab. 93 a, Quem cenſoriæ leges urbis domicilio carere uoluerunt. Ep. io s a, Brat enim multo do micilium huius urbis aptius humanitati tuæ. de Cla. 188 b, Firma recta, in domicilijs haberé. de Or. 92 a, In hoc domi- cilio imperij& gloriee. DOMINA næ. princeps, regina. Of. 57 b, Hæc enim uirtus eſt domina& regina uirtutum.& 40 b, Voluptates blandiſsi- mæ dominæ. pro Marc. 32 a, Fortuna domina rerum huma narum. I. P. 30 a, Sit ſanè ſors domina campi. Para. 123 b, Cu piditas honoris quàm eſt imperioſa domina. de Leg. 182 a,
Et in ea lamina ſcriptum Domina honoris.
DOMINATIO, Onuz. dominatus, tyrannis, regnum. Atti. 110 b, Idem fecero, quod in Cinnæ dominatione& Marij tyran nide Philippus. I. A. 190 a, Non modò crudelis& ſuperba
D O 466
dominatio nobis, ſed ignominioſa etiam& flagitioſa eſt fe
renda. Ep. 163 a, Vita ſub dominatione miſera eſt. ad Her. 30 a, Ne fortuna magnam in nos habeat dominationem. I. V. 10 a, Dominartionem expectant, rerum potiri uolunt. con- tra Rul. 64 a, Nouam dominationem ſibi comparare. At. u15 a, Nihil Cęſari minus expedit ad diuturnitatem uictoris& dominationis.& 125 a, Dominatio quæſita ab utroq; eſt. I. V. 72 b, Dominatio regnumq; iudiciorum. de In. 82 b, Rario nis in libidinem dominatio.
D OMINATRINX, c. domina. de In. 42 a, Dominatrix ani-
mi cupiditas.
DOMINATV§,tus. dominatio, principatus.)(„Seruitus. de
D. 57 a, Terrenorum cõmo dorum omnis eſt in homine do- minatus. de N. 31 a, Digniſsimus poteſtare& dominatu o-
mnium rerum. pro Deiot. 14 9 b, In dominatu ſeruitus fit, in
ſeruitute dominatus. de Di. 61 b, Vrbs ab Alexandro tyran- no crudeli dominatu premebatur. I. A. 238 a, Caſsio mea ſententia dominatum& principatum dedi. Para. 123 b, Do- minatus cupiditatum.& ib. Iudex uerò quantum habet do
minatum. Of.z3 a, Cum dominatu unius omnia tenerétur.
pro R. P. 12 8 b, Dominatus eſt, inquit, Alexandriæ, imò uerò in ſuperbiſsimo dominatu fuit. pro Do. 226 b, Aliquem no- uo dominatu pulſum eſſe. de Ora. 1²9 b,& pro Do. 235 b, L.
Brutus populum Romanum domiratu regio liberauit. de Fin. u15 a, Cum autem aſſumpta ratio eſt, tanto in domina-
tu locatur, ut omnia illa prima naruræ, huius tutelæ ſubij-
ciantur. Tuſ. 239 a, Occupare doninatum. DOMIN O R aruw. rerum potior, egno, teneo, dominatũ te-
neo, dominatu teneo, dominatu premo, imperiũ in aliquos
teneo. de Fi. 32 a, Cleantes ſolé cominari& rerum potiri pu
tat. pro R. P. 128 b, Dominarus eſt, inquit, Alexandrię, imò ue rò in ſuperbiſsimo dominaru fiit. Ia hoc exemplo, Alexan-
driæ urbis, genitiuus eſt, non datiuus: ut ac ſi dicas, Cæſar dominatus eſt Romæ::id eſt, in urbe Roma. Or. 218 a, Vbi li-
bido dominatur, innocentiæleue præſidium eſt. de Se. 85 a, Libidine dominante, temperantiæ locus non eſt. de Or. 27 a, Hæc una res in ciuitatib. emper floruit, ſemperò; domi- nata eſt. I. V. 5§ b,& 104 a, Pominari in iudicijs. Ora. 204 a,
Atq; hæc in oratore domnabuntur. Tuſ. 16 a, Vetat enim
dominans ille in nobis Deus. de Or. in b, Vſus dicendi in o- mni pacata& libera ciulate dominatur. pro Qu. 7 b, Im-
probos in capite fortunsq́; hominũ honeſtiſsimorüũ domi
nari.& 18 a, Dominari ir bonis alicuius. Qu. Pr. 29 b, Neq; eiuſmodi partẽ reip. gens, in qua fortuna dominetur. Ep.55
b, Caſus& fortuna in bonis dominatur. pro Cec. 29% a, Ni-
mia potétia in ciuirate dominatur. de Se. 84 b, Senectus lio
neſta eſt, ſi nemini mancipata eſr, ſi uſq; ad extremũ ſpiritũ do minatur in ſuos. desen. 84. b, Tenebat non modò autori tatem, ſed etiã imperiam in ſuos. Offf. 28 a, O' domus anti- qua, heu quàm diſpari dominaris domino. I. 4.180,O tecta miſera quàm diſpari do mino, quan qua,&e. ſed tamẽ quam à diſpari domino tenebantur. pro Mi. b, Dominante ho mine furioſo. Of. 43 b, Vt nos adoleſcèces cõôtra L. Syliæ do minantis opes fecimus. pro Clu. 31 b, Beſtiæ fame dominan te, plerũꝗq; ad eũ locũ, ubi aliquando paſtę ſant, reuertũtur.
DOMINVS. rew princeps, tyrannus, imperator. Of. 68 b, Bc-
ce tibi qui rex populi Rom. dominusꝗ; omnium genciũ eſ- ſe cõcupierit. de Le. 189 b, Senatus eſt dominus publici con
ſilij. pro Do. 231 a, Populus dominus regũ, uictor atq, impe rator omnium gentium. I. A. 2 07 b, Pôopulus Romanus ui- ctor dominusq́; omnium gentium. pro Fla. 261 a, inc Prin ceps populus& omniuus gentium dominus atq; uictor. cõ tra Rull. 70 a, Hos omnium rerum dominos habebimus. I. V. 163 a, Aratorũ dominus& rex. de Fi. 61 a, In diſcordia do minorũ domus beata eſſe nõ poreſt. Aca. 32 a, Cogimur diſ= ſenſione ſapientũ dominum noſtrum ignorare. de Vn. 198 b, Deus animũ ut do minum atq; imperatorẽ obedienti prę fecit corpori. At. 191 b, In omni mutatione dominorum, qui innumerabiles fieri poſſunt in inſinita poſteritate. Tuſ. 192 b, Qui ita fit affectus, eum dominũ eſſe rerum ſuarum uetãt XIItabulæ. pro S. R. z1 b, Ne tam diu quidem dominus erit in ſuos, dum ex ijs de patris morte queraturède Se. 87 2, Li- benter uerò iſtinc tanquã à domino agreſti ac furio ſo pro- fugi. de N. 76 b, Dionyſius tyrannus opulentiſsimæ ciuita- tis. Tuſ. 153 b, Liberatos enim ſe per eum dicũt grauiſsimis dominis, terrore ſempiterno,& diuturno ac nocturno me- tu. de Fi. 1 ⅝ b, Deus ſummus rector& do minus. de Leg. 172 a, Dominos effe omniũ rerũ& mo deratores deos. pro Co. 61 a, Sui quẽq; iuris& dimittendi& retinendi eſſe dominii. de Sen. 89 a, Semper boni& aſsidui domini referta cella ui- naria, olearia, penuaria eſt. pro Dom. 234 b, Cum uir bonus do minum ſe in ſuis ædibus eſſe uoluiſſet. I. V. 35 a, Cum ipſe epuli dominus Quint. Arrius albatus eſſet. I. A. 249 b, Nam ſi ipſe ſeruire poterat, nobis dominum curimponebat? de u 3 Ora.

5. D 0 4hern b, Naſica ſenſie ancillam domini luſſu dix ſſe, gxc. Otkc. 78 a, O domus antiquasheu quàm diſpari dominaris domino. de Na.§8 a, Canum tam fida cuſto d ia, tam Aand Jominorum adulatio. Offic. 28 a, Non domo dominus, fe omit omus ornanda eſt. D deeida 4, tæ. de Di. 136 2, Terrigen mardlora hans domiportam, ſanguine caſſfam. L. Cochlea. exemplum hoc eſt obſcuræ circuitionis, ſeu deſcriptionis: PHOMITIA VIA,pro Tont. 277 b. DOMITOR, oris. Offi. 8 b, Equos propter crebras præliorũ contentiones ferocitate exultantes, domitoribus tradere ſolemus, ut his faciliorib.poſsimus uti. pro Mil. 10 8 b, Milo Jomitor armorum Clodij.. DOMITVS, tus. de N. 56 b. Efficimus etiam domitu noſtro quadrupedum uectiones. b. DOM O, s. condocefacio, edomo. Of. 35 b, Sine hominum o- pera, aut paſcere equos, aut domare non poſſemus. pro Se. 18 a, Qui ſeruitia uirtute uictoriad; domuit. de Pr. 75 b, O- mnes has nationes fran gi domariq; cupiunt.& ibi. C. Pon- tinus Allobroges domuit. pro Mar. 132 a, Domuiſti gentes immanitate barbaras. de Or. 101 a, Do cemur autoritate nu- ud; legum, domitas habere libidines, coercere omnes cupi ditates. de N. 5Ʒ b, Belluæ domitæ& cõdocefa K.x. pro Syl. 167 a, Improbi ciues domiti atq; uicti. pro Fo. 276 b, Galli ſubacti& bello domiti. de Pro. 70 a, Domitis gentibus fini timis, barbariaq́; comprela. DOMV 8, mi,& mus. ædes, domicilium, tectum, dij penates. la res: lar famili atis, lares fam liares, ſedes, foci patrij, aræ fo- ciq pPro Do. 235 a, Nihil landius,nec omni religione muni- tius, qusm domus uniuſcuiud; ciuium: hic aræ ſunt, hic fo ci, hic dij penates, hic ſacræ reugionis cerimonæ continen- tur:hoc perfugium eſt ita ſandum omnihbus, ut inde abripi neminem fas ſit. pro Do. 242 a,Domus, ſedes, are, foci, dij pe nates. pro De. 145 a, Domus, dijpenates aræ fociq́;. I. A. ⁷4 b, Cn. Pompeij liberi repetebãtdeos penates patrios, aras, focos, larem ſuum familiarem. IP. g a, Quos tu demigra- re,& aras,& focos relinquere coggiſti. pro Qu. 16 a, Alicui manus allatas eſfe ante ſuos laresfamiliares. Of. 85 a,Or- nanda eſt dignitas domo, non ex cmo dignitas tota quæ- renda. ibid. Non domo dominus, ed domino domus ho- neſtanda eſt.& ibid. Domus finis ef uſus, ad quem accom- modanda eſt ædificandi deſcriptio& ibid. Cn. Octauius præclaram ædificauit in palatio,& lenam dignitatis do. mum. I. C. i18 a, Domus commune perfugiũ. I. V. z00 b, Do a& perhoſphalis. Atti. 246 a, Ne-
„„ mus amicis apertiisima& 4 .„
ſcio quomodo να νρια: itaque mereferunt pedes in Tu ſculanũ. Qu. Fr. 299 a, Iam tibi Aſia, ſiait unicuique ſua do- mus, nota eſſe debet. J. P. 32 b, Me domo mea expuliſtis, Põ- peium domum ſuam compuliſtis. pro Flac. 149 a, Qui do- mo exire nolebant.& ibi. Qui domi ſtare non poterãt. Or. 205 a, Ridicula ex tempore ſicta uel domo allata. Att. 26 b, Clo dius in domo Cæſaris quondã unus uir fuit. Att. 7 a, P. Clodius deprehenſus domi Cæſaris. l. V.71 a, Siculis denun ciatum eſt domum ad illum ut uenirent. de Fin. 147 b, Sed tempus eſt, ſi uidetur,& rectà quidem ad me: quod cum ille dixiſſet, ad Pomponium perreximus omnes. Ep. 229 a, Apud e ui tanquam domi meæ. I. V. 250 b. Is domi apud me eſt. Att. 71 b, Oum Pompeio& apud pompeium fui. I. V. 36 a ſtum in ædibus. IJ. V. 214 a, Ego uerò neq; ueni,& etenui.& ibi. Scio me domi manſiſſe. Att. 54 b, Ve- omum Vetidij uenit.Offic. 74 b, Is ceum prima luce Pomponij domum uenit. Tuſ. 2§¹ a, Diodorus multos an- nos noſtræ domi uixit. Epi. 138 a, Balbus rectè à porta do- mum meã uenit:neq; hoc admiror, quòd non ad tuam po- rius, ſed illud quòd nec ad ſuam. ad Hler. 34 a, Qui nuper a- lienæ domui, nonñ auſim,&c. de D. 90 a, Quæ ipſa domi Pha laridis conſecrauiſſet. Epi. 38 a, Nôonne mauis ſine periculo domi tuæ eſſe, quàm cum periculo alienæ? Ep. 222 a, Quem tibi ſic commendo ut unum ex domo noſtra. Epi. 135 a, Tu uelim cum fabris domum perſpicias:ſi enim nihil eſt in pa- rietibus aut in tecto uitij, cætera mihi probabuntur. pro Dom. 136 a, Is duas magnas& nobiles domos coniungere uoluit. Ep. 64 a, Vt domus tua tota cognoſceret,&c. DOMVS illa æxerna, ad Oct. ubi uidelicet agunt beatæ ani- nimæ. Ampla domus, Off. Quo cum domus fuit& militia communis, Læl. Domus clari hominis, in quam& hoſpites multi recipiendi ſunt,& admittenda hominum cuiuſq; ge- neris multitudo, qualiter compararta eſſe debear, Offi. 1. Do mus in imperio eſt, de Aruſp. reſpon. Domus magna pul- chraq;, de Na. d.2 Tota domus ſuperior uacat, 12 ad At. Affli gere domum alicuius, pro Domo ſua. Diſturbare ac diripe re domum alicuius, pro Domo ſua. Extra domum gratio- ſus, 2 ad Qu. Frat. Domum& familiã perfringere, 4 ad Her. Domum conijsere aliquem, pro Domo ſua. Domum dedu-
n nonius d
D O b 468 cere, Aca. q. ed. 2. lib. 1. Domum denuntiare, pro Quint. Do- mum aliquid literarum dabis, 15 Fam. Domum aliquẽ expe ctare, d ad At. Sratim Luculli,&c. eum domum ſuam recepe runt, pro Archia. Domum alicuius uentitare in ſummis offi cijs ducebatur, 11 Fam. Domum u ocare, pro Roſc. Amer. O- dioſum eſt, cum à prætereuntib. dicitur, domus antiqua, heu quàm diſpari dominare domino, Ofic. 1. De domo me deduceret, o Fam. Eum tibi igitiir ſic comm endo, ut unum ex noſtra domo, Ap uleiô, lib. 13. Adiunxit illa, ut eos qui do mo exire nolebant, teſtimonij denunclatione terreret, pro Flac. Domo ſe non commouerunt, 9 Fam. Domo cõſilium petere, z Philipp. Domo ſe recipere, n ad Att. Propter metũ dimicationis& ſanguinis domo ſetenere, Poſt redit. Qla- mor interea fit tora domo inter ſeruos Rubri atq; hoſpitis, Sc.;z Verr. Duas& magnas& nobiles domos coniungere, pro Do. ſua. Eſt enim ualde decorum, patère domos homi- num illuſtrium illuſtribus hoſpitibus, Off. 2.
DONA TIO, ous. I. A. 293 a, Quos non bonòôrum donatio, non agrorum aſsignartio ſatiauit.& de L. 180 a, de Opr. 244. b,& pro Sex. KRof. 22 b, Eaq́; donatio in theatro facta eſt.
DONEC, dum, quoad, uſq; ed, dum, tandiu dum, uſg; ad eũ finem dum, uſq; eò, quoad. Epi. 67 b, Ad properationè meã
quiddam intereſt, non te expectare donec ad locum uenias.
Acad. 6 b, Multad; facimus uſq; eò dum aſpectus ipſe fidem
faciat ſui iudicij. de N. 52 a, Vſq́;, ad eum finem, dum poſsint ſe ipſa defen dere.
PDONO,s. condono, largior, munere afficio, munus do, do- na& munera do, munus affero, donum aftfero, ſtipendio af ficio, munerib. ampliſsimis orno, permitto. I. V. 190 a, Qui Rubrium corona,& phaleris,& torque donaſti.& Ep. 69 a, Cum ipſi corona donarentur. de N. 58 a, Niſi fortè dubium eſt, quin hominibus hæc omnia natura donauerit. de i. 4 a, Cauda pauoni à natura donata eſt ornandum. de Or. 94. a, Hæc quidem inſeri& donari ab arte non poſſunt. de Fin. 94 a, Alia uidentur à natura propter eorum uſum tantum eſſe donata. de Ar. 144 b, Aliquem quaſi diuino munere do- natum reip-uideri. de Na. 27 a, P. Vacienus,& agro à ſenatu,
& uacatione donatus. J. P. 80 b, Mihi populus Rom. non u- nius diei gratularionem, ſed æternitatẽ immortalitatemq́; donauit. pro Ar. 186 b, Itaq; eum Tarétini ciuitate cæterisq́; præmijs donauerunt. pro S. K. 36 a, Donari ab aliquo maxl mis pram.js. I. C. 10 b, Vtinam tibi iſtam mentem dij im- mortales donarenr. pro S. R. 22 a, Is non pauca ſuis adiuto- ribus largè eſfuſeq; donabat. Qu. Fr. 329 b, Minuebat uecti- galia, donabat ciuitates ex cõmentario. de L. 178 a, Vir ne- mo bonus ab improbo ſe donari uult. Tuſc. 249 a, Munera iſta ciuibus tuis dona. Ep. 62 a, Tu tuas inimicitias, ut reip. donares, te uiciſti: id eſt, permitteres. At. 277 a, Dyrrhachini ſibi donatum æs alienum à Cæſare dicunt. I. V. 114 a, Dona- re aliquem annulo aureo.& 190 a, Aduocare concionè do- nandi cauſa. de Opt. 544 b, Corona aurea donari.
DONVM n. munus. de Le. 386 a, Donum ne capiunto, néue danto, néèue petenda, neue gerenda, néue geſta poteſtate. de Or. 135 a, L. Cincius legem de donis& muneribus tulit. pro Clu. zu b, Tantum donis datis muneribusq; pertecerat, ut, &c. de Orat. 94 b, Omnia ſunt enim illa dona naturæ. Tuſ. 161 b, Philoſophia donum deorum. de Na. 75 a, Donum hoc diuinum rationis& conſilij. pro Ar. 198 a, Poetę quaſi deo- rum aliquo dono atq; munere commendati nobis eſſe ui- dentur. I. A. 139 a, Non intermittis quaſi donum aliquod quotidie efferre reip. pro Cl. 3u b, Dona nuptialia. I. V. lib. 7. Donum facere. Tuſcul. lib. 5, Quaſi dona fortunæ. pro Clu. Tantum donis datis muneribusꝗ; perfecerat, ut etfi. de Le- gib. libr. 2 Donis placare Deorum iram impius ne audeto. L. Diuinus. L. Ebur.
DORES, tertium genus uerè Græcorum, pro Flac. 159 b.
DORMIO) mis. ſomnum capio, ſopitus ſum, quieti me tra- do, cubo. de D. 133 a, Cõtrahi autem animum Zeno,& quafi labi purat atq; concidere,& ipſum eſſe dormire.& ibi. b, Si ea dormientes agerent quæ ſomniarent, alligandi eſſent o- mnes, qui cubitum irent. Attic. 167 a, Puella eius manè pri- mùm dormit ad horas treis. de Di, 137, Vigilantis animus ſu ſtinetur membris,& corpore,& ſenſibus: cùm autem hæc ſubtracta ſunt, deſertus animus languore corporis, tum a- gitur ipſe per ſeſe, iraq; in eo,&c.& ibi. Dormientis animus imbecillus& remiſſus. Ep. 106 b, Capius(opinor)o lim, Nõ
omnib. dormio: ſic ego non omnibus, mi Galle, ſeruio. de
In. 63 b, Poſtquam illos arctius, ut fit, iam ex laſsitudine dor mire ſenſit,&c. de Di. 93 a, Arctè& grauiter dormire.& 94 a, lacet enim corpus dormiétis ut mortui. Qu. F. 298 b, Dor- mientem excitare. de So. 126 b, Deinde me arctior quam ſo- lebat, ſomnus complexus eſt. de D. 93 a, Si ad quietem inte- gri irémus. de Diui. 89 b, Cum iam quieti corpus nocturno impetu dedi ſopore placans artus languidos.
DOER
tumq quem trim aſt DRBP N. DXVI lorut Et in DVBI biè DVII bita tant terꝗ an⸗ DVB utrt dica DVB neru tura

ua edad nſg 6. Lun e 04a4.Ep..75 44t ienath aate apectanse nne dalaas, facimes ſh e ontc aenn,
44 N
dadono lrpor 5n 41 munere 4
do nee Manas acro donum aitern br 3 3 2
d. unputaimn orno, Uh atoaa X Phaleru,& roique hn
Srunr donarentur. de 8 Nühna
Munibas Rac omnia naturad
—
aal 4 atura donata eKtommam 4
“ alan& donar 1d ane non nim
* ⁴entar Anatura propter ommènmnn 4 d⸗ L 44 d.Ahquem quai dumam .dan. dc Na.:) 4,P. Nadenas tanah
24 40a442.L.P. 1 d Mipopuulu Palonem, ſed xtemitutt mamn 21e Ar. M6 d kag tum Tuätm cutma tonauerunt. pro 5.K.;6 4 Donmdun
.L C. rb Vunam üubiitmaanmn doaattnt. pro 5.R. aE noapmahe fafa, donadat. W. Frzazblmin
1bn dattates ex cömentano. del.r 4 45 iuprodo e donm ault.Tuſ. uhd 1 s tuns dona. Ep. 1 4, Iu tus nimcnn 4 “ r eſt permitteres Atrr3h
rum “ 604.4 0pt. ½44 b Amunus. de Le a
2„enenda,ptuc Serendäneut
(ncdhus legtm de 4Obs 1
Corondauridnnm
““
un illa dotatnt 1b Omausſunt éimilutmn
2— Dh pro L.akd 8 oais& coafli.PrO
90 nunele— 1 u 4 Nos ntermtus 42 1 8 1 3 pro C d,Donann 1
4 44“ 8 Dun doafomu, 1* Talu⁵l.b 90. 38 3 1 4“.—
1 Denn pla Deorum
1 4 8 u. b
„ Grrcorfe 5
.*
ecna fean N4 I ad euns nderc. Peumtaauagge
enum à Crfare dcunt llul alo aurco.& 90 4 Adrocrtqd
86 4, Donantdhean
onis datis muneridus ſem
469 3 D NV b PDORMITO, 23. oſcitor. At. zu a, Cœnato mihi etiam dormi- tanti pridie Calend. Maias epiſtola eſt illa reddita, in qua de agro Campano ſcribis. de Diuin. 93 a, Cum magnã par- tem noctis uigilaſſes, ad lucem deniq; arctè& grauiter dor mire cœpiſſes. de Orat, 21 b, Et iſtam oſcitantem dormitan temq; ſapientiam, Scæuolarum& reliquorum beatorum Scio concedamus. DORTLENSE S. pop. pro Fl. 154. 1 DORYPHORVS,. militaris Polvcleti ſtatua. ſignificat au tem ſarellitem, uel armigerum. de Cl. 192 b, Polycleti Dory phorum ſibi Lyſippus aiebat magiſtrum fuiſſe. Or. 197 a. DO S, t“. de Leg. 178 a, Cliſthenes lIunoni Samiæ filiarum do- tes credidit. Att. 228 a, Quintus torquetur debitione dotis. Pro Qu. 18 a, Ipfe fliæ nobili dotem conficere non poteſt. J. A. 133 a, His quaſi præter dotem, quam in ciuilibus malis acceperant, agrum Campanum eſt largitus Antonius. Ppro Pl. 62 b, Quæcunq; ſinetutore autore eſt dicta dos, nulla eſt.& ibi: Doti Valeria pecuniam omnem ſuam dixerat. de Orato. 103 a, Cuius artem cum indotatam atq; incomitatã &incomptam uideres, uerborum eam dote locupletaſti &i’ornaſti. DO TALIS,ke. Atti. 2 4 b, Mercedes dotalium prædiorum. O. 331 3, Hotale matrimonium.“ DOTATVS,a, um.)(Indotatus. Atti. 228 a, Villa quèò intro- ducatur dotata Aquila.“ DRACHMA, mæ. uncig pars octaua, denarius. L. Denarius. pro Fl. 153 a, Dixit publicè datum drachmarum CC& ſex milia.& Ep. 28 b. Je D. 108 a, Quibus diuitias pollicetur, ab his drachmas ipfi petunt. Epiſt. 19° a, Ternis tetradra- chmis triticum penes Dolabellam eſt.
4.„ ⸗
DRA CO, nis. ſerpens. de D. 121 a, Vidimus immani ſpecie to tumq; draconem rerribilem,&cc.& 122 a.& 36 b, Dracò is quem mater Olympia alebat. J. A. 24 a, Seruus domini pa-
rrimonium complexus, quaſi theſaurum draco. ad Her. 40 a,Iſte quotidie per forum tanquam ubatus draco ſerpit. DREPANITANVS, a, um. ex Drepano promontorio. I. V.7a 4“ DRVID ES, dum. ſacerdotes, uates,& ſapientes quondã Gal lorum, de quibus Cæſar de bello Gallico, lib. 6. de Di. 99 a, Eit in Gallia Druides ſunt. DVBIE. de D. 106 a, Poteſt accidere ut aliquod ſignum du- biè datum, pro certo fit acceptum. 3
DVBITANTE R, rimide, diHidenter.)(Fidenter, non du-
DH V tione dubitaret. pro Ce. 202 a, Non de armis Tobien.7, de uerbis quæritur. pro Sy. 177 a, Cornelius eriam de zudi- cando dubitat. Tuſ. 163 b, Nec uerò de hoc quiſquam dubi- rare poſſet, niſi idem,&c. 67 b, Turpe eſt dubitare philoſo- Phos, Tu⸗ ne ruſtici quidè dubitant. Ep. 76 a, IIlud caue du
ites quod ego,&c. I. C. 120 a, Iraq, homo mitiſsimum non dubitat P. Lenrulum æternis uinculis mãdarc. pro D. 241 b, Identidé ſe ipſe reuocando, dubitans, timens heßitans. de D. 110 a, Nihil affrmando quærä omnia, dubitans, plerũgq;: mihi ipſe diffidés. Ac. 14. a, Dubitant, hæſtrant, reuocat ſe in- terdũ. At. 264 b, Nõ dubito quin mirere, qui tecũ de eadẽ re ſæpius 3gam.& 90 a, Dionyſius nõ dubirabat, quin ei cre- deremus. pro Mil. u1z b, Arbitror eũ non dubitaturum, quin cũ ſuo periculo ſalutẽ patriæ afferat. pro Mar. 133 b, Nõô du- bito quin multos, ſi fieri poſſet,& Cæſar ab inferis excita- ret. Ep. 24 8 b, Non dubito, quid præſentes ſentianr. Att. 154 b, Non dubito, quid nobis agendum putes. de Orat. 100 a,
Macinus in ſenatum introire non dubitauit.
DVBIVS, a, um. incertu s, anceps, conrrouerſus, lubricus, ſuſpi
bitanter. de In. 63 a, Sine ulla affrmatione quærentes, dubi-
ranter unũquo dq́; dicemus. de Cl. 17² a, Vererũdè dubitan terd; facere aliquid. Oct. 329 a,Spes poſteritatis, qua ſubla- ta nô dubiranter occidam. de N. b, Dubitanter.)(„Fidenter. DVBITATIO, exornatie eſt, cum quærere uidetur orator, utrum de duobus potius, aut quid depluribus potiſsimùm dicar,&c. ad Her. 33 a, de Or. 162.4.9
DVBITATIO, nis. hæfiratio, ſcrupulus, aporia. Bp. 33 a, Iri-
nerum meorum rario tononnullam in dubirationé uide- tur adducere. pro Cl. 27 b, Nec in cauſa ulla dubitatio eſſe oteſt. I. C. 119 a, Illi ſine dubitatione damnati eſſe uidèean- tur. de Or. 160 b, Pro his omnibus ſine ulla dubitatione re- ſpondeo. At. 262 b, Conſules probauerunt cauſas ſine ulla dubitatione.& 25 7 b, Nunquam in maiori reνεια fui. pro Cec. 285 b, Veſtra in iudicando dubitatio.& 286 b, luris du bitatio tardiorem me facit ad iudicandum. pro Cl. 32 b, In ea obſcuritate& dubiratione omniũ Canutio placuit pro- nunciare. cont. Rul. Si fœdus illud habet aliquam dubitati- oné. Off. 36 a, Nihil hic locus habet dubitationis, quin,&c. 54 a, De quo alterum poteſt habere dubitationem,&c.& 29 b, Ad ca eligenda quæ dubitationem afferunt, adhibere ho- miues uſu peritos. de N. 14 a, Cũ pœnam ne dubitatio qui- dem effugere potuiſſęt. de Or. 127 a, Qui timor? quæ dubi- ratio? quanta hæſitatio, tractus q́;, uerborum? Ep. 52 b, Hoc mihi affert dubitationé. de N.58 a, Nifi fortè illud dubita- rioné affert quin,&c. Atr. 188 a, Tollere omnem dubitatio- nemm alicui. de Ar. 24 5 b, Primùm explicabo,&c. ſi id tacere
uerè& ſine cuiuſquam dubitatione potero: ſin ſcrupulus
X8.
cioſus, uarius, habens aliquid quæſtionis, habens dubitari- onem, quod dubitarionè attert, habens deliberatio nem, res cötrouerſa& plena diſſenſionis inter do ctiſsimos, ancipiti
cogitatione diſtractus. de N. 61 b, Ré minime dubiam argu
8* 8,* mentado dubiam facis.& pro FI. 156 b, Res minimè dubia.
de Ar. 24 8 a, Ne plura de re minimè loquar dubia. de D. 130
a, Quæ dubia ſunt, ea ſumere pro certis arq;, conceſsis.& i- bi. Id ſumere pro certo quod dubiũ cöôtrouerfumd; lt. pro Mu. 140 a, Ridiculũ eſt, quod eſt dubiũ, id relinquere incer- tum, quod nemini dubium poteſt eſſe, iudicare. de Inu. 5§5 b, Eorü igitur, quæ conſtant exempla ponemus, illorũ quę du
bia funt rationes afferemus. Of. 36 3, Vrrin re nõ dubia te-
.——...— ſtibus nõ neceſſarijs. pro D. 215⅛ a, Res erat non in Opiniane dubia, ſed in pręſenria, atq; ante oculos propoũto perscu-
10. de Or. 9² b, Quæ ab oratorib. tractatur darbia eſle s& zu.
certa. 1b 1. 10 5 b, Tum ille confirmabar ita ſe rem habe. e, nec
.—. 1-. 3 64 dubium eſſe poſſe. de Fi. 121 b, Dubium eſt, ecquæ nam Agri poſsit acceſsio. At. 127 a. Cum nobis non dubium=nr quin runduſ ont e. 1 Brunduſium contenderemus.& 219 a, Peorſias ex his literis
non uidebatur eſſe dubium, quin,&c. de Ora. u b, Non eſt 4 5* 8„ 4 8⸗
dubium, quin ſi quis hoc animaduerterit, id poſsit notare.
Par. 133 b, Nôõ dubium eſt id quidem, quin deünitio, Sec. At. 115 b, Mihi dubiu non eſt, quin,&c. pro Oec. 290 b. Ar cotro uerſia non erat, quin ueram dicerent. At. 173 b, De hac re mi- hi dubium non eſt. pro Ce. 288 a, De ciuitate in dubium ue- nire. At. 179 b, Alij non ueniunt in dubium de uolũtate. pro Qu. b, Nö 25 dico, quòd mihi ueniat in dubium tua fides. pro Qu. iz a, Kes in dubium uenire non poteſt. pro Pom.
a, Quæ res eſt, quæ cuiuſquam animum in hac caufa dubiu
facere Poſsit? Aca. 8 b, Hæc autem habere dubia, abhorrere
4 ſapientia eſt. pro Cecin. 290 b, An in coacta mulritudine, in armis, in telis,&c. dabium Uobis fuit, an eſſe uis aliqua
uideretur, necinet Bp. 7 a, Si dabium tibi eſt, poſſe te llius regni potiri, non eſt conandum: ſi exploratum, non eſt cun
ctäãdum.& τν8 b, Cognoui autem id quod mihi dubium nò
fuit. de In. 72 b, Vocare aliquid in dubium.& Part. 233 b, x
Ep. 163 b, de Orar. i b, Quæ in dubium uocarentur,&c. At.
363 b, Acta Cæſaris in dubium nedtura uidentur. pro Ces.
3⁸9 b, Omnia in dubium incertumꝗ;, reuocari. Ad incertum reuocari poſſeſſiones omnium. L. Incertum. pro Cal. 49 a,
Rem minimè dubitandam in contentione poni. pro Cl. 2
b, Dubij& uarij caſus.
SINE DVBIO, ſine controuer ſia. Jde N 64 b, Et Chryſip-
pus tibi acutè dicere uidebatur, nomo ſine dubio uerfutus & callidus. de Pi. 31 a, At. 17 b, Heluetij fine dubio ſunt in ar mis. Ep. 20 b, Et herclè ſine dubio erit ignominia.
DVCENTLorum. contra Rul. 72 b. L. Stipator. 4
DVCO, u. deduco, pro fero, produco, protraho, deriuo, tra-
tenuiſsimus reſidere aliquis uidebitur, religioni parebo.&
257 a, Aliquis ſine ulla dubitarione deterrimus. Ofi. 55 b, Si quando dubitatio accidit, quale ſit id de quo conſideretur. de Fl. 130 b, Quod quanquam dubitationem non habet, eſt
enim infixum in narura, Comprehenditur ſuis cuiuſq; ſen-
ſbus, ſic ut contra ſi quis dicere uelit, non audiatur, tame,
Rc. pro Cl. 33 b. Hic tum iniectus eſt hominibus ſcrupulus
& dubitatio, quid'nam eſſet actum. PDVBIT O, S. addubito, hæreo, ambigo, quæro, timeo, mihi in dubium uenit, dubium mihi eſt, dubium habeo, pendeo animi, mihi ipſe diſido, ambiguum habeo, in dubi uenio. de N. 5 b, Tum ille fidenter ſanè nihil tam uerens, quam ne dubitare de aliqua re uideretur.& 46 a, Nemo de diuina ra
DVCENTIES. I. A. 168, Ego enim amplius H-S. ducenties
acceptum hæreditatibus retuli.
ho, ſumo, capio, mano, exiſtimo, facio ſeu æſtimo, afhicior, delector,& alia quædã I. C. 109 b, Non ſuas ſecũ muliercu- las ſunt in caſtra ducturi? At. 6 a, Cohortes ex Piceno Len tulo& Thermo ducentib. cũ Domitij exercitu iunctas eſſe. I. A. 156 b, Viri fortiſsimi qui ordines duxerũt. pro Mur. 128 a, Qua legatione duxit exercitü, igna contulit. de Arufp. 156 b, Ad quẽ metũ, ſi deorũ monitis non duceremur, tamèẽ ipſi noſtro ſenſu coniecturaq́, raperemur. Qu. F. 318 b, Du- cere aquam per fundum alterius. de Fi. q3 b, Ex quo intelligi debet principium ductum eſſe à ſe diligendi ſui. I. V.: 5, de N. 37 a, Ducere principium ab aliquo uel ab aliqua re. Atr. 143 a, Belli initium ducetur à fame. Offcio. 12 b, Ab ijs re- bus quemadmodum ducatur honeſtũ, ſatis ferè diximus.
Offic. 30 b, Sed ab ijs partibus, quæ ſunt honeſtatis, quem- admo dum officia ducerentur, fatis expoſitum uidetut. pro . 1 4 D. 14+
/

471 D NV
.... 8 31 D. 14 4 a, Qui commendationum ineuntis xætatis à ſcelere
duxerit. de In. 65 b, Ducere, trahere, ſumere Luſbieionenrin ali qua re,& elicere. 67 a, Or. 209 b, Ab todem ueiho zues⸗ re ſæpe orationem: id eſt, incipere. Or. 197 b, Ac li 89 ane rimùm ingreſsionem meam non ex Oratoris dipa ar0 nibus ductam, ſed A media philoſophia rrpoir aſn de Dts⸗ 138 a, Neq; attendit eos ipſos, un de hoc Ümile luclr, zlüter facere. de Cl. 16 5 b, Hinc Pomponil] ductus eſt ſermo.&ib. Ab iſto initio tractus eſt ſermo. de Fi. 12 4 a, Vt non ſine cau ſa ex his memoria ducta ſit diſciplina. de Cl.is† b, Omnis iile ſermo ductus percunctatione filij. Or. 197 b, Aliquis è uo ſimilitudinem duceret. pro QB. K 53 a, Vnde hoc totũ ductum& conflatum iudicium eſt. Orat. 201a, Ex quo ma- nant communes lo citid eſt, ducuntur. Ep. 83 b. Quarum al- teram duco è? Cæſare ipſo, alteram,&cc. de Na. 36 a, Ex qua- tuor temporum mutarionibus omnium, quæ id terra mna⸗ rique gignunturzinitia cauſæ d ducuntur. Se 53 b, Vig ab in- teſtinis ad iecur ductæ ac directæ. 1 uſ. 163 b, Contumacia à magnitudine animi ducta, non à ſu perbia. In Ar. Huic ſpa cio ſimili ductum latus extat utru nq;. Epi. 6 a, G& 5 a, Quæ ne ru quidem unquam timenda duxiſti. Item, Quæ non a- liena eſſe ducerem à dignitate tua. In Saluſt. 273 a, Nunc ea reprehendis, quæ antea gloriæ mihi ducebas: de Ora. 193 a, Nec in hoc ironiam duxeris eſſe.& 100 a, Mulier, quæ in co cubinæ locum ducererur. de Offl. z0 a, Nec quenquam hoc errore duci oporter. Tuf. 184 a, lIta me ad credendum tua qucit oratio. I. V. 229 a, Precio quæſtuq́; duci. At. 4 4 b. Meq; temporis non longinqua ſpe ductum effe moleſtè feram. de Fin. 128 a, A' quo totius uitæ ducat exordium. cont. Bull. 69 b, Tunc quæro quam ob cauſam inirium rerum ac legũ ſuarum hinc duxerit, ut popu. Rom. ſuffragio priuaretur. Qu. 9 a, Huic acerbiſsimum uiuo uidentid; funus ducitur. Par. 18 b, Tanquam in gyrum rationis duci oporteret. Aca. 46 b, Ex quo etiam nomen hoc duxerat. Br. 277 b. C. Naſen nius Cretenſi bello Metello imperatore octauum principèé duxit. Anteq. 197 a, Vti liberum ſptrirum ducendi nullam habeat poteſtatem. Ad Herennium 30 b, Et tamen cum ita uiuit, neminem præ ſe ducit ho minem. I. V. 229 a, Hanc da- mnationèé duci non oportet.& 261 a, Ipſi in hoſtium loco numero; ducemini.&²48 b, Ducere aliquos in 5oſtium numero. pro Arc. 189 a, Pericula mortis parui eſſe ducenda. de Fi. 69 b, Lælius es di tus eſt ſapiens, non quòd intellige- ret quid ſuauiſsimum eet, ſed quia parui id düceret. de Fi. 96 a, Ducere omnia humana infra ſe. pro Fl. 190 à, Si quis deſpicatui ducitur. pro Qu. 9 b, Officij rationem arq; exi- ſtimatiönis duci conuenit. pro Seſt.7 b, Officij rationem in omni uira, non commodi eſſe ducẽdam. At./29 a, Duxi meã mecum rationem. I. V. 1 a, Debere cum aiebat ſuam quoq; ratiònem ducere, multa ſibi opus eſſe,&cc. pro S. R. ꝙ a4, No nullius rationé ſui commodi dueit. Or. 207 a, Qui eloquè- tiæ laude ducitur. pro Rab. 96 b, Qui in periculis eum lau- de& uirtute uerſantur, ſpe poſteritatis fructuq́; ducuntur. Tuſ. 129 b, Alij emendi quæſtu& lucro ducuntur. I. V.137 b, Qui ſtatuarum honore& gloria ducitur. pro S. R. 38 b, Ita credo literis eorum Chryſogonus ducitur. de Clar. 1 b, IS beneuolentia ductus mihi tribuebat omnia. pro Mu. 139 a, Non re ductus es, ſed opinione, 206 b, Ducere animam de cœlo. de N. 53 a, Aſpera arteria excipit animam eam, que du cta eſt ſpiritu, eademq́; à pulmonibus reſpirãt. Epiſt. 143 b, Vr optandum ſit, ut poſsimus adid tempus reip. ſpiritum ducere. pro Pom. 10 a, Atq; eos portus, quibus uitã& ſpiri- tum ducitis: id eſt, uiuitis. ad Her. 34 a, Ducere ſpiritũ præ cura. de Nat. 29 b, Aer ille quem ſpiritu ducimus: id eſt, hau rimus. Br. 289 b, Bellum ducetur: id eſt, producetur. I. V. 82
a, Ducere tempus:id eſt, differre. pro Seſt. 4 a, P. Seſtius du-
xit C. Albini filiam. pro Mtl. i5 b, Ducere parietem per ue- ſtibulum alicuius. Ac. 91 b, Vt fœnus quaternis céteſimis du cant.& 85 a, Soluere centeſimis ductis cum renouatione ſin gulorum annorum. At. 9r a, Centeſimis ductis non perpe- tuis, ſed renouatis quorannis. de D. 87 b, Oracula, quę ęqua tis ſortib. ducuntur.& ibi Sortes duci. pro Fla. 155½ b, Hera- clides quẽ iudicatũ hic duxit Hermippus.& ¹56 b, Heracli- des cũ iudicatũ non faceret, addictus Hermippo,& ab hoc
ductus eſt,& poſtea miſſus,&c. Epiſt. Aſinij ad Cic. Balbus DVMMODO, modd ut, ſi modò
quæſtor magno pondere auri, maiore argenti coacto de pu blicis exactionibus ne ſtipendio quidem militibus reddito uxit ſe à Gadib. id eſt, ab duxit, latenter abijr.
DVCTO Morü. dux, qui ordiné ducit, Tuſc. 167 b, Quoties ductores noſtri ad non dubiam mortem concurrerunt?
DVCTVS, ctus. Ep. 43 b, Omnes uires ciuitatis ſe ad Pom- peij ductũ applicauerunt. pro Pomp. iũ b, Pompeius ré opti mè ductu ſuo geſsit. de Ar. 2 4 4 a, Qui ſuo ductu& imperio cruento non potuerunt,&cc. Of. 35 b, Adde ductus aquarũ, deriuationes Huminum. de Leg. 191 a, Ductus aquarum.
gnoſcéère.
D V 4 72
DVDVM, de breui tempore ferè dicitur, quandoq́; et iam de
longiore. At. 57 b, Dudü enim circumrodo, quod deuoran dum eſt. de Or. 133 a, Dixi dudum materiam aliam eſſe ioci, aliam ſeueritatis. de Pat. 148 b, Ratio, quam dudũ diximus. de Clar. 177 a,& 188 a, Cum nix ut dudum ad Demoſthenẽ, ſic nunc ad Craſſum pernenimus. At. 184 b, Quæ dudum ad me,& quæ etiã antè Tulliam ſcripfiſti, ea ſentio eſſe ucra. At. 227 a,Id erat quondam quaſi neceſſe, nunc quoquo mo- do res ſe habet, non eſt item quam dudum.
DVELLIVS,ij. Orat. 211 a, D wellius, qui Pœnos claſſe deui
cit,&c.
DVELLVM,k. bellum. Orat. 211 b, Anti qui nomina contra-
hebant, quo eſſent aptiora: ut, duellum b ellum, duis bis. de Leg. 179 a, Iam æs atque ferrum duelli inſtrumenta non fi⸗ ni.&& 173 b, Quiq; agent rem duelli, quiq́, populare auſpici- um præmonento.
DVLCEDO, u. dulcitudo. At. 286 b, Vos quibus uirtus alie
na dulcedinem uiuendi minuere non potuerit. pro Ar. 190 b, Milites dulcedine quadam glorię commoti, magno illud clamore approbauerunt. Anteq. 192 b, Si liberům conceptã dulcedinem animo incluſam continetis. de Leg. 165 b, Quę naturâ bona ſunt, quia dulcedine uoluptatis& ſcabie ca- rent, non cernimus ſatis.& 77 a, Mores hac dulcedine cor- ruptelaq, deprauati. de Fin. 73 a, Voluptas quę maxima dul cedine ſenſum mouet.& 88 b, Cum omnes ſenſus dulcedine omni quaſi perfuſi mouerentur. Epi. 179 b, Neq; pecuniæ dulcedine captus ſum. Qu. Fr. 300 a, Quaſi dulcedo iracun- diæ. de Orat. 15/ b, Dulcedo orationis. ad Her. 30 b, Auium dulcedo ducit ad auium.
DVILCESCO, ſcu. de Sen. 88 a, Vua primò eſt peracerba gu-
ſtatu, deinde maturara dulceſcit.
DVL CICVILVS, um. dimin. à dulci. Tuſ. 200 b, Damus ſcu
tellum dulciculæ potionis.
DVL CIS, ce. flapor ſuauis, ſuauis, charus, iucundus.)((Ama-
rus, de Offic. 1 b, Demetrius Phalereus, orator parum ue- hemens, dulcis tamen, ur Theophraſti diſcipulum poſsis a-
DVLCE, ſubſt. de N. 65 b, Omne enim animal ſenſus habet.
Sentit igitur& calida& frigida,& dulcia& amara.
DVLCIO R. S& dulcius, duleiſtimus, ma. de Clar. Oratione Læ-
lij nihil eſſe dulcius. Att. 224 a, Nunc epiſtolæ tuæ quid re- ſpondeam, niſi eã fuiſſe dulciſsimä? At. 91 b, Nihil inquã in iſto, Brutum amaſti dulciſsime Attice.& de L. i9 9 a, Dulciſ- ſime frater. dulciſsimè ſcribere, de Cl. or. 171 a.
DVI.CITER, ſuauiter, iucundè. de Fin. 68 a, Voluptas, qua
ſenſus dulciter ac iucundè mouetur.
DVLCITVD O) nis. dulcedo. de Or. i52 a, Guſtatus præter
cæte ros ſenſus dulcuudine commouetur. de Or. lib. 3, Dul- citudo orationis.
DVM,dummodo, donec, quandiu, ut. de D. 142 b, Virtus, quę
uetat ſpectare fortunã, dum præſtetur fides. Anteg. 197, 81 mea Pericula neglexi, dum timoré à patria propulſarem: id eſt, ut. de Or. ↄ3 b, Iſta concione, dum mihi liceat fateri ne- ſcire, quod neſciã. At.&s a, Quot uis prafeëturas ſume, dum ne hic negotiéris. Epiſt. is2 a, Dum ne: id eſt, dum mo do ne. J. V. 208 b, Nihil ei longius uidebatur, quàm dum illud ui- deret argentü. pro Qu. 4 b, Hæc dũ Roméę geruntur, Quin- tius interea,&c. I. V. 201 b, Nihil dũ etiã iſtiuſmo di ſiiſpica- bar. At. 135 b, Brunduſio nihil dũ erar allatũ. I. V. 174 b. Num expectaris dũ L. Metellus,&c. Tuſ.* Expectas fortaſſe dum dicat, patietur? Ar. 76 b, Noli expectare dum tibi gratias a-
gam. de N. 52 a, Vſiq; ad eum fine, dum poſsint ſe ipſa defen-
dere. Ep. 15¹ a, Nihil dum enim ſcribam.& 186 b, Nihil dum audieramus ubi efſes. pro Mil. un a, Suſtinuiſſe hoc crimen primũ ipſe ille larronum occultator locus, dum neq; muta
ſolitudo iudicaſſet, neq; cæca nox offendiſſet Milonẽè. I. V.
201 a, Vti aliqua re tam diu dum uelis. pro Fl. 154 a, Qui ua- Iuit tamdiu dum hic prodiret. At. 1 a, De Aufidio non puto
te expectare dum ſcribam. At. 136 a, Vix dum. L. Vix dum.
DVME TVM, 1i. lôcus ſpinis abundans enatis. Tuſcu. 241 à,
Septum undiq;& ueſtitum uepribus& dumeris indagaui ſepulchrum. Ac. 28 a, Stoicorum dumeta: id eſt, acutæ& ſpi noſæ diſputationes.
nunquam dummodo ociof eſſent, recuſarunt.& 20²23 Dũ- modo ne ijſdem uerbis. de Orat. 16 0 a, Dummodò ne con- tinuum ſit. Offic. 68 a, Qui omnia honeſta negligunt, dum- modo potentiam conſequantur. Epiſt. 94 b,& 238 a, MO6 ut tibi conſtiterit fructus ocij tui. Epiſt. 14 b, Si modò: id eſt, dummodo. Epiſt. 172, G& Ar. 35 a,& I. A. 206 b, Dum ne: id eſt, dummodo ne. Ar. 126 a, Ego ſi cui adhuc uidèor ſegnior fuiſſe, dum ne tibi uidear, non lahoro. Epiſt. 172 a, Interpel- lent me, quo minus honoratus ſim, dum ne interpellent, quo minus,&c.
DV=
moddò ne. Att. 106 a, Quod

Bond con m
Anteg.Ier han 191 d.. G 4 mnme inc 1 2 dldein
4 dnt, qui dalcedine volrptan rmma ſar
epetuati. de Fia.h 4 m mauer.& 11 b C Perfun nouerentu
pens fam.(Au. Fr. z00 3,Qaa
44. b Dulcedo oratiounsa 9 daus.a4Krah4 hmn.
Hannnra dalceſcit.
C0 0 de Jen. †3 a Vua Drind jem
11VS dmin. 1 dalci. Tai.:as Na
nonn. .ofr laauis ſuauis„charss jucnan 1 4. 1 b, Demetrus Phalercus, oraam 3
Msaen ut Theophtaten en Mophr 4 4 ¹
MA e NX. 65 Omne erim zmnicl ku & cakd
ſe dulm. N. 114 à Nunc cpitalemt
4 1 84 fue enllumit K. adxr 4
mn amaſi dulennme Arrice.Kdeliht „ Aalcifhime(cridere de(Lor ma
ER Hamer, acun . ,“ ande mohettur.
VDO dalcedo. de Or. ea(um— b lne commouerar de0
B. unz Aun. m timor 4 patraf
1 4* 4 AI Me. 6.dumt 8 . 12 es eruspe 4 n 13,Dum ae 1e 1. gebatur, 1 * 1* 3 ger 1 Hc dũ Kon, Ne I“ Vb Xhlldäeneme I. V.11. 1aLnüLL nibil du erat ²9 a 1 Aatellas c. I. 8 9 1 3 Noh erpectate ei 1*—* 80 K 4 3 mart. 75 un fne banpu 4.““ 1&. 5* 4 an wum lendam bnuſt 3 4N 1 3 9 Abl 1,R. 84 1 3*— 1“ —“ aiſaur ox often 4 81 48¾ 1 9 dicat nucham * 5 di 1. “ 4¹ 41 12 De n 4 8 1 Juc. 4 4 1.VN * 4 4 8* 1 151 4 3 1498 en b 4 du le nis Dasdma VMS* Ocu n uepndus ichu tul 1 4 X uct dum 84 1 84 Sol⁴⁵ 44 46. ee 2“ 4 0P 3 4„ atana., modd aſt „O m040 fr. E effent re Dunrses “ F.160 ig amm 4 Orat.¹ v — naia hoceka s 14— 4.2 92 5 94 88 rul. 7 wd A*¹* 34 00 †. LLn gen v“ Mdel Aterk! ,4 4 R bucl 6 * 8* 4*„ 1 32- L rn Kr.5 4,E86 b.Ep u7 M 42 1 11 a0¹ 1 8 da! 4 8 1 4 uoratls 4*
lulam toetnen la 84.& 7 a,Moren enin 8
um omnes eh.
m dllen
4&Ing da E dulcadan K. anan— nn, ma. de Clr. Omt
de ln.5la u
uandiu, ut. de Dunr præſten rSdes.Mt
dum mii Nen
473S D v
DVMVS, mi. ſpina. Tuſc. 2 41 a, Animaduerti columellam n6 multum è dumis eminentem. 8 DVNTAXA T. I. P. 86 b Atq ille diſceſſus, dolor meus dun taxat, ueſtrum quidẽ ſcelus ac dedecus haberetur. de Orat. 119 b, Hæc artẽ quidem& præcepta duntaxat requirunt. de Am. 106 a, Coluntur autem ſimulatione amicitiæ duntaxart ad tempus. At. 57 a, Nos animo duntaxat uigemus. pro De- iot. i4 4 a, Quod ipſum etſi non iniquum eſt in tuo dunta- xat periculo, tamen,&c. de Fin. 69 a.
DV O, gemini, bini, duplices. Duo Decij, Octauio. J. V.1u3 a, Ho
rum pater abhinc duo& uiginti annos eſt mortuus. Duo, pro duos. Vir. 194 a,Si duo præterea tales Idæa tuliſſet Ter rea uiros. duo, pro duos. Ep. 32 b, Duos duarum etatum plu rimi facio Cn. Pompeium,& M. Brutum. Orat. zu b, Video ſepulchra duo duorum corporum. ex Accio.& ibi. Mulier una duùm uirũm. de Cla. 179 a, Oratio, qua anno duode- quinquageſimo uſus eſt. I. P. 88 a, Vos geminæ uoragines, ſcopuliq; reip. At. 139 a, Conſilium nobis certè nõ defuiſſet
7 2 4 u⁵ τεν ενραάχαμανννν.
DVODECIE S. in Salluſtium, Seſtertio duodecies cum Ce ſare paciſcitur. I. V. 4, Furta prætoris quæ eſſent H-=S. duo-.
decies. DVODECIM. de Leg. 182 a, Diſcebamus enim pueri duo-
decim, ut carmen neceſſarium.& 18 1a, Quid?qui poſt duo-
decim in urbe ſepulti ſunt. de Leg. lib.2, de Ora. lib. Duo- decim tabulæe. 4
DVODENVS,. in Rul. 83 a, Et in eo duodena deſcribit in
fingulos homines iugera.
DVODETRICIES.I.V. 184 a, H-§. duodetricies in annos
ſingulos Verri decernebantur. 3
DVODEQVINQVYAGESIMVS annus. de Cl. 9 b. DVODEVIGINTI,&duo dequadraginta. l. Vndeuiginti. DVPL E X) cw. geminus. L. Coagmentatus. ad Her. 22 a, Du-
plices ſimilirudines eſſe debent: unæ rerum, alteræ perſo- narum. Tuſ. 163 b, Itaq; diſſeruit duas eſſe uias„duplicesq; curſus animorum è corpore excedentium. Or. 216 a, Par, du
plex, ſeſquiplex. In Ar. Præter quadruplices ſtellas in fronte
D V poris, quod cum uritur non ſentit, ſtupor potius eſt quam uirtus. Par. 237 a, Patientiam duritia immanis imitatur. de
Or. 14 5 b, Qui patientiam& duritiam in Socratico ſermo.- ne adamarat. Tuſ. 243 a, Duritia uirilis.
DVRITIES, ei. duritia. pro D0, 233 a, An ego tantam animi
duritiem habere poſsim, ut poſſem,&.
DVR O, 2.. ſto, maneo, diuturnus ſum, ſtabilis permaneo. de Sen. 9 2 b, Iam ſenſus moriendi, ſi aliquis eſſe poteſt, is ad e- xiguum tempus durat, præſertim in ſene. Offi. 45 a, Ipſa illa delinitio multitudinis, ad breue exiguumꝗ; duratura eſtts pus. de Leg. 156 a, Multa diutius commemorarxione manèrt, quàm natura ſtare potuerunt. pro Clu. 24 b„Quæ nuptiæ
non diuturnæ fuerunt. I. C. 123 a,b, Memoria tantorum pe- riculorum in omnium gentium ſermonibus ac mentibus ſemper hærebit.
DVRVWS, 4 um. crudelis, aſper, agreſtis. de Cla. i75 a, Vir ut ui-
ta, ſic oratione durus, incultus, horridus. Off. 43 a, Duri ho minis uel potius uix hominis uidetur periculũ capitis in- ferre. Bru. 91 a, Duri fuimus in Dolabella. I. V. 290 a, Durus, ferreus, inhumanus. pro Cæll. 45 a, Senex durus,& penè a- greſtis. Ora. 210 b, Durum agreſtemq; ſe præbere. Arti. 228 b, Duriorẽ ſe præbere miſeræ& afflictæ forrunæ alicuius.) 6. Facilem ſe præhere. de Fin. 124 a, Horridiores euadunt, aſpe riores, duriores& orarione& moribus. Att. 235 b, Atrilius poeta duriſsimus. pro Mur. 133 b, Acceſsit his rot doctrina non moderata nec mitis, ſed paulò aſperior ac durior. pro Arch. 189 a, Quis tam animo agreſti ac duro eſt. de Inu. 48 a, Nam ipſe durus eſt præter æquum& bonum. pro Ar. 289 b, Marius qui durior ad hæc ſtudia uidebatur. pro Do. 216 a, Annona in meo reditu facta erat durior?& 231 b, Hæec du riſsima reipub. tempora. Par. 23 b, Duritsima ſeruitus. pro K. P. 125 az Prouiderene duriorem uobis conditionem fra- tuatis. Par. 123 b, Cupiditas honoris quùm dura eſt domi- na. de Orat. 134 b, Neminem puto eſſe tam durum, cui non oratio tua miſeranda uiſa ſit. Offi. b, Quanquam id noms durius effecit iam uetuſtas. de Clar. 190 b, Verbum durum, inſolens, humile.
3* ⸗ locatas. de Diu. 133 b, Gemino lucernę lumine declarari diſ DVVMVIRLorum. Orat. u b, Planè duorum uirorum iudi-
ſen Ronem.
DVPLICIT ER bis, bipartitò. Or. 287 b, Is ſe maledictis nõ
abſtinet, ijs quidem, quæ in ipſum dupliciter recidunt. Epi- ſtol. 138 a, Dupliciter delectatus tuis literis:& quod,&c.& quo d,&c.& 136 a, Qua culpa mihi uidere dupliciter carere.
ad Heren. 4 a, Simpliciter& ſingulari modo.)((Dupliciter
& bipartitò. Aca. 26 a, Quę cũ expoſuit, adiungir, dupliciter diei, aſſenſus ſuſtinere ſapientem: uno modo cum,&c, alte⸗
ro cum,&c.
DVPLIC O, u. gemino, itero. de D. u7 a, Facile fuit, quas n03
habemus duplicare.& pro H. 2²32 a, At id nec propoſitum ullum fuit,& ſi fuiſſet, duplicata gloria diſceſsiſſem. Ep. 70 b, Duplicari ſolicitudines. Att. 78, Exercitum Deiotari ad- uentu cum omnibus ſuis copijs duplicaturi eramus. Par. 231 b, Verba geminata& duplicata, uel ſœæpius iterata. Ora. 209 a, Cum duplicantur iteranturqᷓ; uerba. Part. 231 b, Ver- a duplicata& idem ſignificantia.& 234 b, Verba iterata, duplicata.
DVPILVS, 4, um. altero tanto maius. de Vn. 199 a, Vnã princi-
piò partem detraxit ex toto, ſecundam autem primę partis duplam, deinde tertiam quæ eſſet ſecundę ſeſquialtera, de- inde quartam quæ ſecundæ dupla eſſet, quintam inde quæ tertiæ tripla, tum ſextam octuplam primæ, poſtremò ſepti mam, quæ ſeptem& uiginti partibus antecederet primæ. pro Fl. 156 b, Prætor iudicauit, ut ſi iudicatum negaret, in duplum iret. Of. 64 b, Subire pœnam dupli. In cod. Germ. I. V. 15 8 a, Duabus partibus amplius ſuſtuliſti, quàm Romã miſiſti. Or. 215 b, Duplo maius& altero tanto maius idem. de Vn. 199 a, Duplum& triplum interuallum.
PVPONPDIVS, dij. à duobus ponderibus, dictum dupon-
dium Varro ſcripſit, qudd unum pondus aſsipondium di- cebatur, ideo quòd as erat libræ pondus. Sed apud Cic. pe- cuniola eſt, ſiue numus duob. aſsibus ualens. pro Qu. 9 b, Si dupondius tuus ageretur. Sic enim legit Rufinianus in figura quæ communicatio dicitur.
DVKRIV S, aduerb. crudelius, grauius. At. 274 b, Nihil diſſerui
durius.& At. 2 a, Durius accipere aliquid. Fam. li. i, Durius quaàm te facta ſunt nonnulla proferuntur..
DVRESCO, ſcu. durum fieri. de Nat. 31 a, Aquilonibus reli-
quisꝗ́; frigoribus dureſcit humor.
DVKRIENSE bellum. pro Cor. 5.ͤ. DVRITAS, tz. duritia, acerbitas. Or. z01 b, Duritas& ſeueri-
tas& quaſi mœſticia orationis. de Se. 90 b, Quãta in altero duritastin altero comiras? In Vat. z0 b, Duritas. aliter Diri-
DVRITER. ad Her.*7a, Verba duriter aliũde träslata.(tas. gatt DVRITIAöuæ. durities. pro D. 232 b, Animi duritia ficut cor- DYPILVS,k. locus. de Fin. 14 a.
cium, aut triumuirorum capitalium, aut decemuirorum litibus iudicandis dico nunquam, atqui dixit Accius ſepul- chra duorum corporum. contra Rul. 69 b. Triumuiri, quin queuiri, decemuiri,&c. pro Clu. 2z2 b, Quatuoruiri, quos municipes fecerant. Septemuiralis,& Sepremutratus, ui-
de locis ſuis.
DVVMVIRATVsS, duumuiri officium. pro Seſt. 6 a.. DVX, cz. qui duxit cxercitum, ductor, imperator, præto r, prin
ceps, fignifer, qui ordines ducit, præfectus, auror. I. V. 254. 45 Dux præfectusq́; claſsjs. Att. 257 a, Planè hoc ſpectat Oeta- uius, ut ſe duce, bellum geratur. Epiſt. 142 a, Summum me ducem literæ tux reddiderunt, planè neſciebam te tam pe ritum eſſe rei militaris. de Se. 33 a, Sed tamen ille dux Græ- ciæ,&c. pro Fl. 151 b, Prætor, dux& imperator. pro Font. 2 53 a, Inducio marus dux Allobrogum. pro D. 231 a, Præbere a- liquem ducem exercitui. pro Pl. 275 a, Qui cauſæ noſtrę du ces& quaſi ligniferi fuerunt. pro Mu. 136 a, Dux& ſignitex calamitoſorum. de Am. ior b, Cum duobus ducibus de im- 3 perio in Italia decertarũ eſt Pyrrho& Annibale. I. C. 95 a, Imperator eorum caſtrorum, duxq́; hoſtiũ.& I. V. 7 a, Du- ces hoſtium. de Am. 10 4 a, Nec maior pœna ſtatuèda eſt ijs, qui ſecuti erunt alterum, quàm ijs qui ipſi fuerint impieta- tis duces.& 103 b, Nec ſe comitech illius furoris, ſed ducem
pPræbuit.& ibi. Nec paruit illius remeritati, ſed præfuit.&e 99 a, Natura optima rectè uiuendi dux. de Fin. 63 b, Magi-
ra ac duce natura. Of.56, Naturam debemus ducem ſequi⸗ I. C. 155 b. Dijs immortalibus ducibus, hanc uoluntatem ſu ſcepi. de Or. 148 b, Autor publici conſilij, dux regendæ ciui- tatis, ſententiæ princeps in ſenatu. Ep. 146 b, Præbereè ſe au- torem, principem& ducem ſenatui. I. V. 159 a, Dux& magi- ſter ad faciendum aliquid. At. 115 a, Duces improuidi& e- giigentes. de Aruſp. 257 a, Sed tamen eorum omniũ hic dux eſt atq; princeps. de Or. 35 b, Belli duces pręſtantiſs mi. pro Mur. 1 a, Murena multos annos legatus fuit, exercitus du xit, maximas res geſsit. de D. 105, Ad hoſtiam deligendã po teſt dux eſſe uis quædam ſentiens.& n b, Ad hoſtiam deli- gendã ducẽ eſſe uim. quandã,&c. de. 125§ b, Vt ad rem gerẽ- dam non ſuperſtitionem habeas, ſed rationem ducem. Tuſ. 154 a, Mors claris uiris& fœminis dux eſt in cœlum. pro Pomp. 10 b, Cn. Pompeio duce tanti belli. At. 106 a, Dux tan ta autoritate.
DYNAEI. pop. At. 5o b. DYNASTES,ta. princeps,& quiuis magiſtratus. Atti. 28 a,
Si erit nebulo iſte cum ijs Dynaſtis in gratia, I. A. 237 a, Cæ- teri reges, tetrarchæ, dynaſtæ.
PN-

——— —
E A
4 75 DYRRACHINI, pop. pro Seſt. 34.
DYRRACHIV Mchr‧. 0pp. At. 129 b. AYZ2XPRSTHMA TA. L. Commoda. DYSENTFERI Mriæ. tormina. Ep. 107 b, S
. 1„ 3 8.. pertimuerã.& ib. Auogy rtuα wabn, morbus edacitaris.
DYSVRIA, riæ. urinæ difficult as, 5 eνλνν⁷εε Quomodo au-
tem dyſuria& ſtranguria diſtinguantur, à Galeno& Celſo diſcendum eſt. Fpiſtol. 107 b, Oy ᷣ wadx, morbus tur- ioris intemperantiæ. Attic. 164 b, Avospia tua mihi ualde moleſta. E. EA. Litera. de Orat. 147 a, Vt iota literam tollas,& eple niſsimum dicas.
HE ex. de Orat. 86 a, Cæterarum artium ſtudia fers L reconditis èfontibus hauriuntur. de Cla. 299 b, Quicquid habuit, id totum habuit 8 diſciplina. de Natu. 75 b, Poſſe acerbos è Zenonis ſchola exire. Att. 116 a, E Philoti
mo literas accepi. de Cl. 179 b, Qu. Vectius Vectianus è Mar
fis. Or. 210 a, Eunuchi è Syria Aegyptoq́;. Aca. 26 b, E' ſaxo
ſculptus. pro Pl. 279 b, Lapidem è ſepulchro uenerari pro
Deo. Or. 214 b, E poeticis numeris.& ib. Ex poeticis nume ris. Or. 215 b, E breuibus.& ib. ex longis.
PE', pro, utilitatem ſignificans. Or. 212 a, Ex uſu dicunt,& drep. quod in altero uocalis excipiebat, in altero eſſet aſperitas, niſi literam ſuſtuliſſes. J. A. 189 a, E' repub. id eſt, ex utilitate reip. Item: Senatuſconſultum repub. factum. I. A. 224 a, Se- natus cenſet, atq; è rep. exiſtimat, ædiles,&c. At. 273 b, Facis ex tua dignitate qœ è rep. in An. 229 b, Brutum bene& è rep.
& ſua maiorumꝗ; ſuorum dignirate conſuetudineq́; feciſ- ſe. I. A. 191 3, Aliquem rectè atq́; ordine exd; rep. feciſſe.& ĩ- bid. Vt conſules de his rebus ad ſenatum referant, ita uti de rep. fideꝗ, ſua cenſuerint.& 201 b, Id eũ rectè& ordine, exd; rep. feciſſe. Ep. 207 a, Ea prædia, ſi dicam non eſleè rep. di- uidi, docere te uidear, non rogare.
EAre. propterea, ob eam rem. At. 123 a, O rem turpem& ea re miſeram. ſic enim,&c. Ep. 1 27 a, Is metuit,& ea re fugit. I. A. 191 a, Deinde ea re non uenit in mentem: quia nihil attinuit. Offl. 62 b, Id ea re quia turpe eſt, non eſt faciendum. Ep. 221 b, Ea re utrunq; ſcripfi, ut,&c. de Inu. 74 b, Et ea re traduci non potuerunt. 8
EATENV S.hactenus, uſq; dum, uſq; ad eum finem, uſq; eò, quoad, uſq; eò ne. Qu. Fr. 291 b, Perre aliquem eatenus quo- ad per ſe negligat,&c.& infrà, Comites autem dum taxat finib. ijs præſtabis, quos antè prærſcripſi. de Opt. 245 a, Ver- ba perſequens eatenus, ut eanon abhorreãt à more noſtro. de I. eg. 158 b, Sed hoc ciuile eatenus exercuerunt, quoad po
pro Pl. 261 a, Domitijs ædilitijs ſtudium eſſe populi, non iu dicium: eblandita illa, non enucleata eſſe ſuffragia.
EBRIETAS, atis. Tuſ. 214 b, Inter ebrietatem e ebrioſitate intereſt: aliudꝗ; eſt eſſe amatorem, aliud amantem.
EBRIOSITA S,t. affectio uel habitus, cum quis& citò& facilè ebrius fit. Tuſ. 21 4 b. L. Ebrietas, proximè ſuprà.
EBRIOSVS,, um. de Fat. 142 a, Stilponem ferunt& ebrio- ſum& mulieroſum fuiſſt. Ac. 14 a, Vtimur exemplis furioſo rum, ebrio ſorum,&c.
EBRKRIVS, a, um. temulentus, uinolentus, uino languidus, ui-
no obrutus, uino confectus.)(.(Sobrius, ſiccus. pro Mil. u3 b, Seruos Milonis apud ſe cbrios factos dixit. I. A. 180 a, Per- ſonabant omnia uocib. cbriorum. de D. 133 b, Quid dicam inſanis? quid ebrijs?quàm multa falſa uidentur? EBVLLIO, Is. propriè efferueſco, metapho. quafi iacto uel oſtento. Tuſc. 199 b, Quid ſi uirtutes ebullire uolent& ſa- pientias, nihil aliud dicent, niſi,&c. de Fi. 143 b, Dixerit hoc Epicurus, ſemper beatum eſſe ſapientem, quod quidem ſo- let ebullire nonnunquam. EBVRoris. dens elephantis. de L. ⁷⁹9 a, Ebur ex inani corpore extractũ, haud ſatis caſtum donũ Deo. Par. 118 a,& I. V. 201 b, Marmorea tecta ebore& auro fulgentia. de Cla. 18 8 b, Mi neruæ ſignum ex ebore pulcherrimum Phidiæ. EBVRNEVS, a, um.& cburncolus. I. V. 200 a, Signum æ- neü, marmoreũ, eburneum. de Or. 164 a, Eburneola fiſtula. E C. num uel an in compoſitione. I. V. 122, 139, Ecquis? ecqui, ecquæ. I. V. 293 b, At. 23 b, Sed heus tu, ecquid uides Cal. ue- nire?& de Ar. 251 b, Ecquid ſcis,&c. Ep. 102 b, Ecquid in Ita- liam uenturi ſtis, fac ſciam. At. 128 b,& Ep. 124 a, Deinde fin gas, quẽ me eſſe deceat:& ubi me plurimùm prodeſſe reip. fentias, ecquæ pacifica perſona deſideretur, an in bellatore ſint omnia. de Fin. 12: b, Dubium eſt, ecquæ nam fieri poſsit aeceſsio. de In. 67 a, Eequę lex, ecquod artificium,&c, ecque
anè Ayoρerr dlar
„ 3.„
E 9 76 ab alio ſieri potuerit. Ac. 39 a,& 21 a,& Tuſ. 151 a, Percũctan tib. nobis ecſi quid Roma fortè noui. Par. 23 4 a, Quid illa, ecquo'nam modo, ecquo nam loco artis indigent?& 235a, Vt cum quæritur, ecquisnam,&c. pro Mur. 14 ο0 b, Eccui au- tem non proditur reuertenti? I. A. 166 a, Eccui poreſtas in forum intro eundi fuit?
ECBATANA, orum. pro Pomp. 5 b, Quæ tamẽ lectio non- nullis hominibus doctis minus probatur. Neq; enim Mi- thridates Mediæ, ſed Ponro Cappadociæq; imperauir.
ECQVANDO. I. V. u7 a, Eequando te rationem factorum
tuorum redditurum putaſti? ecquando de his rebus tales uiros adiutores exiſtimaſti? Attic. lib. 13, Brutus ecquid a- git? ecquando? ECQVOaduer. I. A. 151 b, Ecquò te tua uirtus prouexiſſet? ecquò genus,&c.
ECCE. aduer. rem imprCuiſam ſubitamò; demonſtrans. At.
15 b, Ecce aliæ deliciæ equitum uix ferendæ. Att. 208 b, Ecce tuæ literæ de Varrone. pro Cl. 20 b, Ecce autem ſubitum di uortium. de Pro. 78 a, Ecce illa tempeſtas,&c. I. V. 334 b, Ec- ce aũt noua turba atq; rixa. At. 89 a, Ecce autem alia puſilla epiſtola. At. 121 a, Sed ecce nuncij ſcribente me hæc ipſa no- ctu in Caleno.& ibid. Ecce literæ Cæſaris ad Corfinium. & 123 a, Ecce ſubitò literæ Domitij ad illum.& n6 b, Ecce poſtridie Caſsij literæ. de Ar. 254 b, Ecce ijſdem autoribus reſtituti ſumus. At. 240 a, Ecce autem de tranſuerſo L. Cæ- ſar ut ueniam ad ſe rogat. Off. 69 b, Eece ribi qui rex popu. Rom. eſſe concupierit. Atti. 30 b, Ecce ex altera parte Sebo- ſus,&c. I. V. 69 b, Ecce autem repentè,&c. pro Cec. 290 b, Cum ſubitò ecce dem,&c. pro Cl. 33 a, Ecce tibi eiuſmodi forritio, ut in primis Bulbo eſſet iudicandtsa. ad Her. 27 a, Ecce tibi iſte,&c. de Or. 117 a, Eece tibi exortus eſt Iſocrates.
de Fin. 85 a, Ecce miſerum hominem, ſi dolor ſummum ma
lum eſt, dici aliter non poteſt.
ECDIGVS, i. Ecdici dicuntur municipiorum tribuni: uel quæſtores, qui eos perſequuntur, qui reip. pecuniam debẽét. Ep. 224 b, Dixerar mihi Euchydemus ſe curaturum, ut Ec- dici Milafij Romam mitterentur, ter uſurpatum eſt.
E CHINEIS. inſula in Aegeo. In Arat.
ECLIPSILS,pſts. defectio. ad Her.*3 a, Eclipſis ſolis& lunæ.
ECLOGARI Lorum. At. 2 5 a, Sed notẽtur Eclogarij: id eſt, nomina corum qui in libris de gloria loquentes inducun- tur, notentur minio, aut fimili colore, ut internoſcantur.
ECONTRARIO'. de Finib. 133 a, Econtrariò moderati ha
birus, gc.
ECVL EVS; Hei. genus tormenti, ut rota. I. A. 232 a, Ponite an- te oculos uincula, uerbera, eculeum, carnificem, rortorem ſamarium. pro Mil. i2 b,& pro Deiot. 144 b, Facti enim in e- culeo quæſtio, iuris in iudicio. de Fin, ↄ9 a,& 112, G Tuſ. 230 b, 231 a, Eculeo torqueri.
EDACITAS, tb. uicium uentris& gutturis. Qu. E. 328 b, Si- ne matre edacitatem pueri pertimeſco. Ep. 107 b, Epicurei Avorddina wabu morbum edacitatis putant.
EDA X, cis. Ep. 138 b, Cum homine edaci tibi res eſt. pro Fl. 154, Edacem hoſpitem amifiſti.
EDERA,ræ. Quin. Fr. 319 a, Topiarium laudaui, ita omnia conueſtiuit edera. bis.
EDICO, cw. indico, proſcribo, expono. Edicere non ſolùm prætoris eſt, ſed etiam conſulis. I. P. 33 a, I. V. 122 a, Si quis eũ pulſaſſet, edixit ſeſe iudicium iniuriarum non daturum. Off. 63 a, Edicta quod communirter compoſitum fuerat, ſo Ius edixit. pro Qu. 15 b, Quid eſt cauſæ, quin ſi longè aliter poſſedir quàm prætor edixit, iſte ex edicto non poſſederit. I. P. 83 a, Conſul edicit, ut ſenatus ſenatuſconſulto ne obtẽ- peret. At. 17 b, Ne abſens cenſeare, curabo edicendũ& pro- ponendum locis omnibus I. V. 10 4 b, Iſte locare incipit non proſcripta, neq; edicta die. I. A. 206 a, Iuſticium edici, ſaga ſumi dixi placere.& de Ar. 237 a, Iuſticium edici. Att. 174 a, Antonius edixit, ita ut me& Lælium exciperct. Quin. Frat. 307 a, Comirtia edicta ſunt ad XI. Calend. Febr. de Natu. 77 a, Edixit ut quiſq;,,&c. Quin. Fra. 29 5 a, Prætorem edicere, ne fiat aliquid. de Leg. 174 a, Suade igitur iſtam ipſam legẽ, ut ego poſsim edicere,&c. de In. 70 b, Quæ prætores edice- re conſueuerunt. de Amic. 107 a, Alius igitur finis amici- tiæ conſtituendus eſt, ſi prius quid Scipio reprehendere ſo- litus ſit, edixero. de Orat. 209 b, Nullus locus ferè ab eo ſi- ne confirmatione ſententię edicitur. aliter inducitur. de Fi- nib. 30 a, Eſt enim tibi edicendum, quæ obſeruaturus ſis in iure dicendo.
EDICTVM. Ki. interdictum. I. V. ↄ5 b, Hi qui decretis edi-
ctis q́., tuis in te concitati ſunt. I. V. 98 b, Qui plurimùm tri- buunt edicto prætoris, edictum legem annuam dicũt eſſe- I. V. 132 b, Qui Romę rotũ edictum& omnia decreta uen- didit. Of. 69 a, Edietũ quod cõmuniter compoſitũ fheeſare
olus
nam! 1158. 10158. Anol ETI eerbita kDITI gro bi. Mdices E 51TV 3 4,H E5 0,4 proter mnibt
d 90p docto amen filem libro num nales ciam, cetne nulli ſeunt de qu adier tuge uerb⸗ id qu editu runt. Cl;6 Sociu rerat licui. Sim Croc ta.; Oue⸗ pofſſi
1* dlore
1
— —

nun 2 6 99. 0H 64 5b keuman
44 acupicrit. Atri 30 e
1V 49 5b Ear antam npens u b a
dund ece dem, c.— Cga Eaaatig . 8
A in prums Jalbe
aldo eſle r 4 4 20:. ler menea e r. Ae Or.u7 a Eacs thtane 15 Ecer miſcrum homiaen Kas 4 11 Pote k.
4
Ra. Eadici dicuntur mnricponach 2. Juo⸗ derle Juunte Aalrep Rrnn dDurn mh kur hyd demuiſecran 15 Komam quer: renm ur rer uupumt EIHnſala in Aego. k Arn. 15. Acfectio. ad! ler a Eohul aun. Ar. A, Jed noxinrAg b cerum qaiihde u de Hontbpas Emamamoe m im hcoloren mmir
1 1ato O aeHadahakan
*
4 macala erder eculeum cmän A peo Mu.n Apro Deotubtqhän
a2do, uris in iudicio. de In zäut
Euleo tor erl. TASNm eendh ddachtatem pusn pe rume 0kp
„ Cumdb Rdomm edaci din
b 8.— Fr.9 ⁴ unhn
4 1 4. hucr 3 0 erd0 0..
9.* 1 olend
1 n0 1 4.
4 2 33. 1. P.BaLun
1 l Mal nt
c 4 muurn.
“ 4 Aa e mchan
“. ainiN.
44 OQuid eKt unles 3 * 8 4 d.* 4 4 194
“* jcatu l. da
n— aact * d2 die lAoean eas 94 8. X de Ar— 3 4G e& 4 A V — di— r 34 1CH ma„ H zm——— Fra.**. Kr. egarisas n./od 4, dn quud Set K Nulu Drnt. 199 512,2 4 11. 144 mer9. e er ctrur
EDISSAurbs,& portus. I. V.zszb.
EPIT
NSAA gmnn tormenei atrotal At
1244 mordame dacitatis pruf
477) 1 D ſolus edixi t.I., ,223 3, Senatum cenſere, ediles Curules edi- Ctum quod de funerib. habedt, Ser ruij Sulpitij funeri remit- tere. pro Qu. 1 a, Quod præror non fieri, ſe ex edicto ſuo fleri iubet Ppi. 224 a Pecunia am neche exX edato neq. ex de- creto de Boſt am habui. pro Qu. 13 a, Si ex edicto poffediſti, quæro cur bona non uenierint. gb. Quil ex edicto meo an go Mſdio nem uenerit. pro Fl. 150 a, Flaccus ſanxit edicto ne frumentum er Aa exportari liceret. pro Pomp. 15 a, Edi um& interceſbio wirahrdeun I. V. 155 a, Edickum, ut ne quis cum t elo ſeruus eſſe
FEODISC 0, ſeßs. memoriæ mando. de Or. 97 b, Exercenda eſt
eriam mem Oria, ediſcendis ad uerbü quàm] piurimmis& no-
ſtris ſer riptis Kali ienis. pro Mur. 1209 a, Qui fingulis diebus ediſcendos faſtos populo] propoſuerit. Ac. 4 a, Eſt enim no magnus, ſed aureolus,& ad uerbum ediſs Tendus li bellus. Tuſculan 180 b Non leguntur modd, ſed ediſcuntur. de Fi- nib. 6 8 b, Quis ueſträm non edidicit Epicuri æugiae Adeæ, Epiſtol. 9 a, 2Lepta ſua auiſsimus ediſca t Hefio dum& habe-
at in ore,&c. de Or. 106 b,& 105 a, Qui iſtam artem facilli- mam non ediſcunt.. EDISSERO,rs. expono. de Leg. 38 4,— 24 nobis, quxæfini s funeſtæa fa ainiliæ:. 10, 5 Pio Pla. 267 a, Iſta editio ſummam habet a- cerbitatem“
EDITI TIVo, eij. dui 35 una tant im Partojuder electus eſt.
pro Pl. 267 b, Nec quie quam nalin id in hac lege niſi edi ititios tudices es ſecurus. Item, pro Mur.1 EDITVS, a, um. I. V. a a 4,1 Locus pr⸗ ellu atq; editus. Ome. Uis ſatu editus.
21 a, lereules 1 9 ED 5 dis, eclici, editum. emitto, foras do ue profero in zert profero, expromo. pro S31. 17 5 a, Ilas tabulas deſcribi ab o- mnibus Katim lbrarijs, diuidi paſsim& peri uulgari, arq. e- di p Jopuloi imperaui. Aca. 4 a, Nec ſetenuit quin contra ſuũ doctors libr um etiam ederet. de L. 173 b, Leges autéẽ edétur à me non perfe ctæ,&c. Epi. 16 b,(n03 iam prid den ad te mi kiſlem fi elſ⸗ edendospulaſtesn. de Cl. 166 b, Vt illos de rep. libros edidiſti. de Or. 95 a. Qui nihil; poſſunt a gnhm homi nu auribus efficere atq; edere. Att.2 a, Is me rogat ut an-
nales ſuos emendem& edam.& 255 a, Eas epiſrolas perſpi-
ciam, corrigam, tum deniq; edentur.&2 219 b, Dic mihi pla- cétne tibi prima m edere iniuſſu meo? de Dr. 38a, Nã non- nulli cũ proœmium meditati ediderunrt, ſic ad reliqua tran ſeunt, ut,&c. de Leg. 157 a, Scriptores qui nondum ediderüt, de qui bus exiſtimari non poteſt.&ϑ b, Qui magiſtratu abierint, apud Cenſores edant, ex Ponant, quidi in magiſtra tu geſſerint. pro Qu. u b Judicium quin acciperet, in ea ipſa Herha, quæ Næuius edebat, non recuſaſſe.&n a,„e iudicio id qu rod edat accipere. de Or. 100 b, Deinde poſteaquam eſt edatheer expoſitis à Cn. Flauio Peimnin actionib. nulli fue- runt.& I. V. 207 a, Nec ſcriptum h nabeo, nec poſſum edere. ꝓ Cl. 36 b, Pabellæ recitatæ uobisd; edita ſunt. pro Qu. 14 a, Socium tibi in eius bonum edidiſti Quintium. At. 2§a, Ede re rationem alicuius rei cuipiam.& 102 b. Edere rationes a- licui. Tuſc. 1½ 35„Qui naſcitur,: in lucem edli dicitur. Tuſ. 199 22Simlel⸗ atq; editi in lucem& ſuſcepti ſumus. de Natu. 52 a, rocodilos cum in terra partüe ediderint, obruere oua. Qu. Fra. 00 a, Edere exemplum ſeueritatis alicube(de Nat. 53 a, Oues nullum fructum edere ex ſe fins curarione hominum poſſunt. de Or. uo b, Ager, qui meliores fœtus poſsit& grã
diore se adere. Ar. 20 64 a,Hæc ex oraculo Apollinis edita tibi
Püta. Off. 49 b, Apollo Pythius oraculo edidit, Spartam nul Ia re alia niſi auaricia eſſe perituram. de D. u¼ a, Illud natu-
rale genus diunnandi concitatione mentis edi„& quafi fun-
di uie debatur. pro 851. 175 5ůb, Tibi familiari meo Prius editu
ri fuerunt it udicium ſcribæ mel, ſi uoluiſſes, quàm in codicẽ
r efertenr 1. C. 113 a, Pôſt aüt aliquanto Vulturnij iam iudi-
cio erpoliro atg; edito fur
mäoper arijs ediderat, imperitis in niecerat. pro Pl. 226 b, N5 nte lligo, eur uno in genere tribus edi nolde erit: id eft, 46 at cuſatore. pro Pl. 267 5. Clariſsimi ciues nomen editi ludicis non tulerunt I. A. 243 a, Cuius in complexu libéter expreſ- ſum uitæ ſpiritum edis derim. de Fi. 69 b,& de D. u19 a, Edere clamores. de Leg. 163 b Edere magnam ruinam. Qu. Fra. 312 a, Memini nos miros riſus edere. pro Seſt. 16 a, Edere ſcelus in aliquè. J. A. 260 b, Edere facinus. de Ar. 257 a, Infinita ſunt ſcelera quæ ab illo in patriam ſunt edita. pro Seſt. z1 a, E de- re animam.
ED O, e ſum. comedo, cibum capio. de Am. 109 a, Multos mo dios ſalis ſimul edendos eſſe, ut amicitiæ munus expletum fit. At. 2 22 a, Ita& edit,& bibit aleus& ius cunds, opipa 118 ſans&apparat? de Ora. 130 a, Catulus fœnum alios alebat eſſe oportere. de N.*2 b, Mergi pullos in aqua iùſsit ut bibe rẽt, quoniam eſſe nolle ut..Tuf. 247 2,— Nun den liti ens bi-
Neq; neceſſe eſt ediſſe-
EDVOO, cw. extraho, duco, libero.
rexir. pro D0:216 a, Is meum no-
E D 428 berat, nec eſuriens ederat. de Fin. 69 a, Primam ita non reli- gioſiut edant de patella.
EDO CEO, ces. doceo. Poſtquam. 210 b, Qui meam cauſam pradentib. cömendarit, imperitos edocuerit. Jal.i in Cic. 271 a, Quẽ Minerua omnes artes edocuit. Tuſc.²08 a, Edocuir tamen ratio„&c. ad Her. i3 a, Id magis ueriſimile alüt, quod uſus rei ab ſe experiendo edocct.
EDOL. O, as. dolo. At. z20 a, Omili ea qua in manibus habe- bam, quid iuſſeras edolaul.
EDOMO a4. domo. de Fat. 142 a, Vitio ſan naturam ab co ſie edomitam& compreſſam eſſe doctrina, ut,&c.
HAONEH L. Voluptas,& Voluptarius.
EDORMIO, mL. I. A. 166 a, Edormi crapulam, 8. exhala a. A- cad. 14 a Cumq edormierunt, illa uiſa quàm leuia fuerint, intelligunt.
EP VC àTIO, onis. inſtitutio diſciplina. de Or. 154 aInſtitn tus Iiberaliter, educatione doctrinaq; puerili. de L eg. 160 a, Id difh cile factu eſt, niſt educatione quadam& diſeiplina. de Fin. 103 a, Fœtus& educatio beſtiarum. pro Seſt.2 34 b, Par tus& educatio ferarum.
EDVCATOR, ru. de Nat. 43 a, Omnium rerum Haror, edu
cator& altor mũdi eſt.& pro Pl. 276 b, Educator alicuius.
EDVC ATRIX, cus, nutrix. de Leg. 168 b, Earum rerum pa- rens eſt educatrixq;(apientia,
ED- CO, As. e educau, Se edaxz. lo, nutrio, Iaſt tuo. I.V. 160
b, Qui à Aparentibus ſuſcepti educatiq; funt, de Or. uꝑ b, Nõ elt boni parentis quem procrearit& eduxerit, eum nom& ueſtire& ornare. I. V. 245 b, Plabenus sh ominem in fa cia- lium manibus educatum, de Orato. ↄ6 a ,Homéi ingenuns liberaliterd; educatus. Gez3s, Pancas a huius nutrimentis eloquenrtia eſt. de In. So b, Apud quos, quo more, cuius arbi tratu ſit educatus. de Orat. 141 b, Sed ut ea quæ orta ſunt e- ducetatque confirmet. de Fin. 97 b, Vt in gignendo, in edu- cando. de Cl. 183 b, Filiusn on tam in Sre emio quam in ſer- mone matris educatus.
e Orat. 100 a, P. Rutilius Maeinũ de ſenatu muſsit educi. I. d. 99 b, Educ tecũ omnes tuos. Qu. Frat. 324 a, Si nobiſcum eũ rus aliquò eduximus. de Orat. 154 a, Quanris ex anguſtijs oratorem educere au- ſus es. cont. Rul.* 70 a, Sortiri Lribus,& eduæ ere quas uelis. I. V. 1⸗1 b, Cum in ius ipſum eduxi expreſsi, ut conficere ta- bulds ſe negaret. de Di. 10¹ a, S' lacus ita eſſet eductus, ut ad mare peruenire non poſſet. de Diu. 95 b, Educere exercitum in expeditionem. Att. 7 a, Bum per manum ſeruulæ ſeruatũ & eductum. de In. 63 b⸗&.C. u⸗ a, Educere gladium è uagi na. de Orat. lib. 2. Neque enim bonin eque liberalis paren tis, quem procrearit,& eduxerit, eum non& ueſtire& or- nare. Eodem lib.. Educerei in mediuan agmen. I. V. Orat. 5, Educere in ius. Quint. Fr. lib. 3, Educere rus. de Diuin. lib.=, Educere in aciem copias. de Orat. lib.n. Educere d lictiones in aciem forenſem Rod. Ducere in ca ſiapia puluerem ora-
torem. Tuſc. lib., Educiè cuſtodia.
EFFARIS. ueſ re, uur. elog nor, enuncio. In Sal. 275 b, Mihil ra- tio habenda eſt. ut ea dicam, quæ honeſtè effati poſsim. ꝓ D. 24: a, Nec ullum uerbum ſolenne Stuit effari. Ac. 24 b, OQuodi ita eſfabimur. aut uiuet cras,&c. de D. 9 a, Hæc pa- ter effatus,&c. de Orat. 157 a, Hri nuncupari latinè dici
oſſe. Att. 220 b, Effari templum. Item: Opinor augures ni- hil habere ad templum effandum. de Leg. 173 b, Vrbem&
agros& templa liberara& effata habento
EFEATVMn. pronunciatum. Ac. 23 b Nempe fundamentũ dialecticæ eſt 3 quicquid enunciatur(id autem appellatur Agiwαα, quod eſt quaſi effatũ) aut uerũ eſſe aut falſum. de L. 173 b, Alterum genus ſacerdortũ, quodi interpreretnr fatidi- corum& uatum effata incognita: id eſt, pr;dictiones.
EFFECTIO, onis. effectus, efſcientia, non actio. de Fi. 99 b, Quemadmodum opportuniras nõ Kir maior produ dione téporis, ſic recta effectio(lõnbesois enim ira appello, quo- niam rectũ factũ uærννοεμιαασα) igitur eſfectio creſcendi acceſ- ſionem nullam habet. Aca. 49, de Fin. 9§. 3
EFFECTO R,rt. perfector, architectus„ͤmolitor. de Vn n. 197 b, Effector mundi& molitor Deus.& Tuſcu. 163 a, Effector
tanti operis ac muneris. de D. 120 a, Magna ſtulticia eſt ea- rum rerum deos facere effectores. de Vn. 202 a, Horum ope rum ego pare ens effectorq; ſum. Attic. 12 24 b, Efector al icu- lus operis. de Orato. 97 a, Stylus optimus dicondi effector
9 7 1
magiſter. EFFECTRI X, i. de Fin. 76 3, Doelleia eſt erbe mulra. rum&m magnarum nolapfarvaned e Vn. 201
EFEFEECT VS, a, um. ut locus ab effectis rehus„Top. 222 b. EFEFEEGTVS I. quode fectũ eſt, cuentus quandoq; de Fi. 9* a, Sic in libidine peccatum eſt etiam ſine effectu.& ibid. Nam ut peccatum e eſt patriã ã pro dere, parentes uio MIaba ‚gua⸗ ſunt in effoctu: ſie rimere, ſie im libidine, elle, pe ccatum elt, ctiam

479 E F 4—. 1*— 85 9„— 3.. 1 riam ſine effectu. de Diuin. z18 a, Radices duzrum e2nſan zgnoramus, uim& effectum uidemus. Taſcul. 175 b, Efté⸗- t Topic. 226 b, um eſt, quæ
8
Etus eloquentiæ, eſt audientium approbatio. Vr enim cauſa effectum indicat, ſic quod effect fuerit cauſa demonſtrat. E EFE RATVS, a,um. immanis. de N. 14 a, Multas eſſe gentes ſic immanitate efferatas, ut,&c. Tuſc. 216 a, Sunt enim mul- a efferata& immania. 1
E FEE RO, s. quaſi ferum facio. de N. 46 b. Ho mines non pa tiuntur terram immanitate belluarum eſterari.
EFEERO, fer,, extuli, elatum. ed 9, profero, afficio, pro nuncio. ((Affero. de Cl. 166 a, Ager qui multos annos quieuit, ube- riores efferre fruges. I. V. i⸗2 a, Cum ager id quod perrarò euenit cum decimo extuliſſet.& 193 a, Id perdere ararorent quod agri ſegetesq; extuliſſent. de N. 43a, Quæ efferũt ali- quid ex ſe, perfectiora ſunt quàm ea quæ ex his efferuntur. At. 97 a,& 10¹, Bibulus pedẽ porta nõ plus extulit quàm do mo ſua. pro S. R. 18 b, Vt quã exiſtimationẽ& honeſtatem in judicium tuum extulit, eã liceat ei ſecũ ex hoc loco efferre. I. C. uz a, Qui ex ædib. eius, ſi quid telorum eſſet, efferret.& ibid. Maximũ ſicarum numerum extulit. Epi. 104 a, Iam iſta tua culpa eſt, qui uerecundiam tecum extuleris,& non hic nobiſcum reliqueris. I. C. 124 b, Quòd uerò non cruentum mucronem, ut uoluit, extulit, quando tandem,&c. de Orat. 129 b,& pro FI. 154 b, Cum caſu in cadem cauſa cum funere efferretur anus Iunia. At. 226 b, Si Cæſar funere elatus eſſet. & 238 a, Cn. Lucullus matrem efferebat. pro Do. 221 b, Cum tua rogatione funere elata Reſp. eſt. de N. 76 a, Cur Maxi- mus filium extulit conſularemè id eſt, ad funus tulit. de Le. 183 b, Efferri ante lucem: id eſt, ad ſepulturam. de Orat. 140
b, Cum pupillum filium ipſe penè in humeros ſuos extu- liſſet. pro*1ε4 a, Patriam demerſam extuli. I. C. 103 a, Popu lus Rom. qui te per omnes honorum gradus ad ſummum imperium extulit. pro Qu. R. So a, Quæ res extulit eum! una commendatio huius. Anteq. 194 b, Quem paulò antè fortu na erexerat ad gloriã, uirtus extulit ad lau dem, eüdem Tri- buni furor depulit ad calamitatem. pro Corn. 58 a, Hi quos fortuna extulit, aut,&c. de Aruſp. 247 b, Si me eſferret ali- quando ad gloriam in refutandis maledictis improborum animi quidam dolor, quis non ignoſceretilItem: At te ipſum Cato& nunc animi quodam impetu concitatum,& ui na- turæ atq; ingenij elatum, iam ætas mitigabit. de Ar. 244 a, Dolore efferri,& iracundia longius digredi quàm deceat. pro Cæl. 41 b, Læſi dolent, irati efferuntur. pro P. 241 b, Ef- ferre animos. de Pro. 76 a, Quæ quanquam ſunt abſciſſæ, ta men efferent ſe aliquando,& ad renouandum bellum reui- reſcent. contra Rul. 85 b, Sed certò non continebuntur, pro- gredientur longius, efferentur.
EFFEERRE, affici. pro Deio. 148 b, Efferri læticia. de Fin. 153 a, Si uincunt, efferunt ſe lęticia: uicti debilitantur, animos q; demittunt. Tuſc. 21) a, Efferre ſe inſolenter.& 219 a, Et ef- ferri ira. Ep. 23 a, Comitia iſta præclara, quæ me læticia extu lerunt.& 1⁰1 a, Et gaudio ſum elatus.& 2u1 b, Et elatus læti- cia. Pa. u18 a, Aliquid ſe gloria& prædicatione efferens. Att. 5a, Efferri ſtudio in aliqua re. L. Elatus. de Sen. 94 b, Effe- ror ſtudio te uidendi. In Sal. 274 a, Cupiditatibus infinitis efferri. de Cl. 192 a, Efferre aliquem in cœlum laudibus. pro Mur. 7 a, Contempfiſti L. Murenę genus, extuliſti tuum. de Or. 147 b. Efferre aliquem uerbis. Epi. 133 a, Efferre aliquem ſummis laudibus in cœlum.
EFFERRE, proferre in uulgus, promere, pronũciare. de Or. 94 a, Peto à uobis, inquit, ne has meas ineptias efferatis. Or. 203 a, Res alio atq; alio elata uerbo.& zu1 b, Efferre ſenten- tiam grauem inconditis uerbis. Item: Eadem enim ſunt ela- ta primùm à pluribus,&c. ad Her. 39 b, Verba, quæ ſimiliter ijſdem cafibus efferuntur.
EFFERVESCO, ſci, efferbui. ebullio, erumpo. de N. z1 b, A- quæ, quæ efferueſcunt ſubditis ignibus. de Pro. 70 b, Tqtus Pontus armatus, efferueſcens in Aſiam, atq; erumpens. Epi.
27 4, Cenſeo latendum tantiſper ibidem, dum efferueſcat hæc gratulatio. pro Cæl. 53 b, Si nimium eſferbuiſſe uidetur huius in gerendis inimicitijs uis, ferocitas, pertinacia. pro Plan. 261 a, Sic campus atq; illæ undæ comitiorum, ut mare Profundum& immenſum, ſic efferueſcunt quodam quaſi æſtu, ut,&c. de Cl. 187 a, Pontidius efferueſcens in dicendo. de Ora. u6 a, Verba efferueſcentia.
EFFI A CIT A8, tis. Tu ſc. 215 b, Itemꝗ́; uiribus corporis& neruis&c efficacitati ſimiles, ſimilibus ꝗ; uerbis animi uires
nominantur. Qu. de Pet. 206 b, Qui tantam haber in libidi- ne artis& efficacitatis, ut,&c.
EFFICA Wcws. qui multum habet efficacitatis. Ep. 120 a, No- ſti Marcellu m quàm tardus& parum efficax ſit, itemq; Ser- ulus quàm cunctator. 2
. OIENS„ a..... EFFICIENS, i. conficiens, quod efficit, de Di. 106 b, Nihil
E E 48⁰ eſt futurum, cuius non cauſas id ipſum efficientes natura contineat. de Fat. 14 6 a, Sed cauſas id efſicientes non habe- bat. Offi. i4 a, Cauſa autem& ratio efficiens magnos uiros eſt in priore. Off. 75 b,& de Fi. 68 b, Cyrenaici uirrutem cen ſuerunt eſſe laudandam, quòd efficiens eſſet uoluptatis. A- cad. 43 b, Philoſophi uirtutem diuidebant in res duas, ut al tera eſſet efficiens, altera autem quaſi huic ſe præbens, eaq́; efficeretur aliquid. in eo quod efficerer, uim eſſe cenſebant: in eo quod efficeretur, materiam quandam. Eficiẽtem hic, pro forma uſurpauit. Topic. 2 5 b. Res effectæ ab efficienti- bus cauſis. Topic. 225 b, Res efficientes, quæc auſæ appellan tur. Tuſcul. 195 a, Origo,&c. id eſt, cauſa efficiens. Top. 238 a, Efficiens cauſa: aliter, Conficiens. de Fin. lib. 3.191 b. Bono rum alia ad illud ultimum pertinẽtia: ſic enim appello quæ rena dicuntur: alia efficientia, quæ Græcè woixiua: alia
utrunque.
EEFEFICIENTER. de Fat. 147 a, Quod cuique efficienter
antecedat.
EFFICIENTIA tie. uis efficiendi. de Fat.: 44 a, Intereſt in-
ter cauſas fortuitò antegreſſas,& inter cauſas cohibentes ſe effcientiam naturalem. de Nat. 45 a, Cùm aſpexiſſent ſo- lem, eius q́, tum magnitudinem pulchritudinemq;, tum e-
tiam efficientiam cognouiſſent, quòd is diem efficeret toto cœlo lIuce diffuſa.
EFFICIO, cs.. facio, re ipſa facio, efficiens ſum, effector ſum,
perſequor, concludo, conflo, effero. Attic. 204 a, De pecunia uerdò, uideo Ateomnem diligenriam adhiberi, uel potius jam adhibitam eſſe: efficis enim: Ate hortos habeo. Topic. 226 a, Cauſæ quæ ſine ulla appetitione animi, ſine uolunta- te ſuum quaſi opus efficiunt. Attic. ↄ8 b, Feci igitur atq; effe ci ut neuter quẽquã omniü pluris quàm me faceret. de Or. 119 b, Hocille in noſtros mores induxit, ſolus auxit, ſolus ef fecit. de Or. 95 a, Qui nihil poſſum dignũ hominũ auribus efficere atq; edere. de Am. 107 a, Sed potius debet eniti& ef- ſicere, ut excitet,&c. de N. i2 a, Vt innumerabiles mũdos na- tura effectura ſit, efficiat, effecerit. At. 263 b, Enitere, elabora, uel potius eblandire, effice. Orat. 229 a, Maius opus inſti- tutum eſt, quàm effici potuerit. Offic. 4 a, Quibus ex rebus conflatur& efficitur id quod quærimus honeſtum. Epi. 35 a,b, Sic habeto, quicquid arte effici potuerit(nõ enim,&c.) ſed tamen quicquid elaborari aut effici potuerit ad iſtorum peneuolentiã conciliandam ſummo ſtudio me conſecutum eſſe. Or. 206 b, Nam in me quidem iampridem effectũ quod futurum fuit. At. 213 a, Heri effeci epiſtolam ad Cæſarem, ti- bi enim placebat. Ep. u1 a, Nec adhuc frequentem ſenatum efficere potuit. Att. 85 a, Ea uix in fenus Pompeij, quod ſatis ſit, efficiunt.& ib. Nec id ſatis efficitur in uſurã menſtruam. At. 260 a, Hoc nec inſtitui, nec effici poteſt ſine tua ope. Qu. Fr. 29 b, Caueamus quantũ eſficere& conſequi poſsimus, ne,&c. de Diu. i2 9 a, In latere& cęmenro ex quibus urbs ef- fecta eſt. de Na. 4 a, Hinc omnia effingis atq; efficis. Off. 4 b, Si uirtus efficiens utilitatis eſſet. I. A. 2 5 b, Quæ L. Anto- nius in Parmenſium uxoribus effecerit. de Fi. 56 b, Doloris amotio, ſucceſsionem effecit uoluptatis. Epiſt. ⁊ a, Ego quia non idem in tua cauſa efficio, uitam mihi acerbam puto. Ep. 58 a, Quod ſentias, aut re efficere, aut deniq; libera ora- tione defendere. de F. 131 a, Vſus progrediens familiaritatem efficit. de L. 159 a, Cuius muneris colendi efficiendiq́; cauſa nati ſumus. At. 10 a, Tu mandata effice, quæ recepiſti. I. A. i8r a, Statim q́; illa mirabilia facinora effecit. Par. 16 a, Cato mi nutis interrogatiunculis quaſi punctis, quod propoſuit, efficit. Offic. 32 b, Quare hoc quidem effectum ſit in officijs deligendis, hoc genus officiorum excellere, quod,&c. de Fi. 53 a, Efficere& concludere rationem.
EFFICTIO, onis. ornatio ſententiarum. ad Heren. 309 b, Effi-
ctio eſt, cum exprimitur& effingitur uerbis corporis cuiu- ſpiam forma,&c.
EFFEIGIES, ez. ſpecies, imago, ſimulachrum. de Fi. 76 b, Filia
effigies moris, ſermonis, animi mei. de Fin. 76 b, Reliquit ef- figiem& humanitatis& probitatis ſuæ filium. Qu. Fr. 294 a, Cyrus ille à Xxenophonte non ad fidem hiſtoriæ ſcriptus, ſed ad effigiem iuſti imperij. pro Ar. i9 r b, Conſiliorum re- linquere& uirturum noſtrarum effigiem multo malle de- bemus ſummis ingenijs expreſſam& politam. de Or. 101 2, Plurima in XIItabulis antiquiratis effigies. I. V. 4 a, Effi- gies ſimulachrumꝗ; Wirhridaris. de Nat. z1 b, Hominis effi⸗ gies& imago. Qu. F. 303 a, Quędam effigies ſpirantis mor- tui. de Orat. 141 a, Res autem ipſas rerum effigies notaret- Tuſc. 190 b, Eminens effigies uirtutis.& ibid. Adumbrata imago gloriæ.
ſtros in alienis perſonis,& expreffam imaginem noſtram
— 1 8 X„ 4 42 r uitæ quotidie uideremus. de Or. 135 a, Mores oratoris etkn-
EFFING O, gs exprimo. pro§. R. 26 a, Vt effictos mores no- — 1
git oratio, de L. 61 a, Tum natura ſpeciẽ ita formauit oris, .— ut in
———
runt, q conulc gjerio eilagi effa
agi
ELO
Kante 1 dicit git inu EEELO 70. de aporte baß t grocer lamu Or.. tar el llartte EkELX Quoc Conf b, Sius Dom diam dam long⸗ Cl. Kuere ludg nuit Tat. E Fb. b, Ci 1034 EEEO tum ocule Marc kFO. indes indes EEEO 26a, autr b Im utrit ctun lisn IEFO dẽ cc Fort Reta md. rer6 Iten AFPR dine 1912 nati EPR

2 forrane zante. aittkrusc dam aaturalem. de n
um maßnitadinempn
48 8 uſa.
2 kaco ne ipſa ſacio eRcienn 8
*enclado,condo, 5 4 eo die omnem diligentu ele
nb am eſſe eHcin enim:Ate e
naſr Jarx fne ulli ppetiione mmn
aas 0Pas eRciunt. Atnic.9 dRug aurr uiqul omntü plaris quln 3
Dle doſtroi mores indrnt ſcum
04.4,4, Quinikil poſſam ügiiumi⸗ an edere. de Am. 107 a,edpotmähta
Rart, Kc. de N. a Vrinaamerüihd
actara ft, efciat effecerit. ArthEumg mnn eblandine, efHca. Orzt.ng:, kn
. alm eüci potuerit. Ofc4sEn ur& e5itur id quod quxnmas hauctn dabn0, uicquid arte eßci pommn ir
an quicquid elidorar unt eñdhauni 1
Lancul coacihandam ſammo ſtdoma
106 bNum in mequidemimmgaiatt
Euit. At. ½ 3, Heri effeci epidolmu 6 placsbat. Ep.n a Nec idhuc fxstsri
eruit An. a, Eaumi frans kana. ane. Kid. Necid(atis cfäciturin rrir
Hocnec ſhtuhnec ctach hotctita
(uatumus quant efhctted 3 4s D. u 1.ln Ltere& crmerw etp
4 44 Na 41 Hne omni cisgme
ent hahen utilnatus eſet. 14G
arm enEam uton G 1 ece ehnonemeteit ohafumm ““ 1 . 12264 ccio, Mtam nän 4 33 1ut ke efäcere, ult 88,
4( len
Sus progredehe Vuspros 1 e.de F a.Wesd Scs
6 ers ol. us munerts L.42— ff er 60 4, Tu nandua ac 3 4
abild faciorlen ei mn 8“ aulf puncts, 9
3 hoc uidem b 41 nd. u 4 2 a
vrenn ol
em m u
0 ſententians
481
ur in ea penirùs reconditos mores offingeret. Tuſ. 6 a, Qus
e — cognodillent,—
das efectnt.
E F
porrè tam immenſa magnitudo, quæ illa tam multa Potsit effingere! de N. 14 a, Hinc omnia effingis atq; efficis. de Di. 85 a, Aſperſa temerè pigmenta in tabula oris lineamenta ef fingere poſſunt. de Nat. 64 a, Natura ſui diſsimilia non po- teſt effingere. de Or. 14 a, Efingere animo, quæ memoria tenere uelis& b, Ea animis effinguntur noſtris. ad Her. 39 b, Exprimere& effingere formam alicuius. Ac. 6 a, Viſum i- gitur impreſſum effictumq́; unde eſſet,&c. EFELAGITATIOnu. petitio, poſtulario. At. 287 a, Effla gitatio omnium,&c.& Plan. Ep. 159 a. EFFLAGITATVS, tMs. efflagitatio. I. V. 251 a. EFFLAGITO, s. magnopereè poſtulo. pro Mil. 119 b, Eorü nos magis miſeret, qui noſtram miſericordiam non requi- runt, quàm qui illam efflagitant. Qu. 313 a, Epiſtolam hanc
conuicio efflagitarunt codicilli tui. I. V. 56 a, Iudiciorũ de-
8. 8—. 3 4 7 fiderio tribunitia poteſtas efflagitata eſt. At. 287 a, Quoniã
efflagitas, coactu tuo ſcribam. IJ. V. 88 b, Cum iſte à Dolabel
Ia efflagitaſſet, ut,&c. Antequam. 19 4 a, Auxilium ab alienis
fflagitabis, cum ciues ueſtros deſeratis EFFELO, a„. emitto, ago. pro Mil. in a, Clodius Cyrum animã effantem reliquit. Aca. 12 a, Nam& agere animam& effla- re dicimus: de Di; ioz a, Abijcit efflantem& laceratum affli git in unda. EFFLORESCOH ſei.. ſplendeſco, eluceo, eniteo, exiſto, ma- no. de Or. 86 b, Ex rerũ cognirione effloreſcat& redundet oportet orario. de Am. un a, Vtilitas effloreſcit ex amicitia, etiãſi tu eam minus ſecutus ſis. de Or. 160 a, Pèſt anapæſtus procerior quidã numerus effloruit. pro Cæl. 35 b, Amputã- da multa ſunt illi ętati, ſi quidẽ effloreſcit ingenij laudib. de Or. 138 a, Et apparebit eas penitùs ex ea cauſa, quæ tum aga tur, effloruiſſe. de Fi. 63 a, Cum aũt uſus progrediens fami- liaritatem effecerit, rum amorem effloreſcere,&cec.
EFEFL VO,. elabor, excido, affluo, mano, abeo. de Or. 336 b, Quod ſemel eſſet infuſum nunquã effluere poſſet. At. z01 b, Conſiderabis etiam de Tuſculano, ne æſtas effluat. de D. 93
b, Siue deeſt naturæ aliquid, fiue abundat atq; effluit. pro
Dom. 237 b, Erſi effluunt multa ex noſtra diſciplina, quæ e- tiam ad noſtras aures ſæpe perueniant. de D. 100 a, Quon- dam lactis imber effluit. de Sc. 78 a, Præterita ętas, quamuis longa, cum effluxerit, non poteſt conſolari ſtultũ ſenem. de Cl. 184 a, Huic minimũ eſt ex tempore recenti, ſolitam ef-
fluere mentem. de Sen. 91 b, Cum enim id aduenerit; tunc il
lud quod præterit, effluxit. I. V. z213 a, Hoc modo me cõmo- nuit Piſonis annulus, quòd rotus effluxerat: id eſt, excide- rat. Ep. 102 a, Antequam planè ex animo tuo effluo, de Fin⸗ 57 b, Nec præteritas uoluptates effluere patiatur. Tuſc. 187 b, Cùm unà cum ſanguine uitam effluere ſentiret, de Vn. 203 a, Influere.)((Effluere. tum effo deretur penitùs abditum,&c. de N.73 b, Hi duos SOculos oræ maritimæ effo derunt. pro Mar. 132 b, Omnium Marcellorum meum pectus memoria effodit.
EFEFOE MI NATE) muliebriter. Off. ¼ a, Cauctꝗ́; ne quid indecorè, effœminatsè, muliebriter. Of. 4 a, Cauetd́; ne quid indecorè effœminateq; faciar.
EFFOEMINA TVS, a, um. qui animum gerit muliebré. Of. 26 a, Ne quid effœminatum aut molle, aut ne quid durum
aut ruſtieum ſit. pro Mil. u19 a, Homo effœminatus. I. A. 185 b, Impudicus& effœminatus. Tuſc. 223 b, Videndum eſt in
utriſq; ne quid humile, ſummiſſum, molle, effœminartũ, fra-
ctum abiectumꝗ; faciamus. pro Plan. 277 b, Illa uox furia- lis nefarijs ſtupris effceminata:
EFFOEMIN O, 2.. eneruo, mollio. Tuſ. 69 a, Nã nune qui-
dẽ cogitationibus molliſsimis effœminamur. de Fin. 84 b, Fortitudinis quædã præcepta ſunt, quæ effœminari uirum wetant in dolore. de N. 39 a, Effœminarunt aũt eum Iuno- niq́; tribuerunt, quòd nihil eſt eo mollius: id eſt aerem.
EFEFEFOETV S, a,um. exhauſtus, confectus, debilis. de Se. 83 a,
Intemperans adoleſcentia, effœtũ corpus tradit ſenectuti. EFFRENATED temerdè. de Sen. 35 a, Volupratis auidæ libi- dines temerè& effrenatè ad potiundum incitantur. Tuſc. 192 a, Effrenatè ferri. At. 263 a, Libertatis auida legio effre- natius in aciem hoſtium irrupitt. EFFERENATI O, onis. impotentia, inſolẽtia. I. A. 198 b, Quę effrenatio impotentis animi? EFFRENATIO R. de Or. 162 a, Vox quædam libera, atque etiam effrenatior.—
EFFRENATV S,, um. proiectu s,pręceps, indomitus, pro-
fuſus, impotens. Of. i8 b. Homines ſecundis rebus effrena- tos fibiq; præfidentes, quanquã ſi in gyrum rationis& do- ctrinæ duci oportet. pro Cl. 29 b, O' libidinem effrenatam & indomitam. I. A. 24 4 b, Noui hominis furorem, noui ef- frenarãà uiolentiam. I. V. 88 a, Indomitæ atq; effrenatæ cu-
EFFO DILO, ds. eruo. Off. 35 a, Nec ferrum, aurum, æs, argen
E F 482 piditates. I. C. 102 a, Quò te iſta tua cupiditas ethonan ac furioſa rapiebat. de Or. iu b, Languenris populi incitatio, & effrenati moderatio. de Ar. 243 b, Effrenatus& præceps furor alicuius. pro Cæl. ¼44 b, Mens& effrenata& præceps. pro D. 236 a, Proiecta quædam& effrenata cupiditas. Tuſ.
212 b, Libido effecit effrenatam appetentiam.
EFFRILN G O, is. frango, deijcio, perfringo. I. V. 211 b, Effrin gi fores, reuelli clauſtra.& 222 a, Cõuulſis repagulis, effra- ctis q; ualuis. ᷑ Mur. 123 a, lanua quę effracta& reuulſa tota
pateret prouincia. pro Cæl. 45 b, Fores effregit, reſtituétur.
EFFVGIO, gis. euito, elabor, euolo. pro Pomp. d a, Rex ipſe
manibus eſtugit. ad Her.7 b, Aut eum effugiſſe alias ratio- nes commodiores propter cupiditatem. Quin. Prat. 305 b,
Quodad effugiédos intolerabiles dolores fuit aptiſsimũ. I. V. 97 a,In quibus non dubito quin offenſionem negligen tiæ uitare atq; effugere non poſsim. de Oraro. 180 a, Theo- phraſtus moleſtè tulit, ſe non effugere hoſpitis ſpeciem, cũ xtatem ageret Athenis. Art. 256 b. Effugere uituperationé. Epi. 49 a, Et effugere offenſionem alicuius. pro fl.+⁷ b, Et is eſt reus auaritiæ, qui in maledicentiſsima ciuitate in ſu- ſpiciofiſsimo negocio maledictum omne, non modò cri- men effugit. de Or. 122 a, Nihil te effugiet, atq; omne quod erit in re occurret, atq; incidet. de Fin. 6 b, Dolorum effu-
giendorum gratiaiail.
EFFVGIVM, j. refugiũ, profugiũ. de N. 5o a, Quaſdam ani mantes habere effugia pennarum. I. V. 270 a, Non modoò ef-
fugium, ſed ne moram quidem mortis aſſequi potuit.
EFFVNDO, du. profundo, emitto: de Or. 98 a, Effudi uobis
omnia quæ habebam. pro Flac. 154 b, Peſtis effudit quæ uo
luit omnia. de Or. 167 b, Hæc enim ætas cffudit hanc copiã.
Orat. 291 b, Segetes fœcundæ effundũt herbas inimicas tru-
gibus. Ep. i5 b, Quod ego odium effudiſſe me omne arbi- trabar. At. 274 a, Magno timore perculſa ciuitas tota ad te ſe cum coni ugibus& liberis effundebat: pro Fl. 160 b, Vox in coronam turbamq; effunditur. Ep. 198 b, Effundere furo rem in aliquem. de Ar. 251 b, Qui omnes indices Tribunus carcere in forum effudit: I. P. 82 b, Quòd in me carcerẽè effu- diſtis. de N. 4 9 a, Mare, medium terræ locum expetens con globatur undiq; æqualiter, neq; redundat uſquam, neq; ef- funditur. At. 283 a, Per eos ipfos dies effudi(ſi ita uis) hono res in mortuos. pro Pl. 281 a, Effudi plurimas lachrymas. At tic. 256 b, Brutus effudit illa omnia, quæ tacuerat. I. A. 184 a, C. Cæſar patrimonium ſuum effudit, quanquam nõ ſumus uſi eo uerbo, quo decuit: non enim effudit, ſed in ſalutem reipublicæ collocauit. pro Deiot. 14 5 b, Conſules ex Italia profugiſſe, cunctum ſenatum, totam Italiam eſſe effuſam. At. 60 a, Pompeius in nos ſuauiſs imè eſt effuſus. Offi. 44 a, Effundere patrimonium. pro S. R. 19 b, Per luxuriam effun- dere& conſumere omnes fortunas.& 29 b, Sumptus effuft cum dedecore. Item, C. Grachus cum largitiones maximas feciſſet& effudiſſer ærarium, uerbis tamen defendebat æra rium. contra Rul. 84 a, Effuſis ac diſsipatis fructib. ueſtris- Par. 19 b, An temperantem eum dices, qui ſe in aliqua libi- dine continuerit, in aliqua effuderit? EFFVSEIarge, prolixè. pro S. R. 22 a, Largè effuſeq́; dona- re alicui.& pro Cæl. 45 b, Tuſ. 212 a, Cum& inaniter& effu ſè animus exultat, tum illa læticia geſtiẽs uel nimia dici po teſt. I. P. 81 a, Id nemo tam effuſè petulans conatus eſt. EFFVSIO, ni.. 9ofa, largitio, corruptela, eruptio: de Of. lib. 2. Effuſiones pecuniarum. pro S. R. In hac uita iudices quos ſumptus quotidianos, quas effuſiones fieri putaris? Par. 237 a, Liberalitarem effu lio imitatur. Atric. i0z a, Pro ipfius in alios effuſio ne: Effuſio aliter accepta. Tuſcu. 242 a, Eo- dem uitio eſt effuſio animi in læticia, quo in dolore con- tractio: de N. zi a, Aquæ effuſio. I. P. 9o b, Quid dicam ad- uentus meosè quid effuſiones hominum ex oppidis? quid concurſum ex agris?
EFFVSV S, a, um. prodigus, profuſus. pro Cæl. 40 a, Quis in
largitione effuſiore 4 iter fundo. de Nat. 45 a, Quidam temerè
8
EFFVTIO, tss. inani de mundo effutiunt. Tuſc. 245 b, Nec hoc ſic agit, ut extem pore quaſi effutire uideatur de N. 8 a, Quam bellum erat conſiteri porius neſcire, quod neſcires, quam iſta effutientẽè nauſeare. de Di. 132 a, Quorum partim ficta ſunt apertè, par tim effutita temerè.
HTEMONIK 0*N. L. Principatus.
EGENS; tu. indigens, qui eget, qui in egeſtate eſt, cui quæſito opus eſt.)(Locuples-At. Ss a, Nihil illo regno ſpoliatius, ni hil rege egentius. At. 225 b, Serui& egentes in tecta noſtra cum facibus immiſsi. pro S. R. 22 a, Qui in ſua re fuiſſet e⸗ gentiſsimus, erat(ut fit) inſolens in aliena. pro Fl. 153 b, A- ſclepiades fortuna egens. Epiſtol. 93 b, Ipſe egens rebus o- mnibus. ad Her. 290 b, Egens æqus eſt is qui non ſatis habet, ut is cui nihil ſatis poteſt eſſe. At. 140 a, Egeſtates tot egen- 4 X tiſsimorum

„
8-
4 83 E G6
tiſsimorum hoôminum.& nè b, Vagantur egentes iugibus& liberis. di⸗
EGE O, es. mihi opus eſt, mihi quæſito opus eſt, in ie0.( Quaàm plurimum habeo, abundo. de Na. 49 a, Quæ ut ſie- rent, rarione eguerunt.& 5§5 a, Cum oculis ad cernendum non egeremus. Top. 226 b, Quæ ſe ipſis contenta ſunr, me- liora, quàm quæ egent alijs. de Cl. 86 b, Q. Macer authori- rare ſemper eguit. Offi. 10 b, Etiam ſi ille his non eget. Tuſ. 176 a, Ne bibliothecis quidem Grærcis egebimus. de Di. 109 b, Vt Græcis de philoſophia literis non egeant. Qu. Fra. 325 b, Incredibile eſt quàm egeam tempore. Ep. 153 a, Tu quan- quam conſilio non eges, uel abundas potius,&c. Offic. 35 a, Earum rerum quibus abun daremus exporratio,& earum quibus egeremus inuectio. Epiſt. 82 b, Egere auxilio alicu- ius.& 71 b, Er egere conſolatione. At.i 6 a, Rectsè fic cenſeo, cedendum de oppidis ijs, egeo confilij: quod optimum fa- ctu uidebitur facies. Fp. 127 b, Grauitas morbi facit, ut me- dicinæ egeamus. ad Her. 41 a, Egenr longæ orationis. pro Qu. R. 43 b, Egebat, im olocuples erat. At. 284 b, Themiſto clis liberi eguerunt. Anteq. 195 a, Quondã felix,&c. nunc ab amicis circumuentus, eget indigns. Oſf. i a, Eorum qui, e- gent, infinita eſt multitudo. de Am. i00 a, Amici egentes ab- undant. At. 261 a, Illi opera mea nihil opus eſt.
EGEREconfirmationis. ad Her. 24 a.
EGESTAGS, ts. inopia, indigentia, mendicitas, domeſtica dif Kcultas.)(Abundantia, copiæ-Parad. 124 b, Iſta paupertas uel potius egeſtas&mendicitas tuA. At. 140 a, Egeſtates tot uehementifsimorum hominum. Poſtꝗq. 206 a, Qui egeſtatè & luxuriam domeſtico latrocinio ſuſtentauit. pro S. R. 42 /,& 32 b, Degere uitam in egeſtate. I. C. 109 b, Copiæ cum egeſtate confligunt. de In. 5b b, Si propter inopiam in ege- ſtate eſtis, pecunias non habetis. I. P. S4 a, Non capiunt an- guſtiæ pectoris tui, non egeſtas animi recipit tantam per-
ſonam.
EGIALEVS,ci. uiri nomen apud Pacuuium comicum., de Natu. 69 4.
EGGYNA. ciuitas. I. V.1 70 aA.
ETKEAEYSMA TA. uide Cohorratib.
E G O, mei. I. C. ui a, Ego ſum ille conſul, qui,&c. pro Syl. 170
„Atque idem ego neq:,&c. I. C. 98 b, Si ego idem in Sena- tu,&c. Attic. 152 a, Nihil malo quàm& me mei fimilem el- ſe,& illos ſui.
EGREDIO RL ris. exeo, prodeo. pro Quin. 6 b, Certos mihi fines terminosq́; conſtituã, extra quos egredi non poſsim. X ib. Si extra hos cancellos egredi conabor, quos mihi ipſe circüdedi. de Ar. 243 b, Cum egredientem inſequi cœpiſ- ſem. I. P. oo a, Cum ſenatum egreſſum uidi ad complecten- dum conſeruatorem ſuum. Tuſ. i51 a, An tu egreſſus porta Capena, putas,&c. At. 96 b, Tarquinius ſimul èportu egreſ ſus eſt,&c.& 208 b, Nos pedem è uilla adhuc egreſsi non ſu mus. I. C. 104 b, Egredi urbe. pro Lig. 137 b, Roma eſt egreſ- ſus ad bellum. pro Qu. 4 a, Roma egreditur Quintius,&c. Ep. 241 b, Ex prouincia egredi. I. V. 212 b, Egredi è naui. de Cl. 71 b, Egredi à propofito ornandi cauſa.
„EGREGIE) bene, ualde, præclarè. de Or. 133 b, P. Cornelius
egregiè fortis& bonus imperator. Qu. Fr. 29 3 a, Seruus e-
egie fidelis. de Clar. 167 b, Egregisè ſubtilis ſcriptor. Atti.
5a, Dolabellam ualdetibi placere uideo, mihi quidem e-
Sregiè. de Cl. 188 b. Pauci Poffunt egregiè pingere. Atti. 7 a, Egregiè gratum. de Or. 101 b, Egregiè cordatus homo Ca- tus Aelius Sextus.
EGREGIV S,a, um. excellens, præſtan 5, Præclarus. I. A. 153 a, Præclara tum oratio Antonij, egregia etiam uoluntas. de Or. 95 b, Egregia& præclara indoles.& 85 b, Minimam co- piam poerarum egregiorum extitiſſe. de Clar. 172 a, Lælius in laude bellica egregius. de Or. 103 a, Vir in procuratione ciuitatis egregius. de Natur. 21 a, Egregium opus. ad Her. 23 a, Egregia pulchritudo, unica turpitudo. de Finibus 78 2, Egregius color, integra ualetudo. Epiſtol. 22 a, Ciuis e- gregius.
EGRESSVS, profectio. I. P. 86 a, Qui frequentia ſua egref⸗
ſum ueſtrum in prouinciã ornauerunt,& celebrauerunt.
EHEV, doloris nota. Anrequam. 197 5, Eheu conditionem huius temporis.
EHO, admonentis uox. Or. zu1 b, Eho tu cognatum tuũnon
1 noras? ad Her. 13, de In. 59, Or. 201. Ennij.
1., 4 3.* 4 0. IE IIO) en. t. 33 a, Tenemur undiq; neq, iam quo mi- nus feruiamus, recuſamus: ſed mortem& eiectionem, quafi malora timemus, quæ multo ſunt minora.
2 X7.— 4
EIECTVS,a, um. ut eiectũ cadauer. I. P. 33 a. L. Cadauer pro ρ D. 5 3 2 2 4 S. R. 19 b, Damnatus& eiectus: id eſt, in flumen proiectus.
pro Qu. u b, Eiectum hominem.
EIERO, as. eiuro. de Or. 35 a, Non ego mihi illum
5——1. iniquum eiero, ueruùm omnibus: id. oſt, reſtor, reijcio.
E 1I 484.
eum ceon EIICI O, 5, expello, exturbo, extrudo, detrudo, deijcio, exter-
mino, effundo, profundo, moueo. de Or. 130 b, Non nimiã liberale hoſpitium meum dices: nam te in uiam ſtatim ex- trudam& eijciam. pro Mi. 121 b, Ex urbe expelli, extermina- ri, eijci. de Or. 143 b, C. Cotta eiectus eſt è ciuitate.& ibi. a, pro Qu. 4 b, Expelli atq; eijci è prædio. Qu. Fr. 312 a, Furiũ Flaccum Capitolini& Mercuriales de collegio eiecerũüt. I. C. 103 b, Quid ſi ſe eiecerit, ſecumꝗ; ſuos eduxerit?& 106 b, Ame in exilium eiectus eſt Catilina. de Or. 133 b, Gallus pi ctus eiecta lingua, buccis fluentib. I. A. 2 46 a, Eumq; ex nu- mero hominum eijciendum, ex finibus humanæ naturę ex-
terminandum puto. Or. 206 a, Ita poſtremò eijciuntur, ut
ne ad ſaxa quidem mortui conquieſcant. pro S. R. 27 a, A- morem illum penitùs inſitum eijcere ex animo. Epi. 234 4, Eijcere nos magnum fuit, excludere faeilè eſt.
EI MAPME N H. uide Fatum.
EIPSZ N. L. Simulator.
EIVLA TILO, onu, eiulatus. de Leg. 182 b. Leſſus, quaſi lugu- bris eiulatio.
EIVLATVS, tus. eiulatio. de Ar. 252 b, Non ſunt illi gemitus & eiulatus Philoctetæ tã miſeri, quàm,&c. Tuſ. 187 a, Eiula tus ne mulieri quidem conceſſus eſt.
EIVIL O, s. ploro. Tuſ. 178 b, Aſpice Philoctetam magnitudi
ne dolorum eiulantem.
EIVR O, s. eiero, iuro, reijcio, deteſtor. I. V. 178 b, Negociato
res putant eſſe turpe, id forum ſibi iniquum eiurare, ubi ne- gocientur. Prætor prouinciam ſuam totam fibi iniquam eiurat. I. A. 24 2 b, Itaque ut alacres illi inter ſe quaſi uiciſ.
ſent, gratulabantur: ſic me iniquum eiurabant, de me que-
rebantur. Ep. 136 b, Tu autem, quod mihi bonam copiam eiures, nihil eſt.
EIVSDEMMOD)eiuſmodi. I. V. 114 b, Eiuſdemmo di to- tum ius prætorlü, eiuſdemmodi omnis res iudiciaria fuit. & Ac. 19 b, Vt doceret nullum tale eſſe uiſum à uero, ut non eiuſdemmodi etiam à falſo poſsit eſſe.
EIVSMO DL ralis, eius generis, generis eiuſdem, eiuſdem- mo di. pro Pom. 4 b. Genus belli eſt eiuſmodi, quod maxi- mè ueſtros animos excitare debet. Ac. 10 b, Si id tale eſſet ab eo quod eſt ut ciuſmodi ab eo quod nõ eſt, poſſet eſſe. Epi- 55 b, bis. Reliqua ſunt eiuſmo di, ut,&c. Epiſt. a, Sed tamen in eiuſmodi rerum perturbatione, quanquam omnia me- tuenda ſunt, nihil magis quàam perfidiam timemus. Orat. 207 a, Nam cum compreſſerat digitos, pugnumãà; fecerat,
dialecticam aiebat eiufmo di eſle.
EIVSMO DPpro adeò. pro Cæl. Quod quanquam nec ſa-
ienter,& me inuito facit, tamen eſt eiuſmo di cupidus, ur magis inſectari,&c.
..„ 2³ 1 0 0 ₰
ELABOR. ris. excido, euado. de Or. 127 a, Nihil unquam uidi quod tam è manibus elaberetur, quàm mihi tum elapſa eſt
illa cauſa. pro Do. 227 a, Frarer meus ex ueſtro ferro ac ma- nibus eſt elapſus. Epi. 172 a, Dabo operã ne Venridius elaba tur. Qu. F. 324 a, Quid eſſem, ſi me agente eſſet elapſus? I. C. 100 b, Quories tibi ſica excidit caſu aliquo,& elapſa eſt. pro De.234 a, Ex ore iſto religionis uerbum excidere atq; elabi poteſt de Nat. u b, Cum animal ex utero elapſum excidit. de Di. 9o a, Cum ſe conuoluens ſol elaberetur& abiret. de S0. 131 a, Eorum animi corporibus elapſi circum terrami- pſam uolutantur. I. V. 137 a,& de Sen. 85 b, Ex tor tantisque l(le criminibus elapſus eſt. Att. u b, Statum illum quem,&c. e- lapſum ſcito eſſe de manibus. Item: Et cum extraordinaria Pecunia crimen ſubterfugere uelles, ſatis te elapſurum om- ni ſuſpicione arbitrabare. ad Her. z3 a, Vſitatæ res 8 memo- 85 1.„ 3
ria elabuntur. Tuſc. 153 b, Cum poſui librum, aſſenſio om- nis illa elabitur..
EL ABOR ATI O, onis. labor, nimia cura. ad Heren. z1 a, Hæc non uidentur reperiri poſſe ſine elaboratione,& operæ cõ- ſumptione. 4
ELABORATV S, a, um. exornatus, excultu s, politus. de Cl- 194 a, Diligenter elaborata etiam quàm elucubrata oratio. Pro Cæl. 47 a, Oratio& cura& uigilijs elaborata. Orato- 200 a, Ornati elaboratique uerſus. Orat. 204 b, Elaborata concinnitas. pro Pomp. 4 a, Perfectum ingenio, elabora- rum induſtria,
ELABOR O, as. laboro, operam do, contendo, enitor, elucu bror, excudo. de Or. 136 a, Non tam ut proſim elaborare ſo leo, quàm ut ne quid obſim.& 85 b, Qui non aliqua in re u- na ſeparatim elaborauerunt.&&7 a, N eque in uniuerſo ge-
nere ſingulos elaboraſſe, ſed,&c. contra Rul. 79 b, Nullum
eſt ram aſperum ſaxetum, in quo agricularum cultus non
elaboret. de Orat. 86 b, Ex illis rebus uniuerſis eloquentia
conſtat, quibus in ſingulis elaborare permagnum eſt. Atti.
72 b, Quod ſupereſt, elaboratur in hoc à me, ſicut tibi ſen-
ſi placere. I. A. 210 a, Omne curriculum induſtriæ noſtræ in
foro elaboratum eſt, Tuſculan. 149 a, In quo eo magis eſt ela-
———
8 eläb rand labo. entia dicen aHe quxe Pe. ¹0 tume ſunt; miti eflice bora one/ ne el⸗ elabe deant (non potus Kudi hocte Græc cis ele 4AXI ELAP. ſtrisi ELAR nael⸗ AA com 97 b,
n ³l

E T 5. elaborandum, quo d,&c. pro Mar. i35 a, In hoc tibi elabo- Helng acaecd at randum eſt, remp. ut conſtituas. de Sen. 4 a, Deſudare& e- 4 Palia KMe epreiise laborare in aliqua re. pro Mur. 128 a, Elaborare in aliqua ſci 1 idſſa eiee ennaler ze 8 entia. Or. 201 b, Elaborant alij puro quaſi quodam genere ler 3 dicendi.& 205 b, Qui in illo ſubtili elaborauit,&c. Epi. 45 a, Hæc mihi ampliora multo ſunt, quâm illa ipſa proprer quæ elaborantur. de Sen. 42 a, In literis elaboraui. Qu. de Pe. 203 b, Flaborare& eniti cauſa alicuius. Br. 281 b, Sacerdo tum comitia mea ſumma contentione in alterum annum ſunt reiecta, quod ego cùm Cic. cauſa elaboraui, tum Do- mitij,&c. Atr. 263 b, Enitere, elabora, uel potius eblandire, effice ut Plancus,&c. Qu. Fr. 208.a, Cõtende quæſo atq; ela- bora, ut,&c. Ep. 21 a,& ³9 b,& 30 a,& 231 b, Mihi eſt in petiti one Milonis non modò contentione, ſed etiam dimicatio- ne elaborandum. Or. 200 a, De induſtriaque non ex inſidijs elaboratur, ut uerba uerbis quaſi demenſa& paria reſpon- deant. Ep. 135 a, b, Sic habeto, quicquid arte effici potuerit (non iam ſatis)&c. ſed tamen quicquid elaborari, aut effici potuerit ad iſtorum beneuolentiam conciliãdam, ſummo ſtudio me conſecutum eſſe. Tuſ. 171a, Qui ſe oſtenderit de hoc toto genere nihil elaborare: id eſt, curare. de Cl. 167 a, Græcia omnes artes uetuſtiores habet, quàm hæc eſt à Grę cis elaborata dicendi uis: id eſt, exculta.
43,
Aſpice d llas 3
* Hero uro
anr:i ar e dnerllahg EAANIS T0N. L. Minimus.“ 1.Free— un ELAPSVS, a, um. Pro Mur. 14 4 a, Si hæc elapſa de manib. no 1Aauab 12 lam ſaum maa 4 ſtris in eum annum, qui conſequitur, redundarint. aae ut Uacres iliie ELARGIO R, rt. largior. Ep. 5 a, Ex ijs rebus, quas tibi fortu . Ae laiquum eura*. na elargita eſt. 6 4 5,Ta latem, Jucdnähm ELATIO, onus. præſtantia.)(Submiſsio. Top. 227 a, Parium
comparatio nec elarionem habet, nec ſubmiſsionem. de D. 97 b, Læticia, quaſi geſtientis animi elatio uoluptaria. Offi. perrnu, tinidemmod daans 13 a, In hac elatione& magnitudine animi facillimè perti- A VNA decrner nallam keleeennn,,.. nacia& nimia cupiditas principatus innaſcitur. de Cl. 170 2 eam 1 falle Doſine b. Horum ſententijs officit Theopompus elatione atq; al- DlrAh, eud generis, gmensäukn titudine orationis ſuæ. ,I , ,dGmbc ELATVS, a, um. contra Rul. 8 5 b, Quibus illi rebus elati& — inflati non continebuntur. Offic. 12 b, Quod animo magno 4 MiH cicitar:. ehüüt& elato factum ſit. Or. 26 8 a, Principia uerecunda non ela- 4 ni. at uſmodi 15 eo godnichut tis intenſa uerbis. de D. 90 b, Ille aũt elatus cupiditate reſpe Reliaa ſaat uſmodi ut Kt.Peta b in. ericia e, 8 no⁴i terum perturdarioae,
an auil— dert dian uan Nun um comprefſcrat digitos, aa un uedbat eiuſmodi eſfe.
2Dpro 44ed pro Cal. od an „Xma auito facit, tamen tft eumin alactan. Ar. A ddo, nado. de Orn-Mim um 4 Mmnidas cläberetur, quimaümt 1e Da.y a Frater meuaminne 3 daodas E.:„Dado operite ſet 4 4 ſen ſm imttcfit 2 un 1 dca cxcidn caſu 1Saes . 4 Eiocc o religionus ver * Nn. u 5 Cum mimdl exun 1 694 Cumſe coaualuens ol dueabi . 12antur 1V.T* Kde Sen. ih 5* dlapſus— 1 ands 3 KNo e mämdus. 1 3 Aarmen ſadterfugere uei M Vrrus 0 arbitrabart. 44
untu Ta.⸗
IuO 0 Leaſnodi lN.n4En
26 3 b, Res alio atq; alio elata uerbo.„.. ELAT E'. Tuſ. 233 a, Elatè& amplè loqui.)((Humiliter de- miſſeq; ſentire. de Opt. 2 43 b, Elatè dicere.)(. Submiſs è. ELATIVS, nomen. de Cl. or. Nihil tam ornatũ aut uerborũ
grauitate, aut ſententiarum, quo quicquam eſſet elatius. ELECT E!. diſtincte, diſertè.)(Permiſtè. de Inu. 2 b, Electè
gerere.
„
ELEC TO Roru. ad Heren. 25 a, Poſtremò in eo uim artificij conſumant, ut ipſi ab alijs potius eligendi, quàm aliorum
5.
oni electores exiſtimentur. ELECTVS, 2,um. lectus. pro Qu. b, Vir electi ſsimus noſtrę ciuitatis. J. V. 95 b, Prudentiſsima electiſsimaq; fœmina. EI. EGANS,. luculentus, concinnus, politus. de Or. 131a, Perſpicitis hoc genus quàm ſit facetum, quàm elegãs, quàm oratorium. de Cl. 192 a, Faceta& elegans ironia. de D. 53 b, Epicurus ſentit nihil unquam elegans, nihil decorum. Tuſ. 191 a, A quibus manſuefacti& exculti ad elegantiora deflu ximus. Ep. 105 a, b, Homo in omni iudicio elegantiſsimus. de Fi. 69 b, Vir mundus& elegans. de Cla i 1 b,& Oh. z1 a, Politus, urbanus;, elegans. de Cl. 167 b, Lyſias ſubeilis ſcri- 5 ptoôr atq; elegans.&0 4, Acutus, elegans, facetus, breuis. Ot. 204 b, Vt in epularum apparatu à magniũcẽtia recedẽs, non ſe parcum ſolùm, ſed etiam elegantem uidert uolet, e- liget quibus utatur. pro§. R. 58 b, Pueri ex tot elegantiſsi- mis familijs lecti. pro Pla. 279 a, Perelegans& perſubtilis San oratio. de Cla. 18 6 b, Torquatus elegans in dicendo. At. 259
Ae 9 A r1O,LDeenmn aans
8 1 dentur Pertk
9 4 eilß 10 b, Elegantiſsima epiſtola. L. Parcus. „ 4,0rane— 9 28s ELE GAN TE R. ornatè, politè, enucleatè.)(.Ineleganter. 1 4..
Tuſ. 176 a, Qui profitentur ſe ned; diſtinctè neq; diſtribute, neq; elegãter, neq; ornatè dicere. de Cl. 172 a, Cauſam pro a-
anitas. P 4 ums liquo politè elegaãterq́; dicere.& ibid. Diligentius meliusq; adaſtrid. uboro optram ae Imias dicere. At. 222 a, Liberti lautiores eleganter acceprti. de Cl. 01 0 364 Non tans lmmaß 118 a, Cæſarem omnium ferè oratorum latinè loqui elegan 10240.44 f aa A Swas tiſsims. Ep. 69 b, Quæ eleganter copioſeq́, collegiſtitxä. am us s f Auerunt Lir 4 ELEGANTIAHhæ. mundicia, lauticia, Latinus atticiſmus. aritun da nuſt ſed arrcen olras At. 103 a, Terentius, cuius fabulæ propter elegantiã ſermo- de 1u in quos aeis nis putabantur à Lælio ſcribi. de Or. in a, Catulus cui Grę- nd perum Aresa ls redas u 7 ci ipſi ſolent ſuæ linguæ ſubrilitatẽ elegantiäãd; concedere. 4 8 Oru: 15 52 cuudorun e de Cla. 183 b, Itaq; ad hanc elegantiam uerborum Latino- — e Lr 3 4
xit. Tuſ. 231 b, Elatus inani læticia exultans, temersè geſtiès. de N. a, Sed elatus ſtudio ucreor ne longior fuerim. Ora.
E TL 486
rum adiungit illa oratoria ornamenta dicendi. de Or. 85 a,
b, Tu autem eloquentiam ab elegantià doctrinæ ſegregan-
dam putas?Or. 0 4 a, Elegantia& mundicia orationis. de Cl. i8 a, Loquédi elegantia. de Fi. 9o a, Politior elegãtia. Ep. 4 b, Scriptorũ tuorũ ſubtilitas& elegantia. de Fi. 70 a, Epi curus contemnit eleganriã diſſerendi, confuſè loquitur.& ibi. b. In hac diuiſione rem ipſam probo, elegantiã deſidero. ad Her. 27 b, Elegantia eſt, quę facit, ut unum quodq; purè & apertè dici uideatur. eius partes ſunt latiniras& expla- natio. Ep. 138 b,& 139 a, Verius tuus& Camillus qua mũdi- cia hõmines? qua elegãria?& ibi. Lauticia. de L. 184 a, Quid enim eſt elegantta tua dignius?Att. 5a, Elegantia hominis. pro Syl. 182 a, Vos qui cũ ſumma elegantia arq, integritate E I. EI. pop. de D.14́auau1.(uixiſtis. ELEMENTVM, u. initium. Aca. 44 a, Ergo illa iniria,& ut Græco uertam, elementa dicuntur: è quib aer& ignis mo uendi uim habét,& efficiendi, reliquę partes accipiendi& quaſi patiendi, aquã dico& terrã. de N. 65 b, Omne corpus aut aqua, aut aer, aut ignis, aut terra, aut quod concretũ ex his. de N. 12 a, Nam locus his etiã naturis, quæ ſine animis ſunt, ſuus eſt cuiq; proprius: ut terra infimũ teneat, hãc in- undet aqua, ſuperior aer; ignibus altiſsima ora reddatur. pro S. R. 39 a, Cœlum, ſol, aqua& terra, ex quibus omnia nara eſſe dicuntur. de Or. 9% a,& 112 b, Hæ quæ iſti forſitan puerorum elementa uideantur, Aca. 35 b,. Quod in elemen- tis dialectici docent. Aca. 23 a, Dialectica, quæ primo pro- greſſu tradit elementa lo quendi,&c.
4 4
ELEPHANTV S, t.& elephas, antis. de Nat. 20 b, Elephäro 3
belluarum nulla prudentior. de N. 50 b, Manus etiam data elephantis, quia propter magnitudiné corporis difficiles aditus habebant ad paſtũ. I. A. 231 b, Romani nepotẽ Antio- chi ephantos alere prohibuerunt. I. A. 20 b, Equirtes, ſa- itrarios, elephantos in ſuã poteitaté redegit. de Sen. 82 b, Nec adoleſcès uires tauri aut elephãâtis deſiderabã. pro Cęl. 46 a, Qui hæc ex minimis täãta fecerũt.& 45 a, Verbis paruã rem magnam facere. Item: Facere arcem ex cloaca.
E EVO, s. leuo, ſubleuo, minuo. de Am. u12 b, Suſpiciones&
offenſiones in amicitia tum euitare, tum eleuare, tum ferre, ſapientis eſt. Tuſ. 9⁸ a, Nihil eſt quod tam obtundat ele- uetq́; ægritudinem, quàm,&c. de Inu. 57 a, Reprenenſio eſt, per quam argumentando aduerſariorum confirmatio di- luitur, aut infirmatur, aut eleuatur. alids alleuatur. de Ora. 130 a, Quod eſt ab aduerſario obiectum, lepòôre magis ele- uandum quaàm cõtentione frangendunmi uidetur. Epi. 70 b, Non inrelligis duplicari ſolicitudines, quas eleuare tua te prudentia poſtulabat. de Or. 230 b, Mouere riſum oratoris
eſt, qod frangit aduerſarium, quod impedit, quod eleuat,
quod deterret, quod refutat,&Gecꝭ«¼. ELEVSIN, ciuitas in Attica prouincia, non longè ab Athe- nis Atr. 95. de Nat. 24..„ LEVTHEROCILICES, pop. Att. 79, Ep. 245..
pium, quas initiò dixi, perſequendæ& omnes didend e X 2 ulla
X

487 E T. A ulla unquam poſsit exiſtere.& 231a, Qui rebus his fractus ægritudine elidirur. 29 Aeric ELIG O, g*. lego, deligo, carpo, excerpo,opto,a lopto- ic. 147 b, Aliquot enim ſunt anni cũ uos duos lesi qodſ e cipu colerem. Or. 215 b, Elegit ex omnibus I Ocratis ibris uerſus fortaſſe XXX. Hicronymus Peripateticus. I. V. 61 b, Facere alicui poteſtatem optionemq;, ut eligat utrum ue- lit. de In. 6² B, Eligere à multis comino diſsimim quodq;. I. A. 225 a, Ac permitto, ut de rrib. Antonijs eligas, quem ue- lis. de Am. 10 8 a, Sunt igitur conſtantes eligendi amici. con tra Rul. 85 a, Iſti ab Rullo conquiſiti atꝗ; electi coloni. Offi. 53 a, Non ſoldin ex malis eligere minima oportet, ſed etiam excerpere ex his ipſis ſi quid ineſt boni. pro S. R.38 b, Pueru li ex tot elegantiſsimis familijs lecti. pro Dom. 213 a, Elige- re ampliſsimos uiros ad ſacerdotia. Epi. 204 b, Legere ali- quem in ſenatum. Ep. 91 b, Cum qui hodie aruſpicinam fa- cerent, in ſenatu Rom. legerentur., 1 ELIM O, 23. perpolio, limo. Att. 256 a, Velim αᷣεε aliquod elimes ad me. Acad. i7 a, Sed ad Helicem& clariſsimos ſe- ptentriones: id eſt, rationes has non latiore ſpecie, non ad tenue elimatas. ELINGVIS,gue. mutu s. de Cl. 73 b, Fanhius nunquam eſt habitus elinguis. pro Flac. 150 b, Conuicit, elinguem red- didit. L. Mutus. ELIS, ds. urbs Peloponneſi. de D. 99 a. ELO CO, a. loco. J. V. 259 a, Xenophon fundum elocatũ eſſe dicebat. pro Fl. 160 b, Nunc uerò hoc magis, quòd illa gens eſt uicta, quòd elocata, quòd ſeruata. ELOCVTIO, nis. explicatio. de Or. 86 b, Oratiò, quæ niſi ſubeſt res ab oratore percepra& cognita, inanẽ quandã ha Bet elocutionem,& penè puerilem. de In. 4 4 a, Elocutio eſt idoneorum uerborum& ſententiarum ad inuentioné ac- commodatio. ad Heren. 34 a, Circuitio eſt oratio, rem ſim- plicem aſſumptam circumſcribens elocutione.& 2⁷ b, Elo cutio commoda& perfecta tres tes in ſe habere debet, ele- gantiam, compoſitionem, dignitatem.„ ELOGIVM, I. dictum, ſiue ſententia laudem alicuius uel uituperationem, uel aliquid aliud declarans. de Se. 90 a, At- rilius Calatinus, in quem illud elogium unicum plurimæ conſentiunt gentes, populi primarium fuiſſe uirum. de Fi. 89 a, Neminem uidebis ira laudatum, ut artifex ealli dus cõ parandarum uoluptatum diceretur, non elogia moöonumen orum id ſignificant, uelut oc ad portã uno oré, cui pluri- hæ conſentiunt gentes, populi primarium fuiſſe itirũ. Tuſ. 154 b, Quid ipſa ſepulchroram monumẽta, quid elogia ſi- Bfiificant niſi nos futura etiã cogitareipro Mur. 142 a, Qu. Maximus cum P. Africanum ſupremo eius die laudaret, di- Kit neceſſe fuiſſe, ibi eſſe terrarum imperium, ubi ille eſſet. I- tem:At hoc nuſquam opinor ſcriptum fuiſſe in illo elogio, quod te conſule in ſepulchro reip. inciſum eſt, uelitis, iubea tis,&c. in Sal. 274 b, Si illud cenſorium elogium Appij Clau dij,& L. Piſonis, quo uſis eſt quiſq́, eorum, pro lege palàm uniu erſis recitaré, non'ne tibi uiderer æternas inurere ma- culas?pro Cl. 45 b, Quod elogium recitaſti de teſtamento Cn. Egnatij, idcirco ſe exhæredaſſe filium, quòd is ad Op- pianici damnationem pecuniam accepiſſet. de Sen. 92 a, So lonis quidem ſapientis elogium eſt, quo ſe negat Uelle ſuã mortem dolore amicorum lamentisq; uacare. 1 ELOQVENS,. rhetor, copioſus ad dicendum, copioſè ſa pienter; dicens, in dicendo ſuauis, ornatus, non infans, nõ indiſertus, Plarq ſingulari ſuauitare orarionis. Or. 206 a, Is eſt eloquens, quhumilia ſubtiliter,& magna grauiter,& mediocria temperatè poteſt dicere. ibi. Parua ſubmiſs è, mo dica temperatè, magna grauiter dicere. Item: Erit igitur elo quens, is qui in fꝗs cauſis q́ ciuilibus ira dicet, ut prober, ut delectet, ut flectat: probare neceſsitatis eſt, delectare ſua- uitatis, flectere uictoriæ. Or. 20 8 a, Is erit eloquens, qui ad id quodcunq; docebit, poterit accommodare òõrationem. Or. 198 a, Antonius diſertos ait ſe uidiſſe nültos, eloquen- tem uerò neminem.& de Or. 92 b, Diſertos cognouit non- nullos, eloquentem adhuc neminem.&ibid. Quid eloquẽs uerè, quid diſertus ſit. Or. 202 b, Perfectus orator& Græcè ab eloquendo rhetor,& Latinè eloquens dictus eſt. de Or. 90a, Socrates dicere ſolebat, omnes in eo quod ſcirent, ſa- tis eſſe eloquentes. Off. 43 a, Magna eſt enim admiratio co pioſè ſapienterq́ dicentis, quem qui au diunt, intelligere e- tiam& ſapere plus quàm cæteros arbitrantur. de Ora. 89 a, Peripatetici, qui eloquentes& in dicendo ſuaues,& orna- ti fuerunt. de Nat. 26 a, Nec timuiſſem fine iſta philoſophia rhetorem quamuis eloquentem. ad Her. 40 b, Cum res mu ta aut informis fit eloquens& formata. ELO ENTIAniæ. eloquendi uis, dicendi ratio, dicendi grauitas& copia, ſumma copia& ſingularis facultas dicẽ- di, quæ tanta ubertas ingenij, quæ tãta dicendi co pia, quod
E LPL 488 tam diuinũ atq; incredibile genus orationis? nullum tantũ eſt fumen ingenij, nulla dicendi aut ſcribendi ranta uis tan taq́, copia, quæ,&c. Par. 236 b, Nihil aliud eſt eloquentia, quàm copioſè loquens ſapientia. de Or. 147 b, Eſt enimtelo quentia una de ſummis uirtutibus.& 14.8 b, Stoici elo quen riam uirtutem ac ſapientiam eſſe dixerunt. Item, Eloquen- tiam rem nam eſſe omnium difficillimam: quib. enim ex quinq; Parribus conſtare dicitur, earum unaquæq; eſt ars ipſa per ſeſe, de Or. 86 b, Ex illis rebus uniuerſis eloquentia conſtat, quibus in ſingulis elaborare permagnum eſt.&—†½ a, Non eſſe eloquentiam ex artificio, ſed artificium ex elo-
uentia natum. de Cl. 169 a, Vt hominis deeus eſt ingeniũ, 40 ingenij lumẽ eloquentia.& 191 a, Multitudo& forü, cui nata elo quentia eſt.& 168 b, Pacis eſt comes, ocijq́; ſocia,& iam penè conſtitutæ ciuitatis quaſi alumna quædam elo- quentia. Or. z10 a, Elo quentia primas tenuit ſemper urba- nis pacatisq́, rebus, ſecundas iuris ſcientia. Orat. z210 a, Elo- quentia illi ipſi, qui conſecuti ſunt, tamen ſe'ualere diſsimu lant, propterea quòd prudentia hominibus grata; lingua ſuſpecta. de Opt. 243 a, Eloquentia conſtat ex uerbis& ſen tentijs. Tüſcu. 175 b, Popularis enim eſt illa facultas,& effe- ctus eloquentiæ eſt audientium approbatio. Tuſc. 161 b, E- loquentiã non ſine ui quadam maiore fluere, abundantẽ ſo nantibus uerbis, uberibus; ſententijs. de Inu. ¾2 a, Hæc ars quæ uocatur eloquentia ſiue ars, ſiue ſtudiũ, ſiue exercita- tio, ſiue facultas à natura profecta. de Na. 56 b, Domina re- rum, ut uos ſoletis dicęre, elo quendi uis.&ibi, de opportu- nitate elo quentiæ. Offf. 31 b, Eloqui copioſè, modò pruden
tei, melius eſt, quàm uel acutiſsimè ſine eloquentia côogita-
1 2.
re. Gf. 42 b, Contentio orationis maiorẽ uim habet ad glo riam, ea eſt enim quam eloquentiam dicimus.& 43 b, Quid tam inhumanum, quàm eloquentiã à natura ad ſalutẽ ho- minũ& ad cõſefuationem datam, ad bonorum peſtẽ per-
. 4— f 2 2 4—.* 3 ⸗* niciem; conuertere.& 46 b, Quid enim elo quentia lauda bilius& præſtabilius, uel admiratione audientium, uel ſpe indigentium, uel eorum qui defenſi ſunt gratia? Tuſ. 149 b, Ariſtoteles prudentiam cũ eloquentia iungebat. de Ora. 85 a, b, Tu autem eloquentiã ab elegantia doctrinæ ſegregan- dam putas.& 86 a, Athenis ſtudia eloquentię uiguerunt. de
.,— Fin, 52 a, Et tamen à philoſopho, ſi afferat eloquentiam, nõ aſperner:ſi non habeat, non admodũ flagitem. de Nat. h, De quo dũ diſpurarem, tuam mihi dari uelim eloquentiã. Top. 228 a, Eloquentia.)((Infantia,
ELOQVOR xrL. dico, effero, enuncio, exprimo, effaris. Part.
230 a,In rebus inuenire, in uerbis eloqui dicitur. Tuſc. 149 a, Fieri aũt poteſt, ut rectè quis ſentiat,& id quod ſentit, po
litè eloqui non poſsit: ſed mandare quenquam literis cogi rariones ſuas, qui eas nec diſponere, necãlluſtrare poſsit, nec delectatione aliqua allicere lectorem, hominis eſt intẽ- peranter abutentis& ocio& literis. de Cl. 188 a, Pręclarè e- Ioqui éogitata mentis. de Or. 89 a, Oratoris eſt compoſitè, ornatè, copioſè elo qui. Or. 202 b, Dicendi, id eſt, eloquendi maxima uis oratori conceditur. de Or. 123 a, Omne quode- ſoquimur, fit ut id aut eſſe dicamus, aur non eſſe. Ep. 14 0b, Memini inſenatu diſertum conſularem ita eloqui, hãc cul-
pam maiorem an illam dicam? de Fi. 74 b, Vereturq́; quic- quam aut facere, aut eloqui, quod parum uirile uideatur. Of. z1 b, Eloqui copioſè, mo dò prudẽéter, melius eſt, quàm ſiel acutiſsimè ſine elo quentia cogitare, quòd cogitatio im ſeipſa uertitur. de Or. 1 2 b, Nullũ eſt periculum ne quid tu eloquare niſi prudenter. Qu. Fr. 325 b, Qui oés iſto eloquen di& exprimendi genere ſuperaſti. de Ora. 62 b, Exercitatio
eloquendi celeritatem incitat. Or. 20 2 b, Græcè ab eloquẽ-. do rhetor, Larinè eloquens dictus eſt. de N. 56 a, Eloquẽdi
uis: id eſt, eloquentia. ad Her. 30 a, Eloqui rem aliquam per continuationem. Or. 209 b, Muta quædam eloquentia in-
ducere.& ad Her. 40 b, Cum res muta fit eloquens.
ELORINVS, na.ex Eloro Siciliæ urbe.J. V. 70 a. ELVCE O, es, appareo, exto, emineo, excello, uigeo. de A. 115½
a, Amicitia magib elucet inter æquales. Off. 4 b, Excellentia magnitudod; in utiliratib. deſpiciendis elucet. de Or. uz b, Nemo ſtudet eloquẽtiæ, niſi ut in cauſis& in foro eluceat. Or. 209 b, Hoc in genere eluceat oporter omnis eloquentiæ magnitudo. pro Fon. 278 b, Quid eſt igitur ubi elucere poſ- ſit prudentia? Offic. 20 b, Ex quo eluceat omnis conſtantia. Par. 233 b, Ex quib. propriũ quid ſit eluceat. Ep. 47 b, Exiſti- mant quaſi lumen aliquod eſucere ſanctitatẽ tuã. Ep. 149 b⸗ Quare ſit modò aliqua reſp. in qua honos elucere poſsit, o- mnibus(mihi crede)honorib. abundabis. pro S. R. 32 a, Te- nuitas huius eo magis elucet, quo magis occultatur. Off. 22 a, In ipſo ioco aliquod probi ingenij lumẽ eluceat. pro Cęl- 47 a, Atq; in eo ingenium eius elucere uidebatis. de Am. 10 ⅓ b, Si qua ſignificatio uirtutis eluceat. de Or. 128 a, Inter flã- mas ceirculus elucens ſplendiſsimo candore.
n ELV

Aui copioſc na
gim ael Kunſime Sne 1
1 Qatentio oratio nim aum el Anum am elo . bfenationem
9
8
Atam, a4 dorenan 4
eſdabilius uel admiratioge audhen
2adl torum qai deſcä ſun gruli Pradentlam cü cloquentis iunga meloguen
& 16 4 Athenis Audis do,uen, ue
manerters.& 46 b, id enin eoaam
mrn d philoſopho,f e dogm
aon habeat, non 1dmodũ ſagtan ak
lparzrem wam mihi dai uln an Ilemn„laſantia.
K Aco, elfe ro, enuncio,npnnschi
das aucnite, in uerbis eloqu damli
poteſt ut rechs quis ſentiat Kdquls
2
3 aoa pofiit ſed mandare queaqumtea
as, qul eas nec diſponere, declumm doac ahqua allicerr lectorem Noannt atannhs& Odio& Üterus. dt(Lillahh ara mencis. de Or. 1,Ornoricias „lodui. Or.J01 5,Dicenäiich5
oraori coaceditur. de Orihsa 3 e ut id aut eſſe dicamus, ant aosde
enatn dilertumn confularemiesut 2 em n llam dicam' de 7t5 es 3 atre, aut dlou guod—— 3 ooioſ*, od⁴o prudeter, 91 4 n⸗* Sac elo Juentid copun, ſan ¹ „ r. 01 b, Nulekpenann 1 de 1 5* 4 8Weüih Sorudenter(W. 6. Daudle dend Stnere ſaper b. de
Muta qur 1n.Or. 109 MaRa de n Ur L ne muta t oß 1Her. 40 ☛Q
.1 Eloro Sin-
DAioriune
Hur. quenbam dicinus.)
quentiiaumaane
nad eleganta docnaeig
EMATHIVM, 159. Attig. EMA X, cis. qui libenty
Är ndel,
4⁸9⁹ E M b ELVCVBRATVS, um. elaboratus, politus. de Cla. 195 a,
Diligenter eriam quàm elucubrata oratio.
ELVCEVBRO R, aris. elaboro, excudo. Att. n4 b, Epiſtolam
quam eram elucubratus, ad te non dedi.
ELVD O,; dis. irrideo, fallo. Ac. 3u a, Sed uos ab illo irridemi-
ni,& ipſi illum uiciſsim eluditis. pro S. R.39 a, Nos ab iſco nebulone facetè eludimur. I. V gnas accuſatoris minas magnamd, iudicij expetationem ad noſtrum arbitrium libidinemq́; eludemus. I. V. 58 b,& 61b, Pueri quos adhuc eluſit. de Op. 244 b,& pro Mi. 107 b, Quaſi rudibus Iſocratis eludit oratio. de Di. 13 8 a, Quæ eſt iſta ars coniectoris eludentis ingenio. de L. i80 b, Sed quod idem iuris ciuilis eſt, ſpernitis,& ſcientia illa eluditis. I. A. 175 b, Dolabella qui tum eſt impulſus, eluſus, inductus. I. C. 97 b, Diu nos etiam furor iſte tuus eludet.“ ELVGEO, es.lugeo, defleo. Epiſt. 139 a, Inde corpori omne tempus datu patriã eluxi iam& grauius& diutius, quàm ulla mater unicum filiiuium. ELV O, u. diluo, deleo, abſtergeo. I. A. 242 a, Vt centurionum profuſus ſanguis eluatur, num elui crudelitatis prædicatio poterit?& 15 b, Sordes eluere. pro Seſt. 1 a, Macula quam nemo iam poſſet eluere.& de Leg. 174 b. L. Vaneſco. EL.VVIE S. labes, macula, contagio. pro Dom. 224 a, La- bes atq; eluuies ciuitatis.,
ELVVIO, onis. terræ hiatus, uorago aduarum ui facta. de
S0.130 a, Eluuiones exuſtionesque tæfrarum, quas accidere
tempore certo neceſſe eſt. Oſic. 36 Cauſæ eluuionis; pe- ſtilentiæ,&c. 4 1 EMANCIPO,«s. quaſi manui mitto, à patria poteſtate libe ro. pro Do. 220 b, Adoptarfim emancipari ſtatim, ne fit eius filius qui adoptarit. cur ergo adoptatur? Liberos propriè emancipari, ſeruos manumitti dicemus.
EMAND O, as. amando, mitto. Att. 10 3 b, De Ciceronib. no- ſtris dubito quid agam: nam mihi interdum emandandi
uidentur in Græciam. aliàs, Amandandi. 1 EMAN O, s. exeo, effluo. de In. 63 a, Alij ex alio fonte præce- ptores dicendi emanauerunt. pro Cæl. 41 a, Quæro ex quo iſte fonte ſenator emanet. de Or. 14 9 a, Ab Arceſila recẽtior Academia emanauit. pro S. R. /9 a, Oratio mea nequaquam
fimiliter exire atq; in uulgus emanare poterit. de Le. 164 a,
Metuo ne hocemanet. Att. iig a, Mala enim noſtra iſtinc e- manant. Att. 44 b, Orationem ita compreſſetam, ut nun- quam emanaturum putaremi. de Orat. 120 ſunr, quæ generibus, ex quibus emanant, In.5 a, Ex quo omnis uis emanar argument ationis. Or. 261 a, Ex quo emanant, qui communes appellantur loci. Qu. de Pe. 207 b, Nam ferè omnis ſermo ad foguiſem famam ab his emanat autoribus. de Cl. 185 a, Vereri rbitror, ne per nos hic ſermo tuus emane-aLSede Ads Dama nonidcir- co ſolum emanarat. Epiſt. 115 b, Deniq; inuidioſum tibi fe,
fi emanarit. de D. 121 a, Sub platano umbrifera fons unde e- manat aqual.
uilla. de Leg. 10. 5 ſæpius emit, emendi cupidus. Par. cem, ueêctigal eſt.
128 a, Non eſſe em Baulis Embæheticam facere. Cælij. EMBL EM Aptis. Signa& ornament⸗ uaſorum, quæ detrahi poſſunt, emblemata dicũtur, nec nonm etid ali erum. I. V. 212 a, Vaſis cruſte aut emblemata detraheb Duo pocula cũ emblema tis.& bidl. Emblemef auellenda curaui. I. V. 208 a, Scaphia cum nblemartis Rilphei empta. . xL8 210 Thuribulum auulſo emblemate remifffilfä. EMBLEMA, cũ de pauimentis aut tabulis intalligitur, eſt opus ex teſſeriilis, uei Slapidibus, uel ex ligne minutatim conſectis& conciſis, uarijs coloribus diſtinctis& notatis compofitum, uarias rerum formas Tefügies 0 endés. Id- circo uermiculatum uocatur, quòd ſit minut Mim ſeccum & uariè diſtinctum. de Or. i53 b,& 210 b, Quàm lepidè lexis
E MB AENET 8 Acæ. nauicularia. Ep. 122 a, Qu. Pompeiũ„
compoſtæ, ut reſſerulæ omnes Arte pauimento atq; emble
mate uermiculato. Ex Lucil.& de Cl. ioo a.
EMBOLIVMi. interpoſitio. pro Seſt. 25 a, Qui omnia ſoro
ris embolia nouit. Att. 314 b, Embolium mirificum cogito. Budæus embolimon,& embolima legit in Comment. EMENDATE“ Iatinè. de Opt. 243 a, Purè& emendatè lo-
qui, quod eſtlariin. FEMENDATO R, oris. corrector. de Clar. 18 3 b,& pro Cor.
58 b, Siſenna quaſi emendator ſermonis uſitati eſſe uole-
bat. I. A. i68 b, Iam de ipſo emendatore& correctore no-
ſtroô dicam.. EMENDATRIX.. de Leg. 167 b, Lex eſt emendatrix ui- tiorum. Tuſ. 224 b, O' præclaram emendatricem uitæ poe ticam, quæ amorem flagitij,&c.
EMENDATIO, onu. de Fi. un a, Nec uidelicet eſt correctio
ciuntur. de
I. V. 211 a, 4
E M b 0
philoſophiæ ueteris&emendatio. Ac. lib. 3, Felicior 719
datio temeritatis. Lact. Pirm. iaſt. Di. lib. 6. c. 24.
EMENDATV S,, um. de Clar. 15) b, Locutio emendata& larinaä. ö
EMEND O, s. corrigo. Or. zu b, Serò à uibuſdam emenda
tur antiquitas, qui hæc reprehenduntt nam,&c. pro Mu. 138
b, Confilium tuum uituperare non audeo, nonnulla in re
forſitan conformare,& leuiter emendare poſsim. Atti. 32 a,
Me rogat, ut annales ſuos emendẽ& edã. de Cl. 118 b, Cæſar
rationem adhibens, conſuetudinẽé uitioſam& corruptam,
pura& incorrupta conſuetudine emendat. Am. 107 b, Cùm
emendati mores amicorum ſint, tum,&c. Aca. 4 b, Certè e-
nim recenriſsima quæq; ſunt correcta& emendata maxi- m. de Leg. 190 a, Vt uitijs principum infici ſolet tota ciui- tas, ſic emendari& corrigi continentiiͤäa. EMENTIO Rriz. mentior. de Op. 244 b,& pro S. R. 39 b, pro Plan. 274 b, Aeſchines legationé ementitus eſt. Par. 234 a, Alij emenriti ſunt in eos quos oderant. pro Cor. 55 b, E- mentiri genus ſuũ.& ib. Non furatus eſt ciuitacem, non ge- nus ſuum ementitus? de Di. 83 a, Videmus hæc ſigna nun-
quam, ferè ementientia. I. A. 76 a, Ementitus eſt auſpicia.&
177 a, Quod me de ementitis auſpicijs putares eſſe di curũ. Tuſ. 203 2, Quantum ſit ementita opinio, apparet. pro Do.
223 b, Me non ementitum eſſe autoritatem eilus ordinis. EMEKREO, Gemereo, ſtipendia facio. At. 9r a, Annuæ mihi o- peræ ad III Cal. Sextil. emerentur. de Se. 87 a, Animum tan quam emeritis ſtipendijs ambitionis, ſecum eſſe: id eſt, con
fe ttis ſtipendijs.“
EMERGO g“. exeo, euado, exiſto.)(Mergo, demergo. pro Pom. 5 a, Mithridates non ſe Cappadociæ latebris cculta- re uult, ſed emergere è patrio regno. de N. 51 a, Aues, quæ ſe in mari merſerant, emerſerunt. pro Cl. 56 b, Hoc uno modo ſæpe multorum improbitate deprehenſa ueritas emergir. pro Cęl. 43 b, Qua ex uita emerfit torumꝗ; ſe eiecit atq, ex- tulit.& 48a, Emerſi iam& uadiis,&c. de Fi. i00 a,& 130 b;, Emergere ex aqua. de Ar. 455 a, Reſpirare à metu cędis, emer gere à fluctibus ſeruitutis. in Vat. 33 b, Bmergere ex mendi- citate. I. V. 73 a, Emergere ex peculatus iudicio⅜& 18 4 b, Ei- lium emergere ex parernis probris.& 230a, Cùm multa er illo mari bella emerſerint,& multa in pontum inuecta fint. Att. 7¹ b.Incommoda ualetudo, qua iam emerſeram.& 72 b, Meum confilium reprehendo, quòd non aliqua ratione ex hoc negocio emerſeram. Offic.37 b, Quamuis enim de- merſæ ſint leges, quamuis tremefacta libertas, tamen emer gunt hæc aliquando. At. 29 b, Emerſeram commodè ex An- tio in Appiam.& 44 b, Nunc emergit amor, nunc deßdo- rium ferre non poſſum.& 9ob, Hac autem re incredibile eſt quantum ciuitates emerſerint. Offic. 22 b, Ex quo magis emergit quale ſit decorũ illud,&c. de O. 95 b, Ab infima ara fubitò anguis emerſit.& 122 b, Dionyfſij equus æmerſit ex flu mine.& 137 a, Tibi autem de me cum ſolieirudine cogitan- ti, ſubitò ſum uiſus emerſus ex flumine. de Sen. 89 a, Oũ ui- riditas herbeſcens è uaginis emerſerit. pro Seſt.⸗b, Homo emerſus ſubitò ex diuturnis tenebris luſtrorum ac ſtupro- rum. in Vat. 32 b. Homo emerſus è cœno. de Na. 4 a, Vt ſeſe emergens, oſtendit Scorpius alte. de Ar. 256 b, Iſta ſerpens, quæ tum hic deliteſcit, tum ſe emergit. de Vn. 201 b, Quibus
temporibus ſtellæ à noſtro aſpectu obliteſcant, rurſus ꝗ; e-
mergant.& ibid. Srellæ emeriſſ. EMERITV S;a, um. qui iam ſtipendio confecto eſt. Att. 9§a, Nos annuum tempus propè iam emeritum habebamus. EME TIOR. rs. de Cl. 166 4, Ego uoluntatèm tibi profectò emetiar, ſed rem ipſam nondum poſſe uideor: id eſt, cumu latè præſtabo. 1.. EMIGR O, as. diſcedo, migro, excedo. I. V. 2 4 b, Exilla do- mo ſic emigrabat, ut,&c.& 216 b, Emigrare domo. de Leg.
180 a, Emigrare è uita.
EMINENS, ts. editus, excellens.)(Lacunoſum. de Na. 16 a, Species deorum, quo nihil concreti habeat, nihil ſolidi, ni-
— —
hil expreſti, nihil eminentis. de Natu. z5 a, Figura nihil ha-
bens inciſum angulis, nihil eminés, nihil lacunoſum. de N. 3, Genæ leuiter eminentes. in Vat. 29 b, Oculi eminentes- dẽ Or. 163 a, Diſcutienda ſunt ea quæ obſcurant,& ea quæ ſunt eminentia& prompta ſumenda«.
EMINENTIAHMæ. Ac. 6 b, Multa uident pictores in umbris
& in eminétia, quæ nos non uidemus. de Nat. 22 a, Res nul-
lam habens ſoliditatem nec eminentiam.. EMINE O, ues. exto, excedo, eniteo, appareo. pro S. R. 38 b, Quod quo ſtudio ſius ab ipfis opprimitur& abſconditur,
ed magis eminet& apparet. de Orato. 15z a, Quo magis id
quod erit illuminatũ, extare atq; atq; eminere uideatur. de
D. 99 b, Cũ ex terra nihil emineret, quod contemplationi
cœli poſſet officere. Orat. 206 a, Demoſthenes unus eminet
inter omnes in omni genere dicendi. pro Cl. 56 b. Illi quo rũ — 3 1 3 eminet

491 E MAM iar deſerd eminet audacia tq; proiecta eſta confilijs, malitiæ ln Lrm tur. in Vat. 26 5 b, Toto ex ore rudelitas eminebat. a iter, e- manabat. Tuſc. 188 b, Amplitudo animi maximè emin ete temnendis doloribusOxà. 204 a,Sententiarum Orhamlen. ta ſunt illa quidem permulta. ſed quiaæ emineant Paucione de Som. 131a, Si am tum cam erit incluſus. corpore, emi- nebit foràs,& ea quæ extrà erunt contemp ans, quamn mal mè ſe à corpore abſtrahet. Tuſcu. 162 b, Globus terræ emi- nens è mari. Tuſc. 241 a, Animaduerti columellam non mul rum d dumis eminentem. ad Her. 26 a, Ne poſsit ars emine-
:id eſt, apparere.
E M NV 8, longinquo.(Cominus. de Sen. 81 a, Eminus ha ſta, cominus gladio uti. 1
EMISSARIV 8,vij. excurſor, uexator, calumniator. J. V. 12 b, Turpio quidam iſtius excurſor,& emiſſarius, homo omniũ ex illo cõuentu quadruplatoru m, deterrimus.& 257 b, Hũc præcurſorem habere ſolebat& emiſſarium. I. V. 167 b, IIlis emifſarijs hæc tibi omnis pecunia quæſtta eſt. Epiſt. 96 a,& n17 a,& 263 b, Perſuaſeratꝗ; nonnullis inuidis meis, ſe in me emiſſarium ſemper fore.
EMISSIO, us. iactus, ictus, coniectio. de D. 121 a, Emiſsio fœ minæ anguis mortem afferebat Graccho. Tuſc. 187 a, Tor- menta ed grauiores emiſsiones habent, quò ſunt contenta
atq; adducta uehementius.
EMISSITIAE, arum. quiſquiliæ fordes, quod proijcitur uel eijcitur in nuptijs, aut alijs ſolennib. actis, ut qui non ingre diuntur in ædes, aliquid habeant honoris cauſa. de L. 18 8a, C. uerò Gracchus ruinis& emiſsitijs, quas ipſe ſe proieciſ- ſe in forum dixit, quibus digladiarentur inter ſe ciues, non
ne omnem reipub. ſtatum permutauit?
EMIT TO, tz. edo, erumpo, euomo. I. V. 24 b, Quæram cur hunc eundẽ repentè de carcere emitti iuſſerit. I. C. 102 b, Vt abs te non emiſſus ex urbe, ſed immiſſus in urbẽ eſſe uidea- tur. Tuſ. 164 a, bis. Cũ illuc ex his uinculis emiſsi feremur. pro Pla. 265 b, Emiſſus aliquis è carcere. pro Cæl. 43 a, Emit tere aculeos in aliquẽ.& 51 b, Emittere aliquẽ è manib. Att. 62 b,*9 LacusVelinus à M. Curio emiſſus. pro Pl. 271 a, Male- dicto nihil facilius emittitur, nihil citius excipitur. de Ora. 129 a, Pacetè dicta ſtatim ut emiſſa ſunt, hærere debẽt.& 128 b, Argumentũ ratio ipſa cõfirmat, quę fimul atq; emiſſa eſt, adhæreſcit. ad H. 40* Quod ſi nunc hæc urbs inuictiſsima uocè emittat, nõ hoc pacto loquatur. deAr. 24 4 a, Emittere telum,& conijcere telum. de Dau a, Si nubiũ conflictu ar- dor expreſſus ſe emiſerit, id fulmẽ eſt. Ep. no b, Si quando aliquid dignum noſtro nomine emiſimus: id eſt, edidimus.
EMO, mis. coemo, mercor, paro, comparo, cauponor, nundi-
nor, pecuniam in aliqua re colloco. At. 158 b, Mihi Philoti- mus dixit, ſeſe CCL. cmere de Camuleio diuerſoriũ illud poſſe: minoris etiam empturum, ſi Veſtinum rogaſſein. Off. 63 b, Emit homo cupidus& locuples tanti, quanti Pythius uoluit. At. 215 a, Is C C iugera de M. Pilio emit. pro S. R. 19 a, b, Bona huius de L. Sylla duobus millibus num mùm ſeſe emiſſe dicit Chryſogonus. pro Dom. 236 b, Emit domum propè dimidio carius quàm æſtimabat. At. 268 a, Cum illa rundum ſecunda fortuna emiſſet in diem, neq, poſt calami- ratem uerſuram facere potuiſſet, ille ſe interpoſuit. Ep. 63 a, Emi eam ipſam domum millibus nummùm XXXV. de N. 75a, Quæ ex empto& uendito contra fidem fiunt. I. V. 202 b, Profectò hinc natum eſt, malo emere quam rogare. Atric. 214 b, Emere magno uel paruo. x%t. 8 b, Tantum quòd ea em prione& nos bene emiſſe iudicati ſumus. de Se. 19 a, Ex his princeps emitur ab inimicis meis. I. P. 87 a, Præter deos de Iapide emptos trib. pleb. pro Cl. 38, Oppianicum iudici ad emendas fententias pecuniam dediſſe iudicatum eſt. At. 261 a, Emere aliquid pecunia.
E MOLVMENTVM, u. acceſsio, utilitas, commodutm, εuαια. L. Detrimentum.& de Fi. 96 b, pro Mil. 107 b, Bo- ni nullo emolumento impelluntur in fraudem, improbi ſæ pe paruo. Ep. 103 b, Si id tibi eſſe emolumento ſciã. de Ora. 87 b, Vt& uobis honori,& amieis utilitati,& reipublicæ e- molumento eſſe poſsitis.& 14° b, Sine præmio,& emolu- mento facere quippiam. pro Font. 279 b, Ob aliquod emo- lumentum ſuum cupidius aliquid dicere. Offl. 59 a, Emolu menta rerum fallacibus iudicijs uident, pœnam legum non uident. de Fi. 77 a, Cuius mors emolumentum tibi factura eſt. Offi. Si propter ſuum quiſq; emolumentum ſpoliet al- terum, neceſſe eſt&c. de Fi. 60 a, Plusq́; in ipſa iniuria detri mẽti eſt quàam in his reb. emolumẽti, quæ iniuria pariütur.
EMO RIO Roris. morior. de Or. 106 a,Scæuola, qui excogitaſ ſet naſci prius oportere quàm emori. Epiſt. 2 6 a, Pro Pom- peio emori poſſum. pro Pl. 278 b. Tuſcul. 151 b, Emori cum pernicie reipub.
EMPEDOCLES, clw. de Ora. 103 b, Emped
. ocles phyficus sgregium poema fecit, de Am, 00 b,
Agri gentinum quidẽ
8
f N 492 do ctum quendam uirum carminibus uaticinatum ferunt, &c.& ibi. Opinio Empedoclis de amicitia& difcordia,&c.
EMPEPOCLEVS, 4, um. Qu. F. 313 b, Tuf. 156. EMPIRICImedici, qui ſe ab experientia ſic nominarunt, hi in ufu& experimentis medicinam ponunt. Aca. 30 b, Itaq; medici ipſi, quorum intererat ea noſſe, aperuerunt, ut ea ui- derent:nec eo tamen aiunt empiricis notiora eſſe illa, quia poſsit fieri, ut parefacta& deſecta mutentur. EMPORIV MW. rij. mercatus, uel locus eius. Ar. 69 a, Cum per
emporium Puteolanorum iter facerem..
EMPTILO, onis. coemptio, pro Cec. 28 8 a, Hac emptione fa- cta pecunia ſoluitur à Cæſennia. At. 8 b, Tantum quod ea emptione& nos bene emiſſe iudicati ſumus.
EMPTO R, oru. Pro Cec. 288 b, Fundus, cuius iſte emptòr fuit mandato Cæſenniæ. Offici. 62 a, Vt ne quid omnino quod uenditor norit, emptor ignoret. Qu. Frat. 30 a, Tuſculano- emptor nemo fuit. pro Qu. 9 a, Bonorum emptores. l. A. 178 b, Omnino ullius rei nemo fuit emptor, cui defueri hic uenditor.
EMVNGOHg. abſtergo. ad Her. 41 a, Quieſce tu, cuius pa- ter cubito ſe emungere folebat.
EN. demonſtrandi aduerb. ſed habet etiam uim indignatio- nis. hac cauſa. Poſt. 201 a, En ego tot teſtimonijs reſtitutus, &c. I. V. 260 b, En quod Tyndaritani libenter prædicent.& 246 a, En fœderum interpretes,&c. Ep. 210 a, En hic ille eſt, de illis maximè, qui,&c. pro Cl. 56 b, En hoc illud eſt, quod antè dixi, mulier,&c. pro Dei. 14 6 b, En crimen, en cauſa, cur regẽ fugitiuus, dominum ſeruus accuſet. pro Seſt. 16 b, En cur cæteri reges ſtabilem eſſe ſuam fortunam arbitrentur. I. A. 173 b, En cur magiſter eius ex oratore arator factus ſit. a- lirer, hem. J. A. 197 a, Hæc cauſa, cur lex tã egregia maximo imbri inter tonitrua feratur: id eſt, en cur,&c.
ENAPTEI A, xr. demonſtratio. ad Her. 41 a, Demonſtratio eſt, cũ ita res uerbis exprimitur, ut geri negotim,& res ante o- culos eſſe uideatur. Ité de Or. r1 b, IHuſtris explanatio, re- rumꝗ; quaſi gerantur, ſub aſpectum penè ſubiectio. Irem dicitur illuſtratio à Cicerone, teſte Quintil. lib 6. ca.). Item euidentia& perſpicuitas. L. ſuis in locis.
ENARRO,2. explanò, narro. de D. 9⁴ a, Cumꝗ; fenatui ſo- mnidm enarrauiſſer, pedibus ſuis ſaluus reuertit. de In. 4 8 b, Nam ſæpe ſatis eſt quod factum ſir dicere, non ut enar- res qu emadmo dum ſit factum. pro Mar. 18 a, Nulla dicen- di tanta uis, quæ non dicam exornare, ſed enarrare res tuas geſtas poſsit.
ENASOCO R rus.naſcor. Attic. 171 a, Exmultis curis eſt una enata.
ENA TO)z as. eno. Tuſcul. 245 b, Reliqui, qui,&c. enatant ra- men,&c. 3
ENAVIG O) as. cèuado. Tuſcul. q. 216 a, E logicis, tanquam
ſcrupuloſis cotibus enauigauit oratio.
ENPDYMION,Onw. Tuſ. 168 a, Endymion uerò, ſi fabulas au dire uolumus, neſcio quando in Latmio obdormiuit,&c.
ENECTVS, a, um. exhauſtus. de D. 123 b, Auis fame enecta in offam pultis inuadit. Tuſ. 150 a, Siti enectus Färalus. de D.
93 b, Ea parte animi nec inopia enecta, nec farietate affluen ti. Att. 84 a, Sic Appius eum àaνρεισέναι prouinciam cura- rit, ſanguinem miſerit, quicquid potuit detraxerit, mihi tra didit prouinciam enectam,& æpocava Peeoutvlo de Diu. 37 b, Enectus.) L. Plenus.
ENERVA TVS, a, um. debilitatus, effœeminatus. pro Seſt. a, Homo eneruatus& exanguis.& Tuſ. u7 a, Mollis& ener uata oratio. Tuſ. 170 a, Eneruata muliebrisq́; ſententia.
ENERV O, as. debilito. de Sen. 93 b, Sed tamè non planè me eneruauit, non afflixit ſenectus. At, 3u b, Tantum abeſt ut e-
neruetur Oratio cõpoſitione uerborum, ut aliter in ea nec
inmip etus ullus, nec uis eſſe poſsit. Itẽ, Ego uſq; eò ſum ener- uatus, ut,&c. I. P. 97 a, Afflictus, infirmus,& eneruatus reus.
ENGONA SI8,. Nixus, Hercules. de N. 47 b, Engonaſim udeitant, genibus quia nixa feratur. in Ara. Ille uagans uul gato nomine Nixus.
ENGVNI. pop. I. V. 223.
ENIM. nam, nanq;. de Natur. 7 b, Terra enim profectò pars mundi eſt. Item: Nihil habebam quod ſcriberem, de repub-. enim nihil ſeribere poſſum, neq; enim quod ſentio, libet di cere. I. V. 125 b, Attendite enim diligenter, cognoſcetis,&c. Attic. 179 b,& 188.* enim peruellem. de Inu. 68 b, At enim, qui,&c. I. V. 106 a, At enim fi.& Orat. 14 7 b, Verùm enim o- ratori,&c.
ENIMVE RO. uerùm enim, at enim. Att. 247 a, Hoc enimue
ro nunc diſcere aueo, hoc ego quid ſit interpretari nõ poſ-
ſum. I. V. 89 b, Enimuero ſerendum hoc non eſt. de Or. 98 a, Enimuero inquit Craſſus,&c. Quin. Frat. 295 a, Enimuero ſi unus homo,&c. quanta tamen pecunia,&c. J. V. 160 b, E- nimuero iſte ridere,&c. I. V. 23 4 a, llle enimuero negat,&
ait,&c.
—
deln. qudm ſegeten tura e enit locut 1XIT laude 1I1Tc b, Tu⸗ Ia quo bo 6, aaXIIII enitehe ellicere düre el quid tum fa junci ſliog; nmis ne,& 36 4) tialic FNIX omne INN NNI INNI more INO, res d 1NOI ter at 30 b u0§1 fort⸗ BNO larur tio e NoO. inſg ato.t labo! uolu ENNG bare Ae quat NSI IrTt INT. INT. bugt ex co non mac Nep mnig cont

nangenr— 5& den b Pod
1e 4sed T)danitani
enum wanerdrete Kr Ppnoaet
24,S, Ac. pro(I.zs b Ea beelnan ber, As. pro De.145 dEa anaa
4, Soanaum ſeruui accuſet 4 821 4a lem eie ſram ſannn et 22 agrſter enun er oratont aneräh,
L 4Has cauſa, cur lati
Serua feratut zd etenn K. emonſtrati0. ad Hier.413
221 HMprimltur, ur gen kegoti Ann 4atur. les de Or.11 IHatrsclan Strantur, fud aſpectum pant ühatt
an0 4 Cictrone deſte umelldta
paripius. L. ſfais in locis. maplano, Sarro de D. 914(un im
aader pedidus ſuis ſalaus muenth
anu e quod factum i dicere, nant nodum it actum pro Mar.ia Xdhi qar aon dicam clomare ſei amm
aſcor. Attic. n à Emakäsant
90. TeKal. 14 b eHquigutan
taldo. Taſcul..16aE logches dondas enaulgaun orano.. “„Eadymiod 98 14, 441000 daundom Lumäo ebäomr 4 * 35 zun hm
AAAufAn. de Dan
gut. Tuut musdt Ta 6 4Si enectn I im her mopid encetaen am—hAgeesprunnen 8 Appius da 4. 1e mucrit, uicqund Pot r'raασ iam enectan,& 2
* tum E 1 zooßttone nein EAu95
o? 1 8 4e fius ſ ESeaas
Hiavinfaue
„ 4
1 da 14 B114
20n kacgotatttam
493 I N ait, Sc.& 156 b, IHlli enimuero ſe oſtendunt quod ueller
eſe tacturos. 1
ENITE O; tes. clarco, emineo. At. 21 b, In Philippicis oratio- nibus enituit Demoſthenes. de Cl.:¹4 a, Craſsi magis enite bat oratio. de Ora. 120 a, In quibus hoc maximè enituit, qd tibi omnes dant acumen. pro Mu. 31 b, Quo quidem in bel Io uirtus enituit egregia M. Catonis. pro Fl. 149 b, Athenæ non ſolum in Græcia, ſed propè cunctis gentibus enitebãt. de In. 62 b, Forraſſe magis hoc ſuo in genere opus noſtrũ, quàm ille in ſua pictura nobilis eniteret. Tuſ. 177 B, Et fi in ſegetem ſunt detetiorem datæ fruges, ipſę tamen ſuapte na tura enitét. de In. 4 b, Studia recta ab optimis concelebra- ta enituerunt. ad Her. 255 b, Non poſſe unum in ominibus
elo cutionis partibus enitere.
ENITESCO, ſcis. ſplendeſco. ad Her. 38 a, Quæ cum ſumma laude prodita, uetuſtate quotidie magis eniteſcit.
ENITO Riris, eniſus ſum. elaboro, connitor, contendo. Att. 15i
b, Tu nunc omni amore enitere, ut nos iuues. Qu. Fr. 328 a, In quo enitar non minus quam ſum eniſus in noſtro. Offic. 6o b, Qui ſtadium currit, eniti& contendere debet quàm maximè poſsit, ut uincat. Item, Omnibus meis facultartib. enitendum mihi eſt. de Am. 107 a, Sed porius deber eniri&
eflicere, ut,&c. Att. 26 3 b, Enitere, elabora, uel potius eblan-
dire, effice, ut,&c. Epiſt ¹32 b, Eniti, contendere, perficere ali quid. Attic. 230 b, Omni ope& opera enitar, ut,&c.& 255 a, Quod quidem certs enirtar. I. A. 165§ a, Nihil prętermiſi quan tum facere enitiq́, potui, quum Pompeium à Cæſaris con- iunctione aucarem. Ep. 145 b, Quantum uiribus eniti‚ con ſiliod, prouidere, autoritate monere potero. Ac. 2 b, Vt plu-
rimis proſimus, enitimur. Epi. 40 b, lllud pugna& enitere,
ne,&c.& 14 a, Tantum enitor ut amicis non deſim. de Ora.
136 a, Eniti in ali qua re. Qu. de Pet. 208 b, Elab orare& eni-
ti alicuius cauſa.
omnes boni enixè ſuſceperant.
ENNAciuitas mediterranea. I. V. 92 b. 5
ENNENSE S,ſiue, ut Plinius, Hennenſes. J. V. 192 b.
ENNIV S, n. Orat. 200 a, Ennius non diſcedit à communi more uerborum.
ENIXEcupidè conatu maximo. pro Seſt. u a, Meã cauſam
ENO;, as. enato. de Fin. 103½ b, ISq;, qui enat? concha, pinote-
res dicitur. 4 ENOPDAT E'. explicatè. de In. 49 a, Quaæ illius erunt, leui- ter attingendo, ſua diligenter& enodatè narrando. de Fin.
130 b, Hæc igitur nobis explicanda ſunt, ſed ſi enodatrius,
uos ignoſcetis. huius enim ætati,& huic nunc hoc pPrimum fortaſſe audienti ſeruire debemus.
ENODATIO, nuw. explicario. de N. 71 b, Explicatio fabu-
larum,& enodatio nominum. Top. 223 a, Notio, eſt cogni- tio enodationis indigens.
ENODATVS,4, um. de In. 63 a, Ariſtoteles nominatim cu- iuſq;, Præcepta magna conquiſita cura p erſpicuè cõſcripſit, atq; enodata diligenter expoſuit.
FENOD O, as. explico. de Nat. 72 a, In enodandis nominibus
laboratis. ad Her. a, Deinde contrariæ legis enodabimus uoluntatem,& eam trahemus ad noſtræ cauſæ commodũ. ENNOI A.Aca. lib. 2, eyvolas enim noticias appellare tu uide- Bare. cod. Noticiæ rerum quæ Grææci tum Kzvvoiæs, tum xo- A5Neis uocant. de Fin. lib. 3, Intelligentia, uel noticia potius quam appellant vvoæv illi. L. Eponsᷣuae. 1 ENSIS. gladius. in Arato, de N. 58. Ennij. ENTEAEXEIA. uide Continuatus. ENTELLINPpop. I. V. 170,& 193. ENTHYXMEMdA, tz. contrarium, contentio, cõeluſio ex re- pugnantibus ſententijs. Top. 225½ a, Ex hoc illa rhetorũ ſunt ex contrarijs concluſa, quæ ipſi enthymemata appellant:
non quòd non omnis ſententia proprio nomine enthyme-
ma dicatur, ſed ut Homerus propter excellentiam commu ne poetarum nomen efficit apud Græcos ſuum: ſic cum o- mnis ſententia enthymema dicatur, quia uidetur ea, quæ ex contrarijs conficitur, acuriſsima, ſola propriè commune no men poſsidet. eius generis hæc ſunt: hunc metuere, alterum in metu non ponere: eam quam nihil accuſas, damnas: bene quam meritã eſſe autumas, dicis malè mereri: id quod ſeis, pro deſt nihil: id quod neſcis, obeſt. hoc diſſerendi genus at
tingit omnino ueſtras quoq; in reſpondendo diſputatio-
nes, ſed philoſophorum magis, quibus eſt cum oratoribus
illa ex repugnãribus ſententijs cõmunis cõcluſio, quæ à dia lecticis tertius modus, à rhetorib, enthymema nücupatur.
ENOSOTSIA2MOS. L. Afdatus.
ENVCLEATB'. de F. 17 b, Qui grandia ornatè uellent,
enucleatè minora dicere, de Fin. 14 5½ b, Enucleatè dicere de aliqua re. Or. 199 a, Eleganter& enucleatè dicere. de Cl. 175 *, Enucleatè& politè dicere.& 167 b, Subtiliter, preſs è, enu-
cleatè. Qu. F.z13 a, Oe aqua& uia nihil prrtermiſ dus epiſtola, quin enucleatè ad te perſcriberem.
ENVCLEATV S, a, um. de Or. 145 b, Genus dicendi acre, a- cutum, enucleatum. Or. 203 b,& 205⸗4u.
ENVCTLE O, as. exactè explico. Par. 234 b, Nec quicquam in amplificationibus nimis enucleandum eſt, minuta eſt enim omnis diligentia. Tuſcu. 232 b, Hæcnunc enucleare non ita
neceſſe eſt. pro Plan. 261 a, Eblandita illa, non enucleata eſſe ſuffragia..
ENVD O, as. de L. 161 a, Natura homini rerum plurimarum obſcuras& neceſſarias intelli gentias enudauit. aliter, eno- dauit,& rectius.
ENVMERATIO, onis. de L. 188 b, Sed eſt iniqua in omni re
accuſanda, prætermiſsis bonis, malorum enumeratio. de Cl. 777 a,& pro Cl. 31 a, Quandiu in eorum enumeratione uerſamur. de In. 51 b, Enumerario eſt, in qua pluribus rebus
expoſitis& cæteris infirmatis, una reliqua neceſſariò confir matur.& 60 a,& ad Her. lib. 2, Enumeratio, quæ pars con- cluſionis eſt, per quam res diſpersè& diffusè dictæ, unum in locum coguntur,& reminiſcendi cauſa unum ſub aſpe- ctum ſubijciunt. Enumeratione quando utendum.& quot 8 pPartibus conſtare debeat, ad Her. lib. i. 3
ENVM ERON2 Perſequor, conſequor, numero, recenſeo.
Poſtqu. 193 b, Quis ueſtra in me beneficia non moddò auge-
TeAAOreAeoOrartone fedenumerare aut conſequi poſrirt
Ep. 212 3, Quæ 4 fingula enumerem, toram tibi domũ com
mendo. Att. 4: b, Non faciam ut enumerẽ miſerias omneis.
Pr 8.W26 b. Dicere atq; enumerare cauſas omnes oporte-
bat. pro S. R. 49 b, Enumerare poſſum, ad eum paſtum ca⸗
peſſendum, dec. quæ ſir in ſguris anicmantium,& quam ſo- lers deſcriptio Partium, quamꝗ; admirabilis fabrica mem- brorum. pro S. R. 40 b, Enumerare precium.
ENV N C 1 4 TI O,onn. Pronunciatio, enunciatum, effatum, Pronunciatũ, axioma. de Fat. 144 a, Omnis enunciatio, ꝗc
aeiwtua dialectici appellãt, aut uera aut falſa eſt. de Fat. 47 a. Explicanda uis eft ratio quc enunciationum ‚quæ Græci aguνμᷣ᷑ra uocant.
ENVNCIATVMN. effatum, enunciatio. de Fat. 144 a, O- mne enunciatum aut uerum aut falſum eſſe.& 45 b.
ENVNCILO, as. pronuncio, Propono, effero, dico, ſignifico.
Ac. 23 b, Nempe fundamentũ dialecticæ eſt quicquid enun- ciatur(id aurem appellatur ætiομ̃́e quod eſt quaſi efratum) aut uerum eſſe aut falſum. ad Her. 20 a, Continuatio eſt ora tionis enunciandæ acceleratio clamoſa. de Fat. 14 3 b. Multa genera ſunt enunciandi, ſed nullum diſtortius quam quo Chryſippus utitur.& 44 a, Quod ita enunciatur, deſcẽdit in Academiam Plato. de Or. 258 b, Cum res enunciatur or-
natius. Plan. Ep. 147 b, Non enim pręteritam culpam uide- ri uolo redemiſſe ſed optimæ mentis cogitata iampridem maturo tempore enunciare. de Or. 94 b, Ac ſi quæritis pla- nè quid ſentiam, enũciabo apud homines familiariſsimos, quod adhuc ſemper tacui& tacendum putaui. pro§. R. 38 a,& contra Rul. 85 a, Qui ſoeio rũ confilia aduerſarijs enun ciauit. pro§. R. 39 b, Enunciare confilia alicuius alteri. Tuſ. 181 b, Enunciare commiſſa. pro Mur. 129 b, Id enunciatis ue- ſtris myſterijs totum eſt contemptum. de Ora. 102 b, Enun- ciare myſteria dicendi. de D. 86 a, Diræ enunciant euentu- ra, niſi prouideris: id eſt, ſignificant. At. 157 a, Coſsinius ual- de mihi bonus homo uiſus eſt,& talis qualem eſſe cum tuæ
mihi literæ enunciarant: id eſt, ſignificarant.
EO, u. uado, uenio, iter facio, iter habeo, irer mihi eſt, aliquò proficiſcor, pergo, concedo, ueſtigia pono, ueſtigium in ali quo loco facio, iter conten do, iter confero. Att. 155 a, Dicam ſenatui non placere in Hiſpanias iri. pro Cl. 29 b, In conſiliũ iri portebat.& ibid. Itum eſt in conſilium. Epiſt. 162 b, Po- ſteaquam itum eſt ad arma. in Vat. 86 a, Quandiu aliũ præ- torem cum ijs iudicibus, quos,&c. de te in conſilium iturũ putaſti?& 32 h, Si poſt Cal. Ian. in conſillum iretur. I. A. 175 b, Celeriter iſti& rediſti. pro Cl. 92 b, Ilictor, colliga ma-
nus. J. A. 207 a,& 158 a, Eſt enim ita decretum, ut ad ſaga ire tur, ibitur. Qu. Fr. 324 a, Patiamur illum ire noſtris itinerib. I. C. 101 b, Ire in exilium,& proficiſci in exilium. Ep. 3 a, Perff ciebant enim in Horrenfij fententiam multis partibus plu- res ituros.& ib. Frequẽtes ierunt in alia omnia.& ¹51 a, Pre- quens eum ſenatus reliquit,& in alia omnia diſceſsit. Attic. 26, Equidem antequam tuas legi literas, in hominem ire cu piebam. pro FI.156 b, Prætor decreuit, ut ſi iudicatum nega
ret, in duplum iret. I. V.1o b, Dicebat iſte niſi cum muliere
decidererur, in poſſeſsionem ſe iri paſſuri. I. A. 256 b, Si me rectis ſenſibus euntẽ dij adiuuerint. de Amic. 104 b, Quod quidẽ ut res ire cœpit, haud ſeio an aliquãdo futurũ fit. Art. 231 a, Incipit res melius ire ꝗᷓ putaram.& 235 b. Prorſus res 1 bat. de Ora. 109 b, Cæſar dixit mihi à ſe Scæuolã hinc euntẽ
X 4 eſſe
5

495 7
eſſe conuentum: id eſt, Uenientem. At. 168 b. Is dixit ſe nobi- ſcum ire nõ poſſe. Atr. 105 a, Tantum illud ſeruemus, ne quẽ iſtuc euntẽ ſine lireris dimittamus. Qu. F. 319 a, Ad Pompo- niam ſcribas uelim, cum aliquò exibimus, ut eat nobiſcum, puerumq; ducat. Ep. 174 a, nacunq; iuit, erBaſtula ſoluie. pro S. R. 34 b, Quæ res eum no cte una tantum itineris con- tendere coegit. e ur illud EOidcirco. Atric. b, Vindemiolas meas eò referuo, uri ud ſubſidiuta ſenectuti parem. de Orat. 16° b, Quod ed ſæpius teſtificor, ut,&c.& ib. Sed eò te non interpellaui, ne,&c. Ep. 229 a, Eò pluribus ſcripſi, ut, Sec. de Fin. 129 b, E5 ſeparanda fuit,&c. quia,&c. ad Her. 17 b, Eò feci,nõ quòd, c. ſed,&c. Ep. 4 7 a, Sed uſq; mihi temperaui, dum perduceré eò rem, ut dignum aliquid conſulatu meo efficerem. ad Her. 3 a, 8¹ non ad extremum, ſed uſq; eò, qu Ropus erit, proſequemur. EO MAGIS, hoc magis, eo plus, præſertim, eo minus 3 hoc minus. Att. 136 b, Ille cõfidebat,& eo magis, quiod,&c.& 179 b.& 31 b. de Am. 96 b, Eod, magis:id eſt, præſertim.& b. Of. i5 b.In magnis animis id plerunq; contingit, c0d, ma- gis, ſi,&c. At. 35 b, id eſt, præſertim. At. 177 b, Eo maximè, d, &c. I. V. 223 a, Atq; eo eriam magis, quod,&c. Atr. 26 4 a, Nũc mi Capito, ſcio enim quantum ſemper apud eos, quibuſcũ ſis, poſſe ſoleas, eo plus apud nominem facillimum Plancü enitere, ur,&c. At. 179 b, Eo minus ſcilicet, quod,&c. Att. 177 a, Hoc minus, quod,&c. Epiſt. 63 b,& ¹79 b, Et eo minus, qd me frigus Dalmaticum illinc ciecit. pro S. R. 32 b, Tenuitas huius eo magis elucet, quo magis occultatur. Tuſc. 187 a, b, Vt baliſtæ lapidum eo grauidres emiſsiones habent, quo ſunt contenta uehemenrtius: ſic plaga hoc grauior, quo eſt mifla contentius. I. C. io5 b, Mementote non tam illum eſſe nobis, quàm hos pertimeſcẽdos: atq; hoc etiam magis ſunt timendi, quòd,&c. Att. 30 a, Quanto magis,&c. eo celerius, KEc. EPHEBVS, bi. puber. de Nat. 17 a, E gregibus epheborũ uix ſinguli reperiebantur pulchri. pro Fl. 257 a, Quem tu ephe-
X
bum cognouiſti. de Ora. 138 a, Nam is poſtquam exceſsit ex ephebis.
EPHEMERIS, dis.liber, ſeu commentarius, in quem quoti- dianæ actiones referuntur. pro Qu. 10 b, In memoria redijt Quintius, quo die Roma in Galliam profectus ſit, ad ephe- meridem reuerrtitur, inuenitur dies profectionis, pridie Ca. Febr...
EPHESIVS, a, um. de Diui. 90 a, Epheſiæ Dianæ templum. I.
A. 186 a, Trallian am, aut Epheſiam putes dicere.
EPHESVS,;. urbs in Aſia. Attic. 74 b, Epheſum uenimus ad
XICal. SextEl. 2
EPHIPPIA, orum. ſtragula quibus inſternuntur, equorum or namenta, præſertim uerò ea quam uocant ſellam. de Fin. 93 2, Puto concedi nobis oportere, ut Græco uerbo utamur, ſi quando minus occ- t latinum, ne hoc ephippijs& acra- tophoris potius quam proegmenis& apoproegmenis con
cedatur.
EEHORLorum. quaſi Tribuni apud Lacedæmonios. de Le. 187 a, Quare nec ephori Lacedæmore ſine cauſa à Theopõ-
po oppoſiti regibus, nec apud nos conſulibus tribuni. Off. 50 a,& 1 uſ. i⸗0 a, Lacedæmonij Lyſandrum ephorum ex- pulerunt. 3 PrSPTrPE. 3 19, 8— G 1 EPI CH EIR EMA, tw. ratio, argumentum, argumentatio. ad Her. 6 b, Argumentationes, quas Græcl xατερνμᷣαντ ap- p Allanc At. 2 a,Si unquam miii&m xα&ετενμνᷣαeτ]a ſuppeditarunt illo tempore, quid multa? EPICRATE S. id eſt, Pompeius. At. 24. EPICTETVS. id eſt, Phrygia. Ep. 45. H+—./ A n 17 5 EPICVREVS, 4, un. uoluptarius. de Nat. 5a, Caius Velleius aAd G Foich 1 Prit r ad quem tum Epicurei primas deferebant. de Cl. 276 a, b, „T. Albitius.— VS. ri. A ſuccu enco Kickne g E 1 CV RX S, ri. 4 ſuccurrendo& ſubueniendo dictus, quod 5 X. 0ℳ 4 · Vrerei dicunt Lrausbeiv. quòd alludens Cicero in Acad. dixit, 1 2n qui uoluit ſubuenire erroribus, Epicurus is eſt. Off. 75 1 Preniele obſoletis floret Epicurus. de Di. 116 b, Epi. 138 3 n. Bieuri nos aduerſarij noſtri caſtra coniecimus. de L. a, Qui me„(r 8 1 4 1578— An me ex noſtris penè conuellit hortulis, deduxit; n 1 Kes ze aen perpauculis paſsibus. 3 pieus g. Alerdlo lsede Opt. 24 a, Ennius ſummus poeta e- Eodem, Pragici, Comici ici ici 1 de 8 mici, Epici, Melici eri-— thyrambici. 3 3 erlamac Di EPIDAVR VS. ciuitas; nneſe Ciuitas in Peloponneſo. de N⁸ .—».* 14 g. Sulpitius. 3 26 Epi. 535, EnIAEIKTIKON dicendi ati 1 XKONdicendi genus. L. Demonſtratiuus. . EN A A 8 /† 2 6=,.. EPIGONhorum. Accij tragœdia. Tuſcul. 198 b, item de Opt. 244 b. E— A.„ 7... PIGRAMM A, b. pro Ar. 190 b, Epigramma in eum fecir,
E P 496
W— e
tantummo do alternis uerfibus longiuſculis. Att. 13 b, Epi-
grämartis tuis, quæ in Am altheo p ofuiſtis, contenti erimu 8. in Vat. 229 b, Epigramma græcum nobile inciſum habuit in bafi. Tuſc. 166 a, Callimachi quidem epigramma in Am- praciotam Cleombrotum eſt. 85
EPIL O GV 8,21 peroratio, concluſio. de Cl. 276 a, Peroratio qui epilogus dicitur. de Or. 134 b, Orator in epilogo miſe- Acordiam mouert. Tuſ. 173 2, Num etiam rhetorum epilogũ deſideramus?pro Pl. 277 a, Vt miferabiliores epilogos poſ- ſem dicere. ad Heren. 15 a, Conclufiones, quæ apud Græcos
artitæ ſunt: nam conſtant ex enu-
& commiſeratione, de Fin. mm a,
o dicens.
aziaoyn nominantur, trip meratione, amplificarione, Patronus cauſæ in epilogo pro re EPIMENIDE 8. uates. de D. 97. EPIPHANEA. urbs. Ep. 24+. EPIPHORA ræ. oculorum morbus, humoris deſtillatio, la chryma. Epi. 266 a, Balbus ad me ſcripſit tanta ſe epiphora . oppreſſum, ut loqui non poſsit. Iocus eſt. EPIROTICVS, 4, um. At. 203 b, At. 80, Ep. 211. EPIRVS. regio. At. 3 a. Bruti. EPISCOPIVS,7, um. Attic. 231 a, Conſcendens ab hortis in haſellum epiſcopium. 8 EPISCOPVS,pr. At. 169 a, Valt enim me Pompeius eſſe, quẽ tota hæec maritima ora habeat tzioworsp: id eſt, ſp eculatoré & cuſto dem 1 E PISTOI A‚la. literæ, co dicilli. Qu. F. 296 b. Hoc eſt epiſto læ proprium;, ut is ad quem ſcribitur, de ijs rebus quas igno rat, cert ior fiat. Item, Epiſtolarum genera m ulta eſſe non i- gnoras: ſed unum illud certiſsimum, cuius cauſa inuẽta res Iſa eſt, ut certiores faceremus abſentes; ſi quid eſſet, quod ſdiaut noſtra, aut ipſorum intereſfet.& ibid. Reliqua ſunt epiſtolarum genera duo, unum familiare& iocoſum, alte- rum ſeuerum& graue. Ep. 139 a, Quid ſimile habet epiſtola aut iudicio aut concioni?Attic. 75 b. Habes epiſtolam plenã feſtinationis& pulueris, reliquæ ſubriliores erunt. Off. M. quidem Catonis ſenis epiſtola ad M. Pilium, in qua ſcripſit, ſe audiſſe eum miſſum ſactum eſſe. At. 19 b, Ei nunc epiſto- Iæ his literis reſpondeo. Offi. 42 b, Extant epiſtolæ Philippi ad Alexandrum. I. A. 175 a, Confeſtimq; ad eam deducitur, eiq́; epiſtolam tradidit. At. 95½ a, Facere longiorem epiſtolã. & 29 a, Epiſtola ponderoſa plena omnium rerum. Att. 39 ⸗, Ecce autem puſilla epiſtola, quam non relin quam eædxure- Qοννou Ep. 139 a, Texerc epiſtolas quotidianis u erbis. Atti. 93 b, Qu. Cicero puer legit, ut opinor, epiſtolam inſcriptã patri ſuo. Epi. 252 a, Hæc tertia iam epiſtola antè te oppreſ- ſit, quàm tu ſchedulam aut literam.& ibi. Egò ſi femper ha berem cui darem, uel ternas in hora darem. EPITAPHIVM, phij. Platonis liber,& ſepulchri inſcriptio. Tuſ. 235 a, Videtur'ne omnem hic beatam uitam in una uir- tute ponere!quid uerò in epitaphio?quomodo idem? Atti. 196 a, Vetus illud iripauṹ quemadmo dum ſeripfiſti, uel aτaiον putabo. de L. 183 b, Nec lapide excitari plus, nec imponi, quam quod capiet laudem mortui incifam qua- tuor Reroicis uerſibus, quos longôs appellat Ennius. EPITOM E, es.& epitoma, æ. quo d alij autores, ijq́; boni com pendium appellarũt: id eſt, libros, qui capita modò& ſum- mas rerum complectuntur. At. 206 a, Epitomen Bruti Cæ- lianorũ uelim mihi mittas. At. 187 b, In Bruti epitoma Tan- nianorum ſcripſi, quod erat in extremo.& ibi. Conturbor
enim epitome Bruti Fanniana. b
EPOCHE, ches. Ac. 15 b, Ex his illa neceſſariò eſt aroxs: id eſta
aſſenſionis retentio.
EPOROEPIA. urbs. Ep. 177.
EIGLAO2.L. Inſinuatio.
EPOTVS,, um. potus. pro Clu. 53 a, Quem ſtatim epoto po culo mortuum eſſe dixiſtis.& 54 a, Venenum epotum.
EPVLAE, arum. cibi. I. V. 35 a, Ita enim illud epulum eſt fune- bre, ut munus ſit funeris, epulæ quidem ipſæ dignitatis. de Fi. 86 a, Itemq; omnibus menſibus uiceſimo die lunæ dent ad eorum ep ias, qui unà ſecum philofophati ſunt. Topic. 222 b, Sed quoam auidum hominem ad has dicendi epu- las recepi, ſic accipiam, ut reliquiarum ſit potius aliquid, quàm te hinc patiar non ſatiatum diſced ere. de Ar. 24. 3 3, Li bationes epulæq; ludorum. de D. 93 b, Mens ſaturata bono rum cogitationum epulis. Tuſ. 240 a, Menſæ conquiſitiſsi- mis epulis extruebantur. de Fin. 59 b, In quibuſdam nec libi dinum, nec epularũ, nec reliquarum cupiditatum modus.
EPVLARIS,. de Sen. 86 b, Accubatio epularis amicorum & de Or. 149 b, Ludorum epulare ſacrificium.
EPVLA TIO. in Oeconomico Columelfa. 241.
EPVIL O, onu. præfecti epularum, qui ep ulas Ioui cæteris que dijs inſtituendi poteſtatem habebanrt. de Or. 149 b, Pontifi- ces ueteres ꝓpter ſacrificiorũ mulritudinẽ tres uiros epulo-
nes
eger
19] 1
EeV epula 6 b Ora tur oc mus intta! luptat Jum. ſcetes
SevL. lum O daret mibit lis col jitos! pomi lis rec epulo funeb
conue
185 Verr
———
tiemt
Stati Rren F 92 b At.i. dem te al iim deba N6 cere pro! (ute dem uerò tet,

5 „ 1 a* 2 d 4 b. 4 0
8.26 4— Fx drorn 4 Perorano 19e K.⸗ 3 dicitur. e O2
94 1 Nam
8
91 Anen. de D). 1, 1 A2nd. E. 43
A. calorum ndan handh
4. 146 4 Jalba.
14 A 161 — A 123 de.e Pon 1 9Kr. ja. Reuri.
apinm.
* 5 469 aNValt enim ae 3 SarMima ora kabeat dah
44 heerr, codicilh. AE nöh 4 3
AA. kem 1— dum inl 3
5 3 oftra aur ſorum intereſſet
mnrer kaceremnz ldſente ith
n Frnera duo, unum familarenaa um& graue. Ep. 4, Crid fmeben d aat coadiont Atrc.*5Mabeahn
ans& Pulucris, reliqux ſubtilorsenn
Mouu fenis cpiſtula 2d t Flumaa
tun niflum fadum eſſe.N. Em
ixpoade OtA. 4 d Euataqitti 1
dram. L.A. a, Coafefumg dent
Plam tradrd t. Ar. 94 1,FPactre lorgemnf
pidola poaderoſa plena omnummnl in paflla epiftola, quam non nänaut
. 4Hæs tertia ian titctin ta KRedalam 22t laeram. Eik Aurem velternas in boradatmn. HIVMℳ Pasoans 1 dc lepaenc „Vderuf ac ompem hic de⸗
94450.44 L. azb. Su³n Suοd 4p
4 lonsappdnne derübus,Suos loo f ar
1, 4l&, Seodalſn „ pellarut id— Ss *„ leetu Aur. KAr. 20 1 5 41m mih mittas. At.17 aknph 5— 4
c Beuu anmana⸗ — 8 o Eab ilusaatis
reter.„ 1 14.2rds. EP7.
4 i“ 1.1nn
dacluso 4. . d0ms
1 950 pro nc 3 24*. Aruc. 11 à Ca.r.
2d ceruſsimum am cun
9.9 4, Teuere epiltoknn Sunüanun Curro puer legn, ut opior qtum /
umutas gredaid eröme Ditaphio rssoan u Uhd ue quema 1 7
Neca— ludem mamdn
497 E Q.
P.
nes eſſe uoluerunt. de Ar. 248 b, Epulones Iouis Opt. Max. PVLO Karts. conuiuor, epulas do. Atti. 72 a, Cum opiparè epulati eſſemus hilarem in modum.& pro Fl. 149 b. de Sen. 86 b, Epulabar igitur cum ſodalibus omnino modicè. de Ora. 14 a, Hoc interim ſpacio conclaue illud, ubi epulaba- tur Scopas, cõcidit. Epi. 43 a, Deinde ne amicis nihil tribua mus)epulamur unâ, non modò non contra legem, ſed etiã intra legem. de Fi. 83 b, Tenuiſsimo uictu non minorem uo luptatem percipi, quàm rebus exquiſitiſsimis ad epulan-
dum. Tuſ. 173 a,& de Fi. 67 p, Poſt epulatos cũ matre adole-
ſcëtes ſomno ſe dediſſe. ꝓ D. 22 5 b, Oöſules epulabãtur,&c.
PVLVM, Ä. conuiuium publicum. pro Mu. 142 a, Cum epu lum Qu. Maximus Africani patrui ſui nomine populo Rõ. daxret. I. P. 93 b, Conuiuium publicum non dignitatis cauſa inibit. de Cl. 71 a, Carmina in epulis cantitari ſolita à fingu lis conuiuis de uirorum clarorurn laudibus. Tuſ. 148 b, So- litos eſſe in epulis canere conuiuas ad tibicinem de clarorũ hominum uirtutibus. Tuſ 4 a, Themiſtocles cum in epu- lis recuſaſſet lyram, habitus eſt indoctior. in Vat. 35 a, Vt in epulo Qu. Arij cum toga pulla accumberes.& ibi, Epulum
4
funebre. pro Flac. 164 a, Sepulchrum L. Catilinæ multorũ
conuentu epulisq́. celebratum eſt. FEOQV A, equæ. de HDiu. u9 b, Is quomodo equa pariat, ignorat.
Verrina quarta, Greges nobiliſsimarum equarum abacti.
EQVES, u. qui equo meret, uir ordinis equeſtris. pro Deio.
*
149 a, Cum is in illo noſtro exercitu equitaret, cum ſuis de- iectis equitibus. At. 30 b, Equitum& peditum copiæ. pro Clu. 50 a, Equites ordini ſenatorio dignitate proximi. pro (Qu. R. 52 a, Cliuius, quem tu ſi ex cenſu ſpectas, eques Rom. eſt. pro Font. 279 b, Illi equites Rom. quos nos uidimus, qui
nuper in rep.& in iudicijs maximis floruerunt. pro Mu. 146
b, Equites Rom. iudicabunt, princip es eius ordinis quin- duaginta. de Ora. 127 a, Equites Rom. apud quos tum iudi- ces cauſa agebatur. Anteq. 197 b, Equites Rom. quorũ uirtu te nomen Romanum uictoriam cum laude poſsidet cöiun
ctam, quorũ factis gloriantur ciues, Iætantur ſocij, gemunt
hoſtes,&c. pro Do. 228 a, Ordo equeſter: id eſt, publicani,&
equites. pro Pl. 261 a, Equites, equeſtris ſplendor, idem.
FQVESTER, uel equeſtris ſtre. Purmalis. pro Pl. 277 b, Eque
ſter ordo.& pro§. R. 42 a, Equeſtris ſplendor.& I. V. 228 b, Equeſtris pugna Agathoclis regis. de Fi. 83 a, Equeſtres, pe- deſtres q́; copiæ. contra Rull. 62 b, Cicero equeſtri Ioco or- tus. Qu. F. 300 b, Homo Ieuis, ſed tamẽ equeſtris inceſſu Ca tienus. I V. 139 a, Sratuæ equeſtres inauratæ. I. A. 223, 207 a, Statua ænea pedeſtris uel equeſtris. I. A. 207 b, Aſpicite eque
Nrem illam ſtaruam.& ibid. Altera ſtatua equo publico. EQVID EM. ego quidem, ego uerò,& quidem, quidem. At.
92 b, Equidem doleo non me his literis certiorem fieri,&c. At. 145 b, Ego quidem tibi non ſum autor,&c. Ep. 23 a, Equi dem nunquam domum miſi unam epiſtolam, quin eſſet ad te altera. de Le. 169 a, Equidem, qui nunc primùm huc uene rim, ſatiari non queo,&c. Epi. ò0 b, Equidem cum hæ ſcri- bebam, putabam,&c. At. 229 b, Quod admiror equidem. de N. 67 a, Nec uerò uulgi atq; imperitorum inſcitiam deſpi- cere poſſum, cum conſidero,&cc. id eſt, equidem nõ poſſum. pPro Pla. 265 b, Emiſſus aliquis è carcere, equidem emiſſus dut cognoſcis)optimi adoleſcentis rogatu. Att. 213 a, Equi- dem id erat primum. de Di. 138 a, Huic equidé Antipho, Tu uerò, inquüit,&c. Att. 4 b, Adhuc equidem ualde me pœni- tet,&c. Tuſc. 247 b, Veſtræ equidem cœnæ iucundæ ſunt. de Fi. b, Sic equidem ſæpius iſta loquemur inter nos. Att. 213 2, Eduidem credibile non eſt, quantum ſcribam die. de Or. 121 a, Et quidem, inquit Carulus, haudquaquã: id eſt, diffici- le Craſſo, qui, Sec. de Fi. 147 a, Et quidem Arceſilas,&c. Ac. i3 b,& Tuſ. 23 8 a, Et quidem ſunt,&c. Epi. 120 a, Ego quidem nabui,&c.
EQVINVS, a, um. Tuſ. 240 a, Gladius èlacunari ſeta equina
appenſus.
EQYVITATVS, tw. equitum manus& turmę. At. 149 a, Hũc
ita paratum uided equitatu, peditatu,&c. Att. 91 b, Sed iam quid opus equitatu. Epi. 95§ a, Armatura uaria peditatus& equitatus.& I. A. 19 5§ b. L. Peditatus.
EOVIT O, u. equo uchor uel aduehor, in equo uehor, equo
EQVVILEVS,la. equulus. Tuſ. 205 a, Vt iniectio equulei fre
iter facio, in equo ſedeo. pro Dom. 149 a, Cum is in illo no- ſtro exercitu equitaret cum ſuis. delectis equitibus de N. 62 b, Eos qui ſemel cremati eſſent, equitare poſſe. Offi. 42 b, E- quitando, iaculando,&c. l. V. 209 b, Iactabit ſe,& his equita bit equuleis, emi, pecuniam ſolui.
no repentè tactu exagitãtur nouo. I. V. 209 b, Iactabit ſe& in his equitabit equuleis, emi, pecuniam ſolui.& ibi. Equu- lei argentei nobiles. L. Eculeus.
EQVVLVS,I. iunior equus, equuleus. de N.3 b, Vt in equo
quam in equulo.
E R 198
EQVVS, qui. ge Am. 109 a, Nemo eſt quinon equo, qu 3423 ſucuit, libentius utatur, quàm intractato& nouo. pro Mil. 106 b. Obuiam fit ei Clodius expeditus in equo. in Vat. 241 a, Eam nemo unquam in equo ſedentem uidit. de Nat. 27 a, Caſtor& Pollux ex equis pugnare niſi ſunt. Att. 222 a, Cum Cæſar præterierit, omnis armatorum copia, dextera, ſini-
4
ſtra, ad equum, nec uſquam alibi. At. 25ã5 a, Vtrunq; ſinum pe
dibus& equis tranſmiſimus. I. P. 92 b, Legati in equis& tri buni. de D. 137 a, Equus in quo uehebar, mecum unà demer ſus, rurſus apparuit. de D. 92 b, Cum tu equo aduectus,&c. I. A. 156 b, Qui equo meruiſſet. de Se. 33 b, Cum ingreſſus i-
ter pedibus eſt, in equum omnino non aſcendit„‚cum equo
non deſcendit. pro Deiot. 149 a, Deiotarum cum plures in equum ſuſtuliſſent, uix hærere in eo ſenex poterat. Ar. 39 a,
Rheda equis uecta. pro Cl. 54 b, Is ex equo cecidiſſe dicitur,
& latus offendiſſe uehementer. pro Mur. 126 b, Sedere in e- quis triumphantium prætextati potiſsimùm filij ſolebant. Poſtquam. 210 b, Equis infignibus& curru aurato in pa- triam reportari. Epiſto. 259 b, Equum& mulum Brundufij tibi reliqui. Offic. 18 b, Equos propter crebras contentio- nes præliorum ferocitate exultantes d omitoribus tradere ſolent, ut his facilioribus poſsint uti. Qu. Fr. 315 b, Sic ego te ſæpe excitante curſu corrigam tarditatem, tum equis, tum uelis. Offic. 75 b, Velis equisq́; ut dicitur. Mad. 23 b, Ego e nim ut agitator callidus, priuſquam ad finem ueniam e⸗ quos ſuſtinebo. 4 3 EQNVWS. pro ſaxo unde præcipitatus eſt Daphytas. de Fato, Quid enim ſi Daphytæ fatum fuit de equo cadere atquę ita perire: ex hoc'ne equo qui cum equus non eſſet, nomen ha- bebat alienum?
ERANAurbs. Ep. 245.
ERCISOO R. L. Heréiſcor. 4 EREBVS, bi. De Erebo& nocte eorumq;, Hllijs, ge N. 68 b. ERECTV S,, um. de Nat. 54 a, Deus homines humo excita- tos, celſos& erectos conſtituit. Ora. 202 a, Status erectus& celſus. pro Fon. 2 80 b, Is uagatur Iætus atq; erectus paſsim roto foro. de Or. 100° a, Aliquem erectum& celſum huc& il luc uagari. de Sen. 92 b, Alacri animo& erecto proficiſci ad mortem. Tuſ. 236 B, Vir celſus& erectus,& omnia quę acci- dere poſſunt, parua ducens. I. A. 93 b, Ardens& erectus ad libertatem recuperandam. Oflic. 21 b, Si quis eſt pauld ere- ctior,&c. I. A.191 b, Nũc uerèò multò ſum erectio r, quòd,&c. I. A. 278 b, Erectior ſenatus cohòrtationibus ueſtris excita- tus. Ad Her. un b, Feras beſtias uidemus alacres& erectas ua dero, ut alteri beſtiæ noceant. pro Deiot. mòô& erecto eſſe. At. i„ 8a, Sum erectior animo. EREPTIO, ablatio. I. V. 202. EKREPTO R,oru. dereptor. pro Qu./ a,Iſte bondrum poſſeſ-
150 b, Magno ani-
ſor, expulſor, ereptor. pro Do. 229 b, Ereptor ciuitatis. pro
Seſt. 24 b, Et ereptor libertatis. ERETRIGVS,ca. Tuſc. z50 a, Aſclepiades Eretricus philo- ſophus. de Or. 1488 b. ERETRIAS. ab Eretria urbe. Ac. 33 a, A Menedemo, quòd is Eretrias fuit, Eretrici philoſophi appellati, quorũ omne bonum in mente poſitum, in mentis acie qua uerum cerne- retur. aliàs, Eretriaci. 4 ERG Vpræpoſfitio. aduerſum, aduerſus, in. de N.;z7 b, Id non ſine diuina bonitate erga homines fieri arbitrantur. At. 292 a, Tua uoluntas erga me, meaq; erga te par atq; mutua. de Am. 106 b, Vt eodem modo erga amicum affecti ſimus, quo erga noſmetipſos. de Am. 107 a, Vt quemadmo dũ in ſe quiſ- que, ſic in amicum ſit animatus. de Or. 127 a, In meis morib. erga meos neceſſariôs declarandis manſueriſsimus uiſus ſum. de D. 242 a, Tuum erga dignitatem meam ſtudium& iudicium. At. 119 b, Merita Pompeij ſumma erga ſalutẽ meã. pPro Qu. 24 a, Studium quod habes erga propinquum tuũ. Of. 10 b, Habere beneuolentiam erga aliquem. pro Do. 219 b,& Epi. a, Cn. Pompeij merita erga me. pro Pl. 231 a, Ve- ſtra erga me uoluntas commutata eſt. de Or. 125 a, Animos iudicum conciliari ad beneuolentiam erga Oratoréè. de Fi. 56 a, Torquati noſtri, quos tu paulo antè tum memo riter, tum etiam erga nos amicè& beneuolè collegiſti. I. A. z03 a, Summo ſtudio optimoq; in remp. conſenſu. J. p. 86 a, Cepi fructum immorrtalè ueſtri in me amoris& iudicij. 55 a, Ser- uus domino beneuolus: id eſt, erga dominum, de Som. 128 a, Pietas in parentibus: id eſt erga parentes. ERGASTVLV Wl. mancipiorum carcer. pro Clu. zu a, M Aurius in Qu. Sergij manus incidit,& apud eum fuit in er- gaſtulo.& pro Ra. 95 b. L. Compes. Epi. 174 a, Quacungq; i- uit, ergaſtula ſoluit.. 3— ERG O. igitur, cauſa. Tuſ. izo a, Nemo ergo non miſer, pror- ſus nemo. de In. 78 a, Ergo is qui ſcriptum defendet, his lo- cis plerunq; omnib. poterit uti. Aca. i9 a, Num ergo is exce- cat nos, aut orbat ſenſibus? At. 50 b, Si quid cõtra alias leges, eius
—

499 FE R
eius legis ergò factum ſit. de Fin. 1²9 b, Ergo hinc capiamus
sne radunto, néue laſſum
exordiü. de L. 83 a, Mulieres gena. Atg; ita prædicaretur,
funeris ergò habento. de Opt. 24 4 a, eum donari uirturis ergòô. ERICHTHEVS, chthei. rex Athenienſium. pro Seſt. 12 b, E- richthei filiæ. de N. 69, de Fin. 130.
ERICIVS, mons in Sicilia- in V er. act. 4.
ERICINA, Venus. J. V. act. 3. ERIDAN VS, ni. fluuius,& ut communis eſt opinio, Padus in Italia. in Arato.. ERIGO, g“. extollo, excito. de Fin. 134 b, Cum autem paulũ firmitartis acceſſerit,& animo utuntur,& uiribus, co nnitun turq; ut ſe erigant,& mianibus utantur. de Fi. 134 a, Ars agri colarum, quæ circuncidat, amputet, erigat, extollat, admini culetur, de Leg. 161 a, Natura cum cæteras animantes abie- ciſſet ad paſtum, ſolum hominem erexit, ad cœliq, conſpe- ctum excitauit. de Ora. 125 b, Inclinantem erigere.)(. Stantẽ inclinare, de Orat. in a, Paulùm ſe erexit,& addidit hiſtoriæ maiorem ſonum uocis Antipater. Antequam. 194 b, Quem paulo antè fortuna erexerat ad gloriam, uirtus extulit ad laudem, eundem tribuni furor depulir ad calamitatẽ. pro Pl. 266 a, Vbi illa antiqua libertas, qua malis oppreſſa ciui- libus extollere iam caput,& aliquando recreata ſe erigere debebat. Att. 131 a, Poſſumus etiam nunc rempub. erigere, ſi communi cõſilio rem adminiſtrabimus. pro De. 15 a, Qui- bus literis ſe magis etiã erexit, ab omniꝗ; ſolicitudine ab- ſtraxit. Att. 282 P, Erexerat ſe ciuitas in retinenda libertate conſentiens. pro Cl. 29 a, Erigebat animum iam demiſſum & oppreſſum Oppianicus. pro Cl. 60 a, Qui erigere animũ & paulùm reſpirare à metu cœpit. I. V. 196 a, Erigere& re- creare aliquem afflictum. pro Do. 218 a, Is ciuitatem ad ſpẽ libertatis erexit. contra Kul. 93 b, Vt recreatus exurgere atq; erigere ſe poſſe. de Fi. 60 b, lis bonis erigimur quæ expecta- mus. Quin. F. z04 a, Nunc fi potes, erige te& confirma. pro Syl. 73 2, Erigite mentes auresq, ueſtras,& me de inuidio- ſis rebus, ut iſle purat, dicẽtem attendire. I. V. 81 b, Quo tem
pore igitur aures iudex erigeret, animumꝗ⅞; attẽderet? Aca. 3 b, Ad audiendum animos ereximus. Orat. 208 a, Aut eriga rur, aut paret ſe ad diſcendum. pro Seſt. 18 b, Vt erigere ocu- 10s& uiuere uideretur. ad Her. 24, Imò erigit omnium cu- piditates,& acuit induſtriam.& 41 a, Oculis ardentibus, e- recto capillo,&c. de N. 4 5 b, Hic ſeſe infernis partibus eri git h'y dra. de Sen. 87 b, Culmoq; erecta geniculato, uaginis inclugitur. 3 ERIPHYL E, les uxor Amphiari, quæ pulchritu dine moni- lis incenſa, falutẽé uiri prodidit. LV. 203 b,& de In. 59 b, Eri- phyle auro uiri uitam uendidit. ERIPIO, pis. aufero, adimo, extorqueo. contra Rul. 70 a, Id totum eripere nobis atq; ex manibus extorquere conatus eſt. de D. 125 a, Cæſar Deiotaro regnum eripuit. pro Ar. 189 b, Vrbem illam ex totius belli ore ac faucibus ereptam eſſe atq; ſeruatam. pro Mur. 143 b, Nunquam eſt cum ego non ex iſtorum inſidijs eripiar atque euolem. pro S. R. 43 b, Vita Sex. Roſcij erepta de manibus ſectorum pro Seſt. i5 a, Cum ego me conſpectu ueſtro eripuiſſem. I. C. 10 b, Vita mul- tis ſupplicijs erepra. de D. uuz b, Eripere aliquem à morte. Ppro Clu. 32 a, Si quis eũ caſus ex periculo eripuerit. de Am. 112 a, Eripere alicui poteſtarem hominis aſpiciendi. I. C. 101 a, Hunc mihi timorem eriperet. At. 12 a, Omnem illi aap⁵- olav eripui. Ep.5 a, Sed uereor ne eripiatur à nobis cauſa regia. de Ora. 104 a, Eripite nos ex miſerijs, eripite,&c. Att. 133 b,&1π7 b, Eripe mihi hunc dolorem. de N. 3 ⸗, Philoſo- phia quæ lucem rebus eriperet. Para. 126 a, Virtus nec eripi nec ſurripi poteſt. 3 ERO GATIO, ns. diſtributio. Att. 139 a, In primis erogatio pevuniæ. 5 FEROG O, curo, diſtribuo. In Vat. 35 a, Erogaſti pecunias ex x;rario tuis legibus. pro Flac. 152 2, Pecunia in claſſem eſt e- rogata. Qu. F. 295 a, Quanta tamen pecunia penderetur, ſi omnium nomine quicund; Romæ ludos facerent, eroga: e- rnt. Atti. 82 4, Qu⸗ ex inſula nullus nummus me obrinente, u bendar de ſencenhehe alaee darerea n Hectigalibus populi ac emendam frumentum attributa.& 245 b, Oſtendam multas pecunias iſti ero gatas in operum lo fation falſas eſe perſcripras. ERRATIGVS,A, am. errans& uagus. de Sen. 33 a, Vitem co ercet ars agricolarum,
RATITG onis rror 7. 1 ERRATIO, onis. error. de N. 7 a, In cœlo nec fortuna, nec
teꝛmerzras, nec erratio necuanitas ineſt. de Vn. 198 a, Deus motum cœxli ab omni erratione liberauit.
NRRATVNM men4 n 1.. ERRA IV Mumon Aum. error. contra Rul. 67 a, Mihi errato nnei uenia, rectè facto er gua laus ꝓponitur. pro Syl. 170 96 Loriug ueniam r ate— Secilij. pro Cl. 45 a, Nullum
Otl 11192 non— 117†.. 1. 4 is uitæ,on dicam mirium, ſed erratum. Atric, 255 b,
FE R 500
Agnoui erratum meum.& 88 a, Nam illud de Flauio fi ſe- 24
Tantum enim
₰
cus eſt, commune erratum eſt. Epiſt. 264 b, mihi dolorem cruciatum:; atrulerunt errata ætatis meæ, ut non ſolùm animus à facti 3, fed aures quoq. à commemo ratione abhorreant. At. 22 4 a, Caninium uolui, ſed uνuνεν2- nòy duεu‿sevuu.& 219 a, Quod appelletur L. Curſidius in o- ratione Ligariana, erra tum eſt meum, fed, un aiunt, εννκαν 09 Aεαρ⁵μαα Ep. 6 b, Non meum erratum, ſed tuum.
ERR O, s. uagor, labor, pecco, offendo, pi olabor, per errorẽ
labor, errore ducor, in errore uerſor, error mihi obiectus eſt, de uia decedo, confilio labor, errore captus ſum, in erro rem rapior, in ijs p ernicio ſus eſt er ror, qui,&cc. d e9 r. 102 b, Ne uagari& errare cogatur oratio.& Or. 204 a, Vt ingredi liberè, non ur licenter errare uideatur. Ac. 17 a, Eoft, ut& errem& uager larius. de Na. 26 a, Errans& uaga ſententia. )(.(Stabilis& certa.& 36 a, Maximè uero dmirahiles funt motus earum quinq; ſtellarum, quæ fals uocantur erran- tes. Attic. 123 b, Ego Arpini uolo eſſe pridie Calend. deinde circum uillulas noſtras errare. I. A. 240 a, Cuiufuis hominis eſt errare, nullius nifi inſipientis perſeuerare in Aruſ. 252 a, Sacrificium tam occultum, quod non modò en.
„ ETTOTe. e
rioſos oculos excludit, ſed etiam errantes: id eſt, impruden
tes. I. A. 164 b, In eo non tu quidem tota re, ſed temp oribus erraſti. Tuſc. 156 a, Errare malo cum Platone, quam cum i- ſtis uera ſentire. Ora. 201 a, Me autem qui Iſocratem non di ligunt, cum Socrare& Platone errare patiantur. pro Cor. 6 b, Videte ne utilius nobis&honeſtius ſit illis ducibus er rare, quàm hoc magiſtro erudiri. de Orat. 116 a, Quod autẽ putant, S&c. ualde mihi uidentur errare, omninoque in hoc omnis eſt error, quod,&c. Or. zis b, Sed& illi prięres errãt, & Ephorus in culpa eſt. I. V. 33 b, Sed in hoc erras uno, qd. &c. pro Cecin. 291 a, Fac in hoc errare me, de Na. 64 b. Hac omnia in eodem errore uerſantur.
ERRO KR., orts. erratio, erratum, peccatum, lapfio, prolapſio,
fraus, falſa opinio, culpa, Hlagitium. de N. 40 a, Quæ res ge- nuit falſas opiniones erroresq́ turbulentos,& ſup erſtitio- nes penè aniles. de L. 178 b, Opinionibus uulgi rapimur in errorem. Tuſ. i7ra, Sed plena errorum ſunt omnia.& ³90 b. Errorem cum lacte nutricis ſuximus.& 242 b, Aegyptioru mentes imbutæ priuatis erroribus. pro Syl. 174 b, Vos mihi in tantis tenebris erroris& inſcitiæ, clariſsimum lumẽ prę- tuliſtis. pro Seſt. 7 a, Aliquis falſa opinione& errore homi- num commendatus. I. E. 92 b, Honores in quibus homines errore ducuntur. pro Cor. 60 b, Quo errore ductos uidi e- gomet multos,&c. I. A. 220 a, Deponere errorem. Off. 3 a, Nec quenquam hoc errore duci oportet, ut⸗ rbitrerur, Sec.
&34 b, Qugrum error eripiendus eſt, omuis q, opinis, Sc. Att, 4 b, Coarguere errorem alicuius Att. 157 P. Sripe mihi hunc errorem. pro Ceci. 286 b, Si quis error nobis in tanta re ſit obiectus. de Na. i b, Verſari in ſummo errore, è in ma- ximarum rerum ignoratione. I. A. 140 b, Panſa eodè captus errore quo nos. contra Rull. oo a, Hoc uov in errore uerlari diutius nõ oportet.& 67 a, b, Verſatur enim mæ Inus error. pro Mur. 129 a, Non patiar te in tanto errore uerſa ris Ac. 29 a, Eſt ne quiſquam tanto inflatus errore, ut ſibi ſé illa ſcire perſuaſerit. de Orat. 133 a, Natura enim nos noſter delecta
error. Offic. 68 b, Auertere aliquem ab errore. de Cl. 192 b, Inducere aliquem in errorem. I. P. 92 3, In errorein induci. Qu. Pr. 320 b, Lapſus eſt per errorem de D. 120 b, Sepe etiam errorem creat ſimilitudo.& 12 Eumdq; errorem, em tibi rei nouitas attulerit, naturæ ratione depellito. Or. 115 2, Omninoã in hoc omnis eſt error, qnod,&c. pro Ceci. ¹⁷ 8 b, Nonnunquam honeſto ac Probabili nomine bono uiro iudici error obijci ſoler Epi. 26 2 a, Graues ſolent offenſio- nes eſſe ex grauibus morbis, ſi qua culpa cõmiſſa eſt: id eſt, error. de N. 14 b, Ilſta enim flagitia Democriti, eſſe corp uſcu
la quædam leuia,&c. id eſt, errores.
. GA. 1 4 1 z—. X/.— 8. ERVBESC O, ſcis. rubeo, pudet. de Legib 166 a, Vt bonum
morem colligant erubelcunt,& pudet Impudica loqui.& 164 a, O rem dignam in qua omnes erubelcant. Pro Qu. R⸗ 46 a, rubeſceit: quid reſpondeat, neſcit. In Sal. 274. P. Sallu- ſtius confeſſus eſt uobis audientibus adulterium; net eru- buit ora ueſtra. I. Vat. 36 b, Affines te erubeſcunt. de N. 23 2, Epicurus uoluprates non erubeſcens, perſequitur omnes nominatim. Attic. 254 b, Circunſpicite, ſed antequam eru- beſco. Epi. 67 a,& de Fin. 79 b, Epiftola enim non erubeſcit.
ad Heren.7 b, Erubuiſſe, expalluiſſe, titubafſe.
ERVCTO,, ctas. ructo, iacto, crepo, erumpo. I. C. 10 6 b, Socij
Catilinę accubantes in conuiuijs eructant ſermonibus ſais cædem bonorum. I. P. 82 a, Vnde tu nos turpiſsimè eructan dG eieciſti?
ERVDIO, duz. doceo, inſtituo, expolio, imbuo, inſtru o, ad hu
manitatẽ informo, erudire aliqus aliqua re, in aliqua re, de
1*. 3. 2 2 ,„; aliqua re, ad aliquam rem, de Or. 109 b, Nec uerò rhetoricis quibul-

G —* A eKterroe 4 4 2
L. d. Pga z,„ baue. 12. Ego Arpim noe e 59 Arpinl nolo ens
aullntn 1 4. rIs. 4 4 4 ½ mcum tam ccultun gainn lat excladis, ſad exiam erranten ma 4 3 la* 1 w M. . deonoate guidem totan 8 14I6 3 Errare malo cum Naax 44
entier Ora. z01 4 Me auten auk. um Jocrare& Harone errane: b eic ac urihun
n do⸗ magiſtro erudiri, de Ora
A.aalde mih nidentur errus on.
Rerror 6* 4 fur i(ulpa ctIV. z b Hedmbhea Caun. 31 4, Fac in OKeate me eN. A o lem erro e uerſantur. W. err. erratum, deccatum loiin
aodun Kdonchuhe
§u4, Kc Or. ed SedKln
4 4 4 4 oe 210,&Alpa Hagidam deX 3,
Noomone trrorcsc turdalcdagän anlen. de 1. 171 b, Opminidungg
nm ſurm.& ug
falm, Sed plena erommfmtum
mburnr priuatis erroribus poSr,h
aneneror& nſciux anſnut oro at.* 4. Ak Junt opinone der amnandatu. I. P. 94 d, Honurui ah
4 4 4 8 23
KA
Kc. I. 4. 120 4, Depotatemmt
4 4 1 rer u mauan boc errore ducl efe
4„ 1“ cripiendus ed autu n *
1
d ¹
4 Copuere crrofem 14 **„
B
3 4“ * 8 Ceci.““
u rtrum noraa b contra Rull. a0⁴α! ortct.& 67 4 b Verata
Fc. L.A14ce
1 ₰ eur 12
. 4 Noaf murteint„ ust aam uato infatui emor
1 Natura enmn be 1 f
1a 1 en
1h Aeeftecr aqena i 515, P. 41 419 4 mn m errofem 1P. 9 An
12
4 1
.
“
* „
¹ 8 2 Lduiss t
4. 3 † 4 de. 3. Cor. 80 d.(o wra 3 4
. 81 Na.ib. Verſfanm ſammoch
4 8 41*—
5 29 d
ntd ernnt,
—*
zot. E b quibuſdam libris inſequor, ut erudiam. Quin. F. 300 b, Qu. ilius 7
—
lius puer optimus eruditur egregiè. de Ora. 107 a, Erudire aliquem in iure ciuili.& 9o b, Homo eruditus in philoſo- phia. Qu. Pr. 2091 b, His autem in rebus iam te uſus ipſe pro-
fectò erudiat. Ep. b, Lentulum noſtrum cùm cæteris arti-
bus quibus ſtuduiſti ſe mper ipſe, tum in primis imitatione
tui fac erudias. de Cl. 174 a,& de Ein. 4.9 a, Gracchus fuit li-
teris Græcis eruditus. de Amic. ↄ8 a, Qui magnam Græciã
inſtitutis& præceptis ſuis erudierunt. de Fin. 1 b,& de Na. 64 a, Homo omni do ctrina eruditus. de Fin. 161 b, Philoſo-
phia nos primùm ad deorum cultum, deinde ad ius homi-
num, tum ad modeſtiam magnitudinem§; animi erudiuit. I. A. 184 a,& de Or. 146 a, Inſtituere& erudire filios ad ma- iorum inſtituta. Qu. Fr. 293 a, Græci diuturna ſeruitute ad
nimiam aſſentationem eruditi. Epiſt. 24 b, Obuiæ mihi ue-
lim fint literæ tuæ, quæ me erudiant de omni rep. ne hoſpes
3. 8..—/ planè ueniam. Tuſcu. 182 a, Erudire iuuentutem laboribus. Offl. zu b, Neq; ſolum uiui atq; præſentes ſtudioſos dicendi
erudiunt atq, docent, ſed hocidem etiam poſt mortem mo numentis literarum aſſequuntur. de Cl. 191 a, Erat aũt cùm inſtitutus optimè, tum etiam perfectè eruditus.
E KRVDITIO, onis. do ctrina, inſtitutio. Q. Fr. 320 b, De Cice-
ronis tui eruditione, quod labores nihil eſt. Offc. 24 a, Vir
præclara eruditione atq; doctrina. de P. 135 b, Ad hæc opus
eſt ingenio præſtãti& eruditione perfe cta. de Or. 108 b, Vir omnino omnis eruditionis expers. de Fi, 63 b, Epicurus nul lam eruditionè eſſe duxit, niſi quæ beatæ uitæ diſciplinã iu
uaret. Ac. 39 b, Que fine eruditiòe Gręca intelligi nõ poſsũt. ERVDITIVS, aduerbium. de Se. 77 b, Qui ſi uidebitur eru-
ditius diſputare, quàm conſueuit ipſe in ſuis libris.
ERVDITVS, a, um. doctus, p erpolitus, philologus. de Or. 93
fortaſſe docto atq; erudito quælſtiunculam ponitis?de Fin.
—
₰
8
*
*
.
. ⸗ —
b, Quid mihi nunc tanquam Gręculo ocioſo,& loquaci,&
54 a, Eruditus eſt, qui omnibus bonis artibus politus eſt.
Qu. Fr. 29 4 a, Vir do ctrina atq; optimarum artium ſtudijs
eruditus. Tuſc. 14° a, Eruditus& doctrina cxcultus. de N.
3 b, Complures Græcis inſtitutionibus eruditi. Att. 66 b, Ex quibus nullos puto te literis aut muſicis eruditos expecta-
re. de Or. 99 b, Homo omnium diſciplina iuris ciuilis eru-
ditiſsimus. pro Cor. 64 b, C. Marius ſtipendijs& legatio- nibus bellicis eruditus. de Diu. 128 b, T. Tarutius in primis
Chaldaicis literis eruditus. de Ora. 155 b, Quidam Socrati- cis diſpurationibus eruditi. Par. 16 b, An alia quædam eſſet erudita, alia popularis oratio. ꝓ Arc. 188 b, Quid illi, iſta ne literatura eruditi fuerunt? pro Pl. 26 3 b, Aliquis eruditus ar tificio ſimulationis. pro Fon. 283 a, Homo non literis ad rei
militaris ſcientiam, ſed rebus geſtis& uictorijs eruditus. Pro Ar. 186 a, Vrbs eruditiſsimis hominibus liberaliſsimiſ-
que ſtudijs affluens. de Or. in a, Ho minem audietis de ſcho la atꝗ; à magiſtro& Græcis literis eruditum. de Cl. 174 a, Doctus,& Græcis literis eruditus. At. 190 b, Erudita tempo ra Ciceronis. Par. 123 a, Nam nos quoq; oculos eruditos ha bemus. Ep. 79 b, Animus eruditus, qui ſemper aliquid ex ſe promat, quod alios delectet. Puſc. 176 a, Qui liberalirer e- ruditi adhibita etiam diſſerendi elegantia, ratione,& uia philoſophantur. ad Heren. 40 b, Diſciplinis erudita Corin
b, Vir liberali doctrina politiſsimus.
thus. de Or. 85 a, Eruditiſsimorum hominum artes. Ep. 202
ERVMP Oapis. exeo, euado, euomo, efferueſco, exardeo, eru-
ptionem facio. pro Do. 22 5 b, Omnis improborum uis diu
collecta& inuererata compreſſo odio erumpebat in actũ. pro Mar. 335 b, Vt odia occulta ciuium in optimi cuiuſq; for
tunas erumperent. I. V. 225 a, Ignes qui ex Aetnæ uertice e- rumpunr. Quint. Fr. 318 a, Vaporarium, ex quo ignis erum- pit. de Diu. 126 a, Itaq; perfracto ſaxo ſortes eruperunt. pro Seſt. 4 b, Cùm illa cõiuratio ex latebris erupiſſet. de Ar. 244
a, Videbam illud ſcelus non poſſe arceri oeij finibus, ſed eru
pturum aliquando ad perniciem ciuitatis. pro Syl. 179 b, Fu ror biennio antè conceptus erupit in meo conſulatu. I. C.
104 b, Abijt, exceſsit, euaſit, erupit. Atti. 92 b, Bellum magnũ
uidetur in Italiam erupturum. de Ora. 130 b, Quomo do ri-
ſus exiſtat, atq; ita repentè erumpat. At. 282 b, Ne in me ſto- — 5 J; 4 2 8
machum erumpant, cim fint tibi irati. de Pro. 70 b, Byzan- tij totũ pontũ armatũ efferueſcentẽ in Aſiam atq; erumpen
tem ægrè repulſum& ceruicibus ſuis intercluſum ſuſtinue
runt. in Arat. Aeſtiferos nalidis erumpit flatibus ignes. Qu.
Fr. 299 b, Statius ſentire potuit ſermones iniquorum in ſuũ Potiſsimùm nomen irrumpere. J. A. 238 4, Poſtremò erum- Pat aliquando uera& me digna uox. de Am. uo b, Erüpunt
ſæpe uitia amicorũ, tum in ipſos amicos, tum in alienos. Att. 35 b, Hæc dominatio quorſum eruptura fit, horremus.
ERV O, eruis. eripio, extraho. Epi. 65 b, Profectò tibi illum re-
periam nifi in Dalmatiam aufu gerit,& inde tamen aliquã- do eruam. pro Mur. 227 b, Ex annalium uetuſtate eruenda
.
2
I IT eſt memoria nobilitatis tuæ. Tuſc. 154 a, Si quæ Græci ſeri- ptores prodiderunt, eruere conor. de Or. 122 a.& 141 b, Scru tari locos, ex quibus argumenta eruamus. de Ora. 124 a, Re liqua cura& cogitatione eruuntur. cõtra Rul. 6r b, Aliquid indagare, inuenire, ex tenebris eruere. de Fin, 108 b, Eruere obruta. At. 214 b, Sicunde pores, erues. Att. 198 a, Panum fe- ri uolo, neq; hoc mihi erui poreſt. 4 ERVPTIO,nis. At. in b, His eruptionem facturi dicebãtur. &373 b, Bruti eruptio. ERVTVS,4, um. de Diui. 92 b, Aliquem mortuum erutum eſ ſe.& de Fin. 108 b, Sententiæ neſcio unde ex abdito erutæ. ERYXCINA, Venus. I. V. 63,& 1 b. ERXYCVS,. mons Siciliæ. I. V. u12 b. ERYMANTHIV S,4,un. ab Erymantho monte& fluuio. L. Aper. ERXTHRAE. pop. I.V. 86 a. b ERXTHRAEA Sibylla. de N. 97.— ESCAſcæ. cibus. de D. 27 b, Dij nec eſcis, nec potionibus fru- untur. de N. 58 a, Si moddò quid haber præter eſcacn? de Di. 104 a, Sus uerò temperatis eſcis modicisq; porionib. eſt af- fectus. de Sen. 86 a, Plato eſcam malorum uolupratem ap- pellat, quòd ea uidelicer homines capiantur, ut hamo pi- ſces. de Fin. 33 b, Negat enim tenuiſsimo nictu, id eſt, conté- ptiſsimis eſcis& potionibus minorem uoluptatem perci-
6
pi, quàm rebus exquiſitiſſimis ad epulandum.
ESCVIL.ENTVS,aum. eſca, eſcas redolens. de Na.54 b.EA
pars Oris, qua eſculentis& poculencis iter natura parete- cit. I. 4. 172 b, Antonius uomens fruſtis eſculentis, uinum rer- dolentibus totum tribunal impleuit. de Natu. 51 a, Eligere quæ fint eſculenra. ESQVILINAporta. I. P. 9r b. ESSEDVW,ds. genus uehiculi. Attic. 39 a, Vedius uenit mihi obuiam cum duobus eſſedis& rheda equis uincta&c lecti- ca. I. A. 171 b, Vchebatur in eſſedo Tribunus pl. ESSEDARIV S,rj. eſſedi auriga. Ep. 99 a. ESTO. uox concedentis. pro Deiot. 149 b, Eſto, concedatur haæc quoq; acerbitatis magnitudo. I. 4. 75 b, Eſto koc impe ritè, nec enim,&æc. J. V. 62 a, Eſto, ipſe nihil eſt, at uenit,&c. pro S. R. 30 b, Eſto, cauſam proferre non poôtes, tametſi,&c. I. V. 251 a, Verum eſto. de Finib. 77 b, Eſto fecerit, ſi ita uis. ESTVNTO, imperantis. de Leg. 185 b. l ESNRIE S, ei. fames. Epi. 112, Vt ego miſererer eius eſuriei,ns ſum commotus. Cælzj. ESVRILO, r. Epiſt. 125 b, Noſtri milites facilè algere& eſuri- re conſueuerunt. I. V. 253 b,& de Di. 96 b, Ecce autem ebrio Cleomene eſurientibus cęteris, nunciatur naues eſfe in por- tu. Tuſc. 24 7 a, Nunquam uidelicet fitiens biberat, nec eſu- riens ederat. 4 E T, que, etiam, iam uerò etiam, item, item. de Or. 85, Mathe- matici recondita in arte,& multiplici ſubrilid; uerſantur. de Or. 106 b, Virtus hominibus inftiruendo& perſuaden- do, non minis& ui ac metu traditur. I. C. 105 a, Frigore,& fame,& ſiti, ac uigilijs perferendis. Off. 1+ a, Tum etiam æ- gritudine& uoluptate animi& iracundia uacare. pro Do. 227 b, Senatus eit lummum populi Rom. populorumque& gentium omnium ac regum conſillum. Irem: Alterumq;& tertium poſcitur. L. Quin. Tuſc. 2 43 a, Academici balbutir? definant aliquando, ap erted;& clara uoce audeant dicere, &c. Off. 22 a, Quod in Catulo,& in patre,& in filio, idemò; & in Qu. Murio Mancino uidimus. de Orat. 88 a, Quorum Pater& ſæpe aliès G& maximè cenſor ſaluti reip. fuit. pro Ce. 295 b, Non alia cauſa eſt æquitaris in uno& in plurib. Pro Cæl. 52 a, Lux longè alia eſt ſolis& lychnorum.&4za, KRes tamen ipſa& graiter accuſari poteſt. ETENI M. nam, ſedenim, nunc, quippe. de Diuin. 137 b, Ete- nim ex diuiſione hoc ſecundum eſt, quæ eſt,&c. id eſt, nunc hoc)&c. I. V. 143 a, Etenim rem totam breuiter cognoſcite. &38d a Etenim ſic conſiderare. I. V./155 b, Erenim quonian numerum iniuriarum uobis non poſſum exponere: ſigilla- tim autem de uniuſcuiuſq; incommo do dicere infinitũ eſt, genera ipſa iniuriarum quæſo cognoſcite: id eſt, nunc, quo- niam,&c. pro Rab. 97 a, Etenim fi Scæuæ ſeruo,&c. id eſt, nam ſi,&c.& 96 b, Etenim Quirites,&c id eſt, nam Quiri- tes,&c. de Fi. 5 a, Etenim, quoniã derractis,&c. id eſt, nan q; quoniam,&c.& ibi. Etenim quid percipit præter uolupta- tem? pro Flac.15 4 a, Neq; in toto Aemonenſium reſtimonio commoucbor, etenim quibus ego iſtam laudationè remir- tam:id eſt, quippe quibus,&c. de Cla. 166 b, Er dicere enim bene nemo poteſt,&cc. id eſt, etenim dicere,&c. ETESIAE, arum. uenti ſtati, qui quotannis poſt caniculę ex- ortum flant diebus X XX X. de Na. 5⁊ a, Venti Eteſia, tem- peſtiui& ſalutares non modò hominibus ‚ſed etiam pecu- dibus ac ſtirpibus: quorũ flatu nimij temperantur calores, & ab ijſdem maritimi curſus celeres& certi diriguntur. Ar. 282

503 E I.
282 a, Eteſlarum diebus auſter me in Italiam retulit.& 96 b, Rhodo Athenas euntibus Eteſias ualcis reflare poſſe. Pp. 19 8 b,In Gręciam deſperata libertate raplobar-cu we ec ſię proſequi noluerunt, auſterd; aduerfus mnazind— aru e Rhegium retulit. Epi. 26 b, Ego niti quid me Eteſiæ mora- buntur, celeriter uos uidebo. Or. zu1 2, Hoc motu radiantis Ereſiæ in uada ponti..
ET HICE, ces. pars philoſophiæ ad mores pertinens, uel de moribus, uel moralis. de Fat. 140 a, Quia pertinet ad mo- res, quos ε½v Græci uocant, nos eam partem philoſophię de moribus, appellare ſolemus, ſed decet augentè linguaà Lati-
nam, appellare moralem.
„» ETHICV S, a, um. Ora. 205 b, Alterum eſt quod Græci Jbiuo & ad mores,& ad omnem uitæ conſue
uocant, ad naturam rudinem accommodatum.
ETHOLO GVS,gI. de Or. 131 a, Vitanda eſt minorum erho- logorum ſimilitudo.
ETHRVSCh, pop. de D. n4.
ETIA M,&, item, uel. Epi. 142 b, Authoritate tua nobis opus eſt, Gaconfilio,& etiam gratia. Epiſto. 48 b, Vno te uicimus, quòd de Marcelli collegæ tui ſalute paulò antè quàm tu, co gnouimus, eriam meherculè, quod quemadmodum ea res ageretur, uidimus. pro D. 220 a, Adoprat annos uiginti na- rus eriam minor ſenatorem. Qu. F. 38 b a, Cùm multa male- dicta, uerſus etiam obſecniſsimi in Clodiam dicerentur. de Or. 88 b, Erat etiam Merhrodorus,&cc. multi erant præ- terea alij,&c. At. τ2 b, Cognoui te,&c. etiam,&c. eundemq; te,&ec. de Or. 99 b, Etiam illa cognoram,&c. audiueram e- tiam,&c. quin etiam,&c. J. V. 256 b, Credo haſce tabellas el nihil profuturas, etiam plus ſuſpicionis in eo crimine futu rum Or. 220 b, Vt ea qui utantur, non ſtulti homines habe- ri poſsint, etiam plerunqd; prudentes. I. V. 192 a, Facinus for- taſſe adhuc in nullo etiam uindicatum. de Cl. 189 a, Voce, motu, forma etiam magnifica. de Cl. 189 a, Orator probabi lis, iam uerò etiam probatus ex hac,&c.
ETIAMSP etiam ut. pro quamuis, licct. Atti. 106 a, Ego bo- nos uiros ſequar, etiamfi ruent. de Fi. 128 b, Etiamſi id aſſe- qui nequeas, tamen,&cc. At. 240 b, Etiam ut nullum pericu- Ium ſit,&c. Epi. 14 b, Eriamſi non in nos is eſſet qui eſt. Epi. 173 a, Tuis enim opibus, etiamſi timidi eſſemus, tamen o- mnem timorem abijceremus-
ETIAMNVNC,nunc etis, eriam num, pro adhuc. At. 49 a, Aut ad te conferam me, aut etiam nunc circum hæc loca cõ morabor. Art. 43 a Me etiam nunc iſtorum beneficiorü ex- pectatio hic tenet. At. 131 a, Da operam, ſi ulla ratione etiam nunc efficere potes, ut te explices. Or. 207 b. De materia lo- quor orationis etiam nunc, nõ ipſo de genere dicendi. pro
Mu. 130 a, Etiam nunc ſtaruere non poflum, utrum,&c. Ep. 76 a,& 170 a, Quod etiam nunc corrigere poſſum. Att. 29 a, Sed tota res etiam nunc fluctuat. Epi. 165 a, Eriam nunc Bal bus in prouincia eſſet.& I. V. 105½ b,& de Orat. 109 a,& Atti.
137 b, Epi. 41 4, 76 a, 14.9 b, 210 a. I. V. 128, Cum iſti etiam tum
de Sthenio integra tota res eſſet. Pro Arc. 189 a, Etiam cum, &c. J. V. 107 a, Quæremus etiam quid,&c.& ibi. Is mihi etiã quæritur,&c.
ELI AM atq; etiam. pro magnopere, magis ac magis, magis magisq́,. pro Pom. ¹5 a, De qua ut arbitror iſti ipſi, qui mi- nantur etiam atq; etiam, qui id liccat, conſiderabunt. At. 131 a, Etiam atq; etiam te hortor, ut,&cc. I. V. 62 a, Vide mo dò, e- tiam atq; etiam conſidera. I. V. 60 b, Tu quemadmo dũ exi- ſtimes, uide etiam arq; etiam. Epi. 83 a, Etiam atq; eriam pu to,&c. Qu. F. 301 b, Te uchementer etiam atq; etiam rogo.
At. 133 b, Etiam atq; etiam ſe auertere,&c. de D. 81 a, Diligen ter etiam atq; etiam facere aliquid. Tuſ. 1ã0 a, Animi medi- cina nec tam multis grata, pluribus etiam ſuſpecta.
ETIAM, affirmantis aduerbium.)(.Non. Acad. 24 b, Omne quod ita diſiunctum ſit, qꝗsaſt auret am aut non, non mo- dò uerum eſſe, ſed etiam nêceſſarii. Ac. 26 a, Vt ſequens pro- babilitatem ubicunq; hęc aut occurrat aut deficiat, aut etiã aut non reſpondere poſsit.
ET uerò etiam. i. atq; etiam. L. Verò.
ET quidem. L. Quidem. de Diu. 1z0 b, Et quidem cur ita opi- netur, rationem ſubijcit. de Cl. 191 b, Et quidẽ duo fuerunt, c. I. 4.168 b, Duo millia iugerm ei aſsignaſti,& quidem immunia.& ibid. a, Et quidem uide, quàm te amem,&c.& 16 9 a, Certa flagiti merces, nec ea parua. de D. 139 a, Philo- ſophi, nec ij quidem contemptiſs imi.& 137 b, Sed draconè loquentem uiſus eſt andire,& quidem, quo maius ſit, cum radiculam in ore teneret, locutus eſt. I. A. 175 a, Atq; etiã me aſpicis,& quidem tu uideris iratus. 3
ETSDtametſi. Epiſt. 263 b, Præpoſteros habet tabellarios, etſi mne Aidennon oftendunt, ſed tamen,&c. Atti. 128, Id enim etſi erat deliberationis, tamen obire nõ potui. Att. 76 a, Etſi in ipſo itinere diſcedebant tabellarij, tamen ſurripiendum
E V 504 aliquid ſpacij puraui, ne me immemorem tui putares. A. F. 2839 b, Erſi non dubitabam, quin,&c. tamen,&c. Etfi quã- uis,&c. L. Qaamuis.
E T uerò. L. Verò.. ETYMOLO GIAHiæ. notatio, 7U 4&, uocabulum. Aea. 45
a, Verborum etiam interpretatio prob abatur, qua de cauſa quæq; eſſent ita nominata, quam etymologià appellabans. Part. 233 b, In primisq́; cõmouet explicatio uocabuli ac no- minis. Top. 223 b, Ervε‿ααιν, id eſt, uerbum ex uerbo, ueri- loquium: nos autem nouitatem uerbi non ſatis apti fugien tes, genus hoc notationem appellamus, quia ſunt uerba re- rum noræ. Ep. 292 a, Docui enim te fides 17Luo quod habe- ret. Tuſ. 145 a,Studium ſapientiæ, quæ philo fophia dicitur. Neoptolemus. L. Interprerario. de Diu. 29 b, Portentorum uim uerba ipſa prudenter à maio rib. pofita declarant: quia enim portendunt,&c. portenta dicuntur. de Or. 123 b. EVAD O, du. fio, exeo, euenio, erumpo, euolò. J. V. 184 a4, Tu e. iuſmodi euaſiſti, in furis& diuiſoris diſciplina educatus. de Clar. 193 a, In dicendo pauci digni nomine euadunt.& 176 b, Is perfectus Epicurus euaſerat.& 18 a, Is fimili ratione ſummus euaſerat. de Or. 95 a, Quos iudicabat non poſſe 6- ratores euadere. de Leg. 178 b. Sed nimis ſæpe ſecus aliquos uidemus euadere. Qu. de Pet. 210 a, Minuratim ex commu- nibus proprij euadunt, Ora. 105 b, E philoſophorum ſcho- lis tales ferè cuadunt. de Fi. 121 b, Ex his anguſtijs iſtæ euaſe- runt deteriora. de Fin. 124 a, Quæ rurſus dum fibi euellt ex ordine nolunt, horridiores euadunt, aſperiores, duriores& oratione& moribus. Atti. 275 b, Bibulum noli dimittere ex ſinu tuo, tantum iam uirum ex quanto, crede mihi, poteſt e- uadere, qui ueſtris paucorum reſpondeat laudib. de Sen. 93 b, Cum animus ex corpore euaſiſſet. I. C. 104 b, Abijt, exceſ- ſit, euaſit, erupit. de Natu. 45 a, Ex abditis ſedibus euadere in loca clara. pro Cæ. b, Euaſiſſent ſubitò ex balneis mu- lieris amici: id eſt, erupiſſent. Tuſ. q. 257 a, Accedit ut es faci lius animus euadar ex hoc aere, eumque perrumpat, quòd, G&c. de Diui. u a, Aegrotus euafit ex morbo, nauis euaſit ex periculo, exercitus euaſit ex inſidijs. Tuſc. q. 169 b, Euadere ab improbis iudicibus. in Verrem 78 b, Euadere ex iudicio & emergere. L. Emergo. de D. 133 b, Aliquando id quod ſo- mniamus euadere. de Diuin. 138 b, Cum eadem ſomnia& alijs aliter euadant,& ijſdem non ſemper eodem modo.& ijbid. Cui ſomnium euaſit. de Dꝛui. 131 a, Multa uera, inquit, euadunt.& ibid. Aliquid ſicut prædictum eſt euadere. Atti.
23 4 b, Nihil antè de profectione cõſtituam, quam iſta, quò
euaſura fint, uidero. At. iõ3 a, Antea uideamus, hoc quorſum euadat.& 113 b, Hæc intelligentur quorſum euafura ſint. Att. 261 b, Quoad audiamus hæc, quæ commota ſunt, quor ſum euadant.
EVAGO R aru. Offic. 20 b, Nam qui appetitus longius eua- gantur,& tanquam exultantes ſiue cupiendo, ſiue fugien- do, non ſatis à ratione retinentur, hi ſine dubio finẽ& mo- dum tranſeunt.
EVANESOO, ſau. uaneſco, ad nihilum recido, è conſpectu omnium me aufero, exareſco, obſoleſco, in nihilum õcci- do, planè refrixi. de Ora. 117 b, Omnis eorum memoria ſen- ſim obſcurata eſt& euanuit. At. 43 b, Sin ur ſcribis iſta eua- nuerint, aliud aliquid uidebimus. Attic. 4 4 b, Poſteaquam extenuari ſpem noſtram& euaneſcere uidi. Att. 287 a, Non moddò reliqui temporis gloriam eripueris tibi, ſed etiã prę- terita euaneſcere coges. Tuſcul. q. 245 a, Nam Pyrrhonis& Herilli ſententiæ euanuerunt. de Diuin. 85 b, Poteſt autem uis illa terræ euanuiſſe uetuſtate. de Diuin. 132 b, Hoc loco cum urgerentur, euanuiſſe aiunt uim loci eius. de Diui. ¹32 b, De uino aut ſalſamento putes loqui, quæ euaneſcunt ue- tuſtate. de Clar. orat. 19 5 b, Cum iam penè euanuiſſet Hor- tenſius. contra Rull. 83 b, Corinthi ueſtigium uix relictum eſt.& ibid. Imaginem nullam reipublicæ relin quo. pro Ra- bir, 92 b, Quæ uerba iampridem tenebris uetuſtatis oppreſ ſa funt. pro Fl. 1 6 a, Nominis Romani memoriam cum ue- ſtigio imperij non modò ex ædibus Græcorum, ſed etiam ex literis eſſe deletam. pro S. R. 30 a, Aliquid ex rerum natu- ra ſublatum eſſe.
EVANGBLIA. præmia quæ dantur, ob iucundum nunciũ & ſupplicationes, quæ ob rem bene geſtam decernuntur. At. 24 a, Primùm ut opinor,«ꝰακꝓεια. Attic. 29 3à, Epiſtolis tuis ayyta quæ reddam, neſcio.& 218 a, Ita ne nunciat Brutus illum ad bonos uiros yνα. ſed ubi eostnifi for tèͤ ſe ſuſpendit.
ETKAIPIA. L. Occaſio& Opportunè& Opportunitas- EVCHIV S, chij. Bacchus. L. Bacchus. FYNXPHETHMA TA. L. OCommodat. EVCLID ES,Socratis diſcipulus Megareus, Ac.32 b⸗ EVDAEMO N, enis. i. Arabia. Att. 147.
4 FYA O2L4⸗

4 8 10 Mnuen 5, pP euadunt. Orz 3 au
ers Madunt. de Rnb Er riera. de in 1144,( ux nie Man.
Peer elane, Rorrichores cuad Narnichoren euadangaheah
1& morldur Ain. b BI d. an u am uirum er qrunto mai macte Paucorum reipondeu uucht mner orpore tnaüſfer 1Casd h erepi. 4r Nata.4 4, EI Döts bi
ett crupiſſent. Tuq na, ban
nul taadar cx hoc rc
hn. un 4, Aegrotus cuat aj nord rehns euaft ex nficijs. Tu.sdh di da in Verrem lb Euadmn prer 1. Emerxo. deD 13 Aaauerin
44 auadert. de Dum. b,Camadgt
er tuadant,& dem non ſemperctmn wanlam euaft. de Nui.' 1hähr
4&. Ahquid ſcut ptxcdictunttu hlautt de profectione coſtum, a
Sac. ardero. At. 16 3 Antea uideunn
& mb Eüre intelhgentur quatin ui 1
5.44 14diaman A, ux cwaman mt.
Sraadsim cxultantes buc cuftnen rn Aranone rctinentur liHe ““ 7 . Oam 60,. —— zbsaufen
gid uidebimus. Atac. 45
ahad 4 d
ancfctrt o5
gemtid eulnleruh de Dius. anul euetuſtate- dd 1 terrT tA T. Mantu
len
4 pp
Ocuaio dacc 1 4. 14„ 0. 24.L.4c 9
1
ut.
11 0. 12 d. Num dꝛi pemi
,“ em aoſtram cunn nend
ö —
505 I Vv EYAOEIA. I. ege Fama.. eſt. l. V. 86 b, Signa ploſtris euecta aſportataq9q°,⸗ EVEI. L O, 1s. extirpo. de D. 139 a, Timidè forraſſe ſignifer e-
uellebat, quod fidenter infixerat de Fi. 35 a, Euelli iuſsit ha-
ſtam. pro§. R. 19 b, Hunc mihi ex animo ſcrupulum euelle. At. 165 a, Euellere radices.& 239 b, Exciſa eſt arbor, nõ euul ſa, itaq. quàm fructiſicetur uides. pro Seſt. 16 b,& de Or. 143 a, Euellere lingu am alicui. Or. 205 b, Inſerere nouas opinio nes,& euellere inſitas. de Ora. 104 b, Tamen omnem eorum
importunitatem ex intimis mentibus euelliſſet uis oratio-
nis tuæ. pro Seſt. 10/à, Conſules non modò ex memoria, ſed etiam ex faſtis euellendi.
EVENIO, ns.. euado, obuenio, cado, fio, obtingo, concurro, conficior, accidit, uſuuenit, procedo, exitum habeo, interce do. de Na. 49 b, Ex quo euenturum noſtri putant, ut ad ex- tremum omnis mundus ignoſceret. de N.59 b, Magnis uiris
proſperè eueniunt ſemper omnes res.& 76 a, Multis bonis
malè euenire, multis improbis optimè. de Di. 219 a, Quota enim quæ res euenit prædicta ab his?& 120 a, Alia Romę, a-
lia Tuſculi euenit ſępe tempeſtas. de Or. 129 a, Fortè euenir, ut in Priuernati eſſemus. de D. 80 a, Vt prædici poſsit quic-
quid cuiq; euenturum,& quo quiſq́; fato natus ſit. I. C. 124
a, Idem ego ſum precatus, ut ea res uobis fauſtsè, feliciter, p- ſpered; euenerit. Bpi. 4 ½ b, Velim tibi proſperè elenire quaæ
facta ſunt, pro S. 19 a, Quibus utinã ipſis eueniſſent ea, quæ
tum homines precabantur. de D. 130 a, Neſcire ea qur euen tura ſunt, melius eſt quàm ſcire. de D. 119 b, Omnia ferè con tra ac dicta ſunt, euenêre.& 36 a, Auſpicia quæ alicui ſecun-
da euenerunt. de Diuin. 106 a, Vt cum euenerit, ita cadet, ut prædictum ſit. pro Quint. 8 b, Nam quid homini poreſt tur Plus accidere? quid uerò miſerius aut acerbius uſuuenire? quod tantum euenire dedecus? Tuſc. 266 a, At certè ei me- Üus eueniſſer. Epi. 93 a, Timebam ne cuenirent ea quæ ac- ciderunt. Tuſc. 149 b, Uli quibus iam euenir, ut morerétur,
& quibus euẽturum eſt miſeri. de In. 5, b, Quæri ſolet, quid
ex quaq; re euenerit, eueniat, eunenturum;, ſit.& 5.Q½ᷣ b, Qua-
proô Pja. 262 a, Nihil ur plerunq; euenit, præter opinionè ac cidet. de Fin. 60 a, Incommoda quæ eueniunt improbis. At- tic. 27§ a, Nihil nobis aduerſi euenire poteſt. pro Rab. 123 a, Quod malè cecidit, bene conſultũ purares. Ep. 3 a, Ex quo uereor, ne idem eueniar in meas literas.
EVENTVMW, 4. euentus, exitus, caſus, res, fortuna. de D. 32 b,
KRerum cuenta magis arbitror quàm cauſas quæri oporte-
re Top. 226 b, Caufarum cognitio cognitionẽ euentorum
facit. At. 137 b; Cauſæ euentorum magis mouent quàam ipſa euenta. pro Mil. 122 b, Hoc pleriq; facimus, ut conſilia euen
tis ponderemus:& cui bene quid proceſſerir, multũ illum
prouidifſe: cui ſecus, nihil ſenſiſſe dicamus. de Diuin. 129 a,
Chaldæorum prædicta quotidie re& cuentis refellunrur.
1.P. 106 b, Non euentis, ſed factis cuiuſq; focrunam ponde- rari. Ep. 8 a, Ego te eã noſtris cuentis communibus admo- nendum puraui.& 63 a, b, Vt Acontinentib us tuis ſeriptis ſecernas hanc quaſi fabulam rerum euttorumꝗ; noſtrorũ.
EVENTVS, u. euentum, exitus. de Inuen. 1 b, Euentus eſt
alicuius exitus negocij. Attic. i2 a, Conſilia ex euentu, non ex uoluntate à pleriſq; probari ſolent. Att. 24% b, Caſus con
ſilium noſtri itineris iudicabit. de Or. 114 a, Confilia pri-
mum, deinde acta, poſtea euentus. pPro Qu. i5 b, Sspem male- ficij præſentis in incerto reliqui temporis euentu colloca- fre. pro R. 93 5, Harum rerum non ſolus euentus atque per- peſsio, ſed etiam expectatio indigna homine libero eſt. de Aruſ. 244 b, Scipio Carthaginem quaſi fatali euentu ſolus iuertit. pro Cor. 56 b, Ipſe caſus euentusq́; rerum, non du- es, ſed comites eius conſiliorum erunt. J. A. 295§ a, Sed ſpei fructüm rei conuenit& euentui reſeruari. de Leg. 175 b, ce leris eſtpœna triſtis,& præter eos euentus, qui ſequuntur, per ſeipſa maxima eſt. de D. 92 b, Mihi Aàperitis in Aſià præ- dictum eſt, fore eos euentus rerum qui acciderunt. de H, 13 a, S' ab adoleſcenrtia ſciſſet, quos euentus ſenectutis eſſet ha biturus. de Orat. ↄ5 a, Euentum dicendi. ex lententia proce- dere.& 94 b, Varios euentus orationis pertimeſcere. Ar. 39 a, Portiter ferre aliquem euentum. Epi. 93 b, Nunc nihil ti- meò,& ad omnem euentum paratus ſum. ad Heren. 26 b, Qui ſciunt quid alijs acciderit, facilè ex aliorum euentibus ſuis rationibus poſſunt prouidere. I. C. 100 b, Ab eutu ſuo iſta ſubſellia uacua facta ſunt: id eſt, ab euentu. pro Seſt, a, Communis mars belliq́; caſus eſt incertus. de D. 82 b, Signi ficatione euentus. 3
E VER RICVLVM, ü. retis piſcato rij genus, A uerrendo di-
ctum. in Verrem 222 a, de Nat. 55 a, In euerriculum malitia- rum omnium iudiciutn de dolo malo.
E V 506
2 IVE RSIO,ni, ruina,caſus, pernicies. de inib.izu a, Qug fi- EVEHO, his. de Cl. 169 a, Vt ſemel è Piræo eloquentia euecta
ne dubio uitæ ſunt euerſio. de S. 85 a, Hinc rerum publicarũ euerſiones. I. A. 153 b, Euerfio illius execratæ columnæ. de Ar. 2 4 † a, Inferre euerſionem rectis atq; agris. Acad. 25 a, O- mnis uitæ euerſio. EVERSOR, oru. Part. 259 b, Ciuis euerſor ciuitatis.& pro Seſt.⸗ b,& pro Dom. ¹3z a, Euerſor huius imperij. EVERSVS, 4, um. pro Seſt. io b, Vrbs exciſa& cuerſa. Atric. 76 b, Euerlam in perpetuum prouinciam nos inueniſſe cIto.
EVERSVS) ſa, ſum. ab euerror, euerreris, ut apparet. I. V. 9uu b, O' Verrea præclara,&c. quod fanum deniq;? quod non e- uerſum arq; exterſum reliquerisge
EVERTO, tz. exturbo, euerſionem infero. Att. 283 b, Lepido
ſtatuam in roſtris ſtacuimus, ijdem illam euertimus. de A- mic. 100 b, Nulla domus tam ſtabilis, nulla ciuitas ram fir- ma eſt, quæ non odijs atq; diſsidijs, funditus poflit euerti. de Finib. 3 Iſta præcepta quæ probas, funditùs euertunt a- micitiam. de Aruſp. 244 a, Scipio ſolus Carthaginem euer-
tit. At. 16, Ille annus duo firmamenta reip. per me unum cõ- ſtituta euertit. pro Dom. 220 a, Funditus euertiſti ciuitaté. de Ora, 59 a, Qui duorum ſcalmorum nauiculam in portu euerterit. Paradox. n a,& de Finib. 123 b, Auri nauem cuer- tat gubernator an paleæ, in re aliquantum, in gubernatoris inſcitia nihil intereſt. de Cl. 164 a, Huius uita& mores o- mnem commendationem ingenij enertunt. Epi. 61 a, Is me decreuerat non iudicio atq; diſceprarione, ſed ui atq; im- preſsione euertere. At. 261a, Is quantum in ipſo fuit ‚remp. euertit. I. V. 85 a, Euertere aliquem omnibus fortunis.& u a, Exturbare aliquem bonis patrijs⸗ de Fin. 91*. Quaſfi uir- turis lumen extinxeris,& uirtutem penitùs euerteris. J. P. 98 a, Suertiſti miſeras funditùs ciuitates. pro Qu. 12 b, Aliquis afflictus, euerſus. pro S. R. 37 b, Sed hunc funditùs euerrit bo nis. Acad. 6, Vt retineamus eam definitionem, quam Philo
uoluit euertere. Orat. 208 a, Sua confirmare, aduerſaria e-
uertere.
m6 EVESTIGIO)'. repentè. Epi. 56 a, Eueſtigiòè eò ſum profe- re euenit, ut res,&c. id eſt, quare ſit. de Inu. 46 b, Quod eue- niet, ſi facies,&c. Att. 25 5 b, Id euenit ob eam rem, quod,&c.
ctus prima luce. I. V. 56 b, Sed repentè eueſtigièò ex homine,
cc. factus eſt Verres.
EVIDEN S, tis. clarus, apertus, perſpicuus, dilucidus. Acad. 5 b, Pleriq; definitiones euidentium rerum non improbanrt. && 1² a, Euidentes& perſpicuæ res. de N. 61 b, Euidens eſt, de quo inter omnes conueniat.& 26 b, Quid enim eſt hoc eui- denrius de Amic. 101 a, Quod in homine multo eſt euiden- tius. Topi. 229 b, Narratio euidens, id eſt, dilucida. de Vni- uer. z00 b, Menſura euidens. pro Cæl. 42 a, Argumentis age mus,& ſignis omni luce clarioribus crimina refellemus.
EVI DENTIA, næ. perſpicuitas. Acad. 5 b, Nihil eſt elarius
r*ye ut Graci, perſpicuitatem aut cuidentiã no 8, ſi pla- cet, nõminemus.& ibi. Sed tamen orationem nullam putãr illuſtriorem ipſa euidentia reperiri poſſe. EVIGIL O,. uigilo, incumbo, elab oro. Parad. u9 b, In quo euigilarunt curę& cogitationes meææ. At. 14 8 a, Honeſta at- que expedita tua conſilia, quàm euigilata tuis cogitationi- bus.& 282 a, Meſſala tanta eſt induſtria, tanto q; euigilat ſtu dio, ut,&c. EVINCOH cis. conuinco. I. V. 76 b, Verres tam nefarijs crimi- nibus, tam multis teſtibus euictus..„ EVIS OERATV S, 7a, tum. uiſceribus exemptus, confo ſus, diſcerptus de Diui. 36 a, Euiſcerara, inanima, cum animali- ſonb. ex Pacu. I. P. 88 b.& Tuſcul. 51 6, Vt tu uſpiam ſaxis fi- xus aſperis, euifesratus latere pendéres, ut alt ille, ſaxa ſpar gens tabo Item ibidem, i79 b, Ennij.
EVITA TIO,n: ad ller. 5 b,Euitatio mcommodorum.
EVIT O, as. uito, effugio. Orator. 6 a, Vt uerſum fugimus in orations, ſic ij ſunt euitandi continuati pedes. de Finibus 12²9 a, Neuitationem quidem doloris ipſe per ſe quiſqquam in rebus expendendis putauit, nec ſic etiam euitare poſſet. EVITARIHitam, id eſt, eripi, auferri. de Orat. 163 a,& Tuſc. 166 b,& 200, Hæc omnia uidi inflammari, Priamo ui uiram euitari. EVLO GIVM, gi. L. Elogium. EVMENID ES, furiæ. de Nar. 68 b, Eumenides, quæ ſi deæ ſunt, quarum& Athenis fanum eſt,& apud nos, ut ego in- terpretor, lucus turiæ, furiæ deæ ſunt, ſpeculatrices credo uindices facinorum& ſceleris.
E VMOLPID AE. de Legib. 177 a, Quid ergo aget Inachus,
cra nocturna tollimus? EVNVCHVS, ch. exectus, caſtratus. Orat. 210 a, Eunuchi è Syria Aegyptod;.
Eumolpidaæq; ueſtri& auguſta illa myſteria fiquidem ſa-
EVOCATIO, nu. ad Her. 19 b, Euocationes hominum. EVOGCATO R, ru. I. C. 102 b, Euocator ſeruorum& eiuiũ Pperdirorum, y EVO-

O 7 E V
GCATVS, a, ta n. miles auxiliarius& externus, ex diuer ocis uocatus. Epiſt. 2 44 a, Euocatorum airma manus.& a.& 34 b.
—
122
115 16
1 2
4— 8 4* 2* 5 7. † 7. 2 EVOC O, a.. elicio, exuſcito, excito. I..162 a, Ita Agyrio gn
ue primi accitu iſtius euocantur. Atti. 82 a, Nam nofarh 5 inſula Cyprios non licet. I. V. 31 b, Verres ſtatim Meſſana 1— teras dedit, Dionem euocauit. Att. 119 a, Non expulſi, ſed e- uocati è patria. pro De. 14 6 a, Et uenit uel accerſitus ut ſo- cius, uel euocatus, ut is qui ſenatui parère didicerat. de Or. 141 a, Iuuenes ſtant ad ianuam duo, qui te magnopere euo- cant. Att. 38 a, Sic te euocabam, ut nihil acrius. de EFin. 85 b, Probitas præmiorum mercede euocata. Pro De. 151 a, Miſe- ricordia tua occurrere ſolet ſupplicibus, nullius oratione
cuocata.
EVOL O, as. auolo, effugio. I. V. 253 a, Euolarat iam è conſpe
Ku férè fugiens quadritremis. I. V. 78 b.& pro Mur. 143 b, Confringat iſte ſanè ui ſua conſilia ſenatoria, quęſtiones 0- mnium perrumpat, cuolet ex ueſtra ſeueritate. Epiſt. 190 b, uin hinc ipſe euolare cupio. pro Deio. 149 b, Vbi id quod intus eſt arq; noſtrum, impunè cuolare poteſt. de Cl. 190 a, Itaq; tantos pro ceſſus faciebat, ut euolare, non excurrere uideretur. de L. 165§ a, Aquila euolauit ex arbore. I. A. 193 b, Liceat ex hac famma euolare. de Pro. 17 b, Quam pœnam rum euolauerunt. i. effugerunt. de Som. 127 b, Qui ex corpo rum uinculis tanquam ex carcere euolarunt. de Diui. 103 b, Quorum animi ſpretis corporibus euolant,& exeurrüt fo- ras. pro Seſt. 8 b, Conſul exanimatus euolat& ſenatu. de Or. 98 2,& n0 b, Tantus curſus uerborum fuir,& ſic euolauit oratio, ut,&c. Epiſt. 7b, Quem illi eſſe in principibus facilè ſunt paſsi, euolare altius certè noluerunt. EVOLVO, uu. explico. pro Cl. 49 a,b, Cuius ego criminis neq; principiũ inuenire neq; euoluere exitum poſfum. Off. 67 a, Si quis uoluerit animi ſüi complicatam notionem e- uoluere. in Arat. Quare ergoò nunc nequeo totos euoluere curſus. At. 146 a, Totam hanc deliberarionem euoluis accu rarius in literis VIII. Cal. Mar. datis. To. 221 b, Euoluere id quod inuolutum eſt. de Orat. 162 b, Euoluere aliqua: id eſt, explicare& exponere.& 4 a, Aliquando te euolutum nu- datumꝗ; uideò illis integumẽtis diſsimulationis tuæ. Aca. 28 b, Euoluere naturam omnium rerum. Attic4 5 a, Euolui nolumen epiſtolarum tuarum. Tuſc. i53 b, Euolue diligen- ter eius librum, qui eſt de animo. de Fin. 63, In poetis euol- uendis tempus conſumere.
EVOLVTIO, nu. lectio. de Fin. 53 b, Quid hiſtoriæ cogni- tio? quid poetarum euolutio? quid tanta tot uerſuum me- moria uoluptatis affert?
EVO MO, muä. foras proijcio. I. C. 104 b, Quod tantam peſtẽ euomuerit, forasq́; proiecerit. de Na. 51 a.& I. A. 198 a, Con- chas conco quere,& cas poſtea euomere. pro Mil. 116 b, Nö uereor, ne odio inflammatus hæc in illum euomere uidear. de Am. 122 b, Apud aliquem euomere uirus acerbitatis ſuæ. I. P. 99 a, In quo tu accepta tamen& deuorata pecunia Vti- canorum centum talenta euomere non poteras.
EVPHRATES, us. fluuius. de Nat. 52 b, Meſopotamiam fer- tilem efficit Euphrates, in quam quotannis nouos agros inuehit.
EVRIPID ES, dts. Epi. 259 a, Ego ſingulos Euripidis uerſus, ſingula eius teſtimë nia puto.
EVRIPIDEVS, dea. Tuſ. 203 a, Euripideum carmen.
EVRIPVS,pi. de Leg. 269 b, Ductus aquarum, quos iſti Euri pos uocant. de Nat. 64 a, Quid Chalcidico euripo in motu identidem reciprocando putas fieri pofſe conſrantius? pro Muren. 132, Quod fretum, quem euripum tot mortus, tantas tam uarias habere putatis agitationes Auctuum?L. Nilus.
EVRO PA)pæ. Stribus mundi partibus una, ſed minor. de N. 64 b, Europam Libyamꝗ; rapax ubi diuidit unda.& pro Fl. 159 b.
EVROTA S;,æ. fluuius. Tuſculan, 182. 2 47. de Inuent. 74. At.
242. EVRVS, euri. uentus ab ortu flans. At. 252. EVVLSIO, onis. de Nat. 71 a, Aeſculapius primus dentis euul ſionem inuenit. 11OT MI'A animus terrore liber. de Fin. 145 a, Democritus ex illa inueſtigatione naturæ conſequi uolebat, ut eſſet bo- no animo: id enim illi ſummum bonum,«oεναμ‿eνν& ſæpe — ænæniæv appellat, id eſt animum twerrore liberum, EITAEIA. L. Ordo, collocatio, diſpoſitio. EVXINVS pontus. de Or. 99 a.
E X. de, à, ab. de Vniu. i97 a, Vinculorum id eſt aptiſsimum, ꝗc ex ſeʒ atq; de ijs quę aſtringit, maximè unum afficit.pro Arc. 190 a, Ennius in ſepulchro Scipionum conſtitutus ex mar- more. I. V. 119 a, Statua ex ære facta.& 216 b, Simulachrum ex ære.& 21 4 a, Poculum ex auro, de Diu. 90 b.Alexander ex
E X 508 eo auro buculam faciendam curauit. de Nat. 67 a, Tempe- rantia conſtat ex prætermittendis uoluptatibus. Offic. z2 a, Ea uirtus quæ conſtat ex hominibus tuendis. i. ex ſocietate generis humani.& 16 a, Quanquam hęc quidem res, non ſo lum ex domeſtica ratione eſt, attingit enim& bellicam. At. 123 b, Ex literis Pompeij non dubitabam, quin,&c.& 126 b, Accepi tuas literas, ex quibus cognoui,&c.& 280 b, Veters ex tuis literis complexus ſum.& ui b, De quibus antè ad te falſiim ex Torquati literis ſcripſeram.& 267 a, Atq;, hoc po teris ex ſuperioribus meis literis recordari.& 251 a, Tu ex meis literis quando reſpondeas meditare. Qu. Frat. 506 b, Noli, inquit, ex taciturnitate noſtra Lupe quid aut probe- mus aut improbemus, iudicare. Qu. Fr. 306 a, b, Ex ſuperio- rum temporum conuicijs, ex pręfenti ſilentio, quid ſenatus ſentiret, ſe intelligere dixit.& 300 a, Zeuxis, quem ego& ex ſuis ciuibus& ex multis alijs quotidie magis cogno ſco no biliorem eſſe prope, quàm ciuitatem ſuam. pro S. R. 21 a, Spe ro ex hoc ipſo non eſſe obſcurum, ad quem,&c. de Or. 93 b, Ex magna hominum frequẽtia dicere iubebat, ſi quid quæ- reret.& 92 b, Ex communi quadam hominum opinione di cere. Off. 66 a, Ex alterius inſcitia prædari. I. A. 205 b. Res ex Cal. Ian. agitata, paulo antè confecta eſt. I. A. 262 a, Ex Cal. Ian. ad hanc horam uigilaui. At. 138 b, Ex ea die Septentrio- nes uenti fuere. pro Qu. 4 a, Ex ed rempore res eſſe in uadi-
moniũ cœpit. At. 251 a, Sumptus ex Cal. Apr. ad H-S. LXXX. accommodetur. pro Domo, 227 a, Ex Calẽdis Janu. quoad perfecta res eſt, de me retuliſti. Atti. 76 b, Futurus ſum extra urbem ex Idibus Ian. I. A. 153 a, Nec uerò uſquam diſcedebã, ex eo die, quo in ædem Telluris conuocati ſumus. de Clar. 194 b, Cotta ex conſulatu profectus eſt in Galliam. I. V.71 b, Tribuni militares ex Calend. Ian. non ludicabunt. cõtra Rul. 77 a, Infinito ex tempore non ut antea ab Sylla& Pom peio Coſſ. Off. 42 b, Ex qua ætate qui exercentur, laude affl ci ſolent. pro Seſt.3 a, Si quis antea iudices mirabatur,&c. ex hoc tempore miretur potius,&c. pro Do. 231 b, Tantum ex uetere illa coniuratione odium continebat. de Leg. 160 b, Ex tot generibus nullum animal eſt,&c.& ib. De ipſis ho minibus nulla gens eſt, quæ,&c. de Am. 108 a, Hunc ex maxi mè raro hominum genere iudicare debemus. de Orat. 9 ε b, Homo ex numero diſertorum poſtulabat,&c. pro Ar. 188 b, Ex hoc eſſe hunc numero, quem,&c. pro Mur. 142 a, Fuit eo- dem er ſtudio uir eruditus apud patres noſtros Q. Tube- 10. I. V. 131 b, Nihil ex ſacro, nihil de publico attigit. Off. 39 b, Honeſtum illud maximè perlucet ex ijs quas commemo- raui uirtutibus. contra Rul. 70 b, Si uobis ex omni populo deligendi poteſtas eſſet.& ibi. Quem unum ex cunctis de- legiſſeris. Anteq. 197 a, Quæcunq; adminiſtraui, ex ueſtra autoritate,& patrum conſcriptorum uoluntate feci. I. P. 86 b, Illud etiam accidit præter optatum meum, ſed ualde er udluntate. contra Rull. 79 a, Ex ſua uoluntate facere,&c. I. V. 65 b, Duo conſules erunt ex illius uoluntate. pro Qu. R. 46 a, C. Piſo ex aduerſarijs pecuniam non peteret. pro Qu. 5 b, Ex ſponſo agere. pro Qu. 9 b, Ex officij ratione, atq; ex omnium conſuerudine factuũ alicuius conſiderare. de N. 75 a, Quæ ex empto aut uendito, conducto aut locato fiunt. Par. 240 b, Fides ex fortuna ponderanda non eſt. pro S. R.7 a, Ex unius iudicio factum alterius confiderare. pro Qu.* b, Si ex opibus, non ex ueritate cauſa pendetur. de Or. 153 a, Ex iure ciuili ſurculo defringẽdo ufurpare poſſeſsionem a- miſſam. pro Mur. 129 b,& 131 a, Ex iure manu conſertũ. pro Cl. 39 a, Iudex qui nõ ex lege ſediſſet. pro Sex. R. 22 b, Ex ſua natura cæteros fingere. de Ar. 24 8 a, Domus mea ædificatur ex autoritate ſenatus, pecunia publica. Attic. 273 b, Facis ex tua dignitate& è repub.& ⁷2 a, Statues ut ex fide, fama, req;
mea uidebitur. de Diu. 90 a, Somnia quæ magi Cyrò inter-
pretarti ſunt ex Pionyſij Perſici libris. At. è0 b, Te ex ſentètia nauigaſſe gaudeo. pro Cor. 67 b, Nauigium ex tempeſtate moderari. de Orat. 121 a, Non ex reis, ſed ex rebus numerare cauſas. pro Qu. R. 52 b, Non ex pactione uerborum, ſed ex malicia& perfidia dij hominib. iraſci ſolent. de Claris ora. 190 b, Ex te nos duplex afficit ſolicitudo. pro Rab. 126 a, De metrius& ex repub. Athenis, quam optimè digeſſerat,& er doctrina nobilis& clarus. pro S. Roſ. 32 a, Quæ mihi iſte ui ſus eſt ex alia oratione declamare. pro Qu. R. 54 a, Ex luriſ- peritorum confilio& autoritate reſtipulari ab aliquo. pro Font. 279 a, Aliqui ciuilib. ſtudijs atq; ex obtrectatione do- meſtica inimici. Off. 38 a, Alexander Fheræus ex inſidijs in- terijt.& 27 a, Ex inſidijs capi. de Clar. 173 a, Spurius doctus ex diſciplina Stoicorum. Attic. 20 b, Totam Academiam ex duobus libris contuli in quatuor. Parad. 124 b, Populus Romanus ex tantis uectigalibus iampridem uix poteſt a- lere exercitum. Orator. 207 a, Rhetoricam quaſſ ex altera parte reſpondere Dialecticæ. Attic. u⁷ b, Diem ex die expe- ctare. I. V. 8 b, Ex interuallo reguſtare aliquid. Attic. 159 b,
Aenigma

DIr ommani Saadta adürßn nangn
Jreen — 7en Domo: 7 HCkadil d de me reruliki.
5— aa er afalatu oſectu nen
mhaaren ex Calend.Lan. noamn
aümo er tempore non ut aene
— mrac hh . 904 41 b, Er al xtate qui exexanax 4 980 5e. 4,K qais antei iudich nrin
Mpoet mirrtat potius,& 1 dla onurarione— Frneridas aallam animal chAr Külz nalla gena et qux, Kc.de Am. ulal
bommum genert iudicare dedennhn aume dilcrtorum poſtuänknt
K hanc aumtro, qucm, At pro hrgu
2 440 air truditui apud patresnota 5b, Nühal es ſacro, lenuunes
an Had amamep acet etijqauan 3 undun coaerz Rul.0 5, Kuobu aun Rpotutus tile.& i. un umat
Ane, 9 4,(reung imiita: da.& patrum— um Accidit prættr optatum meun, 1
Cr.4omn KRall. 9 4,Er lusnolmn
Da0 doafales trunt trilhns uomaet
ſ t daerſarij e 2 11 Actre. pee Qu. 15, HI n oalo 4gere. pro. 1d, 1— i ahcuims coritmn:
Guctuchae ſactä ooluattuce Het tmofo au: madi, andrnu
b k fortunap 2d?
34 10 factum Ilterns 4
„1 detring?do duili furculo detrinido ofuffa de
pro Mar.n, Am Hatasl ader qui d dr eget tus drtcro- ſngrte. t Ara4 i n mun ſenatus, Pecnaud e na
dAn Kam ig
5p daus hon d⁴ nerkatt 5
t
0 Somanc ebutr.** D. 90 5 lden kl⸗
R 99bN 4 4 Cons, Naſ — Nou exas eu
—
8 icx. 4 —— ongas
frAf
1 VI
509 E X Aenigma Opiorum ex Velia. Off. 65 a, Pater ſæpe ex filio eſt nominandus. Ep. 259 b, Vercor ne ex Calend. Ian. magni tu multus ſint.& 214 b, Negocia mea quæ ſunt in Achaia, ex eo quòd Hæres ſum M. Mindio.& 20½ a, Is nõ eſt ex iſtis.& ibi.
ſtizuere aliquid.& 185 a, Exopinione hominum ſcribo quæ ſcribo. Tuſc. 239 b, Ex turri alta concionari.& 23 4 b, Ex ali- qua re ſpectare aliquem:id eſt, æſtimare. Epiſt. 177 a, Ex hoc pendère totum negociũ, ut plurimũ lucri fiat.& 2 b, Treis legatos ex ijs qui priuati ſunt,&c. Tuſc. 225 a, Ex præceptis lapientum uiuere, id eſt, ut præcipiunt ſapientes. Epiſt. z1 b, Ead; me ex tuis mandatis monuit.& 34 a, Ex literis tuis in- rellexi. At. 34 a, Ex literis alicuius aliquem in amicitiam re- cipere. Ep. 32 b, Ex illius ſermone ad te ſcribam plura.& 137 a, Ex aliquo ſcire, ex aliquo quærere. de In. 4 4 a, Ex ore alte rius loqui. Tuſc. 160 b, Ex quo. ad Her. 5 b, Ex teſtamento iu beri,& ex plebis ſcito uetari aliquid facere. ad Her. 25 a, Ex arte ſcribere. de Inu. 44 a, Ex arte dicere.& 4½ a, Ex ſe& ex natura conſiderare aliquid.& ibi. Ex ſe nihil firmi dare ad recuſationem.& ibid. Ex eadem parte eodem in genere. de
Nat. 32 a, Ipſum ex ſe ſua ſponte moueri.& 31 a, Quæq; ipſa
ex ſe generata ſtirpibus continentur. de In. 50 b, Extempo- re:id eſt, ſubitò. de Inu. 5 b, Ex utilitate communi leges in- terpretari, non ex ſcriptione quæ in literis eſt,& ad utilita-
tem communem: ibi. de In. 5⁵ b, Ex legibus optimè reſp. adminiſtrtur.& ibi. Ex ſe intelligi propoſfitio dicitur, cum
approbationis non indiget. de In. 56 a, Ex lege iurati iudi- ces iudicent. de Op. 24 4 b,& 245 a, Ex Græco, uel è Græco, uel à Græco conuerſa oratio. Ex uita, uel uirta, uel à uita
excedere. L. Excedo. At. 252 b, Ex Zenone cognoſcam. EXACTI O, onts. penſio, tributum, ſtipendium, uectigal. At. 67 a, Ne extrema exactio noſtrorum nominum expettetur.
Ep. 164 a, Magno pondere auri coacto de publicis exactio- nibus.& 37 b, Illa acerbiſsima exactio capiti atq, oſtiorũ.
&c de L. 180 b, Exactio Pecuniarumi. pro Do. 223 b, Quid o- perum publicorum exactioſquid inſcriptio nominis tui? EXACOTIOHw. id eſt, expulſio. de Or. 88.
m. completus. J. V. 85 b, Latonam iam ad pa- m temporibus exactis fugiſſe Delum. Tuſ. utem qui exacta ætate morꝛuntur, fortuna .239 b, Pater exacta ætate. I. C. u12 a, Terria
riendum uis 165 b, Eorum laudatur.& I.
. 11 85 8 8 8—*.„.. ferè uigilia exacta. de Nat. 77 a, Per præconem uendidiſſe,
exactad; pecunia dixiſſe, ut,&c. id eſt, collecta& accepta. de Or. 88 a, Quid exactis regibus, id eſt, expulſis. EXACVO,. acuo, cohortor. Atti. 198 a, Velim cohortere& exacuas Cloatium. de Legib. 16 8 a, Cùm homo exacuerit il lam ingenij aciem ad bona diligenda,& reijcienda contra- ria. de Leg. 188 a, Clodius ad ſtatum noſtrum labefactandũ mucronem tribunitium exacuit, de Orat. 95½ b, Ad uos exa- cuendos accommodaut orationẽ meam.)(. Heterrere. Epi. 158 a, Solicitudinesq; meas quotidie magis tua merita exa- cuunt: ͤ“ EXADVERSVS. aduerbium, pro eregionsè, ex aduerſo. de Diuin, 101. 3 4 1
EXAEDIEICATIO, onu.. conſtfuctio, compofitio. de Ora
tore 114 a. EXAEDIFIOO, s. ædifico. I. V. 2 45 a, Nauis publicè gratis ccoactis fabris operisq́; imperatis exædificari atq; effici po- tuit. de Orat. 98 a, Te rogo ne grauere exædificari id opus quod inſtituiſti.de Legib. 173 b, In noſtris ſedibus exæ difi- catum templum licentiæ. Ac. 32 a, Ne exsdificatum quidem hune mundum diuino confilio exiſtimoc. EXAEQN O, as. æquo, æqualem uel parem facio. I. V. 133 b, I- ſte omnia iura precio exæquauit, omnium rerum delectum atq; diſcrimen pecunia fuſtulit.& de Fin. 92 a, Exaquarc o- mnia. Poſtquam. 203 a, Superiorem eſſe contra improbos minus eſt negocij, quaàm bonis exæquari. in Arat. Exæquare unum cum alio. de Am. 10 9% b, Qui in amiciriæ neceſsitudi- ne ſüperiores ſunt, exæquare ſe cum inferioribus debẽt. ad Her,. 30 a, Pauci pluribus exæquari non põſſint. Epiſt. 218 b, Sed uereor, ne quia complures tibi præcipuè commẽédo, exę quare uidear ambitione quadam co mmendationes meas. Att. 62 b, Pecunia omnium dignitatem exæquat. ad Her. 30 b, Vt lõgitudo& plenitudo harum, multitudinem alterius afſfequatur& exæquet. EXAGGERATIO, nis. elatio. Tuſcul. 188 b, Exaggeratio quàm altiſsimi animi. ENXAGGERATV S,, um. erectus, cumulatus, amplus. Par. 124 a, Qui animo excelſo,& alto,& uirtutibus exaggerato eſt. Orat. 225 b, Alta& exaggerata oratio.)((Humilis& ab- iecta. EXAGGERO;,. amplifico, uerbis aliquid magnum facio. )(Extenuo. de Orat. 105 a, Veritus es nifi iſtam artem exag- geraſſes, ne operam perdidiſſes. pro Plan. 274 a, At enim ni-
/ 1
Aulus unus ex meis intimis.& ¹96 a, Exre& ex tempore cõ
E X 510 mis ego magnum beneſicium Plancio facio,&, ut ais, id uer bis exaggero. de Orat. 135 b, Id complector, exorno, exagge- ro.& 152 b, Exaggerare& amplifficare orationem. de Clar. or. i70 b, Hæc poſteriorum quaſi exaggerata alrius oratio. I. C. 122 a, Benignitate deorum auctas exaggeratas q́, fortu-
nas nox una penè deleuit. Off. 19 a, Rem familiarem omni
ratione exaggerare. Tuſcul. 200 a.& 238 a, Exaggerare ali- quid.)((Extenuare. EXAGITATOR, nä. uexator. Orat. 200 b, Plato exagitator omnium rhetorum. 4
EXAGITATV S,a, um. Ep. 2 b, Vt in rebus multa antequam tu profectus es ab ipſo rege,& ab intimis Põpeij clàm exul
ceratis, deinde palàm à conſularibus exagitatis,& in ſum- mam inuidiam adductis, ita uerſamur.— 3 EXAGITO, s. uexo, diuexo, inſector, exerceo, iacto. de Or. 148 a, Inuenti ſunt, qui hanc dicendi exercitationem exagi- tarent atq; contemnerent. At. 12 a, Inſectari& exa gitare ali- quem. Orat. 199 a, Quònam igitur modo audiretur Phryx Athenis, cum etiam Demoſthenes exagitetur ut putidus.& 210 b, Quod apud Lucilium ſcitè exagita in Albutio Scæuo
luctum uocem. pro Syl. 178 b, Colonorum difſenfio delata ad patronos eſt, cum multos annos eſſet exagitata. Or. 19 8 a, Horum enim diſputationibus& exagitatus maxime ora tor eſt,& adiutus. Poſtquam. 20 8 b, Cauſam ſenatus exagi- tatam eſſe concionibus improborum. de Som. 131 a, Nec in hunc locum niſi multis exagitati ſeculis reuertuntur: id eſt, exerciti,& agitati. EXALBES CO, ſcis. expalleſco, extimeſco. de Or. 93 a, Equi- dem in me ipſo ſæpe experior, ut exalbeſcam in principio dicen di.& 165§ b. Ac. 13 a, Tremere& exalbeſcere obiecta re terribili. de Fin. 131 b, Exalbeſcere metu.
na fingunt fauos. de Ar. 249 b, Si examen apum ludis in ſce- nam ueniſſer.
EXAMIN O, s. perpendo, expendo, pondero, excutio, diſpu
to, exquiro, in manibus iacto,& excutio. de Or. 123 a, Sed ea
probanda, quæ non aurificis ſtatera, ſed quadam popuiari
trutina examinantur. pro Plan. 276 a, Sed ego hoc meis põ-
deribus examinabo, quid cuiq, debeam. Or. 199 a, Piligen-
enim ſui ſimilem& leuitatem& calorem adeptus eſt, ran- quam paribus examinatus ponderibus, nullam in partem mouetur. pro Fonrt. 278 b, Ad unamquamq; rem examinan- dam, momentoq́; ſuo ponderandam. EXAMINATV S,, um. expenſus. Tuſ. i7 b, Anjmus tanquã paribus examinatus ponderibus nullam in partè mouetur- EXANGVIS, gue. exanimatus. de Ar. 242 b, Ille exanguis&c æſtuans ſe è curia repentè prorupit. I. P. 98 b, Cum tu, quod tibi ſuccederetur, exanguis& mortuus concidiſti. I. V. 202 a, Exanguium corpora mortuorum. pro Seſt. 20 b, Aliquis extremo ſpiritu exanguis& confectus.& a, Homo ener- uatus& exanguis. Qu. Fr. 30 8 a, Ille furens exanguis inter- rogabat,&c. Tuſci⁶ a, Lachrymæ perdere humore exan- gueis genas. ad Her. 27 b. Aridum& exangue genus dicédi. EXANIMATIO, nuw. Offic. 26 b, Sic cauebimus, ne in per- turbationes atq; exanimationes incidamus. Tuſcul. quæaſt. 213 a, Exanimatio eſt metus ſubſequens,& quaſi comes pa- uoris EXANTMATVS, 4,um. exanguis, metu conturbatus. I. C. 118 b, Meam mentèẽ domum ſæpe reuocat exanimata uxor, metu abiecta filia. I. V. 4 ⁷ a, ltaq; illum murii, exanimatum, & uix uiuũ relinquo. de Or. 146 b, Nolo uerba exiliter exa- nimata exire. ᷑ Mil. uz a, Milo nullo metu perterritus, nul- la conſcientia exanimatus. Ep. 124 b, Miraris me tanta per-
turbatione ualetudinis tuæ tam grauiter exanimatũ fulſſe?
EXANIM O, s. perturbo, perterrefacio. Att. 16²2 b, Aduentus Philotimi exanimauit omnes qui mecum erant. Pro Mil. 18 b, Me quidem exanimant& interimunt hæ uoces Nülonis. Par. u16 a, Te metus exanimat iudiciorum. Atti. i 3 b, Tulliæ meæ morbus me exanimat. de Orat. 95§a, Adoleſcentulusq; in initio dicendi ſic exanimatus ſum, ut,&c. Ep. 124 b, Exa- nimatus ſum tuis literis,& c. de Fin. 85½ a, Cùm graui uulne- re exanimari uideret ſe. Tuſc. 243 b, Deniq; ut exanimaren- tur, priuſquam ſe uictos faterentur.
EXANTLO, ab Havrzad, exhaurire: ſignificat enim exci-
pio, perfungor, haurio. de D. 122 a, Tornos ad Troiam belli exantlabimus annos. Tuſc. 174 b, Quod cum exantlauiſſer omnes labores, tum incideret in mortis malũ ſempiterniũ. EFEXANTLATV S,, um. Tuſc. 1⁊9 a, Quæ corpore exantla- tõ atq; animòo pertuli. Ac. 27 a, Herculis labor exantlatus à Carneade. Vnum pro omnibus haurire indigniſsimam ca- lamitatem. L. Haurio. Excipere multos labores. L. Exci- Pio. Perfungi periculis. L. Perfungor. 2 EXAR.
la. Attic. 41, Ne& meum mœrorem exagitem,& te in cundẽ
EXAME N nis. apum congregario. Oflic. z1 b, Apum exami.
ter examinare uerborum omnium pondera. Tuſc. 157 b, Ciü

V
511.. 5 8„.. ½ EXARDESOO,; S,, exar. inflammor. de Orat. 125 a, Materia
1 2 3..1. 4 7„ar facilis ad exardèſcendum. de Am. us a, Mirabilis quędã exar deſeit beneuolentiæ magnitudo. de A. 115 a, E Jn⸗ eorum Tu 18 a cxardeſcit, libido conci exardeſcir amor,&c. Tuſc. 197 b, Ira eX ardeſci 5 IOdneh Mrle tarur. J. V. 89 a, Homo ut hæc audiuit, exarſit ad id qckh nu 414 4⸗ 2 27„14 4 a—„ 5.. quam uiderat, id eſt, amore captus eſt. Ep. ¹5 a Exarinonic 4132.—..141 2,.„ 1— rò ſibilis Iùm præſenti iracundia, ſed,&c. Attic. 35 a, Nunc uerò ſi uulgi.&c, uereor ne exarſerit. I. V. 118 b, Homo exarfit eeun 181»„ 4 3...„ r,.— 12. dia& ſtomacho. de Or. 145 a, Philippus grauiter exarfit, i eſt, iratus eſt. Tuſ. 244 b, Ingenium Carneadis exarfit côtra Ic, 1A. 1 11 Brurr aArſit in- Stoico rũ diſciplinam. Br. 90 b, Is in cauſa Bruti exarfit in credibili dolore. Orat. 206 a, In omni genere am plificatio- nis exarſimus. I. A. 194 a, Hodie ſongo intornallo 38 lem libertatis exarſimus.& 228 b, Tota Iralia libertatis eſide- rio exarſit.& 231 a, Ipfi enim ſponte ueſtra exarſiſtis ad liber *‿* 3 †K 8 12* 41 7 tatis recuperandæ cupiditatem. pro R. P. 124 b, Quanquam tuin propter multorum delicta etiam ad innocentium peri nlu te 1l! at. pro Syl. 181 b, Ex multis ui culum tempus illud exarſerat. pro Syl. 181 b, Ex mu 5 8 6; 2 11„er rijs repentè iſta tanta importunitas inauditi ſceleris exar- ſit. de Amic. 110 b, Niſi quędam admodum intolerabilis in- iuria exarſerit. de Diu. 94. b, Præſagitio,&c. qui ſi exarfſit a- crius, furor appellatur. de Aruſp. 254 a, Ego illam fammam excepi, pro patria ſolus exarfi. 2..—. 1.„.„. 3„. ſ. de EXARESOO; ſtu. exſiccari, exhauriri, abſumi.)(„Reuireſco. de D. 83 b, Vt quoſdam exaruiſſe omnes uidemus.& I. P. 97 a, 81 omnes exaruiffent. de Cl. 166 a, Sic omnis fructus repreſſus, exuſtusd; flos ſiti ueteris ubertaris exaruit. At. 167 a, Miror 1 4. 117 1—&F 11, 8 ⸗—2 eius lachrymas diuturna miſeria non exaruiſſe. de Clar. 171 3 8..„ 2A. FP. 1 1— b, Itaq; exaruerunt, uix iam ut appareãt. Ep. 138 a, Deinde 1 pſa illa, ſi qua fuit in me facultas orationis, niſi me ad has exercitatiòes retuliſſem, exaruiſſet.& 106 b, Vides enim exa ruiſſe lam ueterem urbanitatem ad Her. 24, Aliquando rei- publicæ rationes quæ malicia nocentium exaruerunt, uir- tute oprimatum reuireſcunt. EXAR O, zs. arando effo dio. de Di. 119 a, An eſt quiſquam ita
1
inſipiens, qui redat exaratum eſſe DHeum?& 125 a, Exaratus
puer. de Le. 182, Cùm multa in eo loco ſepulchra fuiſſent, exarata funt.. 4 2 3.
EXARARE, colligere. I. V. Act. 3, Iis plus frumenti importa- batur, quàm quantum exararant. Eadem: Hæ literæ Iudices
Metelli quas audiſtis, hoc quantum eſt, ex Sicilia horno- tini exarauerunt. Sæpe in ijſdem Verrinis hoc modo uritur.
EXARARE, ſcrib ere. At. 217 a, Ante lucem cum ſcriberẽ con- tra Epicureos, de eodem oleo& opera exarui, neſcio quid ad te.& 185 a, Hoc literarum exaraui egrediens è uilla ante lucem.& 255 b, Itaq; ſtatim nouum præmium exaraui. Epi. 196 a, Hæc cum eſſem in ſenatu exaraui.& 142 b, Cum ad te harum exemplum in codicillis exaraui.
EXATVR O, as. uel evſaturo, as. L. Exſaturopg.
EXAVPDIO, du. audio. I. C. 121 b, Sed quæ exaudio, diſsimu- lare nõn poſſum. pro Sy1. 173 b, Vt idem omnes exaudiãt, cla riſsima uoce dicam.& ibid. a, Maxima uoce, ut omnes exau
dire poſsint, dico,&c. de D. 95 b, Cum aliquantulũ progreſ
ſus eſſet, ſubitò exaudiuit hinnitum. Atti. 9 a, Tanti ſonitus fuerunt, ut ego eo breuior ſim, quòd eos uſq; iſtinc exaudi-
tos putem.& 59 b, Vix enim mihi exaudiſſe uideor. Aca. 6 b, Multa exaudiunr in eo genere exercitati. de Finib. 63 b, Qui exaudita quaſi uoce naturæ, ſic,&c. ad Heren. 7b, Num qui clamor exauditus fit. I. C. 102 b, Quorum uoces paulo antè exaudire potuiſti. Orat. 215 b, Sed non attendimus, neq; ex- audimus noſmetipſos. Att. 220 b, Heri in ſtrepitu mihi ui- deor exaudiſſe, cum diceres,&cc.
EXCAE CO, as ſenſu uidendi orbo. Ac. 19 a, Num ergo is ex- cœcat nos, aut orbat ſenſibus?
EXCANDESCENTIA, eſt ira naſcens& modd exiſtés, quæ Græcè dicitur 9oεμαισαν. Puſc. 213 b.
EXCAN PESOCO, ſcu. exardeſco. Tuſc. 218 a, Hæc nullam habent uim, niſi ira excanduit fortitudo. Ep. 122 a, Id poſt- quam reſcijt, excanduit,& me cauſam inimicitiarum quæ- rere clamitauit.
E XC ARNIEIOO,.. diſcrucio. de N.76 b, Democritum à Syprio ryranno excarnificatum accepimus.
EX CAVO, as. cauo. J. V. 214 a, Trulla excauata, cum manu- brio aureo.
EXCED O, dis. exeo, emineo. Att. 292 b, Vos fortaſſe ſapien- tius exceſsiſtis urbe, quàm liberaueritis. Ep. 165 a, Finibus Prouinciæ meæ nunquam exceſsi. I. A. 1s Exc—
Pe,Cno9 P,Abiſt,decefoge eante enet b. Dweederc eur
— Ir. elsit,— 1pit. Poſtꝗq. 2 05§ a, Cũ is rgeſdiſlor Aui ee& flammæ uobis autoribus reſtiterat.
In Ant. 21 d, Nifi prius ſibi reſpondiſſer nam v;
ſcriptione exced 15 de Preſs dnehersguAm 8 ill⸗ 1 eli⸗
ESc. 7. 91 b, Cum animus Eudemi ex
Pa⸗ Naeflbrit Vn Arch. 186 a, Vt primùm ex pueris ex-
1118 a, Sed ad eos qui uita excefſerunt re.
V 4 7₰
— 51*
.„ 21
uertamur. Offl. 31 a, Excedere è uita.& de Cl. 171 b, Tuſc. 154 a, Excedere à uita. Parad. 123 b, Quid cum cupiditatum do- minatus exceſsit? de Vn. 197 b, Sic in omni mundo omnes partes collocatæ ſfunt, ur nulla pars huiuſce generis excede ret extra. I. S. 17 4 b; Ea pars, quò tanquam in unam uoragi- nem cœtus omnium uitiorum exceſſerat.
EXCELLENS;, uw. præſtans, præſtabilis, præcellens, antecel
lens, eximius, egregius, excellenti animo ac uirtute uir.)(. Vulgaris. de Cl. 199 b, Virum excellentem præclarè tum illi homines florem populi eſſe dixerunt. de D. 135 a, Dij immor tales rerum omnium præſtantia excellentes. de N. 1 b, Vru- na excellètiſsima uirtus iuſticia. pro S. R. 5 a, b, M. Petrei ex- cellens in amore reip. uirtus de In. 62 a, Excellens muliebris formæ pulchritudo. Tuſcu. 143 b, Excellens in omni genere uirtus. pro Ar. 189 a, Excellenti animo ac uirtute uir. de Cl. 196 b, Galba fuit inter tot æquales unus excellens. Ac. 41 b. Vir excellens omni genere laudis. de Cl. 189 b, Excellens in aliqua arte. de Na. 13 a, Et piè ſancteq; colimus naturam ex- cellentem atq; præſtantem. Epi. 43 a, Tua ſcientia excellens ac ſingularis. Anteq. 196 b, Dij, qui excellenti tumulo ciuita- tis ſedem Capitolij in ſaxo incolitis conſtitutam.
EXCELLENTER, magnificè, excels è. Offic. 13 a, Quæ ma-
gno animo fortiter excellenterq facta ſunt.
EXCELLENTIA, tiæ. præſtantia. Off. 20 a, Nobis autem perſonã impoſuit ipſa natura, magna cum excellentia præ- ſtantiaq; animantium reliquorum. de Am. 109 a, Sæpe enim excellentiæ quædam ſunt, qualis erat Scipionis in noſtro(ut ita dicam) grege. Off. 19 b, Decorum. i. quod conſentaneum eſt hominis excellentiæ. Off. 4 b, Animi excellentia magnitu doq́; war dsοαuνL. Enthymema.
EXCEL LO, lu. præſto, antecello, anteſto, emineo, eniteo, princeps ſum. de Clar. 172 a, Mos eſt hominum, ut nolint e- undem pluribus rebus excellere.& 184 a. Tuſ. 174 a, Sed ab ea una uirtute quę cæteris excellat, omnes nominatæ ſunt. de In. 62 a, Zeuxis longè cæteris pictoribus excellebat. de Orat, 223 b, In iocis tu longè alijs mea ſententia excellis.& ibid. Attici in eo genere præter cæteros excellunt. Orat. 197 b, In oratoribus uerò admirabile eſt, quantum inter omnes unus excellat. Ora. 156 a, Si quærimus quod unum excellat, ex omnibus docto oratori palma danda eſt, de In. 42 b, Ex- cellere inter aliquos. de Leg. 166 a, Qui ſingulis uitijs excel lunt, aut etiam pluribus. de H. 99 a, Telmeſius in Caria eſt, qua in urbe excellit aruſpicum diſciplina. de D. 88 a, Igitur oraculum illud nunc minore gloria eſt, quia minus oracu- lorum ueritas excellit. de Am. uo a, Non enim tu poſsis, qpantumuis licet excellas, omnes tuos ad honores ampliſ- ſimos perducere. Ep. 177 b, Excellere in aliquo genere uirtu tis. Ac. 2 a, Excellere ingenio& doctrina. de Ora. 103 b, Qui in aliqua arte aut facultate excellit.
EXCELSE alté, excellenter. Or. 207 b, Excelſius& magni- ficentius dicere,.
EXCELSITA S, tus. celſitas, altitudo. Offi. 56 b, Etenim mul to magis eſt ſecundum naturam excelſitas animi& magni- tudo, quàm uoluptas,&c. Nonius. aliter, celſitas.
EXCELSVS,, um. alrus, ſublimis. At. 66 b, Septa marmorea facturi ſumus, eaq́; cingemus excelſa porticu. in Verr. 217 a3 Hæc erat poſita Segeſtæ ſanè excelſa in bafi. pro Milo. ui ba Atqui excelſo loco ſuperiorem ſe fore putabat Milo. de S. 127 a, Oſtendebat autem Carthaginè de excelſo, pleno ſtel- larum, illuſtri& claro. de Naàtu. 21 b, Ibes ſunt aues excelſæ, cruribus rigi dis,&c. I. V. 217 a, Erat admodum amplũ& ex- celſum ſignum cum ſtola. in Ara. Excelſi colles. Att. 89 a, Sta tua quæ ad Opis per te poſita in excelſo eſt. I. C. iiz; a, Simu- lachrũ Iouis maius facere,& in excelſum collocaxe. de Opt. 244 a,li quos nihil excelſum magnificumque delectat. pro Mur. 138 b, Vir magnus& excelſus. Ora. 207 b, Orator gran- dis,& quo dammodo excelſus. Tuſcu. quæſt. 177 a, Vir altus & excelſus& humana deſpiciens. OiHl. 16 a, Animus excelſus & magnificus.& 4 a, Animi excelſi atq; inuicti magnitudo ac robur. Epiſt. 19 b, Excelſo& illuſtri Ioco ſita eſt laus tua⸗ ad Her. 18 b, Parem aut excelſio rem fuiſſe.
EXCEPTIO, onu. adiunctio, de Am. 107 b, Tum ſit inter eos omnium rerum ſine ulla exceprione communitas. Epiſt. 82 a, Quotieſcunq; filium ruum uideo, polliceor& ſtudiũ qui- dem meum& operã fine ulla exceptione, aus laboris, aut oc cupationis, aut remporis: gratiã autem& autoritatem cum hac exceptione, quantum ualeam, quantumꝗ; poſsii. con- tra Rul. 70 b, Optimæ leges hac lege fine ulla exceptiòe rol lentur. de Fin. 69 a, Quid attinet lüxurioſis ullam exceptio nem dare? pro Cor. 6 a, Quòd ſi exceptio facit ne Hiceat, i- bi ineſſe eſt licere. contra Rul. 62 b, Sunt in tota lege exce- Ptiones duæ, excepit enim,&c. de Inu. 69 a, Prærorijs exce- Ptionib. multæ exeluduntur actiones.& ib. Exceptio, extræ quam in reum capitis pręiudieiũ fiat. pro Cec.z 89 a,Prętos
inteke

pi. 414 Tae dDgAels e
4
IXas prranta
mßalcn ipſa aataram
— licaomm.ge d— 2 ancam ſuns aalig eratin.
0.g d. Dec Of dtum 1adc us Mdllencia. OK. b N
420. kathymema. 0, pPratto, mntecello ante a a ar Cla a Mos ebog nan kedan ewcellere.& MEn Fauts eerg exccllat, omnesun 4 Zeaun waßt cterng pictandu ant dh wen m longe aijs mez ſentenaan AM eo Fenerr pexter teros eudiarh 9dan acro Admnradile eit quumam illat. Ora.6 4 S quxrimm Suodmnn d2d 4octo Oratorn halma dandackeeh
ter ahu⁴ de Lex 666% Gikrgüm.
miam ptaridas 4e 0.9 9 4 Teimenuad da scls arufpicum diſciphaa dehk.
n lad aunc minore glorucit quumm
ermn Medkt. de Am. uo Nou aanf Rans ha tictllas, omnes mosadboume rducmn. 1p. b. Exccllere liulgr 4Lutlere mgeno& doctrma eban arut unt faultatc ecellt.
1I Ahan,Mccllenter. Or. 10) Eucttubt
uNt.
mn oladt N 5* 84n Alenn ſadlimn. Ka au 2 nemu— 195t4 Segeite fane ecel du upcriorem ſe forepätne
arlhlo loα lud ended zatem Curthag
1* ſ unn Laro. 4 Xutu. ud Deſn u
½ admocun.
u ei- 2—
d„ & opr— ain “ 5 491 tem
— 04,4 1
1NTI dnomcläns cantn
diat 44 auiy
513 E X
interdixit ſfine ulla exceptione, tantum ut unde deieciſſet, reſtitueret. de Or. 98 b, Vt illi unde peteretur, uerus arq; uſi- tata exceptio daretur, cuius pecuniæ dies fuiſſet. de Ora. 9⁸ b, Vt petitor rurſus cum peteret, ne exceptione excludere-
tur. de In. 53 b, Exceptio, extra quam ſi quis,&c. At. 87 b, Ha- beo exceptio nem 1wοοluναναν, extra quam fi,&c. de In. 33
a, Homines ut cibo utantur non neceſſe eſt, niſi cum illa ex- ceptione, extra quam ſi nolint fame perire.& ibi. Homines mortales neceſſe eſt interire ſine adiuncto, id eſt, ſine exce- ptione. ad Heren. 4 b, In priuatis äctionibus, prætoriæ exce ptiones fiunt. I. V. 252 a, Tamerſi rectè ſine exceprione dixe- ram. de Inu. 80 a, Quædam tacitis exceptionibus cauentur. de Orat. 121 b, Nunquam ego cuiquam tam præcisè negaui,
quaàm hic mihi planè ſine ulla exceptione Præcidit. Qu. 297
a, Non patiar te cum exceptione laudari.
EXCEPTO, 2. excipio, extraho. Par. 123 a, Aliquis barbatu- los mulos exceptans dé diſciplina& pertractans. EXCEPTVS,, um. extra, præter. Epi. 2 b, Is hac regia cauſa
excepta, pollicetur ſe,&c.& 77 a, Mihi ſolitudo iucundior eſt, quàm ſermones eorum qui frequentant domum meam, excepto uno, aut ad ſummum altero. de Orat. 88 a, Omnes, exceptis Craſſe uobis duobus. Poſtquam. 205½ b, Duos con- ſules improbos nunquam, excepto illô Ceſonio, tempore fuiſſe. I. V. 99 b, Tantum quod,&c. de Or. 101 a, Cum ab hoc diſceſſerit, nemo erit,&c. id eſt, hoc excepto,&c.
EXCERPO, pis. decerpo, deligo. Of. 53 a, Non ſolùm ex ma-
lis eligere minima oportet; ſed etiam excerpere ex his ipſis
fi quid ineſt boni. de Inu. 62 a, Quod quiſq; commo diſſimè
præcipere uidebitur, excerp ſimus. de Or. u2 b, Non enim ſi eſt facilius, eo de numero eſt excerpendum.
EXCESSVS, ſus. de Leg. 156 b, Romulus poſt exceſſum ſuũ
Proculo Julio dicir,&c.
ràm mactata excetra placuit.
E X CID O, dis. elabor, fluo, defluo. IJ. A. 240 b, Excidét gladij,
fluent arma de manibus. de Am. 107 a, Neq; enim uerendũ eſt, ne quid excidat, aut ne quid in terram defluat. I. C. 100 b, Quoties tibi ſica excidit caſu aliquo,& elapſa eſt. ꝓ Syl.
180 b, Verbum ecquo unquam ex ore huius excidit, unde
quiſquam poſſet offendi. pro Do. 234 a, Ex iſto ore religio- nis uerbum excidèrée aut elabi poteſt? I. A. 225 a, Quod uer- bum tibi non excidit fortuitu. At. 278 b, Quodammo do ui- ctoria excidit è manibus. de Na. 5i b, Cum animal ex uentre
elapſum excidit. Att. 14§½ a, Sol excidiſſe mihi è mundo uide-
tur. de Or. 85 a, Libellus, qui me imprudente& inuito exci- dit,& peruenit in manus hominum.& ibi. Quæ pueris no- bis ex cõmentariolis noſtris inchoata atq; rudia exciderũt.
EXCIDERE, obliuiſci. de Leg. 179 a, O' miram memoriam
Pomponi tuam, at mihi iſta exciderant. At. 137 b, Sed ea iam
mihi exciderunt. Ep. 99 b, Quæ cogitatio cum mihi non o-
mnino excidiſſet, etenim penitùs inſederat, tamen,&c. Atti.
86 a, Sed planè te intelligere uolui, mihi nõ excidiſſe illud, quod tu ad me quibuſdam literis ſcripſiſſes. Pro. 7⁸, Ex a-
nimo excidere aliquid.
EXCIDO,di. cedo, excindo, exciſionem infero. de Or. 433,
Hæc tibi eſt excidenda lingua, qua uel auulſa libidinẽ tuam libertas mea refutabit. At. 266 b, Exciſa eſt arbor, non auul-
ſa,&c. Ep. i05 a, Quanquã illa quidem habet lucũ, à quo e-
tiam aduenæ teneri ſolent, quem tamen ſi excideris, multũ proſpexeris. pro Do. 225 b, Excidere urbes hoſtiũ. pro Seſt. 23 a, Qui ædes ſacras expugnauit, excidit, incendit. Off. i5 b, Africanus in excidẽda Numantia reip. profuit. ad Brut. 286
E
EXCETRA, træ. hydra. Tuſc. 179 b, Hæc dextra Lernam ter-
E X 514. tamen nõ. pro Cl. 42 b, Leges quibus exceptum eſt, de qui- bus cauſis iudicem legi non liceat. At. 81 b, Hic facit ur mihi excipiendus ſit, cum teruncium nego ſumptum factum. de D. 98 b, Excepi de antiquis præter Xenophanem neminem. I. A. 215 b, Omnes idemi ſentiunt: cum omnes dico, cos exci- pio, qui,&c. de Or. u14 b, Deniq; ei, qui profitetur,&c. nullũ poteſt eſſe genus orationis, quod ſit exceptũ. I. C. 121 b, Ho- ſce ego homines excipio& ſecerno libẽter. Tuſ. 150 a, Nam ſi ſolos eos diceres mortuos quibus moriendum eſt, nemi- nem tu quidem eorum, qui uiuerent, exciperes. XCIPERE. recipere, accipere, capere. pro Pom. 8 a, Hunc in illa fuga Tigranes rex excepit, diffidentem ꝗ́, reb. ſuis cõ- firmauit. pro Mil. 122 a, O terram illam beatam, quæ hunc uirum exceperit. pro S. R. 42 b, Roſcius ſua omnia tibi con- ceſsit, ex mnibus rebus ſeipſum nudũ, neq;, præterea quic- quam excepit. Ep. 5, b, Non enim ut tum me à rep. mœtſtum domus excipiebat, quæ leuaret, ſi nunc domo mœœrens ad remp. confugere poſſum, ut in eius bonis acquieſcã. de Le. 170 a, Patria eſt illa, quæ nos genuir,& illa quæ excepit. I. V. 256 5, Vt filiorũ extremũ ſpiritum excipere fibi liceret. pro Pl. 271 a, Maledicto nihil facilius emittitur, nihil cixius exci pitur. At. 164 a, Omnino excipiam hominem. Or. 216 a, Ead; dum animis attentis admirantes excipiunt, fugit eos,& prę teruolat numerus. de Aruſp. 254 a, Cum in me illa Hamma illorum temporum conijciebatur, excepi,& pro patria ſo- lus exarſi. pro Do. 225 b, Omnem uim improborum excepi meo corpore. de Pro. 73 b, Vnum pro uniuerſis ſubire atque excipere pericula. de Pro. 77 b, Quamuis excipere fortunã, ſubire uimn atq; iniuriam. de Or. 93 a, Aliq uid ex ſermone ali cuius memoria dignum excipere. I. V. 144 b, Is omnia tela excipiat neceſſe eſt. At. 29 a, Niſi ſi quid ex prætereunte uia- tore exceptum eſt, nihil ſcire poſſumus. de Or. 122 a, Aduer- ſarij nôn ſolum ſententias, ſed etiam uerba omnia excipe- re. de Cla. 16 5 a, Excipere ſanguinem patera: id eſt, bibere. I. A. 126 b, Brutus legiones conſcripfit nõuas, excepit ueteres. de Diu. uy a, Omnia alicuius loquentis uerba excipere, lire- ris q; mandare. pro Deiot. 14 3 a, At eo tempore ipſo miſit, qui rumores Atfricanos exciperent,& celeriter ad ſe detfer- rent. de D. uz a, Genus diuinandi naturale, quod animus e- riperet aut exciperet extrinſecus ex diuinitate. de N. 3 a, A- nima quæ excipitur ſpiritu ac reſpiratur. de Inu. 49 a, Cum rei expoſirio magnam excipiat offenſionem. de Orat. 3 4 a, Ex alterius oratione excipere aliud atq; ille uult. Epi. 16 a,
Nullũ meum dictũ non modò factũ pro Cęſare interceſsit,
quodille non illuſtri gratia exceperit. pro S. R. 44 a, Iſti bo norũ emprores arbitrantur uos hic tales uiros ſedere, qui excipiatis eos, qui de ſuis manibus effugerint. pro R. P. 129 b, Excipere aliquem labentem. At. 127 a, A multis admoni- ti ſamus, ut caueremus ne exciperemur à Cæſare. Brut. ↄra, Timeo ne illum aliquorũ furor excipiat. Epi. 190 a, Claſsis diſsipata eſt, onerariæ omnes ad unũ Aànobis ſunt exceptæ. Epi. 157 b, Excipere aliquem cum literis. I. C. uz b, Excipere fugientes. de Cl. 187 a,& Ep. 33 b, Excipere labores. ꝓ Seſt. 7 b, Excipere uulnera. pro Seſt. 27 b, Herculis ambuſto cor- Pore, uitam& uirtutem immortalitas excepiſſe dicitur. de
„Cl. 194 b, Interim me Quæſtorẽ Sicilienſis excepit annus.
a, lis qui illud malũ exciderint, cuius iſtæ reliquiæ ſunt, nul
lum unquam dignũ præmium tribui poterit. Offi. 35 a, Nec
lapides exciderétur è terra ad uſum noſtrum neceſſarij. IJ. V.
246 b, Opus ingens multorum operum penitùs exciſum.
EXCINPD O; dis. excido, euerto, diruo, deleo. pro Planc. 280 a, Vrbs quę ſe uel potius excindi facilè paterètur, quàm,&c.
pro Mil. un, Curiam inflammari, excindi, funeſtari. de Som. 129 a, Numantiam excindens.
EXCIO, ci. euoco. I. A. 242 a, Iuuentutem omnem ex tota L.
talia exciuimus.
EXCIPI O, pis. excludo, ſecerno. pro Ce. 200 b, Nulla res eſt,
quæ aut comprehendi ſatis, aut caueri, aut excipi poſsit. Ac. 8 b, Qui negat quicquam eſſe quod percipiatur, is nihil excipit. Attic. 174 a, Tum ille ita edixit, ut me exciperet& Lælium nominatim.& ibid. Poterat enim ſine nomine res
excipi. Aca. i8 a, Democritus ita eſt auſus ordiri, Hec loquor de uniuerſis, nihil excepit de quo non profiteretur: quid e- nim eſſe poteſt extra uniuerſa? Qu. Frat. 297 a, Omnes ita de tua commemorant, ut in ſummis tuis laudibus unam exci- piant iracundiam.& 295 a, Cum lex nominartim exciperet, ut adtemplum monimentumq; capere liceret. Atti. 85 b, Id uerò per te exceperamus negotiatori, quod ſi cuipiam, huic
E
E E
ad Her. 27 b, Grauem figuram excipiat attenuata. Or. 212 a, Ex uſu dicunt& ex rep. quod in altero uocalis excipiebat, in altero erat aſperitas. de D. 99 b, Nihil eſt quod diuturni- tas temporũ excipienre memoria prodendisq, monumen- tis efficere atq; aſſequi poſsit. de Se. ò0 b, Sed memoriam il- lius uiri excipient omnes anni conſequenres. de N. 52 a, Lin guam ad radices eius hęrẽs excipit ſtomachus. At. b, Craſ- ſus poſtea quàm uidit illum excepiſſe laudem, ſurrexit,&c. XCIPERE, pro cauere, ſancire, ſtatuere. pro Cluen. 42 b, In omnibus legibus quibus exceptum eſt de quibus cauſis aut magiſtratum capere nõ liceat, eſt. Item exceptum fœde- re, in Verrem.& pro Corn. Balbo. XCISIO, onw. pro D. 243 a, Tectorum exciſio.& 244 a. XCISVS,, um. pro Seſt. 10 b, Vrbs exciſa& euerſa.
EXCITATV S, 4,um. erectus.)(Inclinatus. de N. 54 a, Deus
homines humo excitatos, celſos& erectos cõſtituit, ut,&c. Ep. 23 a, Qui ab excirata fortuna ad inclinatam& propè ia centem deſciſcerem. de Som. iz9 a, Summus ille cœti ſtellife ri curſus, cuius conuerſio eſt concitatior, acuto& excitato mouetur ſono.
EXCITO,. incito, allicio, ſuſcito, co mmoueo, concito, ſti-
mulo, elicio, ſtimulos admo ueo. pro Pl. 272 b, Quaæ ſcripſit grauis ille poeta, noſtros liberos ad laborem& laudem ex- citaret. pro R. P. 129 b, Sunt ea quidem magna, ſed magnis excitata ſunt præmijs ad memoriam hominũ ſempiternã. pro Pl. 263 b, Nec uides iſtorum ipſorũ charirate ad huius ſalutẽ defendendã maximsè ſtimulari me atq, excitari. Top. 221 b, Vt mea diligẽtia mandatorũ tuorum, te quoq; ad me- y 3 moriam

—
E X
noriam rerum no trarum excitarð. pro Mu. ¹3 5 b, Excitare incendium in ſort inas alicuius. de D. 120 a, Galli uictores alacritate ad canendum excitãtur. Ac. 23 b, Excitare nücs ex ſo mno. Ep. 262 a, Excita ex ſomno tuas ltosas, Aer 9 b, Dormientem excitare, currentem Meirane. 5 b, Kon tare atq́; agitare feras. Att. 27⁸ b, Erectior narle Crat ac ſententijs ſolum noſtris, ſed etiam cohortatio ni s ecna- tus. Off.36 b, Hoc co gnito, dicendũ eſt, quònam modo 95 minũ ſtudia ad utilitates noſtras allicere atq; excitare pol- ſimus. Ep. 256 a, In excitando autem& in acuendo Plärim ualet, ſi laudes eum, quem cohortere. Pl. Epiſt. 154 b, Quæ ſi aduentus meus repreſſerit, agam gratias fortunæ conſtan- tiæq; meæ, quæ ad hanc experientiam excitauit. Atric. 96 a, Eum ualde tuæ literæ excitarunt. Ep. 79 a, Quem autorita- te tua cunctantem& diffdentem excitare ſolitus es. Offl. 4 a, Facies honeſti quæ ſi oculis cerneretur, mirabiles amores excitaret ſui. de Fin. 75 b, Sapientia ardentes amores excita- rer ſui, ſi uideretur. Ep. 43 a, Excitare riſum.& 140, Excitare clamorem. Orat. 218 a, Magnus clamor concionis excitatus eſt. de Cla. 195§ a, Excitare ſummam hominum admirations. Oflic. 43 a, Quæ in multitudine habetur oratio, ea ſæpe uni uerſam excitat gloriam. pro Seſt. 25 b, Excitare fletũ alicui. Kibi. Tantus ex omnibus ſpectaculis plauſus ex citatus.& 12 a, Hanc ei ſuſpicionem quidam nuncijs excitarunt. de Ar. 244 a, Tum uidi ac multo antè proſpexi quanta temp eſtas excitaretur, quanta impendereęt procella reip. pro Mar. 133 b, Dij, qui facilè tantum bellum excitauerunt. Or. 200 a, Ex- citare alicuius memoriam charam alicui. Off. 49 a, Tantum Iralicum bellum propter iudiciorum metum excitatũ eſt. ꝓ Mu. 133 a, Tempeſtates commoueri, cõcitari, excitari. de HOr. 125 b, O mnia dicendo excitanda ſunrt, nihil adiuuante natu- a. de Or. 86 b, In eorum qui audiunt mentibus ſedãdis aut excitãdis. pro Pom. 4 b, Genus belli eſt eiuſmo di, quod ma- ximè ueſtros animos excitare atq; inflammare deb et. de Or. 102 a, Motus in animis hominũ dicẽdo excitare uel ſedare. Of. 7 a, Appetitus oës contrahédi ſedãdid; ſunt, excitädad; animaduerſio,&c. de Or. 124 a, His locis in cogitatione defi xis,& in omni re ad dicendũ poſita excitatis. de Cl. 166 a, ꝓ Ma. 134 a,& pro D. 232 b, Excitare iacentẽ. de Am. 107 a, Ex- citare animũ abiectũ& iacentẽ. At. 12 a, Cõfirmnare& excita- re afflictos& abiectos,& eos ad priſtinã dignitatẽ reuoca- re. pro R. P. 130 b. Poſſem excitare multos reductos teſtes li- beralitatis meæ. de Or. 106 b, Dicẽdo excitare aliquẽ à mor te. Or. 20 4 b,& Top. 224 b,& I. V. 262 a,& I. C. 108 b, Excita- re mortuos ab inferis. Poſt. 209 b, Excitare aliquẽ ab inferis uel ab Acheronte. pro Pon. 281 a, Ita uerò C. Marius excitan- dus erit ab inferis, qui,&c. de Or. 119 b,& ¹26 b, Excitare reñ conſularè,& cicatrices aduerſas ſenis iudicibus oſtédere. de Cl. 195 a, Ab inferis locupletiſsimos teſtes excitare. de N. 49 b, Vapores, qui à ſole ex aquis excitantur. Item: Excitari hu- mo. L. Excitatus. de Le. 18 3 b, Nec è lapide excitari plus nec imponi, quàm quod capiat laudem mortui inciſam. EXCITVS;a, um. experrectus. de D. 38 b, Ennij. EXCLAMATIO,, nis. acclamatio. ad Her. 28 b, Exclamatio eſt, quæ conficit ſignificationem doloris, aut indignationis alicuius, per hominis, aut urbis; aut loci, aut rei alicuius cõ-9 pellationem: hoc modo, Te nunc alloquar Africane, cuius, &c.& 20 a, Acutas uocis exclamationes uirare debemus. Or. 299 b, Exclamario uel admirationis uel conqueſtionis. EXCLAMO, as. de N. 4 b, Itaq; mihi licet exclamare, ut Sta- tius in Synephebis: pro Deũm,&c. Tuſ. 187 a, Qui uolũt ex- clamare maius, toto corpore contentioni uocis aſſeruiunt. de Som. 127 a, Hic cum exclamaſſet Lælius,&c. de Ora. 112 à, Non poſſum quin exclamem,&cc. I. A. 166 a, Brutus nomina rim Ciceronem exclamauit. EXCELVDO, dis. prohibeo, portas alicui claudo, excipio. ꝓ Cor. 63 a, Gaditani Pœnos mœnibus excluſerunt. Att. 130 a, Priuſquã Cæſar aut tuũ iter impedire, aut te à me excludere poſſet. pro Cl. 24 a, Ne partu eius ab hęreditate fraterna ex- cluderetur. cont. Rul. 78 a, Qui honore Decemuiratus exclu ditur nominatim. Anteq. 196 b, Aliquem ſupplicem à ſe ab- ſterrere& excludere. de Ar. 254 a, Quod anno antéè ſenatus excluſerat. de N. 75 a, Ratio quæ uitia culpamꝗ; excluderet. de Ora. 89 b, Repelli oratorem à gubernaculis ciuitatum,& excludi ab omnium rerũ ſcientia. At. 136 b, Quæ ſoluto ani- mo familiariter ſcribi ſolent, temporib. his excluduntur. At. 127 b, Qui regionib. excluſi intra præſidia aliena ueniſſent. Pro Cor. 59 b, In ſocios uerò incurioſum eſt, ijs præmijs ex- cluſos eſſe eos, quæ patẽt ſtipẽdiarijs. de Cl. 196 a, Pacis ſpẽ à publico cõſilio eſſe excluſam uidemus. Br. 9r a, Dolabeſlã 3 Rhodijs excluſum. QF. 29 4 b, Nullius inopiã ac ſolitudi- nẽ domo tua& cubiculo eſſe excluſam. 19 a, Nec excludẽtes ab eiùs uſu ſuos, potiusq́;& amicis impartientes& reip. I.
——— X 1„——.]. A. 2 00 a, Excluſit eũ à rep. diſtraxit, ſogregauit, ſcelus illius,
EXCOGITATIO, onis. Tuſc. 161 a, Illa uis, quæ inueſtigat
E X 516
&c. I. V. 259 b, Matres ab extremo cõplexu mberum ex eluſæ. Ep. 1 b, Sed neſcio quomodo ipſæ illæ excludere me à por- tu& profugio uidérur. I. V. 213 a, Hi excluſi tẽp orib. populi Rom. agere quæ uolucrant non potuerunt.& 106 a, An gu⸗- ſrijs temporis excluduntur omnes. pro Cec. 330 a, Aliquem uerbo excludi. I. A. 174 a, Iraque exclufſis tuis uocibus, ad te milites mifit. de Or. ↄ8 b, Vt peritor rurſus cum peteret, ne exceptione excluderetur. de In. 69 a, Prætorijs excep tioni- bus multæ excluduntur actiones. Ep. 2. b, Craſlus tres lega tos decernit, nec excludit Pompæii. de N.5o b, Ex ouis pul li orti, relinquũt matres, à quibus excluſi fotid; ſunt. de N. 52 a,& de Or150 a, Gallinæ ex ouis pullos excludũt: id eſt, pariunt, emittunt.
occulta, quæ inuentio atꝗq; excogitatio dicitur. de Or. n9 b, Hæc excogitationem non habent difficilem.
.
EXCO GITO, as. cogitando inuenio, machinor, fingo, me-
ditor. de N. 12 a, Vita, qua nihil beatius excogitari poteſt. I. V. 135 b, Mira quædam excogitare genera furandi. At. 130 a Ad hæc igitur cogita, uel potius excog 1
tuo cõfilio egeo,& ſi nihil excogitas. de Or. 94 a, Motus a- nimi atq; ingenij celer ad exco gitandum. pro Cec. 24 b, Ra tio excogitata Larini eſt. I. C. 105 b, Quicquid ſceleris b aut excogitari poteſt. I. A. 217 b, Excogitare quæ tua ratio ſit, Calene nõ poſſum. Ac. 18 a, Excogitauit aliquid, eadem dici, quæ Stoici.
2 * ⸗„ 9.— 81¼. X 2861 a, III quo
EXCO1,O, Iu. exorno, expolio. Or. 199 b, An ui ſtus homi-
num Athenienſium beneficio excoli potuit, oratio non po- tuit Par. u6 a, Nihil eſt tam horridum, quod non ſplende- ſcat oratione,& tanquam excolatur. Or. 201 b, Ingenia quæ diſciplina exculta ſunt. pro Ar. 188 a, Niſi animos noſtros doctrina excolamus. Of. 35 b, Quibus rebus exculta homi- num uita plurimùm diſtat à uictu beſtiarum. Qu. Fr. 317 b, A propẽſis in hãc partẽ uechemérer excolimur& amamur.
EXCO RS, dis. amens, uæcors. de N. 26 b, Quæ anus tam ex-
cors inueniri poteſt, quæ extimeſcat? Tuſd. 50 a, Quis tam excors eſt, quem iſta môoueant? de Am. 12 4 b, Apertè adulan tem nemo non uidet, niſt admo dum eſt excors. pro Dom. 223 a, Neque tu eras tam excors tam; demens, ut neſcires, &c. J. A. 195 b, Hoc qui non uidet, excors eſt. de D. 216 a, An quod aſpexit ueſtitu purpureo excordem Caſarem, iple corde priuatus eſt?
EXCORVCILO, as. conficio, exanimo, interimo. At. 170 a, Nõ loquor plura, ne te quoq́; excruciem. ipſe conficior ueniſſè tempus,&c. Ep. 234 a, Conficior enim mœrore mea Teren- tia, nec me meæ miſeriæ magis excruciant quàm tuæ. pro Pom. 5 b, Aliquem uinculis ac uerberibus, atq, omni ſuppli cio excruciatum necare. de Fin. 59 b, Libido& ignauia ani matum excruciãt. I. V. Act. 3, Ho minem fumo excruciatum ſemiuiuum reliquit.
EXCVBIAE, arum. diurnæ nocturnæq; uigiliæ. pro Ma. 136 a, Nos tibi excubias& cuſtodias pollicemur. I. A. 213 b, Cu⸗
us ego excubias& cuſtodias mei capitis cognoui in con- ſulatu meo. pro Mil. u4 b, Si excubiæ, uigiliæ,&c. pro fl. 280 b, O excubias tuas Cn. Planci miſeras.
EXCVB O, s. uigilo, uigilans ſum. I. A. 208% a, Quamobrem Quirites quãtum potero excubabo uigilabo, pro uobis.
de D. 103 a, Vt tecta relinquerent,& armati in agro excuba- rent. de D. 100 a, Lacedæmonij non contenti uigilantibus curis in Paſitheæ fano fomniandi cauſa excubabant, quia uera quietis oracula ducebant. Tuſc. 217 a, Qui ſemper ani- mo ſic excubat, ut ei nihil improuiſum poſsit accidere. At. 147.& Tuſc. 217 a, Et tamen omnis ſpes ſalutis in illis eſt,& ego excubo animo, nec partem ullam capio quietis. Pl. Ep- 14,8 a, Ex quo intelligi poteſt curam reip. ſummè defenden dæ iampridem apud nos excubare.
EXCVDO, dis. componere, elucubrare. Att. 24 9 b, Tibi de gloria excudam aliquid ρναeαυν‚quod lateat in theſau- ris tuis.
EXCVLPO, pi.. At. 214 a, Tamen neſcio quid è quercu ex- culpſeram, quod uideretur fimile ſimulachri.
EXCVLTVS, a, um. de Cl. 173 a, C. Tuditanus omni uita at. que uictu excutfrus atque expolitus. Tuſcul. 16 a, A quibus manſuefacti& exculti à neceſſarijs artib. ad elegantiora de fluximus. Tuſ. 49 a, Nec qui id neſciebat, ſatis excultus do ctrina putabatur.& 236 a, Humanus animus ſi eſt excultus, &c. fit perfecta mens.
EXCVRR O, rt. At. 168 b, Ego dum naues& cætera paran- tur, excurro in Pompeianum.& 231 b, Cupio excurrere in Græciam.& 15, Portaſſe excurremus menſe Septembri le- gati ad Piſons. I. V. 79 b, Exeurrat aliquis, qui hoc tantũ ma li filio ſuo nunciet. Ep. 35 b, Mandaui utriq; ut antè ad me excurrerét, ut tibi obuiã prôdire poſſem. cont. Rul. 83 b, Ex currere ex Africa,& imminere populo Ro. I. V. 110 a, Habèt
propin-
“

*eroeno erpobo Or, Memtam denenczo exon
Nah 3 K 8 „ mt ent tum honidam uadnn ami
Lar Atann 4 4A amn Xcolatur. Or 31 1
Anke
4
Ar. a Nü maa Iun nb Om. 11 1 0 31b, dan ndu aa 1 lurmum diſtat uictu dettann C 8 8* Ha i RAd parté uehemäter ercolan ka
8
mm poee. 42 txtimeſcaul TaſeNas
—
9 rk Aaarann 1
amens uacorz. de Naß dan
—
4 Huem a moucant! de Am.n. d em
— 4 1 3 3 Aane mhadmocyha eenon n.
Mus tu rn tam excors tams, denme
b Hodkem noa uider, excorck ela
ant unn purpureo excorden cin
4
CIO dofdo amimo intgimt
*
. 4 9.114 2, Conschr emm marodeen.
a mer miſcrix matis excrucimteune
1
Auquem uincul a aerderdu mn
are. de fin. eb LbGodh
8 *
1V.A. ½ Heminemfandan.
morucdt I.. A4. 5!
mn erham. A
4 4 ullo irenba Am
““ 43 b 8 tncudix, uigiud . pO M. d— “ 44 u Cn. Pland miferas “ 1„ 3 lum. 1A u tE Pl ug a edo acka „ potero ticubabo, an uerent, R umiuh Vd Fn In contenas 12 rmonij 70R 00 8 3 1 9 — mniundi dauf- dan
paüthen 10 TA 1 ducebant. Tul-7, OrC Sta
KA .
4 1. 3 4 mo. partem reid 2 poteſt curam
“ 4*
10. cocm 1e, uid eAnt
4 “
4 1 4 „ 4* ner, 1Lu
Hlurz neke guog Acructem. ple onen — ¹ 1
Irnx noctumeg uglen dias polkxkeml . akodin mei capitsanpe A 4
S1„;/;/ E X
propinquam prouinciam, quò facilè excurrunt: de Diu. 102
b, Quorum animi ſpreris corporibus euolant& excurrunt fords. pro Mur. 128 a, Campus in quo excurrere uirtus& co gnoſci poſsit, de Cl. 190 a, Itaq; tãtos proceſſus faciebat, ut euolare, nõ excurrere uideretur. Or. 213 b, Orationèẽ nõ clau dicare, nec inſiſtere, ſed cũ ſententia pariter excurrere.& 214 b, Productiora alia& quaſi immoderatius excurrentia. At. 70 b,& r a,Summa excurrens DCCCXX. 1 EXCVRSIO, onis. decurſio, latrocinium, incurſio. de Pro. 69 b, Via illa excurſionibus barbarorum eſt infeſta.& de In. 79 b,& de D. u13 b, Sed hæc fuerit nobis tanquam leuis armatu ræ prima excurſio, nũc cominus agamus. pro D. 147 b, Tue ri fines ſuos ab excurſionibus hoſtium& latrocinijs. pro Pomp. 6 b, Cùm una excurſio equitatus perbreui tempore torius anni uectigal ferre poſsit. de Sen. 8r a, Nec enim ex- curſione, nec ſaltu uteretur, ſed,&c. EXCVRSO R,ori. I. V. 112 b. I. A. 1. L. Emifſarius. EXCVSATIO, onts. purgatiq Stultitiæ peccatũ excuſatiomh haber. de Se. 9o b, Mord ſitas tamè& hæc uitia, quæ dixi, habent aliquid excuſatio- nis, nõ illius quidẽ iuſtę, ſed quæ probari poſſe uideatur. I. V. 229 b, Nã Sappho, quæ ſublata de Prytaneo eſt, dat tibi iu ſtã excuſationẽ, propè ut concedendũ atq; ignoſcendũ eſſe uideatur. de Ora. 126 b, Vix mihi tenuis quædã uenia daba- tur excuſationis, quòd tamẽè eũ defendersè, qui mihi quęſtq́r fuiſſet. At. 128 b, Nihil prætermiſſum eſt, quod nõ habeat ſa pientẽ excuſationt, nõ modò probabils. I. A. 1 7 a, Qui ha- bent legitimã excuſationem, exilij cauſa ſolũ uertiſſe. Orat. 210 a, Quib. ſi nihil aliud reſponderẽ,&c. iuſta eſſet excuſa- tio. pro Cæl. 37 b, Sed ego Atracino ignoſco, qui habet ex-
cuſationẽ, uel pietatis, uel ætatis, uel neceſsitatis. Of. 47 b,
Vtendũ eſt excuſatione aduerſus eos quos inuitus offendas quacũq; poſsis, quare id quod feceris neceſſe fuerit, nec ali- ter facere potueris. J. P. 82 a, Vti excuſatiòe ualetudinis. pro Cæ. 47 b, Defendere uitia alicuius excuſatione adoleſcen- tiæ. pro R. P. 12 6/a, Neceſsitatis excuſatio Rutiliũ facilè de- fendit. de Ar. 244 b, Si aũt id nõ uidet, periculũ eſt, ne ſe ſtu- poris excuſatione defendat. pro Syl. 172 a,&l. P. 87 a, Me ne- que honoris, neq; ætatis excuſatio uendicat à labore. pro Syl. 76 a, Illæ ualent apud me excuſationes iniuriæ tuę, ira- tus animus tuus, ætas, amicitia noſtra. de Am. 104 a, Turpis excuſatio eſt& minimè accipienda cũ cæteris peccatis, rũ ſi quis cõtra remp. ſe amici cauſa feciſſe fateatur. I. P. 81 a, An poteſt ulla eſſe excuſatio cõſuli malè ſentienti? I. A. 211 b,& 222 a, Ser. Sulpitij excuſatio legationis obeundę. de Am. 104 b, Talis impro borũ conſenſio, excuſatiòne amicitiæ tegen- da nõ eſt. pro Cec. 290 b, Excuſatione ſummæ ſtultitię, ſum mæ improbiratis odiũ precari. pro Rab. 91 b, Cũ ad iudicij moram familiaris funeris excuſario quæreretur. Atti. 195 a, Dubito an excuſationem aliquã ad Siliũ paréẽ.& ib. b, Quę- renda eſt excuſatio. ad Brut.& 133 a, Hanc eram ipſam excu ſationẽ relicturus, ad Cęſaré 165 a, Is mihi non reddit quod ei dedi mutuũ,& utitur excuſatione temporis. Itẽ: Confer- re cauſam in rẽpus. de Or. 134 a, Cum Merellus excuſarioné oculorum à me non accipercr. pro Mu. i30 a, Morbi excuſa-
tioni pœna addita eſt.& 1½⁹§5 a, Nulle iſtę excuſationes ſunt,
meus amicus eſt,&c. de Am. 103 b, Nulla eſt excuſatio pecca
i, ſi amici cauſa peccaueris. Orat. 219 b, Nobis in ſcribendo atq; in dicendo, neceſsitatis excuſatio non probatur. de N.
7 a, At Deo ne excuſatio quidem eſt inſcienriæ. de In. 74 b, & 7§ a, Quibus in ſimili excuſatione non ſit ignotum. I. P. 87 a, Nemini ciui ulla, quo munus abeſſet, ſatis iuſta excuſa- tio uiſa eſt. Ep. 19 3 b, Quòd te mihi de Sempronio purgas, accipio excuſationèé.& 199 a; Accipio excuſarionem tuãâ de Sempronio. At. 5½ b, De Philoxeno ignoſco: id eſt, excuſati- onẽ accipio.& At. 74 a, Ep. 14§½ a, Ego aüt præteriti tẽporis excuſationem affero.& ibi. Afferre excuſationem ceſſatio- nis. de Am. 103 2, Hanc ut fibi ignoſcerem cauſam afferebat, quod,&c. Ep. 86 a, Vtriq, rei excuſattonem tuæ uitæ eõſue- tudo dat.& 180 a, Errare cum excuſatione poſſe.&² 66 b, V- ti excuſatione iuſta& idonea.& 25 b, Accipere excuſatio- nem.& Accipere cauſam, 26 4 a. de Leg. 158 a, Atqui uereor ne iſtam cauſam nemo noſcat. I. P. 8z a, Quam nos cau ſam accepimus: id eſt, excuſationem. EXCVSATV S, a, um. J. V. 97 a, Hic omnibus me uehementer erxcuſatum uolo, non negligentia mea fore, ut,&c. EXCVS O, as. purgo, excuſarione utor, excuſationè affero, ſa tisfacio, culpã in alii confero uel transfero, crimen remo- ueo, culpa libero, à culpa eximo, excuſatione alicuius rei te- go, adumbro.)(Accuſo. At. 250 a, Atticæ meæ uelim me ita excuſes, ut omnẽè culpã in te transferas. Q.F. 307 a, Primùm me tibi excuſo, in eo ipſo in quo te accuſo. me enim,&c. I. A. 197a, 81 Lyſiades ciratus iudex nõ reſpõderit, excuſeturq; Areopagites eſſe, accipiérne excuſations is,&c.& ibid. Sunt
actio, cauſa. de Or. 95 a,
— E X 518 item lecti iudices, qui fortaſſe excuſabũtur. At. 249 b, Var- roni memineris excuſare tarditats literarũ mearũ. I. A. 214
a, Quanquã is quidè antequã ſententiam diceret, propin-
quitatem excuſauit. de Am. 108 a, Quidam excuſari ſe arbi- trãtur, quia non ſine magna cauſa peccauerint. pro Lig. 140 b. Is cùm morbo impediretur, ſtatuerat ſe excuſare. de Ora. 132 a, Cum eum gregales requirerent, excuſauit Veſpa Terẽ- tius, quòd eum brachiũ fregiſſe diceret. 19 9 a, Sed cura, ut excuſer morbi cauſa in dies ſingulos: quod ſi erit durius, ue
niam ipſe,& perpetuũ morbũ iurabo.& ⁹σ0 a, Apud Apu-
leium, quoniã in perpetuũ non placet, in dies ut excuſer ui- debis.& 89 a, De me excuſando apud Apuleium dederam ad te pridie literas.& ο90 a, Martianus ad me ſcripſit, me excuſatum eſſe apud Apuleium à Torquato& Strabone.& 149 b, Viris bonis me non nimis excuſo.& 183 b, An his il- luc euntib. mandẽ ut me excuſent. de Cla. 173 b, C. Lælius ſe excuſans dixit,&c. At. 174 b, Quòd te excuſas, ego uerò tuas cauſas noſco. Ep. 175 a, Collegæ mandaſti, ut te mihi per li- teras excuſaret. Cæl. Ep. in b, Sed ipſum uolumen, quod ti- bi miſ, facilè ut ego arbitror, me excuſat. EXCVSSVS, 4, um. de Ar. 252 b, Iudices te dimiſerunt excuſ- ſum& exhauſtum. EXCVTIO,, excuſti. exquiro, inueſtigo, agito, explieo. Tuſ- 167 a, Hoc igitur probè ſtabilito& fixo, illud excutiendum eſt, ut ſciatur,&c. pro Cæl. a, Quamobrem excutiemus omnes iſtorum delicias, omnes ineptias, ſi pro dierint. pro Plan. 265 a, Aſpiciturn non atrrectatur: procul apparet, non excutitur, non in manus ſumitur. contra Rul. 78 a, Decem-
uiri qui noſtros imperatores excuriant. pro S. R. 34 b, Nihil
eſt quod meruas, non excutio te: ſi quid fortè ferri habebas, non ſcrutor,&c. Qu. Pr. 291 b, Scrurari omnes ſordes,& ex- cutere unumquemq; comitum. Par. 241 a, Explicare& excuu tere aliquod uerbum. pro Mu. 30 a, Res peruulgata arq; in manibus iactata& excuſſa. Offic. 69 a, Explica arq; excute
intelligentiam tuam, ur uideas,&c. Aſin. Epi. 16 3 b, Tabella
rij ſexcentis locis excutiuntur.
EXCVTIO, eripio, eijcio, remoueo. pro Mur. 13: a, Omnia i-
ſta nobis ſtudia de manib. excutiuntur. pro Do. 228 a, Qua- re illa calamitas excuſsit hoc genus totum maledicti. pro Syl. 179 a, Noli aculeos orationis meæ, qui reconditi ſunt, excuſſos arbitrari. de N. 4 4 b, Excutere aliquid in terram. pro Syl. 17¹ b. Excutiam tibi iſtam iactationem. Tuſc. 173 a, Hanc excutere opinionem mihimet radicitùs nolui. Epi. 131 a,Adeon’ tu mihi excuſſam ſeueritatem putas, at ne in foro reliquiæ priſtinæ frontis appareante
EXEOO,.. feco, reſeco. pro Olu. 55 b, Ipſe armarij fundum
execuit,& nummos abſtulit. de Nar. 38 b, Vetus opinio eſt, exectum eſſe Cœlum à filio Saturno. pro Seſt. 26 a, Hi me- dentur ciuitati, qui execant peſtem aliquam tanquam ſtru- mam ciuitatis. pro Cl. 57 a, Strabo in crucem actus eſt exe- cta lingua. contra Rul. 84 b, Neruis omnibus exectis. Ar. 22 b, Non minus eſſet probanda medicina quæ ſanaret uitio- ſas partes, quàm quæ execaretr. EXECRANDV S, a,um. deteſtabilis. J. A. 172 b, Hic execran- dus populò Rom.& deteſtabilis eſt. EXECRATILO, Onuw. preces malæ. pro Seſt. 19 a, Exierũt ma- lis omnibus& execrationibus duo Vulturij. pro Seſt. 6 a, Hunc Pompeius omni cautione, fœdere, execratione de- uinxerar, nihil contra me eſſe facturum. I. V. 257 a, Vbi fi- desfexecrationes? Of. 62 b, Quod Athenis execrationib. pu- blicis ſancitum eſt.& de Or. 135 b. L. Minatio.& 162 a, At. 33 a, Habet etiam Campana lex execrationem in concione cã- didatorum. I. P. 83 b, Thyeſtea iſta execratio eſt.(næ. EXECRATVS,, tum. I. A. 153 b, Euerſio illius execratę colũ- EXECRO R. aris. malè precor. I. V. 10¹ a, Alij Sacerdoté exe- crabantur, qui Verrem tam nequam reliquiſſet. I. P. 101, O- mnes teoderunt, tibi peſtem exoptant, te execrantur. J. P. 36 b, Quòd tibi profictfcenti euenit, ut omnes execrarẽtur, ma lè precarentur. de L. 62 b, Rectè Socrates execrari eum ſole bat, qui,&c. Of. 54 a, Itaq; accepimus Socratem ſolitũ exe- crari eos, qui,&c. Tuſ. 262 b, Execratur apud Enniũ Thye- ſtes, primùm ut naufragio pereat Atreus. Orart. 209 b, Vr o- Ptet, ut execretur. de N. 39 a, ex En. Cui, quod in me eſt exe- crabor hoc, quo lucet, quicquid eſt. EXECTIO, ontz. exciſio. pro Cl. 5§½ b, Cùm illa exectio fundi in armario animaduerteretur. I. V. 58, Exectio linguæ. EXECVTIO, onu. perſecutio. ad Her. 9 b, Quæritur in trãſ- latione primùm, num aliquis eius rei actionem„Petitionèé, aut executionem habeat, quam non oportet. EXE D O, dus,& exes. conſumo, conficio, corrodo. Puſculan. 196 b, Aegritudo lacerat, exeſt animum, planeque conficit. Tuſculan. 231 b, Quem nullæ x;gritudines exedunt. d 509 b, Solicitudines, quibus hominum animi dies&n exeduntur, de Diuinat. 6 a, Cor eſt in extis, iam abſc
—
2. e Fin-⸗
*
„ 7 4 Deus
„

EXEDRA, dræ. locus ubi ſint ſe
EXEDRIA pro exe
EXEMPLA Kru. exem
EXEMPLVM, pü. exemp
E X
519 3 s aliqua conficiet, aut exedet.
Deus id eripiet, ui r des multæ paratæ, præterea
nihil, quas uacuas aulas uocant. de Or. 14 a, Sorrrin en exedram uenit, in qua Craſſus lectulo poſito recubuiſſet. de Na. a, Offendi eum ſedentem in exedra. de Fi. 125 a, Ta- men ego illa moueor exedra.
dris. Ep. 166 a, Exedria quaæ dã mihi no-
ua ſunt inſtituta, in Po rticula Tuſculani. plum, côdex, ſpecies quã artifex imi. tatur,& quam ſibi proponit ad imirandum; ad quod effici tur aliquid: Icẽ: Aſin. Epiſt. 146 2, ExX literis, quas Panſa mihi miſit, cognoſces omnia: nam earũ tibi exemplar miſfi. At. 57 b, Vrgebar ab eo cui miſi,& non habebam exẽplar. pro Mu. 14 0 a, Ad imitandũ uerò tam mihi propoſitũ exéplar illud eſt, quàm tibi. de Vn. 195 b, Qui aliquod munus efficere mo litur, ſi eam ſpeciẽ, quæ ſemper eſt eads, intuebitur, atq; eã ſibi proponet exẽplar, præclarum opus efficiat neceſſe eſt. & ib. Vtrum fabricator ille tanti operis imitatus ſit exem- plar, quod ſemper unũ idem eſt. de Vn. 196 a,Si ergo ge- 3eſt mundus, ad id eſt effectus, quod ratione ſapien- tiaq; cöprehenditur.& 197 a, Mundus factus eſt ad exem- plum. de Vn. 201 a, Ex ea parte deficiebat ad propofitũ exe- plar imaginis ſimilitu do. de Am. 100 a, Amicum qui intue- tur, tanquã exẽplar aliquod intuetur ſui. pro Ce. 290 a, Fal- cula exemplar antiquæ religionis. in Sal. 274 b, Eius enim partis exemplar erat Salluſtius, quo,&c. O rato. 197 b, Vnde illud ut ex ore aliquo quaſi imago exprimatur. lar, mago, factum, autoritas, do cu mentũ, ſpecimè, clariſsimis monumentis teſtata conſigna. tad; antiquitas. At. 16 b, Cæſaris literarũ exemplũ tibi mi- ſi. At. i22 a, Earum literarum exemplũ infra ſcripſi. Ep. 48 a, Sæpius ad aliquẽ literas uno exemplo dare.& 335 a, De quo tu mihi antea ſcripſeras bis eodé exemplo- contra Ru. 26 b, Literarum exemplum compoſitũ eſſe arbitror, P. Seruilius Cn. Ponipeio,&c. At. 138 a, Capua literæ ſunt allatæ hoc e- xẽplo: Pompeius mare tranſijt,&c. de Ora. 100 b, Hiſce ego reb. exépla adiungerent, niſi cernerem,&c. O f. 2 b, Superio- ris generis huiuſmodi exempla ſunt: omnia'ne officia per- fecta fint:nunquid.& de In. 69 b, Exemplum translationis in cauſa nobis poſitũ ſit huiuſmodi, cũ,&c. de In. 81 b, Sup- ponere exemplum uniuſcuiuſq; rei. Top. 225 a, Exempla po ſui ex iure ciuili, de Or. 162 b, Qua tu Craſſe ſine definirio- nibus& fine exemplis efudiſti, ad Her. 24 b, Hoc intereſt inter exemplum& teſtimonium: exemplo demonſtratur id quod dicimus, cuiuſmo di ſit, teſtimonio eſſe illud ita ut nos dicimus confirmatur. de D. 88 b, Sed exemplis grandio ribus decuit uti. I. A. 246 b, Exempli cau ſa paucos nomina- ui. Par. u17 a, Sed hæc uideri poſſunt obſcurio ra, cũ ſine ap- oſitioné exemplorum lentius diſputantur, uita atꝗ; factis illuſtranda funt, ſummorum uirorum hæc quæ uerbis ſub- tilius quàm ſatis eſt, diſputari uidentur. de In. 55 a, Vt certũ quiddam& breue exempli cauſa ponamus. pro Mu. 130 a, Vt quia in alicuius libris exempli cauſa id nomen inuene- rant, putarunt,&c. de Inu. s b, Eorum igitur quæ conſtant, exempla ponemus: liorum quæ dubia ſunt, rationes affere mus.&‿ b, Id ut perſpiciatur aut ſcribamus, aut in quoli- bet exemplo de ijs quę prępoſita ſunt, hoc idẽ exerceamus. de In. 58 b, Perſpicuo& grandi uitio præditum poſuimus exemplum. de In. 25 b, Exemplum eſt, quod rem autoritate aut caſu alicuius hominis, aut negocij confirmat aut infir- mat. horum exempla& deſcriptiones in præceptis elocu- tiqnis cognoſcentur. ad Her. 39 a, Exéplum eſt, alicuius fa- cti aut dicti pręteriti cum certi autoris nomine propofitio: exemplũ rem ornatiorem facit, cum nullius rei niſi dignita tis cauſa ſumitur: apertiorẽ, cum id, quod ſit obſcurius, ma gis dilucidũ reddit: probabiliorẽ, cum magis ueriſimilè fa- cit: ante oculos ponit, cũ exprimit omnia perſpicus, ut res dicta propè manu tentari poſsit. de D. uο a, Exèpla clara& illuſtria. de Pro. 73 a, Cum ego meorũ factorũ exempla ex ſummis uiris perã. pro Cor. 6¹ a, Autoritate& exemplo ali cuius facere aliquid. de Ar. 246 b, pro Pl. 278 b, Peremptum eſſet mea morte id exemplum, qualis futurus in me retinẽ- do fuiſſet ſenatus. de D. ↄ4 a, Diuinare aut morientes, etiã illo exemplo confirmat Poſsidonius, quo affert Rhodium quendam,&c I. A. 155 a, Iun Brutus. qui remp. regio domi- natu liberauit,& ad ſimilem uirtutem,& ſimile factum ſtir pem ſuam excitauir. Off. 38 b, Ad exemplum amiſsi imperij, ortari in triumpho Maſsiliam uidimus. pro Se. b, Cuius oratio uidebatur reip. capeſſandę autoritatem diſciplinãq; præſcribere.& 6 b, Vnum aliquem te ex barbatis illis exé- plum imperij ueteris, imaginè antiquitatis diceres intueri. in Sal. 271 b, Vt ego ſim poſteris meis nobilitatis initium& uirtutis exemplum. pro Deio. 149 a,Is uir unde pudoris pu dicitiæ q; exépla peterétur. Ep. 13 a, Exemplum Præclariſsi-
neratu
E X 520
mum uindicãdæ religionis ſuſtulerunt. in Sal. 272 b, Sallu- ſtius omniũ maiores ad unum exemplum& regulã quærit. de L. 190 b, Non tantm mali eſt peccare principes, quan- tum illud, quod permulti imitatores principũ exiſtunt.& ib: Pernicioſè merẽtur de republica uitioſi principes, quòd nõ ſòlùm uitia concipiunt ipſi, ſed ea infundunrt in ciuita- tem:neq; ſoluùm obſunt quòd illi ipſi corrumpuntur, ſed e- tiam quòod corrumpunt, plusd; exemplo quàm peccato no cent. Or. 213 b; Habet aũt ut in etatib. autoritaté ſenectus, ſic in exemplis antiquitas de Or. 10 4 b, Cum eſſet ille uir e- xemplum, ut ſcitis, inno centis. pro S. R. 23 a, In qua mulieré etiã nunc quaſi exẽpli cauſa, ueſtigia antiqui offcij rema- nét. I. A. 186 a, Quod in iuuentute habemus illuſtrius exem- plũ ueteris ſanctitatis?de Or. 209 a, Si exempla ſequimur, à Demoſthene ſumamus. Qu. F. 300 a, Edere exem plü ſeue- ritatis alicubi. pro M. 149 a, Domeſticũ te habere dixiſti e- xcplũ ad imitandũ.& 1b. Eſt illud quidè exemplũ tibi pro-
poſitum domi. Of. 21 a, Suppeditant aũt& campus noſter,
& ſtudia uenandi höneſta exéẽpla ludendi. Pro Fla: 1zi a, Ta- mẽ hæc in imitatione, arq; in exẽplo pertimeſcenda uiden- tur.& ib. Ne periculoſam imitationè exépli reliquis in po- ſterum pro deretis. Ep. 134 a, Liberaſti ciuitaté meru, neq; ſo
lùm ad téplus maximã dtilitatem attuliſti, ſed etiã ad exem
plũ facti. pro Pl. 151 b, In hoc egòo reo, ne quod pernicioſum exemplũ prodatur, pertimeſcã?pro Syl. 17 6 b, Et tamé id ue teri exemplo atq; inſtituto optimi cuiuſq; faciebãt. Or. 101 b, Monumentum rerũ geſtarũ, uetuſtatis exempla, oratori nota eſſe debent. de In. 62 b, Non unum aliquod propoſui- mus in exemplum, cuius omnes partes exprimerentur. Or. 208a, Cömemoratio antiquitatis, exemplorũd, prolatio. pro Cl. 45 b, Qua de re tota ſi unũ tactum ex omni antiqui- tate protulero, plura non dicã, non enim exemplum,&c. I. A. 153 a, Athenienſiũ renonaui uetus exẽplũ. Ep: 47 b, Quod exemplo fingit, iure fieri putant. Of. 6⸗ b., Imagines enim il- læ feruntur ex optimis naturæ principijs,& neritatis exem plis. de In. 62 b, Vt mutum ſimulachrum ex animali, exẽplo Ueritatis transferatur. de L. 179 a, Itemq́; cætera huius exem pli dona ſunt. de Am. in a, Nec ipfi fibi exemplo ſiint; hęc uis amicitiæ qualis& quanta ſit. de Am. 102 b, Atq; harum re- rum exemplum ex ſimilitudine capiebat ineuntis ætatis, quod,&c. Of. 5 a, Nec uerò ab his inſticiæ, tãquam à ſapiẽ- te petitur exemplum. I. A. 182 a, Quòd fi illie conſpectu no- ſtro ſe abſtulerunt, ad exemplum facti reliquerunt.& ibid. Cum ipſum factum per ſe pręclarum eſt, tum expoſitum ad imitandum. ad Her. 26 b, Aut ſi aceruos ſe dicant tritici ha- bere,& eorum exemplum pugno non habeant.
EXE O, ℳ. egredior, prodeo, progredior, pedem effero, foràs
me do, procedo, ex:edo, emergo, erumpo, emano, mano, e- uolo, euado, orior, naſcor. de Or. 129 a, Minimè mirum eſt te ſuadere, modò enim exiſti de balncis. de Ora. nz a, Quando tandẽ Galba de triclinio tuo exibis? Cum tu, inquit, de cu- biculo alieno. Of. u b, Qui cum una domo iam capi nõ pᷣoſ ſint, in alias domos tanquã in colonias exeunt. Of. 24 a; Her culẽ ferunt exiſſe in ſolirudinẽ, atq; ibi ſedentẽ diu ſecũ&c. I. V. z1a, Aliquẽ exire legatũ in aliquã prouinciã. I. V. 1ꝛ1 2, Cũ oës boni perſpicerẽt ad iſtũ non modò illos nũmos, quiꝑ ſimulationé ab iſto exierant, reuertiſſe. At. 18 a, Cũ de cõſu- larib. mea prima ſors exiſſet,&c. de Cl. 189 a, Nlhil non con ſideratũ exibat ex ore. pro S. R. i9 a, Nequaquã tamen ſimi- liter oratio mea exire, atq; in uulgus emanare poterit. Atti. 208 a, Libri quidem exierunt, ut in tali genere ne apud Græ cos quidem ſimile quicquã. Tuſ. 192 a, Exiſſe ex poteſtate di cimus eos, qui effrenati feruntur aut libidine, aut iracũdia. ibid. Qui igitur exiſſe ex poteſtate dicuntur, idcirco dicun- tur, quid non ſunt in poreſtate mẽtis, cui regnum totiis ani mi à natura tributum eſt. pro D. 229 b, Exire Spatricijs. i. fie ri plebeium per adoptionem. de D. 91 b. Quinto autem an- no exeunte, cum eſſet ſpes,&c. Ep. ii a, Exirée domo.& 46 a, Exire ex urbe. I. P. 86 b, Exire patria.& Att. 27 a, Exire de na
ui. Offi. 68 a, Exire de uita.
EX EO. ex eo quòd, ex eo quia.)(Ex quo. de D. 123 b, Attulit
in cauea pullos is, qui ex eo nominatur pullariusde Or.g b, Si quid in mè eſt, ex eo eſt, quòd,&c. de Di. 123 a At paulo pôſt audita uox eſt monentis, ut,&c. Ex eo Aio loquèti ara tonſecrata eſt. de Or. 135 a, Scaurus nonnullã habet inuidiã, ex eo quòd aliorübona ſine teſtamẽto poſsidet. de Fi. i22 b, & 70 b, Prępofitũ ex eo credo appellatũ eſt, quòd præpona- tur alijs. At. 97 a, Cognoui ex eo quòd ita ſcripſeras, te Ro- mam ueniſſe,&c. At. 9 a,& de Or. 141 a, Poſteaquam uidit il lũ excepiſſe laudem, ex eo qu d hi ſuſpicarentur,&c.id eſt, X—. ₰— propterea quòd,&c. de Cl. 168 b, Cum ex eo quia quafi cõ- mitteret contra legen:, ſæpe in iudicium uocaretur.
EXEQVI AE, arum. funus, pompa, iuſta, iuſta funeris, ſupre-
mi diel celebritas, litatio, parentatio. pro Qu. 9 a,& de Inu. 62 2
SAͤ
x, — 8
—

Prodenet. Ep.. alidentei
lapan Raum mMheatem rul.
„* 9 Aℳ d. la do 880 ndo
peodacur, peru ſci'pto— plo 1:3 ia turo opemi cn 1 Sn Mencum kerü geſtard,— 4 4 5* 8*
. 145:8t 4: n.41 Nonmanäin Mampluam cu us omnez Prs cyrnen
aunnnorzee untdutatts erngain 5
, ers totaſi mnä aaam
malero, lura noa dicnon enin emia 8
Ahmuenfü renonaui uetu eiisihe
84“ 2 iape ure Seri patant Oi d mgu
mar Optums naturx pridpißAum
h4rb Nmumm fimulachtandun.
à anferarur. de L. ya kem cum a fane de An. u 4, Nec ipüfidraaman * praln& Jaarn ft. de Am mr bt amplam ci fmulitudinc capiedè nen
1a.OM 4 Nac uerè ab Muinhana ur tium lam LA(fiaa. A drunt, ad catmplum ncdnägeer 3
den fchun her ſe hekeliumtkma
. 44 Hcr. 30 b. At i ictmsiſtãurx orum ciemplum pagno non Mdat
*
Wgrncior Peodeo rogreüa aias — 1.2 0, em ro, tramomat
640 oe, nfcor. de—— G 14 eim cxiſt deba
44 4 rn 4
1 Wicum unace
“ 4
gin unlgus
med rurs,ia
*
ntin potaſ mins „ 0 zunk 9 DupdEn 1— 11* 4 ur mribatam 19 4e9
1— — a 1
hmio tuo enbuCmnsh
on
1 E X
d
b, Fumis, quò amici conueniréèt ad exequias cohoneſta-
eſt. de L. 27% b, Qui ſepultura& iuſtis exequijs caruerunt. Pro Mi. 10 8 a, Cadauer P. Clo dij ſpoliatũ imaginibus, exe- quijs, pöpa, laudarione,&c. pro Mil. i0 8 a, Clo dius fine ima ginibus, fine cãtu, ſine ludis, ſine lamentis, ſine laudationib. ſine funere, ſpoliatus illius ſupremi diei celebritate ambu- ſtus eſt abiectus. At. 238 a, Dare operã funeri. At. 228 a, Lucul lus matrem efferebat. Cæſar funere elatus eſt. L. Funus.
XEQVO K ris. conficio, explico, perſequor, imitor. Tuſ. 9z b, Conturbatus animus nõ eſt aptus ad exequendũ munus ſuum. At. 7⁷ a, Ne ſi fit quidè quod ad te debeã ſeribere, fa- cilè id exequi poſſem. I. A. 22 a, Exequi mãdata alicuius. Of.
16 a, In exequèdis negocijs rationi obedire. At. 46 a, Exequi
ſua officia& ſtudia. de Se. 83 b, Maſſaniſſa ſenex omnia re- gis officia& munera exequitur.& 92 a, Quo ad munus offi cij exequi& tueri poſsis. ꝑro R. P. 123 a, Dimcile eſt quod cũ ſpe magna ſit ingrefſus, id non exequi uſq; ad extremũ. de
Se. 82 b, Quod ſi exequi nequeas, poſsis tamé alijs præcipe re.& 84 b, Quę ſi exequi nequiré, ramẽ,&cc. I. A.1⁊1 a, Omnes
conſulares, qui per ualetudinè exequi fugam illam potuiſ- ſent. J. A. 157 a, Tams antiquum modũ ſationis nulla ex par te exequi potuit. At. 14 9 a, Cur non oss factum illius execu
ti ſumus?de Vn. 296 a, Non igitur dubium eſt, quin æterni-
tatem maluerit exequi. I. S. 274 a, Neq; tu ſi qua in pueritia
peccaſti, exequar. Epiſt. 181 b, Nam præter hæc habeo multa
occultiora, quæ uix uerbis exequi poſsim.
EXERCE O, ces.dlo, excolo, facio, factito, tracto, exercita-
tione utor, uerſor in ali qua arte, uerſor in exercitatione di-
cẽdi, ludo, conſuetudinè atq; exercitationé capio, ſolicito,
ango. At. 282 a, Mefſala graui iudicio multad; arte ſe exer- cuit in ueriſsimo genere dicẽdi. de Orat. 97 a, Pleriq; in hoc
uocẽ& uires exercér ſuas.& ibi. Vehementiſsimè exercere ſe in aliqua re. At. 137 a, Exercere ſe in cõſultationib.& diſ-.
ſerere in utrãq, parts. Orat. 205 b, Is in hoc ſolo ſe exercuit, huic generi ſtudet uni. Or. 106 a, In hoc genere pueri apud magiſtros exercétur. de Cl. 185 b, Is me adoleſcenté multos
annos in ſtudio eiuſdé laudis exercuit. de Cl. 196 a, Pamme
nes exercuit Brutũ. de Cl. 187 b, Is ſeſe quotidianis commẽé- tationibus acerrimè exercuit.& 1½ 4 a, A Dio do ro cdm in alijs rebus, tum ſtudioſfiisimè in dialectica exercebar. Orat. 201 Aintorcle⸗ adoleſcẽtes in theſi, non ad philo ſophorũ moré tenuiter diſſerẽdi, ſed ad copiam rherorum in utrãq;
parté exercuit. de Cl. 164 b, Apud Demetrium ſtudioſè exer
ceri ſolebam. de Or. 97 b, Exercere ſe ad uerſus alicuius. Ep. 8 a, Ad hęcte exerceas, hæc co gites. pro Pom. 9 b, Quod ge-
nus belli eſt, in quo illum non exercuerit fortuna reipubli-
cæl de N. 58 b, Vt exercęamur in uenando. I. V. z12 b; Prætor
armis exercetur. Attic. 86 b, Pueri amant inter ſe, diſcunt, e- xercérur. de Or. 135 b, Cùm cæteris in campo exergétibus i-
pie in herba recumbebat. Tuſc. 123 b, Subduc cibum unum diẽ athlerę, Iouẽ ipſum, cui ſe exercebit, implorabit. Tuſ. 228 b Fortuna me in multis uarijsq́; caſib. Sxercuit. de Sen. 2 bz Athléeræ in curriculo ſe exercẽtes. Tuſcul. 187 a; Faciunt idé cum exercẽtur athletæ. Offic. 16 a, Exercéẽdum aũt eſt cor- pus,& ita afficiéèdum) ut obedire rarioni poſsit. de Som. 131 a, Exercere animã in optimis rebus. I. C. 102 a, Ad hanc te a- mentiã natura pep erit, uoluntas exercuit, fortuna ſeru auit. de Se. 81 a, Exercere crudelitaté. I. A. 232 a; Exercere crudeli- tatè ſulam in aliquo. I. V.57 a, Exercere inimicitias nimium familiariter. At. 274 a, Exercere iracundiam in ſuperatos.: pro Pomp. 6 b, Qui uectigalia exercent atg; exigunt. pro Pomp. 4 b, Quorum magnæ res aguntur in ueſtris uectiga- libus exercendis occupatæ. de L. 158 b, Exercerc ius ciuile. pro Qlu. 55 b, Exercere medicinam. de Cla. 176 a, M. Brutus accuſationè factitauit. I. V. 2 4§5 a, Pacere nauiculariam. Qu. Fr. 317 a, Scauri iudicium ſtatim exercebitur. pro Cæl.3z7 b, Omnibus negocijs intermiſsis unum hoc iudicium exer- cetur. pro Arch. 186 a, Prætor exercens iudicium. I. V. 1 ⁷ b, Atq; etiam iudicium in prætura publicum exercuit. de Ei-
nib. 75 b, Cum prætor quæſtionè inter ficarios exercuiſſet.
Offic. 18 a, Exercenda eſt facilitas& altitudo animi quæ di- citur. pro Ar. 91 a, Quid eſt quod nos in hac breui uita tan tis nos in laboribus exerceamus Epiſt. 185 a, Nunc me reli- quiæ iieſtræ exercent. Att. 211 b, Te de prædio auiæ exerceri moleſtè fero.—
EXERCITATIO, nis uſus, tractatio, actio, meditatio, cõ
mentatio, conſuetudo, munus, ſtudium, ludus, induſtria, a= gitatio, curriculum. de Na. zu a, Corpora noſtra motu atq; exercitatione recaleſcunt. I. V. 62 a, Vſus exercitatio; foren
fis. de Fi, 99 a, Exercitatio in dialecticis.& de N. 57 b, Exer- citationes rhetoricæ.& 2u b, Pueri etiam cum ceſſant, exer-
citatione aliqua lugicra delectantur. At. 22 4 a, Noſti horũ
5
exgrcitationem in latrocinio. pPro Mil.10% a, Milo Xercita-
as. Pro Clu. 60 a, Mater exequias illius funeris proſecuta
„
tionem uirtutis dedit. de Sen. 84 b, Hæ ſunt exercit
E X 322 ationes ingenij, hæc curricula mentis. Off. 25 a, Senibus labores cor poris ſunt minuendi, exercitationes animi etiam augendæ uidentur. de Se. 78 b, Aptiſs ima ſunt omnino arma ſenectu- tis, artes exercitationesq́, uirtutum. Off. 26 b, Color exerci tationibus corporis tuendus eſt. de Sen. 84 a, Vtendum eſt exercitationibus modicis. pro Cæl. 39 b, Vt exercitatione lu doq; campeſtri tunicati ureremur. I. O. 106 a, Aliquis ſcele- rum exercitatione aſſuefactus. pro Do. 213 b, Is conuicij e- Xxercitationem cùm intolerabili petulantia, tum diuturna impunitare muniuit. de Cl. 196 b, Excitatio dicendi linguã acuit. de Or. 92 b, Conſuerudo exercitatio q́,& intelligendi acuit prudentiam,& eloquendi celeritatem incitat. de Or. 106 a, Quid tibi iuris ciuilis exercitatio profuerit, non in- telligo. de Or. 107 b, Subitæ ad propoſitas cauſas exercita- tiones. de Fat. 14 0 b, Oratorias exercitationes non tu quidẽ ut ſpero reliquiſti.& ibi. Nec enim oratoria illa ſtudia de- ſerui. de Or. 160 b, Cùm exerciratione, tum ſtylo formanda nobis oratio eſt. pro Pomp. 4 a, Quantum ex forenſi uſu, propè quotidiana dicendi exercitatio potuir afferre. pro Cæl. 48 b, Exercitario uſusq́; dicendi. Off.2 b, Conſuetudo exercitatioq́; capienda eſt, ut.& ibi. Nec medigi, nec impe-
ratores, nec oratores quamuis artis præcepta perceperint, quicquam magna laude dignum ſine uſu& exercitatione Toecni dliee,der Hr Mur. 130 b, Dicendi cõſuerudo lo gè iſti ueſtræ exercitationi ad honorem antecellit. pro Arc. 185 b, Exercitatio dicendi, in qua me non inficior medio- criter eſſe uerſatum. de Orar. 91 b, Abſtrahi ab exercitatione & conſuetudine dicendi. de Diuin. 128 b, Multi naturæ ui- tium meditatione& exercitatione ſuſtulerunt, ut Demo- ſthenes. ad Her.; b, Exercitatio, eſt aſsiduus uſus conſuetu- doq́; dicendi. Tuſo. 18 4 a, De exercitatione,& conſuetudi- ne,& cõmentatione dixi.& ¹93 b, Tantum exercitatio, me- ditatio, conſuetudo ualet. Ep. 1⸗ a, Tu me de Lentuli tuino
ſtriq; ſtudijs& exercitario nibus uelim quàm ſæpiſsimè cer
tiorem facias.
EXERCITA TVS,a,um. Uerſatus, agitatus, jactatus, exerci-
—
1 1
tatione præditus.)(Rudis. J. V. 26 4 b, Sex lictores ualentiſ- ſimi,& ad pulſandos uerberandosq; homines exercitatiſsi- mi. pro Cl. 28 a, Homo in hominibus necandis exercitatus. Pro Pom. 14 a,& pro Mur. 129 a, Homines in maritimis reb. exercitatiſsimi paratiſs imiq́;. Arti. 227 b, Veſtorius in arith- meticis ſatis exercitatus. J. A. 20% b, An ſum rudis in republ.
quis egercitatiorè qui,&c. de D. 99 b, Hetruſci ob cam cau-
ſam Portentorum exercitatiſsimi interpretes extiterunt. de Som. 31 a, Agitatus& exercitatus in optimis curis. Ora. 216 b, Id autem bona diſciplina exercitatis, qui& multa ſcripſe rint,& quæcunq; etiam fine ſcripto dicerét, ſimilia ſcripto- rum effecerint, nõ erit difficillimũ. Qu. E. 290 a, Animus ma ximis in rebus gerendis& ſuſtinendis exercitatus. pro Qu. 1 a, Homo& in alijs cauſis exercitatus,& in hac multum& ſæpe uerſatus. contra Rul. 33 a, Aratores glebis ſubigendis exercitati. pro Qu. 18 a, Manus in propinquorum proſcri- bendis bonis exercitata. Offi. 44 a, Paratiores erunt&tan- quam exercitatiores ad bene de multis promerẽdum. Ac. 27 b,& 6 bzItem ſi de officio, multis ́ alijs de reb. in quib. uer- ſatus exercitatus§, fit, neſcire ſe dicat. Qu. Fr. 323 b, Peonius rhetor, homo ualde exercitatus& bonus.
EXERCITV S, a, um. peritus, agitatus. pro Fon. 282 b, M. Pö⸗
teius uſu bellorum in primis eorũ hominum, qui nũc ſunt, exercitus. pro Pl. 76 a, Quo quidem etiam magis ſum non dicam miſer, ſed certè exercitus. pro Mil. 102 a, Quid enim nobis duobus laboriofius, quid magis ſõolicitum, magis e- xercitum dici aut fingi poteſt. Attic. 6 a, Sciro nihil tam e- xercitum fuiſſe Romæ quaàm candidaros omnibus ini- quitatibus.
EXERCITV S,tus. manus, copiæ. pro Pom. i5 b,&c I. A. 202
b, Pompeius exercitum difficillimo reipub. tempore confe- cit. I. A. 192 a, Cæſar exercitum inuictum ex Hiſpanis milisi- bus cõduxit. I. A.199 a, Cęſar paucis dieb. exercitũ fecit. pro Mur. 127 b, Maximus& fortiſsimus exercitus. I. A. 201 b Cõ-
ſcribere& comparare exercitum. de Pro. 89 b, Dimittere e- Xxercitum. pro Mu. 128 a, Ducere exercitũ: id eſt, ducè eſſe. de
Pro. 69 b, Exercitus ille noſter ſuperbiſsimo delectu& du-
riſsima conquiſitione collectus omnis interijt. de Pro. 6r a,
Exercitus inſtructus. Item: Mithridates ab inuicta Cn. Põ- Peij manu montium altirudine defenditur. J. O. 105 a, Ma-
Snoperecontemno collectum ex ſenibus deſperatis, cx a-
greſti luxuria, ex ruſticis mediaſtinis, decoctoribus, ex ijs qui uadimonia deſerere quàm illum exercitum maluerũt.
EXESVS,a um. conſumptus. Tuſc. 2 41a, Exefis poſteriorib.
partibus uerſiculorum dimidiatis ferè.
EXHAERED O, s. hæreditate priuare. I. A.165 b, Igitur fra-
trem exhæredans te faciebat Hæredem. pro S. R. 26 b, Pa- ter iſtum

3 E X
tet iſtũ exhæredare in animo habebat. pro G Ille cum filium exhæredaret, quem oderat, ei alieniſsimos cohæredes coniunxit. ad Her. 31 neceſſarijs omnibus exhæredatus eſt. Feit lags EXIHAERES, dus. hæreditate excluſus: de Or. 99 2,Egit ege in hareditatem paternam teſtamento exhæres filius.& ibi. b, Poſſet'ne paternorum bonorum exhaæres eſſe filius, qué
— 85 8 4 7 11 6— pater teſtamento, ned, hæredem, neq; exhæredem ſcripſiſ-
ſet no minatim. EXHALATIO,nk. napor, anhelitus terræ, afflatus ex ter- ra, expiratio, aſpirario. Tul. ¹5 4, Coœlum hoc, quod humi- dum& caligino ſum eſt propter exhalationes terræ.. EXHAI. O, s. ſpiro, reſpiro, emitto. in Ant. ¹35 b, Qui nondũ conuiuijs crapulam exhalaſſent. I. A. 168 b, Quanquam tu quidem uini exhalãdi, non acuendi ingenij cauſa declami- tas.& 166 a, Edormi crapulam& exhala. EXHAVRI O, nu. exinanio, exſicco, eijcio, cõſumo. debilito. in Sal. 275 a, Ex Africa tantũ hic exhaufit, quantum potuit in naues conrrudi. I. P. 90 a, Prædam, quam ex urbibus ſo- ciorum exhauſeras, deuoraſti. de Sen. 80 b, Cun alij per fo- ros currant, alij ſentinã exhauriant. Att. 18 a, Exhaurire ſen- tinam urbis. in Var. 29 b. Aerariũ exhaurire, remp. compila- re. J. A. 196 a, Im manes, quæſtus, quos M. Antonij tota exhau ſit domus. I. A, 172 b, Tantum uini in Hippiæ nupti]js exhau ſeras, ut tibi neceſſe eſſet uomere. I. C. 99 b, Sin exieris, ex- haurietur ex urbe tuorum comitum magna& pernicioſa ſentina reip. I. C. 105 b, Vno meherculé Catilina exhauſto, releuata mihi reſp. uidetur. contra Rul. 80 a, Vrbanã plebé nimiũ poſſe, exhauriendam eſſe. de Or. 152 a, Actio conſum
d
5
lu. 45 b,& 52 a filio homines b, Sed etiam à
pra fuperiore motu AuIm tas exhauſta eſt in ædificando. I. P. 98 a, Ciuitates omnibus reb. exhauſtæ. Qu. F. 29 a, Pro uincià ſumptu exhauriri. Oct. 329 b, Antonius publicam dilapidabat pecuniam, ærarium exhauriebat, minuebat uectigalia. contra Rul. 86 a, Cum 0- .. 1—
mnem pecuniam ex ærario exhauſiſſeris. Qu. Fr. 299 a, ExX- hauſtus enim eſt ſermo ho minum,& multæ emiſſæ iam e- iuſmodi uoces. Ep. 72 a, Nõ facilè exhauriri tibi iſfum dolo rẽ poſſe uniuerſum purò.& 133 b, Libentius q, emnes meas laudes adte transfuderim, quàm aliquam partem exhauſe rim ex tuis. pro Cl. 24 a, Is exhauſto illo poculo mortis, eſt mortuus. Att. 36 a, Tantus fuit amor, ut exñauriri nulla poſ ſet iniuria. pro Seſt. i3 b, M. Craſſus eadem ſibi manu uitam exhauſit, qua mortem ſæpe obtulit hoſtib.& 20 b, P A8A 11- Ia una extremo defuit: quæ ſi acceſsiſſet, reliquũ ſpiritũ ex- hauſfiſfet. At. 16 a, b, Multa ſunt quæ me ſolicitant anguntq́;, quę mihi uideor aureis nactus tuas, unius ambulationis ſer mone exhaurire poſſe. Ar. 98 b, Reliquũ eſt, ut mandata no- ſtra exhaurias.& 71 a, Mandaui omnia, quæ tu exhauries.
EXHAVSTV S, a, um. conſum ptus, exinanitus. At. 84 b, Pro- uincia ſumptib.& iacturis exhau ſta. de Pro. 70 a, Byzantij exhauſtis ſumptibus bellisq; maximis. I. V. 164 b, Aratores funditùs euertebantur,& eo magis quòd ſuperiorib. annis exhauſti erant ac penè perditi. I. V. 84 b. Aerarium inops& exhauſtum. de Prô 69 a, Vt exhauſtas domos replere poſ- ſent. ad Her. 27 a, Scurra exliauſto pudore. de Ar. 252 a, Iu di- ceste dimiſerunt excuſſum,& exhauſtum.
EXIHIB E O, e.. pro fero, do, oſtendo. pro Fl. i53 b, Cedo tabu las, non deportaui: frarres exhibe, nõ denunciaui. pro Mil. 10 b, Exhibe quæſo Sexte Clodi, exhibe librariũ illud legũ ueſtrarum, quo d,&c. I. V. 14 8 a, Miſit cõplures, ut omnia ſibi integra quàm primùm exhiberentur. pro Seſt. 2 b, Ipſe nõ ſolùm autorẽ meæ ſalutis, ſed etiam ſupplicem pop. Rom. exhibuit. Att. 78 a, Sed iam exhibeo pupillũ, neq; defendo. Acad. 42 b, Qui philoſophiâ iam profeſſus ſim populòo no- ſtro exhibiturum. I. A. 07 a, Horam exhibere ullam in tali ciue liberando non poſſumus. aliter, eximere ullam. de N. 11 a, Quod ęrernum beatumq; ſit, id nec habere ipſum nego cij quicquam, nec exhiberi alteri.
FE XHIB RR E, taceſſere. Off. 74 a, Quod audiſſet adoleſcss filius negocium exhiberi patri, accurriſſe Romam. Att. zu b,
Exhibere moleſtiam alicui-.
E XHILAKRATV 8, ta. hilaratus. Ep. 42 b, Miraris tam exhi- laratam eſſe ſeruitutem noſtram?
EXHORRESCO,cs.horrore perfundor. de Or. 147 b, In quo igitur homines exhorreſcunt? quem ſtupefacti dicen- tem intuenturè in quo exclamantè de Fin. 58 a, Exhorreſce- re metu. Epiſto. 15 3. b, Sed non poſſum non exhorreſcere, ſi quid intra cutem ſubeſt uulneris.
EXHORTATILO,56. P. 4/7 a.
EX OKRTOMWaru. de Sen. 85 b, Cum eſſet conſul in Gallia, exhortatus eſt in conuiuio a ſcorto, ur, Gc. Si uera hæc le- ctio eſt,habes hic exhortor in patiendi(ut aiunt) ſignifica- tione. Sed ego, exorartus, integram eſse lectio nem arbitror.
Ac.*† Exhortari ad uirtutis ſtudium.
*
a, LEX ILSpesad diſſolutionem cogo, poſtulo, flagito„extor-
& exhauſta. Att. 55§ a, Amicorũ benigni-
. 5, ‿ 3 Al⸗ h4. A5 22 n.„ 92—
4
1—„ 1.—. 4. 1. queo. de Clar. 166 a, Ego uerò expectabo ea quæ pollliceris, C„ 1— P Belno
3 2—— 1 2 4 112 negq; exigam,& erunt mihi grata, ſi ſolueris. 4— 8—
28 . S,— 18 1 enim expectabo, u elpotius exigam. I. V. 60
23 urgeo, lõgiores— 1 a, Mancipes à ciuitatib. pro frum ento pecunias exegerunt. pro Mur. 134 a, Deſperatas iam pecun las exégerunt. de Or. — 1 g 1 5 avSamm r 3 1... 120 a, Quo facilius id Ate ex gam, quod peto, nihil tibi à me . 1, 4.„A9 rrarer.. poſtulanti negabo. pro Fonr. 2783 a, Quaternos denarios in ſingulas amphoras portorij nomine exegiſſe. pro R. P. 128 a, ◻ 1 ¹ 3
Ppoſthumus exegit quod tradid erat. Quin. Fr. 296 b, Exigere
—2
uectigal.(Pendere uecti gal. Epi. 35 a, Et fimul querebare,
quòd eos tributa exigere uetarem.& 20 a, Ne id quod perar exigere magis quàm rogare,& in mercedis potius quàm be neficij loco numerare uideatur.& 9 a, Teneor tamdiu dum à Dolabella procuratorib. exigam primam penſions. Epi. 203 b,& de Le. 180 b, Ad pecunias; quæ colonis debentur, exigendas, legatos equites Romanos miſi mus. Epiſt. us a, Si ad illam ſummam ueritatẽ ius exegeris de Fin. 80 a, Omni- busq; ex rebus uoluptatẽ quaſi mercedem exegit. Tuſc. 168 b, Atqui ab hoc acerbius exigit natura, quo d dederat, de Opt. 244 a, Vt intelligãt quid ab illis exigant, qui ſe Atticos uolunt. de L. 156 b, Qui à poeta ut teſte ueritatẽ exigũt. de Am. 102 a, Liberales ſumus nõ ut exigamus gratiã, nõ enim
beneficium fœneramur, ſed,&c. O f. 46 a, b, Cõuenit aũt tũ in dando munificũ eſſe, tum in exigendo non acerbũ. Attic. 286 b, Benefacta pro debitis exigimus. Of. 90 a, Vti ſeruis ut merc enarijs ad operã exigend 4. de Or. 130 a, Exigere colle- ctã à conuiua. J. V. 81 b, Exigere nomina ſua. At. 53 a, Exigere fructus prætermiſſos. O ff. 71 a, Exigere promiſſa. de Fin. 8 b, Exigeré ex te, cogeremq́; ut reſponderes. Q. de Pet. 212 a, Demonſtres quàm moleſtè feras, alijs te id reb. exacturum eſſe perſuadeas: id eſt, quaſi cu mulatè compenſaturum.
3. EXIGEK Eexpellere. I. A. 173 b, Is uxòrem ſuam ſu a ſibi res(xeiru a 1 B
habere iuſsit, ex XIItabulis cauſam addidit, exegit. de Or.
126 b, Reges ex ciuitate exigi.
EXIGVE tenuiter, exiliter. de Or. 156 a, Cum de duabus pri mis celeriter exigueq́; dixiſſes. de Am. 107 a, Nimis exiguè& exiliter ad calculos reuocare amicitiam. Pl. Ep. 14 9 a, Nihil aut ſerò aut exiguè à patria ciui triburum po teſt uideri. At. 180 a, Epiſtola exiguè ſeripta.
EXIGVITA S, uis. exilitas. de Fin. u13 b, Iſtæ ipſæ obſcuratio- nes, quæ propter exiguitatem uix aut ne uix quidem appa- reant. Cæl. Epiſt. 1z0 a, Nunc exiguitas copiarum receſſum non dimicationem mihi tuam præſagiebat.
EXIGVV S, a, um. exilis. de D. 119 a, Poſſum ſuſpicari contra- ctum morbo aliquo bouis exile,& exi guum,& uietum cor fuiſſe. Par. 125 b, Ille ſumptus non modò ad fructum, ſed e- tiam ad fœnus eſt exiguus. Epi. 63 b, Quanquam literæ tuæ exiguam ſignificationem ruæ erga me uoluntatis habebãt.
de Or. 149 b, Ex ingenti quo dam oratoré immenſod; cam
po in exiguum ſanè gyrum compellitis. de Or. 108 b, Tu au tem exiguis quibuſdam finibus totum oratoris munus cir- cundediſti. pro Qu. 1a, P. Quintius cui tenues opes; nullæ facultates, exiguæ amicorum copiæ ſunt. de Ora. 86 b, Exi- guum oratorũ numerũ inueniri.& 5ο b, Tenui quodam& exiguo ſermone diſputare. contra Rul. 67 a, Cui errato exi-
1⸗ min 3
543091.3 ſtzihun
5
C Wle 1 1 /4
8
gua laus proponitur. pro Rab. 92 a, Exiguum& anguſtum
tempus. de L. i6 ⁷ b, Exigun tempore abſoluere aliquid. de Or. 92 b, Exiguitemporis opinio. pro Deiot. 148 a, Magnæ copiæ.)(Exiguæ copiæ. XILIO, us. profilio, eu ado, proripio. Epiſt. 153 a, Mihi crede tuis& illius lizeris perlectis, exilui gaudio. I. V. 269 b, Cùm populi Rom. clamore perturbatus exiluiſti. G250 a, Exiluit conſcientia ſceleris excitatus. EXILIS, e. tenuis. de Di. u4 b, Iecur nitidum atꝗq; plenum.) 6 Iecur horridum& exile. contra Rul. 76 b, Solum exile& ma crum. pro Muren. i35 a, Com moti animi tenuium, exiliunt in ordinem noſtrum. de Orat. 123 a, Genus ſermonis exile, aridum, coneiſum, minutum.)((Liquidum, fuſum, proflu- ens. de Cl. 171 b, Exiliores orationes. de Orat,1 b, Spinoſa & exilis orario. EXILITAS,tz. tenuitas, ieiunitas. de Orat. 89 a,& de Cl. 161 a, Qui diſcernes eorum, quos nominaui, ubertatem in di- cendo& copiam, ab eorum exilitate, qui hac dicendi ele⸗ gantia non utuntur? EXILITE R.tenuiter, ieiunè. de Or. 89 a, Videmus ijſdẽ de rebus ieiunè quoſdam& exiliter diſputaſſe. de Ora. 146 b, Verba exiliter exanimata exire. de Cl. i4 a, Orationes exili ter ſcriptæ. L. Calculus. EXILIVM II. patriæ, aut alicuius ciuitatis priuatio, pœnd e- xilij, in exilio eſſe, proſcriptio, extermino.)(. Reſtitutio, re- ſtituo, reduco. de Or. σꝙ b, Qui Romam in exiliũ ueniſſet, cui Romæ exulare ius eſſet,&c. Par. 119 a, Exilium terribile eſt illis, quib. circumſcriptus eſt babitandi locus, Par,. 5 d, xi-
tur, ir eſſe.p. 76 149 ³ timas FXIMI cium FEXIMI eſt en „6 b; hæci & pte ra ex riſc ſtrae exim mine EXIM ded dom entu bicr calu pit pſt. mer del-

7 4 4 1 1 X„. 4 one 4. 1 6 4„. 4a— m..— 2* 8
8— *.
4*
E X 3
“— 3, 525 8 Spe 1A 1„e 2—„„ 7175-— 0 d ,e nel a 8 Exilium eſt pœna ſcelerum.& ibid. Leges uolüt ſceleratos 1 42 Daſpera 2 nam eaag exilio. affici. pro Cec. 30 4 a, Exili ũ nõ ſuppliciũ eſt, ſed pro- ö ugiũ porrusq, ſupplicij.& ibid. In nulla lege noſtra repe- 44 14 41, 1 deni d8.— 2.,1—.122— — eunt Aigm aan rietur, maleficium nullum exilio eſſe mulctatũ.& ibi. b, Cũ 44aras d, 9 Ien.9 0 s profugit, receptus eſt in exiliũ: hoc eſt, in aliam ciuitatẽ?. nn edeeie ntonijnaa pro Mur. 14.5 3, Quem noua pœna legis& domo&c patria — 25 quod nadhicern Oaka Priuat. I. C. 0¹ b, Egredere ex urbe Catilina, in exiliũ profi- .* Tere dec 33l.„Naan ciſcerc.& ibi. In exilium. pro Mur. 145 a,Ibit igitur in exiliũ “. 3.. 4„ 5. Ael en gens— Be miſer. I. C. 106 b, Eijci in exiliũ. At. 15 a, Ab illo patriæ pro- “ 1„. 3 42„ ⸗ im rne e ee ditores de exilio reductos eſſe. Anteq. 107 b, Proijcitur Tul Fe& 3..*. 2. 1⸗. 32 Aumerang aidens mmercati 1 lius in exilium. I. A.162 a, Reducere aliquem de exilio. Poſt. Alle pegenrarge ur.A 3Iad 210 b, In patriam reduci. pro Syl. 181 a, Et cùm lege retinere- 4* 3 dorid exgan. A. ſ ili 8 A Ali ilii 1e L.2. d b— minan„ tur, ipſe ſe exilio penè mulctauit. I. 197 a, Aliquem exilij 147 Ier, 60 Pni r ae cauſa ſolum uertiſſe, nec poſtea eſſe reſtitutum. de Na. 76 a, aammam an des Roman a6 Cur P. Rutilius in exilio eſt? Att. 167 b, Damnati reſtituen- — ermar inn enegs 4 tur, in exilium ibo. de Or. uz b, Aliquem in exilium pulſum 81 2 be. Penis gaümen a eſſe. pro Cl. 23 a,& cont. Rul.*† Mulctare aliquẽ exilio. de Fi. 1o* 1..1.. 3— —— erigit un a 76 a, Profectus eſt in exilium Tubulus ſtatim. Tuſcu. 24 8 b, NRmell
8
* 8 4! 4 8 5 0 4 A pocta nt u e
249 a, De exilio multa& pulchra. I. V. 3 4 a, Exportari in ul- timas terras.
1 ALder le ſama ar en rena EXIMIEbegregiè. pro Arch. 189 b, C. Marius eximiè L. Plo-
Aum kaneramur ſech 4cOf den cium dilexerit.
do muacl eifs num neh ENIMIV S, a, um. egregius, præſtans. pro Pom. 4 b, Dicendũ 8
eſt enim de C. Põpeij ſingulari eximiaq́; uirtute.& de Pro.
76 b,& pro S. R. 39 b, Syllæ eximia uirtus. de Orat. 120 a, Sed
hæc ipſa, quę nũc ad me delegare uis, ea ſemper in te eximia
& praſtantia fuerunt. pro S. R. 315 b, Viri fortes quorũ ope-
ra eximia in reb. gerendis extitit. Of. 14, Ea quæ eximia ple-
riſq,& præclara uidẽtur, parua ducere. de Fi. 57 b, Iſtæ ue-
ſtræ eximiæ pulchræq́; uirtutes. I. V. 252 a, Erat Nice facie
eximia, ut prædicatur, uxor Cleomenis,&c. de D. 9r a, Fœ- mina eximia pulchritudine. Ep. 82 b, Eximium ingenium.
EXIMO, mus, emi, emptiun. excludo, aufero, excipio, libero.
Aenafada Pfoe dedutis exigimus. es ad 2 eia ta4 operi er gend.4eO,d n
aanna l.. rh Er
v ö“ 4
domus ulla, nec urbs ſtare poterit. I. P. 100 a, Nulli conijci- entur in hunc ordinem, nulli eximentur. Qu. Fr. 312 a, Si fi- bi cum populo dies agendi eſſent exẽpti. At. 56 b, Metellus calumnia dicendi tempus exemit:id eſt, contriuit, conſum- phlſtt. Qu. Fr.z06 b, Clodius rogatus diè dicẽdo eximere cœ- pit. Tuf. i8i a, Illud quod me angit, nõ eximis. I. V. 134 b, Exi mere unũ diẽ ex mèle. Or. 204 a, Eximere aliquẽ è uinculis. de In. 65 a, Eximere aliquè à culpa. pro S. R. 22 b llle confir- mabat ſeſe nomẽ Sex. Roſcij de tabulis exempturũ.& 23 a. )(„Referre aliquè in proſcriptos. Ep. 63 a, Qui ex obſidione fœnerarores exemerit. I. A. ⁷79 b. Agrũ de uectigalib. eximi. I. V. 128 b, Ob eam cauſam netu ex reo eximerere, ſi ego non adeſſem ad dit. IJ. V. 209 a, Abſenté de reis eximit. de Or. 133
k enuerr, eulner. de Onnsa(mbs lerter enguec dmiſes. de AmaNen 744anlos reuocae amictiam Au amhmtannedunmec ribarannni oitolz cugue ſanpta. 1TAS e. de Fin.m bpät gawatem a asemn Ll.Rput. na ⁴ Nunceuguna wamn. nsagonem amunm prxiigedt. VSA ihs de D.n a Pocun cth 0rde no dout cuile& a gun ir. 6 Ule famptus non nodo aima Gnndn gaus. Pi. 8 dnn. 4 mr erga meton,
proſcriprorum numero. in uita Attici.
m nonem FEXIN. exinde. de Diuinat. 92 a, Exin cuidam ruſtico,&c. de
aAAEr mgent quodam* 48 a,& de Orat. zu1 a, Exin contortis aries cum cornibus ruumn ane Tru compelltid 2 hæret.. 3... 1 aurbatdam Amidas amas EXINANIO, ns. exhaurio. I. V. 56 b, Verres fana ſp oliaſſe, B. 1 1 P. Ciatius Hi tmac domos exinaniſſe dicirur. J. V. 174 a, Agros uaſtare atq; exin en cooix ſunt de anire. I. V. 24 8 b, Nox illa tota, exinanienda naui conſumi- EuFa amte nin. K 9 les tur.& 257 a, Nauis exinanita. contra Rul. 80 b, Regibus atq; bentofu numern„ S 3ulsralis hominibus exinanitis. 4 me 44prake.cen 1 Eieuntt ENINDE. deinde, exin. de Diui. 46 a, Exinde mari finitimus peopuaitn— Bauett aer die ac nocte diſtinguitur. 6 44LrA 9f 2n Dant FEXISTIMATIO, ns. autoritas, honeſtas, fama, opinio, cõ Iusuitempofrs opuno mendatio: de Orat. 124 a, Bona exiſtimario diuitijs præſtat. Hagar copik. 3 To Antequà. 196 a, Vtiq; ea maneat opinio& exiſtimatio, quæ „ ho udo Pronf Re uirtute parta, non quæ infelicitate illata eſt. Epi. 74 b,& 75 .— denlecte enu— a, Nihil feci ſciens, quod ſit contra aut rem, aut exiſtimati- onò tuã. pro Fl. 157 a, Homo egens, ſordidus, ſine honore, ſi- —— ¹ ne exiſrimatione, ſine ſenſu. de Or. 127 a, Nihil mihi ad exi- lern 8— ſKbmations turpius, nihil ad dolorem acerbius accidere po maus. deDn4 7 d5 tuit. pro Q. R. 4 b, Iudicia ſummæ exiſtimationis,& penè 30& C. u ne dicam capiris. I. V. 120 b,& 143 2, Qua in re ipfius prætoris „Auren.Rℳ4,A„n4 Gu, caput exiſtimatioq́; agitur. de Ora. 126 a, Cum agitur inge- rum 4eOean audasin nij noſtri exiſtimario. pro Syl. 182 a, uod ad tempus exiſti 3 miautun.* 1eOA mationis partę fructus reſeruabitur. pro Fl. 157 a, Aſclepia- 1 Puore 0e des fortuna egẽs, uira turpis, exiſtimatione damnatus. pro 3 Or h De. 24 8 b, In exiſtimatione& ætate ſalrauit. pro Cæll. 38 b, „* Meus hic forenſs labor dimanauit ad exiſtimationẽ homi TA u, 440s nocn uuus num. Ep. 230 a, Violare exiſtimationem alicuius. At.2 a, Ve- Keme n ggilitate nire contra exiſtimarionem alicuius. pro Pl. 260 a, Offen de e Is re exiſtimationem alicuius. Epi. 135 b, Vt cum me hoſpitio “ 4 4eOeaſeah recipies, exi timationẽ te aliquã putes accipere. ad Her. 27 — den eun rer dipde Og9 a, Perdere exiſtimationé. pro Qu. R. 47 a, Cuius exiſtima- II 2473 tio ſanctiſsima eſt. pro Cec. 286 b, Turpis exiſtimatio. de Gund fe mata cute uul In. 66 b,& 82 a, Exiſtimatio bona& mala. I. V. 19 1 b, In hoc eMEE as. cutad, iis genere facilior eſt exiſtimatio, quàm reprehẽſio. de Pro. 77 uns eg⸗ b, Quo minus ſæpe aut interpeller à nonnulliis, aut tacita A*— riptio,en, „Pon D N ge eO, e P ps Sse us elleco abadn 2r d unKnptas 6
7 „„ 4 4 4 4.6.„„. 4 89. 4. 4—... 4 2 1 4 1.
de Am. 100 a, Si exemeris ex rerum natura amicitiam, nec
b, Eximere aliquem ex ærarijs. At. 268 b, Eximere aliquè de
— f
4 b FE X 526 exiſtimatione reprehendar. pro Clu. 29 a, Oppianicus re& exiſtimatione iam, lege& pronunciatione nondũ conde- mnatus. pro Fon. 282 b, Tũ cõtinuæ præturę, quę& cæteris ornamentis& exiſtimatione innocèriæ maximè floruerũt. EXISTIMATO R, oru. iudex, opinator. de Cl. 195 a, Tantũ detraxit, quantum non quiuis unus è populo ſed exiſtima- tor doctus& intelligens poſſet cognoſcere. Or. 207 a, Exi- ſtimator alicuius arrificij, non magiſter.& ibid. b, Iudex nõ doctor. de Cl. 182 b, Intelligens dicendi exiſtimatio iudicat. & 188 a, Huius generis acerrimus exiſtimator. de Ora. 150 b,
& de Cl. 277 b, Non ſtultus alieni artificij exiſtimator. EXISTIMO. as. puto, reputo, ſenrio, opinor, duco, iudico, habeozille haber opinioné iuſticiæ. Off. 40 b,& 41a, I. V. 91 b, Eum qui hoc fecit, auarum poſſumus exiſtimare. de Ora. 109 a, Craſſus exiſtimari uolebat non dediſſe. pro Cec. 237 a, Is domi ſuæ honeſtus in primis exiſtimatus eſt. Ep. 256 a, Cum uerò ea ſine ſummo amioore cogitare non potueris, nõ poſſum exiſtimare plus quenquã à ſeipſo quàm me à te a- mari. Ep. 5 a,& ibi. Tuæ ſapientiæ eſt, exiſtimare omnẽ am plitudinem& dignitatem in uirtute tua eſſe poſitam. Ep. 5 a, Quorum utrum minus uelim nõ facilè poſſum exiſtima- re. Att. 274 b,& 275 a, Quanta fim læcicia affectus cognitis rebus Bruti noſtri, facilius eſt tibi exiſtimare quã mihi ſcri- bere. Ep. 256 a, De ingenio eius ualde exiſtimaui bene. Epi. 258 a,& At. 152 b, De medico& tu bene exiſtimari ſcribis,& ego ſic audio. At. ↄ0 a, Dionyſius de Dicæarcho bene exiſti- mabat. de Or. i38 a, Iudices beneuolos& bene exiſtimantes facere. Off. 58 a, Homo ipſe de ſe bene exiſtimans, ſeſeq; dili gens. J. V. 67 b, Verres de omnib. bonis malè exiſtimat. Offi. 40 a, Malè exiſtimare de aliquo. Epiſt. 38 b, Simulq́; non de meis peius quã de te exiſtimat. de Leg: 157 a, Scriprores qui nondũ ediderunt, de quib. exiſtimare non poſſumus. Tuſc. 228 b, Sed in hoc me ipſe caſtigo, quòd ex aliorum& noſtra fortaſſe malitia, non ex ipſa uirtute de uirtutis robore exi- ſtimo. de Or. 109 a, Artes de quib. aliquid exiſtimare poſsẽ. de Or. 133 b, P. Cornel. homo(ut exiſtimabatur) auarus& furax. de Cl. 171 b, Orationes ex quib. exiſtimari de ingenijs poteſt. Epi. 7 a, Vt ex euentu homines de tuo conſilio exiſti maturos uideremus. Or. 204 a, Orationis ſubrilitas imita- bilis uidetur eſſe exiſtimanti, ſed nihil eſt experienti minus. pro Fon. 27 8 b, Ad unam quamꝗ; rem exiſtimandam,& mo mento ſuo ponderandã. pro Cæl. 27 b, Si exiſtimare uerè de omni hac cauſa uoluecritis. Atti. no b, Ne me exiſtimaris ad manendũ eſſe propenſiorem. de Or. u a, Nonnulli dum o- peram ſuam multam exiſtimari uolũt, uolitant,&c. Or. 20¼
b, Quod ſi,&c. quid tandem in cauſis exiſtimandũ eſt? qui- 5
bus,&c. de Cl. 177 a, Ego ſic exiſtimo, hos orarores,&c. in
Sal. 275 b; Deſine unũquenq; morib. tuis exiſtimare. de Cl.
186 b, Torquatus elegans in dicendo, in exiſtimãdo admo-
dum prudẽès. de Ar. 250 b, Deiotarus ſæpe à ſenatu regali no
mine dignus exiſtimatus eſt. pro Do. 216 b, Proinde quaſi i- ſti de Cn. Pompeio aliter atq; ego exiſtimo ſentiãt. contra Rul. 8 4 a, Quòd ſi maiores noſtri exiſtimaſſent quenquam, &c. pro Cl. 5 b, Maximè exiſtimare conſcientiã mentis ſiię. EXIS T O, ſtis, extiti. ſum, appareo, ſubitò uel repentè appa- reo, erumpo, exorior, emergo. de Or. 190 a, Talem uerò exi ſtere eloquentiam, qualis fuerit in Craſſo, non potuiſſe cõ- firmo. Off. 28 b, Vr in corporibus magnæ diſsimilitudines ſunt, ſic in animis exiſtunt etiã maiores uarietates. Ep. 43 a, Nec tam glorio ſum exiſtunt tui iudicij extitiſſe, ſed tã pra- uam inimicorum tuorum mentem fuiſſe mirabar. Ep. 115 a, De Gallijs conſtituetur. erit qui intercedat, deinde alius e- aiſtet, qui impediat,&c. Anteq. 174 a, Itaq; quod putaui fo- re gaudium, id extitit exitium. de Na. 43 a, Vt ſi quis dicat, dentes& pubertatem natura exiſtere, ipſum autem cui ea exiſtant, non conſtare natura. Att. 165 a, Eo magis timeo ne in filium exiſtam crudelior. de Ora. 128 b, Quidam ſic inſul ſi extiterunt, ut nihil aliud eorum niſi ipſa inſulſitas ridea- tur. pro S. R. 19 a, His de cauſis ego huic cauſæ patronus ex- titi. de Cla. 167, Huius ex uberrimis ſermonibus extiterunt doctiſsimi uiri. Ep. 12 a, Cuius ego fautor& adiutor extiti. Epiſt. z0 a, Tua in me clariſsima& maxima beneſicia exti- terunt.& 64 a, Quantum meum ſtudium extiterit dignita tis tuæ tuendæ, non dubito quin,&c. Ep. 9ↄ5 a, In aliquo ad- miratio magna uulgi, delectatio nulla extitit. Tuſ. 142 a, Ex qua eũm ſumma extitit utilitas ad res ponderandas, tũ ma ximè ingenua delectatio. Ep. 14 6 b, Qui animo in rempub. extitit conſulari. pro Arch. 190 a, Niſi Ilias extitiſſet illa, i- dem,&c. de In. t a, Res, quæ in præſentia exiſtunt. pro R. P. 122 b, Si extitiſſer in rege fides, nihil ſapientius Poſthumo. de Orat. 85 b, Cur plures in omnibus artibus, quàm in di-
cendo admirabiles extitiſſent. de Orat. 85½ b, Quoin genere
multi perfecti homines extiterunt.& ibid. Ninimam copiã
7
pPoetarum egregiorum extitiſſe, de Am,⁴ο* a, Exiſtit aurem
hos

num quando,&ec. de Am. 100 extitit amici in pericu-
327 b Rocloco quæſtio ſub difficilis,
b Itad. H quando aliquod offcium lis asha du Ker.ui⸗ id non laudetde Ora. 130 b, Quo pa- cto concitetur riſus, ubi ſit, quomo do exiſtat, atq; ita repen tè erumpat. pro S. R. 30 b, Exluxuria exiſtat auaritia ieceſ- ſe eſt, ex auaritia erumpat au dacia,&c. Offi: 0 a, Ex quo tã- tæ diſcordiæ ſecutæ ſunt, ut tyranni exiſterent,& optima- b, Ex uictoria cùm multa ma-
tes exterminarentur. At. 104 mult 4 la, tum certè tyrannis exiſtet. pro Cor. 64 b; Exiſtat ille uir
paruaniper cogitatione ueſtra, quoniam re non potéſt, Sec.
pro Cæl. 44 a, Exiſtat igitur ex hac ipſa familia aliquis,&
potiſsimũ cæcus ille,&c. qui f1 extiterit, ſic lo quetur,&c. de
N.z a, Partim admirantium, ùut hoc philoſophandi nobis
ſubitò ſtudium extitiſſet. I. V. 84 a, Hoc malum non modò
non exiſtit, ſed eriami opprimit, antequam poſsit perſpici.
I. V. 95 B, Quid expectastan dunm ab inferis ille Maleolus e-
xiſtat I. V. 225 a, Spelunca, qua ferunt Ditem patrem repen-
ta cum curru extiriſſe. de N. un a, Cuni ſpecies innumerabi- libus indiuiduis exiſtat.& 5/ a, Ex quibus uita beata exi- ſtit.& 4 b, Ex quo exiſtir& Illu d,&c. de Or. i27 a, Poeta ne-
mo exiſtere poreſt ſine quodam afflatu,&c. de Diuin. 122 b,
At in eius capite corona extitit,& quidem ſubita.& 92 b,
Cum delap ſus in fumen nuſquam apparuiſſet, repentè Iæ-
tus extitir.& 93 b, Summerſus equus uoraginibus non ex- titit.& 22 a, Anguis ab ara extitit.& ibid. Anguis ille, qui Syllæ apparuit immolanti.& 96 b, Lyfandri ſtatuæ, quæ Delphis ſtabat, in capite corona extitit ex aſperis herbis.& 191 5, Cum terræmotus factus eſſet, uo* ab æde Iunonis ex arce extitit, ut ſue plena, pro curatio fieret.& ibid. Neq; diu uox ulla extirit.
EXITIABIIL.IS,le. Art. lib. 10. 156 b, Bellum exitiabile.
EXITIALIS,le. cxirioſus. I. V. 226 a, Perditæ ciuitates hos ſo lent exitus exitiales habere.
EXITIO SVS,, um. pernicioſus. pro Pl.; 78 a, Quibus armis à ſeruis caæ dem fieri ſenatus reip. exitio ſum fuifſet. Ep. 7J0 a, Sed quod& fieri poſſe& exitioſum fore ſi eueniſſet, uide- bam. I. C. n19 a, Tam exitioſam haberi coniurationẽ. de A- ruſp. 2 4 ¼ a, Exitioſum pro digium,&c.
EXITIVM, IIj. pernicies. I. C. 99 a, Qui de noſtro interitu,& huius urbis exitio cogitent.&*20 a, De pernicie reip.& de exitio urbis cogitare. Qu, Fr. 305 b, Me miſerum, ego omni- bus meis exitio füi.
ENITVRVS, ra, rum. Epiſto. Fam. lib. 15, Non plus quàm has quas nunc legis, exiſtimaui exituras.
EXITVS,t s. cuentus, caſus, finis. de Cl. 176 a, L. Beſtia bonis
‚initijs orſus tribunatus, triſtes exitus habuit cõſulatus. Ep. 27 b, Sed egò fortaſsis uaticinor,& hæc omnia meliores ha bebunt exitus. Att. 279 b, Si contigerit noſtris rebuús exitus, quem optamus. Ep. 3 b, Hæc æſtas hunc habuit exitum ſa- nè felicem. de D. 119 b, Reſponſa aruſpicum, quæ aut nullos habuerunt exitus, aut contrarios. I. 4. 2 2 b, Eugam quære- bamus oẽs, quæ tamen exitum non habebat. de Fat. 14 9 a, Vtriq; ad eundem exitũ ueniunt. Orat. 207 b, Nunquam ad exitum perueniri poteſt. Ep. 156 b, Cùm ea quæ co nſuleban tur, ad exitum non peruenirent. Or. z12 b, Verba; quæ caſus habent in exitu fimiles. de Or. 92 b, Artem rebus in uniũ exi-
1. Tuſc.
tum ſpectantibus,& nunquam fallentibus conrineri. I lucta
6 „ 4 1 22„. ,. 4
231 a, Arqui profligata iam hæc,& penè ad exicum ade ueſtio eſt. E b Expedire exitum inſtitutæ rei. 6
8 L1. EP.44.„EXpPSdII— SRILUm 1*11 Llec Lel.&. 49
b, Sed et' am qui curſus rerum, qui exitus futurus Rt. pro Pö.
4, Principium orationis.)(Exitus orarionis. Pufcu. 16 8 a, Quomodo initium nobis rerum omnium ortus noſte
ert: fic exitum mors. Br. 91 b,&de Di. i13 a, Ea quoq;! exitum optabilem. Ep. 68 a, Viri excelléris ancipites uarijq; caſus, ſi notabili exitu concluduntur, expletur animus uo. luptate. de N. 78 a, Boni bonos habét exitus. I. V. 238 a, Per- ditæ ciuitates hos ſolent exitus exitiales habere. pro Mur. 14.3 a, In exitu eſt iam conſulatus. pro Cæl. 51 b, Mimi ergo eſt exitus, non fabulæ, in quo cum clauſula non inuenitur, fugit aliquis è manibus. At. 102 b, Armorum exitus ſemper incerti. pro Seſt. a, Communis mars belliq́;, caſus eſt incer tus. pro Mar. 33 b. Incertus eſt exitus& anceps fortuna bel li. At. 261 a, Exitum expectarc debemus. de L. 189 a, Atq hoc rei ex itus indicauit. quis enim,&c. Epi. 14 8 a, Vt quæ reip.
polliceremur, exitu pręſtaremus. de Fi. 60 a, Ne ipſarũ qui-
dem uirtutum laus reperire poterit exitum) niſt dirigatur ad uolu 5 lamus Naxc e uoluptatem. de* 61a, Quoad audiamus hæc quæ com- mota ſunt, quorſum euadant. EXI. EA quĩ lege aliqua nom tenetur. pro Cl. 37 a, Nõ quòd E AlliSllas exlegem eſſe putarent.. 2X 8 8 O ſaus. quaſi inuereraſco. in Sal. 274 b, Poſtea- duam ætas tua iam ad ea patienda, quæ alteri facere colli- buiſſet, e oleuerat. EXOLETVS,t. quan emeritus, catamitus. pro Mil. uz a,
E X 528
Clodius ſemper ſecum ſcorta, ſemper exoletos, ſemper lu- as ducebat.
EXOI-VO, uis. ſoluo, diſſoluo. J. V. 159 b, nis quantum iſte imperauit, exoluit. Oſc 63 1 quod promiſerat. Att. 255 b, Nomina mea per deos expedi
exolui, bella reliqui. Ep. 95 b, S1 me occupationibus relaxa-
1A
ro:nàm ur planè exoluam, non poſtulo.
EXOPTATV S, a, um. expectatus. Pro S. R. 21 b, Exoptatum nuncium allcui afrerre. Att. lib. 5, Nihil exoptatius aduentu meo. Item lib. 4, Exoptatiſsima gratulatio.
EXOPTO, s. Ep. 52 a, Multis de caufis te exopto quàm pri. mam uideri.& 27 a, Vt ſempiternæ laudi tibi ſit iſte Tribu- natus exòpto I. P. 1 0 b, Omnes tesderunt, tibi peſtem ex- optant; te execrantur. Attic. 14 8 a, To rqueor infelix, ur iam Mutianũ exitum exoptem, Qu. Fr. 302 b, Nüc ea cognoſce, quæ maximè exoptas. Epiſt. 20 b, Si unus ex omnibus exo-
tandus eſſét.
EXORABILI 8, le. placabilis.)(In exorabilis. At. 2 b,& Qu. Frat. 208 a, Ille eſt minus exorabilis.& pro Dom. 222 2, EX-
1
orabilis iracundiaꝗ. EXORBE O, es. haurio, helluor. de Or. 104 2, Ne iniquo iu- dicio exorbeatur ſanguis meus. I. 4.173 b, Guſtaras ciuilem ſanguinem, uel potius exorbueras. Tuſc. 79 a, Iam decolo- rem ſanguinem omnem exorbui. Item: Quæ unquam Charybdis tantos haurire gurgites poſſet, quantas iſte By zantinorum prædas exorbuit?pro Mur. 29 a, Scruius mul- torum diffieultates exorbuit: EXORDIO E. iru. ordior, exordium capio, principiũ duco. de Or. 94 b, Qui nõ timidè ad dicendum accedent, neq; in exorcdienda oratione perturbantur, penè uidètur impuden tes. de Di. 129 a, Quæ cũ ille dixiſſet, tum ego rurſus quaſi ab alio principio ſum exorfſus dicere, Non ignoro Quinte, Gcc. de Or. 123 a, Ea quib. antè exorſa potius derexta propè retexãtur. de Or. u6 a, Iubent exordiri ita, ut eũ qui audiat, beneuolũ nobis faciamus,& do cilẽ,& attentũ.& 121 b, Per- texe modò Antoni quod exorſus es.& 11 b, Exorſus es non glorioſe magis, ur tu putas, à ueritate, quàm à neſcio qua di gnitate. Or. 139,& 160 a, Exordiri ab ipſa re, ad He. ⁊ b, Exor diri cauſam à dicto aduerſarij. pro Cæl. 45, Quæ clamore exorſa uerbis, paruam rem magnam facit. de Fin. 54 b. Tüc dicere exorſus eſt, Primùm igitur, inquit,&c. EXORDIV M. dij. princip ium,&xorſus, pro œmium, de Ora. 95 a, Animaduerti ſummos oratores in dieẽdi exordio per- moueri, de Vn. 196 a, Difficilimũ eſt in omint conquiſitione rationis exordiũ. Tuf. 4 9 b.Ergo ita naſcetur exordiũ. pro Cl. z8 a, Semper equidem magno cum metu dicere incipio, uotieſcunq; dico, toties mnihi uideot in iudieium uenire non ingenij ſoluùm, ſed etiam uirtutis atq; officij. Or. 208 a, Principia uerecüda, non elatis intenſa uerbis, ſed acuta ſen tentijs, uel ad offenſionem aduerſarij, uel ad cömendatio- nem fui, de Or. 137 b, Exordiũ aut exile, aut nugatoriũ ‚aut uulgare atq, communs. de L. 167 b, Ego ab vlcimis tempo- ribus ſcribendi exordium capiendum cenſco. de Fin. 129 a, Ergo hinc capiamus exordium, omne animal,&c. I. A. 201 a, A Bruro igitur exordium capiamus. de Ein: 123 b, A qua totius uiræ ducat exordium. de Vn. 199 b, Seſeque ipſa uer- ſans ſempiternæ uitæ induxit exordium. de Fat. 147 b, Ne- ue ide nauis inchoandæ cepiſſet exordium. de Inu. 42 b, Exordium mali. 8XORIO ER ris. Orior, exiſto, erumpo, exardeſco. de D. 127 b, Poſt ſolſtitium canicula exoritur. pro Syl. 192 a, Noua que- dam illa immanitas exorta eſt. pro Cl. 30 a, Repentè eſt ex-
1 4 1
orta mulieris importunæ nefaria libido. de Na. ĩ8 a, Ferrea tum uerò proles exorta repentsè eſt, contra Rul. 89 a, Et re⸗ pétinus Sylla nobis exoritur. Ep. 4 b, Subitò exorta eſt ne- faria Catonis promulgatio. Tuſc, 23 4 b, Qua gloria cõmo tus Epicurus exoritur. de Finib. 14 0 a, Honeſtuü, quod ex his uirtutibus exoritur. Off. 62, Rxoritur Antipatri ratio ex al⸗ tera parte. de Op. 244 a, Sed exorietur Thucydides. Att. u17 a, Ego nunc paulum exorior,& maximè his literis, quæ Ro ma afferuntur. cont. Rul. 84 a, Antè extingui atq; opprimi; quaàm planè exortum ac natum eſſet.
EXORNATI O, onis. ornamentüũ, ornatus, conformatio, le- por, concinnitas, feſtiuitas quædam. de In. 63 b, Exponere ali quid ſimpliciter ſine ulla exornation e. de Or. 132 az Nam quod quibuſcũg; uerbis dixeris, faceti tamẽ eſt, re cõtine- tur, quòd mutatis uerbis ſalẽ amittit, in uerbis habet labo- ré omné. Or. 209 b, Ornamenra quaſi conformationes fen- tentiarũ.& ijbidem, de exornationib. uerborũ& ſententia-
rü. de Opt. 244 a, Sententiarũ formæ tanquam figuræ. a Her. 29 a, Dignitas eſt elocutionis forma, quæ reddit orna- tam orationè uarietate diſtinguens, hæè in uerborũ& ſen- tentiarum exornationẽ diuiditur. Irem; Verborum exorna- tio eſt, quæ ipſius ſermonis inſignita côtinetur perpolitio- ne, ſen⸗
———

3 en o d 4. 1 4 1 4 3 matlerat an eohass ela e 91 Nom e u. mina Kplau er„. 38Kaeees 4— 8 8 1 4* 44 1on 03 1a amn ereg.. e acui aſtenne e in
— Aplacadilis). 6
12 derorabi minn exor M4 Aan 481. Kunchz. Ln 8 Aun 1 4 — 2ano hellvonae Orngan n e n apun maul 4han
241 904 24 eordueras Tu
94 Munre gurzie an prrl trorduntor
Atultne kord k. 10 Sr 4 5 nd ume 14 dkxendaann A eranone Perturdantar pentuin
ſam cxorſus dictte Nau 4*„ 3* 2 4 Jν ante erorta poau a
1 *
“ 4 4 *. a ladent exorcin una
42 Antonl quod cxoriss e. Eadh
has tu putas dueritatsumn
unneen Anan Hacit n c. Pnmum Httur ngud t
5
8
IVALK pemopwm exocſespmann 4 8 5
ſummos oratores Güits 44 La144 4Ducihmü ekmemd 4 Tut 149 5 Ero Ra Ecr-
tord 2 1 mper cquidem masno cunmn 1 αeο, totics mibi udeot uun
24,
4
uurtcüda, nod elatis iattsfänatn “ 4* nfonem aduert
8
6 4 41 111 M 2
„h Erxordu mde
5
2 10 u 4 4* 8 num dpie al! * 8 4 n ““ un omae D “ 19I 1 8. an eur cerdium fme 6* 4 3 2 1 tordiun. de, 4 8 4 er ind doccnee ar uts nd d ias ande ctpillct ein uche
4 8
rlof Sduku
,“—“
Kephn
mnem exordai. kan. tapelt oMa
ercior exordium Dim
4 . 12, Qr ille imie mar
1.& 160 4 Ezordm üipündt am 4&.icdo aduerfan pro(al. g,
n ked evam uinati it 1
1ͤ
adum cais
do erunpo eri V
529
1
ne: ſententiarũ exornatio eſt, quæ non in uerbis, ſed in ipſis .
7
rebus quandam haber dignitatem.
EXORNATO R, Octs. de Orat. un a, Cæteri non exornatores
EXORNO; as. expoliô;illumino.)(. Deformo. I. V. 214 a, Ex-
rerum, ſed tantummodò narratores fuerunt.
ornat amplè magnificeq; tricliniũ, exponit plurima ac pul- cherrima uaſa argentea. Tuſ. 2 30 a, Pythagoras exornauit eam Græciam, quæ magna dicta eſt, præſtantiſsimis artib. de Or. 156, IHluſtrare& exornare orarioné. Tuſc. 177 b, Exor nare aliquem falſa gloria. de Or. 135 b, Id amplector, exor-
no, exaggero. de Ar. 25 4 a, Mulieres eum ita exornatum de-
prehenderunt. I. V. 125 b, Domus exornata& inſtructa.)(. Nuda& inanis. de In. b, Clarum& exornatum trophæũ. ad Her. 23 a, Id accidet, ſiimiagines äliqua re exoraabimus,
ut ſi coronis aut ueſte purpürea: aut ſi qua re deformabi-
mus, ut ſi cruentam aut cœno ôblitam in ducamus.
EXORNARKE, pro ſubornare. de Inu. 29 a, Et urrum ne ali-
quem exornari oportuit qui iſta prohiberet, àc fieri non ſi- neret, an non? 2
7
EXOR O, as. impetro, placo. de Orat. 96 a, Nunè te iam exo-
remus neceſſe eſt, ut nobis explices,& c. Itemm, Brutus& Caſ ſius utinam quàm facilè à te de me impetrare poſſunt, ita perte exorentur, ne,&c. de Or. 109 b, 0 a, Ita me frater ex-
Orauit, ut huc ſecum uenirem. pro Deiot. 145 a, Gùm facilè
E
exorari Cæſar, tum ſemel exorari ſoles. I. A. 2 7 b,& de Pro. 78 ,Anteà deterrere te, ne popularis eſſes non poteramus, nunc ut ſis popularis, exorare non poſſu mus. de Sen. 35 b, Is exdratus eſt àſcorto, ut ſecuri feriret aliquam,&c. Epi. 264 b, Exoro enim, ut mecum eœnet:pro Qu- R. 52 b, Quem ego/ ut mentiatur inducere poſſum, ut peieret facilè exorare po tero. Octa. 336 b, IIle ea exorabat, quæ uolebat, auferre, tu extorques. Poſt. 203 a,Bene meritos quin colas, exorari fas non eſt. I. V.104 a, Negat illa poſſe hominem exorari. pro Mur. 138 b, Viri non eſſe, neq; exorari, neq; placari. pro Clu. 52 4, POſt exoratus, popoſcit, S&ec. XORSVS;ſus. exordium. pro Pomp. 5 b, Quoniam is eſt e- xorſus ôrationis meæx. 6
EXORT VS,tus ortus.)((Occaſus. ad Her. 23 a, Solis exor-
tus, curſus, occaſus nemo miratur, quia quotidie fiunt.
₰
EXOTERICV S, a, um. Att. 63 b, Ariſtoteles in libris, quos
Exorericos uocat,&c.
ENXPALLESOCO, cs. exalbeſco. ad Her. 7⸗ b, Erubuiſſe expal uiſſe, titubaſſe. P E
XPEGTATIO, nis. ſpes. coôtra Rul. 79 b, Nolo ſuſpẽſam & incertam plebem Rom. obſeura ſpe& cæca expectatio- ne pendére. At. 45 a, Ex tuis literis plenus ſum expectatio- ne de Pompeio.& 30 4, Quantum tu niihi moues expecta- nein de ſermone Bibulii. At. 26 b; Quantanmi mihi expectati- onem dediſti conuiuij iſtius.& 2 b, Crebras expectationes nobis tui commouces. I. S. 272 b, Scio me in reſpondendo nõ habere magnam expectationem, quod,&c. At. 122 a, Pendeo
animi expectatione Corfinienſi, in qua de ſalute reip. decer
nitur. de Or. 115§ a, Quo iſta maiora feciſti, eo mie niaior ex- pectatio tenet quib uſdam rationibus,&c. At. iz7 a, Aliquid in ſunima expectatione eſſet, audimus,&c.& 131 b, Omnis expectatio noſtra erar in nuncijs Brunduſinis. de Or. 135 a, NihilHiagis ridetur, quàm quod eſt præter expectationé. de Or. 135 b, Decipere expectationem alicuius. de Cla. 189 b,
ræteritorum récordatio eſt acerba; acerbior expectatio reliquorum. pro Rab. 93 b, Harum rerum non ſolùm euen- tus ac; perpeſsio, ſed etiam conditio, expectatio, mentio
— ipſa deniq; indigna homine libero eſt. Ant. 195 b, Profectò
iſtis bona nulla uacua expectarione periculi relinquétur. Off. 33 b, Suſtinet enim magnam expectationẽ induſtrig no fira, magnã honorũ, nonnullam forraſſe nonmiinis. Ep. 18 b, Vt quam expectationem tui concitaſti; eã ſuſtineri ac tueri poſsit. de Or. 99 b, Ba cauſa quo concurſu hôminum, qua exßectatidne defenſa eſt?& 9 a, Nihil dicam expectatio- me tieſtra digriii: At. u12 b, Nunc has expectationes habemus duds, uſam,&c. alteram,&c.& 46 a, Varronis ſermo facirt expectationem Cæſaris. de N. 60 a, Neſcis quanta cum ex- Pectatione te ſim auditurus. At. 105 b, Scribis mirificã expe ctationem eſſe mei, de Orat. 192 a, Ea ſi paulò latius dixeris, expleris omnem expectationem diuturni deſiderij noſtri. At. 28 4 a, Summa eſt expectatio tui. Ep. i a, Summa ſeito in expectatione re eſſe. Tuſ. 156 a, Cuni me in ſummam expe- Stationem adduxeris. At. 4½ 3, Afferré expectationè alicui. Acad. 3 b, Facere expectationemi ſui. Ep. i9 b, Vincere expe-
ctartionem.& 245 b, Sum in expectatione ominium rerum.
pro Cl.zz a, Summa omnium expectatio, quid nam fenten- riæ fierent nummarij iudices.
EXPECTATVS, um. exoptatus. Att. 56 a, Aduentus tuus
mihi ſuauiſsimus, expectatiſsimusq́; erit. Ep. 4 5 b, Intelle- xi te laborare, ut ad me tuæ expectatiſsimæ literæ perferã-
—
F X 836 tur. Ep. 257 a, Clarus omnibus expectatusq; uenies.& 55a, Venies, mihi crede, expe ctatus. de Sen. 91 a, Aliq uis expecta- tus ad ampliſsimam dignitatem: id eſt, de quo ſpes eſt, eũ
fore eclariſzimum. EXPECTO, az. præſtolor, ſpero. At. 117 b, Diem ex die expe- abam, ut ſtatuerem quid eſſet faciendum.& 121 b, Expe- ctò ut ſciam quid reſpondeas cõſultationi meæ. I. A. 358 b, Hanc rem auidiſsimè ciuitas expectat. At. 26 4 b, Quod cum magna ſpe expectauimus. Ep. 253 a, Longiores expectabo, uel potius exigani.& ivo, Non expectant ſolùm, ſed poſtu- lant. Ac. 6 a, Neq; hoc loco expect an dũ eſt, dũ de remo infle xo reſpondeã. I. A. De Aufidio, nõ puto te expectare dũ ſcri bã,&c. de In. 73 4, Non neceſſe eſt expectare, quin mox fiat, &c. Ep. 256 a, Reliquũ eſt ut tuani profectione amore pro- ſequar, reditum ſpe expectem, abſentem menioria colam. At. 2 a, Nos Hiic te ad menſem Ianuariũ expectanius ex quo- dam rumore,&c. Epi. 90 a, Omnia uolò à me& pôõſtules& expectes. At. 35 b, Si omines tranfitum tempeſtaris e xpecta re potuiſſent.& /1 b, Sed curſum expectabamas. EXPECTORO, as. SPectore eijcio, expello. de Or. i 5⁷ b, Pa uor ſapientiam mihi omnem ex animo expectorat.& 163
b, Tuſc. 213 a, Ennij.
EXPEDILO,, B. conficio, libero, uindico, explico, extrico.)(. Impedio. At. 39 b, Aut nos expedies omni moleſtia, aut eris particeps. I. P. 95 b, Imò habeo gratiam, hærerem enim nif tu me expediſſes. Epi. 239 b, Sed me multa impedierũt, quæ ne nunc quideni expedita ſunt. Epi. 219 b; Peto Ateut eum expedias.& 138 b, Me aliud ex alio impedit; ſed ſi me expe- diero,&c. Epiſt. 129 a, Nam non expeditur ſucceſsio, quan- do Galliæ,&c. Epiſt. 9ↄ2 a, Non deſinam cum Galba cõmu- nicare, ſi quid expedire poterit. Attic. 70 a; Sed non dubito quin S. C. expeditum ſit. Att. 65 a; Iudicia reliqua impen- dent, nondum eſt planè expeditum. Epi. 214 b, Peto Ateut eius negocia explices& expedias, tum iure& poreſtate quã habes, tum etiam autoritate& conſilio tuo. de Fini. 62 a, Ii remotis ſenfibus, ne idipſum quidẽ expedire poſſunt quod diſſerunt. Ep. 44 b, Expedire exitum inſtitutæ rei. de Clar. 178 a, Expediendis conficiendis; rebus uincere alios. I. V. 129 a, Expedire ſe ex laqueis.)(Induere ſe in laqueos. de A- ruſp. 2 47 b, Sed quoniam mea cauſa expedita eſt, uideamus nunc quid aruſpices dicant. pro Mi. 103 b, Si uitã noſtra in aliquas inſidias incideret, omnis honeſta ratiò eſſet expe- diendæ ſalutis. prô Cæl. 4, Cum Licinius ueniſſet, pyxi- dem expediret, manu porrigeret,&c. pro R. P. 126 b, Sapien tis eſt cum ſtulticia ſua impeditus ſit, quoquo modo poſsit expedire I. V. i29 b, Videre, ut dum expedire ſeſe uult, indu- at. At. 255 b, Quod ſatiſdato debeo, peto à te ut antè prouia deas, planè expedias,& ſolutum relinquas. Qu. Pr. 316 b, Ad expediendum te, ſi cauſa fuerit, cõmorêre. de Sen. 89 a, Bre ui expediam, agro bene culto,&c. Atti. 251 a, Nihil expedio, niſi,&c. id eſt, extrico. At. 8i a, Dum hic nodus expediatur.&
49 a, Expedire ſe ab omini occlipatione.
E XPED 1 T, bat. utile eſt, conducit. At. 115 b, Nihil Gæſari In
nus expedit ad diuturnitatem dominationis. pro Ce. 28 8a, Pecuniam in prædijs collocare expedit. pro Mar. i35 b, Mul- ti dubitabant, quod ſfibi expedirer. cont. Rul. 79 b,& ο b, E=
dem expedit& tibi& mihl. Offi. 67 a, Facere quod utile ſit,
quodꝗ́, expediat. Epiſt. 74 b, Quid rectum ſit appäret, quid expediat obſcurum eſt. I. A.2 40 a, Omnibus bonis expedit ſaluam eſſe remp. At. 30 b, Neq́; exomnibus dppidis con- trahere copias expedit, ne receptum amittam.
EXPEDITE planè. de Cl. 18 6 b, C. Cenſorinus quod pro- poſuerat explicans expeditè. de In. 70,& d. EXPEDITIO, onu. 2⁴ Her. 41 a, Habet paucis comprehen- ſa breuitas multarum rerum expeditionem. de Di. lib. i, E- ducere exercitum in expedirionmma. EXPEDITVS,, um. promptus, paratus, facilis. de Am. 68 a, Reditus ad cœlum optimo cuiq; expeditiſsimus eſt. Att. 39 a, Quare aduola; expedita mihi erunt omnia, ſite uidebo. Qu. F. 316 b, Sic habeto; nihil nobis expeditis fore fortuna- tius. pro Qu. 4 a; Hic cũ cæteris, quæ habebat uadimonia differt, ut expeditus in Galliã proficiſci poſſet: pro Mil. 106 B, Obuiam fit ei Clodius expeditus in equo, nulla rheda, nullis impedimentis. I. A. 23 6 a, Expedito nobis Homine& parato opus eſt, qui,&c.& ib. Bonorum animus ad nutum noſtri ordinis expeditus iam non erit. Antequã. 193 a; Non conuenit enim cum ego ad promerendum officiũ fuerim expeditus, uos ad referefidã gratiam eſſe tardiores. contra Rul. 82 b, Ad uim promptus, ad ſeditioniem paratus, ad cæ- dem expeditus. Qu. Fr. 316 b, Ea ſunt ad explicandum expe ditiſsima. de Cl. 18 8 a, Diſciplina Hermagoræ ad inuenien- dum expedita. At. 78 a, Exercitus expeditus ad mutandum Iocum. de Cl. 180 b, Facilis& expeditus ad dicendũ. de Or. 120 b, Expeditus ad pronunciandũ. de Cl. 187 a, A nater, ſa 2 tis ſo-
—

531 FE X
is ſolutus atq; expeditus as d dicendũ.&: 853, Expedita 8
perfacileè currens oratio.& 184 b, Expedita& profluens in
dicendo celeritas. pro Fl. 166 a, Illã uiã ſibi uidés expeditio- ré ad honores. de Or. 219 a„Quos locos multa cõmẽtatione
& meditatione pararos arq; expeditos habere debetis. At.
124 a, pöpeius expeditus anteceſſerat legiones XI. Luceria.
Ac. 26 b, Si igitur i nducto& cõſtituto probabi ili,& eo qui-
dè expedito, ſoluto, libero,& nulla re implicato, uides pro- ectò Luculle,&c, de Fi. 55 b, Facilis& expeditac diſtinctio.
PELL. O, Ius. eijcio, exigo, detrudo, exturbo, depello. Atti.
iit 6 b, Hi ſunt ‚qui me ziuitate cxi pulerunt. contra Rul. 82 b,
Expelli atq; exturbari ex agris. pro Qu. 4 b,& 15 b„Expelli
atque eijci è prædio. pro C Sl1. z0 b„Expulſa atque ex sturbata
filia.& 57 b, Cupiditate matris nulfe ex marrimonio f1- lia. pro Mil. 121 b, Ex urbe expelli, xterminari, eijci. Attic.
119 a, Non expulſi, ſed euocat 18 Batna. pro Mil. 211 a, Mul-
ri à Clodio bonis expulſi.
EXPE AP O, dus. perpendo, exquiro,examino. Pr O R. P. 129
a, Hæc laus non poetarum carminib. celebrata ſed pruden-
tium iudicio expenditur. de Ora. 137 b, Fuidec cum colli
go argumẽta cauſarum, non tam ea numerare eſoleo, quàm expen dere. pro Fl. 15⁸ b Vos, qui in iudicijs teſtem di ligen- ter expéditis. de Cl. 181 a, Nos qui hæca arte aliqua uolumus expendere. Of f1,2z a, Quæ contemplätes expendere oporte
bit, quid quiſq; habeat fui. Orat. 20 a, Nec ue 88 uretur im-
pudenter hac copia, ſed omnia expendet ac ſeliget. Poſtꝗ.
207 a, lidem expendunt atꝗq; æſt imaàt uoluptates: 5 V. 240 a,
De inde hæc expẽdite ac ęſtimate pecunia. pro FIréO a, Ante
pedes prætoris in foro expẽſum eſt auri pondo o centũ pau-
lè minus ber! Sex. Cæſiũ. 7 uſ. 179 b, Expẽdere xnas alicui.
EXPENSVS, a, um. datus. J.Acceptus. L. Acceptus. I. V. 95 a,
Expenſa Chryſogono H-S. ſexcenta, accepta puplli 0O Ma-
leolo retulit,& ibi. Chryſogono expenſa lat à ſunr. At. 24 b,
Ne tu expenſum muneribus ferres. Atti. 247 b, Videas enim
unde numeri fint, mihi feras expenſum. I. A. 10% a, Quis un-
quam in illo lano inuentus eſt„qui L. Antonio mille num- muͤm ferret expenſum:
EXPERGEPACIO, cis. x ſomno aliquem excito. J. V. 243 b, Si fortè experge efacere te poſſes. ad Her. 3 4 a, Hic Italiam tumultus expergefecit terrore ſubito. I. A. 166 a, An faces ad nouendæ ſunt, qu⸗ te excitent, tantæ cauſæ indormicnté. XPERGISCO R, ris. exper ectus ſum. excitor à ſocsno, uel de l excitor, ſomno ſoluor. L. Experrectus. Att. 4,81 dormis, expergiſcere. Ac. 14 a, Itaq. ſi ſimul experrecti ſa. mus, uiſa illa cétemnimus. de D. 93 a, Cũ aũt expergefactus eſſes, hora ſecunda ferè te fi ibi fomniũ narrauiffe. in Sal. 274 a, Sed nõ ita experrecti ſumus zut Ate caueri poſsimus. Atti. 217 b, Deinde cùm ſomno repetito ſimul cum ſole experre-
ctus eſſem, datur mihi epi ſtola à ſororis tuæ filia.
EXPE RIENS. tts. expertus. J. V. 158 b, Homo nauus& indu- ſtrius, experientiſsimus ac diligentiſsimus arator.& 20 8a, ro Cl. 22 a, A. Aurius uir fortis& experiens.
E XPERIEN TIA,Re. perielitatio, nins,2 xemplũ. Pla. Epi.
115 b„Qu æ ſi aduentus meus repreflferit aga m gratias fortu
næ conſtantiæq; meæ, quæ ad hanc experientiam excitauit.
Pro R. P. 129 b, Experientia patrimonij amplificandi. de Or.
127 b, Docuit enim iam nos longa uita uſus q́ rerum maxi-
marum, ut eneremus,&c. de Am. 102 b, Atq; harum rerum
exemplum ex Kmilirudine capiebat ineuntis ætatis.
EXPER IMENTV M. t. argumentũ. Tuſc. 206 b, Sed nimi
rum hoc maximum eſt experimentum, cum conſter, Gc.
EXPERIO R, rt. periclitor,) periculum facio, uſi tractando
cognoſco, tento, ago in iure. At. 101 a, Itaq; omnia experiar,
S, ut ſpero, at ſequar. Or. 197 a, Experiri id noli, quod te af-
ſequi poſſe diffidas. Ep. 10 a, Te autem etſi mallam i in meis
rebus expertum, qr uàm etiam in tuis:tamen,&c.& 317 b, E-
go quod in me ip pſo ex xperiri potui, ad te refero. Orar. 197 a,
Par eſt omnes omnia experiri, qui res magnas& magnope-
re Ihacrandae concupiuerunt. pro Pla. 150 a, Si quid cum
periculo experiri uelis,i in Caria id botilsimum eſſe facien- dum. de Am. 108 a, Et iudicare difficile eſt ſanè; niſi iĩ exper-
tum, experiendum autem eſt in ipſa amicitia. de Diuin. 128
b, Babylonij CCCCL. XX. millia annorum in periclitan- dis experiundisg; pueris quicunq; nati eſſent, poſuerũt. pro
Se. 26 b, Alicui magnos eſſe experiundos& ſubeundos la- bores. pro Cæl. 0 a, Vim ueneni aiunt Cælium eſſe exper-
tum in ſeruo quodam ad rem ipſam parato, cuius perceleri interitu eſſet ab hoc comprobatum uenenum. At. 135 b, De Bruto etiam experti ſumus, quod nuper in edicto tuo feri—
p ſeram rogatu tuo. I. A. 140 b, De me experior. de Cl. 185 b,
Te arbitror malle ipſum tacere ‚quàam taciturnitatem no- ſtram eperii At 14 5a, Nunc ſine periculo experiendum e-
rit, experiar certè ut hinc auolem. Ep. 4.7 b, Quod ego expe niens, quotidie probo, Attic. 286 b Experiar&o tentabo 2-
EXPERIRI, ad forum& iudicia relat um, pre
4
mhia. At. 263 b, Facilè patior oblat üte ensPöts, in que amoré
experiar tuum. Pro Pl. 26 3 b, Omnia 1 co expertus in nobis. prol e e d6; neon jectura pro-
ſpiciebamus, ſed iam experti uidebamus.
re. pro Qu. 12 b, Fuit procurator, qu i cü e Ieririp p fte,& 13 b ‚Ego expber ririnon porui pro Cec. 291, Qui ad conmſtitutũ
F. mo iure. pro Qu. R. 49 a, ludicio graui experiri nolebas. pro Cæl. 41 b„Qui nunquam ne« ongreſſuc quidem& con- ſtituto cœperunt de tantis iniurijs experir 1
experiundi iuris g graria ueniſſet. pro Qu, 6 b, E xperiri ſum-
EXPERR F CTV S, a, um. L. Expergifcor. pro S. R. 4 2 a, No-
bilitas experrecta remp. recuperaui it. Anted 196 a, Ne rei eru delitas in me experrecta, in uos conua Aleſcat„præcauere
EXPERS, tz. non particeps, uacuus. de Or. 16b b, Antoniũ o-
E
E
EXPIAB
E
mnino omnis eruditionis expertem a a19 ignarum fuiſſe. de Or. 10 8 a, Cenſebam oratorem nullius sornamentis experté eſſe oportere. Atti. 123 a, Pompeius omnes nos 2erou) egias expertes ſui ranti ac tam inufitati con ſili Le. 160/b, Cũ cætera ſint omnia rationis exper ja. Oflic. n 3, & Oct. 34 29 b, Feræ rarionis& orationis experres. Epi. 58 b, g de Fini b.⸗ 2 b, Te omnium periculorũ uideo expertẽ fo- e. Or. 29 8 b b, Vtriuſq; partic eps, uel utriuſq; Potius n non ex- pers de Am. uz a, Amicitiam nullam ætatis degendæ ratio- nem paritur eſſe expertem fui. de D. 125 a,„Placet: gitur hu- manitatis expertes habere diuinationis autores. r Cor.
relinque bat. de
38 b, Facere ali iquem expertem a alicuius rei. ProS Seſt. 13 b, Ho mo EPers contilij. Kingenij. Top. 226 b, Expers rationis.
)(Kati ione utens. XP P RTV S, a, um. pragmaticus, habens uſum multarum&
414 1141
ar ũ Pernunedſa Delloruen gerend orum exe Teitue,mul
A le,
—— 5 2 —1
3, 05 —* . — — 92 8 — ◻ — — ℳ — 0 52 58 8 0 8. — — — ₰ — aez 8 — — ◻ 8
11 4 b. Ho c quam cr rebrd zceidee rper de ebe Cor. 58 a, Cuius audita uirtus dubi tationi lo huius præſ ens experta ato be erſpecta obtrectatorũ uoce 8143 deturede Am. 10 a, Et in udicare difficile eſt ana niſi exptũ. XPETENDV Saa, um. 0p 4b lis. de Or. 197 a, Qui res ma- gnas,& maximè expete endas co nepiuerunt. de Ora. 104 a, Quæ uulgo expetenda Eopte bilia uid dentu 1r. de Am. nia, Ea quæ putan t homines ex petenda, hor neſtas, gloria, rran⸗ quiſlitas animi a ard; iucunditas. de Fin. u17 börhods ptabi- le eſt, id eſſe expetendum. XPETOpt. Opto cupi0, peto, aſci ſco. I. V. 225 b, Athenien- ſium ſacra ſumma cupiditate beruntur⸗de Ora.6 a, S zine quo hoc quod tu expetis, n anquam aſſequère. At. 290 a,, ſtram gloriam tua uirtute augeri experto. de Cl⸗ 183 a, an.— ronius, qui maximè experte bati Lur ſac cilis in caufis re jeie endis fuit. pro Pomp- 9 b, jraliaa b hoc auxilium magnopere ex- periuit. pro Fl. 16 4 3, Nunc à Flacco, Lentu 1li pœn e peru uos erpetuncure pro Nar. 33 b; Deos pœnas ab aliga0 ob all. HPet
3 ½ 2
—
2
◻
◻ᷣ
A
4
meſtici! anguini: Pom. 14. b, Ne
k Saret rur A. G. abi 1111 ius Pompeio expetenti ac poſtulanti. pr 1
* 1 pro Ar. 188 a, Nihil eſſe in uira magnopere exp detédum, niſi laudem a tq; honeſtatem. Ofh. 6 b.) Eaq uæ pleriq, uehementer expetant, contemne- re. Ep. 42„,uestame en omnia in expetenda amicitia tua ſecutus ſum.&173 b, E richthei filiæ ci upi dide mortem expeti ueruut. de Or. 124 a, 81 pecunia rantopere experitur, quanto loria magis ef ſtexpetenda. de Fi. 7½ a, ltaq, Epicurus ſem- herho c utitur r,ut prober, ucgunttern natura expeti, quod, c.& ib. Qui potiatur expetitis corporis uoluptatibus. de Fi. 55 a a, Voluptatem ipſam per ſe eſſe experendam,& dolo- reim iplum per ſe eſſe fugiendum.& 133 a, b, Ea enim uita expetitur, quæ ſt animi corporis que expleta uirtutibus.& 58 b, Nunc ſapientia experitur 5 qu 18d eſt ranquam artifer comparandæ uolupratis. I. P. 33 b, A' me qui dem etiam pœ- nas expertiſtis, qu uibus coniuratorum manus mortuorum expiaretis, de Or. 14 2 a, Si ſapiẽtia tan topere expetitur,&c. Pro Mil. im a, Hlle nocturnus ad urbem Auentas uitandus potius quàam experendus fuit. pro Ponr. 4 b, Pompeium ab omnibus ad id bellum imperatorè depoſci atq, expeti. At- tic. 96 b, Nec me agvd in exp betendo cognoſecs, nec arb& in abijciendo. de In. 72 a Expeteére.)(. Virarc. Or. 202 b, In cõ cionibus tracta quædã& fluens expetitu r oratio. pro Dei. 149 b, Expetere uitam alicuius. Item: Non expetere uitam, non eePir⸗— arceſlere. 18, le. placabilis, J. A. 2 46 a, Bellum expiabile. a- lids i erp abile.
..— 8. PIAT 10, onis. procuratio. de Ar. 247 b, Dijs uiolatis ex-
Piatio debetur. de Le. 163 b, Scelerum in homines arq; unpie tatum nudla a expiatio eſt. 5 EXFILATILO, out. Of. 49 a, E xpilati 10 dirept ti0 ſociorü. S 59 a, Expilationes& direp Stiones ſociorum.
„ EX-
æ dico de Planco di
——
△— ——-=—
eS—
———-—, ¹²³⏑++
——

4 . urati ti edses X exple ſeri Lel. re . do no ro ſari. d 84 FE an E im. p 68 1a a 3 Vt a uer am Nair nes Ar. 531 . n hE m e 11 1 4 Lerender TE fua m. d qul 8— 1. I. V. Non ſeeeen Iis, 1 Im8 Tri. 1. a, kole b ari lre 6 a, rum ula- oſt 18 XP** au ra 28.(0 1I1— jeſ 14 89,2: xpl ius. i deſ der 2Se inẽ. EX as, 1u TI Xp LlI E 8 hfgte— 14520 ,bEE 1 k. epeemedre 3nahe das slen Lrd tũ ſi 5 Lm m, n5 rpleam. 15 e zutn diiigus ae Par ple Plea 78 a, .. em, e. 05§. re ntl⸗ il 8.— ur ser EX r. 1 oſpit. teeen Hera nih ldenete drin Cla domii Poer Pen 34 ré int Lideriei b. echene e jeta ..* 1„ 3 1.* 411] 2 E X„Cum Ah Per⸗ BEr eiee farE. Exp quę 3 E 4, E Pr 016 45 1] Pe r. 1d, ibui! 1. Ha, it e⸗ lte dnat. EA 5.201„ obis: 110, iſi luc tri Atam 09 e, U ita ion. 1.74 118, 3 n. F far tno r. 6. G tu m Am itt ſSi 6u le F ſtu diſt — N*, QA dnyſiu a1 Silat ilatũ 8 i fera Lui nus. 1 Im.„ d E S. ru us. tà& .W.. 2 18. 6 1dus,de? dA cetas,de ieae . c 5 b, xc 6 a, um roui im, u P b Driben FI 18, p e1 16. Ex P arü 3„,. A T re 6 Haæ 86 latu r n1 non 6 2* be uO 8 418, It; b. E. EX ar 633 IT. m N. 7 dralis lia e p mit n0 26 dane 6. d ni 18. lata 5, 3 ilis ag SiLAr de-* 54 2, Cl Llla er ho ipſe ta ium d Nan le at nula 47 cil 3 12 de üte enlenn 5. o r. 154. rO 1 ſp dirip 8 ælp iola Letli le O, 0 m. P eſt m 5. 1, rũ fa denrhe odlar, IMa E Kᷓpil⸗ O, 45 0 1 5. p Sein 8, d1 atu 1 ui i0- ic exp 10 2 on cu ra ireri ign tura 11- Rantoradlagi 72 uz 2X] L. de mu oſe. yeg un. ut uæx 2ui Sic E T eemaienei eO rũ re dig na Expli „ aadeag K1,0, 1 fu a, R foc 31 ſt, are qi enid. PI. V rm EP 8. d OQuar hia 6. 1 b, E d eſt 8 1,Omaa, 4 EXE ilau ilati 14 are n ar 1 q ũ 8 X E5 eX atè— Aa! 9 ion 1 b, d Pra NM 36 ca a K oil⸗ 691 2 la b e Ears 1a d b E LE ta t, da dani 101 7„Sed. . 92 54 Neg. 1 9 exXP V.2 1911 4, 18il Qu u an 4 P c erat. 0— 115 lica N b, 4tio 4 Do uns h 8.* 4. I. Exp 270 exp a,¹ Smn 245 41. X fe ſide en 09 hi pli 2. de1 6 kat 19 8.„r 32 u il. ata. b †. ſ. 2 82 2 t. 15 0 1 exp T. J; E erte en E, 3.2 P X ita. 0.10 TO 6 b, 1A a nicsdan G* blat 4 Pn lero ir? Ar. qu Dui de A Ea 13& p a d 1—. I. A m an e lit D. erp 19 nerpen nlan,. la ab m. 14 85.1 1112 er cto., ke, elch 9 a, eli tur A 15,14 ru Erderpe de nt at. 4 ciane 2 IHI. 1 9 410 26 a Ua 2 O. 9 T A C 0% Vtr 1I, rP. 2 1 TAd Ad 50 P I1Dne efte n⸗ Qu 2 dic 24 USTe n. 10⸗ TrIO a,I ta Sk. i. d 0 rte rum. d dro G 8 1 b. 9 ſe 3.& enat 1 1.. 1 I 6 5 ſieeee. e. Sart 4 4 l0 arear g 1A P N ita a nus le na 3, Rab eſſe ü. ſena en.. XP icer 1 Fierp ris m Sla, 8. 9. art 4 Precuran, 1 G KPI 11t Lemn Pias. 3 rO. ijs. eNr. 10 UIII 11ſ- E 5 dic A D. Le aſtri 2 10 3 log Pre 5 era p I118 4 anp 2n( A 2X 10 ider rO, 8 5.. P Kibijs ef lic 18 n om ete 10 de. 2 tion mo terp alt atio hanaihn 8 F am ul rocu ro tur. ue diũ Pp! reris C uod 8 L tur. iſta 10 1 da E hrio; er ora Aaonpo uſa a 8 r n08 Pré Ir. H tan rIs sæd s ſu Cer ekor dn XP lidet 01 tl 0., aſi 1X 0, utniſſ. 4 G,: uide ls 200,7, to S aa orig Prata ucn di en ¹t, pibütur 11 cele ion 1118 a,„Sacr ſto Tua E 10 u. 10 li E en 19. ina qu icat mor. aul grar lae gran dn 1 O, lab iari pe ſcele 1 Cr 6 3 b eiro.— 10 eſti Exp icat lat„ 4 lic mem;. 1 3. A. 8-PI D. ar 2 8 lig b 22 2— 1 d,—— 1.FE m CA 1 10 4 En l1 1n 4 94, Aaan 1 121 118 Sl19— V. eBan änn 98 Ex- 19 b, u lic ,,. u Xp dãm hi ¹ 1KI 6„e X 8** exp fari 01 i.115 I. L.n iſſi 9 b, I ſup 3 lar 5 5 4 H 5 uſdã n 1 nis 0 K. Aam de N E unt, ur, Ret- 1ab 0 1l1. Ir. e Om I. P 158 2& 119 U. ex Fʃ5. 63 5 a, T, 4 iuſd d mi I11 Muan derre larn lis n 14 M ſu t. d 1 cö Ito.] 155 M T. ab nris R, o In. 1. 45 tu cuiu Sed ſio A I nanjne aa lcxp ro cen ant. Decerdt I. A. Na 5 8 i0 t den 0 1 ad. ba Grie e 5, fen illu lunt der LEipergſ 8 rum rimt Acl Liede IIt, 1 Serr Slt 1632 IsSn 8 8 ſi r A to„cCis. dhi ,Ve II. 219 A d ul 914 — de er zed prim das ſ. ri te tes iau 6L. 51 b, I 91 qua C lica X, i ac 35a, la mtehs ar d 1 TV2. eett vhadt erhlen xpia u po eMio 8P ũ: de r. 251 llaehof- TvrI expl Kledar Dr. 8) T0 L; luh 1 les⸗ S . 2 remp enadcdena eta Ree o er. dles ſae ſtro uuse. nidnn um EX TCATRr. de 3 S.E iiicats n da mn 20r 6i Sehgt plici 12 lice nolt im 8. Ir 14 m 4 or e 1 1s An da lifhic 1s e at ex ie E ipi Teeta cun 440r ion H XPI zub in ſu mu it. u UII tu 0— R L. ia u. um da IH cis era eſt e xXPl 1 1perre bAacung. 810. ſup exXP HL 31 cur! i ſum ult, 6 T m EXP ria VS⸗ oOre di oc one ketre 8 adipi 2u 491 8. 14 2. 8 d t, P le LlI r11 A m 10 d X 11& S, 8C Ser ,Lo 0 0O Adiuk EX= arudeg 8 dem ag dlu uO eri ta on Ia min A1 5 1 4 E 10 x, V à re P b, 1 11 p L12a Plus E Aan garn Hexper omane. ſt n, q otel 01 C XpP aIm 3b, anc duem grat tu T. at ta, 1 ihi ihi. P b. 0 Kaats er uasoman ſum, 1 po 1n: aD dſe nt B. 33 ma t, ꝗ 10- verpe A lic licat.14 Minht nih r 3is fi 7 arac 24 Nem an fi iar diſti, ienti tecor. I.. ni Rcent, pirat 6 10 Xp cpl Or b, 1b.1 Im p lagi Ep- icat a. — aearor b ununu xp a dij diſs imen elere« ri. run ific expir LI. is e ex de r.91 qu Re d aal. pli icat dan vmpem ü d ler ro, ſumf fce P¹2 e difſgn er- E X ſat ili& ur..Br. uæ,„benend M a ereeia um à Pe 4 4 tauihns ſcel fo ius to io ex niu dij 18 err ul E on faci nit tis. t.7 E ata 5 a, E X Oru 4 ta. 10 illiu an. 190 151. 11 T. 1 ſim 3 n fa 0. 4 TA. 0.7 lubir 4 9 80 de Ain 1 mut. lehnah 1 1at9 11111 t lici- c0 x& tu b iſte ari, ſa 1 P plic Liter Pr 17.14 10 1 8 dlam Trnonn 44 P InL 11. Im. 7 PlI ib. Qu ien 3 b;„ iſt da. cau 10 8 L. de 8 Of.) du Vn 1n1 u4 uol . cn dmnia; aapean P ſi 1 Ro lapp u b 1 a. 43 3 lau— Lau P exX b,I 6. Ire.. de 1 at. 0 12 tom„ haah Pelieee 11 39 b. Xp 4:4 aq; a 915 d S. 9 b 8 ire. 2d imo 5 eu 3 4 har eaonnan 2 11 iu iſtis, 5„ N It e. XP at 8. 39 tius dir ami 4 lenſezum N ttera S Koran 1 Dl1 8 lti. 13 2. 6 b, er ac r u 1.) eti edir 12 e ſs„9 a, 03 6 e— Ar— 4 li e he eede n9d 91 1- ** num Krn an ſit, 15 3 Fer cha 0 141.1. 11lo 3.„ A11— er thi 11. bo ti a de be 0 ono, itu n m 4 Ammn Ar b 3 na ris. cul. ONI r& 1ro tem b 1 1re 4 2S mi re a ata rA U 10. 4 ha 0 EX tel ſp- l10 1ep, ue krpiareti ro nis. ther« dulf. ta ea Defin 94 as, ba lieaka be Cap dti 8 Aon dan ar rJätb. Har auilam n 4.. Piar ea p O, r* 0, in lup is m 5 De i0. t. 3 ereer plor 5 b, 3 lica atu E lect 1„ P Ch iten 24 um au Jauna ex 13. 1 ur,& 8 0 uo ſeis m 57b, r1O. ert ee xp 1.85 xpI licat nee ramd; uit ſenten- Aan 4D.s 19; 1 itur, s da h0 Ne. 207 eta— P Ire re e Rul. XP in mMP tra 1.31 ſen ſtè Aan n. del mrna du RA ali Act P 4, 1 T. 2. rpr illu- ar ra& It. I 8 tas 8 e 1 ntO, ar u— iu. ault gu 44 erem donu an 51 er Tas: 10 8 Or 3 inte&— ſcar 3 II 8,;t le lilat em in D lcau ang 4, 84 berer ma 83 P a K 1110.13§. Us in ob Ca 5. c0 Ade 61 15 r d e. lie Her 11 Apr Aann. m. 2X 8 7 K, Bi 5 6 L11 erit. 1 et, 0 plie..C T. †I 0, 18 u11 1. G 5 e.2¹ 8 FIAA Aaasa FE ibu 8 Ep er ube 0, 4 Ue Ita d. P 2 10 A 2 d1 4. 11 10 11. 1 exp FPe A ra en d4 er Kam 1 1 C it à p ſt. HD arto Ou retü enit C& KpO le! b. Q eu ris t et. I. EPta 11 A em 3 41 ldan 11 8 iuit 3 es. zabe m ul da 1 m nl re n 1 1 expe 1 br Ibris u cet 1 1 dene 105b, kha. PI diu 118 he l1s, tla 0 lti t mu 1— 8— ſt, 8 t0, 19 I ca lic Præ— IIi. 1 0p. 4 4 6. 3 5 C 41 1 L. EI 01 11. rep 2 L 6 E 8 2C1 1 bo 8 P 1 1 ner Ten X au ſca bar lan Ees m ra nt n EXP ra 6a re.At.un a us ar exp b, b, — Senj. r tq; pi ab 8, p rum 1n oe en ja e ti tiam, m EX ſcur Oe5 0, 10. Ar. lica ob co 4,nz ln. 3 44 Lugr langh aiden nn I. Ar Lnachte lica reper. u ſunt nt ru ob 10„dic di cx duo x&C atd, 1h. 2. d r. 90 1. A 3 de r.. 1 n 3 Qu 1 10 r. 0 L 3 10, 8 2 t, E dgu 18 8— 3 Or D Malip u8 NDe nih 3 dA anatit SEp a1 5b, ibita ſc en A P ri exp la ion us qu b lite. C lic. de de! — nicus! dmamn featu 4 la nis. un 135 hibt eq, Tt de- X ek 0, SInla 11 aſſu 110 di Xp. d a. lica 6ns. Maric rendor ſca AN P 9 0& 13 dt n Po r. e E 4 d 1c 8 naàt! Ira ter n e b nda 11 44 em derr 80 X O, ti b 5 a m. llt. T 0, tr m u111 C e dee. d icand: P— 4 92 8 A L.* Led 3* e5 u1 8 4, It 10 T 1 X te 1¹11 lat L ibr C A 12 eX 0 61 1. amg enint P um 1 01 24 b nles oru ine ri e 10. e en 2 d ut dil⸗ del 4 lic lic da rſ do Ncmm X id ci A om 1 10 gu Lr. 24 ti!— L1 Ape 110, e de e a æſo XP P 11 GG Lpe du he Dc meu FE nie b Cö D at 3 Ar. nti e P it— 110 m fic ſua 2 his 6 LdP nni Gep 4 unn 68 4 denen 1 N C de nat int, 5 co fic dd fi in am rfi 9 414 u 115 ne e guic re m. 1 Or. us a ck en d LA b, i0. lan, 1u de ina öti e 0 hi t: Pe ion ico, ꝗ b 10 tion 4 ₰ ini ica 760- . 44 4m dec 95 XP r. 1 a 1a, e. bi A 8 1p 9 uæ 3p 1ar r. ora p ſtn rba dié c 0 Exp oντ⁶ 45 auos uere bin E 0 lan igu 8 0 ean iſci; un t, q 4 ſq; üt P 1.1 in O texp e ur t hy m LL 2,9 71 2,14 8 ldar lerwoubi de xp big bi beamu b io eſt, iu 2. Sü lad ran me ib. rt ſi bh e 7 a, aAd u m 81¹ laditer e ris ex 1) ⸗ ha 1me 14 Oe utunt 34 a 1a lit, du nlb. 5 a ga8 onle 7 F Tus aan dr0 4 10b derdern 1s 2 a1 1 ru„ue r10 uſc. 2 rererſ Aul 1P MA u ti 974 15 ica, li 44 red rtu6 öer 1 ſtr&„Dij: em ſco io, ue na mhien 104 refer: ia, de im it q n A ra Fi. 5⸗ pic xpli a un decta 8. 2 b tion nati Lxvla 1,V ſe D.. re geri n11 rlt 1t. de d⁸ P SxP— mn ta un rlpes ir. 1 8 3 10 rlI 1 8 1 D.— 1£ 111, 4 ide cl am 4 8, O 5 11 ncr Pert Kcle 3 ic 135 1a Het la b, E X 29 cplan 3 1 A14 Els atic 0 ri a⁵ 5 b, XP 49 Ke. p auden D. lar 8 XO. 11.. Or.— er mm in mat toletn 8 7 eli 68⁸ 0, e im ra ar eetne we de hae is ex 271 n. icat. zralane 01 2 0 e8 m ih 1i No t 1. d0, du erd 4* 3. 64 ah gue atlO. on H ll eyp etart uU la 4 4, J. 8 ſi 1 ex b, lil. Ru Im le 8— 46 kime adm aera gu na 1 dt ti. exp Jeta Im Ip 183 ecun Im ¹ tru 4 a. A üt. iat er qdu 1 ed Khia 24 1 Xpla elig ſt. a lora Ls. E. Oet ne„ex ci0,p. 2 453 æcu eli N rat 24 21 a, 01 Venia Ap 10 d ret. 3— 95 con.. derr A4 CX R ftel 1m G erpr ici, p r10 ro, fac a. 15 S1 u Ss b, 4 lite 1C. 22 V. a,. Oc ar AAr 4,3 d u nder— en ida inte atl Lerll lum„al5⸗ as 1 See Att Op. icat 4, V 68 an Haelt Jue *—— 24. fieri üncidam ris. i mm rpr 11 jcuu de O 10. 4 f. ere e. 5. 1 pl Fnsd,n lica haæ 1ſq 8 4 1 Donc 4 3— 4— 4— 8. 6 5 O, 1 b U G& 13 10 11. 0 1us. XP 8 N. 8 1 du id X nG. h dm cte. d di lana R, Srat It 3 lic rſp 0 2 lere. P i ge 1t1 14 8 E; 3.G Xp an illu illu elfnan 3 1 G 8 10 ut 8 Or, XP 6.6 ndA itur.— re. ini g fin ican 1bri TO dede nt 81 11 1 16 n noe de eunc 1 Pres, ret e cisrae des 91 igi an- naru de xplic li a. P d, n11 19* 2f8 en NU 194 e Ka. Ce 5 118 A tor rep ation po 10. arad ts Sed na. 1d dex rib.¹ Sa. uoc cauiſſet, lic Om lan te 1 aen h 101 AN nato 7.. 89, 4b 18 Se quæ iqu ifics lu lon lit uiſſe XP is ne aul ita 2Ae zcun.. AM 8 t. I. lan.1n re ro, efac ole lan 1 4, a ꝗ. li eniſi dpl; 18 e 5.4 icau& e 0bi 1 ·4 it.— 1 8. we dſcol KP O terp ſtr date i uo xp.17 er Or. g1 illo ſan Slum tas, lic 10 Pura tio ec„. olc 1. 3 2 int 4 litre Pas 70, e L Alt de 48 b 1 e Pl p ium, o 8n J; eta E 1111 N. 111 11I 0, 81 O, de d 6— I11 A. 16 UO lu eX 1¹1 eriu uS.& eEt 6— b 9 Pete M eb eni A2 1o31ndà; Er0 arl llig ius. 20 3, ſit. d nt tione d uo ſ lifici ber ‚Ei dis erpr P 1 0— p. fa ci⸗ ischn hlana! tel kius f. 20 a. ne d c ſu ora illu ſit u m«dif abe a, an interp Lex. a, 91. ade 9 EXP dctis 0, pla n igen 0 llad'r Soc 0 11 19 qua d æc 1 F 2 eta n G 1 ktate 41 A X Staen lic lexpl. 111 ilig a. du iceo 4, en 1 k:q S 10 reta 1 e, 1c. 13 Aaer aumm 4 E ion ta id e 0 1 I1a. Pllice 9 à, ua Ca U Uie ſt: 00 b, 1.& P nis icar 1C las. . pid pau l 4 0„uit 10, ſlit n Sedilißen an wofine 1 u fux te hau 4 inter n Ca tric 1a 4 Ann 4 1 2 11 0, U. 0 ₰ uU. fit 1 0 XP 91 0 ffi. 2. Qu 2 et Itur Ot 11! 214. 11. It. ho 11 A en.„ 44 tt, au— jon 10,8 elae tur h is ex ifug P 0 bla- Ls igit P e a& an 51 tip!*P1 ſsit. a9 err erc win 0 fac r8, ſi utct. ur 15 1m um 0. 5 2, la t ig n r. u ibu Ant e lic ũ 18 zm fbe tr ar ach- H m uerd, 8 igit leg du C lanc.235 Exp d eit 0 axa um ke In 1 1a An cla Xp rim 1 po ſt. 1— lar 9 nu uebe. 18.ig ſtis en tum P Or. a, quo itur L loc kor leg nla 280 pri 1 e 1 rt abte 1 Eg Pl bis 3 leſt fac on eX. de 8 ũ ꝗ— rir b, Ux£ In m neg te;, Am P ica da i-- ru ern haaala 2½ 207 la lus 10 10, ceo 6te e C Ver No Ar.. U ioli 22 8 b, lcui ab c ꝗ exP lic a fit— 4 mte 4b Haccc. 3 0 At.„ Expl iſti. 4 fac 8 doc 1 po d 4, b, uel- alldnan A. 8 Alic 2 A ad inus lexp tun te in l 4 R pxn 5 229 b, im lana em cu ArI arg;, iee ra t ad be ar,o D. b, ſtr& aln ui ica cut t0 „. un 4 d. Pe 229 U 3 1 auten lanar dr A ar. 2 1In 4 rur 1Us. li icas de 14. no ſt. 68, dn tꝗ 11 XC Iuis 9½ Nu* Jeos uIn 44.&c. 8 Shran tu cp alit ra e F à na ſert 14 eXp li 18. 1.2 aa ne lic 1O K à exp„ e* erii un 5,1 84 4 mnls t8,8& llen ſed eX e al. Or t. d im s Per eſt, eexpli d Ep 81 xPI qu ilè, a; tꝗ; ilte 1 Ex* 24 1* V.:— e oci in, iam; Ing o.: na— XII id a:id a de ican ta. 6g0 e e* am cab e Teuh a tum tra . d Neles ax 6 26 u gi gu r 10 ka 13 na. U Sit: dcü T 11 ica N autt ua lic. d lic Itam iu. uſtr A red 8N Ke.N— 116 4 9 atur ig¹ ꝗ ur re XP id: liq bi uo 1P ucne b, au 4 XP are, P itam 4 ru 1 ere 4,14 5b pro. 3 116 ſtrat tellig Adn eIDI c ui Tre a na e plic 31 14 i und Fltſen Ex 4, N 9 3 19 K Im u. ptd Am osiies e am inter 3 an re la aimmn 3 5 74 SIA 1 1s‚in c1 a, 14. nur, N— o—— mdalratn rplna 34 Iatis crat Dlans Exp lanata atur n7 eebsege u proseieane V.9 ctudh deare, ata g Eeede erseree r baania Ep 3b der dir ai Mi hereenre nſpe eas deNs, K mach lem,n enter enu 1 85 iec nar de kü 7. ibtocunis 5 L 8 Q2 2 rer dene zoas. is co icar teſt. c ſueris li —— Loni t1 pone a Ban dpie 49390 4ne errbers 4 19 12 alm vo dau 4. 8 4 riru er 1 la 8* 4 10. G De 11 1 5 4 120 Se U in bis don 18 0 5 6„ cA * trig n durxan— n im em rigit t ling te ſat 4, ec uro& ,8 XX. m, m 1uen s non ti r 149 — bei l l opr ut tur propr 155 ro, ſa 6 N letu 4- 71 a, X ua 2a ſi u ri re n ſa dbe 1 ge ther atope eh 0p aa Len 1, lnn aturo, m. 19 b, KPlS hu-& 7 Sn⸗ 28 ec icari m uo J. ne:25 aks 4 un lan Qu 2 b,. ſat de V 225 Snp Im 0 H 1341 3 2u Tie lic. Juat 8 G A. 2 ¹„ 1 a1a 141 ndt 4 xp b. 4 1 0, r. de 0, uam tu is n d, d are, b. I xp ad itè icat. 1 12 g. 23 M 1 3 6„ 11.— le T. N e ſu le. ds lu. 011„ 24 1 2 EX du d. lic 2 let: 0 eIin„c5p tu 0 6 xp elir ita tellig lie 0 a neq pe p 2 tem uid Spiſt.;. de 80 le 0P fam e e de u dl exp e V.2 16 hia1 exp 2*† *⁴ 2 12 11 8 Plit et. em. leo, exp. or a fe lat ru 1m G& 4 e le t. 1 1 hia TE ec 4 etench 20t, FE ereſero Hülue m18. rü Fdlil⸗ nc enit 11s. tan ere. d At. ſop lica n . iper nolun con f P ſ81 6 Im 111 boni cdo 50 ru: a4 ibui 5 t dner 118. 110 24 P ſira, Aern der eafe hee, 83 re„ples. lab 8 tect 1 uo bEd eni inu 91 mn hile Ex 9 pr9d de ſ 4 imp O, ati ibu m lam 32, keut. ti e- P ven d bb, Lxp 74 11 en 1in F inſ⸗ 1 u e1 33 a u 2 Dene 4botenn 86 A e. d* unſSr mn or T 3e HSis 1.ua rte läbon 1.1 lt 2a zun npe d L. 18 om e b, ern.e E let id Peri re Cl. u * unp 12e EXP nn m is m 54 r.j 1. de xpl kat. e itam — 2 1 ee KAm 4 8 2¹ U 1 11..1 0 1. I. CX 5 4 F, 6 2 T taæ d 1 1*„ Asg 4 zereehee B. b, ſunt. Cap 44 231 Am orpe 220 0 nit.. 4 r. pr ar.« 9 1. roHlci 8. G zar 2 ne 79 a, 384„ 7 1 Enkäs Ee hs Nedas, OE 11 Nerdbe measeperas c. Hea— 179 ahaern,F 2 n e ijs pig Pree iente a ableas⸗ au 4 42 Ape 6d um na karehe dſer anl, ſapie 1118 P mer cXp Nih a fip 1 1 ge 91— P anguineo da,ahea 145* auut 4 1us 1(21 1 en 1 4 19. ſ1 9 4 0. 9t ant 33 1 1ua e T. mn us a 1s. Sc2 1 ¶G 1 br. ce 9„n 19 ro itur, uid er 01 ibus u reris. Or. em 1 80 d01 S4 4 ha⸗ f 3 Peti 109 ũ eſſe omn eeeaunen de atton . 140 9! 2 9, let 3 u rb.n tia: ecta cn Her ert. r Lel en 3 au! Ae 9 0* 5 Lkp Linkam 5 KI ird; ſe nem .: 4 0 1. 1 5 tl a di Im „ lee ene M tun Ned, en lu 16 0 4 pet n i.„. C 2, D ſent OC Slexi A 4 ne 2 29 ere letc 3 1 e er I 2 le le e 1be 97„ P 2h Kac Exp us hasesie, 1 2 auens. 4 tls 1s Ate i9. e 34 ap tiu N 4c la 4& uI. 4M 1à la 4 2 85 du E 4 1„h — 55 uasbass 24¹ 3 2.9 ruc 8— 88“ 3 4ʃ Snl 1 902„ 11 2* 78h un g 4 9. 5e 5 1M e— 4* 4 ant. 4. M 6 161 r 84

533
care aliquid apertiſsime Se planiſsimè. Off. 67 a, 81 quis 10 luerit côplicatam animi ſui notionem euoluere.— Aia Explicare& excutere aliquod uerbum. de Na. 5 271 45 l rius explicetur incredibilis fabrica naturæ. Epi. 67„Expli care cauſas rerum. de Or. 93 a, Nunquam te, nifi 9malfa gue percunctati erimus, explicaris, dimittemus. de latucs Explicare ordines temp orũ. de D. 109 b, Explicare Phi d19 phiam. pro Fl. 148 a, Explicare ſe dicendo. de Fi. 64 a4, EXPII care ſententiam ſuam. Ora. 207 b, Explicare mentem fuam de quaque re. At. 159 a, Explicare Logitatiohes ſilas literis. Epiſt. 96 b, Explicare quid ſit optimum factu. de Ora. 97 b, Summorum oratdrum Græcas orationés explicabã, qutb. lectis hoc aſſequebar, ut cum ea quæ lege rem Græcsè, Lati- nè redderẽ, non ſolùm optimis uerbis uterer, ſed etiam,&c. Ep. 42 a, Luse xaio ae quam contriueram, legendo totam in hoc imperio explicaui. de Or. 98 a, Tanquam in aliquam locupletem domum uenerim nõ explicata ueſte, neq; Pro- poſito argento, ned; ſignis ac tabtllis propalam collocatis. pro Pomp. 9 b, Siciliam undiq; cinctam peticulis, celeritate conſilij explicauit. de Diu. 116 b, Cur igitur nos inducitis in eas captiones, quas nunquam explicetis?pro Cal. 52 a, Qui ſe profectò nunquam, ſi in iſtum locum proceſſerint, expli- cabunt: id eſt, expedient, extricabunt.
EXPLOD O, dis. eijcio, exibilo. de Or.108 a, Aeſdpum, ſi pau Iũ irraucuerit, explodi uideo. Part. 120 2, Hiſtrio fi paulò ſe moueat extra numerum, exibilatur& exploditur. pro Qu. 50 a, Erotes comoœdus non modò fibilis, ſed etiam conui- cio è ſcena explodebatur. Qu. P. 31 b. Multa dixi in ignobi- lè regẽ, quib. totus eſt ex lofus. Offl. a, Ariſtonis& Pyrrho nis exploſa ſententia. de Fi. 29 b, lam exploſæ eiectæq́; ſen- tentiæ Pyrrhonis& Herilli, pro Clu. 35 b, Id quod tum ex- ploſum& eiectum eſt. de D. 126 b, Sed hoc quidẽ genus di- uinationis uita iam communis exploſit.
EXPLORATE“certè, planè. Plan. Ep. 14 8 a,b, Non ſolum bene ſperare de nobis homines, ſed exploratè iudicare uo- lumus. de N. a, Exploratè perceptum eſſe& togmitũ. Epi. 259 a, Exploratè nauigare. 4
EXPLORATVS, a, um. certu s, explicatus.)(„Dubius. At. 47 a, Fac ut omnia à me pẽrſpecta exPlorata perſcribas. J.4. 225 b, Magna ſpe& propè explorata libertatis cauſam fu- ſcepimus. Offl. 75 b. Spes alicuius explorata. de N. 4 a, Non eſt igitur tam explorata iſta ratio quàm uidetur. Epi. 783 b, Explorata nobis eſt uictoria. pro Mu. 136 a, Sic ut ei iam ex-
ploratus& domi conditus conſulatus uideretur. Att. 62 a, Vr non libeat cuiquam dare, niſi de quo exploratum ſit, ti- bi eum redditurum. Ep. 27 b, De quo mihi exploratum eſt ita eſſe, ut tu ſcribis. Poſtꝗq. 201 a, Cumi mihi eſſet exploratiſ- ſimum, P. Lentulum proximo anno conſulem futurum. Ac. 14 b, Cui poſsit exploratum eſſe de ſua ſalute? Attic. 287 a, Quid enim exploratius eſſe poteſt, quàm illius animus in remp. Epiſt. 1zu b, Cum mihi erit exploratum, te libẽter eſſe riſurum, ſcribam ad te pluribus. de Na. 160 b, Quid ſi ne id quidem exploratum eſt, fore ut mihi liceat. Atti. i52 a,& 261 a, Brunduſium pergere cogito: felicior enim& exploratior deuitatio legionum fore uidetur, quàm piratarim, qui ap- parere dicuntur.& ¹19 b. Dixi me nullo modo facere poſſe, niſi mihi exploratum eſſet, eum Tyranno ctonis amicũ fo- re. de Se. 91a, Quis eſt tam ſtultus cui ſit exploratum, ſe uſq; ad ueſperum eſſe uicturum?
EXPLORATVMhabere: id eſtcompertum, perſpectũ, co gnitum. de N. iz a, Deus habet exploratum fore ſe ſemper. I. A. 212 a, Poteritis igitur exploratã habere pacem, cũ in ci- uitate Antonium uideatis?At. 275 b, Si exploratum habere cœpero, Cæſarem hominib. extraordinarijs fore contentũ. &141 b, Cæſarem hoc idem probaturum, exploratum ha- beo. de D. 12 a, Illud exploratum habeo, nihil fieri poſſe ſi-
ne cauſa. At. 47 b, Literæ à timore exploratæ.
EXPL ORO, s. indago, exquiro, obſeruo. I. V. 244 b, Quæ quidẽ proſpectare iam exiliũ& explorare fugã uidebatur. de Or. 173 b, Vide quæſo ea quæ reſtãt,& explorata cũ iſtis. ad Br. 286 b, Futura quoq; niſi antè fit occurſum, explores, ne ſe inſinuent. At. ↄ7 a, Sed explora rem totam. pro Pomp. 10 b, Pompeius Siciliam adijt, Africam explorauit.
EXPLO SIO, onu. Epiſto. 21 b, Ludorum exploſiones& fu- nerum. Cælij.
EXPO LI O, lis, excolo, exorno, perpolio. de Inu. 62 b, Nihil
ſimplici in genere omni ex parte perfectũ natura expoliuir.
de D. u8 b, Gum aut ad lineamenta oris peruentum eſt, tum intelligas illud quod iam expolitum ſit intus fuiſſe. de Or.
155 b, Plato Syracuſium Dionem doctrinis omnib. expoli-
uit.& uz a, Nox te, inquit, nobis Antoni expoliuit. ad Her.
11 a, Difficillimum uerò eſt inuentum expolire. de Inu. 56 b,
Neq; eadem ratione expolire partitiones. EXPOLITIO,nk. exornatio, explicatio. Or. 2u5 a, In uerbis
E X 5336
ineſt materia quæ dam, in numeris exp olitio. de Orat. 89 a, Oratio ornata&c artificio quodam& expolirione diſtin- a. de In. 56 bz Argumentatio eſt inuenti artificioſa expoli- tio. Qu. Fr. 323 a, Expolitiones utriuſq, noſtrùm ſunt in ma nibus, ſed tua ad perfectum. EXPOLITIO, exornatio quædam ſententiarũ. ad Her. 37 a, Expolitio eſt, cum in eodem loco manemus,& aliud atq; iud dicere uidemur,&c. ibidem pulcherrima. ENXPOLITV S, a, um. de Cl. 173 a, Tuditanus omni uita atq; uictu excultus atq; expolitus.. EXPON O, nis. enarro, ediſſero, explico, edico, edo, diuulgo, expromo, exprimo. pro§. R. 20 b, Ab initio res, quem admo dum geſta ſit, uobis exponam. pPra Mi. 106 a, Exponere rem eſtam. Am. 96 a, Quias ſentẽtias in hoc libro expoſui meo arbitratu. de Am. 95 b, Is expo fuit nobis ſermonem de ami- ciria,&c. Or. 198 a, Ille ſermo noſter, qui eſt expofitus in Bru tro. Ep. 10 a, Quod tibi ut planius exponam, paulò altius re- petam.& ¹2 a, Summam feci cogitationi mearum omniũ, quam ribi ſi potero breuiter exponam. Orat. 200 a, Dicficile eſt formam exponere optimi. I. P. 81 a, Expoſui breuiter cõ- ſulatum meum, audi nunc,&c. de Or. 104 b, Quam oratio- nem in Originibus ſuis expoſuit ipſe Cato. Ep. 59 b, Hocin ſermone, cum à me exponeretur, quę miea expectatio fuiſſet orationis tuæ, uiſa eſt oratio non iniucunda. Or. 17 b, Si ex- onenda narratio eſt. de In. 63 a, Exponere præcepta diligẽ ter enodata. IJ. C. uz b, Exponere aliquid ex memoria. deOr. 150, Qui artes rhetoricas exponunt. pro Cæl. 44 b,& Epi. 68 b, Reddere& exponere rationem alicuius facti. Off. 72 a, Exponere mandata. de Or. uz a; si mandata ſint exponen- da in ſenatu ab imperatore. de Fi. 77 a, Exponere mandata alicuius alicui. Anteq. 19 5 a, Animus pracluditur ad expo- nendam rei indignitatẽ. de Fi. 93 a, Equidem ſoleo, quod u- no Græci, ſi aliter non poſſum, idem plurib. uerbis expone- re. Part. 233 b, Dictũ de altero eſt, expone nunc de reprehen- dendo. de Ora. ↄ3 b, Hoc de quo modò expoſuit Antonius. Ep. 14 a, Ego autem cum illa ſequor, quæ paulo antè pro- poſui, tum hoe nõ in poſtremis, de quo cœperam expone- re. de Cl. 179 a, Capita multa expoſita, nec explicata. de Le. 193 b, Qui magiſtraru abierint, apud cẽſores edant& expo- nät, quid in magiſtratu geſſerint. pro Cl. 24, Totã cauſam iu dices explicemus, atq; ante oculos expofità conſideremus, I. V. 9 a, Vitã alterius totã explicare, arq; eã nõ modò in ani mis iudicum, ſed etiã in oculis conſpectuq́ omniũ expone- re. I. C. uz a, Poſt autem aliquanto toto Vulturtij iam indi- cio expoſfito atq; edito ſurrexit,&c. I. A. 182 a, Vitam ſuã ex- ponere ad imitandum juuentuti. I. V. 207 b,& 214 a, Ab hoc abaci uaſa omnia ut expoſita fuerant, abſtulit. pro M. 1423, Atq; ille ſtrauit lectulos,& expofuit uaſa Samia. Tuſ. 199 b⸗ Expones quæ ſpectat florida& naria? At. 2 b, Signa quæ no bis curaſti, ea ſunt ad Caietam expoſita. Offic. 62 a, Frumen tum aduexi, expoſui, uendo meum,&c. At. 70 b, 7i a, Expo- nere& numerare pecuniam. Par. 233 b, Ingenijs hominuũ cri minoſorum expoſita eſt uita innocẽtiũ. pro Qu. i3 b, Quaſi eximio præmio ſceleris expoſito.
EXPORTATIO, nis.)(Inuectio. Off. 35 a, Earumm frerum quib. abundaremus exportatid,& earũ quib. egeremus in- uectio. I. V. 46 a, His exportationib. quæ recitatæ ſunt.
ENPORTO,s.)(Inucho. pro Fl. 149 b, Qui in fame frumẽ tũ exportare auſus eſt. pro Fl. i60 a, Cũ frumentũ quotan- nis ex Italia, atq; ex omnibus prouincijs exportaretur. Pro Pom, 6 b, Aſia fertilis multitudine carum rerum quæ expor tantur. I. V. 4. ½ b, Exportare aliquid ex urbe. I. V. 84 a; 0* portentum in ultimas terras exportandum. in Vat. 31 a Vt inde aurum exportari, argentum prohiberes.
EXPOSCO, ſcw. pro Mil. 19 b, Mifericordiam ipſe non im⸗ plorat, ego autem repiꝶn ante hoc imploro& expoſco.
EXPOSITIOHNnL. ad Her. 6 b, Narratio defenſoris ſimpli- cem& dilueidam expoſitionen habere debet. de QOrat. 162 a, Expoſitio ſententiæ ſuæ ad Her. 36 a, Perſpicua& diluci-
da expoſitio.
EXPOSITV S, a, um. de Orato. 100 b, Expofitæ à Cn. Flauio primùm actiones. I. V. 207 a, Cum eſſent triclinia ſtrata, ar- gentumq; expoſitum in ædib. pro Qu. b, Domus patens atꝗq; adeò expoſita cupiditatibus. de Ora. 163 a, Colores pi- ctori expo ſiti ad uariandum.
EXPOSTVLATIO,nis criminatio, quædã accufatio.)(- Purgatio. Epiſt. 35 a, Nunc cognoſce æquitatem expoſtula- tionis tuæ. Qu. Frat. 306 a, Contumeliæ in Gellium, expo- ſtulationes cum abſente Pompeio- pro Clu. a, Cum eſſet expoſtulatio facta. pro Do. 216 a, Flagitabar bonorum ex-
oſtulatione,&c.
EXPOSTVLO, as. expoſco, expoſtulationè facio.)(.Pur- g0. IJ. V. 156 b, Omnes de noſtris iniu rijs expoſtulant. Ep. 42 a, De qua alienum tempus eſt mihi tecũ expoſtulandi, pur-

Tar 1 mn. 4 Ec ars. erig Arxam„ oen dth 1 Ano eſt da 3 e, en Adneee perfetum ah ubis gandi aũt mei neceſſariũ. Ep. 28 b.Sed locus uidetur eſſe te- ornato. cum expoſtulandi.& 61 a, Facilis à te exiſtimari debeo, qui Fariamſ. nihil tecũ de ijs ipſis reb. expoſtulẽ. pro Syl. 175 b, Aut quo-
niã tam facilè inùcheris in amicos, cur non iracundius aut uehementius expoſtulaſti? pro Pl. 271 a,Sed uenio ad L. Caſ
3 erd. z aie ſium, cuius ex oratione ne illum quidem luuentium tecum „ r holen. u expoſtulaui. pro Q. R. 3 a, Vix medius fidius in Fannia Bal — 9, ech o ergln lione hoc expoſtulare auderes,& impetrare poſſes. . peo 8R z0 85 düea, EXPRESSE. planè, apertè. ad Her. 26 a, Expreſsè conſcri- Tenn erpanas de m pta ponere oportet exempla. 19 4nn ſentie eſ 8 EXPRESSV S, a, um. efictus, uerus, illuſtris.)((Adumbratus. Un der vfnnddoeldan de N. 16 a, Species deorum, quæ nihil concreti habeat, nihil Ma en* Saost 4 ſolidi, nibil expreſsi, nihil eminentis. Ep.d a, Hęc uides quã- ledin die egue to expreſsiora, quantoq; illuſtriora futura ſunt. pro Pl. 205 4 Jammam* 2sei 2 a, Hæc ſunt iudicia ſolida& expreſſa, hæc ſigna Probitdels — Cogrtanioni um pro S. R. 28 b, Expreſſa Keelerds meitpia Rtans, Pro Cæ 55 euenenee⸗ ererpom Oa b, Expreſſa ſigna uirtutis.)(.A lumbrata, c. Tuſcu. 190 b, T pum ld. ka E 3 Res ſolida& expreſſa,non adumbrata. Off. 65 b, Sed nos ue
am unch nanc Kk. de Or„* nidun ſann erpolg 1
1045 ri iuris germanæd; iuſticiæ ſolidam& expreſſam efgiem it 9eC. nullam tenemus, umbra& imaginibus utimur.& 27 a, 80- meerponeretur erae nus erat dulcis, literæ ned; expreſſæ, neq; oppreſſæ. pro Fl.
e. afa eorario aon nn 157 b, Pateantur in perſona Meandri, expreſſam eſſe faciem eraro e de la. HaEu aahd ciuitaris. pro Arch. 18 8 b. Multas imagines fortiſsimo rũ ui- 1Cmd E 1 6 ponee rorum expreſſas ſcriptores nobis reliquerunt. de Di. ¹23 b,
Eponere Wiqndeamann Hoc auſpicium diuini nihil habere poteſt, quod tam ſit co
detnean erponun—nCA * erpaneneräthona Uienuf andara de Or. u„a, K nantxrind 12 peratore. de Fi.„ra, Emman u Laero 94 à Animan prrchüet Ar Fmate de Fi. 3z 4Equcenhag Hrerr non pofſum idemuu 2Dta de altero etenponemxa 1 b Hioc de quo modh ohains autem cum illa ſeqnor gaxputn 4 a hoſtremis, de qao ehen 1.(piamuka erpoftamccim 2ſrnn idierint apud cäamtin naHſtratu grſferint pto(laplris 1mai, 1tg, ntt oculos cqpofti mi dilttrins tot. trphcxre asq titin n.ad et din ocalk tonſpectus un P Nautem alqaunto toco unsr 1d0 ſurreuit, Kc LAinaſu mt undam auentuti.l,dän
actum& expreſſum.& u a, Si nubium conflictu ardor ex- preſſus ſe emiſerit. 1 XPRIM O; mis. expono, eloquor, conſequor, oratione com plector, imitor, efingo. Q: Fr. 325 b, Tu qui omnes iſto elo- qu endi& exprimendi genere ſuperaſti. Or. 215 a, Oratio ad exprimendos animi ſenſus reperta. Ac. 19 a, Nemo ſuperio- rum non modd expreſſerat, ſed ne dixerat quidẽ, poſſe ho- minem nihil opinari. de Or. 146 b, Nolo exprimi literas pu tidius, nolo obſcurari negligentius. pro Rab. 91 b. An de ta- bulario incenſo longa oratio eſt exprimenda. de Diu. 93 b, Hæc uerba ipfa Platonis expreſsi, igitur,&c. pro Ar. 189 b, Bellum Mithridaticum totum ab hoc expreſſum eſt. de Di. 97 a, Atq; hanc ſpeciem Praxiteles cælauit argento,& no- ſter Archias expreſsit uerſibus. Item: Cur non ipſius confeſ-
d
crimen expreſſerint? At. 15 b, Omnẽ illius meũq́; ſermonem omnib. uerbis expreſſum tibi ſtarim mittã. de Ar. 258 a, Poe ta fingẽdo exprimens Scyllã aur Charybdim. Att. 124 a, Ille uir què noſtris libris ſatis diligenter, ut tibi quidem uide- murzexpreſsimus. de Or. 144 a, In libris Platonis ferè omni- bus Socratès exprimitur. de Or. 125 a, Exprimere oratione d, Kermt Eer mores alicuius. Acad. 41 a, Qui non uerba, ſed uim Græco-
gannid ut crpofta facranb, orum eſſe de Or. 86 b, Omnis ui 1nan a 3 erdeſau corum expreſſerunt poetarum. de Or. 36 b, Omnis uis ra- unnc lectulo*, X erdo tioq́, dicendi in eorum qui audiunt mentibus, aut ſedan- us ſpechat Sorida Kuuni ir: F dis, aut excitandis, exprimenda eſt. Ep. 43 b, Exprimere for au ſunt ad Cuietam crpofta 6 mam reipub.& temporum. de Or. u7 a, Exprimere quandã npofas acndo meus de n formam dicendi. pro Ce. 29 4 a, Qui iura non utilitate com — Dacuniam. PuFa bSn muni, ſed literis exprimis. ad Her. 39 b, Exprimere& effin- gere formam alicuius. de D. 97 b, Exprimere quædam uer-
„pOdta aita innociui;N Ic 19 297. — elers eWoffto. ba imitando. Or. 202 b, Perfecti oratoris ſpecies exprimen-
er. Or 1naecbo. bf ha da eſt. de Fin: 93 a, Nec tamen exprimi uerbum è uerbo ne- „ io, K earigen ceſſe erit, ut interpretes indiſcreti ſolent id eſt; exponi.& darenut Ip qurma 49 3, Fabulæ ad uerbum de Gręco expreſſæ. de Or. 162 a, Ma 444 P— u9 Gn nus digitis ſubſequens, uerba non exprimens.& ibid. b, Ge 0, mache ſnon i tusi ſtus ſcenicus, uerba exprimens. pro Arch. io= b, Reliquêè- aufas tK pfo Na a re effigiem uirtutum noſtrarum ſummis ingenijs expreſ- 4,Ar, Maidashin anuaf ſam& politam. de Leg. 162 a, Lex eſt, iuſtorum iniuſto- Ka fernlu mulurudine: amhell rumque diſtinctiò, adillam rerum omnium principem ex- r Erperturt nga aun ib preſſa naturam, ad quam leges hominum diriguntur. pro 5.— terras ape abdes. R. P. 123 a, Filius liberalitare uitam patris expreſsit. de Ora. V arpentum P ut 117 a, Exercitatio, qua illum, quem antè delegeris, imitando „ afe 2e Gtencan 47 efingas atq; exprimas.& 47 a, Aliquod uitium imitatio- O.pre m ebos me neex aliquo expreſſum. pro S. R. 26 a, Vt effictos noſtros mo —— 1 5b Xu 9 res in alienis perſonis, expreſſamꝗ, imaginem noſtram uitę ℳ 2 nemn 48 quoridianæ uidere mus. pro Qu. K. 4½ a, Perſona illa impu- ““ 1rzssA ra, inuiſa, in huius moribus, natura, uitaꝗ; eſt expreſſa. pro „ auttau! Mil. 103 4,& Orat. 212 a, Hanc legem à natura ipſa arrripui- — 09 odPeta mus, hauſimus, expreſsimus. Or. 197 b, Vnde illud quaſi ima — M gö exprimatur. 4 4— 750n dns 9 ENXPRIMERE. elicere, extorquere. At. 36 b, Multa cum ſedi eaan„4b.Pf0 dat tiofiſsimè diceret, uocem exprimere non potuit. Att. 19 a,& peftu du.ce 4 19 4 b, Si tuis blanditijs tamè è Sicyonijs nũmulo rũ aliquid mpoftt cuf 3an.. Guus, expreſſeris. I. V. 143 b, Nullam pecuniam ſtatuarũ nomine, 251 44 2 cnminat nass 3 niſi ui expreſſam& coactam. I. V. i7 b, Cum in ius ipſum e- IATI 2ccognoſes ieub duxi, expreſsi, ut conficere tabulas ſe negaretrt. Feit*⁴ 44 Ctuas nai EXPROBR O, as. obijcio, probro, uitio& culpæ do, uerto, bndn dze&c. J. V. 262 a, Num tibi caſus bellicos exprobrare, aut obij- 4 ODfenfe 36 4Ius cere uideorpro S. R. 26 b, Non enim hoc exprobrandi cau- 4 AuP 4 3iis ſfa, ſed commouendi gratia dicam. I. S. 274 b, Exprobrare 49 1ug 94 Ae oe gf 9 71O.2, evots sick 6 b 0n a cta en
ſionem multorũ oculis, facinoris deniq; uoce tanti ſceleris
E X 538 languorem alicui. de Am. 109 b, Quorum pleriq; aut que- runtur ſemper aliquid, aut eriam exprobrant.& ibi. Odio- ſum ſanè genus hominum officia exprobrantium. de Orat. 137 a, Quid ſi quæ uitia ſunt in iudicibus, ea tu in aduerſa- rijs exprobrando non intelligas te in iudices inuehi. Ep. 71 b, Neſcio quomodo illæ ipſæ literæ quaſi exprobrare mihi uid entur, quòd in uira maneam.
EXPROMO, mu. profero, expono. Epi. 67 a, Quæ nunc ex- promam abſens audacius. de Le. 173 a, Sed iam exprome, ſi placet, leges iſtas de religione. At. 29 b, Deinde ſuũ exprom pfit odium. pro HDo. 225 a, Sed ego ueſtram crudelitaté ex- promo? pro Mil. io8 a, In meo inimico cru delitatẽ exprom pſiſti tuam. Quin. Fra. 295½ b, Vt apud eos ipſos, quod ab ijs didicerimus, uelimus expromere. Orator. 208% a, Cauſa in qua uis eloquentiæ poſsit expromi. de Diu. 139 a, Conferre cauſas,& quid in quamq; ſententiam dici poſsit exprome- re. I. C. i09 a, Quorum omnis induſtria uitæ,& uigilandi
labor in antelucanis cœnis expromitur.
EXPVGNATIO,onuw. pro Pom. 6 a, Ipſorum aduentus in urbes ſociorũ nõ multum ab hoſtili expugnatione differr.
At. 184 a, Nocturnæ expugnationes.„
EXPVGNATO R, ori. Vrbis expugnator, de In. 59 a. Expu-
gnaror pudiciti æ, I. V. Or.)z3.
EXPVGNO, as. capio. Para. 120 b, Sapientis animus nunquã uincitur, nec expugnatur. de Cl. 188 a, Qui Ligurum caſtel- la oppugnauerunt. pro Clu. 24 b, Hoc ſe Aiulio tanquam aliqua machina admota, ſperabat ſe capere Aſinij adoleſcẽ- tiam,& fortunas eius expugnare poſſe. pro Cæl. 47 b, ExX- pugnare pudicitiam. I. V. 134 b, Certa aliqua ratione expu- gnare, id eſt, conuincere.& 85 a, Dij immortales quanta iſte cupiditate, quibus allegationibus illam fibi legarionem expugnauit..
EXPFVL SIO, onis. Part. 125 a, Expulſiones uicinorum.
EXPVLSO R, oru. pro Qu. a, Iſte bonorum poffeſſor, expul 3 ſor, ereptor..
EXPVLTRIX, c. Tuſculan, 228 b, Philoſophia expultri ultiorum...
EXPVRGO,. quaſi expio. de Cl. 188 b, Quo magis expur- gandus eſt ſermo, Antequam. 196 a, Expurgare, ſuſpicionè
dimouere,.
EXPVTO, 2s. excogito, reputo. Epiſto. 159 a, Et rurſum quæ mens eum à tanta gloria auocarit,& ad cogitationẽ conſu
latus bimeſtris tranſtulerit, exputare non poſſum. Planci.
EXQVIIIAE. arum. mons Romæ. de L. 175 a.
EXQVILINA porta. de Or. 34b.a..
EXQVIR O)vu. quæro, requiro, perquiro, inueſtigo, perſcru tor. At. 109 b, A' te nihil dum certi exquiro, ied quid uide- tur. At. zu a, De Varrone non ſine cauſa, quid tibi placeat, tã diligenter exquiro.& n4 a; Sed hæc non nimis exquiro à Græcis. pro Deio. iSsi b, Exquire de Bleſamio, nunquid,&c. Pro Pomp. 13 b, Omiſsis autoritâtibus ipſa re& rarione ex- quirere ueritatem. Offic. 26 b, Cogitatio in uero exquiren-
do maximè uerſatur.& de Finib. a, Quid ueriſsimum ſit exquirere. pro Flac. 14 8 a, Vos qui mores exquirendos pu- tatis. J. V. 202 a, Noli facta Verris, ad antiquæ religionis ra- tionem exquirere. Offic. z0 a, Quid in aliquo peccatum ſit, exquirere. Tuſ. 241 a, Mens agitädis exquirédisq; rationib- alitur. pro Do. 221 a, Non ſum in exquirendo iure augurum curioſus. de D.ii4 a, Sed ſoli ſumus, licet uerum exquirere ſine inuidia. de Fat. 140 a, Maximè nos quidé exquirẽètes ea cõſilia, quæ ad concordiã ciuiũ pertinerét. At. 12: a, Hæc ſcri pli ſedato animo, nullum meũ iudiciũ interponens, ſed ex- quirens tuum. I. A. 192 a, His ſenatus arbitratur ſingulares exquirendos honores. de D. u7 b, Cum ex te cauſam uniuſ- cuiuſq; diuinationis exquirerem.& u8 a, Cauſam quęrere. de N. 45 b, Exquirere cauſas rerum. I. V. 132 a, Exquirere ali-
3 quid palâm. pro Cec. 295 b, Exquirere uerba interdicti.
EXQYVISIT E. accurarè, diligenter. de Cla. 190 b, Accuratè exquiſiteq́ facere aliquid. Tuſc. 173 b, Rationes à philoſo-
phis exquiſitius colliguntur.
EXNIS 1 I 1 VS, aduerbium, de Clar. i95 a, Qui uideretur exquifitius, quàm uulgus hominum, ſtuduiſſe literis. Tuſc
„Colligere exquiſitius rationes.
EXQVISITIOR,& exquiſitius nomen. de Cl. 195 a, Exqui
. ſitius& minimè uulgare orationis genus. 5
EXQVISITVS, a, um. accuratus, lectus, excellẽs. de Ora. 107 a, Quanquam ipfi omnia, quorum nego cium eſt, conſulta. ad nos& exquifita deferunt. de Cl. 166 b,& de Finib. 49 4, Tua exquiſita doctrina& fingularis induſtria. de Fini.§ a, & Ep. 57 a, Exquiſitis rationib. confirmare aliquid. de D. 81 a, Philoſophorum exquifita quædam argumèta,&c. de Or. 124 4, Quod auũrt,&c. non eſt exquiſitæ artis præſcribere, ſed mediocris ingenij iudicare. de Clar. i9 a, Accuratum& ex- quiſitum dicendi geuus, Orat, 272 b, Verba bene ſonantia,
2 3 ſed

539 E. ſed non ut poetæ exqui ſita ad ſummũ, ſed ſumpta de me- dib. Offl. 26 a, Mundicia odioſa& exquiſita nimis. de Clar. Or. 174 a, Gracchus ſemper habuit exquiſitos 8 Graæcia ma- giſtros. Offl. 27 a, Nihil fuit in Catulis, ut eo eſuidiu u, dicio putares uti literarum. de Orato. 5 a, Mu ta erſe exquiſitæ Cæſaris. I. P. 84 a, Nihil apud hunc lautum 2— elegans, nihil exquifitu m. I. A. 92 b, Laudantur Autle e⸗ ſimis uerbis legiones. de Clar. 190 a, Reconditæ, ex qui 1, ſententiæ. Offl. 72 a, Nec uerd ignorabat ſe ad exquiſita ſup plicia proficiſci. ö
EX QVO. quo, qua ex re, quOcirca, unde. de Fin. 52 a, Atomi ita feruntur, ut concurſionibus inter ſe cohærelcant, ex quo efficiuntur omnia. de Fat. 149 4, Ex quo facile intellectu eſt uerbis eos, non re diſsidére. Ppro Qu. 4 b, Qua ex re intel ligi facilè potuit,&c. de Am. 100 a, Ex quo quantum bonl ſit in amicitia iudicari poteſt. Offl. 8 a, Ex quo intelligi po- teſt, nullum bellum,&c. de Diu. 93 a, Ex quo exiam Pytha-
oricis interdictum putatur,&c. de Diuin. 87 a, Ex quo fa-
ctum eſt, ut rex,&c. de Diu. 87 a, Ex eo euenit, ut rex,&c. de
Diuin. 94 a, Ex quò illud eſt Caleni,&t. Offi.)7 b, Ex quo il-
lud, Summum ius ſumma iniuria.&5 a, Ex quo fit, ut Ager
Arpinas, Arpinatium dicatur,&cc.& ibi. Ex quo, quia ſuum
cuiuſque fit,&c. quod cuiq; obtigit id quiſq; teneat. de N.
4 b, Ex quo exiſtit& illud,&c. Off. 3 b. Ex quo animi ma-
gnitudo exiſtit,&c.& ibi. Ex quo intelligitur,&cc. de Orat:
122 b, Ex quo quidam ferunt,&c. de Na. 137 a, Ex quo etiam illud aſſequor,&c.& ibi. In quo ègo exiſtimor,&c. de Clar, 169 b, Ex quo nulla ſuſpicio eſt,&c. pro Mar. 133 a, Ex quòo
nemo erit,&c. id eſt, quocirca.& Tuſ. 176 a,& 231 b. ad Her. 6 a, Quare genera conſtitutionũ aperuimus, ex quo ſimul oſtédebatur, quomodo,&c. Or. 200 b, Quo magis ſunt He- rodotus Thucydideś; mirabiles,&c. id eſt, ex quo.
EXSATVR O; as. uel exaturo, as. expleo. I. V. 249 a, Paſcere o- culos& exaturare animum cruciatu alicuius. Tuſcu. 14. 3 a, Exſaturata libido. 8
EXSACRIFICARE, ſacrificare. de D. 99 a, Ennii.
EXSCRIB O, b*. deſcribo. Epiſt. 26 5 b, Multũ mihi eripitur operæ in exſcribendis hypomnematis. I. V. 147 a, Tabulas in foro ſumma hominum frequentia exſcribo.& 96 a, Pro- inde quaſi exſcriben di poteſtatem non haberet.
EXSIBIL O, as. explodo. Parad. 120 b, Hiſtrio ſi paulò ſe mo ueat extra numerum, exſibilatur& explo ditur.
EXSICOCO, as. exhaurio. Ep. 266 a, Ne lagenæ dicerentur i- nanes fuiſſe, quæ furtim eſſent exſiccatæ. de Cl. 192 a, Exſic- catum genus orationis, id eſt, extenuarum.
EXSPOLIO, s. pro Deiotat. 14 8 a, Deiotarus auctionatus eſt, ſeſeq́; exſpoliare maluit, quàm pecuniam tibi non ſub- miniſtrare. de Finib. 73 b, Vt uirtutem earum rerúùm ſelecti- one exſpoliarent. Att. lib. io, Exſpoliare Pompeium exerci- tu& prouincia.
EXSVSCITO, s.. expergefacio. pro Mur. 129 a, Te gallorũ cantus exſuſcitat. Item: Animus aur renouatur ad ea qüæ reſtant, aut omnibus dictis exſuſcitatur. Offl.; b, Quæ cura exſuſcitat etiam animos,&c. Atric. 287 a, Tu te exſuſcita. ad Her. 20 a, Cum ſermone animum eius retinet,& exſuſci- tat clamore.& 22 b, Si naturalem memoriam exſuſcitaueri- mus hac notatio ne.& 23 a, Docet ergo ſe natura uulgari& uſitata re nõ exſuſcitari, nouitate& uerò,& inſigni quodã negocio commoueri.
EXSVSCITATI O, nu. commotio. ad Her. 37 b.
EXTA,orum. præcordia. de Inu. 31 b, Puerorum extis deos ma nes mactare. de Diui. 114 b, Gallinaceum fel, ſunt enim qui uel argutiſsima hæc exta eſſe dicant. de Di. 82 b, Exta pecu- dum, aut monſtra, aut fulgura interprerantium. Top. 227 b, Præſentio per exta.
EXTABESCO, ſeu. totus liquefio, contabeſco. Tuſc. 166 b, Corpus macie extabuit. de N. 27 b, Opiniones nouas diu- turnitate extabuiſſe.
EXTEMPIL O'illicdò. pro Qu. R. 46 a, Quid fingat extem- plò non habet.& in Arat.
ENXtempore. ſubitò, extẽpore, ex improuiſo.)(„Cogitatè, ac- curatè, meditatus. de Or. 131 b, Illud egregium& extempo- re: manus laua, inquit,& cœna. Item: Itaq; his de rebus extẽ pore& coràm. pro Arch. 189 a, Sæpe ego hunc uidi cum li- teram ſcripſiſſet nullam, magnum numerum optimorum uerſuum de his ipſis rebus, quæ tum agerentur, dicere ex tempore. de Or. 191 a, Antipater Sidonius ſolitus eſt uerſus ex tempore fundere. de D. 9 5 b, Alia autem ſubitò ex tem- pore coniectura explicantur. de Clar. 184 b, Ex tempore di cere, Off. 39 b, Capere conſilium ex tempore. Or. 205§ a, Ridi cula ex tempore ficta non domo allata. pro Flac. 153 b, Græ cos ex tempore, quod opus ſit, obſignare dixit. Atric. 154 b, Quæ partim parari& iam cogitari, partim ex tempore fu- tura cenſes, de In. 4 b Res ex tẽpore nata. Tuſc. 145 b,& de
E X 540 In. 5o b, Extempore effutire,&c. At. 86 b, Te enim ſequor ‿οσνοræ: id eſt, ex tempore agentem.
EXTENSVS, a, um. extentus. Ac. 36 a, Nã cũ extenſis digitis
aduerſam manũ extẽderat, uiſum inquiebat huiuſmodi eſt.
EXTENTV 8,4, um. extenſus, proiectus. de Or. 131 a, Cũ ex-
tento brachio paululum eriam de geſtu addidit.
EXTENVATIO,u. de Or. 161 b, Diſtinctè conciſa breui-
tas& extenuatio.
EXTENVATVS,, um.)(„Concretus. de N. 46 a, Aer exte-
nuatus in ſublime fertur, coneretus autem in nubem cogi-
tur. Brut. Epiſt. 174 a, Recurri ad copiolas meas, ſic enim eas
uerè appellare poſſum: ſunt enim extenuatiſsimæ,& ino- ia omnium rerum peſsimè acteptæ.
EXTENVO,zs. minuo, attenuo, dep rimo.)(Adaugeo, exag
gero, amplifico. At 44 b, Poſteaquam extenuari ſpem no- ſtram& euaneſcere uidi. Tuſc. 198 a, Quæ cogitatio omnes moleſtias extenuat. I. V. 36 b, Nam locupletiſsimi cuiuſque ſenſus extenuarant, tenuiſsimi auxerant. de N. 53 a, Extenua re& mollire cibũ dentibus. de Or. 152 b, Amplificare rem or nando.)(.Extenuare& abijcere.& Off. 48 a, Neq; enim uer bis auget ſuũ munus, ſed ctiã extenuat. pro Mar. 134 a, Ver- bis extenuare aliquid. ad Her. 6 b, Aut caulam uehementer extenudbit. de In. 71 b, Extenuare.)(Adaugere.
EXTEREBRO,, As. exterebrädo extraho, perterebro: de D. 9ob, Itaq; ex eo auro, quod extexebratum eſſet, b uculam cu rauit faciendam.
EXTERMINATO R, orb. expulſor. pro Dom. 242 a, Reſp.
obſeruabatur ante oculos exterminatoris ſui.
EXTERMIN O, s. expello, eijcio. de N. 14 a, Protagoras ur
be atq; agro eſt exterminatus. IJ. C. uu b, Cum ex urbe Cari- linam eijciebã, cũ illũ exterminari uoleb ã. pro Mil. 221 b, Ex
urbe expelli, exterminari) eijci. pro Flac: 151 a, Hurus uirtute
reges exterminati ſunt. pro Do. 142 a, Reſp. erat extermina
ta mecũ.Poſtꝗq. 2 01 a,& 2zii b. Itad; reſp. exterminata, mihi 1o
cum in hac urbe eſſe non putaut. pro Seſt. 4 b, Idem C. Mar
cellum exterminandum ab illa ürbe curauirt. alirer, cum il-
1a. pro Seſt. o a Exterminabit ciues Romanos conful à ſuis
dijs penätibusI. A. 2 46 a, Hunc ex finibus humanæ naturæ exterminãdum puro. pro Cor, 65½ b, Atq; urinam, qui ubiq; ſunt propugnatores huius imperij, poſſent in hanc urbem uenire,& contrà oppugnatores reip. de ciuitate extermina ri. de Pro. 66 b, Vt non antsè attigerint, quàm hunc ordinem condemnarinrt, quàm auroritatem ueſtram ex ciuitate ex- terminarint. Off. 61 a, Malè etiam, qui peregrinos urbibus uti prohibent, eosd; exterminant.
EXTERNVS, a4,um. extrarius, extraneus, exterus, alienige- na, extrinſecus accedens, aduenritins, peregrinus, quod eſt extrà, uel extrinſecus.)(Domeſticus. in Verrem 227 a, Neq; læc externa nobis eſt religio, neq; aliena. de Nat. 58 a, Cant amor in dominòs,& odiũ in externos. de D. 233 a, Animos externa& aduentitia nifione pulſari. de Nat. 3: a, Externus & aduentitius tepor. de Som. 131 b, Inanimatum eſt omne quod impulſu agitatur externo. Attic. 278 b, Nec externis hoſtibus magis quàm domeſticis laboramus. Off 46 b, A- pud populos externos.& ibi. Externi homines. de Nat. 7 a, Mens cingitur corpore externo. Ep. 54 b, In externis locis minor eſt ad facinus uerecundia. Tuſ. 233 b, Forruna domi- na rerum externarum,& ad corpus pertinentium. Top. 22 b, Externa commoda.
EXTERO, H. cominuo, digero, cõficio. de N. 3 b, Aluũ ſub- iectam ſtomacho calorẽ multũ habere extèrendo cibo.
EXTERRE O'es. perterreo. de D. 97 a, Offi. 40 b, Dolorum cũ admouentur fates, præter modum pleriq; exterrétur. de Di. 88 b, Talia commemorat lachrymans exterrita ſomno.
ENTERVS,, um. externus. pro Föt. 2 81 a.& I. V. 57 b, Exteræ natiões& gétes. I. C. 110 b, Exterus hoſtis atq;, longinquus.
EXTIMESCO ſciz. pertimeſco. Att. 139 b, Vnum illud exti- meſcebam, ne quid turpiter facerem.& Plan. 260 a, Epi. 143 a, Nihil eſt quòd aduentum noſtrum extimeſcas. Atti. 258 a, Cerulas enim tuas miniatulas extimeſcebam. I. A. 209 b, Ab Antonio maius periculum quàm ullis nationibus extime- ſcendum eſt. de Fat. 145 b, Nec ob rem fatum, aut neceſsitas extimeſcenda eſt. pro Deio. 144, De fortunis communibus extimeſcebam.
EXTIMV S, a, um. extremus.)(„Intimus. de Som. 128 a, Orbis cœleſtis extimus,&c.
EXTINCTO Rori. I. P. 35 a, Non extinctor, ſed autor incẽ dij. de Ar. 26§5 a, Extin ctor belli domeſtici. pro HP.233 b, Ex- tinctor coniurationis. pro Syl. 184 a, Ne extinctor patriæ, ne proditor appelletur.
EXTINCTILO, onis. interitus. Tuſ. ⁷4 a, Supremus ille dies non extinctionem, ſed commutatio nem aſtert loci.
EXTINCTVS;a, um. mortuus. de Cl.*65½ a, Vir egregius, a- lieniſsimo reip. tempore extinctus-
EXTIN-

v 1 4nnideran dad.6Nch. 541 E X“ E X 54³ enſen m agucha e EXTINGVO Luis. reſtinguo, opprimo, deleo, interitum a- facio.)((Deprimo, ſubmitto. Ora. zu b, Neq; tuum un quã alalam Swiena0 1 licuius facio. de Nat. 30 b, Refrigerato autem& extincto ca in gremium extollas liberorũ ex te genus. I. P. 88 a, Etiàmt 10, Q☛Q☛ 6 egeh 11Ä lore, occidimus ipſi& extinguimur. Off. 92 a, Itaq; adole- ne uos meam fortunã deprimitis, ueſt ram extollitis? Ante- o. dün ſcentes mori ſic uidentur, ut cũ aquæ multitudine uis fam quam. 102 b, Quem uirtutis gloria ad cœlũ extulit, eunde N daai mæ opprimitur: ſenes autem ſic ut ſua ſponte, nulla adhi- inimicorum inuidia indigniſsimè op preſſum deprimit ad 1e er. ama zek bira ui conſumptus ignis extinguitur. de Or. i4 b, Illa uir- ſuppliciũ. pro D0. 237 a, Quem percuſſum ipſa Reſpu b. ſuis 0n NS tus L. Craſsi morte extincta ſubitò eſt. pro Cor. 62 a, Cum manibus extollere. Pro Mar. 132 a, Extollere aliq uem iacen 4 Kerum 44 c tdüme duo fulmina noſtri imperij ſubitò in Hiſpania extincti oc- tem. in Ant. 165 a, Altè extollere manum,&c. uel pugionem Afagm ant enim Pbaua 8 cidiſſent.& 5 a, Mors extinguit inuidiam. pro Cæl. 52 b, uel quippiã aliud. Tuſe. 197 a, Sic urgetur, ut ſe nequeat ex- Tum peſzimz eaeſa Memoria tanti flagitij non extincta illa quidem ſed re 4 tollere. pro Plan. 260 a, Vbi illa antiqua libertass quæ malis miau antenno— 4 Ppreęſſa uetuſtate. pro Cæl. 54 b, Nolite hunc natura ip ſa oc- oppfeſſa ciuilibus, extollere iam caput,& aliquando recre?
7
cidentem uelle maturius extingui uulnere ueſtro. de Clar.
ta ſe erigere debebat?de Amic. 109 b, Vt hi g ſuperiores ſub-
a e. Nalc.9 20 4 oOr.7z a, Cum ardor animi, conſedit omnis illa uis,& qua- mittere ſe debent, ſic quodam 85 Prrszes Erealen 8 n ſi flamma oratoris extinguitur. pro S. R. 44 4, Extinguers de Fin: 134 a, Erigere& extollere uites. Par. 237 a, Exrollere Aran enan 8— um oaage 4 atq; opbrimere potentiam alicdius. contra Ful⸗ 34 a, Antè animum. L. Magnitudo. in Sal. 275 4; At herculè egregia fa- —— extingui atq; opprimi, quàm planè exòrtum ac natum eſ- cta tuorum te extollunt. Ep. 199 a, Quem tu ad cœlum lau-
8 Onemad ſet. de Ar. 244 b, Extinguere& funditùs delere aliquid. de dibus extuliſti. ad Her. 2 a,& de In. 47 a, Extollere aliquem . en 4 9d unn Or. Jo a, Animorũ motus inflammare uel extingere. in Ver laudando. de Aruſp. 265 a, Laudibus aliquẽ cœlum extollo. aunun led crn; erdenn 4
3 2* 9 Celd ad Hier, 6 5 an de —. 1h.b EMeaare— 4 4“ 4—— 1 erebr i40 errrahe eee, 1 42r0, uod ert defa
ercdean ,A un. b m ezen
4 T 0 T n. crpullhr dec 4att OcKulo.— 1,a cpello eijcio. KeNus 1— atu 1Cuub Cman Mu crrerminar voledi gi Aermarn eici pro lh.g ahm Aan kane pro 010.344 ½ Keh xam 4 4,& nt 5. leag rch nrernarnt de ala aoa Patan. pr KKAa. nandum ad illa ürde carant ira Eurrminadit dines Nomnesai 1A144 à unc H inides anan a pato pro Cor. 6. um atoee Juiun imperij pollat azr 11 oppugn tores re. ecuna d.NnoR antt ar germt nan uur
at, auln aMtomnen actandan
OA⁴ 41 4 Malè enam, qu perpuur 1. 4024 erermnan. 1 rrarus, erttmens cene
4 4 3 1 21 1eden4, 2duecatitihs perea.?
0 omcibHs.R Terar.
rmieent
4 „od A lig'o, Sec ahena 2 3 nos Eet
0. X 4 1 XEI 3** Sone pulfar e
ann „ — ar une. Ame. 2* 2 doranult-
Ia 1 — aim dometttß! 2 4. Kide Ixterni Dcio
* 48**
8 8
eIa
b. harmen?
rem 59 a, Extinguere& delere improbitatem. in Ant. 208 b, Omnes unũ ſtudertis, M. Antonij conatus auertere à Repu-
blica, furorem extinguere, opprimere audaciam. pro Do- 1
mo 233 a, Extinctum iam eſt illud maledictũ crudelitatis.
Of. 52 b, Extinto enim ſenatu, deletis q; iudicijs, quid eſt,
&c. de Am. 10 b, Vt extinctæ potius amicitiæ, quàm oppreſ ſæ uideantur. Ep. 47 b, Omnes ciues ſic exiſtimant, quaſi lu men aliquod extinctis cæteris elucere ſanctiratem tuam. pro Cæl. 50 b, Sin autem iam ſuberat ſimultas, exrincta erat conſuetudo, diſsidium extiterat,&c. de Amic. 103 a, Fami- liaritates extingui ſolere. Epiſt. 179 b, Cauſam diſſenſionis
naſcentem exeingui ſumniè ſtudui.& 2 b, Gratiani autem nõſtram extinguit hominum ſiſſpicio. de Pro. 73 b, Inimici tias in fortiſsimis uiris ſoluùm extinxit Reip. dignitas,& i- pſorumi, ſed etiam,&c. pro Mil. u5 b, Quæ ædem nympharũ incendit, ut memoriã publicam recenfionis, tabulis publi- cis impreſſam extingueret. de Sen. 34 a, Animus et mens ni-
ſi tanquam lumini oleum inſtilles, extinguuntur ſenectute.
I. V. i43 b, Vt ſi poſſet, quæ antea ſcripſerat, ea planè extin- gueret. in Ver. 35½ b, Fuit illa cupiditas tanta, queę tantã extin gueret religionèé? I. C. 120 a, Qui delcre imperiũ, qui populi Romani nomen extinguere conati ſunt. pro Mil. 102 b, Ali- cuius non ſalutem modò extinguere, ſed etiam gloriã per iudices infringere. Epiſt. 159 b, Quæ ad extinguendas reli- quias belli pertinent. de Ar. 253a.& Plan. 157 b, Extinguere bellum domieſticũ. ad Her. 2 b, Formæ dignitas aut morbo
defloreſcit, aut uetuſtate extinguitur. I. V. 258 b, Non poſſe
Verrem teſtes interficiendo crimina ſüa extinguere.
EXTIRPO;,s. extraho, euello. de Fat. 4 2 a, Vitia ex natura-
libus cauſis nata extirpari, ac funditůs tolli non poſſunt. de Amic. 105 a, Nifi ex eius animo extirpatam humaniratem ar bitremur. Tuſc. 21 8 a, Nos perturbariones extirpandas pu- ramus.
EXTISPE X, ciz. aruſpex. de Diuin. 86 a, Ars extiſpicum.&
EXT O, s3. appareo, conſto, ſum. Atti. 25 a, Sed tamen ut iubes
114 a.
curabo, uti huius peregrinationis tibi opus extet. Att. 26 b, Denique aliquid aliud extabit, ne tibi planè ceſſaſſe uidear.
pro Planc. 270 b, Dum Plancij in me uerbis meritum extol- lerem, me arcem ex cloaca facere dixiſti. L. Cloaca.
EXTORQVE O, ques. exprimo, aufero, eripio. Attic. 89 a,
Iam uòs à Cæſare per Orodé talenta Atrica L. exrorſiſtis. pro Cluen. 34 a, Pecunia omnis ab ed extorta atque erepta eſt. Oct. z3 b, Ille ea exdrabat quæ uolebat auferre, tu extor- ques. de Or. uð b, Definitio primùm reprehenſo uno uer- bo, aut addito, aut dempto, iæpe extorquetur è manibus. de Clar. i65½ b,& pro Clu. 28 a, Extorquere arma è manibus iratorum ciuium. Ora. 212 a, Cum mihi extorta ueritas eſ- ſet, conceſsi,&c. de Sen. 95§ a, Nec mihi hunc errorem, dum uiuo, extorqueri uolo. Tuſ. 151 a, Quonia extorfſiſti, fateor ita eſſe,& c. pro Mil. 10 5 a, Extorta eſt confitenti ſica de ma-
nibus. 3. I. C. 104 b,& 100 b, Extorquere ferrũ alicui de ma-
nibus. de Pro. 70 a, Poſtquam nihil exprimere ab egétibus,
nihil ulla ui à miſeris extorquere potuit. pro Lig. 139 b.
Qua qui utetur, ſuam cirius abijciet humanitatẽ, quàm er-
torquebit tuam. I. P. 98 a,& I. V. 58 a, Vi extorquere aliquid.
& 134 b, Certa aliqua ratione expugnare. de Or. u5 b, Sen- tentias de manibus iudicũ ui quadam extorſimus. de Ein. 67 b, Hoc eſt uim afferre Torquate ſenfibus, extorquere er animis cognitiones uerborum.
EXTORRIS, re. exul. I. V. 174 b, Hinc centum patres fami-
lidâs extorres profugerunt.
EXTRA. extrinſecus, præter. de Nat. ⁶ a, Senſibus& animo
ea quæ ertraà ſunt, percipimus. de Som. 131 a, Eminere foras, & ea quæ extrà ſunt, contemplari,& quàm maximè ſe à cor Pore abſtrahere. de Vn. 197 b, Si in omni mundo omnes par tes collocatæ ſunt, ut nulla pars huiuſce generis excederer
extrAà. de Fin. 79 a, Et in corpore,& extrà quædã bona ſunt.
de Nat. 67 a, Sum futurus extra urbem ex idibus Ianuarijs. de L. 182 a, Extra portam Collinam ædes Honoris eſt. Tuſ- 230 a, Sola'ne uita beata relinquitur extra oſtium limenq; carceris? Acad. 18 b, Quid enim poteſt eſſe extra uniuerſas de Diuinat. 95 a, Ex quo intelligitur eſſe extra diuinum a- nimum, humanus unde ducatur. pro Syll. 174 b, Hic extra coniurationem eſt: id eſt, in coniuratis non eſt. in Ant. 305 a, His militiæ uacationem eſſe placer extra tumultum Gal-
4 cro ED. uNDG Attic. 2 44 b, Extabit opera peregrinationis huius. de Clar. licum. de Vn. 203 a, Extra culpam ponere ſe. Att. 184 b, Mul- ue cofport eterno. 9. hu 169 b, Quem uerò extet,& de quo ſit miemoriæ proditum, ta occultari poſſunt,& extra ruinam fint eam quæ impen- uuds uerecundn. Iuh a eloquentem fuiſſe,& ita eſſe habitum, primus eſt M. Cethe-
enarun..& 44 orp 1
amo4.
o donen n0 deroſen— * 1 abert 4
gus. de Clar. ora. 167 b,& 170 a, Demadis nulla extant ſeri- ta. de Orat. u⁷ a, Alicuius ſcripta conſtare: id eſt, extare. L. Conſto. de Cl. orã. 192 a, Cedò quæſo orationes, ſunt enim,
det. Ora. 215 b. Nullus eſt numerus extra poeticos. pro Cec. 303 a, Id extra cauſam eſt. de Diuin. u13 b, Nihil fieri extra fa- tum. I. C. 100 a, Nemo eſt extra iſtam coniurationem perdi torum hominum, qui te nõ meruat. J. V. 60 b, De te hoc ex-
—
Aart ak 3-&c. Offic. 4² b, Extant epiſtolæ Philippi ad Alexandrũ, qui- tra hanc contentionem noſtram familiarem, tecum loquar. 4che aloe 4,0.710fn⸗ bus,&c. pro Cor. 27 a, Vbiq; extant huius fortitudinis ex- Ppro Dom. 238 a, Ciuis eſt nemo in tanto populo extra con- 2₰ Daneno e aa es— preiſa exempla. de Inuent. 56 a, Si literæ non extarent, ma- taminatam illam manum, qui,&c. de Orat. 14 6 b, Vox extra zrur lei Pes man gnopere eas requireremus. Epiſt. 6 b, Senatuſconſultũ nul- modum abſona:id eſt, præter modum. Offi. 28 b, Cauendũ 160 namotut. faes 141l9 jlum extat, quo reductio regis tibi adempta ſit. de Inuent. 51 eſt etiam ſi ipſe&difices, ne extra modũ ſumptu& magnifi- 6 Ireraus.7e bun a, Res quarum monimenta certa in literis extant. pro Plan. centia prodeas. de D. 94 b, Extra me: id eſt, præter me. Epi. LCne— n o d, 273 a, Non minus ocij quam negocij rationem extare opor 96 b, Deinde extra ducem paucosq́; præterea(de principi- panmckeh buant tere. de Diui. 95 a, Sine oculis non poteſt extare officium& bus loquor) reliqui,&c. de Inu. 54 b.& 5§ a, Hoc ſeparatum „ turpite— neia munus oculorum. de D. i30 b, Sine diuinatione non poteſt quiddam eſt extra illud, id eſt, ab illo. 24— aoftr 1 anl officium& munus diuinationis extare. de L. 19 a, Grauio- EXTRA quam, formula exceptionis. Atti. 37 b, Habeo exce- 204— atuliit 1n as⸗ ra iudicia de potentiſsimiis hominibus extant uoces quàm ptionem irolavaausoxp extra quam ſi negocium geſtum eſt, ras n Sn Sn unsS tabellæ. Ep. i75½ b, Sed is ambitus extat,&c.& 60 a, Dum id ut eo ſtari nõ oporteat. de In. 53 b, Addat exceptionẽ hanc, Has percuh ob fenks uus ſenatuſconſultum extabit, officium meum in te obſcurum extra quam ſi quis Reip. cauſa exercitum nõ tradiderit,& c. 144 knts 4 bl eſſe non poterit. pro Plan. 259 4, Multa extant in me tua me& 69 b, Poſtulat is qui cum agitur, è Prætore exceptionem, eApt 4 14M rita. Epi. 9 b, Quæ ſi erunt allatæ, nôſtrum ſtudium extabit extra quam in reum capitis prariudicium fiat. umn. 21 mntimus ſ in conueniendis magiſtratibus. Or. 216 b, Non Item inora- EXTRAH O, bis. extirpo, euello, differo. de N. 25 a, Epicurus .— ,99 tione, ut in uerſu extat numerus. I. V. 266 a, Sed ſcriptũ ex- ex animis hominum radicitùs extraxit religionem. Ac. 27 a, . Non E 30 tat in ijſdem literis, i-lexνπέννσ σν de Orat. or a, Tamen appa Carneades ex animis noſtris aſſenſionem extraxit. pro S. R. — 1 s 45 Jomed 3' ret atq; extat utrum ſimus earum rerum rudes, an didiceri- 21 b, Extrahere telum è corpore. pro Seſt.5 a, Vrbem ſenatus 10„dor ben N b mus. de Or. 152 a, Quo magis id quod erit illuminatum, ex- atq; omnes boni deprehenſis atq, oppreſsis domeſticis ho 4¹ oro d4. 8 tare atq; eminere uideatur. ſtibus, me duce ex periculis maximis ertraxiſſent. Epiſto. 4
—— Tdr⁴½ 3 EXTOLL O, la, extul, effero, erigo, animos tollo, inſolentẽ tu. 4 39* 5.
“
a, Res ab aduerſarijs noſtris extracta eſt uarijs calumnijs.
Jnt ranoe e 2 4 Quins. TIO m G* e? ¹ ge pone 8 m tu* d9s 1 4 0*

E X
543 Quin. Frat. 307 b, Per obtrectatores Lentuli res calumnia extracta eſt.
ius. Antequam. 1¹93 a, Pax con-
—————-———
V EXTRANEVS,A, um. extrarilus: n. ſig cordia extraneis gignetur, cum iam domeſticis non inſidie-
at? Inuent. 84 b, Res extraneæ. ad Here.34 b,& 15 b, Extra- nea bona.)((Animi& corporis.& 5 a, Extranca cauſa: EXTRAORDINARIVS;4, um. extra ordiné.)(. Legirimus. Atri. 72 a, Summa abſtinentia munus hoc extraordinarium tra- V ducemus. I. A. 234 a, Extraordinarium imp eriũ ſemper po- pulare atq, uentoſum eſt.& ibidem.& pro Dom. 218 a, De ℳ extraordinario imperio. I. A. 234 b; At enim Cæſari imperii extraordinarium mea ſententia dedi, ſed ille mihi præſidiũ extraordinarium dederat. de Cl. 185 a, Conſulatus petitio extraordinaria. At. 279,& 288 à, Honor extrao rdinarius.& contra Rul. 67 b, Imperia extraordinaria. At. 375 b, Extraor dinarios honores accipere. I. A. 236 aslmp erium extra ordi- nem alicui dare. pro Pom. 216 b, Cn. Pompeio plurima bel- la extra ordinem commiffa.& ibi. Non oportet quicquam uni extra ordinem decerni. pro Dom, 218 a, Prouincias ex- tra ordinem ſine ſorte nominatim Reipublicè peſtibus de- diſti.& 2 ν 5, Quod idem in poſtremum de extraordinarijs poteſtatibus libertatem ademiſſes. Ep. ¹16 b, 8i extraordina rius nemo reus acceſsiſſet. in Verrem 149 b, Hic cum uenit, E extra ordinem uocatus, ſolus intro ducitur. in Verr. 96 b.& pro Qu. R. 4.5 b, Extraordinaria pecunia:id eſt, quæ in co-
dicanda uidentur eſſe, non mOdd his extraordinarijs cupi- ditatibus, ſed etiam ipſi naturæ ac neceſsirati denegarem. 75 EXTRARIV“S, traria, warium. extrancus. ad Her. 9 b, Cum 1- ſam rem, qam nos feciſſe confitemur, iure factã dicemus,
ſine ullà aſſu mptione extrariæ defenſionis.
EXTREMITA‧S, tatu. Orat. de Vn. 19 8 a, Globoſum, quod æg ausεοiν Gręci uocant, cuius omnis extremitas paribus à medio radijs attingitur. de Fin. 86 a, Regiones, quarum nul la eſſet ora, nulla ertremitas. de Vn. 199 b, Si animus extre- mitatem cœli à ſuprema regione rotundo ambitu circum-
in nulla extremitate confiſteret. EXTREMV 8, 4,um. poſtremus, ultimuùs, no uiſsimus.)(„Inti mus. pro Clu. 56 b, De furtò, ſi non eo loco quo debuit, ne in extrema quidem aut media, aut aliqua deniq; parte quę- ſtionis, uerbum fecit nullum. de Natur. 39 a, Iraq; in ea Dea, quæ eſt rerum cu ſos intimarum, omnis precatio& ſacrifi- catio extrema eſt. de D. 127 b, Cœlum ipſum, quo d extremũ atq; ultimum mundi eſt.& 29 b, Quod finitum eſt; id ha- bet extremum. de D. 30 a, Quod non habet extremum, infi- nitum ſit neceſſe eſt. de Leg. 18 a, Februarius menſis extre- mus anni. in Sal. 274 a,In extrema fortuna ſtare: Epi. 166 a, Deſcendere ad extrema. Epi. 168 4,Si peſsimus caſus fuerit, ad nouiſsima auxilia deſcendamus. Ar Clar. 185 b, Manus extrema non acceſsit operibus ſuis: id eſt, non recognouit opera ſua. J. V. 259 b, Excipere extremum ſpiritum alicuius. in Arato, Extrema no cte,& à prima nocte. de Ora. 13 8 b, Eſt id quidem in totam orationem confundendum, nec mini- mè in extremam. Atti. 225 a, Literæ quibus in extremis erat, ſibi inſidias fieri. Att. 219 a, Epiſtola in qua extrema ſcriptũ erat,&c. Qu. Fra. 310 a, Iouis Oratio, quæ eſt in extremo illo
8 libro.& Off. 54 a,In extremo tertio libro. de Di. 82 a, Vt in 4 extremo tertio ſcribis. de Ora. 88 b, Quod uerò in extrema 1 oratione, quaſi tuo iure ſumpſiſti,&c. Epi. 34 a,& Att. 195 a,
In prima prôuincia: Epiſt. 244 a, In Cappadocia extrema.
pro Mur. 140 b, In ultima urbe. Att. u17 b, Sed in ea Pompeij
epiſtola erat in extrema ipfius manu, ut cenſeo,&c. At. 88 b,
In extrema ferè parte epiſtolæ. Qu. Fr. 299 a, In extrema par
te& cõcluſione muneris ac negocij tui diligentiſsimus ſis.
I. A. 256 b, Sed iam ſe colligit,& ad extremum incipit philo⸗
ſophari. Att. 37 a, Ad extremum, manus dedit. Att. 278 b, Cui
conſuli non animus ab initio, non fides ad extremum de-
fuir. de N. 49 b, Ad extremum omnis mundus ignoſcet. de
Or. u16 a,& Para. 2 4 a,& de Ora. 123 a, Primùm,&c. deinde, &c.poſt,&c. tum ad extremum,&c..
ENXTRICO, 2. explico, expedio. Epi. 65 b, De Dionyfio tuo nihil aàdhuc extrico. Vatinij.
EXTRINSECVS. extrAà, foris. de Or. 123 b, Extrinſecus au- tem aſſumuntur, cùm ea quæ ſunt fo ris, neq; inhęrent, in rei natura colliguntur.& ibi Aut ex ſua ſumi ui, aut aſſumi fo- ris. Topic. 221,& 222 b, Alij loci aſſumuntur extrinſecus. de Or. 135 a, Hæc autem non extrinſecus aliunde quærenda. de Na. 25 a, Imagines uniuerſum mundum complectentes ex- trinſecus.& 5§ a, Pulmones extrinſecus ſpiritum adducũt. Acad. 3 a, Vt ſi quis exalbeſceret, uel ipſe per ſe motu men- tis aliquo, uel obiecta terribili re extrinſecus.& ib. Tremor inteſtinus.)(. Tremor oblatus. de Far. 148 b, Aſſenſio fieri
EXTRVPD O, des. eijcio. I. V. 2 43 b, Iraq;
iecit: Tuſ. 205 a, Ille omnen infinitatem peregrinabatur,&. 5 2* Peret 1 EXTRV O,. excito, ædifico. Att
nom poteſt, niſi commota uiſo, neq; ulla ui extrinſecus ex-
E X 544
citata. de Vn. 195 b, Deus animũ c ſtiuit extrinſecus. Aca. 31 b, Imagines extrinſecus in animos noſtros per corpus irrumpunt. de D. 137 a, Nullæ imagines obrepunt in animos animantium extrinfecus. de Di. ↄ4 a, Ineſt igitur in animis præſagitio exrrinſecus iniecta,& in- cluſa diuinitus.& 90 b. Cum Annibal columnam auream
uellet auferre, dubitauit utrum ea ſolida eſſet, an extrinſe- cus inaurata: de Finib. 141 a, Hæc quæ ſunt extrinſecus.& i-
bid. Omnia illa, quæ ſunt extrà, de Diu. 95 a, Animos homi-
num quadam ex parte cxtrinſecus efle tractos& hauſtos.&
120 b, Et humor allap ſus extrinſecus, ut in tectorijs uide-
mus auſtro, ſudorem imitari poteſt.& 129 b, Quod habet
medium, id cernitur ex alio extrinſecus.& ibid. bis. Quod
habet extremum, id cernitur ex alio extrinſecus.& 137 a, Quia nulla cauſa accedat extrinſecus. de Fin. 134 a, Etnunc
Mdem, quod uitem tuetur, eſt id extrinſecus: id éſt, non in ipſa uite, Puſc. 22 a, Corporum adiumenta adhibentur ex- trinſecus, animorum ſalus incluſa in ipſis eſt. Ep. 69 b, Non aliunde pend'ère, niec extrinſecus, aut bene aut malè uiuen- di ſuſpenſas habere rationes, de Nat. 69 a, Nullum eſt cor- pus quod effugiat accipiẽdi aliquid extrinſecus: id eſt, qua-
li ferendi patien did; neceſsitatem.
XTRVCTIO, onsz. in Ant. 264 b, Eosd; nec inhumanos eſſe, ſed contectos publicis operibus, ead; extructione, quæ ſit ad memoriam æternitatis ara uirtutis. de Nat. 59 b, Ex- tructiones tectorum.
ircundedit corpore,& ue-
dicem relata non eſt. in Ver. 243 a, Vt omnia ſemper quæ iu(r EXTRVCTVS, A,un. de Sen. 86 a, Senectus caret epulis ex-
rructisd; menſis& frequentibus poculis. domo tua Chelido-
nem extrudere noluiſti. Atti. 252 a, Sed quoniam furore illo
extrudimur, Brundufiũ pergere cogito.& 4§ a, Sed iam ex-
trudimur, non à Planco(nam is quidem rerinet) ueruùm ab
ipſo loco minimè appoſfito ad tolerandam in tanto luctu
calamitatem.& 281 a, Cum ad me de Ciceronis abs te di-
ſceſſu ſcripſiſſes, ſtatim extruſi tabellarios. Epiſt. 136 b.& 99
a, Pollucem fi non eſt profectus, quamprimùm fac extru-
das de Or. 130 b, Extrudere& eijcere aliquem hoſpitio.
.23 b, Magnum aceruum Di
cæarchi mihi ante pedes extruxeram, I. A. 364 a, Cum uobis
immortale monumentum ſuis penè manibus ſenatus po- pulus q, Romanus extruxerit. pro Domo 238 2, Is ad cœlum extruxit uillã in Tuſculano.& 133 a, Domus mea euerſa ab inimico meo,& ab eo dem extructa,& poſita in oculis ciui tatis. pro Milo. u15 b, Extruere ædificium in alieno. I. P. 90 a, Permutationes ad hunc Tuſculanum montem extruendũ. de Einib. 106 a, Vſq; ad illum& Cyro extrutum rogum.& ibid. Fundata& extructa diſciplina. de Leg. 183 b, Plato ue- tat ſepulchrum extrui altius, quàm,&c. Tuſc. 240 a, Menſæ conquiſitiſsimis cibis extruebanrtur. I. P. 94 a, Menſa extru- cta multa carne. de Fi. 14 b, Age, nunc extrue animo altitu- dinem excellentiamq; uirtutum.
EXTVRB O,, as. per uim eijcio, expello, deijcio, euerto. Attic. 334 a, Quæro qui ſint iſti optimates, qui me exturbent, cum ipii domi maneant. pro Domo 218 a, Cum ſenatum à guber naculis deieciſſes, populum è naui exturbaſſes. Antequam.
195 a, E ciuitate ciuis exturbatur, innocens expellitur. pro Syl. 180 b, Exturbare hominesè poſſeſsionibus. contra Rul. 82 a, Exturbari& expelli ex agris. I. V. u8 a, Exturbare ali- quem bonis patrijs: id eſt, euertere. pro Qu. 17 b, Miſerũ e exturbari fortunis omnibus. pro Cluen. 20 b, Exturbari do mo,& expelli domo- J. V. 215 b. Antiochus præceps prouin cia exturbatus eſt. pro Quint. 9 a, Ex numero uiuorum ex- turbari. Quin. Frat. 305 b, Multa conuenerunt, quæ mentem exturbarent meam. Brut. 2 87 a, Cicero iudicium ſuum dire- xit in exturbando Antonio.
EX VL, is. eiectus, ui eiectus, extorris, eiectus in exilium, exi- lio multatus, eiectus èpatria, eiectus Roma, qui in exilio eſt,è ciuitate eiectus, qui domi ſtare non poteſt, qui exilio affectus eſt. pro Domo 227 b, Exul eſt ipſum per ſe nomen calamitatis, non turpitudinis. Para. 121 b, Quos leges exilio affici uolunr, exules ſunt, eriam ſi ſolum non in utarunt. prõ Cluen. 54 b, Cum uagus& exul erraret, atꝗ; un diq; exclude retur Oppianicus,&c. de Or. us b, Cum Annibal ad Antio- chum ueniſſet exul. Epi. 183 a, Tabulæ figuntur, immunita- tes dantur, exules reſtituuntur. in Ant. 153 a, Reſtituere exu- les. pro Flac. 164 a, Reuocemus eicctos. pro Seſt. 15 b, 16 4, Reducti exules Byzantium cõdemnatri. pro D. 223 b, Vt exu les Byzantium red ucerenrur. At. i67 b, 8i damnati reſtituen tur, ego in exilium ibo.& 108 b, Exulum reditus.& ibidem: ꝑvyddus a blο. àd Her. 14 b, Exules& ui eiecéti, idem.
EXVLCER O), as. ulcus facio, corrumpo. de Ora. 136 b, Quæ ſanare nequeunt, exulcerant. de Clar. oOr. 178 b, Ea non mo- dò non exulcerat gratiam ueſtram, ſed etiam conciliat. prꝗ
Domo 2i9 a, Hlle tot ſuſpicionibus certorum hominum, ſcelere

15 Deu „ dd cir a.
1 Acan 4„ ecandin 4
8 Nagin 4. adn cl er ue 4 a. de),—
eau mceae. 133(on emxaſam i 4 rporum acamen eeum Kalu ne. 2 1 44 mclalam pinchg 8 4 5 4 1
4 34* enich iguia 3 en4 wis
bAcetmnztem. ¹ 1 4
M. 1½. Tor da Luuc miin
Oderrdu ea er 4. n rernſRatit arau matutea Korum
8 Jucnedu pocunn.
nonez. de N49z Nnt
8* olutſh. At. 251 4 cd eommm * eenanen
“ 4 Lrundunt pergere cogte.A zen
41 1 Nanco(nam u eucemmammn
4
pohnto 44 to crandan am K 14, Cum ad mt dt Canas
* umemnen zden. *
20d eſt profectul, qaumpanma * 6„
2 b Einudere& dfeere aiennhg
4110,*.ς. An. Bd Memmn an:e 9 4* titruitran.1A Mal
menkom 0 Pane mandu A
Sanus tmer. pro Doca atha
Luſulano.& za Denunast
X 45 todem citructa&„ 1. 6 b. Itruert r4idum Ale un Tafcalman—
d Hlum& Cmo eumen
441 1*
““ KL 4 411 A& mnfucta aef 1
T dera aluus qautm Ac. TMenn 8
uze Itrucbantur 7.4
ku d. Age
* X 4 1. n. 9f*o De n —“
4 4 4* 4
M 8 aan
d dHR.N
* 0 1
cc huac amas, 8
el
ſcelerè exuleeratus. pro Deiot. 145 a, Vt in exulcerato ani- mo, facilè fictum crimen incideret. Ep. 2 b, Vt in rebus mu to antequam profectus es ab ipſo rege,& ab intimis Pom-
peij clàm exulceratis, deinde palàm à conſularibus exagita
tis,& in ſummam inuidiam adductis uerſamur.
EXVL O, as. exul ſum, exilij cauſa ſolum uertere uel mutare. de Or. 99 b, Qui Romam in exilium ueniſſet, cui Romę exu lare ius eilet, ſi ſe ad aliquem quaſi patronum applicuiſſet. Paralizub, Etme exulem tuo nomine appellas, cum omnes meo diſceſſu exulaſſe Rempublicam putentde D. u19 a, An-
nibalapud Pruſiam regé exulans. Part. 121 b, Familiaris tuus de te priuilegium tulit, ut ſi in opertum Bonæ deę acceſsi- ſes, exulares. Ep. 53 b, Hic locus ad exulandũ eſt aptiſsimus.
EXVLANS, t. de Di. lib. i, Quum Annibali exulanti, depu-
gnari placeret. Tuſc. lib. 3, Telamonem pulſum patria exu- lantem atq; egentem.& lib. 5,Iure exulantem, conſolari nõ oporrer.
EXVLTATIO, ouiz. de Ar. 252 b. IIla exultatio Athamantis.
ENVL TO, s. immo deratè iactor, gaudio triumpho, uolu- ptate uel læticia nimia geſtio. At. 87 b, Græci exultãt, quòd peregrinis iudicibus ut ſuis utuntur. Atti. 12 a, Alacris exul- tat impbitas in uictoria. At. 10 a, Cæſar quomodo exultart, Caronis in me ingratiſsimi iniuria. Orat. 199 a, Poſt ſenſim incedens, exultat audacius. in Ant. 173 a, Exultare gaudio. At. 243 a, Quintus pater exultat læticia. de Ar. 243 b, Homi- nem furentem exultantemꝗ; continui. pro Cluen. 20 b, Pa- lIàm exultare læticia& triumphare gaudio cœpit. I. C. 102
a, Exulta impio latro cinio. Att. 224 b, Exultãt Iæticia in mu nicipijs. Topi. 228 b, Comprimere exultantem læticiam. de Ora. 158 a, Exultantem& præſidentem tibi repriment uali- dæ legum habenæ. pro Seſt. 23 a, Qui furorem exultantem repreſsit. Off. 18 b, Equos ferocitate exultantes, domitorib. tradunt, ut his facilioribus poſsint uti. pro Sex. R. 21 a, Ro- ſcius exultabat uictoria nobilitatus. pro Cor. 67 a, Exulta-
re in ruinis alterius. Tuſi d⸗ a, Cymbri in prælijs exultant,
lamentantur in morbo. de Sen. 79 a, Fabius Annibalem iu- uenilirer exulrantem, patientia ſua molliebat. de Diu. 138 b, Delphini exultantes, tempeſtatem futuram ſignificant. de Oiuin. 93 a, Exultare, immoderateq́; iactari. Tuſ. 231 b, Ela- tus inani læticia, exultans, remerè geſtiens. I. A. 261 a, Læti- cia inflatus atq; inſolens. I. C. 104 b, Hoc in quo exultat& triüphat oratio mea. Aca. 28 a, Campus in quo poſsit exul tarc oratio. de Finib. 60 a, Oratione exultare. EXVO,. ſpolio. I. V. 266 b, Si ex his laqueis te exueris, in il- las tibi maiores plagas incidendum eſt. Att. 204 b, Sed iam
ad iſta obduruimus,& humanitatem omnẽé exuimus. pro
Lig. 139 a, Non'ne omnem humanitatem exuiſſes?de Pinib. 132 b, Vt ſi aut manibus ingrediatur quis, aut non antè, ſed rétrò fugere, planè ſe ipſe,& hominem ex homine exuens, naturam odiſſe uideatur. Tuſ. 24 2 a, Mens exuta uitijs. EXVPERANTIA, ua. Tuſc. 24.8 b, Populus omnem exupe rantiam uirtutis odit.
EXVPERATI O, onis. fuperlatio, νπνρεò ad Her. 41 a,& 2
b, Significatio per exuperationem fit, cum plus dictum eſt, quam petitur ueritas, augendæ ſuſpicionis cauſß.
ENVPERO; us. ſupero. de Di. 13 b. Quod fore paratum eſt,
id ſummum exuperat Iouem. Poſtquam. 203 a, Cum anima exuperabo mea: id eſt, dum uiuam.
EXVRGO, gs. ſurgo, erigo. pro Cl. 53 b, Tu autem niſi mo-
leſtum eſt, pauliſper exurge. de Orat. 10 8 b, Tum Scæuola, cum exurgeret, ſimul arridens, inquit,&c. Caſsij. Ep. 254 b, Panſam noſtrum ſecunda uoluntate hominum, exurrexiſ- ſe gaudeo. contra Rul. 83 b, Ne recreatus exurgere atq; eri- Pere ſe poſſet. pro Plan. 281 a, Huc exurge tamen quæſo, re- tinebo,& complectar. I. A. 255 b, Si eſſet iugulata, nunquam exurgeret.
ENVRO,F rt. comburo.)((Inuro. I. V. 60 a, Adrianus domi ſug
uiuus exuſtus eſt. pro Pom. 4 b, Bithyniæ uicos exuſtos eſſe complures. de Clar. 166 a, Sic omnis fœtus repreſſus, exu- ſtusq; flosuereris ubertatis. de N. 61 a, Mihi quidem ex ani mo exuri non poreſt, eſſe deos.)(Inurere. EXVSTI O, onts. de Som. 130 a, Eluuiones, exuſtionesq́; ter- rarum, quas accidere tempore certo neceſſe eſt. EXVVIAE, zrum. ſpolia. pro Pom. 14 b, Cum hunc locũ no- bis maiores noſtri exuuijs nautieis& claſsium ſpolijs or- natum tum reliquiſſent.
S Litera Digamma. L. Digammm. 1 3 FABA. de Diu. 93 b, Ex quo etiam Pythagoricis in-
4 2 E 5
bet inflarionem magnam is cibus.& 133 a, Faba quidem Pythagorici utique abſtinuere, quaſi uerò eo cibo mens, non uenter infletur.
FAB ELL A,«. fabula, de Ora. 131 a, Si quando quid tanqu
F
terdictum putatur, ne faba ueſcerentur, quòd ha
3 E A 346 aliqua fabella narratur.& pro Cæll. a, Fabella uetus. FAB E R, bri. opifex, artifex. I. V. 245, Capitoliũ factum eſt pu- blicè gratis, coactis fabris, operisq́; imperatis. de Clar. 185 b, Ego me Phidiam eſſe mallem, quàm uel optimum fabrũ rignarium. Epiſt. 127 a, Si quis adhibere uolet, nõ modò ut architectos, uerùm etiam ut fabros ad ædificandam remp. poterimus& nos libenter accurrere. Ep. 135 a, Tu uelim ut ſcribis, cum fabris domum perſpicias: ſi enim nihil eſt in pa rietibus, aut in tecto uitij, cætera mihi probabuntur. I. V. 106 a, Quantum paucæ operæ& mercedes fabrorum tule- runt. pro Plan. 272 a, Si mancipium pro fabro, aut pro tex- tore emimus. Or. zu b, Fabrũm& Procùm audeo dicere, nõ fabrorum& procorum. At. 4 a, Iam duo præfecti fabrüm Pompeij in meam poteſtatem uenerunt, Erratum fabrile: id eſt, opificis, ſtatuarum. L. Fabrilis. FABIANVS, Fabio. L. Fornix. FABRATERIA,vriæ. op. Ep. 141 b. 1 FABRE'. artificioss, ſcitè, afabrè. I. V. 125 a, Argentum fabr?
fackum.
FABRICAcæ ipſa fabricatio, ars fabrilis. de N.iz a, Natura
effectum eſſe mundum, nihil opus fuiſſe fabrica. de D. 10 4. b, Materia deinde quid iuuaretè niſi conſe tionis eius fabri cam haberemus? Of. 12 b, Hanc naturæ tam diligenté fabri cam imitata eſt hominum uerecũdia. de N. 70 b, Vulcanus qui Lemni fabricæ præfuiſſe dicitur.& 32 b, Vt pictura& fa . 3 77. 3*.. 1. brica, cæter æ; artes.& 54 a,llla pötius explicetur incredi- bilis fabrica naturæ.& 5 b, Quib. oculis intueri potuit ue- ſter Plato fabricam illam tanti operis? quæ conſtrui à Deo atq; ædificari mundum fecit?& 56 b, Omnis fabrica æris& ferri.& 50 a, Enumerare poſſum, quæ ſit in figuris animan tium,& quàm ſolers ſubtilisꝗ́, deſcriptio partium, quamꝗ; admirabilis fabrica membrorum.
fabricatio perſpecta. de Or. 158 a,In uerbo quandam habet fabricarionen. FABRICATO R. ris. QAͥdificator, architectus, artifex, maclii- nator. de Vn. 193 b, Ille fabricator tanti operis. Aca. 30 b, Mi nutorum opuſculorum fabricator. FABRICO, as. fabricor, architector. Off. 30 a, Pictores& ij qui fabricant. Acad. 5 b, Nihil eſt clarius ivεοναέe, ut Græciz perſpicuitarem aut euidentiam nos, ſi placet, nominemus, fabricemus q́ ſi opus erit, uerba. de Vn. 98 a, Mundus glo- boſus eſt fabricatus. 1 FABRICOR aris. fabrico, architector. Ac. 21 b, Eſfe aliquam uim cum prudentia& confilio ſcilicet, quæ finxerit, uel ut tuo uerbo utar, quæ fabricata ſit hominem, qualis iſta fa- brica eſt? ubi adhibita eſt?&c.& 9 a, Quanto artificio natu ra fabricata eſſet, primùm animal omne,&cc. de N. 3 a, Vt ea ipſa dij immoxrtales ad uſum hominum fabricati penè ui- deantur. de Ora. 59 a, Itaque incredibiliter hoc natura fa- bricata eſt.& ibid. b, Capitolij faſtigium non uenuſtas, ſed neceſsitas ipſa fabricata eſt. pro R. P. 123 b, Is qui fabricatus gladium eſt. de D. u7 a, Cyclopas Ioui fulmen fabricatos eſ ſe in Kerna putant. FABRII.IS,le. Attic. 88 a, Erratum fabrile: id eſt, opificis ſta- tuarum¼. W FABVLAle. res commentitia, ſcena, comœdia, tragœdia, a- pologus, argumétum. de Diuin. z1 b, Num igitur me cogis etiam fabulis credere? quæ delectationis habeant quantũ uoles, uerbis, ſententijs, numerts, canticis adiuuentur, auto ritatem quidem nullam debemus, nec fidem commentitijs rebus adiungere. de Cla. 71 a, Liuius, qui primus fabulam docuit.& Tuſc. 148 b, Liuius fabulam dedit. de Clar. ⸗ b, Ennius cum Thyeſtem fabulam docuiſſet, mortem obijt. Qu. Fr. 317 a, Quanquam à te actam fabellam uideo eſſe fe- ſtiuè. pro Clu. 35 b, Stalenus à P. Cethego admonitus, iſtam dedit conciliationis& gratiæ fabulam. I. A. 167 a, Non ſo- lùm unum actum, ſed totam fabulam confeciſſem. At. 216 a, De Varrone loquebamur, Lupus in fabula.& ibi. b, Etenim decantata erat fabula. de Se. 90 b, Quibus qui ſplendidè uſt ſunt, ij mihi uidentur fahulam ætatis peregiſſe, nec tanquã inexercitati hiſtriões in extremo actu corruiſſe.& 9=b, Nec hiſtrioni ut placeat peragenda eſt fabula, modò in quocun que fuerit actu probetur. pro Mi. 103 a, Iraq; nõ ſine cauſa fi ctis fabulis ſapiẽriſsimi homines memoriæ prodiderũt, O- reſtẽ, etc. de Di. 125 a, Commẽtitiæ fabulæ. de In. 4 3 a,& ad He. a, Fabula eſt in qua nec ueræ, nec ueriſimiles res continẽ tur. de In. 47 b, Apologus, uel fabula, uel irrifio. FACESSO;Hſt. abeo. pro Placco 264 b, Vis abſit, ferrum re- moueatur, operæ faceſſant, ſeruitia ſileant. de L. 263 b, Atq; etiam Epicureos ab omni ſocietate reipub. pauliſper faceſ- ſant rogemus. FACESSO, contraho, exhibeo, creo. pro Cl. 5ů b, Si cui for- tehac lege negocium faceſſetur. IJ. V. 233 a, Cum audiſſent ei negocium
ABRICA TIO, u. fabrica. de N. 53,2, Si erit tota hominis

547 F A ⸗FACETE. ſalse, cõcin
FACERTIAE, arum. iocus, ſa
. 0 negocium faceſsitum. I. V. 61 b, Iſti profectò metuere nei pies, ne innocenrti pe riculum faceſſeris. Epiſt. 40 a, Faceflere
negocium alicui... nè, ridiculè, uenuſtè. de Or. 106 a, Col ligere multa, non mo dò acutè, ſed etiam ridiculè ac facetè. & 31 b,& 129 a,& Ep. 135 b, Dicere aliquid facete. Pro 8. R. z6 b, Facetè eludi ab aliquo.“ Iepos, cauillario, dicacitas, urba nitas, feſtiuitàs, arguùtia. de Or. 128 b, Duo ſunt genera face- tiarum, alterum æquabiliter in omni ſermone fuſum, alte- rum peracutum& breu e:illa à ueteribus ſuperior cauilla- tio, hæc altera dicacitas nominata eſt. Or. 204 b, Sales quo- rum duo genera ſunt, unum facetiarum, alterum dicacita- tis utetur utroq; ſed altero in narrando aliquid uenuſtè, al tero in iaciendo mittendoq́; ridiculo. de Or. 13i b, Quod fa cetè dicatur, id aliàs in re, aliàs in uerbo habere facetias. E-
iſt. 3 4 b, Mirificè capior facetijs his, maximè noſtratibus. de Or. 10 a, Multo maiorem partem ſententiarum ſale tuo & lepòre,& politiſsimis facetijs pellexiſti. de Clar. 176 b, P. Scipio omnes ſale facetijsq́; ſuperabat. Off. 27 a, Sale condi tus& facetijs Cæſar,&c. de Cl. 186 b, Feſtiuitas, facetiæ, ur- banitas, lépor, ſuauitas.& ¹⁷⁷ b, Facetiarum& urbanitaris oratorius, non ſcurrilis lepos. de Cl. 179 b, Huius orationés multum argutiarum& urbanitatis habent. de Or-. 86 b, Le- pos quidam facetiæq́,& eruditio libero digna. de Or. 89 a, Libandus eſt eriam ex omni genere urbanitatis facetiarum quidem lepos. At.7 b, Aliquis facie magis quàm facertijs ri- diculus. de Or. 128 b, De iocis& facetijs.
FACETOSV S, ſa, ſum. iucundus. de Fi. 86 b. In quantam ho
minum faceroſam urbanitatem incurratis, non dico. pro fa cetoſam, ſunt qui legant, facetorum: quod placet.
SPS A 8. 22 FACOETVS, a, um. ſalſus, urbanus, uenuſtus, ſcitus, cõcinnus,
feſtiuus, argutus, dicax. Facetus& duleis, feſtiuique ſermo- nis,& in omni oratione ſimulator Socrates. de Orat. 1²9 a, Natura fingit homines,& creat imitatores& narratores fa cetos,& uultu adiuuante& uo ce,& ipſo genere ſermonis. Ribi. Antè illud facetè dictũ emiſſum habere debet, quàm côgitari potuiſſe uideatur. de Cl. 192 a, Faceta& elegans iro nia. I. A. 164 a, At etiam quodam loco facetus eſſe uoluiſti. Itẽ: Aliquid enim ſalis ab uxore mima trahere potuiſti. Ep. 255 b, Primum quod tibi facetum uidetur, quicquid ego di xi, deinde quòd illa ſiae faceta ſint, ſiue ſic fiunt narrante te uenuſtiſſima. Or. 29 3 b, Alij in eadem ielunitate concinnio- res:id eſt, faceti. de Cla. 170 a, Acutus, elegans, facetus, Bre- uis.& 180 a, Cum aculeo& maledicto facetus. Off. 21 a, Ge- nus io candi elegans, urbanu m, ingenio ſum, facetũ. pro Do. 231 b, Et homo fatetus inducis eriam ſermonem urbanũ& nenuſtum. de Or. i32 b, Vir ſalſiſsimus: id eſt, facetiſsimus.& ibid. Quod ſi admiſtum eſt etiam ambiguum, fit ſalſius.& 87 b, Sermo facetus, ac nulla in re rudis.& 129 a, Eſſe ſalſum & facetum.
FACIE S. os, ſpecies oris. de Or. 95 b, Quæ nobis non poſſu-
—
mus fingere, facies, uultus, ſonus. de D. 137 b, Hominis figu- ra, ut cum Ho meri faciem cogito. I. A. 168 b, Velim mihi di-
cas, L. Tarſucius qua facie fuerit, qua ſtatura. Offic. 4 a, For mam& tanquam faciem honeſti uides. pro Fla. 157 b, Fateã- tur& Meandri perſona expreſſam eſſe faciem ciuiratis. I. A. 218 b, Legatus enim ſenatus faciem ſecum attulerat. pro Fl. 161 a, Affers faciem nouam nomen uerus,&c. I. P. 96 b, Vir- tus quam tu ne de facie quidem noſti.
FACIL E. libenter, planè, prôrſus, nullo nego cio, nullo la-
bore, citè, procliuius, facile factu eſt, nihil nego cij eſt.)(.Ae- Srè,triſtius. Or. 208 a,In perfacili cognitione uerſari. id eſt, facilè cognoſci. pro Cæl. 41 b, Voluntas teſtium, quæ facil- limè fingi, nullo negocio flecti poteſt. Antequã. 19 4 b; Qui ſperant, facilius& procliuius ad laudem nobilitatis perue nient. At. 229 a, Cum id nullo negocio facere poſſes. pro S. R. zu b, Perfacilè& nullo negocio. Tuſ. ¹95½ b, Sed te aberrare propoſito facilè patiebar. de Ora. 97 a,& nz b, Subitam ora tionem commentatio facilè uincit. Epiſt. 5 b, Cæteris iniu- rijs, quæ propoſitæ ſunt à Catone, facilè, ut ſperò, reſiſte- mus. de Or. 130 a, Quis enim hæc uel non facilè, uel certè ali quo modo poſſet ediſcere? Ep. 87 b, Tu qui eſſes ordinis tui facilè princeps. de Or. 146 b, Facilè uincit,& facilè ſuperat. Tuſ. 165 b, Africani fratris nepos uita omnium perditorum ita ſimilis, ut eſſet facilè deterrimus.
FAGIILIS,Ie. lenis, procliuis, expeditus, explicatus, exorabi-
lis, indulgens, minus operis, ludus eſt, nihil eſt negocij.)(. Faitidioſus, difficilis. de Orat. 105 b, Vtriuſq; rei facilis eſt& prompta defenſio. pPro Cec. 286 b, Potuiſti ad ruum ius faci liore ac commodiore iudicio peruenire. de Orat. 92 b, Car- neades dicere ſolebat, me ſibi perfacilem in dicendo, te aũt perpugnacem in diſputando eſſe uiſum. Quin. F. 296 a, Faci lem ſe in hominibus audiendis admittendis q́; prebere. Ep.
FE A 548 61 a, Lenis à te& facilis exiſtimari debeo. de Cl. 180 b, T. Ju nius fuit facilis& expeditus ad dicendum. de Fi. 55 b, Faci- lis& expedita diſtinctio. Epi. 95 b, Quòd ſi tam facilem po pulum haberem, qu Am Aeſopus habuit, libenter meherculè artem deſinerem. de Cl. 72 a, Antiqui faciles in ſuum cuiq; tribuendo. de N. 74 b, Facilis pater.)(Difhcilis. Topic. 226 b, Facilis, procliuis idem: Par. 235 a, Facile, pro cliue, iucun- dum, de Or. u5 a, Hoc mihi crede, ludus eſt homini non he- beti,&ec. id eſt, facile factu. de Orat. 125 b, Materia facilis ad exardeſcendum. I. A.16 b, Sed materia facilis, in re dicta di. cere. pro Cæl. 50 b; Qus omnia facilem habent rationè re- prehlendendi. de Diu. 13 b, Etiamſi faciles nos habuerit ad concedendum. de Clar. 183 a, Antonius facilis in cauſis reci- piendis erat, faſtidio fior COraſſus, ſe tamè recipiebat. de Or. 208 a, Nam ipſæ quidem res in perfacili cognitione uerſan tur. Qu. F. 296 a, Hoc non eſt poſitum in labore aliquo. pro Pom. 12 a, Facilis aditus ad eum priuatorum, liberæ queri- moniæ de aliorum iniurijs eſſe dicuntur. pro Dom. 222 a, Deinde exorabilis populus, facilis ſuffragatio pro ſalute, pro Pl. 259 b, Sed mihi in cauſa facili& explicata, perdiffici- lis& lubrica defenſionis ratio prõponitur. pro Cor. 62 b, Comes, benigni, faciles, ſuaues homines;&c.
FACILITASAt. lenitas, humanitas. de Or. i02 b, Quæ fi uo
bis non probab untur, ueſtram iniquitatem accuſatote, qui ex me quæſieritis, quæ ego neſcirem: meam facilitatem lau datõte, cùm uobis non meo iudicio; ſed ueſtro ſtudio indu ctus, non grauitate, reſponderòõ. Pro POm. 12 a, Qui dignita- te principib us excellit, facilitate par infimis eſſe uidetur. At tic. 200 a, Quis congreſſum meum, quis facilitatem ſermo- nis deſiderauit. Epiſt. 214 b, De quo pro tua facilitate& hu manitate purgatum ſe tibi ſcribit eſſe. Qu. F. 293 b, Facilitas in audiendo, lenitas decernendo. de Orartor. 110 a, Magis a- deò id facilitate mea, quàm alia ulla culpa mea contigit. E- piſt. 183 b, Sed immo deratè facilitate no ftra abutuntur. Of. 23 a, Exercenda etiam eſt facilitas& altirudo animi quaæ di citur. de Or. 125 a, Facilitas ſignificandi.
FACINOROSVS,/, um. ſceleſtus; fagitioſus. Antequam.
195 a, Nemo tam perdita autoritare facino roſa itruentus eſt uita, qui,&c. de Orat. 130 b, Facinoroſos maiore quadam ui quàm ridiculi, uulnerari uolunt. pro Cæl. 40 a, Cum faci- noroſis audacter uiuere. de Le. 164 a, Iniurioſa& facinoro- ſa uita. Facinoroſiſsimus, a, um. I. A. 251 b, Vitam facinoro- ſiſsimis manibus ereptam.
FACINVS, rt. factum inſigne, tam bonum quàâm malum,
flagitium, ſcelus. IJ. V. 270 b, Facinus eſt uinciri ciuem Roma num, ſcelus uerberari, propè parricidium necari, quid dicã in crucem tollere?pro Mil. 1z0 b, Miloni facinoris ſuſpicio, non facti crimen obſtat. de Ein. 84 b, Si enim ita eſt, uide ne facinus facias, cum mori ſuadeas potius. de In. 61a, Volun- tario fäcinori ueniam dari non oportere. 54 b, In externis locis minor eſt ad facinus uerecundia. pro Rab. 94 a, Et id facinus pulcherrimum eſſe arbitrarer. J. A. 18 a, Statimq́; il- la mirabilia facinora effecit.& 255 a, Rectiſsimum facinus. Ep. 22 b, Facere magnum facinus.& 49 b, Committere faci- nus. ad He. 41 b, Facinus præclariſsimum. At. 275 b, Poſtea il lud conſciui facinus. cont. Rul. Ii b, Hoômines ad uim, faci- nus, cædemq; delecti. pro Mil. is b, Is cui nihil unquam ne- fas fuit, nec in facinore, nec in libidine. de N. 63 b, Furiæ uin dices facinorũ& ſceleris. I. V. 274 b; Facinus ſceleris& perfi diæ. pro S. R. 24 b, Sceleſtum ac nefarium facinus. de Cl. idi a, Deprehendi in manifeſto facinore. de N. 4 b, Fieri in ciui- tate facinora capiralia. I. C. 102 b, Obire facinus.
FEACILO); cks. ago, molior, efficio, exequor, efficiens ſum, effe-
ctor ſum, fabrico uel fabricor, gero,elaboro, conficio, perfi- cio, creo, tranſigo, præſto, confio, red do, ad opto, deligo, ce- lebro, comparo, ſacrifico, inſero, produco, induco, commit to, conuenio, exerceo, duco, æſtimo. Sed augeo commemo rando dolorem,& facio etiam tibi, Atti. lib. uu. Faciõ fraudẽ S. C. inde domum cœnatus, ut ſim manè præſtò Wiloni: ibi teigitur uidebo& promoueb 0, At. lib. 4. Facio iniuriã for tiſsimo uiro mortuo, in Piſ. Facio me alias res agere, 15 Fa- mil. Duos duarum ætatum plurimi facio Cm. Pompeiũ
M. Brutum, Ep. Nollem accidiſſet tempus, in quo perſpice- re poſſes, quanti ego te, quanti Po mpeium, quem unum eX omnibus facio, ut debeo, plurimi; quanti Brutum facerein, Epiſt. Ita uiuam, ut maximos ſumptus facio, At. lib. 5. Qlod quidem aut facis, aut perbellè ſimulas: qurod tamen in mo- dum procedir, 16 Fam. Datus eſt tibi ille, condonatus eſt il- le, non facis finem, ferre non poſſumus, pro Planc. Facis ex tua dignitate& è Repub. ad At. Nam ſite interioribus ami- cis tuis anteponis, ualde magnum facis, ad Qu. Pr. In eo li⸗ bro ubi ſe cum Curione collo quentem facit, de Cl. or. Fa- cit enim de ſe coniecturam: cuius,&c. ⁊ de Ora. Conuicium
Piſo ni conſuli mirificum facit, At. libr.i. Plato facit Socratè diſputan-

4 0 kam a eile
leadih popula faciln hh— 7 4 kacr ſokan 3
d5. Zed am a caufaftcnh
mn 20511 an neo uch wban
gpaanne fpanderd pr da
das eärcllin Racdldant aere. —
rnc. Lga. Dd DeGn d i E argatam ſa udi ſenda 40, lanau decernendo. oOrann
Meer med qudm Ala ull cam dad mmoderat? facilitate nottun
Sunda ttam eft faclita A kaun 8 Filnas ſgmcnd. 108V=* Kcclecdes, kasredi 20 tam perditi autorttatt fuonmi A4 ⁴ Oert Ha d. Hcmorſin uun
Kauhxulncrarinolant. hao(àämsx—
dacher uiucrs. ie Le.154 hinit noeuüfaiman, bun. IA. mie
Manibus tcpean.
5 Hactum ungae, 94 chas.1 V.r Nfadanschuns
1 las uerderar, proptp
a wllerr pro NüLnr- 8 Wlrilun. unen oODſkat de Im. 14bSan
us cum mori ſuadesspoum
aei weniam dar 3a oporte
0 d 44 ftemas der
9.
44—
49 1 A
hernmun eatbitrunl
diſputantem, de N. d. J. a. Varronis ſermo facit e- nem Cæſaris, 3 ad Att. Credit ijs quę dicuntur qui odit ora torem, ueraputat, aſſentitur, probat, fidem facit oratio, in
Br. Plaro facit Iſocratem laudari à Socrare, de Opt. 244 a. Minus igitur lucri facit, pro flI. Si ratio mecum facit, i de Di
uin. Nam qui ad uirtutem adiungunt uel uoluptats, quam
unam uirtus minimi facit,&c. 2 de Fin. Plaro facit mundũ ʒdificari a Deo, de Na. Facit ſibi quiſq; nefas, in Phil. At e- nim hic etiam dolore at eum nihil facit, 2 de Fin. Sub. frui- tur. Emit homo cupidus& locuples, tanti quanti Pythius
3
uoluit:& emit inſtructos, nomina facit, negocium conficit,
3 Off. Sic oratio nec plagam grauem facit, niſi petitio fuerit
apta, in Or. Nec pluris facit Camillus hoc ciuile bellũ nũc,
quam illo uiuo ego fecerim Romam captam, Tuſc. Poema porrò facit ita feſtiuum, ita concinnum, ita elegans, nihil ut fieri poſsit argutius, in Piſ. Non ullam rem aliam extime-
ſcens, quàm eandem quæ mihi quoq; facit timorẽ, Plan. li.
10 Epift. Et neſcio quo modo is qui autoriratem minimam habet, maximam uim cum illis populus facit,&c. 2 de Fin. Facimus deos eſſe his uocabulis, quibus à nobis nominan- rur, de Na. Sed ne literam quidem unam facimus niſi foren ſem, 4 Acad. Quo tandem igitur ore mentionem corrupti iudicij facitis, pro Cl. 4 Ver. pro Roſc. Amer. pro Qu. Nulla enim remedia, quæ uulneribus adhibentur, tam faciunt do lorem, quim quæ ſunr ſalutaria, ad Octau. Heluetij ſine du bio ſunt in armis, excurſionesq́ in prouinciam faciunt, At.
lib.. Statim complures cum telis faciunt de loco ſuperio-
re impetum, pro Mil. Impetum faciunt in Fabricium, pro
P. Seſtio. Tuæ quidem lireræ quò ſæpius àme legütur, hoc
ſpem faciunt mihi minorem, z ad Att. Quam tu coniecturã
faciebas ex literis Meſſal æ, Att. lib. 13. pro Rab. perd. reo. Vt
feliciter uir auſtioné faciebat, in Phil. 4 Ver.& 6. Itaq; Hor- tenſius utroq́ genere florens, cſamores facicbat adoleſcés, de Cla. or. Nadauirt ſein ſanctiſsimo templo, quoniam ui ta talis& ciui& uiri fidem non faciebat, pro Mi. Sua enim uitia inſipient:s,& ſuam culpam in ſenectutem conferunt, quod nõ facielat is, cuius modò mentionem feci, Ennius,
&c. de Senect. Quãquam te bonum timor faciebat, in Ant.
Qudd fi hoc, qii teſtamentum faciebat, cauere noluifſet. 2 de La. Vt quur de illo ægroto uota faciebant, Att. lib. 8. de
Aruſp. reſp onſ. Quæcunq; adminiſtraui, ex ueſtra autorita- te& uoluntatefeci, Antequam. Itaq; feci de Fabio ut ſcri-
bis jad Attic. Fei finem offerendi mei, in Rul. Feci igitur, at-
que effeci omn obſequio, 7 ad Att. Et me unum ex ijs feci,
„ 1
qui ad aquas uiniſſent, pro Planc. Etiam Domitio ipſi mul
ta iam feci, quæ uoluit, quæq́; à me petiuit, ad Qu. Pra. Feci
5
ut eſſent nota toſtris Acad. quæſt. ed. 2. lib. 1. 2⁴2εερᷣꝙναμιειQμνν
Pro, noſtris exsoſui. Feci plus quàm uęllem, Aca. quæſt. ed. 1. lib. 2. Nam ego te, ex quo tempore tu me diligere cœpiſti, quotidie pluri feci, Epiſt. 8i quid de his rebus dicere uel- let, feci poteſtærem, in Cat. Feci igitur ſermonem inter nos habitum in Cumano, quum eſſet unà Pomponius,&c. ad Varronein, lib. 9. Summam feci cogitarionum mearum o- mnium. Lentulo, lib. i. Feci ut darem, u ad Attic. pro dedi.
Quod fuit uin optimi, feciſti, ut ne cui innocenti,&c. pro Cl. Grauiſsimum uerò iudicium de mea fide& de conitan tia feciſti,& c. Appio, libr. 11. Sanè quidem ſicut de religio- num iure feciſti, de Diuinatione. Atq; ipſe uarium& elegãs omni ferè numero poema feciſti, Acad. quæſt. edi. 2. libr. i⸗
Qudd domi ta incluſiſti, rarione feciſti, At. lib. 12. Exhoci-
pfo loco permulta idem contra legem uerba teciſti, pro Le ge Manil. pro Koſ. Amer.& 2 de Diuin. Bene fecit Silius, qui tranſégerit, Att. lib. 12. Attis. lib. 7. Apud oppidum Cibyſtra
caſtra feci, 1½ Fam. Reſp. detrimentum fecit, quòod per te im-
perij ius una in ciuitate imminutum eſt, in Ver. Menelaus aægrèéid paffus, diuortium fecit, Atti. lib. 1.& Topi. Et ibi de integro funus iam ſepulto filio fecit, pro Cl. 4 Pam. Ser. Sul Pitij. Hoc ipſo fers tempore, Straro ille medicus domi fur- tum fecit,& cædem eiuſimodi, pro Cl. Attic. lib. 6. Viros bo- nos& honeſtos complureis fecit hæredes,3 OfHicior. 3 Ver. Pro Cec. Sed fecit humaniter Licinius, quòd ad me miſſo
Senacu ueſperi uenit,&c. Qu. F. lib. 2. S1 hic qua ratione ini- ium fecit, eadem cætera aget ſyncerè, temperatè, pruden-
ter, ualde uidero, Attic. lib. 9. At eam tibi C. Verres fecit in- iuriam, in Verr. Ilo crates fecit Panegyricum, Orat. Omnia inſima ſummis paria fecit, turbauit, miſcuit, 3 de Leg. Per- ſpicua ſua confilia, conatusq́; omnibus fecit, z Verr. Quid enim ille umquam arbitrio ſuo fecit, 6 Phil. Glabrionè id, quod fecir, facere lætatus ſum, ut teſtem dimitteret,&c. in Verr. Labienus rem meliorem fecit, Terentiæ, lib. 14. Tams Habitus Oppianicum reum ſtatim non fecit, pro Cl. 4 ad Att. Ille autem ex Myrmillone dux, ex gladiatore impera- tor, quas fecit ſtrages, ubicunq; poſuit ueſtigia, Phil. Vul- canum ceum quem Aleamenes fesit Athenis, de Natu. deor,
xpectatio-
F A 56 Gratufatio quam tuo nomine ad omnia deorum templa fecimus, Epi. Et id, quoniam impenſam fecimus in macro- colla, facilè patior teneri, At. lib. 13. 5 Phil. Honoré mortuo, cui iniuriam uiuo fecimus, faciamus?9 Phil. De quo homi- ne uos,&c. tanta& tam præclara iudicia feciſtis, pro Lege Manil. In meis calamitatib. aliquã ferre opem, ur ſæpe mul torum in periculis feciſtis, Antequã. Damni. n. illius imma turo interitu res Romanæ, Latinæq; lireræ fecerunt, de Cl. de Orat. Fœdus fecerunt cum Tribuno plebis palam, ur ab eo prouincias acciperent, quas ipſi uellent, cæc. pro Seſt. Offic.ʒ in Vat. Neque id actores prius uiderunt, quam
ipſi poetæ quàm denique illi etiam, qui fecerunt modos, de.
Ora. Quatuor uiros municipes fecerunt, pro Clu. Illi enim nuſquam picti ſunt, qui naufragium fecerunt, in marique perierunr, i de* latur. Qui cupidéè profecti ſunt, multi nau- fragia fecerunt, ad Tiro. lib. 16. Pacem fecere cum Samni- tibus Romanl,3 Offic. 12 Ph. Quod Trib. pleb. uerba fece- runt, ut Senatus Cal. lanuarijs haberetur, in Ph. Si ædes exe
ſæ corruerunt, nitiumue fecerunt,&c. hæres reſtituere non
debet, nec reficere, in Top. Feci hoc, quod ne adoleicès qui- dem feteram, ut his de rebus diſputarem, de Or. Decèẽ enim naues iuſſu L. Murenæ populus Mileſius ex pecunia uecti- gali populi Romani fecerat, 3 Ver. Tum quum planè com- Preſſerat, pugnumq́; fecerat, comprehenſionem illam eſle dicebat, 4 Aca. Pręterea pecunias occuparat apud populo 56, & ſyngraphas fecerat,&c. 3 Ver. Peſtamento quod Romæ Paulo& Marcello Coſs. fecerat, hæres ex parte dimidia& tertia eſt Capito, ad Plancum, li. iz. Qui in conuentu bono- rum uirorum uerba de ſalute mea fecerant, pro Domo ſua.
Ego uerò inquam ſi porero, faciam uobis latis, de Cl. or. 12
ad At. Neq; tamen tam multa uerba faciam, pro Qu. Faciã
ur potero Læli, de Senect. Non tacies fidem ſcilicet, quum haæc diſputabis, in PiſiAlienæ igitur, in quies, culpę me reum
facies, ad Bru. Si ne tum quidem faciet inem utriorum, de Vn. i Tuſcu. Tu nos fac ames, 5 Fam. Varinij, Fac cogites, n Fam. Bruti& Caſsij. Verborum ordinem immuta, fac lic, co probauit filij temeritas, ad Qu. Prat- Facito ut ſeiam, At. lib. 2, Feciſſem diſputãtes, 1z ad At. Id eſt, induxiſſem. Dixiſti hu ius te cupiditati obſequi, ſieut ego teciſſem in collega meo, in Piſ.Si meherculè hæc tecũ duo uerba feciſſes, Quid ago? reſpiraſſet cupiditas, pro Q. Et quidem C. Gracchus quum largitiones maximas feciſſer,& effudiſſet ærariũ,&c. 3 Tuſ.
pro Mur. C. Memmius candidatus pactionè in Senatu re-
citauit, quam ipſe ſuus ipſe ceõpetitor Domitius cum Con
fulibus feciſſer, ut,&c. Ar. li. 4. Egeſtate& improbitate coa
ctus piraticam ipſe feciſſet, poſt Red. Medico tria millia iu- gerüm, quaſi te ſanum feciſſet, rheror? duo, quaſi diſertum facere potuiſſet, z Ph. Quum is ſponfionem feciſſet, Ni uir bonus eſſet, 3 Oftf. pro Ce. Iſtos, quibus ocioſi negocium fe- ciſſemus, ocioſiſsimos reddam, pro Lege agr. Magnà ctiam perditi hoſtes acceſsionem fibi feciſſent, Plancus ad Cicero nem, li. 10. Cædem infinitam ciuium feciſſent, in Car. Ar. li. 10. pPro Mi. Quid facerem, n ad Att. Nam antè quam uerbuũ facerem, de ſella ſurrexit, atq; abijt, 6 Ver. Quæ mihi facul-
tas, ut id meo arbitratu facerem, ante hoc tempus nunquã eſt data, de Fi. Quid enim faceret huic conclufioni, Si lu- cet, lucet. lucet autem, lucet igirur, 4G Ac. Poſſeè aliquem in- ueniri oratorem, qui aliquid mali faceret dicendo, obeffèt- que ei quem defenderet, Or. Caſtra in Lycaonia apud Ico- nium faceret, Catoni lib. 15. An mihi nutus tuus non face-
ret fidem, Att. Vt quoniam auribus ueſtris propter incredi- bilem magnitudinem ſcoleris minorem fidem faceret ora-
tio mea, in Catil. Quum iudicatũ non faceret, pro Fl. Quũ
uerbis ſe locupletem facerer, haberer nihil præter illam im
pudentiã quam uidetis, pro Fla. Quum de tota lite pactio-
nem faceret, pro Com. R.& de Pro. Con. Primùm quis An-
„
tonio permilit, inquit, ut& partes faceret,& utram ueller; prior ipſe ſumeret,? de Or. Feci igitur atq; effeci, ut neuter
quẽquâ omniũ pluris, quam me, faceret, ad At. Dein fubito
uultu Milonis perterritus fugeret ad Tyberim: uos& mnes boni uota taceretis ut Miloni uti uirtute ſua lib erer, pro Mi. in Cat. Tuſ. q. li:s. Quũ duo quidã Arcades familia. res iter unà facerent, de Diu. lidem ́; buſtum in foro face- rent, qui illam inſepultã ſepulturã effecerãt, Phil. Neq; e- nim erat ferendũ, quũ qui hodie haruſpicinãà facerẽt, in han natu Romæ legeréẽtur, ad Lepta, li. 6. Quanta tandem pecu nia penderetur, ſi omnium nomine quicunq; Romæ ludos facerent, ad Qu. F. Alios qui à prædonibus erant capti, quũ mercaturas faccrent, ut,& c. 7 Verr. Parad. Ipſisq; magnope re autorẽ fuiſſe, ut aliquando controuerſiarum aliquem fa cerent modum, i de Leg. 1c Fam. Qudòdd quum Gabinium de ambitu uellet poſtulare, neq, Prxtores dicbus aliquot adiri poſſent, uel poteſtatem ſin facerent, ad Qu. F. lib. z. Re- ſcrip ſit, eos facerèt pręconiu, uetari eſſe in Decurionibus, Le Hres,

F A Leptæ, lib. 6. Hoc eſt, quiĩ præcones eſſent. Nam uerba ipſa ſponſionis facerent mecum, ſi uellem diligenter attend ere, pro Cec. Diodoro quid faciam St0c5 4 Aca. Quid tu huic homini facias, pro Cec. Vide ne facinus facias, cuim mori ſuadeas, de Finib. lib. 2. Quin pro dis, mi Spuri, ut quotieſ- cunq; gradum facias, quoties tibi tuarum uirtutum ueniat in menté, ꝛ de Or. Aequum eſt me àte impetrare, ut cohor- tes quæ ex Piceno& Gamerino uenerunt, quæ fortunas re- liquerunt, ad me miſſum facias, Att. lib. d. Et ſi quando me uis peierare, ut paululum tui comp endij facias, paratum t0 re ſcito, pro ROf. Com. Multad; facimus uſq; eò, dum aſpe⸗- ctus ipſe fidem faciat mui iudicij, 4 Aca. Vt nullam reliquã faciat eius opinionem, de Na. d. 1. Retinete igitur in prouin cia diutius eum, qui de ſocijs cum hoſtibus, de ciuibus cum ſocijs faciat pactiones, de Prô. Conſ. Defenſor autem de ea quam propoſui xæquitate nitatur,& ea quum ſecum faciat, non re, ſed deprauatiòne uerbi ſeſe urgeri queratur, in Par. Non modò ut ſumprum faciat in militem, nemini uis affer tur: ſed nec cupienti quidem cuiquam permittitür, pro L. Man. Quid hoc homine faciatis, 3 Ver. 14 Fam. Ld eſt, facere debearis. Ac ne me exiſtimaris ad manendum eſſe propen- ſiorem, qudòd plura in eam partè uerba fecerim, Att. li. 8. Fe- ceris mihi gratum, ſi antè ed ueneris, Att. Per mihi, per in- quam gratum feceris, At. lib. i. Equidem pro eo, quati te fa- cio, quiequid feceris, approbabo, Ep. Vt ſementem feceris, ira metes, inquit, z de Or. Doceo gratio ſum eſſe tribulibus Plancium, quòd multis benigns fecerit. p ro, multis ſpopon derit, pro Pl. Quas iſte tum cædes, quas lapidariones, quas fugas fecerit, pro Domo ſua. Dubitamus quid iſte in hoſtiũ præda molitus ſit, qui manubias fibi rantas ex L. Metelli manuübijs fecerit, 3 Ver. Quum manum fecerit, copias para rit,&c. pro Ce. 7 in Ver. Cuius auus fuerir argentarius, ad- ſtipulator pater, uterque uerò p recarium quæſtum fecerit, ad Octa. pro Seſt. Qui illam uim, deiectionemꝗq́ tuo roga- cu aur tuò nomine tfecerit, pro Ce. Facere abfurdè, de Pet. Con. Facere acceſſus& receſſus, 9 Fam. Facere acceſsionem & deceſsiénem de ſumma, pro Rab. Poſth. Aes alienum fa- cere, At. lib. 13, A ſe aliquid facere, de Or. Facere aliquid al- terius comendatione, 13 Fam. Facere aliquid contra mo- rem cônſuetudinemq; ciuilem, Off.i. Facere aliquid huma- nius, Tuſ. q. li. 3. Facere aliquid humile, ſummiſſum, molle, effœminatum, fractum, abiectum, Tuſ.q. lib. 4. Improbsè ali quid facere, z2 de Fi. Facere ali quid in quempiam, 1z Fam. Fa- cere aliquid ind ecore, libidinosè, effœeminatéue, Off. i. Face re ali quid irritum, 4 in Verr. Facere aliquid quàm parciſsi- m.8, 6 Fam. Facere aliquid ſtudiosè ac libéter, de Peti. Conſ. Amicè facere, de Amic. Facere animum alicuius dubiũ, pro Lege Man. Facere audientiam, in Verr. Cat. 4 ad Her. 2 de Or. Pacere autòriratem, pro Leg. Manil. Facere bellum ali- cui, pro Syl. in Cat.& pro Mil.& pro Font. Facere cædem ui cinorum, pro Syl. Neq; caſtra propter anni tempus& mili- tum animos facere poſſum, At. li. 8. Facere cauſam, ꝛ de Or. Facere cautiones pecuniarum, pro Domo ſua. Facere cer- tiorem, pro Qu. Facere coemptionem, i de Ora. Cœnas fa- cere, At. lib. 9. Facere cœnulas, 9 Fam. Facere côitionem, pro Pl. Facere comitia, 4 ad At. z Ver. Facere commem orationẽ, 13 Fam. Quos concurſus facere ſolebat? quaàm ſe iactare,&c. pro Deiot. Verùm ut ex uno de cæteris coniecturam facere poſsiris, 3 Verr. Quo facilius uos coniecturam de triennio, & de tota Sicilia facere poſsitis, 5 Verr.& 4. Pro Muür. Facere conſtitutum cum aliquo, pro Cæl. Facere alicui conſuetu- dinem cum alio, 3 Fam. Iuno ſoſpita; cui ommnes Conſules
facere neceſſe eſt: pro, ſacrificare, pro Mur. 45 b. Facere con-
ſultò, de Nat. i. Facere contentionem alicuius rei, in Piſo. ꝓ Pl.&% Phil. Pacere contra aliquem, dei. Facere contra iuſ⸗ iurandum ac fidem, Offic. 3. Leges quas contra, præter te, ne mo unquam eſt facere conatus, in Vati. Facere cõtra Remp. amici cauſa, Off. z. Controuerſiam facere dicuntur uerba, in Or. Quid eſt porrò facere contumeliam? quis ſic loquitur, 3 Phil. Pacere conuicium alicui, io Fam. pro Cl. Facere cõui-
uia, de Pet. Conſ- Facere ciuib. omnibus conſilij ſui copiã, 3
de Or. Facere ſibi crimen, pro Fla. Facere decretum ſecundũ aliquem, 16 ad At. pro Mil. Pacere intemperanter in dome- ſticum dedecus, z Phil. Facere deductiones ex pecunia, ã in Ver. Facere diſceſsionem in ſententiam,+ Phil. 6 in Verr.& 6. Pnil. Famil. Facere diuortium cum aliqua, z Phil. Facere donum, 7 in Ver. Facere emolumentum, 2 de Fi. Facere em- Ptiones& proſcriptiones prædiòrum, pro Fla. Facere lon- giorem epiſtolam, ad At. Faceré exercitum, Pliil. Expecta- rionem ſui facere, 4 Acad. Facere magnum facinus, Epe Dif- ficile eſt enim finem facere precio, niſi libidini feceris, 6 Ver. Aca. q. ed. i. li. 2.& Tuſ. q. li.z. Facere aliquem firmiu m, 6 Phil. Fœdus quo ddam facere inter ſe, z de Finib. Facere quid fru- ſtra, ac ſine cauſa, abhorret etiã ab hominis conſtantia, Diu,
F A 552
lib. Facere fu cum, de Petit. Conſ. Deinde eriam gratum ſe mortuis facere, ſi gralliter eos lugeant, arbitrantur,; Tuſc. Facere gratulationem cuipiam,& ad At.s in Ver. Facere ho- ſpitium cum aliq uo, pro Gor. Balb. Facere magnam jactu- ram cauſæ, Diu. lib. 2. Facere lacturam gloricx, Off. i. Iacturã in unius mulierculæ animula facere, Epiſto. lib.+. Sulpitij. Facere iacturam rei familiaris, 2 de Fin: Facere ignem ex li- gnis uiridibus,z Ver. Facere illac, 7 ad A. Hoc eſt, ſtare ab 11 lis partibus. Imp eritè facere,: de Leg. acere uuperum In a- liquem iniuſtè, Off. i. Tuſc. q. lib. 4.& prò Lege Manil. Pace re impetum in hoſtem armatum, de Fin-lib.i. Facere impe- tus, pro Domo ſua. Facere incendium„Parad. Facere ince- ſtum, i de Inu. Facere indicium, z in Verr. Inducias facere, 3 Phil. Facere aliquem infamem, in Ver. Facere initium armo rum, Atti. lib. 7. 5 Phil. Facere initium cædis à me, SPhil. pro Cl. Eacere inirium confligendi, 14 Phil. Facère inſidias, z in Ver. pro Mil.& pro Syl. Facere intercapedinem ſcribendi,i⁰ Fam. Ciceronis filij. Quum exercitu luſtrato iter in Ciliciã facere cœpiſſem, Catoni, lib. 15. Iter in Ciliciam facere inſti- tui, Senatui Populoq́; Romano, lib. 15. Actio maluimits irer facere pedibus, qui incommodiſsime nauigaſſemus At. h. 5 Facere iter quacunq,3 in Verr. Iter ſecundum mare facert, Att. lib. 16. Facere iuſta itinera, 5ad Attic. Quum iratum ad- uerſario iudicem facere uellet, i de Ora. Facere iudicium de aliquo, 5 Phil. Vt primum per ætatem iudicium facere po- tueris, quanti quiſq; tibi faciendus eſſet. ad Pl. lib. i3. de Or. 51. pPro Qu.& pro Fla. bis. Facere iudicium in reum, pro Ra. Poſthu. Facere iuſta alicüi, pro Fla. Facere læticiam, lib. i. de Fi. Facere legem, 5 Ph.TFacere locarionem, 5 in Ver. Nihil o- pus eſt hoc exemplis longius facere, eſt enim perſpicuum, &c. s de Fi. Facere aliquem léquentem, Orat. Ludos facere abſens Malebat, At. Ludos uerò non facere quid fœdius, At. lib. 1§. Noli putare pigritia tacere me, quòd aon mea manu ſcribam, ad Atti. Facere Megaleſia, de Aruſp reſponſ. Facere mentionem alicuius, Acad. q. ed. i. liß. z. Fatere miratidne, Diu. lib. z. Multaq́; facere impurè atq; tetrè, um temeritate atq; imprudentia, Diu. lib.i. Facere multa landabilia, de Fi. lib. 3 Facere mutationem morum inſtitutorum q́Off. n ra- cere mutationem ueſtis, pro Seſt. Nihil face esniſi quod ex- pediat, Tuſ. q. lib. 3. Facere nomen, 3 in Ver.⸗ Fam. Facere nõ pofſum plus quam feci, n Fam. Facerenon doſſum, quin ad te mittam, ad At. Facere non potuiſti, ut non mitteres, u ad At. pro, quin mittercs. Facere hoc officium, ad Atti. Facere omnia amici cauſa, Læl. Facere ſumma omfia de re aliqua, 15 ad At. Scis Appium Cenſorem hic oſtenta facere de fignis & tabulis. Ep. lib. d. Cælij. Peculatum facere, pro Rab. Poſt. Quærere ipſe ſecum& cοitare cum ſuis cc&pit, quibus nã rebus in èa prouincia maximam uno anno pecuniam face- re poſſet, ¼Q Ver. P. Seruilius quinquennium exercitui quum præeſſet,& iſta ratione innumerabilèé pecunliam facere poſ- ſet,&c.; Ver Facere periculum diligentiæ, z Ver. Facere peri culum ſui, Ver. Facere permutationem cunn alio, s ad Atti. Facere quod non peſsimè facias, uel non facere quod non optimè poſsis, humanitatis eſt, 2 de Ora. Quum præſertim planum facere multis teſtib. poſsim,&c. ⁊ Ver. Roſc. Amer. pro Roſc. Com. Facere pop uli ſcitum, Ora. Facere ömnibus ſui conueniendi poteſtatem, 3 Phil. Itaq; quod pro m̃eò iu- dicio facere potui, ut laudarem,&c. fect. Ep. Facerè prædas, 31. V. Facere prælium, pro Dei.& 14. Ph. Facere pro aliquo, pro Domo ſua. Facere Pro greſſus, Tuſ. q. ji. 4. Prolixè culmu lateq́; facere, pro Flac. Vt non reddere depoſitum; etiam he furioſo promiſſum facere; Sec. i Off. i Phil. Facere promiſa, ſtare conuentis, reddere depofita, commutata utilitate fiũt inhonelta, 3 Of. Facere quæſtum furtis,7 Ver. Facere ratum. Diu. li. i. Rectè facere,& bene ſentire, ad bene beated; uiuen dum ſatis, 6 Fam. Facere redemptionem, ꝛ in Ver. Facere re- jectionem iudicum, z in Ver. Facere reliqua, 13 ad At. Rem& ſententiam interdicti mecum facere fatebatur, pro Ce. Tace re rem unam ex duabus, 2 de Finib. Res illius diuinas gpud eos deos in ſuo ſacrario propè quotidie facere uidifti,7 Ve.
3 de Nat. Facere ſacellum, de Aruſp. reſp. Maiòres, qui hunc honorem mulieri Larentiæ tribuerunt, cuius uos pontifi- ces ad aram in Velabro facere ſoletis, ad Bru. Sacrificiũ pu- blicum cum læna facere, de Clar. orat pro Cor. Balbo. Sce- lus eos nefarium facere,&c. dicunt, i de Or. pro Roſ. Amer. & 3 in Verr. Acad: q.&d. i. lib. 2. Cùm furialis illa uox ſecum illos facere perſonabat, pro Pla. 277 b. Lucium Caſsium di- xerunt commemoraſſe cum cæteris, Antronium ſecum fa- cere, pré' Sylla. Caſsius fi reſpondiſſert idem ſentire,& fe- cum facere Syllam: tamen mihi,&c. pro Sylla. Volet enim, credo, Cæſar S. C. facere, ad Attic. Facere ſo cietatem rerum, pr Quint. Facere ſpacia, i de Orator. Demoſthenes fiilla, quæ à Platone didicerat, tenuiſſet,& pronunciare uoluiſ-
ſet, ornatè ſplendideque facere potuiffer, Officiorum. Facere
—y——
——⸗ —
———,—
——
————,

lomano, Ug
544,321 comece. 3
1 444. 4 1* Iauera ¹ ninera ſad en 4 A WNpnamam per mnedint
um per numitm X pro fla dus facers inacun..
reroſdens legem,; Nlctrs locunoae n
Mamphs loagiun factne, ckang 1
funr 1iuem l0acnten Oral
Ned. Ae Lados uerd aasfamnfü patars pigrnia tacere needämn 4 Aan Jastte Megaleü de euhh n alenas, Aad. q ed. Malea fascreimpart ug tmneh
dena, Diu.d. fts malaai
natanonem morum intttatom moaam ucftu, pto Sett Nübilfners a0.. ane nomen z Ia.u las Suim fesin Fam. facereaot Ad 6,41 K Hacrrt aon potu Mter an mitturi. Tacert doc da, duul Aafa, L.xI Hacers ſummsonss, Nn Chemn Raten 1 Ep 1Crbj Peulmnh„
1u proauν nnmumMaf 4 aAen 4. Serullus qann a
In Htrt per nadlge Ne— — cre 629 maltn! 6— 4
2
333S FEA
Facere acceptam ſponſionem, 5 in Verr. Sponſionem facere cum lictore ſuo, H-S duobus milib. 7. Ver. Qui, quũ de re a- gendi nullo recuſante poteſtas fuiſſet, ſponſionem de pro-
bro facere maluerit, pro Qu. Iubet P. Quintium ſponſions
cum Sex. Næuio facere, ſi,&c. pro Qu. Facere alicui ſtoma- machum, Fam. Facere ſtuprum cum ſorore, pro Mil. Facere ſummam pecunicæ, in Rul.& 4 in Verr. Facere ſuſpicionem, Pro l. Facere ſyngraphã cum aliquo, de Aru ſp. pro Domo ſua, pro Rab. Poſth. 2 Ph. Facere adomnia deorum templa, Fam. Topiariam facere, Quint. Pr. lib. z. PFacere tributum,
5 in Ver. Facere tripudium ſoliſtimum dicuntur pulli, Diui.
lib. 3. Quod facere turpe nõ eſt, modò occultsè, id dicere ob- ſcœnum eſt, Oſf.I. Vtrum igitur mauis, ſtarimne nos uela fa cere, an quaſi è portu egrediëtes paululum remigare, 4. Tuſ. lam Apollo uerſus facere deſierat, 2 de Diuin. Facere uerſus in cupiditatem alicuius, 7 Ver. ad Quint. Prat. Facere uerſu ram ab aliquo, pro Font. 1.& 4 in Verr. Veſtigium facere in Poſſeſsionem, pro Cec. Hlic uos aliud nihil orat, niſi ut re- ctis oculis hanc urbem ſibi intueri atq; in hoc foro ueſtigiũ facere liceat, pro Rab. Poſth. Etfi non potuiſti ullo modo facere, ut mihi illam epiſtolam non mitteres, tamen mal- lem non eſſe miſſam, Attic. Id eſt, quin mitteres. Non reſpon dit tamen unà facere Syllam, pro Syl. Is quem ille argenta- riam Lepti feciſſe dicit, 7 Verrin.; Offic. pro Cec. Sed quid, quòd audio Spintherem feciſſe diuortium, Att. lib. 12. Quid dices? an id quod dictitas, iniuriam tibi feciſſe Verrẽ, 1 Ver. Sed mihi uenit in mentem multum fore ſermonem, me iu-
dum oſt, ad Quinr. Frat. Quod agendum& faciendum eſt,
eſt, ur magiſtratibus lege conſtitutis, de poteſtate, rum de
damus, 2 ad Atti. Promiſſum potius non factendum, tam tetrum ſacinus admitrendum fuit, 3 Offic. Faciendu mihi putaui ur reſponderem, 3 Fam. pro, Putaui mihi reſi
dendum. Ne poſſet aliquando ad bellum faciendum locus
ipſè adhortari, Offic. 7 Verr. Fidei faciendæ cauſa, d tor. Medicinæ faciendæ locus non erit, pro Quint. quum caſu diebus ijs itineris faciendi cauſa decedẽs& uincia, Putcolos fortè ueniſſem, pro Pl. In locis, quos ad fi dem orationis faciendam adhiberi dixit, de Orator. De Pu- blio autem quod præſcribi oportet, moram non puto eſſe faciendam, Atrtic. libro 16. Neque ipſe ſatis firmus eſſet ad
caſtra facienda, Att. lib. 8. Nam ur ijs qui honeſtè rem quæ- runt mercaturis factendis, operis dandis, publicis ſumen-
dis, intelligimus opus eſſe quæſito, in Parad. Quories ille ti bi poreſtatem optionemꝗ; facturus ſit, ut eligas utrum ue- lis, factum eſſe, néene, 1 Verr. Neque eſt facturus quicquam
niſi de meo conſilio, Atric. lib. 13. Facturũ eum puto, ut præ-
ſidia deducat, 7 ad Atrtic. Id eſt, Puto eum deducturum. Ar- menium regem in Cappadociam impetum eſſe facturum, Cat. lib. 15. Iurauit ꝗ ſe illum ſtatim interfecturũ, niſi iuſiu- randum dediſſet, ſe patrem miſſum eſſe fa cturum, Officio. Accepi Auiani) literas, in quibus hoc inerar liberaliſsimum, nomina ſe facturum, cumi ueniſſet, qua ego uellem die, Gal- lo, libro 7. Ille ſe afirmare poſtero die, moram nullam eſſe facturum, pro Seſt. Quid exiſtimare eos qui audiebant, ar bitrabare,&c. Nauiculariam te, quum Romam ueniſſes, eſ-
4
2
F
F
E A b non habere: quanquam nec argumentis, nec rerionibt tis eorum oratio confirmatur, de Vn. 4 1 ACERE cum aliquo,& ab aliquo: id eſt, conuenire.)((Fa- cere contra aliquem. pro Ceci. 305 a, Autoritas ſapientiſsi- morum hominum nobiſcum facit. Atti. 96 b, Cùm Cæſare Lentulus conſul facit. pro Cec. 300 a, Rem& ſentẽtiam in- terdicti mecum facere fatebatur. Par. 241 5b, Defenſor au- tem de æquitate nitatur:& ea quũ ſecum faciat, non re ſed deprauatione uerbi ſe urgeri queratur. I. V. 99 b, Faciebant omnia cum Pupilla. pro Quint. 7 a, Veriras cum hoc facit. Pro Syl. 174 a, Facere cum aliquo,& idem ſentire. pro Pl. 277 a, b, Cum furialis illa uox ſecum illos facere perſona- bat. de Diuinat. 33 a, Demoſthenes e ſay Pythiam di- cebat: id eſt, quaſi cum Philippo facere. de In. 59 a, Hocni- hilo magis ab aduerſarijs quàm à nobis facit. ad Heren. 9 a, Attic. 102 b, Sie iudico omnes ignominia affectos illic face- re: id eſt, Cæſari fauere. in Vat. 32 b, Leges quas contra, præ
ter te, nemo unquam eſt facere conatus. de Fin. 73 b, Popu-
lus cum illis facit.
ACERE contra aliquem. de Einib. lib. 2.& in Vat. Facere contra legeererg.
A Ccum infinito, concedentis eſt, pro eſto. J. A.16 a, Fac po- tuiſſe. Epiſtol. 126 a, Verùm fac eſſe omnia. Tuſcul. 193 a, Sed fac igneã, fac ſpirabilem, nihil ad id qu od agimus. Ter. 136 b, Verùm pone eſſe uictum eum:id eſt, fac. Tuſ. lib. i. Sed fac ut iſti uolunt, animos non remanere poſt mortem. Eodem, Fac totum dolere corpus. Eodem, Fac enim animum interi re ut corpus. de Nat. deor. libro 1, Fac id mihi eſſe perſua- ſum. Eodem, Fac imagines eſſe, quibus pulſentur animi. I. V. Fac ita eſſe, tamen ferendum non eſt. I. A. Orato., Sed fac ita non eſſe, num Latinè ſcit? de Orator. de Natur. deorum lib. 3. Attic. libro 14, Sed fac eſſe, nihil ſupereſt. Epiſtol. lib. 7, Fac qui ego ſum, eſſe te. Atri. lib. 7, Tradam igitur iſti me? Me fac poſſe tutò. multi etiam hortantur, num etiam ho-
neſte? I. A. 13, Facite hoc meum confilium legiones nouas non improbare.
8
ACTIO, nis. parres, ſecta, ratio. de Clar. 179 a, Inuidia con
citatur in iudicum& in accuſarorum factionem. Qu. Prat.
320 b, Pabinium tres adhuc factiones poſtulant. Attic. 108 a,
Tenuiſti prouinciam per decem annos, non tibi à ſenatu,
7
F
ſe facturum,) Verr. Facturum te quod oporrter, ad Brut. 29.
Bruti. Quod te tua ſponte facturum eſſe certò ſcio, hono- ris noſtri cauſa libenter, prolixè, celeriter facias, Atti. lib. 16. Idem affirmat uerbum de me illum non eſſe facturum, Atti.
libro 2. Scandilius uerò negat ſeſe apud Artem dorum Re-
cuperatorem uerbum eſſe facturum, 5V er. Quid ſi docebo, iudices, eos qui CCCC. millia lucrifaciunt, damnum fa- uros fuifſe, in Verr. Ais uadimonium deſertum, quæfiuit A te ſtatim ut Romam redijt Quintius, quo die uadimoniũ iſtuc factum eſſo diceres, pro Quintio. Id faciens, interdum mihi peccare uideor: interdum peccaturus eſſe, niſi faciam, 12 ad Attic. Qui quum per agrum Leontinum iter faciens, equum ipſe demiſiſſet in umen, de Di. Rectè facienti gra- tia habenda eſt, 2 de Fi. Scribit Eudemũ Cyprium familia- rem ſuum, iter in Macedoniam facientem Pheras ueniſſe, 1 de Diu. Quidã omnia docentes,& dilucidiora non amplio ta facientes, Orat. 19 3 b, Difficile factu eſt à dijs ortis fidem — 1
—
tio nulla eſſet.. FACTIOSVS,, um. ſeditioſus. Officior. 13 b, Exiſtunt in re-
ſed à te ipſo per uim& factionem datos. ad Heren. a, In in- uidiam trahemus, ſi uim, ſi potentiam, factionem, diuitias, &c. proferemus. Attic. 281 a, Animi hominum infeſti parti- bus. I. C. 121 a, Partium quædam contentio tum in republ. uerſata eſt. Quint. de Pet. 206 a, Homo nullarum partium. pro S. R. 21 a, Sex. Roſcius eam partem cauſam ꝗꝗ; defendit. pro Quint. 12 b, Studium partium. I. A. 200 b, Alteri uicti ſunt, alteri ſunt è medijs partibus Cæſaris. pro Corn. 67 a, Qui neminem unquam alterius rationis, ac partis offendit. Top. 224 b, Tabulæ, quas is inſtituiſſer, cui teſtamenti fa-
publica plerunq; largitores& factio, ut opes quàm maxi-
mas conſequantur. ad Heren. 13 b, Si quis potens& factio-
ſüs,Geecec. 4
ACTIT O, 2s. exerceo, uſurpo. de Clar. 170 b, Quod ne Grę
ci quidem ueteres factitarunt. de Clar. 1/5 a, M. Brutus ac-
cuſationem factitauit. de Diuinat. 123 b, Si eſſet factiratum, non eſſet deſitum. Orator. 210 a, Ad alterum factiratum eſt alterum nouum. Offic. 51 a, Hæc apud maiores noſtros fa- ctitata. I. A. 168 b, Quem palàm hæredem ſemper factitaue- rat. Orator. 210 b. Ille uerſus qui uetat artem pudere prolo- qui quam factites...
ACTVM H. praxis. Attic. 152 a, Meum factum abs te proba- ri gaudeo. pro Dom. 232 a, Illud pulcherrimum factũ, quod ex autoritate ſenatus geſsi. Epiſt. 16 a, Nullum meum mini- mum dictum, non modò factum, pro Cęſare interceſsit, qd non ille,&c. pro Cæl. 4² a, Qui non modò à facto, ſed etiã à conſcientiæ ſuſpicione abeſt. I. A. 252 a, Cùm ipſum factũ per ſe præclarum atque diuinum eſt, tum expoſitum ad imi tãdum. pro Syl. 180 b, Ecquod eius factum aut commiſſum, quod cuiquam paulo minus confideratum uideatur factũ? Antequam: 195 b, Illorum aut in me maledicta, aurt in uos ſceleratè facta. de Finib. 56 b, Facta illuſtria& glorioſa. Ep. 153 2, Factum egregium.
ACTV S, a, um. natus, comparatus, aptus, conſtitutus. Offic. 21 a, Neq; enim ita generati à natura ſumus, ut ad ludum fa cti eſſe uideamur, ſed ad ſeueritatem. pro Mil. 103 a,& Ora. 212 a, Ad quam legem nòôn docti, ſed facti: non inſtituti, ſed imbuti ſumus. Attic. 234 a, Erotem ad iſta expedienda fa-
Etum mihi uidebar reliquiſſe. de Clar. 190 b, Siue quòd na-
tura non eſſet ita factus. Or. 216 a, Sed ita facti ſunt illi pe- des, ut in eis ſingulis mo dus inſit.
7.
FEA CTVS, elaboratus. I. V. 249 b, Argentum factum atque ſi- — A
gnatum⸗

gnatu m. de Ora
ACVLT AS, tus. Aalνe‿‿es, com
PA
F A t. 160 a, Orario, quæ quidem ſit polita atq; facka. in Verr. 206 a, Phaleræ pulcherrimè factæ. G& 208 a, Ar factum.& 2009, Argentum bene factum.& & ſummo artificio facta. & 203 b, Pocula Mentoris manu ſummo artificio facta. moditas. pro Pomp. 7 a, Nec iiſdem redimendi facultas erit propter Lalamnfrademn, ne a- liis uoluntas propter timorem. pro S. R. 33 b, Vi eamus nüc ecquæ facultas ſuſcipiendi maleficij fuerit.G& äbidom:Age nunc, ceteras quod; facultates confideremus. pro Qu. 3 a, Romæ mihi nummorum facultas eſt, quam ſi ſapies„com- .207 b, Erit igitur hæc facultas in eo, quem uolumus eſſe eloquentem. Attic. 127 b, Nec eius rei facultatem, ſi qua erit, prætermitta. pro Arc. 185 b, Alia quæ- dam in hoc facultas eſt ingenij. Attic. 276 b, Quòd ſi ſtatue- ris in Aſiam tibi eundum, nulla erit ad comitia noſtros ac. cerſendi facultas. Offic. 9 b, Videndum eſt, ne maior ſit be- nignitas qu àm facultas.pro Mil. 110 a, Miloni nulla facultas manendi, exeundi non cauſa ſo Am, ſed etiam neceſsitas fu- it. Epiſtol. 57 a, At ea quidem facultas uel tui, uel alterius cõ ſolandi in te ſumma eſt, ſi unquam in ullo fuit. Epiſtol. 145 b, Neque ſi facultas optabilis mihi quidem tui pręſentis eſ= ſet, unquam à tuis confilijs diſcreparem. deIn. 5 a, Quare illa nobis alio tempore ſi facultas erit, explicabũtur de O- rator. 113 a, Non deerit ipfi facultas ex cæteris rebus compa rata. Attic. 105 a, Hic mihi ſui cognoſcendi penitùs etiam 1- ſtam facultatem dedit. pro Font. 278 b, Ne irato teſti facul tas ad dicendum data uideatur. de Orator. 140 a, Opes ſu- perbiæ& libidini facultatem& materiam dare. de In. 80 b, Si cauſa dabit facultatem. pro Fl. 150 a, Libenter arriperc fa- cultatem lædendi quæcunq; detur. de Nat. 61 a, Si. mo dò eã facultatem tibi cauſa dabit. pro Cecin. 29 8 b, Nonnunquã improbo iudici facultas datur, ut cum ſciens perperam 1u- dicarit, tabulas ſecutus eſſe uidcatur. de Diuin. u b, Doleo tantam te omnibus irridendi tui facultatem dare. pro Clu. 19 b, Tamen multæ mihi poſtea ad ſatis faciendum faculta tes dabuntur. Epiſt. 155 a, Gloria, cuius dij maximam facul- tatem tibi dedére. Attic.* His ego duobus generibus facul- tatem ad ſe ære alieno liberandos dedi. de Finib. 64 a, Quæ mihi faculras ad hoc tempus nunquam eſt data. pro Quin. 2 b, Quint. Hortenſius cui ſummam copiam facultatem, dicendi natura largita eſt. pro Rab. 93 a, Vtinam mihi hanc facultatem cauſa concederet, ut pofſem hoc prædicare,&c. de Orat. 97 b, Quint. Varius illa ipſa facultate, quamcunq; habet, magnam eſt gratiam conſecutus. Orato. 207 a, Elo- quens facultatem habet, quæ eſt eius propria, fusè lateque dicendi. Epiſt. 7a, Si res facultatem habitura uideatur, ut Alexandriam tenere poſsis.& ¹51 b, Virtus maximè illuſtra- tur magnis in remp. meritis, quam facultatem habes maxi- mam.& 168 b, Sed alius nemo facultatem habet decipiendi nos. Offic. i5 a, Ad rem gerendam qui accedet, non mo do c5 ſideret, quàm illa res honeſta ſit, ſed etiam ut habeat efficiẽ- di faculratem. Attic.3 b, Cum& ocij ad ſcrib endum plus,& facultatem dandi maiorem habueris. pro Pomp. 17 a, Nihil
5. X8 tentum optimè z10 b, Hæc omnia antiquo opere
1. munen exiſtimabis. Orat
eſt, quod de perficiendi facultate dubitemus. contra Rul. 72
b, Cætera uectigalia belli facultatibus affliguntur, hoc ue- ctigali etiam belli facultates ſuſtentantur. Officio. 2 a, Tum autem conſultant, conducat id nec ne ad facultates rerum atque copias, ad opes, ad potentiam. Quint. Frat. 328 b, Ni- hil quod ad cõmodum meum pertineat, ſine maximo tuo commodo& maxima tua facultate mi frater cogitaris. I. A. 168 b, Vt ſemper nouus ueniam, quam facultatem mihi mul titudo iſtius uitiorum largitur. pro Muren. 134 a, Reſpubli- ca dedit ei facultatem liberalitatis, qua uſus eſt,&c. I. C. 112 a, Facultatem mihi oblatam putaui, ut quod,&c. pro Clu. 33 b, Is oblatam ſibi facultatem putauit, ut poſſet,&c. pro Muren. 126 a, Vera maledicendi facultas. Orator. 203 a, Ma- gni igitur iudicij& ſummæ facultatis eſſe debebit mode- rator ille,&c. Attic. 14 a, Niſi mihi dolor meus, tum omnes Partes mentis, tum huius generis facultatem ademiſſet. de Orat. 140 a, Virtutes quæ in ingenij aliqua facultate poſi- ettan dedenenehgenhegsnheasdaree den ſuppec ar locis.& 93 a, Ocium ac facultas däſcendi mator& maturior.& 96 a, Quoniam ex menon de oratoris arte, ſed de hac mea, quantulacun que eſt, facul- tate quæritis: id eſt, de eo quod ego in dicẽdo pręſtare poſ- ſum. de Opt. 243 b, Vim eloquentiæ non rei natura, ſed ſua facultate metiri.& ibid. Melius à deteriori facultate, quàm genere diſtinguitur de Orator. 06 b, Omnis uis ac facul- tas oratoris in quinque partes diſtributa eſt. de Orator. un a,Studium dicend
eeclnan liccndi, res facultate pręclara, arte mediocris.
3 1 e. 8...
ded ar. 185 b, Huius omnis facultas ex hiſtoria ipſius per- ) 2+* 7.— Pici poteſt. Oci. 44 b, Theophraſtus talium ſumptuum
. r 122.. facultatem, fructum diuitiarum putat. de In, 66 b, In oc-
F A 856
9 1 4. 2— 4. caßone commoditas ad faciendum idonea, in facultate co. pia& poteſtas carum rerum, propter quas aliquid facilius fit, conſideranda eſt. de In. 64 b, Aut poteſtas alijs dofulſſe
3 24 1 3 demonſtranda eſt, aut facu ltas. poteſtas, 11 allt N eſcifle„aut non affuiſſe, aut co nficere aliquid non potuiſe dicetur: fa-
d culras, ſi ratio, adiutores, adiumenta,& cætera quæ ad rem
ertinebunt, defuiſſe alicui demonſtrabuntur. Part. 2 40 b, Facultatum aurem infirmatione utetu r, ſi aut uires, aut ani mum, aut copias aut opes abfuiſſe demonſtrabit, aut alie- num tempus aut locum non idoneum. de Orat. 10 ⅜ b, Qui in aliqua arte& facultate excellit.& a, Oratoris facultas. de Orat. 92 b, Quibus in rebus orarorum uerſatur facultas.& 90 as Illu ſtrare autem oratione, ſi quis iſtas ipſas artes uelit, ad oratoris ei confugiendum eſt facultatem.& ibid. Aſcle- piades in eo ipſo quod ornatè dicebat, non medicinæ facul tate utebatur, ſed eloquentiæ. de N. 59 b, Facultas diſſeren- di A Rheroricis exercitationibus accepta.& 135 b, Ex utraq; parte facultates& copias cognoſcere. Epi. 241 b, Cura ma- gis& diligentia, quàm facultate& copia facere aliquid. L. tem: Materies digna facultate& copia tua. de Nat. 4 b, Cu- ius rei tantæ tamꝗ; difficilis facultatem conſecutum me nõ profiteor, ſecutum eſſe præ me fero. Att. 43 b, Tantæ faculta tes ingenij, confilij, gratiæ. pro Syl. 175 a, Viri ſumma uirtu- te& fide, cuius generis in ſenatu facultas maxima. Anteq. 195 a, Conſularis homo non minimis facultatibus uſus, de Orart. 14 8 a, Habere ſummain facultatem uacui ac liberi tẽ poris. de Nar. 77 b, Spei, ſalutis, opis, uictorię facultas à dijs expetenda eſt. de Ora. 87 b, Vtrunque collaudand um uide- ri, quod tantam iam eſſent facultatem adepti, ut cum maio ribus natu compararentur. de Or. 8 b, Hoc amplius ſi quid poteris, non id mihi uidebitur orator, ſed Crafſus ſua qua- dam propria, non communi oratorum facultate poſſe. Off. 1 a, Vt par ſis in utriuſq; orationis facultate. I. V. 125 b, Prout Thermitani hominis facultates ferebãt. de In. 63 a, Quoad facultas tulit: id eſt, quoad potuimus. de In. 52 b, Ac fons
uidem confirmationis, ut facultas tulit, apertus eſt.& i- bid. Vt facultas tulit, feci,&c. pro Dom. 243 a, Horum ego bonorum facultatem nunquam& copiam exp etiui. Off. z6 b, Quibus autem rationibus hanc facultatem aſſequi poſ-
ſimus, ut hominum ſtudia complectamur, dicemus.& 35 b,
Effectumq; eſt, ut dando& accipiendo,& permutandis fa- cultatibus,& commodis, nulla re egeremus. pro Rab. 933, Qua ſi in illo minima fuiſſent, tamen præ tuis facultatib. maxima putarentur.
FALCARII milites dicebantur falcibus quibuſdam arma- ti. I. C. 99 a, Dico te priori nocte ueniſſe inter falcarios in M. Leccæ domum. I. V. 177.
FALERNVS, a, um. Campanus. de Clar. 191 b, Falernũ uinũ. pro Cl. 54. b,& in Rul. 88 b, Falernus ager.
FALISCVS, ager. contra Rul. 79.
FALLA CIA, clæ. fraus, pręſtigię, dolus, laqueus. de Or. 126 a⸗ Nihil opus eſt ſimulatione& fallacijs. pro R. P. 128 a, Illinc
omnes preſtigiæ, illinc omnes fallaciæ. pro Clu. 398 a, Exagi tabantur omnes cius fraudes atq; fallaciæ. de Diuin. 126 a,
Tota res eſt inuenta fallacijs, aut ad quæſtum, aut ad erro-
rem. pro Qu. R. 48 a, Hic ex fraude, fallacijs, mendacijs cõ- ſtare totus uidetur. Att. i a, Prenſat unus Galba fine fuco& fallacijs. de Nat. 74 b, Doli, machinæ, ſallaciæ, præſtigiæ, ſi- ne ratione eſſe non poſſunt. pro Ceci. 301 a, Aequitatem rei
uerbi la queo capi non oportet. FALLACILOQVENTIAE, plur. de Fin. 121 b. Accij.
FALLACITER. malitiosè, dolosè. pro Dom. 228 b, Maio- res noſtri, qui non fictè& fallaciter populares, ſed uerè& ſapienter fuerunt. Officio. 65 b, Ratio hoc poſtulat, ne quid fallaciter, ne quid inſidiosè, ne quid ſimulatè. de Diui. 87 b, Fallaciter portenta interpretari. de Aruſ. 255a, Fallaciſsimè
ſe alicui uenditare. Partit. 237 b, Fallaciter imitando.
FALLA X, cis. fraudulentus. pro Fl. 262 b, Vicinitas non fuca ta, non fallax, non erudita artificio ſimulationis. pro R. P. 129 a, Fallaces& fucoſæ merces. Attic. 278 b, Quidam Cæ- farem fallacibus interpretibus ac nuncijs impulerunt in ſpem certiſsimam conſulatus. de Diuinat. 127 a,O culorum fallaciſsimo ſenſu iudicant ea, quæ ratione atque animo ui dere debebant. Officio. 59 a, Emolumenta rerum fallacibus iudicijs uident. de Am. 109 a, Vt ranquam in herbis non fal lacibus fructus appareat. Acad. 19 a, Sophiſmata, ſic enim appellantur fallaces conclufiunculæ. de Natu. 75 a, Malicia eſt uerſuta& fallax nocendi ratio. de Diuina. 3 a, Aſtrolo- gi uani, fallaces. pro Mil. 120 a,O ſpes fallaces, cogitatio- nes inanes meæ. I. A. 24 0 b, Spes falſa& fallax. Atric. 164 b,
v α Ʒο fallax.
FALL O, ls. decipio, induco, fraudo. pro§. R.37 b, Roſcius ſo cios induxit, decepit, deſtituit, aduerſarijs tradidit, ompt
fraude& perfidia fefellit. I. C. 123 b, Si uis improborum ſps meam
24
——————
—
—
„—————

FEA meam fefellerit, atque ſuperar It. de Diuina. 85 b, Diuinatio fallit fortaſſe nonnunquam, ſed tamen ad ueritatem ſæpiſ- ſimè dirigit. de Or. 35 a, Quam ſpem cognitionum& con- filiorum meorum, cùm graues communium temporum, tũ uarij noſtri caſus kofellerunt. Off. 9 a, Ad ſupplicium redi- re maluit, quàm fidem hoſti datam fallere. Epiſto. 4 a, Quæ ne ſpes eum fallar uchementer te rogo. Attic. ⸗:52 a, Gaudeo non fefelliſſe eam rem opinionem ruam in Halluſt. 273 a, Multum ucrò te opinio fallet,&c. Oct. 330 a, pro Syl. 175 4, Opinio de te multum me fefellit. in Sall. 272 b, Lo ng? falls- ris opinione. de Or. 10 b, Neque enim hocte Craflè fallit, quàm multa ſunt. Orat. 220 a, Quem quæſo no ſtrüm fefel- lit, ita uos eſſe dicturos? Atric. 5νj, Tamen in lege nulla eſſe
0, edametacaen kad doquenie x. eana
deN. hnuiuſiodi n fallit. I. 4.2 b, Is enim ſum(niſi
ench Mencidnn 8 niuſimodi capita te no n fa 43
—— me fallo) qui,&cc. pro§. R. 26 a, Nifi me fallit animus. Atti. apuan COgnoſ d 227 5 Sed nos(niſi me fallit) iacebimus. Brut. 289 a, Niſi
me fortè fallit. Attic. 122 b, Niſi omnia me fallunt. Epiſto. 33 a, Si quid me fallit in ſcribendo. Epiſtol.76 a, Niſi quid me fallit. Epiſtol. 6 a, Non fallam opini ionem tuam. Acad. 17 a,
num eſeprr mefen Cauere ne capiatur, ne fallatur uideré. Attic. 211 a, poſſum 699l wren. An r de Nat Spe falli poſſumus.& ibid. dali gratie e ſl falli, ut humanus. de Natur. 75 a, Spe falli poſſumus.& ibi — Mäſnin Deus falli qui potuit?de Orat. 92 b, In unum exitum ſpectã — tes,& nunquam fallentes res. de eNare b. Aut tu illum fru-
lalar Roma aon minimis aebe
* Hadere ſamman un facul an. h Spe ſalari,—
I al 5 68
1 9. d—
fallendum parata. FALSE!. falsò. Acad. 35 b, Alentiri falss alicui rei.
Lun FALSIT AS, zatis. uanitas. pro Clu. 18 b, In omnibus locis pa Mtam lam cffent ee rum Kemament:& parum wirin m falſiras habet. empararmeur. de Or. NId M FAL S' O'. false, fallaciter. pro Pomp. un b. Hoc incre dibile o- 2a id muhl aid emenadd mnibus,& falsò memoriæ proditu, muidebatur. Epi. 6 ½2 b, Anoa communi ornomaf Quod uerb: um abs te aiunrt falsꝰ in me ſolere Sole 1
YT FALSVS, a, uin. adulrerinus, inanis, médas, uanus. r ro S. E 335
b, Pro re certa ſoem kalſam domum retulit„Je Oluin. 135 a Fallis&n nendacibus diis mentes moftalium concitare. I. A. 231 a, Complexus falſæ benet volentiae extiter unt in amo- re kmalato. de Or. 125 b, In eo nihil eſſet niſi falſum& imi- tatione mulatum.& 6 69 a, De cuius morte domum falſus ab exercitu nuncius uenit. Attic. iu b, De quibus antè ad te falſum ſcripſeram.& 2 b, Obijcit mi lhi ad Baias fuiſſe fal- ſam. de Diuinat. 130 b, Ex falſis ueruai efici non poreſt de Natur.)7 a, Quę Grdine& rarione nacant, ea mentita& fal
mnaſg orationn facltmlie a homan Hacultates ſerdirtekt hn id ct quoad dotumm dea aüemationis, ur kacak en nl n kens: pro Don. 1 tacukatem n anquam Lcopunan matam rationidud Nancſacnkemt ominum Kadia complecham un AMat dando& accpiauis Kyen Aommodin, nallars egeraun lo minima fuuiſent, tanen neni
ale. cc.
ſpicuẽ mendacium eſt. de Diuina. n*+% a, Teſtes malicia falſi, fictia que eſſe poſſunt. pro Ilac. 15 4 b, Pœna falſärum& cor- P 5†
— 4 licebuntut filcbduqali ruptarum literarum grauis eſt. pro Syl. 184 b, O alſamthe not umiſenat I. A. 2+0 b, Spes falſa& fallax. de Finib. 143 b, Philoſophus 9à⁴ DMo tspan pictus, ut Aicicnr. omam.lV.é. 1 FALX, cts. pro Mil. 119 b, Qui cum falcibus ad Caſtoris cucur 140 Crne rerunt. pro Syl. 170 A, Ille arma miſit, cornua, tubas, falces. äAm Ral. 15 Tälernnl agr. Tuſc. 2 4¹2, Immilsi cum falcib us malti purgarunt,& e Lagm dontra Ral. 3. ruerunt locum. 1A& Ran. preitigis. Lhsent FA M A,me.- opinio, exiſtimatio, nomen ſermo, rumor, prasdi. 8 ℳ—& killacig.En4 catio, com menlorario nominis moſtri, cele bricas ſermonis ocnes fällici nd hominum, fictæ auditiones, diſſeminarus diſperſusq, ſer- — filnas mo, hominum fermo cCelebritas, nobilitas, uentus quidam
omee 2euades ns— 0 ucnta fallacip, aul . L.AI4⸗ en kaade, lachs . ur. a anfds nna „ 2.lälaor N 4 bA Doli, machina, 4 b
dunt. peo Cediah
* 1 1 2 ortet.
poßularis. Att. u17 a, Bona de Domitio, preclara de Afranio fama eſt. I. V. 65 a„Qui ut anrè col Ulectam famam conſerue
laborat. pro Seſt. 26 b, Expetenda ſtbonafhmudenoram. quæ uerè ſol a gloria nominari poteſt. de Fin. 10 a, Quam Grææci v ,2, appellant, aptius eſt hocloco bonam famã appellare quàm gloriam. Offc. 48 a. Fundamentum perpe-
2
2*0 2: aoa f Jlur defas tuæ commendacionis& famxæ eſt iuſticia, ſine qua nihil pο 10 NI N rIE.5 d teſt eſſe laudabile. prô Quin. ⸗ a, Famam exi iſtimatiõnemq; 1TINN dolose- un amittere. Ofic. 39 b, Amor multit: dinis commiouetur ipſa 4—, Kfalluciterpoßu fama& opinio: ne liberalitatis. Quint. Frat. 29 4 b, Quod i- n. 1bNadoweg ta eſſe, conſtanti fama atque omnium ſermone celebratum — Sos at quid inua 1 eſt.& ibid. Conſtare inter omnes uideo,&cc. prO Mur. 133 b, 4 Juid— mn ze uc Hoc quanti putas eſſe ad famam lominumi in hoc felici- „ofientaA aft 7. 2 hana⸗ tatis fama ſermoq́; uoluit. pro Flac. 14.3 b, Sed uod ipſi au nd'tare— P ſlatad ue diſtis communi fama atque ſermone, den ui, de armis,&c. de .Errsdnen ucot 2g Ar. 78 a, Vthominum fama eſt. pro Syl. 169 a, Vix ad meas llan, o trus encn Arn— aures iſtius ſu ſpicionis mmapergeniee pro Arc. 1961 b, llac 1 Kas— nc unnch 6 tanta celebritate famæ etiam abſentibus notigeraf Item: bs interpe ze Dunm At fuit fama quotuſquiſque iſtã eff ugere poteſt in tam ma- — 4 afalassr au tuususs ledica ciuitate? I. A. 261 a, Cum eriſtis J à Mutina fama mana- — unt, Nau ret. in Verr. 76 b, Famam emanare. Attic. 126 b, A Brundu- n ene e aEmet vumne ſio nulla adhuc fania uenerat. pro Milon. 120 b, Fama de in- adant. ₰ 9a le pi teritu Clo dij fines imperij Romani peragrauit. Epilto. 149 jent. 44— 6u4.1à⁄ a, Tamen ipſa fam a, quæ de tua uoluntate percrebuit, ma- n appeen ſancule e ai znam es laudem conſecutus. I. V. 215 b, Harc fama de no- ano. deſss ſtris hominibus percrebuit. Top. 227 b, Fama uulg iiduod- ncn 56g dam muleitudinis teſtimonium. pro Seſt.²+ a, Hac fania ce
lebrantur. Ep. n7 a, Magna illico fama Kurrerit,& de damna
— 2— 13 rione feruenter lo⸗ Aui eſt cœptum. de Cl. 188 b, Catulo ſua- . 8 14 2udo p 299 1 ae e-* 44 4 * A 4 v 1 r 6544
ctu fallas, aut,&c. Quint. Frat. 300a, Hominumi ingenia ad
12 plenadue er erroris ſunt. de In. 53 b, Falſum eſt, in quo per-
uitas uocis, bene loquendi famam confecerat. de Nat. 4 5 2 Accipere fama& auditione eſſe aliquid. Offic. 56 b, Hlareu. les, quems hominum fama beneficiorum memor, in conci- lio cœleſt tium collo cauit. Tuſc. 172 b, Fama nunquam deſe- ret Cæſarem. Epiſt. 12 a, Non putaui famam inconſtantiæ mihi pe rtimeſcendam. Epiſt. 135 a, Effugere autein ſ1 uelim nonn ullor um acut è aut facetè diero rum offenſionem, fa- ma ingenij mihi eſt abijcienda. de L. 166 a, Innocentes ergo & uerecundi ſunrt, ut bene audiant:& ut rumotem bo num colligant, erubeſcunt. pro Clu. 44 b, Ventus quidam popu laris. ama forenſis, de Pet. Conl. Fama ac laus perenns, Di uinat. lib. 2. Commendario s& perpetua fama, Odic. Fama popularis, de Pet. Conſ. Fama popularis, ſultorum impre borumq; conſenſu excitata, Tuſc. J. lib.. Fama 50 Pularis⸗ quę ſe gloriæ imitatricem eſſe uult, cemeraria arq; mconki⸗ derata,& plerunq; peccatorum uit tiorumd; laudatrix x, imu latione honeſtatis formam eius pulchrtrudinemô; corrum pit, Tuſc. q. lib. 3. Itaq, non tam iſta me ſapientis„ Sc. 1 fama dele cat falſa pręſertim, quam, Scc. de Amie. Toc triduo uel quatriduo triſtis à Mutina fama manarat, 14 Shilip. Verus & illuſtris fama, pro Muren. Fama adoleſcentis paulum hæ ſit ad metas, pro Cæl. Fama nunciabat te eſſe in Syria, autor erat nemo, ¹2 Fam. Vix ad meas aures iſtius ſuſpicionis fa- ma peruenit, pro Sylla. Magna illico fama ſurrexit,& de da mnatione feruenter loqui. eſt cœptum. Eo. lib. 3. 6 a, Cælij. Famæ ſeruire, 14 Fam. ad Att. Famã colligere, in Verr. Col lectam famamt conſeruare-„2 Verr. Famam milierä multo- rum oculis lux clara cuſtodiar, dil ligentiſsimè ſanciendum eſt, 2 de Leg. Famam depeculari, 4 ad Heren. Reprimere fa- mam, n Phii llipp. Famam temeritaris ſubire, ad Brutum 9. Famam tuam ſuſtinere non poſſe, ut,&c. 9 ad Atric. Ba! b: id eſt, non conuenire famæ tu v. Accipere fama& auditio- nè factũ eſſe aliquid, z de Na. Si quid ipſi audiſtis communi fama atq, ſermone de ui, de armis,&c. pro Flacc. Ex uetere fama Gręciæ hæc collecta ſunt,;z de Nat.
FA M E S, mis. cibi appetitus, eſuries, inedia. Attic. 32 a, Etiam fames, qua nihil miſerius eſt, quæ rum erat in hac mea Aſia, mihi optandaf fuit. de Fi. 56 b, Cum cibo& potione fames, ſitisque depulſa eſt. de Finib. 3 a, Cibi condimentum eſt fa
mes. Puſc. 24 7 a, Obſonare ambulando famem. Atric. u b, Fuerunt quos fames magis quàm fama commouerit. pro Dom. 225 b, Necilli cæmentis ac tegulis tectorum meorum ſe famem ſuasm expleturos purauerunt. de Diuinat. 123 b, à- uis fame enecta, in offam pultis inuadit. pro Clu. 31 b, Be- ſtiæ fame dominante, plerunque ad eum locum ubi paſtæ aliquando ſunt, reuertuntur. pro Flacc. 149 b, Qui in fame frumentum expor tare erat auſus. Qu. Fra. 303 a, Qis eſſet qui plebem fame necaret. Atti. 85 b, enarores quinq; fame necati ſunt. I. C. 102 b, Patientia famis& frigoris. Epi. 138 b, Integram famem ad ouum affer 0. FA MIL. IA, lie. agnatio, cognatio, ſtirps, locus, ſecta. Errät, qui putant familiam& genus,& gentem,& gentiles,& a- gnatos,& ſtirpem, idem eife,& eiuſdem rei uocabula. Hæc enim ſ Fei inter ſe differunr, ut totum& pars, ſiue ut genus & ſpecies. Nam genus; ‚gens, genrilis& gentilitas, totũ ſunt: continentque quaſi partes familiam, ſtirpem ‚agnationem. Sic auteni inter ſe comparantur: Genus;„ſtirps: gentilitas, agnatio: nomen, cognomen. nam gens ad nomen: ut Cor- nelius uadic Gorneſla gens: familia ad cognomen, quæ fa- miliæ unius gentis inter ſe diſtinguuntur: ut Scipiones, Len
tuli, Dolabellæ, Syllæ, Cinnæ: quæ omnia, Cornelia gentis
cognômina familiæq; ſunt. de Na. 57 b„Homines coniugũ, & liberorum,& familiarum ſuarum canſa frumentum con dunt. ꝓ Cec. 295 b, Familia, quæ conſtant ex ſeruis plurib.
de Cl. 172 a, Cum inſtmularetur familia, partim etiam libe- ri. pro Cec. ↄ95 b, Vnus Romo familia non eſt. pro R. P. 122 b, Qnai in familiz laus aliqua fortè floruerit, eam ferè, qui ſunte eius ſtirpis, kupidiſsimè perſequuntur. de I. egibus 160
b, In ciuit earlbiis ratione quadam agnatidnibus familla- rum diitiaguuntur ſtatus. Pro Cluen. 20 b, Pamilia ‚Ccogna-
tio, nomen. de Clar. 18 8 a, Vt dudum de L. æliorum& Mu- tiorum familijs audichamus. pro Muren. iz7 b, Vetus& il- luſtris familia. ibid. a, Sunt amplæ& honeſtæ, familix ple- beis. de Orator. 109 b, Vnum putaſti ſatis ete in una fami- lia Rhetorem.
FAMII. 14, pro ſecta. de Orat. 148 b, proſeminate unt qua- ſi familia diſſentientes inter ſe. de Orator. 88 b, Tum fin- gulæ fam liæ in te impetum facerent, de In. 63 a, Ex his duabus diuerſis Hicuti kamilijs. ne Diusnas. 109 a, A' Pe- ripateticorum familia. pro Syll. 177 b, Gladiatorum 12- niilliæ.
FAMILIA, hiæ. pro tota patris familiæ poſſeßione. de Or. 105 b, Qui quibus uerbis herciſci oporteat neſcit, idẽ herciſcun
de familiæ cauſam agere non poteſt. pro Ceci. 295 b, Arbi- 2 trum
568
„.

559 E A
trum familiæ herciſcundæ: id eſt, poſſe tis diuidundæ. Eſt etiam nomen actionis de, ut habetur Higeſt. lib. i0, eo dem tirulo. FAMILIARI 8, re. familiaritate coniunctus, neceſſarius; inti mus, domeſticus, qui in intima familiaritate alicuius nere ſatur, uſu coniunctus.)(. Alienus. Att. 264 b, Homo fami 1a- riſsimus,& mihi omnibus rebus coniunctus. Epi. 31 a, Is eſt familiarib. I. A. 161 a, An ego
ex meisdomeſticis atq; intimis famillar. 1d non uenirem cõtra alienũ pro familiari& neceſſario meo?
pro Qu. R. 33 a. Familiaris.). Alienus- Qu Fr. 305 a,Intimus, proximus, familiariſsimus quiſq. ſibi pertimuitt. Epi. 99 b, C xſar ad me ſeripſit, nõdum te ſibi ſatis eſſe familiarẽ pro- pter occupationes ſuas, ſed certe fore. Off. 40 b, Habere ami cos, quibus cum poſsis familiares conferre ſermones. J. V. 35 a, Quis unquam in luctu domeſtico„in funere familiari, cœnauit cũ toga pullalpro Rab. 91 b, Funus familiare. Tuſc. 14.3 a, Res familiaris& domeſtica. ad Heren. a, Et ſi nego- cijs familiaribus impediti, uix ſatis,&c. pro Cæl. 50 b,& I. A.175 b, Fieri familiarem alicui. de Am. 10 3b, Vidimus Pub. Aemil um C. Luſcinio familiarẽ fuiſſe. Qu. Fra. 315 a, Ipſe eſt enim ueterator magnus,& perfamiliaris Philiſto. de Orat. 14,9 a, IS qui familiarior nobis propter ſcriptorum multi- tudinem eſt Demoſthenes.
FAMILIARIT AS, tss. uſus, conſuetudo, neceſsitudo, con- junct o, uictus. Epi. 212 a, Cum Lyſone Patrenfi eſt mihi qui dem hoſpitium uetus, quam ego neceſsitudinem ſanctè co lendam puto: ſed ea cauſa etiam cum alijs complurib. fami liaritas tanta cum nullo hoſpite, æ ea cm officijs eius mul tis, tum etiam conſuerudine quotidiana ſic eſt aucta, ut ni- hil ſit familiaritate noſtra coniun ctius. OEn b, Conſuetu- dines præterea& familiaritates, multæ q; cum multis res ra tiones; contractę.& ibid. Cum boni uiri moribus ſimiles ſunt familiaritate coniuncti. Att. i8 a, Itaq; in ſinu& in fami liaritate adoleſcent s& cum eo, ut res indicat, congreſſus eſt Eoiſtol. 212 a, Nihil eſt familiaritate noſtra coniunctius. pro Dei. 251 a, Conſuetudo familiaritatem affert. Off. 39 a, Familiaritates habere fidas amantium nos amicorum Epi. 102 b. l. V. 143 a, Vonire in familiaritatem alicuius. Qu. Fra. 300a,& I. A. 175 a, Recipere aliquem in familiariratem ſuã. pro Cor. 67 a, Verſari in familiaritate alicuius. pro Syl. 169 a, Cum mihi ſummus tecum uſus eſſet. de Orat. 87 a, Anto- nius ſumma familiaritate coniunctus. I. V. 143 a, Is bene pe- nitùs in iſtius familiaritatem ſeſe dedit. Quint. Frar. 292 a, Qui in tuam familiaritatem penitus intrarit. pro Cluent. 315, Is ſeſe ad Staleni familiaritatem applicauit. pro Quin. 2, Tamen inductus conſuetudine& familiaritate Quinti-
us, fecit,&c,
FAMILIAS. ut paterfamiliâs: id eſt, dominus& adminiſtra tor rei familiaris. pro Qu.: a, C. Quintius ſuarum rerũ pa- terfam lids& prudens& attentus. de Rep. li.. teſte Nonio: Bono patrifamiliâs, colendi, ædificandi, ratiocinan di qui- dam uſus opus eſt. pro S. R. 25 a, Patresfamilids.& 26 a, Pa- trifamilids. I. V. 245 a, Patribusfamiliarum.
FAMILIARITER.liberè, amicè. Att. 95 b, Decreuerã cũ eo ualde fa miliariter uiuere. I. V. 59 b, Cum aliquo familiariſ- ſimè atq; amiciſsimè uiuere. Atti. 136 b, Quæ ſoluto animo familiariter ſcribi ſolent, temporibus his excluduntur. pro Cæl. 49 b, Licentius, liberius, familiarius cum aliquo uiue re. de Or. no a, Hoc ſi tu cupidius factum exiſtimas, Cæſari attribues: ſi familiarius, utrio: noſtrüm.
Gionis, ſeu hæredita familiæ herciſcũ-
FAMOSVS,, um. infamis.)((Clarus, nobilis, honoratus, qui
magnum nomen in autoribus haber, qui eſt in magno no- mine& gloria. de Orator. 134 b, Nam me ad famo as ue- tuit mater accedere Poetæ. de Republi. libro 4. teſte No- nio: Atque etiam ſi qua erat famoſa, ei cognati oſculum non ferebant.
FAMVLA, la. ancilla. Tuſculan. 164 a, Res familiaris eſt mi- niſtra& famula corporis. Tuſculan. 228 a, Si uirtus famula fortunæ eſt.
FA M VLARIS;re. ſeruilis. Tuſcul. 174 a, Famularis ueſtis. a- lids familiaris.
FAMVLATVS, tus. ſeruitus. de Am. 109 b, Qui aliquandiu propter ignorantiam ſtirpis& generis in famulatu fue- runt. Oflic. 75 b, Quàm miſer uirrutis famu atus ſeruien- tis uoluptati.
FAMV L. O R. aris. de Rep. Eſt enim genus iniuſtæ ſeruitutis cum hi ſunt alterius, qui ſui poſſunt eſſe: cum autem hi fa. mulantur, qui,&c. apud Non.
FAMVI. VS, u. pediſſequus. Off. 37 b, Heris ſit ſanè adhiben- da ſæuitia in famulos, ſi aliter teneri non poſſunt. de Am. 106 b Parare pecuniam, equos, famulos,&c. Tuſculana. 185 b, Ergo hos ut famulos uinclis arceamus. de Leg. 174 a, Fa- muli Ideæ matris. 5 4
FANATICV S,a, um. deliras, furens. de Diuin. 133 a, Iſti phi-
F A 560 ſoſophi ſuperſtirioſi,& penè fanatici. pro Dom. 234 a, Ho- mo fanaticus.
FANDVS, a, um. de Diui. 94 b, Neque me apollo fatis fandis inuitam ciet. Poetæ.
FANVM, ni. templum, locus religioſus. de L. eg 155 a, Atheni- enſes contumeliæ fanum& impudentiæ fecerunt. de In. 62 a, Crotoniatæ templum Iunonis religioſisimè colebãt.&e ibid. paulo poôſt, Propter fani religionem: cũ de codem tem plo loqueretur. pro Rab. 96 b, Pro fanis atq; delubris pro- pugnare. de Fin. 73 a,& Tuſc. 153 a, Itanon ſuperſtitioſus es rat, ut illa plurima in ſua patria ſacrificia s fana contemne ret. Ep. 75 b, Vt pecunia in fano poneretur. item: Fanum, tẽ., plum, ædes, ſacra. L. Aedes. 1
FARCITVS,, tum. I. V. 24 a, Puluinus perlucidus, Meliten- ſi roſa farcitus.
FPARIA M. L. Bifariam,& Multifariam.
FARIS, uel fare, fatur. loqui. de Diuin. 94 b, Tum enim ferunt ex oraculo hæc fatam eiſe Pythiam. de Vn. 202 b, Tum ad eos, is deus qui omnia genuit, fatur: Hæc uos,& c. Tuſc. 250 b, Epicurei noſtri Græcè far ne ciunt, nec Græci Larinè. Qu. 5 a, Nulla interceſsit poſtulatio, mitto ęqua, ueràm an te hoctempus ne fando quidem audita. de Na. 7 b, Ne fan do quidem auditum eſt, ibim,&c.
FARTOR ors. qui lucanicas facit& farcit, ſiue qui aues far- cit& ſaginat. Officio. 30 b, Cetarij, lanij, co qui, fartotes, pi- ſcatores,&c.
FARTVS, ta, tum. farcitus. Tuſ. i80 a, Tum iecore opimo far- ta& ſatiata affatim,&c. Orat. 12. Poetæ.
FAS. ius, quod licet. contra Rul. 69 b, 60 a, Vt id quoad poſſet, quoad fas eſſet, quoad liceret, populi ad partes daret. pro Dom. 220 a, Factus es filius contra fas, cuius per ætatem po teras eſſe pater. pro Mil. 10 a, Clodium nihil delectat, quod aut per naturam fas ſit, aut per leges liceat. pro Do. 238 b, Ne enim id fieri fas erat. de Ar. 251 b, Oratores contra ius fas q interfectos. Att. b. Ius& fas omne delere. pro Dom. 232 a, Cum hoc mihi uni dicere fas fuiſſet. pro Cl. 20 a, So- crus generi ſui, contrà quàm fas erat, amore capta. pro Mu-
en. 143 a, Ciues, ſi eos hocnmine appellari fas eſt. Tuſcul. 236 a, Si hoc fas eſt dictu.
FASCEOLAE, larum. ſunt crurum integumenta, quibus or natus cauſa crura inferiora uinciebant-de Ar. 354 a, Mulie- bres ſole; purpureæque faſceolæ. aliis faſciolæ,& qui- dem melius.
FASCIA cuiæ. Atric. 24 a, Etenim mihi eius caligæ ut faſciæ creatæ non placebant. de Cl. ¹54 a, Cn Octauius qut deuin. ctus erar faſcijs,& multis medicamentis propter dolorem artuum delibutus. de Diui. 136 a, Quidam ſomniauit ouum
endêre ex faſcia lecti ſui cubicularis.
FAS CICVI.VS,u. Qu. Fr. 14. a, Faſciculus ille epiſtolarum, in quo fuerat&mea& Balbi totus mihi aqua madidus red ditus eſt. Att. 03 a, Eas epiſt las in eundem faſciculum ue- lim a ddas&-4 a, Accepi faſciculũ in quo erat epiſtola Py- liæ.& 30 a, Faſciculus literarum. Tuſc. 199 b, Faſciculum ad nares admouebis? 1
FASCIS, ſcw. At. 120 b, Age iam has compedes, faſces inquã, hos laureatos, bęc ferre ex Italia quàm moleſtum eſt. con- tra Rul. 85 a, Lictores prætoribus anteibant cum faſcibus duobus. J. V. 240 a, Faſces prætorib. pręferri.& in a, Queſto res cum faſcibus mihi præſtò fuerunt. pro Dom. 218 a, Nul- lus locus orbe terrarum uacuus extraord narijs faſcibus& imperio Clodiano fuiſſet.
FASTI, orum. libri in quibus cuiuſq; diei annid; geſta conti- nentur. Att. 86 a, Flauius anni filius protulit faſtos: nam oc cultaram putant quodam tempore iſtam tabulam, ut dies agendi peterentur à paucis. pro Mur. 129 b, Poſſet agi nécne, pauci quondam ſciebant: faitos enim uulgò non habebãt. & ibidem: Scriba quidam Ca. Flauius ſin gulis d ebus edi- ſcendo faſtos populo propoſuit,& ab ipſis cautis Juriſcon ſultis eorum ſcientiam compilauit. de Pro. 78 b, Non om n1 bus faſtis legem ferri licere, in Piſ. 56 a, Hane legem ulli fa- ſti ferre poffunt? Att. 283 a, Decreui ut in fattis ad eum diem Bruti nomen aſcriberetur.& ibidem: Quod ego cum da-
bam Bruto, notam eſſe in faſtis gratiſsimæ uictoriæ memo riam uolebam. IJ. V. 235 a, Cum diem feſtum ludorum de fa- ſtis ſuis ſuſtuliſſent. IJ. V. 135 a, Eximere dies de faſtis. ꝓ Seſt- 10 a, Conſules non modò ex memoria, ſed etiam ex taſtis e- uellendi. Atric. 59 b, Longæ paginulæ in codieillorum fa- ſtis. Tuſculan. 162 a, Luna accretione& diminutione lumi- nis quaſi faſtorum notans& ſignificans dies. Epiſt. 69 a, E tenim ordo ipſe annalium mediocriter nos retinet, quaſi enumeratione faſtorum..
FASTIDILO, du. faſtidio afficior, offenſionem atque faſti- dium ad aliquam rem habeo. pro Mil. 10° b, Qui non mo⸗ dò improbitati iraſcuntur candidatorum, ſed eriannreats
8 36i
A— 8——8——
„
F;

Gercs far aec — 81 4414 Mecrxeinne Doſtalatie Na Ar fande Jandem a2 8 1aahe um eß dim Kc. A E- en lacancn bemnd 4.0 o. 0 b C. an lan 8
—ir Srus. Taf. 1/5 4 fr Kr. Or rat. A 4* 22 10acra Ral. 65 S kti *— Tnad here, Dopal uzen Ta e Shun CDatrafas ciuxn Aerr peo M L0 4( lodium aälas huran kas Fr, aut per legen leen. n Iden ſan eran. de Ar. ꝛ9 b„Oud dan. Ler. n d 12s u on teenn m ant Acers fas fuifa mt Aeatrd Falm fas eras unotn a A ts bocn anssrdat 4 L art — Megmnen ArarA ufenora aincicdant. ieN arpurree Eſccolr. s kn 4. Aer. 14 à4, Prmimmihi emag „laaebant. de(1,14 4(3 Otan 6. 4 mal medicaments pam drrnn. 4e 0 91 54Ldinam A ken! an eudnul LVI. Fr.2* Afadahaies rat An Zaldit ttn N 08 ½ EM epift 12— X Accepi flenun u um. T.S“
*
Kula u
94b* Anscom .u2 dAge 2aAne rrs eN krhagaln— Kor pratondas aße 4 ertot— 1
4794 der 4. 1 V. 140— das mihi per — 8*⁷ 4. 40 nudla.
ut
5666 F A b factis ſæpe faſtidiunt. aliter, In rectè ſatis. L. pertader. FASTIDIOSE, ambitios?, lentè. de Orat. 10 b, Quod e-
go non tam faſtidiosè: in nobis„quàm in hiſtrionibus ſpe-
ctari puto. pro Plan. 273 a, Tum ego ſtomachans faſtidiosè inquam,&c. de Orat. 64 b, Diligenter ac propè faſtidiosè iu dicare aliquid. At. z1 a, Lentè& faſtidiosè probare aliquid. de Orat. 14 2 a, Pudentius uel inuitius, uel: etiam faſticlloſllis facere aliquid.
FASTIDIOSVS, A unm., de Cl. 15; 4, Antomius acilis: in reci-
piendis cauſis erat ‚faſtidio ſior Craſſus, fed tamen recipie- bat. de Cl. 187 b, W. Memmius faſtidioſus literarum Latina rum. ad Her. 36 b, In æquos Geparss faſſ idioſus. Gc 31 b, Au- rium ſenſus faſtidioſiſsimt us...r FASTIDIVM,Mj. offenſio: de Orat. 121 3, Non Ennrranta uf la eius merita, quanta inſolentia hominis, quantum; faſti dium. I. A. 22% a, Quorum f ſi eſſent arrog- entes, non po⸗ ſem ferre faſtidium. 243 a,b, Nec id ſit faſtidio meo, ſed chari tate reipub. in Sal. 272 a, Ego dabo op erasm. ur pro me mini mo cum faſtidio reſpondeam. de Orar. 31 b, Ab aliquo ce- lerrimè faſtidio quodam Eſatietate abalienari. G&161a, Vt neq; ij ſatientur, qui audient, faſtidio fimilitus inis. e Ora. z07 b recta oeeroene Tur pr Aua M rfaſtidijs ad- ſeorum inoratio- n cum ſit in uer. ſibus. de NSe 24 4 a, unintelli dge ntiam mpon nunt in audien- di faſtidio. Tuſ cul. 213 b, Eadue, quæ eis im
ſtidium, de Fin. 5 a, Inſolens domeſticarum re rum faſtidiũ.
de In. 47 b, Cibi ſatietas S&æf kactlzunte de Finib. z0 a, Rudem
enim eſſe omnino in noſtris põetis, aut inertiſsimæ ſegai- cicx eſt, aut faſtidii delicatiſsimi.
FASTIGIV M. g. tolumen conus,fnis de Gratas 59 b Gapi
tolij faſtigiumi illud. cæterarum. ediumno onwenuſtas, ſed neceſsitas ipla fabricata eſt. Qu. Fr. 320 2, Tectum multo- rum faſtigiorum. J. A. 181 a, Diuus lulius habuit puluinar, 11- mulachrum, fatgigiden, gan ninem,&c. Off. 39 a Imponere fa ſtigium operi inchoato.). Iäcere fundamenta. 1 FAT ALIS le. ex omni æternitate definitus& conſtitutus. Poſtquam 202 4, Quonié nobis quaſi aliqua fatali neceſ- ſitate cum fortuna bel ellige pub. perfuncta eſt hoc s bro fatalid; bello. de Fat. 144 a, Cauſæ fatales.& ibid. 11 ecohibenresi in ſe eſelentiam naturale em.& ibid. Aeter dane ache däcner eneceſsitate manã res. de Som. 127 a, Cü h hi duo numeri circuitu nat. urali ſum- am tibi fatalem confecerint. Ac. 44. b, Fatalis& immuta- 3 b lis continuatio ordinis ſempiterni. de Oiuinat.i 23 b, Hæ poſſunt prouideri, quia, certa ſunt,& fatalia. de Fat. 146 b Tam enim fatale eſt medicum adhib. ere, quàm onmaleſco⸗ re. de Diu. una a, Non igitur fatales exirus habuerunt. de Ar. 244 b, Scipio quaſi fatali euentu ſolus Carthaginem cuer- tit. Poſtquam. 204 b, Ille annus, quem ego mihi quam pa- triæ malueram ee Faralemm. I. A. 167 b, Quod fuiti illorr utrique fatale. pro Seſt. 6 b, Sed fuit profeci quædam il la reipub. fortuna fatalis, ut ille,&c. de Cl. 1871 b, In hoccom- muni noſtro& quaſ faraß. malo. JI. C. 188 b, Meus conſula- tus ad ſalutem reipub. propè Sfatalis fuit.&. 112 b, Hic annus fatalis eſt ad interitum huius urbis. I. B. 81 a, P. Cloglus fa- tale portentum reipub. de Fat. 141 a, Vis eſt nulla fatalis. de Natur. 12 b,& 10 a, Fatalis neceſsitas rerum futurarum. Par. 236 a, Quæ cuique accidunt diuina atq; fatalia. I. A. 209 a, Fuit aliquis fatalis caſus, ut ita dicam,&c. nunc ſi 1quis erit, erit uoluntarius. FAT 4 LIT E R. neceſſarid. de Diuin. 112 2, Oamnla quæ Lkunt. quæd; ſunt, ex omni æternitate deſinita efl Ie faraliter. FAILFE O R eris. confiteor. Epi. 157 b, Laterenſis noſtri animũ in rempub. ſi ſingularem ſemper fatebor. pro Ceci. 289 b, Nö ſolùm fateri, ſed etiã profiteri aliquid. pro Rab. 93 b, Dam obrem kateor atq; etiam profiteor, Gc] præ me fero, perduel lionis iudicium à me fuiſſe ſublarum. de Clar. 171 a, Tu qui à Næuio uel bmiph mulra, ſi fateris: uel ſi negas, ſurripu- iſti. Part. 234 a, Mori maluit falſum fatendo, quàm infician- do dolere. de Nat. 58 a, Hominum cauſa earum rerum co- pias comparatas fatendum eſt. Antequam. 195 b, Qui de ſce lere fatere ur.& de Inuent. 72a, Fateri de alidua re. contra KRul. 77 b, Qucæ eſt iſta æ equitast hunc agrum excipere nomi natim„qui publicus eſſe latearur. FATIDICV S, ca. quem Liuius fatiloquum dicit. de L. 173 b, Eatidicorum& uatum effata incognita interpretari. de
N. 5 b, Anus fatidica 5 Stoicorum Tpovob. FATIGATVS;,. Top. 227 a, Fatigatus igne.
FATVIT AS, tis. ſt ulticia. de In. 74 b, Poſtea defnitionibus
oſtendere non hanci imprudériam aut caſum, ſed inertiam, negli igentiam, fatuitatem nominari oportere.
1A VM, u. uis fatalis, fatalis fortuna, fatalis ueceßʒitas,quã 4
Worhis cont raria, uæ habent ad res certas uitio(an offenſionem, atque fa-
gerandum futt. pro Mar. 136 a, Reſ-
„ 3 fEA 562
Græci&udν εεννʃ dicunt. de Natur. 12 b, Aeternis cauſs na- turæ neceſsitate manantibus nerum eſſe aliquid,&c. de⸗ Fat. 14 4 a,& ibid. Fati neceſsitas, quoda à Deo cõſtitutum& de- ſignatum eſt ut ueniat, cauſarum ſeries ſempiterna,c cauſe ę- ternæ rerum futurarum, cauſæ immutabiles& œxernæ, au ſæ incluſæ in rerum natura atq. mundo: de Di. 1061 b, Fieri i- gitur omnia fato, ratio cogit fateri, fatum autem id appel- lo. quod Græci quaéuilosid eſt, ordinem ſericm; c. auſatä: cùm cauſa cauſæ nexa rem ex ſe gignat, ea eſt ex omni ixter- nitate fluens ueritas ſempiterna. ibid. Fatum eſhe cauſa a.- terna rerum, cur ea quæ præterierint, facta ſint:& ea quæ inſtant, fiant:& ea quæ conſequuntur, furura ſint. de Nat. 123 b, Hic uobis extitit primùm illa fatalis neceſtitas, uam &ra„ε erlo dicitis: ut quicquid accidat, id ex æterna uer
te caufarumé; continuatione fluxiſſe Aicatis.& 62 b„Aug 31 ſemper ex omni æternitate uerum fuerit, id eſſe fatum.. de Fat. 14.8 a, G& de Natur. 12 b, Omnia fato keri ‚in qua ſenten- tia Democritus, Heraclitus„Einpedo Clen, Ariftote! es fuit. de Diuinat. nz a, Omnia fato f fieri znihilfierie extra fatum. de Fat. 147 a, Stoici fato omnia Keri; dicunt. Topic. 22 5 b, Ex hoc genere cauſarum ex æternitate pendentin uim fatum à Stoicis nectitur. de Diuin. uz a, Omnia quæ ſant futuraue ſint, fato contineri.& ibid: Anile ſanè&p. enum ſup perſtitio nis fati nomen ipſum. de Diuin. nz b. Ruina igitur oppreſ- ſus eſſet, at id neq; ſi fatum fuerat, effugiſſet: neq, ſ non füe rat, in eum caſum incidiſſet.& ibid. Mutari enim! fata non pofſunt.&ibi. Sin autem id poteſt flecti, nullum eſt fatum. de Fat. 141 a, Daphnitæ fatum fuit de equo cadere,atdnei ita perire. 4 6 a, Si fatum tibi eſt ex hoc morbo conualeſce- re de Diuina. 122 b, L. Tarutius urbis noftræ fata canere nõ dubitabar. de Diuinat. 94 b, Neque meA⁴ pollo fatis fan dis dementem inuitam ciet. I. C. 112 b, Lentulus a utem confir- mauit ex fatis Sibyllinis, aruſpicumd, reſponſis, ſe eſſe ter- tium illum Cornelium, gec. de S0m. 127 a,Sed. eius temporis ancipitem uideo, quaſſ ſi fatorum uiam. de Diuin. 100 ef fa tis, quæ Veientes ſcripta haberent, Veios capi non pofle. & So a, Prædicere quid cuiq; euenturum,& quo quiſo ue fa- to natus ſit. pro Cor. 67 a, Fuit hoc meus fatum, ur in me, &c. de Diuin. 84 b, Atq; ha vc fixa graui fato& fundata tenẽ tur.& u3 b, Quod fore paratum eſt, id ſummume exuperat Iouem. Octauio, 330 b, At ea fata patriæ Paridem fururum prædicabant. pro Ponr. 283 b, Ea conditione atq; eo fato na tum eſſe me,&c. pro Mil. 17 a, Milo hoc fato natus, ut ne ſe quidem ſeruare potuerit, quin unà vempuh feruare t. pro Mar. ¹33 a, Omnes qui adilla arma fato ſumus ‚neſcio quo reipub. miſero funeſtod, compulfi. Att. 24 0 b, Ego quid fa- ciam aut quo me fato geramlI. A. 160 b, Qubnam meo fa- to fieri dicam, ut Scc. Epiſt.⸗ 85 a, Qua quidem in re ſingulari ſum fato. J. A. 190 a, Iam fatum extremum reipublicæs uenit, de Vn. 202 a, Nec uos ul lla morris fata unduam periment. I. A. 1. 54 b, Si quid; mihi humanitaùs accidiſſet, multa enim im- pendérer uidebantur præter naturam, præterꝗ; farum. pro Dom. 242 b, In illo penè àfato reipublicæ. Quin. Fr. 305 a, Vt meo fato Se tu& omnes mei corruiſtis. Att. 14 a, Miſeros nos, cur non omnes fratũ illius unà executi ſumus? I. C. 160 b, Quibus ego confido impendèére fatum aliquod& pœnã,
jiamdiu improbitati debitam. de Cl. 196 b, Sic Hortéſii uox
extincta fato ſuo eſt, noſtra publico. I. C. u14 b, Neq;, tanto ante exitium ac fati ciiem reipub. denunciaſſet. äd Heren. 37 b, Vita hominis fato debetur. At. 16 a, Si noſtrum fatum aut forrunam conquereremur. pro Mur.135 b, Illud fati eſt, hoc
confilij. I C. u15§ a, Niſi dij immortales omni ratione Placa
„ ti, pro psͦ fata ipla flexiſſent. FAT VVS
a, um. ſtultus. pro Deiot. 147 5. N5 modd nequ⸗ Xit probus, ſed& fatuus& amens. Atti. 95 b, Puer forta ife fatut. non grauis nec continens. de Orat. u⁷ b, Hoc præ ceptum eſt magis monitoris nõ fatui du: Aml acuti ma gilte e de Fin. 79 a, dmn planè fatui ſint. Epilt: 160 a, Ne cum Peri. culo fatuus ſis. de O Orat. 134 a,„Homo fatuus, Fc.
3
FAVCE S, cium. anguſtiæ g gutturis. cont. Rul. 83 3 b, Corinthus
erat pofita in anguſtijs atque in faucibus Græch æ. de Orat. 10¼ a, Omitto fauces ex quibus te eripi ui 5.Pr O0 Ar. 189 b, Vr- bem ex omni impetu hoſtium, actotius belli ore ac fauci- bus ereptam arque e eruatam. Qb. Fr. 293 b, Thuſcenius cu- ius tu ex impuriſsimis faucibus ahon neſtiſsimam cupidita- tem eripuiſi. l. V. 8o a,& pro Quin. 4 b.Ac milius ſedens in faucib. macelli. de N. 4 5 a, Patefactis ter Ere faucibus pro Cl. 351 b, Faucibus premi.
FAV E O, ues, Jaui. ſtudeo, amo, complector.( Inuideo. deO.
rat. 127 b, Laiderur enim commo dis homunumi ipſorũ, ſtu- dijs autem eorum cæreris commo dandi fauetur. de Of. 4²³ a, Non modò nõ inuidetur illi ætati, uerùm etiam fauetur. Atr. 203 a, Reſcripſi Patrono, illi nihil opus eſſe, me tamen ei fauturuũ. de Cla. 196 b, Tibi fa auemus, te tua frui uirtute cu- A 3 pimus,

56
53 A
pimus, tibi optamus eam rem pub. in qua,&c. Epi. 187 A, Ea- ueb am& reipub. cui ſemper faui,& dignitati ac gloriæ tuę. & 6 b, Qui mihi ſemper tuæ laudi fauere uiſus eſt. Epi. 33 b, Non magis mihi faueo in amicitia noſtra tuenda, quàm ti- faueo patriæ, quàm tibi.& 246 ua ineſt uis defiderij, ut faueas, g0. pro Pl. 263 a, Cuius ho-
. Jon mulro plt bi.& 1s5 a, Non multò plus
b, Huic meæ uoluntati in 18
14 4 4 1 anrer rero adiutorq; fis, unehementer te rogo. pro us .. g pnresG. faueru, i ri propè dicamn 1 ¹11 montesq; fauerunt. PrO Lig. 138
g nOrIA X
5 1.. 4.— 8 a, Cuius ego induſtriæ gloriæ; faueo. At. 100 b, Fauere ho- nori aliculus. in Sal. 273 b, Ego uirtutib. Cæſaris faui. Tuſc.
*
170 a, Ita iſti faueo ſententiæ. pro Pl. 262 b, Qui fauent nobi jitati. Antequam. 196 b, Fauete innocentiæ. de Di. 101 b, Re- busq; diuinis, quæ publicè fierent, ut fauerent linguis impe rabantur. de Di. i25 b, lam illa fauete linguis,&c. in Ant. 164 a, Ego fauiſſè me tibi fateor. de Di. 120 a, Galli ſilentio no- Sis, ut ait Ennius, fauent faucibus, rurſus cãtu plauſuq́; pre munt alas. pro Qu. R. 49 b, Qui diligebant hunc, illi faue- bant. pro Pl. 259 a, Inuidos Ric accuſationi eſſe fauturos. Or. 209 a, pro Pl. 260 a,& 270 b, Inuidere.)(.Fauere. de Cl. i8 a, Fauere.)(O qiſſe. At. 26 b,& pro Pl. 263 b, Studere alicui.
FAVNVS, n. de Na. 62 b, Fauni uocem equidem nunquàâ au- diui.& de Di. 101 a, In prælijs Pauni auditi.& 104 a; Verſus
uos olim Fauni uatesq́; canebant.
FAVONIVS, uij. Græcè zephyrus, uentus ab occaſu flans. I. V. 241 a, Veris initium non Afauonio notabat, ſed cum ro- ſam uiderat, tum incipere uer arbitrabatur. Aca. 26 b, Mare fauonio naſcente purpureum uidetur.
FAVO R, ork. gratia, ſtudiũ, iactatio, aura, iactatio curfus que popularis, proſper flatus fortunæ. pro Quint. R. 49 b, Quã expectationem, quod ſtudium, quem fauorem ſecum in ſce nam attulit Panurgustſtem: Aura popularis, iactatio popu laris, delinitio multitudinis. Item de Leg. 171.& I. V. 29.
FAVSTE,fortunatè. pro Mur. 124 b, Idè ego precatus ſum, ut ea res uobis fauſteè, feliciter pro ſpered; e&ueniret.
FAVSTVS,, um. Tuſ. 247 b, Horribilem eum diem alijs no- bis fauſtũ putemus. pro FI. 165 b, O noxilla fauſta huic ur- bi. de D. 101 a, Antiqui omnib. rebus agendis, quod bonum, fauſtum, felix, forhunatumq; eſſet, p ręfabantur.& 102 b, Fau ſtaꝗ; ſigna ſuæ laudis reditusq́; notauit.
FAVTO Rorü. ſtudioſus, ſtudens. pro Pl. 270 b, Multi ſunt cu
idi tui, multi fautores laudis tuæ. Orat. 210 a, Non inuidi ſolùm, ſed fautores etiam laudum mearum. pro Plan. 259 a, Cũ multos& bonos uiros eius honori uiderèé eſſe fauto- res. Epi. 12 a, Cuius ego ab adoleſcentia fautor& adiutor exriti.& 198 b, Ego tuorum cõfiliorum autor, dignitatis q́; fautor,&c. Epi. 15i b, Me tuæ dignitatis non modò fautorẽè,
ſed etiam amplificatorem cognoſces. pro S. R. ꝛ1 a, Hic nobi litatis fautor fuit. At. 12 a, Studioſus ac fautor alicuius.
— 1
au 1
FAVTKRIX, i. pro Pl. 263 b, Noſtra illa fautrix ſuorũ regio. de Fi. 62 b, Amicitiæ fautrices fideliſsimæ uoluptatum.
FAVVS, ui. Off. 31 b, Atq; ut apum examina, non fingendorum fauorum cauſa congregantur, ſed cùm congregabilia natu- ra fint, ngunt fauos: ſic ho mines,&c.
FA X, cis. tæda. I. A. 177 b, Illæ faces, quib. incenſa L. Bellieni do mus deflagrauit. I. P. J0 a, Ego faces iam accenſas ad huius urbis incendium extin xi.& 8§ a, Cum ardentes faces furijs Clodianis miniſtrabas. de Aruſp. 251 b, Cum ardentes faces in uicinorum tecta iactas. Attic. 226 a, Serui cum facibus in tecta noſtra immiſsi. I. C. 103 b, Malleolos ad incendendam urbem faces q́; comparare. pro D. 215 b, Prouidendum fuit, ne in hanc materiam ſeditionis iſta funeſta fax adhæreſce- ret. J. V. 217 a, Dextera ardentem facem præferebat. Acad. 22 b, Diana facem iacit Alæua. I. C. 100 a, Cui tu adoleſcentu- lo non ad libidinem facem prætuliſti? I. A. 169 b, Antonius omnium Clo dij incendiornm fax. Offic. 40 b, Dolorum cũ admouentur faces, præter modum pleriq; exterrentur. de Orat. 127 b, Neq; paruis in rebus adhibendæ ſunt hæ dicen di faces. pro Cl. 20 b, Faces nuptiales. de Nat. 28 b, Faces cœ leſtes uiſæ. I. C. 15 a, Viſæ iam no cturno tempore faces.
FAXIT, fawint. futuri temporis, pro faciat, faciant. I. V. 165 b, Dij immortales faxint, ne ſit alter,&c. de Senec. 92 b, Nemo me lachrymis decoret nec funera fletu Faxit, cureuolito ui- nux pexoia uitumneanf 234. b. Dij Erinpur tali benere mi
ui liceat. At. 251 a, Dij faxint, ut faciat ea quę promittit. & 250 a, uod promittis, dij faxint. de Leg. 173 a, Qui ſecus faxit, Deus ipſe uindex eſto: id eſt, faciet, uel fecerit.
FEBRICVIL A, la. cmotiuncula. Attic. 97 a, Erat in extre- mo, tum te febriculam habentẽ ſcripfiſſe. Epi. 156 b, Qui ex labore in febriculam incidit aſsiduam& ſatis moleſtã. Att. lib. 12, De Atticæ febricula, ſcilicet, ualde dolui.
FEBRIS, Pri. J. C. 103 b, Qui æſtu febriq; iactantur, ſi aquam gelidam biberint, prius releuari uidétur, deinde multò gra- uius uchementiusq; afflictätur. de Pat. 1443 a4, Si cui uena- ſic mouentur, is habet febrè. Epi. 107 a, b, Cũ decimum iam dièẽ
8 Te 4
fE E 364
2 4 2 2—„ 2 ◻☛ B. grauiter ex inteſtinis laborarè, nec pi obarem me noõ ualere,
bebam, fugt in
quia febrim non ha in Tu 3 Ex quo ſudore cum cohorruifſet, cũ febri domũ redijt. At. 108 b, Diem tuũ ex epiſtola quadã tua, quà incipiente febri-
b, Tua Auvtis quem in
2 8 1
cula ſcripſeras, mihi notaueram.& 0 diem incurrat, neſcio.& 272 b, Si cum t iduum cibo ſe abſti nuiſſet, ſubitò febris deceſgit.& 71 b.Incõmoda ualerudine emerſerã, utpote cũ ſine febri laboraſſem.& 97 a, Cognoui ex eo quod ita ſcripſeras te Romã ueniſſe cũ febri. Epi. 26² a, Aegypta mihi nunciauit, te plenè febri carere,& bellè ha- bere At. 100 a, Alteram quartanàã deceſsiſſe.& ibi. Tyronem ab altera relictũ audio. de Na. 64 b, Tertianæ, quartanæ fe- bres, quarũ reuerſio& motus cõſtãs eſt. At. 104 a, Aliquãdo axrοεεννπℳꝛꝛ quartã iſtam. Tuſc. 167 a, In eſt enim uelle in caren do, niſi cum ſic tanquam in febri dicitur. FEEBRVARIVS,rij, intercalaris uel intercala rius menſis. de L. 181 a, Februarius menſis extremus anni. pro Qu. R. a, An
te diem IIII. Cal. Februarij. i. Cal. intercalares. L. Intercala
ris. I. V. 124 b,& Qu. Fr. 314 b, Menſis Februarius poſtulatis, &legationib. ꝓuinciarũ audiédis dabatur, ex lege Gabinia. FECIALIS,Ms. ijdem& ſacerdotes& oratores, feciales dice bantur. de Le. 143 b, Fœderum, pacis, belli, induciarum, o- ratores feciales, iudices IIII. ſunto. I. V. 245 b, Dij appro- bent, habemus hominem in fecialium manib. educatum. FECIALI S, le. quod A fecialib. factum cõſtitutũq; erat. Off. 8 a, Belli quidem æquitas ſanctiſsimè feciali populi Roma- Cum iuſto enim& legitimo
ni iure perſcripta eſt. ibi. 74 a, uem& totum ius feciale,&
hoſte res gerebatur, aduerſu 8 multa ſunt iura communia. FEL,lis. flaua bilis. de Di. n4. a, Gallinaceũ fel,&c. quid habet naturale, quod declarare poſsit, quid futurum fitꝭ FE L ES, l. uel felis. domeſtica beſtia, muribus infeſta. de L.
162 a, Qui canem& felem ut deos colunt. de Na. 17 b,& 60 a, Crocodilum& ibin,& felem non uiolari ab Aegypto.
Tuſc. 143 b, Feles, canis, croco dilus.
FELICITAS;,z. beatitudo, proſperitas, ſecũdæ res.)((Affli
tæ fortunæ. I. A. 17 a, Antonius fuit felix, fi poteſt ulla in ſce lere eſſe felicitas. pro Pomp. 13 a, Felicitas, quã præſtare de ſeipſo nemo poteſt, m minifſe& commemo rare de altero poſſumus. pro Syl.* Aliquid caſu magis& felicitate ab ali- quo, quàm uirture& conſilio geſtum eſſé. de Cl. 165½ a, Sum- ma alicuius felicitas. pro Font. 2 82 b, Felicitas Fonteij in re militari. de Cl. 166 a, Feliciras ipfius, qua ſemper uſus eſt. Qu. Fr. 315 a, Felicitas L. Syllæ. ad Heren. 30 b, IIli fortuna fe licitatem dedit, huic induſtria uirturẽ cõparauit. Poſtq. ¹⁰8 a, Pro ſpera, æquabilis perpetuad; fortuna, ſecundo uitæ ſi- ne ulla offen ſone curſu. de Som. 130 a, Hic lo cus in quo o-. mnia ſunt magnis& præſtantibus uiris.
FEFELICIT ER. proſperè, fo rtunatè, fauſtè. I. V. 127 b, Satis fe liciter anni iam aduerſo tempore nauigauit. pro Mur. 234 a, Idem ego probatus ſum, ut ea res fauſtsè, feliciter, proſpe- req; eueniret. de Prou. 75 b, Cæſar cum acs rrimis nationib. Germanorum prælijs feliciſsimè decertauit. I. A. 202 a, Reſ- pub. bene& feliciter geſta.
FELI X, cis. beatus, fortunatus, uictor, florens, cui bene eſt, de D. 10a, Antiqui omnib. rebus agendis, quod bonũ, fauſtũ, felix, fortunatum eſſet, præfabantur. Qu. Pr. 295 b, Aſia in te retinendo fuit felicior, quàm nos in deducendo. de Cl. 17⁰0 a, Sed ille Græcus ab omni laude felicior. I. A. 172 a, Cæſar Alexandriã ſe recepit felix. pro S. R. Quamuis Sylla felix fit, ſicut eſt, tamen,&c. de Fi. 144 a, Q. Metellus beatus. 8e 146 b, Polycratem Samium felicem appe lant. pro Font. 282 a, Felix ad caſum fortunamq́;. pro Mil. u19 b, Valeant, inquit, ciues mei, ſint incolumes, ſint florentes, ſint beati.
FEME N uus. cruris ſeu coxendicis pars interior,& inferior- I. V. zu1 b, Signum Apollinis pulcherrimum, cuius in fulmi⸗ neliterulis minutis argenteis nomen Myronis erat inſcri- ptum. de Natur. z1 a, Redundans pedibus, feminibus, cruri- bus,&c.
FEMV R, ris. cruris uel coxendicis pars exterior. de Cla. 190 b, Frons non percuſſa, non femur, nulla pedis ſupploſio.
FENESTR A, ſtræ. Iumen, locus apertus ad lumen accipien dũ.Atri. 2 4 a, Feneſtrarũ anguſtias quòd reprehẽdis, ſcito te 3 8
4... 7 vugs raidau» reprehendere.& ibid. Radiorum Aiagaos latis luminib. nõ tã eſſe ſuaues. Tuſc. 158 a, Senſus uiæ quaſi
ra? LALe
2
quædã ſunt ad oculos, ad nares, ad aures, à ſede animi per-
foratæ,& ibid. Eæ partes, quæ quaſi feneſtræ ſunt animi. FE RA, feræ. beſtia, fera beſtia. ad Her. u a, Off. in a, Ferę ratio- nis& orationis expertes. Acad. 27 b, Vt fera& immanis bel lua. pro S. R. z0 a, Noluerũt feris corpus obijcere, ne beſtijs quoq;, quæ tantũ ſcelus attigiſſent, immaniorib. uteremur- Off. 65 b, Excitare& agitare feras. FEFERAI. IA,rum, dies erant dijs manibus cõſecrati, qudd ad
tumulos epulas ferrent, ibiq́, cœnas& epulum agitarent- 3 Attic⸗
——
———
— A
2
—
R8A
—̈— —*

4 dr di 1
8*
1 4e. 8 am ge ſacerdaten K
1
v “
b 4 n wa ar 1 1 1 ö“ Mem kelem ur deos colan.hk. 1 Aha Allen noa noln.
a ann(rocoduls..
8
deumudo, profpertn ſecicn 4**
“ 4 1
2lAE Wronius furſan a
mns. pro Fomp. a lchctas gun
8* F —“ Xco potr Remme Xonne
4“ 1 4 peo SII. ALqand cſu magsAfim
eruts& oaflio getam K K0
1— 1
ahenn. pro Foat.aI:d Fcmir 1*
(I44, Fekenn ipas, au ene
1 1 1 AIaun!. Srlz. 44 Herm. eht
4 Amkclonma 3 5 adukria m! 82 Coom
d e. abils perperuad Wena e (4. Ar Som Hot Heha
8 rrAanndan ac. 42*
1*
4 34 4 e ---
1 1 3
uerfo kemdore
8— 4—
. Mt 84 42 b
4
b Crürunaent
— mè decre
kebln
¾ 1 4 3 4 4 1 Sot Aort u. Rnn 12 400!9 n Se 1„* 1— s m ahe . 6* atur.. ailt.)TT deducnd 4“ 1“ 1 ir kKk.*„ 1/A8 68 e keneker. 8½ 8* 4 4 2 rIA ** 1 . Pro.. n won E 4„W 4 4 4*⁸ 4 N 4 4 4* 4½4 3 1 4 4* 8. A
n
“ 4 2 M
41 re 84 .“
“
B
„
565
alln M
ͤ
Att. 132 a, Video Cæſarem à Corfinio poſt meridiem profe- ctum eſſe feralibus.
FERAX, cw. uber, fœcundus, fertilis, frugifer. I. V. i⸗0 a, Agri
ſunt feraces.& Orator. z01a, Nihil feracius ingenijs. Item:
Nullus in philoſophia locus eſt feracior& uberior, quàm 3 8
de officijs.
FERCVLVM, Ä. Offic. 26 b, Cauendum eſt, ne tarditatibus
utamur in greſſu mollioribus, ut pomparum ferculis ſimi- les eſſe uideamur. Fortaſſe melius hic ferculus, li. ut baiulus, Ii. diceretur. nam non eſt dubium quin hoc loco, pro ijs qui uaſa ſimulachraq́; deorum& id genus alia, in pompa ſeu triumpho ferunt, accipiatur: non ut pleriq; omnes exiſti-
maät, pro epulis aut pulpitis, ſeu alijs quibuſuis rebus: nam
de inceſſu loquitur rardiore, qualis eorum eſſe ſolet homi- num, quos id genus pompas ferre uidemus.
* ER E. fermé, propè, prop emodum, propè dicam, plerunq;. de Orat. uo b, Lælius ſemper ferè cum Scipione ſolitus erat
ruſticari. Epi. 87 b, Omnes ferè familiares Cæſaris me colũt & obſeruant. pro Clu. 26 b, In quibus quantus ſplendor fit,
qudàm propè æquabilis, quàm ferè omnium cõſtans& mo-
derata ratio uite, nemo ueſtrùm ignorat. de In. 52 a, Proba- bile eſt, quod ferè fieri ſolet. de L.369 b, Pater meus hie ferè ætatem egit in literis. Officior. i3 a, Statuas uidemus orna- tu ferè militari. Officior. 12 b, Quemadmo dum ab his rebus ducatur honeſtum, ſatis ferè diximus. At. ↄ8 a, Hæc ferè ſunt in illa epiſtola,&c. 105 a, Nec adhuc ferè inueni, qui nõ,&c. de N. 79 a, Heęc ferè dicere habui de natura deorũ. pro Pom. 8 b, Hoc iam ferè ſic fieri accepimus, ut,&c. At. 235 a, E Pom peiana naui aduectus ſum in Luculli noſtri hoſpitium VI. Iduum, hora ferè tertia.& ibid. A Lucullo poſtridie eadem ferè hora qua ueni. Att. u12 b, Hora ferè nona. I. P. 32 a, Idem illo ferè biduo productus in concionem,&c. prõ Seſt. 1 a, Deniq; ex bellica uictoria nõ ferè quam eſt inuidia ciuium cöſecuta. ad Her. i1 a, Ferè non difficile eſt.)((Dicicillimum uerò eſt,&c. Ep. 16 b, Nam ab orationibus diſiũgo me ferè, referod; ad manſuctiores muſas. de Clar. 173 a, Aetates no- ſtræ nihil, aut non ferè multum differunt. de Am. 95 b, Ser- mo qui tum ferè erat multis in ore. de Inu. 63 a, Vt ferè fit: id eſt, ut fermè ſemper fit.
FERENDVS, a, um. tolerandus.)(Intolerandus. I. C. 115 b,
Quibus ego, ſi me reſtitiſſe dicam, nimium mihi ſumam, nec ſim ferendus.
FERENTANI. pop. pro Cl. 59 a, Adſunt Ferentani, homi-
nes nobiliſsimi,&cc.
FERIAE, arum. dies feſtus, cœleſtium dies quieti. de L. i75 b,
Feriarum feſtorumq́; dierum ratio in liberis requietem ha- bet litium& iurgiorum, in ſeruis operi& laborũ. de L. 173 a, Ferijs iurgia amouento, ead; in famulis(operibus patra- ris) habento. de L. 181 a, Nec uerò tam denicales, quæ à nece appellatæ ſunt, qua reſidunt mortui, quàm cæterorum cœ- leſtium quiete dies feriæ nominarétur, niſi matores eos qui
ex hac uita migraſſent, in deorum numero eſſe uoluiſſent.
Off. 63 b, Quærit ex proximo uicino, num feriæ quædam pi ſcarorum eſſent. Qu. Fra. 325 a, Nouendtales feriæ, quæ fue- runt Tuditano& Aquilio Coſs. de N. 5 a, Cùm ferijs Lati- nis ad C. Cottã familiarem meum ueniſſem. Att. 219 a, Dies feriarum mihi additos uideo. de Le. 18 b, Contrà cenſet ha bendas triduum ferias. de D. 101 b, Imperare ferias. de Orat. mo a, Tantum tribui dogtrine temporis, quãtum mihi pue- rilis ætas,& forenſes feriæ conceſſerunt.
FERIATVS,, um. ocioſus. de Nat. z1 b, Epicurei deum fe- riatum uolunt ceſſatione torpere. de Orat. 148 a, Aliquem
feriatum eſſe. Epiſt. 10 4 a, Ne putes in Afia feriatum illum à ſtudijs futurum.
FERINVS, a, um. quod ferarum& belluarum eſt, ut uictus
ferinus. de In. 42² a.
FERIO, feris. percutio, peto, ico. pro Cor. 6 5 b, Ho ſtem, qui
feriet, mihi erit Carthaginenſis. pro Cæl. 50 a, Ferire parie- tem. de Or. uã a, Aduerſarius qui ſit& feriendus& repellen dus. At. 1 a, Puto te in hoc riſiſſe aut ingemuiſſe ‚ur frontem ferias. IJ. V. 91 b, Iuſtat, ut ſecuri ambo feriantur. de Or. 140 b, Sed tamen in laudando iungenda ſunt eriam hæc genera Uirtutum: feriunt enim aurem hominum. Off. i5 a, Quo mi- nus patent multa in eorũ uita, quæ fortuna feriat. Or. 21 9a, Binis aut ternis ferire uerbis. pro R. P. 123 b,& de In. 73 b, Fe- rire fœdus cum aliquo. pro Dom. 239 a, Fœdere feriebantur prouinciarum. pro Cæll. 44 a, Ideõne ego pacem Pyrrhi di- remi, ut tu amorum turpiſsimorum quotidie fœdera feri- res? Epi. 253 a, His autem ſpectris etiam ſi oculi poſſent feri- ri, animus qui poſsit, non uideo.
FERITAS,. immanitas.)(Mäſuetudo animi. Of. z2 b, Ma-
gnitudo animi remota cõmunitate, cõiunctioned; humana ... 2. 8
feritas ſit quędam& immanitas. pro Seſt. 22 b, Eosq́; ex fe- ritate illa ad iuſticiam mãſuetudinemq́; trãſtulerunt. Of. 58
*
F E 566 a, Feritas& immanitas belluæ in figura hominis. de D. 93 a. Pars animi in qua feritas quędam ſit& agreſtis immanitas.
FERM E. ferè. de Cl. 179 a, Vt eò nihil fermè quiſquam poſsit
addere. ad Her. 37 a, Hæc exornartio in cõiecturali conſtitu- tione cauſæ fermè ſemper neceſſaria eſt. At. 274 a, Mihi qui- dem æras acta fermè eſt. Tuſ. 24 9 b, Sapiétis enim cogitatio non fermè ad inueſtigãdum adhibet oculos aduocatos. de D. 84 a, Quod fermè dirum in tempus cecidere Latinæ.
FER O, fer, tuli, latum. porto. I. A. 180 b, At iſte operta lectica la-
tus eſt per oppidum. Quin. Fr. 310 a, Cœnatus in hortos ad Pompeium lectica latus ſum.
FERRRE. opinari, ſperare, conijcere. Att. 39 b, Nos, ut opinio,
& ſpes,& coniectura noſtra fert, tuti ſumus: id eſt, ut opi- namur,& ſperamus,& conijcimus. de Cl. 167 b,& pro Fon. 282 a,& Epiſt. 16 a, pro Cluen. 26 b, Vt opinio mea fert. pro Dom. 219 b, Plura dixi, quàm aut opinio mea tulerit, aut uo luntas mea.
FERRE. uelle, requirere, poſtulare. I. V. 274 a, Sicut opinio-
nes hominum& religiones ferunt. I. V. 257 a, Ita ſui periculi rationes ferunt& poſtulant.& 15 b, Tantum relictum eſt, quantum Aproni libido tulit: id eſt, quantum Apronio li- buit.&60 a, Quantum Apronij uoluntas tulit.& 125 b, Proùt Thermitani hominis facultates ferebant. I. A.194 a,
Si res ita ruliſſet: id eſt, Si opus fuiſſet. Epiſt. 4§ a, Velim ita
fortuna tuliſſet, ut,&c.& ⁷ b, Quid res, quid tempus, quid cauſa ferat, tu perſpicies. pro Ce. 199 b, Si tempus ita ferret: id eſt, ſi ita opus eſſet. Epiſt. 245 a, Si ita tempus feret. Ep. 60 a, Meæ enim rationes ita tulerunt.& 15§6 b, Si occaſio tule- rit. pro Qu. 10 b, Vereor ne grauioribus urar uerbis, quàm natura mea fert. pro Ce. 301 a, Hoc ſi uobis uerſutius, quàm mea conſuetudo defenden di fert, uidebitur,&c. Attic. 278 a, Grauius quàm conſuetudo tua ferebat. Quint. Fratr. 305 b, Ad me, ut tempora noſtra, non ut amor tuus ferr, uerè per- ſcribe. pro Cluent. 35 a, Vt ætas illa fert. de Somn. 129 a, Na- tura fert, ut,&c. id eſt, natura comparatum eſt. contra Rul- lum, 81 b, Si ita commodum ueſtrum fert. pro Pom. 17 b, Si ueſtra uoluntas feret. I. P. 80 b, Ita exiſtimabam tempora reipubl. ferre.
FERRE. dicere, prædicare. de Or. 88 b, Vt teèmporibus illis fe
rebatur.& ibid. Ho minem, ut ferebãt, acerrimum. de Or. 89 a, Si ornatè locutus eſt, ſicur fertur,&mihi uidetur Phyſicus ille Democritus. de N. 77 a, Apollinem ex hyperboreis Del- phos ferunt adueniſſe. Or. 209 b, Sæpe ſupraà feret, quàm fie ri poſsit: id eſt, efferet.—
FERR E. reportare, obtinere, conſequi, auferre. pro Qu. Roſ.
*
32 b, Cognitor fi fuiſſet tuus, quod uiciſſet iudicio, ferres
tuum.& ibid. Quem ego fi ferrem iudicem, refugere non deberet. Ferre tribum, ferre centuriam prærogatiuam, ferre ſuffragia dicitur is, qui tribum uel centuriam habuit ſibi ſuffragantem. pro Plan. 26 8 a, An tandem una centuria prę- rogatiua tantum habet autoritatis, ut nemo unquam prior eam tulerit, quin renunciatus fitèid eſt, quaſi abſtulerit. pro Planc. 270 a, Dubiratis, inquit, quin coirio facta ſit? cum tri- bus pleraſq; cum Plocio tulerit Plãciusꝭ? an una fieri porue- runt, ſi unà tribus non tuliſſent? at nonnullis punctis penè totidem,&c. I. A. 161 a, aut tum cum es factus, unam tribum ſine Curione ferre potuiſſes?pro Plan. 270 b, Queſtus es plu res te reſtes habere de Volitinia, quàm quot in ea tribu pun cta tuleris.& ibid. Aur te ne gratuita quidem eorum ſuffra gia tuliſſe.
FERRE ſuffragium, etiam eſt ſuffragari. pro Dom. 222 b, Per
ditos homines de capite alicuius ſuffragium ferre. Att. i7 a, Idemd; refert, ut uniuerſus populus campo Martio ſuſfra- gium de re Clodij ferat.
FERRE rurſum, pro reportare,&c. pro Plan. 279 a, Ego fru-
ctus ex republ. magna acerbitate permixtos tuli. Attic. 62 b, Ne diutius pendeas, palmam tulit. pro S. R. 36 a, Qui ab eo partem præadæ tulerunt. I. C. 9 a, Cum à me quoque id re- ſponſum tuliſſet. de Or. 134 a, Cum ipſe conſul eſſet factus, ille repulſam tuliſſet: id eſt, præteritus eſſet. de Clar. 181 a, Ex his Cotta& P. Sulpitius cùm meo iudicio, rũ omnium facilè primas tulerunt. Attic. 24 a, Cærera ſi reprehenderis, non feres tacitum.
FERRE. cöſtituere, ſancire, uel ut conſtituatur, uel ſanciatur
aliquid. pro Cor. 60 a, Ferre ad populum de aliqua re. Offi. 4 b, Perniciosè etiam Philippus in Tribunatu cùm legem agrariam ferret.& pro Seſt. ii a, Lex per uim lata. pro Cor. 61 b, Nihil unquam de iſto fœdere ad populum, nihil ad plebem latum eſſe dico: neque pœnam, neque legem latam eſſe dico. Attic. 120 a, Pompeius contendit, ut decem tri- buni plebis ferrent, ut abſentis ratio haberetur, quod idem ipſe ſanxit lege quadã ſua.& 105 a, Cũ ut abſentis ratio ha- beretur, ferebamus. Att. 106 a, Illud unà datũ eſt, annorũ X. imperiũ,& ita latũ placet, de Fi. 75 b, Vt P. Scæuola trib. pl.
A 4 ferrer

½
4
56 FE E
ferret ad plebem, uelléntne de ea re quæri,&ec. pro Cec.304 b, Deinde quod Sylla ipſe ita tulit de ciuitate, ut non Hact lerit horũ nexa,&c. pro Mi. 104 b, Num igitur ulla quæt 5 de Africani morte lata eſt? certè nulla. de Orat. 104 b. Quoc is L. Scribonio quæſtionè in eum ferẽte populo miſericor- diam concitaſſet. pro Mil. 105 a,
Nũ quæ rogatio lära? num quæ noua quæſtio decreta 2 Parad.121 b, Familiaris uda te priuilegium tulit, ut ſi in opertum Bonæ Dea a8es siſſes, exulares. pro Syl. 79 a, Nihil de iudicio ferebat, ſe pœnam ambitus eam ferebat, quæ fuerat nuper ſuperioribus conſti tuta. pro Clu. 48 a, Vos autem zudices de hominum fortu- nis ſententiam fertis.
FEERRE. offerre, afferre, dare. pro S. R. 2z3 a, Hãc conditionem
miſero ferunt. Epi. 15 b, Cùm ea cõtentio mihi magnum fo- ris fructum tuliſſet. At. 117 a, Nõ quia rectum eſſet, ſed quod multo rectius fuit, id mihi fraudè tulit. Att. u a, Quẽcunq; fors tulerit, caſum ſubeam. de Cla. 186 a, Hæc ætas primum
Athenis oratorem propè perfectum tulit. L. Famo ſus.
EERRE. portare, alio quodam uſu, uel excurrere, agitari. de
Or. ↄ6 a, Illud quod eò quò intẽdas ferat deducatd; cogno- ſcẽdum eſt. Or. 205 b, Ferri magno curſu& ſonitu.& 208 b, Rapidè ferri. Or. 219 b, Ne infinitè feratur ut flumen oratio. pro Qu. 5 b, Qui uſq; ed feruet ferturq; auaritia, ut,&c. Pro Cl. 5o a, Quam cæcam crudelitate& ſcelere ferri uidetis.
FERRE. ſufferre, perferre, tolerare, pati. Atr. 93 b, Qui poten
tiſsimorum hominum potentiam nüquam tulerim, ferrem huius aſſeclæ?I. C. 11 a, Illa ſuperiora quanquam ferenda non fuerunt, ramen ut potui, tuli. I. A. 243 a⸗Non ferrent, in- quam, oculi Saxam, Caphonem.& 219 a, Huius deſiderium ciuitas ferre non poteſt. de Clar. 189 a, Sed cogitanti non fe-
rebat laborem. Ac. 18 b, Ferres me, ſi ego idem dicerem? Tuſ. 218 b, Qui ignominiam& infamiam ferunt ſine dolore. At. 69 b, Nondum ſatis huc erat allatum, quomodo Cæſar fer- ret de autoritate præſcripta. Epi. 49 b, Saneq́ pro edò ac de- bui, grauiter moleſteq; tuli. 211 b, Mulieres autem uix huma næ, quæ inimico animo ferant.&ix¼o a, Nihil, inquam, ille minus obſcurè tulit: id eſt, præ ſe tulit. pro Clu. 28 b, Obſcu rè ferre aliquid. pro Plan. 266 a, Apertè ferre aliquid. At. 327 b, Læticiam apertiſsimè tulimus omnes: id eſt, oſtendimus. de Ora. 140 b, Ferre ſapienter caſus aduerſos. Att. 30 a,& de Or. 125 b, Neminem adhuc offendi, qui hæc tam lentè quàm ego ſero ferret. I. V. 261 b,& de Ora. i21 b, Aequo animo ferre atque concedere aliquid. pro Plan. 256 a, Acerbè fero. Att. 52 a.& pro Clu. 29 b, Acerbiſsimè ferre aliquid. I. V. 55 b,& 107 a, Tuli grauiter& acerbè, me,&c. in Verr. 129 b, Nihil mihi in dignius ferendum uidetur. Tuſcul. 217 b, Modicè& im- modicè ferre aliquid. Epiſt. 78 b, Pacatè& moderatè ferre. de Orat. u12 b,& contra Kul. 6 4 a, Moderatè ferre ali quid:id eſt, non intemperanter.& Ep. 58 a, Modicè ferre aliquid. L. Modicè. de Sen. 77 a, Id& moleſtè& ſapienter, ſicut omnia, & ferre,& laturum eſſe certò ſcio. Off. is a, Immoderatè fer- re res aduerſas. in Verr. 68 b, Mediocriter ferre aliquid. At- tic. 85 a, Clementer ferre aliquid.& 58⁸ a, De Lentulo ſcili- cet fero ut debeo. Ep. 72 a, Ferre aliquid grauiter. Attic. 106 b,& 15 a, Grauiter ferre de aliquo.& in Ver. 63 a, Valde gra- uiter ferre aliquid. Attic. 2 b,& 65 a, Humaniter ferre: id eſt, æquo animo. Quin. Fratr. 300 b, Quàm humaniſsimè ferre peruerſtatem alicuius. Atr. 65 a, Bellè ferre ali quid. de Diu. 95 b,& Tuſcul. 222 a, Vt ſi quis ægrè ferat ſe pauperem eſſe. At. 16 b, Aegrè pati. Attic. 15 b,& 249 b, Moleſteè ferre.& Poſt- quam. 210 b, Quid impediſſet grauiter moleſteq́; laturos? Att. 96 b, Moleſtè ferre de aliquo. Qu. Fr. Moleſtiſsimè fero. & in Verr. 22 3 5, Permoleſtè tuliſſe. pro Clu. 27 a, Moleſtè pa- ti. Epiſt. 58 b, Ferre aliquid fortiter.& 5 b, Toleranter ferre aliquid. Atric. 139 a, Fortius ferre dolorem.& 278 a, Ferre dolorem melius. pro Quint. Roſc. 47 a,& pro Cæl. 49 a, Leuiter aliquid ferre. Quint. Frat. 328 a, Leuiſsimè ferre ali- quid. Epiſfol. 74 a, Quàm leuiſsimè ferre aliquid. de Se- nect. 77 b, Cato facilè ſenecturem ferebat.& 78 a, Quod ferendum eſt mollius ſapienti. de Amicit. 100 a, Aduerſas res amicorum grauiter ferre. Epiſt. 76 b.& Attic. 349 b, Ae- quo uel iniquo animo ferre. Sal. in Cicer. 170 b, Graui- ter& iniquo animo maledicta tua paterer M. Tulli, ſi, &c. I. A. 2223, Is autorem ſenatus extinctum latè atꝗq; inſo- lentertulit. Ep. a, Patienter ferre potẽtiam alicuius. de In. 72² a, Indignè pati. Or. 12 b, Aequo animo pati. Epiſt. 195 b,
Periniquo patiebar animo, te àme digredi. I. V. 14 8 b, Patior
14.„ 2.. non moleſte&er. At. 135 b, Accipere aliquid aſperè. de Orat. 3 5 4 2 1 1 2 1 128 a, Accipere aliquid grauiter. pro Cæl. 49 a, Seuerè acci-
pere facinus in aliquem illatum. Qu. Fr. 296 b, Aequo ani-
mo facere aliquid.).(Iniquo animo facere aliquid. de Sen.
94 a, Aequiſsimo animo mori.& ibid. 94 a, Iniquiſsimo a-
nimo mori. de Am. 113 a, Patienter accipere admonitionem.
161 3 Aor„—, 1. & ibid. Non repugnanter accipere. pro Mil. 108 a, Quo tan-
F E 568 gem animo hoc tyrannum tuliſſe creditis?& u6 b, Timeo quònam modo id factum feras. in Ant. 227 b, Timere ſe di- cunt, quo m odo ferant ueterani, exercitum Brutum habe- re. At. 37 a,Si fidem non ſeruabis, ita larurus ſum, ut,&c. pro Quin. 18 b, Ne per te ferat, quo minus,&c. id eſt, ne per te ſtet. de Amic. u13 a, Obiurgari moleſtè ferunt, moleſtiam ca- piunt, dolent.
præ ſe FERRE. L. Præ me fero. Ac. 45 a, Is præ ſe probitatem
quan dam fert.
FERRE. efferre, celebrare, ſummopere laudare. Attic. ↄ9 a,&
Epiſt. 160 a, Quibus te omnes in cœlum iure& uerè ferunt. . L. 8. pro Arch. ¹99 a, Quorum ingeniis haæc feruntur, ab his po- uli Rom. fama celebratur. de Cla. 167 a, Eius ſcripta quæ- dam feruntur.
FERREin oculis: pro eo quod eſt amare,& charum habere.
L. Oculis ferre, gignere, pärere, producere, ferre, acceptum habere. de Legib. 183 b, Terra fruges fert. Ep. 14 a, Ferre ali- quid expenſum alicui. L. Acceptus.
FEFERO CIA, cia. ferocitas. de Sen. 2 b, Infirmitas puerorum
eſt, ferocia iuuenum. de Ar. 241 b, Omnem impetum gladia toris ferociamꝗ;, compreſsi. contra Rul. 85 b, Quos illorum animos, quos impetus, quam ferociam fore putatis?&4 b, Illa Campana arrogantiad; atq; intoleranria, fero cia. de Rep. lib. 5. teſte Nonio: Qui comperit eius uim& effrena- tam ferociam.
FEEROCITAS, is. ferocia. Off. 41 a, Lælius ferocitatem Vi-
riati repreſsit. in Vat. 26 a, Vt ferocitatem iſtam tuam cõpri merem,& audaciam frangerem. pro Deio. 146 b, Cuius tan tæ ferocitatis uictorem orbis terrarum nõ extimeſceres pro Ma. 133 b, Ferocitatem uictoriæ extimeſcens. de D. 125 b, fe- rocitas Troianorum.
FEROCITER, ſuperbè. pro Pl. 266 a, Maledicta in aliquem
aſperè& ferociter,& libers dicta.& Qu. F. 314 b, Cn. noſter
Lamia multo ferocius.
FERO X, cis. uÜchemens. At. 165 a, Non facit indulgètia menda
cem, aut auarum, aut non amantem ſuorum, ferocem for- taſſe ac arrogantem& infeſtum facit. in Vat. 29 b., Nimium es uehemens feroxq; natura. Ep. 54 b, Victoria reddidit ho- minem ferociorem impotentioremq;.
FERRAMENTA. ferrea inſtrumenta. I. C. uz a, Cethegus
dixit ſe bonorum ferramentorum ſtudioſum fuiſſe: id eſt, gladiorum& ſicarum. pro Syl. 17 b, Sed tamen munere ſeruili, obtulit ſeſe ad ferramenta proſpicienda. Topic. 2u5 b, Vr materiæ ferramenta. de Nat. 5 b, Quæ ferramenta? qui uectes?
reus complexu dimiſi meo. Attic. 224 b, O te ferreum qui ,1171„;.. 3 7.. Hlius periculis non moueris. I. C. u18 b, Nec tamen ego ſium l
— E C— e EERREVS, a, um. durus. Qu. Fr. 303 b, Quem ego ferus ac fer 1 1
7
ille ferreus, qui,&c. J. V. 260 a, Durus, ferr eus, inhumanus. in Piſonem 93 a, Ferreum os: id eſt,impudens.
FERRVML. meralli genus duriſsimum. de L. 179 a, Iam æs
atꝗ; ferrum duelli inſtrumẽta ſunt, nõ fani. de N. 69 b, Nos & terra cauernis ferrum illud elicimus, rem ad colendos a- gros neceſſariã. I. A. 257 b, Antonius patriæ igni ferroq́; mi- nitatur. pro Ce. 289, In aliquẽ aduenientem cum ferro inua dere.& 292 a, Homines inſtructi& certis locis cum ferro collocati. Pro S. R. z3 a, Quis tibi nol eſt uulneratus ferro Phrygio did eſt, Romano& ciuili. nam à Phrygibus ſiue Troianis oriundi ſunt Romani. uel ferro Phrygiot id eſt, ſer uili, propter quod Marius ſeruitia ad libertatem uocauit, ut eorum manu contra Syllanos uteretur.
FERTILIS,ge. ferax, fecundus, uber, frugifer, fru Kuoſus,o-
„ e e 5— 350 Ptimus, opimus, fertus. pro Põ. 6 b, Aſia opima eſt&fortilis: 11†—. 1.. ut& ubertate agrorũ,& uarietate fructuũ,& magnitudine 24* 1..——.1 1 Paſtionis,& mulrtitudine earũ rerũ quæ exportantur, facilè omnibus rebus terris antecellat. de Nat. ² b, Proferre poſ- 111 91—„. 1.„. ¹—— ſum multos fertiles agros, alios aliorüũ fructuum. Of. 10 b, Imi tarl agros ertiles, qui multo plus afferunt, quam acce- perũt. cõt. Rul. 85 a, Cãpani ſemper ſuperbi bonitate agro- S... 471 rum.& maghitudine fru Cruun. 8 6 D. 100 a, Qul agro 8 ſalu berrimos, maximed; fertiles incolunt. pro D. 217 b, Syria 9⸗ *. 7 4 4 4
ptima& fertilis. I. V. 174 a, Agri lati& fertiles. cont. Rul. 76 a, Agri optimi& fertiles.& 74 a, Agri iucundi& fertiles. FERTILITAS, s. ubertas agr orum, abundantiad́; rerum omnium, bonitas agrorum, fœcunditas. de D. 107 b, Quæ ſit uel ſterilitas agrorum, uel fertiliras futura. Tuſ. 182 b, Eertilitas barbara. FERTVS, ,um. Ora. 12 b, Frugifera& ferta arua Aſiæ tenet. Poeræ. FERVENTIO R. Off. 0 a, Fortis animus, in homine non 1 1
5.( ralh eſt: id eſt, uehe-
mentior, impotentior. — 1 8 7 4 FERVE N T E R, uehementer. Epi. 116 b, De damnatione fer⸗ uenter loqui eſt cœptum. .——. 19 FERVEN
—
1
— —
——*— 2 ————
— —
—

1 44 ſera 121. ia 4; ,1 t a.. A
Per te ſerar, alan 4 ac bn 4* n gu. 1 8— * Odiazm Maukt 8 fen. eankaae 8
tledrere min 4.
R
2 1* trra frur
Rlan en. I. Acc a 1—
4. ferdcan. ae
8 menam. ie An
4 0eaa
4
Apan arroaa 8 2,. mtr Noao: ²³
* 1 4
Maas. im Vas. 36 4 Nt fer aickoeem o n hanu Inenam uctorixernene wianorum. uEau TER perb pro R.66 Rrocwtr,& hdere dGa. AàEAA Aito fero. .AA ame. N.) 54 4 Non kctnnn Arum, um don amanten ſuonu n meim& mieldum ſact. ulnad ans kerur axtara Eo.4 NNidums rocoeem impotentioremg 3 NTA. famedinſtrumenta. 1Cn baoctun ferramentorum käcint
& Sarzum. pro 5il d, Am
btulit ſaic ad ſcrramenta proisuns Garin ferramcnta. dt Nä. ſb, Gä 4 4*n durus. QM. Fr.azd Eng aolerun dimifi meo. Aruc. 450* uhs non moueru. l. Cuib Nam. 1n, ai. Ac.LV.60 4 Deras fers
A1 greum 04: 4 et iepaden.
14 atralu genu danuman 8 au drelh atrumetl uatubn 4 narn ſerram illud chcinas, imn 1
“
* 3 1TD Antoam prrn
8 3 C1.11 IA abat 4duenem 414, Homae mitructl üe 1. Ann Oais nbi tot 7 ““— 0 1 . on Aan —„eenni. Ilkerro
AI* o0d Mn ſeruinan — 3903 terain.
*
— Mr 1 “ 3 A s 1der nn
.
8 41*—“ 4. 4 95 65 Aenn Noke⸗.* 1ℳ
i auucht
da hhina
3 ocmoreln — a Loatra Nal s
1Am. k in O.gnalauken
edu terrrunrian
1 * .
569 T E FERVENTISSIME. Rp. ué a, Cælillj. FERVE O, e. ebullio. in Verr. 89 b, Aqua denique feruenti à Rubrio ipſo Philodamus perfunditur. de Ora. 157 a, Feruet xſtu pelagus. pro Quin. 6 b, Qui uſq́; eò ſeruer ferturq; a- uaritia, ut,&c. 4 FERVIDVS, a, um. ardens.)((Frigidus. de Nat. z1 b, Natura ignis tota feruida eſt,& alijs naturis uitalem impertit ca- lorem. de Clar. 187 a, Feruidum quoddam& petulans,& furioſum genus dicendi.& ibidem, Feruida oratio. de Cla-, 174 a, Appij uolubilis, ſed paulò feruidior erat oratio: id eſt, uchementior.. FEERVO R, vris. ardor, calor, æſtus. de N.z2 a, Mundi feruor il le purior perlucidiorq;. de Orat. 103 b, Iracundia eſt feruor mentis. de Senect. 86 b, Sed erat quidam feruor ætatis, quo progrediente,&c. de Pro. 75 a, Feruor maris.& de Nat. 74 a, Oceani feruor. G. FERVS, a, um. immanis, immãſuetus, barbarus.)(Mitis, man- ſuetus, cicur. de Nat. 46 a, Varia genera beſtiarum, uel cicu- rum, uel ferarum.& de Amic. in a, de Nat. 8 b, Immanis& fera bellua. in Ver. 19 a, Hoſtis nimium ferus& immanis. de Leg. 160 b, Gens immanſueta atq; fera. Attic. 105 a,& Tuſc. 154 b, Gentes feras armatas in Italiam adducere. pro S. R. 30 b,& de Inu. 43 b, Homo ferus& agreſtis, de Orat. 87 b, Fera agreſtisq; uita. pro S. R. 24 b, Mores feros, immanem⅞; na- turam alicuius oſtendere. in An. 18 8 a, Quæro cur tam ſubi- tò manſuetus in ſenatu fuerit, cum in edictis tam fuiſſet fe-
rus? Qu. Frat. 203 b, Quem ego ferus ac ferreus è complexu
dimiſi meo. FESSVS, a, um. defeſſus, languens de uia. Attic. 2 42 a, Ploran- do feſſus ſum. pro Pl. 26 4 a, Feſſus inedia fluctibus q́;. Ac. 39 a,& de Somn. 126 b, Etniſi de uia feſſus eſſet, continuò ad nos uenturum fuiſſe. FEESTINANTER. feſtinans, properans, omni feſtinatio- ne. At. 4 b, Pridie Cal. Maij Brunduſij proficiſcens feſtinan- ter. de Fi. 143 a, Nimium feſtinanter facere aliquid. Attic. 94 b, Hæc feſtinans ſcripfi. FESTINA TIO, nis. properatio. I. A. 184 b, Mea autem feſti natio, non ſolum uictoriæ auida eſt, ſed etiam celeritatis.& 259 a, Ne deorum immortalium beneficium feſtinatione præripuiſſe uideamur. Epiſt. 198 b, At inde uentis remis q́; in parriam omni feſtinatione properaui. Epiſt. 67 a, Tamen i- gnoſcas uelim huic feſtinationi meæ.& de Or. 162 b,& Att. 204 a. L.Immaturitas. At. 75 b, Habes epiſtolam plenam fe- ſtinatiouis& pulueris, pro S. R. 54 b, Quid hęc tantasceleri- ras feſtinatiod; ſignificat? Off. 26 b; Aut ne in feſtinationi- bus ſuſcipiamus nimias celeritates. Att. 20 4 a,& de Ora. 162 b, Cuius feſtinationem mihi tollis, quoniam de ætate pol- liceris, uel potius recipis. PESTIN O, as. propero, maturo, celero, accelero. Attic. 92 a, Sed lucet, urgert turba, feſtinat Philogenes. Epiſt. 19 7 a, Plu- ra ſcrip ſiſſem, niſi tui feſtinarent.& 5 b, Solent nautæ feſti- nare quæſtus ſui cauſa. in An. 153 b, Ad ſingulare Antonij fa- ctum feſtinat oratio.& 169 b, Ad reliqua enim feſtinat ani- mus.& 222 a, At ille properans feſtinans q́.,&c. At. 9 4 b, Hęc feſtinans ſcripſi. b
àA
3
FESTINV S, a, um. prop erans. Att. 142 b, Feſtino enim ſimil-
limus decurro,&c... FESTIV E. bellè. pro Deiot. 147 a, At quàm feſtiuè crimen côntexitur, Att. 61 b, Soles enim tu hæc feſtiuè odorari. Ac.
23 a, Dialectica feſtiuè tradit elementa loquendi. de D. 11§ b,
Xi30 b, Feſtiuè diſſoluere aliquid. de Or. 112.& Qu. Fra. 317 a, Bellè& feſtiuè dicere. FESTIVITA S, tis. lepor, iucunditas. de Or 29 b, de Or. 106 a, Dicẽdi uis egregia, ſumma feſtiuitate& uetuſtate coniun cta. ad Her. z a, Narratio debet habere ſermonis feſtiuita- tem. de Inu. 47 b, Feſtiuitas, ſplendor, concinnitudo in ora- tione. de Orat. 129 a, In illo genere perpetuæ feſtiuitatis ars non deſideratur. Epiſt. 134 b, Moriar ſi præter te quenquam reliquum habeo, in quo poſsim imaginem antiquæ& uer- naculæ feſtiuitatis agnoſcere, ad hoc lepòôres,&c.& 214 a, Gorgias his feſtiuitatibus(ſic enim ipſe cenſet) inſolen- tius abutitur.
EESTIVV 8, a, um. lepidus, facetus, uenuſtus. Att.7 a, Puer fe-
ſtiuus Anagnoſtes noſter deceſſerat, de Orat. 134 b,& in An. 197 a, Egilius feſtiuus homo. pro Flac. 163 b, Nunc denique materculæ ſuæ feſtiuus filius. in Ver. 2u1 a, Feſtiuum acroa- ma. Attic. 26 a, Itaq; libris me delecto, quorum habeo Antij
feſtiuam copiam. Para. 123 a, Nõnne igitur ſunt iſta feſtiua?
ſit, nam,&e.. FESTV S,a, um. dies feſtus, feriæ. in Ver. 39 b, Huius nomine dies feſti agitãtur pulchra illa Verrea, non quaſi Marcellea, ſed pro Marcellis,&c.& 225 a, Syracuſani feſtos dies anni- uerſarios agũt.& a, Marcellea tolluntur, quem illi diem
feſtum, cum recentibus beneficijs M. Marcelli debirum red-
4
E E 570 debant, tum generi, nomini, familiæ Marcellorum maxima uoluntate tribuebant.& ibid. Mutia, honor hominis deo- rum religione conſecratus. pro Cluen. 3 a, Quod facere'an- tèͦ niſi ludis publicis, aut feſtis diebus non ſolebat. in Verr. 235 a, Cum diem feſtum ludorum de faſtis ſuis ſuſtuliſſent, celeberrimum& ſanctilsimum.& ibid. Iidem diem feſtum Verris nomine agerét. pro Arch. 188 a, Celebrare dies feſtos ludorum. de Aru. 249 a, Dies illi pro feſtis penè funeſti exri- terunt. pro Seſt. 26 a, Cum itinere toto urbes Italiæ dies fe- ſtos agerent, aduentus mei. I. P. 90 b, Quid dicam eos dies, qui quaſi deorum immortalium feſti atq ſolennes ſunt ad- uentu meo redituq; celebrati? pro Mi. 120 b, Omitto Hetru- riæ feſtos,& actos& inſtituros dies. Qu. Pr. 306 a,& Par. 233 a,& de In. 51 a, Senatus fuit frequẽtior, quàm purabamus el- ſe poſſe menſe Decembri ſub dies feſtos. de Fi. 141 b, Quem Tyberina diſſenſio feſto illo die tanto gaudio affecit. I. C. 116 a, Quamobrem Quirites celebratote illos cum coniu- gibus& liberis ueſtris. I. C. in a, Hic dies apud uos poſte- rosꝗ; ueſtros in honore eſſeè debet. FESVLAE oppidum. I. C. 108 a,& u4. FESVLANVS,.I.C.9o fẽF. FESVLANVS ager, Att. o.a. F EX, fecis. ſentina, ſordes, labes, eluuies. Quint. Fratr. zu b, Perditiſsima atq, infima fex populi. Att. 12 b, Apud ſordem urbis& fecem.& pro Flac. 149 b, Fex ciuitatis. Attic. lib., Fex Romuli. de republica Romana dicitur. in Ver. ac. 3, Ex ea fece legarionis, quæſtoriǽ, tuæ procurationis illa ſunt nomina. Epiſtol. lib. 7, Tanta fex eſt in urbe, ut nihil fit tam Anupou, quod non alicui uenuſtum eſſe uideatur. de Cla. 187 a, De fece haurire. FIBRA, bræ. fibræ ſunt uelut capilli in extis animalium, in ra dicibus ſtirpium,& in alijs rebus. de Diuin, 83 a, Quid ſiſ- ſum in extis, quid fibra ualeat, accipio. Tuſcul. 193 a, Non ſolùm ramos amputare, ſed etiam radicum fibras euellere. de Sen. 87 b, Viriditas herbeſcens, quæ iuxta fibras ſtirpium F ſenſim adoleſcit. FIB E R, bri. Caſtor. Cic. in
Scauriana:id eſt, Iſidoro Etymol. lib. 12. cap. ꝛ, Fibri redimunt ſe ea parte corporis, qua maxi- mexpetuntur. 3 FIBRFENVS.fl. de Leg. 1 o0. FICTE.“. ſimulatè.)(Verè. pro Do. 228 b, Maiores noſtri qui non fictè& fallaciter populares, ſed uerè& ſapienter fue- runt. Ep. 45 a, Fictè reconciliata gratia. Qu. Fr. 292 a, Fictè& ſimulatè loqui. 3 ö“ FICTIIL.IS,E. quod ex terra uel ex alia materia fictum eſt. de N. 15 a, Hoc intelligerem quale eſſer, ſi id in cereis fingere- tur, aut fictilibus figuris. At. 87 a, Quid te in uaſis fictilibus appoſiturum putem? Parad. u7 b, Fictilis urna. de D. 83 b, Snmmanus, qui tum erat fictilis. FEICTO KR oru. qui ſigna ex ære uel alia quapiam materia fa- bricat. de Nat. 17 b, Deos ea facie nouimus, qua pictores fi- Koresd, uoluerunnnnn../ FICTRIX) ciz. de N. 73 b, Diuina prouidentia fictrix& mo- deratrix materiæ. 5 FICVLENSILS,/½. At. 197, Ficulenſe ſuburbanum. FICTVS, aA, um. commentitius, ſimulatus, adumbratus.)(Ve rus, uoluntarius. pro Muren. 130 a, Quæ tota ex rebus fictis commentitijsq; eonſtaret, de N. 40 a, Commentitij& ficti dei. Offic. 59 b, Ficta& comméẽtitia fabula. de Am. u14 2, Res fictæ& adumbratæ. pro Cec. 287 b, Ficto officio& ſimula- ta ſedulitate. FICVS, i. pomus fici. pro Fla. 154 b, Homini Phrygi, qui ar- borem fici nunquam uiderat, fiſcinam ficorum obieciſti. de Sen. 88 a, Terra quæ ex fici tantulo grano, tantos truncos ra mosq; procreat.
FI CVS, cus. arbor fici. de Or. 134 b, Quo in genere eſt illud Si- culi, cui cum familiaris quidã quæreretur, quòd diceret, u- xorem ſuam ſuſpendiſfſe ſe de ficu: Amabo te, inquit, da mi- hi ex iſta arbore, quos ſeram ſurculos.
FID ELIA,Læ. uas Samiũ ad plurimos uſus. Ep. 109 a, Duos arietes de eadem fidelia dealbare. I. FIDELIS, le. fide præditus, qui fidem ſuam præſtat. Att. 188 b, Sunt fideliſsima& maxima auxilia Gallorũ. Qu. F. 26 3 a, Gręcorum familiaritates parum fideles ſunt. pro Mil. u16 a, Appius homo mihi coniunctus fideliſsima gratia. pro Fon, 276 b, Maſsilienſes fortiſsimi& fideliſsimi focij. de Am. 106 b, Amicitia fidelis. pro Cæl. 40 a, Firmus& fidelis ami- cus. in Ant. 237 b, Deiotarus fidelis populo Romano. de Ar. 250 a, Deiotarus, quem unum habemus in orbe terrarum fideliſsimum huic imperio. contra Rul. 67 b Fidele conſi- lium deliberanti dare. pro Cluen. 5 a, Minus fdele conſi- lium alicui dare. pro Mil. 107 a, Seruus, qui animo fideli in dominum eſt. Qu. Pra. 293 b, Seruus egregiè fidelis. pro R. S. 37 a, Nemo credit niſi ei quẽ fidelè purat. pro Ce. 297 b, Ma- gis

571 F I gis opportuna opera nõnunquam quàm aliquando ideli. Qu. F. 03 b, Coniunx fideliſsima. Ep. 263 a, Sed heus tu, qui navvν eſſe meorũ ſcriptorum ſoles, unde illud tam aãnuvbod, ualetudini Hdeliter inſeruiendo? unde in iſtum locum fide- liter uenit, cui uerbo domicilium eſt proprium in officio, migrationes in alienum multæ: nam& doctrina& domus, & ars,& ager etiam fidelis dici poteſt, ut ſit(quomodo Theophraſto placet) uerecunda tranflario. Oft-n a, Qui ſin gulari extiterit in rempub. noſtram officio&c fide.
FIDELITAS, ts. Ep. 212 b, Aſclaponis medici tum conſue- tudo mihi iucunda fuit, tum etiam ars quam ſum expertus in ualetudine meorum, in qua mihi tumipſa ſcientia, tum etiam fidelitate beneuolentiad; ſatisfacit. pro Planc. 274 b, Vita mea, quæ amicorum fidelitate conſeruata eſt. I. A. 243 b, Vbi me non ſolùm amicorum fidelitas, ſed etiam uniuer- ſæ ciuitatis oculi cuſtodiunt. At. 152 b, In hac enim fortuna perurilis eius& opera& fidelitas eſſet. Qu. Fr. 299 b, Fide⸗ ſitatem alicuius ſummam. Epi. 153 a, Non illi erga patriam fidelitas defuit. Epi. 261 b, Quo tempore ego maximè ope- ram& fidelitatem deſideraui tuam. Ep. 120 b, Et is, ut opi- nor, tibi in Alexandrino bello quantum ſtudio& fidelitate conſequi potuit, non defuit.
FEIDELITER. Ep. 262 a. L. Fidelis. At. 247 b, Mercedes præ- diorum, quæ ſi fideliter Ciceroni curabuntur, nihil ei dee- rit. Off. 19 a, Viuere multipliciter, fldeliter, uitæq;, hominum amicè. L. Fidelis.
FEIDENAE, arum. urbs Latinorum mediterranea. cõtra Rul. 85 b. I. A. 221 b..
FID ENS,. Tuſ. ¹93 a, Qui fortis eſt, idem eſt fidens: nã con- fidens mala conſuetudine loquendi in uitio ponitur. Off. 56 a, Animus prudentia conſilioq́; fidens. Tuſc. 172 a, Fiden- ri animo, ſi ita res feret, gradietur ad mortem. At. 96 a, Puer bene ſibi fidens. de Diuin. 122 a, Tum Calchas hæc eſt fiden- ti uoce locutus.
FEIDENTE R. audacter.)(Diffidenter, dubitãter, timidè. de
N. 5 b, Tum Velleius ſidẽter ſans, ut ſolent iſti, nihil tam ue- rens, quàm ne dubitare aliqua de re uideretur. At. 28 b,& de Fin. 59 a, Paulo uellem fidentius reſpondiſſes. de Ora. 105 b, Tum ille fidenter homo peririſsimus, confirmare ita ſe rem habere. de D. 122 b, Timidè fortaſſe ſignifer euellebat, quod fidenter infixerat. Aca. 71 b, Deinde quomodo ſuſcipere ali-
uam rem, aut agere fidenter audebit.
FIDISSIM E. Ep. 27 a, Quæ à te ad timorem fidiſsimè atꝗ; amantiſsimè proponuntur.
FIDENTIA, tia. fecuritas, fiducia, confuſio.)(.Diffidentia. de In. 82 b, Fidétia eſt, per quam magnis& honeſtis in rebus multum ipſe animus in ſe fiduciæ certa cum ſpe collocauit. de In. 33 a, Audacia non contrarium eſt fidentiæ, ſed appo- ſitum ac propinquum,& tamen uitium eſt. Tuſc. 226 b, Et ſi fidentia, id eſt, firrma animi confiſio, ſcientia quædam eſt o- pinio grauis, non temerè aſſentiens.
FID ES, dei. conſtantia promiſſorum, autoritas, Dea. Off. 5 b, Fundamentum iuſticiæ eſt fides, id eſt, dictorum conuen- torumꝗ; conſtantia& ueritas. ibid. Credamusq; quia fiat quod dictum eſt, appellatam fidem. Par. 236 b, Fides eſt iu- ſticia in rebus creditis. Off. 73 a,O fides alma, apta pennis, & iuſiurandum louis: qui igitur iuſiurandũ uiolat, is fidem uiolat, quã in Capitolio uicinam louis Opt. Max. maiores noſtri eſſe uoluerunt. Off. 73 b, Fregiſtis fidem? neque dedi, neq; do fidem infideli cuiquam.& ibid. Nullam eſſe fidem, quę infideli data ſit. Offic. 66 a, Qu. Scęuola fidei bonæ no- men exiſtimabat manere latius, idã; uerſari in tutelis, fidu- cijs, mandatis, rebus emptis; uẽditis, cõductis, Iocatis. Top.
226 b, Bona fide.)((Dolo malo. de Nat. 75 a, Iudicia de fide mala,& iudicium de dolo malo. Off. 65 b, Vti nepropter te, fidẽmue tuam captus fraudatuúsue ſim. de Aruſp. 251 a, Fi- dem iuſiurandumq́; negligere. pro Domo, 22 a, Gabinius fregit fœdus.)(Piſo in fide manſir. pro Flac. 148 a, Teſtimo niorum fidem& religionem nũquam iſta natio coluit. pro Quint. Roſc. 52² b, Fides& religio iudicis. in Vat. 31 a, Tum quæro, ſeruatisne in eo fidem,&c. id eſt, an feceris quod di- xiſti. pro Corn. 57 a, Græci uoluerunt religione uideri po- tius quàm uęritate, fidem eſſe conſtrictam. At. 66 a, O con- ſtantiam promiſsi,& fidem miram. pro Fla. 165 b, Tua fides optima& ſpectatiſsima. in Ver. 267 a, Cui ſupplici non illa dextera fidem porrexit. I. C. 109 b, Hinc fides pugnat, illinc fraudatio.& 106 a, Res eos iampridem, fides deficere nuper cœpit
FID EM facere 161 conſtituere, confirmare, probare: nam fi- des pro argumtentatione uel confirmatione ponitur, quæ ab Ariſt. in Rhet, wiĩσνεᷣ dicitur. Par. 230 b, Quoniam de fide reſpondiſti, uolo audire de motu.& ibid. Fides eſt firma o- pinio. Hic uides lector ſidem pro perſuaſione poſitam eſſe. nam quid eſt aliud perſuaſio, quàm firma opiniot hæc enim
f 1 57²
illa eſt ſeu fides ſeu perſuaſio, ſeu firma opinio, quæs in au- ditoris animo gignitur& creatur oratione. hæc in orarore ipſo, aut eius oratione ratio eſt rei dubiæ faciens fidem in auditore: ſi admitt itur, perſuaſio appellatur. ibid. Nam eſt in propoſito finis, fides: in cauſa,& fides& motus, contra Rul. 70 b, Fac fidem te nihil niſi populi utilitatem quærere. At. 142 b, Et tibi fidem faciemus, nos ea ſuadere, quæ tibi pu temus eſſe utilia. Topi. 221 b, Argumentum eſt ratio rei du- biæ fidem faciens. Par. 232 b, Narratio eſt fundamẽtum con ſtituéde fidei. At. 10 6 b,& 257 b, An mihi nutus tuus nõ face. ret fidem? Att. 254 a, Quod niſi mihi fids feciſſet, nõ feciſſem id quod dicturus ſum. Ac. 6 b, Multad; facimus uſq; edò, dum aſpectus fidẽ faciat ſui iudicij. de Cl.18r a, Probat, fidem fa- ciat oratio. I. C. in a, Quoniam minorem fidẽ faceret ora- tio mea. I. P. 92 b, Non facies fidem ſcilicet, cum hæc diſpu- tabis? Habere fidem alicui,&c. id eſt, credere.)(Derogare fidẽ,&c. Epi. 75 a,& 104 a,& 105 b,& Ac. 22 a, I. V. 266 a,& 135 a, Populus tibi maximam fidem rerum ſuarum habert. Attic. 277 a, Fidem alicui habendam non eſſe. de In. 56 b, Habere fi. dem orationi alicuius. Epiſt. 52 b, Quare debet habere fi. dem noſtra prædictio. Att. 9 a, Conſiderandum eſt quanta Cæſari fides ſit habenda. Ac. 15 b, Quæ fidem nullam habe. bunt, ſublata ueri& falſi nota. Off. 39 b, Nam& his fidẽ ha. bemus, quos plus intelligere quàm nos arbitramur. pro fl. 150 b, Nunc uerò quam autoritatem, aut quam fidem habe- re poſſunt? Ep. 3 a, Si eſſet in ijs fides, in quibus ſumma eſſe debebat, nõ laboraremus. de D. 133 b, Inſanorum uiſis fides non eſt habenda.& 81 a, Dicæarchus ijſdem rebus fidem tri buit: id eſt autoritatem. de D. 232 a, Nec autoritatem, nec fi- dem rebus commentitijs adiungere debemus. pro Syl. 16 8
b, Tribuere fidem teſtimonio alicuius. de Or. 123 a, Suſpicio
artificij imminuit& oratoris autoritaté,& orationis fidè. Ora. 20% a, Hoc& autoritatem orationi affert& fidem. pro Fon. 279 b, Suſpicio inimicitiarum derogat fidem in teſti. monio dicendo. pro Qu. R. 2 a, Si iam tibi deliberatum eſt, quibus abroges fidem iuriſiurandi, reſponde. Ac. 10 a, Quia his uiſis, inter quæ nihil intereſt, æqualiter omnibus abro- gatur fides. At. 24 8 b. Infirmare fidem alicui.
FID E M dare. promittere.)((Eidem uiolare,&cc. de Fin. 78 a, Dare fidem alicui. Item: Cum Regulus propter fidem quam dederat hoſti, ex patria Carthaginem reuertifſet. Offl. 9 a, Regulus ad ſupplicium redire maluit, quàm fidem hoſti da tam fallere. pro Rabir. 96 b, Si fides Saturnino data eſt, non eam Rablrius, ſed C. Marius dedit: idemꝗ́; uiolauit, ſi in fide nõ ſtetit. Ep. ia b, Melius in hanc mentem impulit Põpeij fi⸗ des, quam de me Cæſari dederat,& fratris mei quam Pom- peio. Att. 37 a, Cum Pompeius diceret ſe fidem recepiſſe de me, hanc fiille non ſeruaret, ita laturum, ut,&c. pro S. R. 36 b, Iſſtius fide ac potius perfidia deceptus ſum. pro Quint. R. 47 b, Perfidioſum& nefarium eſt, fidem frangere. pro§. R. 37 a, Qui fidem uiolat, oppugnat omnium commune preſi- dium. de Cla. 172 b, Luſicani contra interpoſitam fidem in- terfecti. Att. 38 b, Poſtulare fidem publicam. I. C. u2 b, Fidem ei publicam iuſſu ſenatus dedi. pro Ar. 187 a, Gabinij leuitas & calamitas& omnium tabularum fidem reſignauit. pro Pom. 7 a, Romę ſolutione impedita fidem concidiſſe. pro R. P. 123 a, Fide ſuſtentare amicos.
FEIDE ſe abducere, id eſt, liberare& eximere, fidem liberare: id eſt, promiſſo ſatisfacere. Fidem præſtare: id eſt, ſeruare. pro Fla. 162 b, Vt fide ſe abduceret. pro Fla. 156 a, Heraclides Hermippum percuſsit,&c. nam eius fide ſumpſit à Fuſijs.& ibid. Hermippus Euſijs ſatisfacit,& fidem ſuam liberat. Ep. 186 b, Quod autem in ſenatu pluribus uerbis diſſerui, in eo uelim fidem meam liberes. de D. 124 b, Virtus quæ uetat ſpe ctare fortunam, dum præſſtetur ſides. Att. 256 b, Nihil debet qui çonſilium dat, præſtare pręter fidem.& 82 b, Vt ei fidem præſtarẽ. Ep. 7 b, Si rex amicis tuis qui pecunias ei credidiſ ſent, fidem ſuam præſſtitiſſet. Top. 224 a, Qui fiduciam acce-
pit, debet fidem præſtare. pro S. R. 42 b, Is tibi optima fide
ſua omnia conceſsit. At. 87 b, Ex fide bona multa. I. C. 108 a, Aliquid de poſſeſsione detrahere,& fidem requirere: id eſt, præaſſtare uel liberare. I. A. 248 a, Non tenuit omnino collo- quium illud fidem, à ui tamen,&c. Ep. 4 b, Meam erga dem& beneuolentiam expertus es.
FID ES, pro tutela uel patrocinio ac defenſione. pro Fon. 282 b, At ita ut commiſſus ſit fidei, permiſſus poteſtati. Off. 25 b, Iura fidei magiſtratuum commiſſa ſunt. Epiſt. 227 b, Ea fo- cietas uniuerſa in mea fide eſt. pro Planc. 280 a, Municipia, quæ in fide mea erant. pro Ar. 191 b, Peto à uobis, ut eum in ueſtrã accipiatis fidem. Antequam. 196 a, Recipere aliquem in fidem ſuam. ad Attic. 245 a, Recipere aliquem in ſidem ſuam,& eum commendatum habere. pro S. R. 34 a, Eſſe in fide& clientela alicuius.& 36 a, Conferre ſe in fidẽ& clien-
tulam alicuius. Officior. 8 a, Qui nationes deuictas bele in fidem
42 † 8 te

fdem cepiſſet. Att. 3⁰½ b, Oiuitatem in Catonis fide lècatam funditus perdidiſſem. de Fin. 6 ⅞ b, Si tota oratio noſtra o- mnem ſibi fidem ſenſibus confirmat: id eſt, incorruptis atq; integris teſtibus,
FIDES, dis. lyra. de Diu. uh a, Iam neruos in fdibus alijs pul⸗ iis reſonare alios. de L. 177 b, Seuera illaLacedeęmon neruos iuſsit, quòd plures quàm ſeptem haberet in Timothei fidi- bus, inde demi. desen. 82 a, Diſcebãt enim fidibus antiqui. de Or. 163 a, Omnes uoces ut nerui in fidibus, ita ſonant, ur à motu animæ ſunt pulſæ.& 161 a, Vr epularum ſolennium fides,& tibiæ indicant. de Cl. 192 b, Ex neruorum ſono in fi- dibus quàm ſcienter ij pulſi ſint, intelligi poteſt. Tuſc. 149 a, Epaminundas fidibus præclarè ceciniſſe dicitur. in Ar. Cèe
mis, ſi nulla earum ita contenta numeris ſit, ut concentum
nn habere poſsit, omnes æquè incontentæ ſunt.& ibid. Aequè “ enim contigit omnibus fidibus, ut incõtentæ ſint: illud non
e n(en continuò, ut æquè incontentæ.— 4 pere e. antan 1 S. 4.. .Att. mga FIDICEN, nu.. qui lyra canit, lyricus. de N. 64 a, Mundum fi-
dicinem etiam eſſe& ribicinem. Epiſt. 140 b, Socratem fidi- bus docuit nobiliſsimus fidicen.
04 plan latclligerr gunn 5 FIDICVIL AH. parua lyra. de Nat. 30 b, Fidiculæ numeros? 18s verd am ne, WWh ſonantes,&tibiæ modulatè canentes.
FID O, dis. confido. de N. 19 b, His ne fidentes ſomnijs contra Pythagoram Platonemd; dixiſtis? Attic. 106 a, Iſtum relin- . quendum puto, dubitantem magis quàm fidentem rebus. de Ora. 158 a, Exultantem te& præfidentem tibi repriment ualidæ legum habenæc. FID VCIA,ciæ. ſpes, periculum. Quin Fr. 21 4 a, Nihil eſt quod poſthac artis noſttæ fiducia conturbet. in Verr. 73 a, Habeo hominem præpotentem, cuius fiducia prouinciam ſpolio. in Verr. 272 a, Quæ facio, tua fiducia facio. de Amic. 106 b, Vita tyrannorum, in qua nulla ſtabilis beneuolentiæ poſ- ſit eſſe fducia. 1 FID VCIA, pactum eſt cum conditione redimendi redhiben diq́, quod uenditum eſt. Top. 224 a, Qui fiduciam accepit, debet præſtare fidem. pro Fl. 15/ a, Pecuniam adoleſcentulo grandi fœnore, fducia tamen accepta occupauiſti.& ibid. Hanc fiduciam commiſſam tibi tenes hodie, ac poſsides. pro Cec. 286 a, Per fiduciæ rationem fraudare quempiam.
at k5 14, Reffermijs ſaen
43 Tnranaman. deDzh käee adenda. c a DicxECAEgA.
b 4.& h 3Mexarchauriſtean. aronenrem 4c Dana Na 4 9 Amenekenhs adiungent ächem 8 Ndem teikmon 1 1
*4 5 0 10 Alcam. teen
„
Mmmane Oratoris autontn Ana 4 V
Mlos&aatornatem ormemaint „ alptno miraemaran demgrin „ 1240, 9t0 1 R SiaAunttn ogu ddem lurifiuranc nderteh
ater qux anhul mterck, rautem N. 141Jafemareidemalc
m 1bni em(um Jepuui patna Crthagaenmat. wdnmm redite mlat qunk gr. pe9 KAbr. 96 d, K. 2 Sr as. d Arins dedireni un Fo b Malan i hane neren n dame rfan d:derr&farum „4. Cum Pompans ciceret Liler AMe nen ſtruitet, ta luumn, S4sas ponas perñ di dewctasian A nefunumek sten nf
* au Adem aiolsr, oppugnat omann
melius, æquius, in fducia, Vt inter bonos bene agier. pro Qu. R. 47 b, Tria iudicia fiduciæ, tutelæ, ſocietatis. de N. 75 a, Iudicia fiduciæ.
cos habuiſſet, quosq́; fidos. de N. d a, Canum tam fida cu- ſtodia. Off. 329 a, Eidæ familiaritates amanrium nos amico-
Ant. 205 a, Mutina colonia noſtra fidiſsima. FIG O, gis. fxi, fxum. immittere, firmare, affigere, imprimere.
I. A. 259 b, Et dubitare utrum mucrones in ciue, an in hoſte I figantur. de Aruſ. 53 b, Deorum tela in impiorum mentibus Ch1b.LuRtan coatan de. figuntur. pro Seſt. 25 b, Quis eſt ita Italiæ locus, in quo non APekulare demp 1 2 fixum ſit in publicis monumentis ſtudium ſalutis meæ? de 4ei peu kiue D. 97 a, Arma quæ fixa in parietibus fuerant. de Diu. 122 b, Ead; ſcuta, quæ fuerant ſublimè fixa, ſunt humi inuenta. At. 227 a, Antonius fixit legem, qua Siculi ciues Rom. fierent. in
4*
4* 10 2
. An. 153 b, Ne qua tabula huius decreti Cęſaris figeretur. Ep. fids faſtentars uberare Kainsie 177 a, Ne qua poſt Idus Martias immunitatis tabula figere- “ 4 dean muin tur. Ep. 183 a, Tabulæ figuntur, immunitates dantur. I. V. 238 — 5 B a, Vt quam damnatis ſeruis crucem fixeras, hãc indemnatis 2 b NEren akis ciuibus Rom reſeruares.& 246 a, Beneficium, ut dicitur, tra umn pereuß Arnan d aa hbali clauo figere. pro Seſt. 5 b, Cuius ego nuper in Macedo- ucst nia uidi ueſtigia, non impreſſa leuiter ad exigui prędicatio- 4.5ꝙ llumaa nem temporis, ſed fixa ad memoriam illius prouinciæ ſem- enn Das piternam. Epiſt. 20 b, Ego omnia mea ſtudia, omnem ope- ham Meum Aerar 4es ni ram, induſtriam, cogitationem, mentem deniq; omnem in 1unum, Sum F hurila, Milonis conſulatu fixi,& locaui. Ora. 205 a, Eigere aduerſa- 5bant dan? da ds tass gufe 5 rios: id eſt, configere, uulnerare. S9.7 bAA— d, FEIGVR A, ræ. forma, ſpecies. I. V. 26 a, Himera in muliebrem fi aam Per A4d guram habitumq; formata.& 26 a, Eum multò magis fi u em pertne ErSdedoa ra& lineamenta hoſpitæ delectabant. Pro S. R. 18 b, Eſſe ali nctAt.. 4 nAe, quem humana ſpecie ac ſigura, qui tantum immanitate be- uen aae derran Non u ſtias uicerit. Offl. 59 a, Feritas belluæ in figura hominis. pro 14 A 45 894b9 Qu. Roſc. 48 a, Tacita corporis figura coniecturam affert. Ad am e. de Leg. 16 a, Natura homini figuram corporis habilem& a4 am d u aptã humano ingenio dedit. de Vn. 202 b, Et ſi ne tum qui- e0ene arrocinid w dem uitiorum finem faciet, grauius etiam iactabitur, xin ls ua eidepen 9 ſuis moribus ſimillimas figuras pecudum& ferarum trãſ⸗- 1 feretur.& ibid. Qui intemperatè uixerit, eum ſecundus or- — 9 4-tun„ 4 hg tus in muliebrem iguram transfert. de Or. 94 b, Conforma 44 2 aMeA Ba a 4g tio quædam& figura torius oris& corporis. de Finib. 132 b, mde aas. d s 98 99 Corporis noſtri partes, totaq́; figura,& forma,& ſtatura 54e gen. e hechan- quàm apta ad naturam ſit, apparet, de Na. 19 a, Non ab ho- 300*. une* b des lis. 4. 8 94 Cos 39. X K „.“ 51— —
cidit clara fides Cyllenia. de Finib. 123 a, Vt in fidibus pluri-
Of. 64 a, In arbitrio rei uxoriæ hec uerba maximè excellũt:
FIDV S, a, um. ſid elis. de Am. 106 a,Intellexit, quos fidos ami-
rum. Ep. 235 b, Mea Terentia fidiſsima atq; optima uxor. in
b 1 minibus formæ figuram perueniſſe ad deos. de Ar n7 4 b, Forma, figura& ſpecies. 21 b, Facies& effigies, imago. de In. 51 b, Figura negocij. ad Her. 2u a, Figura uocis. de N. 6 b, Forma rotunda: id eſt, figura. de Nat. z21 a, Habitus oris: id eſt, forma uel figura. de Diu. 37 a, Hominum figuræ. de Or. 2¹7 a, Exprimere quandam formam figuramꝗ; dicendi. Or. 107 a, Optima ſpecies& figura dicendi. FIGVRO,. effingo, formo. de Vn. 19⁰½ a, Deus mundum ea forma figurauit, qua una omnes reliquæ formæ concludun tur.& ibid. Deus motum dedit cœlo eum ‚qui figuratus ſit aptiſsimus. de Na. 55 a, Boum terga non ſunt ad onus acci- piẽdum figurata, ceruices autem natæ ad iugum. de Fin. 132 b, Et ita figuratum corpus eſt, ut excellat alijs. de N. 23 a, A- tomi formare, ſi gurare, colorare, animare non poſſunt. FILIA,liæ. pro Clu. 55 b, Tum deſpondit ei filiam ſuam illam, quam ex genero ſuſceperetꝗ. FILICATVS,ta. quod filicis herbæ ſpeciem habet. de Offic. u7 b, Minusne gratas dijs immortalibus capedines ac ficti- les urnulas fuifſe, quàm filicatas aliorũ pateras arbitramur. FILIO LA,læ. de D. 101 b, Is filiolam ſuam animaduertit tri. ſticulam. Epiſt. 35 b, Mea chariſsima filiolagu. FILIO LVS,B. At. 2 a, Eiliolo me auctum ſciro, ialua Terétia. FILIVW S, II. liberi, gnatus, natus, procreatus, chariſsima pro- creatio, ſpes parentis, partus, progenies. At. z0 8 a, Acerbum eſt, parentum ſcelera filiorum pœnis lui: ſed hoc præclarè legibus comparatum eſt, ut charitas liberorum amiciores Parentes reipublicæ redderet. Poſtquam. 168 a, Nihil dul- cius hominum generi à natura datum eſt, quàm ſui cuiq; li- beri: mihi uerò propter indulgétiam meam,& propter eo- rum excellens ingenium, uita ſunt mea chariores. de N. 78 a, Lex ut condemnaretur filius, aut nepos, ſi pater aut auus deliquiſſet. pro Syl. 10 b, Quorum alter apud me parentis grauitatem obtinebat. pro Dom. z20 b, Qui tibi loco fllij Per ætatem eſſe poterat. Poſtꝗq. 22 b, Vnus frater, qui in me pietate filius, conſilijs parens, amorc, ut erat, frater inustus eſt. pro Cæl. 38 a, Equitis Romani eſſè filium criminis loco poni. de Fin. 76 b, Filius effigies probitatis paternæ. Epiſto. 84 b. Filius imago animi& corporis paterni.& a, Amit- tere uel perdere filios uel liberòs. pro Cluen. 24 b, Spes illa quam mulier in aluo commendatam à uiro continebat. At. 93 b, Hortenfius filius fuit Lao diceæ. At. 100 b, ogyla, eoνois ald eſſe wpoe zà rεuva. Pro Qu. Roſc. 50 a, Eximprobo patre probum filium naſci. Att. 258 a, Is ex C. Fa dij filia liberos ha buit. de Fi. 103 a, Vt natura Epr creari uellet,& diligi pro- creatos non curaret. pro Cæl. 54 b, Liberorum iucunditas. Filius iudicio& uoluntate, pro adoptiuo, ur uocant. Cic. rò Sext Roſc. 3 FILIVSFAMILIAS. pro Cæl. 4S)44. b FILVM, Ä4. linum, orationis contextus. Epi. 132, Sed ego uete- ri amico munuſculum mittere uolui leuidenſe, craſſo filo, cuiuſmo di ipſius ſolent eſſe munera. de Amic. 100 b, Quan- quam etiam àa Gracis ſæpe audiui, ſed aliud quoddam ex- petimus filum orationis tuæ. de Orat. u4% a, Omnes etiam tum retinebant illum Periclis ſuccum, ſed erant paulò ube- riore fllo.&*2 b, Hæc formanda filo ipſo& genere ora- tionis. Or. 20 a, Argumentandi tenue filum. FIMB RIAE, arum. ueſtium& aliarũ rerum extremitas, quaſi fibræ. I. P. 94 b, Erant illi compti capilli,& madentes cincin norum fimbriæ. FIND O, dis. diſindo, aperio, diuido. de L. 170 a, Hoc quaſi ro ſtro funditur Fibrenus,& diuiſus æqualiter in duas partes latera hæec alluit, rapided; dilapſus citè in unum confluit. in Arat. Quorum nequeũt radices findere terras. L. Fiſſum. FINGO, gu. formo, informo, excogito. de N. i5 a, Hoc intel- ligerem quale eſſet, ſi in cereis fingeretur, aut fictilibus figu ris. de Or. 19 a, Et qui aliquid fingunt, etſi tum pictura nihil utuntur, tamen utrum ſciant pingere, an neſciât, non obſcu rum eſt. de Or. i59 a, Sed uerba nos ſicut mõlliſsimã ceram, ad arbitrium noſtrum formamus& fingimus. de Nat. 69 b, Omnia quæ cogitatione nobiſmetipfis fingere poſſumus. de Orat. 95 b, Quæ nobis non poſſumus fingere, faces, uul- tus, ſonus. de Sen. 85a, Finge animo aliquém,&c. pro Mil. 116 b, Fingitis animis, liberæ enim ſunt cogitationes no- ſtræ,& quæ uolunt ſic intuêtur, ut ea cernimus, quæ uide- mus: fingite igitur cogitarione imaginem huius cõditionis meæ,&c. Tuſ. 241 b, Fingere aliquid animo& cogitatione. de Or. 94 b, Quidam ſunt ita habiles,&c. ut nom nati, ſed ab aliquo deo ficti eſſe uideantur. pro Mur. 138 baFinxit te ipſa natura ad honeſtatem. Tuſc. 162 a, Nihil eſt in imis, quod ex terra natum aut fictum eſſe uideatur. de Orar. 12 9 a, Na- tura fingit homines,& creat imitatores& narratores face- tos,&c. de Legrbus 192 a, Autor enim moderatur& fingit non modò mentem& uoluntatem, ſed penè uultus eorum apud quos agit. de Orat. i99 a, Omnes qui probari nolunt uolun-
7

1 1X△ L Le.
—
E 1 uoluntatem eorum qui audiunt intuentur; ad eamꝗ;& ad eorum arbitrium& nutum totos ſe fingunt. Or. 197 b, Arq; ego in ſummo oratore fingendo, talem info rmabo, qualis fortaſſe nemo fuit. Off.z1 b, Apum examina fingunt fauos. de Clar. 17§a, Peripateticorum inſtitutis commocde fingitur oratio. de Clar. 190 a, Nihil tam flexibile,& quod magis i- f in Ver. 206 a, Fingere à cera. Acad. am fingit formatꝗq; effectio. Epi. 98 b. Ale
pfus arbitrio fingeretur. a, Ex materia, qua:
Lan er 46 Apelle pingi„ALyfippo fingi uolebat. Acad. zu b,
it& fabricata eſt hominem.
NGERE. componere, conſtru
comminiſci, conflare, ſimulare. de Orat. u10 b, Volucres ui-
s fingere atq; conſtruere ni luto dictus. de Diu. 100 a, Agri fertiles, quibus
ex argilloe ——..—.. 8. multa propter fœcunditatem fingi gignid; poſſunt. de Diu.
xander a
127 a, Ex e0G; ingenio,mores, 1 Je Ein. 3o b, Fingere fibi uultum& inceſſum. Ep. 83 a, Finge- re ex euentis. Pa 18
R. 22 a, Ex ſua uobis duobus b, Quid te aut fieri, aut fingi dementius poteſt? At. 16 a, Fin- gere, diſsimulare& obregere. Epi. 44 a, De me autem ſuſci- pe pauliſper meas partes,& eum te eſſe ii ego ſu Pro S. R. 37 b, Fingi m⸗ leficium nullum poteſt, quòd iſte,&c. pro Qu. 10 a, Hæc cauſa à te per ſummam cau ſam ſicta eſt. I. V. 179 b, Componere crimen. I. V. 179 b, Fingere crimen. Of. 69 b, Fictæ& commentitiæ fabulæ.
FINIEN 8, us. horizon. L. Horizon. FINIO, nü. definio, perficio, pert
xo, conficio, abſoluo, tran- ſigo, finem facio, claudo, cõcludo, termino, mo dum ſtatuo, ſinem affero, in exitu ſum, compleo, confido, conquieſco, peroro, faſtigium impono, perfungof, extrema perſequor, habeo, abſolutionem perficio, uſ-
modum facio, terminum que ad finẽ exequor, modum uel finem conſtituo, modum definio, ad exitum perduco.)(Exordior, fundamẽèta aacio, propago. de Leg. 173 b, Ad eam rationem curſus annuos ſa- cerdotes finiunto.& 38 b, Demetrius ſepulchris nouis fini- uit modũ. At. 120 a, Põpeius M. Marcello cõſuli finienti pro- uincias Gallias Cal. Marrijs reſtitit.)((Propagare prouin- ciam. de Na. 56 a, Deinde in ora ſita lingua eſt, Rnita dentib. de Or. 160 b, Sentétiæ uerbis finiantur. Or. 212 b, Nec ſol˙ùm componentur uerba ratione, ſed etiam finientur. Or. 202 b, Similiter extrema definiunt. Or. 213 b, Sentenria uerbis aptè comprehenſa& concluſa. de Fin. 78 a, Cupiditares non E- picuri diuiſione finiebant, ſed ſua ſatietate. FINIS, nis. modus, terminus, exitus, regio, qui es ultimus, ex- tremum. de Fin. lib.z, Sentis enim credo, me iam diu, quod Grecus dicat, id dicere tum extremum, tum ultimum, tum ſummum, licebit etiam finem pro extremo aut ultimo dicere I. V. 132 b, Nos modum aliquem& finem orationi no ſtræ facia mus. Offic. 20 b, Finem& modum tran ſre. I. V. 25 b, Idem; dies& uictoribus imperij,& uictis finem fecit. t. 26 3 a, Vt noſtræ ſolicitudinis quamprimùm finem facere poſsimus. de Ora. ¹29 b, Finem ſcribendi facere. Attic. 26 4 a, Non faciam finem rogandi. Br. 90 b, Finè feci eius ferendi. Ep. 193 a, Nullum finẽ facio, mihi crede, Caſsi de te cogitan di. pro Seſt. 26 a, Sedut extremũ habeat aliquid oratio mea, & ut ego antè dicendi finem faciã, quàm uos me attentè au- diẽdi, concludam illud de optimatib. Att. 166 b, Finem inter nos ſcribendi de his rebus fieri tempus eſt. Epiſt. 153 a, Repe rire finem maiorum. pro Qu. 9 a, Certos mihi fines termi- n084; conſtituam, extra quos egredi non poſsim. de Or. 103 a, Craſſus mihi uiſus eſt, oratoriam facultatem non artis il- lius terminis, ſed ingenij ſui ſinibus immẽſis deſcribere. pro Cec. 289 a, Ingrediens intra finem eius loci, quem oleæ ter- minabant.(Qu. Fr. 204. b, Qui earum ciuitatum fines inco- lunt. Off.) b, Iraq; illorum agri fines, ſicut ipfi dixerant, ter- minauit. Top. 224 a, Einibus regendis adijcere arbitrum. de L. 167 b, Nec Manilia lege ſinguli, ſed ex his tres arbitri fines regemus. pro Mur. 129 a, Regere fines. Off. 49 a, Vnius impe- ratoris præda finem attulit tributorum. I. V. 77 a, Vr finis ali quando iudiciariæ controuerſiæ conſtirueretur. I. A. 20G b, Eriam fi ille dies uitæ finem mihi allaturus eſſet. I. P. 87 a, Obtinuiſti prouinciam ijs finibus, quos lex cupiditatis tuę, non quos lex generi tui p epigerat. de Pro. 75 a, Finium impe rij propagatio. I. P. o a, Cum fines prouinciæ rantos habe- ret, quantos optauerat. I. C. ii a, Quorũ alter finem ueſtri imperij non terræ, ſed cœli regionibus terminaret. pro De- 10. 1 47 b, Tusti fines ſuos ab excurſionibus hoſtium. Ora. 210 a, Vix ſuas regiones finesq; defendere. de Ar. 244. b, Vi- debam illum non poſſe arceri ocij finibus. Quin. Fra. 291 b Comites autem duntaxat finibus his præſtabis, quos anta pPræſoripſi. pro Ar. 190 a, Lingua Latina ſuis finibus exiguis
4
4+
ſanè continctur, de So. tinetur. de 50.130 b, Quando finem habet motus,
5
uiuendi finem habeat neca
uno falſæ infami e, finis ali quis at
Ora. 97 b, Oratio ecta ad eum finem, quẽ memoria poſſem us Cna
quamdiu. pro Mur. 1261 & triumphus fuit. Oft. eſt ad illum Ennij finẽ, nihilominus ut ipſin. b, Finis bonorum, quò referuntur& cuius cauſa facienda
extremum:id eſt, artis effe nibus bonorum& malorum Ep. 94 b, Finis& terminus. de N.75 b, Bono conſilio dare aliquid. FINIT E'. definitè. de Fin. 70 b, Ergo& auarus erit, ſed fini- te:& adulter, uerùm habebit modum.
*.. 4 7* 4„.—*. mi Atinatib. de Or. 125, Motus qui finitimi fun . 9 1... 5. 1. qui his.& 90 b, Pinirimus oratori poeta eſt. de N.
Pertinacia perſeuerantiæ finitima eſt. Fuſc. 223 ni finitimus eſt metus. Ac. 17 b, Ita finitima ſunt falſa ueris
6 27*——. 41, ad Her. 29 a, Eſt autem cauendum, ne dum hæc genera con- . 2 ₰◻ 4
³. nos conſtituit. cont. Rul. 73 3 3„ ⸗ p 5 72117 5 ₰ 4 1 277 1„ quod finitor uni ulli, à quo miſſus erit, renunciauerit. cont. 1 n 3 nrrre Rul. 75 a,& 76 b, Delecta finitorum iuuentus. art
pręmonui fit, ut Cæſar. 106 b, Obuius fit ei Clodius expeditus in equo. Attic. 191a,
FIRMI TAS, is. firmitudo, quaſi ſoliditas. de N. un b, Nec ſo-
ſée eſt. pro Cl. 1y a, Quod in he 11.—
. 9 que exitus reperietur. de
1 4 — 4 4 ⸗ 5 ₰ 1— 4 1„ 4 1 1. cõprehendere: i eatenus, quo 1. pro Cæl. 39 b, Quem ergo 4 4 8— 2 4 2— 1. 1+,4;2 211s r?. 87 ad finẽ putas cuſto disdam illam ætatem fulſſe? Bpiſt. 142 b „— 8. I 3 95 4 4 9 4 A 1 2. 1 3. 3 5 1 7 2. 83 5571 4 Excructem ne me’ quid aſſequar: deinde, Juem a fnem? I. „ P.„ 18 1 7 V. 261 a,& I. C. 97 a, Piratã tenuifti, quem ac finem? id eſt 1— 1
1 L- ⸗ 1 25 4 3 6 b, Finis ſtipédie
18½☛ 1 4
p rum, patris uictoria . ⸗*— ₰—* 3 y fuit. Off. n a, b, Vulg t
8
8*
—
„
... 4 aS 1.—„ 8 1 ATr18 libe rAIIAS rete en4a 814 1
C. 28 a, Domus finis eſt uſus. de L. 181 a, Quæ
2
82 b, In iuridiciali genere finis eſt æquitas.& 21 b, Finis, quò referri omnem rarionèẽ oportet.& 43 b, Einis cauſa aliquid facimus. de Fin. 95 a, Nec eni ſimilem ſapientiam eſſe arbitramur, ſed actioni potius hi- ſtrionum& ſaltationi, ut in ipſa arte in ſit, non foris petatut
m gubernationi aut medicinæ 1
ffectio. Tuſc. 24 5§6a, Opiniònes de fi-
FINITIMVS, a, um. uicinus, propinquus, appofitus, cõfinis, proximus. pro Pom. b, Is Boſphoranis finitimis ſuis bellũ inferre ſimulauit. pro Pom. 4 b, Regnũ Ariobarz anis, quod finitimum eſt ueſtris uectigalibus. pro Syll. 17ba, reri deſicerẽt finitimi uicini. pro Pla. 263 b, Arpini ſi
G
finitimus eſt aer. Top. 228 b, Cui generi finitimun
g*
1T/;=„1a U. &œc. de Or. 202 b, Huic generi hiſtoria finitima elt. de 8
5
3 †½
3 32
ſeckemur, in initima& propinqua uitia uentamus A I 8 S713 2. PEINITO R,r. decempedator, metator, qui agrorum term a, Finirorem mittant, ratum br
2
„ 4 8 1* 5„—X 1+α2 6. 6 FINITVS, a, um. definitus. Part. 235 a, Quæltionum genus nitum temporibus& perſonis. —.„ 1 2„— 5 FIO, fs, confto conflor, cuado, euenio, accido. Att. 13 a, Quod
Drælium nolit. pro
—₰ — * —ʃ 05 (d 3
6 —.. 4 4 4 Non potuir honorificentius Ame fieri de nepore. At. 109 b,
1
Si ita factum eſſet, ut ille ſenatum Romæ offenderet, magno
liquid dicerent. pro Do. 228 a, Quid te autem fieri aut fingi poteſt demtentiustde D. 112 a, Nihil ſieri poteſt, nihil accide-
. z 8. 8 4— 6 re, nihil euenire, niſi quod,&c. de D. iorb, Quod ſexennio
liud alij iudici uideatur.
FIRMAMENTVM, ti. ſtabilimen, robur, uires. pro Pom.
b, Altera pars quæ multo plus firmamenti ac roboris habe- bat. pro Clu. 18 b, Falſitas parum firmamenti ac uirium ha- bet. pro Pom. a, Hic ord o firmamentum cæterorum ordi- num eſt. Atti. 16 b, Duo firmamenta reip. per me conſtituta. Tuſ. z210 b, Id illi frmamentum diſciplins eſſe putãt. de Am. 108 b, Firmamentum autem ſtabilitatis eius qu
tia quærimus, eſt fides. pro Mur. 137 b, Venio nunc ad M. Ca- tonem, quod eſt firmamẽtum ac robur totius accuſationis. pro Fl. 163 b, Tu certè uenire coegiſſes, ſi ullum firmamentũ in illo teſte poſuiſſes. de In. 46 a, Firmamentum eſt firmiſsi- ma argumttatio defenſoris,& aprtiſsima ad iudicationem, de firmamẽêto cauſarum. uide ad]„Par. 23 9. pro Plan. 263 b, Flos equitũ Romanorũ ornamentum ciuitatis, firma-
le
5 9 am in amlc:
— 1— r rnamet: G gultatls.
†P 8 S. er re EIRME firmiter. de Fin. 96 b, Aſſenſus fuos firmé ſuſtinere. öC 6 A 4
& 63 b, Firmè& grauiter.& 65a, Satis firme. At. 167 b, Affe
. 3 8* 8 2— 7 X 1— 7 9 444 8„* uerare aliquid firmiſs ime. pro Arch. 19 2 a, Quæ firmè à me, 5 fir-
Sc. de Fin. 6 5½ a, Habere aliquid bene cognitum,& ſati mè conceptum animo. le propter
.,e totlus
liditate quadam, nec ad numerum, ut ea quæ 11 firmitatem ε‿μνανααappellat. I. A. 172 b, Gladiatoria
corporis firmitas. Att. 100 a,& pro Seſt. 22 b, Conſtantia& firmiras animi. Am. ↄ9 b, Sed ea non ſatis habent firmitatis. Aca. 7 a, Quid loquar de firmitate ſapientis? Ep. 173 b, 1 4- liquid firmitatis nactus ſit Antonius. J. A. 159 a, Sed noui fir-
mitatem tuam,
8
—
— —

lin.)2 dE
an aemda daüehamae
4. 9 29 Dom 4 8 Asünn 9 4 4 8*
ö Seres amemmi nicim pro Nah. aed. d r. a3 1 a
8
X2 d m ornon dderii 84 K acr. Tog al CMee An 4 38 Cai gmen drn Ferlanannr An rimaet as tit Metas. Ac.) d Rafarims „4Kntem raendmm mämk ar,a imrim& propmqnanum 1. ecenpe tor, nerunnaag
1 88 4 Gbems. cout. Rul. 33 Hmnannan
niffus tmm
1. 4*☚ iaitn Part. kr temporndnt X perloan.— 92 4 oal M. caado, tnenio acht aus Nr. 27 Crfar committere xim
Obaas 5t u Clodin elpeämum
geut hoa0 eis cemmtoe im dert 2bam eiſcr, at Ile ſenatua—
rr cuuſs fuiffet.OKn4 1(m T Parrant. peo Dd. nl4 Wina danmeian de D.na NXMrae
** eutnurr. u8 οα
dun cü nidemut. Ou
1 4 Heruidas St. 14 Her.) dktſepetas 3 aideatur.“
— 999*
„ Motu aui ſann 8
ketigalidas. ea
a“ —
—
57 I IL FIRMITE R. firmè. de Rep. teſte Priſciano. 1690.
FEIRMITVDO, nis. firmitas. Epiſt. 69 b, Firmitudo graui-
rasq; animi. ad Heren. 19 b, Firmitudo uocis. Attic. 154 b,& 779 a, Firmitudo animi. de Inuent. 69 a, Per ſe minus ha- bent firmitudinis. 1 FIRMIVS. aduerbium. Top. 329 a, Lege in controuerſijs, ni- hil firmius. FIRMO, as. fancio, ſtabilio, firmũ facio. pro Syl. 173 a, Qui fi- lium ſuum uita priuauit, ut in cæteris firmaret imperium. de Or. 164 a, Et illud idem ad firmandam uocem eſt ſaluta- re. de Ar. 50 b, Tabulis hoc cenſorum, memoria multorum
firmabo& docebo. Off. 41 a, Iuſticia etiam latronum opes
firmat& auget. At. 279 a, Contra arma Antonij præfidia fir-
maui. de Or. 128 b, Oratio in qua remiſsio lenitatis quadam grauitate& cõtentione firmatur. de Fat. 142 a, Vis& natura
fati ex diuinationis ratione firmatur. de In. 55 a, Firmare ali quid rationibus. pro Cl. 20 a, Animus adoleſcẽtis nondum
conſilio& ratione firmatus. pro Cæl. 46 b, Eximiæ uirtutes
firmata iam ætate extiterunt. pro D. 222 b, Hoc iure firma- to. Epiſt. 7 a, Vt cum prouinciam pace præſidijsq; firmatis Ptolemeus redeat in regnum. Tuſ. 182 a, Corpora iuuenum firmari labore uoluerunt. de D. 80 a, Vetus opinio omnium
gentium firmata conſenſu. pro Cæl. 54 b, Hic nũc primàm
floreſcens firmata iam ſtirpe uirtutis.)
FIRMV 5, a, um. ſtabilis, ratus, fixus, cõſtans, immortalis, mul-
tum firmamenti& uirium habens, quod nunquam ulla ui labefactari poteſt, nunquam dimoueri loco. Off. z a, Præce- pta firma, ſtabilia, co niuncta naturæ tradi non poſſunt. l. A. 267 b, Acta Cæſaris firma& rata ſunt. I. A. 156 a, An in chiro- graphis acta Cæſaris firma erunt? Qu. de Pet. 209 a, Firma
& perpetua amicitia. I. A. 208% a, Itaq; ſenatũ ſua ſponte bene
firmum firmiorem ueſtra autoritate feciſtis. de Aruſp. 258 a,
Cluitas ita firma& ualés, ut ciuium iniurias ferre poſsit. de Cl. 174 b, Opinio firma& ſtabilis de aliqua re. Orat. 220 b,
Tenere aliquid firmũ:id eſt, certum. At. 254 a, Iu dicabis hoc uod dico, irmum fore. At. 279 b, Firmos omnino Gduces habemus ab occidente,& exercirus. de Cl. 190a, Argumen- ra firma ad probãdum. At. 129 a, Domitius non ſatis firmus
2*
F L 578
FLABELLVM,. inſtrumentum quo æſtate uetum exci-
tamus refrigerandi gratia. pro Fl. 157 b, Cuius lingua quaſi flabello ſeditionis, illa eſt egenrium concio uentilata.
FEIT.ABII.BI§,le. ſpirabilis. Tuſ. 162 a, Nihil eſt in animis, ne hu
midum quidem aut flabile, aut igneum.
FLACCESCOä ſttz. languidus fio, de Cl. 173 a, Dein cum 0-
cioſus ſtylum prehenderet, motusq́ omnis animi tanquam
uentus hominem defecerat, flacceſcebat oratio. FLACCL qui aures habent magnas,& languidas. de N. 17 a,
Sili, flacci, frontones, capitones.
FLAGELLVM, K. uirga, uerber. pro R. 92 b, Portia lex nir-
miſericors flagella retulit.
gas ab omnium ciuium Romanorum corpore amouit, hic
FLAGITIO S'E'. At. 93 b,& de Or. 10 4 b,& ad Her. z a, Hor
tenſius fuit cum gladiatoribus flagitiosè ac turpiter.
FLAGITIOSVS, 4,um. flagitijs contaminatus, foœ dus, tur-
F
pis. de Pi. 83 b, Vitio ſa& flagitioſa uita. Off. 26 a, Quæ tur-
Pia non ſunt, uerbis flagitioſa dicamus. Brut. ↄra, Neque minus turpe, aut flagitio ſum,&c. in Ver. 135 b, Flagitioſæ li-
bidines. pro S. R. 22 b, Flagitioſa poſſeſsio.
LAG 11 VM, tij. crimẽ proprium cum turpitudine& de-
decoréè coniunctum. de Sen. 35 a, Stupra uerò& adulteria, & omne tale flagitium uoluptatis illecebris excitari. At. 256 b, Id erat meũ factũ, flagitij ſcilicet plenũ,& dedecoris. pro
S. R. 26 a, Qui præeſſe agro colẽdo flagitium putes. ad Her.
7 a, Illum antè occultaſſe ſua flagitia, ſe planum factutrum ab eo maleficium non abeſſe. de Cl. 18 4 b, Tantäãmne fuiſſe obliuionem, inquit, in ſcripto præſertim; ut ne legens qui- dem unquam ſenſerit, quantũ flagitij commiſiſſet. pro S. R. 32 b, Multa ſcelera& flagitia fieri. I. C. i00 a, Quæ libido ab oculis, quod facinus à manibus tuis unquam, quod flagi
tium à toto corpore unquam abfuit? pro Cl. 44 a, Si à mul⸗ tis eſſet Hagitium rei militaris admiſſum. de N. 14 b, Iſta e- nim flagitia Democriti: id eſt, errores turpes.
FLAGITO, 2s. ardenter peto. J. V. 250 a, Tamen in tãto con-
eſt ad caſtra facienda. pro Cor. 65 b, Aliquis firmus in ſen-
tentia. Epi. 152 b, Firmus ab equitatu. pro Cæl. 40 a, Firma & fidelis amicitia. Ac. 35 a, Verùm illud ratum, firmũ, fixum fuiſſe uis. pro Cl. 45 a, Hoc fixum& in perpetuum ratũ eſſe oportet. Ac. a, Decretum non ſolùm non eſſe falſum, ſed e- riam ſtabile, ixum, ratum eſſe debet. Epi. i8i a, Nondum ſa- tis firmo corpore cum eſſes. Epiſt. 256 b, Mihi placebat ſi fir mior eſſes, ut te Leucadem deportares.. FIRMVM. opp. At. 130.“ FIRMANVS, a. Att. 59 b, Firmanus Gauius. J. A. 213 a, de D. 128 b, Tarutius Firmanus. FEISCINA, næ. caniſtrum. pro Flac. 15 4 b. Homini Phrygi, qui nunquam arborem fiſci uiderat, fiſcinam ficorum obieciſti. FIS CVS, ſci. Aſconius ait, fiſcum eſſe ſacculum ad maioris pe cuniæ ſummam capiendam,& pecuniam publicam. I.V. 70 b, Reperiebam fiſcos complures cum pecunia Sicilienſi, à quodam ſenatore ad equitem Romanum eſſe tranflatos. I. V. 192 b, Nummos in ciſtam transferre ex fiſco.& 189 b, Via- tor ac Venerius, qui fiſcum ſuſtulit.
FISSIO, onw. de Nat. 58 a, Cum terræ ſubigerentur filsione glebarum. 4 FISSVM, ſt. fiſsio,rima, quod hiat. L. Findo. de D. 73 a, Quid
ſiſſum in extis, quid fibra ualeat accipio.& 104 b, Non pla- cet Stoicis fingulis iecorum fiſsis intereſſe deum.& 111 b, Fiſ ſum iecoris. idem de N. 62 b.* FISTVL. A,le. muſicum inſtrumẽtum diuerſum à tibia. Item duétus aquarum, quos tubos ueteres etiam uocarunt. L.
Tubus. de Ora. 16 4 a, Seruus cum eburneola fiſtula, qui in-
flaret eum ſonum, quo dominum ſuum excitaret.& ibid. Gracchi fiſtula. At. 3 a, Paſtoria fiſtula. pro Rab. 97 a, C. Ma rius fiſtulas, quibus aqua ſuppeditabantur, Iouis Opt. Max. templis ac ſedibus præcidi iuſſerat.
FISTVLATOR, Orw. de Ora. 164 b, Sed 5iſtulatorem domi.
relin quetis: id eſt, qui fiſtulam inflet.. FIXV S,, um. firmus. pro R. P. 126 b, Quãobrem illud maneat ac fixũ ſit, quod neq; moueri ned; mutari poreſt. pro Corn. 6 8 b, Poſtremò illud fixũ in animis ueſtris tenetote uos,&c. pro Clu. 43 b, Tamẽ non ita fixum eſſe deberet, ut conuelli nõ liceret. I. A. 156 a, An ſi cui quid ille promiſerit, id erit Xxum. pro Mur. 139 a, Dixiſti quippe, iam fixum& ſtatutum eſt. Att. 172 a, Et ſimul ſcito labare meum conſilium, quod jam ſaris Hxum uidebatur. Ac. 8 a, Decretum nõ ſolum non eſſe falſum, ſed etiã ſtabile) fixum, ratum eſſe debet. Tuſ. 239 a, Stabile& fixũ bonũ. Ep. 167 a, Quæ perpetuò animo meo fixa manebunt. I. P. 88 b, Vt tu uſpiam ſatis fixus aſperis pendéres. At. 142 b, Portibus oculis ſpectare aliquem.
1
uita, tua ſtu dia à te flagitent, tu uidebis. de Fi. 52 a, Et tamen 8 1
uentu nemo erat, quin reliquos non deſideraret ſolùm, ſed
etiã poſceret& flagitaret. de Leg. i56 b, Poſtulatur à ſe iam- diu uel flagitatur potius hiſtoria. pro Qu. z b, Tametſi cau- ſa poſtulat, tamen quia poſtulat, non f9lagitat, pręteribo. pro Pl. 269 a, Inſector, poſco, atq́; adeò flagito crimen. Ep. 129 b, Tamen ego expectatione promiſsi tui moueor, ut admo- neam te, non ut flagitem.& ibid. Etſi munus flagitare,&c. pro Fon. 276 a, Inſector ultrò atꝗ; inſto accuſatori iudices, inſector, inquam,& flagito teſtes. pro Rabir. 92 a, Illa altera pars conſulis auxilium implorat& flagitât. de Orat. 144 a,
Etft admonitum uenimus te, non flagitatum. I. A. 200 a, Vt
primùm ſenatus haberi potuit, ſemper flagitaui ut conuo- caremur. Epiſt. 153 a, Flagitare ſenatus inſtituit Cornutum, ut referret de tuis literis. I. A. 205§ a, Facilius apparabitis ea quæ tenipus& neceſsitas flagitat. Epiſt. 7 a, Quid acta tua
Aphiloſopho, fi afferat eloquentiam, non aſperner: ſi non habeat, non admodum flagitem. pro Pl. 60 a, Dicẽdum eſt id quodille me flagitat, Laterenſem,&c. de Orat. 125 b, Hæc ſunt illa, quæ me ludens Craſſiis modo flagitabat. pro Do. 216 a, Illi me frumentum flagirabant.
FLAGRANTIALiia. ardor. ꝓ Cæl. 47 b, Flagrätia oculorüũ. FLAGR O, 3. cöflagro, ardeo. de Diu. 95 a, Et noctu flagran-
tes onerarias, quas milites incenderent, uidebatis. Att. 73 a,
Non dici poteſt quàm flagrẽ deſiderio urbis. At. 105§ b, Dio-
nyfium flagrantem deſiderio tui, mitto ad te. de Orat. 96 a,
Vos etiã nimis flagrare cupiditate uideo. I. V. z17 a, Flagrare cupiditate& amẽtia. pro Clu. 20 a, Mulier ita flagrare cœ- pit amentia, ſic inflãmata ferri libidine, ut eam,&c. pro Ceęl. 390 b, Flagrabant uitia libidinis apud illum. At. 67 a, Conſu- les fagrant infamia. Tuſ. 225 a, Ibicus Rhegynus amore fla- grauit. I. V. 67 b, Cuùm infidia& infamia non recenti, ſed ue- tere ac diuturna flagraret.& 216 a, Conuiuia, quę ſtupris fla gitijsq́; flagrabunt. de Orat. 86 a, Incredibili quodam no- ſtri homines dicendi ſtudio flagrauerunt. pfo Mur. 139 b,
Cato recentibus præceptorũ ſtudijs fagrans. At. 133 b, To-
tam enim Italiam flagraturam bello intelligo. de Or. 14 3 a, Non uidit bello flagrantem Italiam, non ardentem inuidia
ſenatum. de Ar. 252 b, Os flagrätis mulieris. de Or. 2 a, Ne-
que facile eſt, ut oderit eum, quem tu uelis, niſi te ipſum fla- grantem odio antè uiderit. de Fat. 140 b, Oratoria ſtudia, quibus etiam te incendi, quanquam flagrantiſsimum acce- peram. Tuſc. 218 b, Flagrans cupiditas.
2
FLAME N, ns.. flatus, ſpiritus, ſacerdos, unius alicuius dei an
FLAME Npro ſacerdore. de Leg. 173 b, Diuis alijs alij ſacer- *
tiſtes. de N. 4 a, Quem ſumma ab regione aquilonis flami- na pulſant. in Arar. Inferior paulo eſt aries,& flamen ad au- ſtri inelinator,&c.& ibid. amina uenti& ſpiritus auſtri.
dotes, omnibus ponrifices, ſingulis flamines ſunto. pro D. B 220 b;

F I.
220 b,& I. A. 131 a, Itaq; populus Ro. breui tépore ned; regẽ ſacrorum, neq; famines, neq; ſalios habebit. de Clar. 169 b, Cum M. Pompilius ſacrificium publicum cum lęna faceret, quòd erat flamen Carmenralis. de Ar. 2 46 a, L. Lentulus fla men Martialis.& ibid. Flamen Quirinalis. Pro Mil. 106 b, Eo die Miloni iter erat Lanuuium ad faminẽ prodendum, quòd erat dictator Lanuuij Milo. I. A. 257 b, Antonius Cæ- ſaris lamen eſt. I. A. 281 a, Eſt ergo ut Ioui, ut Marti, ut Qul- rino, fic diuo Juliò M. Antonius.& ibid. Cur non inaugu- raturè nam flamines inaugurabantur.
FIL. AMINIA niæ. I. A. 243 b, Tres uiæ ſunt ad Mutinam, à ſu-
A& *₰
pero mari Flaminia, ab infero Aurelia, media Caſsia. FLAMINIAorum. flaminum ſacra. I. A. 256 a, Cuius homo
in gratiſsime Hdaminia cur reliquiſti 2 FLAMINIANA oſtenta. de D. 122 b. „— 8 1. 1. 1„* K FELLAM MAmæ. de N. 47 b, Magnus leo tremulam quatiens è coôrpore flamm am. de Ora. 129 a, Quidam dicere aiunt, En- 1 facilius 8re in ardente opprimi,
Hammam à ſapiente bona dicta tenelt. I. A. 257 b, Prius undas flãmamq;,
ut ait poeta neſcio quis. de O rat. 143 b, Sulpitius autem, qui in eadem uitæ flamma fuiſſet,&cc. FL. AMMATVS, a, um. de D. 33 b, Principio æthereo flamma- tus Iuppiter igni. Poetæ. FLAMME VS;,, um. igneus. de N. 49 b, Sunt autem ſtellæ na turã fammeæ. FELAMMIFER, me flammiferam hanc uim, quæ me FLAMMVLAHIæ. Aca. 20 a, Cum oculum cerna Hammulas efle uiſas. FLATV 8, tus. ſpiritus, Hamen. de Ora. 125 b, Et ad id unde ali- quis flatus oitenditur, uela do. in Arat. Aram, quam flatu
permulcer ſiritus auftri. in Arat. Acſtiferos ualidis erum-
nium, quam
8 a, um. Hammeus, ardens. Acad. 22 b, Abige à excru ciat. Poetæ. torſiſſet, duas ex lu
pit Hatibus 1g— rimur, ad OptatOs exitus prouehimur. FLAVIVS. Attic. 36 a, Nec uerdò pauci ſunt autores Cn. Fla- uium ſcribam faſtos p rotuliſſe. FEI. AVV S,4, um. color uluo clarior& albior. Acad. 26, Flauũ mare. IELEBIILILS,Ie. pro pl. 280 b, O' flebiles uigilias. I. A. 23 b, Mi- ſera& Hebilis ſp ecies: id eſt, fietu digna, miſerabilis. FLEBILITER, miſgrabiliter. Tuſc. 166 b, Nec flebiliter illa cauerentur.& 185 b,&183 b, Perquam flebiliter VIyſſes la- mentatur in unlnere. V EFELECT O, i. xum. inflecto, moueo, torqueo, detorqueo, de L. 265 b, Qui teneros& rudes cum accepe- t& fiectunt ut uolũt. de L. 161 b, Opinionum uanitas imbecillitatem animo rum torquet& flegtit, quo- cunq; cœpit. de D. 105 a, Omne animal mẽbra quò uult fle- cit& contorquet-pro Cæl. 40 a, Verſare ſuam naturam& regere ad tempus, atq; huc& illuc torquere& flectere. pro Cor. 63 a, Gaditani ab omni ſtudio ſenſuq; Pœnorum men tes ſuas ad noſtrum imperium nomenq; flexerunt. de Ora. 123 a, Oratio quæ fuſcipitur ad commutandos animos, atq, omni rationi flectédos. I. C. u5 a, Hlectere fata. I. A. 159 b. Fle- ctere aliquem oratione. Br. 287 a, Flectere iudicium fuum aduerius aliquem. pro Syl. 70 a, Quibus rebus ita flectebar imo, atg; frangebar, ut,&c. At. 72 a, Sed Leucatem flecte- re moleſtum uidebatur. de D. 128 a, Qui nauigant in flecten dis promontori)s uentorum mutationes maximas ſepe ſei tiunt. At, 182 a, Ex Oppij fermone intellexi, quæ iſtorum uia
contorqueo. runt, innciun
△
ſſet, ſed ut eam flectas, te rogo.
FI E O, es. Hetum facio, lachrymo. de Or. 106 b, Lapides me- Berculè omnes flere ac lamentari coegiſſet. I. V. 9* b, Flebat uterq; non de ſuo fupplicio, ſed pater de filij morte, de pa- rris filius.
1. EVS, tus. eiulatus. pro Pl. 275 b, Non modò lachrymulã, ſed multas lachrymas& fletu, cum fingultu uidere potui- * 12 1 1*— 2—*.. 4 ſli. I. V. z10 b, Fletus mulierum& lamentationes fieri ſolitas .— 1 r—.„ pro hiſce rebus. Att. 175 a, Non poſſum præ fletu diutius in hocloco commorari. ro S. R. 2 a, Vt tota urbe fletus gemi tusq́; fieret. de Or. 104 b, Reco datione alicuius fletum po- pulo mouere. Tuſ. ¹ 4 b Lugubris lamentatio fletus q́; mo 2NSNVrT 15 1313 4 p 1 12 rens. Pro Cl. 20 a, Quotidiane querimoniæ, aſsiduus fletus. 2 11„ 1- · FIL. EXANIMA, aM. ſuada. de Or. 125 b,& de D. 97 a, Illa quæ à 8 0 50„ 1. 4„.. 3. bono poeta dicta eſt flexanima atq; omnium regina rerum oratio. 1öEXI 8 7½ 3:.
FLE X B 1121 8,le. tenerum, molle. de N. 78 b, Materia omni- um rerum flexibilis& commutabilis. Or. z01 b, Oratio mol
48 L, 2 †.. 1.
lis getenera, e iſta flexibilis, ut fequatur quocunq; torque-
as. de Or.: 6 a, Tenerü, flexibile quod facilè ſequatur quo- cung; d ucas. de l. 190 a, Nihil tam tenerum, nthil tam fle- xibile, nihil quod magis ipfius arbitrio tungeretur. Am. uz
b, Aſſentatoris animus flexibilis ac deuius. pro Mil. 1 9 b
/ ſe rener— 5 ½ 112 K. 1.. 2. 2
Molle, renerum, flexibile. At. 164 b, Nihil fallax nihil flexibi
gnes. Off 36 b, Cùm proſpero flatu ftortunæ u-
FE. 580 le non ad bonitatem. de N. 55 b, Vox Hexibilis.)(.Vox dura
FLEXILOQVVS, 4, um. d ubius, ambiguus. de Diu. 32 a. Oracula flexiloqua& obſcura. 3
FLENXI O,O7n. fl xus, anfractus, conuerſio. I. P. 99 a, Quostu meandros, dum omnes ſolitudines perſequeris, quæ ticula flexiones G quæſiſti? de L. 177 b, Ceruices ocu riter cum modorum flexionibus torqueant. Or. 202 a, Cum alter alteri obijcit uocis Hexiones.& ibid. Virilis laterũ fle- xio. de Vn. 201 b, Flexiones deorum. aliâs, fuſiones.
FL EXVOSV S,a, um. tortuo ſus. de N. 55 a, Auditus flexuo- ſum iter habet.
FL EXVS, a, um inflexus, incuruus. de Fin. 132 b, Fracti Hexiq; motus.
FL ENXVS, xus. Attic. 259 b, Pons Tiretius, in quo flexus eſt ad iter Arpinas. de Nat. 55 a, Aures habent introitum cum mul tis fexibus. de Orat. 85 a, Flexus ætatis. Pro Cæl. 53 à, In hoc quaſi flexu ætatis.
FL O, as. Att. 100 a,Ita bellè nobis flauit ab Epiro leniſsimus auſter& mitis.
FLOCCIFACIO, cw. contemno, nihili facio. Att. 62 a, Ex guo intellectum eſt, tres Areopagitas totã remp. flocci non facere. Att. 221 b, Neq́; tamen floccifacio.
FELO C C IEACTEOM. Att. 33 b, Quare, ut opinor, emαeοσπσ purto id quod tu facis:& iſtos conſitlatus non floccifa- (teon. Vox eſt Latina, Grecorum more inflexa. alludit enim ad grονοννεοσν quaſi dicat, non debemus facere flocci,& di
gnos exiſtimare ſtos conſulatus, in quibus aſſequendis tan tum ſtudij laborisq, ponam us. L. Victorij caſtigat.
FEL.ORA ræ. dea. I. V. 243 a, Flora mater,&c.
FELORENS,t. integer, felix.)(. Afflictus. Par. u9 a, Qui te bearum, qui te Horentem putas.de Orat. 128 a, Inuidetur e- nim præſtanti florentiq; fortunæ. pro Do. 23 a, Cum tu flo rens ac potens per medium forum uolitares. pro S. R. z1 a, Roſcius florens gratia atg; hoſpitijs nobilifsimorum homi num. pro Qu. 17 b, Ab afflicta amicitia transfugere, atq; ad Horentem aliam deuolare, pro Plan. 277 b, Quos ego fo- rentes atq; integros ſine ſerro uiceram. de Orat. 358 a, Mo⸗ qus autem nullus eſt florentior. Pro S§. R. 26 b, ltaq; ex mini ma tenuiſsimad, R. P. maximam& florentifsimam nobis reliquerunt.
FLORE O, res. uigeo, flo reſco, caleo, eniteo, emineo, exce ſum. de Di. 83 a, Hæc arbor una ter floret: id eſt, lentiſcus. Offic. 78 b, Cyrenaicis obſoletis Hloret Fpicurus. pro Pl. 272 a, Quæſtura mea floruit. Tuſc. 14 0 a, Ergo in Græcia muſici fHloruerunt. I. V. 292 a, Hic ſua patria multis uirtutibus ac be neficijs floruit. de Orat. 142 a, Craſſus priuatis beneficijs& ingenij laude floruit. de Cl. 167 a, Pericles Horuit omni ge- nere uirtutis. de Or. 155 b, Cum Iſocrates diſcipulorum no- bilitate floreret. Epiſt. 0 a, In ſententijs ſenatorijs,& in om ni actione arq; adminiſtratione reip. Horuiſſemus. pro Cl.
a, Qut omues in iudicijs publieis iam tum florente re-
pub. floruerüt. Aca: a, Florere in foro. pro Flac. 15'a, Quod
maxim àflorere in generis ſui gloria uiderat, prætor adama uit. pro Seſt. 26 a, Acceſſus meus ad urbem incredibili homi
num gratulatione florebat. pro Cæl. 5o a, Qu. Metellus cũ in rep. floreret integerrima ætate, optimo habitu, maximis uiribus ereptus eſt uniuerſę ciuirati. Ep. 25 a, Homo forens xtate, opibus, honoribus, ingenio, Bberis, propinquis, affi- nibus, amicis. Acad. a, Arcefilas floruit tum acumine inge- nij, tum admirabili quodam lep ère dicẽdi.& ibid. b, Et qui illum audiuerant, admodum floruerũt. de Or. 85 a, Cum& honoribus& rerum geſtarum gloria florerent. pro Font. 282 b, Tum continuæ præturæ, quæ& cæteris ornamentis, & exiſtimatione innocentiæ maximè floruerunt. de N. a, Doctiſsimorum hominum familiaritates, quibus ſemper domus noſtra floruit. pro Qu. 15 a, Tu qui inter illos flore- bas. Ep. 57 a, Studia& artes, quibusà pueritia ſoruiſti.& 133 a, Florere laudibus. At. 274 a, Florere honoribus& gra- tia. I. V. 6§ a, Iure tum florebat populi Rom. nomen. Ep. 176 a, Florente Antonio.
FLORESCO; ct.. floreo. de Cl. 165 a, Hortenſio floreſcente Craſſus eſt mortuus. de Or. 143 b, Sulpitio ad ſummam glo riam eloquentiæ floreſcenti ferro uita erepta eſt. pro Cæl. 54 b, Hic nunc floreſcens firmata iam ſtirpe uirtutis. de D-
115 a, Pulegium aridum floreicere dicitur ipſo brumali die-
FLORIDIO R, oru. de Cl. 19 ½ b, At eſt floridior, ut ita dicam, quàm Hyperides.
FLO S, oris. lux, decus, honor, ornamentum. rum omnium uarietas.& 89 b, Suauitates odor flantur è floribus. J. V. 225 b, Lectiſsimi flores omnitempo- re anni. de Cl. 193 a, Flos& color pigmentorum. J. 4.161 4, Gratia nonuirtutis ſpecie, ſed xtaris flore collecta.& 167 b, Omnis præterea Hos nobilitatis& iuuentutis. de Cl. 169 b, Virum excellentem ut præclari tum illi homines florem
populi
um, qui af-
Je Se. 88 a, lo-

. 4 0 1 2. Contemno azt a eKe 2 ka * 8 1. 1 4¼ Dagan 4 4 Nas 4 4 1 1 4 Noctac 8 3„ X. An b 1 54 2 11 3 Wbma 4 e 8 ns ehabälana 1. 4 1 A 4 4 Rere ien 4 4 4 4 Aaan ann aon deden on dedenaan m
L. Vn. L 4 3„ . 4 L Ren* 4 1 41.1.14 4 Florz aun r .
4 3 2 * hauka ö ten poi. e O n 4 1 “ 3 1 MrG. lortunx deo De. an “ 3 Marectaen korum attean 4 4 3 . doſpmfsnedüle 1 4 A 8 arm *— 4* 0 An err rm e 1 v 8I * 4“ X. P. nan 4* 1 9 4 8 1. Zoerlo, aaeo eune ar. 4— A 5 4 e! I — 3 174 s Tae En 4 4.191 4, Hc a an mm 5* ö“ 4 1 Cmnn “ rMe 44 4 O.,b, Cunleansscie 4. 3 4 oa lh em he„ IrrIO2e FeIp. 1enM 12 1 3 Sun ³ 4 38 8 1 8 r.. 4 4““ 4 4 8 1 r. 3 4 8* 4 41 den r “ 1— Aebat. oro C 4““ doce “— 3 1 6 1 1 4. 1 Er Aer 4 A 88 5“ 4 * clus fomta 4 4 44 * dn Jer dicdn Aoeeee Bors. “ 19s“.„en Ser 4 , 4 1 3 aux A* 3 r mP — TD A“ 3 l N N ““ — I 8*½ 3 4 12* 4 4 ro. 1 4 1 2 2 184. SE g * 3* 1 8 4 4 8 4 “ Heee 2 4— 4 14 9 8 ba KO ote 1 are 8 “ Tor 4½ 8 8 4Oe(1 4 eed 4 Seol 1 4 I“ 95 8 “ un Mne vrvt ““ 1„— 4 4 1*! 1s 4 ““ 3 39 4 Frele* 1 — zer k 4* G 51 * * 4 3 ₰ ¹ 1 3 8 B 3 19* ar, O 60 don tle 9 8 5420 ℳ 1“ 1 4 M.4 4 ö“ 1 A am.Ks An g 4 4*“ 3 4 ee 654s K Ghlerh3s Hos* 4 4½ E* 6 † 2 A„— 4 4* 1 4 3 4 4 1 40 6 .“ A 34 4 1 1 e 2en oene “ 9 44“
. ½ A 7 1
FLVC
581 F L. populi dixerunt. de Cl. 169 b, Flos delibatus populi. Orat. 200 3, Verſarisq́; in optimorum ciuium uel flore uel robo- re. pro Pl. Flos equitum Romanorum. pro Fl. i59 a, Aſpiciãt hunc florem legatorũ& laudatorum Flacci, ex uera& inte gra Græcia. I. A. 185 b, Flos Italiæ, firmamentum imperij no- ſtri, ornamentum digniratis. Parad. 116 a, Flos orationis.
FLOSCVLVS,L. Off. 41 b, Eicta omnia celeriter tanquam floſculi decidunt. pro Seſt. 25 a, Non ſum tam inſolens in di cendo, ut omni ex genere orarionem aucuper,& omnes un diq; floſculos carpam.
FLVCTIGERV, ra, rum. quod fluctu geritur. L. Paro. FLVCTVAN§, ℳ6. de Vn. 196 b, Quietus& tranquillus.)(.
Immoderatè agiratus& fluctuans.
VO, a. fluctibus iactor, uacillo, fluito. Att. 29 b, To ta res etiam nũc fluctuat. Ac. 8 b, Non debere eos in ſuo de- creto, ſicut in cæteris rebus fluctuare. ad Her. 27 a, Id genus orationis, quod appellamus fluctuãs&diſſolutũ, eo quòd ſine neruis& articulis Huctuar huc& illuc. Or. 206 b, Quid
ram commune quàm mare fluctuantibus? litus ciectisꝭl. V.
254 a, Cleomenes nauem in ſolo fluctu ãtem reliquerat. At. 19 b, Fluctuans ſententia.. 3
barbariæ fluctibus alluitur. Ora. 206 b, Ita iactantur flucti- bus, ut nunquam alluantur. Ep. 336 a, Forrunam tänquam Hfluctum à ſaxo frangi oportere. At. 74 a, Nihil eſt quod mi- nus fluctum ferre poſsit. de Fi. 125 a, Ad fuctum alunt decla mare ſolitum Demoſthenem, ut fremitum aſſueſceret uoce uincere. de In. 81 b, Sedatis fluctibus& tempeſtare iam com mutata. pro Mur. 132 a, Motus& agitario Huctuum. pro Mi. 162 a, Et quidé cæteras tempeſtates& procellas in illis Sun taxat concionum fluctibus ſemper puraui Miloni eſſe ſub- eundas. M
6
*
FLVIT O, s. fluctuo. pro Seſt. i3 a, Hæc reipub. nauis ereptis
ſenatui gubernaculis fluitans in alto tempeſtaribus ſedi- tionum,&c.
FLVME N. nis. Hluuius, amnis, profluens. de In. 74 b, Vt qui
trans flumen eſſent, uidere poſſent. de D. 96 b, Flumina in
contrarias partes fluxerunt, atque amnes mare influxit. de Aruſp. 257 b, Nauis in flumine publico uulgata omnibus. de In. 78 a, In Eurotæ fluminis magnitudine. de Orat. ui a, Flumen orationis& uarictas. de Or. 25 b, Flumen grauiſsi- morum& optimorum uerborum.
fLVMENTANAporta. At.1%z5. FLV O, S. labor, mano, defluo. de Diu. ↄ6 b, Flumina in con-
trarias partes fluxerunt,& amnes mare influxit. de In. 74 a, Fluuius Eurotas, qui propter Lacedæmonem fluit. de Diu. 100 b, Quid quòd Huuius arratus ſanguine fluxit 2 de N. 10 a, Quæ natura fluunt atq; manant ut aqua. de Fi. 87 a, Fluit
igitur uoluptas corporis: id eſt, labitur& præterit. Or. 197
P, Cætera fluerc, labi, nec diurius eſſe uno& eodem ſtatu. pro Mur. 240 b, Excident gladij, fluent arma de manibus. Tuſc. 209 a, Pythagoræ autem diſciplina, cum longe lared; Huerer, permanauiiſe mihi uidetur in hauc ciuitatem. Tuſc. 286 a, Cum uoluptate liqueſcimus, Huimusq, mollicia. de Na. 36 a, Multa à luna manant& fluunt. de Cl. 82 b, A Cot- ta& Sulpitio hæc omnis fluxit oratio. de N. 69 a, Ne illud quidem eſt hæc unde fluxerunt.& ib. Hæc omnia ex eodem fonte fluxerunt. de N. 32, Multum ſermonem de libris no- ſtris fluxiſſe uideo. de Fi. 72² a, Atq; ab iſto capite fluere ne- ceſſe eſt omnem rarionem bonorum& malorum. Off. 18 a, In rebus proſperis,& ad uoluntatem noſtram fluentibus. de Or. i33 b, Gallus pictus eiecta lingua, buccis fluentibus. I. P. 4 b, Buccæ fluentes. pro Mar. 13 4 b. Omnia quæ dela- pſa iam fluxerunt, ſeueris legibus uincienda ſunt. de Cla- 190 a, Oratio ita liberè fluebat, ut nuſquam adhæreſceret. Or. 202 b, Tracta quædam& fluens oratiô. de Or. 160 b, Ne fluat, ne uagetur oratio. Att. 145 a, Videa mus illius conſilia quorſum fluant. de Sen. 83 a, Ex Neſtoris lingua melle dul- cior fluebat oratio. Epiſt. 12 9 a. FI. VVIATILIS,Ie. de N. 50 b, Beſtiæ aqualites, ut fluuiati- les teſtudines..
FLVVIVS, u. ffum en, amnis, proflu ens. Tuſc. 16 5 b, Apud Hi
panim fluuium, qui ab Europæ parte influir in Pontum. de 15.100 b,& 120 b, Quid quòd fluuius arratus ſanguine flu- xit? de In. 24 a, Fluuius Eurotas is, qui propter Lacedæmo- nem fluit. de Nat. 27 a, Fluuius Sagra. de Di. 38 b, Quo dam exaruiſſe amnes uidemus, aut in alium curſum contoctos
& deflexos.
4
FLVXIO, pnui. curſus. de D. i03 a, Vt aquarum fluxiones.
FLVXV S,, um. incertus, inconſtans. Att. 27° b, Nonnulla in Hirtio huius belli fortuna ut in ſecundis fluxa, ut in aduer- ſis bona.& 54 a, li. 4, Res noſtræ, ut in ſecundis, flux: ut in/ aduerſis, bonæ.
10 GVLVS,li pro D0.238 a, C. Attinius bona Qu. Metelli
FLVCTV S, us. unda, Pro cella. pro TI. 159 b, Mafsilia, quæ
F OE 582 conſecrauit foculo poſito in roſtris, adhibitoꝗ; tibicine —. 2 5 9 4; 118.
FOCVS, ¹i. lar, locus ubi ignis fouetur. de Hen. 88 b, Curius ad focum ſedens,&c. de N. 39 b,& Att. 103 b, Veſta à Græcis egiæ dicitur, cuius uis ad aras& focos pertinet. Ignis foci publici ſempiternus. L. Veſtalis, de D. 122 a,In Selonio apud
focum angues nundinari ſolent. pro D. 234 b, Vniuſcuiſque
noſtrùm ſedes, aras, focos, deos penates fubiectos eſſe libi-
dini tribunitiæ. pro S. R. 22 a, Eijcere aliquem domo nudu,
atq; focis patrijs dijsq, penatibus præcipitem exturbare. de N. 79 a, Pro aris& focis pugnare.
FODIOCO,,*s. Tuſc. 19 2
dicantibus his rebus quas malas eſſe opinemurä.
FEO DILO, db. perfo dio, effodio, fodio. de Ot.i a a, Quibus co gniris ille fibijpſi foderet,& aurum defoſſum inueniret. de Diu. 36 a, Reſpõdir coniector theſaurum dero ſum eſſe ſub lecto: fodit, inuenit auri aliquantum. de Finib. 4 b, Fodere aut arare. Tuſc. 182 a, Pungit dolor, uel fodiat ſanè. I. A. b, Num expectas dum te ſtimulis fodiamt hęc te lacerat, h
cruentat oratio.
„.
FOECVNDITAS,iis. ubertas, fertilitas. de N. 57 a, Nos a-
quarum inductionibus, terris fœcunditatem damus. de N. 29 b, Cœli temperatio, fœcunditas terrarum. de D. 106 a, A- gri uberrimi maximeq;, fertiles, in quibus multa propter fœ cundiratem fingi gigniq́, poſſunt. I. A. iyib, O'miſeræ mu- lieris fœcunditatem calamitoſam. de Orat. u16 b, Volo enim ſe efferat in adoleſcente fœcunditas. FOECVNDVS, a,um. ferax, uber, fertilis. de N. 58 b, Sue ni- Ril genuit natura fœcũdius. de Sen. 88% a, Foſsionibus fit ter- ra fœcundior. de Ar. 253 b, Quæſturamꝗ; illam maximè fœæ- cundam atq; uberem in totum ad ſeéredegit. de D. 85 a, Fœ- cundum pectus. Ora. 198 a, Periclem ab Anaxagora uberem & fœcun dum fuiſſe.
FOEDISSIME, turpiſsimè. Attic. 40a, Cauſa agetur fœ-
difsimwkm. FOEDERATVsS, fodere& amicitia coniunctus.)((Sine foœ dere. de Or. 100 a,Si quis apud nos ſeruiſſet ex populo fœ- derato, ſeſeq; liberaſſet. Pro Corn. 5 b, Populi ſocij, Latini fœderati fündi. I. V. 150 b,& 4 a, Eœderatæ ciuitates duæ ſunt, Mamertina& Taurominicana.& 205 b, Fœderatus at-
Jque pacatuzßzszßs. FOE DIFRAGVS, 4, um. qui fœdus frangit, impius. Off. 3 b, Pœni fœdifragi.& 72 b, Frangere fidem.“ FEOEDITAS, W. turpirudo, macula. Off. 73 b, Deprauatio& fæditas turpificati animi. de Nat. b, Odoris fœditas in- rolerabilis. in Ant. 242 a, Cuius ſcelere in hac ueſtitus fœ- ditate ſumus. de Fi. 98 a, Niſi cos per ſe fœdirate ſua turpi- tudo deterretztt FEOED O, 2s. maculo. I. P. 1 a, Romã uerd ipſam fœdauit ad- uentus tuus. de Ar. 255 b, Qui togatum domeſtici belli ex- tin Coré nefario ſcelere fœdauir. de Ar. z51 a, A Sex. Serano
ſanctiſsima ſacella omni turpitudine eſſe fœdata ſcimus. FOEDVS, a, um. turpis, Hagitioſus. Of. 25 a, Luxuria uerò cùm omni ætati turpis, tum ſenectuti fœdi sima eſt. de Aru. 256, An ille fœidior arq; in quinatior in Cn. Pompeiò accuſando fuit? Qu. F.328 a, Exixium iudicij fœdum& pernicioſum le- uiſsimètuli. At. 125 a, Nihil fieri poteſt miſerius, nihil perdi- ius, nihil fœdius. Attic: uν b, Bellum fœdiſsimum fururum
5 8C
192 a, Non eſt enim in noſtta poteſtate fo
8
puto. IJ. P. 86 b.Immaniſsimum ac fœdiſsimum noſtrum. At.
247 a, Genus mortis fœdum.
FOEDVS, r. pactiô, fides, amicitia regum& populorum, le- ge& religione ſancita. de Inu. 73 b, in eo fœdere quod factũ eſt, quoniam cum Samnitibus.& ib. de modo feriendi fode ris,& de porca. pro Seſt.% a, Facere fœdus cum aliquo. de fi. 82 a, Facere fœdus inter ſe. pro Cox. 62 a, L. Marrius cum Ga ditanis fœdus iciſſe dicitur. I. P. 85 b, Tu ſcilicet homo reli- gioſus, fœdus, quod meo ſanguine in pact one prouincia- rũ iceras, frangere uoluiſti. pro Seſt. 8 a, Id enim fœdus meo ſanguine ictum ſanciri poſſé dicebant. Poſt. 200 b, Cũ pro- uinciarum pactiones, cũ omnia cum omnibus fœdera ſan- guine meo fancirentur. pro R. P. 123 b, Ferire fœdus cum ali- quo. pro Cor. 57 a,& ad He. 8 b, Fœdera negligere, uiolàre, rũpere pro D0. 226 b, Gabinius poſtea fregit fœdus, Piſo ta
men in fide manſit: pro D. 239 a, Eœdera feriebantur pecu-
niarũ. I. A. 1⁷⁷ a, Nulla ſocietas optimis ciuibus, cum impor
“ tuniſsimo hoſte fœdere ullo cõfirmari po teſt. Off. 74. b, Fœ
dera quibus cum hoſte deuincitur fides pro Cor. 56 b, Con tra fœdus facere. i. contra pop. Romani religionẽ& fidem. I. A. 4,6 b, Oratũ religioſumd; fœdus, quod cum his feceri- mus& ibid. Violare fœdus. de L.1 2 b, Cũ intelligat quan- tæ ſalutis ſint fœdera religionũ. I. V. 246 b, In publicis reli- gionibus fœderum, pro Seſt. 10 a, Pacto iam fœdere prouin ciarum. pro Cec. 29 4. b, Quod fœdus aut pactio. I. V. 150 b. Quinq, ciuirates ſine fœdere immunes ac liberæ. cont. Rul. 62 b; Excipit in uendendis agris eos agros, de quibus tau- B 2 tumt

583 F OE tum ſt fœdere. pro Ar. 186 b, Heraclea, quæ eſt ciuitas æ quiſ
ſimo iure& fœdere. FOEMINA, næ. mulier.)(Mas. de Nat. 20 a, Et deos mares &fœminas eſſe dicitis. de Nat. 5¹ b, Aliæ beſtiæ mares, aliæ fœminæ ſunt. de Diu. 121 a, Emiſsio fœminę anguis. Item: E- miſsio maris anguis. de L. 18 b, Porcus fœmina. de Nat. 51 b, Etin mari& in fœmina commiſcendorum corporum mirę libidines. Tuſc. 154 a, Mors in claris uiris& fœminis dux in cœlũ ſolet eſſe. de D. 1, Socrates dixit ſe uidiſſe in ſomnis pulchritudine eximia fœminà, qu x,&c.J. A. 18 6 b. Tuæ con- iugis bonæ fœminæ, locupletis quidem certè, Bombalio quidam pater fuit. Epiſt. 64. a, Præſtantiſsima omnium fœ- minarum uxor tua.& 66 b, Quòd mihi fœminam prima- riam Pompeiam uxorem tuam commendas, locutus ſum cum Sura. Brut. 288 b, Rogatus ſum à prudentiſsima& dili gentiſsima fœmina matre tua, ut,&c. I. 4A. 186 b, Hæc ſanctiſ- ſima fœmina, atq; optima. Pro Cec. 287 2, Probatiſsima fœ- mina. de Leg. 175 b. Vt ſentiant mulieres in natura fœmina- rum omnium Deum caſtitatem pati. FEOEMINE VS,/, um. ad Her. 21 a, Fœmineus plangor. FOENERATIO, nis, fœnoris exercitatio, pecuniæ nundi- natio. pro Fl. 158 a, Pecunia ab honoribus tranflara in quæ- ſtum& fœnerationem. de Fi. 89 a, Nec enim ſi tuam ob cau ſam cuiquam cõmodes, beneficium illud habendum eſt, ſed fœneratio. I. V. 143 a, Ea autem fœneratio erat huiuſmo di. & 186 a, Fœneratio pecuniæ publicæ. FOENERATO R,oris. qui fœnus exercet. Of. 30 a, Primùm improbätur hi quęſtus, qui in odia hominum incurrunt, ut porritorũ& œneratori. Att. 85 b, Idd; etiam acerbiſsimis fœneratoribus probaretur. Epi. 63 a, Nec putãt ei nummos e
—
—
deeſſe poſſe, qui ex obſidione fœneratores exemerit.
FOENERO R, ars. fœneri do. in Ver. 143 b, Idem pecunias iſtius ſuo nomine fœnerabatur.& 185 a, Pecuniam binis cen teßmis fœncratus eſt. Parad. 125 a, Dimiſsiones libertorum d fœnerandas& diripiendas prouincias. Offic. 51 b, Cum ille qui quæſterat, dixiſſet, Quid fœnerari? tum Cato, Quid hominem, inquit, occidere„ de Amicit. io2 a, Liberales ſu-
mus, non ut gratiam exigamus, neque enim beneficium foœ
neramur, ſed,&c. 3 4
FOENEVS, za. Simulachra effigiesq, hominum ex fœno fieri ſolebant, quibus obiectis ad ſpectaculum præbendum tau- ri irritarétur. Cic. pro Cor. de maieſtate, Proſpectat uideli- cer Cominius quid agatur, uidelicet homines fœneos in medium ad tentandum periculum proiectos. Aſ. Pæd.
FOENICVLARIVM, Y71.. Att. 188 b, Scribe utrum Cæſar in fœnicularium, an in Martium campum cogitet.
FOENVM ni. de Or. 130 a, Craſſum cum Catulus nuper au- diſſet, fœenum alios aiebat eſſe oportere.
FOENVS, ris. uſura. IJ. V. 143 a, Idé pecuniam illis fœenori da- bat. Att. S3 b, Senatuſcõſultum factum eſt, ut centeſimę per- petuo fœnore ducerẽétur, renouato in fingulos annos fœno re. Att. 93 a, Scaptius centeſimis renouato in ſingulos annos fœnore contentus non fuit. At. 62 b, Fœnus ex triẽte Id. Qu. factũ erat beſsibus.& 87 b, Iraq;& Græci ſoluunt tolerabili fœnore,& publicanis res eſt gratiſsima. Att. 261 b. Non mo- dò magno, ſed etiã iniquiſsimo fœnore uerſurâ facere coa- ctus eſt. pro Fl. 57 a, Pecuniã adoleſcẽtulo grãdi fœnore, fi- ducia tamen accepta occupauiſti.& 158 b, Graui fœnore. I. V. 186 a, Accipere fœnus ab aliquo. pro Cæl. 46 b, Fœnore trucidari. I. V. 172² a, In iugere agri Leontini medimnum ferè tritici ſeritur: perpetua& æquabili ſatione ager efficit, cum octauo bene ut agatur, uerùm ut omnes dij adiuuent cum decimo: quod fit quãdo accidit, tum fit ut tantum decumæ ſit, quantum ſéueris.& ib. Cum ager, id quod perrarò eue- nit, cum decimo extuliſſet, quæ erat ratio Decumanisè?
FOETID V S,, um. putidus. J. P. 82 a, Os fœtidum.
FOETO R,, oris. putidus& malus odor. I. P. 34 a, Hic autem iacebat in ſuo Græcorum fœtore& uino.
FEOETVS, a,um. grauidus. de N. 57 b, Terra fœta frugibus& uario leguminum genere.
FOETVS, us. partus, fructus. de N. 2 a, Quæ multiplices foœ tus procreant, his mammarum data eſt mulritudo. de D. 88 2, Irridetur partus hic mulæ.& ibid. Fœtus extitit in ſteri- lirate naturg. de N. 52 a, Oua piſcium facilè aqua& ſuſtinen tur,& fœtum fundunt.& ibid. Crocodili cum in terra par- tum ediderunt, obruunt oua. Tuſc. 24 b, Ex quo triplex il- le animi fœtus exiſtit. de Fin. 303 a, Beſtiarum in fœtu& edu catione laborem cum cernimus, naturæ ipſius uocem uſde- mur audire. de Clar. i8 a, Nec ulla ætate uberior oratorum fœtus fuit. de L. 6 a, Quæ frugibus atq; baccis terræ fœtu profundũtur. Br. 166 a, Sic omnis fœtus repreſſus, exuſtus ꝗq́; Hos fiti ueteris ubertatis. de Orat. 120 b, Ager nõ ſemel ara-
tus, ſed nouatus& iteratus, quo meliores foœrtus& gran-
7
) diores poſsit edere.
4 I.. ⸗FORA S. extrà. pro Cæl. 4 9 b, Domus in qua nil il geratur,
2 F 0.§534,
— 1 1Lrn*„. FOETVR Aræ. de Leg. 73 b. Vbertatem lactis, fœturæ q. ſer 3— 2 4 41 1—
uanto. 8 1 FO LIVM, II. de Ora. 159 b, In arboribus truncus, rami, folia. Ar. 133 a, Nec me Co. mouent, qui ipſi pluma aut folio faci ₰ 3 7
. 1.*.*.—... lius mouentur. de Diu. 1z2 b, Qui platani in ramo foliorum tegmine ſeptos Corripuit pullos. in Arat. Arbuſta ornata
d. 1. tegmine folioru m. J. P. 100 b, Arida folia.
FOLLICVI.V S,I. paruus ſaccus quo caput obuoluebatur parricidarum, ne ſtatim capti, poͤſt cœlum aſpicerent. de In. 81 a, Os autem obuolutum eſt folliculo. ad Her. 5 a, Ei folli. culo lupino os obuolutum eſt.
FOLLIS Hlis. inſtrumentũ uentoſum, ad ignem excitandum. Je N. 12 b, Formæ quas uos effici poſſe ſine follibus& incu- dibus non putatis.
FOMENTVM, ti. quaſi remedium& delinitio. Tuſc. 188 a, Hæc ſunt ſolatia, hæc fomenta ſummorum dolo rum. de ri. 83 b, Dolor fortitudinis fomentis mitigari ſolet.
FON 8, tis. puteus, principium, origo, caput. in Ver. 220 b, Syra cuſis eſt fons aquæ dulcis, cui nomẽ Arethuſa eſt, incredibili m agnitudine, pleniſsimus piſciũ. de Or. 119 a, Tardi ingenij eſt riuulos cõſectari. fontes rerum non uidere. Q. F. Poema ad Cæſarẽ quod cõpoſueram, in cidi, tibi quod rogas, quo- niam ipfi fontes iã fitiũt, ſi quid hab eo ſpacij, ſcribã. Ac. 40 b, Vt ea à fontibus portius hauriant, quàm riuulos cõſecten. rur. de Nat. 69 a, Hæc enim omnia ex eodé fonte fluxerunt. Top. 223 b, Riuorum à fonte deductio. pro Mur. 126 a, Cm tui fontes uel inimicis tuis pateãt, noſtros etiã amicis clau- ſos efſe. de Or. 102 a, Equidè fontes un de hauriretis, atq; e- tiã itinera ipſa puraui eſſe demonſtran da. At. 279 a, Nec ſce- leratiſs imorum cõfiliorum fontes haurire dubitaui. de Or. 88 b, Iam ab illo fonte& capite Socrate. G121 a, 8i quis le- gum fontes&c capita uiderit. Tuſc. 149 b. Multo ſtudiofius philoſophiæ fontes aperiemus. de Ora. 92 b, Omnes omniũ rerum fontes animo ac memoria continere.
FEFORAME N, nis. Tuſ. 168 a, Quanquam foramina illa, quę pa tent ad animum à corpore, callidiſsimo artificio natura fa-
1U
12 11
0 ,.“„ 2 ⸗ n 4 1 bricata eſt: id eſt, uie quædam,& quafi feneſtræ fenſuum. ihi
4
8 „4 X— v—9 1— 1 quod foràs proferendum ſit. I. C. 104 b, Quòd tantam pe 1
ſtéeuomuerit, forasq́; proiecerit. Att, 221 a, Sed ea ſcripta ti- mui foràs dari, de Somn. 131 a, Si iam tum, cùm erit inctuſus in corpore, eminebit foràs. FORF, eſſe futurum. pro Mil. u6 b. In his ſingulis ita ſemper exiſtimabitis, uiuo P. Clo dio nihil horum uos uiſuros fore.
At. u7 a, Sin erit bellum, ut uideo fo re, parres meæ non defi- derabuntur. Attic. 117 b, Dionyſio dum exiſtimabam uagos nos fore, nolui mõleſtus eſſe. At. 263 b, Nunquam putaui fo re ut ſupplex ad te uenirem.& 93 b, Spero nihil fore alitet ac deceat.& π⁷ a, Præſertim cum ne ſpes quidem ulla oſten datur fore melius. Ep. 108 b, Ne ſpes quidẽ melius aliquan- do fore relinquitur. pro Syl. 179 b, Cæcilius agrariæ legi in- terceſſorem fore perpeſſus eſt. Epi. 62 a, Omnibus inm rebus me fore in tua porteſtate tibi confirmo. Epi. 99 b, Scripſit ad me Cæſar nondum te ſibi ſatis eſſe familiarem, ſed certè fo- re. Epi. 213 a, Qui etſi ſuis libris ualde confideret, tamen exi- ſtimauir mea commendatione aliquid acceſsionis fore. de Or. 164 b, Tu fore dicis, ego uerò eſſe iam iudico. Epiſt. 5 a, Quæq; mihi uidentur fore. At. 23 a, Pomponia nunciari iuſ ſit, te menſe Quintili Romæ fore. Attic. 278 b, Is ad Cal. Se- ptembres Athenis non uidetur fore. Qu. Fr. 327 b, Hircius auctus fore uidetur. Att. 155 a, Puto fore ut attraharis. tem: Puto te attractum iri.
FORE M res ret. eſſem, eſſes, eſſet. At. u5 b, Mihi dubium non e- rat, quin ille iam iã; foret in Apuleia. de Fat. 325, D. in cod. Ger. Hoc mo do uiator bene ueſtitus, cauſa foret cur à graſ⸗ ſatore ſpoliaretur. de Finib. 78 a, Et quærebas quis aut hoc miſerior, aut ſuperiore illo beatior foret.
FORENSIS,e. iudicialis, publicus. Par. u6 a, Cato locos graues ex philoſophia tractabat, abhorrétes ab hoc uſu fo- renſi& publico. de Cl. i9ib, Thucydides hoc forenſe cõcer tatorium, iudiciale non tractauit genus. Or. 213 a, Oratio iu dicialis& forenfis. Ep. 65 a, Forenſis.)(Domeſticus.
FORES. ianua, oſtium, aditus. I. V. 89 b, Seruis ſuis imperat Rubrius, ur ianuam clauderent,& ipſi ad fores aſsiſterent- & Tuſ. 244 a, Extra fores limenq, carceris. de N. 39 b. ores in liminibus profanarum ædium ianuæ uocantur. Tuſ. 239 b, Cum fores cubiculi clauſerat. Off. 54 b, Equus æneus, cu- ius in lateribus fores eſſent, quibus apertis,&c. pro Cæl. 45 b, Fores effregit, reſtituentur.
FORI, orum. nauium tabulara. de Sen. 80 b, Cum alij malos ſcandant, alij per foros curſent, alij, Sc.
EO RIS. extrinfecus, in luce atq; oculis ciuium.)(1 mi. de Ora. 123 b, Argumenta aut ex ſua ſumi ui atq; nat
aut aſſumi foris.& ibidem, Extrinſecus aurem, cùm ea 4 luns
ntus& do
UTrA
U

Sonſe A, 7. 0— G 8 2 a. 1.19 1do F O 0 Seſt.; ro eehrnsdle . 8. pr. ilis. p 10 loſis q. . F. tim ho Clu rmi illa 08 ebme Cluen um. nero 1s L S,a, ibil ub Il de u gni O SV rrib. b, D be Vn a, Ig— . 1D5 98 i ho 5 25* um 4„, c. 29 a, erl RMIHO. mällihe Vz Siesine6 5,?n os F M que unt. idolo g0. matur? a, E ban auer 140 g Im 4 a, er 1 b, OR ſter, aue rm effing for& du r.14 15 FE ue. Ut Fo 0, erl Ua. rur. Se 5 Or. 3 Off. 0 Kaue ter, 92 a,I fing reliq rme 9 2,5 s.de 16 a, mecdn te Pus noth ddemeran⸗ imus 1 1.30 9, «. un Syl rO ſu. Us. figi ib 8 b eo. Or Rg 1.. 10 olligu 12. Okee ribus. fiß dutdae 10. de O& fi oſſun idine ipſa rra, co 1. Pua E b, po benererzube i0. 8 0 itud Ora. a, ml. a,. Po 8 x, q ctio. 14 P rituc Or-⸗ inatur dom.321 102 0) 4. RM IIm am, C ftect amil lla lch de— F natut m a9s, Pph ſit, OR fo erra. e IIMa nuil. ulc ta. de di in rei ſiliu Fra 2t. nüit, F ng; aeatt atq; Honiam ira p mat e& 4 in ontil U. F' e e inn dqui e mal an 10 lis mi forr ar a- d1 cont Qu ar rtel 18. qul ouea for ceraf lituc 8 ml g. ri rcita- erent eſt pris. is Leen ſa ar for— dui m it 4 ce⸗ Mlitu his mꝗ; a. ua xer . AAR 1 ſi fo 18 G. 1p m e U fing. am ſimi 2 in tu d; 3 e Per- in! an tus fo for t in ra d qu Iicsim Lari fi re; in bi eam um el — 1 xEr t. am Ili 31 marl x& ähab e rem c 4, ri .. néeq; arma, ecta nia a, V U t fiun. U« 0 444 for 3 EX rA. em, gem.127 a Aar 112 a 585 t foris, foris s, exp ompo Lin. 95 Non den J 2 Aeuran quæi aplura figu ation aulehe de D. s anim. — ſunt ſunt intu um b de FE 5 b, for uaſi erba com. brem eora itur 10 e t. iéte inis for . ua hihehe ſounun von ee ehene eNe Gwas Prae Ro huſlebrem meigi eueeſen zwinieföre 3— Pate 08 ento. Decpule 1 Erät era in 1s eor b, Ha un- aan tent a e 4 sadno h tr e um er. eũ r him oris, nanda ne Jus ofaes— xhun erae à, 8 2 18 Cœ r ex ſe d rg act. D. uO C. rat Or. 5 lan 8 aer, Ua 62 2 4 1 de Ne me A à A uu for ture ad o a hara tim in q ha- 112 a, Or de form us ſita a, ꝗ N. 1137 a, Q. us. d„ Nipl 4 R0 ſ 4 eta 18 iunc rio. c. ſer ns huc— 12 2, re. 10 f0. tus ua de N.137 m 1— edamdd 1 0 8 p for diu t1O, x ſce 33 ad te 112 zue m ſty erat! Cap t de D. abe 0 ru allo: A Eg rI d is a no Pr le Aad 0 nguer— P 6 b, ageba 2 de D h— 10 P t. orrigr pallon an* fo Se 18 ach ra, m do rm 18 p& ſti um tem ſt. age ſſe. de 9. I. 10 nt, peer(C mpunt 8 88 non 4 a, for figu it, cu A Fo idet a ione tun; droZe irum age se inimo ArSr a . 8. 4.— 1t, 8 a, b. 1 ura, on tcunq; t 0 Ss 1 ione a in 4 anima iſcrep däcaſe 1 t. 23 liquo jes, 0ſs 1.z 2 b, a nic figur⸗. ti te pPr uir otiones 1n, An an diſc 3 horum 1 P. 92 4 Par A 4 eC eſſe p Cę 89 1.7 n1.. 3eN. de u 3 TI. I 0 4 ata re, ſe. 1 ka uc a, ſp la e Hro Ru inſig tad;— nd mai duu mn mat. rare er 4ri. 31 para Lan chdn. In. 71 Amæ. a4 g 1O 8 a 1n to rret. d a 1 e for auſa eoru en for 6. c0lo rint arl. rum 1 3 2. 1* 2 rIM 3 at. p Otr m, tes, aTr. line 0. au 44 deo n 5, 6 C zuci. r Deco d 11 8 pote 4. 4 RMA, lla fo dece lis. c orum artes app tio 1. 4IDe 18 ame rare, a, q onè fo b. De du a An unm efn L 8 01 e ul ſſe iberali ann ſtri p ſit, ma ſſe pu; man— oſtri ea t.. figu nt Ea, tio öf. 25 8 nat 4 delanad 5 F r ſin 1e& libe. tyr. nOo ram for ſte 11 II 4* 18 4 Us, are, oſſu 1tu 0.⸗ C. OI 3 bolarme 8 8 Ae ſi eC. ſit! Imm rIS tu on te. ho 111 iidimi TIIN np 4 I Ma. dine, baolaah„ rim ſpe iem Co ta ad n. ꝗ ana uin a, uam tomi 16 a, in una do, itate, de Inu. 22 90 95 8. 1& ecl b,” ap ruͦ, um⸗ am 4 ro ꝗ A 14.1 1tu. ſit 1 ab eis, 1 dü denai aian a ſpe 2 àm broriũ sh m ffic p 23 a, ra. 14 atq; lchr 0 ze eſt. it ab. rumentü ne. 5 Im 18& b 11l. 134 Ud m c10 for 0 ides. 1 18 N. e O 118 U 5 for: 3 cie e Kuit ſus 101. etl de F ra, q io me ſpe ium Orll. 1 ui 111 t. d 15 cep tis. p Us,. fac 1. 11 9 afaian b. tur rio 2 anti. de eſti Im ſunt 3 Læ§, eb 4 1 14 U Lorm foma gar ſtatis.& ſta 0fl 4, Gule al es neiti Eho ſta⸗ P TAS 8 T aui exim ſis q b. E 1 1 a, um C1 ho neé e iiſdem I tribu. 1 e* eu 6 2. . a mp ur an ſpeci zrudi n ſe S In tri. u Z N. 3 earig. m co fig ium a& ſp iem ilitu ho e- 1] 0 in lcher, q 2 a, 4 de forma, parz d eüiun bä for uæ uæ nium a fac milit am erſp ORM eſt in vuleh In. 62 t. fori —» Jaaf reme 1 a1 b, Qu m, q hna am f d ſir rman e p e- FOR um« t0. pul. de eren indri TAAns ſomentaſen„ 11 ntorum Libid- a, ncarhila er for din hon poſit 31h, 1as hab zor Cyli Axc ſoa A— 8.29.. ani ilitu— 01 Im 4 mi8. C i quæ- lelara Kzcf— A eſt lh. hen. rconen aleiemira Formoſior rmihi qu Setnncia ſe unſ. chrior uTa. ip er ria, uiu ſitum ali i? deo- IM ſus an 810 3 Forn 18. itur. lonn 3 Dngaapn 1 4 figu em 3 ręt 1o b C an. eſt, cle iſſe O R 0 ls 1116 I. 1, idi 181* Hæc mcpium, 5. 4 8 4 um quid bi p b G 5 etr. s 1n ſpe ni F Orm llrg d. 2 Frann bete 4* 8 a 4 tu e.* noma i. dad, n q ſi 1.14¹ b, C 74 itat zgnita 3& uenlif F m Nat. y æ S.. 118 a, ue 8 lalcin an 4 Am Ea 1.14. Fin. n1 A— er n1 2,„ nA 6 2. el p Pr. A 2 ra.. m!. 3 alen,. 14:0eg Im b, de F. de Adig ijs dig TIII ra p 0g 138 r. d oni. u 2b, ſsim e O nu A agur piciu. s Wak 9 b. ins. de à di lijs fo gu Cog ſi qu lche R. on, 6 ſiſsi de grinu u- üumun piſc 9, SG.) uit. din ie s a dã fig 3, b is, ul 10 el c In. mo ta. d Lregt orm 2 Nlemfum 4— nnadie b ua ilitu ſpec m an mæ 229 in& p 8 1, u de for no0 XPer lo foi iud Ae le 2 A rerun. V reſeru li P for it qu r V. om e- O. atl, S. ibus a, le malo fo liu 4 Antti reru 5 eſe mi m it q fo 7I. h r M dr VS bu rm la, m a b ctan. ſo ce 8 re& ſi aru b, In! fingit ibus r am am OR uac SIM] ini no u 0lo tum, itur Leram iac 2 tis 1Im al 21 elies 1111 form IIm form elp. F am q 18 76 1-gl. um, àform de d aula ludi in leäpoſdera 1den. d 5G fo ffic. äth om ies i fo iæ forr 8T uA: 818 18 u ipt erè lit d ſim inc in 12d cög 4 SudMda a in 0 leãt bh peci a, S cl tiu eſ⸗ 8 0 iſt ſcrij fe tulit d d 1 g0 142 leendt, g Ftainda b. C 5 ſp Grxe t0 pr RMO ex ræ um ro liu rum ſic eg t 4 but väuin en 8* N Uæ Fla. 14 1 ihi b. exp O R uit, P auſar. 8 p leſta Iro 8,11 ix. u Hater i; 31 arn ſtatè, N. 9 a, Qu FPla. Qu r mihi ub. rum F 0, ingq A, læ. au uiliu e ſu ulis, clæ, 1 Deius Aa ün de- 19 a, ro b, Q itu eip futu 10, it L4, doc un Lum ron Im fidu iut dar doer N omniac ench 1 ſtas. de N. 250 a. p 182 b 1g x& re nr ad-— MVI lu A eſt, iuriſc- in fo la ibitut Hrcc leducid Ind. rum. d T Pinur T inat oru difi 1 a übiles FO n1m ffic. ma odi ſole For Terl †. Of. 1.44à lſoane ded mhi Tu eos. ũ ex p ſtis. b. For. mp le ędin u ri ſte Offic. lus— 8 5 351 àm p ritui ur 84 un lfog 4 hatin d d ari äno 2 b, te ale? niq Tei aitas, e ec. C Do a, Qu uo 105 m iſſe Smur erun pneit n a rm ibü t. 9. mai qu u 4, ignit 1 gc. d. 0 àa, ut& Pri di que „ö1e ah un dne teben 1 fo tril üt. A 2 Fort eA Sibus 84. Jig irzli tat, ibi 1.19 Et do. b, ua ſi ſeq. US. b m Nee 8 0. ſi Ut⸗ b EX b 1.&* 8 uir:& C A A, 0. 64 4 1 2 1. me an 11 n der 3b,& nu 2— mæ ul 15 io m. de 9 ab ipli ael m.. nde ſo 4 Abe— Q 5. ge. 43.„⁸ n auri? rII rma a 1 las. de 1ſt. 2 llio Frfin 68 uUa rt. 1% a zu otrmene ome b: ded Ep. rmam In! stauri For- 11114 ur m. lik. a de ar ſt, q be i diſcip 218, Egr moutmint non ub: 8. rm 8 b, In cẽt b, Afo latura Kum. Ep re al re eſt, abe. i d u 44⸗ tani efl ſontes Mnrn rump eeere Diu. hip ff.2 30 225 b, ho mul de e ie agle ag itue nq ratio m 564 par onte 4 8 4V e1 ut 1ſe. O Ergo& 25 cies zin for lis en lis ſti. nun mr— nu. ra, 2 4 rn Soca dai elim a, X 4.. de A— 1ſg..„a;— 84 ecle Ulgi! iſto s b U ⸗On 10.'run t10 t 1u. 1 nle de Socu 8 u E 22 a, re. nam e u Tibid SErfe t ſp uig 1 n0s form m cor ffic S1cOru ula ,Sunt in neum 1zt Pne 5s e.& noſcei for Or& ib rnatl ſſe us E e0- ep bo in da 1. ab 0 3 Sto„Stip a, is aut Nen onet?— uic.ug ſa n 18 f0 mp ſt. znus orn Ae niu In ge inrer m uæc 25 0 1a S b, S 49 18 au R. lo foar ſent. Tuc. 30 081 n te Ett.E uns u æ u 5, In g f- in ſda 3 rum, rmula S 7. 520 R. 4 u 8. Men. 1. 3.r ſit co leo no' te nda eck S 4, in q maœ b0 b, 19 0 ibu ula rẽr for L. 15»Qu. ne ꝗ ro. 1 40 ot ande 13.46 Ora zad— uertiſti Ctur tuen Srü igurä, For 9r. 10 Vt àd 0 ul rII ioner hæc del 10 ta, it. p Pri 4 or uum̃ arnen. Uer. n0 aitate. uirô: q; fig b, e Or. 2„ 4, adm 8 a Fo ratl 3 m 5 nea. re. p ſtitu 0ſSi 12s a8 u? en apern—— formæ onit. nis mꝗ; N. 44. et. d daarea r- 65 a, Par. aute entan one con re p ad qr iota Mer ſoger nemor in prmm fo Sris b omt. Uafr de) ibe O inge 1fo in com rit nſé np Us 1s erra læ, lti n rt a me oum fim lori ur on eli q u. de leſl Sec. la ing dam da in id. E 1 co co¹ rebu 118 e mu ſul iſcon- 1 nim nan rrän c0 eat öſtra, rel öpt lla,« rImn Juæ Lau ibid. xim las? ibus 10n for iſconſu I O.— nenn 1n 80— remoue oſtrã 1röp. el ꝗ erua b, Fo ij qua 4,L de Ki nax rmu ni act etore Iuri de iu 1s no 22 8. Ta KAlcht een Tem am n it in EA,u e,int 192 b, en¹] 200 4 e. 1 C. ⸗iis e om eione Apræt 29 b, 1b. G eris ri= 1X torpore,— b an oſu l aur meie l. Inß Or. forme r. He rum læ de Tatio dap rrieha c z Jeoras dr n cor lam, K 2 Orn PO1 el: for r. de 6 a, 9 I..Or. icio rmu ut lic ur. 1 las,& ſq; g TA di 44 9 Samr f eam u 19 Pat um. di dic m. A b. M u— U J; d P 1 aunn ur an aſmn 6 rum,„ ta, f T. 18: G& er ni licen lia T. R, ub 0 mu uI duo tra 1u 4 Kne au d. Doan(n ſta, e ru en mu 8. ecta ſio 1. dice ix a G forn ri. t Pp T 1. for Ir utc gu ra. 4 8 4 b 1 Ouer. PA* 11 rat di fect A 74. G liæ. nt 3 1U ſun 1 T. P 1 for ud ſt— Plu£ ckh kl. 49 b) 04 5 C iliter inea ert ru er ũ& ſu 44; d' Allx e- ſu nere in ſſæ detu&c.— itur ut de b, t pr .*CH. k. 1Cn Kuu tl l1 la lit reu lanè rr Per rũ gurac otæ um. gener feliæ 0 t, Sec u u10 r. 124 au— 8. A. m„ 1 tri 1 am Lp 1 On 121 fig ſæ t 1 nnut 8 E XP. II ür u 2 Seq—* Qu T. te, eO- r— an. et 8.&. At1 iſtor am auiæ 6 1 re 2 8 FE Om rU 2 b, 4 45— O rita d — wecen 12 3 ij f Ollt⸗ Xer&! form ſed 16 a. P— diſp G& 49 lis a 5 po Or. 1.&. 2.. a8? aäm u ormu nula cc. 9: aunt fic n imp„Xexc m, m nis, 6 2 clee mMa d äata cop 1s. O la. xprim uA ij for: u ä di horu a K dum i dat, ionu quãda ion 2.146 ſpe forr ies, uat: dam aulis. O u dexpr.du icij formu lã 1 31 4 tu nceb. 110 U⸗ atl Or di 21 82 3 cle aſc 3 rII SrmM. lä e Ccc 4. di. mu Aert 14 Jom zrri luce ip. re q sor de kcen„ qua ſpec 1. au fo fo zrmu nore, at iu idem forn itum . 4 44 6s.— ma lus ſer brimere tes 0. lcend ur, Au rl ip ui 9 ru&f II 0 ant 1 utden ſi udicat ar. ir ſorz Ahh 1 n 1mz ie epri par ndæ a. d erit uat ni.. Ito tur it fo t amo ua, 41 la q 1 ua Sjudi ro , Acdn! bn d M ionu„Expi dòð PA cta Iræd; ug itur a tio bo for⸗ ſu Juæra d au. au. aliꝗ. b ill. 08 ius iu c. p. tmias dro Vl ldomn ti n) b, mod ttra ſigu⸗ um ꝗq rat otic xæ ta quæ luod a dio ma a et abi àm ec intiu ã,&c ra 12. v k wm r.i Non: iſunt xæ 5 b C uæ& n liqu& t 8 liq 3 es 0di. or orre uan ain onlà,;r rram lede oroer 0„, N ndi ſu rm 3 b, t ſi a,& re tur. eü 2 drris n bho ad duan ui uOn atd; li. Hfarn 7 eess 33 b, icens ſi fo Or. 15 fit: u form ibus iungi dif- PI hom it iuris ſa ab Et a t fibi rat, q 1onij b, A ! dco dun 20 a d— qua de. iſq; cies, 8 n1b ſeiu ius ant aut 1 ſa ip ibid. lat u o pete ſtim 46 1.182 Sien,— 504 aua rm ſunt les. cuius Lcies,i ex am 1el cuiu& can to, auſ⸗& ſtu JG abe te K. Cl. 5 2AMllan Doa 61 NE fo lles ſi dabile Sta c a, Sp mæ, nꝗu tio, oteſt.& ſcrip b, Ca L. Poſtu dabe ula te Mt de Po- re 5 369]5 3 Kb 4 2.— cript 3 ſtre.. Odla m 0 L. P s 825. 8235 rul abil laude 1s no 68 a, ‚for nun notl 0 for 4 b. 0 Q u for. Pro( der 638 b, 94 en 1e. A 5. Herr 14 e la alis 4 ff.. 9 1 re n eſt 10Pi,— 244 18 n rO 14 TMd teſt. br. lu.12 8 1— en X cu genèe at 0fl. ꝗ Age 1112 re m 1. de d P tud ioctt. form us 11t⸗ 0 s cẽ 1s. J. V oriũ 4 Nole m.& Kbse 1 8 ſi n lori Ilæ A 48 1:F9 tem„. form 4. r ſue i reuo t. ex tenu gul p loni lis. nent um im- lu urn cunn Sdin 2. ſ., gl n, Forr Item ſi foni re, fig Pu cendi iſde 28 ſti 15 01 rimn ſtam ru. Ii e mine or 2 edirio 3 a. V 22 a, idem. l ua dicere. eſt, L0 a,. cen 1 ſati e10 c di uläa P 1s fo ,Te deo rit. 1 3 3 4 loe 4 A ſe 6 2* 222 4 ide„& 8 18:id 3 24* AI, lui 1f1 u ibi a mu uIS 8 b, 1 mM ule 8„ wium Nr Naß n 4 de N. 6 Op.2 cies 18 lebu inda: uſc. IIm ſoli N ſcri 1ã for aintiq r. 99 gione nſt reät 12. Xr Ep. Anab aDun mantu& ſp tgen& ſpec rO gura. illius ſim Fl. i5⸗ tug de iſs im ire, Ite. de d reli ium œ& app 5— de0 551. Eoui 1 mant FMa O ut im rma Ifigt hæc i ota, ionis intiquit ũ iu tate. ba a m ciu iæ, qu „mab 29 4 3 1 aEnße FO 2G cap ieru Fo na ue bit a. n 3( tio in ant stori uſita erk jciem.. ſtig, for- Menr. Uute aeme 4. 4 223, ia A ſpec 6 b, rm da rmna,. b.) 0 s in mẽ 8 læ 8 Si u 11. be: m mammn rpeun 1con 1 Lnne rent lim b.de N., eſt, fo. lau 1 0, f0 49 que eſta kImU 4 b, S ern 1 dam 8... el cuU 4 er per⸗ eudis Fe kun ur. fere lolim. zid e 15 a, Si ag Teren. Det ũ forn 4.237 ad pe uæ da ntes. t, u get ad es— 1 e coaite äbid. N lim ris: i 1.15.„ Im er 2,er n om ta)a nt ꝗq lita beat, idet a on!— auis Mechan ibid Rueli ris ſtol. 15 1b,. ad H eulatio DOm. 0fl„Sun 0 ha b Vide A 11. UII. Us O 1 4 Il. 2 4. A 3 5 ſtu rO0. II1p à, e uU. em idus. b Vi lan. 4; 1 dris mar abitus Ep ere editus. on eri- ulæ. p LOnn 22 4, ſæp icem oli„ Plan 4 19 Hdr IM A A. H di ne læ. N.. 8. rn S 69 rO 44 85 133 H m 2 1 d 8&* 1 0 u 4 1u 8 6 bu fo 2. V. Pa 1 6 un 21 2, ia for trà. a na Pr lano n 4 mortal cis. d rnacl qul 173,963 b, I. oran fab 1. 4 Ine egreg Jenge 8 form Formi s ſed m NAX, ne f09 a, um. Top. Ar. 14 de O1 Toe Huilu dkwiu.1 Aam. ſein. ſu 3 4)R niib 3 2* tus, de?.„ 8,— æ- 1.1. n FO ardent ATV ca s. rem 139 139 Vt tu im. L. S, a, 0 a. Tu 11 9. dò ſen F iu ard A rni arcu Verre J. V. I. V. 13 1b, arun KTV p. At.z a, enit 0 A. in 10 ies fo ra, a ba It. I. it. I. er. 2 ch MA p. tic. 25 u n ImM 4 ſt. I. 3 N. Harie 8 in tur cer cerit d He. 8 MA lewirg ae- Kant par am n insdoetit,t ac bu FOR 1s. m. op Attic. nu ca ſita fu 9R it p rix rnix t. Ua rali u Ila. ipeia 1 hpoſi um FL ice, Cts. c. um rn rnlX ſta lua t 5 FO form E, ar u mp In form ihi p 1u1I 3 nic SIX, bian d fo dfo filius r dua am: 4 Pirardis VWuj Pom 1, In do mn mu tieta RNI Fa quod: uo s fi lerit, qu illa 1I u. n 3 a,]. ido do n ſa eſi- R em re ꝗ re q du iderit, de& u9. FORNMNI AN 2s,m⸗ 63a, eſt. 1 uo iam ſ. deſi- FO icen ſtar ſtare nu uid ed 4 8 dR A F O. MI 4 aAm Na. Tr14 form r. 8 etl⸗ 4 rE.* rn Tæ&! 82 3 uO. em. fors b 8 eus. tu .n— R! 1082 e. de mo icdua dere 2 uo ida ecta- fo 4 P Pr in q nic aæc ic Eo 3 t D fors 1 1 E. M. de ⸗FO ſin ca. G me ali q jd au b, Qu rm idele 1 362 4,] 22 3, ſt, ir for d hæ tic. 60 uret e rit, . 1 m. Bet lenn. 499 us,) CA,ca. 10,11 90. a1 iid. Prius fo ià d vy aa 2 Ic:222:/ Eld; im„Se At 1 cut du le 1 Lem. 2 1, d RM ens, 1 eſt, qu.O 2 1⸗ P leme A7 1 ix in 2. lumt ic. 227] Ot lis e* uem 1n 2—.— enme eruiehe adlane 32² b;, pro. etlo K s 4, 2* 3 „henc. 4 48 4 1n et 4 5.1 in 1 2— 16s. 3 3 es, tu 31. A 1 3 6 a ℳ tune SRM us daſſet: EpP. 2 S inn in. rmanés. r de for s qua 1I; a& 4 4 110 el! 1 O Vn 4 1 1g18. 1 1u. u 3 mM fo. S. lu 4 ide erit. e Pr 5 F a, orm mag Hui at. Qu er taA R§ P 8 13] 4 le “. 1 a. 8 P an m 0 bu 1S 1 tu 84 9 heus. 8* 172& f˖ eſt 4 à,: Id 1 tu P T Ti FE in re 2 f0 rS — 1 dens 12 iſſer inda At. 12 rI. om e ux form nr ione fo fo aa iſſet an At.) fo reo ſtm ſit, ꝗ num Mi- ² one ut 2 42 1 ꝑ* id: Scc. 11* 82 0 6 3 r 1 2 en 4 alat 1 C u— Nas Weue eandeaeic Brormad deden Feb. p 3 eele Hor 9. eile 418* r Tha- 33. 1— m, 2 s ir:. 2E a. 11 Cal. pr. 1b 1 1 3 88 5 but m 1 na illius in 1. 75 213 a, u miinles, 5. 119 815 leſofe rkusf 1 tur, il ö. de 8 Tuſ. 8r18,Ann XIIII idin a, Ho 0. I. C 8( ract mn t rmido O, nu. quær Vnenn Külee fitee 1 1 or 195e fo D tan 2 omi 4 8 89 de. 0 ta. 3 de ezg⸗ 16 Neo srer Ndio Be de zee 9 EP heu An A R. 19 14 b, oſt s Opp' zim is e „ 0— 44 R. cen, 8.].At. a Po ines tJ; 1 ob 14 2 1 Fn 0— 1 A 1 3 4 3 1mde— Tua0 ererireir 4 4* 8 bar. 1 3 in— re, à, rm 422— ores!— 7.„5 d s iacta E df e,dd ¹ 4 r4! a 0* 60 na 0 der in u n— A 1e g mid liqua 44 cll ruid 5, Vt a. 44— bbd b, m 4e euen 14 4* da 43n n 1* clene culs 8n — ia 94 8. K 4 „. or eitasag ¹ 4 M 4 , nae s naben em 4 4* 44 X 1

587. F O lerit caſum. J. P. 90 a, Sit ſanè fors domina campi. FORTFE fortüna. de Diuin. uz a, Aliquid aäut caſu aut fortè fortuna fieri. ⸗FORSITAN. fortaſſe. de Orat. 125 b, Maior ars aliqua for- ſitan eſſet re quirenda.& Attic. 190 a, Pro S. R. 19 a, Forfitan
quæratis,&c. Cæll. Epiſt. u13 a, Foriitran cum locupletiore
referam. V 1 FORTASSEB. forfitan, ſi fortsè. Epiſt. 26 b, Quod eſt igitur
mihi triſte conſiliumtut diſcederem fortaſſe in aliquas ſoli tudines? G& 27 b, de Or. 93 b, Græculus ocioſus& loquax, fortaſſe doctus& eruditus. Orat. 215 b, Elegit ex omnibus Iſocratis libris uerſus forraſſe triginta Hieronymus. Attic. 1 b, Et Fortaſſe cum Romæ A iudicijs forum refrixerit, excur remus menſe Seprẽbri,&c. At. 95 b, Puer fortaſſe fatuus. FOR TASSIS. fortaſſe. Ep. 27 b, Sed ego förtaſsis uaticinor. FORTF. caſu, fortuna. de Ora. 129 a, Fortè euenit ut in Pri- uernati eſſemus,&c.& pro Cl. 47 a. de Or. 126 a, Ac ne fortè hoc magnum ac mirabile uidearur. I. V. 55 a, Si quis fortè mi ratur,&c. Qu. Fr. 300 a, Ne fortè me in Græcos tam ambi- tioſum factum eſſe mirere. pro Planc. 2 73 a, Cum caſu die- bus ijs,&c. Qu. Fr. z00 a, Ne fortè me in Græcos tam ambi- tio ſum factum eſſe mirere.pro Plan. 273 2, Cum caſu diebus ijs,&c. Puteolos fortè ueniſſem, cum,& c. pro Fla. 150 a, Niſi fortè,&c. de Off. 58 a, Nifi fortè illu d,&c. de Orat. 147 a, Et aliquem ſi fortè motum, id eſt, fortaſſe. FORTICVLVS, la, lam. diminut. A forti. Tuſculan. 185 a. L. Tormina. FORTIS, forte. ma
gnanimus, ſtrenuus, acer, conſtans, potés, robuſtus, ualens, inui ctus, magnus, animoſus, excellès, mul 3 tum roboris habẽs, in quo multum eſt roboris ac uirtutis, qui animo excelſo& alro& uirtutibus exaggerato eſt, ma- ximi animi, qui omnia in ſe poſita eſſe ducit,& humanos ca ſus uirtute inferiores putat. de Am. 96 b, pro S. R. 41a, Viris fortibus quorum opera eximia in rebus gerendis extitit ho nos habitus eſt. Tuſc. 177 a, Fortes fortuna adiuuat, ut eſt in prouerbio. pPro Mil. u15 a, Et unius poſt homines natos for- tiſsimi uiri magnitudinem animi deſideres. I. V. 136 b, Vir fortiſsimus& innocentiſsimus S. Peduceus. At. 127 b, Quod doleo uiris fortiſsimis accidiſſe. pro§.12 b, Vir fortis& a- cris animi magniq́;. pro Mil. u19 b, Vir fortis& animoſus,
.
&acriter morti ſe offerens. FPortis ad uindicandum. L. Sa- gax. pro Pon. 283 a, Fortis ad pericula. de Clar. 175 a, Con- ſtans& fortis uir. pro S. R. 32 b, Vir contra audaciam fortiſ- ſimus. J. V. ⸗ a, Adoleſcẽs bonus& fortis. de N. S5 a, Fortis. )(Ignauus. pro Fon. 282 b, Vir maximi animi. Of. 40 b, Qui hæc magno& excelſo animo deſpiciunt de Orat. 116 b, Ani- mus acer& præſens. Off. i0 a, Fortis animus& magnus. de Sen 92 a, Senectus animoſior eſt quàm adoleſcentia,& for- tior. At. 132 a, Quod unquam corum in rep. forte factum ex- titit? de Or. 16 5 b, Inflexio laterum fortis& uirilis. de Orat. 105a, Sic illam orationem diſertam ſibi& oratoriam uide- ri, fortem& uirilem non uideri. de Or. 125 a, Oratio fortis, acris, uehemens.)((Placida, ſubmiſſa, lenis. de Orat. 145 a, Forte& uehemens genus dicendi. de Orat. 145 a, Fortiſsimo animi impetu, pleniſsima& maxima uo ce, ſumma conten- tione corporis. I C. 113 b, Dictæ ſunt à principib. acerrimę & forriſsime ſencẽtię. I. A. 240 b, Acerrima illa& fortiſsima cupiditas, imminura&delibata eſt. Of. 16 b. Fortis animi eſt & cöſtanris, nõ perturbari in reb. aſperis. Tuſc. 177„&) 236 b, Excelſus, altus, humana deſpiciens. Attic. 242 b, Hoc loco Caſsius fortibus nè oculis matrem ſpectare. FORTITER. animossè, uiriliter, conſtãter, neruosè, acriter, ſtrenuè, magno animo. Att. 227 b, Quicquid acciderit, for- titer ac fapienter ferre. pro Qu. 5 b, Dolabella iniuriam fa- cere fortiſsimè perſeuerat. At. 24 7 a, Atq; mi Attice fortiter hocuelim accipias, ut ego ſcribo. Off.13 a, Quæ animo ma- gno& fortiter excellenterq; facta ſunt. de Pro. 77 b, Quàm fapienter non diſputo, conſtanter quidem& fortiter certè. 1. A. 192 a, Animosè& fortiter facere aliquid. pro Fla. 165 b,
Cum hoſtibus fortiter bellum gerere. Attic. 130 a, Quemuis
euentum fortius feram quàm hunc dolorem. FORTITVD O, nus. magnitudo animi& robur, animi excel fi atꝗ; inuicti magnitudo& robur, animi excellẽtia magni- tudod;, elario& magnitudo animi, animi excellentis ma- gnitudo& præſtanria, præſentia animi, robur animis, for- tis animus& magnus, uis animi, acer& præſens animus, magnus animus& excelſus, excelſitas& magnitudo animi, excellens animus& humana contemnens, magna in hoc certè uis& incredibilis animus robuſti animi eſt, magnæq; conſtantig.)(Ignauia, timiditas, inertia, nequitia. de Inu. 82 b, Fortitudo eſt conſiderata periculorum ſuſceptio& labo rum perpeſsio. O f. 76 a, Fortitudo eſt dolorum laboru m ꝗ; contemptio. Item Off. 13 a, Itaq;, probè definitur à Sroicis fortitudo, cum eam uirturem eſſe dicât propugnãtem pro
FORTVN Anæ. ſors, fors, hera, caſus, temeritas, euẽtus, con- 4 1
2
— æqultate. 1 ui. 239
2 Lare periculo,& in labot
A dinis animi& for
. 1 3— omnia humana d— je ſiti zäum vutare. Luf. 18 4 b, Vir 1. lit intolerã dum Puta. 4. uf. 17+ D,* 111 L rOprla maxim 86 ſt.
m3 funt
fortitudo, cuius munera duo maxima nem omnem aut in do
„ 1
4 4— 2— g.] ‿ ₰ 1 †**+, ris; contẽptio. de J. 6y a, Fortitudi
4 13 Qre A1 rI 1 eri culo ν 3 v Tu 5 52 1— lore, aut in 14901 e,All 111 Perlellt 11 SGLAIII⸗ 11.220 b, Porti
7.
1.„ a 2 a Perhe 15 4 ³ rudo eſt igitur animi affectio, legi in perpetiendis rebus ob lis iudicij, in eis rebus quæ
₰ 1 ◻
r temperans, uel conſeruatio ſtabi formidoloſæ uidentur ſubeundis& repellendis: uel, ſcien- tia rerum formidolo ſarum contrariarumq;, aut omnino negligendarum, conſeruans earum rerum ſtabile ludieium. Tuſc. 220 a, Fortitudo eſt, inquit Chryſippus, ſcientia perfe- rendarum rerum, uel affectio animi in patien do ac perferen do, ſummæ legi parens ſine timore. Tuſ.18 1b, Quid forti- tudini comitibusd; eius, magnitudini animi, grauitati, Ba. tienriæ, rerum humanarum deſpicientiæ, quomodo reſpon debis? Part. 236 b, Quæ uenientibus malis obſtat fortitudo. Anteq. 193 a, Qui non militũ præſenti fortitudine, ſed ſuæ cximia animi uirtute hoſtilem ciuium mentem uindicauit. pro S. 22 a, Hoc ſentire prudentiæ eſt, facere fortitudinis: ſen tire uerò& facere, perfectæ cumulatæq; uirtutis. I. C. 103 a, Non eſt uchementius ſeueritatis ac fortitudinis inuidia, quàm inertiæ ac deſidiæ pertimeſcenda. pro Pomp. 9 b, La- bor in negocijs, fortitudo in periculis. Off. i6 a, Sunt ergo domeſticæ fortitudines non inferiores militaribus. Off. 4 a,& de Or. 14 0 a, Anim excelſi atq; inuicti magnitudo ac ro bur. Off. 16 a, nimus excelſus& maghificus.& 12 b, Quod animo magno elatod;, humanad; depiciente factum ſit, id ſplẽdidiſsimum uideri.& 56 b, Magnus animus& excelſus. &14 a, Excellés animus& humana contemnens.&ib. Hoc 1 Excelſitas&
1 824- C nſ 1t 6 4 5 . 1 m 1 2„ 11 82 6 1 0 L11A B 8*&△ 1*„ 118 4111 1 U 8
4
magnitudo animi. pro Mil. 113 42 Acer& pra 9 3
4.„7 BBSA““— pro Cæl. 45 b,& pro Mil. 127 b, Robur animi. ad Heren. 16 b, re— 3— A,. 1., FPorrtirudo eſt rerum magnarum appetitio,& rerum humi. — 4 7.„
litatls ratione perpet-
8* 2 lium contemptio,& laboris cum uti
. Acla
ſio. Part. 2 a, Fortitudinem aud
1 » KrI.„—— 6 2 8 1.* 5„ 3 FORTVITO,. fortuitu, catu, temeré.) Conſultò. Orat. 215
A 4*+ 7— ‿ 32 †& 14 4 4 5*„ a4, Sl Perll tas numero carlit, 111 1 quando temere d Ior Anrra RuI 6 Parhe rrn,„ tir tuitò. contra Rul. 69 b, Paucas tribus non certa condittone 1uris, ied 10 rtis benenlclo fortuito ad uliurpandum liberta-
—— 1
4
tem uocare. de D. 107 a, Aliquid caſu& fortuitu factum el- ſe. de Orat. 94 a, Fortuitòè in aliquem ſermonem Incidere. Or, 214 a, Cum, ut fit, fortuitò dicerent, Sc. Epiſt. 6 4 b, Non repentina aliqua uoluntate, neq; fortuitò incidere ad ali- quid agendum. de Ein. 132 a, HIoc ita eſt fortuitò.
X
OKRTVITV. fortuitò, caſu. I. A. 225 a, Quod uerbum tibi . 2 1. 5
4
doncxcidi pefir ſortuit 1 aratun non excidit, ut ſæpe ſit, fortuitu, ſed ſcriptum, meditatum, 5 rum attuliſti. Off. Teme Aer meanſt cOogltatum attulilitl. Off. 21 àa, elere àε101 tuitu, 110CO HII= derarte SRSIzPen r fa 122 111 4 ₰ 4 Gopo 14 4 Q⸗ 1 Gdetats, négitgenter 4, Acere Aliqulld. Ad Heren. 4 d,& ds H 4.— 4 4„„ 7 3 ⁸△ 11* ᷣ 1 D. 121 a,& 12 a, Cafu& fortuitu nauis in portum incolu- . 11 7 mis delata eſt. SAuTVITVSI 4. 9 1 FORTVIT VS, a um. quod in fortuna poſitum eſt. Epiſt. 98 5L2¹ PIk.
„ 4] 8 47 1 4 1 1 4 4, 2 2 4— 4* 1 b, Vr iliud neſcio quid non ftortuitumn, ie⸗ diuinum uidere-
—
4 Jarh hie facum eſle enrſie tur. de Nar. 14 b, Ex his factum eſſe mundum cõôcurſu quo- uita oratio. de 1 1
dam fortuito. de Orar. 97 a, Subita& fort
H 1 ſmus fartu Nat. 77 b, Si quippiam nacti ſumus fortuit a, Concurſio rerum fortuitarum. Acad. 4 a, Fortuita atomo
rum concurſio.
boni. Top. 227
ditio. de Diu. unb, Quid eſt enim aliud fors?quid fo . 1—— ⸗. 4 1*— quid caſus? quid euentusè niſi cum ſic aliquid cecidit, ſic e⸗
ν — 2
—
uenit, ut non cadere atq; euenire, uel aliter cadere atꝗ eue- nire potuerit? de D.nnz a, Nihil eſt tam con trarium rationi atq; cõſtantiæ, quàm fortuna. de N. 71 b, Fortuna ab incon- ſtätia& temeritate ſeiungi non poteſt. de N. 34 b, Fortuna quæ amica uarierati reſpuit conſtantiam. pro Mil. ui b, Vi-
de quùm ſit uaria uitæ commutabilisꝗ́; ratio, quàm uaga uolubilisq́; fortuna. de D. 131 a, Varietas eſt propria fortu- næ. de Amic. 106 b, Non ſolùm ipſa fortuna cæca eſt, ſed eos etiam plerunq; effecit cæcos, quos complexa eſt. Part. 12²,
Cui quidè, quæ mavimã uim habere dicitur fortuna ipfa ce
„
dit. pro Mar. 133 a, Fortuna domina rerũ humanarum. Acad. 44 b, Fortuna effecit multa improuiſa: obis, proprer obfeu
1 ritatem ignorationeḿ; cauſarum. de D. 12 6 b, Nuſquã for- runatiorem, quàm Præneſte fortunã eſſe. ad Her. i3 a, Fortu- nam inſanam eſſe& cæcam& brutam perhibent philoſo- phi, ſaxoq; inſtare globoſo prædicant u olubili.& ibi m ulta de fortuna ex Pacu. Tuſc. 233 a, Vitam egit fortuna, non ſa- pientia. Item O falſam& uolucrem fortunam.& ibid. In quo ne tum quidem fortunæ roram p ertimeſcebat. I. A. 259 a, Ne uim fortunæ ſtulticia contempſiſſe uideamur. de N. 77 b, Fortunam à deo petendam, à ſeipſo ſumendam elſs ſapientlam.
„mortis dolo.. 2 4
—
——
—————+₰—————
„„„
„————
——

1 6 4— 4 4 7 alas ddhaa
Klo lenr re prudeanixei
44 4— 240 1 perlcaln.
tuc 464 5 da mferion ni 2 mm e d 4* 3 duh nu allan Kna 1 — 5 id
— 84
5 aman. de dicledin — 4 6 Naguna n 24 au& hamndantma m el agnra conſtandie An um Pro NM. 4, Knämn nb Rodut ai un un nagnarum aphered bn Rampee&lldor an nlam 1 7 4 eenenchne 1andaca mtxn
19 cafa nee Can n aamtro Kuruit nü i aubn
4 1 4* A 4
acrs Nl. 4 b.Paucn dn wen
Weun dencd o forruird 14— m 44 0.07 4.Aber dcal bAban M.*4 4. ertm d ien mmn (ann n rran a dwenat Khi 1 eAuolantute, neg, omnhn
4n I 31 ea oren TV Keme Kafa. 14 Lens, E ſa 4 iſn n a AtLrps t, ortutn, ee
Olna, T. nna r ere agr Aunn 4
4 1* 48 3 worn AE 1 M
ahemendun kenerang b
*
589 F O
ſapien am de Pro. 76 a, Aliquis ſortunæ munerib. ampliſ ſapc ornatus, ſæpius eius dee periculum facere non debet. Pro Seſt. 6 b, Sed fuit pro fectò quædam illa reipublicæ for runa fataliszut ille,&c. de N. 9 a, Illud qtiero quæ fuerit rã ta fortuna, quis iſte tantus caſus, gec. I. A. 248 a, Quis hoc nõ uid tiquod, fortuna, quæ dicirur cæca, uidit? OMc. 36 b, Ma
gnam eſſe uim in forruna in utramꝗq; partem, uel ad fecun⸗ 8
das res, nel aduerſas, quis ignorat? Quint. Frat. 290 b, Intel- ligerem etiam fortunę poteſtatem: in nos prorogatam: nũc uerò ea pars tibi reip. commiſſa, in qua nullam, aut perexi- guam partem fortuna tenet. Poſtquam. 198 a, Proſpera, æ- quabilis perpetuad, fortuna ſecundo uité ſi ſine ulla offenſio ne curſu. de Ar. 256 b, Vtriſq, horũ ſecunda fortuna regnũ eſt elargita, aduerſa mortem. Epi. 5 a, Ex ijs rebus quas ribi dorduna elargita eſt. pro Seſt. 16 b, En cur cæteri reges ſtabi- Iẽ eſſe ſuamfortunam arbitrentur I. B. 8 b Nunc meã ſpo- laramf fortunam conferam cum florente fortunai imperato ris. de Nat. 78 a, Ad proſperam aduerſamꝗq; fortunam qua- lis ſis nihil intereſt. Epiſt. z1 a, Ferre pulcherrimè ſecundam fortunam& aduerſam. Att. 121 a, In ſuperbum ſe præbuit in fortuna, quam putauit noſtram fore, cuius fortunæ nos, qua antum humano confilio effici poterit, motum ratione quadam g gubernabimus.& 275 a, Miſerorum fortunam in ſe ctari. Epi. 1a, Mala& afflicta fortuna. pro Syl. 1⁷4 a, Affli- cta forruna alicuius. pro Clu. 19 a, Alicuius miſera, multüq;
jactata fortuna. Oficio. 36, Hæc igitur Ipſa fortuna cæteros caſus rariores habet. pro Dom. 242 a, Caduca ſemperh hac eſſe duxi, non uirtutis& ingenij, ſed forcumna& te: nporum munera: quorum ego bonorum, non tam facultatem un- quam& copiam expet endam putaui, quàm in utendo ra- tionem,& in ca arendo patientiam. Antequam. 194 b, Quem paulo antè fortuna erexerat a t ad gloriam,&c. de Orat. 126 b,
Cum imperatorem ad communem Anaperatotum ortuna defendendam excitarem. Olic. 12 a, F Propinqui quibus com munis plerunq fortun. a eſt. Atti. 2 78 b, Nonnul la in Hircio huius belli fortuna, ut in ſecũdis Huxa, ut in aduerſis bona. pro Fon. 283 3, Felix ad ea ſumn fortunamque belli. pro Pom. 13 a, Fuit profeétd qui buſdam ſummis uiris quædam ad res
In nagnas bene gerédas diuinitùs adiücta fortuna. Pro Mur.
b 4 a,Par digt Mras ad conſularus petitionem diſpar fortu- ma prouit incialium negociorum, in hoc& in illo fuit.& 139 a, Hocad magiſtros, ſi quid te fortuna Cato cum iſta natu- ra detuliſſet, non tu quidem eſſes,&c. At. 273 b, Ciuis qualis x prudentiſsimus& fortuna optima eſſe deber. X 231 b, O-
ane conſilium in fortuna pofitum uideretur. Poſtquã. 199
4 b. C. Marius ſubij jt indigniſsimam fortunam præſtantiſ- Fe gloria ſua. Attic. 15 b, Fortuna qua illi florentiſsima, nos duriore conflictati uigemur. G38 b, Quorum ego cau ſa timidius me fortunæ commirtebam. pro Fl. 153 b,„Aſcle- Piades fortuna egens, uita tturpis. pro Syl. 154 a, Orat uos, Ut ſe aliquando 1 non integra fortuna, at affii era patri ſuo Sratulari ſinatis. in Sal. 274 a, Halluſtius bis ad iudicis ſub- fellia attractus etrema fortuna ſtetit. Quin. de Pet. 206 b, Quanto melior ribi fortuna peritionis data eſt, duã C. Cæ lio. de Di. 88 b, Interpretes reſponderunt eum clariſsimum Græciæ diucurna cum fortuna fore. Epiſt. 3 a, Gaudeo tuã diſsimilem fuiſſe fortunam. de Orat. 94 a, Scxuola, quem nunc mearum ineptiarum teſtem fortuna conſtituit. ad At.
94 a, Se ed hoc fortuna uiderit, quoniam conſilio non mul-.
tum uti licet.& 226 a, Sed he fortuna uiderit, quõniam ra tiò non gubernat. Ep. 54 b, Nam adhuc& factum tuũ pro- batur,& ut in tali re fortuna laudatur. IJ. V. 92 b Lampſace- ni Romanorum con ditione ſocij, fortuna ſerui. pro Mil.
119 b, Conditio atq; fortuna hominum infimi generis. Off. 9 a, Eſt autem in ma conditio& fortuna ſeruorum. I. P. 90
b, Mulieres omnis fortunæ ac loci. de Fi. 137 b, Homines in-
fima fortuna. Epi. 204 b, Graue eſt, cum luperior factus ſit ordine, inferiorem eſſe fötruna.& ibi. Solaria, quæ cæteris Rmili in fortuna non defuerunt. de Am. 107 a Amplificare fortunam. de Pro. 71 a,&70 b, Eſſe infelicem, fortunæ eſt: efſe deteriorem„impro obitatis eſt. Of. 42 a, Aut aliquo caſu & fortuna. Tuſc. 233 b, Bona corporis& qua extra corpus, in caſu ſunr atq; fortuna. Item: Fortuna L. Syllæ& Tide thei. Lege Plutarchumi in uita Syllæ. 3
rFO RTVNAE, arum. bona,pecunia. pro Dom. 218 a, Immine-
F SO 3 590 gendi, agam ipſe per me,&c. 85z⸗ a, Tameni impetum præ- donum in tuas forcunas Ker inolo. Koi. o b„Dignitate tua &”fortunis frui poteris. de Or. 127 a, Ego pro mea omni fa- ma fortunisq́ decerno. Bru. 286 a Virhoforib. ampliſsimis
fortunisq́, maximis. pro Rab. 9r a,& de In. 55 b, Succurrere
ſaluti fortunisq, cõmunibus. Pro S. R. 19 b, Pecunia fortu- næq́; alicuius.& ibi. Pecunia tam plena atque præclara. L tem: Patrimonium tam amplum& copio ſum. Atti. ⸗3 a, Ne prouincia nobis prorogetur per fortunas prouide.& 49 a, Ad quæ recuperanda, per fortunas incumbe.& ⁹7 aPer fo for tunas illud Præmuni quęſo, ut ſi ſimus annui.
FORTVNATE feliciter. Bru u. 165 b, Fortunatè bessec ui-
xiſſe.& de Fin. 95 5, Fortunatè uiuere.
FORTVNATVS,, um. felix, cuius nunc uenti t ualde ſunt
ſecundi. de Ora. 141 a, Scopas fortunatus homo& nobilis. pro Qu. 14 b, O' hominem fortunatum. j. C. 105 b, O fortu
natã rempublicam, ſi quidem,&c. Quin. Pr. 316 P, Nihil no-
bis eſt fortunatius. Tuſc. 202 b, Qui ſenem forrünarum eſſe dixit. de D. 126 b, Nuſquam fortunatiorẽ, qudàm Pręneſte for tunam eſſe. de Sen. 33 a, Mihi uerò illi comitatu nobiliũ i iu-
uenum fortunati uidebantur. pro Mur. 136 a, Integer& for
tunatus. de Clar. 196 a, Fortunatus exitus illius. Item: Si fu- iſſet in diſcipulo comparando meliore fortuna. pro Cor.
56 b, Cum etiam ipſe caſus euentusq́; rerum non duces, ſed
comites eius confiliorum fuerint, in quo uno ſumma fortu na cum ſumma uirtute certauit.
FEORTVNO, s. ſeruare& augere. Epiſt. 38 b„Tibi patrimo-
nium dij kortunent.& 249 a, Eum honorem tibi deos for- tunare uolo.
FORVMLn. macellum, juclleia publica,& 10 cus ubi ludicia
exercentur. pro Cluen. 52 b, L. Clodius pharmacopola cir-
cüforaneus, qui properarer, cui fora multa reſtarèt, mul-
atg; introductus eſt, rem conficit. Att. 76 b. Epiſt.34 b, Ap- pius in ultimam prouinciam ſe coniecit Tarſum uſq; ibid; forum agit, id eſt, iudicia exercet. I. V. 25 5 b, lura siculorum,
quæ hakent, ne extra ſuum forum uadimonium promitte- re cogantur.& 143 a, Sectari aliquem circum omnia fora. contra Rul. 67 b„upla: a erat de foro fides. Epiſtol. 64 b, Vt primùm attigi forum. Forum Vocontij, Foru um lulij. Epiſt.
153 b, Forum Aurelium. IJ..102 a, Forum Cornelium. Epiſt.
185, Forum Gallorum. Epi. 162 Forun Vocontium. Ep. 166,
Oppida locaq́; ſunt omnia.
FORVM, pro ueſtibulo. de L. 182 b,) ‚Lex forum id eſt, ueſtibu
lum ſepulchri buſtümue uſucapi Uerar.
FOSSA, ſæ. Epiſt. 24.5 b, Oppidum uallo& foſ⸗ circundedi.
Tuſc. 239 b, Cum foſſam latam cubiculari lecto circunde- diſſet. pro Geci. 291 b, Prætor, qui de foſsis& de cloacis in- terdicit. J. P. 97 a, Rheni foſſa gurgitib. illis abundans.
FOSSI10 onuz. ipſa fo diẽdi actio. L. Fiſsio. de Sen. 88 a, Quid agri foſsiones repaſtinatiofesq́; proferam? de Di.31 a, Kecẽ
ti 1fo ſsione terram fumare calentem.
FEOVEA, ueæx. I. A. 193 b, Bellua quæ daduiaai in foueam; inci⸗
dit. obruatur. 4
FOVE O., ues. foui, fotum. tegere, aleres tueri, retinere. de Na. 52
a, Aues cum ex ouis pullos excluſerunt, pennis eos fouent,
ne frigore lædantur. de N. 50 b, Ex ouis pulli orti matrès re 3
linquunt, à quibus excluſi ifotiq; ſunt. Att. 176 a, Illum tamẽ non modd fouit, ſed& tantam pecuniam illi dedir, hono- ris mei cauſa. Epiſt. 12 a, Inimicum meum ſi ſic in manmh. habe bant, ſic fouebant, ſie oſculabantur. Qu. Pr. 319 b, Scribis de Cxſaris ſummo in nos amore, hunc tu fouebis,& n08 qui- buſcunq; poterimus rebus augebimus. pro Mur. 14.2 a, Gu- bernacula reipub. petas, foueihlis hominum ſent ſibus& de-
liniendis animis,& adhibendis uoluptaribus? Qu. F. 304 b,
Hortenſius per pomponiũ tibi fouendus eſt. Att.: 244 b, Ve-
ctenum, ut ſcribis,& Faberium foueo. Att. 190 b, Nam dum
illud tractabam„quaſi fouebam dolores meos.
⸗FRACTV S, a, um. infractus, debilitatus, afflictus. pro Do. 2 32
b, Qui me animo nimis fraco eſſe atꝗq; afflicto loqueban- tur.& 218 a, Ciuitas fracta malis, mura, debilitata, abiecta metu. Poſtquam. 209 b, Aliquisf fractus& propè diſsipa- tus.& 202 a, Aut debllitata uirtute, aut fracto animo eſſe. Pro Fl. 159 a, Practum& debilitatum Græciæ nomen. At. 19 3 a, Afflictus Kfrackus animus. de Cl. 192 b, Practum& minu tum& puerile.
bat tuus furor omnium fortunis& bonis. Poſtg. L2ub, Bo- FRAENVM. L. Frenum.
nos uiros lugere malui meas fortunas, quàm ſuis deſpera- Te. Prc SyI. 179 b, P. Sylla& ſecundas fortunas amittere cOà Ss eſt,& in aduerfis line ullo remedio permanere. P Qu. R. 5o b, Tum omnium poſſeſsiones erant incertæ, nunc o- mnium fortunæ ſunt certæ. Epi. 52 b b, Nihil tibi deeſſe arbi- tror ad tuas fortunas obtinendas. Tuſcu. 150 b, M. Craſſus, qui illas fortunas morte dimiſit. Epi. 87 b, lcad; ſi quis mi- h erit aditus de tuis fortunis, id eſt, de rua incolumirarea 4-
FRAGILIS,. caducus.)(. Stabilis firnus⸗ de Som. 130 b, Sic
fragile corpus animus ſempiternus mouet. de Legib. 160 b, Corpus fragile& caducum. de Fin. 81 b, Quis enim cöſidit ſemper ſibi llud ſtabile& firmum pern nanfurum, quod fra gile& caducum ſit. Ep. 151 b, Breue ‚fugax, caducum. de Sen. 90 b, In fragili corpore odioſa omnis offentio eſt. de Am. u a, Res humana fragiles caduced; ſunt.
FRAGILITAS, 6. Tuſc. 225 S b. Imbecillitas fragilitasq́; hu-
B 4 mani

591 F K
mani generis. pro Mar. 134 b, Caſus humanos& incertos euentus ualetudinis,& naturæ communis fragilitatem ex- timeſco.
FRAGMENTVM, H. rei fractę pars, fruſtum. pro Seſt. 20 b, Hunc adoriuntur fragmentis ſeptorum& fuſtib.& de Na. 42 a, Vt gleba aut fragmentum lapidis.
FRAGO KR. ris. rei fractæ ſonitus, ſtrepirus. ad Her. gor ciuitatis auditus eſt.
FERANCONES, uum. pop. At. 226 a, Sueui, Francones.
FRANG O, gu.infringo, perrumpo, confringo,cominne, i- firmo, contundo. I. V. 212 b, Annulus aureus, quem ha debat, fractus eſt& comminutus. de N. 51 a, Itaq; alter alterius 0- ua frangit. de Pro. 75 b, C. Pomptinius ortum rep ente bellũ Allobrogum prelijs fregit, eosd; domuit. Off. 41 a, Viriatus Luſitanus, quem C. Lælius fregit& comminuit. I. A. 252 b, Contudi& fregi exultãtis latronis audaciam. pro Mar. 132 a, Nulla eſt tanta uis, quænon debilitari& frangi Poſſir P. piſt. 191 a, Primus ego leges Antonianas fregi. Anteq. 192 b, Qui hoſtium fregerunt furorem. I. P. 86 a, Ho minis furorẽ &petulantiam fregi.& 85 b, Ita q; in illo tumultu fracti fa- ſces,& c. Offic. 14 a, Non eſt autem conſentaneum qui metu non frangatur, eum frangi cupiditate. pro Mil. 116 a, Con- cuſſa hominum licentia,& cupiditatibus fractis. Epi- 151 a, Frangere& abijcere aliquem. pro Syl. 169 b, Fractus& affli ctus calamitate. pro Ar. 191 a, Nec tantis ſe laborib. frange- ret. de Orat. 108 b, Scæuola paulum requieſcet, dum ſe calor frangit. Att. 5 a, Quint. Frat. domus primo fracta coniectu lapidum. Epi. 136 a, Tanquam fluctum à ſaxo frangi opor- tere. de Or. 143 a, O inanes noſtras cõtentiones, quæ in me- dio ſpacio ſæpe franguntur. Quint. Frat. 290 a, Animos frã- gi& debilitari moleſtia non oportet. de Cl. 173 a, Frangere aliquem patientia. de L. 190 b, Frangere libidines alicuius. de Orar. 9 a, Frangere cupiditates. pro R. P. 127 a, Vis quæ ſummas frangit infirmatque opes. Epiſtol. 49 a, Fregit hoc meum confilium& Cæſaris magnitudo animi,&c. de Or. 95 a, Simul ac me fractum& debilitatum metu uidit.)((Eſ- ſe erecto animo. I. A. 167 b, Nec frangor animo. de Ora. 140 b, Non fractum eſſe fortuna. Epiſtol. 53 b, Sin te tanta mala frangunt. pro Qu. R. 47 b, Frangere fidem. Epiſt. ãi b‚ Fran- gere ſeipſum. I. P. 85 a, Frangere fœdus. Epiſt. 4 a, Quòd illã ſententiam Bibuli de tribus legatis pridie eius diei fregera mus. de Or. 132 a, Excuſauit Veſpa Terentius, quòd eum bra chium fregiſſe diceret. I. A. 233 b, Et quidem fracto crure. I. V. 266 a, Ceruices in carcere frangebantur indigniſs imè ci- uium Romanorum. in Vat. 34 b, Fregiſti ceruices in carcere ipſi Vectio. Poſtꝗq. 208⅝ a, Aliquem iudicio eſſe frangendum, uim ui eſſe ſuperandam.
FRATER, tris. germanus. pro D. 337 a, Cum ſe fratrem uxo- ris tuæ fratri tuo germano antelatum uideret. pro Pla. 264 a, L. Torquatus Cn.. Plãcij frater patruelis& ſocer. pro Cęl. 45 b, Vicinum eius mulieris miraris malè audiſſe? cuius fra ter germanus ſermones iniquorum effugere non potuit. I tem, Sorores patrueles. L. Soror.
FRATERCVLVS, Ä. in Verr. Act. 5, Volo mihi fraterculo tuo credas.
FRATERNE. germanè. Qu. Fr. 316 b, Germanòè Frater neq; reſcribam.& 302 a, Huic epiſtolæ non fraternè ſcriptis, fra- ternè debes ignoſcere.
FRATERN VS, na, num. pro Quint. a, Pro fraterna illa ne- ceſsitudine. Quint. Fra. 29 a, Demonſtrare amorem frater- num in aliquem.
FRATRICID A, dæ. pro Dom. 218 a, Parricida, fratricida, ſororicida.
FRAVDATIO,, nis. pro Quint. 12 a, Qui fraudationis cau- ſa latitant.& 13 b. I. C. 109° b, Hinc fides, illinc fraudatio. FRAVDATO R., rü. inficiator. IJ. A. 252 a, Trebellius frauda- tor creditorum. pro Fl. 154 a, Vna& eadem eſt omnib. in 10 cis fraudatorum& inficiatorum impudentia.
FRAVDP O, as. fraudem facio, fallo, deſtituo, ludifico. I. V. i5t b, Ne grano quidem uno poteſt arator ſine maxima pœna fraudare decumanum. At. 1 b, Cum Cæcilius à P. Vario ma- gna pecunia fraudaretur. Off. a, Fraudandi enim ſpe ſub- lata ſoluendi neceſsitas conſequitur. pro Qu. a, Viri boni cum palàm fraudãtur, timidè tamen huc deſcendunt. pro Quint. i3 b, Is uadimonium mihi deſeruit, me fraudauit, e- go experiri non potui.& 14 a, Is qui te in hæreditaria ſocie- tate fraudarat. de Ar. 253 b, Clodius improbiſsimè frauda- uit populum. pro S. R. 42 b, Is nulla in re te fraudauit. pro Qu. R. 47 b, Qui ſocium fraudauerit& fefellerit. pro Cec. 286 a, Qui per tutelam aut fiducię rationem fraudauit quẽ- piã. pro Fl. 156 a, Cum multos minutis mutuationib. frau- daſſet. in Ant. 207 b, Fraudare creditores, domo profugere. Orat. 254 b, Quibus reb. animus tanquã debito fraudetur, offenditur. pPro Qu. R. 48 b, H-S. LIII, fraudare aliquem,
3 b, Fra-
de Fin. 146 a, Fraudare aliquem ſuo ueteri nomine. Off. 65 b, Vti ne propter te captus fraudatùsue ſim. FRAVDVLENTVS, a, um. fallax, doloſus. contra Rull. 35 a, Carthaginenſes fraudulenti& mendaces. Item: Num ma licioſum? negas: fraudulentumè at id quidem iam arroges ribi. Offic. 68 b, Venditio fraudulenta. ad Her. 14 a, Homo
fraudulentus.. ö“ FRAVS, dis. dolus, m alicia, fallacia, machina, inſidiæ, error,
præſtigis, calumnia, circumſcriptio, ꝑœna, damnum ſcelus, crimen. Offic. 9 a, Duobus modis, id eſt, aut ui, aut fraude fit iniuria. fraus quaſi uulpeculæ, uis leonis uidetur. utrunque alieniſsimum ab homine eſt, ſed fraus odio digna maiore. pro Clu. 38 b, Exagitabantur omnes eius fraudes atq; falla ciæ. pro Quint. io a, Per ſummam fraudem& maliciam fin gere aliquid. de Or. in b, Eadem facultate fraus hominum ad perniciem& integritas ad ſalutem uocatur. Tuſc. 163 b,
ui in repub. uiolanda fraudes inexpiabiles concepiſſent. ro Rab. ↄ6 a. Rabirius fraudem capitalem admiſit. pro Cl. 26 b,& pro D. 233 a, Hæc res nemini unquam fraudi fuit. pro§. R. 26 a, Id erit tibi maximè fraudi. Atti. 33 a, it S. C. ut néue Salaminijs, néue qui eis dediſſet, fraudi eſſet. At. 33 a,& 61a, Facere fraudẽ alicui.& 7 a, Quod multo rectius fuit, id mihi fraudem tulit.& 180 a, Pacis ego ſpe in hanc fraudè incidi. in Ant. 201a, Cenſeoq́;Z ut ijs, qui in exercitu Antonij ſunt, ne ſit ea res fraudi, ſi ante Cal. Febr. ab eo diſceſſerint. & z01a, Eilio pietas erga patrei fraudi eſſe non debet.& 220 a, Eis que fraudi ne ſit, quòd cum M. Antonio fuerint. Item: Id maiori illi fraudi quàm tibi futurum. I. A. 241 b, Fraus peculatus: id eſt crimen. pro Cæl. 50 a, Dij nonnun- quam præſentis fraudis pœnas in diem reſeruant. de Diui. drb, Impia fraude obligari. Item: Anili ſuperſtitione obliga ri. de Orat. 105 a,& 127 a, Fraus capitalis. de Orat. 102 a, Sce- lus ac fraudem nocentis ſupplicio conſtringere. I. P. 88 b, Suſcipere fraudem. de Ora. 164 a, Doleo illos uiros in eam fraudem in repub. eſſe delatos. pro S. R. 28 a, Hæc te opinio falſa in iſtam fraudem impulit. I. P. 7 b, Hic in fraudem ho mines impulit. Epiſt. 157 b, Deduci in fraudem. de L. 52 b, Quos auro dentes uincti eſſent, ea ſi fimul cum illo ſepeliet urètue, ſine fraude eſto.
FEREGELILAE, arum. ciuitas. ad Her. 28& 32.
FEREGELLANVS, na. ad Her. 26. de In. 44. contra Rul. 84, Bellum Fregellanum. de Fin. 138.
FREMEBVND VS, a, um. indignatione plenus, furens, de Nat. d. 43 b.
FREMITVS, tus. ſtrepitiis. de Ar. 24 a, In agro Latinienſi auditus eſt ſtrepitus cum fremitu.& b, Horribilis fremitus armorum. de Ar. 245 b, Reſponſum aruſpicum de fremitu. pro Flac. 151 a, Fremitus egentium. Tuſcula. 250 b, Fremitus murmurantis maris. de Ein. 125 a, Vt fremitum fluctus aſſue ſceret uoce uincere.
FREM O, mis. indignor. de Orat. 101 a, Fremant omnes licet, dicam quod ſentio. Attic. 27 a, Arius conſulatum fibi ere-
ptum fremit.
FRENDEO, de.. uel FREND O, dw. fremo, ſæuio. Tuſc. 179 b, Nemæus leo frendens.
FRENO, ns. reprimo, domo, retineo. pro Mil. ué a, Ego Clo dij furores, quos nullis legib. frenare poreramus, hoc ferro Aceruicibus repuli. I. V. 177 a, Cum eius animum nõ negli⸗- gentia tardaret, ſed conſcientia frenaret.
FRENVM, ni. in multitudine, FRENA, orum.& FRENI, orum. inſtrumentũ quo in ore equi immiſſo, equum modera mur. pro Mil. 213 b ręnorò, ſparorum, pilorumꝗ; multitu- do. Par. 223 b, Equusgua, quæ frena recipere ſolet. de Ora- 146 a, Iſocrates di t ſe calcaribus in Ephoro, contraà aüt in TheopomposMis uti ſolere, de Cl. 183 a, Alteri calcaria adhibere, alteri nos. At. 86 b, Alter frenis eget, alter calca ribus. Ep. 178 b, Si frenum momorderis, peream ſite omnes ferre poterunt. I. A. 150 a, Mutinamꝗ; illi exultanti tanquã frenos furoris iniecit.
FREQVENS, t. creber, multus, plenus, celeber. de Ora. 15
a, Iambum& trocheum frequentem ſegregat ab oratigne
Oteles. de Or. 162 b, Refert etiam qui audianrt, frequen-
n pauci, an ſinguli. de Clar. 184 b, Lex populi frequen-
tis fuffragijs abrogata eſt. Qu. Fr. 306 a, Frequentes fuimus
omnino ad ducentos. Epi. i5 a, Senatus continuò eſt con- uocatus, frequens ꝗ; conuenit. Epiſt. 172 b, Frequens nume- rus armatorum. Epiſt. 16ã3 a, Saltus Caſtulonenſis nunc fre-
quentioribus latrocinijs infeſtior factus eſt. de Diuin. 93 a,
Idq; frequentiſsimo theatro incredibili plauſu comproba-
tũ eſt. pro S. R. 21 a, Eo tẽpore Roſcius erat Rome frequens,
atꝗ; in foro& in ore omniũ quotidie uerſabatur. Or. 198 2,
Demoſthenes frequés fuit Platonis auditor.& 215 a, Nos in
hoc genere frequentes,&c. de Aruſ. 246 b, Nun quã tam fre-
quens collegiũ iudicauit. pPro Plan. 26 3 a, Huius præfectura Plena

.. clz 4 1ar. 124 4Cenſtos at p; Phe 4 4
. tA prn frauch, f ane—
4*““ 3* 14 erga Punem eud chn 3
4 4 4 6 — as he, qadd aak
auerlt feaudi Faln tdinn aienud eit enmen. ea(An 1 eanen kanda panu acen n ARade obügari kem.— 19 4 a Fran apitii eln aadem aocmnti ſupplicid cnabneg enadem. de Ora. 64 4 Dalalnn
2 erpad efe delatot. proNA
han kraadem impulit. LPSdKn
mpake. Epdt. 8 b. Deducunfutat 1
aru dener unc effent, eaiimlann as fraude tfo.
LLAE=nitns ad Her dän LLANVS 44 Her. 36. dehh.an
Hergilmam de Iu g.
4
62
IVSm. Krepietn. de Ar. 14li,Bg . de Ar 1455b&eſoaſun rihimt aA Irmnt egenuan. Tuaan
8
autis Märis. de Hin. nj aMRfmmai
4 emmn.
* azor. de 1404 n. Auc. 27 4 And.
„ O4 XENDOA rako. imo 4000
IV Cun A. 4 oaſtent a feaxra. 1 “ HIM
M hn r— mmis
4 4 8
NDVA udigutiastea 3 4 5
Orat. wit hmss
rrriata pean 12 lepd. frenre? 4—
593z FER quentior dici poſsit. J. A. 10% b, Frequens municipium. An- tequam. 19 4 a, Si puraremus,&c. frequentes profectòè tali- bus conaribus obuiam ire niteremur. in An. 213 a, Equites Romani, qui frequentiſsimi in gradibus concordiæ ſtete- runt. J. V. 67 b, Multus& frequens, ferè idem. de Sene. 84 b, Venio in ſenatum frequens. de Orat. 106 a, Frequens enim tre audiui atq; affui.
FRE V ENTATI O, onis. crebritas, multitudo, coacerua-
rio, dinumeratio. Par. 24 a, Frequentatio argumentorũ& coaceruatio uniuerſa.& 234 b, Conſequentium frequenta- rio. ad Her. 39 a, Denſa& continens frequentatio u erborũ. & 36 b, Frequentatio eſt, cum res in tota cauſa diſp erſæ co- guntur in unum locum, quo grauior, aut acrior, aut crimi- noſior oratio fit.
FREQVENTA TV 8, ia,tum. celebratus, ufitatus. de Claris
oratoribus 195 b, Alterum genus eſt non tam ſententijs frequentatum.
FREQVENTE R. frequens, crebrò. Or. 204 b, Translatio, qua frequentiſsimè ſermo omnis utitur. ad Her. 41 b, Vt fre quenter& aſsiduè conſequamur artis rationem.
FREQVENTI Ktia. crebritas, multitudo: I. V. 204 b, Cum
maxima frequentia à multitudine domum reducebatur.& 14 7a, Tabulas in foro ſumma hominum frequentia exſcri- bo. Qu. de Pet. 205 b, Quotidiana amicorum aſsiduitas& frequentia. Tuſ. 241 a, Eſt enim ibi magna frequentia ſepul- chrorum. Ar. 93 b, De epiſtolarum frequentia nihil te accu- ſo. pro Mil. 101 b, Non enim corona conſeſſus ueſter cinctus eſt, ut ſolebat, non uſitata frequẽrtia ſtipati ſumus. I. P. 86 a, Qui frequentia ſua egreſſum ueſtrũ ornauerunt, ac celebra uerunt. pro Plan. 26 3 a, Non enim tribum Terentinam, de qua,&c. ſed ſolidam& robuſtã,& aſsiduã frequentiam prę buerunt. pro Flac. 154 b, Cũ hic Dorylenſis efferretur ma- gna frequentia conſeſſuq́, ueſtro. de Orat. u1 a, Thucydides creber eſtrerum frequentia.& 101 b, Quin. Mutij ianua ma gna quoridie ciuium frequęntia celebratur.At. 53 b, Similis
&frequentia,& plauſis me uſq; ad Capitolium celebra-
uit. J. V. 177 b, In foro celeberrimo, tanta frequẽtia,&c. Part. 233 b, Frequentia co mmunium.
FREQVEN O, tus. celebro, quaſi impleo, coaceruo. de O-
rat. 157 a, Verbi translatio inſtitura eſt inopię cauſa frequen tata delectationis. de Or. i61 b, Diſtinguenda& frequentan da eſt omnis oratio luminibus uerborum. Or. 204 b, Acer- uatim multa frequentare. At. 18 a, Sentinam urbis exhauri- ri,& Italiæ ſolitudinem frequentari poſſe arbitrabar. de In. 51 a, Vniuerſa ciuitas frequentat ludos. Epi. 77 a, Sermones eorum, qui frequentãt do mum meam. Ora. 205 b, Hæc fre- quentat Phalereus maxime. Off. 58 a, Et maximè ſi domus aliquando alio domino ſolita eſt frequentari. Off. 35 b, Vr- bes ſine cœtu hominũ non potuifſent nec ædificari, nee fre- quentari. pro Dom. 231 a, Quem tu populum niſi tabernis clauſis frequentare non poteras ad Heren. 23 a, Tu primas quaſq; partes in animo frequenta.
..
FRERTVM, z. locus anguſtus in mari, maris æſtus. I. V.107 b,
Qum ab Italia freto diſiunctus eſſes. de Nat. 64 a,& I. V. 12 b, Fretum Sicilienſe. I. V. 236 b, Ratibus coniunctis freto ad Meſſanam tranſiri. Puſculan. 258 a, Qui Oceani freta illa ui derunt, Europam Libyamque rapax ubi diuidit unda. in
Vat. z1 b, Veniſti ad fretum per Mauritaniam. de Diuin. ¹55 a, Quid de freris aut maritimis æſtibus plura dicam? quo- rum acceſſus& receſſus lunæ motu gubernantur? Attic. 256 b, Brutus erat cum ſuis nauibus apud Heletem fretum, ci- tra Veliam millia paſſuum III. pedibus ad me ſtatim. Att. 255 a, Si oneraria ſtatim ne freto an Syracuſis. pro Mar. 132
a. L. Euripus. 8
FRE TA,orum. plur. de Nat. 30 a, Fretorumq; anguſtiæ,&c.
FRETVS, ,um, confiſus, nixus, fultus.)(Diffiſus. de Na. u b,
Tamen fretus intelligétia ueſtra diſſero breuius quàm cau
ſa deſiderat. de Orat. 12 a, Quæ duo pleriq; ingenio freti ſi- mul faciũt. Anteq. 194 a, Partim innocentia freti, partim no bilitate nixi, partim potentia fulti,&c. Qu. de Pet. 208 a, Par tis ac fundatis amicitijs fretum ac munitum eſſe oportet. Epiſt. 36 a, Pretus conſcientia officij mei. b
F
E B 594
plena eſtuirorum fortiſs imorum, ſic ut nulla tota Italia fre FRIGESCO, ſcis. algeo, obrigeo. Epiſt. 115 b, Nos hic frigo- 1 re frigeſcimus. Cælij. RIGIDVS, a, um. gelidus, algidus. I. V. 220 a, Frat hyems
ſumma, tempeſtas perfrigida, imber maximus. de L. 170 b, Fibrenus præcipitat in Lirem, eum que multo gelidiorem facit: nec enim ullum hoc frigidius flumen attigi. ad Heren. 28 b, In re frigidiſsima cales, in feruẽtiſsima friges de Clar. 186 a, Acumen M. Piſonis ſæpe ſtomachoſum, nonnunquam frigidum. pro Cec. 296 b, Aequitaris iudicium cum erit, ca- ue in iſta tam frigida tamꝗ; ieiuna calumnia deliceſcat. 0- rator. 205 a, Ridicula domo allata plerunq; ſunt frigida. de Claris 180 b, Lentus in dicendo& penè frigidus. de Ora-
tor. 132 b, Verba frigidiora uitanda. Quint. Prat. 323 b, Accu
ſator frigidus.
FRIGVS, orts. uis frigorum. Quint. Frat. 313 b, Pridie Iduum
cum Appius ſenatum infrequentem coegiſſet, tantum fuit frigus, ut populi conuicio coactus ſit nos dimittere. pro S. R. 40 a, Frigus intolerabile.)((Nimius calor. Quinrt. Fr. 314. a, Frigus impendebat maximum, quo periculum erat ne Ap Pio ſuæ xædes urerétur. Terra frigore obriguit. L. Obrigeo. de Vn. 203 b, Cauſæ quę uim habent caloris& frigoris. I. V.
240 b, Ad magnitu dinem frigoris hoc ſibi remedium com-
parat. Epiſto. 259 a, Vix in ipſis tectis frigus uitatur, nedum in mari. Offi. 35 a, Tecta quibus& frigorum uis pelleretur, & calorum moleſtiæ ſedarentur. pro K. P. 129 b, Hanc uim frigorum hyememque nos uix huius urbis tectis ſuſtine- mus. in Ar. Tum gelidum ualido de pectore frigus anhe- lans Capricornus,&c. in Ar. Tum fixum tremulo quatietur
frigore corpus.
fRIRI TVS, tus. id eſt, fremitus, ſtrepitus. de Na. 43 b, Tanta
moles labitur Fremebunda ex alto ingẽti ſonitu& friritu. Actij poetæ. aliter tamen, ſtrepitu& fremitu.
FRIVOLVS, a,um. nugatorius. ad Her. 27 b, Friuolus hic qui
dem iam& illiberalis eſt ſermo.
FRONDESCO, ſew. frondes emittere. Tuſcula. 235 b, Alia
uerno tempore tepefacta frondeſcunt. Tuſculan. 162 b, Ar- bores frondeſcere.
FRONDES, dium. arborum ſunt folia. pro Cæl. 46 a, Via
deſerta& inculta atque intereluſa iam frondibus& uir- gultis.
FERONS, tu. ſupercilium. ad Quint. Fr. Frons hominum ſæpe
menrtitur. de Off. lib. i, Prons ſemper eadem. I. P. Frons dij s irata. Tuſc. li.3, Frons tranquilla& ſerena. pro Seſt. Frontis contractio, grauitatis indicium. At. 72 b, Hæc ipſa fero equi dem, fronte(ut puto)& uultu bellis, ſed angor intimis ſen- ſibus. Atti. 229 a, Ex fronte(ut aiunt) meum erga te amorẽ perſpicere potuiſſes. Attic. a, Puto te in hoc aut riſiſſe, aut ingemuiſſe, ut frontem ferias. de Cl. 190 3, Frons non per- cuſſa, non femur. de Pro. 70 b, Libidines, quas fronte& ſu- percilio, non pudore& temperantia contegis. pro Rab. 129 a, At ſi uerum tunc cum ueriſsima fronte dixerunt, nunc mè tiuntur. de Finib. 81 a, Vr in fronte oſtentatio ſit, intus ueri- tas occultetur. Epi. 131 a, Adeòn' tu mihi excuſſam ueritatẽ ueterem putas, ut ne in foro quidem, reliquiæ pæiſtinæ fron tis appareant? Poſtquam. 207 b, Tune auſus iſta fronte, nõ uita,&c. Quin. de Pet. 211 a, Frons eſt animi ianua. pro Cl. 32 b, Contrahere frontem. I. A. 199 b, Antonius à tergo, à fron- te, àlateribus tenerur. de Pet. Conſ. Fronte& oratione, ma- gis quàm ipſo beneficio req́; capiuntur homines. Att. li. 14, Nõ enim ſolùm ex oratione, ſed etiam ex uultu& oculis& frõte(ut aiunt) meum erga te amorem perſpicere potuiſti. de Amic. Fronte occultare ſententiam. Epiſtol. lib. i, Fronte
atq; uultu ſimulatio facillimè ſuſtinetur. Attic. lib. 4, Pom-
peius fremit,&c. ſed utrum fronte an mente, dubitatur. pro Plan. Frontes aperire.
FRONTONES, qui tumida magnad; fronte præditi ſunt.
de Nat. 17 a.
1
FRVCTVARIV S,, um. uectigalis. Epiſt. uj 9 b. Agro s, quos
Fructuarios habent ciuitates, uult immunes eſſe. Cælij.
FRVCTVOSVS, a, um. frugifer, utilis. Tuſc. 177 b, Ager quã
FERIGE O, ges. algeo, conglacio.)(. Caleo. de Natur. z8 a, Ex
quo illud Perentij, Sine Cerere& Baccho friget Venus. ſIE- piſtol. 100 a, Valde metuo ne frigeas in hybernis.&*74 b, Planè iam Brute frigeo. ad Heren. 29 b, In re frigidiſsima ca les, in feruentiſsima friges. I. V. 121 a, Cùm omnia iudicia frigerent, inſimulare cœperunt Epicratem. Epiſtol. 116 a, Quod ribi ſupraà ſcripſi Curionem frigere, iam calet. Quin. Frat. 327 b, Hic quidem friget.& ibid. Sed tota res timetur ac refrigeſcit. I. A. 208a, lacent beneficia Nuculæ, friget patronus Antonius. de Clar. 181 a, Tibicen ſanè frigens ad Populum.
uis fertilis, ſine cultura fructuoſus eſſe non porteſt. Offic. 46
b, Eſt enim non moddò liberale, paulum nonnunquam de iu
re ſuo decedere, ſed interdum etiam fructuoſum, de Orato.
140 a, Omnes hæ uirtutes fructuoſæ putantur.& ibid. b, Ea uirtus quæ eſt fructuoſa alijs. Att. 226 b, Rem non fecit dete riorem, haud ſcio an iam fructuoſiorem. pro Quint. 2 b, E-
rat ei res ruſtica ſanè benè culta& fructuoſa. pro S. R. 25 a,
Prædia& pulchra& fructuoſa. contra Rull. 6² a, Ager Co-
rinthius& fructuofiſsimus. pro Pomp. 6 b,& 7a, Eos qui fructuoſi uobis ſunt, conſeruate. Antequam. 192 b, Benefi- cia ſolent eſſe fructuoſa à quibus profecta ſunt. in Ant. 179 b, Quæ rationes in populi Romani patrimonio glandiferæ & fructuoſæ ferebantur.
27 8
FRVCTVS, Ckus. fruges, fœdus, p artus delectatio, uoluptas,
utilit as.

595 FE R
g. abarandis con- as. contra Rull. 33 b, Vt eſſet Iocus comp Utilitas 3b, Keondere
dendisq́ fructibus. de Sen. 31 b, Serere, percipere&« 33 fructus. contra Rul. 82 b, Aſia multos annos nohis tructum Mithridatico bello nõ tulit. At. 171 a, In q vosehimſumprus abeunt fructus prædiorumt de Clar. ora. 16( a, Nec Null. uis fructibus eſt unde tibi reddam quod accepi. cotra Kull. 82 a, Ager bellis infectus, fructibus uarius, cœlo 2c loco 8 lamitofus. Anteq. 192 b, Serere beneficium, ut metere po zis fructum. da Orato. 106 b, Res ruſticas uel fructus cauſa, ue delectationis inuiſere. de Leg. 161a, Pecudes partim eſſe 34 uſus hominum, partin: eſſe ad fructum, partim eſſe ad noſes dum procreatas. Item: Multo maiorem fructum ex populi exiſtimatione illo damnato cepimus, quam ex eius, ſi abſo- lutus eſſet, gratia cepiſſemus. Att. 174 a, Quo quidẽè die ma- gnorum meorum laborum, multarum uigiliaru m fru eum cepi maximum.& 104 a, Iyro mirabilis utilitatis fru kum mihi præbet. de Nat. 58 a, Oues nullum fructum edere ex ſe ſne cultu hominum poffunt. de Sene. 90 a, Honeſtè acta ſuperior ætas, fructus auroritatis capit extremos.& 91 b, Tempeſtiuè demetere& percipere fructus. Par. 24 b, Nemi nem eſſe diuirem, niſi qui exercitum alere poſsit ſuis fru- ctibus. pro Plan. 279 a, Ego fructus ex republica non ut o- portebat, lætos& uberes, ſed magna acerbitate permixtos tuli. pro Cæl. 54 b, Omnium huius laborum uos potiſsimũ fructus uberes diuturnos d; capietis. I. P. 86 a, Cepi fructum zmmortalem ueſtri in me amoris& iudicij. pro Seſt. 18 a, Gener meus cui fructus pietatis ſuæ neq; ex me, neq; à po- pulo Romano ferre licuit. de Diui. 113 a, Atq; etiam omnem fructum uitæ ſuperioris perdidiſſent. I. P. 9rb, Gloria eſt fructus uirtutis. Offic. 46 b, Poſſe liberalitate uti, nimirum eſt peęcuniæ fructus maximus. I. C. 106 a, Catilina alijs fru- ctum libidinum pollicebatur, alijs,&c. de Clar. 18 4 b, L. Fu- ſius ex accuſatione M. Aquilij diligentiæ fructum ceperat. Off. z5 b, Nec ex his tempeſtiuos fructus capere poſſemus. Epiſt. 25u b, Fructus, qui ex literis percipitur. pro Sy. 167 a, Modeſtiæ fructum aliquem percipere. de Ar. 24 3 b, Ex tuis literis cepi fructum maximum. de Natur. 25 a, Si ad fructus noſtros, non ad illius commoda referemus. pro Rab. 96 b, Qui ſpe poſteritatis fructuq́; ducitur. I. C. 1 8%8 a, Certare cũ uſuris fructibus prædiorum. I. C. u7 a, Mihi iam ad uitæ fru ctum nihil poteſt acquiri. Par. 125 a, Eſt enim diuitiarum fru ctus in copia, copia autem,&c. Off. 44 b, Theophraſtus ta- lium ſumptuum facultatem fruetum diuitiarũ putat. Offi. 35 a, Frugum fructuumq; reliquorum perceptio& conſer- uatio. Offici. 4 6 a, Quod autem tributum eſt uiro bono& grato, in eo cùm ex ipſo fructus eſt, tum exriam ex cæteris. Quint. Frat. 29 6 b, Aſia parte aliqua ſuorum fructuum, pa- cem ſibi ſempiternam redimat atq; ocium. de Finib. ν a, An partus ancillæ in fructu ſit habendus. Epiſtol. 10 a, Qui tibi ex me fructus debentur, eos uberiores& præſtantiorès ca- pere potuiſſes. Epiſt. 165 a,&3 b, Ferre fructum ex aliquo. contra Rul. 66 b, Hoc ad animi mei fructum atꝗq; læticiam duco eſſe permagnum. pro Syl. 184 b, Cuius ex miſerijs ui- dendo fructum caperes maiorem, quàm audiendo. pro Ar. 190 a, Magnum gloriæ fructum ex rebus bene geſtis perci- pi. Anteq. 193 a, Repetere officij præmium& fructum. pro Domo, 233 a, Vtriuſq; temporis ftuctum tuli maximum. de Am. u b, Solitudo aufert fructuſ uoluptatum. Attic. 156 a, Si quæris quid putem, ego frustum puto. pro Mur. 135 b, Quibus incommodo morbi, eriam cæteri uitę fructus relin quendi. Tuſc. 174 b, Fructus uberrimus. de Nat. 77 b, Vber- tas frugum& fructuũ. Antequam 192 b, Ilucundiſsimus fru ctus libertatis. pro Muren. 133 b, Fructus iucunditatis. L. Vſusfru ctus. FRVGTVS, A fruor. Cic. in Hortenſio, Amoenitate ſumma fructus eſt. FRVGALIS,le. frugi. de Orat. 135 b. Cum optimus colonus, Parciſsimus, frugaliſt imus eſſet. pro Flac. 161 a, Homines to ta Aſia frugaliſsimi, ſanctiſsimi Attic. i1 a, Frugaliſsimus.)(. Nequiſsimus.. 2 FRVGALITA S, tz. pro Deiot. 14 8 Omnes ſunt in illo re- ge uirtutes, ſed præcipusè ſingularis&αν admiranda frugali- tas,& ſi hoc uerbo ſcio lIaudari regss non ſolere. pro De- 10t. 148 b, Ego frugalirarem, id eſt, modeſtiam& temperan tiam uirtutem eſſe maximam iudico. Tuſculan. 19 4 a, Tres uirtutes, forritudinem, iuſticiam, prudentiam frugalitas complexa eſt.& ibid. Eius enim uidetur eſſe proprium, mo tus animi appetentis regere& ſedare, ſemperque aduerſan tem Ubidini moderatam in omni re ſeruare conſtantiam. ibid. Frugalitas, ut opinor, à fruge.& 19 3 b, de frugalita- te& frugi, multa. FRVGALITE Rmodeſtè, moderatè.)(Nequiter. pro Do. 235 b, Itaq; omnia ornamenta fanorum ſanè fr ugaliter do-
1 1 de* † 4.„ E 1.. mum ſuam deportauit, de Fin. 70 a, Frugaliter loqui.
FRVGES, gum. uel FRVX g. frugi nomine, omnes fructus .. 2„. 4 17 terræ intelligürur. de N.;8 a, Fruges Cererem appellamus, uinum autem Liberum. de Or. 201 b, Segetes fœcunda her- bas effundunt inimicas frugib. de Leg. 16 2, Quæ frugidus 6 6 7) P— 1 f at. baccis terræ fœtu profunduntur. Tuſ. 77 b, Etſt in ſe- 2 b 12 5 8 6 4 47.„„. getem ſunt deteriorem datæ fruges, ipſæ tamen natura ſua enitent. 162 b, Segetes largiri fruges, fiorere omnia. de Fin. 114 b, Fruges cum ad ſpicam peruener unt. I.J. 225 a, Fruges in ea terra primùm repertæ purantur. de Nat. 57 a, Nos fru.. ges ferimus, nos arbores.& ibid. b, Terra fosta frugibus& ......—. uario leguminum genere. de Diuin. 83 a, Lentiſcus ter fru- ges fundens. de Senect. 88 a, Cum uiriditas herbeſcens è ua 8. ⸗. 1 ·** 8 3 2. 41 1. ginis emerſerit, fundit frugem dienorcine ſeuctam. de Senect.78 a, Baccæ arborum, terræd; fruges. deſ li. 104 a, & de Leg 173 a, Fruges terræ, baccæ arborum. de Nat. 7 b, Vbertas frugum& fructuum. pro Domo, 216 b, Frugum co pia.)(Frugum inopia. Poſt. 202 a, Frugũ ubertas& copia. Off. 5a, Frugum fructuumq; reliquorum perceptio& con 1 4 1 927* 2 ſeruatio. pro Cæl. 53 b, Quæ ſtadia in Adoteſcontia tanquã in herbis ſignificãt quantæ fruges induſtriæ ſint futuræ. Of. I LI*2 1 4.3 12 b, Vt uicinum citius adiuueris in frugibus Percipiendis quaàm frarrem. Or. 19 9 b, Qiæ eſt in hominibus tanrta per- Uerfitas, ut inuentis frugibus glande ueſcantur pro 8. R.z0 b, Non omnem frugem, neq; arborem in omni agro reperi- re poſsis. pro Cæl. 43 a, Emerſiſſe aliquando,& ſè ad frugs bonam, ut dicitur, recepiſſe. 3 4 4 1. 72. FRVGI. moderatus, mo deſtus, temperans, abſtinens, inno.
cens.)(Nequam, nihili. Tuſc. 194 a, Qui ſit frugi igitur, uel ſi mauis moderatus& temperans, eum neceſſe eſt eſſe con- ſtantem. Puſc. 193 b,& 194 a, Græci frugi homines xouæiue appellant: id eſt, tantummo do utiles: at frugalitas patet la- tius.& ibid. Nec qui propter merum præſidium reliquit, quod eſtignauiæ: nec qui proprer auaritiam clam depoſi- tum non reddidit, quod eſt iniuſticiæ: nec qui propterteme
itatem malè rem geſsit, quod eſt ſtulticiæ, frugi appellari ſolet. pro Font. 282 a, L. Piſo, qui tanta uirtute atꝗ; integri- tate fuit, ut etiam illis optimis temporibus, cum hominem inuenire nequam neminem poſſes, ſolus tamen frugi nomi
aretur. de Ein. 83 b, Viuit ut Gallonius, lo quitur ut frugi il le Piſo. Tuſc. 216 b, Homo frugi omnia rectè facit. Epi. 229 a,& 63 a, Homo frugi& modeſtus. Att. 277 a, Modeſtus ho mo& frugi.& 21 4 a, Modeſtus& frugi uir. pro Cl. 7 a, Ser- uus frugi arque integer. de Orat. 131 b, Seruus frugi.)(„Ser-
.
uus nequam. I. V. 162 a, Homines ſatis fortes,& ſatis planè frugi ac ſobrij. Attic. 9 b, Homo bene frugi. alirer, bonæ frugi. Epiſto. 264 b, Frugi& ſeuera uita. J. A. 173 b, Antonius frugi factus.
FRVGIFER a, um. Tuſ. 177 b, Agri nõ omnes frugiferi ſunt. Offic. 3 a, Tota philoſophia frugifera& fructuoſa eſt. Or. 212 b, Frugifera& ferta arua Afiæ. de Nat. 58 b, Spacia frugi fera atq; immenſa camporum.
FRVMENTARIV S, a, um. de Cla. 184 b, Lex Sépronia fru- mentaria. I. V. 166 b, Erumentarium lucrum.& 150 a, Cauſa frumentaria. Att. 143 a.& pro Domo, 215 a, Frumentariæ ꝓ- uinciæ. Off. 63 a,& 65 a, Frumentarius: id eſt, mercator fru- mentarius. ad Her. 4 b, Lex frumentaria de ſemiſsibus.
FRVMENTO R arb. frumentum colligo. Cn. Pomp-Attic. 330 b, Neque ſolus cum iſta copia ſuſtinere poteris, ut fru- mentatum eas.
FRVMENTVM;,.triticum. Or. 204 a, Luxurio ſa frumen- ta. pro Dom. zu5§ a, Frumentum prouinciæ frumentarię. At. 82 a, Ciues Romani, qui frumẽtum compreſſerant, magnuù numerũ populis pollicentur. I. P. 98 a, Qui modus tibi fuit frumenti æſtimandiè qui honorarij?
FRVO R. potior, fructum uolupratem§ percipio.)((Careo. Att. z2 a, Neq; nos te fruimur,& tu nobis cares. de Natur.z8 b, Quorum animi cum æternitate fruerentur, dij rite ſunt habiti.& 22 a, Vratur ſuis bonis oportet,& fruatur, qui bez tus eſt. Tuſc. 19 9 a, Eum eſſe beatum, qui præſentibus uolu ptaribus frueretur, confidererq́; ſe fruiturum, aur in omni, aut in maiori parte uitæ. de Ein. 49 b, Fruenda etiam ſapien tia eſt. Epi. 137 a, Nihil timeo, fruor dum licet, opto ut ſem- perliceat. Qu. Pr. 315 b, Suauitatis noſtræ fruendę cau ſa. pro Mil. uz a, Nobis hæc fruenda relinqueręt. Off. 41 a, Fruen dæ iuſticiæ cauſa uidentur olim bene morati reges conſtituti.
Br. 285 b, Potuimus beneficijs arq; honoribus frui, quantis
uellemus. de Orat. 200 a, Numerus liberiore quadam frur
tur licentia. pro S. R. 25 a, Eilius certis fundis patre uiuo frui ſolitus eſt. pro S. R. 40 a, Commoda quibus utimur, lucèq;
qua fruimur, ſpiritumque quem ducimus, à Peo nobis da-
ri unidemus. de Na. 57 a, Quibus rebus fruimur atq; utimuræ.
de Somn. 127 b, Omnib. qui patriam cõſeruauerint, adiuue- 3.—— B 64—=
rint, auxerint, certum eſſe in cœlo ac deſinitũ loci, ubi b ea ti æuo ſempiterno fruuntur, de Senect. 87 a, Satiatis uerd iu cundiug
——
——

2 darara Arr
n. 1*6 8b, K944 M uammmde
us Jai ephte unnns
1anemm mn, ſas dhbas L.Ne utnummgh AM man ln 0pem rempordu 1A*am emmnem hoſlen aum Kkn! 1 un ur Grlonueaur Iat 4. Koae frur 4Homo krug& modehn. Iw ag An 4 Modedan XE Mn 1 - aas merger ie Oru. m demn AIVA41 4 Homines ſäus om k denc.:19 d, Homa dmekg. 44 5,Errg ſeura all
.. EIIA TaTH bAgiad emas 4 Tee phloſopbis fragſer „„ fars 4 ferta arus AEr. de Nuſis
4 minenia umpor ATAII 4.1V44 b Immcata
0 414. X Gkmmenennan
T0 r amentua ce
as Iom S t
597 FI cundius eſt carere quàm frui. de Am. ↄ9 b, Sed tamen recor- datione noſtræ amicitiæ ſic fruor, ut beatè uixiſſe uidear, quia cum Scipione uixerim. de I., 172 b, Ea quæ gignuntur nobis ad fruendum. pro Cec. 297 a, Vſumfructum omnium bonorum ſuorum Cæſenniæ legat, ut frueretur unà cũ fi- lio.& ibi. Vt frueretur bonis cum filio. L. Vſusfructus. pro Domo, 226 a, Hodie Volaterrani fruuntur nobiſcum ſimul hac ciuitate. de Ar. 258 a, Vectigalibus non fruuntur, qui re- demerunt. Poſtq. 19% a, Incredibili, qua nunc ueſtro benefi- cio fruor, Iæticiæ uoluptate caruiſſem.& ibid. Non tam id ſentiebam cum fruebar, quàm nunc cum carebam.& ibid. b, Amicitiæ, quid haberent uoluptatis carendo magis intel lexi quàm fruendo. I. A. 212 b, Si pace frui uolumus, bellum gerendum eſt. de Fin. 74 a, Vterq;, enim ſummo bono frui- rur. Epiſt. 16 a, Frui gratia& operibus alicuius.& 17 b, Frui libertate propria. de Ein. 73 b, Frui uoluptatibus. de Fin. 61 b, Sapiens fruitur præſentibus.& ibid. Præſentibus poti- tur. pro Cl.53 b, Idcirco illum uita frui noluit. cont. Rul. 72 b, Conficere pecuniam de uectigalibus non fruendis, ſed a- lienandis.& 76 a, Agri Bithyniæ regij, quib. nunc publica- ni fruuntur. I. C. 119 b, Eos frui uita& communi ſpiritu nõ puto oportere. Offic. 21 b, Diligenter tenendum eſſe mo- dum uoluptatis fruendæ. pro Syl. 172² a, Mihi liceret eius urbis quam conſeruaſſem conſpectu, tranquillo animo& quieto frui. M FRVSINA S, tis. Att. 17² a, Fruſinates. ibid. 179 b. FRVSTRA, fine cauſa, nequicquã, inutiliter, perdere operaà, opera& oleum perit. de Di. 124 b, Nec fruſtra ac ſine cauſa quid facere dignum Deo eſt, quod abhorret etiã ab homi- nis conſtantia. Offic. i⁷ a, Fugiendum eſt, ne offeramus nos periculis ſine cauſa. de Fat. 14 4 a, Vnum, ut ſine cauſa fiat a- liquid. de Ora. i2u b, Neq; auxilium ſuum fruſtra implorari Parietur. de Vn. 20¹1 b, Hæc ſi uerbis explicare conemur, earũ rerum fruſtra ſuſcipiarur labor. pro Qu. R. 5 b, Fruſtra tem pus contero. Att. 208 a,& 156 a, Illa quæ habes de Academi- cis, fruſtra deſcripta ſunt. FRVSTRATILO, onis. uanus conatus, labor inanis, error. Plan. Epiſt. 157 b, Quo magis me petiuerunt, tanto maiorè his fruſtratio dolorem attulit.. FRVSTRO R, aris. Acad. i7 a, Ego de omni ſtatu torius uitę, aut certare eum alijs pugnaciter, aut fruſtrari cùm alios, tũ etiam me ipſum uelim. Ep. 190 a, Si Syriæ ſpes eum fruſtra-
—
ta eſſet. Att. 19i a, Cocceius uide ne fruſtretur.
FRVS TVM, kti. fragmentũ. de Di. 86 a, Neceſſe eſt offa obie-
cta cadere fruſtũ ex pulli ore, cũ paſcitur. I. A. 19 a, Is uomẽs fruſtis eſculentis totum tribunal impleuit.
FRVTIOO KR. r. ſurculos emittere, reuireſcere. At. 239 b, Ex ciſa eſt arbor, non euulſa, itaq; quàm fruticetur uides.
FVCATVS, a, um. fucoſus. de Clar. 167 b, In qua naturalis ineſſe non fucatus nitor. Or. 204 a, Fucati medicamenta cã doris& ruboris omnia repelluntur. pro Planc. 163 b, Vicini tas nõ fucata, nõ fallax, non erudita artificio ſmulationis. pro Mur. 130 a, liſdem ineptijs fucata ſunt illa, quando te in iure conſpicio. pro Plan. 265 a, Hæc ſunt expreſſa ſigna ꝓbi- tatis, non fucata ſpecie forenſi. de Amic. uz b, Simulatus, fu- catus.)((Sincerus, uerus. L. Infucatus.
FVCOSVS,, um. fucatus. Att. 16 a, Ambitioſæ fucoſæq́; ami citiæ.& pro R. P.& Quint. de Pet. 210 a, Merces fallaces & fucoſeä. 3
FVCVS,. pigmentum, ornatus peregrinus& accerſitus, fal lacia, fraus. de Orat. 161 b, Color non ſanguine diffuſus, ſed fuco illitus. de Cl. 1⁊9 a, In his omnibus ineſt quidam, ſine ullo fuco ueriratis color. At. i a, Prenſat unus P. Galba ſine fuco& fallacijs. Qu. de Pet. z10 a, Si eum qui tibi ꝓmiſerit, fucum, ut dicitur, facere uelle ſenſeris. de Ora. 125 b, Senten- tiæ ueræ, noua, ſine pigmentis fucod́ puerili. de Ora. ¹52 a, Cincinni poetæ ac fucus.
FVG A, Læ. Attic. u5 a, Mitto illam fugam ab urbe turpifmã. I. V. 222 b, Dant ſeſe in fugam milites. I. A. 200 b, Poſt diſceſ- ſum latronis, uel potius deſperatam fugam. pro Cec. 289 a, Omnes ſe in fugam conferunt. pro Cæl. 51 a, Licinius in fu- gã ſe coniecit. Qu. Pr. 308 a, Factus eſt à noſtris impetus, fu- ga operarum. de Fin. 55 b, Laborum ae dolorum fuga. Atti. m16 b, Dare ſe incertæ& periculoſæ fugæ. Atti. 116 b, In fuga omnes ſunt.& 117 a, Fuga quę parabatur, repreſſa eſt. Or. 211
a, Axilla ala factus eſt, fuga literæ uaſtioris.
FEVGATVS, a, um. pulſus, à FVG O, s. de Ar. 245 b, Ab alta- ribus religioſiſsimis fugatus.& Officio. 75 a, Hoſtes fuſi ac fugati..
FVGA X cis. fluxus, ignauus, timidus, qui libenter fugit& de- clinat pericula. Epi. j5i b, Hæc breuia, fugacia,& caduca exi ſtima. in Sal. 173 b, Ego fugax Criſpe Salluſti? Sal. in Cic. 271 a, Pedes fugaces. 6
FVGIO, gs. in fugam me do, in fugam me conijcio, in fugam
E NV 598 me confero, fugæ me do, in fuga ſum, uito, declino, abhor- reo, aſpernor. Oflic. 6 a, Ne uerò rei familiaris ampliſicatio nemini nocens uituperanda eſt, ſed fugienda ſemper iniu- ria eſt. Item: Ita dum inertiæ uituperationè, quæ maior eſt, contemnunt, aſſequuntur etiam illam., quã magis fugiunt, tarditatis. I. V. 169 b, Sentio iudices moderandum mihi eſſe iam orationi meæ, fugiendamꝗ; ueſtram ſatietatem. At. 282 b, Sroici negant fugere ſapientis. Ora. 216 a, Eaq;, dum ani- mis attentis excipiunt, fugit eos& præteruolat numerus. Off. 26 a, Er ab omni quod abhorrer ab aurium oculorũq; comprobatione fugiamus. Orat. 215 b, Vitium longa anim: prouiſione fugiendum. Att. 190 b, Dum recordationes fu- gio, quæ quaſi morſu quodam dolorem efficiunt. Par. 235 a, & Att. 128 a, Fugere, uirare, declinare aliquid. pro Pom. 9 b, Nulla res eſt in uſu militari poſita, quæ huius uiri ſeientiã fugerit. At. u4 a, De Dionyſio.& 74 b, Cui rei fugerat me re ſcribere. de Or. 107 a, Non fugiſſet hoc Græcos homines. de Fin. 120 b, Illos aũt id fugerat ſuperiores. de In. 43 a, Quod noſtrum illum non fugit Catonem. I. V. 205 b, he amentem hominẽ fugit. At. 201 a, Illud alterum quã ſit diffi- cile, te non fugit. Tuſc. 153 a, Niſi quę me fortè fugiunt. Off. 70 a, Qui uinum fugiens uendit ſciens. de Vniu. Fugientem materiam cum ea coniunxit. de Fin. lib., Fugientes laboré.
FVGITIVVS,, um. propriè ſeruus qui à domino fugit. I. A. 233 b, Dolabella habet legionem, habet fugitiuos. J. V. 226 b, Neq; tam fugitiui illi à dominis, quàm tu à iure& legib. Vat. Epi. 65 b, Dicitur mihi tuus ſeruus fugitiuus Vardaci eſſe. Tuſ. 240 b, Viuebat cum fugitiuis. I. V. 162 a, Athenio princeps fugitiuorum. 3
FVGIT O. pro S. R. z1 a, Qui quæſtionem fugitant.
FVG O, as. fugam facio, pello, repello. pro Cec. 29 a, Qui ar- mis pulſus fugatus d; eſt.& ibi. Armis repulit, fugauit, auer- tit. de Ar. 245 a, Fugare aliquem lapidib.& ferro. Oct.30 b, Hoſtis àte fugatus eſt. At. 277 a, Hoſtes cæſos fugatos q́, eſ- ſe. I. A. 206 a, Fugata concione. ·
FVLCIO, cu, fulſi, fultum. ſuſtento, ſuſtineo. de Ar. 258 a, Ete- nim uix hæc ſi undiq; fulciamus iam labefacta ‚Uix, inquã, innixa in omniũ noſtrũm humeris cohærebunt. Poſtq. 208 a, Horum conſulum ruinas, conſules ueſtra uirtute fulſiſtis. de Sen. 88 a, Vitis quæ natura caduca eſt, niſi fulta ſit, ad ter- ram fertur. I. A. 170 a, Cum labentem& propè cadentem rempùb. fulcire cuperetis. pro R. P. 129 a, Eum labentem ac-
cepit, corruere non ſinit, fulſit, ſuſtinuit re, fortuna, fide. Ac. 19 a, Chryſippus, qui fulcire putatur porticum Stoicorum. Tuſc. 203 b, Omnib. modis fulciendi funt qui ruunt. Anteq. 194 a, Partim innocentia freti, partim nobilitate nixi, par- tim potentia amicorum fulti. Of. 69 b, Imperium quod de- bet beneuolentia fultum eſſe. At. 83 b, Thermum, ut ſcribis, creb errimis literis fulcio. de N. zr a, Partes mundi, quæ maxi mo calore fultæ ſuſtinentur.
FVLGE O’ ges, fulſi. ſplendeo, fulguro. I. C. 105 b, Qui nitent unguentis, qui fulgent purpura. aliter, nident. in Arat. Illæ
quæ fulgent luces ex ore coruſco. Par. u8 a, Marmorea tecta ebore& auro fulgentia. in Ar. Lacteus circus nimio cando- re fulgens. in Vat. 3 a, Ioue fulgente, cum populo agi nefas eſſe. de D. 139 a, Si fulſerit, ſi tenuerit, ſi tactum aliquid erit de cœlo. de N. 39 a,& Or. 199 a, Iupiter in cœlo fulgens& to nans. aliter, Iouem fulgere& tonare. L. Fulguro.
FVLGINATES. pop. pro Cor. 6 b.
FVLGO Roru. ſplendor. I. V. 216 a,& de N. 47 a, FEulgore au- ri collucere& illuſtrari templũ. de N. 47 a, Hic illa eximio poſita eſt fulgore corona. de Diu. 125 b, Proſpera Iupiter his dextris fulgoribus edit. de Som. 128 b, IIle fulgor qui dici- tur Iouis. Quomodo fulgores& tonitrua exiſtant, uide uo cabulum Tonitrui. 1
FVLGVR, ri. fulgor. Plin. Fulgetrum,& fulgetrã uocat. de
Diu. 83 b, Quid de fulgurum ui dubitare poſſumus?& 82 a, Exta pecudum fulgura interprerantium. de L. 173 b, Cœli fulgura regionibus ratis temperamento. Flamma inter nu bes coruſcat. L. Coruſeo[.ʒ
FVLGVRATOR, ors. fulgurum ſpectator, uel interpres. de Diu. i51 a.
FVLGVRO, 2.. fulgeo, coruſco. Orat. 199 a, Pericles ab Ari- ſtophane poeta fulgurare, tonare, permiſcere Græciam di- ctus eſt. de D. u17 a, Ioue tonante& fulgurante comitia po- puli habere nefas.
FVLGVRAL.IS, le. ad fulgura pertinens. de Diuinat. 95 b, Quòôd Hetruſcorum declarant aruſpicini,& fulgurales,& rituales libri. 4
FVLIG O, nu:. fumi nigra materies, caligo, tenebrę. I. A. 1⁷⁷ b, Pein tamen quaſi fuligine ab ſterſa, præclara ſenatuſconſul ta feciſti.
FVLI Deu. non fulex. auis matina, quam Virg. Fulicam appel lat. de Di. 83 a, Rauca fulix..
FVLMEN.

599 E V
FVL ME NM nis. aeris ardor, fulgur, fulgor. Off. 71 a, Sublatus eſt inſanus,& antequam cöſtitit, ictu fulminis deflagranit; id eſt, Phaethon. de Di. 117 a, Quòd homines tonitrua& ful minum iactus extimuiſſent. I. C. 115 a, Fulminũ iactus. de D. 117 a, Si nubium conflictu ardor expreſſus ſe emiſerit id eſ- ſe fulmen.& ibi. Non enim te puto eſſe eum, qui Ioui ful- men fabricatos eſſe Cyclopas in Aethna putes.& ib. Quo- modo toties Iupiter iãceret fulmen, cum unum haberetꝰ&
ibi. Comitiorum ſolũ uitium eſt fulmẽ.& ibi. Iupiter mul-
ta fulmina fruſtra emittit. Tuſcul. 179 b, Iace obſecro in me uim coruſcam fulminis. de Diuin. u9 a, Romulus lactens, fulmine ictus.& 123 b, Fulmen ſiniſtrum auſpicium optimũ
habemus, præterquam ad co mitla. 1n Antonium 179 a,
Cur ea comitia non habuiſti? an quia tribunus fulmen
ſiniſtrum nunciaba
mina& tonitrua ferretur. de Natur. 77 a, Hunc igitur nec
Iupiter fulmine percuſsit.& 7i a, Mercurius fulmine per-
cuſſus dicitur humatus eſſe Cynoſuris. de Diuin. 84 a, Aut
cum terribili percuſſus fulmine ciuis, Luce ſerenanti uita- lia lumina liquit. I. C. 115 a, Cùm& legum æra fulminis ictu liquefacta ſunt. pro Cor. 63 b, Cum duo fulmina noſtri im perij ſubitò in Hiſpania Cn.& P. Scipiones extincti occi- diſſent. Orator. 198 b, Quidam nec acumine poſteriorum, nec fulmine utens ſuperiorun Tuſcul. i89 b, Non modo ſti mulos doloris, ſed etiam fulmina fortunæ contemnamus. L. Criſpiſulcans.
FVI.MINASTE Rſeu fulminiaſter. Att. 02 a. Sic enim ha bent exẽplaria quædã: quod mihi magis placet, quàm ful- uiaſter: ſignificat enim Philotimũ, quæ ſcribat de bello, ſem per augere, adeò ut fulgurare, fulminad; lãcere uideatur: un de ioco eum fulminaſtrũ appellat: hoc eſt, fulmen quo ddã paruum, ſeu(ut ita dicam) fulminatorem ridiculum.
FVLTV S, a, um. ſubnixus. L. Fulcio. pro Cor. 62 a, Neq; ideo eſt Gaditanorum cauſa deterior, gräuiſsimis& plurib. re- bus eſt fulta. Ep. 185 b, Magnis ſubſidijs fultã reſpublica eſt. Att. 218 a, Hic autem ut fultum eſt. alirer, FEulcrum.*
FVLVIASTER. Atti. 202 a, Solet omnino eſſe fuluiaſter. a- liàs, Fulminaſter. L. Fulmin aſter.
FVLVVS, a, um. color qualis eſt auri. de Leg. i56 a, Nuncia ful ua Iouis miranda uiſa figura.
FVMO, as. fumum emitto, ardeo. pro Seſt. 7 b, Et quòd ita do mus ipſa fumabat, ut multa cius ſermonis indicia redole- rent. de Nat. zu a, Vos me primum ictum pro uobis fuman- temꝗ; uidiſtis, Terram fumare calentem.
FVMOSVS,, um. I. P. 97 b, Obrep ſiſti ad honores errore ho- minum, commendatione fumoſarum imaginum.
FVMVS, mi. I. P. 32 a, Pauliſper ſtetimus in illo ganearum tuarum nidore atque fumo. in Verrem actio. 3, Fumo ex- cruciare.
FVNAL E, 1. cereus, ſeu fax ex fune& cera. de Sen. 56 a, C. Duillus delectabatur crebro funali& tibicine.
FVNCTIO, onus. actio. J. V. 150 a, Vt ijs iucundior eſſet mune ris illius functio. Tuſc. 182 a, Labor eſt functio quædam, uel animi, uel corporis grauioris operis& muneris.
FVND A, de. in ioculari libello, teſte Quintiliano, 397.
EFEVNDAMENTVM, Hi. ſolum, ſedes, gradus, aditus. pro Pl. 265 a, Pietas fundamentum eſt uirtutum omnium. Off. 5 b, Fundamentum iuſticiæ eſt fides. pro Corn. 61 a, Hæc ſunt enim fundamenta firmiſs ima noſtræ libertatis. Par. 232 b, Narrario eſt quædam quaſi ſedes& fundamentũ conſtitu- endæ fidei. de Or. 156 b, Fundamentum eloquentiæ, eſt uer-
8 —
ſcentiæ conſtituta eſt. IJ. P. 31 a, Ergo his fundamentis poſi-
tis cõſulatus tui, triduo poſtquã,&c. de D. 108 b, Fundamen tum philoſophię poſitum eſt in finib. bonorũ& malorum. pro Pl. 265 a, in quo tẽplo, quantũ in me fuit, ieci fundamen ta pacis. pro Cl. 23 b, Hoc utar initio& quaſi fundamento defenſionis. pro Seſt. 4 a, Quib. initijs ac fundamentis hæ tantæ laudes excitatæ fint. de Fin. 79 b, Virtutum omnium fundamenta uos in uoluptate, tanquam in aqua ponitis. pro Mur. 12 7a, Bene habet, iacta ſunt fundamenta defenſio nis. Acad. 10 b, Sed paulo antè iacta ſunt fundamenta. pro Fl. 147 a, Niſi fortè cui cauſæ fundamenta iaciantur non ui dertis. I. 4. 153 a, Quantum in me futt, ieci fundamenta pacis. Epiſt. 12 b, Fundamenta iacta confirmandi ſenatus.& 161b, Fundamenta ieci ſalutis tuæ. Atti. 287 b, Vindex illius mali autor extitit alrerius fundamentum,& radices habituri al- Peeee eraaz4e eer eseiedeteeie mAnun mur funclamente quæ co gitas, nondum
Hic. 7 a, Referri enim decet ad ea, quæ in princi- pio propoſui fundamẽta iuſticiæ, primùm ut ne cui nocea-
t?& 197 a, Hæc cauſa cur lex inter ful-
F N 600 tur, deinde ut cöõmuni utilitati ſeruiatur. pro Mil. u6 a, Age re fundamẽta.Itẽ: Fundamẽto tota domusnititur. L. Nitor.
FEFVNDANVSager- contra Rul. 79.
FEVNDATV S, a, um. L. Pundo. pro RK. P. 122 b, Fundatæ atque optimè cõſtitutæ opes. Pro D0. 232 b, Subita fundatiſsimæ familiæ ruina. At. in b, Status ille reipublicæ, qui fixus& fun datus uidebatur. Qu. de Pex. 208 b, Partis acfundatis ami. citijs fretum ac munitum eſſe oportet.
FVNP Lorum. oppidum. At. 224 a, Pridie Iduum Pundis acce pi tuas literas cœnans.
EVNDIT V'S, prorſus. de Or. 161 a, Nec earum rerũ quẽquã funditus natura uoluit eſſe expertem. de Fin. 81 a, Præcepta iſta funditùs euertunt amicitiam. de In. 3 b, Ille hoſtis fun- ditðs uicit. At. 85 b, Ciuitatẽ funditùs perdidiſſem. pro Do. 220 a, Ciuitatem funditus euertiſti. Epi. 79 b, Funditus in- terire. Or. 228 a, Ne ſpondeus quidem funditus eſt repudiã- dus.& 217 b, Funditus tollit fidem.
EFVNDO, as. conſtituo, fundamentum iacio, uel pono, uel a- go, ſtabilio, nitor. pro Corn. 6 a, Illud maximè ueſtrum fun dauit imperium. Par. u17 a, Qui hanc rempublicam tuã prę- clarè fundatam nobis reliquerunt. pro Fla. 151 a, Nihil reli- gione teſtatum, nihil ueritate fundatum reperietur. I. C. 122 b, Magnis laboribus fundatum imperium, multa uirtute ſta bilita libertas. de Fin. 10 6 a, Tam accuratè fundatam& ex- tructam diſciplinam non eſt facilè perdiſcere.
FVND O, dis. effundo, p romo, emitto, diffundo, diſpergo. de Nat. 52 a, Oua piſcium facilè aqua ſuſtinentur, fœtum fun- dunt. de D. ↄ0 a, Fundere ſanguinem patera. de Ora. 161a, Fundere uerſus ex tempore. Or. 217 b, Fundere orationem numerosè& uolubiliter. Tuſ. 71 a, Cũ tam bonos ſeptena- rios fundat ad tibiã. de Fin. 100 b, Vtrunq; eorũ fundi dammodo& dilatari putant.& 14° b. lIuſticia ipſa ſ uſu in cæteras uirtutes. de N. 46 a, Aer fuſus& e in ſublime fertur, cõcretus aũt in nubes cogitur. de N. d. li. 1. de Di. li.i, FEundo phyſicorum oracula. de Sen. Funderefr gem. de Na. d. lib. 2, Pun dir maxima largitate legumin⸗ ra. Tuſc. li.5, Fundere flores, fruges, baccas. de Fi. li., Iuſticia ſe fundit uſu in cæteras uirtures. in Or. Se latius fundet ora tor. de D. li.i, Fundere cantus è gutture tremulo. Tuſ. lib. 1, Fundere carmen graue plenu mꝗ;. Tuſ. li.2, Eundete uaſtum clangoré. de Or. li., Fundere incõditè. Tuſ. li. 5, Fundere ina nes fonos. de Fi. li. 4, Fundere uerba more poetarũ. Tu ſc. li. 2, Elicere& fundere uo cem. Tuſ. li.z, Fundere inanes uoces. de Sen. Funditur in omnes partes uitis. de Ei. li. 5, Semper e- nim ex eo quod maximas partes continet, latiſsimeq́; fun- ditur, tota res appellatur. de D. li.:, Sed illa quę inſtinctu in- flatuq; diuino funduntur, ſcilicet oracula. de Vn. In qua o- mnem animum, uniuerſæ naturæ temperans permiſcebat: ſuperis q́ permiſtionis reliquias fundens, æquabat.
FVNDERE. diſsipare, diſperdere, ſternere. pro Mure. 128 b, Murena magnas hoſtiũ copias fudit. pro Rab. 96 b, Cũ in- numerabiles hoſtiũ copias in Italia fudiſſet. de Fin. lib..&
ro Mur.& pro Rab. Fundere exercitum.
FVNDVM,. uaſis pars ima. Off. 44 a, Largitio fundum nõ habet. Item: Ipſe armarij fundum execuit,& auri quinq; põ
do abſtulit.
FVND VS, di. prædium, poſſeſsio, regnum. de Ora. 106 b, Cui noſtrùm non licet fundos ſuos obire? aut res ruſticas uel fructus cauſa, uel delectationis inuiſere?de Or. 129 a, Teſtifi catur pater, ſe tibi Priuernatem fundum reli quiſſe.& ibid. Cũ in Priuernati eſſemus. Par. 125 b, M. Manilius habuit ædi. culas in Carinis,& fundum in Labicano. Ep. 229 a, In ea cõ trouerſia, quam habet de fundo cũ quodam Colophonio. Epiſt. 237 a, FEundo Arpinati bene poteris uti. At. 228 a, Ad la
cum, quod habeo, uenditurus ſum.
FVNDVS populus, non diſcedit à priori ſignificatione: eſt enim poſſeſsio& regnum eius, cuius fundus factus eſt. I quo mo do fiat, docet Cicero pro Cor. 58 b, Totũ in ea fuit poſitum ſemper ratione atq; ſententia, ut cum iuſsiſſet præ tor aliquid, ſi id aſciuiſſent ſocij populi ac Latini,&ſi ea lex quã nos haberemus, eadem in populo aliquo tanquam in fundo recidifſet: ut tum lege eadem is pop. teneretur: non ut de noſtro iure aliquid minueretur, ſed ut illi populi aut iure eo quodà nobis eſſet conſtitutum, aut aliquo commo do, aut beneficio uterentur.& ibid. 59 a,& 64 b, Populi, So- cij, Latini, Fœderati, Fundi..
FVNEBRIS, Pre.lugubris. de Or. 140 3, Laudationes ſcribũ⸗ tur ad funebrem concionem. in Vat. 31 a, Epulum funebre. de L. 182 a, Veſtimentũ funebre. ibid. Funebria cætera quil- bus luctus augetur, duodecim ſuſtulerunt.
FVNESTO, w. quafi funere inquinare, fœdare. ꝓ Rab. 92 b, Funeſtari concionẽ cõtagione carnificis ueto. Pro Fon. ²⁰ a, Galli humanis hoſtijs deorũ aras& tẽpla funeſtãt. Mil.
119 a,& de Fin. 83 b, Curiã inflamm ari, incendi, funeſtarl. FVNE
A
9
8
4
2———————“
———„„———

F V 2 b* ee 4 am; 3 4* 1 dager 3,— to ta d 4 b 99. 601. F N.. nnn ohe de Ua FEVNESTV 8, a, um. inquinatus, pernicioſus. Att. 37 b, Maio- Aaaa At n 30, Aaan res noſtri funeſtiorem eſſe uoluerunt diem Alliëſis pugnæ, daar O lls quàm urbis captæ. I. C. 102 a, Hoc tibi pernicioſum eſſe con a kaald dn fido,& funeſtum futurũ.& u b, Qui deorum templis ſunt ana funeſtos ignes inferre conati. Antequã. 196 b, Qui in ſuo ma 6— Rng ka giſtratu funeſtam facem à ueſtris repulit tẽplis. I. V. 260 b, — b Colonos agrorum ad huius ſecurim funeſtã eſſe ſeruatos. Ker 61 N pro Seſt.% b, O diem illũ funeſtum ſenatui. pro D. 213 a, Pe- “ ſtifer ac funeſtus tribunatus. pro Fl. 165 b, Nox funeſta ali- cn nanant ncnan bh cui. pro Qu. 18 b, Funeſtum eſt iugulari. pro Do. 215 b, Fune 4b CG urnifntdhn ſta fax.& 21¹3 b, Funeſta reip. peſtis. de L. 18 a, Funeſta fami- 2 kandinnn enen A lia. Epi. 148 a, Funeſta uictoria: id eſt, cruenta. 14 Nehanzen A FVNGO R. r. efficio, colo. de A. 100 a, Valetudo opportuna Lancen e etaen eſt, ut dolore careas,& munerib. fungare corporis. de Cl. 6ene S. 170 a, Lyfias eſt functus omni ciuium munere. de Diu. 95 a, (2manm ean Poſſunt aliquando oculi non fungi ſuo munere. Att. 287 4, * alleaa Fungerer officio, quo tu functus es in meo luctu, teq́; per li — 7 30 m teras conſolarer, niſi,&c. Offi. 48 a, Neq; enim uerbis auget
du— ſuũ officium, ſi quo fortè fungitur. Tuſc. 17²2 a, Nemo parũ 4
41 A ertade fun 3 undaxum inpernnn
da. 41 b, Fungi officio: id eſt, facere quod debemus. de L. 158 a, Vt conſulentib. reſpondeas, ſenectutis grato atque honeſto fungerer munerc. Tuſ. 193 b, Cõturbatus oculus nõ eſt pro- Pè affectus ad ſuum munus fungendum. At. ib, In omni mu nere candidatorio fungendo. de Cl. 187 a, Qu. Arrius omni zam fortuna proſperè functus. I. V, 193 a, Quid aratorem i- pſum muneris in remp. fungi ac ſuſtinere uelitis. Offi. 42 a,
kmn. 1e a Lan zan 4 8 11 12 tKRfac k 1 e exrcien Pfocmo emet üfn amkene agaaſad n 2 * 4 mlmmn * 44 le.
3 4 AMnmnpore. Or. Ah
L
eheer. Ta.ma(ima tur officio. Off. 45 b, P. Craſſus functus eſt ędilitio maximo
„ 144 44 udei de En w0 Isa munere.& ibi. Magnificentiſsima ædilitate functus eſt. Br. 124e& dulacar patant Knsdhän At. 280 a, Dignitatem perfuncturus es. Fungi opere aliquo arm mrraten. de N. 464 rndt KE Zmunere. L. Functio. hana fartur, crrtus air amdaam FVNG VS, gi. Epiſt. zi au. fundo phFKorumn 1 FVNIC V. V Sb. de In. 81 b, Et inde funiculo nauim mode X4Lundit nrumlge retur.& ibid. Funiculus à puppi religatus. 2 funders Hores Frese dumkd FVNVS,ri. exequiæ, ſupremi diei celebritas, exequię funeris. mCTrAs uirtu nO.A pro Cl. 3, Mater tibi de integro funus iam ſepulto filio fe- 1edert utuu umnn r e dsse htzesseraal en eaaiiean r. 227 a, Serrani funus perluet„adIIII.. emen graas Nenams, Tam Pe Rnhris.dr Gin.) 2 unus,In amici conueniunt ad 4eA iere ncocta lui exequias cohoneſtandas. Att. 238 a, Ibi Pyliam uidi, uenerat 4e HH 4.Ian ders terdammf enim in funus, cui funeri ego quoq; operam dedi. pro Qu. Afandert octm. I Kz mäm 9 a, Huic acerbiſsimũ uiuo uidentiq; funus ducitur. de Or. tur in omaes partes us Ke 135 a, Cum funus quoddã duceretur, accuſator inqnit, mor- nrtims Partes coone, P tuus rapitur, uide,&c. de Ora. 125 b, Cũ caſu in eadem cauſa looellacur deD.Mcdihm cum funere efferretur anus Iunia. At. 226 a, Si Cæſar funere antur, ſilbenemat elatus eſſet. I. V. 260 a, Non palàm uiuorum funera locaban numerſr aatung manpanf tur. I. V. 263 a, Dico mercedem funeris ac ſepulturæ conſti- a hau mlas tui nefas fuiſſe. pro S. R. 22 a, Soluere iuſta paterno funeri. “ de L. 182 b, Inducere funus. in Vat. 35 a, Quis unquam in lu⸗ ͤͤ ctu domeſtico& in funere familiari cœnauit cum toga pul ma n doftin dcfenn en la?& ibid. Ita enim illud epulum eſt funebre, ut munus ſit obäcoptem Lan funeris, epulæ quidem ipſæ dignitatis. pro Domo, 221 b, Cũ *„KI. Funderettocnn tua rogatione funere clata reſpub. eſt. Poſtquam. 208 a, Nõ- par 8— dum palaàm factum erat concidiſſe rempublicam, cum tibi muij fendun ctan arbitria funeris ſoluebãtur. de Pro. 78 a, Caſum illum meũ 4 3 fuüunus eſſe reipublicæ, ſed funus iuſtum& indictũ. pro Do. — 8 221 bilane eum aunu, l-Trea4 Annacdn Placere ru Aua 4 e it ampliſsimè ſupremo die ſuo efferri. periphrafis eſt ampliſs. „ auees Aurbris. Kibid. Aediles curules dikrurn quod de Knlerib. —— m kundeas habebunt, sulpitij funeri mittere. de Sen. 92 b, Nemo me la Jpatsr. t Uer⸗„ punsd Un chrymis decoreene⸗ahe nalenn Faxieueuo ieo ninu Her „ern— 4 Labcn ora uirüm. Epi. 56 a,& de In. 51 a, Ib ¹J; tunus ei atis amplü „Criais Kfanda odmis faciendum curaui. 44 um Mde de— VI furis. plagiarius. de Fin. 142 a, Fures earum rerũ quas cœ- —, pam— perunt, ſigna commutant. pro Mil. 103 a, XII.tabulg noctur e e i num furem quo quo modo, diurnum autem, ſi ſe telo defen 4 nga Asttti Aerit, interfici impunè uoluerunt. pro S. R. 27 b, Canes pu- — 9,del blicè aluntur in Capitolio, ut ſignificent ſi fures uenerint. od Qano hed Dn de Or. 129 a, Is à Philippo interrogatus quid latraret, furem 9040 ℳ5, e nt i ſe uidere reſpondit. Qu. Fr. 300 b, Licinium plagiarium cũ un femp ek ageoch 90P. 49 ſuo pullo miluino tributa exigere. I. V. 86 b, Aſpendius ci- — apaeg thariſta. pro D. 223 a, Fur aut ſicarius. erunss e r eudense FVRACISSIM VS, a. apud Aſconium, 78. r am, FVRACISSIME in Vat. 31 a, Dum omnium domos, apo-
thecas, naueis furaciſsimè ſcrutareris.
FVRA X, ci.. fur, uel qui à furtis abſtinere manus nò poteſt. de Orx. ¹31 b, Ridiculum eſt illud Neronianum uetus in furace ſeruo, ſolum eſſe cui domi nihil ſit obſignatũ& occluſum.
de Orat. 133 b, Cornelius homo auarus& furax. I. P. 95 b, Fu races manus.
FVRCA, cæ. crux. de D. 92 a, Seruus per circum cum uirgis cæ
deretur, furcam ferens, ductus eſt.
FVRCIFER N. ſceleſtus, furcam ferens. in Vat. 32 a, Id tu fur
diu uixit, qui uirtutis perfecto functus eſt munere. pro Cel.
Qui adipiſci ueram iuſticiæ gloriam uolent, iuſticiæ fungã
F V
ceifer tibi ſumes?& I. P. 8² a.& pro Deiot. 149 a. FVRENS, fis. furibundus, maximo furore& ſcelere inflam- matus, inſanus, ueſanus, effrenatus, præceps, mente permo tus, uiolentus. I. P. 90 a, Qui mentis ſuæ compos non eſt, qui mentis ſuæ non eſt. Part. 118 a, Cui mens er ſua ſede& ſtatu dimota eſt. pro Mil. u8 a, Præceps amentia. Tuſcu. 226 a, Tratos propriè dicimus exiſſe de poteſtate, id eſt, de conſi lio, de ratione, de mete. Antequam. 197 a, Qu. Merellus ceſ- ſit L. Saturnino furenti. de Ar. 254 b, Alicuius furstis ac uio lenti impetus. FVRENTER. furiosè. Attic, 86 b, Pueri aiunt eum furen- ter iraſci. FVRIAriæ. furina. Qu. Fr. 320 a, Cæſar tibi amanriſsimè petẽ ti ueniam non dedit, uti illum ad illam furiam uerbũ reſcri beres. pro Seſt. 10 a, Illa furia ac peſtis patriæ. pro Seſt. uu b, Illa furia clamat,&c. de N. 68 b, Eum ènides, que ſi des ſunt, quarum& Athenis fanum eſt,& apud nos, ut ego interpre tor, lucus furinæ furiæ deæ ſunt, ſpeculatrices eredo uin- dices facinorum& ſceleris. de L. 164 a, Furiæ agiraur& in- ſectantur impios non ardentib. tæ dis, ficur in fabulis, ſed angore conſcientiæ& fraudis cruciatu. l. P. 89 b, Homines impulſu deorum terreri furiarum tædis ardentib. pro S. R. 29 b, Hæ ſunt impijs aſsiduæ domeſticæd; furiæ, quæ paren tum pœnas à conſceleratis filijs repetant. pro S. R. 29 a, Ta- men eos agitant furiæ, neq; conſiſtere uſquam patiuntur.& ibid. Agitari& perterreri furiarum tædis ardentib. pro Syl. 101 b, Itaq; eos ad perficiendum ſcelus furiæ quædam incita runt. I. V. 259 a, Sceleratorum furias in tuum iudicium eſſe uenturas. pro Do. 13 b, Quæ te tanta pœna tuorum ſcele- rum uexatè ut arbitrere,&c. 14 FVRIAILIS,le. de Ar. 252 b, Tu cũ furiales in cõcionib. uoces mittis, nõ ſentis,&c. pro Plan. 277 b, Furialis illa uox.ʒ FEVRIBVNDVS, aA, um. furens. Anteq. 196 b, Cedam priuatus furibundo magiſtratui.& ibi. Annibalis furibunda mẽs. de D. 80 b, Vatum furibundæ prædictiones. Philip, 13, Cæſaris enim incredibilis ac diuina uirtus latronis impetus crude- les ac furibundos retardauit. FVRINAnæ. furia. de N. 68 b, At. 318. L. Furia. FVRIOSE. furenter. Atti. 122 a, Et ſi ſolet eum, cum aliquid furiosè fecit, pœnitere. FVRIOSVS, a, um. furens, furib undus, ueſanus, mente incita tus. I. C. 102 a, Qud te iſta tua cupiditas effrenata& furioſa rapiebat. pro Domo, 22 4 a, Hæc furioſa uis Trib. pleb. faci- lè ſuperari frangiq; potuit. I. P. 89 b,& pro S. R. 24 a, Vecors, furioſus, mente captus, tragico illo Oreſte aut Athamante dementior. pro Domo, 213 b, Homo ueſanus& furioſus. de Cl. orat. 187 a, Feruidum quoddam& petulãs,& furioſum genus dicendi. Acad. 22 a, Dormientium,& uinolentorum, & furio ſorum uiſa. Epi. 150 a, Pars exercitus non minus fu- rioſa eſt, quàm qui cum Antonio fuerunt. FEVR O, re. inſanio, bacchor, uaticinor, maximo furore& ſce- lere ſum inflammatus, uis quædam abſtraxit me à ſenſu mẽ tis, A conſtantia atq; à mente, atq; à ſeipſo diſceſsit. I. V. 108
602
bpp, Vſq; eò commotus eſt, ut inſanire omnibus ac furere ui-
deretur. de Aruſp. 352 b, Cum baccharis, cum furis. de Clar. 190 b, Eos furere& bacchari arbitrabatur. Orat. 205 b, Fu- rere apud ſanos,& quaſi inter ſobrios bacchari uinolentus uidetur. Acad. 4 b, Empedocles interdum mihi furere uide- tur. de Orat. 126 a, Mihi Telamon iratus furere luctu filij ui detur. Qu. Fr. 306 b, Clo dius furebat à Racilio ſe contuma citer urbaneq; uexatum. Epiſt. 123 a, Nunc furit Domitius tam gauiſos homines ſuum dolorem. Att. 234 b, Panſa fure re uidetur de Clodio. Off. 22 a, Solon furere ſe ſimulauit. de D. 97 b, Qui ualetudinis uitio furunt,& melancholici dicũ tur. I. P. 90 a, Hic acerrimè furit. Qu. Fr. 30§ a, Ille furens& exanguis interrogabat ſuo s, quis,&c. I. C. 104 b, Catilina fu rens audacia, ſcelus anhelans. de Ar. 243 b, Hominem furen tem exultantemq́; continui. Tuſc. 231 b, Inflammatus& fu- rens libidinibus..—
FVRO R oris. ardor, impetus, inſania. I. C. 120 b, Verſatur ante oculos aſpectus Cethegi& furor in ueſtra cæde bacchan- tis. de D. 94 a, Ineſt igitur in animis præſagitio, quæ ſi exar ſit acrius, furor appellatur. de D. ↄ7 b, Negat ſine furore De mocritus quenquam poetam magnum eiſe poſſe. I. P. 99 a, Hic furore arq; inſania pœnas pendit. de Ar. 143 b, Effrena- tus& præceps furor alicuius. Epiſt. 150 2, Si decima legio ad eundem furorem redierit. pro D. 242 a, Iſtius inflamma-
tus atque ignitus furor. Tuſc. quæſt. 192 b, Furorem autem eſſe rati ſunt, mentis ad omnia cæcitatem. Acad. 22 a, Cuius furor cõſiderit. pro Cl. 4 a, Noratis animos eius& ſpiritus tribunitios.
FVRO R aris. furtum facio, cõpilo, expilo, eripio, ſurripio, clàm eripio, clàm de medio remoueo, in meã rem aliena conuer to,bonis alienis manus aſfero, de medio remoueo, auerto,
G int eruer⸗

— ———
603 2 NV interuerto. J. V. 38 a, Verres ſolet hæc quæ rapuit& furatus F. 41a, Qui cuipiam furatur aliquid, aut cläm eripit. de Nat. 57 b. Beſtiæ furantur aliquid exijs, aut ra piunt. Att.⁊1 a, Nam ſi ego tuum antè legiſſem, fura- eſſe diceres. I. V. 274 b, Auertere e aliquid: id
eſt, dice rE ſe emiſſe. O
„
1 m me abs te elle eſt, furari. EFEVRTIM, cläàm.)(.J Palàm, liberè. Att. 56 b, Metellus furtim in
campum cufrrebat de Or. 132 a, Tantum litet furtim ſi quã-
do Leurli 7 Epi 266 b, Lag enæ, quæ furtim eſſent exicca- 4 1„ 12
tæ. contra Rul. 74 a, ccultè latére, reconditum eſlſe, uerimn
rradi,& c. pro! 50.24 1b, Furtim facere aliquid. de Nat. 57 b, Furtim.)(.Palàm, li berè. EVRTIVVS, a, um. occu jtus. I. P. 100 b, Furtiuum iter per-
aliam.
TUa TVM, i. compilatio, rei alienæ fraudulenta tractatio. ro Cl. 5§ b, Ille medici us doômi furtum fecit& cædẽ huiuſ-
odi da N245 C91 aſilio tuò furtum fa ctum eſſe aio. Att.
b, Mira erant inc litatib. furta Græcorum. Qu. Fra. 294
1
◻ plura oppidon um& furta& latrocinia eſſe depulſa. pr
* 2u. 49 b.Res erat manifeſta, furtum erat apertũ, cuius rei
— d
₰ „ 14
14 furtum factum derat; Epiſtol. 266 b, Ne furtum ceſſationis
qüœſiſſe uidearis.
FVRVNCVLVS 8,i. I. P. 93 b, Iſte tantummodo improbus, radehe olim fu runculus, nunc uerdòd etiam rapax.
VS OINA, na. telum tridens ad piſcandum aptum. de Na. 21 b,„Dant enim arcum, ſagittas, clypeum, fuſeinam, ful-
51
m nen,&c.& 44 a, Aut fortè Triton fuſcina euertens ſpe-
cus. Accij.
FVSCVS, a,um. pro Seſt. 6 d, Purpura pl lebeia ac penè fu- ſca. in Arat. At pars 1 inferior delphini fuſca uiderur. de Di- uinat. 33 a, Euſca cornix. de Natur. 55 b, Vox canora.)((Vox fſda.
FVS FE. diſpersè, diffus è. de Legi. 163a, Quæ fusè olim di- ſput bantitr& dhere ea nunc artic culatim diſtin cteq dicũü- tur. de Na. 3o a,“ erius ac fuſius diſputare aliquid. Or. 207
a, Fusè lated;, dicc FEVSIO, Onts. de Nat & eius animi fuſ
1 1„ 7f„ 3 1,
tem deorum. nam 4pald Platonem eſt, xοxr. L. Flexie.
8 2... FVSTIS, ts. Epi. 13 b, Quid ſi filius meus fuſtẽ mihii impinge a, Qui primò cum o bfiſtere conarétur,
—
uſtibus repelluntur. I. P. 95 a, Non
8
9 b,Chryßp pus mundũ deum dicit eſſe, onem uniuerſam de eVn. 201 b, Fuſiones au
₰2* 6 10
11 191 ein 1A e LOlet 811 N ErT
malè mulKati cl auis G& opus eſt uerbis, ſed Liuſtib Att. 56 a, Clamor, lapides, fuſtes, gladij,& hæc imp roniſae nnia.
FVS TVARIVMWbrI beratio, fuſtium caſtigatio, ut Mode
ſtinus ait. I. A. 386 4, uram ſi Antonius conſul, fuſtuariũ me- ruerunr legiones;,c quæ conſulem reliqucrunt.
FVSVS, a, um. diſperfus s. L. Fundo. de Ora t. 128 b, Geni us Paes tiarum equaliter in omni ſermone fuſum. Ora. 206 b Flrc in omniaà genera fuſa oratio. de Or. 337* b. Sanguis in Lorpo ribus fuſus.& 123 a, Genus ſermonis liquidum, Luſiim Pro- fluens.)(.Exile, aric dum, conciſum, minutum. Off. 20 a, De- corum quàm larè fuſum ſit a pparet. I. A. 258 b. Erercitü ho- ſtium cæſum fuſumꝗ; cognoui. Off. 75 a, Ho ſtes fu ſi ac fuga ti. pro Seſt. 22 a, Homines fuſi per agros ac diſperft.
FVTILIS,. leuis, uanus. de Di. 88 3, Aruſpices uanos futi-
esq́; eſſe dicamus. Tuſ. 217 a; Al facritate futili g geſtiens.& 231 b, Futiles læticiæ. de Fin. ↄ8 a, Quis non odit fordidhos„‚ua- nos, leues, futiles? de N. 5 b, Commentitię futilesd; ſentérię.
FVTILITAS, tis. uanitas. de Nat. 40 a, Hæc plena ſunt futi- litatis ſum mæ6, leuitatis.
FVTVRVS, um. co. aſequens, inſequens, poſterus; reliquus, impendens quod euenturum eſt, uéturum„quod ſequitur.
1†
Arr. 93 b, Sed illum eum futurum eſſe puto, qui eſſe debet. I. A. 153 b, Alia porrò Propri ia Dolabella, quæ niſi collega ab- uiſſet, credo eis t fuiſſe futura communia. Epiſtol. 54 a, Eum magis cenſemus communem in uictoria futurum fuiſſeè de Nat. 25 a, Ho mines futuros beneficos& benignos kuiſe. I
G. 102 a, Qam ſibi pernicioſam eſſe confido& funeſtam futuram. de Di. 137 b. An tu cenſes ullam anum tam deliram fut uram fuiſſe,ut ſomnijs credereteniſi,&c. in An. 221 a, Non dubito quin red& nobis gratus fuerit,& reip. ſalu
2 —
itus e1 0
FE. 1.
taris futurus. de Fin. 34 b,«& 63 a, futurum atꝗ; umpendens * H
malum.& 63 a, FEuturum, conſequens,& poſterumt tempus.
de Sen. 93: adüemoria rateritorum fiturorum prudenria. Pd dil. 1²5 a, Prouidere quod futurum ſit. Offic. 39 b, Pro- ſpicere fut ura. de Nat. 62 a, Sæpe ne utile quidem eſt ſcire
quod tut u urum ſir:miſerum erulmn eſt nihil proficientem an- gi. Dred luent. 58 Si in præſentia mon potero, multæ mi- hradt 4 tisfss edum reliquotempore faculrates dabuntur. de Piuin- 832,Ses ula re liqua. pro Rab. 96 bZaplentiſsimi
cuiuque animus pr: eſentit in boſterum. contra Rull. 78§ a, In] rum hæc lex imperatorrbus ueſtris conſtituitur. cõ tra Ru- ul. f.4. b, Multum in poſterum prouidere. I. C. r03 a, In
6 4 60
poſterit tatem tibi aliquid mali re dundabit. de Sen. 91 b, Præ teritum tempus nunquam reuertitur, nec quid ſequatur ſciri poteſt. de Di. 130 a, Magnus Dicxarchill iber eſt, neſci re quæ euentura ſunt: melius eſſe quàm ſeire ede Diuinat.9S 4, Neque dij ignorant ea quæ ab ipſis conſtituta& deſignata ſunt. Epift. Lo b, DOe fururis rebus.
G A
, ABINVS, na. pro Plan. 26 b, Gabina uicinitas,
33 GADES, dium. Inſula Hi ſpa aniæ,& in ea urbs. pro
Corn. 63 a, Gades Herculis itinerum ac laborum
termious.& ibid. de Gaditanis.
G 4 I.ATAE, arum. Aſiæ populi. Atticum 95 a, Galatarum
auxilia.
GALE A, leæ. capitis armatura. I. V. 223 a, In hoc fano loricas galeasq́ æneas P. Scipi io poſuer rat.
GAL EATV S, a, um. ut galeata M linerua. de Nat. 21 b.
GALLEOT AE,temporibus Phil iſtini no minabantur in 81 cilia interpretes portentorum. de D. 88. b.
GALLIA, liæ. de Pro. 76 b, Alte rulteriorem Galliam decer- nit t, alter citeriorem. Att. 120 a, N. Marcello Co finiẽti pro- uincias Gallias Cal. Martijs ipſ ſe reſtitit.& ibid. Gallia ulte rior. Epiſtol. u¹5 a, Propter Galliarum controuerſiam. pro Muren. 145 a, Gallia tranſalpina. in Antonium 219 a, Gallia comata.
GALLICANVS,, um. Gallicus. Pro Qu. z a, De tota illa re atq; ratione Gallicana intet ſe communicant. I C. 120 a, A- ger Gallicanus Picenuse
GALLICAE, arum. repice v,(Oleæ. J. A. 175 a, Nullis nec Gal- licis, nec lacerna Sic enim legendum e,: non caligis, teſte Gellio, lib. 13. Sap. 22.
GALLICV Sa um. Gallicanus. de D. 92 b, Brennus eiusque
111
all 01. 4
Gallicæ co piæ. pro Seſt. 4 a, Pif ſauri& in alijs agri Gallici partibus. I. C. 105 a, In agro Piceno& Gallico. de Cl. 169 b, Ager Gallicus& Picenus. ALLINA, n. 0 a, Anatũ oua gallinis ſupponimus. m gallin a pepei riſſe et, dicere ſolebant. 89 a, locigitur per gallinas lupiter
„ tantæ ciuirati ſi ignum dabat?
GALLINACEVS,, um. pro Mur. 138 b„mi Pal um galli- naceum ſuffo cauerit,&c. G& 64 41 8 117
canere cœpifi e. de H. 114 a, G Allimaceum fel.
1eEE
GALLINARIA. fylua, Ro: mou-Epiſttt.
11⸗
GALILINARIV S, narij. qui gallinas
niam Gallinarium inueniſti! ſceret.(cus⸗ GALLOGRAECVS. de Ar. 250 ,rogitarne Gallo græ- GALLONIVS. præco,& in ſignis helluo. de Ein. 83 b. Ziuit . 18
ut Gallonius loan iirur ut fru gi iille Piſo. pro Qu. ſtus& ſumptus Gall 9niſ. Se 69 b, 70 a. CALL VS hraufs nota. de D. 12 0 à₰„Galli uic 0 nere euictores.&ibid. Cur ante lucem galli cantant. de D. 24 a, Nam auis illa uictai ſilere olet, canere ſit uicit. Lidig⸗ allos gallinaceos fic aſsiduè canere cœpiſſe, ut nthilin- Gemope rent. de D. 120 a, Galli filétio noctis(ut ait Ennius) fauent faucib. rurſus cãtu plauſiq; pi d. C
lent, C
3
mt Alas. Ge. ibid LCũ 129
*
hoc animal tã ſit canorũ ſua ſpõte. pro Mu. 13 38 b, Qui gallü gallinaceũ ſuffocauerit.& 128 b, Te gallori ũ, illum baccina- rum cantus exuſcitat. ad Her. 39* b, Gallus E Phrygia. GALLVS,Ä. ex Galliatranſalpina. de Or. 133 b, Gallus capti uns ſuh modis diſtorrus, ei Ledus lingua, buccis flu entibus.
pro Font. 280 a, Galli hut is hoſtijs deos placant. de Ar. 248 a, Galli obore Hiſpanin num mero,a œni calliditate, Græ ci artibus nalent. pro Cor. 61 a, E gera nonnullorũ ex Gal- lia Barbarorum.
GAMEIL.IO N. menſis Januarius, Iunoni ſacer propter nuf ptias. de Fin. 86 a.
GANEAE, nearum luſtra, loca! ibidini& helluatio an h afdo⸗ I. P. 82 a Pauliſper ſterimus in illo ganearum tuarum nido- re atq; fumo.
GANE 0, 5nis. Helluo. J. C. 205 a, 106 a, Quis ganeo? quis ne-
1 7. 41 2 8 10 0 9;
Pos?&c. pro Sei ſt. 25 a, Egẽtiſsimus ganeo Poſtq. 20
cinn atus ganeo. GANGES,fluuius Indiæ maximus des Som. 129. GARGETTIVS. id eſt, Epicurus. Epift. 253
GARRILO,K. garrire, eſta auium, ſed: pro loqui, idd; ſine delectu. Artic. 1 a, Cum c 8,& gacrimus quicquidi in bu nccam uen: Ie.Atrie 192 240 up ben n eel m näe pluragarrire, ſed lucet, ur rger turba. de Naru.22 b, Tanta eſt impunitas garrier ndi. de Orat. no b, F hloſoho⸗ in gymna
ſijs garrire.. ,. T v/ 71 ft huius infantiæ GARRVLV S,, um. loquax. ad llerea,) a, Vt huius in garrulam diſe lplina am contemneremus. GAVD E 8, tis. Att. 25 a Animo æquo, imd uerd etia
d betpei, 1 enti ac Übei GAVDIoO,
m gal-
—— ☛ Q—„——
zͤöx—ͤö——24———
—
☛
„.

2 portentaram den 5. Ute ub 4 5 3 4
4, ala tran a enialpina a 4 atn
1— CANVSA Ga Lwar 4iKAn
Lr
8
*
* hro Set. 44 Maun Knin
1C h agro kimo&(aha
4 NMerna
4
1,*. 4e N. 4, Lanüoangedwn eonam Lm deptricin
14,& 4 Fene. 14 4, Hocigeſan A 4 3
nAgman dn 3* 4 56 1 * 3 4 6 r.& Ce U. Ge * 5 NARNIAGW LWr. E NRV
n 1 e Dehnn g
d01TCV&. e. m3Inge
4 8 4 FeNis Ne d.
8 re an rutmamms — 34 4 5. 24 1—“ 55
4.“ are alet, um
AnuI T en. Kullen
98 3 *“ 0 48 N 1*“ 1 r Aloiad de “ 1 4— 1 4 aul 3 1 n Gecbas s 1 Gad 12 aanis Douß at. 12 ◻ mereIe 1 8. 1 AcEM 1 8 e0 Cor.A 8 3 4* 5 lunen9 4 1. 1 241 31 18 1 2 e 164.“ rn 41 86 aus 4“n 8 4 enmat 2 8 4 48½ 44 gug 4 C 4, 4 2 48 2 en „ 5 4 42 4 8 6 40 2 ce 2 4 4 e 4 4 4 4 ℳ. — 8 El, 4 8“ 1 4 1 4“„ . 19 3.—— 8 1 5 44 1 3 4 4 3 4 A 3 N 3m Ae ““ M 8*** * ℳ6 1 4 33 33 He 3 38 4„ 39 4 4* A 4 8 ate g m: 33 8 4 4 4* 4 “
Gühannaas
b.9m erſccoenn den 33. 1* Aanrn.
CAen de aler lma at Iacrn 8244 Ria lez dunchm
“ 83 em luancr.
.
2
11n alhcanus. 3
8
605 6 E
GAVDPEO,, des. lætor, exulto, triumpho, læticia exulto, gau-
dio exulto, gaudio triumpho, gaudio afficior, lætè fero, fru Or. de Leg. 184 a, Sanè gaudeo, quòd te interpellaui. Att. 140 b, Quæ adhuc fecimus, probari ualde gaudeo, ſi eſt nunc ul lus gaudendi locus. Quin. Fra. 313 b, Gaudeo tibi iucundas meas eſſe literas.& 319 b, Quòd ſcribis te A Cæſare quori- die plus diligi, immortaliter gaudeo. pro§. R. 41 a. Quæ p- fecta eſſe gaudeo, uehementerq; lætor. Atti. 263 a, Id tu nos obtinuiſſe non modò facilè patiare, ſed etiam gaudeas.& 152 a, Meum factum probari abs te triũpho& gaudeo. Pro Mar. 133 b, Quare gaude tuo iſto tam excellẽri bono,& frue re, cùm fortunà& gloria, tum etiam natura& morib. tuis. de Fin. 56 b, Cũ priuamur dolore, ipſa liberatione& uacui- tate omnis moleſtiæ gaudeamus. Cæl. Epiſt. 123 a, Nunc fu⸗ rit tam gauiſos homines ſuum dolorẽ. Epi. 112 b, In theatrũ Curionis Hortenſius introijt, puto ut ſuum gaudium gau-
deremus.& 10 a,In moleſtia gaudeo. Tuſc. 201 b, Quoniam
hæc plauſibilia non ſunt, ut in ſinu gaudeãt, gloriosè lo qui deſinant. de Offic. 56 b, Cùm intellexero te hocſcientiæ ge- nere gaudere.& ibid. Lætari. GAVDIVM, Sdi. læticia, fructus. Tuſc. lib. 4, Nam cùm ratio- ne animus mouetur placidè atq, conſtanter, tum illud gau dium dicitur: cum autẽ inaniter& effusè animus exultar,
tum illa læticia geſtiens, uel nimia dici poteſt, quam ita de-
finiunt, ſine ratione animi elationem. I. C. 102 b, Hic tu qua Iæticia perfruére? quibus gaudijs exultabis? quanta in uo- luptate bacchabere? Antequam. 194 a,Itaq; quod putaui fo re gaudium, id extitit exitium. de Fi. 41 b, Gaudio comple- 1, affici, perfundid.. GAVRVS, mons. contra Rul. 73 b.8 GAZ A,Iæ. Nox Perſica, ærarium, pecunia, theſaurus, regiæ o- pes, bona fortunæq́;. pro Pomp. 16 b, Qui ab auro gazad; regia manus abſtinuiſſet. Offic. 49 a, Omni Macedonum ga za, quæ fuit maxima, potitus eſt Paulus. pro Dom. 225 a, O- mnium locupletum fortunæ, omnium prouinciarum fru- tus, omnium regum bona. Par. 125 b. Pecunia, uectigal, di- uitiæ, frucctus.
GEPDVSANVSager. contra Rul. 76 a.
„₰
*
GELLA,Oppidum Siciliæ. 6 I. V. GEI. ENSES,Pop. I.V. 17.
GELIPVS, da, dum. frigidus, alſior. de Leg. 170 b, Fibrenus præcipirat in Lirem, eum multo gelidiorem facit, nec enim ullum hoc frigidius flumen atrigi. de Natur. 45 b, Adde huc fontium gelidas perennitates. I. C. 103 b, Si aquam geli-
dam biberint.““
GEMINATIO, onis. exornatio uerborum. de Or. 162 a, Ge- minatio uerborum habet interdum uim. lepôrem alias.
G EMIN O, 2s. duplico. in Ar. Perſæpe ut parum tranans ge-
minauerit orbem. de N. 29 b, Sol geminatus, id eſt, duo ſo- les. Par. 231 b, Verba geminata atq; duplicata.. GEMINV S,, um. ſimilis, duplex. pro S. R. 38 a, Par eſt auari- tia, ſimilis improbitas; eadem impudentia, gemina auda- cia. pro Quin. Roſc. 54 a, Simillima& maximè gemina ſo- cietas hæreditatis eſt. I. V. 182 b, Conſorti quidem in lucris atq; furtis gemino& ſimillimo nequitia, improbitate, au- dacia. in Arat. Quæ uolat& ſerpens geminis ſecat acra pé- nis. pro Seſt. ⁊1 a, Cum quærerent alij Numerium, alij Quin rium, gemini nominis errore ſeruatus eſt. de D. 133 b. Gemi no lucernæ lumine declarari diſſenſionem I. P. 3ν a, Vos ge- minæ uoragines, ſcopuliq́ reip. de Qra. 16° a, Aliæ ſunt ge- minæ percuſsiones, quibus,&c. pro Clu. 26 b, C.& L. Fabri
cij fratres gemini fuerunt.& dẽ Di. 127 a, Fratres gemini. A-
cad. i5 a, Seruilij gemini.& ibid. Vt mater internoſcit gemi- nos conſuetudine oculorum, ſic tu internoſces, ſi aſſueue-
ris. de Nat. 47 b, Et natos geminos inuiſes ſub caput arcti.
KLibid, Sub læua geminorum. GEMITVS,tus. fuſpirium, uox dolore expreſſa. pro S. R. 2 a, Vt tota urbe fletus gemitusq§; fieret. Poſtꝗ. 20 3 a, Saltẽ dũ conticeſcat lamentatio& gemitus urbis. de Ar. 252 b, Non ſunt illi gemitus& eiulatus Philoctetæ tam miſeri. I. A. 176 b, Gemitus& plangor toto foro.
GEMMA,ma. lapillus precioſus omnis, fiue perlucidus, fiue non.. V. 206 a, Nego ullam gemmam aut margaritam fu- iſſe, quin abſtulerit.& 274 a, Pocula ex auro gemmis diſtin- cta clariſsimis.& ibid. Vas uinarium ex una gemma pergrã di. de Sen. 89 b, Cyri ornatus Perſicus multo auro multisq; Bemmis. ad Heren. 39 a, Corona aurea magnis fulgentibus gemmis illuminata.“ GEMMA, qui oculus& germen in ſtirpibus ab alijs dicitur. de Sen. 85 a, In uitibus ineunte uere exiſtit tanquam ad arti . culos ſarmentorum ea quæ gemma dicitur.
GEMMEVS, a, um. I. V. 214 a, Trulla gemmea. GEMMO,s. quod Colum.& Pplin. dicunt geminare. Orat. 404 b, Siquidem eſt ruſticorum gemmare uites, fitire agros,
1
—
—
G E 606
lætas eſſe ſegetes. de Orator. Gemmare uites, luxuuriem eſſe in herbis,&c.
GEMO, gemu. gemitum facio, ingemo, ingemiſco. At. 236 b,
Hęc me ſpecies cogitatio q́; perturbat, ne gemam. Antequã. 197 b, Equites Rom. quorum factis gloriantur ciues, lætan
tur ſo cij, gemunt hoſtes. pro Planc. 290 b, Hos pro meluge
re, hos gemere uidebam. pro Seſt. 18 a, Hæc gemebant boni,
ſperabant improbi. I. P. 85 a, Quorum nemo te aſpexit, qui
non gemeret deſiderio mei. Poſtquam. 206 b, Quo minus
occultè ueſtrum malum gemereris. Atric. 33 3, Hic ſtatus u-
na omnium uoce gemitur.& 34 a, Grauiter gemes am „ ulrtutem.
GENAE, arum. ſunt oris partes eminentiores, oculis ſubie-
ctæ, quę malæ quoq; dicuntur. de Na. 55 a, Genæ ab in ferio re parte tutantur oculos, ſubiectæ leuiterꝗ́; eminẽtes. Tuſ. 204 a, Mulicbres lacerationes genarum. de Leg. 182 a, Mulie res genas ne radunto: I. P. 70 b, Piloſæ gehæ, dentes putridi. Tuſ. 195 a, Lachrymæ perdere humore exangues genas. GENEALO GI gorum. ſic enim legendum eſt, non genealò gijs, ſunt qui de ortu& òriginibus ſcribunt. de N. 68 a, Dij, qui à genealogis antiquis nominantir. GENFE Rri. filiæ uir. Att. 5§ a, Is abiecta toga ſe ad generi pe- des ablectt GENERALIS,k. communis, uniuerſus, confuſus, latè ma- nans, ad multos pertinens, latè patens. Offic. 19 b, Generale quo ddam decorum intelligimus, quod in omni honeſtate uerſatur: aliud huic ſubiectum, quod pertinet ad fingulas partes honeſtatis. de In. 44 a,& 45§ a,& 60 b, Cũ de genere nego cij controuerſia eſt, cõſtitutio generalis uocatur. Off. 66 a, Fidei bonæ nomen manat latiſsimè, idô; uerſatur in multis iudicijs. pro Seſt. 3 b, Sed quoniã fingulis criminib. cæteri reſponderunt, dicam ego de omni ſratu P. Seſtij, de genere uitæ,&c.& ibid. Contendamd; in hac confuſa atq; uniuerſa defenfione, ur nihil, cec. GENERALITER. communiter, una comprehenſione o- mnia complecti, ygeiuvc. de In. 52 a, Nam tépus quidé gene- raliter deſinire diffcile eſt. Att. d b, Vt omnia illius ordinis conſulta„iuus laudaret. de In. 80 b; Deinde utra lex de ge nere omni, utra de parte quadam, utra communiter in plu- res, utra in aliquam certam rem ſcripta uideatur.
GENERATIM. per fingula genera, generaliter. I. V. 143 b, Ergo ab uniuerſa prouinciasgeneratimq́; à ſingulis eius par tibus diligitur.& 136 b, Nam aut publicè ciuitates iſtos ho- nores habent, aut generatim homines, ut aratores, merca-
tores, nauicularij. f. P. 98 a, Quid auaritię, quæ criminib. in- finitis implicata eſt, ſummam nunc explicemegeneratim ea, quæ maximè nota ſunt, dicam. Ora.:01 a, Orator percurret omnes locos, utetur aptis generatim. de Orat. ↄ0 a, De iure generatim in ordines ætatesq; deſcripto.&21 b, Sed hæc Craſſus ali quando uobis expediet,& diſponet deſcripta ge
neratim.& 100 b, Nulli fuerunt, qui illa artificiosè digeſta generarim cöponerent Ac. i2 b, Exponã igitur generatim ar gumenta eorum. Att. 173 a, Non nominatim, ſed generatim proſtriptio eſt informata. I. V. 265 a, Nam quid ego de cæte ris ciuiũ Rom. ſupplicijs figillatim potius quàm generatim atq; uniuersè loquarènis duobus exemplis perſpicuum eſt, generatim pro generaliter uſurpaäri. de Or. 112 b, Infinitum mihi uidetur id dicere, in quo aliquid generatim quærere- tur, hoc modo, expetendãne eſſet eloquentia, expetendine honores. de In. 64 3, Vt ſi amicitiæ quid cauſa factum dice- tur, ſt inimici ulciſcẽdi, ſi metus, ſi gloria, ſi deniq, ut omnia generatim amplectamur, alicuius retinendi, augendi, adi-
„piſcendiue commodi cauſa, gEecc. GENERATOR, oris genitor. de Vn. 201 b, Qui noſſe gene- ratores ſuos optimè poteran::.
ENERROw. gigno. de Leg. 161 b, Hominẽé generauit& or- nauit Deus. de Vn. 195 b, Semper ne fuerit mũdus, nullo ge neratus ortu, an ortus fit. Tuſ. 242 a, Initia, unde omnia ſint orta, generata, concreta. Off. 5 b, Homines hominum cauſa eſſe generatos. in Ant. 192 a, Mars à quo populum Romanũ generatim accepimus. Off. z1 a, Neq; enim ita generati à na
tura ſumus ut ad ludum& io cum facti eſſe uideamur. 4
GENEROSVS,, um. qui altiore animo eſt, magnanimus, præſtans, magnificus, clarus. Off. 69 a, Cum de imperio cer tamen eſſet cuni rege generoſo ac potenti. de Clar. 183 3, O
generoſam ſtirpem. de Diuin. 84 b, Ciuili generoſa ſtirpe profectus. Tuſcul. 178 a, Quod natura ipſa,& quædam ge- neroſa uirtus ſtatim reſpuit. de Am. 101 b, Humilem ſanè re linquunt,& minimè genero ſum, ut ita dicam, ortum amici tiæ. de Cl. i39 b, Voce, motu, forma etiam magnifica& ge- neroſa quodam modo. Par. ui9 b, Virgo generoſa& nobilis RC. Ignota.
GENIALI 8, le. nuptialis, uoluptuarius. ꝓ Cla. 20 b, Lectus
ille genialis, quem biennio antè filię ſuæ nubenti ſtrauerat:
C 2 GENICVLA-

——
G 10 VI.ATVS 2 u,8 gen Fculori id eſt, g eniculis diſtin- 8. 4 us ge niculatus. 8 ke. tgen Ealte, gentilitius. L. Aeuum. caſus. in Or. Genitiuorum pluralium neu- trorum ſect ndad declinationis ſyncopa.. g tor. de Vn. 199 b, Quo nihil ab opti mo genitore mel ſüun pr rocreatum eſt.& 293 a, Imitantes t ffectorem ſui. de Diuinat. 121 b, Genitor Sa-
ge iroreln& effe rurnius,&c. GENITTRIX, c“„de Diui. 131 b, Nona ſuper tremulo genitrix
clango Tre uolebat. Poetæ.
GE 8, gentis. genus, natin?. de N. 73 b, 79 a, Deum non curare ſingu s homines, nec ciuitates, nec nationes& gentes. Off. 11 a, Propior eſt eiuſdem gentis, nationis, lingue.. C. 121 b, Qui 1141 egerunt ut gentem Allobrogum in ue ſtigijs huius urbis collocarst. pro Fon. 281 a, Exteræ doaens& gentes. pro Pomp.9 b, Gentes ac nariones.I. C. 99 a,O dij immor- tales ubinam g gentium ſumus. At. 92 4 iphe res eſt in ma nib. tu autẽ abes longè gentium. Item: Noſtri rvεeντοnovo: longè gentium abſuutt. J. V. 26 5 a, Vbicunq; terrarum& gen tium. pro Flac. 146 a, Gens Va aleria. de Orat: 99 b, Marcelli ac liberti filio ſtirpe, Claudij eiuſdem hominis hæreditaté
gente ad ſe rediſſe dicebant. de Fin. 32 a, Cleanthes quaſi mi norum gentium Stoicus. Tuſc. 154 a, Dij maiorum gẽtium. Epi. 139 b ‚Patricij minorum gẽtium. Aca. 32 a,] Maiorum uel minorum gentium eſſe. L. Familia.
GENTIEL 1 IS,. Top. 223 a, Gentiles ſunt, qui inter ſe eodem ſunt nomine ab ingenuis oriundi, quorum maiorũ nemo ſeruitutem! ſeruiuit, qui capite non ſunt diminuti. de In. 80 b, Si furioſus eſt agnatorum g gentiliumq; in eo pecuniad; e- ius poteſtas eſto. ad Her. 4 b, 5a, Tuſc. 156 a, Antiquus land, fuit enim meo regnante gentili. de Cl. 174 a, Tum eriam gé rilis Brute M. Pennus. des Vn. Homines deoru im mortalif quaſi gentiles ſunt. I. V. 147 a, Ret ſponde mihi nunc Verres,
us efle hunc tuum penè gentilem Verrutium putas?
GENTILITAS,t. genus, gens. de Or. 99 b, In ea cauſa fuit oratorib. de toto Kirt bis ac gentilitatis iure dicendum.
GENTILITIV S, a, um. gentis& generis commune. de A- ruſpic. 251 a, Qui 8 crificia gentilitiaillo ipſo in ſacello fa- Kitarunt.
GENV, nu. gen us, nodus in quo femora definunt, cuius pars poſterior, Poßls es die citu Poſtquam. 20 8 a, Tu affinem tuã, filiam meam ſuperbiſsimis uerbis à genibus tuis repuliſti. Tuſ. 187 a, G genu M. Antonzuc uidi, cum contentè ipſe pro ſe diceret, terram tangere. Genu nixus, qui genu flexo con- nititur. 1. Engonaſis.
GENVARIVS,rj. numus Genuæ cuſus, quæ erat in Cæſa- ris prouincia. Atr.5 89 a, Sed heus tu, Genuarios à Ceſare per Herodem, talenta Attica L. extorſiſtis:
GENVS;, genu. J. A. Atq; inter flexum genus,&c.& læuum ge- nus Tibid. ſæpius, poetica licentia.
GENVINVS, m. de N. 53 3, Dentium aduerſi acuti diuidunt eſcas, intimi autem conficiunt, qui genuini uocantur.
GENVS, neru. natura, ratio, cõmune Senus,g genus primũ, ge nus uniuerſum, res uniuerſa, ſpecies, mo dus. Top. 223, Ge- nus eſt notio ad plures differentias pertinens: forma eſt no tio, cuius differẽtia ad caput generis,& quaſi fontem refer- ri poteſt. de Orat. 100 b, Genus id eſt, quod ſui fimiles com munione quadam, ſpecie autem differentes duas aut plu- res cõplectitur partes. de Inuent. 49 b, Genus eſt, quod plu- res partes at mple⸗ ctitur, ut animal pars eſt, quæ ſubeſt gene- ri, ut equus: ſed ſæpe e eadé res alij genus alij pars eſt, ut ho- mo animalis pars eſt, Thebani aut Troiani genus.& 1 b, Genus eſt quod partes aliquas amplectitur: ut cupiditas pars eſt quæ æ ſubeſt generi, ut cupiditati amor, auaritia.& ibidem 2, C QWare cum gener e idem ſit, fit aliud, quod quadã par te& ſi pecie differat. de Orat. 146 a, Formæ dicendi ſpe⸗- cie diſpares, genere laudabiles. Orat. 199 b, Virtutes ſpecie diſpares prudentia coniungl. de Orat. 145 b, In ea uarieta- te oratorum ferè melius à deteriore facuftate magis quàm genere diſtinguitur. pro Seſt. 23 a, Sed genus unilerſim bre ui circumſcribi& definiri poreſt. ꝛde Ora. 207 b. Idem genus uniuerſum in ſpecies certas partietur& dinidet. de Antici- tia 10 a, Amiecitia nullam ætatis degendæ rationem, patitur eſſe expertem ſui. de Leg. 161 b Prima& inchoata intelligé- tia: id eſt, primum genus. de Orator. n9 a, Et idem de cæte- ris rebus eiuſdem generis uel ſeparatim dicere ſolemus de genere uniuerſo uel definitè de fingulis temporibus, homi nibus,&c. de Inuenr. 80 b, Lex ſcripta, uel de genere omai, uel de parlée quadam. de Orator. 121 a, Argumenta reuocen- tur oportet as SeMts& ad naturam uniuerſam.& ibid. O- ratio ad unitterſi Beneris diſpntatlonom referatur, eeelle eſt.& ibid. Generum uniuerſæ quæſ tiones.& ibid. b, Perp tui iuris& uniuerſi gen eris qua eſtio. Pro Flac. 151 a, O Quær
82 —
2 3
—₰ E 6 . 1—
dum eſt ergo de communi? genere teltium. Je Orar. 4, ½
nerum Iunfinitæ elttones, de COrat. 121 b, Genera elle den
rn 4„14 2SIrar„ nita non ſolùma numero, ſed etiam haueitate. de Qrat. 100 0
1 3 1⸗ 41 8 1s-cluile in genera diuidat par b, S i quis omne lus G 111e IIss S 8* duuildat, G Ack P rp. auca. ſunt. de Orat. 9 4 a, Res aliquas ue rbis deſigr are, generibus 11 A ad. 5 R 1 14 illuſtra re, Pal rribus diitribuere. Acad. 13 b, Nihil de ſuo gene 2 541
re in aliud genus transferri] Offic. 42 a, Mihi hæc ora tio ſuſcepta non de te eit, genere toto. Off. 45 b, Tota jgitur ratio tallum 1 ar zirionum genere uitioſa eſt, ‚tempo- ribus neceſſaria. de F n.97 h.,” Sed ea æſtimatio genere ualet
.. 2
nõ magnitudine. I Tal.23s b, Natura quicquid g
luicquid genuit, in ſuo genere p perfe ctum eſſe uolui it.d de Nadn. a, Sole efäche uro. mnia floreant,& in ſuo quæq; genere pi ubeſcant. T ul. 195 b, Perturbariones genere quati uor ſunt, partib. plures de O. rat. 123 b, Genera 2& partes g generibus ſubiectæ. de In. 69 a, Noni in omnem cauſam, ſedi in omne Zenus cauſę incidunt. „Qui diligenter oninium cauſarum uim& naturam cogzouert cùm genere primo, tum etiam forma eas intel. ligat diſsidere. Top.: 24 a, VItimum genus id eſt, quod uo- cant generaliſsimi um. de Orat. 33 b, Explicatis shis generi- bus,& modis diſceptarionum. I. V. nz a, Vt intelliga tis eum Roma quæſiſſe, non modò genera urandi, ſed etiam nomi- na. Tuſcu. 232 b, Diuitiæ genere, non numero cernuntur. de Opt. 243 a, Oratorem genere non diuido, perfectum enim qu æro.& ibid. Vtrum id ſit non genere, ſed g gradu. pro o Pöp. 2 a, Bellum Sefiere ipſo nece eſla arium, magnitudine periculo ſum,&c. pro Dom.⁊ 28 a, Tantus ſplendor generis hominm, nm rdinum pro Cor.. In omni genere& uarieta- artium excellere. de Or. 104 a, Teneat oportet uenas cu- uſ ſq; generis, Tralis, 01 dini»,I. A. 197 a,] Num ex iu dicut m ge aere& forma.& ¹96 b, Si hoc genus in unum redigatur: id eſt ſ ſi omnes hæ pe ecuniæ con gregeutur. I. A. 206 a, Semper eum duo genera, lenonum& latrronum delectarunt, pro
Seſt. u a, N on ſum tam inſolens in dicendo, ut omni
nere oratione em aucuper.. pro 28 a, In Hos g enere fuimus h& a lij complures. Epiſt plura faciam quàm ſcribere audeo.& Tuſc. 171 3,QMie E 300 a, Qua de re& de hoc genere toto pauca cognol. I. V. 62 b, Sed de iſto cuſtode toto ſic uobis breuiter reſpo 8nde bo. Brut. orb, Tuum conſilium Brute dert eto geners belli & ibid. a, Qu 2ic ſentiam tota de Conſtirit 51 nehuin 1s belli. Gec. Qu. Fr. 307 b, Pe quotidiei in omni genere deſidero. 254 a,Is me in omni ge enere delectauit. Att 1197 95 Tota do- mus in omni genere di ilige ns. Tuſcul. 192 b, in? Athamantem furere dicimus. de Amic. 108 a, S zunt igitur cõ- ſtantes eligendi amici, cuius generis magna penuri eſt. At. 5a, Quo in genere magno ſtudio cfferimur. de Orato. n0 a, Quii in aliquo g genere inconcinnus ineptus dicitur. de Orat. 135 a, Hluis us generis plenus et nn At. 98 a, Prudẽ tia tua, quam in omni genere iudico ſingularem. Or. 205 b,
Genus hoc Græci appellant AAAwy piav, nomine recte gene re melius eſſe, qui iſta omnia trans daricnos uocat.& 19 ‧a, Neq; uerò fine philoſophorum diſciplina genus& pecier m cuiuſq; rei cernere, neq, eam definiédo explicare, nec tribue re in parte es poſſumus. Tribuere rem uniuerfam in partes: id eſt, genus. L. Tribuo. de Opt. 243 a, A pe erfecto ꝗ abſunt non genere differunt, ut Actio Teren rius, ſam eodem non ſunt pares. Or. z01a, Orationis genus ſonans e ſt in illo epi- dictico g genere. de L. 160 a, Ex tot animantium generib. atq; naturis de Nar 45 b, Vzria geascebe eſtiarum, uel ſcicurũ uch ferarum. de Cl a. 176 a, Licinius genere toto feruidior. Qu- Fr. 324 b„ I 1 bi11 iſti 8 generis 8 in ſcribendo priores Partes tri- buo quã mihi. Off. 24 a, Impli cari aliquo certo genere cur- ſu uiuẽdi. de Or. 158 a 4, EX quo genere hæc funt.& ¹92 2 b Et eius generis homines.& 103 a E4. eo genere. At. 2 1073 Or. tiones, aut aliquid id genus ſoleo ſcribere. de Inuent. Quod genus, ut neceſfe eſt,&c.& 82 b Quo d genus, iden contrarium eſt diffidenrtia.& ibid. Quod genus, pa actũ, pa iudicatũ.& ib id. Qu odg Benus, uirtus,„(cientia, uerit as eſt.& 83 a, Quod in genere eſt gloria. a d Her. 15 b,( Quod genus ſunt, qui,&c. za a, Quod genus, ſi dicam, me, dec. d 9 b, Quod ge enus ut eas, Gee. Re delInuent 47 b. de Fini b. 107 a⸗ Cx æterad;, quæ e ſunt generis e danſdeann. Oc. 2 b, E Et quæ ſunt generis eiufdem.&4 b, Et ea quę ſunt his ſigrili a. de rin. 69 b, ſſtius generis aſotos.
GE NVS, pro ge nte,& nomine de Clar. ora. 183 b, S Scipionis genus eſtex pfius ſapienti. æ ſtirpe g generatum. I. A. 193 b, Vir tus, quæ propria eſt Romani generis at„ſe miujs. in Verré, 273 a, Qui nobili gener enati ſi t. pro 8 k. 20 b, A liquis ge-* nere acnobilitate ſuæ ciuitati facilsprimus. de Orat. 135 45 Quidam malo genere natus. pro Cec. 296 a, Serui tuæ fami liæ& genere&n aomine continentur. p ro Mure. 127 a, Con- tempfiſti I.. Murenæ gel 18, ex. tuliſti tux am. pro Flac. 147 b,
& Natio Gracorum,&c. à genere iſt 0,&c. in illo numero, c. de In.
7 4] 5— † 2 24 nOC tOtO genere
— 5
—
8
— „2 R8s
—
—ÿy
——

204) mmeraſ
h 14 0 ntie Fracre aea e * hern Anere, 1 d. 4 3 199 6
4 1 4
Ran ogen r gio aeceſen ee
1e FKaumunm Km(Oagregendn. 1 Ln 2 ner, laoeun& Lurronn d Non umn 1an aſolen 1.
u mn eenas d
menocr. pro P mnc.ahn Khcomoluecs. Eoi. hann
v A Ln 4
4 4 4—n 1 dm Ittotd 4 4 1 8 1 1 KRoamtoe koto A 20dam
4 b. Tann oamlun dentcenng
ennun totz de coabenenn
8
3*5. Ti asetiche momn Heaums
as Ronn romt dectan. e 3
n aen ungnm. Taſal A
4 4“ 1 ““ men a
*
mee
ant üa, Ma
19—.““ 1
un
5 8 4 a rs kpenS
v“.
““
n Hoohorun deu 11 dca
* 1 o In
609
dan 12
gerr am de Amcnkamn
gmer age badio cfnm n Tmera aas ncrt nconcianas ch4a, oleaus tt Nrun
* 3 4 omai genert dico gua
9 A 4 6 un 3 “ 1
G E
de In, Fo a, Hominum genus in ſexu conſideratur, uirile an muliebre ſit. L. Familia. G
GEOGRAPHIAphia. At. 25 a, De geographia dabo operã,
ut tibi ſatisfaciam.
GEOMETRA, metræ. geometres. Ofc. 58 b, Geometræ ſo-
lent non omnia docere, ſed poſtulare, ut ſibi quædam con- cedantur, quo facilius, quæ uelint, explicent. Acad. 28 a, Geo metræ prouideant, qui ſe profitentur non perſuadere, ſed cogere. de Fin. 90 b.& de Di. u0 b.& de Fat. 143 a, Geome- træ, muſici, grammatici,&c.
GEOMETRE 8, 1ræ. geometra. Aca. 7 a, Quomodo geo me
tres cernere ea poteſt, quæ,&c.
GEOMETRI Kæ. geometrica. Tuſc. 149 a,In ſummo apud
Græcos honore geometria fuit. de Or. i55 a, Geometriã Eu
clides& Archimedes tractauerũt. de D. 10 b, Quę in geome
tria deſcribuntur, mathematicorũ ſunt, non ariolorũ. de Fi. 53 a, Diſcere geometriam ab aliquo. de Orat. 100 b, In geo- metria lincamenta, formæ, interualla, magnitudines. Off. 4 b, S. Pompeius,&c.
GFEGMETRICA,rum. Tuſcula. 160 a, Quaſi geometrica
didiciſſet..
GEOMETRICVS, aum. Tuſc. 106 a,In illo libro puſio n?
quendam Socrates interrogat quædam geometrica de di- menſione quadrati. de Diuin. 134 a, Si uelim geometricum quiddam aut phyſicum, aut dialecticum explicare. Acad.
29 b, Qudd ſi geometricis rationibis non eſt crediturus, quæ uim afferunt in dicendo, næ ille longè aberit, ut ratio-
nibus credat philoſophorum. de Finib. 126 b, Vt multa non
modò probabili argumentatione, ſed etiam neceſſaria ma-
thematicorum ratione concluderent. Atti. 187 b, Sed tu me ytorνe— refelleras.—
5
GERENS, t. pro Qu. u b, Aliquis locuples,& ſui negocij be
ne gerens. I. C. 109 a, Malè gerendo negocio.
GERMANFE.ü fraternè. Qu. Fr. 316 a, Ego tibi germanè fra-
terneq́; reſcribam.
GERMANL,pOp. Att. 225, pro Cor. 61. de Pro. 75. I. P.9 7 GERMANITA S, ts. communio ſanguinis, quam barbari
fraternitatem dicunt, Vergil.& Liu. conſanguinitatem. pro
Lig. 14 2 b, Moueat te horum pieras, mouear germanitas.
de Ar. 253 b, Clodius in domeſticis eſt germanitatis ſtupris deſütatns
GERMANVS, a,um. ex eodem genere& ſtirpe eadem orti,
præſertim fratres& ſorores. in Verr. 102 b, C. Fannius fra- rer germanus Quin. Ticinij.& pro Domo, 237 a, de Finib. 124 a, L. Cicero frater noſter, cognatione patruelis, amore germanus. pro Mil. 115 b,& de Diuin. 39 a, Clo dius cum ſo-
rore germana nefarium ſtuprum fecit. pro Font. 283 b, Cũ
præſertim uirgo germana fratrem complexa teneat. Part. 237 b, Coniuges, liberi, germani parentes. in Antonium 233 b, Niſi fortè iure, germanum Cimber occidit. locus eſt ex
mhiguſsgses. GERMANVS. pro uero& fincero. Off. 65 b, Sed nos ueri iu
ris germanæq; iuſticiæ ſolid am& expreſſam effigiem nullã tenemus. de Legib. 169 a, Hæc eſt mea germana patria, hic
enim oõrtus ſum. contra Rul. 35 b, Illi ueteres germaniq́, Cã
pani. de Cl. 192 b, Hæc germana ironia eſt. de Or. i23 a, Inter Ariſtotelem& hos germanos huius artis magiſtros hoc in- tereſt,&c. Orat. 199 b, Hi cùm mutila quædami& hiantia lo cuti ſunt, germanos ſe putant eſſe Thucydidis. pro Cæl. 42 b, Germani luperci. Att. ⁷ a, Sub luſtrum autem cenſeri, ger
mani negociatoris eſt: id eſt, uerè negociatoris. At. 58 a, Aſt,
num germanum fuiſſet?
GERMANVS. pro fimili& congruenti. Par. 252 a, Memoria
literaturæ germanà quodãmo do,& in diſsimili genere ſi- milis. I. R. 32² b, Ilud uerò germanũ confilijs Catilinæ& Lã tuli, quòd me domo expuliſtis. Aca. 33 b, Erat Antiochus, ſi
perpauca mutauiſſet, germaniſsimus Stoicis. hæc eſt uera le
tio, etiãſi quidam corruptè legunt, grauiſsimus Stoicus.
GERR O, ru. adminiſtro, tracto, facio, tranſigo, tuieor Epi. 5 b, Quæ gerantur accipies ex Pollione.& d a, Quanquã te ita gerere uolo quæ per exercitum gereénda ſunt.& 131 a, Nihil
enim Romeæ geritur, quodte putem ſcire curare.& 14 b,
Qui mihi quaſcunq; res gerat, tuendus eſt. pro S. R. 4i a, Viri
fortes, quorum opera eximia in rebus gerédis fuit. Pro Do-
mo, 232 a, Illud pulcherrimum factum, quod ex autoritate ſenatus geſsi. Offi.3 b, Quæ cura exuſcitat animos,& maio= res ad rem gerendam facit. At. 20 b, Si ipſe negociuin meũ gererem, nihil gererem niſi conſilio tuo. pro S. R. 37 a,( ui
rem mandatam malitioſius geſsiſſet. Epi. 100 b,& pro Mu-
ren. 231 a, Vi geritur res. pro Quin. 3 a, Res quæ libidine, non ratione geruntur.& 2 a, A' principio quemadmodum res geſta& contrà ſit, exponam. pro Quint. 4 a, Hæc dum Ro- mæ geruntur, interea,&c. de Orat. 161 b, Res quafi gerantur,
ſub aſpectum pensè ſubijcere.& 131 b, Vt ijs qui audiũt, tum
G E 610
2 25 2 ½ 2 4* 8
geri illa fieriq; uideantur.& 140 a, Sapientia omnes res hu- manæ geruntur. pro Qu. 7 b,& de Finib. 138 a, Quid nego- cij geritur? in quo ille tot& tales uiros defatigat? pro Qu. R. 50 b, Tu tuum negocium geſsiſti bene. pro Qu. ub, Sui
negocij bene gerens. Offic.* Noſtro more malè rem geren
tibus partibus, bonis interdici ſolet. I. C. 1 9 a, Malè geren do nego cio. de Fin. 137 b, Maximè ij res geſtas audire& le- gere uolunt, qui à ſpe gerendi abſunt cõfecti ſenectute. Att. 78 a, Caſsius inſecutus hoſtes rem bene geſsit. Epi. 250 a,b, Gerere rempublicam. Poſtquam. 203 b, Bene gerere rempu blicam. pro S. R. 40 b, Cum ſolus rempublicam gererert, or- bemq́; terrarum gubernaret. pro Dom. 32 a, Illud pulcher rimum factum, quod ex autoritare ſenatus geſsi. in Ant. 202 a, b, Rempublicam ab aliquo bene& feliciter geſtam eſſe! Attic. 257 b, Gerere rem palam. de Fini. i38 a, Gerere aliquid priuatim. Attic. 261 b, Gerere, regere, gubernare. de In. 50 b, Gerere& adminiſtrare aliquam rem uel negocium: de Fi- nib. 104 b, Vt ſapiens uelit gerere& adminiſtrare rem. E-
piſt. 204 b, Neque ramen te impedio, quo minus ſuſceptũ
6G
2*
G
negocium pro tua fide& diligentia ex uoluntate Cæſaris, qui tibi rem magnam difficilemꝗue commiſit; gerere poſ- ſis. Epiſtol. ⸗⁷ a, Gerere aliquam rem ex ſententia.& 21 b, Ge 8 8 1 47.:..: 1,„ rere rem feliciter,& ex ſententia. pro Quint 12 b, Qui ma-
gna fide ſocietatem gerunt: de Legi. 193 a, Comitia illa ſunt
armis geſta ſeruilib. pro Seſt. 20 a, Vt ſuis munitus tutò in foro magiſtratum gereret. pro Seſt 11a, C. Marius ſextùm iam confulatum gerens.& 6 b, Gerere duumuirm Ca- puæ. I. V. 136 a.& ad Heren. 18 b, Gerere poteſtarem: id eſt, magiſtratum.
ERERE pro referre, uel repræſentare. Off. 25 a, Magiſtra- tus gerit perſonam ciuitatis.& 5 a, Illi ſeptem ex mediorũ officiorum frequentia, ſimilitudinem quandam gerebant ſpeciemꝗ; ſapientum.& 68 a, In hominis figura immanita- tem gerere belluggg./.
ERERE, pro habere, uel oſtendere. Offic. i2 b, Vos enim iu uenes animum geritis muliebrem. Part. 123 a, Gerere igitur ERERE, pr Rabere, præbere, tractare, adhibere, probare.
Att. 87 à,Ille ualde ſe honeſteè gerit.& 37 a, Nunc ita nos ge-
rimus, ut,&c:& 130 a, Qut hic poteſt ſe gerere nõ perditè?
Off. 18 b, Quanto ſuperiores ſumus, tanto ſummiſsius nos geramus. Att. 77 a, Sic in prouincia nos gerimus, quod ad abſtinentiam attinet, ut nullus teruntius inſumatur in quẽ- quam. Offic. 20 a, Natura nos docuit non negligere, quem- admodum nos aduerſüs homines geramus: pro Ar. 187 b, Gerere ſe pro ciue. Epiſt. i8i b, Quénam modo me gererem aduerſus Cæſarem, uſus conſilio tuò ſum. Tuſc. 185 a, Tur- piſsimè ſe gerere. Att.*† Prudenter ſe gerere. Attic.z3 a, Et ad
me àb eõ quaſi væbêuas afferes quemadmodum megeraã.
Epiſt. 209 a, Quo in munere ita ſe ttactauit, ut,&c. pro L. 137 a, Qui in legatione omnibus ita ſe probauit, ut,&c. J. C.
m7 a, Deinde ira me in rep. tractabo, ut,&c. Qu. Fr. 29 4 a, Be
ne ſe adhibere in poteſtate. pro Seſt.; b, Gerere bellum cum aliquo. Ep. 38 a, Gerere amicitiam. Liber de amicitia geren-
da. J. V. 65 b, Gerere graues inimicitias cum aliquo:id eſt ha
8
bere, uel exercere. At. 228 b, Gerere ſimultatem cum aliquo. pro Deiot. 149 b, Tamen hominũ more inimicitias gerere poteratis. Præ ſe gerere: id eſt, præ ſe ferre. de In. 82 a, Præ ſe gerere quandam utilitatem.& 65 b, Nam affectionis ratio perſpicuam ſolet præ ſe gerere coniecturam-
GEREREmorem alicui, Pro obſequi. de Nat. d. lib.:. pag.
26 a, Tum Balbus, Gerã tibi morẽ,& agam quàm breuiſsi mè potero. Tuſcul. lib. i. pag. i5 b, Geram tibi morem:& ea quę uis, ut potero, explicabo. ad Her. 13 b, Morem gero, ob- ſequor, obtempero.
GEST Arum. acta. Poſt Red. 207 b, Tüne auſus es iſto ocu-
lo, non dicam iſto animo, iſta fronte, non uita, tanto ſuper- cilio, non enim poſſum dicere tantis geſtis, cum Gabinio
conſociare conſfilia peſtis meæ?&c.
GESTIENS, 1.)(Perterritus. de N. 56 a.
7 1 8«.
GESTIO, ſtis. geſtu corporis deſiderium aliquod oſtendo,
prægeſtiò, ſtudio efferor tui uidẽdi, in foro ſalto, tanta læti cia auctus ſum, ut mihi nõ cõſtẽ. de Fin. 67 a. de N. 16 b, Qd ni ita eſſet, cur nõ taurus æquè contrectatione geſtiret?l. A. 194 a, Antonius ſenarũ delere geſtit. Att. 60 b, Geſtio ſcire i-
Kta omnia. pro Mar. 132 b, Parietes huius curiæ tibi gratias
agere geſtiunt. Epi. 93, Nihil eſt cur aduenientib. te offerre geſtias. de Fi. 10 8 a, Nil erat quod Zeno mutare geſtiret. At.
27 a, Geſtit animus aliquid agere in rep. de Pro. 76 a, Si in ca
pitoliũ inuchi uictor cũ inſigni illà laurea geſtiret. Off. 20 b, Qui nimia uoluptate geſtiũt. Tuſ. 212 a, Cũ& inaniter& effusè animus exultat, tũ illa læticia geſtiens uel nimia dici poteſt.& 231 b, Blatus inani leticia, exultãs, temerè geſtiẽs. & us b, Læticia ut adepra iã aliquid concupitũ efferatur ac
3 geſtiat⸗
3 C 3

6n G3
geſtiat. de Fin. 67 a, Læticia geſtire. de Ora. u0 b, Animi no- ſtri forenſib. negocijs defeſsi geſtiu nt,&c.
GESTIO, nz. actio, tractatio. de Inuent. 66 b, Deinde eſt i- pſius negocij geſtio vtractãda.& 50 b. In geltione negocij.
GESTO, as. fero, porto. in Anton. 251 b, Idque caput geſta-
ri iuſsit in pilo. 3 1. 3 GESTVS, a, um. Or. 199 b, Thucydides res geſtas& bella nar rat.& Off. 12 b, Nemo non quaſi m ercedem rerum geſtarũ „...8„
deſiderat gloriam. Item pro Cor. Iæpe. 5, GESTVS, ſtus. motus corpo ris, àctio. At. 86 a, Illud de geſtu hiſtrionis tu ſceleſtè ſuſpicaris, ego dꝑεe ſcripfi. de Ora. 95
a. Qui in geſtu ſemel peccarit;, non continud exiſtimatur
„——₰
neſcire geſtum. Offic. 26 a, Hiſtrionum nonnulli geſtus ine- ptijs non uacant. de Orat. 95 b,& 130 a, Geſtus penè ſummo rum actorum.& pro Quin. 14 a, Miror corum impudentiã, qui agunt in ſcena geſtum inſpectante Rofcio: pro K. P. 128 a, Humeris geſtum agebant. Orator. 204 a, Lumina quæ Gręci, quaſi aliquot geſtus orationis αναυαa appellãt. de
rat. 107 a, Vox& geltus ſubitò ſumi,& alicunde arripi nõ poreſt. Acade. 36 a, Et hoc quidem Zeno geſtu conficiebat. nam extenſis digitis aduerſam manum oſtédebat, ac uiſum dicebat huiuſmodi eſt. Or. 131 a, Cum extento brachio pau- lulum eriam de geſtu addidit. Par. 1z 0 b. Vita quæ mihi ge- ſtu môoderatior, omni uerſu aptior eſſe debet. pro Cæl. 57 a, Grarificatur omni geſtu accuſator, fignificat enim,&c. in Vat. 36 a, De geſtu intelligo quid reſpondeas. de Orat. 152 a, Nunquã agit hũc uerſum Roſcius eo geſtu, quo poteſt. pro Qu. R. 4 ½ b, Non codem tempore,& geſtum,& animam a- geres! ad Her. 21 a, In geſtu conuenit uenuſtatem conſpicien dam, nec turpitudinem eſſe, ne aut hiſtriones, aut operari] uideamur eſſe& ibid. Si utemur amplificatione paulò tar-
diore,& conſideratiore geſtu conueniet uti.& ibid. Seda- tus& conſtans geſtus.
GETAE, pop. Att. 145.
GIGAS, s. Tiranes. de Nat. 40 a, Dij cum Titanib.& cũ Gi- gantibus beilum ge poeræ ferunt, bellum dijs immorta a, Nam quid eſt al 3 naturæ repugnare?
GIGNO, guss. genero, creo, pario, pro creo, ſuſcipio. de N. z a, Omnia quę natura gignit, maturata pubeſcunt.& paulò ſu prà, Et reliqua quæ terra pariat.& de Fin. 132 a, Ea quę ter- ra gignit. Off. 5 b, Quæ in terris gignuntur, ad uſum homi-
† 1. 1 11*
b. intuliſſe. de Sen. 24 8
2
num omnia creari. de Nat. 52 a, Piſces, ut aiunt, oua cum ge nuerint, relinquunt. de Orator. 121 b, Si mihi filius gignitur, &c. de Fin. 53 b, Ad maiora quędam nos natura genuit.& 87 b, Vt in gignendo, in educan do. de Na. 6‧ a, Hercules hic ex Larona quem lupiter genuit. de Di. 28 a, Seminum uis, que ad gignendum procreandumꝗ; plurimm Ualet, Tuſ. 215 a, Morbus& ægrotatio extotius ualetudinis corporis con- quaſſatione& perturbatione gignuntur. ad Her. 25 a, Päre- re, gignere, proferre.& 24 b, Gignis nobis nouas præceptio
ſes. de Clar. 198 a, Qui nõ illuſtrauit modò, ſed etiã genuit in hac urbe dicendi côpiam. Anteq. 193 b, Pax& concordia
xtraneis gignetur. I. A. 264 a, Vt idéẽ Deus urbem hanc gen tibus, uos huic urbi genuiſſe uideatur. Or. 297 b.Plato ide- as gigni negat. de N. ⁊a, Cum ipſe ſui generis initium ab ſe gigni& propagari uellet. de Vn. 199 a, Cum Deus animum ex ſua mente& diuinitate genuiſſet. Tuſc. 200 a, Tũ opinio nes ueræ firmæq́; gignuntur. pro Cęl. 47 a, Multa nobis blã dimenta natura ipſa genuit.
GLACIES, z. de Natu. 31 a, Glaciem calore liquefactam& dilapſam diffundi.
GLADIATO RK, ris. laniſta, myrmillo, machærophorus. de Or. i16 a, Ars ludicra armorum,& glad atori,& militi pro- deſt aliquid. I. 4. 202 a, Quem gladiatorem non ita appella uit ut interdũ etiã M. Antonius gladiator appellari ſoler, ſed appellant ij, qui plans& latinè loquuntur, myrmillo in Aſia depugnauit. ꝓ§. R. z1 a, Vetus ac nobilis gladiator. pro S. R. 20 a, Homines ſicarij atque gladiatores. I. V. 180 a, Qui à ſcurris potius ſemper gladiator, quàm ſcurra appel- lats fit. pro S. R. 38 a, Nü ille laniſta omnino iam à gladia- tore ceſsiſſe uideturiſ.. 33 b, Si mihi cum illo buſtuario gla diatore decertandum fuiſſet. I. A. 174 b, Tam bonus gladia tor rudem tam citò accepiſti. Or. 219 b, Athletæ& gladiato res. pro Syl. 177 b, Gladiatorum familiæ.
G LA DIATORIBVS abſolutè, pro lu dis funebribus ſiue
Hadiatorũ munere. Att. z2 a, Is quærit ex me, num conſueſ-
ſem S
16 4 b,& I. A. 1§9 b,& 224 a, item Att. 38 b, Vt in foro, gladia-
tor b. Gabinij Pompeiũ adorirentur, malè legunt hic qui-
dam, cum gladiatorib. nam tẽpus ſignifieat ludorum, quo
8
1 ₰ ... 4 8 laditatores à Gabinto exhibebantur. 2 PHTISA„ GLADIATO RIVS,a, um, de Orat. 139
38 a, In ipſo illo gladia-
Siculis Iocum gladitorib. dare.& Att. 34 a, ité Fam. Ep.
G L 612 torio uitę certamine. pro Muren. 14 b, Si uirgo Veſtalis hu. ius propinqua locũ ſuum gladiatorium conceſsit huic,&c
4 4—„ 1— 3.: pro Mil. 119 b, Pugna gladiaroria. I. C. 106 a, Ludus gladia-
L
torius. Tuſ. 2190 a, Gladiatoria irac undia, Ars ludicra armo rum L. Gladiator.
„
GLADIV S, da. ſica, pugio. de Ora. 124 a, Et tu inimicus aius cum gladio cruento co mprehenſus es. in Catil. in a, lidem gladios in rempublicam diſtrictos retudimus.& ibid. Mu- crones gladiorum A iugulis noſtris reiecimus. pro Mar. 133 b, Gladium uagina uacuum in urbe non uidimus, de Inu er. 63 b, Educere gladium? uagina.& At. 56 a, Eductis gladijs. Off. 74 b. Diſtringere gladiũ. I. A.164 b, Gladio ſtricto inſe qui aliquem. de Inu. 63 b, 6 4 a, Recondere gladium in uagi-
nam. I. C. 112 a, Ex ædibus Cethegi maximum ſicarum nu- merum gladiorum; extulit. Tuſcu. 240 a, Fulgentem gla. dium è lacunari ſeta equina appenſum demitti iuſsit. Attic. 10 b, Gladio plumbeo iugulatum iri. pro Seſt. 7 b, Vt ſi gla- dium paruo puero dederis. pro Cec. 0¹ a,Suo quemadmo dum dicitur, gladio confici.
GLANDIFER a, um. in Anton. 179 b, Quæ arationes glan- diferæ& fructuoſæ ferebantur. de Legib. 156 a, Glandifera quercus. b.
GLANS, duw. quercus arboris nux. de Ar. 244 b.
GLARE A rez. arena, uel lapides munitiſsimi in littorib. Qu,
Fr. 318 b, Eo loco puluis non glarea iniecta eſt.—
GL EB A, bæ. ceſpes terræ. de L. 5ib, Iniecta gleba tumulis& humatus eſt,& gleba dicitur. I. V. 153 b, Iniquos decumanis omnes dicebat eſſe, qui unam agri glebam poſsiderent. con tra Rull. 88 a,& vo b, Non adimitur cuiquam gleba de Syl- lanis agris. pro Cec. ²96 b, Glebis, aut ſaxis, aut fuſtibus ali quem de fundo præcipitem agere.& ibid. Non eſſe arma ce
pites neq; glebas.
GLISCO, ſcu. creſco. in Hort. Ad iuuenilem libidinem co.
.. pia uoluptatunn gliicit, ut 1gnls O160.
ee Græci uocant. de N. 49 a,
·„ ⸗ e N. 35 b, Mun G1 uolubilitas, q Uæ ni
9
ndus. de Vn. 19 ο a, Mundus globo- 2
— ₰
1. ſus elt fabricatus, quo 4
ſi in globoſa forma eſſe non poteſt. de N. 45 b, Terra folida & globoſa. de Som. 123 a, Stellæ globoſæ& rotũdæ. ad Her. 33 a, Saxum globoſum: id eſt, rorundum.
GLOB VS, bi. Qν. de Na. 35 a, Dulæ formę præſt antes ſunt: ex ſolidis globus, ſic enim ραᷣ a, interpretari placet: ex pla
nis circulus uel orbis, qui iε Græce dicitur. de Som. 128
a, Ille globus quem in hoc templo medium uides, quæ di- citur terra.& ibid. Srellarum globi rerræ magnitudinem facilè uincunt. Tuſc. 162 b, Tum globum terræ eminentem à mari. de D. 100 a, Cum cœlũ diſceſsiſe uiſum eſt,& in eo anima duerſi globi.
GLOMER O, ras. colligo, inuoluo, implico. de Di. 84 a, O- mnia fixa tuis glomerans determinat annus.& Tuſc. 180 4, Clades uetuſta ſeclis glomerata horridis.
GL ORIA, æ. claritates, ſplendo r, lux, amplitudo, de Inu. 83
a, Gloria eſt frequens de aliquo fama cum laude. pro Mar. 135 a, Gloria eſt Mlluſtris& peruagata multorũ& magnorũ 4.— ‿
1
uel in ſuos ciues, uel in patriam, uel in omne genus hominũ fama meritorũ. Offic. 9 a, Summa igitur& perfecta gloria conſtat ex tribus his, 6 diligit multitudo, ſi fidẽ habet, ſi cũ admiratione quadã honoré nos dignos putat. Tuſc. 190 b⸗ Gloria eſt cõſentiens laus bonorũ, incorrupta uox bene iu
4 e 3 6.... 3 ſplendorem J. fugientis, ueram gloriam, qui eſt tru tus ue- ræ uirtutis, repu diare. Ofic. z b, Vix inuenitur qui laborib.
22* 1—* 1
ſtarum deſideret gloriam. in Ant. z01 a, Neq; enim ullã mer cedem tanta uirtus prærer hanc laudis gloriæq; deſiderat- Tuſc. 172 a, Gloria uirtutem tanquam umbra ſequitur. Att.
1 ½
226 b, Illinon heroes, ſed dii futuri quidem in gloria fempi
5* 1
terna ſunt. pro Arch. 190 b, Trahimur omnes lau dis ſtudio,
& optimus quiſque maximè gloria ducitur. philoſophi e⸗ tiam in libris, quos de contemnenda gloria ſcribunt, noms ſuum inſcribunt: in eo ipſo in quo prædicationem nobili- tatem, deſpiciunt, prædicari de ſe ac nominari uolunt. de Or. 124 a, S; pecunia tantopere expetitur, quanto gloria ma⸗ gis eſt expetenda?Anteq. 193 a, Si dulcis eſt gloria, conſeque re uirtutem. pro Pl. 271 b, Is gloria maximè excellit, qui uir- tute plurimuũ pręſtar. pro Seſt. 13 b, Vita breuis eſt, curſus glo riæ ſempirernus. Anteq. 196 a, Nam uitam ſi eripiunt, non adimãt gloriã immortalé. I. C. 123 a, Sic in æterna gloria Ma rius, qui,&c, de Or. un b. Annibalis nomè erat magna apud
mn
—
—

34 d
4 doa Barea ntcae.
2 8* kerre l. rhd lea “ 1 à& 8d4 cntar. 1N h 64. 1a
12s en auam gn gäm . 4 Xon adimenr 3
6 “ 44 2
Ln
LArnen n San eo. äNmnan
9In eun tut. de Va.kalde
Sran, uad? ½ ε tannsxd
1 Hodelns e. de N./ e MWadmbhn lA ema e. o9 potet deNaak à 4 m 1 Kerile godelränm im SObfum d d„ocuadun.
JI de N Deromm—
hi a Fe tnim erà e attmnk
11s af drdi4, A rxt don
dn Jaum 2 1 wemolo nedianns “
s.& 4. Krllaran Podt ne
645b, Tan—
ns. T us godamn 40 29 4Cun crld dcſela lur*⁴
n 10. 110— au 0lu0, 10 444:44 Se dcterma * 8* 8 mer LAAe
4AE* 1. aueril!
2*
8 d 8
444 4
* d Cledu mmin 1 44 Fe ruputm gerr Kdädat
16 al
3„lendos,abxThian . 1 u 38 4e 4420 uniem
— unam ailndanfe
„.·“
613
G I. b 8 Onanes gloria. Off. 69 a, Hic in maxima gloria eſt. pro fl. i5 b. In imperio atque in publica dignitate, omnia ad gloriam ſplendoremq; reuocantur. de Cl. 186 b, Cn. Pompeius ma- iorem dicendi gloriam habuiſſet, niſi,&c. I. A. 182 a, Illi eam gloriã conſecuti ſunt, quę uix cœlo capi poſſe uideatur. Ep. 36 a, Vt mihi nihil neq; ad honpré, neq; ad gloriã acquiren- dam deeſſe putarem. I. P. 93 a, Mihi illa omnia immortalem gloriam dederunt, tibi ſempiternam turpitudinem inflixe- runt. Ep. 68 b, Vt me ſempiternæ gloriæ per eum commen- dari uelim, qui non ipſe quoq; in me commendando pro- priam ingenij gloriam conſequatur. de Am. 101 a, Qui ob a- micitiam ſumma fide ſeruatam maximam gloriam ceperit. Partit. uu8 a, Qui gloria ſe& prædicatione effert. in An. 158 a, Ea autem eſt gloria& laus rectè factorum& magnorum in rempubl. meritorum. I. A. 159 a, Charũ eſſe ciuibus, bene de repub. mereri, laudari, coli, diligi, glorioſum eſt. de Fin. 142 b, Gloria quæ habet formam honeſtatis& ſimilitudinem. Offic. 9&c 13 b, Altiſsimus animus& gloriæ cupidus. de Or. 1722 b, Vt gloria clarus, autoritate grauis. At. 274 a, Solida ue rad; gloria. I. A.204 a, Vera, grauis& ſolida gloria. pro Plan. 271 b, Honorum gradus ſummis hominibus& infimis ſunt pares, gloriæ diſpares. pro R. P. 128 b, Quod genus eſt tan- dem̃ iſtud oſtentationis& gloriæ? Ep. 101 a, Moriar ni(quæ tua gloria eſt) puto te malè à Cæſare conſuli, quàm inau-
rari. At. 2 49 b, De gloria excudam aliquid„ederow qdd
lateat in theſauris tuis. Att. 255 b, De gloria librũ ad te mifſ.
SELORIA TIO, on. de Fin. 69 a,Ex quo efſcitur, gloriatio-
no ut ita dicam, dignam eſſe beatam uitam.& ⁷ b.
GI.O RIOI.Alæ. Epiſt. 69 a, Vt noſmetipſi uiui gloriolano
Kra perfruamur.& 9⁸ b, Etiam hiſce eum ornes gloriolæ inſignibus.
ö(GCI,ORIO R aris. prædico, de me prædico, gloria me& præ- 3
dicatione effero. Anteq. 197 b, Equites Rom. quorum factis gloriantur ciues, lætantur ſo cij, gemunt hoſtes. Orat. 213 a, Quidam nôminibus ueterum gloriantur. de Na. 77 b, Pro-
pter uirtutem iure laudamur,& in uirtute rectè gloriamur.
Tuſ. 258 b, Non pudet philoſophũ in eo gloriari? pro Lig. 140 b, Sed hoc non concedo, ut quibus rebus gloriemini in uobis, eaſdem in alijs reprehendaris. Off. 47 b,& de Fin. u17 b, Nobis quoq; licer in hoc quodammo do gloriari. de Ein. 96 3, Nemo de miſera uita gloriari poreſt. pro Plan. 263 a, G& Par. und a, in Vat. 35 a, Tu de tuis diuitijs intolerãtiſsimè glo riaris. de Cla. 170 b, At ipſè de ſenec mentitur in gloriando. pro D. 231 b, De rebus ſuis geſtis gloriari. Sal. in Cic. 271 a, Quafi uerò togatus& non armatus ea quæ gloriaris, confe ceris. pro Cęl. 4 a, Defendendi cauſa hæc, non gloriandi lo quor. de Ar. 24 5 a, Et ſua concio riſit hominem, quomodo ipſe gloriari ſolet, ducentis confixum ſenatuſconſultis. de Ar. 24 7 a, Ne nimis gloriari uidear. de Sen. 94 a, Vt de me ali quid more ſenum glorier. Attic. 12 a, Non enim mihi uideor inſolenter gloriari. de Sen. 83 a, Equidem poſſe uellem idem gloriari quod Cyrus, ſed tamen hoc queo dicere, me. Offic. 16 a, Licet enim mihi M. Fili apud te gloriari, ad quem,§c. de fi. 75 a, Quæ cum diceres,&c. tu ipſe mihi gloriari uide- bare. I. P. 79 b, Hic mihi etiam gloriabitur, ſe omues hono- res ſine repulſa obtinuiſſe? Tuſc. 233 a, Gloriari contra ali- quem. de Or. 132 a, Cum quidam omnes prouincias ſe pera- graſſe gloriaretur. de N. i5 b, Mali ædificij dominus gloriãs ſe architectum non habuiſſe. 1 3 GLORIANDVS, da. Tuſcul, 233 a, Nec in miſera uita quic- quam eſt prædicabile aut gloriandum.& ibid. Er eſt in ali- qua uita prædicabile aliquid& gloriandum ac praæ ſe feren dum.& ibid. Beata uita glorianda,& prædicanda,& præ ſe ferenda eſt. GLORIOSE magnificè, elatè. pro Mil. us a, Gloriosè men tiri.& pro Do. iz1 b, De ſeipſo glorioſius loqui.& de Or. un b, Exorſus es enim non gloriosd.9 GLORIOSISSIME. aduerbium. Att. 223 b, Noſtri autem
zgauis, quod per ſeipſos confici potuit, glorioſiſsimè& ma-
gnificentiſsimè confecerunt.“ GLORIOSVS. præclarus, qui in maxima gratia eſt& glo- ria, oſtentator. de Ar. 255 b, Mihi exire domo mea ad ratio- nẽ reip.glorioſum füit. de D. 92 b, In illa fuga nobis glorio-
ſa, patriæ calamitoſa. pro De. 151 b, Quę ſi in priuatis glorio
ſa ſunt, quãto magis cõmemorabũütur in regib. I. A. 15 b, Id-
que reip. præclarũ fuiſſe tam multo s,tũ multo ipſis glorio-
ſius eſt. de D. 109 b, Magnificũ etiã illud, Romanisꝗ; homi- nib. glorioſum, ut,&c.& ar a, Cuius mors ita glorioſa fuit, ut eã cõcupiſceret filius. Ep. 1¹33 a, Mihi uerò glorioſum eſt habere,&cc. de Fi. 56 b, Facta illuſtria& glorioſa. Atti. 129 a, Non ſolùm glorioſis conſilijs utamur, ſed etiam paulò ſalu brioribus. de Or. 1012, Siue quem iſta præpotens& glorio- ſa philoſophia delectat. pro Fla. 157 a, Vbi illa magnifica& glorioſa oſtétatio ciuitatis. Pro Flac. Verùm eſto, glorioſus
6 R 614
fuiſti. Off. 28 a, Deforme eſt, cum irriſione audientium imi-
tari militem glorioſum. de Am. u4 b, Miles glorioſus. GLVTID AE. angues. de D. ↄ9 a, Familiam glutidarum aru ſpicinæ nobilitate præſtantem. GLVTINATO R, ris. qui ſchedulas ex quibus indices li- brorum conficiuntur, tabulis ſeu chartis applicet. At. 57 b, Et uelim mihi mittas de tuis librariolis duos aliquos, qui- bus Tyrannio uratur glutinatoribus.— GNARV S;a, um. peritus, ſciens. Or. 19 8 a, Pericles gnarus qui bus orationis modis animi moueantur. pro Seſt. 6 a, Gna- rus& prudens impudentium malorum. de Cla. 185 b, L. Si- ſenna gnarus reip.
GNATVS,;ti. filius. pro Pl. 271 b, Quanquam ad præcepta æ-
tas non eſt gnati.& de D. 59 a, O' gnata,&c. alids cognata. Poete... 1 3 GNIDIVS, 4, um. Gnidus oppidũ eſt Carię, ex quo Gnidius. de D. 85 a, Venus Gnidia. in Vat. 231 b, Quid GnidioseGc. GNOSIV S,, um. uel Cnoſius, à Gnoſo Creræ urbe. de Le. 159 a,In cupreſſetis Gnoſiorum. GORGIAS, Leontinus orator. de Or. 93 b. GORGON, L. Meduſa. I. V. 229 a, Gorgonis os pulcherri- mum einctum anguibus.
GORGONKæ. aliäs gorgonophora: id eſt, Pallas Gorgo-
nis caput in ſcuto ferens. Anteq. 196 b. L. Pallas. GORTYNIVS, a. à Gortyna opp. Cretæ. I. A. 197 a, Gorty- nius iudex. 3
GRABATVS,M. lectulus. de Di. 135 a, Deos immortales con- curſare omnium non modò lectos, uerumetiam grabatos, & his obijcere uiſa,&t.
GRACCHANVS, na. de Cl. 176 a, Iudices Gracchani. GRACILITAS. corporis habitus tenuior, ſubtilitas. de Cl. 170 a, Qui non tam habitus corporis optimos, quàm graci litates conſectentur. de Cl. 194 a, Erat in nobis ſumma gra- cilitas& infirmitas corporis, procerum& tenue collum, qui habitus,&c. GRADATIMä.gradibus, per gradus. Poſtq. 199 a, Honores quos eramus gradatim ſingulos aſſecuri, nune à uobis uni- uerſos habemus. Par. 234 b, Quę aſcendũt gradatim ab hu- milioribus uerbis ad ſuperiora. de Orat. 146 a, Hinc grada- tim aſcendere uocẽ utile& ſuaue eſt. de N. 59 a, Licet enim contrahere uniuerſitatem generis humani, eamꝗ; gradarim ad pauciores, poſtremò deducere ad ſingulos. Or. 209 b, Cũ gradatim ſurſum uerſus reditur. Acad. i3 a, Cum aliquid mi nutatim& gradatim additur aut demitur. Ac. 23 a, Minuta- tim& gradatim interrogare. Tuſc. 160 a, Gradatim reſpon dens eò perueni. Ep. 134 a, Ita pedetentim& gradatim tum acceſſus ad cauſam, tum receffus. de N. i9 a, Gradartim ali- quò peruenire. b GRADATIO,, ni. exornario quædam rüetorica. de Or. 162 a, Eſt etiam gradario quædam. ad Her. 32 a, Gradatio eſt, in qua non antè ad conſequens uerbum deſcenditur, quàm ad ſuperius conſcenſum eſt,&c. GRADIE NS; tis. Tuſc. 235 b, Serpétes quaſdam, quaſdam eſ- ſe gradientes: id eſt, beſtias.— GRADIO Reris. ambulo, eo, ingredior. de N. So a, Iam uerè alia animalia gradiendo, alia ſerpendo ad paſtum accedũt. Tuſc. 172 b, Quorum qui ſimilitudinem aliquam arripue- rit, fidenti animo gradietur ad mortem. GRADVsS, dus. gradus propriè ſunt, quibus in aliquem lo- cum aſcendimus: ex tranſlatione autem& locum& digni- tatem& momentum& ordinem& progreſſum quendam greſſumq; ſignificant. At. 53 a, Gradus templorum ab infima plebe cõpleri erant. pro Seſt. 10 a, b, Gradus eius templi tol- lebantur. pro Do. 224 a, Cum gradus Caſtoris conuelliſti- pro Cl. 37 a, Gradus illi Aurelij tum noui quaſi pro theatro illi iudicio ædificati uidebantur, quos actuſator concitatis hominibus compleuit.& pro Fl. 160 a,& I. A. 197 b, Epiſt. 85 b, Quẽadmodum ſcalarum gradus; ſi alios tollas, alios inci das, nonnullos malè hærentes relinquas, ruinæ periculum ſtruas, non aſcèſum pares: ſic,&c. Of. 32 b, In ipſa communi- tate ſunt gradus officiorum, ut prima dijs,&c. ſecunda pa- rentibus,&c. tertia patriæ debeãtur. de N. 2 b, Quartus au- tem gradus eſt eorum qui,&c. Part. 238 b, In omnibus cauſis tres ſunt gradus,&c. de Ora. 16 4 b, Eſt quiddam in remiſ- ſione grauiſsimum, quo tanquam ſonorum gradibus de- ſcenditur. Ora. 202 a, Orator omnes ſonorumtũ intendens, tum remittens, perſequetur gradus. de Nat. 19 a, A'beatis ad uirtutem uideo te ueniſſe gradibus. in Cat. 103 a,& pro Pl. 271 b, Ad ſummũ imperium per omnes honorum gradus ef ferri. I. A. 203 b, Vt gradus eſſent petitionis inter æquales. pro Mil. 106 a, Qui non honoris gradũ ſpectat ut cæteri. in Ant. 225 a, Tibi ſummus honoris gradus eſt. pro Marc. 127 b, Pater facilem huic gradum conſulatus adipiſcẽdi reliquit. in Ver, 16 8 a, Quæſtura primus gradus honoris. Offic. 72 a, 4 Teners

————
615 G
Tenere conſularis dignitatis gradum. pro Pla. 266 b, Sum- mum in aliquo loco gradum tenere& dignitatis& gratiæ. de Cl. 189 a, Gradus tuos& quaſi proceſſus dicendi ſtudeo cognoſcere. Or. 218 a, Stabilis quidam& non expers digni- tatis gradus. de Clar. 181 a, Eofdem gradus oratorum antea fuiſſe. Part. 230 b, Seruare gradus temporum. de Clar. 175 b, Nunc reliquorum oratorũ ætates& gradus perléuammur. pro Pomp. 15 b, Cuius ætas A ſenatorio gradu longe abe. & Epiſt. 45 b, Gradus ætatis. I. A. 155 b.In altiſsimo dignita- tis gradu locatus. Anteq. 194 a, Qui ſunt aſſecuti ſummum radum honoris. Poſtq. 204 a, In altiſsimo gradu dignita- ris collocati ſumus. pro Cl. 49 b, Altiorem gradum dignita tis aſſequi. pro Seſt. 7 a, Cum is præter ſpẽ in altiſsimo gra- du alienis opibus poſitus eſſet.pro Mur. 231 a, Locart in am- pliſsimo gradu dignitatis. I. V. 286 b, Gradus peccatorum in uno furto. Attic. 16 b, Cauſa publica deſperata quaſi hic radus mei reditus eſt, quòd mulieres reuerterũt. cont. Rul.
73 b, Sed attendite animos ad ea quæ ſequuntur, hunc quaſi
gradum quendam atq; aditum ad cætera iactum intelligi-
tis. de Aruſp. 253 b, Atd; P. Clodio gra dus ad rempub- hic pri
mus eſt aditus ad popularem iactationem& aſcenſus. I. V.
1009 b, Itad; maioribus in Africant ex hac prouincia gradus
imperij factus eſt. pro Cor. 63 a, Vt ſibi locus ſit, his gradib-
aſcenſus etiam ad ciuitatem. pro Do. 228 a, Quibus tãquam
gradibus in cœlũ mihi uideor aſcendiſſe. pro Mur. 137 a, A-
ſcendere unum gradum dignitatis. Offic. 46 a, Ad altiorem
gradum aſcendereé. de Aruſ. 25 a, Deteriore autẽ ſtatu ut ſi- mus, unus eſt inferior gradus aut interitus, aut ſeruitutis. pro Cor. õ8 a, Aliqui ex infimo genere& fortunę gradu. pro
Qu. n a, Qui primus erat officij gradus, ſeruatus eſt à pro-
curatore diligenter. de Cla. 191 a, Is ad ſummam amplitudi-
nem peruenit aſcẽdens gradibus magiſtratuũ. Br. 90 b, Qui eſſet eo, quo ego ſum gradu ſenatus Pépuliq; iudicio collo catus. Ac. 2 b, Quos populus Rom. in hoc gradu collocauit.
ro S. R. 41 a, Suum cuiq; honorem& gradum redditum eſ- ſe gaudeo. de Cl. 191 b, Videat ne ignoret& gradus,& diſsi-
militudines,& uim,& uarietatem Atticorum. de Fin. 144 b,
Gradus iſta res non habet. Epiſt. 179 b, Fateor me ad iſtum
gradum ſapiẽtiæ non perueniſſe. de Fi. ⁷ b, Deinde reliqui
gradus. pro Mur. 135 b, Vt omnes,& dignitatis,& gratiæ gra dus tollerentur. de Fi. i3 4 a, Multis gradibus aſcendere. Ep.
d a, Obtinere ſummum& altiſsimum gradum ciuitatis. 14 6
b,& ampliſsimum. Epiſt. 87 b, Omni gradu ampliſsimo di-
gniſsimus. de Or. 155 b, Cum omnis gradus ætatis recordor
tuæ. de Fi. 9ↄ9 b, Et gradus unus in ea uia, quæ eſt hinc in In- diam. Off irb, Gradus plures ſunt ſocietatis hominum.& 12 b, Non ijdem erunt neceſsitudinum gradus, qui& tem- orum. I. A. 208 b, Quis ciuis præſertim hoc gradu, quo me eſſe uoluiſtis,&c. de Vn. 19 8 b; Ad hanc conuerſionem, quæ pedibus& gradu non eget, ingrediendi membra non dedirt deus. IJ. V. 1 7 b, Vnoquoque gradu de auaritia alicuius com moneri. de Or. 1z1 b, Vt quotieſcunq; radum facias, totiens tibi tuarum uirtutum ueniat in mentem. Off. 16 b,& At. 261 b, Tumultuantem de gradu deijci, ut dicitur. de Op. 243 a, Aliud alio melius fit non genere, ſed gradu.
GRAEC E). Of. 75 b, Acilius ille, qui græcè ſcripſit hiſtoriam. de Ora. 97 b, Cùm ea quæ legerem græcè, latinè redderem. Tuſ.151 a, Scis enim me græcsè loqui in latino ſermone non plus ſolere quàm in græco latinè. de Or. 133 b, M. Cicero ſe- nex,&c. dicebat, ut quiſq; optimè græcè ſciret, ita eſſe ne- quiſsimum. pro fI. 48 a, Qui græcè neſciuit.
GRAECIA ciæ. pro Doni. 225 a, Cum alteri totam Achaiam, Theſſaliam, Bœotiam, Græciam, Macedoniam, omnem⅞; Barbariam condonaſſes. pro Fla. 159 b, Hæc cuncta Græcia, in qua ſunt Athenienſes, Aeoles, Dores, paruũ quendam lo- cum Europæ tenet, Aſiæ maritimam oram bello ſuperaram cinxit urbibus,&c.& ibid. Græciæ laudibus. contra Rul. 83 b, Corinthus erat poſita in anguſtijs& faucibus Græciæ. de Am. 98 a, Philo ſophi, qui in hac terra fuerunt, magnamꝗ; Græciam inſtitutis& præceptis ſuis erudierunt. de Ora. 122 b, Referta quondam Italia Pythagoreorum fuit, tum cum erat in hac gente magna illa Græcia. Tuſc. lib. 2, Verborum inops interdum Græcia.
GRAECOSTASIS,i. locus Romæ, ubi nationum conſi- ſtebant legati: à Græcis tamen appellatus. Qu. F. 306, Dein- de eius opere repentè à Græcoſtaſi& gradibus clamorem ſatis magnum ſuſtulerunt.
GR AEC V LV S, a, um. pro FI. 151 a, Motus temerarius gręculę concionis. Poſtꝗ. 207 a, Cum græculis philoſophari.& I. P. 94 b, Græculus aſſentator.& pro Mil. n2 a, Comites Græcu
li quocunq; ibãt. Græculus ocioſus& loquax. L. Græcus.
GRAE CV S,, um. Graius. pro Fl. 159 b, Tria Græcorum gene
ra uerè, Athenièſes, Aeoles, Dores. de Fin. 78 b, Sint iſta Græ- corum, quãquam ab his philoſophiam& omnes ingenuas
G R. 616
diſciplinas habemus. de Clar. 71 a, C. Sulp. Gallus maxim
omniũ græcis literis ſtuduit. de Orat. 155 a, Hæc politiſsima
doctrina trãſmarina& aduentitia: id eſt, Græcorum. de Cl.
194 a, Græca oratio plura ornameuta ſuppeditans cõſueru
dinem fimiliter latinè dicendi affert. de Ar. 248 a, Græci ar-
tibus, Hiſpani numero, Galli robore, Pœui calliditate ua- lent. pro Arc. 190 a„‚Nam ſi quis minorem gloriæ fructum putat ex græcis uerſibus percipi, quàm ex latini s,‚ Uehemen- ter errat: propterea quòd græca leguntur in omnibus ferè gentibus, latina ſuis finibus exiguis ſanè continẽtur. de Cl.
179 b, Quò latinus orator fine græcis literis peruenire po- teſt. de Cl. 188 b, Corta ſe ualde dilatandis literis à ſimilitu.- dine græcæ locutionis abſtraxerat. de Orar. no a, Hoc uitio cumulata eſt eruditiſsima illa græcorùm natio.& u5 b, Grę corum doctrina perridicula. G&109 a, Craſſus contemnere, Antonius ne noſſe quidem Græcos uidebatur. Qu. F. 292 b, Græci fallaces& leues,& diuturna ſeruitute ad nimiã aſſen tationem eruditi.& ib. Græci omnes uias pecuniæ norunt, omnia pecuniæ cauſa faciunt.& 293 a, Græcorum familia- ritates parum fideles ſunt.& ibid. b, Paconius neſcio quis homo, ne Græcus quidem, ac Miſius, aut Phrygius potius, pro Fla. 15¹ a, Homo leuitate Græcu s,crudelitate Barbarus. pro Fl. 161 a, Græcorum luxuria& leuitas. de Or. 93 b, Greci alicuius quo tidiana loquacitas ſine uſu. de Ora. 93 b, Quid mihi, inquit Craſſus, tanquam alicui græculo ocioſo,& lo- quaci quæſtiũculam, de qua meo arbitratu loquar, ponitis? de Or. 104 a, Qui audiunt;aliquem ineptum aut græculum putare. de Or. 95 a, Verbi enim cõtrouerſia tamdiu torquet græculos, homines contentionis cupidiores quàm uerita- tis. ad Her. i a, Græci ſcriptores inanis arrogantiæ cauſa ne parum multa ſciſſe uiderentur, ea conquifiuerunt, quę nihil attinebant, ut ars cognitu difficilior putaretur. de Ein. 9a, Latina lingua uberior quàm græca. de D. 93 b, Hæc uerba ipſa Platonis expreſsi:id eſt, in latinũ uerti. I. V. 234 a, Apud Græcos, græcè locutus ſum. pro Muren. 147 b,& 148 a, Pro Græcis& contra Græcos multa. I. V. 89 b, Græcorũ biben- di mos. Epiſt. 95 a, Cum græcos ludos ita ames, ut ne ad uil lam quidem tuam uia græca ire ſoleas. de Fi. 50 b, C. Marius uioαα&ꝓ.)(-Alburtius peatnAxy. Ac. 2 a, M. Cato literas græcas in ſenectute didicit.
GRAIVGENA na. de N. 44 b, Graiugena de iſto, aperit i- pſa oratio. Pacuuij.
GRAIVS, a, um. græcus. de Na. 44 a, Quaſi uerò non Graius hoc dicat. de N. d. 70 a, Dioſcuri apud Graios multi.
GRAME N. nis. herba. de Ei. 82 a, Si tua ſint Puteolis gramina.
GRAMINEVS, a, um. I. V. 229 b, Act. 6, Etiämne gramineas haſtas? ego Cælius lego grauiſsimas: nam de ijſdem haſtis ſubijcit Cicero In quibus neq; manu factum quicquã, neg; pulchritudo erat ulla, ſed tantum magnitudo incredibilis.
GRAMMATICA cæ. ars gräãmmatica. de Fi. 91 a, Verba qui- bus ex inſtituto ueterum pro latinis utimur; ut ipſa philo-
ſophia, ut rhetorica, grammatica, dialectica,&c.
GRAMMATICA, orum. ſtudium literarum quod profiten- tur ij qui grammatici uocantur. de Ora. 85 b, de Or. 100 b. In grammaricis poerarum pertractatiò, hiſtoriarum cogni-
tio, uerborum interpretatio, pronunciandi quidam ſonus.
GRAMMATICVS, 4, um. ad Her. 27 b, Hæc qua ratione ui- tare poſsimus, in arte grammatica dilucidè dicemus.
GRAMMATIGVS, d. de Di. 87 b, Gram matici interpretes poetarum.& 104 a, Tuſ. 77 b, a, Vt ſi grammaticum ſe pro- feſſus quiſpiam barbarè loquatur, turpe ſit. Atric. 103 3, sed quoniam grammaticus es, hoc mihi ſ⁊ κννανα perſolue. Orat. 205 a, Hanc hypallagen Rhetores, metonymiam Gramma- tici uocant.
GRANDESCO, ſais. creſco. de D. 83 a, Lentiſcus triplici ſo⸗ lita grandeſcere fœtu. Poetæ.
GRANDILOQVVS, a, um. grandis, grauis, planus, copio- ſus, amplus. Or. 198 b, Nam& grandilo qui, ut ita dicam, fue runt, cum ampla ſententiarum grauitate, G& maieſtate uer- borum. Tuſ. 245 b, Iſti grandiloqui contra hæc duo,&ec.
GRANDILS, de. magnus, immanis. de Se. 79 a, Hic& bella ge- rebat ut adoleſcens, cum planè grandis eſſet,&,&c. I. P. 98 4, Videras enim grandis iam puer,&c. Attic. 210 a, Ad Hircium dederam epiſtolam ſanè grandem, quam ſcripſeram prosi- mè in Tuſculano.& 107 a, Grandiores ſunt omnino libri quàm erant. I. V. 217 a, In qua baſi grandioribus literis P. A- fricani nomen erat inciſum. Qu. Er. 318 a, Grande cubicu- lum& altum. de Nat. 50 b, Pinna duabus grandibus patula conchis. I. V. 210 b, Grande uas& maius opus.& ib. a, Patel- la grandis. I. V. 206 b, Hydria præclaro opere, grãdi põdere.
. de N.⸗76 b, Dionyſius aureũ Ioui detraxit amiculum grandi
ponderg. pro Cec. 287 a, Gräde pondus argenti. de In. 82 a, His duab. rebus duæ res grãdes ſunt attributæ. pro R. P. 123
a, Is regi Alexandrino grãdem pecuniam credidit, Ep. 226 ¹hz 2 P& in
ꝘO — — à4
„8ͤS
₰A

adeakam da 1 4 m muchunt.— 04 4, Vahe mim c uaan 11¼ Geru ſcrptotas masn
mn
ales Giifa uderentur A 2(onganuer
B. r cognitu Ciciharyuee pu— qalm grra 40,5 ans nrpexiatad cit in lacxä unli Tratlocnus ſum. pro Nar, 4eacns Grzcos mulkz. 1hAGR Aι(un grrco biasnmn an taam na grxca ier ſolen ienn. Aar Ad, AcaM(na er Achct. 1XA 4N44 b Gmigmict Pan. - n. 4e Na. 44 ½ Wuimn 44 N.4 0a D'oſcan paidnan
hrba. de FR. 4 Ktun fkmi
115,Am IV.gbA kumn 5Crhas lego granifimn mnän
r Ia qudus nes. nannHsang
do rnn alla, fed tuncamammun cuns uctrum pro latias ummf Aerehcn grammanehcnena
TICL EBanlanae
eOnHiR
617
GRASBSATO R, ort. lat
G R
& in Verr. 70 a, Nicenſes ei grandem eeuman debent. Att. 28 a, Qui immanes pecunias paucis dederunt. pro Flac. 157 a, Pecuniam illi grandi fœnore occupauiſti. de Ora. 120 b, A- ger, qui meliores fœrus poſsit& grandiores edere. contra Rul. 77 a, Sicq; agro grande uectigal imponitur. ad Her. 31 b, Ipſe grädi ſponfione uinctus eſt. de Cl. 192 a, Subſellia gran diorem& pleniorem uocem deſiderant. Or. 199 b, Cauſidi- cus non ille quidem amplus atꝗq; grandis, ſubrilis& elegãs tamwen.& 20 b, Orator quo grandior ſit,& quodammodo excelſior. de Clar. 183 a, Fuit enim Sulpitius uel maximè o-
mnium grandis,& ut ita dicam, tragicus orator. de Fin. 94 b, Grandiora uerba. de Ora. 139 b, Genus dicendi grandius.
de Cl. 167 a, Hi grandes erant uerbis, crebri ſententijs. de D. 88 b, Sed exemplis decuit grandioribus uti. I. V. 238 b,& pro Qu. R. s2 a, Pater gran dis natu. de Sen. 79 a, Non admodum grandis natu, ſed ramen ætate prouectus. I. A. 205 b, Cum grandiorem æratem ad conſulatum conſtituebant. de In. 58
b, Perſpicuum& grande uitium. cont. Rul. 35 a, Homo gran
di macie torridus.
GRANODITAS,. magnitudo. de Cl. 5 b, 186; apparet ex
genere& granditate uerborum.
GRAND O, nt. de D. 28 b, Nimbi, niues, grandines. de N.77
a, Nec ſi uredo aut gran do quippiã nocuit, id Ioui animad- uertendum fuit. de Or. 157 a, Grando miſta imbri largifluo ſubita præcipirans cadit.
GRANVM nl. de D. 96 b, Midæ dormienti formicæ in os tri-
tici grana congeſſerunt. L. Sorites. ro. de Fato: Hoc enim modo uiator quoq; bene neſtitus cauſa graſſatori fuiſſe dicitur cur ab eo
ſpoliaretur.
GRATE. animo grato.)(Ingrats. pro Pl. 290 a, Vt confitea-
re aliquando quod faciam, me& gratè& piè facere. de Or. u12 b, Quid piè, quid gratè, quid humaniter,&c.
GRATES. gratias. de Somn. 126 b, Er grates, inquit, tibi ago
ſumme ſol..
GRATIA, tic. animus gratus& beneficij memor, uoluntas
referendæ gratiæ, grati animi fidelis memoria, grata memo ria, grates, beneuolentia, bona gratia, beneficium. de Iau. 82
b, Gratia eſt, in qua amicitiarum& officiorum alterius me-
moria), alterius remunerandi uoluntas continetur. de In. 70 b, Gratia quæ memoria& remuneratione officiorum& ho norum& amicitiarum obſeruãtiã teneat. Poſtq. 209 a, Ne- mo gratiarum immemoy eſt gratus inuẽtus. pro Corn. 55 a,
Omnibus ſalutis meæ, ſi minus ad referen dam gratiam ſa-
tisfacere potui, ad pradicandam certè& habendam ſatis ſum facturus. Att. 235 a,& 105 a, Atticam meam gratias mihi agere de matre gaudeo. pro Mar. 136 a, Maximas tibi gratias
ago, maiores etiam habeo. in Anton. 155 b. Maximas gratias
& ago,& habeo L. Piſoni.&νε8 a, Maximas gratias uobis omnes& agere& habere debemus. I. A. 224 b, Maximas tibi grarias omnes& habere& agere debemus. Ep. z15 a, Ham- monius incredibiles mihi per literas gratias egir,& ſuo& Aemilij patroni ſui nomine. de L.eg. 170 a, Reſp. noſtra iuſtiſ ſima huic municipio gratias agere poteſt, quod,&c. pro D. 230 a, Senatus gratias agendas cenſuit ciuitatib. quæ me re- cepiſſent. I. A. 153 b. Eid; ampliſsimis iterbis per§. P. gratias egimus. pro Syl. 183 b, Cui ſenatus ſin gularib. uerbis gratias egit. I. C. 119 a, Primùm quòd mihi gratias egiſtis ſingularib. Nerbis. Epi. 17 b, Lentulo noſtro egi per literas tuo nomine gratias diligéter. At. 245 a, Egi tibi gratias per literas ijs uer bis, ut,&c. Epiſt. 220 b, Luceius homo omnium gratiſsimus mirificas tibi apud me gratias egit, cum dicerer,&c. Att. 245 a, Is tibi apud me gratias egit.& 256 b, Ego uerò tibi miras
6.— 12 1. ⸗. ·* 1.. gratias ago, qui,&c. Pl. Ep. 149 b,Immortales ego tibi gra-
tias ago, agam ꝗ; dum uiuam: nã relaturũ me affirm are non pofſum. tantis enim tuis officijs non uideor mihi reſpon- dere poſſe, niſi fortè, ut tu grauiſsimè ſcrip ſiſti, ita ſenſurus es, ut me referre gratiã putes, cùm memoria tenebo. At. 264. b, Tibi pro tuo ſummo beneſicio gratias agam. Poſt. 209 a, Cõömemorare gratiã, I. A. 180 a, Cui quanquã graria referri tãta non poteſt, quãta debetur, habenda tamen eſt, quãtam maximà animi noſtri capere poſſunt. I. C. 99 b, Magna dijs jmmortalib. eſt habẽda gratia, quòd&c. de Or. 93 a, Magnã habeo Craſſe huic palæſtræ& Tuſculano tuo gratiam. Att. 152 b, Häc adedò habeo gratiã tibi. Ep. 66 b, Grata tibi eſſe of ficia mea non miror, cognoui enim te gratiſsimũ omnium: nec enim tu mihi gratiã modò habuiſti, ueràm etiam cumu latiſsimè retuliſti.& 4⁷ /e, Si feceris id quod oſtendis, ma- gnam habebo gratiam. 197 b, Philoſophiæ habeo magnam gratiam, quæ,&c. Tuſ. ĩ0 a, Ego uerò illi maximã gratiam habeo,&c. de D. 309 b, Dabis igitur mihi ueniam, uel gra- tiam potius habebis, quòd,&c. pro Plan. 273 b, Habere gra- riam alicui, reddere quod debeas alicui uoluntate ipſa, me- ritam alicui grariam memori mente perſoluere. de Or. 144
8
G R. 618
a, Atque ei, ſi non parem illius ingenio, at pro noſtro tamen
ſtudio meritam gratiã debitamd; referamus. I. C. 103 a, Prę- claram uerò populo Rom. referes gratiam, quòd,&c. I.. 18 b, Spero deos omnes pro eo mihi ac mereor, relaturos gratiã eſſe. Ep. 9 b, Nullam partem tuorũ meritorũ non mo dò referenda, ſed ne cogitãda quidem gratia conſequi poſ- ſum. Ep. 21 a, Nõ enim mihi tam mea ſalus chara fuit, quàm pietas erit in referenda gratta iucunda.& 39 a, Et fi uix fieri poſſer, tamen te parem mihi gratiam relaturum. pro Qu. R.
48 a, Referre alicui parem grariã pro beneficio. pro Syl. ¹76
a, Nũc tecum ſic agã, tuliſſe ut potius iniuriã, quàm reruliſ-
ſe gratiam uidear.& 203 b, Cumulatiſsimè reterre gratiam alicui.& 66 b, Epiſt. 63 b, Pro beneficijs in te meis nulla mi- hi abs tę relata gratia eſt. ad Her. 17 a, Referre gratiam bene merenti. Ep. 235 a, Huic utinam aliquando gratiam referre poſsimus, habebimus quidem ſemper. de Off. 4 b, Inops ſi referre gratiam non poteſt, habere certè poteſt. Bru. Ep. 173 b, Iam non ago tibi gratias: cui enim re uix referre pofſum, huic uerbis nôn patitur res ſatisfieri. in An. 191 a, Vt pro tan tis eorum in remp. meritis honores eis habęantur, gratiæq; referantur. At. 125 b, O Socratici uiri, nunquam uobis refe- ram gratiam. pro Cor. 67 a, Cui munus hoc meritum,& iu- ſtam debitamꝗ; gratiam refero. At. 28 a, Referre bonam gra tiã alicui.in Sal. 275 a, Referre gratiam mutuam alicui. Q: de Pet. 208% a, Reſtituere gratiam alicui. pro Pl. 275 b, Non ea- dem contendit in Tribunatu Plãcius: id eſt, parem gratiam non retulit. pro Do. z17 b, Perſoluere mercedem& precium beneficij cuipiam. Poſtq. 203 a,& pro Plan. 273 h, Diſsimilis eſt pecuniæ debitio& gratiæ. nam qui pecuniam diſſoluit, ſtatim non habet id quod reddidit: qui autem debet, is reti net alienum: gratiam autem& qui refert, habet: qui habet, in eo ipſo quod habet, refert. Offic. 4 b, Com modè quicun que dixit, pecuniam qui habeat non reddidiſſe,& qui reddi derit non habere: gratiam autem& qui reddiderit habere, & qui habeat retuliſſe. de Pi. 105 b, Debere gratiam alicui.& 89 a. I. A. 165 b, Quo etiam tibi matorem gratiã debeo, qui, &c. de Fin. 109 a, Tribuere gratiam inuentori alicuius rei. Of. 64 b, Huic nec laus magna tribuenda eſt, pec gratia. Ep. 154 b, Gratiarum actionem à te non deſiderabam, cùm rei- pſa,& animo ſcirem eſſe gratum. Attic. 724 b, Gratiarum a- ctio congratulatio. pro Pomp. 17 b, Nec Po:upeij gratiam mihi per hanc cauſam conciliari puto.& ibid. Nec bonam gratiam mihi quæro. Epi. 68 b, Aucupari gratiam alicuius. de Pro. 72 b, Redire in gratiam. de Pro. 729 a,& I. A. 175 a, I. V.76 a,& 234 b, Redire in gratiam cum aliquo.& Epiſt. 42 a,& Atti. 10 a, de Sen. 89 a, In gratiam cum uoluptare redea- mus.& At. 6+ a, Epiſt. 4 5§ a,& 59 a, Recénciliata gratia. 24 b, Cum Cæſare reditus in gratiam. de Ar. 256 a, Quid exiſti- matis eũ, ſi reditus ei gratiæ patuerit, eſſe facturum, qui tam libenter in opinionem gratiæ irrepat?I. V. 75 a, Eſſe in gra- tia cum aliquo.& At. 28 a, in Ver. 80 a, Cuius damnatione totus ordo cum populo Rom.& in laude,& in gratia poſ- ſit eſſe. Epiſt. io b, Mecum Cæſar eſt in gratia.& 15 a, Mihi cum illo magna gratia eſt. At. 79 b, Erat in Syria nomen no ſtrum in graria. Offic. 69 a, Qui in maxima gratia eſt apud omnes. Cæl. Epiſt. 116 a, Amabo te, ſi quid, quod opus fuerit Appio facies, ponito me in gratiam. Atric. 74 a, Apud Pa- tronum te in maxima gratia poſui. Attic. 96 a, Ac te apud eum, dij boni, quanta in gratia poſui. Attic. 88 b, Meq; apud eum magna in gratia poſuit. Atric. 2 b, Salluſtium praæſen- tem reſtituere in eius ueterem gratiam non potui. de Pro: 73 b, Hic me meus animus in remp. priſtinus, cum C. Cæſa- re reducit, reconciliat, reſtituit in gratiam.& ⁷4 a, Cur igi- tur expectem aliquem, qui me cum illo in gratiam reducat? pro R. P. 125 b, Reduci in gratiam cum aliquo.& ibid. Reci- pere aliquem in gratiam ex inimicitijs. de Or. 155 a, Collige- re gratiam ex priuatorum negocijs. Att. ꝛ a, Omnes gratias non modò retinendas, ſed etiam acquirendas putãt. de Or. 94. b, Quin. Varius illa ipſa fäcultate, quancunq; habet, ma- gnam eſt gratiam conſecutus. Epiſtol. 26 b, Eſtundere gra- tiam collectam. pro Do. 222 b, IIlli quorum uita remota ab hoc honore populari,& ab hac illuſtri gratia eſt. Quint. de Pet. 807 b, Homines excellenti gratia ad conficiendas cen- turias. I. P. So a, Ego illos nulla ſenatus mala gratia, comi-
tiorum ratione priuaui. de Nat. 11 a, Neq; ira, neq; gratia te-
neri. Epiſt. 15 a, Efficere aliquid gratia. Epiſt. 67 b, Flecti à gratia, uel uoluptate. Epiſt. 68 b, Nec Alexander ille gratiaæ cauſa ab Apelle potiſsimùm pingi uoluit. Epiſt. 2 b,& 3, Gratiam autem noſtram extinguit hominum ſuſpicio. pro Mil. 109 b, Quem igitur, cum omnium gratia noluir, hunc uoluit cum aliquorum querela occidere? de Fat. 141 a, Sed Poſsidonium, ficut æquum eſt, cum bona gratia dimitta- mus. Off. 10 a,& At. 9 a, Si non ineunda, ſed referen da ſit gra tia. At. 10 8⅝ a, Inire ſummam gratiam cum omnibus. I.V. 233 a, Inire

—
619 G K a, Inire gratiam ab aliquo.& ³31 b, Inire gratis .— 3„—. ore 23 4 am.
aliquo facto. pro Do. 229 b, Ferre legem alicui per gratiarn pro Milon. u16 a, Appius homo mihi coniunctus f
„æ 87 2 grati ab omhbibus
fideliſsima 4 341 F„4. g 2 ere ali- gratia. in Ver. 172 a, Beneficij gratiæq́; cauſa Conebaefe 5 c 3 iciis gratiæd; loco petere a 1. d quid.& 181 a, In beneficijs gratiæd; loco Per aelichu Sd Am. 102 a, Liberales ſumus, non ut exigatmis grati 3 non enim beneficium fœneramur. de Fin. 39 a, Tollitur ene 5 . 20 Dum præſerti 1 em nul- cium& gratia. Ep. 20 a, b, Cum præſertim confi eren u lam eſſe gratiam, quam ucl non capere animus meus acci- piendo, uel remunerando cumulandoq; illuſtrare poſsit. de Fin, 5 b, Dolorum effugiendorum gratia. de N. 18 a, Tan tum ꝗ; abeſt ut hæc beſtiarum cauſa parata fint, ut ipſas be- 5 4.— 12.. ſtias hominum gratia generatas eſſe uideamus.
GRATIFICATI O, onis. gratia, beneficium. pro Mur. 34 a,
.
Coniungitur impudens gratificatio cum acerba iniuria.& gontra Rull. 88 a, de N. 25 a, Cum imbecillitatem, gratifica- tionem& beneuolentiam ponitis.
GRATIEICOR, aris. beneficium do, rem gratam facio. de
N. 25 b, Deus nihil cuiquã tribuens, nihil gratificans, omni- no nihil curans. Off. b,& cont. Rul. 87 b, Qui gratificantur cuipiam, quod obſit illi,&c. de Fi. 134 b,& 135 a, Ded; eo qe
ipſis ſuperãt, alijs gratificari uolunt. Epi. 2 b, Quod Põpeio ſe gratificari putãt. de L. i92 a, Honeſtè gratificari cuipßlam- Ep. us b, In hanc partem porrò tutum tibi erit, fi quid uo- lueris, gratificari. Ep. 17 b, Cur tibi hoc nõ gratificer, neſcio. pro Cor. 57 a, Gratificatur mihi geſtu accuſator, neſcientem On. Pompeium feciſſe ſignificat. Offic. 43 b, In utroq; ineſt gratificandi liberalis uoluntas. RATIOSVS, 4, um. qui apud omnes plurimum gratia po- teſt. pro Pl. 26 8 b, Iam doceò gratioſum eſſe ſuis tribulibus Plancium. I. V. 155 a, Splendidi homines,& alijs pretoribus grariofi. pro Cæl. 41 b, Homo potens, gratioſus, diſertus. Qu. de Pet. 207 b, Vir ad ambitionem gratioſus. pro Qu. 1a, Cum aduerſario gratiſsimo contendere. pro Mur. 135 b,& Qu. de Per. 208 b, Homines in ſuis ciuitatibus& municipijs gratioſi. At. 340 a, Cicero erat gratioſus apud Cæſarem. pro Mur. i41 b, L. Natta in equitum centurijs uoluit eſſe,& ad hoc officium neceſsitudinis,& ad reliquum tempus gratio ſus. Off. 63 b, Tum Pythius, ut argentarius, qui eſſet apud o- mnes ordines gratioſus. At. 259 a, Syracuſas commo dius e- piſtolas mittere potero, ſi Valerius Mitres ad me nomina gratioſorum ſcrip ſerit. pro Pl. 268 b, Ego Plãcium& ipſum gratioſum eſſe dico,& habuiſſe in petitione multos cupi- dos ſui& gratioſos. de Cl. 19 a, Grarioſi ſcribæ ſint in dan- do& cedendo loco. Epi. 4 a, IIs uehementer cõfidit his meis literis ſe apuùd te gratioſum fore. Ep. 20 a, Iluuenturtis& gra- tio ſorum in ſuffragijs ſtudia, propter ipſius excellentem in eo genere gratiam, noſtram ſuffragationem, ſi minus poten tem, at probatani tamen,& iuſtam,& debitam,&;ꝑpter- ea fortaſſẽ etiam gratioſam. Ep. 76 a, Quãdo de Lqeio pa- rum grarioſum eſt.
GRATIS. gratuitò, ſine ſolutione uel pecunia.)(Precio. J. V.
100 b, Ne gratis in prouincia malè audires. in Vat. 97, 1s re- pentè, ut Romam uenit, gratis prætor factus eſt. de Fi. 82 a, Virtutes mnes gratis per ſe diligant. I. V. 245 b, Nauis mihi conſtat gratis. pro Cl. 32 a, b, Seruire gratis alicui. Qu. F. 219 a, Id me ſcis antè gratis tibi eſſe pollicirum. pro Qu. R. 49 b,
Communtem eſſe factum gratis, qui precio proprius fuiſſer.
Off. 0 b, Habitare gratis in alieno.
GRATVIIT O gratis. pro Arc. 187 b, Multis gratuitò ciuita-
..,. 4.. 85 tem impartiebãtur. Off. 47 a, Multorum cauſas,& non gra- uatè,& gratuitò defendere.
GRATVITVS, a, um. ſine præmio& mercede.)(Mercena-
..—.* 4 4. 2*. 2.. rius, conductus. Quin. Fr. 317 a, Comitia, ſi gratuita fuerint, —. plus unus Cato fuerit, quàm omnes leges.& At. 63 a,& pro . 1 3 3.. Mur. 146 b, pro Pl. 276 b, Tu ne gratuita quidem eorum ſuf- fragia tuliſti. de L. 165 b, Quid liberalitas? gratuitãne eſt, an mercenaria? ſi ſine præmio benigna eſt, gratuita: ſi cum mercede, conducta. de Nat. 25 b, Hominum charitas& ami citia gratuita eſt. de Finib. 83 b, Innatam eſſe homini probi- tatem,& gratuitam, non mutuatam uoluptatibus, nec prę- miorum mercedibus euocatam. pro Font. 180 b, Mercena- rius.)(„Gratuitus.
GRATVLATIO, onis. læta ſupplicatio, læticia publica, gra
tiarum actio.)((Lamentatio. Atr. 14 b, Fuit enim mihi ſæpe & laudis noſtræ gratulatio tui iucunda,& timoris conſola tio grata.&4 a, Mihi facta ſtatim eſt grarulatio. I. V,70 a, Nũciatur mihi maximam gratulationem huic eſſe factam. & 217 a, Diana ſumma cum gratulatione ciuium& læticia reponitur. I. P, 80 b, Mihi popul. Ro. non unius diei gratula- tionem, ſed æternitatem immortalitatem: donauit. Attic 274 b, Sed ramen omnium ordinum conſenſus grariarum actio, cCõgratulatiod; me commouet. I. C.nz G eris
5 od; m.I. C. 123 a, Cęteris ſem per bene geſtæ, mihi uni conſeruatæ reipub. gratulationem
6
G
G KR 620
gecreuiſtis. Epi. 176 a, Gratulationẽ tuo nomine ad omnia deorum templa fecimus. de Pro. 74 a, Gratulatio dijs im- mortalibus: id eſt, ſupplicatio. pro Mur. 126 b, Hic parenei ſuo gratulationi in uictoria fuit. pro Do. 225 b, Conſules e. pulab antur,& in coniuratorum grarulatione uerſabantur. pro Mil. 120 b, Nos in hominũ cœtu gratijs agendis,& gra- tulationibus habendis,& omni ſermone celebramur. pro Mar. 132 b, Hunc igitur diem tuis maximis& innumerabili. bus gratulationibus iure antepones. Attic. 138 a, Quicquam tu illa fuiſſe putas præ ijs gratulationibus? At. 137 a, Ne gra tulationibus obtuliſſe uideamur. 5 RATVLATO R,oru. de Fin. 87 b, Ita fit ut gratulator læ- tior ſit, quàm is cui gratuletur. RATVLO KR, aris. cögratulor, letor, gratulationi cuipiam ſum, gratularionem facio, gratulationem habeo. Epiſt. 3b, Quod mihi de filia& de Craſsipede gratularis, agnoſco hu manitatem tuã. At. 152 b, Vt tibi de reditu noſtro gratularer. Ep. 7 b, Quod mihi de noſtro ſtatu, de Milonis familiarita- te,& leuitate& imbecillirate Clodij gratularis, minimè mi ramur, te,&ë.& 4 4 a, Gratulor tibi de iudicio ambitus, ne- que id,&c. ſed illud,&c. Epiſt. 122 b, Gratulor tibi affinitate uiri optimi. At. 79 a, Qui mihi gratulatus es, illius diei cele- britate. in Sal. 273 a, Cum pop Rom. frequens aduentu meo gratulatus eſt. ad Brut. ora, De Caſsio lætor& reip. gratu- lIor, mihi eriam, qui,&c. Att. Gratulor nobis Qu. Filiu exiſ- ſe. Epiſt. 43 a, Complexus igitur ſum cogitatione te abſen- tem, epiſtolam uerò oſculatus,& ipſe mihi gratulatus ſüm. I. A. 166 a, Brutus Ciceronis recuperatam libertatem eſt gra tulatus. I. V. 69 b, Et ei uoce maxima uictoriam gratulatur. Epiſt. 242 a, Cum ei ego grarulatus eſſem, idꝗ; me gaudere dixiſſem, diſceſsit,&c.& 9 b; Vnũ illud neſcio, gratuler ne tibi, an timeam. Epi. 251 b, Alter fructus gratulationis eſt,& is quidem exilior, quàm ſi ſibi te ipſum intuens gratularer: ſed tam,& feci antè& facio nunc, tibiq́ cum pro rerũ ma- gnitudine, quas geſsiſti, tũ pro opportunitate temporis gra tulor, quòd te de prouincia decedentẽ ſumma laus,& ſum- ma gratia prouinciæ proſecuta eſt.& 19 b, Tamé quòd abes gratulor- pro Do. 217 b, Gratulor tibi, quò d,&c. pro Pl. 275 b, Egõ tibi in hoc gratulor. I. P. 90 b, Omnes publicè ad me uenerũt gratulatum. I. A. 58 b, Mihi& gratias agebant boni uiri,& nomine tuo gratulabãtur.& 242 b, Illi alacres& læti inter ſe quaſi uiciſſent, gratulabantur. Atric. 254 a, Magis eſt quod gratuler tibi quàm quod te rogem. de Or. 123 b, C uos nõ modò frequentes, ſed leto uultu gratulãtes uic RATVS, a, um. qui meritam alicui gratiam memori mente perſoluit, qui beneficia accepta meminit, non ingratus, o- ptatus, acceptus, multum te amo, tuam diligentiam diligo. L. Iucundus. de L. 66 a, Gratus eſt, qui in referenda gratia non cõmo dum, ſed eum ipſum cui refert gratiam, cernit. E- piſt. 62 b, Tu quàm gratus erga me fueris, ipſe exiſtimare po tes. Poſt. 209 a, Vt erga authores ſalutis meæ ſatis gratus iu- dicarer.& ib. Nemo gratiarum immemo eſt gratus inuen- tus. I. A. 225 b, Laus Bruti, quæ gratiſsima memoria omniũ ciuiũ incluſa nondum autoritate publica teſtata eſt. pro Pl. 273 b, Si bene de me meritis gratum me præbeo, non deſino incurrere in crimen hominis nimium memoris, nimiumꝗ; grati. At. 147 b, Vt tuo beneficio uir gratus& pius eſſe in ma ximi beneficij memoria poſsim. Att. 283 a, Facilius in timo- re benigni, quùâm in uictoria grati reperimur. Epiſt. 4 b, Vt quaàm gratiſsimus erga te eſſe cognoſcerer. Epiſt. 172 a, Gra- tiorem me eſſe in te poſſe quàm iſti peruerſi fint in me, ex- ploratum habés. contra Rul. 70 a, Gratus ac memor beneti- cij. At. 275§ b, Gratus animus& liberalis. Epiſt. 154 b. Re ipſa atq; animo gratiſsimus.& 214 b, Is magnis meis beneficijs ornatus in conſulatu meo memor& gratus fuit. Anteq. 192 b, Liberale officium eſt ſerere beneficium, ut metere poſsis fructum: fidei conducit, in loco debitum retribuere. illic e- nim animi uoluntas prop enſa comprobatur, hic memoris collaudatur. pro Pla. 276 b, Qui meritam dijs immortali- bus gratiam iuſtis honoribus,& memori mente perſoluũt. I. A. 263 b, Alicuius uirtuté grata memoria proſequi.&191 Grato animo proſequi nomen alicuius; id eſt, eſſe gratum erga aliquem. Tuſc. 237 a, Quod approbaris, id gratum ac- ceptumq́; habendum. I. V. 56 a, Quid eſt quod omnibus gra tius, optatius, aut magis accommodatum eſſe poſsit Epiſt. 15 a, b, Cuius officia iucundiora ſcilicert ſæpe mihi fuerunt, nunquam gratiora. Attic. 52 a, Iſta ueritas etiamſi iucunda non eſt, mihi tamen grata eſt. Epiſt. 71 a, Amor tuus, non ille quidem mihi ignotus, ſed tamè gratus& optatus: dicerem iucundus, niſi id uerbum in omne tempus perdidiſſem. Ep- 221 b.& Attic. 14 b, Tale enim tuum iudicium non potei mihi non ſummè iucundum, quod cum ita ſit, eſſe gratum neceſſe eſt. Quin. Fr. 20 a, Id mihi pergratum perq; iucun⸗- dum erit. Attic, 22 0 a, Me& Cæſfari,& ſihau ieh emente
1 n „m
tum
½ d 2 4 3₰
rgr.)

4„ 6 alamn Kipſaben Fentut rroa 1 8 1 mcaperaan
* 4 51 b Ern
1 Me munan— 4. Canae Wa 4*
Fo gratalaru cin 4
“ tete,Ker. Ag d Waülldäna — Epi.a b Klterfmcdn
A ku mes& facio aunc iaan d n ds prouincia decedenti ünna 4eeuncnr proſccuta R Auhla.
peu D. ub. Srualor nd gudh; b
Au be Pnlbe.12 3 0s
gracalacum LA. I5 Mh Agaag
mna tuo graraladitar K uidn a mciifent graculadantur ka wealer udi alm quod te worn ar
9040 fergquentes ſed lo Wgen 8 1 4*n am mernan mengame
e. u dencäciu accepta memmt, unr Kewen nultum te uno mnäügn
as. de L. 44 4, Grauasch eundtse
adum, fad tum ipſum cu temgus
2
Tagnn gtus ergi neſucuner 199 4 Ngr authores(lus eee
⁴ Xamo gratiarum immeneh 4 b Lann Neun qur primum ua soadam mtortatehadbele „ens de me Merits Frunn ne, Imn crimen Domints Rimfum—
„ VN mo denciccio ur— “*“
e emofru pobumn 3
mpel alm mucterit Fran 2 8
1
R
tum eſſe faurum. de L. 178 a, Velim hoc quod loquar, tibi gratum uideri potius quàm graue. Epi. 177 b, Te tamen mi Brute ſic amo, ut debeo, quod iſtud quicquid eſſet nugarũ, me ſcire uoluiſti.
621 G
GRAVAT E. dilculter, ægrè. de Orat. 102 b, Meam facilira-
tem laudatote, cùm uobis non meo iudicio, ſed ueſtro indu us non grauatè reſpondero. Off. 63 b, Grauatè ille primò. quid multa? impetrat.& 47 a, Multorum cauſa non graua- uats, comiter, S&cc. HRAVEDINOSVS,, um. ad grauedinem procliuis. Tuſc. 214 b, Sunt alij ad alios morbos procliuiores: itaq; dicimus Srauedinoſos quoſdam, quoſdã termino ſos, non quia iam lint, ſed quia ſæpe fint. GRAVED O, nb. Græcè bopuſu dicitur, parum tamen differt Aà deſtillatione hic capitis morbus, teſte Cor. Celſo. Att. 169 a, b, Tu quoniam quartana cares,& nouum morbum remo uiſti, ſed etiã grauedinem.& 258 b, Grauedo tua mihi mole ſta eit.& 260 a, Grauedini quæſo omni ratione ſubueni. GRAVIDITAS,t. de N. 49 b, Luna à fole illuminata gra- uiditates& partus afferr. 4
3
GRAVIDATVS, ta. grauidus factus. de N. 4 2 b, Terra gra-
uidarta ſeminibus omnia parit& fundit ex ſeſe. GRAVIDVS, ,um. prægnans, plenus, fœtus. pro Clu. 23 b, Cuch mulier eſſet grauida, etiam appropinquare partus ui deretur. I. V. 35 b, Latona grauida,& iam ad pariendum ui- cina. de Diu. 34 b, Verba grauida uitali rore.& ibid. a, Aut cum ſe grauida tremefecit corpore tellus. GRAVIS, c. ponderoſus, ſeuerus, criſtis, ferius, habens graui tarem, grauirtati deditus, uehemens, auſterus, moleſtus.)(. Gratus. de N. 76 b, Atq; in eo cauillatus eſt, æſtate graue eſ- ſeaureum amiculum. de Somn. 128 b, In terram feruntur o- mnia ſuo motu pondera. Off. 59 a, Honeſtas omni pondere rauior eſt habenda quàm cætera omnia. Off. z1 a, Cum gra uibus ſerijsq́ rebus ſatisfecerimus. de Or. 88 a, omo pru-
dens& grauis.& 122 b, Vir autoritate grauis. pro Deiot. 44
b, Quæ mihi ad ſpem obtinendæ ueritatis grauiſsima funt. pro S. R. 3 7 a, Hoc minimè uidetur graue ijs, qui minimè i- pfi leues ſunt. pro Qu. R. 45 b, Quod apud omnes leue& inſirmũ eſt, id apud iudicem graue& ſanctum eſſe ducerur? Poſtq. 202 a, Nomè ueſtrum mihi graue& ſanétum eſt. I. C. 9⁸ a,Senatuſconſultum uehemens& graue in aliquem. pro 1. 262 a, Hoc perquàm graue eſt dictu.& ibid. Quod mihi grauiſsimum eſſer dicere. pro Cor. 59 a, Eſt enim in popu- Ium Rom. graue, non poſſe,&c. de In. 78 b, Nec fuiſſe ei gra- ue nec difficile eam cauſam excipere, quæ,&c. Ep. 39 b, Gra- us eſthomini pudenti perere aliquid magnũ ab eo de quo ſe bene meritum putet. At. 3 b, Non mihi graue duxi reſcri- bere ad te. Ep. 230 a, Si tibi graue nõ erit.& 2z3 a, Nunquam grauis tibi efſſe uolui. Topic. z21 a, Vercor ne tibi grauis ſim. de Sen. 77 b, Quòd ſenectutem tuam nunquam tibi grauem eſſe ſenſerim. I. V. 178 a, Eum ne uerbo quidem grauiore ap- pellaſſes. de Leg. ⁷⁸ a, Velim hoc quod loquor, tibi gratum uideri potius quàm graue. Qu. F. 317 a, Atq;, id anni tempo-
..... N.. re grauiſsimo& caloribus maximis. Ep. 72² a, Hoc grauiſai.
mo& peſtilentiſsimo anno. At. 228 a, Quod reipu. defuerit ram graui tempore de Cla. 170 a, Cato grauis in laudando. de Orat. 129 b, Omnium grauiſs imum& ſeueriſsimum eſſe. de Cl. 19 a, Grauis ſine arrogantia. de Ora. 164 b, Eſt quid- dam in remiſsione grauiſsimum, quò tanquam ſonorum gradibus deſcenditur. de Or. i07 a, Vòôcem ab acutiſsimo ſo no uſq, ad grauiſsimum ſonum recipere. pro Clu. 20 b, Sta- tuit fibi nihil grauius faciédum, quàm ut,&c. de N. 30 b, Ci- us grauis: id eſt, difficilis ad concoquendum. GRAVIT AS, ats. ſeueritas, pôdus.)((Auroritas tenuis, per- ſona leuis, humanitas. Att. 154 a, Et grauitarem in congreſſu nõſtro tenui. Epiſt. 72² b, Tuenda eſt tibi grauitas. Att. 15§5 a, Tu cum Sexto feruaſti grauitatem eãdem, quam mihi præ- cipis. de Cl. 195 b, Hæc Kenar diſcẽdi in ſenibus grauitatem non Rabét. At. 145 a, Hlud me præclarè admones, cum illum uidero, non nimis indulgenter,& ut cum grauitate potius loquar. de Or. uã a, Sententiarum grauitare, uerboru m pon deribus eſt urendum. de Cla. Verborum grauitas. de Am. u13 b, Quanta illi fuit grauitas, quanta in oratione maieſtas.
Off. 23 a, Catoni incredibilem tribuit natura grauitats. pro
Cæl. 51 a, Homo grauitati deditus. Tuſc. 18z b, Perſonæ gra- uitas. Att. 18 3 b, Corpore uix ſuſtineo grauitatè coœli huius.
&ibid. a, Grauiras loci. de N. 75 a, Grauitas morbi. de Nat.
49 a, Tantæ contentio grauitatis& ponderum. de Fat. 145 a, Atomos grauitate& pondere moueri. de In. 47 b, Exor- dium ſententiarum& grauitatis plurimum debet habere. & 62 a, In quo grauitas& aurtoritas eſt, plus proficit ad mi- ſericordiam commouendam.
te& gratuirò defendere. pro Corn. 62 b, Benignè, non gra-
GRVNITV S;,tus. uox eſt
GRAVITER. ægre, moleſtè, ſeuerè, priſcè.) éRemiſse, leni-
„ 6 NR 622 ter, urbanè, acutè, leuiter. de Aruſ. ⁊5 a, Id grauiter equidem, ſed aliquanto leuius ferebam. de Or. 128 a, Grauiter accipe- re aliquid. in Ant. 244 b, Ciues inrer ſe grauiſsimè diſſen- tientes. Ep. 71 a, Grauiter accuſare aliquem. I. C. 10 0 b, Si me meis ciuibus ſuſpectum tam grauiter atq; infenſum uide- rem. Epiſtol. 17 b, Grauiter inimicus. Attic. 204 b, Dionyſius grauiter queritur. pro Cl. 20 b.& pròo S. R. 20 a, Grauiſsimè conqueri de aliqua re cum aliquo. Off.⸗/ a, Grauiter ægrota re. Ora. 199 b, Thucydides res geſtas narrat, grauiter ſanè&
1 X 8.. X 2 probse. pro Cæl. 44 ‧. Grauiter, ſeuerè, priſcè agere cum a- liquo.)((Remiſsè, leniter, urbanè. de Som. 129 a, Natura fert,
ut extrema ex altera parte grauiter, ex altera autem acutè ſonent.
GRAVATVS, ta, tum. onuſtus, grauis. de Diu. 33 3, Iam uerò
.„„.. X8.*„ 1— ſemper uiridis ſemperq́; grauata Lentiſcus, triplici folita grandeſcere fœtu. I
1
GRAVOR, arb. grauatè aliquid facio, graue mihi duco, pi-
gror. de Ora. 93 b, Ego uerò, inquit, iſtis obſequi ſtudeo, ne- que grauabor breuiter meo more, quid quaq; de re ſentiam dicere.& 98 a, Terogo ne grauere exædificare id opus q
inſtituiſti. pro Cl. z1 b, Is primò grauari cœpit, quod,&c. de
—. 8 1 2— Am. 08 b, Ego uerò non grauarer, ſi mihi ipſe confiderem.
Epiſt. 102 a, Qui grauere literas ad me dare. pro Mur. 140 b,
In ea non eſſe grauatos homines prodire hora tertia in campum. Topic. 221 a, Ne ſi ego grauarer, ext. de Orat. 142 a; Non eſſem tam inhumanus, uti ego grauarer, quod uos cupere ſentirem.
GREGALIS, le. ſodalis, ex eodem grege. pro Dom. 228 a,
Quod uos gregales Catilinæ de me dicere ſolebatis. de A- ruſp. 256 a, Nec Clodius, nec quiſquam dè gregalibus eius,
aut conſiliarijs,&c. de Ora. 132 a, Gregales eum in campum
non ueniſſe requirebant. Ep. uo a, Nos enim nobis quidem ipſi diſplicemus, gregalibus illis, quibus te plaudentem ui- debamus, amiſsis.
GREGARIVS,, um. collectitius, uulgaris. pro Plan. 274 b.
Gregarij milites.
GREGATIM. per greges. I. V. 266 a, Videtis ciues Roma-
nos gregatim coniectos in latumias.
GREMIVNM, mij. ſinus, complexus, de Cl. i83 b, Pilius in gre-
mio matris educatus. de D. 126 a, Puer lactens in gremio ma tris ſedens, mammam appetens. ad Her. 36 b, Liberi è gre- mijs parentum diripiuntur. de L. 183 a, Vt ſinus& gremium quafi matris mortuo tribueretur. pro Clu. 20 b, Soror in a-
mantiſsimi ſui fratris manibus& gremio conſeneſcebat. I.
P. 31 b, Hæc ſunt in gremio ſepulta conſulatus tui. pro Cęl. 50 a, Q. Metellus abſtraheretur è ſinu gremiod; patriæ. I. P. 99 a, Aectolia procul à barbaris difiuncta gentibus, in
ſinu pacis poſita, medio ferè Græciæ gremio continetur.
de Sen. 87 b, Terra gremio mollito& fubacto ſemen ſpar- ſum excipit.
GRESSV 8, ſus. inceſſus, ingreſſus. Officior. 6 b, Cauendum
eſt, ne tarditatibus uramur in greſſu mollioribus. aliàs, ingreſſu.
GRE X, g. congregatio, cœtus, turba. Attic. i06 a, Pecudes,
quæ diſpulſæ ſui generis ſequuntur greges, ut bos, armen-
ta. in Ant. 189 b, Antonius cædit greges armentorum, reli-
quiq; pecoris, quo dcunq; nactus eſt. pro S. R. 33 a, Verùm ego forſiran propter multitudinem patronorum in grege
annumerer. pro Syl. 181 b, In hunc igitur gregem P. Syllam,
ex his honeſtiſsimorum hominum gregibus reijcieris? in Sal. 274 b, Is iam unus ex illo grege uidebatur. At. 16 a,& de
Fin. 62 b, Greges amicorum. de Ora. 8 b, Philoſophorum greges. L. Equa. 3
8
·*.* T tum audiunt, cum iugulatur ſus.
GRVS,. de N. 5r a, Grues cùm loca calidiora petentes, mare
tranſmittunt trianguli formam efficere.& ibi. Grues in ter go præuolantium capita reponunt.
GVBERNACVL VM. l. clauus, adminiſtratio, munus, offt 3
cium. de Inuent. d1b, Hic iſte natfragus ad gubernaculum
acceſsit. pro Seſt. 7 a, Clauum tanti imperiytenere,& guber
nacula reipubl. tractare. pro Do. 218 a, Cum ſenatum à gu- bernaculis deieciſſes, populum à naui exturbaſſes. pro S. R.
261 b, Quiomni tempore ad gubernaeula reip. ſedere debe- bant. Brut. 91 b, Vt gubernacula reipub. prenderem. de Or.
89 a, Oratorem repelli à gubernaculis ciuitatum. Attic. 27 a, Non abiectis, ſed ereptis gubernaculis. de Ora. 103 a, Gu- bernacula ciuitatum regendarum. Epiſt. 267 a, Qui niſi à gubernaculis receſſerint, maximum ab uniuerſo naufragio periculum eſt.
GVBERNATIO, nis. ad miniſtratio, procuratio. de Orat.
154 b, Orbis terræ gubernatio& ſummi imperij procura- tio. in Vat. 36 a, Populus nunquam hæc à ſummi conſilij gu bernatione auferre conatus eſt, de Fi. 95 a, Nõ enim guber-
nation
porcoruch. Tuſ. 250 b, Nec gruni-
. ⁹Q

———
623 G N
A
GVBERNATO R, Oruw.r
nationi aut medicinæ ſimilem ſapientiam 1. z81 b, Magnam gubernationem tui confilij res Fdeiderat in Cat. us a, Vix uidetur humanis conſilijs tantam mao em re rum gubernatio conſequi potuiſſe. pro Do. 239 a, Vmpu⸗ illud erat in gubernatione pofitum ſenatus. de In. 82 b, Cu- piditas conſilij gubernatione resirur-
ector, moderator, rector reip.& pu
21 8. eee 3 blici conſilij author. de Se. 80 b, Gubernator clauum tenès
ſedet in puppi. de In. 54 a, Nauis, quæ ſcientiſsimo guberna tore utitur.& Par. 19 a, Si nauem aurl euertat gubernator. I. A. 214 a, Summi gubernatores in magnis tempeſtatibus nonnunquam à uectoribus admoneri ſolent. pro Rab. 96 a,
Cuſtos gub ernato rꝗ; reip ub.
3VBERNATRIX cb. regina. de Ora. 88 a, Eloquentia gu-
bernatrix ciuitatum.
GVBERNO,.. adminiſtro, procuro, rego, gero, moderor,
clauum imperij teneo, gubernacula reipu. tracto uel tenco, nauem tractam reneo, ad gubernacula reip. ſedeo. Epiſt. 21 a, Teq; hortor, ut omnia gubernes ac moderere prudentia tua. Att. 212 b, Velim ergo totum hocita gub ernes, ut ne mi- nima quidem re ulla commodum Bruti impediamus. pro S. R. 40 b, Cum ſolus remp. gereret, orbemq; terrarum gu- bernaret. pro Mil. 10 a,b, Clodius cõtulit ſe ad Milonis com petitores, ſed ita, totam ut petitionem ipſe ſolus etiam inui tis illis gubernaret, tota urt comitia ſuis(ut dictabat) hume ris ſuſtineret. Ep. 28 a, Sed tamen iter meum reſp.& rerum urbanarum ratio gubernabit. pro Syl. 282 a, Tormenta gu- bernat dolor,& moderatur natura cuiuſq;,&c. regit quæſi- tor. pro Rab. 91 a, Dij quorum ope& auxilio hæc reſp.gu- bernatur. At. ↄ2 b, Sed hęc deus aliquis gubernabit.& 226 b, Sed hæc fortuna uiderit, quoniam ratio non gubernat. de N. u2 a, Siue in ipſo mundo deus eſt aliquis, qui regat, qui gu bernet, qui omnia conſeruet. Att. 121 b, Fortunæ motum ra- tione quadam gubernare.& 278 b, Cæſarem meis conſilijs adhuc gubernatum quidam corruperunt. Off. 18 a, Qui in- ter ſe contenderent uter potius remp ubl. adminiſtret, ut ſi nautæ certarent quis eorum potiſsimùm gubernaret. pro S. R. 37 a, Commune commodum mutuis officijs guberna- tur. Attic. 25 b, Gerere, regere, gubernare. Par. 236 b, Guber- nare, regere, moderari. de Fin. 73 b, Gubernare uitam. Aca. 17 a, Eoq, directius gubernant: id eſt, naues.
GVILA,Ia. abdomen, guttur, fiſtula per quam cibus potus q;
in ſtomachum deſcendit. I. V. 204 b, Quem obtorta gula in uincula abripi iuſsit. At. 215 b, O gulam inſulſam. in Sal. 174. a, Poſteaquam immenſæ gulę, impudiciſsimi corporis quę- ſtus ſufficere non potuit.
VMA, mæ. de Finib. 69 b, Compellans gumas ex ordine no- ſtros. Lucilij.
G GVRGE;S, t. uorago, helluo. I. V. 152 a, Immenſa aliqua uo-
rago aut gurges uitiorum turpitudinumq́; omnium. pro Do. 237 a, Ille gurges helluatus eſt ſimul tecum reipub. ſan- guinem. de Ar. 268 a, Quæ unquam Charybdis tantos hau- rire gurgites poſſet, quantas iſte Byzantiorum prædas exor buit? de Orat. 129 a, Pater norat hunc gurgitem. I. P. 88 a, Ille gurges atq, helluo natus ab domini ſuo, non laudi atq; glo riæ. I. A. 232 b, Habet ſecũ L. fratrem, quem gurgitem? quam uoraginem? pro Seſt. 25 a, Gurges& uorago patrimonij. I. A. Eadem profundiſsimus libidinum gurges. I. A. Quos te- net Aegeo defixa in gurgite echineis. I. P. 94 a, Rheni foſſa gurgitibus illis redundans. de N. 47 a, Rapido cum gurgite flumen. de D. 33 a, Fulix fugiens è gurgite ponti.
GVRGVSTIVM, ſtij. locus, ſeu taberna obſcura,& angu-
ſta. de N. 6 b, Antè uidelicet in tenebris tanquam in gurgu- ſtio habitauerar. I. P. 82 a, Neſcio quo è gurguſtio prodire, capita inuoluto.
GVSTATVS, tus. guſtus. de N. 54 b, Guſtatus, qui ſentire eo
rum quibus ueſcimur, genera debet, habitat in ea parte oris qua eſculentis& poculẽètis iter natura patefecit.& 5§5 a, Gu ſtatus ore cõtinetur. de Ora. 152 a, Guſtatus, qui eſt ſenſus ex omnibus maximè uoluptarius,& qui dulcitudine præter cæteros ſenſus commouetur. de N. 58 a, Pomorũ iucundus non guſtatus ſolum, ſed odoratus etiam& aſpectus. Acad. 6 b, Nihil neceſse eſt de odoratu& guſtatu dicere.
GVS T O, s. deguſto, libo, atringo. Epiſt. 107 b, Cum quidem
bidu*... 8*..—. hi aucu Iis ieiunus fuiſſem, ut ne aquã quidem guſtarem. 7 N.Si, apræ dictamum quærunt, quam cum guſtauerũt, agitt. gittæ quibus confixæ ſunt, excidunt. pro Mur. 142 b, Cre- fes guoran nemo guſtauit unquam cubans. I. A. 173 b, Gu- aras hilen ſanguinem uel potius exorbueras. de N. 6 a, rimis, ut dicitur, labris guſtare phyfiologi& attinge re. L. Labrũ. de Or. 96 b 3 laie. i dehreut ſog ha. L. L de Or. 96 b, Quædã de actione breuia, ſed ma- Sna cum exercitatione præcepta guſtarã. de Or. 122 b, Iſto- rum omnium ſummatim cauſas& genera ipſa guſtaram. I P. 92 a, Pompeius non guſtarat iſtam tuam philoſophiam.
am arbitramur. 1 P. 197 b, Nullam partem reip. guſtare potuiſti. de Fin. 6. a,
Guſtare partem aliquam uoluptatis. pro Arc. 189 a, Sed ipſi hæc neq; attingere, ned; ſenſu noſtro guſtare poſſemus. pro Cal. 43 a, Qui primoribus labris aliquid guſtant,& extre- mis, ut dicitur, digitis attingunt.
GVSTV S,ſtus. guſtatus. de Se. 38 a, Vua& ſucco terræ& ca. lore ſolis augeſcens primò eſt peracerba guſtui. I. A. 1822 Libidinoſi, auari, facinorofi, ueræ laudis gnſtum non hz- bent.& ibid. Quidam morbo aliquo& ſenſus ſtupore ſua. uitatem cibi non ſentiunt.
GVTTA, 1a. de Orat. 160 a, Numerum in cadentibus guttis,
uòd interuallis diſtinguuntur, notare poſſumus. Tuſc. 180 a, Ex quo liquatæ ſolis ardore excidunt guttæ. de Nat. 28 b, Guttæ imbrium quaſi cruentæ.
GVTTVR, ru.. gula. de Diuin. 83 a, Haud modicos tremulo fundens è gutture cantus. pro Cæl. 47 b, Virium uentris& gutturis.
GVARVS. inſula. Att. 74 b, De Gyaro dedi literas.
GYGES, gs. rex Lydiæ. Oficior. 67 b,& 59 b, Gygis an- nulus.
GYMNASIARCHVsS, chi. gymnaſij pręfectus. I. V. z21 b, Demetrius Gymnaſiarchus, qui eoloco præerat.
GYMNASIVM, 7j. locus ad exercendum, ut palæſtra, ſcho- la. de Ora. 89 b, Clamabunt credo omnia gymnaſia, atq; o- mnes philoſophorũ ſcholæ, ſua hæc eſſe omnia propria. de Orat. 93 a, Magnam habeo huic palæſtræ& Tuſculano tuo gratiam,& longè Academiæ illi ac Lycæo tuum hoc ſubur-
banum gymnaſium antepono. de D. 81 b, Cum ambulandi cauſa in Lycæum ueniſſemus,(nam id ſuperiori gymnaſio nomen eſt.) Par. u6 a, Quæ uix in gymnaſijs& in ocio Stoi- ci probant. I. A. 221 b, Is Laodiceæ in gymnaſio à quodã Le- ptine eſt interfectus. Ser. Ep. 56 a, Nos in nobiliſsimo orbis terrarum gymnaſio Academiæ locum delegimus. de Fin. 124. a, Gymnaſium, quod Ptolemæum uocatur.
GYMNICVS., um. de Inuen. 72 b, Gymnicum cettamen.& Tuſc. 188 b, Ludi gymnici.—
GVYNAECEVM, cei. lIocus in ædibus ſepoſitus, ubi ſolæ mu lieres uerſabantur. J. A. 17 b, Syngrapha ſeſtertij centies,&c. facta in gynæceo.
GYPSATISSIMV S, a, um. cãdidiſsimus, tenaciſsimus, qua le gypſum eſt. Ep. 99 a, Medea manibus gypſatiſsimis.
GYRVS, u. circulus, ambitus. de Orat. 149 b, Ex ingenti quodam oratorem immẽſo q; in exiguum ſanè gyrum com pellitis. Officior. 18 b, Homines ſecundis rebus effrenatos
ſibiq; præfidentes tanquam in gyrum rationis& doctrinæ duci oportet.
GYTHEVS, eſt fluuius Laconum, qui in Ar fluit. Off. 61 b.
golicum ſinum
. H A N Aſpirationis nota. Orat. 212 a, Maiores nunquam niſſ in uocali aſpiratione utebantur. loqueban- Sel tur enim ſic ut dicerent, pulcros, Cætegos tri- 2 umpos, Cartaginem.& infra, Orciuios tamen,&«
Matones, Otones, ſepulcra, coronas, lacrymas dicimus, quia per aurium iudicium ſemper licet.
HABENAE, arum. lora ſunt quæ freno utringq; adligantur ad equum regendum. de Orat. 104 a, Cui populus ipſe mo- derandi& regendi ſui poteſtatem, quaſi quaſdam habenas tradidit. de Am. 10 4 b, Commodiſsimum eſt quàm laxaſsi- mas habenas habere amicitiæ, quas uel adducas cum uelis, uel remittas.
HABEO, bes. poſsideo, utor, mihi non deeſt, penes me eſt, particeps ſum. de Diuinat. 128 a, Eodem temporis pun- cto nati diſsimiles& naturas& uitas& caſus habent. ge ibid. b, Diſsimilitudo locorum, diſsimiles hominum pro- creationes habet.& 122 a, Dionyßj equus habuit apes in iuba.& 95 a, Pars animi, quæ ſenſum, quæ motum, quæ appetitum habet. de Prou. 71a, Deinde aduentus eius in Syriam primus, equitatus habuit interitum. de Orat. 92 3, Demoſthenes ſummam prudentiam ſummamꝗ; uim ha- buit dicendi. u19 b, Neminem omnium tot ac tanta, quan⸗- ta eſſent in Craſſo habuiſſe ornamenta dicendi.& ibidem, Itemq́; illa,&c. excogitationem non habent difficilem. 1n Anton. 188 b, Is dixit ſe uſque ad Cal. Maias ad urbem exer- citum habiturum. Atric. 129 a, Domitius ſuas X II. co hor⸗ tes tribus in oppidis diſtributas habet.& 220 a, Omiſi ea quæ in manibus habebam.& 90 b, Phliaſios dici ſciebam- & ita fac ut habeas: nos quidem ſic habemus: id eſt, fein
noſtro codice ſcriptum eſt. Att. 257 b, Octauius omnes bo-
nos ſecum habiturus eſt. pro§. R. 4 3 a, Fœmina, quæ pa- trem habuit clariſsimum uirum. Att. 26 i b, Hæc nauigatio habet quaſdam ſuſpiciones periculi. de Ora. 198 a, Eloquen tia forenſis iactationem habuit in populo. Orat. 197 b, Hixc
ingreſsio mea, aut reprehenſionis aliquid, aut certè admira- — tionis
—

1epder ſchola ſar daceien unn ddro haiefalrtadh maettam merpono. deDnd* Mrum aenifſeman,(unil de F4 Qurr mih LAmb h 10der Dmu
Daaaso Academir locn en
lam uod Prolemrunanm
197,0 Aeheneanbmans
1 Dman.
ETM. locnsin eübn geins
anear 1. A90 SSyngrplatken.
IMVSA dddbimnant
R⁴ Ep. 3) AHedea nmbu gha Grralas, amdirn. de Ornn! erm immiſos in womn en Kcior. 1b, Homne irr
A 1auins Lacoann, junk 45. H A
„anoan 0t4. Om. mn, Nur-
2 8 aAA Ep
ao0,(r nem Anfm ae
Hoass, Kyulcr4oroe d iam ſemper b. . pros bo n 4 4
trxen
rnch fan potaſtnem— 18.„
An. 04— 1G AS unicicir, S4n
— turan A dnccret, pucn
4r Orat. 643(1
625 H A
tionis habitura eſt. de Cl. 195½ b, Hæc genera dicendi in ſeni-
bus grauitatem non habent. Or. 206 b, Eaq; hanc habent, quùam Probo, uarietatem. Qu. Fr.; 03 a, Magnum fac animũ habeas& ſpem bonam. de Or. 135 a, Scaurus nonnullam ha bet inuidiam, ex eo quòd aliorum bona ſine teſtamẽto poſ. ſidet: id eſt, ſuſtinet inuidiã. I. V. 274 b, Dijs bellum iſte fem per habuit indictũ. de N. 5̃ a, Lucilius, qui magnos progreſ- ſus habebat in Stoicis. pro Lig. 137 b, Profectio uolunratèẽ habuit nö turpem, remanſio etiam neceſsitatem honeſtam. de Leg. 181 b, Nam priuſquam iniecta gleba eſt, locus ille nihil habet religionis. I. A. 221 b, Vt Antiochum claſſes ha- bere prohiberet. Of. 42 a, Tua ætas incidit in id prælium, cuius altera pars ſceleris nimium habuit, altera felicitatis parum.
HABEREäpro exiſtimare, ducere, iudicare, ponere, uel repo nere. de Sen. b, Omnia quæ ſecundum naturã fiunt, ſunt habenda in bonis. de Cl. 173 a, Tum eius elegans eſt habitiũ orationis genus. Epiſt. 67 a, Dalmatæ ſemper habiti ſunt bellicoſi. Ep. 54 a, Tempori cedere: id eſt, neceſsitati parêre, ſapientis ſemper eſt habitum. de N. 26 b, Natura inſculpſit in mentibus noſtris, ut deos æternos& beatos haberemus.
&77 b. Atque hoc quidem omnes mortales ſic habẽt, pro- ſperitatem uitæ à dijs ſe habere. Tuſcul. 349 a, Themiſto-
cles, cum in epulis recuſaſſet lyram, habitus eſt indoctior. de Fin. 56 b, Maximam illam uoluptatem habemus. de Cl. 170 a, Eum nos ut perueterem habemus. Att. 71 a, Hoc ue-
lim in maximis rebus& maximè neceſſarijs habeas. Att. 93
b, Hunc ego ſi in præfectis habuiſſem, quem tu me homi- nem putares? de Ciar. 173 a, Eodem⅞ in genere eſt habitus M. Octauius.& ibi. b, Fannius in mediocribus oratoribus
habitus eſt.& 171 a, Hic oratorum in numero eſt habitus. de Fin. 51 a, An partus ancillæ in fructu ſit habendus. Attic. 193 a, Habe tuum negocium: id eſt, tanquam tuum nego- cium.& 204 a, Iam iſtuc pro facto habeo. Epiſt. 75 a, Niſi in prouincias relictas rationes pro latis haberé. de N. 9 a, Ha- bere aliquem in numero ſapientum. de In. Sr a, Quo in nu- mero hoc,& quo in loco illud haberi conueniar. pro Ar. 19¹ b, Isque eſt eo numero, qui ſemper apud omnes ſancti ſunt habiti, atq; dicti. Offi. 41 a, Ille habet opinionem iuſticiæ: id eſt, habetur iuſtus.
HABERE. pro facere, tractare. Att. 70 b, Habere Aansyve
cum aliquo.& 28 a, Habere dialogum. de Clar. 179 a, Nulla eſt altercatio clamoribus unquam habita maioribus. Qu. Fr. 299 a, Scatius interuenit nonnullorum querelis, quæ a- pud me de illo ipſo habebantur. pro Mar. 141 a, Quęſtiones in ſenatu habitæ. pro Mur. 138 a, Quoniam non eſt nobis hac oratio habenda, aut cum imperita multitudine, aut in aliquo conuentu agreſtium. de Ora. 126 b, Habere uerba. L. Verbum. Habere ſermonem. L. Sermo. HABERE alijs quibuſdam modis. Subſtantiuis iunctũ. pro Seſt. 8 b, Eos uoluntatem ſemper eandem, lib ertatem ean- dem non ſemper habuiſſe. pro Dom. 230 a, In illo pœna le- gitima turpitudinem non habuit. I. C. u19 b, Habere uide- tur iſta res iniquitatem, ſi imperare uelis: difficultatèẽ, ſi ro- gare. pro Pl. 2 67 a, Habere magnas neceſsitudines in aliqua tribu. pro Do. 238 a, b, Domus tua& quicquid habes aliud, eſt Cereri conſecratum. Off. 43 b, Habere aliquid religioni. Atric. 5 b, Habeo in animo conſulatum ſtatim petere. Plan.
Ep. 154 a, Quid in animo habuerim cum Lernus diſceſsit à
me, ex eo poruiſti cognoſcere.& 71 b, Illa conſolatio quam ſemper in ore atque in animo habere debemus. Off. 69 a, Hunc quas tu conſcientiæ labes in animo cenſes habuiſſe? I. V. 18 a, Clamare cœperunt, ſibi ut haberet hæreditatem. in Ant. 173 b, Ille ſuam illam ſuas res ſibi habere iuſsit. I. V. 124 b, Habeatis ſanè uobiſcum iſtum,&ꝭ. HABERE. pro eſſe, aur eſſe loco, uel in loco, uel ſtatu. At. 21 a, Scire igitur aueo, quomo do res ſe habeat. de Or. 134 a, Sic
profectò res ſe habet, ut,&c.& Ep. 33 a, Ea res ſic ſe habet.
pro Quint. 1 a, Verùm ita ſe res habet, ut,&c. I. V. 133 b, Quæ cum ita ſe res haberet, tamen,&c.& 3 b, Alio loco, ut ſe tota res habeat demonſtrabitur. de Orat. 9ↄ4 a, Præclarè enim ſe res hab eat, ſi,&c. I. V. 139 a, Omnino præclarè te habes, cum, &c. de Fat. 142 a, Nam nihil eſſet in poteſtate noſtra, ſi res i- ta ſe haberet. Ep. 45 a, Rem uides, quomo do ſe haber. Ep. 14 b, Domitij ſe malè habent. At. 74 a, Cum ego me non bel lè haberem. Offic. 37 a, Malè enim ſe res habet, cum quod uirtute effici deber, id tentatur pecunia. de Orat. 137 b, Malè ſe res habet, quæ,&c.& 121 a, Quomodo nunc ſe iſtorum ar tes habent. At. 27 b, Bene habemus nos. HABERE, cum adiectiuis, in quibus mira eſt uarietas. Epiſt. 255 a, Quantum ex tuis literis habeo cognitũ.& zu a, Eum nondum habes ſatis cognitum. I. V. 248 b, Hodie omnes ſic habent perſuaſum, iſtum,&c. Ep. 167 b, Habere uitam alicu ius perſpectam.& 251 a, Habere procurationem rerum ali-
H 4A 626
cuius ſuſceptam. in Ver. 56 b, Siculi ad meam fidem quam
habent ſpectatam iam& diu cognitam, confugiunt.& 155 a, Vt omnes ante Cal. Sext. decumas ad aquam deporta- tas haberent.& 230 b, Itaque hi conuerſam iam habent de- monſtratiôonem ſuam. de Clar. 177 b, Satis miht uidebar ha bere cognitum Scæuolam, ex ijs rebus, quas,&c. Or. 207 b,
Orator habeat amnes philo ſophiæ notos& tractatos 10-
cos. de Or. 191 a, Docemur autoritate legü, domitas habere
libidines, coOercere omines cupiditates. Quin. Fr. 293 b, Ex
quibus nonnullas ſimultates ſuſceptas habemus. Att. un a, In eo pofitas omnes noſtras ſpes habemus. Epi. 173 a, Non habeo ambiguug. Ep. 58 b, Habeo expertum. de Orat. 122 b, Vt habeant paratum, quid quaq; de re dicant. At. 15ε⁴, Et boni ciues mare infeſtum habebimus.de Cl. 179 a, Scæuoie dicendi elegantiam ex ijs orationibus, quas reliquit, habe- mus cognitam. Ep. 79 b, Ita ſtatutum habeas, me,&c. Attic. 273 a, Clodij animum perſpectum habeo cognitum, iudica tum. de Narur. 70 b, Mercurius, quem Aegyptij nefas habér nominare. At. 275 b, Cum exploratum habere cœpero, Cæ- ſarem,&c. Orat. 208 a, Erit etiam ei perſpectum nihil poſ- ſe,&c. pro Qu. R. 46 b, Cur hoc nomen in aduerſarijs ſcri-
ptum habebas Orat. 207 a, Qui ea multo quàm nos habes
notiora. Qu. 328 b, Quod me hortaris ut abſoluam, habeo abſolutum. de Na. 26 b, Habere aliquid cognitum compre- henſumq; animo. Ac, 25 a, Aliquid comprehenſum animo habere atq; perceptum. I. V. 270 b, Haduiſſe aliquem uinctũ clauſumq; cuſto dijs.& 20 4 a, Haberealiquid reconditum: id eſt, renere.& 73 b, Habere tempus diſtributum, ut prima pars,&c.& 87 b, Diligentius habere dico Seruilium prædã populi Rom. quàm te tua facta notata atq; deſcripta.&. 0 a, Ita in tabulis ſcriptum habes. Atti. 83 b, Hoc quid interfit certè habes ſub ductum. I. A. 2 48 b, Quorum habetis cogni- tam uoluntatem in remp.& 204 a, Omnes habeo cognitos ſenſus adolefcentis, niil eſt illi rep. chatius. de D. i3 a, Hęc & innumerabilia quæ collecta habent Stoici. pro Ceci. 45 a, Eum habere tuis copijs deuinctum nen pores. cõtra Rul. 69 a, Non enim bellum neſcio quod habet ſuſceprtum con- ſulatus cum tribunatu. pro Pom. 7 a, Pecunias contulerũt. & ibi. Pecunias collatas habent. Quin. de Pet. 209 a, Omnes centurias multis& uarijs amicitijs curaut confirmatas ha beas.& ibid. b. Poſtremò totam Italiani fac ut in animo ac memoria tibi diſtributam comprehenſam; habeas. I. A. 204 b, De Cæſare ſatis hoc tempote dictum habeo: id eſt, de Cæſare ſatis dixi. Ep. 14 4 b, Ego Plance neceisitudiné con- ſtituram habui cum domo ueſtra. Attic. Ibr. 1, Conſtirutũ habere cum aliquo. I. V. 124 b, Hab ere fidem precio addictã. & 125 a, Habere fidem alteri addictam pecunia. Epiſt, 69 b, n5 a, Quæ habes inſtituta, perpolies. in Verr. 201 a, Dum fo- rum haduit dijs immortalibus ornatum. Epiſto. 26 b, Quæ non animum magis ſolicitum habent, qutm tuum.& 9oa, Cæſar diutius uelle uidetur eos habere ſclicitos, à quibus ſe putat diuturnioribus eſſe moleſtijs conflictatum. Epiſt. 96 b, Solicitum autem te habebat cogitatio tum officij, tũ
etiam periculi. pro Flac. 16 a, Cur unus tu Apollomiéſes mi
ſeriores habes, quàm aut Mithridates, au: etiam pater tuus
habuerit unquam. L. Infeſtus. Sic Habero,&c. pro, ſic tibi perſuade: uel, hoc ſcito. pro Cal. 38 a, Hiſic habeant, quæ-
cunq; in equite Rom. dignitas eſſe poreſtieam ſemper in M.
Cælio habitam eſſe ſummam, hodieq; heberi ab omnibus.
Epiſt. 216 b, Id primùm ergo habeto, me.&c.& 45 a, b, Illud
uelim ſic habeas, quod intelligas,&c. Epiſt, 21 a, Vnum hoc
ſic hab eto,&c. Epiſt. 23 a, Atqui ſic habeto. Epiſt. 22 a, Tan- tum habeto, ciuem egregium eſſe Pompeiam. Attic. 243 a,
Tantum dico.& 4 b, Hoc confirmo. Non habere,&c. pro
neſcire, nihil eſſe. Attic. 114 b, Nec de me laboro, de pueris
quid agam non habeo. Epiſtol. 22 a, Neq; tamen adhuc ha- beo, quod te accuſem. pro Mur. 129 b, Quid uicreſpõdeas
non habebis. de Na. 72 a, De quibus habeo ipſe quid ſentià, non habeo autem quid tibi aſſentiar. I. V. 2u1 b. Nec quid fa- cerem habebam.
HABERE, cum infinito, pro poſſe, uel eſſe. Attic. 37 b, De re-
pub. nihil habeo ad te ſcribere. de Nat. 79 a, Hæc ferè obij- cere habui de natura deorum. de Am. u b, Hæc habui de a- micitia quæ dicerem. pro Cor. 6r b, Quid habes igitur dice re de Gaditano fœdere eiuſmodi? Acad. 21 a, Quid enim di- cere habeant? Par. 234 a, Non habebimus neceſſe ſemper cõ cludere. Attic. 15§5 b, Eo minus habeo neceſſe ſcribere, quid ſim facturus. de Orat. 131 b, Ne quortieſcunq; potuerit dictũ dici, neceſſe habeamus dicere. Epi. 5 a, De cauſa regia tantũ habeo polliceri, me tibi abſenti cumulatè ſatisfacturum. I. A. 175 b. Habebat hoc omnino Cæſar,&c. id eſt, hoc erat ꝓ- prium Cæſaris, uel hic erat mos& conſuetudo Cęſaris. At- tic. 25 b, Nunc uerò cum omnibus muſis rationem habere cogito. ¹
Q HABERE.

—
627 H A
HABERE,fubſtantiuis iunctum alia atq; alia ratione. de N. 33 a, Quanquam non tam dicendi mihi ratio habenda fult, quàm audiendi. de Am. u13 a, Omnis hac in re habenda ra- rio& diligentia eſt: primùm, ut,&c. de L. ¹76 a, Habere con cilium, ut habere comitia. pro Clu. 37 a, Habere modũi. Att. 276 a, Habere rationem abſentis. I. V. 250 a, Habere rationè dierum. I. V. 153 a, Habere cenſum,& habere æſtimutionem. 1. Oenſus. J. V. 273 b; Habere animos aliquorum inimicos. Epiſt. 7 a, Habere pro uinciam uel imperium. in Vat. 2 43 a, b, Habere multum nego cij at q; oneris. de Or. 156 a, Habere ſapienriam lunctam eloquentiæ.& ¹32 b, Cum ille haberet filium delicatiorem. I. V. 73 a, Habere de rep. cum aliquo: id eſt, agere. I. V. 250 a, Vt is uictu cæterisq; rebus quàm libera- liſsimè commodiſsimeq; habeatur: id eſt tractetur, accipia tur. de Diuin. 10° a, Noſtri nihil in bello fine extis agunt, ni hil ſine auſpicijs domi habent. At. 51 b. Vt ſe initia dederint, id eſt, habuerint. Ep. ¹4 4 b. Habere rem communem cum a- liquo. de Legib. 173 a, Separatim nemo habeſsit deos: id eſt, nemo habeat. ö
HABERE. pro habitare Pro S. R. 4 b, Qui in Salentinis aut in Brutijs habét, unde uix ter in anno audire nuncium pof- ſunt. Ep. 99 a, Quæ Corinthum arcem altam habebant ma tronæ. Attic. 28 a, Videò iam quòd inuidia tranſeat,& ubi ſit
habitura. aliàs, habitatura.
HABESSIT. pro habeat, uetuſtum uerbum. de Leg:li. 2, Se-
aratim nemo habeſéit deos-
HABIILIS,Ie. de Orat. 94 b, Sunt autem quidam ita naturæ muneribus in ijſdem rebus habiles, ita ornati, ut non nari, ſed ab aliquo Deo ficti eſſe uideantur. de Leg. 161 a, Natura homini figuram corporis habilem& aptam humano inge nio dedit. de Fin. 118 b, Res aptæ, habiles,& accommodatæ ad naturam. de Or. 105 a, Calceis Sicyonijs non uterer, quã- uis eſſent habiles,& apti ad pédem.
HIABII.IITA S,ts. agilitas. de Leg. 161 b, Omitto habilitates opportunitatesq́ reliqui corporis.
HABITABIIL. IS,g. Tuſc. 158 a,Regio habitabilis.& de 80. 123 b, Duo ſunt habitabiles, quorum auſtralis,&c.
HABITATIO, oni. uſus. Epiſt. 203 a, Peto Ate, ut ei de habi tatione accommodes.& pro Cæl. 40 b, Sumptus obiectus
eſt habitationis, XX X. millibus dixiſti eum habitare.
HABITATO Rors. incola. Qu. Fr. 390 a, Tuam domum in Carinis mundi habitatores Lamiæ conduxerunt. de N. 54. a, Homines incola atq; habiratores,&c.& 44 a, Habitator
in hac diuina domo. j— HAOBITO, as. colo domicilium habeo, ſum. I. V. 208 b, Is Li- lybæi multos ian annos habitat. in Vat. 228 a, Coliturq́; ea pars urbis,& habitatur frequẽtiſsimè:& de D.127 b, Omnis rerra quæ incolinir. Attic. 41 a, Deinde ſine te natura caſtel- Ium munitum mbitanti mihi pro deſſet, tranſeunti non eit neceſſarium. in Yat. 125 b, Cum apud eum non modo Ther mis ſæpenumero fuiſſet, ſed etiam habitaſſet. de Na. 45 a,Si eſſent, qui ſub terra habitarent bonis& illuſtribus domici- Iijs. pro Cæl. 40b, Cuius in ædiculis habitat decem milli- bus. in Sal. 274 aHabitare in domo alterius uel ſua. I. V. 16 8 b, Omnes qui habitarent in Sicilia. Acad. 31 a, Habitari ait Xenophanes in lana. contra Rull. 86 b, Habitare in carcere. de Natur. 6 b, Habitare in gurguſtio.& Habitare melius.de Somn. 126 a, Vides habitari in terra raris& anguſtis in lo- cispro Dom. 23: a, Demigrandum potius aliquò, quàm ha bitandum in hacurbe. in Ant. i80 b, Stultè Aquinates, ſed ta men in uia habitabant. pro Cæl. 40 b, Sumptus unius ge- neris obiectus eſt habitationis, triginta millibus dixiſtis eum habitare. pro Do. 236 a, Iſte habitare laxè& magnificè uoluit.& Attic 269 b, Neq; tamen non in primis bene habi tauit. Tuſculan. 241 b, Habitare& pernoctare cum aliquo. I. V. 89 a, Eilia cum patre habitat. Attic. 235 b, Viuere& habi- tare cum aliquo. de Sen. 94 b, Co mmorandi natura diuer- ſorium nobis, non habitandi dedit. pro Cl. 24 a,& Epiſtol. 135 a,& I. C. 1 a, Habitare apud aliquem. Acad. 29 a, Dio do rus, quem à puero audiui, qui mecum uiuit tot annos, qui habitat apud me. de Cl. 194 a,& pro Cæl. 48 àa, Diodorus habitauit apud me uixitq́. de Finib. 84 a, Q ut poteſt igitur häbitare in beata uita ſummi mali metus? Or. 201 b, Alioqui quònam modo ille in bonis hærebit& habitabit ſuis?de Or. 123 a, Illi autem qui hoc ſolum colendum putabant, ha- bitarunt in hac una ratione tractanda. pro Mur. 128 b, Ab- fueris tandiu, ut cum longo interuallo ueneris, cum ijs qui in foro habitarunt, de dignitate contendas. de Cl. 193 b, Di- ſerti quidem Qu. Varius, C. Carbo,& ij quidem habitabãt in roſtris. I. A. 239 b, Hic etiam fautores Anto nij, quorum in uultu habitant oculi mei, triſtiòres uidebam. ad Atti. lib., Nam caſtellum munitum habitanti, mihi prodeſſet: tranſ- eunti, non eſt neceſſarium.
HABITVPD O, nis. habitus. conſtitutio: ad Her. 27 a, Corpo-
HI Af 628 ris bonam habitúdinem tumor imitatur.
HABITVS, tus. affectio manens, conſuetudo, exereitatio, coô- firmatio, orn atus, habitudo, figura uel forma. de In. 65 b, Ha bitus in aliqua perfecta& cöõſtanti animi aut corporis ab- ſolutione conſiitit, quo in genere uirtus, ſcientia,&c. de In. 50 a, Habitus eſt animi aut corpotis conſtans& abſoluta aliqua in re perfectio: ut uirtutis aut artis perceptio alicu- ius, aut quæuis ſcientia. de Inu. 50 a, Quæ induſtria compa- rantur, ad habitum pertinent. de Orat. 141 b, Exercitatio, ex qua conſuetudo gignitur. Aca. 46 a, Habitus uirturis,& u- ſus uirtutis, quem actum uocant indiſerti. Top. 226 a, Habi tus, ut facilè& citò iraſcatur. de In. 82 a, Iuſticia eſt habitus animi,&c. de Fin. 4 b, Cum eum ad rationis habitum per- duxerit. de Le. 165 a, Prudens ex ipſius habitu, non ex aliqua re extrema iudicandum eſt. de Fi. 113 b, Natura nunquam ſe deſerit, aut partem ali quam ſui, aut eius partis habitü, aut uim. pro Arc. 188 b, Quoſdam ſine doctrina naturæ ipſius habitu propè diuino per ſeipſos moderatos& graues exti- tiſſe. de Fin. 133 a, Moderati æquabiles q; habitus.
HABITVS. pro habitudine, ornatu, figura uel forma. pro Cal. 50 a, Quint. Merellus cum floreret integerrima ætate, optimo habitu, maximis uiribus ereptus eſt uniuerſæ ciui- tati. de Cl. 170 a, Qui non tam habitus corporis opimos, quam gracilitates conſectentur. de Cla. 194 a, Erat eo tem- pore in nobis ſumma gracilitas,& infirmiitas co rpdris, pce rum& tenue collum, qui habitus& quæ figura non procul abeſt à uitæ periculo-de Diu. n4 a, Habitu extorum& colo re declarari furura. de Di. 107 b, Exta quòrum er habitu& colore futura percipiuntur.& u4 b. Cum pecudum exta in eundem habitum ſe coloremꝗ; conu erterint. I. V. 126 a, Hi- mera in muliebrem figuram habitumq́, formata.& 201 a, Signa duo uirginali habitu arq; ueſtitu. de Cla. 194 b, Cor- poris mediocris habitus. de Nat. 21 a, Habitus oris: id eſt fi- gura uel forma. de Fi. 10¹ b, Habitus oris& uultus.& de O-
rat.161 b, Si habitum orationis& quaſi colorem aliquè re- quiritis. de Cl. 185 a, Orationis eius tanquam habitus erat non inurbanus.
HACTENVS. ad hunc diem, idcirco. At. 75 a, Sed hactenus, præſertim cum,&c.& ib. Ergo hæc quoq; hactenus, redeo ad urbana. Attic. 210 b, Sed hæc hactenus, neu idear,&c. Att. 255 b, Sed hactenus. Ep. 47 b, Hactenus exiſtimo noſtraâ con ſolationem rectè adhibitam eſſe, quoad certior ab homine amiciſsimo fieres ijs de rebus quibus leuari poſſent mole- ſtiæ tuæ. de Or. 119 b, Hæc artemi quidem& præcepta dun- taxat hactenus requirunt, ut certis dicendi luminibus or- nentur. de Di. 83 a, Qui hactenus aliquid egit, ur earum ra- tionem rerum explicaret. Pro FlI. 153 b, Niſi uerò hactenus i- ſta formula teſtimonij tui deſcribi ac diſtingui poteſt, ut Flacco abſenti aliquid ciuitates tribuiſſe dicantur, Lællo præſenti nihil tribuiſſe uideantur.
HAEDINVS. pro Muren. 142 a, Pelliculis hædinis lectulos ſtraäuit.
HAEDVS, di. capras filius. de Se. 89 a, Villa ab undat porco, ię do, agno,&c. de N. 47 b,& in Arato.
HàAEMVS.L. Aemus.
HAEREDITARIVS,, um. pro Ce. 287 a, Cum eſſet hec au ctio hæreditaria conſtituta.& At. 277 a, Controuerſia hære ditaria.& de Inu. 56, de Som. 127 a, Cognomen, quod habet ex nobis adhuc cõſtitutum. de Ar. 249 b, Multæ domus fint
iure hæreditario.
HAEREDITA 8, 1z. patrimonium, bona. de In. 38 à, Hæredi tate uenire bôna dicuntur, quæ iure hæreditario alicui ob- ueniunt. Top. 223 a, Hæreditas eſt pecunia quæ morte alicu ius ad quempiam peruenit iure: nec ea ut legata teſtamen- to, aut poſſeſsione retenta. pro Fl. 163 a, Communis heredi- tas, quæ ad utrunq; æqualiter lege ueniebat. Ar. 26 a,& pro Qu. R. 54 a,& I. A. 168 b, Cum ipſe hæreditatem patris non adiſſes. pro Ar. 187 b, Is adijt hæreditates ciuium Rom. Atti⸗ 171 a, Hodie ex teſtamento creui hæreditatem.&178 a, Ga- leonis hæreditatem creui. At. 86 B, Aufidius fratris Appil s- morem erga me cum reliqua hæreditate creuit. Of. 38 b, Rei familiaris ad paucos cupiditatum, ad multos improbos ue nit hæreditas. in Ver. 31 b, Mihi hæreditas à propinquo ue-
nit. de Inuent. 70 a, Hærediras, quæ pupillo uenit. At. 220 b, Lepta ueretur, ne non liceat tenere hæreditatem. pro Cec. 287 a, In partem hæreditatis mulieres uocatæ ſunt. pro Ce. 304 b, Ariminenſes à populo Rom.hæreditates capere po- tuiſſe. contra Rullum 72 a, Hæreditatum obeundarum cal
ſa, quibus uos legationes dediſtis. contra Rul. 74 b, Autofl tatem ſenatus extare aditæ hæreditatis ſentio. pro Ce. 299 uenire.& ibi. Fundi de N. 77 a, Eamqx poteſtatem, hæreditatis
loco, filio tradidit. Offic. 16 a, Ad quem hæreditas huius glo Dhas adoptationes: hereditates
1 nominis,
——V⸗—⸗F-—-—--

Sa 4 4* 4 Adit 4* u K gr i 4 3 440 har ißnn 2u. 4 Udin em
anke
ledeem A Iram Rahn 1
Pnan aun c. aeſten e(an
AI Admn. de N. naRütna
m.
4 1(z Onmoan än mt 4 4. “ 1 1 144 Rane diem Marco K.te
. 4. ſſͤͤ cum&r Kd. Erge bcashn
A Ler. no d. Jed Drcbactenm Mua Aadens. 9. 47 d.Hatem arbnn
T. a
eil⸗, Jolt een 8 4
0 HereA Is de rdas Sudus eunt Oe A Hlrc urem qucen tſmn at ctrus cad
4 ““
4 4 Dh iMAAmus Uigin
— AbMm
3 öO wum ciphcur peo
4 “ 1
1 e 418434 m 80.
* 4 hl daiſe udeunnt. N ro Mara 115 Mte 2
„
449 8 al.*
4 b9 1 arrimoiuch„ A
en a coauenenäl
.ed d.Haditn ern 4m Aamanoroan 4 cur iera.
atmonn ut dandt x ihns
b— 629 H AE
nominis, pecuniæ, ſacrorum ſecutæ ſunt. Off. 24 b, Optima hæreditas à patribus traditur liberis, omniq; patrimonio praæſtantior, gloria uirtutis rerumꝗ; geſtarum. de Or. o9a, Cum miles domum reueniſſer, egifſetq́; lege in hæreditatẽ paternam teſtamento exhæres fillus. de Fi. 77 a, Reddere hę rediratem. I. A. 226 b, Hæreditates caducæe.
HAERE O, es. adhæreo, adhæreſco, defixus ſum, habito. de
Somn. 129 a, Terra immobilis manens ima ſede ſemper hæ- rert. Ac. 3t a, Vt uideamus terrãne penirùs defixa ſit,& quaſi radicibus ſuis hæreat? an media pendeatè de Aruſp. 257 a, Vi tia in aliquo penitùs defixa atq; hærenrtia. I. A. 172 b, Tamen infixus animo hæret dolor. de Nat. 53 a, Stomachus ad ra- dices linguæ hærens.& 38 a, Vir ſapiens confiteri peccatum ſuum maluit, quàm haærere in rep. religionem. pro Dei. 149 a, Vix hærere in equo ſenex poterat. de D. 86 b, Vt peccatum hæreat, non in eo qui monuerit, ſed in eo qui non obtempe rauit. Aliquid alicui in uiſceribus hærere. Att. 86 a, Aliquem alicui hærere in medullis. Epi. 253 a, Aliquem in medullis a- licuius ac uiſceribus hærere. in Ant. 195 b, Aliquid hærere in
memoria. Acad. b, pro Cæl. 40 a, Nec Catilinæ familiarita
tis crimen hæreat.& ibi. b, In quo non modò crimen nõ hę- rebat, ſed uix,&c.& 53 b, Fama adoleſcentis paulum hæſit
ad metas. Atric. 145 b, Hoc mihi planè hæfit. pro Qu. R. 47 a,
Poteſt homini huic hærere peccatum? Epi. 82 a, Non poteſt hærere in tam bonis ciuibus tam acerba iniuria. de Ein. 87 a, Tu totus hæres in corpore. I. C. 123 b, Memoria tantorum periculorum in omnium gentium ſermonibus ac mentib. ſemper hærebit. de Or. 20¹ b, Alioqui, quõnam modo ille in bonis habitabit& hærebit ſuis? Or. 209 b, Hærere in eadem
commorariq; ſenrentia. de Ora. 129 a, Facetè dictum ſtatim
ut emiſſum eſt, hærere debet. I. V. 240 a, Cogitate in his ini-
quitaribus unum hæſiſſe Apollonium: cæteros ex his incô-
mo dis pecunia ſe liberaſſe. pro Mil. n2 a, Hærere in pœnis. I. A. 247 a, Hi in oculis hærebunt,& cum licebit in faucibus. pro Cl. 35 a, Hærebant in publicis tabulis reus& accuſator. Tuſ. 205 b, Neq; tamen cum ſe in media ſtulticia, quo nihil eſt peius, hærere intelligunt, ægritudine premuntur. de Na. d. lib. 2, Stomachus hærens ad radices linguæ. Fam. li. 6, Ma- Is hærentes ſcalarum gradus. HAERERE. pro dubitare, ſeu dubium eſſe& uacillare. de N. 72 a, In multis enim nominibus hærebitis. At. 13 0 b, Hæ- rebitis. de Or. 123 b, Hærere in aliqua re.& Qu. Fr. 322 a, Hæ- rere in re. de Or. 99 a, Hærere in iure. Acad.+ b, Philoſophi cum hærent aliquo loco. de Fin. 53 a, In quo etiam Demo- critus hæret. I. A. 174 b, Hærebat nebulo, quò ſe uerteret, nõ habebat. de Vn. 200 b, Incurrere in aliquà rem,& in ea hære re atꝗ; impediri. Att. 130 a, Cauendum enim puto eſſe ne im plicatus hæream. de Pi. 92 a, In cæteris ſubueniens, ſi me hæ rentem uideris. At. 218 a, Valde in ſcribendo hæreo. Qu. Fr. 30 b, In hac cauſa mihi aqua hæret. Of. ⸗6 a, Sed aqua hærret, ut aiunt. de Fin. 14 4 b, Venit ad extremum, hæret in ſalebra. prouerbia tria hæc ſunt. Vide Eraſmi Adagia. HAERES, du. Ep. 214 b, Lucius hæres eſt Marco fratri ſuo. E- piſtol. 217 a, Hæres ex parte dimidia eſt& tertia Capito, in
lextante ſunt hi, qui,&c. Ep. 199 a, Qu. Turius hæredes fecit ſimiles ſui, Cn. Saturnium& Sex. Aufidium.& 226 a, Inſti-
tuere aliquem ſecundum hæredem filio ſuo. Off. 69 b, In te- ſtamento ſcripſit hæredes ſecum M. Craſſum,& Quin. Hor tenſium. I. A. 172 a, Antonius in Cn. Pompeij locum ſucceſ- ſit hæres. I. A. 168 b, Quem palàm hæredem ſemper factita- rat.& ibi.Igitur fratrem exhæredans, te faciebat hæredem. pro Cl. 24 a, Mulier ab hæredib. ſecundis accepta pecunia, partum ſibi ipſa medicamentis abegit. pro Ce. 288 a, Teſta- mento facto mulier moritur, facit hæredem ex deunce& ſemuncia Cecinnam, ex duabus ſextulis M. Fulcinium, Ebu rio ſextulam aſpergit. Att. 220 a, Cæſar opinor ex uncia, ſed
Lepta ex triẽte. pro Mi. in a, Cyrus teſtamentũ palàm fecit,
& illum,& me hęredem ſcripſit. Of. 70 b, Scribere aliquẽ hę redem. de Or. 99 b, Poſſet ne paternorum bonorum exhæ- res eſſe filius, quem pater teſtamento neq; hæredẽ neq; ex- haæredem ſcripſiſſet nominatim. de Ora. 99 b, Qui eſſet ſe- cundum Poſthumum hæres inſtitutus. pro Cluent. 22 a, In- ſtituere aliquem hęredem. pro Quin.z a, Relinquere aliquẽ heęredem teſtamento. I. V.ↄ0 a, Facere aliquem hæredẽ teſta mento. de Inuent. 70 a, Poſſeſsio hęredum ſecundorum eſt. & ibid. Qui patris pupilli hæredes ſecundi ſunt. pro Cl. 25 b, Auia tua, cui tu es hæres. in Salluſt. 274 b, Qui patre non- dum mortuo pro hærede geſſerit omnia. HAERE SIS,ſs. ſecta. Parad. 116 a, Cato in ea hæreſi eſt, quæ nnullum ſequitur florem orationis. Att. 229 b, De hæreſi Ve- ſtoriana,& Perionum more Puteolano, riſi ſatis. Epiſt. 253 a, Poſtulabimusq́; ex qua hæreſi in hominibus armatis de- iectus ſis, in eam reſtiruere.& ibidem: In iſta ipſa a‿εειισαι.
HAESITANTIAHiæ, titubatio, hęſitatio. I. A. 186 b, Qui ꝓ-
8
* AL à
630 pter hæſitantiam linguæ cognomen ex ignominia traxerit. HAESITA TIO,uuz. dubirario. Ep. 44 a, Noli ignoſcere hę ſitationi meæ. de Or. 127 a, Quæ dubitatio?quanta hæſita-
tio, tractus q́ uerborum?
HAESIT O, as. dubito, timeo, titubo. de Fin. 68 a, Aperiendũ eſt igitur quid ſit uoluptas, quam ſi explicauiſſet, non tam hæſttaret. Ac. 39 b, Itaq; non multum hæſitans reſpondebo. Ac. 5 a, Illi tum in nouis rebus quaſi modò naſcentes hæſi- tauerunt.& 14 a, Dubitant, hælſitant, reuocant ſe interdum. I. C. 107 a, Cum hæſitaret, cum teneretur, quęſiui,&c. de Or. 88 a, Carbo hæſitans in maiorum inſtitutis, rudis in iure ci
uili. de Or. 103 b, Quis enim unquà,&cc. hæſitauit ob eã cau- ſam, quod,&c. pro D. 2 40 b, Hæfitantibus uerbis dicere ali- quid. de Or. 9 4 b, Quidã lingua hæſitans,& uoce abſonus.
HALESSA, urbs. J. V. 12 a.& 146 a.
HALESINVS, a. pro Font. 2 1.
HALETHES, fl. apud Veliam. Ep. lib. 7, Has paternas poſ- ſeſsiones tenebis: neq; Halethen nobilem amnè relinques.
H 4 LICARNASSEVS,a. de Diu. 126 b, Scylax Halicarnal-
eus. b
HALICIENS ES, pop. I. V. 122 b.
HALVNTINVM, oppidum Siciliæ. I. V. 2u1.
HALVNTINV S,z. I. V. 70 b, Haluntina ciuitas.
HALICARNASSVS,i. urbs Cariæ. Quiin. Frat. 294 b, Tu- ſcul. 20ͤo.
HALIS,lw. fluuius. de D. 132 b.
HALITVS; tus. ſpiritus. Tuſcul. 1⁷9 b, Efflare extremum ha- litum. HALLVCINO R aris. aut potius Allucinor, aberro. Quin.
Pra. 313 a, Epiſtolæ noſtræ debent interdum hallucinari. At. 250 b, Ego tamen ſuſpicor hunc, ur ſolet, hallucinari. de N. 15 b. Iſta efſim à uobis tanquam dictata redduntur, quæ E- picurus oſcitans hallucinatus eſt. HAMA TVS, a, um aduncus. Acad. 39 b, Hamatis uncinatis q́; corporibus.— HAM VS, mi. de Senect. 86 a, Plato eſcam malorum, uolupta- tem appellat, quòd ea uidelicet capiantur, ut hamo piſces. HARA,ræ. ſtabulium porcorum. I. P. 6 a, Epicure noſter, ex ha ra producte, non ex ſchola,&c. HARIO LVS, Haruſpex,& alia. L. Ariolus,& Aruſpex. HARMO NIA, ma. concentus. Tuſcu. 152 a, Velut in cantu& fidibus, quæ harmonia dicitur. Tuſc. 156 b, Harmoniam au tem ex interuallis ſonorum noſſe poſſumus, quorum uaria compofitio etiam harmonias efficit plures. de Na. 65 a, Niſi putamus ad harmoniam canere mundum, ut Pythagoras
exiſtimat. HASTA ſtæ. telum. de Fi. 85 a, Euelli iuſsit eam, qua erat trãſ- fixus, haſtam. de Or. 106 a, Amentatas haſtas torquere.& 35 a, Iactare haſtas leniter. de Sen. 81 a, Eminus haſta, cominus gladio uti. pro Mu. 134 b, Abijcere haſtas. Offl. 8 a, Eſt enim auſus dicere haſta poſita, quum bona in foro uenderet,& bonorum uirorum& locupletum,& certè ciuium, prędam ſuam uendere. I. A. 172 a, Haſta poſita pro æde Iouis Stato- ris, bona Cn. Pompeij uoci acerbiſsimæ ſubiecta præconis. Of, 50 a, Haſtam in foro ponere,& bona ciuium uoci ſubij- cere præconis. cont. Rul. 76 b, Rullus in ponto halta poſita, cum ſuis formoſis finitoribus auctionans. cont. Rull. 62 a, Num obſcurè uidentur propè haſta præconis inſectari Cn. Pompeij exercitum. I. A. 193 a, Quos non illa infinita Pom- peij haſta ſatiauit. I. A. 180 a, Quis haſtam illius uenditionis uidit? At. 186 b, Tres habet conditiones, aut emptionem ob haſtam,&c. L. Gramineus. W HASTATVS, a, tum. qui haſta pugnat. de Diui. 122 b, Quod euelli primi haſtati ſignum non potuerit. de Di. 96 b, Cum ſignifer primi haſtati, ſignum non poſſet mouere loco,&c. HASTILE, ¹s. pro Rab. 94 b, Qu. Scæuola confectus ſene- ctute, præpeditus morbo, haſtili nixus,&c.
HAVD. non. de Fi. 125 b, Quẽ haud ſcio an rectè dixerim prin cipem philoſophorum. pro Cl. 53 a, Haud hæres eſt Cluen- tius. Oſf. 15 a, Tibi nõ minus, haud ſcio an magis etiam hoc faciendum eſt. de Amic. 206 a, Atq; haud ſcio an’ne opus ſit
quidem, nihil unquam omnino deeſſe amicis, de Nat. 73 b; Haud ſcio an melius fuerit. de Aru. 243 b, Haud poteſt gra- uioribus à me uerbis uulnerari, quàm,&c. de Se. 94 b, Quòo quidem me proficiſcentem haud ſanè quis fatilè retraxerit. At. 210 a, Vide quã philoſophos haud nos fruſtra exiſtimas.
HAVDQVYAQVYVAM, nequaquam. de Or. 88 a, Quorum pa ter homo prudens& grauis, haudquaquam eloquens, ſalu ti reipublicę fuit.& 121 b, Haudquaquã id eſt dificile Craſ- ſo. de Am. 108 b, Suauitas ſermonum atq; morum haudqua quam mediocre condimentũ amicitiæ. de Vn. 202 a, Haud- quaquam boni eſt, ratione uinctum uelle diſſoluere.
HAVE. pro ſalue. Epiſt. 125 a, Ac ſimulatꝗ; haue mihi dixit, ſta tim quid de te audiſſet, expoſuit.
H 2 HAV-
N

631 H HAVRI O, rus, hauſt, hauſtum. traho. de Cl. 191 b, Qui hoc ſen-
tiat, ſi 1s potare uelit, de dolio fibi hauriendum pauet. pro Cecin. 300 a, Quicquid inde haurias, purum liquidumꝗ; te haurire ſentias, de Diu. u14 b, Aqua ex puteo hauſta. de D. 103 a, Natura deorum, à quo hauſtos animos& libatos ha bemus. de Diuin. 95 a, Animos hominum quadam ex parte extrinſecus eſſe tractos& hauſtos. pro Ar. 188 aollla quidem certè, quæ ſumma ſunt ex quoꝰ fonte hauriam ſentio. Off. 2 b, E fontibus Stoicorum, iudicio arbitriod; noſtro, quan-
tum quoq; modo uidsbirur hauriemus. de Or.10² a, Equi- dem uobis fontes unde haurietis, putaui eſſe demonſtran- dôs. Aca. 4 0 b, Vt ea fontibus potius hauriant, quàm riuu los conſectentur. Ep. 84 a, Eodè fonte ſe hauſturũ intelligit laudes ſuas, è quo ſit leuiter aſperſus.de QCla. 187 a, Tũ Atti- cus, Tu quidem de fece, inquit, hauris, idq́; iamdudum. de Or. 86 a, Cæterarum artium ſtudià ferè reconditis atque abditis, è fontibus hauriuntur. contra Rul. 72 b, Sumptum haurit ex ærario, ſuppeditat ſocijs. Tuſ. 23 b, Quod; affluen rius uoluptates undique hauriat. de Cla. 196, b. Artes, quas cum domo haurire non poſſes, accerſiuiſti ex urbe Athena- rum. pro Mil. 103 a,& Or. 212 b, Hanc legem à natura ipſa ar ripuimus, hauſicmus, expreſsimus. Pro Cæl. 50 a, Vidi enim, uidi,& illum hauff dolorem uel acerbiſsimũ in uita, cum, &c. Tuſc. 156 b,In propagatione uitæ quot, quantas, quàm incredibiles haufit calamitates? pro Dom. 219 3, Vnus pro omnibus hauſi indigniſsimam calamitatem. pro Seſt. 17 b, Luctum nos haufimus maioren:, ille animi non minorem. de Ar. 258 b, Quæ unquam Charybdis tantos haurire gur- gites poſſer, quantas iſte Byzantiorum prædas exorbuit? I. X. 232 a, Quid eum non ſorbere animo, non haurite cogl- tatione, euius ſanguinem nòn Bibere cenſetis?
HAVSTVS, a, um. de Diu. n3 b, Diuinitas, unde animos hau ſtos, aut acceptos, aut libaros habemus. de Fi. 63 b, Omnia dixit hauſta è fonte naturæ.
HAVSTV S, ſtus. cAm aqua nõ ducitur, ſed liauritur, ut ex pu- teo. pro Cecin. 299 a, Aquæductus, hauſtus, iter, actus.
EAYTONTIMSAPOXYMENOS.L. Puniens.
HEBDOMAS, du. uel dos. ſeptem dies, uel ſeptenarius. Ep. 259 b, Symphoniam Lyſonis uellem uitaſſes, nè in quartam heb domadam incideres.
HEBES, tw. tardus, pinguis, natura tardior, obtuſuüs, retu- ſus.)(Acutus. de Diuin. 129 b, Epicurus, quem hebetem& rudem dicere ſolent Stoici.& de Ein. 65 a, Epicurus paulò hebetior. At. 15 b, Tu cogita quid deinde, nam me hebetem
noleſtiæ reddiderũt. Aca. 44 a,Senſus hebetes, tardi,& pin gues. pro Planc. 273 a, Populum Rom-. aures heberiores, ocu ſos acres& acutos habere. de Aruſpic. 244 a, Non dubito quin ea tela leuiora atq; hebetiora fint, quàm,&c. Orat. 218 a, Spödæus, quòd eſtè longis duabus, hebetior uidetur& tardior. de Natur. ²9 b, Hebetiora ſunt hominum inge- nia propter cœli pleniorem natu ram. Att. 120 a, Bonorum erar aliquis dolor, ſed hebes. de Or. 106 b, In communi uita non hebetem eſſe, nec rudem. Ep. 122 b, Hebes ad intelligen dum, quia utile eſt. de Diu. 89 b, Hebes æqusè ac pecus.
HEBESC O, z. Ob tundor, retundor. I. C. 98 4, At nos uige- ſimum iam diem patimur hebeſcere aciem horum autori- tatis. Tuſcul. Sic mentis acies ſeipſam intuens nonnunquã hebeſcit. Acad. 2 b, Hebeſcere& langueſcere in ocio.
HECATE, tes. de Na. 63 b, Hecate, quæ matre Aſteria eſt, fo- rore Latona.
HECVB A, bæ. Priami uxor. Tuſc. 20 4 A.
HEDONEF, nes. L. Voluptas.
HEDVI, pop. At. 17.
HEL.ENVéS, uates. de N. 7. de D. 98.
H ELETES,fuuius. At. 157. Ep. 105.
H 3 LICE, ces. altera arctos, maior urſa, ſeptentrio: duæ enim Aꝑro ſunt. Ego uerò ipſe,& magnus quidẽ ſum opinator, non enim ſum ſapiens: et meas cogitationes dirigo, non ad illam paruulam Cynoſurã, qua fidunt duce nocturna Phœ nices in alto, ut ait Aratus, eoq́; directius gubernant, quòd eam teneant, Quæ curſu interiore, breui conuertitur orbe, ſed ad Helicen,& clariſsimos ſeptentriones, id eſtrationes has, lariore ſpecie, non ad tenue elimatas, eo fit ut errem,& uager latius. Aca. 17 a,& de N. ob.
H ELIO P O LIS, ls. urbs Aegypti. de N. 70 b.
HELL ES PONTVS, u. primæ maris anguſtiæ ex Aegeo nauigätibus, quib. Afia ab Europa diſiügitur: relinquiturq; Abydos urbs Aſiæ, Seſtos Europę. Or. 112 b, Qua põtus Hel les,&c.& de Fi. 88 a, Helleſponto iuncéto Athod; perfoſſo.
HELLESBONTIVWS;. Ep. 223 b.
HELLIS, dt. urbs. I. A. 236 a.
HE LLVATIO,nb. Poſtquam. 207 a, Cur in luſtris& hel- luationibus huius ſaltatoris uirtus tandiu ceſſauit?
HELLV O, ouuz. ganco, gurges. J. P. 38 a, Ille gurges atq; hel-
H E 632 luo natus ab domini ſuo,nõ laudi atꝗq; gloriæ. contra Rul. 61 a, Impurus helluo turbat rempub. Poſtquam. 207 a, Hel- luo immanis. pro Do. 218 a, Helluo ſpurcitsimus. Ep. 263 b, Helluo nequiſsimus. pro Seſt. 8 b, Helluo patriæ, helluo pa trimonij. de Fin. 9¹ b, Helluo librorum M. Cato.
HELLVOR, aris. pro Do. 237 a,Ille gurges helluatus eſt ſi- mul recum reip. ſanguinem. pro Seſt. 24 b, Quid tu meo pe riculo gurges ac uorago patrimoni)] Relluabare?& de Pro. 72 a. L. Siparium.
HELVELL AE, larum. herbæ latæ quædam. Ep. 107 b. Nam um uolunt iſti lauti terra nata, quæ lege excepta ſunt, in honoré adducere, fungo s,heluellas, herbas omneis ita con dunt, ut nihil pofsit eſſe ſuauius.
HELVE TII, erum. pop. Pro Cor. 612,& de Prouinc. 75 b.
HE M indignationis uoOx. Ep. 233 bHem mea lux, meum deſi derium. Ep. 5o a, Hem nos homunculi indignamur, ſi, Gcc.
ro R. P. 130 a, Hem Poſthume, tu ne es Curij Hlius?J. A. z01 a, Hem, ad quem legatos mittamus? cui bellum moramur inferre?& 187 b.
HEMICYCLV 8, cli. ſedes, ſolium. de Am. 95 b, Augur do- mi in hemicyclo ſedens.
HER A,a. fortuna, domina. Of. 9 a, Vos ne uelit an me regna- re hera, quid ue terat ſors, uirtute experiamur. Item: Hera
mea. pro Cæl. 4r a, Nunquam hera errans hanc moleſtiam
nobis exhiberet. Ennij.
HERACL EAurbs. I. V. 133 b, pro Archia 186.
HERACLIENSILS,e. I. V. 170 a, PrO Ar. 186.
HERACLEOTAE,pop. Ep. 224 b, Heracleotæ& Bargile tæ, qui item debent,&c.
HERACLEOTES Zeufis, nomen pictoris clariſsimi. de Inu. 6² a.
HERACLEOTES, exiam eſt cuiuſdam philoſophi, Dio- nvſij nomine, cognomen. AcC.18 a.
HERACLEA pocula. J. V. 208 b. L. Toreuma.
HERACLITVS, tj. Philoſophus quidam, qui cognomen- ro 2aorerds perhibetur. de Fin. 67 a, de N. 16 a, Nec conſultò dicis occultè ut Heraclitus.& 66 b, Heraclitus quid dice- ret, intelligi noluit.
HERBA,bæ. de N. 58 b, Quædam ſtirpes& herbæ, quarum u- tilirates longinqui temporis uſu& periclitatione percepi- mus. de Ar. 135 b, Lepidus in herba recumb ebat. de Ami. 109 a, Vt tanquam in herbis non fallacibus fructus appareat. de D. 96 a, Corona ex aſperis herbis& agreſtibus. de Diu. 122 b, Herbam aſperam credo auium congeſtu, non humano ſatu.
HERBESC O, ſäis. de Sen. 87 b, Terra ſemen tepefactum ua- pPore,& complexu ſuo diffundit,& elicit herbeſcentem ex eo uiriditatem. uetus lectio, compreſſu.
HERBIGRAD A, cochlea. de Nat. 136 a, Terrigenam herbi gradam domiportam ſanguine caflam. Pacuuiz. alias, tar- digradam.
HEKRBIT A, urbs. pro Cec. 289.
HERBITENSES, pop. I. V. 14 0⸗
HERBVILA,I.. L. Sefelis.
HERCISCO Reru. uel ſine aſpirarione Erciſcorpartior, di uido. de Or. 105 b, Qui quibus uerbis hereiſci oporteat ne- ſcit, idem herciſcundę familiè cauſam agere non poteſt. pro Cec. 288 b, Eburius nomineh xredis arbitrum familiæ her- ciſcundæ poſtulauit. L. Familia.
HERCL E. herculè. Epiſto. 29 a, Et herclè fine dubio erit i- gnominia.& de Orato. 121 b. Nam herclè, inquit Antonius, ec. Attic. 238 a, Herclè dederam ad te literas exiens è Pu- teolano. de Legib. 184 a, Bene herclè faciunt. I. C. 105 b, Me- hercls.
HERCVLANEAuia. contra Rul. 73, MAdiungitur etiam il- la uia uendibilis Herculanea..
HERCVLANENSIS,ſe. Ep. 14 2 b.Fundus Herculanenſis.
HERCVI. E),iurandi uox. de Am. 103 a, Et herculsè ita fuit. J. V. 123 b, Nam h erculè inquit,&c. At. 26 b, Herculè uerum, ut loquar.& Ep. 125 b, Et herculè confecta omnias Attic. 26⁄ b,
24
Sed herculè facilè patior datum tempus, in quo amoreè ex- perirer tuum. Att. 76 b, Meherculè etiam aduentu tuo reui⸗ uiſcunt iuſtitia, abſtinentia,&c. Epiſft. 24 a, Mihi meherculè magnæ curæ eſt ædilitas tua. Orat. 212 a, Libentius diyerim mehercule, quàm mehercules.
HERCVI. ES, us. de N. 67 b, Plures Hercules tradunt nobis 1, qui interiores ſcrutantur literas.& ibid. Multa de uariſs Hercuſibus. de Orat. u⸗ a, Polycletus Herculem finxit cum pelle& hydra.
HFERCVLES.herclè, herculè. pro Pl. 272 b, Verè mehercules dicam ſic tum,&c. de Cl. 70 a, Et hercules hæ quidem ex- tant. I. C. 107 b, Sic melercules, hoc,&c. Epiſt. 1ο b.&2 b, Cupio mehercules,&c. Ep. u¹z b, Et hercules niſi,&c. Or. 213
RI.
a, Libentius dixerimm eherculè, quam mehercules. H
—
7—

1Ade 1N NSI, 1 ¼ 172 4pre h.
10TA 1— 4 1. 4
10TL S2ſ aomen
dpe haak,
me.- gomen. 14 la 1V albLhem PAuloſophus omd ug ekhdenar. de Fin. 67 1 eN axe hd Herachtui. A 66 b Hariun 1 zolue. 4N5(rdumn ünaiau aTagu umpor! aſa&pendma len das a dadamamtäet un in Derbus non fallaadn utun e 1 miperu herdisà uria 1 erun credo auum coagh,
-0,* 44 er. 9 Tennss olunn u Afandi,& ücts em uun Keto, Kompfe. 4 4D Asochtes. de Nut. mporntan agalat
.
“ dro Cec. 43. 1 SEAPIV. 34**
A*l Saidn. Fwiut ** D Ann da Naes — un5
A Laun. I 9 .“ le 4X 44 Ouse. n
Galas 5
vvemaͤf——
* 1 abes 3 b EabA 1 4 6. ot zutun tuufa ₰ℳ 87 21 4 8 perculi 4 39ℳ
7
633 I E
HERI.heſterno die. Epi. 167 b, Heri ueſperi apud me Hircius fuit. Att. 130 a, Heri aliquot adoleſcentuli coimus in Piræũ. Tuſc. 222 a, Rationes quibus heri uſi ſumus. At. 220 a, Lepi- dus ad me heri ueſperi literas miſit.
HERILLVS, Ä. philoſophus, qui in cognitione& ſcientia ſummum bonum Pofit. Acad. lib. 2, de Fin. 2, 4& 5. Item de
ff.z a, Tuſc. 24 HERILLII. e ab Herillo dicti. de Or. 145 b.
HERMAGO Ra 8 ræ. de Cl. Qrat.139 a4. L. Inops. Item de In-
uent. 43 b.
HERMATH E N A, næ. ex Mercurio& Minerua compacta.
ſtatua. Attic. 2 a,& 3 2, Quod ad me de Hermathena ſcribis, per mihi gratum eſt,& ornamentum academiæ proprium meæ, quòd&Hermes commune omnium,& Minerua ſin- gulare eſt eius gymnaſij.
HERMAE. m. g. ad me ſeripſiſti, uehementer expecto. de Leg. 183 a, Nec Her
mas hos quos uocant, licebat imponi. Atti. 4 b, Hermæ tui
Pentelici, cum capitibus æneis, me admodum delectant. HERMERACLA. ſtatuæ er Mercurij& Herculis formis compactæ. At. b, Signa noſtra,& Hermeraclas, ut ſcribis, cum co mmodiſsim? poteris, uelimi imponas. aliàs, Herme- rotas:id eſt, ex Mercurij& Cupidinis formis cõiunctas ſta- tuas. nam Kaos, Cupido, ſeu amor dicitur. HERME‚S, etu. Mercurius. L. Hermathena.
HERMODORV§, ri. Atti. 210 a, Hermo dorus, qui Platonis
libros ſolitus eſt diuulgare. HERNICL,pop. pro Cor. 61 b. de Off. 9.
HERORO TVS, t. de Le. 156 b, Hero dotus, pater hiſtoriæ. de Or. u13 b„‚Herodotus, qui princeps g genus hoc ornauit: id
eſt ſcribendæ hiſtoriee.
HEROICVS,, um. Tuſ. 229 a, Heroicis Tratihus Vyſes&
Neſtor habiti fuerunt ſapientes. de Nat. 70 b, Quart. us fol,
quem heroicis temporibus Acantho Rhodi reperiſle dici- tur, Gc.& 74 a, Medea& Athreus heroicæ perſonæ. de Diu. 80 a, Vetus opinio eſt iam uſq; ab heroicis ducta rempori⸗ bus. de Le. 183 a, Quatuor heroici uerſus„quos longos ap- pellat Ennius. At. 290 b, Quid quæris heroica.
HPH2O N,, d. id eſt, Uelebaluum lepulchri, buſtumde. de Leg. 182 b.
HEROS, beroi princeps, diuus. Att. 224 a, Collo quium cum heroibus pro re nata non incommodum. de Or. 126 a, He- roum ueteres caſus fictosq́; luctus imitari atq; adum brare dicendo. Att. 57 a, Ignari quantum in illo heroe eſſet animi. & 1§ b, Heros llle noſͤer Cato. Atti. 243 b, Octauius uidetur erga noftros? puas ita fore, ut nos uelimus, animatus.
HEROICVS, a, um. de Or. 160 a, Heroici Pedes treis, dacty-
lus, anapæſtus&ſpondeus.& b.
HERVS,. dominus. Off. 37 b, Sed heris fit ſan adhibenda fæuitia in famulos, ſ,&cc. pro Corn. 65 a,Idem herus IX. Ga ditanos.
HERYLII, philoſophi, non Eryiij.
HESIODIVS, A, um. Brut. 166 a, IIlud Heſiodium laudlatur à doctis, quòd eaclem menſura reddere: iuber, qua acceperis, aur etiam cumulariore, ſi poſsis.
HESIODVS, di. poeta græcus. O f. 10 b, Ea quæ acceperis,
utenda, maiore m enſdura ſin modo b153lulber reddere He-
fiodus.
HESPE RID ES, dum. de N. 6sbneſherides Erebo&No-
te natæ.
HESPEROS, Veneris Kella. de N. 36 b, Infima eſt quinq; er- b
rantium, terræd; zproxima ſtella Veneris, que gονανꝙνρέ‿ν Grę cs, Lucifer Latinè dicitur, cũ anresredirur ſolẽ: cum Iibla⸗ quitur autem ‚Heſperos.
HESTERNVS, a, um. de Nat. 40 b, Velut à teipſo heſterno die di Kum eſt. Aca. 3 a, lam enim hoc uerbum latis heſter- no ſermone triuimus. de Orat. 150 a, Diſputatio heſterni& hodierni diei. in Catil. 105½ b, Patefeci in ſenatu heſterna die.
HETRVRIA ræ. Italiæ regio florentiſsima. de Ar. 249 b, A- ruſpices ex Hetruria accipiendos Puto. de D. 99 a, Hetruria ſcientiſs imè interpretatur, quid quibuſq; oſtendatur Por- tentis.& I. C. 105 b,& Ep. 162 b.
HETRVSCVS, 4, um. Thuſcus. de Ar. 248 b. NIetruſcorum diſciplina.& 256 a, Hetruſci libri.& de D..99 5. Hetruſci re- ligione imburi ſtudioſius& crebrius hoſtias immolabant⸗ Hetruſci prædones. L. Homo-
HEV. eheu. I. A. 2u1 b, At legatos miſimmns, heu me miſerum, cur cogor,&c. Tuſc. 225 b, Heu me infelicem. Off. 28 a, O' do
mus antiqua, heu quaàm diſpari dominaris domino.
HE VS., uocandi, ſeu attentionem poſtulandi. Atti. 243 a, Et heus tu, ne fortè ſs neſcius, Dolabella me ſibi legauit. Atri. 67 b.& 89 a,Sed heus tu, ſcripſerämne tibi me eſſe legatum Pompeio:Epiao b, sed heus tu quid agis?& 263 2, Sed! heus
Mercurij ſtatuæ. Atti. 5a, Hermas de quibus
I I1 634
tu, qui aævay eſſe ſoles,&c. At. iz a, Sed heus tu uides ne,&c-
u. Er. 317 a, Sed heus, tu, cælari uideor a te, quomodònam mifrater de noſtris uerſibus Cæſaripro Mu. 117 a, Heus ubi Ruſcioèubi Caſcalad He. 27 a, Heus adoleſcens. HEXAMETER. tri. ſex pedum uerſus, qui& ſenarius dici- tur, præſertim in lyricis. Orat. 218 b, E quatuor igitur, quaſi hexametrorum inſtar uerſuum quod ſit, conſtat terè plena comprehenſio-
HIATVS, tus. labes, eluuio. de Nar. 50 a, Quædam animalia cibum oris hiatu& dentibus ipſis eapefunc. de Nat. 25 b, Repentini terrarum hiatus. Ot. 59 b, Ille Gyges, qui cum ter ra diſceſsiſſet magnis qui ibuſdam imbrib us, in illum hiatũ deſcendit,&c.
HIATVS. per tranflationem, eſt in orationis compoſitione,
uocalium quarundam uaitior concurſus, ex quo tum hiãs, tum hiulca dicitur oratio: ut, In Actao Aracyntho& Neptu no Aegeo. Or. 40 a, Haber enim ille tanquam hiatus cõcur- ſu uocalium, molle quiddam. L. H 0,& hiulcus.
HIC, hac, hoc. pro Fl. 156 b, Cum iudicatum non faceret, addi- ctas Hermippo,& ab hoc ductus eſt. pro Dom. 213 b, Hunc iſtum oci]j& pacis hoſtem, Gec. pro Ela. 157 b, Huic ilf lega- to. Ep. li. 2, Hoc libertatis Treboaij& li. 2, Hoc literari- ad At. lib., Noui eſt in lege hoc, ut qui, occ. Epi. lib. 6, Siue hoc, ſiue illud. de Vniuer. Hoc pouito, quod ſequitur undendum eſt. de Le. lib. 2, Atq; etiam hoc, quod eſt partitio, dant Scæ- uolæ. I. V. 4, Iucunda ſuburbanitas huiuſce prouinciæ..Epi. 149 a, Cũ hæc leges: id eſt, quę ſcribo. Hoc eſt, ælντι τν τντνQ. L. Hoc eſt.
H 1C. aduerbium. Ep. 37 a, Ht ego multa ſimul cogitaui.& 71 b, Hic tu miraris? cec. pro Cl. 29 a, Hic tum kabricius,&c. I. P. Hic uos etiã crudellores„Sec. Qu. 1. F. 322 b, Hic Dij. L. O'.
HICCINE. pro hicne? Epi. 2z a, Hiccine eſt ille, qui urbem? in Ver. 24 8 a, Hunccine hominéchanccine impudentiam: iu- dicesehanccine audaciam?pro Mil. 121 b, Hiccine uirsccc.
HIEROSOLYMdA, ma. urbs Iudæorum quondam, totius
Orientis lumen. pro Fla. 16 0 a, Cum aurum ludæorum no- mine ex Italia Hieroſolymam exportari foleret.
HIEROSOLXMA, orum. idem. Pro Fla. 16 0 a, En. Pôpeius captis Hierofolymis uictor ex illo tano nihil attigit.
HIEROSOLLYMARIV S, a, um. At., 28 a lieltero olyrla. rius traductor ad plebe m.
HILARE, hilariter. de Or. 135 b, Ego hilarè à te acceptus ſum, de Ein. 2 ¼ a,& Ep. 15 a, Hilarè unuexe.
HIL A R 1 5. re. hilarus, promptus. Qu. Fr. 314 a, Te hilari: ani- mo& prompto ad iocandum eſſe ualde gau„deo, Tulc. 170
a, Hllaris&lctus uuitus. Pro Cl. 32 b, Thilari uultu.
HILARITAS, t. feiriuttas, zucuugliras. de Or. 106 a Itaq; hi
laritatis plenum iudicium ac iæticiæ fuit. Arr, 200 a, Hilari.- tarem illam, qua hanc rriſticiam temporum condiebam us, in perpetuum amifi. Epiſt. 131 b, Sed tamen nilaritas illa no- ſtra& iuauitas, quæ te præter cęreros delectabat, erepta mi hromnis efr. Of. 22 a, Erat in C. Lælio multa hilaritas, Offl. 29 b, Superciliorum remiſsio, atut contractio, mœlticia, hila ritas,&c. Or. 202 b, Hilaritas.)(. Triiticia, mœiticia. ad Her. 21 a, Eiilaritas. 6. Triſticia, medio critas uultus.
HIL ARI TER.hilarè. ad Her. 20 b, Deinde modò acriter, tũ clementer, moœeſtè in omnes Pantes commutabimus pronun ciationem.
HIL ARATVS, a. exhilaratus. de Clar. 65 b, Periclis ſuaui- tate maximè hilaratæ ſunt Athenæ. de Narura, 46 b, Acceſ- ſus ſolis lætificat terram, ut cum cœlo hilarata gideatur.
HILAR O, s. de Fin. li. z, Omnes enim iucundum modü, quo ſenius hilarerur, Græcè ν⁴obe, Latinè ugluptatem uocant.
HI. LARVLVS, a, um. hilarus, a, um. Atti. 259 a, Attica hilaru- 14 eſt.
HILARVS, 4, um. hilaris. Attic. 97 b, Hilara ſanè Saturnalia. & de Fin. 1+ a, Hilara uita. Attic. 255 b, Hunc tu lege in Arca no conuiuis tuis, ſed ii me amas, hilaris& bene acceptis, ne in me ſtomachum erumpant, cum nt irati tibi. At. 117 a, Li- teræ hilariores. I. P. Hilarloribus oculis intusri,&cc.
HILVM, B. cxigua res, uel nihii potius, quale m. 85 faba
oculus. Tuſculan. 150 a, Sudans nitendo nec proncit B llum. Poetæ.
HIMERA, ræ. urbs. I. V. 7a.&26 a.
HINC. ex hac parte, noc nimirum eſ ſt illud quod,&c. Atti. u5 a, De malis nottris tu prius audis quàam nos: hinc enim e- manant: oni autem ninc quod expestes, nihil eſt. I. C. 19° b, Ex hac parte pudor pugnat, illinc petulantia: hine pudi- citia, illinc ſtuprum. de tin. 99½ b, Via duæ elt hinc in Indiã. in Ver. 97 o, Ex Sicilia teſtes erant ij, qui, Gc. Hinc homines llluſtres. in Cat. 12z a„‚Quidam Rinc nati,&c. de Orat. 109 b, Scæuolam hinc euntem conueni. cont Rull. 85 a, Nos leinc Soma, ui neneramus, de Nat. i4+ a, Hlinc omnia efRm gis: 6 0 3 L

63 H 5 2— 4 5. atomis. pro Cl. 58 a, Hinc illæ infinite quęſtiones. Of. 58 b, Hinc ſicæ, hinc uenena, hinc falſa teſtamenta na cütur, Rinc expilationes direptionesd; ſociorum.& ibid. Ab eo d ſcelere triennio pôſt habitæ quæſtiones.& ib. Ex eodem fu rore etiam illa erecti,&c.& ibid. Eiuſdem amenrtiæ- falſæ conſcriptiònes. Tuſéu. 204 a, Ex hac opinione ſunt illa ue⸗ ria,&c. hinc ille Agaménon Homericus,& idem Accianus, &c. ex hoc euenit, ut in doloribus,&c. pro Fla. 160 a, Hoc ni mirum eſt illud,&c.
HINNITV S,tus. de Diuinat. 95 b, Equi exaudiuit pinnieie
HIO, as. hiare, eſt apertum eſſe, maled; cohærere,& deune ũ eſſe. de Fi. 65 b, Omnes iucundum motum quo ſenſus nia- rent, Græcè„Avlo, Latinè uoluptatem uocant. aliter, Hila- rentur. Or. 199 b, Mutila quædam ge hiantia loqui. Paft. 231 a, Diſiuncti atq; hiantes concurſus literaru m. Or. zu1 ae tæ qui ut uerſus facerent, ſæpe hiabant, ut Næuius. 4 Her. 27 b ‚Crebræ uo calium concurſiones, quæ uaſtam& hiantẽ orationem reddüut. I. V. 149 b, Huic homin, fi cuius domus
*„.
pater, utrum ea patêre, an hiare ac põſcere aliquid uideturs I. V. 135 b, Verres auaritia hiante atq; imminenti fuit.— HIPPOCENT AVRVS, ri. monſtrum poeticum& fictũ. de Nat. 22 a, Quid intereſt ut de Hippocentauro, an de Deòo cogitemus?& de D. u8 b, Tuſcu. 167 b, Hipp dcentaurus, qui nunquam fuit..“ 14 HIPPOCRAT ES,s. de Or. 154 b, Hippocrates ille Cous. Attic. 261 b, Deſperatis üetat Hippocrates adhibere medi- cinam. 5 HIPPONACGTEVS, a. Epiſt. 106 b, Præconium hippona- teum. Or. 215. HIRPINVS, na. contra Rull. 88 b, Ager Hirpinus. de Diui- nat. 97. HIR SVr VS, a, um. horridus, aſp er. de Natu. 50 a, Animantes quædam ſpinis hirſutæ. HIRVD O, nu. quam ſanguiſugam uulgus uocat. At. 13 a, Illa concionalis hirudo ærarij. HIRVNDO, n.. auis. ad Her. 39 a, Hirundines æſtiuo tempo re præſtò ſunt. HISC O, ſcw. os aperio. I. X. 181 b, Reſpondere ne ad hæc aut omnino hiſcere audebis? HISPALISurbs. At. 209. Ep. 164. Pollionis. IHIISPANIA, niæ. Epi. 254 b, Quid in Hiſpania geratur, reſcri be. Attic. 253 b, VIterior Hiſpania.& pro Cor. 61 b, Et duæ Hiſpaniæ. 4 HISPANIENSIS,e. Ep. 27 b, Neq; ego hunc Hiſpaniẽſem caſum expecto, de quo mihi exploratum eſt. de Natu. 64 b, Aeſtus maritimi Hiſpanienſes uel Britannici. pro Pom. 9 b, Hiſpanienſe bellum. HISPANVS,A,Am. I. A. 92 a, Cęſar exercitum inuictũ ex Hi- ſpanis militibus conduxit. de Ar. 248 a, Nec numero Hiſpa- nos, nec robore Gallos, nec callidirate Pœnos, nec artibus Græcos ſuperamus. HIISTE R, fri. uel Iſter, ſtri. Danubius. L. Accolo. HISTORI A, riæ. annales, memoria publica, memoria rerum ueterum, commemoratio antiquitatis, monumenta rerum ueterum, monumenta temporum, lo corum, hominum, re-
rum geſtarum, omnium ſeculorum memoria. de Ora. u4 a,
Prima eſt hiſtoriæ lex, ne quid falſi dicere audeat: deinde, ne quid uerè non audeat, ne qua ſuſpicio gratiæ ſit in ſcriben- do, ne qua ſimultatis. de Or. un b, Hiſtoria teſtis temporum, lux ueritatis, uita memoriæ, magiſtra uitæ, nuncia uetuſta- tis. Or. 202 b, Hiſtoria, in qua& narratur ornatè,& regio ſæ pe aut pugna deſcribitur: interponuntur etiam conciones & cohortationes: ſed in his tracta quædam& fluens expe- titur, non hæc contorta& acris oratio. de Clar. 189 a, Nihil eſt in hiſtoria pura& illuſtri claritate dulcius. Orat. 207 b, Cognoſcat etiam orator rerum geſtarum& memoriæ ue- teris ordinem, quem laborem nobis Atrici noſtri leuauit la bor, qui cõſeruatis notatis q́, temporibus, annorum ſeptin- gentorum memoriam uno libro colligauit.& ibid. Neſcire autem quid antequam natus ſis acciderit, id eſt ſemper eſſe puerum. de Cla. 170 a) Quanquam his laudationibus hiſto ria reu noſtrarum eſt facta mendoſior: multa enim ſcri- ꝑpta ſunt in eis, quæ facta non ſunt. de D. 122 b, Simiæ Dodo neæ improbitatem hiſtorijs Græcis mandatam eſſe demi- ror. de Orat. uz a, Summi oratoris in dicendo eſt, ſcribere hi Ktoriam.& ibi. Deſcribenda hiſtoria. de Orat. Hiſtoria nihil aliud erat, niſi annalium confectio. Ep. 67 b, Videbam Itali- ci belli hiſtoriam iam pensè à te eſſe perfectam. de Cla. 195 a, Memoriam rerum Romanorum tenere: id eſt, hiſtoriã. pro Mu. 131 b, Monumenta rerum ueterum. pro Fon. 282 b, Mo- numenta rerum geſtarum. de Le. 156 Ilerodocus pater hi ſtoriæ.& ibid. de hiſtoria multa. 9 HIS TORICVS. rerum explicator, rerũ pro nunciator. To. 227 b, Philoſophi, poetæ& hiſtorici, pro Mur, 127 b. Homi-
H 9 636 nes literati& hiſtorici.& 199 b, Thucydides rerum pronun ciator ſyncerus. Itẽ: Rerũ explicator prudés, ſeuerus, grauis.
HIS TR 10, enis. ueritatis imitator, comedus, tragœdus, ſce- nicus artifex. de Orat. 76 b, Actio ſola per ſe quanta ſit, hi- ſtrionum leuis ars& ſcena declarat. Parad. 120 b, Hiſtrio ſi
aulò ſe moueat extra numerumn, aut uerſus pronunciatur eſt una ſyllaba longior aut breuror, exfibilatur. de Fi. 95 a, Hiſtrioni actio, ſaltatori motus eſt certus datus. de Sen. 92 b, Nec hiſtrioni ur placeat;, peragenda eſt fabula„modò in quòcunq; fuerit actu pro berur. Offi. 23 a, Scenici non opti- mas, ſed fibi accommodiſsimas fabulas eligüt. i. hiſtriones. pro Qu. R. 50 a, Qui ne in nouiſsimis quidem erat hiſtrio. nibus ad primos peruenerat comœdos. de Ora. 126 a, Oculi hominis hiſtrionis. de Or. 180 4, Rofcius g Aeſopus hiſtrio nes clari.& pro Seſt. 25 a, Summus artifex: id eſt, Roſcius. do Sen. 87 a, Turpius Ambiuio..
HIVIL CE.). de Orat. 147 a, Aſperè, uaſtè, ruſticè, hiulcè loqui,
HIVLGCVS, a4,um hlans. Orat. 2,1 a, Extremorum uerborum cum inſequentibus primis concurſus aut hiulcas uòces effl cit, aur aſperas. de Orat. 15 b, Ne aſper uerborum concur-
ſus ſit, néue hiulcus. L. Hiatus.
HO C, ed. de Ora. 156 4, Sin eos diſiungunt, hoc erunt inferio- res, quòd,&c. Att. 12 b. 13 4, Atq; etiam hoc magis, quòd,&c. Att. 14 à, Confilio tuo utar libenter,& hoc libentius, quòd, S&cc. id eſ, eo libentius. Ep. 143 b, Certè hoc maius habes tea
ſtimonium amoris mei, quo maturius,&c. Epiſt. 4 b, Atq; hoc ipſo melior eſt, quàm,&c. quòd,&c.& νσ⁷ b, Hos ſeribo parcius, quòd⸗&c. L. Eoò.
HOC ES T, id eſt. pro Cec. 283 b, Fundus, quem quadrien- nium, hoc eſt, ex eo tempore fundus uenijt, poſſedi. pro Mi. 106 a, Ad præturam gerendam, hoc eſt, ad remp. euertendã. pro Cec. 299 a, Vſucapio fundi, hoc eſt finis ſolicitudinis. Cec. 304 b. In exilium, hoc eſt, in aliam ciuitatem. pro Syl: 176 a, Honos ampliſſimus familiæ ueſtræ, hoc eſt, conſula- tus parentis tui. I. A. 175 b, At quàm crebrò uſurpat& con- ſul Antonius, hoc eſt, dicere& cõſul& improbiſsimus. Ep. 69 a, Quod ſi à te non imp etro, hoc eſt, ſi qua te res impedie rit. I. V. 56 b.& pro Quint 13 b, Hoc eſt, de uoluntate,&s.
HO PIE.hoc die, hodierno die, nunc, hoc tempore. I. V.)7z a, Nongę ſunt hodie Sextiles, hora nona conuenire cœpiſtis. in Ara. 260 b, Per idus Quintiles qui dies hodie eſt. Aca. i b, Vt ho die ſtet Aſia Luculli inſtitutis ſeruandis. Epi. 140 a, At ho die penis eſt in obſcœnis. pro Flac. 161 a,& pro Cal.;8 a, Ho die, pro nunc. Att. 138 b, Hoc die.
HO PIERNV S, a, um. de Orat. 150 a, Diſputatio heſterni& hodierni diei. I. A. 192 b, Quod ex hodierno eius edicto per- ſpicere potuiſtis. E Gnz b, Neq; à nobis ante hodiernũ die
collocatum eſt.
HOMERICVS, ca, cum. Tuſcul. 204 a, Agamemnon Home- ricus.
HOMERVS,IHj. poeta, qui Lycurgi temporibus fuit. Tuſcul. 230 a, Traditum eſt Homerum cæcum fuiſſe. Officior, 71 b, Homerus optimus author. de Clar. 168 a, Homerus cuius etſi incerta ſunt tempora, tamen annis mulris fuit ante Ro- mulum, dę Orator. 155 b, Piſiſtratus Homeri libros antea confuſos ſic diſpoſuiſſe dicitur, ut nunc habemus. pro Ar- chia 189 b, Homerum Colophonij ciuem eſſe dicunt ſuum, Chij ſuum uendicant, Salaminij repetunt, Smyrnai ſuum eſſe confirmanr, itaq́; etiam delubrum eius in oppido de-
dicauerunt.
HO MICID A, dæ. in Anton. 186 b, Fateor eos plus quàm ſica rios, plus quàm homicidas, plus etiã quàm parricidas eſſe.
HOMICIDIVM, djj. cędes. I. A. 166 a, Statue, utrum illi, qui, &ʒc.homicidiʒj rei ſunt, an uindices libertatis.
HO MO, uis. mortalis, mortales, perfona. de Rep. li.. teſte Au guſtino li. 4. contra Iulianum: Homo non ur à matre, ſed à nouerca natura editum in uitam corpore& nudo& fragi- li& infirmo: animo autem anxio ad moleſtias, humili ad ti morem, molli ad labores, prono ad libidines: in quo tamen ineſſet tanquam obrutus quidam diuinus ignis ingenij& mentis. in Ho rtenfio, teſte Auguſtino, libro 4. contræ Iulia- num: Humanæ uitæ erroribus& ærumnis fit, ut interdum ueteres illi ſiue uares ſint in ſacris initijs q, tradendis diui- næ mentis interpretes, qui nos ob aliqua ſcelera ſuſcepta in
uita ſuperiore pœnarum luendarum cauſa natos eſſe dixe- runt, aliquid dixiſſe uideantur: uerum; fit illud quod eſt apud Ariſtotelem, ſimili nos affe ctos eſſe ſupplicio atque eos, qui quondam quum in prædonum Hetruſcorum ma- nus incidiſſent, crudelitate excogitata necabantur: quorum corpora uiua cum mortuis, aduerſa aduerſis accommo da- ta, quàm aptiſsimè colligabantur, ſic animos noſtros cum corporibus topulatos, ut uiuos cum mortuis eſſe coniun⸗- ctos. Huius ſupplicij autorem fuiſſe Mezentiũ, cecinit Ver= Silus Kago Apneidogs::
Mortua
——
e—

* 4 pto. an dF a N e: moore fuandm eraram Pmendam hocehan
„ 4 Na 10 kunch, hoc tinn 2h mham Nac eit m ahan cten s anphiman kamihr drkr M mnlAm b Ar galm errdeh uma un dos Acre& cöſal Kmnin Aan on unpetro, e dicum
* pen(ian nͤd Hocchtenm 4 4 ZJ0dichno dic, aunc dxumm. 4 boche Fexnles Nora non ouan r MAnn(uule Jul die wüedt— Halaclh mtrann ſerumta lag 29. Arr. 3t d. Hos cne. NVIA Oe. e— lA 94 dö4 ahodema⸗ seadbal Cnz b, N 1aamne
„
CA Taal.324 aAner
* 1 Pocka LRurpi 2 mMcrum cun Ruif!
Heno 5. Düſtratn— 44 Sii iuif cur, at unc DuM n Colopd
H 0
Mortua quin etiam iungebat corpora uiuis,— Componens manibusd; manus atq; oribus ora. (Tormenti genus)& ſanie taboq; fluenteis.
Complexu in miſero longa ſic morte necabt. de Legibus 160 a, Animal hoc prouidum, ſagax, multiplex, acutum, memor, plenum rationis& cõſilij, quem uocamus hominem. Off.; a, Homo, qui rationis eſt particeps. de Le. 162 a, Natura cæteras animantes abiecit ad paſtum, ſolum hominem erexit, ad cœliq́, quaſi cognationis& domicilij priſtini conſpectum excitauit. de Nat. 33 a, Homo ortus eſt ad mundum contemplandum& dur P3dümn. de Natur. 54 a, Deus homines humo excitatos, celſos& erectos conſti-
637
tuir, ut deorum cognitionem, cœlum intuétes, capere poſ-
ſent. deę Vniuerſ. 20 2 a, Homines deorum immortaliũ quaſi gentiles ſunt,& diuini generis appellantur,& omnium a- nimantium tenent principatum. Officio. 5 b, Homines ho- minum cauſa generati ſunt, ut ipfi inter ſe alij alijs prodeſ- ſe poſsint. Tuſc. 186 a, Ita& tulit dolorem ut uir,& ut ho- mo maiorem ferre ſine cauſa neceſſaria noluit. pro Rab. 96 a, An non intelligis quos homines,& quales uiros arguas? Epiſt. 5o b, Quoniam homo nata fuerat: Sulpitij de Tullia Cicer. filia. pro Clu. 59 b, Mater, cuius ea ſtulticia eſt, ut eam nemo hominem appellare poſsit. pro Dom. 232 a, An pote- ram inficiari me eſſe hominem,& communem naturæ ſen- ſum repudiare? Offic. /7 a, Quid cum eo diſſeras, qui homi- nem ex homine tollat? in Ant. 245 a, Eumq; ex numero ho minum eijciendum, ex finibus humanæ naturæ exterminã-
dum puto. Officio. 43 a, Diri enim hominis, uel potius uix hominis uidetur, periculum capitis inferre multis. Quint.
Frat. z00 a, Hominum ingenia ad fallendum parata. de A-
ruſp. 244 b, Stipes ille, qui quorum hominum eſſet, neſcire-
mus: niſi ſe Ligurem ipſe eſſe diceret. Attic. 103 a, Aueo ſci- re quid hominis fit.& 922 a, Neſcio quid ſit hominis. Attie. 253 b, Neſcio quid eius ſit. Epi. 36 a, Homo ſumma pruden- tia, multa etiam doctrina.& 26 a, Homo inſolens. de Orat.
334 a, P. Mummium cuinis tempori hominem eſſe.& 94 a,
Homo adoleſcens. Homo ſe non unis mœnibus circumda- tum, popularem alicuius loci, ſed eiuem totius mũ di, quaſi
unius urbis, agno ſcat. i de Legibus. Quoniam homo eſt, 10
ad Att. id eſt, errauit ut homo,& nihil nui ei accidit. S1 ho
mo uis eſſe, recipe te ad nos, 4 ad Att. Homo in primis acu-
tus. de Natur. d. t Academ. quæſtion. edition. i. lib. 2. Homo amiciſsimus, Academ. quæſtion. edit. 1. libr. 2. Homo aper- tus ſimplex, ingenuus, iuſtus, Officior. 3. Academ. quęſtion. editinH. i. lib. 2. Homo bellus& humanus, de Finibus lib. 2. Homo clarus, nobilis, Academic. quæſt. edit. illibr. 2. Ho- mo cum hominibus humana ſocietate coniunçtus, Acad. quæſt. edit. 2. 1ib. i. Homo& ſtudijs ijſdem,& uetuſtate a- micitiæ cum aliquo cõniunctus, Academic. q. edit. 2. lib. 1. Homo quaſi cõtemplator cœli ac deorum, ipſorũq́; cultot,
Tuſcul. q. libr. i. Contemptor& abiectus homo, Lentulo,
lib. i. Figulo, lib. 4. Homo cum primis prudens atq; doctus, Diu. lib. 1. Homo doctus,& copioſus„& paratus, Acad. q. ediit. i. lib. 2. Democritus homo eruditus, in Geometriaque
perfêctus, lib. de Finib. Homo omni doctrina eruditus, li.
i. de Fin. Homo frugi omnia rectè facit, Puſcu. quæſt. lib. 4. Homo gratioſus apud aliquem, de Perit. Conſ. Homo gra- tioſus in foro, nauus ,, de Pet. Conſ. Homo illuſtris hono- re ac nomine, de Pet. Conſ. Homo iners atq; inutilis, Offi-
..—.— ciorum 3. Homo infans atque impotens, de Fin. i. Iomo nöõ infans, o ad Attic. Homo ingenuus& liberaliter educarus,
de Finibus lib. 3. Homo infulſus, Tuſculan. quæſt. lib. i. Ho mo natura leniſsimus, Academ. quæſt. edit. i. lib. 2. Homo le uis atq; fallax, Læl. Homo moderarus& temperans, Tuſc. q. lib. 3. Homo ad duas res, ut ait Ariſtoteles, intelligendum & agendum eſt natus, quaſi morralis Deus, de Finib. libr. 2.
4.. 1*.— Homo ad ciuilem ſocietarem natus, ide Legibus. Homo
ad tuendos conſeruandosd; homines natus, de Finib. lib. 3. In unius mulierculæ animula fi iactura facta eſt, tantopere commoueris? quæ ſi hoc tempore non ſuum diem obijſſet, paucis pôſt annis tamen ei moriendum fuit, quoniã homo nata fuerat, Sulpitij lib. 4. Id eſt, humiana ſorte& conditio- ne: quaſi dicat, mortalis. Eſt enim uis tãta naturæ, ut homo nemo uelit, nifi hominis ſimilis eſſe, de N. deor. Homo no biliſsimus, Tuſc. q. lib.i. Homo nouus, de Pet. Conſ. Homo qui rectè& honeſtè curriculum uiuendi à natura datũ con fecerit, ad illud aſtrum, quò, quum aptus fuerit, reuertetur. Qui autem immo deratè& intemperatè uixerit, eum ſecun dus ortus in figuram muliebrem transferet:& ſi ne tũ qui- dem finem uitiorum facier, grauius etiam iactabitur,& in
ſuis moribus ſimillimas figuras pecudum& ferarum trãſ-
feretur: neq; malorum terminum prius aſpiciet, quam illã ſequi cœperit conuerſionem, quam habebat in ſe eiuſdem
Kunius ſimul innatam, de Vniuerſ. Homo qui ſe ipſe no-
rit, aliquid ſentiet ſe habere diuinum, ingeniumꝗ; in ſe ſu ſicut ſimulachrum aliquod dedicatum putabit, tãtoq́ mu- nere deorum ſemper dignum aliquid& faciet& ſentiet; 1 de Legib. Homo qui nihil timet; niſi uel teſtem, uel iudicẽ, quid faciet in tenebris? quid in deſerto loco, nactus quem multo auro ſpoliare poſsit imbecillum atq; ſolum? 1 de L. Quid homo quiſquam poſsit? uix iam Deus, ↄ ad Atti. Ho- mo opinioſiſsimus, Aca. q. edit. i.lib. 2. Ipſe autem homo or tus eſt ad mundum contemplandum,& imitandum Deſ, de Nat: deor. Homo pars quædam ciuitatis& uniuerſt ge- neris humani ſecundum ueteres Academicos, Academic. q. gdit. z. lib:i. Homo eſt mundi pars, de N. deor. 2: Homo nul lo modo perfectus, ſed quædam particula perfecti, de Nat. deor. 2z. Homo ualde ſtudio ſus& diligens, Acad. quęſt. edit. 1. lib. 2. Homo ſumma potentia, ſummaq; fortuna, Tuſc. q. lib. 3. Summiſſus& abiectus homo, i Offic. Homo uerſutus, obſcurus, a ſtutus, fallax, malitioſus, callidus, ueterator, ua- fer, Offi. 3. Homo uoluptuarius, Tuſc. q. lib. z2. Homo ad nul
läa partè urilis, Of. 3. Non homo, ſed litus atq; aer,& ſolitu
do mera),i ad Attic. Qualis homo ipſe, talis eſt eius oratio,
Tuſ. quæſt lib. ĩ. Nihil minus homin, quam non reſponde-
re in amore ijs, à quibus prouocare, ad Brutum, 1. Quędam non hominis, ſed feræ neſcio cuius immanis monttra,; ad Attic. Repęntè Cæſar præter ſpem dixit ſe ſenatui roganti de Marcello ne hominis quidem cauſa negaturum, ad Sulp. librò 4. Hominis quæcunq; eſt definitio, una in omnes ua- let, 1 de Leg. Hominis figura omnium animantium formã
uicit, de N. deor. i. Hominis in primis propria eift ueri in-
quiſitio atq; inueſtigatio, Offic. 1. Ab hominis natura repe- tenda eſt iuris natura, i de Legib. Hominis naturæ apriſisi- mum, quod uerum ſimplex ſyncerumꝗq́, Offl.1. Hominis ui
tam, cùm coniecturis res agitur, quomo do ſpectare opor-
teat, 2 ad Her. Hominis utilitati agri omnes& maria paren tia, Tuſ. lib. i, Homine nihil tam tetrũ, nihil tà aſpernandũ, nihil homini indignius, quàm quod eſt turpe, Tuſcu. q. lib. 2. Homini rationè addidir narura, amplius quam beitijs, qua regenerentur animi appetitus, de Nat. deor. 2. Homini conſtanti nullo caiu contingere poteſt ut illa intermiſsio flat officij, Læl. Homini datur aſcenſus in cœlum ob men- tem, uirtutem, pietatem, fidé,z de Legib. Quòd homine ni- hil eſſet pulchrius, fortaſſe ſimulachrorũ ftuperititioné in- uenit, de N. deb. i. Niſi fortè regium tibi uidetur ita uiuere, ut non modò homini nemini, ſed ne cupiditati quidem ul-
Ii ſeruias, pro Syll. Quum perſuaſum fit nihil hominè aut
admirari, aut optare, aut experere oporrere: nulliq́;, neq;, ho mini, neq; perturbationi animi, nec fortunę ſuccuibere, Of. 1. Hominem hominis incommodo ſuum augere commo- um, magis eſt contra naturam, quam mors, quam pauper tas, quàm dolor,&c: Off. z. Hominem te& uirum eile me- miniſſes, id eſt, ut communem incertũꝗq; caſum,&c. Fam: Aequuni eſt meminiſſe,& me, qui diſſeram, hominè eſſe:& uòs, qui iudicatis, ut ſi probabilia digentur, nihil ultrà re- quiratls, de Vniuer. Hominẽ ſolũ erexit natura; cùm cæte- ras animantes abieciſſet ad paſtũ,&c. hominis oris ſpecis ita fõrmauit, ut in ea penitùs reconditos mores effingeret, 1 de Leg. Hôminem ex homine exuere, de Fin. Inter homi- nem& belluam quid interſit, Of.i. Hominem certum de co mitibus meis miſfi, 8 ad At. Hominem hunc omnino nume-
rare non decet, quem aſtrorum ordines, quem dierum no-
ctiumq́; uiciſsitudines, quem menſium temperatio, quẽq;, ea quæ gignuntur, nobis ad fruendum, non gratum eſſe co- gunt, z de Le. Hominem occiderit oporter, qui ueſtra ope- ra uti uelit; 2 Fam. Homiinem natura non ſolùm celeritate mentis ornauit, ſed etià ſenſus tanquam ſatellites attribuit, ac nuncios,& rerum plurimarũ obſcuras ac neceffarias in-
telligenrias enudauit, quaſi fundamenta quædaim ſcientię,
figuramq; corporis habilem& aptã humano ingenio de- dit, de Leg. Hominem ſe præbuirt in his malis, 15 Fam. Ho- minè probiorem, meliorem uirum, prudentiorem eſſe ne- minem, 7 Fam. Quod tuum indicium niſi mea ſumma be- neuolentia erga te, omnibusq; meritis comprobaro, ipſe me hominem non putabo, ad Oppium, lib. u. Hominiem te non putabo, ſi hoc feceris, ꝛ ad Qu. Er. Hominẽ mortuũ, in- quit lex in duodecim tabulis, in urbene ſepelitò, ne ue uri-
to,ꝛ de Leg. Hominem principium reliquaruin rerum eſle
uoluit Deus, de Leg. L. Cæſarem uidi Winturnis ad VIII. Calend. Feb. manè cum abſurdiſsimis mandaris, non homi nem, ſed ſcopas ſoluras,&c. 7 ad Atti. Ab homine ignoto& ſordido Gabinio lata lex tabellaria,z de Leg. Loquor auté de docto homine& erudito, cui uiuere eſt cogitare, Tuſcu- ſcnian. quæſt. lib.. Quot homines, tot ſententiæ, lib. i. de FEinibus. Sunt enim quidam homines non re, ſed nomine, Ofſſi.i. Homines à beſtijs quid differant, i de Inu. Homines A feris ſermone potiſsimèm differunt, de Orar. Perpetuis — 4 eurſi⸗
—+

——;— —
2 curfibus, conuerfionibus cœleſtibus ex teriam ſerendi generis humani: quod 1b ue ſatum, diuino auctum ſit anlimoru quòd aliquibus cohærent homines, è mort erf denne⸗
pſerunt, quæ fragilia eſſent& eaducatanimum eſſe i 8. 58
ratum à Deo, de Legib. Homines quibus reb. marinus n0
ueantur, Part. Homines, ſi quomodo eſt natura, fic iu 2* humaninihil à ſe alienũ putarent, coleretur ius æquè a f mnibus, de Leg. Homines uiſi ſumus,3 ad Ar.Tomines de⸗ orũ agnatione& gente tenentur,i de Leg. Homines cui lis lege conſociati putan di ſumus:inter quos eſt ömunio 6— gis, inter eos communio iuris eſt: quibus autem hee ünr inter eos communia,& ciuttatis eiuſdẽ habendi ſunt, 1. 3 Legibus. Homines quaſi cultores terræ conſtituti, 2 de Na. deor. Homines excellenti gratia, de Pet. Conſ. Ho mines ſi- bi indulgentes, atq; omnia quæ ſequantur in uita, quæ⅞; fu giant, uoluptatibus& doloribus ponderantes, ab omni ſo cietate Reipub. cuius partè nec norunt ullam, nec unquam noſſe uoluerunt, faceſſant, de Leg. Homines multò magis mala fugiunr, quàm bona ſequuntur, Part. Immortales eſſe ullos negabant, qui homines aliquando fuiſſent ‚de Na. d. Homines hominũ cauſa generati ſunt, ut ipſi inter ſe alij a- lijs prodeſſe poſsint, Oflic. i. unde prouerbium, æbdεαμρ aiοεευs duuνriog. Homines hac lege ſunt generati, qui tue- rentur terram, Som. Scip. Ho mines humilcs,& ampliſsimi uiri, o ad Attic. Balbi& Oppij. Homines iuſti natura facti ad parcicipandum alium ab alio, co mmunicandumq; inter omnes, i de Leg. Homines mediocres, his non ita ualde mo uentur, de Nat, deor. i. Homines municipales& ruſticani, de Pet. Conſ. Homines perditi, Tuſc. q. lib. 2. Homines per- fecti pleneque ſapiẽtes, Off. i. f omines præſtantiſsimis in- genijs, de Fin. lib. 2. Homines p robi nonſolent amicis impè dentes calamitates prædicere, quas illi effugere nullo mo- do poſsint, de D. lib. 2. Homines pro tetui ac molles, de Fin. lib. 5. Homines ſeueri& graues, Of. 1. f10 mines tenues, Tuſ. ꝗ. lib.5. Homines infima fortuna, nulla ſpe rerum gerenda- rum, de Fin, lib. 5. Ad hominũ cõmoditates& uſus tantam rerum ubertatem natura largita eſt, ut ea quæ gignuntur, donata conſultò nobis, non fortuitò nata uideantur, 1 de Legib. Hominum coniunctio& naturalis ſocietas inter i- pſos, i de Leg. Hominum à beſtijs differentia, de Fini. lib. 3. Hominum genus ad honeſtatẽ natũ, malo cultu, prauis que opinionib. corruptũ eſt, Part. Hominũ genus omne inter ſe ſociatũ, i de Le. Hominũ duo genera, Part. Hominũ interi- tu, ſententiæ quoq; non ôccidũt, de N. d. Hominũ mos eſt, ur nolint eundé hominè plurib. reb. excellere, Bru. Homi- nũ more inimicitias gerere, pro Deiot. Stipes ille, qui quo- rũ hominum eſſè neſciremus, niſi ſe Ligurẽ ipſe eſſe diceret, de Aruſp. Non hominũ uitia collegi, ſed rerum, 14 ad Atti. Homines plurimùm hominib.& prodeſſe& obeſſe, Off. z. Homines meliores efficit rectè uiuendi ratio, de Leg. Homi nes ad iuſticiã eſſe natos, neq in opinione, ſed natura con- ſtitutum eſſe ius, i de Leg. Homines nos eſſe meminerimus, ea lege natos, ut,&c.5 Fam. Homines tribus modis deorum appulſu ſomniare, iuxta Poſsidonium, Diu. lib. 1.
HOMOLO GIA. L. Conuenientia.
HOMVLVS, k. I, P. 92 a. Hic homulus ex argilla& luto fictus.
HOMVNCILO,, ont. Academ. 4 a, Deus ille,&c. homuncio hic,&æc.
HO MVNCVI.VS,. Tuſ. z b, Homũüculus unus à multis. & 240 b, 241 a, Humilis homũculus. de N. 25 b. Homunculis ſimilẽ Deũ fingere. Ep.5o a,Hem, nos homunculi indigna- mur:aliter, homuniculi. Vide Victorianas caſtigationes.
HONESTA S, us. honeſtum, æd, dignitas, decus, laus.)(. Turpitudo. Off. 59 a, Honeſtas omni pondere grauior eſt habenda, quàm cætera omnia, quo d Ariſtoteli placet. Off. 2 a, In officio colendo ſita eſt uitæ honeſtas omnis,& in negli gendo turpitudo. de Senect. 86 a, Eſt profectò aliquid na- tura pulchrũ acꝗ; decorũ, quod ſua ſponte petitur, quodꝗ́; ſpreta& contempta uoluptate optimus quiſq; ſequitur. i. honeſtas. Off. 72 b, Nunquam poſſumus niſſ in laude, deco- ro& honeſtate utilia reponere. Attic. 208 b, O' hominem amentem& miſerum, qui ne umbram quidem unquam 75½ lans uiderit: ubi enim eſt d ignitas, niſi ubi honeſtas? Of. 4 b, Honeſtatem& decus conſeruarc. pro Qu. i8 b, Quã exi ſtimationem, quam honeſtatẽ in iudiciũ attuli,&c. pro R. P. 129 b, Aliquis honeſtate ſpoliatus. pro Rab. 35 b, Virtus& honeſtas& pudor cum Coſs. eſſe cogebat. pro Mur. 145 a, Nolite eum antè partis honeſtatibus, atq; omni dignirate fortunaque priuare. pro Seſt. 2 4 b, Cauſa in qua omnes ho neſtates ciuitatis, omnes ordines unâ conſentiunt. I. A. 2u b, Autoritas fenarus, decus, honeſtatem, laudem, dignitatẽ
us extit iſſe quandam ma arſum in terras at- m munere. Nam ali genere ſum-
HONESTVS, um. rectus 1
H 9 640 deñiderat. de Finib. 72 a, Vna ſimpler poſita in decore 4 id eſt, honeſtate. Tuſc. 187 b, de honeſtate pulchra. Hone- ſtas cum utilirare in deliberatiuo genere finis eſt, 2 de Inu. Honeſtas in demonſtratiuo cauſæ genere finis eſt, 2 de Inu. Honeſtas laudationum finis, Top.& Part. Honeſtas in uo- luptate conremnenda conſiſtit, Aca. q. edit. 1. Bbr. 2. Omnis honeſtas manat à partibus quatuor, quarum una eſt cogmi tionis, altera communitatis, tertia magnanimitatis, quar- ta moderationis, Offl.1. Honeſtas ſola in uita expetenda, ut Zenoni uiſum eſt, Offic. 3. pro Arch. Honeſtas dictorum at- que factorum, de Fin. lib. 2. Honeſtas ho minis, pro Fl. Ho- neſtas teſtudinis, z ad Qu. Frat. Honeſtartis ſi quaſi lumen a- liquod aſpexerimus, nihil eſt quod, ut eo poriamur, non pa rati ſimus& ferre& perpeti, T uſc. q. lib. 2. Honeſtatis natu- ra ſumus ſtudioſiſsimi, appetentiſsimiq́, Tuſc. quæſt. lib. 2. Honeſtatem amittere, pro Roſc. Amer. Honcſtatem& fa- cultat es tuas augeas, Fam. id eſt, dignitatẽ. His enim reb. quæ tractãtur in uita, modũ quendã& ordinem adhiben- tes, honeſtatem& decus confſeruabimus, Of. 1. Honeſtatem cum uoluptate, tanquam hominem cum belua copulare, Acad. q. edi. i. li. z. Qui honeſtatè cum primis naturæ cõmo- dis coniunctam, ſummum bonũ ponunt, inuidioſum uolu ptatis nomen fugiunt, ſed in uicinitate uerſantur, Acad. q. edi. i.lib. 2. Honeſtare una uiram contineri beatam, Tuſ.q. lib. 5. Honeſtate ſpoliatus, pro Rab. Poſt. Nolite per deos, &c. eum etiam cæteris antè partis honeſtatibus atq; omni dignitate fortunaq́ priuare, pro Mur.
HONESTE. decoréè, laudatè. Antequam. 103 a, Honeſtè& laudatè acta uira.& At. 87 a, Illi nalde honeſtè ſe gerunt. Q. ◻.
Fr. 320 b.& Sal. in Cic. 27 a, Id tectum nunc honeſtè uergit in tectum inferioris porticus. de Offl. lib. 3, Honeſtius hic quùm R. Po mpeius.
HONESTO, s. decoro, orno.)(Cöramino. Of. 73 a, Qug-
cunq; homines homini tribuunt ad eum augendum atque honeſtandũ. Of. 28 a, Non domo dominus, ſed domino do mus honeſtanda eſt. Poſtq. 204 a, Senatus à quo ſæpe ma- gnificentiſsimis decretis ſumus honeſtati. I. C. 103 a, Qui Sa turnini ſanguine nõ modò ſe non contaminauerunt, led e- riam honeſtauerunt. pro Mur. 1½4 2, Si interdum ad forum deducimur, ſi uno ſpacio honeſtamur. pro Do. 229 b, Vt a- cta tui pręclari tribunatus hom inis dignitateh oneſtes pro Rab. 95 b, Imagine mortè alicuius honeſtare. I. C. 123 a, Tan ta laus, quanta uos me ueſtris decretis honeſtauiſtis.& ibi. iterum. de Inu. 76 b, Honeſtare beneficium. ad Her. i1 a, Rei honeſtandæ& collocupletandæ cauſa. ‚dignus, decorus, honoratus, qd cũ uirtute eſt, æquus.)(.Inhoneſtus, iniquus. Qui honorem ſententijs& ſuſfragijs adeptus eſt, is mihi& honeſtus& ho noratus uiderur, de Clar. Conuentus honeſtus Syracuſis, Ver. Nuwerius Suffucius honeſtus homo& nobilis, pro Mur. Honeſtus uir, Fam. Honeſta ciuiras, 5 Verr. Ampla honeſta familia, pro Mur. Aequa& honeſta poſtulati 0, pro Sext. Roſc. Honeſta utilitas,; ad Herennium. Conuiuium moderatum arq; honeſtum, pro Mur. Honeſtum genus cau ſę, ad Heren.& de Inuen. Honeſtum municipium, iz Fam. Honeſtæ utilitatis ſpecies, 3 ad Heren. Cæſarem honeſtum eſſe cupio, 2 Fam. Cupimus in libera rep. magnum atq; ho- neſtum te eſſe, u Fam. M. Bruti& Caſsij: id eft, tueri digni- tatem tuam. Si minus cum honeſto aliquo homine, cuius authoritate nauicularius moueatur, 16 Fam. Qui quum eſ- ſet bonis parentibus, arq, honeſto loco natus, òec. Tuſcu- quæſt. Honeſto& probabili nomine errorem obijci, pro Cecinna. Moderator reipub. beara ciuium uita propofita eſt, ut opibus firma, copijs locuples, gloria ampla, uirtute honeſta ſit, 8 ad At. Multa quæ honeſta naturà uidentur eſ⸗ ſe,temporibus fiunr inhoneſta, Off. libr. 3. Cuius diſceſſus omnibus honeſtis luctuoſus randem uiſus eſt, Poſtq. 09 b. Poſt tuum diſceſſum is dies primus nobis honeſtiſsimus fuerat in Senatu, Lent. lib. i. id eſt, habitus eſt in magno ho- nore. Is pro corum honeſtate repugnabat, propter quos ho neſtiſsimus ipſe inter ſuos numerabatur, pro Sexto Roſcio- Vir honeſtiſsimus, uita ruſtica honeſtiſsima, pro Sexto Ro- ſcio. Optimi& honeſtiſsimi ciues, de Aruſp. reſp. Quideſt aliud omnibus omnia peccata& maleficia concedere, niſß hoc, hominum honeſtiſsimorum teſtimonijs& uirorũ bo⸗ norum tabulis non credere?3 Ver.
HONERSTVM. Quod aũt totũ aut aliqua ex parte propter
ſe pexitur, honeſtum nominabimus, 2 de Inuent. Honeſtum aut ipſa uirtus eſt, aut res geſta uirtute, de Finihus libro 5. Honeſtum id intelligimus quod tale eſt, ut detracta omni urilitate, ſine ullis præmij fructibus, per ſeipſum poſsit iu- re laudari, 3 de Ei. 74 a. Honeſtum etiam fſrnobilitatum nonm ſit, tamẽ honeſtũ ſit. quodꝗ́; uerè dicimus, eriã ſi à nullo lau derur, laudabile eſſe narura, Off.i. 4 a. Omnino illud hone⸗
3 ſtum,
—

0, 4aon en. Chmuth Man dani tridunnt adaen
1fal Noa domo domman A
auns a0 mdd ſ no
1 m noacama enDan 3 L danatus dom un ügtrem
aa ps morta 1lcunn Donckrellg ata 2e e acfrs decrtu doudtan a.4 b. Hodcitate denciemaih
1 A ollocuplctandr caun.
16 †* dgns dereru unn
)Ladoncktas mie 1udrag adeptas caühn derur,dg ClLar. Coaacnusdancu us Sufucius Noacttus Docs dn m. Iae Hanck— anha peo Mat. Keuu Kdaackt HoAsa nt2“*,) 44 leann(1 3 8 h auitam prd Vrr Harente
Then(ias
uheas t3, 3 44 †9 fam(upunat in Udera
lu.ma K(aüſfte
„ K mina dum honefto
aani-A“
er Nye ema. 0 locuples, ge
4 4 ner tu 5 7.— arutbed her dpt — aebbs dnn e⸗ — a pecana dn 1 ba a 5 ad. imatun aus d0 1„Ver.
2„
“ 34t G 1
An drrer. anse bunf 4—
noucatur. n lodo aun
641 H O b ſum, quod ex animo excelſo magnif-ο, quærimus, animi efficitur, non corporis uiribus, Offl. i. Honeſtum omne ſua ſponts eſt expetendum, de Leg. Nihil honeſtum eſſe poteſt quod iuſticia uacat, Officior.i. Nihil bonum niſi quod ho-
neſtum, 10 ad At. Nihil utile, niſi quod rectum honeſtum ꝗ; ſit,s Fam. Neq; quicquam niſi honeſtum& rectum alter ab altero poſtulabit, de Amicitia. Quid honeſtũ mihi ſic, quid liceat, quid expediat, 14¼ ad Atticuũ. Quicquid honeſtũ eſt, id urile cenſuerũt Stoici, Off. z. Quod honeſtum, id ſolùm bo- num, Tuſc. q. lib.. Para. Quod honeſti eſt, decet, Off.: Ho-
neſtum quod ducatur à conciliatione naturæ, Zeno ſtatuit finem eſſe bonorum, Ac. q. ed. i lib. 2. Honeſtũ quod ex uir- tutibus exoritur,& in his hæret, per ſe eſſe expetendum, de Fin. lib. 5. Quod honeſtum eſt, id eſt maximè propter ſe ex- petendum, Off. z. Quod honeſtũ, id iuſtũ, Offl. z2. Quod de- corum, honeſtumé; eſt, id per ſe nobis placet, animosq; o- mniũ natura& ſpecie ſua commonet, Of. 36 b. Omne quod honeſtum eſt, id quatuor partium oritur ex aliqua, Offic. 1.
Parres uerd illæ ſunt quatuor uirtutes, iuſticia, prudent ia, fortitudo, mo deſtia ſeu temperantia. Honeſtum quod pro- priè uered; dicitur, id in ſapientibus eſt ſolis, neq; à uirtute diuelli unquam poreſt, Off. 3. Honeſtum, etiam f in alio cer nimus, tamen nos mouet, atq; illi, in quo ineſſe uiderur, a- micos facit, Off.i. Honeſtũ& utile pugnare aliquando ui- dentur, i6 ad Atti. Honeſti forma, ſi oculis cerneretur, ut ait Plaro, mirabiles amores excitaret ſapientiæ, Off. 1. Tanta uis eſt honeſti, ut ſpeciem utilitatis obſcuret, Of. 3z. Honeſto nihil honeſtius, de Fin. lib. 4. Honeſto detracto, quid pote-
rit beatũ intelligi? Tuſ. q. lib.. Recta& honeſta quæ ſinr, li.
1, de Fin. Honeſta in uirtute ponẽda, in uitijs turpia, i de Le. Honeſta& turpia ad naturã ſunt referenda, 2 de Le. Hone- ſtis ſimilia ſunt quædam non ho neſta,& bonis non bona, & artificioſis minimè arrificio ſa, Aca. q. edit. i. lib..ä.
1
HONO RNA.& HONO S, ru. ornamétuũ, gloria, laus, decus,
amplitudo, dig nitas, honeſtas, gradus magiſtratus. de Leg. 182 a, Hoſtis extra portã Collinam, ædem Honoris, aram in
eo loco fuiſſe, memoriæ proditum, eſt: ad eam cùm lamina
eſſet inuenta,& in ea ſcriprum, Lamina Honoris, ea cauſa fuit ædis huius dedicandæ. de Clar. 291 a, Honos eſt præ- mium uirtutis, iudicio ſtudioq; ciuiũ delatus ad aliquem. Tuſ. ¼ 8 b, Honos alit artes, omnesq́; incendũtur ad ſtudia glorieę, iacẽtq́ ea ſemp, quę apud quoſꝗ; improbãtur. At. 2 a, Sciν αμναοαν⁶ νιν. Para. 237 b, Laus, honor, gloria. Qu. Frat. 196 a,Semper putaui honores, ſi uulgares eſſent, uiles: ſi tẽ⸗ poris cauſa conſtituerentur, leues. Epiſt. 49 b, Is qui uerè ap pellari poteſt honos, non inuitamentũ ad tem pus, ſed per- petuæ uirtutis eſt pramium.& 246 b, Mores atd; uitam ſpectari ſolere in honoribus habendis, uel non habendis. Ant. 19 4 a, Qui ſunt aſſecuti ſummum gradum honoris, nõ
diſpoliabuntur honore. pro Domo, 222 b, Illi quorum uita
remota ab hoc honore populari, ab hac illu ſtri gratia eſt. Ep. 75 a, Habere dalleni. ro FlI. 155 a, Cui nullus ho- nos in ſua ciuitate habirus eſt unquam. pro Cæl. 38 a, Nemi
m unquam preſenti Puteolani maiores honores habuerüt,
quam Nl. Cælio. I. A. 191 a, Vt pro tantis corum in remp. me- ritis honores eis habeantur,& gratiæ referantur. pro S. R. A a, Viris fortib. honos habitus eſt. de N. 68 a, Vide ne uir- tutibus hominũ iſti honores habeantur, non immorrali- büs. At. 1 1a, Chryſippum libèter uidi,& in honore habui. At. 181 a, Vereor ne Cæſari nullus honos à ſenatu habeatur. Ar. 233 a, Huic habiti à me honores nulli quidem Brute niſi debiti, nulli niſi neceſſarij. Qu. Fra. 295 b, Aliquem eſſe dili- gentem, ut fibi honores habeantur. Ep. 259 b, Curio miſt, ut
medico honos haberetur. de Clar. 196 a, Ampliſsimos uel
maximos honore; alicui rei eſſe habitos. de Fini. 105 a, Tri- Buere honorem alicui. Qu. Fr. 296 a, Trib uere honores me- riti alicuius. pro Pla. 272 b; Tribuere magnum honorem a- licui. pro§. R. 41 a,Suum cuiq; honorem& gradum reddi- tum eſſe gaudeo. I. V. 14 b, Mihi honorem illum nõ ſolum datum, ſed etiam creditum ac commiſſum puto. I. V. 219 b, Mandare honores hominibus nouis. IJ. A. 81 a, Cur honorè Cæſari tua lege datum deſeri patimur? Ep. 14 9 b, Is enim ho
nos mihi uideri ſolet, qui non propter ſpem fururi benefi-
ci), ſed propter magna merita claris uiris defertur& datur.
pro 8. R. zu a, Serui apud eum ſunt in honore& precio. de
Or. 105 a, Hæc ars ſummo in honore ſemper fuit. Tuſc. 149 a, In ſummo apud Græcos honore geometria fuit. de Cla. 176 a, Hic epilogus tanto in honore pueris nobis erat, ut eũ etiam ediſceremus. de Nat. 5 a, Philoſophiæ quæ in honore ſunt. de Cl. 167 a, Gorgias magno in honore fuit. pro S. R. 38 b, Qui apud uos in honore tanto ſunt. I. C. in a, Hic dies apud uos in honore eſſe debet. Tuſ.43 b, Honorem poetis
non eſſe. de Cl. i78 a, Iam tum honos erat eloquenticæ. Offi.
45 b. Honori ſummo nuper noſtro Miloni fuit, quod,&cc.
2—— 4 1 0O 344 5 os eſſe quibus ea res honori fuerit à ſuis ciuibus. Ep. 107 b, Adducere aliquid in honorem. Atti. 82 a; Ob hæc beneſicia nullos honores mihi, niſi uerborum de- cerni fino.& 233 a, Tribuere laudem uerborũ alicui.& ibi. Decernere honores alicui.& 275 B, Accipere honores extra- ordinarios.& 279 a, At. 135 b, Recipere honorem ab aliquo, id eſt, uerbi gratia, ut ſis legatus alicui. de Or. 105 a, Ampliſs. honoribus& præmijs decorari. I. V. 231 b, Qui honos apud Syracuſos eſt ampliſs. de Or. 105 a, Qui honos apud Græ- cos maximus habererur. Orat. 208% b, Ornatus ille propter quem aſcendit in tantum honorem eloquentia de Cla. 187 b. Aſcendere ad honores. pro Syl. 183 a, Nemo ex illo hono- ris gradu. Atr. 10t a, Honore augeri. de N. 77 b, Honoribus aucti, aut re familiari. de Ar. 25 7 a, Honorem augeri cuipiã. Honore augeri aliquem. pro Fl. 157 a, Homo ſine honore, ſine exiſtim atione, ſine ceniſu. de Inu. 6z a, Homines honore ufi: id eſt, qui magiſtratum geſſerunt. I. A. 220 a, Quanquam hoc honore uſſ togati eſſe ſolenr, cũ eſt in ſagis ciuitas. Ep. 9 a, Cùm honorib. ampliſsimis perfuncti eſſemus. Ep. 43 b, Curſus honorum. pro Deio. 146 a, Cæſar Deiotarũ ampliſ- ſimo regis honore& nomine affecit.& ibi. Deiotarus ho- nore ampliſsimo ornatus. pro S. R. 43 a, Magno honore fi- lius ex patris dignitate afficitur. de Natu. ꝑ b, Res fordidas deorum honore afficere. I. A. 222 a, Honorèé mortno, cur in- iuriã uiuo fecimus, faciamus. Epiſt. 149 b, Sit modò aliqua reſp. in qua honos elucere poſsit, omnibus mihi crede, am- pliſsimis honorib. abundabis. Ep. 140 b, Præfari honorem. Itẽ, Nos aũt ridiculà fi dicimus, ille patré ſtrangulauir, ho- noré nõ præfamur: fin de Aurelia aliquid, aut Lolia, honos præfandus eſt. pro Qu. R. 47 b, Hunc uirum bonũ eſſe dixi- ſti,& honoris cauſa appellaſti, quod nemo niſi aut hone- ſtiſsimo, aut amiciſsimo facere conſueuit. pro S. R. 19 a, Vir forriſsimus& clariſsimus L. Sylla, quẽ honoris cauſa no- mino. J. A. 166 a, Qui ſtillantem pre ſe pugionem tulit, is à te honoris cauſa nominatur.& ibi. b, Cur honoris cauſa à te ſunt appellati? I. V. 69 b, Curio, quem ego hominem hono- ris potius, quam ignominiæ cauſa nominatum uolo. HONORABILIS,le. honoratus. de Se. Hæc enim ipſa ſunt honorabilia quæ uidentur leuia atq, cõmunia, ſalutari, ap- peti, deduci: HONORARIVM,rij. munus quòod honoris cauſa datur. I. P. 98 a, Qui modus tibi fuit frumenti æſtimandièaut hono- rarij? ſi quidem poteſt ui& matu extortum honorarium nominari. de Opt. 243 a, Docere debitum eſt, delectare ho norarium, permouere neceffarium. 1
1 1
HON ORARIVS, a, um. pro Cec. 286 a, Hoc non honorariàã
operam amici, ſed ſeueriratem iudicis requirit. Tuſc. 25 b, Quorum controuerſias ſolebat tanquam honorarius ar- birter iudicare Carneades. b HONORATEhonorificé. J. A. 237 b, Multa& honoratè& honorificè de aliquo præ dicare. aliter, ornarè, non hono- ratè:& melius.
HONORATVS,A„m. qui in honore& precio eſt apud ali-
quos. de N. 77 b, Diues, honoratus, incolumis.)((Inglorius. Artic. 18 4 a, Dionyſius apud me honoratior fuit, quàm a- pud Scipionem Panætius. Offic. 28 a, Homo honoratus& princeps. pro Pl. 262 b, Præfectura honorata& ſuburbana. de Cl. 19 ν4, Qui honorem ſentenrtijs& ſuffragijs adeptus eſt, is mihi& honeſtus,& honoratus uidetur. Orato. 199 b; Thucydides fuit honoratus& nobilis. de Sen. 81 b, Clarus ce honoratus uir. HONORIFICE),honoratè. I. 4. 213 a, Reſpondendum ho- norificè eſt Marrucinis.& 237 b, Multa& ornatè& honori- ficè de aliquo prædicare.& Qu. de Pet. zu1 b, Large ac ho- norificè promittere aliquid. HONORIFICENTIVS,& honorificẽtiſsimè. Att. 19 ν a, Nö potuit honorificẽtius à me fieri de nepote. Ep. 27§a, Nee liberalius, nec honorificentius tractari potuiſſe. Epi. 84 a, Cæſar nunquã niſi honorificentiſsimè Pompeiũ appellat. At. lib. 14, 231 a, Vt me à te cũ his uerbis ſcripſeris, liberaliſ- ſimè arq, honorificentiſsimè tractatum exiſtimem. HONORIFICVS;,, um. decorus, dignus. At. 83 a, Quod im periũ uidebatur illi ætati honorificum. I. A. 168 a, Nunquàã ab eo menrio de me, niſi honorifica. I. V. 29 a, Verbum hono rificum. At. 7 b, Honoriſcus in aliquem. Offi. 43 b, Eſt enim ualde decorum, in externos hoſpitalem eſſe HONORO,zs.honorem habeo, honorem adhibeo, hone- ſto,‚ in honore habeo, honoré facio, honorẽé debitum alicui præſto, honore afficio, honoré tribuo, apud me in honore & precio eſt, honore augeo, honore ampliſsimo orno, ho- noriſicis uerbis proſequor. de D. 9 ½ b, Amphiaraũ ſic hono rauit fama Græciæ, Deus ut habererur. I. A. 165 a, Hic me nõ ſolum meis laudibus ornat, ſed etiam honorat alienis. I. A202a,& 203 a, Eundem ordiuem tenebo in uiris oreiban hono-

643 H O honorandis. I. A. 221 a, Nemo tum uirtuté non honorabat. de Leg. 612 a, Beati qui honorati ſunt, uidentur, miſeri aut, qui inglorij. I. A. 222 a, Mortem eius non luctu publico fo- Im, ſed eriam monumentis eſſe honorandam puto. pro S. R. 43 a, Magno honore fllius ex patris dignitate afficitur. r0 Dom. 228 a, Quem populus Rom. à porta domum ſua celebritate læticiad; comitatum honeſtauit,. HORA, ræ. Quin. Fr. 308 a, Ea res acta eſt, cùm hora ſexta uix Pompeiùs Peroraſſet, uſq; ad horam octauam.& ibi. Hora ferè nona Clodiani conſputare cœperunt. I. A. 175 a, Cuům hora dici decima ferè ad Saxa rubra ueniſſet. pro Mil. 106 b, Fit obuiam ei Clodius hora ferè undecima, aut non mul- tò ſecus. I. V. 7² a, Nonæ munt hodie ſextiles: hora nona con uenire cœpiſtis. J. P. 82 a, Cùm ad te quinta ferè hora ueniſ- ſem. pro Quin. 4 b, Vt ad tabulam Sextiam fibi aſsint hora ſecunda poſtridie. Brutus ad Cic.lib. 2, Hora ante præſidiũ meum Pollentiam ueni. ad At. lib. t2, Neque enim illa hora tui mihi eſt operis ignota. Epiſt. lib. 9, Hora nona accubue- ram. Philip. 6, Horam eximere. Philip. 5,In horam uiuere. I. V. Act. 3, Ne quam ego horam de meis legitimis horis re- mittam. I. A. Ab hora tertia bib ebarur, ludebatur, uomeba- tur. IJ. V. Act. 6, Hora amplius lam in demoliédo figno per- multi homines moliebantur. Fam. lib. 15, In hora ternas e- piſtolas dare. ad At. lib. 12, Horæ quibus expectabam, lon- gæ uidebantur. ad Attic. lib. 4, Cum horas tres ferè dixiſ= ſet, coactus eſt aliquando peroraxe. At. lib. 10, Ad horas tres dormijt. I. V. Act.„ Vti ſuis horis. Eadem, Quum horis no- ſtris nos eſſemus uſi.
HORATIVS Cocles. de Leg. 171.
HORIZ O NH ns. finiés. de D. 127 b, Illi orbes, qui cœlũ quaſi medium diuidunt,& aſpectũ noſtrũ definiunt, qui à Gręcis diον³ες nominãtur, nobis finientes rectiſsimè nominari poffunt, uarietatè maximä habent, alijq; in alijs locis ſunt.
HORM E, G.L. Appetitio,& Apperitus,&c ³‿εαμν.
HORNOTINV Sza, um. huis anni. I. V. 157 a, Hoc quantũ eſt ex Sicilia frumenti horno tini exarauerunt.
HOROLOGIV M, ij. ſolarium. Ep. 265 b, Horologiũ mit- tam& libros, ſi erit ſudum.
HORRENDVS, 4, um. hO rrificus, horribilis. Tuſ. 175 a, Ni- hilhabet mors quod ſit horrendum.
HORRE O, es. cohorreo, fo rmido, timeo. IJ. V. 250 b, Cum eſ- ſes in imperio, iam tum iudicium& crimen horrebas. Att. 136 a, Ingrati animi crimen horreo. de Orat. 125 b, Quæ ego cum Aàte tractantur in cauſis, horrere ſoleo. de Ein. 37 a, Hor rere diuinum numen. Tuſc. 245 a, Horrere& reformidare
. dolorem. At. 34 a, Horrere minas alicuius. de Aruſp. 252 b,
Quod ſacrificium nemo unquam uir aſpicere nõ horruit. At. 35 b, Hæc dominatio quorſum eruptura ſit, horremus. pro Dom. 24 a,b, Horrere animo. Ep. 96 b. Vt ipſam uicto riam horrerem. Qu. F. 296 b, Quare nomen publicani, neq; ij debent horrere, qui ſemper uectigales fuerunt. I. A. 210 b, Periculoſe dico, quemadmodum accepturi ſitis, horreo. de Fin. 59 b, Quòd fi quis ſatis opibus hominũ fibi contra con ſcientiam ſepti eſſe& muniti uidentur, deorum tamen nu- mina horrent. de Nat. d. 30 a, Vno tempore florere, deinde uiciſsim horrere terram. 3
HORRESCOHſtu. perhorreſco. de Fi. 152 a, Qui ſibi iniecto terrore mortis horreſcunt.
HORREVM rei. cella. in Verrem, 151 a, Neq; in ſegetibus, ne- que in areis, neq; in horreis. contr. Rull. 84 a, Illi Capuã cel- lam atq; horreum agri Campani eſſe uoluerunt.
HORRIBILIS,e.horrédus, horrificu s,formidabilis. At. 96 b, Hæc ſpero falſa, ſed certè horribilia. de Or. 107 b, Illud ue rò fuit horribile, quod,&c. de Ar. 24 8 a, Exauditus eſt ſtre- pitus quidam reconditus,& horribilis fremitus armori. At. 12 4 a, Cæſar monſtrum horribili uigilantia, celeritate, di ligentia. de Ein. 62 a, Horribilis formido. I. C. 99 b, Hanc tã tetram, tam horribilem, tam infeſtam reip. peſtem effugi- mus. pro Font. 281 b,. Iratus animus atq; horribilis impetus cuiuſpiam. Ep. 77 b, Horribile ac p ertimeſcendum. de Ora. 143 b, Horribiles& miſeri caſus aliquorum. Att. 223 b, Hor- ribile eſt quæ loquantur, quæ minitentur. pro Qu. 8 a, Hor ribile eſt cauſam capitis dicere. de Som. 128 b, Tum rutilus horribilisq; terris Mars.
HO RRID E, aſperè, duriter. Or. 199 a, Incultè& horridè di- cere uel uiuere. pro Qu. 10 b.
HORRIDVLVS, a, um. Atric. 21 a, Quanquam illa tua mihi horridula& incompra uiſa ſunt. Orato. zu1 a, Orationes horridulæ.
HORRI D VS, a, um incultus, aſper, durus.)(„Nitens, niti- dus. pro Qu. 17 b. Vita horrida atque arida mihi cordi eſt. Poſt. 207 a, Cum eum incultum, horridum, mœſtumꝗ; ui- diſſes. de Cl. 175 a, Vir ut uita, fic oratione durus, incultus,
horridus. de Cl. 170 b, Antiquior eſt eius ſermo,& quædam
H O 6
horridiora uerba. Ora. 198 b, Aſpera, triſtis,& horrida ora- rio. de Orat. 14 7 b, Oratio de horridis rebus nitida, de ie- iunis plena, de peruulgatis noua. de Cla. 186 b, Nitens ora- tio.)(Inculta, horrida. de D. 114 b, Iecur nitidum atque ple- num.)((Jecur horridum& exile. pro Cæl. 44 a, Barba hor- rida. pro Mur. ¹31 a, Horridus miles.
HORRIFER, A, um. lO rrificus. Orat. 211 a, Horriferum por- tentum. Poetæ.
HORRIEICVS, a,um. pro Domo 2²25 a, Horrificum bellum. & in Arat.
HORRISO NVS,a, um. in Arat. Et magis horriſonis aquilo nis tangitur alis. Tuſc. 180 a, Horriſo num frerum.
HORRO R, oris. metus, frigus, ut in febri. At. 122 b, Dij immor tales quis me horror perfudit. At. 188 a, Atticam doleo tan- diu, ſed quoniam ſine horrore eſt, ſpero eſſe ut uolumus.
HORTENSIV S,/j. Orator Ciceroni coæuus. Or. 209 a, Di cebat melius quàm ſcripſit Ho rtenfius.
HORTENSIANV S, a, um. At. li. 4. 58 b, Quod me admo- nes, ur ſcribã illa Hortenfiana,&c. Conſolationè philoſo- phiæ intelligit, quod opus Hortenſium appellauit.
HORTATITO, onzw. cohortatio. Qu in. Fr. 29 8 a, Non horta- tione, neq; pręceptis, ſed precibus tecum fraternis ago. Ep. 133 b, Quod cum ita ſit, hortatio non eſt neceſſaria, gratula- tione magis utendum eſt.
HORTATORoru. ſuaſor, conſuaſor, autor. de Orator. 105 a, Cum eius ſtudij tibi& hortator& magiſter eſſer domi. I. A. 23 5 a, Quanquam hortatore non egetis, ipſa enim ue- ſtra ſponte exarfiſtis ad libertatis recuperande cupiditats. Poſt. 199 b, Adiutor, autor, hortator ad aliquid agendum. pro S. R. 36 b.& Par. 28 b, Hortaror, autor, interceflor nõ fa⸗ ciendi aliquid.
HORTATVS,tus.hortatio. Ep. 217 b, Id feci aliorum conſi- lio, hortatu, autoritate.
HORTO R aru. adhortor, ſuadeo, ſum autor, cohortor, exci to, impello, autoritats alicui ad aliquid faciendũ do, acuo. Ep. 204 a, Hęc eò ſpectãt, ut te horter& ſuaded, reliqua ſunt quæ pertinent ad rogandũ. At. 102 a, Ipſum tamè Pompeiũ ſeparatim ad concordiã cohortabor. pro Ar. 19 a, Quib. au ditis eũ ad perficiendũ hortatus ſum. de Or. 95§ a, Impelle- re, exhorrari aliquẽ ad aliquà arté. de Pro. 71 a, Hortari mi-
I A. 2, A 2* lites ad laudé. At. 126 b,& Off. b, Magnopere te hortor, pro
tuo fingulari perpetuod, ſtudio, ur,& c. At. iu b, Pacè quidè hortari nõ defino. Qu. F. 29 a, Sed quid ego te hæc hortor? aliter deeſt hæc. I. C. 99 b, Sin exieris(quod te iam diu hor- tor)exhaurietur,&c. Ep. 54 a, lildem igirur de rebus etiam atq; etiam hortor, quib. ſuperioribus literis hortatus ſum. de Fi. 125 b, Te hortor, currentem quidem, ut ſpero. Epiſtol. 256 a,In excirando& acuendo plurimũ ualet, ſi laudes ei quem cohortere. Ep. 133 b, Quare quid eſt quod ego te hor ter, ut dignitati& gloriæ ſeruias? prop onam tibi claros ui- ros, quo d facere ſolent, qui hortantur. Ep. 256 a, Confilium quod hortandi cauſa laudaui.
HOR I V LVS;,h.de Nat. 24 b, Democriti fontibus Epicurus hortulos fuos irrigauit. pro Clu. 25 a, Aſinius autem breui illo tempore quaſt in hortulos iret, in arenarias quaſdam extra portam Eſquilinam perductus occiditur. de Fin. 124
bp, Platonis hortuli.
HORTVS, u.& HO RT Lorum. pro Cæl. 4§½ a, b, Epiſt. 263 b,
Phæ drum excita, ut hortum ipfe conducat, ſic olitorem c6.
mouebis. de Se. 89 a, Iam hortum ipſi agricolæ ſuccidiã al- teram appellant. Offl. 632 b, Dictitabat ſe hortulos aliquos uelle emere, quò inuitare amicos,& ubi ſe oblectare fine interpellatorib. poſſet. pro R. P. 126 b, Deliciarum cauſa uo luptatis quoſdam in hortis aut ſuburbanis ſuis cũ mitrel- la ſæpe uidemus. Qu. Fr. 320 b, Nunc domus ſuppeditat mi hi hortorum amoœenitatem. At. 19 1 b, Cogito trãs Tyberim hortos aliquos parare. de Pi. 124 b. In hortis Epicuri, quos
modò præteribamus. de N. 19 b.
HOSPES,. is apud quem alius diuerſatur, aut qui ipſe di- uerſatur apud alium. de D. 123 a, Deiotarus Cæſarem eodè tempore& hoſtem& hoſpitem uidit. Off. 76 b, Quanquã tibi hi tres libri inter Cratippi com mentarios tanquà ho- ſpites erunt recipiendi. pro Mil. 107 b, An uerò tu ſolus i- gnorasè tu hoſpes in hac urbe uerſaris pro Ra. 96 b, Adeò ne hoſpes huius urbis adeo ne ignarus es diſciplinæ con ſuetudinis que noſtræ? ut peregrinari in aliena ciuitate, nô in tua magiſtratum gerere uideare? Attic. 93 a, Eſt enim ali- quid aduenientem non eſſe peregrinum atq; hoſpitem. con tra Rul. 35 a, Nos autem iam non hoſpites, ſed peregrini at- que aduenæ nominabamur. de Or, 103 b, Fateor oratorem nulla in re tyronẽ ac rudẽ, nec peregrinũ atq; hoſpitem eſſe debere.& ⁹ϑ a, Qui nuper Romæ fuit Menedemus hoſpes
meus, pro Deio. 145 a, Per iſtam dextram, quam hoſpes ho⸗ ſpiti porrexiſti, Off, 28 a, Domus in quam& hoſpites multi reci-

Sunt.
Amaemarr. 4,να 15 rros, fuadeo Hunmran tuenna lkcui 44 Wandirai DMM 8 Heit, ut te NontrrKiuig
Addacoech horadet akn derindä Domatm un Ad a 1i 44 1gi ri den
d. A4.214 b,& Odab Jugeerrr pepen⸗ Keokaſt
5 4aiaoe.! L 1.49 4 Sedendegnu
“ netar, K Ep. 54 lüſten hrr un 3 eror, 4udb laper oeida prk Iehonor,«arrenten griäcnrfe 1ando& acatn do plurmi ual- hoetare IP. D.( KE ds Lars Kolcnt, ar dotaanaur Ee p 1ndh 2fA244u. 1n VIAe N 4 d das 42 mAun fe0 Ch.¹, M8. e 44 hoft — athnan V3 mnen horrnn. AHMOITL 24 n KAHIA At den muu⸗ 44 K.19 4Ln ede da
5s
„ellant. OM.* 1 4 ibd n. Sad Mabeans 5 845 lau 2 1. pfo N.P8 1 ui Nord; 24 uderdae 704dun ia Doct an e gaasi 4 Er.;u Nu ah ,, 1 Kd C. eun—— a4bh 3 4 N 5. g4 aridaee 12 ———— C
84 4 af. 2 guh 99 pe pe an 2 6 234 T rr Mras 34„Kom u 88 II 8 1 4 “ i
4 ᷣ 2
1 8
om
— 1 041¹ D
“
u
3 5 ulos iect A ran
4
645 H 0
recipiendi,& admittenda hominum cuiuſq; generis multi- tudo. Ep. 138 b, Habuiſſes non hoſpitem, ſed contubernalé. & 83 a, Ex multis hoſpitibus, qui ad me ex Aſia uenerune, au diui te,&c. de Diu.* a, Diuertere ad hoſpitem. de Pi. 125 a, Non antè ad hoſpitem diuerti, quàm,&c. ad Her. 400 a, Ha-
bere hoſpites domi. Epiſt. 143 a,& 212 a, Accipere hoſpitem.
in Ver. 89 a, Recipere hoſpites. ad Her. 38 b, Deinde caſu ue- niunt hoſpites homini. pro Clu. 52 b, A. Binnius quidã cau po multorum hoſpitum.
HOSPITA, æ. in Vat. 113 a, Seruilia Dionis hoſpita.& 127
a, Attic. 68 b, At illa, Ego ipſa ſum, inquit, hoſpita. I. V. act.
4, Contemnere etiam ſignum illud Himeræ iam uideba- tur, quèd eum multò magis figura& lineamenta Hoſpitæ delectabant.
HOSPITAL IS,Ie. qui libenter hoſpites recipit. Offic. 46 a,
Cimon in ſuos curiales Laciadas hoſpitalis fuit. cont. Rul. 75 a, Illa ipſa ſedes hoſpitalis, in quam erit dedecus. I. V. 2u a, Non dubitauit illud inſigne penatium hoſpitaliumꝗue deorum ex hoſpitali menſa tollere. pro Cæl. 48 b, Tua ho- ſpitalis illa Venus. I. V. 39 a, Homo, qui ſemper hoſpitaliſsi- mus amiciſsimusq; noſtrorum lominum fuiſſet.& 206 b, Domus omnibus apertiſsima& perlioſpitalis. Qu. Pr. 313 b, Sed non faciam, ut illum offendam, ne imploret fidem Io uis hoſpitalis. pro Deiot. 147 a, Si te palàm interemiſſet, Io uis quidem illius hôſpitalis numen nunquã celare potuiſ- ſet. de Fin. 10 4 a, Iupiter hoſpiralis.
HOSPITALITA S, ts. Offic. 46 b, Rectè à Theophraſto eſt
laudata hoſpitalitas: eſt enim ualde decorũ, patère domos hominum illuſtrium illuſtribus hoſpitibus.
HOSPITIVM,—j. diuerſoriũ, familiaritas, amicitia, domus
duæ gratis& libenter amicis patet, ſedes hoſpitalis. Epiſt. 212 a, Cum Lyſone eſt mihi hoſpitium uetus. At. 223 a, Pyliæ paratum eſt hoſpitium. Qu. F. 293 a, Optimum quemꝗq; ho
ſpitio amicitiad; coniungi dico oportere. pro Cor. 6 3 a, Ga
ditani cum L. Cornelio publicè hoſpitium fecerunt.& ib. b, Facere hoſpitiũ cum aliquo. I. V. 233 b, Decernunt ſtatim, ut L. fratri hoſpitiũ publicè fieret. pro S. R. 21 a, S. Roſcius florens gratia atq; hoſpitijs nobiliſsimorum hominum: nã cum Scipionibus erat ei non mo dò hoſpitiũ, ſed etiã dome ſticus uſus& cõſuetudo. I. C. 123 b, Pro cliételis hoſpitijsq́, prouincialib. de D. 125 a, Cæſar à Deiotaro magnificentiſ- ſimo hoſpitio acceptus eſt. I. A. 244 a, Tota familia occur- ret, hoſpitio inuitabit. pro De. 145 a, Tuillius domũ inire, tu uetus hoſpitiũ renouare uoluiſti. pro D. i5ra, Deiotarus, quo cũ amicitiã reſp. conciliauit, hoſpitium uoluntas utri- uſq; coniunxit. I. V. 126 b, Renunciare hoſpitiũ alicui,& do- mo emigrare. de Or. 130 b, Atqui non niniiũ liberale hoſpi- tium meum dices. nam te ſimulac,&c. extrudam& eijciam. At. 32 b, Pe hoſpitio agreſti accipiemus. I. V. 33 a, Pro hoſpi- tio quod mihi cũ eo eſt. de Se. 94 b, Ex uita iſta diſcedo tan quam ex hoſpitio, nõ tanquam ex dòomo: cõmorandi enim
natura diuerſorium nabis, non habitandi dedit. 1 HOSTIA ſtiæ. uictima. de L. 175 b, Quibus hoſtijs immolan-
dũ, cuiq́, Deo, cui maioribus, cui lactantibus, cui maribus, cui fœminis. cont. Rul. 85 a, Frant hoſtiæ maiores in foro conſtitutæ, quæ ijs prætoribus de tribunali, ſicut à nobis cõ ſulibus de conſilij fententia probatis, ad præconem& tibi- cinẽ immolabantur. de L. 73 b, Quę cuiq; Diuo decorę gra tæq́; fint hoſtiæ prouidendum. de Diu. 99 b, Hetruſci reli- gione imbuti, ſtudiõſius& crebrius hoſtias immolabãt: de
D. i0ra, Cum cenſor populum luſtraret, bonis nôminibus
qui hoſtias ducerent eligebantur, pro Fon. 280 a, Humanis
hoſtijs deos placare. pro Cl.68 b, Hoſtię cæſæ ad ſcelus per- ficien dũ.de In.74 a, Prębere hoſtias ad ſacrificiũ. At:2 b, Ad- ducere hoſtias ad montem Albanum.
HOSTIENSILS. ſ. pro Pom. 10 a, b, Nam quid ego Hoſtien
ſe incommodum querar? At. 19 4ꝓꝑꝓro Mur. 128.
HOSTILIA, curia Romæ. de Fin. 12 4JS. HOSTILIS,k. inimicus, infeſtus. de In. 61 b, Hoſtili in terra
turpiter iacuit inſepultus. At. 275 a, Hoſtilis animus in rẽép. Item: Ea in hunc hoſtili odio eſt. pro R.O5 b, Homo hoſtilé in modum ſeditio ſus. Offi. 75 b, Pactiones bellicas& hoſti- les perturbare. Anteq. 192 b, Hoſtilis ciuium mens. de Pro. 70 a, Hoſtilem in modum uexati.
5 5
HO STILITE R.hoſtilé in modũ, inimicè, infeſtè, iniquo a-
nimo. J. A. ¹99 a, Quid ille fecit hoſtiliter, qd hic nõ faciat?
HOS TIS‚ ſtis. perduellis, inimicus, qui contrà arma fert, qui
bellum reip. indixit. Offi. 8 b, Equidem illud etiam animad uerto, quòd qui proprio nomine perduellis eſſer, is hoſtis uocaretur, lenitate uerbi triſticiã mitigante: hoſtis enim a- pud maiores noſtros is dicebatur, quem nunc peregrinum dicimus. I. V. 112 a,& 16 b, Verres communis hoſtis omniũ Prędod; fuit. in Ant. 263 a, Hircius hoſtes proſtrauit, fudit, Occidit. pro Do. 226 a, Iſte non hominib. ſed uirtutibus ho-
H V 6546
ſtis ſemper fuĩt. in Ant. 172 b, Quis tam dijs hominibus q́, hoſtis? qui auderet,&c. Offic. 46 a, Eumꝗ; qui faciat, com- munem hoſtem tenuiorum putant. de Finib. izi a, Quotieſ- cunq; dicetur malè de ſe quis mereri, fibiquè eſſe inimicus atq; hoſtis. I. V. i2 0 b. Ille aſpicere te non poſſet, inimicus& hoſtis eſſet. de Inu. 6 a, Inimicis atq; hoſtibus ea diſplicẽt. pro Mil. 109 a,& de Am. 103 b, Cn. Pompeius Clodij hoſtis. Attic. 24 8 a, Ex eo ſibi illum hoſtem: id eſt, inimicum. Epi. 4²² b, Si tibi, cui ſum amiciſsimus, hoſtis eſſem, placarer ta- mẽ,&c. I. V. n9 a, Hoſtis nimis ferus& immanis. in Cat. 10⅓ a, Hoſtis tam capitalis.
HVC. Ep. 8 a, Huc te pares, hæc cogites, ad hæcte exerceas. I. C. 105 a, Rem huc addux., ut,&c. Offic. 20 a, Pars, quę homi- nein huc& illuc rapit. de Or. 100 a, Aliquem erectum& cel- ſum huc atq; illuc intueri. At. 143 b, Ne curſem& huc& il- luc deterrima uia.
HVCGCINE. L.V. 269 a, Huccine tandé omnia reciderunt?
HVI. admirantis& optantis interie tio. At. ↄ5 b, Videbam ſer mones, hui fratrem reliquit.& 73 b, Hui toties'ne me lite- ras dediſſe, Romam, cum ad te nullas darem? Atti. 216 b, Hui fi ſcias quanto periculo tuo,&c.& 26§60 b, Sed quis hui non dicat? Ep. 124 a, Hui uereor ne,&c. Ep. 25 4 b, Hui quam ue- lim ſcireè, utrum,&c.
2 8
HVIVSMOPDIL id genus, huius exempli. de Leg. 579 a, Epi. 233 b, Nec miror, ſed mœreo caſum huiuſmo di. Topic. 224. b, Et cætera generis eiuſdem. At. 20 b, Antea orationes aur aliquid id genus ſcribebam.
HVMANE’ humaniter. At. 249 b, Seſtius quod Puteolis pro
ſequitur, humanè: quod queritur, iniuſtè.& I. A. 255 a, Attic. 201 b, Feciſti humanè. Tuſc. lib. 2, Morbos toleranter atque humane teruut.
HVMANITA S, tw. humanã naturäã, uel ipſam naturam ho- minnm& ſpeciẽ ſignificat. pro S. R. 28 b, Magna eſt enim uis humanitatis, multũ ualet communio ſanguinis, reclamitar iſtiuſmo di ſuſpicionib. ipſa natura,&c. prò Fl. 15: a, Tamen ciuis à ciuib. communis humanitatis iure ac miſericordia deprecarer, ne,&c. pro Syl. 170 a, b, Peterem ueniam errato meo ex intimis ueſtris cogitationib.& ex humanitate com muni. pro Quin.) a, Hæc in homines alieniſsimos, deniq; inimiciſsimos, uiri boni faciunt,& hominũ exiſtimationis, & cõmunis hum anitatis cauſa, ut cũ ip ſi nihil, alteri ſcien- tes incõmodarint, nihil ipſis iure incommo di cadere poſ- ſit. pro Do. 232 b, Tam amãs tuorum ac tui, quàm cõmunis humanitas poſtulat. de Or. 89 b, Quæ niſi naturas hominũ, uim; omnem humanitatis, cauſasq́ eas quib. mentes aut incitantur aut reflectuntur, penitùs perſpexerit, dicendo
quod uolet perficere non potertt.
HVMAXNITAS, facilitas, lenitas, placabilitas, manſuetudo,
cômitas, urbanitas, ſuauiſsimi mores, benignitas, mãſuetu- do morũ ac facilitas, ſuauitas ſermonũ atꝗq; morũ, lepos, al titudo animi quę dicitur. Ep. 61 a, Cognoſce nũc humanita tẽ meã, ſi humanitas appellãda eſt in acerbiſsima iniuria re miſsio animi ac diſſolurio. Ep. 57 a, Obtinemus ipſius Cæ- ſaris ſummã erga nos humanitatẽ. At. 104 a, b, Tyronẽ pro- pter humanitatẽ& moô deſtiã malo ſaluũ, quàm propter u- ſum meũ. At. 68 b, Humanitas in meo iudicio illo die defu- it. de Or. 87 a, Tanta in Craſſo humanitas fuüit,&c. Qu. Fr. 294 b. Clemétia, manſuetudò, humanitas. pro§. R. 25 b, Na tura tibi dedit, ut humanitatis nõ parũ haberes. Qu. Fr. 295½ a, Nos ei generi hominũ præſumus, non modò in quo ipſa ſit, ſed etiam à quo ad allos perueniſſe putatur humanitas. Rib. Tribuere humanitaté alicui. At. 262 b, Tua fingularis humanitas ſuauiſsimid; mores. Offi. i8 a, In liberis uerò po pulis& in iuris æquabilitate exercenda etiã eſt facilitas,& altitudo animi quæ dicitur, ne ſi,&c.& 36 b, Tantaq́ pœna eos afficiamus, quãtũ æquitas humanitasq́; patitur. de Or. 13 9 a, Nullũ eſt uitæ tempus, in quo non decèat lepòrem hu manitatemq; uerſari. pro Mur. 139 b, Nemo Catone pro a- uo tuo cõmodior, comior, moderatior fuit ad omnem ra- tionẽ humanitatis. pro Syl. 182 b, Tamen humanirate addu ctus eum defendit. pro Syl. 83 a, In ueſtra mãſuetudine atq; humanitate toram cauſam repono. de L. i84 a, Difficillima illa ſocietas grauitatis cũ humanitate. Ep. i9⸗ b, Vt ſumma ſeueritas ſumma cũ humanitate iungatur.& 214 a, Pacilitas & humanitas tua.& 6 b, Of. iz a, Non modò id uirtutis nõ eſt, ſed potius immanitatis, omnem humanitatem repells- tis. de Am. 109a, Amicitia remiſsior eſſe debet,&liberior,& dulcior,& ad omnem comitatẽ facilitatemꝗ; procliuor. de Or. u6 b, Quorum alterum diuinitatis mihi cuiuſdam ui- detur, alterum humanitatis. de D. 125 a, Placet igitur huma- nitatis expertes habere diuinitatis autores?
HVMANIT AS. pro ea quam Græci alcas uocant, nos e- ruditionem etiam& doctrinam appellamus. de Ora. n a, Homo non hebes, ne inexercitatus, neq́; communiũ lite-
Taru

647 H V rarũ& politioris hum anitatis expers. Qu. Fr. 295 b, In uir- tute atq; humanitate percipienda. pro Ar. 165 b, Dunnes ar- tes, quæ ad hunmanitatè perrinent, habent quode am comu ne uinculum,& quaſi cognatione quadam inter ſe cötinen tur. pro Ar. 186 a, Artes, quibus ætas puerilis ad humanita- tem informari ſolet. Q. de Pet. 210 a, Deinde habebis tecum ex luuentute optimum quemqꝗ;& ſtudioſiſsimum hu mani tatis. Ep. 26² b, Literæ& humanitas. de Or. 122 a, V ir huma-
dolitus.& 107 b, In omni recto ſtudio atd; humani⸗
V. 223 a, Tu ſine ulla arte, ſine hu manitate, fine ingenio, ſine lireris folus iudicas?pro Mur. 138 b; De ſtudijs humanitatis. pro Ar. 188 b, Hæc ſtudia adoleſcentiã agunt, ſenectutem oblectant, ſecundas res ornant, aduerſis perfu- gium& ſolatium præb ent, delectant domi, non impediunt foris, pernoctant nobiſcum, peregrinantur. pro Cæl. 42² a, Studium doctrinæ atq; humanitatis.& ibid. Adoleſcẽs hu- maniſsimus& doctiſsimus.& ibid. a, Qui in hac ſuauitate humanitatis, qua propè lam delectantur homines,; uerſari
deriucundè ſolet.
HVMANITEKR, humanè, benignè. Quin. Fr. 306 b, Sed fecit humaniter Licinius, qui ad me uenit. Epiſt. 95 b, Humani- ter uiuere. Atti. z a, Sin aliter acciderit, humaniter feremus. Att. 228 b, Si humaniter& ſapienter,& amabiliter in me co- gitare uis. 1
HVMANITVS,humano more, ut ſolet, ut ferè fit. I. A. 154 b, Si quid mihi humanitùs accidiſſet, multa autem impen- dere uidebantur præter naturam, præterq; fatum.
HVMANV 8,4, um. affabilis,benignus, comis, blandus, com- modus, urbanus, cuius uira lenior, mores ſunt faciles. de Som. 29 a, Qui in uita humana diuina ſtudia coluerunt.& 128 a, Ne munus humanum aſsignatum à Deo defugiſſe ui- deamini. de D. 80 a, Gens humana atq; docta.)C Immanis atq, barbara. Att. 263 b, Vir tacillimus atq; humaniſsimus. de Se. 8 9b, Comes, benigni, faciles, ſu aues homines, qui,&c. &ibi. Cyrum omnib. in rebus comẽ erga Lyſandrum& hu manum fuiſſe. de Or. 87 b, Homines à tera agreſtiq; uita ad
humanum cultum ciuilemꝗ, deducere. pro S. R. 28 b, Ali- quis humana ſpecie at figura, qui immanitate beſtias uice- rit. At. 247 b, Sed humana ferenda.& 244 a, Sed hæc quidẽ humana.& 2u1 a, Poſſum falli ut humanus.&*88 b, Tuus dolor humanus is quidẽ eſt. I. V. 223 a, Homo doctiſsimus atq;, humaniſsimus. Par. 231 b, Animus humanus ac libera- lis. Tuſc. 231 b. Rumanus animus. Offl. 35 a, Humanum ge- nus. de Fin. 107 a-
HVMATILO, enu. ſepultura Tuſ. 70 b, Aliquid etiam de hu- matione& ſepultura dicendum exiſtimo.
HVMA TV S, a, um. ſepultus, de L.181 b, Et quòd nũc cõmuni ter in omnib. ſepultis eſt, ut humati dicãtur, id erat propriũ tum in ijs, quos humus iniecta contegeret.
HVMERVS, r. ceruices. de N. S8 a,In bobus uires humerorũ Slatitudines ad ararra extrahenda. Tuſcul. 182 a, Nam ſcu tum, galeam, gladium in onere noſtri milites non plus nu- merant, quàm humeros, lacertos, manus. I. V. 217 a, Sagittæ pendebant ab humero. Sal. in Cic. 271 b, Italia Ciceronem exulem humeris ſuis reportauit. de Or. 104 b, Cùm Galba pupillum penè in humeros extuliſſet. de Se. 83 a, Cum hu- meris bouem fuſtineret uiuum. pro Mi. 206 a, Clodius to- tã peritionẽè ſolus gubernat,& humeris ſuis ſuſtinet. de Ar. 258 a, Vix hæc innixa in noſtris humeris cohærebũt. pro Fl. 164 a, Reſp. quã uos uniuerſam in hoc iudicio ueſtris hume ris, ueſtris inquam humeris iudices ſuſtinetis. pro Do. 242 a, Remp-in hac cauſa ueſtris ceruibus ſuſtinetis.
HVMIDVS, ,um. quod humorem habet. Tuſ. 1§0 b, Terrena & humida ſuopte nutu in terram feruntur. de N. 66 a, Na- rura animantis uel terrena, uel ignea, uel animalis, uel hu- mida. in Ver. S5 a, Ignem ex lignis uiridibus atq; humidis fieri iuſsit. in Arat. Humida aurora:
HVMIF E R a, um. de D. 83 a, Naribus humiferum duxere ex aere ſuccum. Poetæ.
HVMILILIS, le. contemptus, abiectus, demiſſus, ſummiſſus. Tuſc. 235 b, Vites,& ea quæ ſunt humiliora, neque ſe tolle- re àterra altius poffunt. de Leg. 1568 b, Quæ& conſcripta ſunt à multis,& ſunt humiliora quam ea; quæ Anobis ex- pectari puto. de Am. 102 a, Qui ſuas cogitationes omnes abiecerunt in rem tam humilem tamꝗue contemptã. Poſt- quam. 06 a, Aliquorum mentes anguſtæ& humiles. de Am. iorb, Humilis ſanè& minime generoſus, ut ita dicam, ortus amicitiæ. pro Arch. 187 b, Homo mediocris,& aut nulla, aut humili aliqua arte præditus. Attic. 229 b, Semper ſtatui, non eſſe inſectandos inimicorum amicos, præſertim humiliores. pro Qu. i8 a, Indignum eſtuinci ab inferiore atque humiliore. de Am. 109 b, Qui parentibus nati ſunt humilibus. I. A. 176 a, Quis unquam apparitor tam humi- lis, tam abiectus? At. 36 a, Vt ille tamen humilis, ut demiſ-
nitate polit tate uerſari. I.
ſus erat. de Orat. 19 o a, Verbum durum, inſolens,& Vne le. Orat. 215 b, Oratio hu milis, abiecta.)(Alta& exaggera- ta. de Cla. 166 b, Nemo eſt tam humilis, quin, cc. Attic. 121 b, Nunquam ego cuiquamtam humili, tam ſordido, tam a- lieno, tam præciſè negaui. de Fin. 59 a, Humilis& imbecil- lus animus. de Inu. 47a, Humilis ac ſupplex precatio.& 61 b, Oratio. Or. 215 a, Demifſus& humilis ſermo. pro Fon. 280 b, Animus demiſſus arq, humilis. Orat. 203 b, Summiſ- ſus& humilis. I. V. 69 b, Humilis arq; demiſſus.)(Alacer& lætus. Attic. 142 a, Vir humilis.)(. Vir ampliſsimus. de Di. uinat. 98 b, Humilis& obſcurus uir.)((Clarus& præſtans. de Inuent. 43 a, Humilis& infirmus homo. de Finibus ¹58 b, Qui altiore animo ſunt, nihil abiectum, nihil humi- le cogitant. pro Pl. 269 a, b, Fracto animo atq; humili ſuppli care alicui.
HVMILIT A§, u. abiectio, contemptio, ignobilita s. Tuſcu. 241 b, Sidera inter ſe alritudine& humilitate diſtantia. de Diuinat. 127 a, Docet enim ratio mathemaricorum quantz humilitate luna feratur, rerram propè contingens. de Nat. 50 a, Arque etiam aliorum ea humilitas eſt, ut cibum terre- ſtrem roſtris facilè contingant, quæ antè,&c. Tuſcul. 234 a, Aderit paupertas, ignobilitas, humilitas. pro Clu. 40 b, Hu militas hominis: id eſt, ignobilitas. Tuſcu. 196 b, Habet ar- dorem libido, humilitatem metus. pro S. R. 41 a, Humilita- tem cum dignitate de amplitudine contédere. Antequam. 195 a, Obijcere humilitatem generis alicui. I. A. 251 2, Deſpi- cere humilitatem alicuius, pro Qu.: b, Nihil humilitatem cuiuſquam uirtus zudicis conſoletur. de Or. 10 4 b, Hæc Ru tilius ualde uituperabat,& huic humilitati dicebat morté anteponendam. Offl. 42 a, Quorum prima ætas propter hu militatem& obſcuritatem in hominum ignoratione uer- (atur. de In. 62 a, Humilitas& obſecratio.
HVMILITER, demi ſsè, ſummiſss, hu gmiili animo imbecil. loquc. Tuſculan. 233 a, Elatè& amplè loqui.)(„Humilliter, demiſsè ſentire.
HVMO, as. ſepelio. de Di. 92 a, Simonides quendam mortuũ uidit, eumꝗ humauit. de Na. 71 a, Is fulmine percuſſus dici- tur humatus eſſe Cynoſuris. de Diuina. 89 b, Locus in quo quis humartus eſt. de Or. 141 a, Quos cum humare uellent,
non potuerunt obtritos internoſcere. Tuſ. 5§5 b, Corporib. in terram cadentibus ijs q; humo tectis, ex quo dictum eſt humari. Tuſ. 172 a, Magnorum mos eſt, non humare corpo ra, niſi à feris ſint antè laniata. L. Cecrops.
HVMO RK. ris. aqua, liquor. de Na. 65 b, Humor ita mollis eſt, ut facilè cõprimi collidiq; poſsit. de N. 37 b, Neq; dij his e- ſcis potionibusq́ fruunturzut nimis acres, aut nimis con- cretos humores colligant. de D. 120 b, Et humor allapſus extrinſecus, ut in tectorijs uidemus, auſtro poteſt ſudorem imitari. de Nat. 3 ¼ a, Aſtra terrenis marinisque humoribus longo interuallo extenuatis ali.& 29 b, Humor& calor, qui eſt infuſus in corpore.& ibi. Aliud ab humore ſumpfi- mus.& 31 a, Frigoribus dureſcit humor.& 5§5 a, Nares ha- bent humorem.
HVMV S,mi. terra, gleba, tellus. de Sen. 89 b, Humus ſubacta atq; pura. de Le. 18i b, Quos humus iniecta contegit. Cor- pora humo tegere. L. Humo. de Or. 144 b, Hoc uidetur eſte altius, quàm ut id nos humi ſtrati ſuſpicere poſsimus. I.C. 102 b, Iacére humi.
HYADES, dum. quinq; ſtellæ in capite tauri. de N. 4 a, Has Græci ſtellas hyadas uocitare ſueuerunt à pluendo, baug enim eſt pluere: noſtri imperitè ſucculas, quaſi a ſuibus eſ-
ſent, non ab imbribus, nominant.
HYBERNA, orum. loca in quibus milites hyemare ſolent,& hyeme conquieſcere. de Pro. 70 a, Quò ille cohortes in hy- berna mifit. I. P. 98 b, Cum hyberna legato præfectoq́; tra- didiſſes, euertiſti miſeras ciuirates. Ep. 245 b,.100a, 163
b, Exercitum in hyberna admifi.
HYXBERNOHMs.hyemo, pro Pom. u a, Iam uerò quomodo milites hybernét, quoridie ſermones profcrũtur. Ep. 103 b, Vbi ſis hybernaturus,& qua ſpe aut cõditione, ſcire gelim.
HVBERNVS, na, num-hyemalis. I. V. 240 b, Temporibus hy bernis ad magnitudinem frigorum præclarum ſibi hoc re- medium comparat. Atti. 248 b„Hyberna nauigatio odioſa eſt. I. V. 241 a, Hyberni menſes. in Arat. Hyberna nox. de Sen- 86 b,Ignis hybernus.
1 eit ls
HNBLENSES. pop.J. V. 160 b, Iam uerò ex Hyblenſiũ pa-
tionibus intelligetis,&ec.
HYPRA, dræ-excetra, anguis. in Arat. Hydra tenet flexu cra- teram, coruus adhęret. de N. 4 b, Hic ſeſe infernis è partib⸗ erigit hydra. de Or. us a, Hercules cum pelle& hydra.
YAPAYAIZ-muſicum inſtrumentum, quod organon uocãt, ut Athenæus docet. Tuſ. ¹99 b, ũρανμεαις hortabere, ut au- diat uoces porius quàm Platonis? H x-
—
——4
—

„ e ban n 6 z9 IIIII I A 650 2peruſ. auntm aa HYDRIA, driæ. urna. I. V. ud a, Hydriæ argenteæ ſcyphi com- tollas,& e pleniſsimum dicas, non mihi oratores antiquos, 8 leh plures. J. V. 13 4 a, Vt quot eſſent renunciati, tot in hydriam ſed meſſores uideris imitari. ſortes conijcerentur.& Act. 6, Hydriæ grandes in fano po- I ACCHVsS,id eſt, Bacchus. I. V. 131 b, Vt ex marmore Jacchũ, ſitæ. eadem: Cum iſte ab ſeſe hydriam Boeti manu factam aut Paralum pictum, aut ex ære, Myronis buculam. de Leg. per poteſtatem abſtuliſſet. lib. 2, Iacchus quid aget?d?
HYDRV S, untis. oppidum in extrema Apulia. Att. 248& 254. IACEN S, tis. cubans, abiectus. I. A. 240 a, Si lacens id nobiſ-
4
Epift. 259u9. cum agerer, audirem fortaſſe.& de Orat. 189 a, Cum uerba
HYEMAI.IS,le.hybernus. de Di. u5 a, Arbores q́; ut hyema- iacentia ſuſtulimus medio.& de Ar. 255 b, Homo affli- li tempore,&c. tempeſtiuè eædi putant. Epiſto. 92 b, Naui- ctus& iacens. de Am. 107 a, Animum abiectum& iacen- gatio hyemalis,& minimè portuoſa. Tuſc. 243 b, Nudi hye tem erigere.
6
malem uim perferunt. IACE O, ces. poſtratum& abiectum eſſe, non honorari, nô co HNEMO, s. hyberno. Ep. 99 b, Cupio ſeire ubi ſis hyematu- li, ſqualere)(.Vigeo, doreo. I. V. 262 a, Mater mihi ad pedes rus. in Vat. 22 4 b, Vbi piratæ quotãnis hyemare ſolét. At. 89 miſerè iacuit.& pro Qu. i8 a, Illi quorum ſæpe ac diu ad pe
b, Nõ ſpero te iſtic libenter hyemare. pro Fon. 277 a, Cn. Põ des iacui ſtratus, obſecrans,&c. Qu. F. 312 a, M. Furius ad Pe peius hyemauit in Gallia. At. 81 a, Hoſtes hyemant in Chire des uniuſcuiuſq; iacens. I. A. 196 a, Cum pater Curio mœrès ſtica. At. 252 a, Quoniaã ſcribis hyematurum te in Epiro.& iacebat in lecto. I. C. 102 b, Iacere humi. I. A. 227 a, Qui in 89 b, Facies me certiorem quomodo hyemaris.. pace iacere, quàm in bello uigere maluit. Offic. 66 b; Cum HY EMS, mis. hybernum tempus, hyemale tempus, uis frigo- C. Marius ſeptimum annum poſt præturam iaceret. I. V. 97 4 rum, durum anni tempus I. V. 220 a, Erat hyems ſumma, tẽ- a, Abſens non in obliuione iacuifſet. de Or. uæ a, Eodem 11 uerr peſtas perfrigida, imber maximus. l. A. 221 a, Nonillum uis lentio multa alia omcia oratorũ iacuerunt. Ep. 72 b, Quèòd 1 n d ah neeneumd yemis retardauit, quo minus,&cc. pro Ra. 29 b, Hancuim priora tempora in ruinis reip. noſtris iacuerunt. Tuſ. ¼ ⁸ b. e n e Prodelts frigorum hyememq;, quam nos uix huius urbis tectis ſu- Iacent ea ſemper, quæ apud quoſq;, improbantur. pro Mur. „ 24 lenm idemuszercipere. de 4e. 36 b, Refrigeratio in xſtate,& ui- 12 a, Multi uiri antiqui his recentibus Marijs commemoran 4“ 3. 4— 1. 3*. n 4— unplatucine r. ciſsim in hyeme, aut ſol, aut ignis hybernus. pro Plan. z 0a, dis lacebant. At. u5 b, Cn. autem noſter(à rem miſeram) ur Aaalcadam geneng„ Nam maritimos curſus præcludebat hyemis Tnasnidnso⸗ Wodns laces. S 5 dAgedin Deridse meus Afüter I. P. 93 b6,.— ertem altcuian eg(anh. de D. 9% b, Arabes campos& montes hyeme& æſtate per- acere in ſordib. ac luctu. pro Qu. R. 50 b, Nunc iacent pre- 3 6 4 4. e.99* 4 es Ca P S 84 3 PS„* 2 2. 2* 1; „ alrta chcnn d agrans. Qu. F. 309 a, Nunc eſt hyems. At. 165 b, Duro anni te 612a prædiorum. Off.121 a, Cum leges 11 cluitate nihil uale- enperad K danc Nan 4 6 4 4 pore: id eſt, hyeme. pro R. P. 129 b, Hyeme omnila bella nure bant, cùm iudicia iacebant. de D. 330 b, lacet 1gitur tota 0— endam. O. 41 3 Ouar mn genrium conquieſcunt. cluſio. At. u6 b, Quòd quæris quid hic agatur, tota Capua— 4 ä orm ⏑ 1—. 5.* 5„ 7 125. 8 1 1. Kbuntatem m wenn HIMNIL S, dis. Poeta. de Fin. 69 a, Vt illud in ore habeant x& dihts hie dolectas 13eee h, e4 4, Durrandin 14 ſͤͤ vmnide. cet hoc nomen in aduerſarijs?& 4§ b, Quomodo tibi tanta Aimnnn A odes Hymnide. 1 3 1 8. 6.. 2* 2 1 5 9 1«. 2 2* 4. 2- 8 3 à TA un HYMETTVsS, mons in Attica. de Fi. 88 a, Vel ſe ex Hymetto Pecunla extra ordinem iacet? Kemtae ammllsſnaban afferre uoluifſe diceret. IA CIO, cz. eci. immitto, obijcio. pro Quin. 2 a, Cum etiã ad- 4 kl 4— 4 8 2..— 4 54— 3 4...„ 4 1 4 — 13 Hlt Kamgkben. HYPALLAG E ges. metonymia. Ora. 205 a, Hypallagẽ Rhe- uerſarius telum nullum iecerit. pro Cec. 296 b, Iacere faxa. ntina.. 1 tores, quia quaſſ ſummutantur uerba pro uerbis, metony- Pro Mil. 10 9 b. Iacere lapides. Attic. 150 b, Ab utro q; portus apeho de Di. 911, Knomäa man miam Grammatici uo cant. cornu moles iacimus. pro Syl. i71 a, Iacere contumeliam in 8 3 5 1 1 8 8 4... 4 0 2 4 4—.„ 1 8 3 1 2 1„7 4—* An. 4 N—. H N P AN I S, fluuius, qui ab Europæa parte in pPpontum Euxi- aliquem, Par. 121 a, Iacere& Immittere iniurlam 111 aliquẽ, ns aſe Chaofur. deDumbähh num influit, Tuſc. lib. 1. 108. L. Beſtiola. Pla. 265 a, Iacis adulteria. Or. 205 a, Iacere ac mittere ridicu- manan d. de Or.141 3(aosantn HYPERATTICVS. ualde Atticus, nimis Articus,& aτ*†ιακν ieeueg 2Heinde i 45 dihr 22 Lnen dum fili 1 neitad v 7 4— 4 1 1 1 4 4 † 3 1 2 2.72 8 2 aurant 95eAor atemoſem Inièt 3 za, S. id eſt, atriciſsimus, ut 144 dicam. At. 238 à, QAuanAu atq; aditũ ad cætera ia dum aidetid hro Ilar 47 ANxiſs for- n Aenudan j1a, Numo tecas Ami uereor ne cognomine tuo lapſus, hyperatticus ſis in iudi- t8 hrule Aünclamenra iacinnturnon ideris B. 2 b, Ca 1 14 Magnotun neschmm cando,&c. ſus— 2e 1 h. ſe. . us quidam iecit caput meum in mediam contentionẽ diſ- Sar Sas 48 laniara L. CMre HYPERBOL E,ſes. ſuperlatio, exuperatio. Top. 224 b, In 8 Tlida Sele ap 1, bern An 4244 4 7e ſumaft ur aliguid quod fieri null d ſenſio emꝗ; ciuilem. pro Mu. 14 7 b, Quæ eſt unquam iacta e e NAN Mann hoc genere cõceſſum eſt, ut aliquid, quod fieri nullo modo 1111 d1 15. 9 1 auef. 4* NX d, 7.. non ſuſpicio, quæ,& cætera: ſed iracũdiæ uox aut doloris? ir AeNpbN oOſsit, augendæ rei gratia dicatur, aut minuendæ, quæ hy- PG1O, Al lA E. 7.2 A A. ddpeim dolldig; pobit deXEANNNH P aug 7„ 1 p pro Seſt. 13 a, Ieciſſem me potius in profundũ, quàm,&c. de
perbole dicitur,& multa mirabilia alia. Orato. 209 b, Sæ- —— d ud H pe ſuprà feret, quàm fieri poſsit. Attic. 82 a, u 0Nenur. ——. 4 ubue Q. F. z16 b, Non dico Vr—d oNanus. At. 9 a, Exemplum hyper AA A— boles, Gec. L. Lamentatio. eetttrtenn HNPERBOREL,orum. populi in extrema Scythia. de N.71 4½ a, Apollinem ex Hyperboreis ferunt adueniſſe.
— HYPERID ES, acumine in dicendo inſignis. de Or. lib. 2,
1.& in Bruto.
HYPERIO N, ntz. pater Solis. de N. 70 b.
D. u7 b, Iupiter in mediũ mare fulmen iecit. At. 38 a, Iacere atq; denunciare non mediocres terrores.& 24 9 a, Sed ta- men nonnullos interdum iacirt igniculos uiriles. IACTATIO, onu. oſtentatio, aura, commorio, agitatio. Or. 198 a, Eloquétia forcnſis iactationé habuit in populo. pro & Cl. 7 b, Cum homines ſe non iactatione populari, ſed di- gnitate atq; innocentia tuebantur. de Ar. 253 b, Atq; hic eſt primus aditus ad iactationem popularem. de Pro. 77 a, Si
acarualdo ntenn. nlus in torpoce.& d. dn dames. 1
4 4 88“““
3
.*„.-. nofrm. uW—. ex illa iactarionc curſuq́; populari, bene geſta rep. referunt „Jln de Se4.5 A.,.. 4. 14FrA, d tdles 4eda d, HXPODIDASCA LVS. qui ſub primario magiſtro, ſecun aſpectum in curiã. pro Mar. 127 b, Ex magna iactatione ma- 2 dumas iua0h do loco in ſchola docet, quem coadiutorem uulgò uocãt p 1. a⸗P T.127 ,EX MaBna à 44 14.1b,n O1Oco ln II ibi eriri 3 ah did 5 1 0. ris terram intuens. Or. 20 4 b, Actio modica iactatione cor- ao agwe L.Hamo. dt Nri Ep. 138 a, Se au ted in ludo ranqua hypodidatcalo Pro poris. Tuſ. 213 a, Iactatio chh uoluptas geſtiens& ſe efferens 12 as dam ſtrauſße kima, eam puluinus leduetut. inſolentius. Ep. i77 a, Iactatione uerborum& denunciati- a m HYPOMNEMA, ta. cõmentariũ. Ep. 265 b, Cic. filius, Mul- cnliraerore Ataue““ 4 1A SIle eA u 1 one periculi terrere aliquem. Mees Nent.„ al victu tum mihi eripitur operæ in Erſerſbendit hy nmemar. IACTATVS, ta, tum. excitatus, uerſatus, agitatus. de Ora. 91 11: HXPONACIT Ba Seeut Hyponacteus fenarius, ab Hy Declaratur utrum in hoc declamatorio ſit opere iacta- 44les MA444 1,„ponacte inuentore. Or, 16 b. 1 tus. pro Mur. 190 a, Res peruulgata arq; in manibus iactata ““ NPOTHE CA, cæ. pignus. Epi. 22. b, Præterea Phyloties Pr 99 3, Perhale 12774 ——— H AecsrPighus. EDi. 22 vs rarSrea n& excuſſa. pro Qu. a, Aequitas multis iniurijs iactata at- “ Alaba denſis va obiuas Cluuio dedit.& paulò infrà, De hy- que agitata.& ¹8 a, Multis uexatus contumelijs, plurimis Mpeas pothecis decedere,& eas alteri tradere, aut pecuniam ſolue jiactatus iniurijs. — uti. 4ekr dn ddng re. At. 33 a, Pro documentis& præceptis poſitum. IACTO,, tas. agito, impello, equito, ebullio, magnificè lo- 28b n nden ig HYPO THESIS,. materia, argumentii, genus quæſtionis. quor, glorior, uerbis me locuplets facio, gloria me& præ- * 3 d 4. 2 7 3 3.„ B.— mun nu dusne Top. 227 b, Quod Græci vm οέασιινᷣ uocant, nos cauſam. Att. dicatione effero, me oſtento, de me prædico. de In. 74 a, Cũ “. 3„.. m demaadant uas 236 b, r ⁴εσιν hanc habent, eamq; præ ſe ferunt: clariſsimüůü nautæ aduerſa tempeſtate in alto iactarentur. pro Pla. 262 Dra A5 0 Tvm u,n mirum interfectum, rempublicam perturbatam. Attic. 9 a, b, Si quando iactorin curba, non illum accuſo, qui,&c. pro X0 heſermoass- Ra:s& materia idem. L. Cauſa& quæſtio S. R. Iactari fluctibus. de Cl. 18 4 a, Iactare ſe:id eſt, frequen- 92 88“* 100 1 4..„ 8. 8— 2 1. 8 1 4 G- 3 6 ASDarAE.,S Dguhe une 9 HNRCANIA, regio. Tuſcul. 172, In Hyrcania plebs publi- ter monere& aiezre,l.K- u8z beOdm æſtu febriq; iactan- 87dennn 1LL cos alit canes, optimates domeſticos, ſed pro ſua quiſque Pr K 7 6 4, 5 ne Suheren 18 lu anirebve⸗ Qu. **— erorun 4 389 facultate parat à quibus lanietur: eamq́, optimam illi cen- Frat. 326 a, Forenfi labore lactof. pro Lla. 350 b; um ipſe ſe KN„aem ker deun v 1 2 in illa ratione iactaret. de Or. ¹38 a, lactare haſtas leniter.& 4 Sei. 145) 1 brut I1 ene ſepulsuram. ſo ordine. L. Reſi ondeo. Tuſculan. 183 b de Diu 93 a, Exultare immoderateq; iacta- marss. a. roteron. conuerſo ordine. L. Keipe. 4...75 2 1 5.— 7. 6M maalesn ERON prots 4 8 ri. pro Pla. 261 a, Qui in hac tempeſtate populi iactamur& 9—— h 1 fluctibus. Ep 6õᷓ b, Pompei s clamore cõuicioq́; iactatus eſt. b*— 15 2 Litera in numeris, unũ ualert: ſi uerò literæ X, ante- de Ar. 252 a, Cum ardentes faces uicinorum tecta iactas. in 5 K 25 Alue ponatur, unum tollit, hoc modo IX. nouem e- Vat. 158 a, Ne putemus patronum tuum in hoc crimine cer- e A kackiu nim ualent. uiculam iactaturum,& populo ſe ad coronam daturum. I. 1 4. 25 41M 2, Jlitera, iota. de Orat. 147 a, Quare Cotrta noſter, cu C. 121 a,& Attic. 6 a, Iactantur enim uoces, quæ perueniunt cle 10 ius tu illa lata Sulpiti nonnunquam imitaris, ut iota literà ad aures meas. pro Seſt. 14 b.lactare& opponere terrorem — 20: 95 40e 9— alicui. na²*** 0b 1 4 4oce u PLone 1
—‿

651 I A e por⸗ alicui. pro Quin. 8 a, Minas iactare, pericula inten ere, bor midines opponere. Ep. nn 6 a, Legem uiariam alinenrarladh jactauit. IJ. C. 108 b, Qui ſe inſperatis pecunijs Hutoſn inſölenriusd; iactant. de Oraror. 128 a, Superioribus 121a detur ſæpe uehementer,& eo maßis; ſi ntolzrankine 5 12 Kant. de Orator. iz0 b, Miſeros illudi nolunt, nifi i ſe dr iactant. pro FI.156 a, Is ſe uerbis locupletem facit zehm 14- beat nihil. Attic. 136 a, Is ad me uenit nihil niſi claſſes eguts & exercitus: arripiebat Hiſpanias, tenebat Afiam,&cc. 4 Ver. 210 a, Iactare ſe de aliqua re.& 209 a,& Attic. 28 4,5 Heren. 30 b, Hic qui ſe magnificè iactat atque oſtentat. 5 fic. 28 a, Deforme eſt de ſeipſo prædicare, falſa præſertim, cum irriſione audientium imitari militem glorioſum. Art. 22 a,In eoq; ſe in concione iactauit, nihil ei noui accidiſſe. Offl. 67 b, jactabatur enim temporibus illis nummus.
IACTVRAra. damnum. At. 196 a, Si qua etiam iactura faci- enda ſit in repræſenrando.& 84 b, Prouincia ſumptibus Se jacturis exhauſta. At. 208 a, Tu illam iacturam feres ædus animo. pro Fl. 14 3 b, Quæ lactura, qui ſumptus. Attic. 23 a, Fuit tamen retinendi ordinis cauſà facienda iactura.& 251 5, Cùm tanta fit nobis iactura facta iuris. Ep. 50 b, In unius mulierculæ animula iactura facta eſt. de Fin. 81 b, Facere ia- ſturam rei familiaris.pro Plan. 260 a, Non ſolum huius di- gnitatis iactura facienda eſt, ſed,&c.& 270 b, Quos dicis ia Ruram ſuarum tribuum feciſſe. de D. 11 b, Concedam hoc ipſum ſi uis,& ſi magnam iacturam cauſæ fecero. Offic. 70
, Equi precioſi iacturam facere. 3
IACTVS,. coniectus. I. C. u5 a, Fulminum iactus.& de Di uinat. u7 a.„.
IACVL O R aru. iaciò, telum conijcio, telum emitto, immit- to, telum in corpus immitto. Offl. 42 a, Quo in bello ma- gnam laudem conſequebare, equitando, iaculando, omnia tolerando. de D. i33 b, Quis eſt enim, qui totum diem iacu- lans non aliquando collineet?
IACVLV M,b. telum. Tuſculan. 170 b, Solem præ iaculorum multitudine& ſagittarum umbra non uidebitis. de Fini- bus u a, Si Annibal ad portas ueniſſet, murumꝗue iaculo traieciſſet.
IALVYSVS, k. ſolis apud Rhodios nomen, qui& Camirus,& Lindus dictus eſt. de N. 70 b, Quartus ſolis, quem heroicis temporibus Acantho Rhodi peperiſſe dicitur, Ialyſum, Ca- mirum, Lindum. I. V. 251 b, Orat. 197 a, At. 36 a, Ialyſus, Pro- togenis opus. de quo Plin.
IAM. At. 2 b, Nuper quidem cum te iam aduentare arbitrare- mur, repentè abs te in mẽſem Quintilem reiecti ſumus. Att. 4 a, Domum Rabirianam Neapoli, quam tu iam dimẽſam & exædificatam animo habebas, M. Fonteius emit H-S. CCCXCIII. de D. 85 b, Iam quid ego commemorẽ,&c. I. V. 79 a, Iam illo tempore, cum,&c. Ep. 27 a, lam ab illo tẽ- pore cum ueniſti in Italiam. Or. 216 b, Iam à principio uidẽ- dum eſt,&c. pro Cor. 91 a, Iam à principio Romani nomi- nis. de Or. 88 b, Iam ab illo fonte& capite Socrate. Epiſt. 17 a, Iam à prima adoleſcentia. de Orat. 181 a, Iam inde ab ado leſcentia. de Pro. 75 b, Iam inde à principio huius imperij. de Nat. 50 b, Iam inde ab ortu. Orat. 20% b, Exercitatio iam inde ab Ariſtorele conſtituta. pro Fl. 157 b, Patrõnus alicu- ius iam inde à patre atq; maioribns. in Vat. 1 b, Ac tibi iam inde præſcribo, ne,&c. de Diu. 80 a, Iam uſq; ab heroieis tẽ- pPoribus. Ep. 27 a, Iam illo tempore, cum,&c. pro Mur. 143 a, Omnia quæ per hoc biennium agitata fünt, iam ab eo tem- pore, quo L. Catilina conſilium iniuit,&c. in hoc tempus erumpunr. Ep. 60& 59 b,& 124 b, Iam illud,&c. I. A. 164 a, Iam illud cuius eſt non dico audaciæ, ſed ſtulticiæ, cliui Ca pirolini mentionem facerelde In. 70 b, Iam iura legitima ex legibus cognoſcere oportebit.
IAM antea. At. 263 a, Iam antca petiui abs te,&c.& Offic. 38 a, Iam antea,&c.)((Pôſt uerò,&c.
IA Miamq;. Att. iu5 a, Illum ruere nunciant, iam iamꝗ; adeſſe. & 257 b, Iam iamꝗ́; uideo bellum. Tuſcul. 15α a, Cogitandũ eſt iam iamq́; eſſe moriendum. de Finib. ico a, Iam iamque poſsint emergere. Att. 10 51 a, Eadéè quotidie, quæ iam iamꝗ; contrita ſunt.
IAMBVS;, pes in carmine, conſtans breui& longa. de Or. 159 b, Nam cum fint numeri plures, lambum& Trochæum fre quentem ſegregat ab oratore Ariſt. de. N. 79 b, Hypponactis Iäbus. in Or. Iambus pes, duplex. ibid. Iambus pes nimis uulgari ſermone. ibid. Iambus pes in uerſum maximè ca- dit. ibid. Iambus in oratione uitioſus, ſi extremus ponatur. ad Att. li. 6, Iambus Archilochi.
IAMBICVS.Orator. 215 b, Iambicus uerſus orationi ſimil- limus.
IAM NVNC. Attic. 5 a, Hermæ tui pentelici cum capitibus xæneis, de quibus ad me ſerip fiſti, iam nunc admo dum dele- ctant. I. V. 6r b, bis, Iam nunc, pro iam tunc,
1 B 652
1à MPRIDE M.iamdiu. At. 178 b, Oe fundo Frunfinati redi-
mendo iampridem intellexiſti uoluntatem meã. Epi. 44 4,
Nihil iam ſum pridem admiratus magis. Atr. 25 a, Cupio e. quidem,& iampridem-cupio Alexan driam uiſere.& Ac.
a, Jampridem inſtitui,&c. Qr. 206 b, Nam in me quidẽ iam-
pridem effesctum eſt quod fururũ fuit. Epi. 43 b, Alter ram.
pridem princeps luu enturis, celeriter, ut ſpero, ciuitatis. I.
V. 69 a, jampridem de rempore non ita remota.&% a,&5
a.& de breui tempore, 68 b.
IAM TVM. cùum eriã, adhuc. At. 6 a, Que iam tum cũ aderas, offendere eius animum inrelligebam. pro Cl. 40 a, Qul o- mnes in iudicijs publicis iam tum florente rep. florucrunt.
IAM VERO!. de Or. nb a, lam uerdò narrationem quòd iu- bent ueriſimilem eſſe, rectè nos admonent. pro Pomp. o b, Iam uerò uirtus Cn. Põpeij,&c. de Cl. 189 a, Orator proba- bilis, iam uerò etiàã probatus,&c.I. V.32 b. Iam uerò priua- tim plurimi,&c. de Cl. 170 a, Iam uerò origines eius,&c.J.
V. 68 b, Cuius,&c. ſimul,&c. iam uerò,&c.
IAMDIV. iampridem, aliquot iam per annos, multorũ ram dierum inreruallo. I. V. 224 b, Per eos ipſos deos, de quorũ religione iamdiu dicimus-.Att. i9 a, Conuentus, qui initiò celebrabantur, iamdiu fieri defierunt. pro Flac. 157 b, Solue- re pecuniam alicui iamdiu debitam. de In. 51 a, Res iamdiu geſtæ,& à memoria noſtra remoræ. Epi. 25 b, Nam iamdiu nihil noui ad nos efferebatur.& 5 b, Quęrenti mihi iam- diu quid ad te potiſsimũ ſcriberẽ,&c.& 25 a, Ego te iam- diu plurifni facio. pro Cecinna 287 a, Ebutius iſte qui iam- diu Cęſenniæ uiduitate aleretur. de D. 132 a, Cur iſto modo oracula Delphis non ed unturè non modò noſtra ætate, ſed jamdiu?de Le. 156 b, Poſtulatur à te iãdiu hiſtoria, I. C. 102, Quorum ego uix àte iamdiu manus contineo. Ep. 99 b lã- diu ignoro quid agas:& 227 a, Nam cùm iamdiu diligerem M. Anneũ, tum uerò poſteaquam mecũ fuit, neminè pluris facio. Qu. E. 323 a, Dierum iam amplius L. interuallo nihil à te literarum. de Fi. 95 b, Sentis enim credo me iam diu, quod zA Græcus dicat, id dicere extremum,&c. in Vat. 69 a,&
. I. C. 10 b, Iamdiu,& iampridem ferè idem.
IAMDVDVM. Atti. 106 a, Earotr ασοα‿*αι iamdudum,& facerem diutius, niſi me lucerna deficeret.& pro Clu. zo b, & Par. 23 4 a,& de Orat. in a, Epiſto. 44 b, Vides ſudare me iam dudum. de Am. ui b, Ea quæ iamdudum tractabamus ſtabilitas.
IANICVLVM. opp. contra Rul. 63& 8o.
IANIT OR Sri. januæ cuſtos ſeu præfectus. J. V. 149 b, Hunc ianitores hunc cubicularij diligunt. cont. Rull. 72 b, Iani- tores ducẽros in annos fingulos cõſtituit, ec ſdè miniſtros & ſatellises poteſtatis. J. V. 239 b, Aderat ianitor cafteris.
IANVA nuæx. oſtiun, aditus. I. V. 89 b, Seruis ſuis imperat Ru brius, ut ianuam clauderent,& ipſi àd fores aſsiſterent. de Orat. 101 b, Quin. Mutij ianua atq; ueſtibulum, quod quo- tidie frequentià hominum celebratur de Nat. 39 a, Fores in Eminib. profanarum ædium, ianuæ uocantur. de D. 122 b,la nua lauſa ſubitò ſe aperuit. pro Plan. 260 b, Qua nolui ia- nua ſum ingreſſus in cauſam. pro Mu. 132 a, Eam urbem ſibi Mithridates Aſię ianuam fore putauit, qua effracta& reuul ſa, tota patèrer prouincia. Offl. 2 a, Quidam optimi uiri ad medium ianuæ ſedentes. quidam hoc loco de Iano medio intelligunt. de Or. 102 a, Ab hoc aditu ianuaq́; patefacta.&e 134 b, IJanua& oſtium ferè idem.
IANVARIVS, naßrium. pro Fl. 164 b, Calendis Ianiarijs.
IANVARIVS, rj. contra Rull. 61 b, Menſis Ianuarij.
IANVNDAE augures. de D. 99.
IANVS, ni. de N. 39 b, Ianum in ſacrificando principẽ eſſe uo luerunt, quod ab eundo nomen eſt ductum. I. 4. 212 a, L. An
tonius patronus Iani medij.& 208 a.
IA PID ES, dum. pop. pro Cor. 61 a, Iapidum fœdere olim cau tum, ne quis eorum ciuis Rom. fieret.
IB. in eo loco. pro Pomp. 10 b, Qui cum prædonibus antea ibi bellum geſſerat.& Epiſto. 78 a, Nemoq; eſt quin ubiuis
quàm ibi ubi eſt, eſſe malit.& 17 b, Vt ibi eſſe malis, ubi,&c. quàm iſtic,&c. I. A. 2 50 a, Redijt ad milites, ibi illa peſtifera concio Tyburi. pro Do. 237 b, Ibi enim poſtis eſt ubi templi aditus eſt. pro Cec. 2 90 a, Illos armatos ibi fuiſſe.& ibi. lbi tum Cecinna poſtulauit,&c. J. A. 175 a, Atq; ibi perpotauit uſq; ad ueſperum. Tuſ. 2 49 a, Demaratus fugit Tarquilios Corintho,& ibi ſuas fortunas conſtituit..
IB1D EM, in eodem loco. pro Quin. i5 b, Quod ibidem rects cuſtodire potuerunt, id ibidem cuſtodiãrt. de In. 6 ½ b, Qua- re cum in quandam tabernam diuertiſſent, ſimul cœnare, in eodem loco ſummum capere uoluerunt, cœnati diſcu- buerunt ibidem,&c. de In. Si b, In naui ibidẽ. de In. 43 b, Ihi dẽ opperiar. pro S. R. 20 b, Hic ibidẽ,&c. Or. zu1 a, Et ibidè. Ar. 29 b, Ibidem illicò puer ad te cum epiſtolis. pro Cecin.
289 a, Læſit in eo Cecinna, ſubleuauit ibidem: id 3h in L0⸗ emg

A 5* derntum ſerderz ekahe dao(Ccinaaai⸗ dyah
3 na h. b n* 1 nantnne llenen—
ion 11e — dn est — ſand agan K u, 2 Nan dm ane n aerd do eaquam muf ¹Meram iam ampüul 8 2s Jeatin eincmbma . u. d tre exrenen kat ₰ cin A umpndem ferkieen IRMdn 23aLarAndadam
. M me uctrna dedcnn Un. 4. 4eOrn. m* Epite.44—Mt 2 44. md, Eaur imtuinn
i ngo fagalo örrt u „poertaen I V. 39 b Aten unr echam 14u f.V. öKerrur maan dunderent,& 8 14 bts it 1 A Man 1anns Iit tebduua nboanaum crledeuur ceen marum cham iunas wecum b daperuit. pro Nhn 14ed grrf ufam. pro Au. ne
Aie unnam ſore—
—— 3 1 aar leuenke. anidam hoc loc t
6.42 Or 14 D bocaüminsf
4& oflram fer dem. Ser 154 Clau TS doatfA Kall4
A aagueri.4e D.9—
„— me 4N)2 d. Ians— 1 0d 2b e gomen ducan
3 n09 tdantur non mac
Mhaivs
63s 1C“ dem. de Fin. v2 b, Deinde ibidem lomo acutus,&c.& Acad. 12 a, Deinde ibidem. Tuſc. 251 a, Mors ibidem eſt.& Ep. 92 b, Ibidem opperiri..
IBI8, bu. auis Aegyptia, ciconiæ ſimilis. de N. zu b, Ibes maxi- mam uim ſerpentum conficiunt, eum ſint aues excelſæ, cru- ribus rigidis, corneo procerod́; roſtro. de N. 17 b,& Tuſcu. 243 b, Crocodilum,& ibim,& felem non uiolari ab Aegy- pto. de N. 51 a, Ibes Aegyptiæ.
ICCIRCO, uel idcirco. ideo, ob eã rem, uel ea re. I. V. 201 ‧, Iecirco nemo ſuperiorũ attigit, ut iſte tolleret?de In. 50 a, Ic eirco iudices, quia ueram cauſam Hhabebä, breui peroraui.
ICHNEVMO N, nt. murem Indicum hodie uocant. de N. 21 b, Poſſum de Ichneumonum utilitate, de croco dilorũ, de
felium dicere.
1CIHLIENSESpopuli. in Ver. 170 a, Icilienſium incõmoda.
1 O, cu. ferio, ictum facio. pro Corn. 62za, L. Marrius cum Ga ID E M, ea
ditanis fœdus iciſſe dicitur. I. P. 88 b, Tu ſcilicet homo reli- gioſus, fœdus, quod meo ſan guine in pactione prouincia- rũ iceras, frangere noluiſti. pro Seſt. S a, Id enim fœdus me ſanguine ictum ſanciri poſſe dicebant. de D. 136 a, Cum Pto lemæus telo uenenato ictus eſſet. de Aruſpic. 254 b, Vos me primum ictum pro uobis fumantem§; uidiſtis. 1CONIVM, ui. opp. Att. 79 a, Ep. 33. 1CTVS, Clus. petitio. de Fin. 71 b, Nec ullum habet ictũ, quo ellat animi ſtatum. pro Cecin. 203 a, l&tu cominus&con- iectione telorum magnas ſæpe copias pulſas eſſe. ad Her. 29 a, Ictus enim fit,& uulnerantur arteriæ. contr. Rull. 67 b, Fublata erat de foro fides, non ictu aliquo nouæ calamita- tis, ſed,&. Tuſ. 79 a, Centaurus ictus corpori infixir meo. Poſtquam. 208 a, Cum ego unà cum republ. conſulari ictu concidiſſem. pro Mil. 114 a, Vulnus in latere quod acu pun- Ktum uideretur, pro ictu gladiatoris putari. Offi. 36 b, A be ſtijs ictus, morſus, impetitus.& 7i a, Phaethon ictu fulminis deflagrauit. 1 V D. id temporis, id ætatis, id quo, idꝗ́, atq; id. de Ora. 108⅝ a, Et nos ipſi quoniam id temporis eſt, ualetudini operã demus. At. 216 a,Is uenit ad me,& quidem id temporis, ut retinen- dus eſſet. I. C. 99 a, Quos ego adme uenturos id temporis eſſe prædixeram. de Fin. u4 a, Maximè quòd is locus ab o- mni turba id tẽporis uacuus eſſet.pro Mil. 1½6 b, Milo pro- fectus eſt id temporis, cum iam Clodius Romäã redire po- tuiſſet.& i a, Qui conuenitipræſertim id tẽporis? pro Do. 237 a, Et fi id eſt ætatis, ut nondum ſcientiam cõſecutus ſit. A Or. 102 b. Hominibus id ætatis tantum onus imponere, Sec. Epi. 250 a, Cum id ætatis ſim. pro S. R. 29 a, Duo fllij id æratis. Epiſtol. 93 a, Id ætatis iam ſumus, ut omnia fortiter ferre debeamus. de Diu. 86 b, Aut fi ualuit, id ualuit, ut pec- catum in eo hæreat. de Orato. 10² b, Epaminondam& An- nibalem,& eius generis homines. Atr. 54 a, Poſtridie S. C. factum eſt, id quod adte miſi. de Orat. 143 a, Et eundem, id quod in autoriratibus perſeripris extat, ſcrib endo affuiſſe. Epiſt.3 a, Diem conſumi uolebant, id quod factum eſt. Epi. 138 a, Demus modò operam ne tam neceſſe nobis ſit, quàm illi fuit, id quod agimus. de Ora. 91 a, Siue id quod conſtat, Pplatonis audiendi ſtudioſus fuit& 108 a, Id quod eius ſcri- Pta declarant. Att. 131a, Id quod neutrũ nobis hoc tẽpore contingit. de Orat. i5 b.& pro Syl. 167 b. L. 1s. Ea quæ: pro, quæ. pro Clu. 47 a, Eorum initia cum recitarentur, ea quæ uobis nota eſſe arbitror,&c. de Orat. i3t a, Sed demus tibi ſrtas duas ſumptiones, ea quæ Abuuaræ appellant dialecti- ci. de Clar. 190 a, Illud quod: pro, id quod. Tuſ. 221 b, Quod id: pro, id quod. pro Pla. 260 a, Vel quod: pro, id quod. I. A. 231 a, Idque per biduum. Offl. a, Idq; Athenis. Orato. 197 a, Quaris igitur, idq; iam ſæpius. Qu. Fr. 317 a, Atq; id anni tempore grauiſsimo⸗de Orator. 153 a, Alterum genus obti- nent, arque id ipſum lacinia. pro Clu. 20 a, Ea primo, neq; dipſum diu continebatur. de Fat. 145 b, Motus uolunt a- rius eſt in noſtra poteſtate, nec id fine cauſa,&c. Or. 98 a, L- mndò id meherculè inquit ipſum attendo. Ep. 3b, Atque id i- ſum conſulibus inuitis. de D.126 b, Fani puchritudo Præ- neſtinarum etiam nunc ſortium retinet nomen, atque id in uulgus. quis enim,&c. de Cla. 187 a, Tu quidem de fece hau ris, idq́ iamdudum. 4 IDAEI digiti, ij ſunt qui& Idęi Dactyli in Creta,& Corybã-
tes uocantur, ſacerdotes magnæ ma ris Idææ, quæ Cybele
dicta eſt. de N. 67 b, Tertius Hercules eſt ex Idæis digitis na tus, cui inferias afferunt.
IDAEV S,, um. Attic. 16 b, Paſtor Idæus: id eſt, Paris.& de Se. 86 a, Sacra Idæa magnæ matris:id eſt, Cybeles. Idæa mater, de Leg. 174 a.
1DCIRCO, ueliccirco, ideo. Att. 129 a, Sin autem id actũ eſt.
Cc iccirco arma ſumpta ſunt, ut,&c. tum uerò,&c. At. 129 a,
Ego qudd exiſtimabam diſperſos nos,&c. idcirco ad L. Do mitium literas mili.l. V. 231 b, Verum illud eſt, quamobrem
1 D 634
hæc commemorarim, quod,& t. Attic. 5a, Propter hanc du
bitationem, quo d,&c. ID E A, deæ. forma, ſpecies, ſpeciets rerum, prima& inchoata
intelligẽtia. Top. 223 a, In diuif ſone formæ ſunt, quas Gręci
Mas uocant: noſtri, ſi qui Hæc fortè tractant, ſpecies appel- lant,&c. Or. 197 b. Has rerũ fort nas Plato appellat ideas, e- asq gigni negat.& ait ſemper eiſſe ac ratione& intelligen.
tia contineri: cætera naſci, occid rre, luere, labi, nec diutius
eſſe uno& eodem ſtatu. Acad. 44 b,& Tuſc. 160 b, Mens ſo- la cernit quod ſemper eſt ſimplex,& uniuſmodi,& tale qua le eſt: hanc Græci ideam uocant, nos rectè ſpeciem poſſu- mus dicere. Or. 206 a, Redeo ad illam Platonis rei formam & ſpeciem, quam& ſi non cernimus, tamén animo tenere poſſumus. de Vn. 201 a, Quot& quales anitnalium formas in ſpeciem rerum intuens poterat cernere. dem, idem. hic ipſe, is ipſe, unus, par, pespetuus, ge- minus. de Vn. 291a, Vnum quod ſemper eſſet in eodem æ- us,& idem in omnibus, atq, uno modo celeraret. Epiſto. 126 b, Caninius idem tuus,& idem noſter. Or. zu b, Iutem- lis ijſdem, at eiſdem Aat uerius, nec tamen eiſdéẽ Opirnius, malè ſonabat ijſdẽ. pro Do. 7 a, Eadem Aſia, atq; idẽ iſtẽ Mi thridates uos docuit,&c. de Am. uni a, Amicus eſt tanquã K- ter idem. pro Do. 223 b, Hoc unum& idem uidetur eſſe atq́ illud, quod de meipſo nominatim tuliſti.& ibid. Pam her- culè eſt unum, quàm quod idem tu lege una tuliſti.& 227 a, Lex quam idem iſte tulerat.&c 231 b, Tu iure eandem ſoro rem& uxorem appellare potes Off. 40 a, Nemo poteſt, qui non idem prudens ſit, iuſtus eſſe. de Ar. 248 b, Tua tũ eadẽ uirtus fuit, quæ priuato quondã tuo proauo. pro Seſt. 24 b, Cedo nunc eiuſdem illius inimici mei de me eodem conci- onem. de D. 124 b, M. Marcellus ille quinquies conſul, idem imperator, idem augur optimus. I. A. 168 a, Idem moœſticiam meam reprehendit, idem iocum.& 197 a, Vt ei cum M. Cu- rio conſeſſore eodem& colluſore facillimè conuenire poſ- ſit. pro Cæl. 5² a, Non idem iudicum comeſſatorumꝗ;, con- ſpectus. de Pro. 76 a, Imperij noſtri terrarumꝗ́; illarum idẽ eſt extremum. de Inu. 46 a, Quææſtio eadem in coniecturali conſtitutione, quæ iudicatio. IJ. V. 161 a, Serui eiſdem morib. ſunt, quib.& dominus. Or. 215 b, Eoſdem eſſe oratorios nu- meros qui ſunt poetici. I. V. 243 b, Idẽ, qui ſemper fueris, in- uentus es. I. C. 98 b,& Or. 204 b, bis, Ego idem,&c. de N. 39 b, Dianam& Lunam eandem eſſe putant. I. V. 225 a, Libera, quam eandem Proſerpinam uocant. de Nat. 38 b, Romulus quem quidem eundem eſſe Quirinũ putant. Ora. 197 b, Nec- Aiutius eſſe uno& eodem ſtatu. in Verr. 222 a, Vno eo dem tempore:id eſt, uno& eodem. At. 159 a, Nec tuam rationem eandem eſſe duco, quàm meam. I. V. 222 b, Ei te eundem uin tum dedamus. Tuſ. 191 b, Hos eoſdem motus,&c. de Orar. 39 b⸗Ab hiſce ijſdem permotionibus. I. V. 122 b, Huic eidem Sopatro ijdem inimici.& ibid. Idem hic Sopater. de N. 9ↄ a, Hie idem:id eſt, Strato. Anteq. 19§ a, Hoc idem,&cc. I. V. 87 a, In ijſdem illis locis. de Ora. 91a, Eoſdem illos ſermones ad Varronem traduximus. J. V. 70 b, Eadem illa no cte. I. V. 166 a, Eidem illi Decimo. Att. 12 a, Idem ego ille,&c. idem inquã ego,&c. Poſtquam. zu b, Ipſe ille animus idẽ meus,&c. Att. 5² b, Te,&c. eundem te,&c. Parad. 228 b, Si quæratur, idẽ ne ſit pertinacia& perſeuerantia. At. 143 b, Iſte omniũ turpiſsi mus eſt idem, qui ſemper in republica fuit. I. C. i17 a, Earũ rerum, quas geſsi, non eſt eadem conditio& illorum, quod mihi,&c. illi,&c. pro Clu. 34 b. Non quòd res alia eſſet, imò eadem. pro Cecin, 296 b, uod etiam ſi uerbo differat, re ta men eſt unum,& idem in omnibus caufis ualet.& ibid. a, Non idem eſt Seruilius, quod familia. pro Syl. 196 a, Hoc i- dem ualere debet, ac ſi pater iudicaret. pro Quin. 2 a, Cum adhuc ei non ius par, non agendi poteſtas eadem, non ma- giſtratus æquus reperiri potuerit. pro Syl. 168 a, Et de hoc, & de cęteris iudicium meum,& horum par atꝗ; unum fuir. pro Mur. 128 b, Vtriuſq; dignitatẽ pari atꝗ; in eadem laude pono. Or. 198 b, Fuerunt quidam, qui ijdem ornatè& gra- uiter, ijdem uerſutè ac ſubtiliter dicerent. de Cl. 19 5½ b, Cau- ſæ ſimilimæ inter ſe, uel potius eædem. de Cl. 290 a, Oratio ſplendida& grandis,& eadem in primis faceta. pro Mur. 128 b, Aſia iſta referta,& eadẽ delicata. de Cl. 172 a, Eſt mos hominum, ut nolint eundem pluribus rebus excellere. de N. 26 a, Næ ego incautus, qui cum Academico,& eodẽé rhe- thore congredi conatus ſum. At. 9ν a, Nunc iſta habet iuris idẽ quod cæteræ, nihil præcipui. de Nat. 70 b, Mercurius is qui ſub terris habetur idẽ Trophonius. At. no b, Eadẽ po- ſtulätur à uobis, quæ ab ampliſsimis ciuibus. de N. 76 a, Vir innocentiſsimus, idẽq; doctiſsimus.& 79 a, Sed quomodo ijdẽ dicitis, non omnia deos perſequi?qui ijdẽ uultis,&c. de Or. r a, Finitimus oratori poeta, multis ornandi generibus ſocius, ac penè par: in hoc quidem certè propè idè, nullis ur terminis circumſeribat aut definiat ius ſuũ. Pro Syl. 170 b, E 2 VE

ID EO
655 1 DD f. ne Vt me quẽ boni conſtantẽ ſemper exiſtimaſſent, eundem ne improbi quidẽ crudelẽ dicerent. de Or. 103 a, Oratorè equi- dem non facio eundem quem Craſſus.& ibid. b, Eadem ra- tiône:id eſt, ſimilirer. de Or. 153 b, Cũ quæritur, idem ne ſit, an aliquid interſit.& 59 a, Muſici qui erant quondãà ijdem poetæ.& 164 a, Nos eiuſdé linguæ ſocietate konuncti ſu- mus:id eſt, nos eadem lin gua ſumus. Pro Mil. u9 b, I ultus ſemper idem, uox, oratio ſtabilis dnon mutata. Offic. 18 b, Præclara eſt æquabilitas in omni uita,& idẽ ſemper uultu 8, eadem⅞; frons, ut de Socrate& de C. Lælio accepimus.& Tuſ. 97 a, Vultus Socratis ſemper idem. I. C. 10% d, Quibus præcipiendũ uidetur, unum ſcilicet atq; idem quod cæte- ris. Or. 206 b, In cauſis perpetuũ&eunde ſpiritũ ſine ulla cõ muratione obtinere.& pro Flac. 159 a, Qui iam tot annòs unis moribus,& nõ mutatis legib. uiuunt. ad He. 33 a, Eiuſ- dem unius aut pluriũ uerborii. Aca. 34 b, Hos enim quaſi e- oſdẽ eſſe uultis. Ep. 44 a, Eũ te eſſe finge, qui ego ſum. de Fi. 197 b, lidem abeunt qui uenerant. Ep. lJ. V. 76 b,& 249 b, Eü- dem aliquẽ eſſe qui fuerat.& 230b, Per eundem me. de Inu. 51 4, Vtrunq; genere idem eſt. de Cl. 173 b, Vnus enim ſonus eſtrotius orationis,& idem ſtylus. de Le. 156 a, At quã Vlyſ- ſes Deli ſe palmã uidiſſé dicit, hodie monſtrant eandẽ. Off. 5a, Beneficentia, quã eandem uel benignitaté uel liberalita- tem appellare licet. pro Cl. 38 a, Hoc dico, eandem fuiſſe P. Cõminio controuerſiam cum Staleno, quæ nunc mihi eſt cum Actio. Off. iz b, Non ijdem erunt neceſsitudinum gra- dus, qui& temporũ.& 13 a, Itaq; uiros fortes eoſdẽ bonos eſſe uolumus.& 56 a, Peripatetici noſtri, qui quondam ijdẽ erant, qui Academici.& 66 b, Eadem utilitatis quæ honeſta tis eſt regula. Epi. 85 a, Eo quidam ipſo tempore. Atri. 197 b, Quod idem tibi placet. de Fin. 95 b, Quod idem in cæteris artibus non contingit. de Fin. 99 b, Quod idem Eeripateti ci non tenent. Tuſc. 242 b, Idem iſte ſapiens. Ep. 177 b, Iidẽ illi qui ſolent,&c. de Fin. 66 a, Hoc eſt idem quo d illud. Att. * Hoc eſt ferè idem quod illud. Aca. 21 a, Nihil eſt idẽ quod eſt aliud. Aca. 16 b, Cum idem negares quicquam certi poſ- ſe reperiri, idem te comperiſſe dixiſſes. Top. 224 b, Et cæte- ra generis eiuſdem.& 228 a, Comparatio de eodem& alio. xXx 22 b, De eodem& altero. 1IDENTIDEM, frequenter. pro S. R. 32 b, Caſsius in cauſfis identidem quærere ſolebat, cui,&c. de In. 72 a, Appellare no men alicuius identidem. pro Dom. 241 b, Identidem ſe ipſe reuocans, At. 212 b, Reuoluor identidem in Tuſculanum. ad Her. i1 a,& 23 a, Neq; eõdem identidem reuoluamur. de N. 64 a,In motu identidem reciprocando.& 55 a, Idq; proui- dit natura, ur identidem fieri poſſet cum maxima celerita- te. pro R. P. 128 a, Recitabarur identidem Pompeij teſtimo- nium. Tuſ. 20 4 a, Scindens dolore identidé intonſam co- mam. de Fi. 80 a, Hoc enim identidem dicitis. ad Her. 41 b, Nune identidem noſmetipfi nobis inſiſtemus. 10 E O. idcirco. I. V. 20u b, Ideo Claudius retulit, ut iſte aufér- ret?de In. 4 9 b,& 46 b,& 44 5, Hæc ideo diligentius indu- citur præſcriptio, ut poſsit,&c. Ep. b, Re quidem ipſa ideo mihi non ſatis facio, quo d,&c. pro Cæl. 41 b, Non ſi iuſta cauſa eſt oppugnandi, ideo quoq; iuſtum eſt, uos,&c. QVO'’D, propterea quòd, idcirco quòd. in Vat. 19¹ b, 1deo quòd,&c.& 7 a,& pro Cecin. 286 a, ad Heren. 33 b,& de Inuent. 4 4 b, Mihi tecum præcertatio non eſt, ideo quòd,&c. 1D EST, quod eſt, hoc eſt, inquam. At. ioë a, Aſſentiar Cn. Põ peio, id eſt, T. Pomponio.& 64 b, Senatus hodie futurus e- rat, id eſt. Cal. Octob. Offi.) a, Duobus mo dis, id eſt, aut ui, aut fraude fit iniuria. Att. 129 a, Num cui ſuccenſeant, quod dico, num cui, id eſt, num Pompeioò? de Opt. 243 a, Loqui pu rè& emendatè, quod eſt Latinè. contra Rull. 8n a, Maxima multitu do, id eſt, tora Italia. de Ora. 94 a, Cum ei ita dice- rem, me uelle eſſe ineptum, id erat petere blandius. Offi. 44 a, Qui opera, id eſt, uirtute& induſtria benefici ſunt.& 33 a, Virtus, quæ conſtat de hominibus tuendis, id eſt, ex ſocieta te generis humani. Ep. 28 a,& 48 b, Prætor quæſtores urba- nos, id eſt, populum Rom. Ep. 55 a, Neq; ſoluùm nobis, id eſt, tuis, ſed prorſus omnibus. Att. 120 b, Has compedes, faſces inquam hos laureatos. 1DIOTAte. illiteratus, imperitus. in Vat. 200 b, Quiuis no- ſtrům, quos iſte idiotas appellat.)(Homo ingenioſus atq; intelligens. I. P. 93 a, Illi idiotæ, ut tu appellas,&c.& ibid. b, Sed planè animi ſui cauſa ludos nobis idiotis relinquet. ID OL.VM, E. ſimulachrũ, ſpectrum, imago. de Fini. 53 a, Ato- mi, inane, imagines, quæ idola nominãtur. uide Spectrum. I1DONE E, aprè, cõmodè. de In. 46 b, Exordiũ eſt oratio a- nimũ auditoris idones cõparans ad reliquam dictionem. 1D ON EV S,a, um. aptu s,cômo dus, tempeſtiuus, cöſtitutus, dignus. de In. 66 b, in occaſione commoditas ad faciendũ idonea, At, 26 a, Ad lacertas captandas tempeſtates nõ ſunt
9
IEIVNELtenuiter, exiliter. Or. 208 a, Satura ieiunè dicere
I E 656 idoneæ. I. V. 5§6 a, Tibi fortaſſe idoneus fuit nemo, quem i- mitarere. At. 132 a, Non mihi ſatis idonei ſunt authores, hi qui à te probantur. de Or. 97 b, Cum minus idoneis uerbis uti conſueſcerem. Brut. 91 b, Res quæ ne laude quidem ſatis idonea affici poſsit. pro S. R. 29 b, Serui conſcij, tempus ido neum. pro Cl. 2r a, Non eſſem ad ullam cauſam idoneus, iu- dices, ſi,&c. pro Cor. 56 b, Winus idoneum hominem præ- mio afficere. de Cl. 169 b, Autor idoneus Q. Ennius. pro 8 R.S19 5, Indigniſsimum eſt uos idoneos habitos, per quorũ ſentétias talis iniuria decernetur. pro Do. 14 a, Nemo ne horum idoneus tibi uiſus eſt, ut cum eo dedicationem ca. municares?pro Pomp. i4 b, Pompeius ido neus non eſt qui impetret?O ffi. 29 a, Mo deſtia eſt ſcientia opportunitatis i. doneorum ad agendu m temporum. Of. 44 a, Sæpe idoneis hominibus indigentibus de re familiari impartiendum.& 46 a,In deligendis idoneis iudicium& diligentiam adhibe re. de Am. 96 a, Idonea mihi C. Lelij perſona uiſa eſt, quę de amicitia loqueretur. de Leg. 160 b, Quædam ratio, de qua dicitur idoneo loco. Aka. 5 b, Res eſt idonea, de qua quæra- tur.& 6 a, Homines digni, quibus cum diſſerarur. Ep. 92 b, Falernũ mihi ſemper idoneum uiſum eſt diuerforio. ad He ren. 17 a, Hæc res non eſt idonea dignitate tua. de In. 4% b, L. doneum tempus, locus opportunus. de Fi. 139 a, Idoneus ad aliquid agendũ. ad Her. 22 b. Imagines ad monendum ido- neæ. ad Her. i b, Cum ſtatim auditoris animum nobis ido- neum reddimus ad audiendum.& ibi. Idonea uerba, de Le. 171 a, Lex apra& idonea ad iubendum& uetandum.
ID VS, iduum. octꝰ dies dicuntur, qui ſingulis mẽſibus nonas
ſequuntur: ſic dicti, quòd menſem diuidant. nã Iduare He- truſca lingua, diuidere eſt. Epift. 2 b, Nam hæc idibus man ſcrip ſi. ad Att. lib. 14, Idus Martiæ. ad Brut. Idus Martię me- morabiles. ad At. lib 16,Iduum Marriarum ſtulta eſt iam cõ ſolatio. ad Brut. Idibus Marrijs ſeruitutem A ſuis ciuib. re- pulit Brutus, nimirum inrerfecto Cæſare. ad At. lib. 14, Mo- dô numerer Idibus.
IECVR,rt.. de N. 21 a, Cerebrũ, cor, pulmones, iecur.& az b,
Quædam à medio inteſtino uſq; ad portas iecoris(ſic enim appellatæ) ductæ uiæ. de Diu 104 b, Singulis iecorum fiſsis non intereſſè DHeum.& u5 a, Capurt iecoris. Tuſ. 180 a, Tum jecore opimo farta& ſatiata affatim. L. Fiſſum.
IECVSCVLVM,. paruum iecur. de Diuin. n a. Lege Ma.
ſculus. .& de Or. 89 a, Videmus ijſdem de rebus ieiunè quoſdam&e- xiliter diſpurauiſſe.)((Copioſè. de Fin. 94 a, Ieiunius dice- re aliquid. Aca. 28 a, Ieiunè agere.
IEIVNITA S,zw. tenuitas.)(Vbertas& copia. de Cla. 182 b,
Cauenda eſt oratori inopia& ieiunit as. de Or. 109 b, leiuni tas bonarum artium eorum, qui de dicendi ratione ſcripſe runt. de Cl. 191 a, b, Ieiunitas,& ſiccitas,& inopia. Orat. 199 b, Alij in eadem ieiunitaté concinniores. Tuſ. 175 b, Verbo- rum ieiunitatem& fameim ſe malle, quàm ubertatẽè& co- piam dicerent.
IEIVNVS, 4, um. qui nihil edlt, aridus, tenuis. Ep. 1( b, Cum
quidem biduum ita ieiunus fuiſſem, ur ne aquam quidem guſtarem. de Cl. 16 8 b, Theodorus in arte ſubtilior, in ora- tionibus ieiunor. de Or. 14 4 a, Antonium ieiunioré, Craſ- ſum pleniorem fuiſſe. de*14 b, Ieiuna côncertatio uerbo- rum. At. 13z a, Miſera& ieiuna plebecula. Or. 206 b, Ieiunas i- gitur huius orationis aures ciuitatis accepimus. Offic. 32 a, Soliuaga cognitio& ieiuna uideatur. J. A.261 b, Quidà ni- mis ieiuno animo& anguſto.
IENS, eunts. Attic. 250 b, Nonis Quint. ueni in Tuſculanum,
* 4. 8 8½ iens ad Brutum.& 60 a, Iens in Pompeianum, bene manè
hæc ſcripfi.
IGITVRergo. Or. 206 b, Ieiunas igitur huius orationis au-
res ciuitatis accepimus. pro Lig. Habes igitur Tubero,&c. Ac. 6 a, Ordiamur igitur à ſenſibus. Ac. 19 b, Quid ergo efſet id? uiſum credo. quale igitur uiſum.
I GNARVS, a, um. impruden s,inſcius, rudis, imperitus, indo-
ctus, nec opinans. de N. 37 a, Vt pleriq; dicunt phyficæ rati- onis ignari. Or. 207 b, Oratorem ne phyficorũ quidem eſſe ignarũ uolo. Poſtꝗ. 208 a, Ignarus ſum quid agatur. pro Se. 16 b, Ignari quid uirtus ualeret. Top. 227 b, Pueri ſæpe indi⸗ carunt aliquid ad quod pertineret ignari. At. 73 a, Nunquaà tandiu ignarus rerũ mearum fui.& Ep. 105 b, Ignarus inſti- tuti mei. de Or. 88 a, Homo ignorãs legum. Lege Expers. de Or. 92 a, Tuſ. ⁷5 b, Non ſum ignarus, quibus ea rebus conſe quaris. de Or. 16 2 b, Ea requiruntur Ame quorũ ſum igna- rus,&c, de Ar. 243 b, Attamen ignarus ille, qui conſules eſ⸗ ſent, æſtuans ſe è curia repentè proripuit. de Ora. 90 b, Ho- mo ignarus faciundæ orationis.
IGNAVIA, uiz. inertia.)(Forritudo: de Inu. 82 b, Fortitudint
contraria eſt ignauia, iuſticiæ iniuſticia. Tuſc. 19 3 a,& Epi. 1 37 3 94 2

*
23, ben Kcander, gaſne den K4* n 3 4 4 am3e Scc
öͤͤ 4— ct Epi 1 Nn 8
8ilan Munieas hed
leat.
KNu Ceredri cor, junan
ned o mrr kr ur de Diu 4 vngaum
1Dan. K Capatiecan lih..
d Karta& ſuntaakriml it VMI a lact.Keuana
itr leer. Or 1211Srmen
iemus ijidem a: tedus em wi
4 aui K. Copioſe.qe Iuzehbn—
.a leune agere. 8 enaieu.).Nertu Kagan erner no pu Kieuntu K0on uam torum, Ju de dictad en
1 A IGuntas, X iectas Kunut
an mnaan oacinniota. Tu.
un Aamemſe mulle, uin den
au uhi tdlendmäuhr aua u an huiiſem ů nn 4 54 9. Theodoru u arest an0e. de Or44 1Antonian aun
em la. de u d leunt 1
Afara Kua iedn 6 91 420* duitati ac 1 ear158
gauuio Keiaaa u mo Kungutdo. 119 b. No inn. u 9 60 4 len in Pompanmnn
n8 T
“
&
eturbun 4,Oe 4 Neianas ipfnt ar 1e 1
Kaes
4 Ka hb„lduum Mardan h 1 läuda Nlarrijs ſeruirn mn 6 ““ urum unerſcco( er u
1 6
67
27 a, Recipiat idem neceſſe eſt timiditatem& ignauiam.
Qu. Fr. 313 a, Vrinã nihil detis, ut potius ueſtra iniuria quàm ignauia mea ceſſom. pro Rab ↄ5a,Ignauiam ſuam tenebra- rum ac parietem cuſtodijs tegere. Epi. 196 a, Nec tua igna- uia etiam inertiam afferret. ad Her. 2 a, Inerria, ignauia, de- ſidia, luxuria. 12
IGNA VE.)(.Contentè. Tuſc. 187 a, Ne quid abiectè, ne quid
timidè, ne quid ignauè, ne quid ſeruiliter, muliebriter'ue faciamus.
IGNAVITER, ignauè. At. 241 a, Quæris an ego, cũ omnes
1
calleant, ignauiter aliquid faciam. Hircius.
1G NAVVS, a, um. iners.)(Portis. de Na. 85 b. de Sen. 84 a, In-
ers, ignaua,& ſomniculola ſenectus. pro Cec. 293 b, Pœna ignauis ab imperatoribus conſtituitur. de Far. 14 6 a, Illa i- gnaua ratio quæ dicitur, appellatur quidem à philoſophis ahyòs A⁰y..& ibid. Rectè hoc genus interrogationis igna- uum& iners nominatum eſt. 3 1
IGNESC Oa ſais. conflagro, ardeo. de N. 49 b, Ad extremum
omnis mundus igneſcet.
IGNEVS,a. ad Her. 34 a, Ardor igneus. de Nat. 31 a, Genus i- gneũ.& 33 b, Sol igneus. Tuſ. 156 b, Pars ignea.& 162 a, In a- nimis nihil eſt igneum.& 163 a, Aetherea natura ignea. To- pic. 226 a, Igneũ fulmen. de N. d. li. z, Omne quod eſt calidũ
& igneum, cietur& agitur motu ſuo. Eod. Calidũ illud at-
aue igneũ in omni fuſum eſt natura.&c li.;, Ad igneam uim
1
omnia referebat Heraclitus. de N. d. li. 2, Cor animantis e- uulſum, ita m obiliter palpitabat, ut imiraretur igneã celeri tatẽ. Eod. 30 b, Igneo motu uenæ& arteriæ micare nõ deſi- nũüt. Eod. Igneæ formę in æthere curſus ordinatos definiüt. Eod. Tota ignea& calida eſſe fdera, Cleanthes affirmat. GNICVI.VS,4. de Le. 162 b, Tanta eſt corruptela malę cõ ſuetudinis, ut ab ea tanquam igniculi extinguantur à natu ra dati. de Ein. 139 a, Natura homini dedit ralem mentem quæ omnem uirtutem iam poſſet accipere:ingenuitꝗ; ſine
doctrina noticias paruas rerum maximarum,& quafi inſti tuit docere,& induxit in ea, duæ inerant ranquam elemen
ta uirturis. Tuſ. 19°0 a, Natura paruos nobis dedit ignicu-
108. de Fi. 128 b, Quafi uirtutum igniculi& ſemina. Atti. 249 a, Sed tamẽ interdum nonnullos iacit igniculos uiriles. Ep.
255 a, Quò tolerabilius feramus igniculum deſiderij tui. At.
286 a,Igniculus matutinus. 3
IGNIFE R. in Arato.
1GNI 3 gnis. Hamma, incendium. de N. 31 a, Lapidum confli-
16 NOBILI S,le.humilis,
..... 4 8. ctu atꝗ; tritu elici ignem uidemus. de N. zu b, Ignis omnib.
rebus uitalem impertit calorem.& 49 b, Quod aſtrorum
ignis& ætheris flamma co nſumat. pro Qu. Roſ. 47 b, Ignis in aquam coniectus, continuòo extinguitur& refrigeratur. de D. 83 b, Aerhereo flämarus lupiter igni. de Or. 123 b, Nul-
Ia materia niſi admoto igni, ignem coneipere poteſt. Off. 11 a, Pati ab igne, ignem capere. de N. 66 b, Omnem uim eſſe i- nem.& ibi. de Heracliro,& de calore,& de igne, qui per- m ignem paſtu indi gere. Acad. lib. 2, Ignis principium uniuerſi eſſe ſenfit Par- menides. de N. d. li.3, Ignis& aer omni impulſu facillimè ellitur. Tuſ. li., Ignis& aer ſurſum rectis lineis in cœleſtẽ locum ſubuolãt. de N. d. lib. 2, Ignis artificioſus. de Sen. Et oculo ob os offuſus, ſe cõfudit& contu- Iit. de Le. lib. 2, Ob ignis periculum, ne homo in urbe urere-
manere non poreſt niſi alatur,& omne
uiciſsim aut ſol aut ignis hybernus. de Vniuer. Ignis rum cum eo igne qui eſt
0
tur, uetuit lex X 1 J. tabularũ. Eodem, Ignè foci publici ſem piternum in urbe uirgines Veſtales cuſtodiunto. de Vniuer. Ignem& terram iungebat Deus, mundum efficere moliẽs.
85 ni ignem nouum omnes parent diuino numini.
eſt, ex illis ſempiternis igni uæ ſidera de N. d. lib. 2, Subditis ignibus efferueſcunt aquæ.
16NITVS,a. pro Do. 242 a,; Inflämatus atq; ignitus furor.
aliter,&(ur mea opinio fert) rectius, Igneus legeretur.
natus, obſcuris ortus paren lo, humili atꝗq; obſcuro ex inſimo genere& for ro loco natus, cuius uis ius ſtirps& genus 13 libus, homo ignotus& ſordidus, obſe ra familia, nullo ſplẽdore nulla cõmendatione maiorũ, homo per pilis, ſine uirtute, ſine ingenio, uita etiã c da, omniũ infimus& ſordid nimè generoſus(ut ita dicam) ortus amici
pro Rabir. Poſthu. Cum odiũ non reſtingueretis ‚huic ordi ſubijci non ſiuiſtis. de Vniuer. Igni uacuũ uideri nihil poteſt. de N. d. lib. i, Cœlum, ignes, terra, naturę de Som. Scip. Animus datrus bus, quæ ſidera& ſtellas uocat.
ignobili loco natus, infimo loco- tibus, unus de multis, de popu- loco natus, inferiore genere ortus, runæ gradu, homo tenuis& obſcu- & fortunæ conditio infima eſt, cu- ignoratur, qui parentib. natus eſt humi- urus, abie cta&obſcu uitæ, nulla cõömendatione famæ, ſe cognitus, igno- ontempra& ſordi- iſsimus, humilis ſanè& mini- micitiæ, inferiori ge- nere hominũ,& inſimorũ hominũ Kllij, quib. nec pater nec mater ſit, rerræ filius, minorũ gètiũ.)(Nobilis, clarus, prè-
1 G 658 ſtãs, rerũ multitudine nobilitatus. Part. 233 a,pro Clu. 40 b, 8i quis aũt hoc uno niritur, quòd ſit ignobilis, ꝓcedit,&c. Tuſcu. 202 b, 203a, Inglorius atq; ignobilis ſenex. de Claris Or. 194 b, Demetrius non ignobilis dicendi magiſter. pro
Cec. 287 a, Qui Romæ argentariam non ignobilem fecit. in Ver. 241 a, Mulier ex familia non ignobili. 1G NOBIILITAS, tu. humilitas, humilitas generis, obſcuri
tas, cCõditio atq; fortuna hominũ infimi generis.)((Nobili- tas. pro S. R. 33 a, b, lam quos nemo propter ignobilitatẽè no minat, ſexcenti ſunt. Tuſ. Aderit enim paupertas, ignobili-
tas, humilitas,&c. pro Mu. 127 b, Obijcere ignobilitaté gene ris alicui. I. A. 186 b, De ignobilitate& nobilitate generis. 16NOMINILA niæ. infamia, dedecus, contumelia, macula, nota, probrũ, labes. pro Qu. 18 b, Dedecore, macula turpiſsi maq; notari.& I. A. 213 a, Ntare aliqué ignominia. pro Qu.
12 a, Omnia alicuius uitæ ornaméta per ſummum dedecus
ignominiam diripi. Tuſ. 218 b, Ferre ignominiam& infa mià ſine dolore. pro Rab. ↄ6 a, Labes ignominiad; mortis.
I.V.199 a, Calamitaté ad quempiam per ſummã iniuriam
ignominiaãq; peruenire. de D. uiz a, Cum ignominia& de-
decore mori. pro Qu. u8 a,Imponere iniuriam alicui ſine i-
gnominia. pro S. R. 7 a, Qui ignominia mortuũ affecerit.
pro Qu. 18 a,Ignominijs omnibus appetitus. 1IGNOMINIOSVS,z. l. A. 190 a, Dominatio ignominioſa. 1IGNORABILIS,I. quod ignorari poreſt, uel ignoratus. de In. 74 b, Quod non ignorabile, non forruitum, non ne- ceſſarium fuerit. 1G NORANS, i.. ignarus. Att. 284 b, Iuuat enim magnificè loqui,& certè decet aduerſus ignorãtes, quid pro quoq; ti- men dũ aut à quoq; petendũ ſit. I. V. 223 a, Hæc igitur& ho- rum ſimilia iura ignorantem uagari celſum& erectum,&c. flagitio ſum in primis putandum eſt. Homo ſine ulla bona arte, ſine humanitate, ſine ingenio, ſine literis. 1IGNORANTIA, tiæ. ignoratio, inſcitia, inſcientia. pro Fla. 156 a, Vbi adoleſcentes nihil poſſent diſcere, niſi ignorantiã literarũ. pro Seſt. n a, Res frumentaria ad M. Scaurum per 1- gnorantiam translata. de Am. 109 b, Qui aliquãdiu propter ignorantiam ſti rpis in famulatu fuerunt. IGNORATIO,nis. ignorantia.)(„Scientia. pro Syl. 174 b, Nam cuius ſcientiã de omnibus conſtat fuiſſe, eius ignora- tio de aliquo purgatio debet uideri. de Di. u1 b, Cau ſarũ i- gnoratio in re noua mirationè fecit, eadem ignoratio, ſi in reb. uſitatis fit, non miramur. de Nat.: b, Verſari in ſumma rerũ omniũ ignoratione. pro Cl. 40 a,Ignoratio ſui. Att. 115½
b, Ignoratio ſuarum copiarum. de Fin. 99 a, Peripateticorũ
conſuerudo dicendi non ſatis acuta propter ignorationem diaiecticę. de L. ¹59 b, Ignoratio iuris.)( Scientia iuris. Or. 203 a, Decori ignoratione in oratione ſæpiſsimè peccatur. Acad. 44 b, Obſcuritas& ignoratio cauſarum.
1IGNORO, W.. ſum ignarus, ſum neſcius, prorſis ignoro, nec
uſu nec ratione aliquid cognitũ habeo. Am. 106 a, Top. 221 a, Rhetor ille Ariſtotelica ſe ignorare reſpõdit. pro Mil. 107 b, At uerò tu ſolus ignorasttu,&cc. Att. 75 a, Scrupulus, quèẽ non ignoras. Or. 219 a, Quod quidem tu minimè omnii 1 gnoras. de Am. uo b, Cum ignorante rege uter eorum eſſet
Oreſtes, Pylades,&c. de Cl. 180 a, Octauij eloquentia, quæ
fuerat ante conſulatum ignorata. pro Rab. 127 b,& Acad. 2 a,& ad Her. 16 a, Si ita pures,& cauſam,& me uehementer ignoras. At. 132 b, Domitius ignorat de filio. de Finib. 65 a, Quid ergotiſtam uoluptatem Epicurus ignorat? de Na. 75 b, Non enim ignoro,&.
1GNOSCOH ſt. parco, concedo, ueniam do, remitto. At. 109 b, Velim mihi ignoſcas, quòd adte ſcribo tam multa toties. & 264 a, Ignoſce mihi, qnòd,&c. contr. Rul. 75 b,& Ep. 5§ a,
Et mihi quæſo ignoſcite,&c. de Ar. 252 a, Quam Deam iſte idcirco bonam ducir, quòd in tanto fibi ſcelere ignouerit. I. A. 259 b, Quod nulla barbaries poſſet ignoſcere. aliter, agno ſcere. Atti. 285 b, Sceleris pœnam prætermittere. id enim eſt
quod uocatur ignoſcere. I. P. i0t a, Cui maximorum ſcele-
rum uenia nulla ad ignoſcendũ dari poteſt. Part. 241 b, Ad eius facti deprecationẽ ignoſcẽdi petenda uenia eſt. At. 179 a, Illi quibus ignotum non eſt,&ec. de In. 74 b, 7§ a, Quibus in fimili excuſationè non ſit ignotum. ad Her. i a, Si tali de cauſa alijs quoq; ignotum ſit. I. A. 155 b, Sed hoc ignoſcant dij immortales uelim,&c. Att. 2 a, Abs te peto, ut mihi hoc ignoſcas. ad Cæſ. Iun. apud Non. Qui& præteritis igno- ſcis,&c. Ep. 44 a,Si facilè inueneris quid dicas, noli igno- ſcere bæſirationi meæ. 1GNOTVRVS, a.in Catone maiore, teſte Priſciano. 1GNOTVS, a, um. qui in hominum ignoratione uerſatur, obſcurus. Atti. 75 b, Ille tibi non ignorus curſus animi mei. de Orat. 99 b, lus applicationis, obſcurum ſanè& ignotũ, patefactum eſt. I. C. 6 a, Res tanta& ignotis& Barbaris credita, de Cl. 187 a, Ignotus homo,&c. pro Fl. 154 b. Igno- E 3 tiſsimus
—

659 I L
tiſs imus Phryx. Attic. 137 b, Res in uul 164 is ignota,
ILIA, orum. ſunt uentris inreſtina& uiſc era. I. V. 31 a, Cum mi- hi reſponderis,&c. ita dolenter, ut ali iqu ando iſta llia quæ funt inflata, rumpantur. Sic Verg. in N ſelibeo, Inuidia rum Pantur ut ia Codro..
ILIAS, dis. Homeri de bello Troiano,& Hlij excidio opus. pro Arc. 90ο a b. Namn Iifi Ilias extitiſſet illa, idem tumulus qui corpus Achillis contexerat, nomen eriam obruiſſet. Att. 125 a, Non multo, inquam, ſecus poſſum uaticinari, tanta ma⸗
lorum impendet ide. prouerbium.
ILIV M, I. de D. 85 b, Achiui ita profe cti ſunt ab Ilio,&c.
ILLAB OR gru. inffuO. de N. 53 a, In ſto machũ primò illabun tur ea quæ accepta ſunt ore. de L. 177 b, Senſim pernicies il- Iapſai in ciuium animos. de Fin. 57 a, Voluptas ad ſenſus af- fluit& illabitur.
ILLACHRYMO, s. Tuſ. 179 b, Perg ge, aude nate„illachry- ma patris pei ſiibus. Poetx.
1LL AàCHRYMO R ant. de N, 76 b, ‚Quid dicam de Socra- te? cuius morti illachrymari ſoleo platonem legens. de Se. 82 b, I Hlachrymansq́; dixit,&c.(riculis.
IL LA-+ VE O, as. irretio. de Ar. 2 45 d,1 Haqueatus legum pe-
ILL E,- Len de Or. 88 b, Qui cum illis un⸗ à ipſum illũ Sarnea- dẽ Rlligentius audiuerat, de Or. 88 b, Mneſarchus auditor Panærij illius tui. pro Pomp. 8 a, Med dea Ila ex Ponto quõ- dam profugiſſẽ dicirur. de Or. 93 a, Et longè Academiæ illi tuum hoc gymnaſium antepono. Epi ſt. 67 b, Aqua te flecti non magis potuiſſe demonſtras, quam Ilereule Xenophon
tiũ illum à uoluptate. de Ora 161 a Antipater ille Sidonius, ille qus tu probè meeminiſti, ſolitus eſt,&c. Off. 22 b, Con- traq́; pater eius ille, qui, Gc. de D1. 12 1 a Chryfippus ipfe,: 11. fe diuinationis autor. pro Seſt. n a, f Habeti inimicum C. Ma- riũ ſextùm iam illũ conſulatũ gerétem. de Or. 113 b, Denigq; à philoſophia rokets princep sNenophon Socraticus 12 Ie,&c. de Or. 106 b, Nam ipſum quidẽ illud etià ſine cogni- rione iuris, quàm, Ecc. Poſtq. 2u1! b, Ipſe ille animus idẽé meus, &c. pro Mar. 132 a Illa ipſa rerum humanarum domina for tuna. At. 144 a, Qui circum eum illum ſunt. At. 23 a, Ego ille ipſe uin dex æris alieni. de Or. 124 a, In illo ipſo- loco com- rehẽſus es. Pro Fl. 157 a, Huiæ illi legato,&c. I. C. 97 b, Fuit
illa iſta quondã in hac rep. uirtus. Off. 59 b,& de D. 121 3, Phi Ioſophi quidã minimè mali illi quidẽ, ſed,&c. Item: Rumo res ſatis illos quidẽ conſtantes, ſed,&c. ad Bru. 283 b, Quod ab tuis familiarib. optimis illis quidẽ uiris, ſed,&c. Ep. 22 b Quid quæris? dũ illũ rideo Penè ſum factus ille.& ibi.-
taq; cũ primũ audiui ‚ego ille ipſe factus ſum: ſeis quẽ dico.
ILLECEBRA, bra. nuitamentü,i inciramentũ, lenociniũ, ſti mulus, blandimensi. I. C. 106 a, Iuuentutis illecebra. dej. e. 162 a, Volu ptas eſt illece Lbraturpitudin nis. pro Mil. 110 a, Im- punitatis bes maxima eſt illecebra peccandi. pro Cęl. 39 b, Frant apud illum illecebr- æ libidinum. Tuſcu. 210 b, IIlece- bræ blandæ uoluptaris. Epiſt. 253 a, Deliniri lllecebr4s uolu ptatis. I. A. 100 2, Adoleſcentem corruptelarũ illecebris ir- retire. de Somn. 130 b, Suis rei illeccbris oportet ipſa uirtus trahat ad uerum decus. Pro Seſt. 26 b, ¹ Vitiorum illecebræ. de Se. 85 a, Vo oluptatis ill Lecbra
ILLEPIDVS,, um. infacetus, putidus. de N. 74 b, Parens a- uarus, illepidus, in liberos dif Micilis.
ILLIBATVS za. intactus, purus. de Cl. 169 b, Flos illibatus populi. aliàs, deli batus: ſed rectius, illibatus. Run iij. pro Se. Vt eorum ueteres illibatas6; Tiirias in pr ofundiſsimũ li- bidinum ſuarum gurgitem nprofundat.
ILLIBERALIS,. ignobilis, ſordidus, auarus. Offl. 30 a, b, Quæſtus illiberalis ac ſordidus.& ad Her. z0 a, de Or. 97 a, Res ad cognoſcendun unauilliberalis, Of. 21 a, Genus io cã- di illiberale. de Fin. 49 b, Sed eum ab illiberali labore deter ret. Ep. 203 a, IHliberalis in aliquem.
ILLIB ERALIT A S, ti1s ſordes auaritia. Att. 122 a, Malo Ty
ronis uerecundiam in culpa eſſe, quàm illiberalitatẽ Curij.
ILLIBERALI TE R, ſordidè, auareè, ingratè. At. 255 b, Ni- hil ab eo neq; indi 11 genter, neq; iiliberaliter.& li.3, Cætera æſtimarunt ualdei lüberal liter.
I1LLICIO, cw,, xi, chon alli licio, allecto, induco. de N. 73 a, Qui non ſat habuit coniugem illexiſſe in ſtuprum. de Am. 105 b, Similitudo illicit ad lmicitia. Tuſ.zu b„L.Wbido ad id quod uidetur bonum illecta& inflammata rapitur.
ILLICITVM, non licitum. pro Cl. 3z*. Multitudinem illi- citum eſt contradicere.
ILLICOpcörinuò. pro Mu. 129 a, Simulatq; increpuitiſuſpi- cio tumultus, art es illicd noſtra conticeſcunt. pro Qu. 8 b, Illico'ne ad pretorè ire cõuenit? pro Gl.⸗ 25 a, Aiulius illicò conualeſcit. Ep. 116 b, Magna illicò fama ſurrexit. de Fat. 143 b, Nec ſi omne,&c. ſecinitaer illicò, cauſas,&c.
1 de Ar. 256 b, Iam iſta
IL L. 18VS ſan ſum. contuſus, tonftact 18. ſerpens compreſſa atq; illiſa morietur
49
ILLIGAT 8 874 4 um. implicatus, irretitus. de Or. 114 a, I Philo ſophi anguſtis& concifſis diſp urationibus illigari. ILL.IG 0,„ a7 p plie 0, irretio. I. V. 22 b, Simulachra ſ ſcitè in aurcis poculisi 1 Sabat. de Or. 159 2Or ator illigat ſe ſemten- tiamu uerbis. Or. 205 b, Settuis dicendi in quo omnes il igan ur uerborum lepòôres„Ac. z6b lligare Perior 1as graus 5 s 218 a, Pæan acldifsimd in ſolutam orarionem illigatr
1
1 P. 88 b, M. Regulus, quem Carthaginéſes reſectis vhebet religatum in machina uigilando n necauerunt.
ILL.INC. Att 140 a, Sed cum eadem metuam ab hac patts,ſ
illinc beneficium non ſit,&c. J. A. 35 a, Omnem amorèé ab- iecit illinc, arq; in hanc transfu dit. id eſt, ab illa. de Ar uSs, PÖſt exercitu ſ0 llicitato fugit ilinc. Att 107 a, lllics Spinthe- rem expecto. L. Hinc.
ILLITVS, ta, zum. inductus, inun ctus, de Or.16 ISs tribus figurisi in ſidere q uiqarn. u enuſtatis non fuco illitus, ſed ſan guine diffuſus debet color.
ILLIOVEFACTVS, a, un. liquefactus. Tuſ. 212 a, Ad per- fundendum animum tanquam illi liquefactæ noluptates. ILLITERATVS, a, um. idiota. de Oran a, Vir bonus& nõ illiteratus. pro Fl.*4 7 b. Illi iteratus.)(„Doctus. Ep. 136 a, In- cidunt in ſermone uario mufta, quæ fortaſſe illis nec lllite-
rata, nec inſulſa eſſe uideantur
1LLOTVS ſermo. in Sal. 272„Neq; qu ui tam illoto ſermo- ne utitur, uita honeſtior eſt.
IL. LIVSMO PI. I. V. 65 b, Nö imperitos adoleſcétulos, aut illiuſmo di qu ladruplatores,&c. At. lib. 7 V kel parjus morz
7 millies, quam ſene lMun odi quicquam c
1 34 4 1* 77 d. 1 13 ſaxũ materia ad jucctae ſt? A Jlld quũ peruenire non licear, — r.. S IL L. VC. de Or. 100 a, Huc atq; llluc intuer!,&c.(Cc. — I L. L V CE O.„25. eluc ceo. ap PareO, de L 111. 1105. 4 · C Omltatem in 94 1A. ma: klimis ingen 118 t 1141 141 XL1111 L 11111Cere. wpare 4: 1LLVCESCO Nin,Uhe, Illuceo, Xr er appafe reo. pr—
111 1 4₰ 4-„* 114 b, Erit, erit illud profecto tempu
₰ 1 1 3 A„. 8 pr do il ille dies, cùm tu, S&c. Att. 28 um latiſsie nus ille ciui- .. 42 21—.— 4 dies illuxiflet. de N. 45 a, Cum ter tio die ſolilluxiſſet. I. 4 1 3 2 1 mus illuxit.
. 1 a A1eS Pon Ocsath m noltruf
. 3 15. 3„ 1—— aüt is dies illuxif ſlet, magna ſeditio, Sc. cont. Rul. 65 a, Cü Populo Rom. uox& autoritas conſulis repente in tätia te- nebris illuxerit. Oct. 329 b, Quæ non inſequens hora ante-
5 † 2I. 4 8 H J
cedente cal. am ito ſior populò KRom. Mlluxit?I. A. 158 b, Quem I2 rHi Iluxifle diem læt.
à ti 1 IHiuxlite dien n lætiorem. Tuſcu.
3—2 1. 1 ILLY B 6,adelachäro. de Or. 92 a, QCarn neades rheto-
d⸗ 9 11 1 1. 1. rum præcepta illudere ſolebat.& 130 b, Miſeros illudi no- 1 5 2 lunt.& 106 a, Cum illud nimiũ acumen illuderes, 4 admi-
ac rarere ingenin um Scæuolæ, quæ excogiraſſet, na ies prius portere quàm emori.& 15 3 Wlllud ere in aliquem. pro Do. 23 4 a, Hic illudit autoritari ueſfraæ pro Sext. R. 2 27 a Alieu- ius miferi fortunis, aut alicuius dignitati illudere. E pi. 150 b. Hluſeras heri inter ſcyphos. 11L L. VMINATE.. ornats, ſp! Diſtinctè. ILLV MIN O, s. orno, diſtinguo, lucem uel lumen affero, lu men præfero, lumina prefero, eon uſtr 0,i luſtro. a,& Or. 204. b. Hæc ſunt fers E quæ ententizs orationem illu minent. de Or. 145 a,& 162 a, Illuminare orarionèé ijs lumi-
nibus que, gee quibus orationem ornari& illuminari pu-
to. de N. 49 b, Luna à ſole illuminata grauiditates&c par- rus affert. ad Her. 39 a, Corona aurea magnis fulgentib. gẽ- mis Illuminat 2Orat 105 a, Quod tanquam Kellis qut-
buſdam notat t ge Illum⸗ mmar praricnom.
1LLVSIO, onb. irriſio. de Or. 161 b, Et huic adiun da illuſio.
ILLVS TE4 TIO, onis. fulgor 28. Alengor. de⸗ Nar is b b, Solis illuſtratio. Item quam Græc evaßyaaxpy dicunt, Cic. illu- ſtrationem appellauit, te Ke Cui intil. lib ro 6. capite 3. Lege Era Hyetx.
ILLVSTRIS re. clarus, nobilis.I. V.79 b, Et hinc homines maximè illuſtres„qui geip 645 ti ſunt,& alios optime no- rüt. Qu. de Pet. 210 b,& de Cl. 171 a, Homo illuſtris honore ac nomine. de Cl. 175§ b, Sansilluſtris orat-.I. V. 243 bz Tam illuſtre ac nobile domiciliũ.& 03 a, Tami 1 uſtris cnitss de Di. 126 b, Quis enim uir illuſtr ior utitur fortibus. Ie Noas Bonũ& illuſtre domicilium. Off. 15 b, Nomẽè I hemiſtoc lis illuſtrius eſt qMam Solo onis Autequa m. 196 b, Illuſtriſsimu
0⸗—
orbis terrarum monumentum. pro Dom. 222 b 11” Auo. p 1 † rum uita remota ab hoc 4 on ore populari,& ab hac illuſ ri
hil eſt ad laudeé il ſtrius, endi multas cauſas zllu⸗
gr. atia eſt.& ²30a, In eius u quàm calamitas. de Sen. 89 1 ſtres. I. A. 244 b, Quis audea at 1
quis illuſtrem aggredidde e Na. 4 b, Habere uiſum quendam inſignem& illuſtrem, Ep iſt, 181 b, Hac qucææ teſtata ſunt&
. 2 aclednis bene comitatum?
9
4 allu⸗

638383 1 MNM Illuſtria. ad Her. 22 a, Illuſtris locus.)(.Obſcurus. Atti. 58 b,
Neillius iniuriam faciam illuſtrem. Epiſtol. 8 a, Hæc uides duahto expreistora, quantod illuſtriora futura ſint. Aca. 23 b, Illuſtribus igitur rebus inſiitis. de Fin. 56 b, Facta illuſtria
glorioſa.
ILLYVSTRIVS. aduerb. Epiſt. 155 a, Vidi me àte amari ſem-
ae. b mm aden a Per Anidenn.ſe0 nnaalram Muſtrius: id eſtlarius. n* baclmanaag 11. 1 8 IR 9, as. illumino, colluſtro. I. V. 216 a, Fulgore auri n ac a fadat 8 collucere, illuſtrari templum. de Ora. 99 b, Patefacere& il-
Slcnaro* KdanA luſtrare obſcura.& de Am. u4 b, Patefacere& illuſtrare ue- ——
ritatem. de Inuent. 57 b. Diſtinguere& illuſtrare orationsè. de Or. 90 a, HIluſtrare artes oratione. Orart. 205 a, Tranflata uerba quaſi ſtellæ illuſtrant orationem. de Ol. 185 b, Genus hocſcriptionis nondum eſt ſatis Latinis literis illuſtratum. Aca. 39 b, Illuſtrare philoſophiam Larinis lireris.& Tuſcul. 149 a, I. C. 113 b, Conſilia inita contra nos illuſtrabuntur, ut
1 1n 8 ab omnibus perſpici poſsint. Pro Arch. 189 b, Qui libri po- 80 ü puli Romani nomen illuſtrant. pro Dom. 228 b, In iſto tuo 2 ſns maledicto probrum non modò mihi nullum obiectas, ſed
. wah. etiam laudem illuſtras meam. Off. 43 a, P. Sulpitij eloquen- in tiam accuſatio illuſtrauit. pro Cæl. b, Signa quibus ueri-
crede, tuam amplitudinem hominum iniuria. Epi. 70 b, Illu
ſkktrare aliquem laudibus. Slad eerte. ILLVVIE S, i. ſordes. Tuſc. 196 a, Pectus illuuie ſcabrum.
1LYKRICVMHi. regio. Atti. 9 2, Pompeius per lllyricum
moc riczunan proficiſcitur in Galliam.& 161 b.
kame penen— ILLNRICVS, rica. pro Pom. 10 b, Mare Illyricum. de Of. 41. 4 uccta efd Ar Tld gui M
4 1 44
nan IM pro eum, uetuſtum eſt. de Leg. lib. 182 b, Quo auro dentes ¹ 8 1 8..„ ·ℳ.„—. N. 120 4 Hac arc acm t. uincti eſſent, aſt im cum illo ſepelire, ureréue ſe fraude eſto. ₰ luceo Spp wo. dela ln Hic etiam, ſe, pro ſiue uſurpatum eſt. Samhs arume illacm IMACAKRENSES, non Macarenſes. pop. I. V. 169 a, Imaca- O. ilaten Auir g— renſes iam omni frumento ablato, iam omnibus,&c.
IMACARENSBIS,e. I. V. j57 b, Ager Imacarenſis.
IMA G O, ut. ſimulachrum, ſpecies, exemplar. de Na. 22 b, Fac jmagines eſſe, quib. pulſentur animi, pecies duntaxat obij- citur quædam. de D. 136 b, Nulla ſpecies cogitari poteſt, niſi
„ pulſu imaginum.&c ibi. Imagines fluere à corporibus ſoli-
4 Mu ik des lure umnh dis& à certis ſiguris. Ac. 31 b, Imagines extrinſecus in ani-
lunffa, magas ſedito, Kanls mos noſtros irrumpunt. de Fi. 53 a, Atomi, uanæ imagines,
man be uaeitanenntanpuhe quæ idola nominantur. pro§. R. 26 a, Vt effictos mores no- lar. Oct. 29 b, r des— ſtros in alienis perſonis, expreſſam; imaginem noſtram ui
Litoior popnlo Jom lunrll,
anta b Naniſt den n 3
ad rofect) tempun Alna dam X Krr. a Cimkaän.
ntlen. 4 N. 414(Amtenäein
do dccalm oknunpän
ciorum aut ſimulachrum aliquod in ciuitate fururum pu- taſſe.& 6 b, Vnum te aliquem ex barbatis illis exemplũ ue- “ teris imperij, imaginé antiquiratis diceres intueri. pro Rab- e em„Xnnd Ant Poſth. Imago ad memoriã poſteritatis prodita. contra Rul. — an 68600a, Imagines familiæ. 5 b, Imaginem nullam reipub. relin quent,& ueſtigium nullum. Ep. 84 b, Filius tuus imago ani mi& corporis tui. de Or. 16 3 b, Imago animi uultus eſt, in- diees oculi. de N. n b, Mens intenta in cas imagines,&c. IJ. C.
4 K 421 2* um. r.
ruolx, aur ertogtuis u am eme. 4 5 Maderem aM 5
er pes ſatli man morn acrr pnr A“
„ raan t.
mi uiri. de Am. in b, Memoriam& imaginem patris tui tibi Propone. Ep. 5 b,& 6 a, Recordatio meorũ remporũ, quorũ imaginem uideo in rebus tuis. Orat. 206 a, Demoſthenis i- maginem ex ere uidi. de In. 62 a, Muta imagò: id eſt, pictura.
8* 9 R 2
aincno hrn tdhas de Ora. 141 a, Artis imago quædam& ſimilitudo. Epi. 68 b, O.A erse, Enne Uao letis Agefllaus, qui neq; pictam, neq;, ictam imaginem ſuam paſ ro hac. 2eEe Sumch ſus eſt eſſe. l. A. 231 b, maginem Antonij crudelitatis in Po- b Hackane ine ſan 2 labella cernitis. Puſc. 190 b, Gloria uirtuti reſonat tanquã
h41A KRI4am nunAl imago. de In. 2 b, Imago eſt oratio demonſtrans corporum
daerntonen n e aut naturarum fimilitudinem. ad leren. 39 a, Imago eſt for
unsel ilammi! meæ cum forma, cum quadam ſimilitudine collatio. Et 22
4 bur. 1 4˙ daa auftiR 2,& deinceps de memoriæ imaginibus multa. „odt 1 IMB E CILLIS,e. imbecillus, infirmus, debilis. Epiſt. 136 a,
3 an otatiotcs. j Fortuna, quam cxiſtimo leuem& imbecillem ab animo fir-
un 5 Or 4edEtbwer 4 mo& graui, tanquam ffuctum à ſaxo frangi oportere. de plendot. g Sen. 34 a, Quàm fuit imbecillis P. Africani fllius?& de Ami.
4110— 2 31 Nne 105 a, Amici imbecilles ualent. de Inuent. 50 a, Valens an im-
tam Juum(s Mf becillis. 4 1
IMB ECII.LITA S, ris. infirmitas, debilitas, defatigatio. At. 173 b, Tulliæ meæ morbus& imbecillitas corporis me exa- nimat. de Cl. 182 b, Infirmitas laterum,& uirium imbecilli-
rum ſuſtinlere. Att. 285 a, Iſta uerò imbecillitas& deſperatio
Cæſarem in cupiditatem regni impulit. At. 194. b, Noſti Ni
ceæ noſtri imbecillitatem, molliciem,& conſucrudinem ui
ctus. Tuſcu. 223 b, Imbecillitas fragilitasq humani generis.
Ep. 95 b, Imbecillitas ualeru dinis.&4 b, In hac præſertim
imbecillitate magiſtratuum. pro 3. R. 20 a, Suſceptum onus
propter imbecillitatem animi deponere.
IMBECILLIVS. Tuſ. 24 5 a, Qui imbecillius horrent do- lorem& reformidant. 8
— IMBECGCILLVS, a, um. imbecillis, infirmus, debilis, enerua-
tas illuſtrari ſolet:id eſt, probari. Epiſt. 6 a, Illuſtrabit, mihi
tæ quoridianæ uideremus. pro Seſt. 9 a, b, Se imaginem iudi
tas. At. 279 a, Imbecillitas xtatis non poteſt grauitatem re-
M 4 56
tus, exanguis, parum firmamenti ac uirium habens, tenui&
nulla ualerudine. At. 102 a, Nunc in uno ciue reſp. ad reſiſté-
dum imbecilla eſt. Ep. ↄ5 a, Cum homo imbecillus à ualen- tiſsima fera laniatur.& 2⁰9 b, Malo te ſerò ualentem, quàm ſtatim imbecillum uidere. Qu. F. zu b, Quum neq; hoc tem pore, neq; ab imbecillis accuſatoribus mihi placuit accuſa- ri.& 313 a, Marius& ualetudine eſt,& natura imbecillior. de D. 125 b, Imb ecillus anii mus facilè ſuperſtitioſa iſta conci
pit.&. 134 a, Omnem ſuperſtitionẽ imbecilli animi atq; ani-
lis eſſe. de Fat. 142 a.& pro Cæl. 41 b. Imbecillus.)((Valens.
IMB ELLI S,le. ignauus. Of. 16 b, Nunquam periculi fuga cõ
lia ſine ſanguine& ſudore.
mittendum eſt, ut imbelles timidiq́; uideamur. Item: Vos e- tenim iuuenes animum geritis muliebrem, Salmacida ſpo-
3 1 6
IMB ER, ru. pluuia. I. V. 220 a, Erat hyems, ſumma tempeſtas perfrigida, imber maximus. At. u14 b, Maximo imbri Capuã
neni.& 208 b, Magnos& aſsiduos imbres habuimus. Tuſ. 157 a, Cœlum hoc in quo nubes, imbres, uentiq; coguntur. de D. 100 b, Sæpe lapidum, ſanguinis nonnunquã, terræ in- rerdum, quõdam etiam lactis imber effluxit.& 121 a, Imber lapideus aut ſanguineus.& de N. 28 b, Imbres lapidei.
IMBERBIS, be. de Na, 17 b, Iupiter ſemper barbatus.& 77 a,
113 a, Eſt ucrò, inquam, notum ſignũ, imago aui tui clariſsi- 8
7
Apollo ſemper imberbis. pro D. 220 b.lmberbis adoleſcen-
tulus. I. C. 109 a, Imberbis.)((Bene barbatus.
IMBIB O, bz. haurire, concipere. I. V.74 a, Imbibere aniino
malam opinionem de aliguo.
IMBVO, 2.. inſtituo, inficio, tingo, cõbibo. pro Deiot. 149 4,
Quibus ille ſtudijs abeunte ærate ſe imbuerat. Of. 24 a, Ple runq; parentum præcepris imbuti, ad eorum conſuetudinèẽ moremd; deducimur. de Na. deor. 17 b, Animi conſuetudi-
ne imbuti. de N. deor. i2 a.& de Finib. 61 a, Tanta imbuere-
mur ſuperſtitione, ſi uos audire uellemus, ut aruſpices no-
bis eſſent colendi. de D. ↄ9 b, Hetruſci religione imbuti, ſtu
dio fius& crebrius hoſtias immolabät. I. A.228 b, Nos à ma ioribus ſic inſtituti atq; imbuti ſumus, ut,&c. At. 229 b, Pue- Ii animum tenerum bonis opinionibus imbuere. de Or. 135 b, Iraq; puer is imbuendus eſt bonis moribus.& 123 b, Aligs doctrina liberaliter inſtitutus, atq; aliquo iam imbutus u- ſu. Or. 212 b,& pro Milo,. 103 a, Ad hanc legem non docti, ſed facti, non inſtituti, ſed imburi ſumus. Tuſcul. 154 b, Omniũ hominum mentes imbuit deorum opinio. de Fin. 67 b, Co- gnitiones uerborum, quibus imbuti ſumus. pro Do. 225 a, Bellum nefarium,& omni odio imbutum, pro Font. 282 a, Cuius ſanguine totum illud ſociale bellum macula ſcele-
ris imbutum eſt.& ibidem, Manus imbutæ ſanguine. in An-
ton. 184 a, Hac ille crudelitate imbutus nemini peperciſſet. pro Milon. 105 a, Via Appia latronis ſanguine imbuta eſt. I. A. 259 a, Imbuti ſanguine gladij militum noſtrorũ, uel ma- defacti porius. Item: Cum autem ſemel gaudium ſcelere im buiſſet, nulla res ei finem cæden di, niſi defatigatio afferret. de Finibus 91b, Imbui bonis moribus. Tuſcul. 190 b, Imbui opinionum prauitate. Item: Imbui erroribus. Tuſcul. 151a, Imbutus dialecticts.
IMBVTV§,2, um. tinctus, inſtructus. de Leg. 172 b, His rebus
imbutæ mentes haud ſanè,&c.
IMITABILIS, c. quod imitatione aliquis aſſequi poteſt.
Ora, 204 a, Orationis ſubrilitas uidetur eſſe imitabilis, ſed nihil eſt experienti minus..
IMITA TIO, outz. æmulatio. J. A. 261 a, Excellentium homi-
num uirtutem imitatione, non inuidia dignam eſſe. Off. 16 a, Ad quem& huius gloriæ hęreditas& factorum imitatio pertinet. pro Fl. 151 a, Ne periculoſam imitationem exempli reliquis in poſterum proderetis. Of. 52 b, Hanc ingenij præ- ſtantiam ſi minus imitatione conſequi poſſumus, uolunta- te certè proximè accedimus. de Ora. 173 a, In omni re uincit imitationem ueritas.& 14 b, Vitium imitatione ex aliquo expreſſum.& ¹25 b, In eo nihil eſt niſi falſum,& imitatione ſimulatum.& 131 a, Ridiculüũ, quod ex quadã deprauata imi tatione ſumi ſolet. de In. 48 b, Multos imitatio decipit bre- uitatis:& cum ſe breues putent eſſe, longiſsimi fint. Contẽ- platio arq; imitatio alicuius. L. Contemplatio. ad Her. i b, Imitatio eſt, qua impellimur, cũ diligéti ratione ut aliquo- rũ ſimiles in dicẽdo uelimus eſſe. de Ora. n7 a, De imitatio- ne multa& pulchra. Verba nouara imitariëe. Part. Or. 231 a.
IMITATOR, rts. æmulator, æmulus. de Le. 19° b, Non tan-
tum mali eſt peccare principes, quantũ illud, quòd permul ti imitatores principum exiſtunt. pro Ma. 131 a, Ille æmulus & imitator ſtudiorum meorum. Or. 213 b, Quorum ſe iſti i- miratores eſſe dicunt. in Vat. 33 a, Vererum facinorum imi- tator. I. A. 185 a, Imitator maiorũ ſuorũ. de Ora. 129 a, Imita- tor& narrator facetus. L. Fingo. de Or. u17 a, Vt multos ſæ- pe imitatores uidi.
IMITATRILNX, u. æmula. de L. 165 b, Vel ab ea, quæ penitùs
in omni ſenſu implicata inſidet imitatrix boni uoluptas.
—jjy—ää——

—
I M— 664 1 M 66
. ſdera jm menſo. immenſo: id eſt, tempore infinito. de N. 7 a.& de „.„..„.. a 2. 1conlic— 8 11 1*4 4.— 8 2.— 1. 1. 17. Tuſcu. 190 b, Gloriæ imitatrix temeraria atq; in Or. 36 b, Aer immenſus& infinitus. I. V. 152 a, Immenſa uora 1 laris. ta, fama popul
mita go uitiorum. 3 g 1 Jum! exprimo, imita 80 1122... A. IMITO Warſe guai ünoſänheue dannane 0 ſequor exe- IMMERG O, gu. ingurglto. Pro 124 b, Is ſe blanditijs in il rn gxX 3 btranstero, 18⁸⁴* nitds immerfit. one exvprimo, exemplum ab altquc 14022 ſetudinem penitùs immerfit. Aae0 N b Archimedem arbitrantur plus ualuiſſe in lius conſuetudinem p quor. de N. 43 b,,
4„„ 15 ERSVS in flumen. de Vn. 203 b. imi s ſbhæcæ cõuerfionibus, quàm naturam in efficiẽ- IMMMERSVS2 1 Or. 2 S a. Si immertò,&c imitandis ſp lcrr coue 4 2*‿ illum Socratè&c 1 M MERI T O. de Or. 12 a, S11mmerto, c. —. 1. 1 8 C—. 1 4 1„ 85 1. dis. de Or. Imitatus eſt homo Komdde. b Imitari chiro IMMIG R O, as. migro, commigro. de Cl. 10 a, Sic tamen ut ;mirando. de mitari cl—— 8 Vitioſa cõſectari imitando. de N. 74 b, 117 a, Vitic
.. grr. 1 4—— 4 4 15. 1. ..„ zi allen 10Cum led im gralle in iug 1C 1 siſenna Clitarchum imita- non irruiſſe in alienum 10 EelmmHratemm uun dicc —. n ali de Le. 157 b, Sifenn 4 4„2 Fr fuis templis in elus æͥdes immigrare graphum A 1Cullls. 8 5*—* timo tamen ab res PrO Dom. 24 2 à, EX 11118 eimm 5 Iſmnigrare —. r. †—⸗ 61—. 3 8 C“ tur: quem ſi aſſequi poſſet, aliquantii ab Op.. lebant. Tuſ. 6o b, Cum animus repentè in tam inſolitũ 1 Er] allapſus,&c. poteſt ſudorem i- nOlebAIt. EI,. s diebhG I eſſet. de D. 120 b, Et humor allapfus,&c: P. domicilium immigrauit. I. A. 254 b, Paucis diebus in domũ Predidit eum qui orationem honorum omicilium immigra z 29 leb m mitari. pro Qu. a, Credidit eum— Quint. R. 48 a, Imi paternam immigrabit. pro Do. 235 a, Deos in domum im- ... 1*— 1 1 rO LI1 0*ℳ A, 11.—₰ †⸗ 8 3 G Imitaturum. p—) 4 5 imitaretur, facta quod; 8: jgrare uoluiſſe.
15 alcui Hic. 17 deundis pe- nliBIaren-. tari aliquem in perſona lculs. u⸗ n 8 Gæc. d ID IMMINE O, es. impendeo. pro Domo 2i8a-Impendebat di- .„ 412 8 n eit 1 EC. de HI 4——. 3. dr iug ſt imitari ueritatem. Ora. 214 a, Tu ipſe reptio, lEDAn“ a, uin. i1d a, Caſus poteit in 5 irari ar Kric re Nimis enim imminebat propter propinquitatem Aegina z... 0 milx* tro. ex Pr ErT 1 3. 8 tibi imitandus es. Ora. 16 G b, Quem imitari a g rep 4 10 Piræeo. pro Cor. 6¹ b, Cum præpotens Carrhago huic im- — 2. p picor. cum ſummum illum luetu. 4 4 5..- nO poſſumus.& 22 b, Vickor, cum tummtim 1rin ami erio imminerer. Tuſcu. 16 3 a, Mors propter incertos caſus c oſſet imitari,&c. de Orat. 117 a, Imitari ami- P 1im eret. re ertor um ſactus Parthen Penicllio nonfJn 4& ib. Sunttamen 0 quotidie imminet. Att. 79 a, Certior ſum factus, Parthos ab ctum alicuius, aut ſtatum, aut motut 4Cel ſe de Orat illo aditu Cappadociæ longè abeſſe, Ciliciaæ magis immi-
198G d m imitandæ Ueritatls genere uerfati. 48 ka. 8 4.7 24 7 15 4 1 8 X.s Veree H⸗ 1. mies in eOodel... e C b. Canachi nere. Attt. 231 a, Ipſe autem ho die in Pa:ti noſtri tyrotarichũ .. 2„„ la-.— 4 31 4. 2 2* 2...... 126 a, Heroum ueteres caſus imitari. de Clar. 0 b, 9 immincham. pro Domo 222 b, Qui imminere iam cupidita Kona rigidiora fünt, quàm ut imitentur ueritatem.& 176 b, 41 I.„ tAſtarem. L.A. 10 8 b JIurlts, figna rigiclIOFA 24 Iuors ducta, ſed,&c. Item: te uidetur in tribunitiam poteſtatem, I. A. 198 b, Huius men . 3 †: 3 lerita nAdducCt. 6C L. 2...—. 1... Myronis nondum ſatis ad ueri 1auh ſ 3 erſe Ueba dicitas auidirati cõiuncta in forrunas noſtras imminebar. — A bis. tum ſono ipſo ſubruſtico perſequeba 1 947 1. L. Cotta cùm uerbis, tum ſono 1 4 ubru PSdalVene I. V. 35 b, Aliquem auaritia hiante atq́; imminéti eſſe.& 265 mitab: utatem. Or. 107 a, Qul 2 V.. 7 arHrga S ſ rur atq imitabatur antiquntatem 97 3, D 54 a, Oris b, iſte infeſtus in omnia maria ex ommibus Siciliæ partibus 71 pritudinem imir- potuerunt. Oftic. Dris D LlLE 1145 34OF. 1 118 pulchritudinem imitari nonp z. 54e E imminebat. de Ora. 129 b, Coniectis oculis geſtu omni im- ulchritudo reliqui corporis imitandi ſpem afferebat. Ep. OA z Temolis deorum urmrtallum n Puleni! 116 ter ius ardens nibil po minenti dixirt. Bru. 91 b, Templis deorum immorrallum im 3 Tn cC 1 us præter ius ardens 111 p 0.„ 6 139 4, In duà cexn4 coquns mens] llud ſed non eſt eiuſ- minet egentium& perditorum ſpes. pro Do. 216 a, Homo tuit imitari. de In. 57 b, Hoc imitatur Mud, ied non elt ad cædem imminens. pro Pom. 5 a, Imminent duo reges to 5 i.& 63 b, Taci Itas imitatur confeſsionem. Epi. 38 delden 1I1IIIflEHS. PIOT5 3 110 Fegas modi.& 63 b, Iaciturnitas unltatur. 2„ ti Aſiæ. contra Rul. 83 b, Carthago excurrere ex Africa,& im Ne in duo te obiurgem, id ipſum uidear imitari.& 27 b, AnxContIa NIlI. 23 0, 3—. 11..”X 13 a, Ne in quo te obiu, 1 115 T r 1ruur I. C 02 a. Nonnulli uor dun — 3 4 5 1 Imitari Arifortele minere populo Rom. uidetur. I. C.103 a, Nonnulli funt qui Eos ego fortafſe nunc iniitor. Aca. 41 a, Imitari Ariſtotelem 1 5— 1àA 192 a Hoc factum eſt expoſitum ad ea quæ imminent, non uideant. aut Demoſthenem. I. A. 182 a, Hoc factum eft exp n IMMINVODHnuis diminuo, attenuo carra Rull. O 21. 4,294 ... 5.. 6 2 a. M M V ,1. C1IIIIIIHO, AttellO.&OLIA NIII./O d. 1. 11.29. 4 8 3. Jre 8— 1&☛ 1V. Acerrl A Hd& 10IIISI ALSNI* EAS, XCr IIIIIIIILGA A ge torin ſuſcipiẽda ueritate jucundioride Cl. ⸗ 2 b.Sißna My bilirat ſt d O L. 114. 9 3 1 An Im FQ A liduid do ..... arar 13 1ᷣα-. 1 S1Iirata cit. de Orat. 10 a, IIn mlnuere Alqiulid denoinptats ronis nondum ſaâtis ad ueritatem adducta. de Or. 147 a, Ali IIata Elt-Tat. s oerhſnntnee zene ee a ..... ex aliouo ex reſſum alicuius. pro.. 36 b, Violare atd; 1EmmlUere lus& 0 quod uitium ichiratione exalidud erhs e aſt tus. Part cium. Epi. 23 a, Si copias quàm minimum imminueris. pro IMMA NIS, ne.importunus, ferus.)(. Mitis, manſuetus. Part. t Pl. 3— 1. r pom peiſatrenunrum ah ...„ 2 mirar* om. b. Bellum expectatione Pompeij attenuatum atque 237 a, Patientiam duritia immanis imitatur. I. V. 77 b, Iſtius Pom.9 b, Be 1n 8 8 un a 1 atrond 1 —..„ da o ſis 821 imminutum eſt. Acad. 2 a, Minuere.)(„Ampliticare. immanis atq, importuna natura.& u¹9 a, Hoſtis ferus& im 10 mnne 10. aminuri E d. Re ulle .— 39 4 1. Kfr A AMILN J onis. Inutto..26 b, olne uHla 1minlnü⸗ manis. de N. 58 a, Immaunis ac fera bellua. Ac. 27 b, Vt fera& IMMINV IOo. dimmutio. BHP. 30 p, Slne .:1 7. g. 9 wim 1 11 lone dignitatis.. immanis bellua. Tuſcu. 218 b, Tetra& immanis bellua. pro tie edahn1 ar0 RS N Miſeri 721 h Ioſ Font. 290 a,Immanis ac barbara conſuetudo. Qu. Fr. 205 a, IMM 18 E X 1S 6( iler cor C 75 bz Ipſumi 5 PF*„ 8 R ricordem, ſuperbum fulile, vterit, oltendet lemper Immanes& barbaræ nationes. de Fi. 103 b.& pro S. R. 30 a, ſericordem, ſuperbum fuilfie, c R porerit, 10 Immanes quæ dam beſtiæ, Par. 237 b, Voluptatem immanif- imiremantu ie.. Sen. 83 a. S8 lix .... 4 1 18 AMI. onuss. de Sen. a, Sarnientorun quam dit a- ſimus quiſq;, maximè ſequitur. de Ar. 244 b, Immanis auda- I NM 18810O,en.de Sen 35 a, rmentorum ea quame 1 T maAnte um amputartio,& aliorum immiſsio. cia. I. A. 172 b. Immanes Pop uli. I. V. 171 b, Ingens immanisd; liorum aAmP utatio,& aAtiOrumn 111111111810
—— 1. 1 ITT z, ei eſta ineulco IV 222 b Eé- præda. At. 28 a.& prôo CQ. R.4 b, IInmanis pecunia. Pro S. R. IMMITT O, tu. mitto, iacio, impello, inculco. I. V. 223 b, EO
etu ſeruos ad ſpoliandum fanum immittere auſus es?eib 29 b, Immane facinus. ne tu ſeruos ad ſpoliandum fanum immittere auſus es
IM MANITAS, ti.. feritas, diritas. I. C. i0o a, Immanitas faci a,& pro ho. 217 3,Serui eum facib us in tecta noftra im miſ noris. in Vat. 30 b, Omni diritate atq; immanitate teterri- ſi. de Nat. 73 b, Is non immifl um a deo dolorfm, led De⸗ mus. de Diuin,. ↄ3 a, Feritas atq; agreſtis immanitas.& Ofli. prum à ſeipſo Lontneharc 6 Ar.24 S,aln alteram caues ſer 32 a, Feritas quædam& immanitas. de Na. 46 a, Immanit as u9s immiſiſti, er altera liberos eiecfitt, Pro O. 124s ¹ 1 dia, ferarum. Para. 326 b.& 237 a, Temperantiam immanitas in quæ ex illius actioni bus in meun corpus immiſſa ſunt. Pa- uoluptaribus aſpernandis imitatur. de Na. 14 a, Eſſe gentes rad. u⸗ b, Quæx uis Decium deuo uit,&c immilit in armatas immanitate ſic efferatas, ut,&c. Ep iſt. 143 b, Cuius tanta nõ hoſtium copias?pro Font. 28 a,Immittere ſe armatum in
inſolentia, ſed immanitas,&c. Juſ. 192 b, Immanitas in ani- hoſtium manus. Tuſcul. 174 2, Immittere le 162 b, Immittere equum ad legionem. Ora. 21 in eo iplo loco immittit imprudens ipſe ſen⸗ 121 a, Iacere& immittere iniuriam in aliquem. Ep ſto. 120 a, Immittere hoſtes in prouinciam. IMMATVRITAS, tis. nimia celeritas, acerbitas, importuni IM M O. etiam atq; etiam, iam uerò etiã, citius dixerim. L. Ci- tas. pro Qu. 15 a, Quid hæc feſtinatio? quid hæc immaturi- td. Att. 140 a, Cauſa igitur non bona eſt, im mo oprima tas tanta fignificat? Cl.z4 b, Non quòd res alia eſſ et, immo eadem. contra Rull. IMMATVRVS,, um. crudus, peracerbus, fructus acerbitate 85 b, Immo uerò etiam hoc magis quaàm,&c. quod,&c. Off. permiſtus. de Clar. 175 b, Gracchi immaturus interitus. I. A. † Non igitur patriæ præſtat omnibus officijs, immo uero, 183 a.& I. C. u8 b, Seni mors immatura eſſe non poteſt. ſed ipſi patriæ conducit pios habere ciues.& ibi. Immo ue- IMMEMO R r“. oblitus. Att. 5 b, Immemor mandati.& 76 rò obſecrabit patrsm, ne,&c.& Ep. 137 a, Orat. 330 b, Etam b, Tamen ſurripiendum aliquid purtaui ſpacij, ne me imme plerunq; prudens: id eſt, immo etiam. I. V. 219 b, Atg; eri Ane morem mandati tui putares. I. A. 170 b, Huius rei ne poſteri id eſt, immo etiam. de Cla. 189 a, Iam uerò etiam: id eſt, im- tas quidem omnium ſeculorum immemor erit. de Cla. 180 mo uerò etiam.
a, Nec Romanorum immemor.& ib. Magna hæc immemo- IMMOBILIS,e.torpens. de Som. 129 a, Terra noua immo-
ris ingenij ſigna. pro Syll. 183 a, Adeòne uobis oblitus con- bilis manens, ima ſede ſemper hærct. ſtantiæ meæ, adeò immemor rerũ à me geſtarũ eſſe uideor. IMMODERATEF. non moderatè, ext IMMENSITAS, u. infinitas. de N. 12 b, Immenſitas latitudi num, longitudinum, altitudinum. de Nat. ¼ b,Immenſita-
tes camporum.
IMMMENSV S, a, um. profundus, infinitus. Tuſ. 164 a, Tanquã ratis in mari immenſo noſtra uehitur oratio. ad Her. 12 b, Immenſa, infinita, immoderara cupiditas. de Ora. 149 b, Ex
de Vn. 196 b, Immo deratè agitatus& fluctuans. ..»— f...„-„... ingenti immenſoq, campo.& 10ã⅓ a, Ingenij ſui finibus im- menſis aliquam artem deſce
—+.. 8. 48 1 1 r 2
IMMMO DPERRATIOB nis. petulantia, procacitas. Pro Syl
ribere.& 16 a, In tanta re tamꝗ; b, Efferri immo deratione uerborum. 4 nus
„ 5—r 2. 4 b 1. 4—. 41 8 7 · 1„
immenſa.& ¹⁵4 a.de Diu. à2 b, Obſeruata ſunt hæc tempore IMMODERRATV S, a, um. immo deſtus, intẽéPcrans,Ate 14 4 2 4 1 trt. 2
mo. pro Cæl. 40 a, Niſi tot uitiorum tanta immanitas qui- buſdam uirtutis radicibus niteretur.
IMMANSVETVS,, um. de Legib. 160 b, Gens immanſue- ta atq; fera.
5 2*
ra modum, immo- deſtè, immo dicè. Off. 18 b, Nam ut aduerſas res, ſicut ſecun- das immo deratè ferre leuiraris eſt. Item: Lingua uocem im moderatè pro fuſam fingit acterminar. Ep. 179 b, Immode-
ratè abuti aliqua re. de Vn. 202 b, Immo dcratè& intempera . 1—..— 7. 34+. rl. tè uiuere. de Diuinat. 92 a, Exultare immoderated; iacta
“

) Amaemadu a 4 44½ 3 Coaiccku 66 ur eu b Temok denrun 4 1
nam& perdicorum ſ nad 4 acuch ipes.pm lan Amnaen e m. 5 Ianania Rr Kn. 4. 8(unhage Auriad 4 gulo Romn aidetur.! C
451 1234, Men
4 3 4 84.
ka n ams
Ae mano aerenno däralln
4& wrſum cupidtas Amm R 44 Oes almminuem dhantt 5 29. X.) b. Nolare n mam 31 open gaim nimmanmm Lallum ipectatone Ponpeſcam umn a. A4 14 Menere.).Anglim 110 ☛☛⅔ Hananco.E z5 h wln ae. 100O 18)Mfericon deln tu
*
1. erbam fuiie,& potert, ius
Rne 4
Len. 1 4 Srmenoeman nputaco. A ahoram m tho. „ 0:, i0 npelo alalk 4 44 oudam HARam„ 3 e A en dum kac ur Nhos— 3 3 8 4 1 1 e wacimedat. de N 24445 2 b an deros eecik fa 1 94 2*⁸ ,·— 8 mau Ndam deseuc de mn 4 1„ ntten er 244 gr0 Foat. 114 ³1 2u
I 12 — orudel*
10 4uun, u““ 1 1S mc gofd 89 habere9
44 lamttereen. 4 4 3
665
IMMO DESTE. immo deratàd. ad Her.“
1 M
At. 214 a, Alexandrũ, poſtquam rex appellatus eſt, fuperbũ, crudelem, immo derarum fuiſſe. Quin. Fra. 29 4 a,& I. A. 229 a, Inimo derata lib ertas infinita hominuũ licentia. Orat. 216 b, Immoderata oratio. pro S. R. 40 a, Ventus uehemens, im mo derata tempeſtas. de D. 93 a, Ea pars animi immodera- to obſtupefacta potu,&c. pro Cæl. 43 b, Immoderata mu- lier. Aca. 46 a, Immoderata intemperantia. ad Her. 12 b, Im= menſa, infinita, immoderata cupiditas.“
8 „
3
IMMODESTVS, a, um. immoderatus. Off. 21 a, Genus io-
candi nec profuſum, nec immodeſtum eſſe debet, ſed inge- nuum& facetum.
IMMODICE ferre aliquem caſum. Tuſc. 217 b. Id eſt, im-
IMMOL O, 2. ſacrifico. de Inuen. 24 a, Lex erat, ne quis Dia
1
moderatè.
næ uitulum immolaret. de D. 95 b, Cùm Sylla immolarer in agro Nolano. Tuſc. 204 a, Immolare hoſtijs. de D. 116 a, Cum pluribus dijs immolatur, qui tandem euenit, ur lite-
tur alijs, alijs non litetur? de L. 175 b, Quibus hoſtijs immo
landum, cuiq́; deo: cui maiorib. cui lactentib. cui maribus, cui fœminis.cõtra Rul. 85½ a, Maiores hoſtias à conſulib. ad præconẽ& ad tibicinẽ immolari. pro Font. 280 a, Conſue- tudo hominũ immolandorũ apud Gallos. Ep. 85 a, Nemo
noſtrüm eſt, ut opinor, quin nota uictoriæ ſuæ fecerit, ne-
mo quin etiam cum de alia re immolaret, tams eo quidem
iĩpſo tempore, ut quàm primùm Cæſar ſuperaretur, opra- rer. de N. 77 b, Pythagoras muſis bouẽ immolaſſe dicitur. MMOLAT O R, oru. de D. 115 b, Vt ſe exta ad immolatoris
fortunam accommodent.
IMMORTAILIS,e. indiſſolubilis, ſempiternus.)(.Morta-
1
lis. de Or. 65 a, Si omne mortale eſt, nullum eſt immortale. Of. 24 b, Vt fortuna nonnunquã ipſa mortalis cũ immorta li natura pugnare uideatur. de Or. 109 b, Reddere memo- riam alicuius immortalẽ. pro Cor. 63 a, Noſtri imperato- res mortui, quorũ uiuit immortalis memoria& gloria. I.
P. 85 b, Immorralẽ quęſtũ fieri.& 86 a, Immortalẽ fructũ ca pere. At. 19° b, Ego his temporib. tam eruditis illam conſe crabo omni genere monumentorü:id eſt, immortalem red dam. Qu. Fr. 298 b, Ampliſsimis monumétis conſecrare me moriam no minis ſui. I. A. 166 b, Quæ res erit unquam com
mendatior hominum memoriæ ſempiternæ?
MMORTALITAS, tw. æternitas, memoria nominis ſem
piterna, immortalis gloria, ppetuitas, immortalis cõditio uitæ, memoria hominum ſempiterna, memoria æternita- tis.)(Mortalitas. I. A. 191 b, Sunt enim facta eius immorrali tatis, nõ ætatis: ſiue ut ego legendũ cenſeo, nomẽ æratis. de
Orat. 14. b, Socratis ſermones immorralitati ſcriptis ſuis
Plato tradidit. pro Do. 228 b, Id feci quod omnes nõ negẽt immortalitati, ſi fieri poſsit, mandandũ.. P. 30 b, Mihi po- pulus Romanus nõ unius diei gratulationẽé, ſed æternitatẽ immortalitatemd; donauit. de Or. in b, Hiſtoria qua uoce alia, niſi oraroris immortalitati cõmendatur? de N. 7 a, Vi ta beata nulla re niſi immortalitate cedẽs cœleſtib. I. A. 167 a, Quæ tam immemor poſteritas? quæ tam ingratæ literæ reperientur?quæ eorum memoriã non immortalitatis me- moria proſequanturipro R. 96 b. Longius quàm uitæ ter- mini poſtulant, ſpe atq; animo de ſe& gloria ſua cogitare. & ib. Optimi& ſapientiſsimi cuiuſq; animus ita præſentit in poſterum, ut nihil niſi lempiternum ſpectare uideatur.& ib. Spe poſteritatis fructuq́; duci.& ib. Exiguum nobis uitę curriculum natura circumſcripſit, immenlum gloriæ. I. A. 222 b, Vita mortuorum in memoria uiuorum eſt poſita.&
ib de immorrtalitate ſtatuarum. J. A. 223 a, Semper illius uir*
tutem omnium moxrtalium fama celebrabit.& 247 a, Si nö ſpiritu, at uirturis laude uiuemus. I. A. 256 a, Quem ego iniu ſtum,&c. tradam ho minum memoriæ ſempiternæ. de Sen.
80b, Sed memoriam illius uiri excipient omnes anni conſe
quentes. de Se. ↄ4 a, Optimi cuiuſq, animus maximè ad im mortalem gloriam nititur.& ibidem: Non ijſdem finibus gloria quibus uita terminatur. de Se. 92 a, Nemo me lachry mis decoret, nec funera fletu Faxit, cur? uolito uiuu' per o- ra uirm.& ib. Non eſt lugenda mors, quam immortalitas
conſequatur.& 93 a, b, DOe immortalitate animarum. de Le.
175 a, Omnnium quidem animi immortales ſunt, ſed fortiũ
bonorumq; diuini. de Am. 98 a, Non enim aſſentior ijs, qui
hæc nuper diſſerere cœperunt, cum corporibus animas ſi⸗
mul interire, atq, omnia morte deleri.& u¹s b, Virtus Scipip nis poſteris erit clara& inſignis. pro Arc. i9i a, Commemo-
rationam nominis noſtri, non cum uitæ tempore dimitten
dam eſſe, ſed cum omni poſteritate adæquandam.& ibi. de
immortalitate multa. ꝓ Seſt. i3 b, Vita breuis eſt, curſus glo- rie ſempiternus. pro Do. 230 b, Huius uiri laudem ad fem.- piternam memoriam temporis calamitas propagauit.
IMMOR TALITER. maximopers, incredibiliter. Qu. Fr.
———
1· h 666 319 b, Quòd ſcribis te à Cæſare quotidie plus diligi, immor
taliter gaudeo.
IMMORTVV 8,2, um. planè mortuus. At. 9 a, De immortuis
reliquijs coniurationis.
IMMVNIS, mune. uacuus à munere, qui uacat muneribus, li-
ber. I. V. 14 2 b, Qui agros immunes liberosq; arant. I. V. 150 b.& 167 b, Ciuitates fifſe fœdere immunes ac liberæ. pro
Föont. 277 b, Falſum eſt ob uocationem precium datum, cũ
immunis nemo fuerit. contra Rullum d9 a, Immunia com- modiore conditione ſunt, quàm ea quæ penſitant. I. A. 187 b, Is campi Leontini duo millia jugerum immunia poſsi- det.& 168 a, Agri immunes. Ep. u9 b, Agros fructuarios uult im munes eſſe. de Sen. 84 a, Senilis ætas uacat muneribus, ijs quæ non poſsint fine uiribus ſuſtineri.
1 MMVNITAS, tz. uacatio, libertas. pro Font. 279 b, Immu-
nitas ac libertas alicuius prouinciæ. Acad. 30 a,& Epi. 183 a, Dare alicui immunitarem munerum.& J. A. 153 a,Immuni- tates dantur. 4 3
IM MVNITV S, nita, nitum. apertus, non ſeptus. pro Ceci. 295
a, Si uia fit immunita, iubet quAâ uelis, agere iumentum.
IMMVTABILIS,. immobilis, pe ennis, proprius. de Na-
tur. 35 b, Stellæ ſpacijs immutabilibus ab ortu ab occaſum commeant. de Vn. 196 a, Immutabilis æternitas. de Fat. 145 b, Cauſæ immurabiles& æternæ. Cauſæ incluſæ in rerum natura atq; mundo. de Fat. 143 a, Omnia uerò in præteritis neceſſaria ſunt, quia ſunt immutabilia.& 14 4 a, Hoc eſt im- mutabile ex uero in falſum. de Fa. 144 a, Immutabilia eſſe, quæ futura ſunt. de Vniu. 196 a, Res ſtabilis& immutabilis. Asad. 7 a, Comprehenſio ſtabilis& immutabilis.
IMMVTABILITAS, tw. necefsitas. de Fat. 143 b, In factis
immutabilitas apparet, in futuris non item.
IMMVTATIO,nis. metonymia, hypallage, traductio. Or.
205 b, Et quanquam tranſlatio eſt apud eum multa, ramen immutationes nuſquam crebriores, ut cum ponimus Atri- cam pro Afris.
3 3
IMMVTO, s. muto. pro Flac. is3 a, Cũ ſucceſſor aliquid im-
mutat de inſtitutis priorum. de Diuin. i27 b, Signiferi orbis unamquamꝗ; partem aliam alio modo mouere atq, immu tare cœlum. Ep. 12 a,& 60 a, Si quibuſdam in ſententijs pau lum me immutaſſem: Ep. 64 a, Qui& te nõnunquam à me alienarunt,& me immutarunt tibi.& 15 b, Conuerſis rebus ac bonorum uoluntatib. immutatis. Or. 205 a, Ennius pro Afris immutat Africã. Or. 218 a,& contra Rul. 70 a, Verborũ ordinem immuta, fac ſic, comprobauit filij temeritas.
IM PA Rru. diſpar. Aca. 9 b, Stellarum numerus par an impar
ſit, neſcitur. de Som. 128 b, Sonus interuallis coniunétus im= paribus, ſed tamen pro rata portione diſtinctis.
IMPARATVS, a,um. incautus, immunitus non paratus.)(.
Paratus. pro Seſt. 20 b, Inermem atq; imparatum Tribunũ gladijs adoriuntur.& Tuſ. 196 b, Ne me imparatum cura la ceraret repens: I. A. 183 b, Breue tempus longum eſt impara= tis. Attic. 112 a,& 151 b, Sumus enim flagitiosè imparati, cùm à militibus tum à pecunia. de Cl. 177 a, M. Antonius impa- ratus ſemper aggredi ad dicendum uidebatur. Ep. Impara- tum re offendam. Att. 14 a, Nec ero, ut in malis imparatus. pro Mil. inz a,Imparatus in pararos inciderat.
IMPARTIO, u. impertio, impertior, do, tribuo. J. V. 125 b,&
contra Rul. 67 a, Cogitationes, quæ mihi nullam parrẽ neq;
nocturnę neq; diurnæ quieris impartiũt. pro S. R. 40 a, Cõ- moda quibus utimur, à deo nobis dari atq; impartiri uide- mus. de Am. 109 b, Vt ſi quam præſtantiam uirtutis conſecu ti ſunt, impartiant eam ſuis, cõmunicentꝗ; cum proximis.
IMPATIBILIS,le. quod ferri tolerariq; non poteſt.)(.Pati
bilis, tolerabilis. de Fin. 76 b, Quem quidem dolorem uos impatibilem improbis facitis, bonis tolerabilem.
IMPEDIMENTVM, u. impeditio, mora, niſi qùæ cauſa
grauior obſtiterit, de Diu. 19 a, de Or. 10% a, Demoſthenes
— impedimenta naturæ diligentia induſtriaq́; ſuperauit. pro
S. R. 20 a,& 43 b, Nam cõmoditati ingeniũ eſt impedimen- to. pro Mi. 106 b, Obuiam fit ei Qlodius expeditus in equo, nulla rheda, nullis impedimentis.& ib. Cum Milo cum uxo re ueheretur in rheda uulgi magno impedimento. Att. 72 a, Patras accedere fine his irnpedimentis non ſatis uiſum eſt decorum. At. 257 a, Impe dimenta expectanda ſunt, quæ Ana nia ueniunt,& familio. ægra eſt. de In. 44 b, Inferre morã& impedimentum alicui.
IMPEDIO, du. impedimento ſum, impedimentum infero,
interpello, obſto, excludo, interponor uel interpofitus, prę- peditus.)((Expe dio. At. i34 a, Cedendum enim cæleriter eſt, ne fortè qua iu. re impediar atq; alliger. pro Cæl. 40 b, Sed hæc illius cla riſsimi uiri menrio,& uocem meam fletu de- bilitauit,& mentẽ dolore impediuit. de Pro. 76 b, Rem pro- pè iam explicatam perturbare arq; impedire. de Fat. 40 a, Id in hac diſputatione de fato calus quidam ne facerem,
5. impediuit.
-

67 I NM. impediuit. pro R. P. 126 b, Sapientis eſt, cum ſtulticia 85 jm peditus fit, quo quo modo poſsit ſe expedire. Arei. 5 5, † 6 nolo impeditum impedire. At. 220 a, Tu uelim ſis(nifi te m pediuiſti)apud nos pridie calendarum. Aca. 6 a, Remouere omnia quæ obſtant& impediunt. de Fin. 106 b, Sed pudore impedior. pro Mu. 133 b, Nos qui ab delectatione omni ne⸗ gocijs impedimur. de Ar. 243 b, Cum 1s publicanorum daue ſam ſtultiſsimis interrogantibus impediret. Bru. 165 a, Alte rum ab altero adiuuari uel impediri. Ep. 155 b, Me quotidie aliud exalio impedit, ſed ſi me expedicro,&c. J. V. 161 a,Is æ- tate& morbo impeditus uenire non potuit. L. Prępeditus. Ep. 239 b, Impedire.)6. Expedire. Pro Pomp.7 a, Scimus Ro- mæ ſolutione impedira fidem concidiſſe. Epi. 298 a,& 35 3, Ea mea quædam tibi non ignota dubitatio aut imp edire profectionem meam uidebarur, aut certè tardare.. IMPEDITIO, ni. impedimentum. de Diui. 10 4 a, Animus liber ſenſibus ab omni impeditione curarum. IMPEDITV 8, a, um. præpeditus, irretitus, penè conſtrictus, difficilis. pro Mil. in b, Cùm Milo penula irretitus, rheda im editus, uxore penè conſtrictus eſſer.)(.(Promptus ad pu- gn am, expeditus. de Ar. 249 a, Cum ille ſeruorum multitu- dinis S. P. Q.R. uinctum ipſo conſeſſu,& conſtrictum ſpe- ctaculis, atq; impeditum turba& anguſtijs tradidiſſet. pro Cal. 47 a, Animus libidini deditus, amore, defiderio, cupi- ditate impeditus. ibid. Amores hunc occupatum impedi- tumꝗ; tenent. pro Seſt. 23 b, Impeditus domeſticis malis. I. P. Io a, Impedita reipublicæ temporibus. IMPELIL. O, 3. urgeo, adduco, induco, iacto, incito.)(Ketar= do, reuoco. de D. 105, pro Cluent. 32 a, Præcipitantem igitur impellamus,& perditum proſternamus. pro Fl. 162 4, b, Nö igitur ſecures ad iniuriam faciendam Flacci animum impu lerunt. pro Syl. 174 a, Qui Barbaros ad bellum impelleret. pro Flac. 150 a, Qui nullo impellente fallebant, eos urgente Lælio religio ſos fuiſſe putamus? pro Cl. 32 a, Præcipitantẽ igitur impellamus,& perditũ proſternamus. I. P. 79 b, Hic in fraudem hômines impulit. de N. 3 b, Quæ cauſa te impu lit, ut ita faceres? de Nat. 59 b, Quæ ratio poetas, maximeq́; Homerum impulit, ut,&c. de Or. 95 b,& in Catil. 1⁷ b, Im- pellere atq; hortari aliquem ad aliquam artem. de Cla. 166 b, Impelli atq; incendi ad aliquid faciendum. de Fin. 104 a, Impelli natura, ut,&c. de Inuent, 4 a, Ex aliqua cauſa, qua impulſum aliquem id feciſſe dicet. de Ora. 87 b, Voluntates impellere qud uelis, unde autein uelis deducere. Epiſt. 12 b, Grauiſsimè autem me in hanc mentem impulit Pompeij fides, At. 277 a, Præterea eſt modeſtus homo& frugi, quẽ ne urilitas uideatur impulſura fuiſſe ad facinus. de Ora. 137 b, Loci, quibus impetus animorum aut impellantur, aut refle tantur. I. A. 165 b, Si autores ad patriam liberandam deſi- derarentur, illis autoribus Brutos ego impellerem. de Se- nect. 63 b, Nec me ſolum ratio impulit ur ita crederem, ſed etiam autoritas,&c. de Vn. 196 a, Quęramus igitur cauſam, quæ eum impulerit, ut,&c. pro Deiot. 149 b, Promiſsis in fraudem impelli. ad Her. i2 b, Auaritia hominem ad quod- uis maleficium impellir. IMPENDEO,es. immineo, iam iam adſum, inſto, appropin quo. Tuſcul. 216 b.& de Fin. 61 a, Poetę impendéère apud in- feros ſaxum Tantalo faciunt. At. or a, Magnum bellum im- pendet à Parthis.& 95 b, Dum impendére Parthi uideban- tur, decreueram fratrem relinquere. de Or. 87 a, Nihil inci-
dit poſtea mali, quod non impendéère illi tanto antè uidiſ-
ſent. pro S. R. 23 b, Omnes in me terrores, periculaq́; impen dent omnia. Tuſ. 216 b, Semper aliquis alijs dolor, alijs ter- ror imp endet. Brut. 289 b, Impendent infiniti ſumptus in hos exercitus, quibus defendimur. pro Qu. 8 a, Quæ mala aam adeſſe arq; impendére uidentur. I. V. 26 8 a, Mercatorib. formidines à ueſtris magiſtratibus impendent. de Pro. 78 a, Tantum reipub. ſceleris impendéère à conſulibus non ſu- ſpicabar. IJ. C. 102 a, Quanta tempeſtas inuidiæ nobis impẽ- det. At. u9 a, Propter ſuſpicionem huius impendentis tem- peſtatis, uel ruinæ. in Cati.l. 100 a, Att. 125 a, Tanta malorum impender ide.& 184 b, Ruhna quę impẽder. de N. u a, Nul- los à ſuperis impendéère metus. Ep. 24 a, Belli magni timor impendet. Ep.58 a, Vt ea quæ pardim adſunt, partim impen dent, moderatè feràmus. Ep. 31 b, N'ullũ eſt rantum malum, quod non putem impendère.& 27 a, Calamitas impendet omnib.& 133 b, Video magnas impena ère diſcordias. I. C. 106 b, Quib. ego cõfido impẽdère fatum aliquod, aut inſta- 14 iam planè, aut certè iam appropinquarè: Pro Dom. 218 à5 mpendebat direptio, imminebat tuus furo romniũ fortu- nis. de Ar. 24 4 a, b, Tũ inquã, tum uidi,& mun to antè ꝓſpe- xi, quanta tempeſtas excitarerur, quanta imp E leret procel- la weipublica1 A54 b, Si quid mihi humanitùs accidiſſet. znn ne n henee uidebantur, pręter natura vræterd; P 31 a, EX So quod alijs accidit, quid mih 1mpe-
—* 1 M 66àG deat, ſuſpicor. Atr. 37 a, Ea contentio quæ impendet: id eſt futura eſt.& 34 a, lImp en der n ego cium, ad quod tu, ſcilicet aduolabis. de Nat. 45 b, Impendentium montium altitudi nes. Tuſc. 240 a,(ladiüũ dimitti iuſsit, ut impenderet illius ... 4—.—.. pbeati ceruicib. Atr. 65 a,& 99 a, Iudicia reliqua impendent nondũ eſt plenè expeditũ. pro Mil. 116 a, Quæ aderant lam
& impen debant, qubnam modo ea depellere potuiſſetis.
IMPENDIO'. multòAt. 158 a, At ille impendiò nunc magis . lag
odit Senatum.
IMP ENDIVM, di. impenſa. pro Qu. 2 b, Is quæſtum ſibi in ..—— 3 1—„..;4 ſtituit ſine impendio. Impendium pro uſura:id eſt, pecunia
1
quæ forti accedit, ut Varro ait. Att. 85 a, Itaq; cogito fœnus & impendium recu lare. de Cla. 166 a, Solum ita diligenter colemus, ut imp endijs etiam augere poſsimus largitatem tui munerls.
MPEND O, dis. inſumo, impenſam ago uel facio, pecuniam in aliquã rem conijcio, conſumo. pro Qu. 2 b, Poſteaquam neſcio quid impendit, G& in commune contulit, mediocri quæſtu conrentus eſſe non poterat. I. V. 215 b, Impendere pe: cunias in res uanas. I. V. 174 b, Illi inrelligebant ſeſe Verri ſε rere, impendere, laborare. I. V. 199 a, Ad incertum caſum ex euentum, certus quotannis labor& certus ſumptus impen ditur. I. V. 24 5 a, Vbi tandem iſtuc latet, quod tu de tua pe-
) a pe cunia dicis impenſum?
IMDENSA æ. impendium, ſumptus, iactura. I. A. 20% a,Pof.
ſeſfores nullam impenſam fecerant, nondum inſtruxerant. IL.V. 153 b. Arationes magna impenſa, magnoꝗq́; inſtrumento- tueri. Off. 45 b, Atq; etiam illæ impenſæ meliores ſunt, mu- ri, naualia,& c. Anteq. 193 a, Quoniam maior impenſa in pa triã officij facta eſt, quàm in priuata fit defenſione. Antecſ. 195 a, Qui neq; tantorum officiorum impẽèſam egiſtis in pa- triam. I. V. 105 b, Columnæ machina appoſita, nulla impe n- ſa eiſdem lapidibus repoſitæ ſunt. At. 212 b, Impenſam fa ci- mus in Macrocola. pro R. 129 b, Turpes impenſæ cupidita- tum atq; iacturæ. Cæl. Ep. un b, Ne moleſtiam tibi cumim- penſa mea exhibeam. Ep. 263 b, Is ne nos tanta impenſæi de- rideat, calface hominem. de Fi. 58 a, Neceſſariæ cupidit ates, nec opera multa, nec impenſa explentur.
IMPENSEuehementer. At. 69 a, Impenssè rogare aliq uem.
I I
IMPERATORIVS, a, um. pro Corn. 65 a, Ille impera
Epiſt. 227 a, Nunc eo facio id impenſius, quòd eius cauſam Nero ſuſcepit. MPENSVS,, um. At. 228 a, Vel impenſo precio. i. nõ ſoſuto. MPERATO R, atoris. dux, qui exercitui præpoſitus eſſt. de Ora. 102 b, Imperator eſt adminiſtrator belli gerendi. cleIn. 54 a, Callidus& ſapiens imperator.& ibid. Exercitias, cui propoſitus eſt ſfapiens imperator. de Orat. 125 a, Imp erator
bonus& fortis.& ¹33 b, Egregiè fortis& bonus impe rator.
pro Pom. ↄ b, In ſummo imperatore quatuor has re sineſſe/ oporter, ſcientiam rei militaris, uirtutem, autoritate m feli-
citatem. de Clar. 191 a, Imperator eſſe cupiebat, cui muneri mos maiorum ætatem certam, ſortem incertã reliq iit. pro Dom. 231 a, Populus Romanus dominus regum, uie tor atq; imperator omnium gentium. de Clar. 18 8 a, Orator præſtat minutis imperatoribus. I. C. 98 a, Imperator eorumt caſtro- rum, duxq́; hoſtium. I. V. 219 b, Nomen inuictiſsim i impera toris incidatur. Tuſ. S§ b, Imperator.)(Miles. Imp eratoris Iouis tria olim ſigna in orbe terrarũ pulcherrima, 5 in Ver. In primis laudabat illud quòd diceret, eoſdem laborres non eſſe æ què graues imperatori& militi, quòd ipſe hon os la- borem leuiorem faceret imperatorium, ꝛ2 Tuſc. Vt emim gu bernatori curſus ſecundus, medico ſalus, imperato' ti uicto ria: ſic huic moderatori Reipublicæ beata ciuium ui ſta pro- ꝓoſita eſt,&c. S ad Atticum. Solent hoc boni impera tores fa cere, quum prælium committunt, ut in eo loco, quo- fugam hoſtium fore arbitrentur, milites collocent, pro Ses tto Ro- ſcio. Sed hoc primùm faciam, ut imperatores appe llé eos, quorum uirtute,& conſilij felicitate, maximis peric ulis ſer uitutis atque interitus liberati ſunt, 14 Philip. Impe ratores appellati ſumus, 5 ad Att. Imperatores qui patriæ c nſule- rent, uitæ non parcerent, z de Natur. Quidam impe tratores eriam ſeipſos dijs immortalibus pro Repub. deuo uerunt, capite uelato, certis uerbis. de Narur. lib. 2. Faciam i gitur ut imperatores inſtructa acie ſolent,&c. 4 Phil. Imper atorum alter exercitum perdidiſſet, alter uendidiſſet,z ad C Min. fr. Animos imperatorum à uitæ prauitate ad deorum culrum conuerterent, de Natu. deor. i. Imperatorum illud confiliũ fuit, quod Græci Soᷣœrsννeæ appellant, z de Nat. deo f. Impe ratorum inſigne, faces laureati, pro Ligar. Imperato xum ne ceſſarij in decem non ſoliti legari, 13 ad Att. Imper- itorum numerus maior quaàm oratorum, i de Or. Iinperatois ut a no tam res geſtas quam mores, inſtituta, atq; uitam ſpecta te in habendis honoribus, 5 Fam. rorius
donatio Tu(.lib. 2
ardor oculorum. l. V. Act. aImperatoria e. In pera-
*.

— Imperatorius labor. Acad. lib. 2, mperatoria laus. IJ. V. Ac. 3,Imperatorium ius. de Ora. 143 b, Roſtra imperatorijs ma- nubijs ornata. Epiſt. lib. 2, Nomen imperatorium Bruti. IMPERATRIX,. pro Cæxl. 32 a, Fortes uiri ab imperatri- ce in inſidijs arq; in præſidio balnearum locatt. IMPERFECTVS, a, um. inchoatus, mancus, non abſolu- tus,præciſus, impolitus, adumbratus, acerbus, infinitus, co natus. Epiſt. 13 b, Nunc ut Apelles Veneris caput,&c. reli- quam partem corporis inchoatam reliquit, ſic quidam ho mines in capite meo ſolum elaborauerunt, reliquum cor- pus imperfectum ac rude reliquerunt. de Vniuer. 106 a, O- mnia animantia ſunt inchoata, nulla ex parte pfecta: imper rfecto autem nec abſoluto ſimile pulchrũ nihil eſt. I. V. 214. a, Nondum etiam perfe ctum templum inuenerũt. de Nat. 13 a, Relinquere aliquid inchoatum: id eſt, imperfectum. de
8qßſſſ N. z2 b.Inchoatus.)(„Perfectus..
4dſsnan par uag IMPERIOSV S,, um. Pöſtquam. 206 b, Eum conſul impe-
13 rioſus exire urbe iuſsit. de Finib. 77 a, Imperioſus ille Tor
quatus.& 86 b, Nimis imperioſi philoſophi eſt, uetare me
miniſſe. Parad. 123 b, Cupiditas honoris quàm dura eſt do-
mina, quàm imperioſa, quàm uehemès. Or. 267 b, Imperio-
f populi& reges illuſtres: id eſt, qui multum impetrarunt.
A4npenchun IMPERITE.. inſcirè, indocts, imprudenter. I. A. 175 b, Eſt hoc imperite. 3.
lmpen uir — IMPERITISSIME' pro Cornel. 60 a, Aliquid imperitif wgerm ₰ 3 1 P.„Al 82 imperiti
— ſimè dictum.
3
MTEKII AS,., um. inſcius, rudis iguarus incockud,mul- —— 33 ann* gus, barbarus- Part. 238 a, 81 apud indoctos imperitosd; di Kaim m priuaraht 6, cemus. pro Fl. 149 b,& I. V. 103 b, Homines imperiti rerum Aec kantorum odcomm ee omnium, rudes ignarid;. de Or. 169 a, Imperitus dicendi,& 13b Celamar mache Mäas 8 ignarus. pro S. R. 4²2 a, Homo imperitus morum, agricola,
dan Pofitx ſunt Rauhhs ruſticus. de Einib. 105 b, Quæ irrideri ab imperitis ſolent. l. deo Rn 3 b. Trhamenn r(l Epm 5 Nemaltann
4 42 4 3 4 ½. 8 46 8—
8 4— dutena. 105 b, Homo elo quens, iuris imperitus. öiMPERIVM I poteſtas, ditio, publica dignitas, magiſtra- e ssbn aese bangeic engttt.... 4 LOlelas Kliidsu iea liSalras, mall re⸗ ——„„ tus, prouincia. At. 283 a, Decreui etiam imperiũ, quod quã- I Achementer At.694 1npenengi quam uidebatur illi ætati honorificum, tamen erat exerci- 4 Nans to ſado d imper 3 tum habenti neceſſariũ: quid enim eſt ſine impexio exerci- spis. rus? I. P. 87 b, Quas res geſsiſti in imperio& prôuincia con A nla NVälimpaſdum ſulari?& ibi. Ex Macedonia aliquot prætoriò imperio, cõ 01 ☛ n, uettmmmn Uide 2 r eno triumpftarit. pro Font- hnpeanos cadmmütnerdäa 276 b, Galli ſub populi Romani imperium ditionemd; ce⸗ a A ugeens inperator Khleh ciderunt. A. 244 a; Vides tyranni ſatellites in imperij 5. Of. — mpenta..4sh 14 a, Nec uerò imperia expetenda, ac potius non accipien- veni A 8; 5Egrregie fon Kbaux
85 b ummo mperrora qunnrN K wman mmn mrars rntem un Clur s lnperatorthi ns
1
a, Dare imperium alicui extraordinarium, uel extra ordi- nem. I. A. 203 a, Demus igitur imperiũ Cæſari, ſine quo res militaris adminiſtrari non poreſt. Quin. Fr. 294 a, Illi qui-
geum xtatem certum ſortem dem imperiũ ita datũ eſt, ut redderet, de Sen. 84 b, Appius Popuhi Kommas dommsthul tenebat non modò autoritatẽ, ſed etiam imperiũ in ſuos. am tendim. de( lulm pro Gec. 290 ¼ b.& de In. 80 a,Imperium domeſticum in ſer- len uos. Tuſ. 218 a,Imperium ſeuerũ. de Fin. 86 b, Imperia Man emann V nab Nomamd liana. de Sen. 87 b, Perra nunquã recuſat imperiũ. Quin. F. †— 7* nor. M 297 a, Ad ſummũ imperiũ etiam acerbitaté naturæ adiun- — Talulzdnge ripe gere. de D. 94 b, Cum C. Coponius prætorio imperio claſ ohm 1SA onde 1 n ſi Rhodiæ præeſſet. de Ar. 252 a, Sacrip ciũ, quod fit in ca do .“ 4254 u 4 mo quæ eſt in imperio: id eſt, in domo cõſulis. pro Fla. 156 graus mperuot mlm a, Is qui nuper ſummo cum imperio fuerit. aremfaen mnpenonne 8 IMPERO, S. leges alicui impono, præſcribo. de Legib. 184 — cnndes mechc un— b, Qui Bene imperat, paruerit aliquando neceſſe eſt:& qui mederapor dagaden 8 modeſtè parer, uidetur qui aliquando imperer dignus eſſe.
de Leg. 185 a, Quodꝗ; is qui bellum geret imperaſsit, ius, ra
tumꝗ; eſto: id eſt, imperauerit. Att. 225 b, Germani legatos erhun?—— 1 4
pfrh mlte ola.. miſerunt, ſeſe quod imperatum eſſet, eſſe facturos. de Am.
Jolent doc
ſulari quidem nemo redijt, qui nõ triumpharit. pro Font.
— b 1 M 57G Ille dolorem ſuum nemini impertiebat. I. V. 119 a, Impertire diem feſtum alicui. Att. 33 a, Huic multa ſigna beueuolentię
Aà bonis impertiuntur. Item: Te rogo, ut qualem te antea po
pulo Romano praæbuiſti, talem te nobis hoc tempore im-
pertias. Attic. 147 b, Quamobrẽé te rogo, ut in maximis tuis
curis aliquid impertias temporis huic quoq; cogitationi.
pro Cor. 55 b, Qui tantum potuit impertire huic ſtudio té-
poris, quantum,&c. I. C. u33 b, Deinde collegæ meo laus im pertitur, quòd,&c. proô Mur. 126 b, Meum laborem hominũ
periculis ſubleuandis impertio. pro Syll. 168 b, Oneris mei
1
1
1
pro Corn. 64 b, Marius non imperitus fœderis, non igna- rus belli, non rudis exemplorum. ad Her. 26 a,Imperitus re rum.& 17 a, Adoleſcens imperitus conuiciorum. de Orat.
—
partem nemini impertio, gloriæ bonis omnibus. de Fin. 125
b, Vt aliquid ſuorum ſtudiorũ philoſophiæ impertiat. Offi.
44 a, Sæpe idoneis hominibus indigentibus de re familiari
impertiendum. de Diu. 86 a, Nam ut nunc extis, ſic tum aui- bus magnæ res impertiri ſolebant. Ep. 61 a, Sin aliquid im- perriuit tibi fui conſfilij, debeo,&c. Ep. 69 a,& 6 b, Vt mihi non ſolum præconium, quod Alexander ab Homero Achil li tributum eſſe dixit, ſed etiam graue teſtimonium clari ho minis magniq; uideatur. 1 MPERTIO Kris. impertio. pro Pomp. 7 b, Lucullo tantũ impertior laudis, quantum uiro forti debetur. pro Arc. 187
b, Multis gratuitò ciuitaté in Gręcia homines impertieban
tur. At. 28 0 a, Cum rogamur, ut miſericordiam liberis eius
impertiamur. I. C. 113 b, Arq; etiam uiro forti collegæ meo
laus impertitur.
MPETRATIO, nis. Attic. 183 a,Impetrationes noſtras ni- hil ualereerer.—
IMPETRO, s. exoro, exigo, aufero, induco, ut facias aliꝗd gitur à Cſa-
inuenio. de Inuen. 46 b, At. 135 b, Impetrabis igit
re, ut tibi abeſſe liceàt. Qu. de Pet. 209 a, A quo facilè, ſi con tendes, impetrare poteris, ut,&c. Acad. 24 a, A me iſtam ex- ceptionem non impetrabunt. Epiſt. 219 a, Et Dolabella ro- gatu meo ciuitatem à Cæſare impetrauit. Ep. 217 b, Omnia
quæ potuiſſe in hac ſumma gratia tua ac potentia à te im-
petrare, ultrò te ad me detuliſſe putabo, ſi hanc rem impe- trauero: Epiſt. 69 a, Neq; enim fas eſſe arbirror, quitquam me rogantem abs te non impetrare.& 56 a, Ab Athenienſi- bus impetrare non porui, ut&c. At. 241 a, Brutus& Caſsius utinam quàm facilè à te de me impetrare poſſunt, ita per te exorentur, ne quod callidius ineant conſilium. Epiſt. 57 b, Impetrare ab aliquo de aliqua re. pro Plan. 264 a, Impetra-
re de aliqua re. Att. u13 a, Minus honeſtè nunc quidem, quàm
ſi olim de ratione habenda imperraſſet. At. 285 a, Impetrare
ſalutem alicui. de Inuent. 75 a, Impetrare ab aliquo, ut igno
gna uis eſt in aruſpicum diſciplina:
ſcat. de Diuin. d0 b, In impetrandis conſulendisq́; rebus mà
da interdum, aut deponenda nonnunquam. Ep. 36 a, Cepi IMPE TVS;, tus. impreſsio, uis, uiolentia, incurſio, incurſus, & geſsi maxima imperia. Ep. 2 b, Eſſe cum imperio. I. A. 236 ferocia, conatus, irruo. de Ar. 243 b, Omnem impetum gla-
diatoris ferociamꝗ; compreſsi. pro Dom. 226 a, Itaq; infra-
ctus furor tuus inanes faciebat impetus: Tuſa. 219 b, An for
titudo, niſi inſanire cœperit, impetus ſuos non habebit? An-
teq. 194 b, Si uiolenrię impetu opprimimur, decedam unus
pro omnibus. pro Cec. 263 b, Incurſio atq; impetus armo-
rum. pro Font. 281 b, Iratos animos atq; horribiles impetus hioſtium deprecari. Grat. 205 b, Ferri magno curſu& ſoni- tu. Or. 219 b, Aliter in oratione nec impetus ullus, nec uis eſſe poteſt. pro Deiot. 144 b, Impetus conuentiod; dicendi-
3 Br. 91 b, Repreſsi impetum, ardoremòô, reſtinxi.& Epiſt. b;
ors arbinee um, St uu b, Cupiditatibus, quibus cæteri ſeruiunt, imperare. I. P. dbocsprudm—— 3 99 b, Mitto rationé exacti imperatid; frumenti.& pro Fla. aurrure, A coann* an 4ANA 153 a, Illam rationẽ in imperando ſumptu Flaccus ſecutus 69 9⸗ mter nder nums eſt. J. V. 59 a, Cum frumentum fibi in cellam imperauiſſet. mer ⸗& 136 a, Singulis cenſoribus denarij trecenti ad ſtatuã præ
toris imperati ſunt. pro S. R.ꝛ 8a, Nonnunquam etiam pue rum uocabat, credo cui cœnam imperaret. I. V. 136 a, In tri- buris imperandis. pro Flac. 163 a,& Epiſt. 169 a, Prætor pe-
☛—— iam in remigesi 3 3 44 40 cuniam in remiges imperauit. Tuſc. 135 P, Vt alter ig Deret,
—— ter vead 189 alter pareat. pro Pomp. 14 b, Omnibus gentibus ac natio-
—— atT ha g nibus terra mariq; imperare zordo xibuc bee
„crarotun Inpersnd IMPERTI O, u. impartio, impertior, do, tribuo, præbeo. de
— Der Nat. 31 b, Ignis omnibus rebus uitalem impertit calorem.
1 ri 18 9 4 de Ora.ud aEt re eroraho profocto ut mihi quoquetus⸗ 0.* lanani aus, ſuauitatis aliquid impertias. At. 47 a, Nil impertiſti tuę pru
„nuge 2 dbe leer Orh 4 dentiæ ad ſalurem meam. de Diu. 126 b, Illius deus non po a dewn 4* atorauag teſt hominibus diuinationèẽ imperrire. J. V. 125 b.& At.37 b,
m* nofe 1
ger Sdan fan C
A— 154 he
— 6 0 48 BNI
Frangere impetum alicuius. de Orat. 137 b, Loci quibus im
petus animorum aut impellantur, aut reflectantur. I. V. 66 a, Animos& impetus alicuius retardare. de In, 64 a,lmpetu quodam animi portius, quàm cogitatione facere aliquid: & ibi. Impetus& quaſi quædam cõmotio animi affectio;: & Att. 172 b. de Or. 14 a,Impetu quodam mentis& uolun- tate. de In. 82 b, Libido eſt impetus quidam animi non re- (tus. de Or. 88 b.& At. 38 b, Facere impetum in aliquem. At. 160 a, Impetus in priuatorum pecunias. pro Döm. 334 b, Ir- ruere in aliquem,& in eundem impetum perferre, idem. E= piſt. 73 a, Lamen impo intHasfartunas fi ri nolo. pro Ceci. 289 a, Ex conuentu uim fieri oportebar. Atti. 120 b, Qui autem impetus illius erit in nos fortunasq; noſtras acrior, quàm in cæterorum. Of. 21 b, Beſtiæ nihil ſen tiunt nifi uoluptarem, ad eam feruntur omni impetu. Offi. 35 a; Animalia quæ habent ſuos impetus. de Fin. 58 a, Incur- rere in aliquem cæco impetu. Ep. 5 b, Impetus Marcelli reſe derunt. pro Cec. 289 a, Impetum illius, cæterorumꝗ; tela e- tiam incurſus refugit. de Ar. 245 a.& pro Seſt. 27 a, Sed ſi fe-
retur hæſitans,& impetũ in me facere conabitur, reſiſtã,&
eius conatũ refutabo. de Ar. 255 a, Alicuius furentes ac uio-
lenti impetus. pro Cæl. 40 a, Nunquã ex illo delendi huius
imperij tam ſceleratus impetus exritiſſet, niſi,&c. de Di. 104. a, Horum ſunt auguria non diuini impetus, ſed rationis hu manæ. de Na. 45 b, Cum impetum cœli admirabili cum ce- leritate moueri uertiq;, uidemus, Officior. 10 b. Multi multa
faciunt
A
ͤͤͤͤͤͤͤ

—— 3
671 1 M faciunt temeritate quadã, ſine iudicio uel modo in omnes, uel repentino quodam quaſi uento impetu animi zneitari, IMPI E ſceleratè, nefariè. de N.z4 b, Quæ qui nideatnon 3 Ium indoctè, ſed etiam impiè faciat, ſi deos eſſe negee.I 4. A. 179 a,& pro Deiot.+ a. L. Ingratè.& Tuſc. 229 a.& I. V.
77 2...1. 1Mpr ETA S,ti. impia fraus. de Ein. i2 a, Sed nihil eſt quod tam miſeros faciat, quàm impietas& ſcelus. de Am. 104 a, ui fuerint impietatis duces.. IMPIGE R., a, um. diligens. Epiſt. 19 a, Quis eſt tam in ſcriben do impiger quàm ego*I. V. 241 a, Is ſe patientẽ atq; impigrũ præbebar. pro Font. 273 a, Impiger ad labores belli... IMPIGRITASS, 2. diligentia. de Repub. lib.— teſte Nonio. IMPING O, gis. iacio, imp ello. obijcio obtrudo. Tuſcul. quæſt. 299 a, Quidè huic calix mulſi impingẽdus eſt, ut plo- rare deſinat? Epiſt. i18 b, Quid ſifilius meus fuſtem mihi im ingere uolet? I. A. 253 a, Vncus impactus eſt fugitiuo illi, &c. Atr. 3§ b, Atq; hoc tempore impinit mihi epiſtolã Sca- tius Bruti, rem illam ſuo periculo eſſe.
1MPIVS,, um. à pietate remotus, conſceleratus. pro Qu. 4 b, Si pierate pro pinquitas colitur, qui affinitatem prodit, im- pius ſit neceſſe eſt. pro S. R. 29 b, Hæ ſunt impijs aſsiduæ fu- riæ. de Legib. 174 a, Impius ne audeto placare donis iram deorum. de D. i8 b, Eſt enim periculum, ne aut his neglectis impia fraude, aut ſuſceptis anili ſuperſtitione obligemur. J.
P. 89 b, Me fugerat deorum immortaliuũ has eſſe in impios & conſceleratos pœnas certiſsimas conſtitutas. de Leg. 172
b, Deos piorum& impiorum habere rationem.
IMPLACABILI 8, cabile. inexorabilis. Quint. Frat. 298 a.& Tuſc. 179 b, Implacabilis iracundia. Epi. 41 b, Quid erar au- tem, cur ego in te tam implacabilis eſl emcum,&cc. J. P. 97 a,
Præbere ſe implacabilem atq; inexo rabilem alicui.—
IMPLEO, es. compleo, expleo, au geo, pręſto de D. 132 a, Tuis
enim oraculis Chryſippus totum uolumen impleuit. Aca. 22 a, De quibus rebus uolumina ſunt implera à Chryſippo. Ep. 138 a, Implere ollam denariorum. contra Rul. 75 a, Cum ſeſe regum ſanguine implerint. I. A. 172 b, Is uomens fruſtis eſculentis totum tribunal impleuit. Ora. 206 2, Demoſche- nes non ſemper implet aures meas. Pro Clu. 28 a, Profiteri quod nõ poſsis implere, qd imprudétiæ eſt: id eſt, præſtare.
IMPLICATIO, nu. de Inu. 74 b, Ac ſi qua neceſsitudo tur- pitudinem uidebitur habere, oportebit per locum commui nium implicationem redarguentem demonſtrarc. de Nat. deor. 54 a, Huic adde neruos, à quib. artus continentur, eo- rumq́; implicationem toto corpore pertinentem, qui,&c.
IMPLICATV 8, a, un. confuſus, permixtus, illaqueatus, irre
titus, circumretitus. L. Implico. de Leg. 165 b, Voluptas pe- nirùs in omni ſenſu implicata inſidet. I. P. 98 a.& Tuſc. 228 d, Auaritię ſumma, quæ criminibus omnibus implicata eſt. Epi. 89 a, Etenim omnes Ca ſaris familiares ſatis opportu- nè habeo implicatos conſuetudine& beneuolentia. I. P. 94 b, Familiaritate implicatus. in Vat. 29 a, Inconſtantia cùm le nitate tum etiam periurio implicata. de Ar. 245a, Illaquea- tus omnium legum periculis, irretitus odio bonorum o- mnium, implicatus expectatione ſupplicij. Tuſ. 228 b, Ani- mi ſuis angoribus& moleſtijs implicati. Aca. † a, Dum me reipub. procuratio multis oflicijs implicatum& conſtri- um tenebat. IJ. A. 176 a, Verùm implicata inſcitia impuden tia eſt. pro S. R. 32 b, Is non tam propenſus ad miſericordiã, quàâm implicatus ad ſeueritatem uidebatur.
IM PLICITE' abſcondirè.)(patentius, expeditius. de Inu. 70 b, Abſoluta eſt, quæ ipſa in ſe, non ut nego cialis implici- teè& abſconditè, ſed patentius& expeditius recti& non re cti quæſtionem continet.
IMPLICITVS, a, um. pro Pom.7 b, Hæc ratio pecuniarum, quæ Roma uerſatur, implicita eſt cum illis Aſiaticis,& co- hæret. Offic. 4 a, Quæ quatuor inter ſe colligata atq; impli cita ſunt.
IM P LICO, as, aui,& cui. miſceo, commiſceo, illaqueo, irre- tio, circumretio. Atti. 131 a, Quod præmonui, fit ut Cæſar te implicet. de Clar. 180 a, Atq; ita uixit, ut mulrarum æratum oratoribus implicaretur. pro Domo 234 a, Niſi etiam mu- liebribus religionibus te implicuiſſes. Att. 19 a, Atq; ita ta- men nouis amicitijs implicati ſumus. pro Liga. 137 b, Is nul lo ſe implicari negocio paſſus eſt. Offic. 41 a, Qui contra- hendis negocijs implicâtur. Of. 24 a, Implicari aliquo certo Zeners curſuq; uiuendi. pro Corn. 67 b, Quod omnibus, qui noſtris familiaritatibus implicantur, uchementer utile eſt. Orat. 215 a, Interualla longa, breuia, quibus implicata&
permiſta oratio eſt. de In. 49 b, Permiſtè cum alijs implica-
ri. de Di. 97 a, Dij uim ſuam cùm terræ cauernis includunt, tum hominum naturis implicant. de N. 2 a, Deus nullis oc cupationibus eſt implicatus. de N. 12 a, Naæ ille eſt implica- tus moleſtis operoſis q; negocijs.& Tuſc. 228 b, Implicatus
1 M 67²2 multis moleſtijs. I. V. 266 b, Implicatus ſeueritate iudicum Taſ. 222 a, Neglecta ratio multis implicarur errorib. de kin. 74 a, Vt profectus,&c. currat longius,& ſe implicet primũ ciuium, deinde omnium mortalium ſocietate. de Am. a Nam implicati ultrò& citrò, uel uſu diuturno, uel etiam ot
ficijs,&c. pro Cæ. s3 a, Eo maleficio tamen erant implicati.
IMPLORATI O, onis. I. V. 269 a, Si te illius acerba implora- tio,& uox miſerabilis non inhibebat, ne ciuium quidè Ro- manorum fletu commouebare’?de Or. 126 b, Omnium deo- rum,& hominum,& ciuium,& ſociorum imploratio.
IMPLOR O, u. inuoco, expoſco, teſtor, appello, obreſtor, uo ce miſcrabili opem alicuius peto. I. V. 89 b. 81 a, Hic tu for. taſſe querère, deũm atꝗq; hominum fidem implorabis.&Ac. 22 b.& pro Qu. 17 b, Qui deus appellandus eſt? cuius homi nis fides implorandatpro Fl. 46 b, Quem enim alium ap- p ellem’ quem obreſteriquem implorem? ſenatümne,&c. I. V. 274 b, Vos eriam atq; etiam imploro atq; appello fanctiſ ſimæ deæ.& ibid. Deos omnes imploro atq; obteſtor. pro Mur. 14 4 b, Fidem ueſtram obreſtor, miſericordiam implo ro. pro Mil. ud a, Vos enim Albani tumuli atq; luci, uos in- quam, imploro& obteſtor, ueſtræ tum aræ, ueſtræ religio- nes uiguerunt, Scc. I. C. 119 a, Deos immortales precari, ue- nerari, atq; implorare debetis, ut hanc urbem defendant. p Dom. 15 b.& pro Rab. 92 a, Illa altera pars conſulis auxiliũ implorat& Hagitat. de Or. 121 b. Neq; ipſe auxilium ſuum à bonis uiris fruſtra implorari patietur. Atti. 121 a, Turpe erit Domitium deſerere implorantem eius auxilium. I. P. 32 a, Implorare præſidium alicuius. pro Mil. uu9 b, Miſericordia ipſe non implorat, ego autem repugnante hoc imploro& expoſco. Poſtquam. 212 b, Cùm me reſp. imploraxet. de Or. 104 b, Nemo eſt queſtus, nemo rempub. implorauit, nemo ſupplicauit. J. V. 107 a, Ilia deos hominesd; implorante. l.V. 77 b, Implorare iura lib ertatis& ciuitatis. Epi. 154 a, Et La- terehſis propè implorans obteſtaretur.& pro Syl. 179 a,b, Implorantem ſenſus ueſtros, uniuſcuiuſq; indulgentiã teſta rer in ſuos. Aca. 4 a, At ille Heracliti memoriam implorans, quærere ex eo,&c. I. V. 26 a, Mater filij nomen implorans, mihi ad pedes miſera iacuit.& 134 bo Itaq; fi fit omnibus re- cuſantibus& implorantibus.
1I MPLVVIV M ui. locus fine tecto in ædibus, quo impluere imber in domum poſsit. I. V. 883 a.& 106 a, Hæc duo ſigna, quæ nunc ad impluuium ſtant. I. V. Act. 3, Oſtendam in adi- ficijs priuatis Ionga difficiliq́; uectura columnas fingulas ad impluuium H-S. XLM), non minus magnas locatas.
IMPOLIT FE. inornatè, incultè. de Orat. 103 a, Tibi ſenatus breuiter impolited; dicenti, maximis de rebus eſt aſſenſus.
IMPOLITV S, a, um. rudis. de Clar. or. 192 a, Forma admo- dum impolita atq; rudis. de Or. 120 b. Genus hominum ru- de, hebes,& impolitum. de Or. u3z b, Timæus ipſa compoſi- tione uerborum non impolitus. de Pro. 76 a, Impolitæ res & acerbæ, ſi erunt relictæ, offerent ſe aliquando,&cc.
I MPONO, nt. Epiſt. 69 a, Qui cæteris coronas impoſuerũt uictoribus.& pro Fl. Imponere auream coronam alicui. I. A. 185 b, Antonius collegæ diadema impoſuit. de Orat. uoa, Ne nomen quidem ei uitio impoſuerunt. At. 76 a, Clitellæ boui ſunt impoſitæ, prouerbium. L. Clitellæ. I. V. 104 b, Per iſtos quæ uolebat, in nauem clà3m imponenda, occulta ex- portanda curabar. de Diuin. 126 a, Cum M. Craſſus exerci- tum Brunduſij imponeret.Ar. 5 a, Si Lentuli nauis non erit, quò tibi placebit imponito. de Vniu. 202 b, Atq; ira quafi in currum uniuerſitatis impoſuit.& Tuſ. 230 b, Velut iſte cho rus uirtutum in eculeum impoſitus. de fFi. 166 a, Metellum multi filij in rogum impoſuerunt. Lent. Ep. 190 a, Naues o- nerariæ amplius quàm centum, in quas exercitus eius im- poni poſſet. Epi. 125 b, Cuius amicitia, me in hanc perditam cauſam impoſuit. Att. 16 b, Conſul eſt impoſitus nobis, què nemo præter nos aſpicere poſſet. de Natu. 12 b, Itaq; impo- ſuiſtis in ceruicibus noſtris ſempiternum do minum.& Att. 249 b, Imponere dominut alicui. de Or. 10 b. Imponerèe 8³ mis duras leges cuipiam. I. A. 212 a, Is leges ciuitati per uim impoſuit.& 206 b, Per uim imponere leges reipub. ꝓ Cor. 6 3 a, Nobis iniquiſsimæ leges impoſitæ ſunt à uobis. pro Qu. R. 49 b.Imponere ſeruitutem fundo. pro Fon. 278 a, Ve ctigal eſſe impofitum fructibus noſtris dicitur. Attic. 242 3, Frumentum imponere, quæ eſt alia Dionis legatio? contra Rul. 62 b, Agris publicis pergrande uectigal imponere. pro §. R. 20 a, Opprimi me onere officij malo, quàm id quod mi hi cum fide ſemel impoſitum eſt, aut propter perfidiam ab- ijcere, aut propter infirmitatem animi deponere. Att. 140 4, Ne Pompeio quid oneris imponam. Ep. 224 b, Quando ml hi ab amico onus imponitur, ego quoq; tibi imponam. At. 207 a, Et ne magnum onus obſeruantiæ Bruto noſtro im- ponerem. Ep. 86 a, Niſi fortè aut in miſeria nimis ſtulte, aut in amicitia nimis imprudẽter tibi onus impono. Or. 2003,
Imponerè
——

dlaplorantem en 8
aes peraam llaun ge Ulnit
nltas, egp autem anan. zu
2 Cun.
Mleeuer mra hdertarig& nhh.
*
I 8
4 A K lle Herachummnan 4 N 2, 1V.2613, Muxſijmenn
ipadas milera acuit. Knbaitia
921 X unploranudut.
IVM be aetectoinelun a domum poſan. IV. 19 1Kwbak a i mplumnm halVazhn ha loags dcils. ncca amn aanam t⸗§. XI. Monmeim
8
ITE Meransk acakts dOmguG
impohte. drnti, nrumiut
1TNSA mwan. de Chr. at mur
ol adn 4eOauabGakhae
66 A mpeleam. de Ot.7 NMan grDrNM A0a impolitaxce. 3
Lroaias olleg unhen mad duiden a udo mpaae i Ln
n:— wesen„ 3
6
673 1 M Imponere onus alicui.)(. Recipere onus. contra Rull. 75 b, Vos mihi perſonam hanc impoſuiſtis, ut eum tuerer. Item, VI meminiſſem quam perſo nam Tuobis impoſitam ſuſtine rem. At. 162 a, Duriorés partes mihi impoſitæ ſunt ab offen ſfone noſtra. Att. 164 a, Partes has mihi Cæſar impoſuit, ne, c. pro S. R. 33 b, Audacia, cuius partes Roſcijs impofſitæ ſunt. pro Mur. 133 a, Nunquam iſte plus militi laboris impo ſuit, qu à3m ſibi ſumpſit. pro Qu. i8 a, Aut iniuriam ſine igno minia ſibi imponerent. I. V. 203 b, Quibus tu priuatim iniu- rias plurimas contumeliasd; impofuiſti. I. V. 13 8 b, Miht im- pone iſtam uim, ut omnino ne liceat polliceri. At. b, Ego mihi neceſsitatem imponere nolui huius nouæ cõiunctio- nis. pro Syl. 173 b, Mihi de me ipſo multa dicenti neceſsitas quædam impoſita eſt ab illo,&c. de Fin. 121 a, Imponere uul nus alicui. Att. 12 a, Non ita, ut ſperarent mali, ranto impoſi to reip. uulnere. pro Seſt. 12 b, Imponere plagam mortiferäã reipub. Offic. 55 b, Imponere faſtigium operi inchoato. pro Plan. 272 a, Sin autem eminus, quem uillicũ imponeremus,
quem pecori præficeremus, non curamus,&c.
IMPONERE, pro decipere uel fallere. Qu. Fra. 311 a, Cato- ni egregiè impoſuit Milo noſter. At. 249 a, Si Caſſelius mihi impoſuiſſet aliquid.ʒ““
IMPORTO, 2. inucho. de Orator. 123 a, Modò enim huc iſta ſunt importata. I. V. 175 b, Verres siciliæ multum calamita- tis importauit. Poſtquam. 212 a, Nam calamitas importata eſt, quia defenderam ciuitatem. pro Seſt. 28 a, Qudm tanta importare meis defenſoribus calamitatem. Of. 36 b, Per eos deniq; ſi quid importetur nobis incommodi, propulſemus. de Or. 88 a, Plura detriméta publicis rebus, quàm adiumen ta per homines eloquentiſsimos importata. pro Deio. 151 a, Hodierno die ſentétia tua, aut cum ſummo decore peſtem importatura eſt regibus. aut incolumem famam cum ſalu- te. Ep. 265 a, Tergiuerſari uolui, ne mea nimia mπιςς ſuſpi- cionem ei aliquam importaret. Tuſ. 216 a, Important enim xægritudines anxias. de Fin. 56 b, Eas ſolicitudines à dijs im- mortalibus importari putant. Tuſc. 234 a, Nam hæc mala caſus importat, qui in lapientem poteſt incurrere. Tuſc. 216 a, Motus auerſi à ratione important ægritudines anxias. IMPORTVNE inſiſtere, moleſtè. Ac. 20 4u. IMPORTVNITAS, fatw. immanitas. J. V. 124 a, Vir incredi bili importunitate& audacia. pro Clu. 33 b, Quem propter importunitatem animi nemo recipere tecto uellet. I. P. 54 a, Animal ex omnium ſcelerum importunitate,& omnium flagitiorum imp unitate concretum. pro Syl./ d b, Tanta im portunitas inauditi ſceleris. IMPORTVNVS,, um. immanis, infeſtus, moleſtus. de Ar.
244 b, Videbam illud ſcelus tam importunum, audaciam tam immanem adoleſcentis furentis. Poſtq. 207 b, Hic uul-
delis atq; importuna mulier. Ep. z0 a, Mulieris importunæ nefaria libido. I. C. 1 7 a,Importuniſsimus hoſtis. de Fin. 56 a, Homo importunus& crudelis. de Natur. 76 a,& Ep. 61 a, Varius homo importuniſsimus ſummo cruciatu perijt. I. V. 77 b, Iſtius immanis atq; importuna natura. de Cl. 196 b, Hæc importuna clades ciuiratis. de Or. 110 b, Importunum
rtum importunum in forum derulit. pro Cl. 55 a, Furore eru
tempus:id eſt, non opportunum, incommodum. I. V. 173 b,
Importuniſsima peſtis.
IMPOTEN 8, 1ℳ. tenuis, infirmus, effrenatus, qui in ſua po- teſtate non eſt, qui dolori uel iracundiæ paret. pro Mur. 133 a, Valcant te omnia ad ſalutem innocentium, ad opem im- potentium. de Finibus 59 b, Neq; homini infanti atq; impo tenti iniuſtè facta conducunt. Epiſt. 4 b, Victoria, quæ etiã
—.
Kad meliores uenit, tamen eos ferociores imporentioresd;
reddit. Part. 240 b, Aut nullos animi motus, aut nõ tam im potentes fuiſſe. Ep. 260 b, Sin iſta pax perditum hominem in poſſessionem impotentiſsimi dominatus reſtitutura eſt, Gc. Tuſc. 231 b, Qui nulla impotenti læticia efferuntur. I. A. 198 b, Quæ eftrenario imporentis anim[I. A. 199 a, Impo- tens, iracundus, contu melioſus, ſuperbus. J. A. 202 b, Aduo- lat ad urbem homo impotentiſsimus, ardens odio,&c. l. A. 233 b, Dolabella habet ſcelerat am impiorum manum, eſt i- pſe confidens, impotens,&c. Parad. 122 b, Animus fractus,& arbitrio carens ſuo. de Ar. 244 a, Dolore efferri,&c iracun- dia longius progredi, quàm ſapientis hominis cogitata ra- tio poſtulat. de Aruſp. 244 a, Nihil feci iratus, nihil impo-
tenti animo. I. A. 206 a, Is in ueſtra poteſtate erit, qui in ſua
nunquam fuit?quid enim ille unquã arbitrio ſu o fecitiſem- per tractus quò libido rapuit, quò leuitas, quò uinolentia. IMPOTENTIA ua. animi effrenatio. Tuſcu. 216 b, Quam uim ſignificantes mali poetæ, impendéêre apud inferos ſaxũ Tantalo faciunt, ob ſcelera, animiq; impotentiã& ſuperbi- loquentiã. Tuſ. 220 a, Iidem inflammãr appetitione nimia, quam tum cupiditatẽ, tum libidiné dicimus, impotentiam quandã animi à tẽperantia& mo deratione plurimũ diſce-
*
I M 674
dentem. Tuſ. 220 a, Irati color, uox, oculi, ſpiritus, impoten ria dictorum atꝗq; fattorum, quam partem habét ſanitatis.
1IMPRESSIO, onu. percuſsio, incurſio, pronunciatio, impe-
tus. de Orat. 16 0 a, Numeroſum, id quod habet quaſdã im- preſsiones,&ec. Ac. i5 b, Inter ipſas impreſsiones nihil inter- eſſe, ſed inter ſpecies. de Ein. 42 b, In pedibus celeritatem po nebant, uim in manibus, clariratem in uoce, in lingua etiam explanatam uocum impreſsionem. pro Flac. 162 a, Non igi-
tur impreſsio, non occaſio,&c. Ep. 7t a, Non iudicio neque
diſceptatione, ſed ui atq;, impreſsione euertere aliquem.
IMPRESSVS, a, um. pro Mil. u5 a. L. Nympha. I MPRIMO, mis. quaſi informo, ſigno, inſcribo. de Diui. 85 a, Sus roſtro humi Aliteram impreſsit. Ac. 21 b, Quid ſi in eiuſ
modi cera centum ſigilla hoc annulo impreſſero? Acad. 14 b, Similitudines uerò geminorum, aut ſignorũ annulis im- preſſorum pueriliter conſectantur.& ibid. Signa in annulis impreſſa. Tuſ. 16 a, An imprimi quaſi ceram animum puta- mus? Part. 232 a, Vt literatura conſtat ex notis literarum,& ex eo in quo imprimuntur illæ notæ: ſic confectio memo- riæ tanquam cera locis utitur,& in his imagines ut literas
collocat. pro Cec. 299 b, In aliquo loco ueſtigium imprime
re. I. A. 153 a, Tu extra munitiones tuas ueſtigium ubi impri mas non habes. Epiſt. 75 b, Quæ cum uiderem tot ueſtigijs impreſſa,&c. pro Cornel. 57 a, Nullus eſt locus, in quo non extent huius fortitu dinis impreſſa ueſtigia. I. A. 17¹1 b, Horũ fagitiorum iſte ueſtigijs totam Italiam impreſsit. Ora. 198 a, Illa enim ſunt curricula, in quibus Plaronis primùm ſunt
impreſſa ueſtigia. de Fat. 149 a, Viſum obiectum imprimit,
1
1
& quaſi ſignat in animo ſuam ſpeciem. de Leg. 162 a, Quæ in animis imprimuntur inchoatæ intelligentiæ, ſimiliter in omnibus intelliguntur. Acad. 6 b, Quo è genere nobis noti ciæ rerum imprimuntur. de N. 10 b, in omniũ animis deorũ noticiam impreisit ipſa natura. Acad. 6 a, Viſum impreſſum effictum ꝗ; ex eo unde eſſet,&c. Acad. 15 b, Cuùm uiſa in ani- mos imprimuntur.& 10 a, Viſum impreſſum in animo atꝗq; mente. de Ora. 125 b, Nifi omnes motus in ipſo oratore im- preſsi atq; inuſti eſſe uidebuntur. Att. 35 b,O rbis reip. ſic eſt conuerſus, ut uix impreſſam orbitam poſsimus uidere. pro Mil. us b, Memoria publica recenſionis tabulis publicis im preſſa. I. A. 197 b, Vt horum iudicum lectione duplex impri- meretur reipub. dedecus. de Diuin. u¹„ a, Cùm terra arare- tur,& ſulcus altius eſſet impreſſus. 1 MPROBABILIS, e. non probabilis. Off. 34 a, Nos alia ꝓ- babilia, contrà alia improbabilia eſſe dicimus. aliter, Non probabilia. Acad. 9 b, Siue tu probabilem uiſionem, ſiue im robabilem,& quæ non impediatur perferas. MPROBATIO, ni.)((Approbario. ad Her. a, Hæc& ad
improbationem& approbationem teſtium pertinebunt. I.
1
V. 187 a, Dubium’ ne eſt?quin iſta omnis improbatio cogen dæ pecuniæ cauſa nata ſit? MPROB E iniuſté, peruersè, iniqus, nequiter. pro S. R. 35 b, Multa improbè feciſti.& pro Mur. 125 a, Facis improbè.& pro Syl. 172 b. de Fin. 59 b. Præda improbè parta. Off. 49 b, Plures ſunt ij, quibus improbè datum eſt, quàm illi quibus iniuſtè ademptum eſt.
IMPROBISSIM E!. iniquiſſimè. Attic. 260 b, Ego, ſi me
1
1
non improbiſsimè Dolabella tractaſſet, dubitaſſem fortaſ- ſe, Ge. MPROBITAS, ris. peruerſitas. Qu. F. 297 a, Cum te alicu- ius improbitas peruerſitasq́; commouerit. pro Mur. 126 a, Amicorum neglectio improbitatem coarguit. Ep. 89 a, Mi- rifica eſt improbitas in quibuſdam.& 5 b, Hominum im- probitas. de D. 122 b, Simiæ Do doneę improbitatè hiſtorijs Græcis mandatam eſſe demiror. de Clar. 185 a, Athenienſis Hyperboli improbitaté ueteres Atticorum comœdię nota- uerunt. At. i2 a, Sed tamẽ non ita, ut ſperarãt mali, tanto im- poſto reip. uulnere, alacris exultat improbitas in uictoria. MPROB O, s. reijcio, uitupero, damno.)(. Approbo. de O- rat. 123 a, Ego iſta ſtudia nõ improbo, moderata modò ſinr. Of. z6 a, Primùm improbantur ij quæſtus, qui in odia homi num incurrunt. de Di. 95½ b, Hæc improbantur à Peripateti- cis, à Stoicis defenduntur. Aca. 24 a, Hoc negas te poſſe nec approbare, nec improbare. Tuſc. 14 8 b, Iacentq; ea ſemper, quæ apud quoſq; improbantur. pro Font. 277 b, Palſum eſt ob probationẽ preciũ datum, cùm multa improbata fint.
IMPROBVS, a,um. impurus, ſceleratus, p erfidioſus, facino-
roſus, nequã.)(Bonus uir. de Clar. 185 a, Vir longè poſt na- tos homines improbiſsimus.& Att. 279 b, Homo nequiſsi- mus& improbiſsimus. ꝓᷣ Deiot. 147 b, Homo nequã& im- probus. de Or. 36 a, Improbus homo& perfidioſus. ꝓ Syl. 172 b, Si quid ab improbis de me improbè dicitur. At. i1 b, Hic, qui in me tam improbus fuit. de Ora. 102 a, PFopulũ in- flammare in improbos,& concitatũ in bonos utros miti- gare. de Fin. 59 b,Improborum facta ſuſpicio inſequitur.
F IMPRO-

6575 1 M
IMPROVIDVS,, um. incautus. de L. 39 b, Neseſsitas quę- dam fatalis improuidas hominum mentes occupauit. Aüir. 115 b, Improuidi& negligentes duces. de Am. u4 b.Ler- lus atg; improuidus ſenex. Ep. 26 b Illud miror ac ue⸗ P9 tuiſſe te, qui me penitùs noſſe deberes, ut exiſtimares Atir me tam improuidum, qui ab excitata fortuna ad inclinatà & propè iacentem deſciſcerem: aut tam lnconitanree 5 collectam gratiam florentiſsimi hominis effunderem. Iui. 240 b, Improuida xœtas..
IMPROVISOex improuiſo, ex inopinato, de improuiſo, derepentè, ſubitò, repentè, repentinò. At. 237 a, Cum homi- nem temperantem, ſummum medicum, tantus improuisò morbus oppreſſerit. de Diu. 97 a.& Pro Mur. 133 3,Syracuſa- ni improuisò in caſtra Hamilcaris irrumpunt. I. V. 145 b, Sa nè ei præter opinionem impro uisò incidi. Offl. 50 a, Aratus tyrannũ Metoclẽ improuisò oppreſsit. I. V. 99 a, Ex impro- uiſo, ſi quæ res natæ eſſent. Tuſc. 224 a, De improuifo Chry ſis ubi me aſpexerit,&c. pro S. R. 44 a, Collo care milites, in quos, ſi qui ex acie fu gerint, de improuiſo incidant. de Ora. 97 a, Subitò dicere.)(Sumpto ſpacio paratius accuratiusꝗq; dicere.& ibid. Exercere ſe in ſubitis dictionibus.
IMPROVISV S, ſa, ſum. inopinatus, ſubitus, rep entinus. Tu- ſcul. u⁷ a, Sapiens, cui nihil improuiſum atq; repentinũ ac- cidere poteſt, cui nihil ſubitũ eſt quod homini euenire poſ- ſit. Aca. 44 b, Fortuna efficit mulra impro uiſa nobis. Tuſc. 197 b, Omnia que mala putantur, ſunt improuiſa grauiora. I. V. 122 b, Cùm hoc illi improuiſum inopinatumd; accidiſ- ſet. de Orat. 93 b, Nulla res neq́ tanta, ned; tam impro uiſa,
neg; tam noua eſt, de qua non ſe profiteantur eſſe dicturos. contra Rul.78 a, Vnde iſte amor tam impro uiſus, ac tam re- pentinus. pro Mur. 137 a,In his L. Murenæ tantis tamq; im- prouiſis periculis. pro Font. 282 b, Cùm bella ſubitò& im- prouiſa naſcantur. Att. 6 a, Et hæc improuiſa omnia. Ep. 23 b, Improuiſus aduentus hoſtium.
IMPRVDENS, tu. inſciens, inſcius, ignarus, errans, per im- prudentiam.)(„Sciens. de Or. 92 b, Scripſi etiã illud in quo- dam libello, qui me imprudente& inuito excidit,& perue- nit in manus hominum. pro S. R. 22 a, Hęc omnia imprudẽ- te L. Sylla facta ſunt. de Fi. 65 a, Qua tu etiam imprudens u- tebare nöõnunquã. Ac. 6 a, Imprudens ed, quò minimè uult, reuoluitur. Ora. 215, Sed idem imprudẽs ipſe facit. Tuſc. 217 b, In altumꝗ; prouehitur imprudens. de Cl. 189 b, Tu mihi imprudens M. Seruilium præterijſſe uideris. pro S. R. 33 b, Multa ſæpe imprudentibus imperaroribus uis belli moli- tur. de In. 74 a, Nautæ imprudentes legis, cum exiſſent, uitu lum immolauerunt.
IMPRVDENTER, per imprudentiam, per ignorantiam, inſcienter. de In. 2 a, Imprudenter lædere aliquem. Acad. 43 a, Illud imprudenter, ſi arbitrantur,&c. Or. 215 b, Verſus fæ- pe in oratione per imprudentiam dicimus.
IMPRVDENTIA Hæ. inſcitia, error, inſciétia. de Inuen. 47 a, Imprudentia eſt, cum ſciſſe aliquid is, qui arguitur, negat. de Ar. 252 a, Sacrificium tam occultum, quod non modò cu rio ſos oculos excludit, ſed etiam errantes: quo non modò improbitas, ſed ne imprudẽtia quidè poſsit intrare. IJ. V. 120 b.& Ora. 215 b, Quod ſæpe per imprudentiam fit. de Or. 157 b, Imprudentia teli emiſsi: id eſt, cum telum manu fugit. de In. 1 a, Modi partes ſunt prudentia& imprudentia.& ibid. Imprudentia in purgationem confertur, cuius partes ſunt infcitia, caſus, neceſsitas,& in affectionem animi.
I MPVBER rü. adoleſcentulus. I. C. 121 a, Cum filium eius im puberem necandum eſſe dixit.
IMPVDEN S, dentus. inuerecundus, exhauſto rubore. ad He- ren. 27 a, Ep. 67 b, Qui uerecundiæ fines ſemel trãſierit, eum bene& nauiter oportet eſſe impudentem., pro Qu. Roſ. 48 a, Pudens impudentem fraudaſſe dicitur. pro Qu. 14 a, Ore duriſsimo eſſe: id eſt, eſſe impudentem.
IMPVDENTER, confidenter, audacter. I. V. 135 b, Quam- uis audacter, quamuis impudenter.& pro Flac. 158 a,& Ep. 67 b, Impudenter facit.
IMPVDENTIA, fic. confidentia, audacia, os. Or. 220 a, Ve- recundia negandi, ſcribendi impudentiam ſuſcepi. pro Fla. 153 b, Audacia& impudentia fretus. pro Dom. 233 a, An ego tantam oculorum impudentiam habere poſsim? ut uideã, &c. de Ar. 243 b, Impudicam alicuius impudentiam repri- mere. de Ora. 99 a, Cæteros non dubitabo primùm inertiæ condemnare, deinde etiam impudentiæ.& ibi. Neſcire,&c. inſignis eſt& impudentiæ. 3
IMPVD EN TIV SCVLVS,a. Epi. 98 b, Sumus enim im-
1 pudentiuſculi, quàm per te uix licet. alids, putidiuſculi.
IMP VDICITIA, z. Oct. z31 a, Cui forma per dedecus pecu- niam& nomen nobile conſceleratũ impudicitiæ dedifſet.
IMPVDICV S, 4, um. impurus. I. A. 185½ b. de Or. 132 b, Aduer- ſus& auerſus impudicus es, Oct. 331 b.& in Sal. 275 a, Au-
1 M 67 diet Marius impudieco domino parére nos, qui ne 61978G quidem habere uoluit, niſi pudicum. de Ar. 243 b, Impudicã alicuius impudentiam reprimere. I. C. 106 b, Complexi mu lieres impudicas.& 109 a, Omnes impuri impudicique. de Leg. 166 a, Impudica loqui. b
IMPVGNA TIO, onis. Oppugnatio. Att. lib. 4. Ipſe domum P. Sullæ pro caſtris ſibi ad eam impugnationem ſumpſerat.
IMPVGNO, u. Oppugno. pro Qu. a, Hlis autem id tempus impugnandi detur, cum uitandi illorum impetus poteſtas adempta nobis erit. Attic. 284 a, Sceleratos ciues timore ab impugnanda patria deterrere.
IMPVE SIO, onis. impulſus. de Inu. 64 a, Cauſa diuiditur in impulfionem& ratio cinationem. impulſio eſt, quæ fine co- gitatione per quandam affectionem animi facere aliquid hortatur, ut amor, iracundia,& c.& 64 b, Cum impulſione aliquem cõmifiſſe quid dicet. de Vn. 197 b, Omnis coagmen
LI
tatio corporis, uel calore, uel frigore, uel aliqua impulſione uehementi labefactatur.
IMPVILL SO R, oris. Atti. 256 a, Et ſi quamuis non fueris ſuaſor & impulſor profectionis meæ, approbator certè fuiſti. J. V. 33 b, Autor G& impulſor,& ſocius ſceleris. de Pro. 72 b, O. mnis illa téẽpeſtas Cæſare impulſore& autore excitata eſt.
IMPVLSV S, ſus. in ductus, impulſio. de In. 64. b, Qui ſi mihi impulſu aliquid cõmiſerint. pro Do. 215 b.& I. V. 141 b.& S. R. 36 a, Hoc P. Clo dij impulſu factum eſt. de Na. 32 a.& de Somn. 131 a, Non alieno impulſu, ſed ſua ſponte moueri. de Som. 128 b, Sonus, qui impulſu& motu ipſorũ orbiũ effici- tur. pro Cec. 293 a,Impulſus ſcutorũ, conflictus corporum.
IMPVNE, ſine pœna uel periculo.)(. Periculo capitis. pro Mil. i90 b, Ep. 231 b, Dionyſius cum mulros liberos ſurripuif
ſet, nee ſe impunè laturum putaret, aufu git. At. 13 a, Qui nu-
mos in tribu pronunciauerit, ſi non dederit, impunè ſit. At. 184 a, Wühi ne dolere quidem impunè licet. pro S. R. 31 b,& 33 b, Homines uulgò impundè occiduntur. pro Qu. 2 b, Li. bertate uſus eſt, quo impunius dicax eſſet. de L. 16 4 a, Vt di. tator quem uellet indicta cauſa, impunè poſsit occidere. de In. 66 a, Poteſtas impunè aliquid faciendi. I. A.159 b, Qui non modò impunsè, ſed etiam cum ſumma interfectoris glo ria interfici poſsit. de D. 120 b, Hæc in metu& periculo cuͤm creduntur facilius, tum finguntur impunius. Part. uy b, Cũ lucrari impunè poſſet auri pondo decem. pro Deiot. 149 b, Vbi id quod intus eſt, mpunsè euolare poteſt. pro Clu. 4 a, Licet impunè confiteri. contra Rul. 67 b, Vt impuns in ocio eſſe poſſemus. de Orat. 159 b, In quo impunè progredi licet duos duntaxat pedes.
IMPVNIVS. aduerb. L. Impunè.
IMPVNIT AS, tz. licentia, uenia. pro Mil. unè a, Quem ſi ui⸗ ciſſet, habiturus eſſet impunitatem& licentiam ſempiter- nam. pro Pl. 259 a.& Epi. 13 a, Non mihi tantum arrogo, ut C. Plancium ſuis erga me meritis impunitatem afſecuturũ putem. in Ant. 220 a, Cæteris autem fi errorem ſuum depo- ſuerint, ueniam& impunitatem dandam puto.& Tuſcul. 218 b, Dare impunitatem peccatorum alicui. I. A. 157 a, Cum ranta gladiorum impunitas ſit. pro Seſt. 21 a, Quorum effre nacus furor alitur impunitate diuturna. I. P. S4 a, Animal er omnium ſcelerum importunitate,& omnium flagitiorum impunitate concretum. pro R. P. 126 b,& Of. 60 a, Quorum impunitas fuit non modò à iudicio, ſed etiam à ſermone. pro Milo. u0 a, Impunitatis ſpes maxima eſt illecebra pec- candi. Qu. Fr. 328 a, Gabinij abſolutio lex impunitatis pu- tatur. de Cl. 19 4 b, Iuuenilis quædam impunitas& licentia dicendi. de Naätur. 22 b, Tanta eſt impunitas garriendi. pro Pom. 216 b, Impunirtas ſcelerum. Tuſc. 21 b, Impunitas pec catorum.
IM PVNITVS, A, um. inultus, liber. in Ant. 226 a, Poſſumus hãc iniuriã inultã impunitamꝗ; dimittere.& 63 a, Vt cæte- rorum quoq; iniuriæ ſint impunitæ atq; inultæ. de Or. 104 a, Virtus tamen ius ſuum& impunitam omnium rerum li- bertatem tenere deber. I. C. 101a, Tibi uni multorum cium neces, tibi uexatio direptio ́; fociorum impunita fuit ac li bera. I. V. 215½ b, Si iſtius hæc tanta iniuria impunita diſceſſe- rit. Off. 38 b, Niſi enim multorum impunita ſcelera tuliſſe⸗ mus, nunquam ad unum tanta perueniſſet licentia.
IMPVRE ſpurcs. I. A. 160 a,Impurè& intemperanter facere aliquid.& de D. 93 b, Facere multa impurè atq; tetrè. de Fi. 98 a, Impurè& flagitiosè uiuere..
IMMPVRITA 8,tis. Hagitia, rurpitudines. I. A.161 a, Cũ omnes impuritates, pudica in domo quotidie ſuſciperes.
IMPVRVS,, um. cõtaminatiſsimus, lutulentus, ſpurcus im- probus, ſceleratus.)((Purus. At. 151 b, Ego hũc impurũ& ſce
ſeratũ puto. ꝓ Do. 222 a, Omniũ nõ bipedũ ſolũ, ſed etiã qua
drupedũ impuriſsimus. pro Q. R. 49 a, Perſona illa lutulen- ta, impura, inuiſa. de Ar. 249 a, Vr eos ludos hæc lues impu- ra pollueret. I.C. 09 a, Omnes impuri impudiciq; Avs

es aian ndoß ha aar b
14 Nan abhen ee. 1 à 6 gan ali aekeliu 1 Le. at.— 4 Knen in ..lten lenrori gac, ne na nalpercalo.), n 2„ 2 5Donyia— unhant lranum hatanc aaa a peeauacianent ſinan deiane * as 4alerr qaidem impunlam! nnas mlg unpan. occiiun n 1 n inpuniunn Gcuckaal aem ufien adicta cauſa, momꝗmn 4 deritas mpunt alemdkrnall 40 mouns led cuam camumm a pelait. dt D. nod Hrcnnutr has um angunturmunk mpund„oer zun poado deem mah 104 urai e mpane ewolrepern und coasttn. catra KA.H/Rm unui.de Orat. 43 bAud n atn ptda. VAAduerd. L.Inpun. TAB* Lentus,1eniu ee Kutg Huturn tile impuantatem K kaen AM44 Epna Nan num
lum ſus erga me merr upumnt
a A. n⸗ Crters auten Ern
4
un mel denam& unp untaten dnin u
apumtatt Cmtuns„
— nunitate,&
68 4s *
l
goer aut a Kederam impoctante der onertta. 9 KPn 2 „ muchco,
us Hat 00 040 41 Ais
6 b Inpeen
677) I MVS,, um. infimus. pro Qu. R. 48 b, Ab imis unguibus uſq,
I N
ad uerticem ſummum. de Som. 129 a, Nam terra immobilis
manens ima ſede ſemper hærer. Att. 227 a, Ex caſtris ad imã
Candauiam. ad Heren. z1 a, In diſtriburione uocem ab imis
faucibus adhibere oportet. ad Heren. 22 a, A' ſummo, à me-
dio, ab imo.
8
IN, ad, apud, pro, erga, inter. de In. 69 a, In noſtra conſuetudi-
ne multis de cauſis fit, ut rarius incidant tranſlationes. de In. 69 a, Quare non in omnem cauſam, ſed omne genus cau ſæ incidunt. de In. 64 a, Non omnes loci in omnem cauſam conueniunt. pro Quint. Ro. 47 a, In hanc formulam omnia iudicia concluſa& comprehenſa ſunt. de In. 75 a, In conceſ- ſionem præcepta dedimus.& ibid. b, In id quoq;, præcepta poſuimus, de Inu. 63 b, Tradere locos in fingula cauſarum genera.& ibid. Inuenta unamquamq; in rem exponentur. de In. 77 b, Hoc in omne factum,& in omne tempus idem ualet. de In. 80 b, Lex ſcripta communiter in plures res uel in aliquam certam rem. pro Quint. Ro. 54 a, Niſi te in ſuam litem dediſſet cognitorem.& 50 a, In hanc rem me cognito-
rem dediſti. pro Cluent. 23 a, Auditis de eo in quem iudices
non eſtis.& 59 b, Iudex in aliquem. de In. 6 b, Pater habet poteſtatem in filios. pro Cecin. 298 a, In aliquam rem affer- re rariones. Attic. 8 a, In illam orationem addidi quædam. contra Rul. 61 b, Auctio conſtituta in menſem Ianuarij. E- piſtol. 253 a,In hoc interdicto non ſolet addi, in hoc anno. in Verr. 67 b, Cum ego diem in Siciliam inquirendi perexi- guam poſtulauiſſem. pro S. R. 31 b, Aliquem eſſe dominum in ſuos. pro Clu. 36 b, In legem iurare. de In. 76 b, Inſumere laborem in aliquam rem. Attic. 25 b, Et quis in eius locum paretur. in Verr. 65 a, Nationes, quæ in amicitiam populi Romani ditionemd; eſſent. pro Pom. 10 a, Portus ueſtros in hoſtium fuiſſe poreſtatem. I. V. 95 a, In codicis extremam ce ram nomen inſimum fecit. pro Cluen. 26 a, In ſuſpicionem uocatus eſt. I. C. 105 a, Quorum æs alienum contractum in popinam non poteſt,&c. I. V. 87 b, Ea in tabulas publicas ad ærarium perſcribenda curaui. de In. 77 a, Vti aliquo uer- bo uno pluribusue in ea ſententia, in qua is qui dicet, acci- piendum eſſe demonſtrabit. Attic. 37 a, In eam ſententiam multa dixit. Attic. 6 a, Duæ epiſtolæ in eandem rationem ſcriptæ. in Verr. ↄ0 a, Cum in eam rationem pro ſuo quiſꝗ; ſenſu loqueretur. de In. 76 a, Alius in alium implicatus. pro Sext. Roſc. 22 b, Capito, qui in decem legatis erat. I. V. 67 b, Defigere furta alterius in oculis omnium. Att. 235 b. Conſi- lia in horas mutari uides. IJ. V. 114 b, Dare iudicium in certa quædam uerba, ut qui iudicet, non poſsit aliter iudicare.& 119 a, Locare aliquid in multos annos. cont. Rul. 63 a, In re- liquum tempus aliquid ſancire. I. V. 134 b, Ei honos ille in il lum annum deberi putabatur. I. V. 252 a, Verſus, qui in iſtius cupiditatem facti ſunt. pro§. R. 43 a, Summa reip. in huius periculo tentatur. contra Rul. 6ã3 a, Aurum conſumptum in monumento. contra Rul. 88 a, Concordiæ patronum me in
hunc annum reip. contfeſſus ſum. pro Rab. 94 a, Quod cri-
men in hunc maius expectas?pro Mur. 134 a, Noſtra in ali- quem ſtudia minui. pro Flac. 159 a, Athenienſes unde fru- Fedziunadeges ortæ, atq; in omnes terras diſtributæ puta-
antur. Poſtquam. zu1 b, Erat alius ad portas in multos an-
nos. pro Dom. 225 a, pro Flac. 150 a, Qui nuper ſummo cum
imperio fuerit, ſummo in amore eſſe propter nomen ipſum
imperij non potuit. pro Flacc. 155 b, Vtrum in clariſsimis ci-
uibus eſt is, qui,&c. Offic. 13 b, Hic in magnis uiris non eſt habendus:id eſt, inter magnos. pro Fl. 153 a, Prætor pecuniã in remiges imperauit. pro Fl. 155 a, Pecuniam in ædem ſacrã reficiendam perſcribunt. pro FI. 152 a, Pecunia in claſſem eſt erogata.& ibid. Nos hic in mare ſuperum& inferum ſeſter riüm ter& quadragies rogabamus. cont. Rul. 83 a, Duode- na deſcribit in ſingulos homines iugera.& 72 b, Ianitores ducentos in annos ſingulos ſtipatores corporis conſtituit. Pro Syl. 175 a, Diuiſi eas tabulas toti Italiæ, diuiſi in omnes prouincias. Tuſc. 16 8 a, Itaq; non deterret ſapientem mors, quo minus in omne tempus reip. conſulat. de Ar. 250 b, Id totum in iſtius ludos prædictum atꝗq; reſponſum eſt. Offic. 42 b, Facillimè in optimam partèẽ cognoſcuntur adoleſcen- tes, qui,&c. de Som. 128 a, Pietas in parétibus& propinquis magna eſt. de D. 80 b, Cùm magna uis uideretur eſſe in mõ- ſtris inrerpretandis, in aruſpicum diſciplina. pro Seſt. 25 b, Quis eſt Italiæ locus? in quo non fixum ſit in publicis mo- numentis ſtudium ſalutis meæ?& 7 a, Habebit ſenatus in hunc annum quem ſequatur. pro Cæl. 0 a, Dij nunquã prę- ſentis fraudis pœnas in diem reſeruant. pro Seſt. 7 a, Alter multos planè in omnes partes fefellit. pro Cor. 59 a, Eſt e- nim in populum Romanum graue, non poſſe,&c.& ibidẽè, In ſocios uerò iniurioſum& contumelioſum, ijs præmijs excluſos eſſe,&c.& 64 b, Vt in ſingulas colonias ternos ci- ues Romanos facere poſſet,&æ 6 5 b, Multi in ciuitate recepti
1 N 678 ex liberis populis.& 66 a, Cum præſertim in genus ipſum accuſationis,& nomen eiuſmodi præmium nemini iucun- dum eſſe poſsit.& 67 b, Suſcipere odium infinitum in ali- quo. in An. 258 b, Quæ autem eſt iſta ſententia, ut in hodier num diẽ ueſtitus mutetur. de Pro. 70 a, Is Imperator in poœ- nam exercitus expetitus eſſe uidetur. Offic. 63 b; Et ſimul ad cœnam inuirauit in poſterum diem. de Diuin. 84 a, Capito- linis iniecit ſedibus ignes.& ¹1 b, Solis defectiones, item ꝗ; lunæ, prædicuntur in multos annos. in Anto. 203 a,Summo ſtudio oprimoq;, in rempub. conſenſu. de Diuin. 120 a, In o- mne corpus diuiſo& multiplicato cibo.& 131 b, Hoc fi eſt in libris, in quem hominem,& in quod tempus eſt? de Far.
143 b, Hæc commutrari ex ueris in falſa non poſſunt. in Ant.
232 b, Qui ſe conſulatum in Bruti locum petere profitetur. Epi. 84 a, Quidètu in lictoribus, in toga prætexta eſſe con- ſulatum putas I. P. ↄ3 b, Plebs in cuius tu infamiam, ea quæ per latrones de me egeras, contuliſti. I. A. 236 a, Ni Brurum colligaſſemus in Græciam.& 165 b, Is hanc rem in Ciliciam ad oſtium fluminis Cydani confeciſſet.& 1⁷⁸ν a, In eius te- trarchiam ex Græcis comirt ibus ſuis collocarat.& 166 b, In huius me confilij ſocietate tanquam in equum Troianum, cum principibus includi non recuſo.& 1⁷5 a, Qui in proxi- mum annum conſulatum peteres.& 184 a, Caſar patrimo- nium ſuum in ſalutem reipub. collocauit. Alter inſitus in Lælios,&c. L. Inſero. Calor inſitus in nobis,&c. L. Inſitus. de Pro. 70 a, Omitto iuriſdictionem in libera ciuitate con- tra leges.& ibid. b, De pecunijs creditis dicere ius in libe- ros populos contra leges. de Ora. 127 a, Tum omnem ora- tionem conuerti in increpandam Cæpionis fugam.& ibi.
In deplorandum interitum exercitus. l. V. 13 a, in hanc rem
teſtem totam Siciliam citabo. Atric. 4 6 a, In aliquem, uel in ſeipſum peccare:id eſt, contra. I. V. 172 a, Minus tribus me- dimnis in iugerum nemo dedit.& 14 b, In frumentum im-
peratum H-S. duo detricies in annos ſingulos Verri decer-
nebantur.& 187 a,In medimna fingula H-S. quinos denos dediſti. de Oraror. i0 a, Amor in patriam. I. V. 205 a, b, Com mittere ſe in conſpectum alicuius.& 204 b, Magnum ſum- ptum in Timarchidis prandium fe ci.& 234 a, Cum ad præ- torem in ius adiſſemus.& 255 b, Pecuniæ erogatæ in ope- rum locationes falſas.& ibid. Includere aliquem in cuſto- dias. de N. i8 b, Solem in deorum natura ponere.& 17 a, E- pigramma Catuli in Roſcium: id eſt, in laudem eius. de Or. 141 a, Scribere carmen in aliquem: id eſt, in laudem. Atti. 66 a, Eſt pondus apud ruſticos in memoriam patris: id eſt, ob memoriam. de Nat. 39 b, Diana omniuaga, quod in ſeptem
numeratur, tanquam uagantibus inter ſeptem ſtellas erran
tes. Attic. 73 b, Sed ego hane adεiæsꝝ in unum annum medi- ratus ſum. I. V. 250 b, Hoſtilem in mo dum ſæuire. Atti. 76 b, Incredibilem in modum concurſus fuit ex agris. de Natur. 51 a, Aues, quæ ſe in mari mergunt.& 53 b, Sanguis à corde in totum corpus diſtribuitur.& ibid. Quæ confecta in reli- quum corpus diuidantur. Attic. 85 a, Nec id ſatis efficitur in uſuram menſtruam. de N. 61 a, Quod perſpicuum eſt in iſtã partem. Attic. 93 a, Scaptius centeſimis, renouato in fingu- los annos fœnore contentus non fuit.& ibid. b, Hunc ego ſi in præfectis habuiſſem, quem tu hominem putares?& un b, Si quid offendimus in genere noſtro, id fit maius quàm, &c. Offic. 68 a, Id quàm iniuſtum in patriam eſſet, non ui- debat. de Sen. 9i b, Quæ ſecundum naturam fiunt, ſunt ha- benda in bonis. de Leg. 162 a, Dolor in maximis malis duci rur. de Amic. 104 a, In Remp. in magna aliqua re peccare.& ibidem, In aliquem aliquid efficere. de Le. 164 b, Obſequia in homines: id eſt, erga.& ibid. Cerimoniæ religionesq́; in deos.& 177 a, Athenæ multa utilia in uita hominum arttule re.& 155 a, Minores magiſtratus plures in prælia ſunto.& 185 a, Ego in iſta ſum ſententia, qua te fuiſſe ſemper ſo. de Vn. 195 b, Et cum inueneris, indicare in uulgus nefas& 196 b, Quod in cernendi ſenſum caderet. pro R. P. 128 Nulla pecunia Gabinio nifi in rem militarem data eſt/ 1z0 a, Quærere inuidiam in aliquem. de Natur. 77 a, Impietas in deos, iniuria in homines: id eſt, contra. Attic. 59 a, In hocthe cam nummariam neretexeris: id eſt, ob hoc.& 149 a, Multa diſputas huic ſententiæ conuenientia. de Ora. 94 b, Neque hæc in eam ſentenriam diſpuro, ut,&c. Attic. u⸗ b, Id ego in eam partem accepi, hæc oppida,&c. de Or. 99 a, Agere lege in hæreditatem paternam.& ibid. Tabellæ quibus id ſcri- ptum erat,&c.& 100 a, Mulier quææ in concubinæ locum du ceretur: id eſt, pro concubina.& 103 a, Inflammare populũ in improbos.& ioi a, Magno amore inflãmatum eſſe in pa- triam. Attic. 119 b, Quid in utramꝗq; partem mihi in mentẽ ueniat, explicabo breui. de Orat. 104 b, Cùm Galba pupil- lum pens in humeros ſuos extuliſſet.& 168 b, Patris ſtudiũ in filijs erudiendis. Atti. 122 b, In ſumptum mutuari ab ali- quo. de Or. 4 b, Ambulare in ſole. Att. 130 b, Cõmittere le- F 2 giones

1 N 6— 4 nes in onſpectum hoſtium. de Or. 124 2,Indulganam n liberos noſtros.& ib. Viuereè in diem.)6. Piteruue 15 are.& 126 a, Puer qui tibi in tutelam eſt tradi- tempus ſpectarc.& 126 ,Puer quls ias partes facultas tus.& 128 b, Omnium rerum in contrarlas P enirer ino⸗ ex ijſdem ſuppeditatur locis.& ibid. Hoc konn nirde ma⸗ mnes luſcos.& 129 a, Sed ut in Scæuolam con üin z84 Aica Craſſus, ſic in Bruto utrod genere bngnea, 1 dd idem in bono ſeruo dici ſolet.& ibi. Ridicu lum illud ue . 8 b, Eſti tam orationem confun- in furace ſeruo.& 138 b, Eſt id in totam o un⸗ dendum.& ibi. In ignem poſita eſt. de Or. 4 b. In quo igi- tur homines exhorreſcuntèin quo ArlamnakeAer137 Re- ponere aliquem in ſuis. pro Qu. R. 45 b, Quo inger, nen iniuratus referre noluit, id in litem iurare non dubitat. t. 475 a, Non poſſum præ fletu diutius in hoc loco ommora⸗ ri. pro Clu. 5o a, Redigere aliquem in poteſtate ſua. Atti. 183 b, Ceſar itinera ita facit, ut multos dies in oppidum ponat. &4 a, Melius in peſsimis nihil fuit.& 203 a, Horti Juam in diem proſcripti fint, uelim ſcire. de Qla. 173 b, Fannius i mediocribus oratoribus habitus eſt: id eſt, inter. pro Qu. R. 53 a, Si H-S. millies in iudiciu m haberes. I. C. 113 a, Recita- tæ ſunt tabellæ in eadem ferè ſententia. Attic. 212 a, Da te ln ſermonem. de Clar. 178 b, Extat in eam legem oratio. Offic. 6 b, Id quod apud Platonem eſt in philoſophos diekuan Ar: 228 b, Si humaniter& amabiliter in mecogitare uis. de Cl. 190 a, Verbum in longius ductum. Attic. 241 a, Præſidia ſunt in multos annos prouiſa, de Clar. 195 a, In hoc ſpacio, Kin his poſt ædilitarem annis. pro Quin. R 46 a, Hoc nomen in codicem acceptum& expenſum eſſe debuit.& ·b. Nomina in codicem digeſta habes., de Cl. 196 b, Genus dicendi uer- bis incitatum, in quò fuit Aeſchylus.& ib. Turba patrono- rum quam congeſsi in hunc ſermonem. At. 251 a, Hæc ſcripſi in eam partem, ne me motum putares. pro Cec. 289 a, In eas ipſas res quas improbiſsimè fecit, teſtimonia ſumpſit. a Brut.* Duri fuimus in Dolabella.& ibi. In duces uehemés, in milites liberalis. Attic. 276 a, Atq; hoc mihi in te placuit. Aequabiliter in omnia gen era fuſa oratio. Aequabiliter in omni ſermone fuſum,&c. pro Cl. 54 a, Venenum additum in aliqua parte panis. de Or. 209 a, De ſuis in rempublicam meritis dicere. Orat. 2u8 a, Pæan commodè in ſoluram ora- rionem illigatur. pro Qu. i b, Hæ contra nos ambæ faciunt in hec tempore. pro Clu. 57 b, Mulier in familiæ luctum at- que in priuignorum funus nupᷓfit. pro Quin. i b, In ea ip ſa uerba, quæ aduerſarius ediderit, iudicium accipere. Qu. Fr. 302 b, Tradere aliquem in cuſtodiam, uel in publicum ‚uel in piſtrinum. Verſari in controuerſia. L. Controuerſia. pro Qu. 17 a, Verſari in diſcrimen. pro S. R. 20 a, Qui ex ciuitate in ſenatum delecti eſtis.& 27 5 In eam partem potius pec- cant, que eſt cautior. Q. F. zum balIn eam tabulam magni riſus conſequebantur.& 312 a, Pecunia Pompeio decreta in rem frumentariam.& ibi. S. C. factum eſt in Afranij ſententiam. pro Qu. Roſ. 46 b, Quis in hanc rem fuit arbiteripro Font. 273 a, Titurius quaternòs denarios in ſin gulas uini ampho ras portorij nomine exegit. Quint. Frat. 315 b, Is ſe ternis nu mis in pedem tecum tranſegiſſe dicebat. ad Her. 4 a, Si quæ antè& pòſt& in ipſa facta erunt, comprehendemus Item: Illib eralis in aliquem& negligens in amicos,& intolerabi- lis in omnes. uide in ſuis uocabulis. Ep. 224 b, In parditis ac deſperatis aliquid habere. ad Her. 33 b, Cuùm dictis quibuſ- dam reliquum relinquitur in audientium iudicium. ad He. 40 b, Illi gladium in latere defixit. Epi. 28 b, Legiones quæ decretæ ſunt in Syriam. In uitio eſſe. L. Vitium.
IN ante diem. I. C. i, Dixi in ante diem quintum Calendarum Nouembris. At. li. 2, In ante diem X V. cal. diſtulit,
IN diem& in horam uiuere. L. Viuòo.
IN dies. L. Indies, ſuo loco.
INAEDIFICO, zs. ædifico. de Ar. 250 a, In domo tua eſt inæ dificatum ſacellum.& 291 a.
INAEQVABII.IS,e. Part. 230 b, Inæquabilis uarietas.
INAESTIMABILIS,le.)(Aeſtimabile. de Ein. 94 a.
INALPIN Lorum. Alpium incolæ. Ep. 169 b, Progreſſus ſum ad Inalpinos cum exercitu Bruti.
INAMBVLATIO)onus. ad Her. z1 a.
INAMBVI. O, s. deambulo. de Ora. 109 b, Cum etiam tum in lecto Craſſus eſſet, Antonius autem inambularet cũ Cot ta in porticu. I. V. 206 b, Prætor quieſcebat, illi inambula- bant. Att. 90 b,& Epi. 164 b, Ante lucem inambulabã domi. de L.e. 159 a, In uiridi opacaq́; ripa inammbulare.& ¹6 b, Ro- mulus non longè àtuis ædibus inambulans dixit,&c. Aca. 42 a, Quia diſputabant inambulantes in Lycio.
INANIMATV S, 4,um. inanimis, muta& expers animi res. A.-Animal animatum. de N. 9 a,& 67 b,& de Am. 109 a, Res inanimatæ atq; mutæ. Off. 34 b, Inanimata, ut aurum, argen tum,&c.
INANIMW S,4,„m, inanimatus.). Animal. Acad. 0 b.& de
I N 680
D. 128 b, I. V. 171 a, Omnia muta atq; inanima eommoueren
rur. Hic tamen inanimalia legit Iulius Seuerianus in Rheto
rica, de Affectibus præcipiens. eoque ipſe ibidem uerbo u- titur.& Tuſc. 242 a, Inanimi.)(„Animati. de N. 41 a, Inani- ma natura. Tuſc. 159 b, Inanimum enim eſt omne quod pul ſu agitatur externo: quod autem eſt animatum, id Pulſu cis tur interiore..
INANIS, ne. uacuus, ſuperuacuus, ſine cauſa, caſſus, uanus, )(-Plenus. de Nat. 19 b, Quid reliqua deſcriptio omnium corporis partiumt in qua nihil inane, nihil fine cauſa, nihil ſuperuacuum eſt. de Nat. 14 b, Nihil eſt quod uacet corpo- re, corporibus omnis obfidetur lo cus, ita nullum inans el- ſe poteſt. de Fat. i¼α a, Cum uas inane dicimus, non ita lo- quimur ut phyfici, quibus inane eſſe nihil placet, led ita‚ ut
uerbi cauſa, ſine aqua uas eſſe dicamus. Ac. 31 b, Tu ne ina-
ne quicquã putas eſſe? cum ita co mpleta& ο nterta ſinc o-
mnia, ut& quod mouebitur corporũ cedat,& qua quicq;
cefſſerit, aliud illicò ſubſequatur. de Fl. 52 a, Iufinitũ, inane, in quo nec ſummũ, nec infimũü, nec mediũ, nec ultimu, nec
extremũ ſit. Ac. 29 b, Leucippus plenum& inane. At. 223 a,
Structores ad frumentũ profecti inanes redierũt. Off. 33 b,
Ad quos cum tanquã ad mercaturã bonarũ artium ſis pro
fectus, inanẽ redire turpiſsimũ eſt. Tuic. 252 a, Quod nos
honeſtum dicimus, id illi caſſum quiddam& inanis uocis
ſono decoratum eſſe dicunt. Epiſt. 9 4 a, Inanes eſſe meas li
teras quàm nullas malui. Att. 131 b, Mittere tabellariũ cum
inanib. epiſtolis. I. V. 41 a, Equus inanis, cui nemo inſidet, de Or. 88 a, Sed deinceps omnia plena conſiliorum, inania uerborum uidemus. pro Mur. 130 a, Hæc inaniſsima pru- dentiæ reperta ſunt. I. C. 100 b, Omnes cõſulares ſimul at- que aſſediſti, partem illam ſubſelliorum nudam arq; inans reliquerunt. in Vat. 125 b, Domus exornata& inſtructa.)(.
Nuda& inanis. Epiſt. 27 b, Nulla enim abs te per hos dies
epiſtola inanis aliqua re utili& ſuaui uenerat. I. V. 4 bA-
ger Agyrinenſis ſeptuaginta aratoribus inanior eſt. Tuſc.
199 b, Niſi uellent uoces inanes fundere. de Or. 86 b, Inanis
elocutio ac penè puerilis. de D. 135 a. Falſa& inania ſomnia
humana eſſe. At. 27+ a, Inanis ſpecies clementiæ. pro Qu. R.
52 a, Inani& tenui ſpere contolaris. pro Mil. 120 2, 0 ſpes fallaces, â cogitationes inanes meæ. de Fini. 58 b, Inanium cupiditate nec modus ullus, nec finis inueniri poreſt. pro Clu. 32 a, Miſerrimus& inaniſsimus.
INANITAS, tz. inane, uanitas. de Fa. 14 4 a, Cùm duo indi- uidua per inanitatè ferantur,&c. Tuſ. 190 b. In ſumma ina- nitate uerſamur. de Pin. 58 a, Vt ſapiens ſolum amputata& circumciſa inanitate omni& errore, naturę finibus conten tus ſine ægritudine poſsit,& ſine metu uiuere.
INANITER, fals O. Acad. 10 a, Cum ſit incertum, uerè inani
ter ne moueatur. Tuſc. z12 a, Cum& inaniter& effusè ani= mus exultat.
INAPPARATIO, nzs. nullus apparatus. ad Her. 7 b.)(Ap⸗ parario.
INAVDILO, du. audio, exaudio, dicitur de rebus occultis E- piſtol. 14 b, Aquini coniilia ſunt inita de me, quæ te uideo inaudiſſe. Attic. lib. 6, N unquid de quo inaudiſti Ep. Quo- rum erupit illa uox, de qua ego exte primùm inaudieram. Panſæ. 1.
INAVODIBILIS, qui non eſt audiendus, inſolens, perditus. Att. 249 b, An fidem infirmer filio inaudibili.
INAVDITVS, a, um. inufitatus. de Or. 96 a, Nihil dicam re- conditum, nihil expectatione ueſtra dignum, nihil aut inau ditum uobis, aut cuiquam nouum.& 97 a, Quanquam ea ſunt nobis quoq; non inaudita. I. V. 36 a, Res in omni me- moria omnino inaudirta. Res ne fando quidem audita. L. Faris. de Ar. 257 b, Sacra maribus inuiſa& inaudita. pro Ra- 9² b, Supplicia inuſitara, crudelitas inaudirta. pro Quin. b, Inaudira criminatione aduerſariorum.
IN AVGVR O, as. initior, conſecro, dedico. I. A. 18r a, Cur nõ inaugurare?& ibi, Vide qui te inauguret,&c. de Cl. 165a, Et inauguratum ab eodem me recordabor. pro Dom. 241 3, Templum inauguratum: id eſt, curia.
INA V KATVS, ta, tum. auratus. I. C. u a, Romulus inaura- tus in Capitolio. Att. 88 a, Turma inauratorum equeſtriũ. Tuſc. 157 b, Pellis inaurata arietis. de D. 90 a, Columna ex- trinſecus inaurata. de Or. 154,& I. V. 119 a,& 131 b, Non inau rata ſtatua decorari, ſed aurea. ad Her. 38 b, Palla inaurata indutus.
INAVRO, a.. auro tego. Epi. i0r a, Moriar ni(quæ tua gloria eſt)puto te malle a Cæſare conſuli, quàm inaurari.
INAVSPICATOauſpicio non captato, malis ominibus, de D. 87 a, T. Gracchus tabernaculum uiriò cepit impru- dens, quod inauſpicatò pomerium tranſgreſſus eſt. de Diu⸗ §6 a, Vitiò nauigare.& ibi. b, Auerſa aui ſoluere..
INCALLID Eincaurè. Of. 76 b, Nõ incallide tergiuerſari.
———— INCAL
* 4

681 1 N ö INCALLID VS, 4, um. ſimplex, antiquus, incautus.)(.Calli dus. pro Cl. 7 a, Seruus non incallidus, ſed frugi atq; inte- ger. Epiſt. 389 a, Quòd ſi quis me aſtutiorem fingit, quid po- teſt eſſe incallidius, quàm nunc committere,& c.& de In. 42 b, Non incallidi ho m ines. INCAVTE) incallidè. At. 10 ⅝ a, Stultè omnia& incautè agi s ludico. INCAVTVS, a, um. improuidus. in Ant. 231 a, Trebonius op preſſus eſt ab hoſte incautus. Epi. 142 b, Incautior fuiſſem. de Na. 26 a,& pro S. R. 21 b, Næ ego incautus, qui cũ Acade- mico& codẽ rhetore congredi conatus ſum. pro Pl. 270 a, Qui te incautũ nunc tuo loco dimouere potuerunt. de Cl. 187 b, M. Meſſala prudens, acutus, minimè incautus. INCEDO, u. ingredior, ambulo. de in. 67 a, Facilius autem ad inuentionẽ animus incedet, ſi pertractabit,&c. de D. 90 b, Tum uiſam belluam quacunq; incederet, omnia arbuſta, uirgulta, tecta peruertere. Ora. ¹99 a, primo ſummiſsius, deinde preſsius, pôſt ſenſim incedens exultauit audacius.
nug 4 pro Seſt. 6 b, Alter 6 dij boni quàm teter incedebat, quàm
— di truculentus, quàm terribilis aſpectu. Cæl. Ep. 11¹9 a, Pudeat
5— 4 kimact Ta. te auſum illum unquã eſſe incedere tanquã tuum competi- N an. torem. Ep. 22 b, Repentè uerò inceſsi omnibus læticijs.
4e aad n aulla nala. K 4 Plans an 1L us. ehdlmne
INCENDIVM, dj. ardor, flamma. Par. 121 b, Qui incendiũ fecerit? ædes nympharum manu tua deflagrauerunt. 106 b, Cades, incẽdia, rapinæ,&c. pro Mu. 136 b, Reſpõ dit, ſi quod
4al energ en eſſet in ſuas fortunas incendium excitatum, id ſe non aqua, 8 2. 3—. 4. 2 deuas pro M leumie ſed ruina reſtincturum. Antequam. ¹93 b, Arcem urbis ab in 4 7. Hs. 1 1. 3„ ₰... Nks ſans. 1.C. 0 An cendio& flamma liberaui. I, C. 103 a, An te nõ exiſtimas in-
8 5. Oaaa cin lran llam ladele ⸗ e. a Na h Domn m“ — 15424 te atih& ſm 1— — peaga: 4 ar Panda uan 1eullent anc manas fandcr 4ua m puerun. d- D.z Hühm 1d. A, Alaaaus peca denatag A tanas pets cdatouan. in Mt epteac Anne- nex. Kernu 81 2** 99421 Allat, ae dn mann Mierruna Amamfaimm.
4 Aanc, 2unrtan de Fauz(a mantat kerantar Kt. Tazahha Hamar de km. a Nt lapiem uuma Alaranc oai Kerroteunm in ruutias poſunt,A inenanun 1K. s. A24.10 4 Canitnerdar duatur. Taf. a(anKunmmls
4ATIO,s nallas appennarhe
— 3
uidiæ incendio conflagraturum? de Leg. lib. 2. Incendium
acerbuwg/.. INCEND O, dis, di, ſum. inflammo, incendium facio, ignem uel faces infero uel ſubijcio, comburo, cremo, cupiditatem do, incito. I. V. 263 a, Claſsis populi Rom. capta atq; incenſa eſt.& Ac. 22 b, ter. I. C. 112 b, Quod Saturnalib. urbem incen di placeret. de N. 47 b, Qui tabellarium incenderit.& pro Rab. 9 b, De tabellario inceſo. At. 138 b, Naues quibus uſus non eſt, omnes aut præcidiſſe aut incendiſſe dicunt. de Ar. 257 b, Qui templum earum inflammauit dearum, quarum ope alijs incendijs ſubuenitur. de Le. 181 b, Nec antè ſepul- chrum eſt, quàm iuſta facta& corpus incenſum. de Ora. 125 b, Incendere iudices.& 126 a, Nulla mens poteſt incendi, ni- ſi inflammatus ipſe ad eam& ardens acceſſeris. de Le. 188 b, Et aliquando incenditur,& quidem ſæpe ſedatur. de F. 140 b, Oratoria ſtudia, quibus etiam te incendi, quanquam fla- grantiſsimum acceperam. de Or. 93 a, Cum ab ineunte æta te incenſus eſſem ſtudio utriuſq; ueſtrm. Ep. 67 a, Meq; ita uel cepit, uel incendit, ut cuperem,&c. Tuſc. 157 b, Corpo-
ſ Cum incendiſſes cupiditatem meam conſuetudinis augen dæ noſtræ. Ep. uu, Cæſar à Craſſo in me eſt incenſus. Epi. 84
ad ſtudia gloria. item, Incendi ira. Tuſc. 199 b, Incendere o- dores. I. V. 218 b, Incendere thura& odores.
INCENSIO, nt. incendium. I. C. 112 b, Annus poſt Capito- lij incenſionem uigefimus. pro Syl. 173 a, Incenfione urbem, internicione ciues, uaſtitate Italiam, interitu rempublicam liberaui. 1
0 ☛ die Samredun —f–“ coaila ſunt niudenefe ö 5 5. NXunaud 4e 9on ui ll 202 46 ascgo etksfän
14 nas tR udean nie
* 4 3
I. V. 126 b, Iſte uehementer Sthenio incenſus hoſpitium ei re nunciat.& pro S. R. 24 a, Incenſus pater,&c. de Opt. 245 a, Inimicitijs incenſa contentio. pro Clu. 56 a, Mulier incenſa odio priſtino. At. 90 a, Placatus.)((Ira incenſus. de Prou. 76
ait. sdem inürmer A¹0 9 uu 3* 8 7. muftata.-
ris facibus inflammari& incendi ad cupiditates. Epi. 255 b,
a, Voluntas officio incenſa. Tuſ. 148 b, Omnes incendantur
1 N b 682² omniũ. Att. 256 a, Quis incertis in rebus offendet Antoniũ? de Sen. 91 b, Quid enim eſt ſtultius, quàm incerta pro certis habere? At. 5 a, Incertus eram ubi eſſet.& 191a, Non incer- tum puto de ſorte mea. Top. 226 b, Stabile.)(Incertum.
1INCES SIO, onis. reprehẽéſio, aculeus, morſus, ab Inceſſo. eſt
1
enim Inceſſere, iactu uerbis ue aliquem impetere, figere,&e reprehendere. Att. li. 12, Calendæ uit andæ fuerunt, inceſsio- numꝗ;, apxiνα fugienda. Sic legit Paulus Aldi F. Colinæi codice legitur, mearumꝗ; actionum xατνuæ:nõ malè, mea quidem ſententia.
NCESS VS, ſus. ingreſſus, greſſus. Ora. 202 a, Status erectus
& celſus, rarus inceſſus, nec ita longus. de Ein. 80 b, Fingere fibi uultum& inceſſum, ut grauior uideatur. Qu. Fr. 300 b,
Homo leuis ac ſordidus, ſed tamen equeſtri inceſſu Catie- nus. Offi. 26 a, Status, inceſſus, ſeſsio, accubatio. I. P. 84 b, At fuit inceſſus ſaltem Capua dignus, pro Cæl. 47 b, Non ſo-— lùm inceſſu, ſed ornatu atq; comitatu.
INCEST E,fœdsè, turpiter. pro Cæl. 44 b, Ideo aquam ad-
INCESTVML ſt. flagitium inceſtum,&
duxit, ut ea tu inceſtè uterere? inceſtum ſtuprum. I. P. 100 a, Quis eum inceſto liberatum, non eos qui ita iudi
carant, pari ſcelere aſtrictos arbitratur. Tuſ. 225 b, Stupra di
co& corruptelas& adulteria, inceſta deniq́;. de Leg. 174 a, Inceſtũ pontifices fupremo ſupplicio ſarciunto.& 178 a, De periurijs& inceſtis. de In. 56 b, Peperit, fecit igitur inceſtũ.
INCESTV S,, um. pro Dom. 23 4 b, Iſte qui non ſolùm aſpe
ctus, ſed inceſto ffagitio& ſtupro polluit cerimonias.& de Ar. 244 a, Clo dius ex inceſto ſtupro emiſſus. I. 4. 231 b, Cum uerborum cõrumelijs optimũ uirum inceſto ore laceraſſet.
INCES TVS, ſtus. inceſtum. L. Inceſtum. de N. 74 b, Poſtero
die de inceſtu. de Cl. 175 b, Oratio pro Fuluio de inceſtu.
1 NC HOATVS, ta, tum. imperfectus.)(Perfectus. Offl. 49 a,
b, Operi inchoato, propè tamen abſoluto tanquam faſtigiũ imponimus. Top. 226 b, Perfecta anteponuntur inchoatis. de Cla. Præclara inchoata multa, perfecta non planè. de O- rat. 85 a, Quæ pueris nobis inchoata atq; rudia exciderunt.
Att. 2zu1 b, Tantum nolebam, aut non abſolutum Bruto, aut Balbo inchoatum dari. Off. 3z a, Cognitio contemplatiod; naturæ manca atq́ inchoara ſit, ſi,&cc. de Ei. 109 b, Hoc auts
inchoati cuiuſdam officij eſt, non perfecti. de L. 161 b, Prima & inchoata intelligentia. Offl. 54 a, Nemo pictor eſt inuen-
tus, qui Veneris eam partem, quam Apelles inchoatam reli
quit, abſolueret. 6
A,S..... 1INCHO O, 2. ſementem facio, incipio, exordior, attingo, in
INCENSVS, a, ſum, inflammatus, iratus, qui cenſus non eſt.
n Albil xpectaroas. 4 G b, Nec imperatorem incenſum ad rempublicam bene geren
, 22 Aremmn um 68 dam reuocare. pro Flac. Ad hæc prædia incenſa dedicauiſti.
820 208 an4 1 5 8 INCENS VS,non cenſus. pro Cec. 304 a, Quum autem in-
„no Maudts 1 nE„ Lau cenſum uendidit, hoc iudicat, quum is qui in ſeruitute iu-
-“ nundas man iugs ſta fuerit, cenſu liberetur: eum qui quum liber eſſet, cenſeri 1 ütunh credebesm 1 noluerit, ipſum ſibi libertatem abiudicaſe.
PA Kane aduerunio 9 INCERTVS, a,um. obſcurus, fallax, opinabilis, in opinione nanasndac Lard ab dubia, in caſu poſitus, auſpicia non conſtant. Offi. 34 a, Qui 4OA mane— alia certa, alia incerta eſſe dicunt. pro Mu. 132 a, Nihil eſt in- AA 5, 4e gun orda s certius uulgo, nihil obſcurius uoluntate hominum, nihil uM 45b todem er Kaum. 1 fallacius ratione tota comitiorum. pro Mu. 140 a, Ridiculũ aan— uu 1Cus 4 eſt, quod eſt dubium, id relinquere incertum: quod nemini 1154— dubiũ poteſt eſſe, id iudicare. Att. 281 b, Non ignoras quàm 1 D 9 940⸗ ſint incerti animi hominum& exitus præliorũ.& I. A. 247 —— 3by a, Incertus exitus belli eſt. pro Milo. uz a, Incerti exitus pu- E Mn 4Orn 4 1n ⸗ gnarũ Marsq communis. pro Q15 b, Incertus futuri tempo masr4 S4 u iHle. ris euentus. At. 102 b, Armorũ exitus ſemper incerti. I. V. 263
icuotu 21 b, Aetas puerilis maximè lubrica arq; incerta. Or. 205 b, Di- 310” na cendi ancipites incertiq; caſus. Aca. 14 b, Ea dico incerta, 2ot Lre waſah en 997 quæ AArnæ Græci. contra Rull. 79 a, Suſpenſus& incertus ale4C 25 noact vch obſcura ſpe pendeo. pro Ce. 299 b, Omnia in dubium incer 03 10 Au deraacalun gb tumq; reuocari.& 292 b, Ad incertũ reuocari poſſeſsiones
T.Guedas nenuuba is . 4f dad 92 e 340E7 8 10!⸗
formo.)(„Finio, pertexo, perficio. de Pro. 73 a, Si idem extre ma perſequitur qui inchoauit, am omnia perfecta uidebi- mus. pro Arch. 191 a, Nam quas res nos geſsimus,&c. attigit his uerfibus& inchoauir, quibus auditis,&c. hunc ad perfi- ciendum hortatus ſum. Aca. 40 b, Philoſophiam mulris lo eis inchoaui. de Cl. 166 a, Quod mihi nuper in Tuſculano inchoaſti de oratoribus, quando,&c. Itẽé: Meos libros, quos expectas, inchoaui, ſed conficere non poſſum his diebus. ꝓ Dom. 240 a, Cum nouum delubrum in urbis clariſſimo lo co nefando quodam inſtituto inchoares. pro Syl. 181 a, Quę ita à fortuna deformata ſunt, ut tamen à natura inchoata compareant. Or. 199 b, Inchoare& informare oratorè per- fectum. de Leg. 165 a, Communis intelligentia nobis notas res efficit, easq; in animis noſtris inchoauit, ut,&c. de Diui- 104 a, Sed ita à principio incho atum eſſe mundum, ut,&c. de Finib. u4 a, Natura hominem inchoat, ſapientia perfi- cir. de Nat. iz a, Difficile erat rem tantam inchoatam relin- quere. Atric, 170 a, Sementem alicuius rei fieri: id eſt, in- choari. 2
1NCID O, du. incurro, inuenio. Of. 6 b, Dum alterum iuſticig
genus affequuntur, òcc. in alterum incidant.& ibid. Qui dum altero iniuſticiæ genere uacant, in alrerum incurrunt. & ad Heren.5 b, Dum eam uitaſtis uituperationem, quæ, &c. eam inueniſtis, ut timidi putaremini. pro Planc. 362 b, Sed eum accuſo, qui in me incurrit atque incidit. Officior. 6 a, Cum in imperiorum, honorum, gloriæ'iue cupiditatẽ in- ciderint. Officior. 30 b, Eorum autem ipſorumn quæ hone- ſta ſunt, poteſt incidere ſæpe contentio. de Inuent. 69 a, In noſtra conſuetudine rarius incidunt tranſlationes.& ibid. In ipfis iudicijs rarius incidunt. de Orat. 122 a, Nihil te effu- giet,& omne quod erit in re occurret atque incidet. Attic. 237 a, Si rectè is, qui hanc epiſtolam tulit, in ipſum tuum diẽ incidit: id eſt, in tuum diem natalem. pro Cluen. 21 b, M. Au rius captus in Qu. Sergij manus incidit. pro Plan. 263 a, In- cidere in aliquem. pro S. R. 44 a, Milites alicubi collocare, in quos ſi qui ex acie fugerint, de improuiſo incidant. de Orat. 87 a, Nihil incidit poſtea ciuitati mali, quod non im- pendére illi tanto antè uiderint. Attic. 79 b, Faciesq́; me in quem diem Romana incidunt myſteria, certiorem. I. P. 8r a, Cum in calẽdas Ianuarias compitalitiorũ dies incidiſſent. — F 3 Att.

At. 30 b, Vedius cum omnia obſignaret, in V edianas res n. cidit. Top. 227 b, Non omnes loci incidüt in omnè Tuxite nem. de Fat. 141 a, Saxum cx ſpelunca in crura eius inci lir. pro Plan. 280 a, Cum hic in me incidir, cõplexus eſt. n var. 145 b, Sanè homini præter opinionem improuiſo incidi. I.
118
V. 62 b, Non conſultò, ſed caſu in eorum mentionem inci- di.& de Orar. 94 a,Incidere in aliquem ſermonem.& pro Cæl. 40 b, Quoniam huc incidi. Epiſt. 136 a, Incidunt in ſer monc uario multa. de Am. 95 b, Tum memini in eum ſer- monemi illũ incidere, qui tum,&cc. At. 252 a, Ego enim in ua- rios ſermones incidebam. de Cl. 165 b, Cum in eam nuper ex ſermone quodam incidiſſemus. Of. 7 a, Sed eidüns ſe pe tempora, cùm ea quæ,&cc. Qu. Fr. 32 b, Hiſce literis nihi ferè ſeribo, quod fi in alicuius manus inciderit, moleſtè fe- rendum ſit. Orat. 200 b, Quorum ætas in eorum tempora, quos nominaui, incidit. Epiſt. 156 b, Si caſus inciderit, pro uobis mori non recuſabo. Ep. 73 a, Cogita tales caſus inci- diſſe multis uiris fortiſsimis. Ep. 64 b; Incidere fortuitò ad aliquid agendum. de Fin. 125 b, Incidere in peccatum. I. 4. 193 b, Bellua, quæ quoniam incidit in foueam, obruatur. e Fin. u5 b, Quod cuiq; in mentem incidit. Epiſt. 156 b, Ex la- bore incidere in febriculam. I. P. 89 b, Incidere in furorẽ& inſaniam. Ep: 201 a, Incidere in morbum. 8 INCIDO, dt. cædo, reſeco, ſecurim inijcio, præcido, elido. At. 55 a, Qui mihi pennas inciderant, nolunt eaſdem rena- ſci.& Epi. 86 b, Si gradus ſcalarum incidas. Quin. Fr. 320 4, Poema ad Cæſarem quod comp oſuerã, incidi. Antequam. 195 a, Lingua inciditur ad deplorandam calamitatèẽ. de D, 9 a, Pulmo inciſus in extis profert diem. I. A. 169 b, Tam- etſi oporter incidamus m edia,ne nimis ferò ad extre ma ue niamus. Ora. 237 a, In omnibus numeris æqualiter particu- las deceat incidere, an facere alias breuiores, alias longio- res. Ac. 45 b, Incidere neruos uirtutis. contra Rul. 75 b, Inci dere neruos populi Romani. l. C. n12 b, Literas proferri iuſ- ſimus, linũ incidimus, legimus. de Or. 139 b, Inciditur enim omnis iam deliberatio, ſi intelligitur non poſſe fieri. INCIDERE, inſcribere, inſculpere. Epiſt. 219 b, Tabula in qua nomina ciuium inciſa eſſent. J. P. 99 b, Vt eſſet, quod in baſi trophæorum incidi inſcribi; poſſet. I. V. 140 a, Vide- mus in bafi ſtatuarum maximis literis inciſum à communi Sicilia daras. pro Fon. 282 b, Quod in monumentis rerum geſtarum inciſum ac notatum uidemus. J. P. 95 a, Elogium in ſepulchro inciſum. J. V. 233 b, Id non modò tum ſcrip ſe- runt, ueràm etiam in ære inciſum nobis tradiderũt. in An. 156 a, Quæ ille in æs incidit. pro Mil. us b. Incidebantur do mi leges, quæ,&c. INCINCTV S, a, um. igni accenſus. Ac. 22 b, Cœruleæ cin- ctæ igni incedunt. Poetæ. 1NCIPIO pu. cœpi, inſtituo, ingredior, initium facio, initiũ duco, initium ſumo, initium affero, initiũ intro duco, prin- cipium capio, principium duco, principium habeo, primor dium capio, exordium capio, exordium induco, exordior, aggredior,ordior, inchoo, informo, fundamenta jacio, ru- dimentum pono, duco. Qui commendationè ineuntis æta tis à ſcelere duxerit, pro Deiot. 144 a. de N.⸗7 b, Tum enim bella gerere noſtri duces incipiunt;, cùm auſpicia poſuerũt. At. 23 a, Vincere incipit timorem dolor. Tufſ. 174 a,& de In. 48 b, Hamines mortem optare incipiant, uel certètimere deſiſtant. Tuſc. 22 8 b, Huic incipio ſententiæ diffidere. Off. 27 b, Vt incipiendi ratio fuerit, ita ſit deſinẽdi modus. I. O. nz a, Cum iam pontem ingredi inciperent. At. 106 b, Epiſto la quam incipiente febricula ſcripſeras. pro Plan. 26 8 a, Quod(ut opinid mea fert) ne incipies quidem. Ac. b, Sed quod nos facere nunc ingredimur, ut contra Academicos diſſeramus id,&c. Suſcipere, incipere, ordiri. L. Ordior. Inci pio ſperare, ingredior in ſpem. INCIS E. Or. 217 b, Incisè membratim ue dicere. INCISIM, cafim, incis è. Or. 18 a, Hæc quidem duo binis Pe dibus, inciſim, dein membratim,&c. 1NCISIO, uus. Orat. 217 a, De circuituum particulis,& tan- quam inciſionibus diſſerendum eſt. Att. 218 a, De membris & inciſis uel inciſionibus. 1INCISVM, ſ. incifio. Or. 217 b, Quæ Græci udtενμeντ& nix nominant, nos rectè inciſa& membra dicimus.& 218 a, E- xemplum inciſi& membri. IN⁸N 1 SV 8,a, um. inſcriptus, inſculp tus, inſignitus. de Sen. 90 a, Notum eſt eius carmẽ inciſum in ſepulchro. pro Cor. 66 a, Quod nuper in colüna ænea meminimus poſt roſtra in- ciſum& perſcriptum fuiſſe. pro Dom. 217 a,& 241 a, In qua baſi grauibus literis nomen Africani erat inciſum. INCITAMENTVM, u. inuitamentũ, illecebra. pro Arch. 100 a, Hoc hominibus maximum& periculorum inuita- mentum eſt,& laborum.
INCITA TIVS.-duer.)(Sedatè. Or. 203 a, Incitatius ferri.
I N. INCITATIO, nis. Or. 98 a, Sic euolauit oratio, ut eius uim & incitationèẽ aſpexerim, ueſtigia ingreſſumq; nõ uiderim Aca. 20 b, Sed qui tanta incirarione fertur. de D. 99 a, Altera diuinans, mentis incitatione diuina. de Or. un b, Languen- tis populi incitatio& effrenati mo deratio. de Or. 125 a, A- cri& uchementi quadam incitatione inflammari animum. INOCITA TIVS.)C. Tardius. aduer. Or. 277 b, Fluit omnino numerus à primo, tum incitatius breuitate pedũ, tum pro- ceritate tardius: uerſum contentiones magis requirunt, ex- poſitiones rerum tarditatem. INCITATVS, a, um. ſedatus. de Som. 129 a, Totius munda incitatiſsima conuerſio.& de Vn. ¹9% b, Cœlum uolubile& in orbem incitatum.(tux.
INCITATIO R,oris. Or. 200 b, Thucydides incitatior fer.
INCIT O, as. impello, exacuo, excito, ſuſcito, acuo, incendo cohortor, irrito, ſtimulos admoueo.)(. Deterreo, ſedo. de Nat. 46 b, Stellarum motus tum incitatur, tum retardatur. de Som. 129 a, Nec enim ſilentio tanti motus incitari poſ- ſunt. de Orat. 92 b, Exercitatio eloquenti celeritarem inei- tat. Orat. 202 b.Philoſophi ſedare minus malunt quàm in- citare. pro Fl. 160 a, Nec deſunt qui iſtos in me& in opti- mum quẽq; incitent. de Na. 62 b, Equo incitato ſe in hoſtes immittere. de Or. 102 a, Populum inflammare in improbos, uel inciratum in bonos mitigare. pro Dom, 230 a, Populus Romanus incitatus iracundia, Gc. de Or. 108 a, His ego co- hortationibus Craſſe ad ſtudium& ad laborem incitãdos iuuenes puto. At. 27 b, Odia quæ erant in me incitata, ſic mi tigata ſunt. de Cl. 194 b, Incitare aliquem cupiditate facien di aliquid. de Or. 89 b, Cauſę quibus mentes incitantur aut reflectuntur. Qu. F. 279 b, Aliquem ſic animo incitari, ut ab omnibus eius deſideretur humanitas. de Or. 125 a, Facilius eſt currentè(ut aiunt) incitare, quàm commouere languen tem. de Se. 5 a, Voluptatis auidæ libidines temerè ad potiũ dum incitantur.& ibidem: Aliquis maxima incitatus uolu ptate corporis. Tuſcul. 241 b, Studium incitatum ad inueſti gandum ueritatem. Epiſt. 194 a, Ne putes in Aſia feriatum i lum ab ijs ſtudijs, in quæ tua cohortarione incitatur, futu rum. de Fin. 104 a, Incitari natura ad agendum aliquid. Ep. 8 a, Te uerè moneo, cùm beneficijs tuis, tum amore incita- tus meo, ut,&c. Att. 23 a, Quòd ſi in eam mepartem incita. rem, profectò,&c. Epiſt. 183 b, Incirare milites in aliquem. Aca. 36 a, Incitari contra aliquem. de Or. 164 a, Quanquam ea tela texitur,& ea incitatur in ciuitate ratio uiuédi,& po ſteritati oſtenditur,&c.
INCLAMO, æs. altiore uoce clamo uel uoco. At. 33 b, Sed i- ta te para, ut fi inclamaro, aduoles.& 35 b, Expeditus facito ut ſis, ſi inclamauero, ut accurras. de In. 64 a, Comitem il- lum ſuũ inclamauit ſemel ac ſępius. de Or. 10 4 b. Nemo in- gemuit, nemo inclamauit patronorũ, nihil cuiquàã doluit.
INCLINATI O,onz. conuerſio ſtatus, mutatio, permuta- tio, conatus, Hexio, inflexio. in Vat. 272 b, In repub. perma- gni momenti eſt ratio atq; inclinatio temporum. pro geſt.
18 a, Fieri quædam ad meliorẽ ſpem inclinatio uifa eſt. E- piſt. 88 a, Quæ quando in temporum inclinationibus fæpe paruis poſita ſunt, omnia momenta obſeruabimus, pro Cor. 67 a, Fuit hoc meum fatum, ut in me unum omnis in- clinatio communiũ temporum incumberet. I. A. 199 b, NMi- nimis momenrtis maxima inclinationes temporum fiunt. 126 b, Theophraſtus ſcripſit, qui eſſet optimus reipublicæ ſtatus, quæ eſſent in rep. inclinationes rerum& momenta temporum. contra Rul. 82 a, An ignoras cætera uectigalia perleui ſæpe momẽto fortunæ, inclinatione temporis pen dére pro Do. 222 a, Mihi nihil oberat præter conuerfionem ſtatus& inclinationem communium temporum. pro Fla- 279 b, Reip. ſtatus, inclinatio temporum, ratio concordiæ. pro Mur. 236 b, Magna eſt comitijs conſularibus repentina uoluntatũ inclinatio, præſertim cum incubuit ad bonum uirum, de Orat, 129 a, Inclinatione uoluntatis propendere in aliquem. de N. z0 a, Accubatio, inclinatio, ſeſsio.
INCLINATVS,a, um. clinatus, propendens. in Arat. Infe- rior pauld eſt aries& Hamen ad auſtri Inclinatior.& ibid- Hæc obit inclinata: id eſt, Caſsiopeia.& ibi. Et clinata ma- gis paulò eſt aquilonis ad auras. Or. 199 a,& 202 a, Inclinata ululantiq; uoce canere. Brut. 289 a, Ferre præſidium labentt atq; inclinatæ Reip. Tuſcu. 183 b, Noſtra acies inclinata,&ec- de Or. 138 b, Sed tantum impelli primò iudicem, ut iam in⸗ clinato reliqua incumbat oratio. de Cl. 169 a, Appius Clau dius ſenatum iam inclinatum à Pyrrhi pace reuocauit. Ep⸗ 2 b, Laboratur uehementer, inclinata res eſt: id eſt, quaſi rut
nã minatur. Epi. 26 b, Qui ab excitata fortuna ad inclinata, & propè iacentem deſciſcerem. Dolab. Epiſtol. 130 b, Vrte in ocium referres, præcipuè nunc iam inclinata uictoria- Attic162 a, Inclinata iam re.)(Integrè. Tuſ.ior b,& de Ora⸗ 144 b. Inelinato iam in poſtmeridianum rempus die 1N
24
684
—

4
68) 1 N INCLINO, u. propendco, uergo.)(. Erectus ſum, ſto. de Or. 125 b, Si ſe dant,& ſua ſponte quò impellimus, inclinant at- 0 que propend ent accipio quod datur. Atti. 45 a, Qui ut me paulum inclinari timore uiderunt,&c. de Sen. do a, Cùm ſententia ſenatus inclinaret ad pacem faciendam cum Pyr- rho. IJ. C. 117 a, Nunc quicquid eſt, quocunq; ueſtræ mentes inclinant, atq; ſententiæ, ſtatuéẽdum uobis ante noctem eſt. Att. 196 a, Tum igitur intelliges quid inclinent ad hoc meũ confilium adiuuandum. de Or. 25 b, Inclinãtem erigere.)(. Stantem inclinare. Tuſc. 22 0, Cum Aiax Danais inclinanti- bus prælium reſtituit. de Fin. 92 a, Quàm uellem, inquit, ut te ad Stoicos inclinaſſes. de In. 44 a,Inclinare omnia ad ſug cauſæ commo dum.
) lam incluſi. in Ant. 14 4 b. In huius me conſilij ſocietate, tan quam in equum Troianum includi cum principibus non recuſo. Ora. 19 8,& 209 a, Eos in eam formam non poterat includere. in Ver. 265 a, Includere aliquem in cuſtodias. At. 23 a, Conſule in carcere incluſo. de N.8 b, Phyſica ratio in- cluſa in impias fabulas. de Cla. 185½ b, Hoc autem loco uolu mus ætatem in diſparem oratorum ętatem includere. Tuſ. 212 b, Quam opinionem in omnes definitiônes ſuperiores incluſimus. de Vn. 201 a, Deus dmnia animalia in mundo intus incluſit. de Sen. 93 b, Dum ſumus in his incluſi compa gibus corporis. pro Deiot. 145 b, In falute reipublicæ ſalus
— omnium incluſa eſt. de S5.131a, Si iam tum, cùm erit inclu- 4 44 O.1 5 Cauſ⸗— ſus in corpore, eminebit foràs. Atti. 85 b, Scaptius incluſum ene O* 9 anaaa in curia ſe natum Salamine obſederat. contra Rul. 74 a, A- 2 44 bgaemkummd gri eodem capite incluſt continentur. de Clar. 190 a, Quod kend errtur— multis locis in iuriſconfultorum includitur formulis. de nes as auan Mare ainamg 3 Diuin. 123 b, Auis incluſa in cauea. I. A. 189 b, Antonius arma 4. A alaptarn muidæ lhinen tos in cella Concordię incluſit. Top. 221 b, Loci in quib. ar- Faatur A diden Liqan anmng gumenta incluſa ſunt. Atti. 5 b, Typos, quòs in tectorio 42 Peen. Tacal. 1415— rioli includam,&c. Tuſ. 155 a,& 222a, Phidias ſui fimilem aerMagem. Epu.— imaginem in cluſit in clypeo. in Va. 212 b, Tu illa ex patellis e aa m cs qug nelarat, ita aptè in ſcyphis aureis includebas zut,&c. At. a4ahhdtan aunmzicgnin. 3 a, vaodòiap, quam poſtulas, includam orationi meæ. de
Or. 160 a, Verba uerſu includere. de Diu. 97 a, Dij uim ſuam terræ cauernis includunt. de Se. 87 b, Viri ditas herbeſcens uagina iam quaſi pubeſcens includitur. Attic. 240° a, Illa de
er Naaao, cdm dencicy mumnm 2n, Ks n J(LMinemam
Ar. Lpi hetmr nin Buthrotijs, quæ mihi ſunt incluſa medullis. de Na. 50 b, O- h mnia quæ intus incluſa ſunt. de D. 3 b, Aetheris æterni ſe- hitur ta nceatarm duuumaen pta atq; incluſa cauernis. pro R. P. 130 a, Sed me dolor debi- alben derar, r. Iirat, includitq; uocem. 10, Aort voct lano dnab INCLVSIO, na. obſeſsio. J.V.;33 b, M. Bibulus, cuius inclu- 4,s Sinclamaro 2daoles Kgbn ſione contentus non eras. 4*„. adlananero, St accutras deh 4ilr INCLVSVS,/, um. concluſus, clauſius. Pro R. 95 a, Aliquẽ in- alamuui ſemel ac ſpius. 4eOen cluſum arq; abditum lat êre in occulto. I. Q. 93 a, 8. C. inclu
10 ☛G mderio dum dium incluſum nefarijs ſenſibus impiorum. de Ar. 249 b. PO AAIIOAan La ah pulus Ro. ſeptus& incluſus. Ante q. 192 b, Si librͦm conce- aen feno aeno mſa ne ptam dulcedinem animo incluſam tenetis. I. C. 106 b, In-
ama nde mcameee tus incluùſum periculum eſt. pro Syl. 181 a, Illis incluſis in re- H uTdan 44 nchors pen menn
publica peſtibuzs. (Lr u⁵⁴ο temporam mRon INCLNTVS, a, um. clarus, nobilis, inſignis. de D. 104 a, Paris
INCLVDO, 4s. concludo. At. 2 b, Penè orationem in epiſts
1
„ 3.— Quam uos crucem incolis ueſtris ciuibus Romanis oſten- dere ſoletis, quo minus ſibi arrogant.
INCOLO, ls. habito, incola ſum. I. V. 85 a, Cum ſpoliatũ fa-
num uiderent hi, qui Delum incolebant, grauiter ferebant.
I. V. 204 a, Illam urbem Græci incolebant. Acad. 34 b, Et Ro
ma urbs,& eam ciuitas incolit. Tuſ. 1j50 b, Vbi ſunt ergo hi,
quos miſeros dicis, aut quem locum incoluntè de Hi. 99 b, Loca quæ à quibuſq; incoluntur, de N.;4 a,(Aui terras in- colunt, in quibus aer craſſus eſt. Qu. Fr. 249 b, Qui earum ciuitatum fines incolunt. Antequam. 196 b, Qui iedem Ca
Pitolij in ſaxo incolitis conſtitutam. de D. 127 b, Omnis ter ra quæ incolitur.
1NCOLVMI 8,me. laluus, integer. I. V.6 6 S, Vt hæc quæ dixi
retinere incolumia ac ſalua poſsimus. pro Pl. 26 a, Quine equeſtrẽ quidẽ ſplendorè incolumè à calamitate iudicij ro-
tinere potuir. de Ei. 110 b, Vt ſe& ſaluũ in ſuo genere incolu
mẽq́; uellet. I. C. 116 a, Ciues integros incolumesq; ſeruaui. pro Syl. 178 b, Si cum in omni fortuna atq; omni errore in-
columem habere non poterunt. de In. 33 a, Saluus& inco lu mis.& a, Incolumis& beatus.& ad Her. in b, bis.
NCOLVME, pro incolumi. Cic. de Gloria, lib. z. teſte Cha
riſio, Quo ſtante& incolume.
INCOLVMITA S, r.. ſalus. de In. 83 a, Incolumitas eſt ſalu
tis tuta atq integra cõſeruatio.& ibi. Quib. rebus incolu- mitatè& libertaté retinent ciuitates. Anteq. 193 a, Alicuius incolumitatè& ſalutem deſerere. At. 295 a, Habere incolu- mitatem ab aliquo. de N. 49 b, Incolumitas mundi.
INCOMITATVS,„um. fine comite, ſolus de Or. 05 a, Cu
ius artem cũ indotam eſſe atq; incomitatã& incomptã ui- deres, uerborum èam dore lôcupletaſti.
INCOMMODATIO;,nis. incomo dum. At. 15 a, Atq; in i-
ſta incommo datione ineſt illud commodi.
INCOMMODEmoleſtè. Atric. 106 b, Animaduerteram
poſſe pro re nata te non incommodè ad me in Albanum ue
nire. Attic. in b, Vr in his pro re nata non incommodè poſ- ſint eſſe. Qu. Fr. 299 a,Id mihi non incommodè uiſum eſt accidiſſe. Artic. 97 a, Ille ſe ira audiſſe, ut nihil eſſet incom- modè. de Ami. 9 a, Cum illo actum optimsè eſt, mecum au- tem incommodius. Incommodiſsimè. Art. 72 a, Incommo- diſsimè nauigare. b
IN COMMODITA S r. incommodum. At. lib. ,Atq, im 1.
ſta incommo ditate alieni illius animi& offenſæ illud ineſt tamen commodi,&c.
INCOMMODO, u. incõmo dũ fero, incõmodo afficio, in-
cõmodũ do. pro Qu. 9 a, Qui nihil alteri ſcientes incõmõ- dant, nihil ipſis iure incommodi cadere poteſt.
INCOMMODVM,d. damnü, detrimentum. L. Cõmodũ.
ſum in tabulis tanquam in uagina reconditum. I. P. 92 b, 0-
de N. 6, Incõmoda uitæ ſapientes cömodorum compenſa- tione leniunt. Ar. 105½ b, Sed prorſus te commoueri incom- modo ualetudinis ruæ uolo. de Orat. i18 a, Qui locus talis eſt ut plus habeat adiumenti quàm incommodi, hunc iùdi co eſſe dicendum. de Clar. 165 a, Noſtro incommodo detri- mentod, doleamus. I. V. 56 b, Tametſi multis incommodis difficultatibus ꝗ́ affectus eſt. At. 202 a, Nec incõmodo tuo feceris. pro Quin. a, Illud quoq; nobis accedit incommo- dum, quod,&c. pro Mur. 135 b, Quibus incommodo morbi etiam cæteri uiræ fructus relinquendi. Qu. Frat. 30⁄ b, Ferre incommo dum alicui. Offi. 5 b, Ne ipſe aliquo afficiatur in- commodo. de Ora. 37 a, Vitia aut incommoda, quæ ſunt in aliquo. de In. 64 a, Reijciédi, diminuendi, deuitandi ue in- commo di cauſa. de Fin. 137 a, Atq; ipſa ſcientia, etiam ſi in- commoda datura ſit, gaudent.
INCOMMODVS, da, dum. inutilis, aduerſus, alienus. Atti.
„oftaA Iust, Om momerll 1 iudicauit iudicium inclytum. Orat. 212 a, Inclytus dicimus Ta doc am— breui prima lirera.““ e INCOEPTTO, onu. inirium, principium. Aca. 30 a, Tã præ- — n adhunoas ta clari operis incœptio.. emenen aumn mcaerus INCOEFTVM pn. cœpru. I. C. n0 a, Si cuius non modò fa oprn— undr um, ied inccœptum ullum conatum'ue contra remp. de- ur Maat in rcp.. wigrecuanns prchendero, ſenties,&c. Epiſt.79 a,& 7o˙ b, Cupio deterrere m. 10 r4 h ,ne permaneas in ineœpto. „pt womito— 4 INCOEPTVSa, um inſtitutus. de Ar. 243 b, Duobus incœ- „ D Phiad uuun 3 4 pris Uerbis omnem lllius impetum compreſsi. hmatiocaem codm 30 h 1NCOGN 1.TVS, a,um. ignotus.)(Cognitus, notus. Aca. 28 g1 Lanno! b, Cũ tu me incognito aſſentiri ueres.& 47 b, Cum aut fal-
Ia, aut incognita res approbatur. de L. 73½ b, Fatidicorũ effa ta incognita interpretari. Poſtq. 193 b llli fratrem mihi in- cognitum, qualis futurus eſſet, dederunt. Of. 4 b, In hoc ge neré duo uitia uiranda ſunt: unum, ne incognita pro cogni 8 tis hadeamus, hisq́, temerè aſſentiamus. pro Cec. 290 a, Dü incognita re iudicare uoluit. de Or. 39 a, Natura rerũ inco- gnita. I. A. 193 a, Hoc inſperarũ omnib. confilium incognitũ certè cœpit. contra Rul.⸗1 a, Incognitam legem accipere. de
N. 40 b, Condemnare aliquem cauſa incognita.
⸗
dKas. hrfinas⸗ INCOL. A,Ia. habitator. Offi. 25 b, Peregrini autem& inco-
n9. Aata a
a, Audiebam Pythagoram Pythagoricosq; incolas benè no ſtros,&c. de Nat. 54 a, Sunt enim in terra, non ut incolę atq; habitatores, ſed quaſi ſpectatores rerũ cœleſtium. de Fi. 124 b, Coloneus ille locus, cuius incola Sophocles fuit. Tuſtu. 249 3, Socrates totius mundi ſe incolam& ciuẽ arbitraba- cur. Tuſ. 235 b, Beſtiæ nantes aquarum ingcolæ, in Ver. 205 b,
læ officium eſt, nihil præter ſuum negocium agere. de Se. 93
224 a, Anronij colloquium cũ heroibus pro re nata non in- cõmo dum. pro Cl.52 a, In reb. eius incõmo dis ſubleuare a- liquem: id eſt, aduerſis. de In. 4 a, Eorum controuerfiã non incommodum uidetur cum utrorumq; ratione exponere. de N. 74 b, Facilem& liberalem patrem incommo dum eſ- ſe amanti filio. de Cl. 176 a, Is incõmo da ualetudine fuit. S&e At. 79 b, Incommoda ualetudo-.
INCOMPREHENSV S, 4, um. non perceptus, incognitus,
Ac. 24 a, Illa quæ nos incomprehenſa,& non percepta dici- mus. Aca. lib. 2, Negant Epicuri quicquam eſſe quod cõpre- hendi poſsit: id enim uolumus eſſe æuaæradue ſou.
INCOMPTVS,a, um. inornatus, incultus. Atric. z1 a, Quan-
1
1
quam illa tua horridula mihi& incompta uiſa ſunt. Orat. 204 a,& de Ora. 105 a, Mulier inornata& incompta oratio. L. Indotatus. 8 NCONCINNVS,, um. moleſtus, inurbanus, præpoſte- rus, abſurdus. de Or. i10 a, Qui in aliquo genere inconcin- nus aut multus eſt, is ineptus dicitur. NCONDITE inſulſè. de Or. 159 a, Ille rudis incõditè fun dit quantũ poteſt.& de D. 138 b, Nihil tã prępoſterè, tã incõ dite, tã mõſtruoſè dici poteſt, quod nõ poſsimus ſomniare. g. 1 2 IN

—— 4 5
7 1NCONDITV S, a, um. incon Omne ius ciuile pręter hoc no diculũ. Or. 220 a, Si inconditi alicui tentiam ali quã diſsipatam. Or. z1t a, uerbis efferre. de Or. 159 a, Incon conſuetudo. de Cl. 187 a,Inconditum gen 1INCONSIDERAN 8, tis. inconſideratus. aut
1INCONSIDERANTI
ſultinebo, ut potero,& ut tu po aliter, confiderantia. INCONSIDERAT E,i 21 a, Tem erè, fortuitu, inconſiderate, quid.& de Far. 146 b,& Tuſ. 49 a. 1INCONSID ERATV§,4,um. inconſiderans, inconſultus, amentiſsimus, temerarius
uius, præceps, cæcus.)(Co ratiſsima& dementiſsima tem eritas. Tuſc. 190 b, Temera-
rius& inconſideratus. pro Qu. 14 b, O cupiditatem incon- ſideratam. Aca. 33 b, Nihil poteſt dici inconfideratius.
1INCONSTAN 8 s. leuis,mobilis, uolaticus, uolubilis, qui à ſe ipſo deſciſcit, qui tum fuga, neque in hac, neque in illa parte fidem habès.)(Qui idem ſemper dicit. pro Qu. R. 47 b, Qua in re mihi ridi- culè es uiſus eſſe inconſtans, qui eun dares. de Diuinat. 135 a, Nam ſi ea quoqu inconſtantius Deof Sal. in Cic. Aliud ſtans, aliud ſedens de republica ſentis.
IMGCONSTANTE K leuiter. de Fin. 83 a, Hæc dicũtur in- conſtantiſsimè.& Ac. 14 a, Inconſtanter loqui.& Tuſ. 214 a, Inconſtanter& turbidè iactari.
1NOCONSTANTI Atie. euitas, mutabilitas, mobilitas.)(.
1
cinnus, inſulſus. de Ora. 101 5, us oratoris arripias ſen sententiam inconditis dira antiquorum dicendi us dicendi.
de D. 120 b, Nos em ita leues atq, inconſiderantes ſumus,&c.
A tiæ. inconſulta ratio, temeritas. Du. Frat. 328 a, Cuius in hoc uno inconſiderantiam& ego ſsis, eſttuorum neruorum. ncõſultè, temerè, inconſulrò. Off. negligenter facere ali-
.
omnib. confilijs præcepé ac de- nſideratus. de Ar. 257 b, Incõſide-
hoc, tũ illud dicir, leuiſsimè trãſ-
dem& læderes,& lau- e diuina ſunt, quid
Cõſtans& perpetua rario uitæ. de N. 71 b, Fortuna ab incõ ſtantia& temeritate ſeiungi non poteſt. Att. 256 a, b, Nemo doctus unquam mutationem confilij inconſtantiam dixit eſſe. de Na. a, Iam de Platonis inconſtantia longum eſt di- cere. Tuſculan. 226 a,Inconſtantia, mutabilitas que mentis. in Ant. zu a, Quid eſt inconſtantia, mobilitate, leuitate tur- piusè pro D. 213 a,& Ep. 12 a, Varictas& inconſtantia,& cre bra ranquam temp eſtatum, ſic ſententiarum commutatio. in Vat. 29 b. In altera incõſtantiam tuam cùm leuitate, tum
etiam periurio refelliſti.
INCONSVLT Einconſultò, inconſideratè. de Natur. 10
b, Inconſultè ac temerè dicere aliquid.& Offl. 44 a, Incon- ſultè largiri.
INCONSVLTOinconſultè. ad Her. i7 b. 1INCONSVLTVW S, a,um. inconfideratus. Pro Dei. 146 a, At
credo hec homo inconſultus& temerarius nõ uidebat. pro R. P. 122 b, Illa Poſthumi ſiue inanis ſpes fiue inconſulta ra- rio, ſiue ut grauiſsimo uerbo utar, temeritas.
INCONTENTVS,um. remiſſus. de Fi. 123 a, Vt in fidib.
plurimis, ſi nulla earũ ita contenta numeris ſit, ut concentũ
ſeruare poſsit, omnes æqusè incontentæ fint.& ibi. Aequè e-
nim contingit omnibus fidibus, ut incötentæ fint, illud nõ continud, ut què incontentæ.
1NCONTIMENTE R, intemperäter, diſſolutè. Of. 59 a,
A.„. 1.. X—— 8 ⸗* 2 Nihil libidinoſe, niſi incontinenter eſſe faciendum.
INCONTINENTIAtia. intemperãtia. pro Cæl. 42 b, Is
multa de incötinetia intéperantiaq; diſſeruit. ad Her. z a, In
inuidiã trahemus,&c. ſi aduerſariorũ incontinentiã profe-
remus. J. V. Eſt boni iudicis paruis ex rebus coniecturã face re uniuſcuiuſq;& cupiditatis& incontinentiæ.
INCONVENIE NS,. intemperans. Caſs. Ep. 189 a.
1INCORRVPT E“ caſtè, integrè. pro Muren. 135 b, Qui mul tis poſt ſeculis de te iudicabunt,& quidem fortaſſe incor- ruprius quàm nos. de Fi. 55 a, Natura incorruptè atꝗq; inte-
rèiudicante.
INCORRVPTVS, um. integer, purus, inuiolatus, ſanus, ſaluber, ſincerus, caſtus, religioſus, naturalis, nõ fu catus. de
Cl. 167 b, Succus ille& ſanguis incorruptus.& de Op. 243
b, Incorrupta ſanitas. pro Mi. u33 a,& de Vn. 202 b, Quid hac quæſtione dici poteſt integrius? quid incorruptius? de Cla. 176 b.Incorrupta quædam latini ſermonis integritas. de Fi. 63 b, Teſtis incorruptus atq; integer. Aca. 6 a, Integri atque incorrupti ſenſus. Fuſcul. 15/ a, Animus permanet incorru- ptus. Ora. 20 2 a, Virgo incorrupta. de Cl. 189 b, Purus, incor
ruptus.)(Vitioſum& corruptum.
INCREBRESOO, ſcws. percrebreſco, ſermo creber eſt, per- uagor. Ora. 263 a, Nunc apud oratores ipſe numerus Incre- buit. de Or. or b, Cum hoc neſcio quomodo apud eos incre buiſſet, me,&ec. de Opt. 243 b, Nöõnullorũ ſermo iam incre- buit, ſe,&c. 19 8 b, Hi quorũ ſermo imperitus increbuit. I. A
260 b, Hæc cõſuetudo quæ increbuit. de L. 1832 a, Sed ait rur
1 N 688
ſus idem, increbuiſſe eam funerum magnificentiã, quę nunc ſtrũ inconditũ eſt, ac penè ri- ferè Romæ eſt. Ep. 105 a, Ventus increbreſcit. 4 INCREDIBILI 8,le. inauditus, abſurdus, mõſtri uel porté . 1, r— 1„A.. 1 1 4 ti ſimilis, fingularis. de In. 67 a, Quæ rem credibilem ant in credibilem tacere poflunt. pro Cor. 55 a, Vt mihi iam uerũ uideatur illud eſſe, quòd no nnulli quaſi quiddã incredibile
dicere putabãtur. pro Pomæn b, Hoc omnib. incredibile&
1α△☛△——— 41 1 falſèò memoriæ proditum uidebatur. Epiſt. 7 b, Incredibilis
hominum peruerſitas. At. 175 b, Nihil mihi unquã tam in credibile accidit, quàm,&c. Par. u⁰ a, Nihil eſt tam incredi- bile, quod non dicendo fiat probabile. I. A. 210 b, Si quod di xero, erit uel acerbum auditu uel incredibile à M. Cicerone eſſe dictum. I. A. 173 a,& 196 a, Incredibile& ſimile porten- ti eſt, quõnam modo,&c. At. 212 a, Incredibile eſt quàm ego iſta non curem. At. 237 a, Incredibile eſt, quanta me moleſtia affecerit,&c. Att. 9° b, Hac re incredibile eſt quantum ciui- uitates emerſerint. At. 254 a,& de Orat. 101 a, Incredibile eſt quàm me omni genere delectarit. At. 231 a, Singularis& in- Credibilis uirtus. de Or. 99 a, Antonij incredibilis quædã& propè fingularis& diuina uis ingenij. de Or. 108 b, Sic ho- mines non eruditi ſummã eſſent prudentiam ata; incredi- bilem eloquentiã conſecuti. Orat. 200 a, Admirabilis fama uirtutum incredibilium alicuius. pro Syl. 181 b, Incredibilis fuit& fingularis furor. Epi. 223 b, Singularis& propè incre dibilis fides. Ep. 215§ a, Agere incredibiles gratias alicui. I.V. Incredibilis audacia.
INCREDIBILITE R, ſummopers, immortaliter. de Sen.
87 b, Incredibiliter delector,&c.& Qu. Fr. 31 5 b, Literæ Cæ- ſaris incredibiliter delectarunt. Attic. 122 b, Domitius deſe incredibiliter pertimuit. de Orat. uo b, Eos incredibiliter
repueraſcere eſſe ſolitos. J. A4. 159 b,& Bru. 91 b, Incredibili- ter gaudeo,&c.
INCREMENTVM, R. acceſsio. de Se. 88 a. Quid ego uitiũ
ſatus, orrtus, incrementa commemoremde Fin. 83 a, Negat enim ſummo bono afferre incrementum diem.
INCREPO,. increpaui,& increpui. redarguo, accuſo. de O-
rator. i27 a, Tum omnem orationem conuerti in increpan- dam Cæpionis fugam. in Sal. 273 a, Nam quod ætatem in- crepuiſti puto. Ac. 19 a,& pro Do. 224 b, Increpare arrogan tiam alicuius. Qu. Fr. 308 b, Cato Pompeij in me perfidiam increpauit. de Orat. 110 b, Diſcus increpuit. I. C. iora, Quic- quid increpuerit Catilinam timeri, non eſt ferendum.&l. P. 101 a, Quicquid increpuerit pertimeſcens. Pro Mur. 129 2, Simulatque increpuit ſuſpicio tumultus, artes illicd noſtre conticeſcunt. 3
INCVB O, 2. quaſi inhio. pro Cl. 32 b, Hic ille planus impro
biſsimus, qui illi pecuniæ, quam condiderat ſpe iam atq; a- nimo incubaret, contrahit frontem.
INCVLCATVS, 2, um. Atti. 252 b, αιτꝙον Jipſum tibi miſi
crebris locis inculcatum& refectum. At. 286 a, Libertas ali cui tradita atq; inculcata.
1INCVLCO, 2.infercio, ingero, moleſtè obijcio ſeu offero,
impello. de Par. 141 a, Quid igitur attinet inculcare fatumè Offic. 22 b, Ne ut quidam Græca uerba inculcantes, iure o- ptimo rideamur. At. 50 b, Tertium caput à quo ſit inculca- tum uides. Or. 215 b, Inculcamus ſæpe per imprudentiam e- tiam minus uſitatos uerſus. Ora. 219 b, Apud alios inculca- ta reperias multa. Ora. 201 b, De firmiſsimis alia prima po- net, alia poſtrema, inculcabitq;, leuiora. de Or. 95 b,ld quod tradatur, uel etiam inculcetur fi quis ſit tardior, poſſe per- cipere. in Vat. 34 a, Inculcaſti etiam ut ſe Piſonem nomina- ret. I. V. 183 a, Inculcatum eſt Metello, te aratores euertiſſe. de Nat. 22 b, Vos autem non modò oculis imagines, ſed e- tiam animis inculcatis. At. 14 a, Valuit plus, quod erat illi nonnullorum arrificijs inculcatum. de Or. 110 a, Græci qui ſe inculcant auribus noſtris.
INCVIL.TE'inornatè. de Cl. 1⁷4 a, D. Brutus dicere nõ in-
cultè ſolebat. Ora. ¹99 a, Incultè& horridè dicere. pro C- 10 b, Er incultè uiuere.
1NCVLTV S, a, um. horridus, incomptus, inornatus. de N.
a, Terræ regio inhabitabilis atq; inculta. de Cl. 166 a, Serere in inculto& derelicto ſolo.& pro Qu. R.50 b, Ager incul- tus. Of. 53 a, Nulla pars philo ſophiæ Inculta ac deſerta. de Cl. 175 a, Vir ut uita, ſic oratione durus, incultus, horridus. de Cl. 188 b, Cotta alia quidẽ inculta& ſylueſtria uia ad eã- dem laudem peruenerat. de Or. 151 b, Oratio exilis& incul- tau cont. Rul. 68 b, Corpus incultum& horridum. pro Seſt. 7 a, Vir ſubhorridus& incultus. Poſt. 207 a, Cum eũñ incul⸗ tum, horridũ, moœeſtumꝗ; uidiſſes. de Fin. 50 b, Inculta quæ- dam& horrida de malis Græcis, Latinè ſcripta deterius. Or. 200 a, Pictura inculta, horrida.)(„Nitida.
INCVMIB O, bv. innitor, inhæreo, elaboro, enixè operam
.
do. de Inuen. 81 a, In gladium in naui ibidem incumbere.
ibidem, In gladium incubuerat,&c, ad Heren. † Skiarine 5...— cu ul

6
88 1 N— cubuit gladio. de Or. 13 b, Impelli primò leuiter iudex de- ber, ur iam inclinato reliqua incumbat oratio.& 14 b, Vt eos qui audiunt, quocũq; incubuerit, poſsit impellere. pro
Planc. 262 b, Et ab eo qui hos dimouit, potius quàm ab ijs qui in te ipſum incubuerunt, te depullum purtas. pro Mux.
Wran de Aaru A
eenel coaſer uti. Aincrrah duln dat daen
4e0 MINTNT Na acceſiiadeKelus AHernmenta commemonmann,
Hileer dermuit. de— 3 1 rya ile Lto LA, h
nm haag aferre incremmma. —
Tanomnem orationemcamnn
epiuais fsgun in 8.zs ngt po. K. pro Doas 8 as.(M. IFr.* 5Cuon an n unt dr Orn. n⸗ dDicnsinaule arpuas(anhaun tn badkae
G
Ia 214 crepuerit peruniun! 3 3 7. 1 NVNABVLA,rum. cunabula, cunæ, rudimenta. I. V. 225 BP In his locis ueſtigia ac propè incunabula reperiuntur de-
24οεανενε pico:unal aan. 0, 1 mhio pen C
18,4 a pexunr qaln—
meudare, toatrabit Featem.
CATVA Arii. ab FTI tun&
dtA. menlcata.
CO. edo, 6 e 1* d— a gudam Grrca 1
bNn e „Aeamuf. N.7e Teruam apait 25 mnrer,
es. Oe.5b. hculcama nee gur a5eo atrius. Ori. 9-
1
nultd O4 1215 5 rams neDee e
12— ſolo Kpro
8
2
Hkt “ ⁸ 3— ]* 8
—
ciectun Kduh
mgrro. uthis
136 b, Magna eſt comitijs conſularibus repentina uolunta- tum inclinario, præſertim cum incubuit ad uirum bonum. pro Cor. 67 a, Fuit hoc meum fatum, ut in me unũ omnis
inclinatio communium temporum incumberet. in Ant. 193
b, Incumbite in cauſam Quirites, ut facitis. Qu. Frar. 291 b, Præſertim cũ ij mores tãrum iam ad nimiã leuitatè& am- bitionem incubuerinrt. in Ant. 206 a, Quo omnes acrius gra uiusque incumberent ad ulciſcendas reipubl. iniurias. pro Pom. 7 b, Quare omni ſtudio ad id bellũ incumbamus. Att. 288 a,& 2483 b, Nunc tota mente incumbe in hanc curam. Qu. Pr. 29 5 alncumbe toro animo& ſtudio omni in eam
rationem, qua adhuc uſus es. Epiſt. 149 b, Quamobrem mi
Plance incumbe toto pectore ad laudem. Epiſt. 143 b, Vt in remp. omni cogitatioòne curaque incumberes. Epiſt. 145,In- cumbe per deos immortales in eam curam& cogitationsè; &c. Epiſt. i a, Cum me uniuerſa reſpublica,&c. cunctis or- dinibus hominibus que incumbentibus, omnibus denique ſuis uiribus recuperaſſet. Epiſt. 121 b, De prouincijs incu- buiſſe cum ſenatu Pompeius uidetur, ut,&c. Attic. 18 a, Pom peius ad uoluntatem perferendæ legis incubuerat.& 75 a, Eum in cupiditatem incubui,&c. Atti. 32 a, Incumbamus d noſter Tite ad ſtudia. pro Mu. 138 a, M. Cato incũbens ad il- lius perniciem. At. 4 9 a, Ad quæ recuperanda per fortunas incumbe. pro Syl. i8z a, Nemo fuit ex eis, qui nõ incubuerit ad rempub. liberandam. de Ora. 87 b, Quamobrem pergite ut facitis adoleſcentes,& in id ſtudium, in quo eſtis, incum bite. Acad. 19 b, Incubuit autem in eas diſputationes, ut do- cerer,&c. I. C. 118 b, Quare P. C. incumbite ad ſalutem reip. circumſpicite omnes procellas, quæ,&c. Attic. 46 a, Atq; u- tinam ipſe Varro incumbar in cauſam. I. A. 208 b, Idem uo- lunt omnes ordines, eékadem incumbunt municipia. pro Pl. 263 a, Hec doce, hæc profer, huc incumbe. in Ant. 235 b, Fa- cis tu id quidem,& eò maximè incumbis. Attic. 73 b, Ergo Græcus incumbet: id eſt, urgebit propoſitum. pro Mur. 135, Seruire& inſeruire alicui rei: id eſt, incumbere in aliquam rem. Qu. Prat. 327 b, Pompeius Miloni nihil tribuit, omnia Guttæ, dicit q́; ſe perfecturum, ut in illo Cæſar incumbat: hoc horrer Milo. b—
orum. Or, z01 a. Non alienum fuit de oratoris quaſi incu- nabulis dicere. At. 31 a, Ego uerdò ad montes patrios& ad incunabula noſtra pergam. in Sal. 273 a, Incunabula& rudi
menta uirtutis. de Or. 86 b,& de Fi. 13 8 a, Ab incunabulis no
Kræ ueteris puerilisq́; doctrinæ. INCVRIAnæ.negligentia. de Am. u2 a, Quò magis uitupe- randa eſt rei tam maximè neceſſariæ tanta incuria. de Pro. 70 a, Incuria, fame, morbo conſumim. 1INCVRRO,B ru. incido. de Or. 159 b. Iambus& trochæus na- tur incurrunt in orationem. de Cl. 187 a, Sed ordinem ſe- quens, in memoriam notam incurro. de Or. 122 b, Siue tu fi- militudine illius diuini ingenij in eadem incurris ueſtigia. & 124 b, In ea caſu incurro. de Cl. 196 b, In cuius adoleſcen- tiam per medias laudes, quaſi quadrigis uehentem, tranſ- uerſa incurrit miſera fortuna reipub. de L. 157 b, Incurreret enim in illum memorabilem annum ſuum. Off. 65 b, In ea aliquis incurrat imprudens. de N. 73 b. Incurrere in apertã perniciem. Or. 219 a, Incurriſti amens in columnas. Offic. 62
b, Per errorem in maximam fraudem incurrere. de Clar. 186 b. Incurro in memoriã cõmunium miſeriarũ. At. 105 b, Tua Aði quem in diem incurrat neſcio. At. 192 b, In oculos in- currunt ij, quos uidere non poſſum Epiſt. 26 b, Sed incurrit hæc noſtra laurus non ſolùm in oculos, ſed etiam in uocu- las maleuolorum. pro Pl. 262 b,& Epiſt. 26 b, Quæſtus qui in odia hominum incurrunt, ut fœneratorum. pro Seſt. 13 a, Qum in hanc nauim armatæ tot claſſes incurſuræ uideren- rur. pro Pla. 262 b, Sed eum accuſo, qui in me incurrit atque incidit. Qu. Fr. 325 a, Ne in noſtra tempora incurrens offen- derem quempiã. Ep. 47 a, N incurrat in magnam aliquam difficultatem. contra Rul. 82
b, Agros qui in publicum Campanum incurrebant, pecu- nia publica coemit. pro Cec. 01 b, Hic eſt mucro defenſio-
nis tuæ, in quem incurras neceſſe eſt. pro Pla. 278 a, Incurro
in crimen hominis nimium grati. pro Cec. 46 b, Incurrere in alterius damnum atque famam. deVn. z00 b, Incurrere in aliquem,& in eo hærere& impediri. pro Seſt. 6 a, Vt in eum non inua ſiſſe, ſed incurriſſe uideamini. de Fi. 58 a, Incurrere in alium cæco impetu. de Finibus 49 a, Ineurrere in uarias reprehenſiones. Tuſ. 23 4 a, Caſus in ſapientem poteſt in-
dat, nuſquam incurrat. INCVRSIO, nwz. excur
ihil conſtitui poreſt, quod non
A
. I N.690 currere. pro Mur. 137 b, Qui mihi uidetur candidatus in conſularem, quaſi deſultorius in quadrigarum curriculum incurrere Top. 227 b, Nulla eſt dubitatio, in qua non ali- guis locus incurrat. Epiſt. 172 b, Antonius decurſionib. ua- ſtat ea loca, quæ incurrit. Ep. 126 b, Quis eſt qui nihil offen
ſio, incurſus. pro Cec. 293 b, Incurſio atq; impetus armorum. pro Clu. 35 b, Incurſio ſeditionis, uis multitudinis. de Nat. 24 a,& de Fin. 53 a, Deum agitari incurſione atomorum.“ INCVR 80, s. incurro, excurro, inuado: At. 200 b, Audeo hoc dicere, incurſabit in te dolor meus, nõ iure ille quidem, ſed, Sec.& ad Her. 35 a, Incurſare in fortunas omnium. INGCVRSVS; fus. incurſio. pro Cec. 289 a, Impetum armati Antjochi, cæterorumq; tela atq; incurſus refugit. INCVRVATVS,, um. incuruus. de Fi. 71b, Vt bacillũ aliud eſt inflexum& incuruatum de induſtria, aliud ira natum. INCVRVES OCO; ſcu. Tuſc. 162 b,& de Orat. 157 a, Hic rami non intermittunt ſuo tempore baccarum ubertate incurue ſcere. Poete. INGVRVVS, um. incuruatus. de Diu. 86 b, Bacillum incur uum& leuiter à ſummo inflexum. ad Herenn. 39 b, Hunc dico rubrum, incuruum, canum,&c. in Verr. 126 a, Incur- ua ſtaututuu. INCVS, adis fabrorum ferrea moles, quam malleis aſsiduis tundunt. de N. 12 b, Formæ quas uos effici poſſe ſine follib. & incudibus non putatis. de Or. 123 b, Aſsiduus eodem ope
re, eundem incudem diemꝗ; tundens.
INSVSATIO,ni.. de Or. 132 b, Loci communes partim ha
bent incuſationem aut querelam. INCVTIO ui.. inijcio. de Vn. 20 b, Quibusꝗ́ temporib. ſtel-
læ emerſæ errorem incutiant rationis expertibus. Atri. 12 a,
Incutere dolorem alicui. de Or. 128 a, Timor incutitur ex pe
riculis,&c. Epiſt. n3 b.Incutere metum alicui. INDAGATIO,nu. inueſtigatio, inquiſitio. Offi. 4 a, Inda- gatio atq; inuentio ueri.& Tuſcu. 142 a, Inde eſt indagatio nata initiorum. INDAGATRIXN, cws. Tuſ. 229 b, Philofophia uirturis inda- gatrix, expultrixq uitiorum.. 1NDAGO, 2. ueſtigo, inueſtigo, inquiro. Attic. 25 a, Tu quid indagaris de repub. facito, ut ſciã. pro Mil. 121 b, Initia còmu nis exitij indagaui, patęfeci, protuli. Orat. 197 b, Inu ſitatas uias indagare, tritas relinquere. At. 26 b, Eaq́ omnib. ueſti- gijs indagaya ad me afferas. cont Rul. 6 b, Aliquid indaga- re, inuenire, è tenebris eruere. At. 94 b, Hoc tu indaga ut ſo- les, eſt hoc magis,&c. Tuſ. 24 a, Cuius ſeptum undiq; du- mis indagauit ſepulchrũ. I. V. 135 b, Acutiſsimè indagare& odorari omnia. de Ei. 73 a, Canis natus ad indagandum. IND E. procul inde. pro Mil. iuj a, Atti. 152 b, Qut aut ueniunt inde, id modò nunciant. Item: Abeamus igitur inde: id eſt, Roma. Att. u15 a, Eo die manſi Calibus, inde has literas de- lI. pro Mil. 107 b. Librarium illud eripuiſti è domo, ut præ- clarum inde munus ad aliquem deferre poſſes. de Le. 177 b, Lacedæmon iuſsit neruos inde demi: id eſt, ex fidib. Timo- thei. de In. 43 b,& ad Her. 3 a, Si inde incipiemus narrare, unde neceſſe erit. de Cl. 198 a, Deinceps inde multi. pro Mu, 129 b, Quid tum indeide Pro. 75 b,& 76 a, lam inde à prin- cipio huius imperij. de N. 50 b, Iam inde ab ortu. pro Arch. 185 b, Inde uſq; repetens: id eſt, à pueritia. Inde loci. in Arat. cLI Lucr etius 9¹, 92. 1 INDECORE, Præter decorum. Offfl. 23 a, Vt ea ſi non deco rè, at quàm minimè indecorsè facere poſsimus.& 4 a, Ca- uerq; ne quid indecorè effœminatc ue faciat.. INDECORVS,A um. quod nõ decet. Of. 9 b, Quod animo magno fit, id decorum uidetur: quod contraà, id ut turpe, fic indecorum. de Fi. 92 b, Turpe, inhoneſtum, indecorum, pra uum. Or. 203 b, Indecorũ eſt de prauis reb. ampliſsimis uer bis dicere. Or. 20 4 a, Itaq; illud indecorum, quod,&c. INDEMNATVS,, um. nõ damnatus, de In. 72 a,& I. V. 238 a,& ad Her. b, Tamen à fratre indemnatã occidi nô opor- tuit. cont. Rul. 77 a, Cùm Sylla bona indemnatorum ciuiũ uenderet. I. C. 107 b,& pro Do. 214 b, Aliquis indemnatus, innocens in exilium eiectus. pro Cor. 60 a, Indemnatus& incolumis. in Piſon. 86 a, Lex quæ erat contra omnes leges indemnati ciuis atq; integri capitis. 3 INDE X, cs. quod aliquid indicat. I. C. 1in a, Hæc omnia in- dices detulerunt, rei cõfeſsi ſunt.& 120 a, Cæſar indices ma ximis præmijs affecit. pro Clu. u b, Interim uenit index ad Dincã, neq; obſcurus neq; incertus, qui nunciaret ei filium, &c. Q. F.z09 a,& 308 b, Idem Nerius index edidit ad alle- gatos,&c. J. A. 231 a, Complexus ſummæ beneuolentiæ fal- ſi indices extiternnt in amore ſimulato. de D. oib, Fanum indicis Herculis. pro Rab. 94 a, Vox index ſtulticiæ ueſtrę. contra Rull. 66 b, Tabella index tacitæ libertatis,& 20 mdex

1 N 692
hä*
691 I N 1INPICTV S, a, um. de L. 164 b. Vt dictator quem uellet indi
index ueſtrarum erg a, Orationis indic animi uultus eſt, indices oculi. 1N d pti de rebus not 57 b, lisq; impere fiant, q INDE X, digitus qui p oſtendere aliquid ſoleam xerat, præſtò fuit: ſed planè pollex, in nomine pollicis& indicis. eſt,& digitus: index uerò,& digitus, tum indicat.. INDIA, dic. regio. de Fin. 99 b Tuſc. 24 3 b, Quæ barbaria India ua
*
8 N
do incido, deceptus indicibus
1
— X 49+† 3 1 270, de N. 68 a, de Fin. 99. 1PI. pop. de D. 90 à,& 128 b. DICIVM, cj. fignum, arg gium, nota, ſpecimen, inligne. Pr F 1 1 44 4 3* 1 1*A folent eſſe indicia& ueſtigia uenen pore fuerunt. de Fi. 136 a, Quæ quò 1
fieri uideatur, c
& ſtudiorum. Off. 27
a me uoluntatun 202 b, Imago
em uocem habemus. de Or.
philoſophos ueſtros ſi quã⸗ librorum, qui ſunt ferè infcri us nullũ intelligo. Att. anulam ex qua indices
DE X librorũü. de Or. 114 a,In
1s,&c. uerbum prorf s, ut ſumãt membr uOos Græci νᷣνƷᷣ⁴ανε appellatis- ollicem ſequitur, quòd eo indicare& us. Att. 220 a, Pollex quidem ut di er non index. Iocatur Cic. nam pollex& nomen uir:
& qui ali quid occul-
Via quæ eſt hinc in Indiam.& ſtior?quæx agreſtiortI. V.
Luic. 2
1 8
umentum, documentum, ueſti- 0 Cluen. 23 b, Omnia quæ iin illius mortuæ cor- unt excelfiofes, eò dant
clariora indicia naturæ. pro Flac. 15 b, Sed ramen indiciũ-
um tabulæ illæ ipſæ cuiuſq; modi ſunt, pro- feruntur. I. C. uz b, Certiſsima argumenta arq indicia ſcele ris. pro Dom. 234 a, Hanc porticum ſſe patiemini furoris tribunitij& doloris mei indicium,
—
918
1
1 1 2
ad memoriam om nium gentium ſempiternam. de Ar. 249 a, Hocnobis& ſcelerum in dicia oſtendit,& periculorum figna patefecit. de Diui. u7⁷ b, Eo die quo indicium fieret coniurationis. J. P. 99 b, No⸗ ſter hic præpoſterus imperator amiſſorum oppidorũ, cæ- ſarum legionum prouinciæ pręfidio& reliquis militib. or- batæ ad ſempiternum dedecus ſui generis ac nominis indi- 240 b, Viderat ille Murenam ad me
cia conſtituit. pro Do. 24. cõſulem cum Allobro gibus cömunis exiti) indicia afferre.
pro Syl. 181 b, Quas notas ſcelerum? quæ indicia parricidio- rum reperietis? Anteq. 197 a, Neq, C. Marius, qui quãtas ves geſſerit, ueltra uobis libertas indicio eſſe poteſt. pro D 0. 235 b, Quæ domus era: ipſa indicio tui crudeliſsimi tribuna- tus. Soſt. 205 b, P. Lentulus hoc ſpecimen uirtutis, hoc indi-
putauir, ſi me,&c. de Cl. 190 b, Chi rographa, reſtificationes, indiciab quæſtiones rem mani fe- ſtam deferunt. Epi. 9⁸ b,& 64 a,Sed cum aliquo inſigni in- dicio tuæ erga me beneuolentiæ.
cium animi ſui fore non
INDIOO, u. indicium facio, indicium do, ndicio ſum, oſten
do, indicia oſten do, ſigna p atefacio, moniſtro, coarguo, in- nuo, loquor, indicia alicuius rei ad aliquem affero uel defe ro. pro Clu. z6 a, Puer rem omnem dominæ indicauit. de Vn. 195 b, Et cũ inueneris indicare in uulgus nefas. At. 27 6 b, Quæ uerba ap ertè indicant poſſe rationem haberi etiam non petentis. de Or. 161 a, Vr epularum ſolennium fides ac tibiæ indicant. de Cl. 595 b, Dicendi autem genus, quod fue rit in utroque, orationes utriu ſq; etiam poſteris noſtris in- dicabunt. de Le. 189 a, Atq;, hoc rei exitus indicauit, quis e- nim,&c. de Leg. 16 a, Vultus indicat mores. Epi. 155 b, Zeno perpeſſus eſto mnia potius quùm cõſcios endę tyranni- dis indicaret. de Fi. 59 b,& 77 a, Multi te con ule ipfi ſe indi cauerunt. pro Clu.§6 b, At is& ex ſerrula infimulatus,& à puero conſcio indicatus eſt. pro Syl. 175 a, Vidi ego fore, ut
Aoe Ae
1 1 ſ
aliquando aliquis ali er indicata hæc eſſe diceret. de D. uud
a, Eodem tempore ſignum ſouis collo cabatur, quo coniu-
ratio indicabatur. pro Fl. 163 b, Sed tamen quis tibi de epi- ſtolis iſtis indicauit?pro Mur.136 a, Atq; ille ut ſemper fuit
apertiſsimus, non fe pu rgauit, ſed indicauit atq; in a1 it. Q. Fr. 326 a, Sed tamen indicabo ribi quod in primis te celatũ uolebam. Ep. i55 b, Indicabo temerarium meum conſilium tibi. Ep. 129 a, Nam quod antè àte calumniatus ſum, indica bo maliciam meam. pro Arc. 19r a, Iam me uobis audices in- dicabo. de Cl. ib1 b, Vt me tibi indicem.
INDIGCARE, eſtimare, precium con ſtituere. Offl. 6 4 a, Qu. Scæuola poſtulauit, ut ſibi fundus, cuius emptor erat, ſemel indicarerur.
INDICO; cw. denuncio, pro mulgo. Off. 8 a, Nullum bellum eſſe iuſtũ, niſi quod aut rebus repertitis geratur, aut denun- ciatum antè ſit& indictum. l. C. 10 a, Qui bellum pop. Ro mano indixit. de Fi. 131 a, Indicere bellum hoſtibus. pro Do. 221 b, Tamen id funus iure indictum eſſe dicebant.& ibid. Funeſtum funus te indixiſſe reipublicæ. I. A. 200 b, Iuſticiũ indici dico oportere. de Or. 123 a, Miror cur philoſophię ſi- cut Zetus ille Pacuuianus propè bellum induxeris. I. V. 14 8 a, Legem innocentiæ ſibi ipfi indicunt, qui ab altero ratio- nem uitæ repoſcunt. pro Pomp.*ia, Cum omnes adeſſent,
cœptum eſt referri de indicendo S. conſulto: id eſt, promul-
lgA 4. mulgando. pro Mur. 132 a, Prælium promulgatum.
INDIGENS, tis. egens. de Am. 102 a, Quid enim ille er⸗
cta cauſa impunè poſiet occidere.& pro Do. 22 ½ a, Ne pro . 1 1 4.... indicta die quis accuſetur. Epi. 60 b. Ei qut in alios antmad uertiſſet indicta cauſa, dicendi iph poteſtatem fieri non o-
portere. pro Rab. 92 b, indicta cauſa ciuem Komanum capi
tis condemnari.& 196 a,& I. V. n7 a, Exeo indicta cauſa.I. A. 7 ra, RKem indicta cauſa iudicare. I. V. 273 a, Etenim tacitæ magis& occultæ inimicitiæ timendæ ſunt, quàm indicæ
& apertæ.
1NOID EM. inde, ex eodé loco. de Or. 157 b, Vnde ſimile du-
4 indidem uerbum unum translatum lumen afferet
ci poteit, ..*⁴. 1.. oratio ni. pro S. R. 30 a, Quòo homines? indidé'ne Ameria:
IN DIES.in ſfingulos dies, quotidie, quotidie magis, quoti-
die plus. Atti. 71 a, Quotidie, uel potius in dies ſingulos bre uiores literas ad te mitto: quo tidie enim magis ac magis ſu ſpicorte in Epirum profectum. Atti. 189 a, Sed cura ut ex- cuſer morbi cauſa in dics ſingulos.& 190 a, Quoniã in per- petuum non placet, in dies fingulos uidebis. Epi. 29 a, Mihi in dies ſingulos maiori curæ eſt tua dignitas. Epiſt. 60 a,& Sr a,& 14. 8 b, Huius mei conſilij maiorem in dies ſingulos fructum capio. de Diu. 109 b, Vehementius in dies incitor. Atti. 295 b, Ingraueſcit in dies inteſtinum malum. Attic. 56 b, Iſta ardet furore, nec remittit aliquid, ſed in dies ingraue ſcit. Attic. 232 b, Simulatio deſiderij, adhuc quæ feruebat in dies. pro Mil. 106 a, Hic magis in dies conualeſcit. Epi. 16„ a,In dies ſingulos eius copiæ minuuntur. Attic. 92 a, Pom- veium mehergulè plus plusG, in dies diligo. de Fin. 1214,& Epiſt. 32 b, Hi curatione adhibita leuantur in dies, alter ua- det. de Sen. 87 b, Solon dicebat ſe-
ſtabod;& enitar, ut in dies magis magisq́; hæc naſcens de
me duplicetur op
INDIEFERENS,H. de Fi. 101 b, Quod enim Græci 4adge
32 a, Ariſtoni ſummum bonũ eſt, in his rebus neutrã in par- 1
tem mOu
gouw dicunt, id mihi ita occurrit ut indifferens, dicerè.& Aca. 3 A
eri, quæ alεᷣᷣ‿eοsx‿a b ipſo dicitur.
INDIGES,g.proINDIGENS is. de Or. 126 a,Indigé b-
berùũm laceraſti: id eſt, indigentem liberorum. Pacuuij.
INDIGENITALIS;,Ie. n atiuus, proprius, nõ alienigena,
ſed indigena. de Or. 157 a, Sæpe ſine coniunctione uerba no uantur. ut ille: Senſus diſertus, indigenitalis. Poetæ. at in-
4— 22, O 1 e gant, e L digens mei?& Offl. 43 b, Benignè facere indigentib.& ge fi.
89 b, Ferre opem indigentibus.
inexplebilis. de Am. 101a,& b, A natura, non ab indigentia
INDIG E O; es. indigens ſum, egeo. de Ora. 97 b, Iam illa nõ
tam artis indigent quàm laboris. Epiſt. 8r a, Qiæ ad conſo
landum maioris ingenij indigent. ad Heren. 26 b, Quia uos
mei non indigeris. de In. 50 a,& 4½ a,& ad Heren. z b. Par-
tionem. Attic. 19⁸ a 4
t. Tamen indigeo tui confilij. de Am. 106 a, Qui minimè alte-
uo alijs indigeres.
INDIGNATILO, nis. ſtomachus, ira. de Inu. 60 b. Indigna- tio eſt oratio, per quam conficitur ut in aliquem hominem magnum odium, aut in rem grauis offenſio concitetur.
INDIGN E'.miſferabiliter, impiè. Antequam, 195 a, Quon- dam felix, nũc eget indignè.& Ep. 66 b. I. V. 266 b, Indigniſ- ſimè necari. pro Cæl. 50 a, Cum Qu. Metellus indigniſsimè
eriperetur uniuerſæ ciuitati. I. V. 24 2 a, Indignè pari: id eſt, moleitè ferre.& de Inu. 72 a, Indignè paſſus: id eſt, cum æ- rè tuliſſet.
INDIGNITAS, atis. impietas, turpitudo, atrocitas. de Inu- 68 b, Facti alicuius atro citatem, aut indignitatè, aut omni- no culpam augere. pro Mur.- 36 b, Neq; tamen ſatis ſcuerè pro ret indignitate decreuit. Ep. 91 a, Adeundi atq; conue- niendi illius indignitatem ac moleſtiã pertuliſſem. Anteq-
195 a.& ad Her. Animus præcluditur ad exponenda rei 8
dignitatẽ. Item, Nequeo uerbis conſequi indignitatè rel'in
Vat. 32 a, Ne qua ex tua ſumma indignitate labes illius di⸗
gnitati aſpergatur.& 29 a, Si tua quod indignitas poſtula-
ret, ſpectare uoluiſſem. in Piſon. 101a, Si id tardius euemtet,
fruar tamentua indignitate. de Ora. 121 a.& in Ver. 64 b. Ep. 26 b, Ac ſi quid affert præterea hominis dignitas aut in⸗ dignitas, extra cauſam eſt.... 5
INDILGNOR aris. grauiter fero, ſtomachor, mihi indignu
7 3— is. Per uidetur, de Inu, 69 a, Locus communis erit defenſoris, 6 que
qqͤgͤ

1* temrn—
d.n remmnt aügnid an 4 1 I Aen m cie 3
*
AA an ceir n
RMeenrle pn dhe e a aunen— du 4 4 7 e 4
Mermone aahadnalennen. En Alrer uichen de Zen ed ien
1
5
m ne 9 aae un
n drex Addiſcenten Rik.
W
—
E n. deHi.1 bWlank 4
8 4 8* 1. 4A curmatnäfemu
dom anmnan donü ckhnhnden 4 4 3* 1A † hia ab wſo crar 3 XDIGENSNKNN
Weraftrid et mdigentem demm
NITAILISRRM grGpr gnA de Or rpeſaecmmtt.
“ enſus diſcraus ncigmenihe 5 ENSINgmne 4n0sEian
4 4 4 an.& 0. 425 3migrfacrtui
8 4 5 4 a en Lent M.
den NTIALA gen. TMmahhn
3 Aanm 1 n A An 214, MA an 8
4 4— ““
um tren ieapt
8. b 111 meraj indegent ad tans
O mdTemu 44— P
udoms Eet 3*
*
693
1.N quẽ indignabitur, accuſatorẽ conari,&c. Epi. 50 a, Hem nos homunculi indignamur ſi quis noſtrùm interijt aut occiſus
eſt.& 1⁷9 b, Atq; eũ quem dilexi perijſſe indignor.& ibid.
Mortem hominis neceſſarij grauiter fero. de In. 47 b, Et di- cere ea quæ indignantur aduerſarij tibi quoq; indigna ui- deri. pro Qu. R. 45 a, Nimium citò ait me indignarl de ta- bulis. alids, indagare. de In. 69 a, Lo ci, qui aut miſericordiæ captandæ, aut facti indignandi cauſa ſumuntur.
INDIGNV S,A, um. non dignus, alienus, ini quus, ſceleſtus,
1
turpis. At. 128 b, Hoc rurpe& me indignum puto.& de Fin.
136 a, Nihil'ne eſt in his rebus quod dignum libero aut in- dignũ eſſe ducamus. I. V. 218 a.& Offi. 27 b. Res indigna atq; intoleranda uidebatur omnibus. de Inu. 69 b, Etiam ſi no- bis indigna audiamus, eiuſmodi iniuriæ ſunt, ut de eis indi gnum ſit non primo quòq; tempore iudicari. pro Seſt. 3 a, In quo cùm multa indigna ſint, tum nihil minus eſt feren- dum. pro S. R. 19 b, Cùm multa indigna, tum uel hoc indi- gniſsimum eſt, uos,&c. Anteq. 194 a, Nõnne igitur indignũ eſt eos,&c.& de Inu. 47 b, Hoc mihi indignum uidetur. de
Ar. 251, Quod non minus quàm de Alexandrinis indignum
83
ſfuperiore, indignius ab inferiore. pro S. R. z8 a, An qui pete-
dijs immortalibus eſt uiſum. pro Qu. 1 b, Nam quid hoc i- niquius aut indignius dici aut cõmemorari poteſt? pro S. R. 22 a, Quod Amerinis uſq; eò uiſum eſt indignum; ut oẽs,
G&c.& 19 b, Filij egeſtas indigniſsima. ad Her. u b, Indigna
mors Palamedis. pro Qu. i8 a, Indignum eſt à pari uinci aut
bant indigni erant qui imperarent? pro Cox. b, In quo e- rat accuſatoris interpretatio indigna reſponſione, qui,&c. pro Pl. 26° a., Qui te indignum ædilitate iudicauerunt. in Vat. 36 b, Cæſar te omni honore indigniſsimum iudicat. Orator. 35 a, Aliquem eſſe indignum ſuis maioribus. Tu- ſculan. 218 b, Miſericordiam utilem eſſe dicunt ad opem fe- rendam,& calamitates hominum indignorum ſubleuan- das.& Tuſcul. 237 b, Diuitias quiuis quamuis indignus ha- bere poteſt. 3
INDILIGENTE Enegligenter.)(„Diligenter. de In. 36 b,
Nõ indiligenter expoſui,&c. At. 252 b, Nihil ab eo arbitror, neq; indiligenter, neq; illiberaliter factum.
INDILIGENTIA, næ. negligentia. Qu. F. z0 b, Literarum
mifſarum indiligentiam reprehendi.
INDISERTEinornatè. Qu. F. 306 b, Seuerus orationem
INDISERTV S,a, um. inornatus, parum eloquens. de N. 26
meam laudauit, non meherculsè indiſertè.
a, Nam neq; indiſertum Academicum pertimuiſſem, neque
ſine iſta philoſophia rhetorem quamuis eloquẽrem. de Cle 171 b.& Epiſt. 29 b, Vir non indifertus. de Ein. 93 a, Indiſer- tus interpres. de Orator. 159 a, Indiſerta prudentia.)((Stul- ticia loquax.
INDISSOLVBILIS,e. de Vn. 202 a, Immortales uos qui⸗-
dem eſſe& indiſſolubiles non poteſtis, neutiquam tamen diſſoluemini.
INDI VIDVVS,, um. ſimplex.)(„Diuiduus. de Vni. 198 b,
*
Idq; interiecit inter indiuiduum,& id quod diuiduũ eſſet in corpore. de Nat. 65 a, Indiuiduum corpus quod dirimi diſtrahiq, non poteſt. de Vn. ¹9 9 b,& ½98 b, Materia eſt indi uidua atq; ſimplex. de Nat. 14 b,& ibi. Ita nihil eſſe indiui- duũ poteſt.& 65 a, Indiuidua corpuſcula. de Fin. 52 a, Ato- mi, id eſt, indiuidua corpora.
INDIVIDVVM, dui. indiuiduum corpus, perſona, atomus.
de Fat. 14 5 a,Indiuidui hæc eſt natura, ut pondere& graui- tate moucatur. de Pat. 14 a, Cùm duo indiuidua per ina- nitatem ferantur. de N. u b, Species ex indiuiduis innume- rabilibus exiſtens. Ac. 14 b, Ex illis indiuiduis, unde omnia
gignuntur. de Fin. 80 a, Indiuidua,& intermundia, quæ nec 58 t, nec eſſe poſſunt, intelligimus.
INDO CILIS,e. tardus, hebes. de Nat. 4 b, Quidaã nimis in
dociles tardique ſunt. Academ. 1a, Sed incredibilis quæ- dam ingenij magnitudo non deſiderauit indocilem uſus diſciplinam.
1INDOCTEhinſcitè, imperitè. de Na. 34 b, Non ſolùm in- docts, ſed etiam impisè facere.
INDOCTVS, a, um. ineruditus, imperitus. Par. 237 b, Genus ho minũ indo ctũ& agreſte.de D.135 b, Ex leuiſsimo enim
& indoctiſsimo genere conſtat. 538 b, Si apud indoctos im-
peritosd; dicemus. de Clar. i80 b, Rabula indoctus, inurba- nus, ruſticus. de Or. 160 a, Rudis& indocta oratio- de Fi. 63 b, Non ergo Epicurus ineruditus, ſed ij indocti, qui,&c.
INDOLENTIA, tiæ. uacuitas doloris, ælνꝙννix. de Fin. 66 a,& 68 b, Num uoluptas idem eſt, quod, ut ita dicam, indo lentiatltem: Neq; Hieronymus uoluptatis nomine unquã uritur pro illa indolentia. Item: Qui res expetendas uel uo luptate uel indolentia metiuntur. de Off.
INDOLE O,le.. doleo. I. A.172 a, Quis non indoluit te tam ſerd a ſe eſſe cognitum,.‿. re
„ 1N 694 INDOLES, dolis. indiciũ animi, ſpecimè uirtutis, puer ma- gna dignitate præditus, optima ſpe præditus, quędã in pue ro dignitas, expectatus ad ampliſsimã dignitatẽ, ad laudẽ & decus nati atq; ſuſcepti. de Se. 19 a, At. 274 a, Cæſaris uarò pueri mirifica indoles uirtutis. de Or. 95 b, In nobis egregiã quandã& præclarã indolẽ eſſe cognoui. de Fini. 89 a, Bona ſpes& magna indoles in adoleſcẽte. I. A. 169 a, Adoleſcens ſumma ſpe& animi& ingenij præditus. Ep. 87 a, Hic à pue-
ro ſpẽ mihi magnã afferebat ſummæ probitatis, ſummæd;
elo quétię. I. A. 203½ b, Ira ſæpe magna indoles uirtutis priuſ-
quã reip. pro deſſe potuiſſer, exrincta fuit. I. A. 237 b, Summa
in filio ſpes, ſumma ingenij indoles, ſummaq; uirtus. Epi. 8 b, Létulus eximia ſpe ſummę uirtutis adoleſcens. de Fi. 89 a, In adoleſcentib. bonã ſpẽ eſſe dicimus,& magnã indolẽ. de Sen. 82 a, Adoleſcentes bona ndoldpraditi, de Am. 109 a, Si ſpẽ afferunt, ut tanquã in herbis non fallacib. fructus appa- reat. ad Brut. 289 a, Videtur in eo eſſe indoles, ſed flexibilis ætas, multiq́; ad deprauandũ parati. Of. 55 a, Itaq; omnes in quib. eſt uirtutib. indoles, cõmouentur. Or. 200 b, Præterea ad uirtutẽ maior in doles. pro Cæl. 45 b, Si quis hac indole uirtutis ac cõtinentiæ fuit, ut reſpueret omnes uoluptates, Or. 206 b, Ab hac indole iam illa matura, uxor, generi, no-
uerca filij, filiæ pellex. Off. 42 b, Facillimè aũt in oprimã par
tem cognoſcuntur adoleſcentes, qui,&c. Offic. 40 b, Præ ſe ferre ſpeciem boni uiri, de Fi. 9i b, Multa iam mihi dat ſigna uer& pudoris& ingenij.
INDOMITV S,, um. qui imperium recuſat, equus intracta-
tus& nouus. pro Clu. 20 b, O libidinem effrenatam& in domitam.& de Ar. 256 a, Indomitus atque effrenatus fu- ror. IJ. V. 88 a.& pro S. R. 24 b, Indomitæ atque effrenatæ cu- piditates. Offic. 18 b, Equum ferocitate exultantem domi- tori tradere, ut eo faciliori poſsimus uti.& ad Her. 88 b, E- quus indomitus.. INDORMIO, mis. Qu. F. 315 b, Ego qui in iſto homine colẽ- do tam indormiui diu.& I. A. 166 a, An faces admouendæ ſunt, quæ te excitent, tantæ cauſæ indormientem? INDO TATV S, za, tum. fine dote, ſine ornatu. de Orat. 105 a, Guius artẽ cum indoratam eſſe atq; indomitatã& incom- btam uideres, uerborũ eam dote locupletaſti& ornaſti. INDVCIAE, arum. belli ad tempus ceſſatio. At. i13 a, Tum ad te ſcribam plura, ſi erit bellum: ſin aurem etiam induciæ, te ipſum uidebo. Of. 7 b, Cum triginta dierum eſſent cũ hoſte pactæ induciæ. I. A. 218 a, Quidéille faceret inducias? At. 24 3 b, Inducias fieri poſſe. 4 INDVGCIOMARVsS, Gallus teſtis in M. Fonteiũ. pro Font. INDVCO, ci. quaſi impello, adduco, intro duco, facio, deci- pio. de N. 34 b, Ea difficultas induxit imperitos, ut errarẽt. & I. P. 92 a.& de Cl. 193 b Induci in erroré. pro S. R. 31 a, In- ducere aliquẽ ad faciendũ aliquid gratia, ſpe, precio, pro- miſsis. ad Her. un b,& 29 b, Induci allquo emolumẽéto ad a- gendũ aliquid. de Or. 102 b, Studio a quid faciendum. pro S. R. 20 b, Ab hominibus nequam indu ei ad facinus conſciſcẽdum. pro Qu. 2 b, Tamẽ inductus fa- miliaritate id fecit. pro Rab. 95 a, Induxit eum L. Saturnini familiaritas, ut,&c. de L. 169 a, Idq́; ut facerem orationibus inducebar tuis. pro Clu. 26 b, Quem ego ut mentiatur, in- ducere poſſum: ut peieret, exorare non potero. pro Mur. 139
a, Hæc M. Cato autoribus eruditiſsimis inductus arripuit.
Epi. 63½ a,& 62 b, Adduci uoluntate, induci odio ad aliquid agendum. ad Her. in b, Multos induxit in peccatum pecu- niæ ſpes. pro Planc. 28°0 a, Cum tibi uana quædam falſa pe inductus pollicebar. de Cl. 181 b, Induci ad miſericordiã, ad pudendum, ad pigendum. pro Cæl. 44 a, Is nulla cupidita-
te inductus de uia deceſsit. Oct. 330 b, Egõ patres conſcri-
pros ad parricidium induxi.
INDVCEREin animũ, indugere animũ,&c. id eſt, ſibi per- ſuadere. Qu. de Pet. 2u a, Deinde induc in animũ, ita ſimu- landum eſſe. At. 4 a, Animum inducere non potui, ut uide-
rem,&c. pro S. R. 27 a, Qui potuit animum in ducere, ut filiiũ
exhæredaret. Att. 228 b, Antonius induxit animum, ſibi lice re quod uellet. de D. 85 a, Tu igirur animum poteris indu- cere contra ea dicere? quæ,&c. de D. u7 b, Tu igitur animũ induces cauſam hanc defendere?& Tuſc. 23 4 a, Inducant a- nimum diuitias contemnere. pro Syl. 18 3 a, Induxi in animũ defendere aliquem. I. C. 101 b,& 102a, Si ire in exilium ani- mum induxeris. pro Clu. 26 b, Neq; enim legare eiuſmodi matri poterat in animum inducere. de Am. 107 a, Inducere animum iacentem amici in ſpem cogitationemꝗ; meliorẽ. Off. 4 4 a, Quod te malum, inquit, rationis in iſtam ſpẽ in- duxit ut,&c. pro Pl. 281 a, Quibus ego magno in metu meo ſubitò inducor in ſpem, uos,&c. At. 103 a, Id quod animum induxerat, pauliſper non tenuit. INDVCERKE) pro introducere, inferre. de Diuin. i36 b, Cur igitur eos inducitis in captiones, quas nüquam hmerrh e LI-⸗
icuius induci ad ali-

„
695 1 N
1155 a, Ne inexpiabiles religiones in rempu tur. de Fato 14 a, Hanc ra
de Fin. 139 a, Natura quaſi inſtituit docere,& induxit in ea, quæ inerant tanqunam elementa uirtutis. de Ora,n, b, Qui hoc primus in noſtros mores in duxit. pro KRab. I oſthu. 34 a, Inducere nouum moremn in rempublicam, in Anron. 25 b, Inducere nouum uerbum in linguam Latinam. in Anto⸗ blicam induceren tionem Epicurus induxit, ob eã rem quo d,&c. pro Oæl. 4 2 b, Illa lubtiliter ad criminandũ inducta oratio. pro Cæll. 44 a, Sed quid ego iudices ita gra- uem perſonam indu i?Epiſt. ora, Mira enim perſona ind u ci poteſt Britannici iuriſconſulti. de Diuin. u16 b„Epicurus jocandi cauſa deos induxit perlucidos& perflabiles. de Di uinat. 131 a, Qua ergo rarione hec duo diuinandi genera in- ducis, eadem illa poſſunt edſe quæ tollis. Of. 6 a, Etiam tẽ- perantiam inducunt, non facilimè illi quidem, ſed,&c. Off. 17 b, Rem pernicioſiſsimam in ciuitatem inducunt, fediti- onem atq;, diſco rdiam. Quin. Fr. 324 a, Puerum in hanc no- ſtram rationem conſuetudine miq́; inducemus. de Nat. 26 a, Quæ eloquenria falſos deos ſuſtulit, eadem ueros inducar- de Op. 244 b, A' me gladiatorum par nobiliſsimum induci tur, de Nar. 10 a, Poetæ deos libidine furentes induxerunt. At. 63 b, Varro inducetur in aliquem locum, ſi môdò erit lo cus. At. 209 b. Puero me hic ſermo in ducitur. pro Dom. 231 b. Et homo facetus inducis etiam ſermonem urbanum,&c. Orat. 209 b, Muta quædam elog uentia inducere. Tulc. 250 b, Tireſtam poetæ nunquam in ducunt deplorantem cæci- tatem ſuam. Tuſc.i8o b, Inducere fortiſsimum uirul lamen- tantem. Ep. 37 b, Attribuere ſermonem uel orarionem ali- cul. de Fin. 61 b, Sapiens ab Epicuro beatus ſemper induci- tur. Offl. 59 b, Hlinc ille Gyges inducitur à Platone, qui,&c. Tuſcul. 162 a, Quinta quædã natura ab Ariſtotele inducta- de In. 67 b, Loci communes rarò inducendi. de Le. 182 b. In- ducere funus:id eſt, deducere. contr Rul. 89 a,Sed non mo- dò illis cauet, uerumeriam aliud quoddẽ genus donatio- nis inducit. Quinto Pratr. 322 a, Itaque miri fie um ‿α cogito in ſecundũ librum meorũ librorüũ inducere. de Vn.
199 a, Seſed; ipſe uerſans fempiternæ uitæ induxit cxordiũü.
„»
At. 14 a,Inducere controuertfiacm de mufica. Epi. 4 a, A tuis inuidis nomen inductum fictæ religionis. Contra Rul, d0 a, Hic ager quoquo precio coemptus erit, tamen ngentl pe-
cunia nobis inducetur. Epiſt. 41 b,& ο6 a, Vt agros quanti
uelletis, pop. Rom. inducerertis. J. V. 105 b.Inducere tectoriũ: id eſt, addere, allinire.)(. Delere. 1INDVCERE, delere. At. 67 b. Inducere nomina,&x15 b, Vt induceretur locatio poſtulatum eſt. Att. 228 a, Erti nomina facta ſunt, uel induci uel mutari poflunt. INDVCERE,ſeducere, decipere. Off. 62 b, Per errorem al- rerum inducere. I. P. 79 b, Hic nos decepit, fefellir, induxit. pro S. B. 37 b, Stoicos inducere, decipere, deſtituere. I. A. 175 b, Doiabella tum eſt im pulſus, eliſus, mductus. INDVCERE, quafl induere. de In. 81,Soleæ ligneæ in pe- des induct æ ſunt.& ad Her. a, Pedibus inductæ ſunt. INDVCTIO Pnzw. de Nat. 57 a, Nos aquarum induxtioni- bus terris fœcundiratem damus, de Ora. 162 a, Perlonarum eſt poſitum in labore aliquo, ſed in quadam inductione a- nimi atq; uoluntate. de In. 52 b. Inductio eſt oratio, quæ re- bus non dubijs captat aſſen ſionem eius, qui cum inſtitura eſt,&c. Epiſt. 9 a, Tantum enim animi inductio,& meher- culè amor erga Pompeium apud me ualet, ut,&c. animt in- ductio:id eſt, perſuaſio. INDVCTVS, Klus. ad Her. n a, Quod alieno inductu fece- rit: id eſt, im pulſu. INDVLGENS, ndulgentu. facilis.)((Difficilis, ſeuerus, acer bus. Of. 75 a, Qui nuper indulgens in patrem, idem acerbus & ſeuerus in filium. pro Clu. z0 a, Quo enim eſt ipſum no- men amantius indulgentiusq; maternum, hoc,&c. Qu. Fra. 300 a, Ambitioſus in aliquem: id eſt, indulgens. INDVLGENTER,familiariter, leniter, molliter. At. 14 3 a, Illud pra clarè admones, cum illud uidero, ne nimis indul- genter, at cum grauitate potius loquar.& de Fi. 87 b, Face- re aliquid indulgenter, uel cum labore. INDVLGENTIA, tia. Obſequium, patientia, quædam le- nitas præſertim in filios. Attic. 157 a,& 165 a, Indulgentia& obſequium ferè idem. Poſtquam. 19% a, Mint liberi mei pro- pter indulgen tiam meam uita ſunt mea chariores. Atti. 157 a, Filium patris indulgentia deprauari. pro Seſt. 4. b, Indul- gẽtia alicuius in aliquem, ut Ciceronis in collegam fuum. Pro Syl. 179 b, Vniuſcuiuſq; indulgẽtiam teſtarer in ſuos.& Ep. 157 b, Nimia indulgentia in aljquem. I. V. 99 a, bis. Qui Hmili ſenſu atq; indulgentia filiorũ cõmo uemini. At. 287 a Tribuere indulgentiam alicui. At. 142 b, Et hoc Cæſar pro ſua in nos indulgentia probabit. de Orat. 124 a, Si feræ par tus ſuos diligunt, qua nos in liberos noſtros indulgentia
1 N 637
eſſe deb emus? de Leg. 163 a, Homines inter ſe naturali qua- dam indulgentia& beneuolentia contineri. de Leg. 65 4 Cum animus cognitis uirtutibus à corporis obſequio in- dulgentiad; diſceſſerit.
INPVLGEO, es. obſequor, in aliquem ſum ambitioſus, in.
dulgentiam alicui tribuo, aſſentor. I. V. 160 a, Is ciues Roma nos coluit, ijs indulſit, eorum uoluntati& gratiæ deditus fuit. Am. u13 a, Sed obſequium multò moleſtius, quòd pec- caris indulgens præcipitem amicum ferri finit. Tuſc. zuyb Ipſaque ſibi imbecillitas indulget, in altumque prouehitur imprudens. de L. 163 b, Epicurei fibi indulgentes,& corpo- ribus deſeruientes,&c. omnia,&c.& Tuſcula. n7 b, Indul- gere ſibi. Tuſcu. 193 a, Sed uide ne hæc oratio ſit hominum afſentantium noſtræ imbecillirati,& indulgentium molli- tudini. Orat. 2uu b, Conſu etudint auribus indulgenti liben- ter obſequor. de Am. 106 b, Spernere ueteres amicitias,& indulgere nouis. Qu. Pr. 300 a, At enim Græcis ſolis indul- geo, quod,&c. Epiſt. 263 b, Sed utut eſt, indulge ualetudini tuæ, cui quidem tu adhuc, dum mihi deſeruis, ſeruiſti non ſatis. de In. 43 a, Cur perdis adoleſcentem nobist cur amatè cur potartcur his rebus ſumptus ſuggeristueſtitu nimio in- dulges, nimium ineptus es.
INDVMENTVM,ti. ueſtimentum. de N. d. 1, Quod cũ efi-
cere uultis, indumenta tamen corripitis.
INDVO, u. Heſtio, induco. de In. d1 a, Off. 59 b, Is annulum ei
uidit in digiro: quem ut detraxit, ipſe induit. de Finibus da a, Ex eius ſpolijs ſibi,& torquem& cognomen induit. Att. 236 b, Quare talaria induamus. Tuſcu. 242 b, Epicurus qui
tantummodo induit perſo nam philoſophi, ſibi ipſe hoc no
men in cripſit. Puſc. 179 a, Qui cum Deianiræ ſanguine cen tauri tinctam tunicam induiſſet, ait ille,&c. Offi. 60 a, Ponit enim perſonam amici, cum induirt iudicis. Offic. 21 b, Intel. ligendum eſt duabus qu aſi nos indutos eſſe perſonis: qua- ruimn una,&c. altera,& c. Tuſc. 16% a, Habes ſomnum imagi-
Syl. 18 quę-
nem mortis, eamꝗ; quoridie induis. pro Syl. 181 b, Ferę q .— 13³..„ 4. d8 1 dam illæ forma hominum induræ extiterunt. de Nat. 38 b 1 1r
„.
brl Ue
mè ueititus, palla inaurara indutus. de Nat. 76 b, Inijcere la
1 4 4 duit quod timebat. I. V. 129 a, Hic uidete in quos laqueos ſe
in duerit.)((Expedire ſe ex laqueis.& 129 b, Videte ut dum
1
Sua confeſsione induatur ac iuguletur neceſſe eſt. de Di. n7
cOonUefterint,
INDVPERATOR,ris. Imperartor. de D. 102 a, Omnis cura
uiris uter eſſet induperator. Ennij.
IND VSA di. fuuius Indiæ omnium maximus. de Natura de-
orum sa b.
INPVSTRIAtriæ. ars, ingenium, ſolertia, diligentia, ſedu-
Htas, labor. At. 84 a, Quare non rat tua induſtria, ſed præclarè ponitur. de Cſar. 166 b, Tua exquilita doctrina& fſingularis induſtria. Tuſc. 241 a, Alterius mens rationib. a- gendis exquirendis; alebarur, cũ oblectatione induſtriæ, qui eſt unus ſuauiſsimus paſtus animoru m. At. 2 82 a, Meſfa- la tanta eit induſtria, tantumꝗ; euigilat in ſtu dio, ut,&c. pro Pomp. b, Induſtria in agen do, celeritas in conficien- do, conſilium in prouidendo. Epi. 208 a, Quod uerſabatur in hoc noſtro ſtudio,& cũ ingenio, ut noſtri, nec ſine indu- ſtria. pro Cæl. 4 7 a,Ingenium induſtria alitur. Po—). 203 3, Mii in labore perferendo induſtria nõ decrit. de Sen. èub, Maneant ingenia ſenibus, modò permaneat ſtudium& in duſtria. pro Pom. 4 a, Perfectum ingenio, elaboratum ind ſtria. Epi. 39 b, Qui in ſcribendo rantum in duſtrię ponam. De induſtria, conſultò, cogitatò, dedita opera, opeta dedi- ta. Orat. zu: a, Vbi etiã de induſtria id faciendum fuit.& ꝛu¹ b, Eriam Hinihil eſt factum de induſtria.& 215 a, aurilera numerum oratorium neceſsitate ipſa efficiunt,& eum ſine induſtria. Or. 220 a,& de Fi. 79 b, Neq; uerbum ita traljciat, ut id de induſtria factum eſſe uidearur.& de In. 61 3,& 6 7 b) & in Ver. 72 b,& de Ora. 146 b, Incuruatũ de induſtria. Off. 5 b, Iniuriæ quæ nocendi cauſa ge induſtria inferuntur. 0 22 a, Erat in L. Craſſo multus lᷣos, maior etiam magls què de induſtria in C. Cæſare L. o. de Cl. 19 a, Exilitatem de induſtria conſequi. 3
INPDVSTRKRIVS, aduerb. artificioſius, diligẽtius. pro Do. uu8
b, Quis de illius dignitate induſtrius dixit?
INDVSTRIV S,a,um. ingenioſus, ſolers, laborio ſus, gniro
.„. vos. pro Cæl. 53 b, Quæ nifi uigilantes, niß ſobrij, niſi indu ſtrij conſequi non poſſent. in Ver. 158 b,& pro P. 7 a, 855 .—..„.. ,171a 61⸗ mo nauus& induſtrius, experientiſsimus& diligentiſi
mus. Attic. 126 a, Homo uigilans&c induſtrius. Tuſc. 39in
—däͤdͤſgſͥſ́ꝗ¶ͤͤgſemaa

22 de aan zela
34en Jaandmat geane Rn 0g d Kn 4 4 8& 9 zuem& 3 n.
in tunt paſ — Peloaam d 8
Ta Tae hs Wcnnlaan ethn zmcam inange nr dek en amc um lachet adae bun 8 444u guri nosind mc 1 Ke. Aters Kc. Taſc. 4 Mn mars 2un gaonde iacun raili
s ena ominam indax inm.
ti pecehuman At. dlenimn 1er. d, FMirn ad menn he nlm. Kad ele. Id(amcanetum
hrus pAla maurata mdarn. ek
alham 1hen. Ka Ta Amecman umn d. 14* ¼ allc ndecenq⸗ 8
4
e. 6.Irpedirſee kaecs.Kasbke He aaleIndan. Xeabäfäenn
a440s daenr. ugaierxii 4 An i unNts ſemnDenain rrarns.
1NTOKAIpeunKln.
Gei nikt adwweratot. Eann. 3
14 1aun aür emnud anmd
Ir rAn ugrn am ſiera
Hof e 44 4 8 ☛n 1 ontar.* in attn anrm. Aledarur, ci Men, amn““ 150 4 1 a-u. Tendo cde
₰ 4 endo FpiwlaN
rus
4
wmno*.
vihun prounder. broArne cn udn — lactnium adse 4 3 2 r
0ub
Oen 4. RAlarn aunan. Tranan 4
1
8A d IA es.
* 34 46 Tuafe e. 1 Lrſt 141 em 8.
„
inas pültes ninam
697 1 N In rebus gerendis uir acer& induſtrius.& 2 b. INEDIA, dia. fames, eſuries. pro Plan. 264 a, Minturnèſes C.
Marium feſſum inedia fluctibusq́; recrearunt. Ep. 262 a, In-
edia& purgationibus conſumi. Puſc. 166 a, A uita quidam
per inediam diſcedens reuocatur ab amicis. de Fini. 144 a,
Inedia necatus eſt Regulus.
INELEGANS,. imp olirus, inconcinnus. de Cl. 19r a, Ora tionis non inelegans copia.& de N. 38 b, Phyſica ratio non inelegans.
INELEGANTER. impolitè, indiſcretè. de Fini. 70 a, Pri- muùm diuiſit ineleganter,&c.& de Cla. 163 b, Oratio nõ in- eleganter ſcripta.
INENODABILI 8,e. inexplicabilis, inextricabilis. de Fat.
144 a.
INE O, mnis. ingredior, inuenio, capio. pro Dei. 145 a, Tu illius domũ inire uoluiſti. Offf. 8 5,& de Fin. unz a, Inire præliũ. de
Ar. z12 b, Cum quod ineas cubile non ſentis. pro S. R. 26 b,
Filius conuiuia cum pacre non inibat. pro Do. 240 b, Poſt
ſacerdoriũ initum. I. A. 19* a, Cum conſules magiſtratũ ini-
erint.& I. V. 71 b, Iniw magiſtratum. pro S. R.6 b, Inire con ſilia cum aliquo coutra aliquem. pro Dei. 14 4 b, Inire con- ſilium facinoris contra uitam alicutus. I. C. nõ b, Conſilia quæ clàm eſſent jnita contra ſalurem urbis. At. 282 b, Con- fllia inire cœpitreip. liberandæ. pro Syl. 167 b, Initum eſt conſilium à Citilina inflammandæ ciuitatis. At. 43 b, Inire conſilia de pernicie alicuius. pro Mur. 143 b, Inire conſilium faciendi aliquid. pro Do. 239 a, e Pompeio interficiendo conſilia inibantur. I. A. 204 b, Cum conſules inirent ratio- nem de cõnodis militum augendis. Atri. 2 25 a, Ea ratio æ- dificandiinitur confiliario quiden& autore Veſtorio. Ep. 216 a, Inre rationem, quemadmodum aliquid fiat. At. 19 1 5, Ineunda eſt nobis ratio, quemadmodum polsimus,&c. de N. 744, Inita& ſubducta ratione nefaria ſcelera meditari. in Ver i⸗ 1 b, Mihimet ineunda ratio& repertenda uia eſt. conwa Rul. 79 a, Inietur ratio quæ us de pecunia ueſtra. a- liasInuenietur. pro Mu. 130 a, Inire uiã,& redire 413. de Ar. 255̃a, Inire gratid ab aliquo. in Verr. 137 b,& pro Cec. 300 a, Inie gratiâ ab omnib. aliquo facto. de Cla. ¹83 b, Plures in- eustur gratiæ, ſi uno tépore dicas pro pluribus. Atti. 108 a, Inre ſummam gratiã cum bonis omnibus. de Na. So b, Pin- nacum ſquilla quaſi focietatem inir comparandr cibi. INEP TE'.inſulſe. L. Ineptus. de Glar. 191 4, Ineprè, odioſsè, putidè. dicere.& Att. 1z b, Tuſculan. 150 a, Facere ineptè.& Ejiſt. 85 a. B4 INEPTI AE, arum. nugæ. de Orat. 94 a, Peto Auobis, inquit, nehas meas ineptias efferatis. de Or. 110 a, Omnium autem inptiarum, quæ ſunt numerabiles, haud ſcip an ulla fit ma iot, quàm ut illi ſolent, quocunq; in loco, quoſcunq; inter hemines uiſum eit de rebus dinicillimis, aut nõ neceſſarijs arzutiſsimè diſputare. Tuſ. 163 a,& Ep. 23 a, Pellantur ergo iſe ineprię penè aniles. pro S. R. 25 b, Quid ad iſtas ineptias abis, inquies?. INIPTV S, a, un. de Or. uo a, Nã qui aut tempus quid poſtu leinon uider, aut plura loquitur, aut ſe oſtentat, aut eorum quibus cum eſt uel dignitaris, uel commodi rationem non habet, aut deniq; in aliquo genere aur inconeinnus eſt, aut multus, is ineprus dicitur.&ibid. Quem enim nos ineptu uocamus, is mihi uiderur ab hoc nomen habere ductum, quo d non ſit aptus. de Or. nio a,& 94. a, Dimictebã à me Scæ uo lam, cum ei ita dicerem, me uelle eſiè ineprum: id erat pe tereblandius, quod niſi ineptè fierer, bene non poilet fieri. Tuſ66 b, lneptum ſanè negocium& gręculum. de Or. 104 a, Aliquem ineptum aut græculum putare. de Le. 157 a, Ali- quis in loquendo multus& ineptus ad ſummam impuden tiã. At. 62 b, Sed hoc ne curaris, ego ineprus, qui ſcripſerim. Or. ¹99 b, Nihil inſolens atq; ineptum. Offi. 29 a, Tanra uis eſt loci& temporis, ut, cc.
INERMIS, me.)(Armatus. Atti, 278 b, Perterritos, inermes,
ſaucios, nõ ſunt noſtri duces perſecuti.& pro S. R. † a, Pro Cec. 296 b, Arma qui non habuerint, inermes fuiſſe uinces.
Anteq. 197 a,& pro Do. 225 b, Cedam inermis armatis. Epi. 172 b, Manus peditum inermium.
INERMVS,, um. Epi. 167, Multitudo inermorum.&173 b, Cum paucis inermis, perterritis metu, fracto animo fugifſe Antonium. ad Bru. 278 b, Perterritos, inermo s, ſfaucios, non ſunt noſtri duces perſecuri. aliàs, inermes.
INERRANS, ts. errans, uagus. ut, Stellæ errantes. de Nat. 36 b,& 69 b.
INERS,;tis. ignauus, deſidioſus, ſomniculoſus, ꝓνο 2ρν, languidus.)((Operoſus, ſemper ag lid 4. cont. Rul. 34 b, Inertiſsimum& deſidioſiſtsimum ocium. de
Se. 84 a, Iners, ignaua& ſomniculoſa ſenectus. de Fini. 50 a, Inertiſsima ſegnitia. de Fa. 14 6 a, Rectè hoc genus interroga ionis ignauũ atq; iners nominatum eſt. de Ora. 141 b, Ned;
ens aliquid& moliens.
I N 698
uerũ eſt quod ab inertibus dicitur,&c. de Cl. 186 b, Cenſo-
rinus iners& inimicus fori. de Fi. 88 b, Artes quibus qui ca- rebant, inertes à maioribus nominabantur.
INERTIA, æ. ignauia, deſidia, ſegnicies, nequitia, negligen-
tia,pigritia. Of. 6 b, de Or. 100 a, Caſtigemus etiam tegnitièé hominum atq; diſcordiam. pro Mur. 126 a, Fuga laboris in- ertiam coarguit& deſidium. I. C. 98 a, lam me ipſum iner- tiæ nequitiæ que condemno. 103 a, Inertia ac nequiria. pro Quin. R. 49 a, Qui tantas pecunias non propter inertiam laboris, ſed propter magnificentiam liberalitatis repudia- uit. de Orator. 90 b, Duo illa relinquamus, idque largia- mur inertiæ noſtræ.& 9 9 a, Condemnare aliquẽ inertiæ. E- Piſt. 196 a, Nec tua ignauia etiã inerriã afferet. ad Her. ꝛ a, In- ertia, ignauia, deſidia, luxuria. Inertia enim arti opponitur. Par. 233 a, Animi affecti uirtutibus, uitijs, artibus, inertijs.
INERVDITV S, 4, um. indo ctus, rudis. pro Dom. 231 b, Non
ſum tam ineru ditus, qui Mineruam Iouis ſosorem, meã eſſe ſororem exiſtimem. Ac. 33 b, Modò ne quũ illud tum ineru- ditum abſurdumꝗ; reſpondeat. de EFin. 63 b, Non ergo Epi- curus ineruditus, ſed ij indocti, qui,&c./
INEXERCITATVS, a, um. qut uſum non habet„tyro. de
Orat. uõ a, Hoc mihi crede, ludus eſt homini non hebeti, ne- que inexercitatio,&c. Tuſcn. 18z a, Rudis ille& inexercita- tus miles, de Cl. 176 b.& de Sen. d0 b, M. Marcellus prõptus & non inexercitatus ad dicendũ fuit.& Tuſ. 250 a, Nec tan- quam inexercitatus hiſtrio in extremo actu corruiſſe.
INEXERCITVS,, um. Tuſ. 250 a, Aſclepiades nõ ignobi-
lis, uel inexercitus. philoſophus. aliès, non ignobilis, Ere- tricus philoſophus.& rectius.
INEXHAVSTVS, 4, um. de Fi. 91¹ a, Erat enim, ut ſcis, in eo
inexhauſta auiditas legẽdi, nec ſatiari poterat. de Catone.
INEXORABILIS,e. implacabilis, inexpugnabilis, inex-
piabilis.)((Placabilis, exorabilis. pro Syl. 18 4 a, Qui uehe- mens in alios, inexorabilis in cæteros eſſe uiſus ſum. Qu. F. 301 a,& Tuſc. 150 a, In literis mittendis nimium te inexora- bilem præbuiſti.
INEXPECTATVS,ta tum. inſperatus. de Ora. 129 b, Quæ
fuit illa, quanta uis, quàm inexpectata, quàm repentina.
1NEXPIABILIS,. implacabilis, quod expiari purgariq;
nõ poteſt. de Ar. 204. ¼ a, Cũ his inexpiabile bellũ mihi ſuſce ptum eſt.& 257 b, Inexpiabile ſcelus.&l. 4. 237 a, in Piſon. 97 a, Præbere ſe implacabilem inexpiabilemꝗ; alicui. I. 4, 155 a, Ne inexpiabiles religiones in remp. inducerentur. Tuſc. 163
b, Qui in rep. uiolanda, fraudes inexpiabiles concepiffent.
. Ibid. 154 a, Inexpiabilis religio.
INEXPI. EBIL.ILS,ke. inſatiabilis, inſaturabilis. Tuſc. 231 b,
Inexplebilis cupiditas.
INEXPLICABILIS,e. inenodabilis. Attic. 120 b, O rem
difficilem& inexplicabilem.& ¹⁵5 b, Res ſunt inexplicabi- les.& Academ. 24 a, Hæc ſcilicet inexplicabilia eſſe dicitis. Atric. 244 a, Tu quid egeris tua cùm triſti, tum etiam diffi- cili ad conciliandum legatione, uehementer expecto, eſt e- nim inexplicabilis.
INEXPVGNABIILIS,le. Puſc. 236 a, Volumus enim eum
qui beatus ſit, tutum eſſe, inexpugnabilem, ſeptum atꝗ; mu nitum,&c.
INEXTRICABIILIS, ge. inexplicabilis. Ac. 24 a, Hæc ſcili-
cet inextricabilia eſſe dicitis. alids, inexplicabilia.
INFACETVsS, ta, tum. inurbanus, inconcinnus. pro Cæl.-3
b, Non infacetum mendacium. Offi. 63 a, Homo non inface tus& ſatis literatus.
INFAMI A, miæ. nota, macula, probrum, nota turpitu dinis, i-
gnominia, dedecus, contumelia. pro Fl. 16 4 a, Eſto, habu t quandam ille infamiã ſuam. pro Cæl. 146 b, Inferre infam ã alicui. Attic. 67 a, Conſules flagrant infamia. pro Clu. 18 b, Negem fuiſſe infamiam iudicij corrupti. I. C. 100 a, Qua nora domeſticaæ turpitudinis non inuſta uitæ tuæ eſt?quod priuatarum rerum dedecus non hæret infamiælcontr. Rul. 84 b, Effugere infamiam crudelitatis.& Epi.: a, Vt magnã infamiam fugiat. Tuſc. 218% b, Ferre ignominiam& infamiã ſine dolore. pro Syl. 18 4 a, Ne dua generi ſuo nota turpir- dinis inuratur. pro Cluen. 39 a, Judicia uera atque inſigni turpitudine notata, atque oppreſſa dedecore& infamia. I. P. 33 b, Vos autem ſempiternas fœdiſsimæ turpitudinis no tas ſubijſtis. Par. 23 8 a,Ignominia, infamia, contumelia, de-
decus.& I. V. 63 a, Macula.
INFAMI S, me. turpis, habens infamiam, famoſus, contami-
natiſsimus, omnium ſcelerum libidinumque maculis no- tilsimus, cum tantis ſceleribus eſſes& factis notatus. pro Dom. 227 b, pro Font. 281 a, Turpis adoleſcentia, uita infa- mis. pro Cluen. 44 b, Homines omnibus uitijs atq; omni dedecore infames. l. C. 106 a, Mulier infamis.& pro S. R. 35 a, Infamis palma.
INFAM ORMs. no to, ignominiam uel notã, uel maculã inuro,
G igno-
———— ñↄP—

6 J 1owimir noto, exiſtimationem alicuius offen d, defor- mo, detraho, infamiam alicui infero'aligneia worie Muro. gnominia condemnò, ueriſsimis maleai vrii nrramn.
FEp. 332 a, Vt tua moderatio aliorum in ame 8
INFANDV 8,₰, um. nefandus, execrandus. e Orat. 3 See re ſi crudelis, ſi infanda, ſi præter opinionem. PrO dfe do homines odium ſuum à corpore cius impuro atq; infando
reſſerunt..
1NEA NS, tw. puer infans, paruus. de Fin. 71 b.& 33 bac Ora. 123 b, Omnia manſa, ut aiunt, nutrices pueris in antib. in os inſerere. pro Cl. 23 a,& Or. 209 a, Cũ haberet ex Nauia in- fantem filium. pro S. R. 44 a, Infantrium puerorum incuna- bula. de D. 105 b, Scribit Herodotus Croſi filium, cum eſſet infans, locutum. de Fi. 71 b, Nec uerò ut uoluptatè expetat, natura mouet infantẽ.& ¹38 a,Infantes. de Fi. 63 b, Si infan-
tes pueri, ſi mutæ etiam beſtiæ penè loquuntur.
INFANsS,indiſcretus.)((Eloquens, diſertus. de Clar. 171 a, I-
ſum Scipionem accepimus non infantem fuiſſe. de Inu. 42 b, Infans& infipiens homo. de Fini. 39 b, Homo infans at- que impotens. ad Heren. 9 a, Dialectici infantiſsimi. de Cl. 173 b. C. Fannij in hiſtoria oratio neque nimis infans, neque
perfectè diſerta..
INFANTIA,Hiæ. ieiunitas, orationis inopia.)(. Eloquentia. de Or. 156 a, Nec infantia eius qui rem nouit, ſed eã explica-
re dicendo non poteſtinec inſcitia illius cui res non ſuppe- tit, uerba nõ deſunt, eſt laudauda. ad Her. 9 a,; Vt huius in- fantiæ garrulã diſciplinã contemneremus: Dialecticam in⸗ telligit. At. 64 b, Incredibilis infantia accuſatorum.
INFANTIO R, tius. Attic. 324 a, Omnino nihil accuſatore Lenrulo, ſubſcriptoribusque eius infantius, nihil illo conſi
lio ſordidius.“— 3
INFATVO, s. fatuum ſtultumᷓ; reddo. pro Fl. 156 a, Nemi- nem quidem aded infatuare potuit, ut einummum ullum crederet.& I. A. 187 b, Vt hominem ſtultum magis etiam in- fatuer mercede publica...
INFECTO KRru. Ep. 27 b, Curtius noſter dibaphum cogi-
tat, ſed eum infector moratur.
INFECTVS, a, um. de L. 73 b, Quæ augur iniuſta, nefaſta, ui tioſa, dira ue dixerit, irrira infectaq́; ſunto. de In. 72 b, Habe
re aliquid factum pro infecto. Top. 222 a, Promittere da- mni infe ti. I. P. 92 a, Præterita mutare non poſſumus. pro R. P. 26 b, Mutari facta iam nullo modo poterant. Its: Hoc neq; moueri, neq; mutari poteſt.
1INFELICITAS, tus. aduerſa uel incommoda fortuna, intõ mode res, calamitas.)(Beatè uiuere. Anteq. 196 a, Vtiq; ea maneat exiſtimatio, quę uirtute parta, nõ quæ infelicitate illata eſt. I. P. 89 a, Amiſiſti exercitũ, ſit hoc infelicitatis tuæ. de D. 121 b, Nec enim tanta eſt infelicitas aruſpicũ, ut ne ca- ſu quidem unquam fiat quod futurum illi eſſe dixerunt. de Ein. 32 b, Beatè uiuere alij in alio, uos in uoluptate ponitis: item contra, omnem infelicitatem in dolore.
INFELIX, cis. miſer, calamitoſus, ærumnoſus, deiectus ad ca lamitaté, cuius dura& crudelis fortuna eſt. I. A. 172 b, Siquis reip.ſit infelix, Is felix eſſe non poteſt. pro Pl. 280 b, O cuſto diam mei capitis infelicẽ. pro Rab. 92 b, Capur obnubito, infelici arbori ſuſpendito. I. V. 296 a, Infelix& ærumnoſus. & pro Qu. 7 b. Miſer& infelix. Or. z12 a, Inhumanus prima
lirera breui, infelix longa, dicimus.
1INFENSIVS, aduerb. Or. 213 b, Quis porrò Iſocrati eſt ad- uerſatus infenſius?
INFENS VS, a, um. inimicus. J. V. 61, Homines qui illi inimi- ci infenſiq; ſunt.& ↄ5 b, In te concitati infenſique ſunt. pro Clu. z3 a, Iudices infenſi reo. I. C.100 b, Si me meis ciuibus ſuſpectum tam grauiter atq; infenſum uiderem. I. V. 139 a, Infenſo animo atque inimico. Tuſc, 222 a, Nec tam fuit ho- minum generi infenſa atq; inimica natura. Epi. 157 a, Perti- naciter cuipiam infenſus. pro Seſt. n b, Aliquem eſſe infen-
ſum fortunis alicuius. 8
INFERCIO, u. inculco. Or. 220 a, Neq; inferciẽs uerba qua-
ſi rimas expleat.
INFE RL,rum. dij manes, inferorum animæ, ſupterranei. de In. 52 a, Impijs apud inferos pœnas eſſe præparatas.& Tuſ. 150 a, Triceps apud inferos Cerberus. de Na. 69 b, Hercules apud inferos. Tuſ. 155 a, Permanere animos arbitramur cõ- ſenſu nationũ omniũ: quaſi in ſede maneant, qualesq; ſint, ratione diſcendũ eſt, cuius ignoratio finxit inferos, easque formidines quas tu contemnere nõ ſine cauſa uidebare. in
terrã enim cadentibus corporib, his humo tectis, ſub terrã cenſcbãt reliquã uitam agi mortuorũ. I. V. 262 a, Excitare a- liquẽ ab mnferis.& de Cla. 195§ a, Excitare ab inferis locuple- tiſs. teſtes.& pr̃o Mil. us a, Reuocare aliquẽ ab inferis.&I. V. 25 a, Rliqus fore ab inferis teſtem. in Vat. zu b, Inferorum animas elicere,& puerorũ extis deos manes mactare.& Or. 204 b, Nec ab inferis mortuos exeitabit. I. A.264 a‚ llli ad
1 N. 790 inferos pœnas parricidij luent, uos piorum eſtis ſedẽ& io efi conſecuri. Oct. 331 a, Aliquis noſtrũ qui proximus in ina æternã domũ diſceſſerit. Item: Tum ru lupiter hos eternis ſupplicijs uiuos mortuosq; mactabis. L. Macto. pro Cl. a, Quid tandem illi mala mors atrulitenifi fortè ineptijs ac fabulis ducimur, ut exiſtimemus illum apud inferos impio rum ſupplicia perferre, ab uxorum necatarum pœnis, actũ eſſe præcipitem in ſceleratorum ſedem atq; regionem. quæ ſi falſa ſunt, id quod omnes intelligunt, quid ei tandè aliud mors eripuit, præter ſenſum doloris 1I. C. n9 b, Vt aliqua im uita formido improbis eſſet poſita, apud inferos eiuſmodi quædam illi antiqui ſupplicia impijs conſtituta eſſe uolue runt, quòd uidelicer intelligebant, his remotis nô eſſe mor tem ipſam pertimeſcendam.
INFERIAE, arum. denicales, iuſta feralia, mortuorum ſacra. de Nat. 67 b, Tertius Hercules èſt ex Idæis digitis, cui infe-
rias afferunt.
INFERIO R ius. Qu. Fr. 293 a, Quem ego intelligo pruden. tia non eſſe inferiorem quàm me, uſu etiam ſuperiorem. pro Planc. 365 a, Inferiorem quam te,&c. Offic. 23 b; Timo- theus belli laude non inferior fuit qum pater. de Cl. o h Is in iure ciuili non inferior quàm magſſter fuit. de Cla.i a, Inferior ætas,&c.)((Superior ætas. de Ol. i8r a, Aetate in- ferior paulo. pro Qu. 18 a ‚Indignum eſtuinci ab inferis- re atque humiliore. de Clar. 167 a, Cauſam inferiorem di- cendo fieri ſuperiorem poſle. de Ar. 258 a, Isferior gradus. Epiſto. 204 b, Superior ordine, inferior fortina. de Orato. 100 a, Similique in genere, in feriore ordine. Para. 23 a, Qui infimum locum ciuitaris tenent. pro Corn. 62 2, Illud au- tem quod adiunctum eſt, ut maieſtatem populiRom. con-
ſeruent, id habet hanc uim, ut ſit ille in fœdere inferior. A- mi. 96 b, Qui omnia ſua in ſe poſita eſſe ducit,& himanos caſiis uirture inferiores putat. ad Heren. 36 b, In interiorès crudelis, in ſuperiores contumax;, in æquos& pares faſti-
dioſus. L. Abſum.
INFERNVS,, um. inferus. de N. 48 b, Hic ſeſe infernis àpar tibus erigit hydra.& in Ar. Subiens inferna leonis: id etin- feriores partes.
INFER O, fets. inueho, importo, induco, affero, offero, imru- do. Offl. 49 a, Paulus nihil in domum ſuam intulit, preter memoriam nominis ſempiternam. pro Dom. 334 a, Qu ex pontificis maximi domo religionem eripuit, is in meã tu litipro Cecin. 292 b, Cum pedem intulero, atq; in pofſſsi- onem ueſti gium fecero, tum excludar. Anteq. 196 a, Vtie‚ ea maneat opinio quæ uirtute parta, non quę infelicitate ila- ta eſt. de Ar. 24 4 a, Qui ſupplicia neq; à ſociorum matib. prohib ere, neq; ſociorum urhibus inferre potuerunt esci. ſionem, inflammationé, euerſionem, depopulationem ua- ſtitatem, meis omnibus tectis atq; agris intulerunt. in Iat.
5a, Cum in templum Caſtoris te cum tuis furijs funeſtum intuliſti.& 29 b, Repentè enim te tanquam ſerpens laiibu lis intuliſti. pro Cæl. 41 a, Cùm hoc genus oppugnatienis inferretur,&c. propulſare debebitis.& 49 a, Inferre facius in famam atq; in fortunas alicuius. Offf./ b, Qui ab ijs cui- zus infertur, ſi poſsint, non propulſant iniuriam. de Ar. 82 b, Inferre iniuriam ſtupri in aliquem. I. C. u1§ b, Inferre ishes templis deorum. pro Do. 225 b, Domus ardebat nõ fotui- to, ſed oblato incẽdio. pro Cl. 37 b, Multum mali, mult pe riculi unicuiq; noſtrm inferre poteſt uis tribunitia. pro Fl. 155 b. Is ultrò ſuis ciuibus ſumptũ intulit. pro Cec. 257 b,
Atq; etiam ſe ipſe inferebat& intrudebat. pro Hla. 150 a In- ferre rationes falſas,& referre in tabulas quodeunq; cõmo dum eſt.pro Mil. 104% b, Inferre mortem alicui per ſcelus. I. P. 91¹ a, Inferre ſe in urbem. pro Font. 283 a, Age uerdò nũc in- ferte oculos in curiam, introſpicite penitùs in omnes reip. partes, utrum,&c. Or. i2 8 a, Iracũdiam ſimul atq; intuleris, non ſtatim poſsis commouere. Oct. 30 a, Inferre arma ali- cui. pro Mil. ui5 b, Caſtris, exercitu, ſignis inferendis fundos alienos petere. At. i44 a, Inferre famem ſuis ciuibus& ua- ſtitatem Italiæ. pro Font. 283 a, Infeſtis propè fignis inferun tur Galli in Fonteium. pro Fla. 147 a, Inferre ſigna patrię.in Ant. 26 3 a, Cum Hircius aquilam quartæ legionis inferret. At. 135 a,& is2 a, Bellũ Italiæ terra mari, inferamus.& Of- 16 b,Inferre bellum alicui. I. A. 198 b, Ille furens infeſta iam patriæ ſigna inferebat. pro Mil. in a, Inferre uim.)(. Repelle re uim. pro Deio. 14 4 a, Inferre terrorem alicui. in Verr. 257 b, Inferre crimen proditionis alicui. I. A. 259 b, Inferre turpi tudinem alicui. de Aru. 245 b, Qui puluinaribus Bonæ deæ ſtuprum intulit. ad Heren. 28 a, Non parenti manus intuli⸗ ſti in C. i01 b, Inferre uim&e manus alicuis pro Seſt.3 a, In- ferre periculum alicui. pro Pl. 277 b, Inferre metum moftit alicui. Off. 43 a, Inferre periculuen capitis alicui. pro Corn. 59 b, Inferre ſe in diſcrimen uitæ pro patria. pro Oæl. 46 b,
Inferre infamiam bonis, probrum caſtis, labem integrnie

2um aunen dnen. mene
9 manctam eihnn nt —
Ala ſaa in ſeoſin daar mkmaem hatat al a h a ſpenoer—
1 bam. mn amh
1IAn aferu. de N. ür pr— autho impoerd, nüucafnt 11 aulas adili domun unm 2n ſemoiternun e Dn.
9 ntum domo rel„edenenumin
u(um paien unim an b Dam fecero tum cxdudr. uss apinid ar urrutt arta nos aucti
4 444 Sſupplxiuns iuum
A Ootum ard das un en danmioat, tuerfonen ieoopirn. na omaida techi s agu tier a aumpa Cudoru weunmi
A Aepenss emim tetuune,
e CM. 413(un docgau f r K. propalirt dedediti. Häse n n in focranas abcuius Oi 5
8. erur. 8 poluunt,300 58— qera Cne
— —— alEns Krcferren Mt r
X
701 1 N b 1 N 7⁰³ Inu. 4 4 b, Inferre moram& impedimentum alicui. ad Her. INFIDELITAS, tis. perfidia. pro Font. 277 a, Quibus pro- 35 a, Inferre cri mina.)(Diluere crimina. de Fini. 14 0 a, Sext. pter infidelitatem credere non debetis.& de Am. 108 b, pro Tarquinius ſtuprũ Lucretig obtulit. de Am. 108 b, Ne crimi Mil. u14 b, Quantæ infidelitates in amicis. Epi. 15 a, Infide- nib. aut inferendis delectetur amicus, aut credat oblatis. litas exercitus. Tuſc. 240 b, Dionyſius infidelitatem amici- de Orat. 87 b, Craſſus ſermonem de ſtudio dicendi intulit. tiarum extimeſcebat.
Offic. 29 a, In re ſeuera delicatum aliquem inferre ſermonéẽè“. INFID ELI TFE R, perfidioſs. ad Br. 91 b, Infideliter aliquid de Inuent. 58 a, Quo illaro infirmatur quod inductum fue- cuipiam ſuadere. 1
rat.& 58 b.Aliud quàm cogebatur illatum eſt.& ibid. Num 1I NFIDV S, 4, um. infidelis. de Amic. 10 8 b, Nihil enim ſtabile aliud conficiatur, aliud dicatur. de Le. 138 a, Ne'ue alienum eſt, quod infidum eſt. de Pro. 75 b, Gentes infidæ& barba- inferat in ſepulchrum. ræ. de Am. 106 a, Infidus amicus. 3.
INFERVS, 4,um. de Di. 192 b.Interea ſol albus receſsit in in- INFIG O, gis. impingo. LInfixus.)(„Euello. de S0.128 b, Or- fera noctis. I. A. L. Superus. Tuſ. 171 b, Vt omnia ſupera, infe- bis extimus, in quo infixi ſunt illi, qui uoluuntur ſtellarum ra, media nidesemus. At. 136 b, Inferum mare.)(„Superum curſus ſempiterni. de Di. 122 b, Timidè fortaſſé ſigniter euel
mare. L. Mare. lebat, quod fidenter infixerat. pro Clu. zu a, Hoc quod in cõ
IN FEE STISSIM E. pro Q.¹2 a, Inimiciſsimè atq; infeſtiſsi- munibus hominum ſenſibus atq; in ipſa natura poſiti ato: mè contendere cum aliquo. infixum eſt. Tuſ. 219 b, Cum Africanus gladium hoſti in pe-
INFEESTV S, a, um. infenſus, inimicus, aduerſus, moleſtus.)(. ctus infixit. 3
Propitius. Oct. 329 b, Fortuna populi Rom. quæ nunc no- 1NEIMVS,, um. imus.)(Summus. ge Nat. deor. 29 b, Terra
bis infeſta eſt, fuit aliquando propitia. pro Quint. 1a, Mihi eſt infima.& 36 b, Luna eſt infima quinq; errantium. Tuſc.
ſummam per iniuriam omnia inimica& infeſta ſunt. I. A. 242 a, Medius mundi locus, qui eſt idem infimus in rotun-
229 a, Gallia, quam ſibi armis animisq; infeſtam inimicãd; do. de Diuin. 95 b, Ab infima ara ſubitò anguis emerſit. Qu.
cognouit. I. V. 78 b, Clamore alicuius infeſto atq; inimico Prat. 321 a, Cum ſcripſiſſem hæe inſima, quæ ſunt mea ma-
excitari. I. V. 265 a, Iniquo infeſtoq́, animo intueri aliquem. nu. Quint. Frat. 316 a, Auricula infima mollior. de Leg. ud a,
& At. 287 a, Infeſto animo reprehendere aliquem. I. C. 100 Omnia infima ſummis paria fecit. de Offic. 4l a, Q ui ſum-
b. Infeſtis oculis omnium conſpici. pro Font. 283 a, Infeſtis mos cum inkmis pari iure retinebat. Par. 123 a, Qutlocum
ſignis inferri in hoſtem. pro S. K. 33 a, Qui ardens auaritia ciuitatis infimum tenent. de Or. i9 b. Infimi homines mer-
fertur infeſtus in omnes. ad Her. 36 b, Inteſtus in cognatos. cedula adducti.& pro Mur. ¼0 b, Infimorum hominum fi- in Ver. 265 b, In omnia maria infeſtus. At. 165 a, Indulgentia lij. Quin. Frat. 3u, b, Inſima fex pop uli. de Finib. 137 b. Homi- ferocem, arrogantem, infeſtum facit. pro Lig. 14 a, Africa nes infima fortuna. Offi. 9 a, Eſt autem inſima conditio d huic uictoriæ maximsè infeſta. de Inu. 46 b; Si non omnino fortuna ſeruorum.“ ihfeſti auditores erunt: id eſt, animo à nobis prorſus alieno INEINITA S, atis immẽéſitas, inſinitio, innumerabilitas. Ac. uel iuimici. pro Cæl. 39 a, Aetas, quæ ipſa ſua ſponte infirma 29 b, Anaximander infinitaté materiæ dixit eſſe. Puſcu. 250, aliorum libidine infeſta eſt. pro Pl. 259 a, Huius ſalus ob eã HPemoeritus infinitatè omnẽ peregrinabatur.& 243 b, In- ipſam cauſam eſt infeſtior, quod,&c. de Pro. 69 b, Viæ ex- finitas rerum arq; naturę.& b, De infinitate at ueheméè- curſionibus infeſtæ. contr. Rul. d² a, Vectigal bellis infeſtũ. tius. Item: Summa uis infinitatis. de Off. lib.i, Vt ab illa di- pro Ra. 92a, Libertas ſupplicijs infeſta. de In. 76 a, Reddere ſcedatur infinitate. de N. 16 a, Infinitatem locorum. prouinciam infeſtam excurfionibus& latrocinijs. Aſin. Ep. INFINIT E' ſine mo do& fine. Par. i25 b, Ille diuitias infini 163 a, Saltus Caſtulonenſis nunc frequentioribus latroci- tè concupiſcit.& Orato. 219 a. Ne infinitè feratur ut fumen nijs infeſtior factus eſt. pro Sex. R.23 a, Vita filij infeſta. Ep. oratio. Academ. 44 a, bis, Materia infinitè ſecari ac diui- 23 b, Ad infeſtiſsimam Ciliciæ partem. At. 154 a,& 250, Habe di poteſt. re mare infeſtum. de Rep-lib. 3,teſte Nonio, Nam cum quę- INFINITI O, onis. infiniras. de Fi. 53 a, Infinitio ipſa, quam reretur ex eo, quo ſcelere compulſus mare haberet infeſtũ dæaoiaw uocant, tota ab illo eſt, tum innumerabiles mun-
uno Myoparone, Bodem, inquit, quo tu orbem terræ. Ale- di,&c..“ xandro Magno ita reſpondit pirata quidam. Att. 24 4 a, In- INFINITIO R. Top. 223 b, Partium diſtributio ſæpe eſt in- feſtum& periculoſua iter. pro Cluen. 57 a, Infeſtum& im- finitior. 1
INFINITV S,, um. cuius nulla eſt ora, nulla extremitas, im menſu sinnumerabilis, inexhauſtus, interminatus.)(Defi- nitus. Aca. 29 b, de Di. 129 b, Quod finitũ eſt, habet extremũ:
quod non habet extremum, infinitum ſit neceſſe eſt. de Di. 127 b,& Ora. 206 a, Reliqua uerò tria interuallo infinita& immenſa. Aca. 29 b, Infinitus aer, infinita materia. Epi. 16 b, Sed eos, quos erat infinitum bene de me meritos omnes no minare. ad Her. i2 b, Immenſa, infinita, immo derata cupidi- tas. de N. 12 b, Immenſa& interminata in omines partes re- gionum magnitudo.& ibidé a, Innumerabilia& infinita.
mane ſcelus. 3 8. INEICIALIS aut coniecturalis quæſtio. Top. 229 a. INFEICIATIO, onw. negatio, depulſio. Par. 239 a, Primus il-
le ſtatus rationem habeèt iniqui criminis, ipſam negationẽ
inſiciationemqueè facti. ad Heren. 6 a, Inuentio, occidiſti ho minemiinficiatio, non occidi. de Oraro. i1d a, Ac noſtræ fe- rè cauſæ, quæ quidem ſunt criminum, plerunque inficiati- one defenduntur. INFICIATO R, oru. pro Fl. iz9 a, Vna& eadẽ eſt omnib. in locis fraudatorum& inficiatorum impudentia.& de Ora.
98 b, Vt ſtille inficiator,&c.& I. C. 109 a. L. Lentus.
INFICILO, u. oblino, imbuo, ſufficio. de Fin. 91 b, Puer infici debet bonis artibus, quas ſi dũ tener eſt cõbiberit, ad maio ra ueniet paratior. de L. 165 a, Qui teneros& rudes cũ acce
perunt, inficiunt ac flectunt,&c. de L. i9o a, Cupiditatibus principum& uitijs infici ſolet tota ciuitas. At. 281 b;, Animi hominum infecti partibus. Tuſ. 243 b, Sed nos umbris, deli cijs, ocio, languore, deſidia animum infecimus. Atti. 7 b, Ve- reor ne quod infectum eſt, ſerpat longius. Tuſ. 19 0 b, Tum planè inficimur opinionum prauitate.“
INFEICIO R ars. nego. I. V. 232 b, An ego poteräã inficiari me eſſe hominem? Of. 64 b, Quæ qui inficiatus eſſet, duplicem pœnam ſubibat? Qu. 13 b. A me nominis eius quod inficia- tus eſſer, dié petiuit. pro Cl./2 a, Florio legatũ ex teſtamen- to inficiatus es. I. V. 2 44 b, Sibi iſte neq; inficiandi rationẽè, neq; defendendi facultatem reliquit. de Ora. 190 a, Præſer-
tim cum nõ in crimine aliquo, quod ille poſsit inficiari, ſe d
in jure conſiſtat. I. C. u13 a, Cũ id poſſet inficiari, repenteè cõ- fefſus eſt. Qu. Fr. 301 b, Quid ſi inficiatur?quid ſi omnino n5 inquinatus, inſuauiſsima litera infinitus.
debetur?At. 56,& 277 a, Id poterat inficiari, poterat in alios INFIRMATI O, onis. confuratio, refutatio. contr. Rul. 67 b,
deriuare. Par. 234 a, Mori maluit falſum fatendo, quàm in- Infirmatio rerum iudicararum. de In. 45 b, Cum aliquid de ficiando dolere. de Fi. 76 a, In fœdere Numantino infician- commutatione aur infirmatione actionis agit8ur. do. L. Veneficium. 1 NEIRMATIONEM Cic. pro firmamento conſtitutio- INFIDELIS, infidus. Offic. 72 b, Neque do, neque dedi infi- nis capere uidetur. de In. 4 a,& 70 a. L.Indicatio. deli cuiquam fidem.& 73 b, Nullam eſſe fidem quæ infide- INEIRME, parum. Ep. 240 b, Etſi intelligebam ſocios in- — li data ſit. Off. 69 a, Multi iniqui atque infideles regno ſunt, firmè animatos eſſe.. pauci boni. Quin. Prat. 305 b. Inſidelis amicus. Epiſt. lib. 1§, INFIRMITA S, atis. imbecillitas. de Cl. 194 a, Erat eo tẽpo- Vt ex alieniſsimis ſocijs amiciſsimos, ex infideliſsimis fir- re in nobis ſumma gracilitas& infirmitas corporis.& 18²³ miſsimos redderem. b. Infirmitas laterũ, ò imbecillitas uirium. Ar, 172 a, Me con
de Or. 90 b, Si cuipiam hoc nimis infinitum uideatur. Atti. n9 b.Innumerabiles domini fieri poſſunt in infinita poſte- ritate. cont. Rul. 72 b, Primùm permittitur infinita poteſtas innumerabilis pecuniæ conficiendæ. Offi. u a, Infinita mul- titudo eorum qui his egent. Poſtq. 264 a, Immenſum quid- dam& infinitum eſt quod uobis debemus. pro Corn: 6 b, Si qui ſunt quibus infinitum ſit odium in quõ ſemel ſuſce- ptum ſit. l. V. 225 a, Spelunca conuerſa ad Aquilonem infini ta altitudine. de Or. S5 a, infinitus forenſium rerum labor. At. 275 a, Infinita tribuere porentibus. de Or. i b, Ad infini- tum tempus.& 6 a, Ab infinitoò tempore.& b. Infinito tem- pore ceſſare. de Or. 121 b, Quoniam intelligitur, non in ho- minum innumerabilibus perſonis neq; in infinita tempo- rum uarietate, ſed in generum cauſis atq, naturis omnia ſi- ta eſſe. de Or. 112 b, Genus quæſtionum infinitum.)(.Certũ, in quo quid in perſonis, aut in cõſtituta re& definita quæ- ritur. de Or. 96 b, Infinitæ rei quæſtio.& ibi. Cauſæ à com- muni quæſtione ſeiunctæ. Ora. 212 b, Sed proximus uerſus
G 2 ficit
——jy—
—-—

703 1 N
it ſolicitudo, ex qua etiam inirmitas corporis, qua leua- ta, ero unà cum eo. pro S. R. 20 a, Suſcepti onus Prohe in firmitatem animi deponere. de Se. 83 b, Infirmitas eſt Pi. erorum, ferocia iuuenum. Arti. 254 a, Propter inſirmitatem xratis. pro Rab. 94 b, Animi uim& infirmitarem corpo- ris oſtendebat. pro Syl. 273 b, Infirmitatem corporis anlml
uirtute ſuperauit. I. A. 2u1 a, Sed animi uires corporis int 1— mitas non retardauit. Epi. 94 b, Infrmitas ualetudinis. de In. 61 b, Cöſiderare ſuam infirmitatem in alien omalo Epi. 85 b, De quo quicquid detrahas, neceſſè eſt, aur intrmitati, aut inuidiæ aſsignetur. Acad. 3 a, Obſcuritas in rebus, infir- mitas in iudicijs noſtris..
INFIRM O, s. infirmum facio, debilito, frango.). Confir- mo. de Nat. 56 a, Quarta uerò illa ſunt, quæ uos Academici infirmatis& tollitis? Ac. 6 a, Hoc infirmat tollitq́, Philo. de Or. 96 b, Quæ pro aduerſarijs ſunt, infirmãda eſſe atꝗ; fran genda.& ¹39 a, Contrarijs infirmandis& tuis confirmãdis. pro S. R. 25 a, Ego res tam leues, qua ratiõe infirmẽ ac diluã non reperio. pro Cec. 202 a, Si ſententia huius interdicti di- minuta aut infirmata ſit. pro Dom. 238 b, Quod in Gabinio fateris, id in me infirmas,& graue eſſe dicis. Ora. 201 b, Infir mare& excludere. pro Qu. R. 52 b, Infirmare fidẽ alicuius. At. 248 b, Ille tamen doler, dubitans utrum morè gerat Le- ptæ, an fidem infirmet Silio. pro Cec. 294 b. Infirmare atq; conuellere pacta. I. P. 89 a, Horum alter ſic fuit infirmatus conſcientia ſcelerum ſuo rum, ut,&c. 8
INFIRMVS, a, um. imbecillus, eneruatus, carés uiribus. de Fi. 136 a, Labäs Qu. Fr. 312 b, Sed hominem infirmum in uillam aperram inuitare nolui. I. V. 222 b, Homo ætate affecta& ui ribus infirmis. de Or. i0r b, In eius infirmiſsima ualetudine affectaq́, iam ætate. de Cl. 180 b, Is ſemper infirma atq; etiã ægra ualetudine fuit.& ν8½7 a, Is corpore erat infirmo. Acad. 4A1b, Sum enim admo dum infirmus. de N. z1 a, Corpus ca- ducum& infirmum. I. P. 97 a, Afflictus, infirmus, eneruatus. de Sen. 8o a, Senectus facit corpus infirmum. Antequ. 195 a, Singulorum opes ſæpe ſunt tenues& infirmæ ad gratiã re- ferendam. Epiſt. 163 b, Veſtræ cautiones infirmæ ſunt. Qu. Frar. 312 b, Quæ quo maiore conatu aguntur, eo leuiora in- firmioraque exiſtimo. pro Qu. R. 45 b, Quod apud omnes leue& infirmum eſt, id apud iudicem graue& ſanctum eſ- ſe ducetur?pro Cecin. 297 à, Ad probandum utraq; res infir
ma nugatoriad; eſt.
INFIXVS, xa, xum. defixus, inſitus, inuſtus, hærens in alieno, penitùs inſidens nullo ur euelli modo poſsit. pro Mi. u14 b, I. C. 123 b, Dum memoria mei conſulatus ueſtris erit infixa mentibus. Poſtq. 205 a, Hæc cura erit infixa animo meo ſem piterna. J. A. 192 a, Tamen infixus animo hæret dolor. deVn. 101 a, Sidera infixa cœlo. Tuſ. 2 41 b, Sidera certis infixa ſedi- bus. de N. 7 b, Deus aut infixus, aut infuſus eſſer in mundo. de Or. 16 a, Ea ſunt in cõmunibus infixa ſenſib. Ar. 2 82 b, A- nimus infixus in patrię charitate.& de Fi. 130 a, Eſt enim in- fixum in ipſa natura. de Nat. u b, In eas imagines mentem intentam, infixamꝗq; noſtram intelligẽtiam, capere quid fit Deus. de Nat. 31 a, Quæ ipſa ex ſe generata, ſtirpibus infixa
continentur.
INFLAMMA TI O, onus. ardor. de Or. 129 a, Inflammatio a- nimi& quid am afflatus quaſi furoris.
INFLAMMO, s. incendo, inſfammationem infero. At. u¹9 a, Cum eadem lucerna epiſtolam ſcripſiſſem, qua inflammarã tuam. I. V. 225 a, Qui templum earũ inflãm auitſdearũ, qua- rum ope alijs incendijs ſubuenitur. I. V. 225 a, Ceres dicitur inflammaſſe tædas ex ignib. Aetnæ. de Ar. 253 a, Excitare& inflammare animos. pro Pom. 4 b, Genus belli eſt huiuſmo di, quod maximè noſtros animos excitare atq; inflammare debet. de Or. 102 a, Inflammare populum in improbos. de Or. 9o a, Animorum motus inflammare uel extinguere. pro Mar. 136 a, Qui non fortuna inflammaret odium ſuum, ſed bonitate leniret. Att. 119 a, Patriam non ſeruandam ad re- ditum noſtrum, ſed diripiendam inflammandamq; relin- quimus. Ep. 9 b, Et hoc quicquid attigi, non feci inflam- mandi tui cauſa, ſed reſtificandi amoris mei. de Orat. 103 b, Eorum mentes qui audiunt inflammare, aut inflammatas reſtinguere. de Or. 101 a, Magno amore inflammatum eſſe in patriam. pro Do. 225 b, In quos propter eorum crudelitars mentes noſtræ inflammatæ fuerunt. Tuſc. 15 b, Cum cor- poris facibus infammari ſoleamus ad omnes fers cupidita tes, eodq, magis incendi, quod,&c. Epi. 8 a, Inflammatus ad gleriam. Tuſ. 231 b, Inflammatus& furens libidinibus. I. V. 26% b, Inflammatus ſcelere& furore. Item: Inflãmari& exar deſcere in dicendo.
INFLATIO, onuw. tumor. de Di. 93 b, A fabis abſtinendũ eſ-
. 17 6.„.... 41. ſe, quòd habet inflationem magnam is cibus, tranquillitati
mentis contrariam. INFLA TVS,a,um, tumidus, in Vat. 29 b, Serpens inflato col
1 N 74 lo tumidis ceruicibus. de Di. u5 a, Inflatas rumpi ueſtculas de Cla. 181 a, Si tibiæ inflatæ non referãt ſonum. coner. Rul. 182 b, Quibus ille rebus elati& inflati non continebuntur. Ac. 29 b, Eſt ne quiſquam tanto inflato errore, ut ſibi ſe il ſcire perſuaſerit? Of. 18 b, Cum homines opinionibus inf ti turpiter irridentur. pro Mur. 32 b, Cu m hoſtiũ clafsis ſpe atq; animis inflata Italiã peteret.&136 a, Inflatus cum ſpe
militum, tum promiſsis collegæ mei. I. A. 261a, Inflatus læ. ticia atq inſolens. de D. 14°a, Inflatæ mentes,&c. INFIL.ATVS, us. afflatus, inſtinctus. Ac. 6 b, Qui primo ingz tu ribicinis Anriopam eſſe aiunt. de Cl. 181 b, Aures tanqus tibiæ ſunt, eæ ſi inflatum non recipiunt,&c. de Di. 32 a, Ali- uo inſtinctu inflatu; diuino futura prænunciare. INFI. ECIT O, Clu. flecto. I. V. 241 b, Vbi primuͤm ex alto ff. nus ad urbem ab litore inflectitur. de N. 35 b, Stellę nunqua curſus ſui ueſtigium inflectunt. Poſt. 199 b, Qui ſuo ſqualo re oculos ueſtros inflecteret. pro Ce. 299 a, Ius ciuile, neque
inflecti gratia, neq; perfringi potentia, neq; adulterari pe-
4
32
*
4
9
Demetrius Phalereus primus inflexit orarionem,& eam mollem teneramꝗ; reddidit.
INFLEXILO, Onuw. ffexio. de Orato. 163 b, Inflexio laterum.& de Vn. 100 b.
INFIL.EXV S, a, um. flexus. Or. 202 b, Inflexa uoce miſerabili- ter dicere. de D. 86 b, Bacillũ incuruũ,& leuiter à ſummo in flexum. de Or. 126 b, Vox ad miſerabilem ſonum inffexa.
INFLIGO us infero. in Vat. 33 a, Si ad cęrera uulnera qui- bus puraſti remp. deleri, hanc quoq; mortiferam 1 flixiſſes conſulatus tui. J. A. 370 b lud ti
— 5 3 i.— 1 1 3 A 4 1 11117„ 1 0 Sr flictum. pro Plan g. 2 74. a, Quam ell1 II1 1111 I1Glces graulofe 3. e ere P S. 55 porterunt reipub. infligere ſecurim? I. P. 86 a, Quæ meus di- 3.
ee n..I1... p. unlnera inflixit I. P. 93 a, Mihi illa omnia im-
5. 4 1 † †* anhrarnan 1., N Sglorlafn dederunt, tib1 temmpiten nam tur Pltudl-
ſceſſus r mortalet nem inflixerunt. de Or. 132 b, Et ex eo in eum ipſum qui la- ceſsiuit, aliquid infligitur.
INFL O, zs. iuflarionem habeo. Aca. 21 b, Simul infauit tibi. cen, à perito carmen agnoſcitur. de Orat. 164 a, Seruus cum eburneola fiſtula, qui inflaret eum ſonum, quo,&c, in Vat.zu a, Vt aliquando iſta, quæ ſunt inflata, rumpantur, d Leg. 157 a, Fannius inflauit nehementius. I. P. 99 a, bi ſpe falſa animos rumor infiaſſet, quòd putaſſe uin. 133 a, Faba uenter inflatur. de Orar. 146 b, Verba it atque anhelata grauius. ad Heren. 27 a, Oratio quæ tui & inflata eſt.
INFLVO, u. illabor, redundo. Tuſ. 16 8 b, Apud Hipaninm uium qui ab Europæ parte in pontũ influir. de D. 96 b, Atq; amnes mare influxit. de N. 54 a, Alter uentriculus cordis, in
01 22
— 02
fluere.)((Effluere. de Pro. 7§5 b, C. Marius influentes in Italiã Gallorum copias repreſsit. Of. 39 a, Vt in uniuerſo rum ani- mos tanquam influere poſsimus de Am. 113 b, Quib. blan- ditijs C. Papyrius nuper influebat in aures concionis, cum, G&c. de Le. 177 b, Nihil tam facilè in animos teneros atque molles influere, quàm uarios canendi ſonos. de Orat. 125 a, Exilla lenirate ad hanc uim influat aliquid oportet,& ex hac ur aliquid influendum eſt illi lenitati.
INFORMA TIO, onus. notio, cõformatio. de N. 22 b, Habeo in animo inſiram informationem quãdam Dei. de Ora. 141 b, Vnius uerbi imagine totius ſententiæ informatio. Part- 259 a, Definitio atq; deſcriptio aut informatio uerbi. de Na tur. 10 b, Antecepta animo rei quædam inforinatio. Græcè
IIgολανανEνι⁹ε.
INFORMATVS,, um. inſtitutus. Offic.3 b, Nemini parère animus bene informatus à natura uult, nifi,&c.
INFORMILS, me. ad Her. 40 b, Cum res muta aut informis, fit eloquens,& formata.
INFORM O, mas. conformo, formo, adumbro, inſtituo. Gr- 192 b, Atq; ego in ſummo oratore fingendo talem informa- bo, qualis fortaſſe nemo fuit. Or. 199 b, Referamus nos 18i- tur ad eum quem nos uolumus inchoandum,& eadem elo quentia informandum quam in nullo cognouit Antonius- de Or. 10 8 a, Non arbirrabar à me informari oportere, qua- lis eſſet orator,&c.& Ora. 200 a,ls orator quem informare uolumus. At. 1 a, Petitorũ hæc eſt informata adhuc coglta- tio. pro Qu. a, àb illo qui antea dixit informata iam cau- ſa eſt. At. 173 a, Non nominatim, ſed genera im proſcriptio eſt informata. pro SyI. ⁷7 a, Cornelius etiam nunc de indi- cando dubitat, informar adhuc adumbratum iudicium fi⸗ lij. de Pi. n6 a, Informari uirtus non poteſt, ſi q uicquam re- linquatur.& 33 a, Quibus quaſi informatum eſt, quod ho- minis natura poſtuler. de N. 16 a, Ita eſt informatũ anticipa tumq; mentibus noſtris. de N. 28 baln animis noſtris iutoee

8 48 8 4 4— nü Klanr.— 2.Jx ad mifersh.
emim — n Vu 31 2
macramel.nr 1
SMehhen Sediees 1, Nn n
— amam Lederunt ud
4 r uan n “
aͥda onem Aadeo.
8*†
3 1 3 2 en 18 3 15„
4 An Can ee a
. 3 NMenmdo Ka gur ſamnimm anm akan redemenm a
lafet ondezuce
ö 4 a aenter mAnur. deOra h 8 Mhelara grausas. ad Herta. 5 Oan
4ℳ
„ Mader redundo. Tuſ ⁵ huk
Arrohr panten poati ainrln 8.de N. 4 4 Ntrman
nars mün
rramiillan emuke
4. 4 9 e No.* 5 C.Mmtn
4* 4* -. gere dolnma e An 5E
F 4 2 uan
h XAAltan Hedlem mins en 1 duerr a1 n end1 8—“ 3 42e 44 M a enn.
Auendam cKill lenrnn d 4* 1 aee
10 zord wotormade.
1 4 1 4*“ um afoematioftem r 2e totius ſcncene H
4*
2 n
* 4 a2u* g 490
“ 1 58
- Iu Cards n
Aaen veA 42e
4
rra.
m dEaanang
3 cr nd Kadch dr de Oe g
12 ⁸
4 pertel OEHa tum
„ rumauee aguedat n e 4
8
— ſuat onth 3
gforT!
705 1 N matas deorum eſſe notiones. de N. 9 b, Deos ne coniectura quidem informare poſſumus. Aca. 3 b, Siue illa inania uiſa cogitatione informantur, ſiue in quiete, ſiue per uinum, ſiue per inſaniam. pro Arc. 286 a, Artes quibus ætas puerilis ad humanitatem informari ſoletr. 8
INERA. Ep. 142 b, Supra me Atticus, infra Verius.& 143 a, In- fra Eutrapelũ Cytheris accubuit. de N. 53 a, Sto machi par- tes quæ ſunt infrà quàm id quod deuoratur, dilatãtur: quæ aũt ſuprà, cõtrahuntur. de N. 36 b, Infra Sarurnũ Iouis ſtel- la fertur. de Som. i28 b, Infrà aũt iam nihil eſt niſi mortale. At. 122 a, Earum literarum exemplũ infrà ſcripfi.& Ep. 87 a, Earum literarum exemplum infrà ſcriptum eſt. I. V. 211 b, L= pſe ad mare infra oppidũ expectabat. Ora. 197 a, Nec his ſo- làm locus eſt, ſed horum, uel ſecundis, uel etiã infra ſecun- dos. de Cl. 168 a, Homerus non infra ſuperiorem Lycurgũ fuit. Tuſ. 93 b, Humanas res deſpicere atq; infra ſe poſitas arbitrari. de Fin. ↄ5 b, Vt omnia quæ homini accidant, infra
1 N 706
Leg. 160 b, Animus eſt ingeneratus à Deo. 16
INGENIOSE ſolerter, acutè. Aca. 21 b, Practantur iſta in-
genioſs. de Inuent. 435, Ingenioſé& diligenter lectas res collocare.
INGENIOSVS, a, um. habens ingenij multũ, acutus, ſolers,
eximio ingenio, acerrimo ingenio.)((Hebes, tardus. de Fin. 133, Eas uirtutes qui habent, ingenioſi uocantur: id eſt, do ci litatem& memoriam. pro Pl. 271 b, Quæ ſcripſit grauis ille & ingenioſus poera. Tuſ. 165 a. Ariſtoteles ait, omnes inge- nioſos melancholicos eſſe, ut ego me tardio rem eſſe nõ mo
. 8 4... leſtè feram. At. 235 a, Quid tu Bruto,& ingenoſo,& erudi-
to putasipro Qu R. 50 a, Quo quiſq; ingenioſior& ſoler- tior, hoc docet iracundius& laboriofius, de Di. 8 a, Acerri mo uir ingenio Chryſippus. pro Cæl.37 b, Adoleſcens illu- ſtri ingenio& induſtria. Tuſcu. 215 b.Ingenioſus, acutus.) 6 Hebes. Of. 24 a, Vir excellenti ingenij magnitudine. de Fat. 142 a, Ingenioſus.)(„Tardus.
ſe eſſe iudicet.& 95.& 96 a, Infra ſe omnia humana ducens. INGENITV 8,2, um. ingeneratus, innatus, inſitus. de Le. 165
Poſtq. 200, Is infra omnes mortuos amandandus eſſet. pro Qu.) a, Infra mortuos mandari.. 1NFRACTIO, nu. abiectio. Tuſ. 193, Infractio quædam a- nimi& demiſsio. 88 INFRACTVS, fla, flam. fractus, demiſſus. pro Do. 226 a, L taq; infractus furor tuus inanes faciebat impetus. Aca. 21 a, Tu autem te negas infractp remo cõmoueri. Poſtqu. 202 a, Non modò non infracto animo erat, ſed etiam confirmato & renouato. Or. z13 a, Infracta& amputata loqui.
IN FRASCRIPTVS.L. Infra.)(Supraſcriptus. Qu. Fr. 297 b
a. L. Sub ſcribo. INFREQVENS, ts. parum frequens, rarus. Qu. F. 313 b, Cũ Appius ſenatum infrequentem coegiſſet,&c.&328 b, Sum & Romæ& in prædijs infrequene ad Her. 32 b, Rei milita- ris te infrequentem dediſti. INFREOVENTI A,tiæ. paucitas, ſolitudo. Quin. Fr. 322 a, Summa infrequentia,&c. 4 INFRINGO, gi. frango, concido, delumbo. Attic. 100, Eſſe quiddam ſuſpicor, quod te cogat cedere,& propemodum infringat, de Or. 7 a, Cũ Druſi tribunatus infringi iam& debilitari uideretur. pro Cor. 57 b, Ipſum florem dignitatis infringere. Ora. 197 b Spem infringi,& elangueſcere indu- ſtriã. pro Mil. 102 b, Infringere gloriam alicuius. Ora. 219 b, Infringere& concidere numeros. At. 160 a, uæ ſi breuiora ſunt, infringitur ille quaſi uerborum ambitus. INFVCAT VS, cata, catum. fucatus, coloratus. de Orat. 152 a, Sed animi iudicio etiam magis infucata uitia noſcuntur. INFVGIO g. confugio. pro Seſt. 6 b, Ne in tribunatus por tum infugeret. INFVLA, G. mitra, diade ma. I. V. 226 a, Sacerdotes cum infu- lis& uerbenis. de Or. 150 a, cont. Rul. 62 a, His inſignib. atq; infulis imperij uenditis,&c. de Or. 150 a, Pamphilus in infu lis rhetoricam docens. INFVNDO, du. fundo, inſtillo. Tuſ. 6, a, Quò tanquã in a- liquod uas ea quæ meminimus infundantur. de Le. 190 b, Vitioſi principes non ſolùm uitia concipiunt ipſi, ſed ea in- fundũt in ciuitatem. IJ. A. 233 a, At hic nuper ſororis filio in- fudit uenenum, nõ dedit. de Or. 135 b, Quod ſemel eſſet in- fuſum, nunquã effluere poſſe. de Or. 141 a, Vrilli non infun- dere in aures tuas orationè, ſed in animo uideantur inſcri- bere. de Cl. 70 a, Cum homines humiliores in alienũ eiuſ- dem nomiais infunderentur genus. Ep. 34 b, Tunc cum in urbem noſtram eſt infuſa peregrinitas. 3 3 INEVSVS,ſa. Qu. F. 312 b, Sed mea factum eſt infuſa uerecun dia, ut te proficiſcens non tollerem. aliter inuiſa. INFVSOO, 2. inficio. de Cl. ò b, Ii quos aliqua barbaries domeſtica infuſcauerat. pro Pl. 263 b, Vicinitas nõ infuſcata maleuolentia, non aſſueta mendacijs. Tuſ. 19 5 a, Siru nido ris barba pedore horrida, infuſcat pectus illuuie ſcabrum. INGEMISCO, ſcws. ingemus. geino, gemitus fit. I. A. 251 a, Quid ingemiſcis hoſtẽ Dolabellam iudicatũ? At.n6 a,& 99 a, In quo tu quo q; ingemiſcis. pro Seſt. 29 b, Quotieſcund; me uiderit, ingemiſcet. Tuſ. 243 a,& 169 b,& Ep. 0 b, Pueri Spartiatæ non ingemiſcunt uerberum dolore laniari. I. A. 172 b, Vna illa in re ciuitas ſeruitutis oblita ingemuit. de 85. 127 b, Hic cum ingemuiſſent cæter: uehemenrtius, leniter ar ridens Scipio, læſo, inquit, Sc. INGENERO,. ingigno. Of. 3 b, Natura ingenerat præci- puum quendam amorem in eos, qui pro creati ſunt. contra Rul. 85 a, Non ingenerantur hominibus mores ram à ſtirpe generis ſeminis, quam ex ijs rebus quæ ab ipſa natura loci & uitæ conſuetudine ſuppeditantur, quibus alimur& ui- uimus. Aca. apud Nonium: Homini ſoli ingeneratur cupi- ditas cognitionis& ſcientiæ. pro Seſt. 7 a, Vt ingenerata ei familiæ frugalitas uideretur. de Di. 12 8 a, Quòd n hæc aſtro
ingenerata& tradita eſſent, nulla res ea mutare poſſet, de
1 X
a,Ingenita naturæ uirtus.
INGENIVM, nij. natura, mos, uel mores, induſtria, ſolertia.
de Clar. 169 b, Vt hominis decus eſt ingenium, ſic ingenij lumen eſt eloquentia. pro Cæl. 47 a, Atq in eo ingenium e- ius elucere uidebatis, quod ſæpe etiam ſi induſtria non ali- tur, ualet tamen ipſe ſuis uirib. de Fi. 133 a, Docilitas& me- moria, quæ ferè appellantur uno ingenij nomine. pro arc. 189 a, Animorũ incredibiles motus, celeritas; ingeniorũ. de Ora. 49 a, Nam& animi& ingenij celeres quidã motus eſſe debent, qui ad excogitandum acuti,& ad explicandum ornandũq; ſint uberes,& ad memoriã firmi at; diuturni. Off. 23 a, Suũ igitur qu, iſq; noſcat ingenium.& ibi. Ea quæ noſtri ingenij nõ ſunt. de Cl. 190 b, Ardor animi, qui ettam ex infantium ingenijs elicere uoces& querelas ſolet de In. 58 a, Sin inuerecundum animi ingenium poſsidet, tamẽ ac- cuſes non enim ueretur. I. A. 20 4 a, Cæſar omnẽè uim inge- nij, quæ ſumma fuit in illo, in populari leuitate cõſumpfit. de Cl. 74 b, Scauro& Tutilio non omnino ingeniſũ, ſed o- ratoriũ ingenium defuit. Qu. Fr. 200 a, Hominum ingenia ad fallendum parata. Epi. 108 a, Vna quòd uerſatur in hoc ſtudio noſtro& cum ingenio ut no ſti, nec fine induſtria. de Di. 120 a, Omnis coniectura ingenijs hominum in cõtrarias partes ſæpe deducitur. pro Fon. 202 a, Habere multum inge nij ad fingendum. pro Pom. 4 a, Perfectum ingenio, elabo- ratum induſtria. Aca. i a, Magnum ingenium Luculli,& ma gnitudo ingenij. pro Cæl. 37 b, Adoleſcens illuſtri ingenio & induſtria. de Or. 136 b, Craſsi reſponſum excellentis cu- iuſdam ingenij& ſingularis. Of. 14 b, Qui excellenti inge- nio do ctrinæ ſeſe dediderunt.& de Fi. 73 a,& Epi. 84 a, Ra- tio excellens ingenij. Or. 205 a, Acre ingenium.& 298 a, Vir acerrimo ingenio. de Or. 119 a,& cont. Rul. 88 b, Tardũ in- genium. de Di. ↄ7 a, Ingenia acuta.)(„Obtuſa. Tuſcu 241 b, Eximium ingenium.& de Fi. 75 b, Præſtans ingenium. Epi. 33 2,& 32 b, Fauere ingenijs. Epi. 67 a, Suauitas ingenij tui.
& 83 b, Opinio ingenij.
INGENS, tu. immanis, inſanus, immenſus. IJ. V. 171 b, Ingens
immanisq́; præda. de Or. 149 b, Ex ingenti immenſoꝗq; cam
po in exiguum gyrum compelli. I. V. 67 a, Ingentes diuitiæ.
de Pro. 70 a, Achæi ingentem pecuniam pendunt L. Piſoni uotannis.
INGENV E, candidsè, liberè, ſincerè, uerè. Ep. 59 b, Me abs te
cupiſſe laudari, apertè& ingenuè cõfitebar. At. 213 a,& Or. 204 a, Iſti aũt ingenuè mihiq; gratũ. Ep. 196 b, Verè tecum agam, ut neceſsitudo noſtra poſtulat.
INGENVITA, tis. liberalitas, honeſtas, probitas. de Orat.
131 a, Præſtare ingenuitatem& ruborem ſuum, uerborum turpitudine uitanda. Aca. 45 a, Præ ſe ferre probitatẽ quan dam& ingenuitatem. I. V. 99 a, Ornamenta non ſolùm for- tunæ, ſed etiam ingenuitatis.
INGENVVS, A, um. lib eralis, liber, honeſtus. J. A.189 a, Nihil
.
apparet in eo ingenuum, nihil moderatü, nihil pudens, ni- hil pudicũ. Of.30 b, Nec uerò quicquam ingenuũ poteſt ha bere officina. de Am. 108 b, Apertè uel odiſſe magis ingenuũ eſt, quàm fronte occultarè ſententiam. ad Her. 26 b, Volare ingenuaã. I. C. 122 a, Omnis ingenuo rũ adeſt multitudo. pro Fl. 162 a, Quid? ab ingenuis mulierib. hæreditates lege non ueniunt?de Cl. 188 b, Si ſis ingenuus ciuis Romanus. I. A.180 a, Ingenui pueri cũ meritorijs uerſabätur. de Or. ↄ6 a,& de Fi. 102 a, Homo ingenuus, liberaliterq́; educatus. de Or. 109 b, Tu pudore à dicẽdo& timiditate ingenua quadã refugi- ſti. de Cl. 186 b, Ingenuo liberoq́ faſti dio. I. A. 228 a, Qui ad ſeruitutẽ propulſandã ingenuo dolore excitetur. de Fi. 136 b, Qui ingenuis ſtudijs artibusq; delectantur. de Or. 144 b, Omnẽ doctrinã harũ in genuarũ& humanarũ artium uno quodã ſocieraris uinculo cõtineri.& 1§ b, Hæ artes quib. liberales doctrinæ arq; ingenuæ continerentur. de Or. a, G 3& Ep.

707 1 N A gtegdere ae & Ep. 48 a, Omnib. ingenuis artibus inſtructũ accedere ad dicendum. de Fi. 78 b,& 79 a, Ingenuæ diſciplinæ. Epi. 77 b, Vita ingenua.& 20 a, Animus ingenuus.
1NGERO, r. infero, intrudo. At. 173 b, Sed ingero præterita.
1NGIGN O, gnis. ingenero. de Fi. 74 a, Natura cupiditatem ingenuit homini ueri inueniẽdi. de N. 50 b, Tantã ingenuit in animantibus conſeruandi ſui natura cupiditatem.
INGLO RIVS, a,um. inhonoratus. de Le. 162 a, Beati qui ho⸗- norati ſunt, uidentur: miſeri autem, qui inglorij. Tuſcu. 208 a, Vita inhonorata& ingloria. Tuſc: 202 b, Inglorius atque ignobilis ſenex.
INGRATE) animo ingrato, illiberaliter.)(.Gratè. pro Dei. 149 a, Quamuis ingrate& impiè neceſsitudinis nomen re- pudiauerit. Epi. 183 b, Sed immoderatè quadam& ingratè noſtra facilitate abutuntur.
1NGRATIS,inuirè, cum magna gratia.)(.(Cum bona gra- tia. pro Quint. da, Extorquendum eſt inuitò atq; ingratis, quod non debet..
INGRATV S, a, um. immemor beneficij uel gratiarum. Atti.
121 b, Nihil cognoui ingratius, in quo uitio nihil mali non
ineſt. Poſt. 203 a, Nõ ſolum ingratus, quod ipſum graue eſt,
ſed etiam impius appellatur. pro Pla. 27 6 b, Nulla amicitia poteſt eſſe inter ingratos. Off. 330 a,Ingratus crudeliter, aut immemor beneſicij. At. 136 a, Ego ingrati animi crimen hor reo. At. 124 b, Dimiſi à me ut hominè ingratũ non inuitus. J. A.161 b, Ne in te ingratus uiderer. ad Her. 36 b, Ingratus in amicos. Item: Quæ ego ſi non profundere ac perdere uide- bor, omnibus meis uiribus ſuſtinebo: ſin ingrata eſſe ſentiã, non committam ut tibi inſanire uidear. INGRATIFICVS, pro Seſt. 25 a, Sen. 31 4, O' ingratifici Ar iui, manes Graij, immemores beneficij. Accij. 1NGRAVESCO, ſcis. gliſco, creſco, grauior fio.)(.Leuor. Atti. 156 b, Iſte ardet furore, nec remittit aliquid, ſed in dies ingraueſcit. At. 27 8 b, Ingraueſcit in dies inteſtinũ malũ. J. C. 103 b, Sic hic morbus uehemẽtius uiuis ingraueſcet. de Di. 1 b,& I. A. 221 a, Medicus morbum ingraueſcentem ratio- ne prouidet. de Se. 84 a, Et corpora quidé defatigatione& exercitatione ingraueſcunt;, animi autem ſe exercendo le- uantur. pro Do. 215 a, Cum ingraueſceret annona ut iam fa mes timeretur. Epiſt. 49 a, Nam fi à prima ætate me omnis doctrina lib eralis delectauit: tamen hoc ſtudium quotidie ingraueſcit. Ep. 18 b. Aetas noſtra iam ingraueſcens. INGREDIO R, ri. intro, introeo, adeo in aliquem locũ, in
aliquem locũ me infero, ineo, in aliquem locum pedem po
no, pedem in fundo pono, pedem infero, accedere in ædes; inuehi in portũ, eo, uado, aſsilio, aggredior. I. A. ⁰3, Tu in- gredi illam domum auſus es?& de Fin. 12 5 a, Quacunq; in- Zredimur, in aliquam hiſtoriam ueſtigiũ ponimus. I. C. u12 a, Cum iam poõntem ingredi inciperent. pro Mu. 124 b, Qui eadem pericula, quibus nos perfuncti ſumus, ingrediũtur. Off. 53 b, Quod omnib. eſt ſciendum, qui uitam honeſtã in- gredi cogitant. Ac. 28 b, Vt quam uiram ingrediar definias; de Or. 165 a, Quod iter incipiam ingredi?& de Sen. 83 b, In- gredi iter pedibus. de Cla. 196 a, In uitam paulò ſerius tan- quam in uiam ingreſſus ſum. pro Pl. 26 0 b,& Ep. 78 b, Qua uolui ianua ingreſſus ſum in cauſam.pro Cec. 289 a, Ingre- di intra finem eius loci, quem,&c. J. A. 220 b, Magna ſpe in- gredior in reliquam orationé. Epi. 19 8 b,& I. A. 220 a, Quo die primùm in ſpem libertatis ingreſſus ſum. I. C. 197 a, In exilium eijciebam? quem iam ingreſſum in bellũ eſſe uide- bamide Ora. 144 b,& 156 a, Eloquentia quocunq; ingredi- or, eodem eſt inſtructa comitatu. pro Arc. 185 b, Hũc uideo mihi principem,& ad ſuſcipiendam& ad ingrediendã ra- tionemhorum ſtudiorum extitiſſe. de Orat. 128 b, Nam ne- que aſsiliẽdum ſtatim eſt ad illud genus orationis,&c. nec cum in eam rationem ingreſſus ſis, celeriter diſcedendũ eſt. de Or. 92 b, Nos qui antequam ad dicendũ ingreſsi ſumus, obruimur ambitione. Ep. i9 a, Qui ingredior ad explican- dam rationem ſententiæ meæ. de Or. 97 a, li qui ingrediun-
tur ad ſtudium:id eſt, qui diſcere incipimus. de Or. 136 a, Et
erat ipſe iam ingreſſus: id eſt, ad dicendum. de Fat. 14 0 b, Ti midè ingredior ad hoc genus diſputandi. pro Cec. 300 a, Cum iſtam diſputationem mecum ingreſſus eſſat, dicebat, S&cc. At. 2 4² b, Quã orationẽ cũ ingreſſus eſſem, Caſsius in- teruenit. de Or. 102 b, Nüc aggredior quę uultis: id eſt, expli cãda. Of. 24 a, Quã quiſq; uiam uiuẽdi ſit ingreſſurus. Ora. 203 b, Seduitur magnũ opus& arduũ, ſed ingredientib. con fiderandum fuit, quid ageremus. pro R. P. i23 a, Difficile eſt quod cũ ſpe magna ſis ingreſſus, id nõ exequi uſq; ad extre- mũ. Aca. 5 b, Quod facere nunc ingredimuf.& 39 b ‚Ingreſ- ſus ſum facere:id eſt, cœpi. de Di. 108 b, De Diuinatione in-
greſsi ſumus dicere,&c. Pop. 221 a, Maiores nos res ſcribe- re ingreſſos,&c. è curſu ipſo reuocauit uoluntas tua. At. 242
X.
b, Ingreſſus eram dicere quid oꝑortuiſſet.
—⸗
1 N 708
INGREDh pro ire ſimpliciter acceptũ. Tuſc.:64 a, Qui in cõpedibus corporis fuerunt, etiam cum ſoluti ſunt, rardius ingrediũtur. pro Rab. 94 b, M. Aemilius uix ingredi poteſt Ep. 153 b, Cum primùm poſſe ingredi cœpi. Ep. 194 a Ingre di pleno gradu. Ar. 38 a, Si dormis, expergiſcere: ſi ſtas, ingre dere: ſi ingrederis, curre: ſi curris, aduola. de Se.⸗8 a, Vra qua nobis quoque ingrediendum eſt. pro Cæl. 46 a, Via lubrica qua infſiſtere aut ingredi ſine caſu aliquo aut prolapſione uix poſsis. de Or. 108% a, Neq́; is confiſtens in loco, ſed inam- bulans& aſcẽſu ingrediens arduo, Or. 204 a, Vt ingredi li- bers, non ut licenter errare uideatur.
INGRESSIO, onis. aggreſſus, introitus. I. A. 96 a, Sic ab in-
greſsione fori populum propulſari uideres. Or. ↄ⁷ b, Ac ui.
deo hanc primam ingreſsioné meam è media philoſophia repetitam. Or. 216 b. Interdum curſus eſt in oratione incita- tior, interdum moderata ingreſsio.
INGRESSVS,ſus. inceſſus. de N. 20 a,Ingreſſus, curſus, accu batio, inclinatio, ſeſsio. I. P. 97 a, Veſtigijs odorari ingreifus cuiuſpiam. de Orato. 9⁸ a, Orationis ueſtigia ingreſſumq non uidi. 3
INGVRGIT O; zs. infero, immitto. I. A. 173 a, Cũ in eius co. pias ſe ingurgitaſſet, exultabat gaudio. de Fi. 66 b, Crudiq;
oſtridie ſe rurſus ingurgitent: id eſt repleant, cibod. Gb. ruant. J. P. 88 b, Nunquam te in tot flagitia ingurgitaſles.
INHABITABIILIS,ſe. uaſtuszdeſertus. de N. 7 a, Inhabita. bilis atq; inculta terræ pars.
INHAERE O, es. hæreo, inſideo: de Or. 123 b, Quæ funt foris neq; inhærent in rei natura.& de Vn. z01 a, Sidera quæ ſuis ſedib. inhærent. de N. 46 a, Beluæ ad ſaxa natiuis teſtis in- hærentes. de Di. 103 a, Animi qui corporib. nõ inhærẽt. Tuf. 15 5 aInhæret in mentib. quaſi ſeculorum quodddam augu- rium futurorum.& 170 a, Eaq́;; inhęfit uiſceribhus.& 214, In- hæſit in uiſceribus. de Di. 128 a, Quorum linguæ ſic inhære- rent ut Ioqui non poſſent, hæ,&c.
INHAERESCO,ſcz. adhereſco. de N.§5 a, Beſtiolg in ſordi bus auriũ tanquam in uiſco inhæreſcunt.& Tuſ. 190 b, Poe tæ leguntur, ediſcuntur,& inhęreſcunt penitus in mentib.
INHALO;, as. exhalo. I. P. 82 a, Cum ore fœtido deterrimã ne bis popinam inhalaſſes.
INHIB E O, bes. cohibeo, cœptum impedio. Amic. 10½ 2. V. 269 a; Si te illius acerba imploratio& uox miſerabilis non inhibebat, ne einium quide Romanorũ, qui tũ aderant fle- tu& gemitu maximo cõmouebare. At. u1 a, Inhibere illud tuum, quod ualde mihi arriſerat, nehemẽter diſplicet, eſt e- nim uerbum totum nauticum: quanquã id quidẽ ſciebam, ſed arbitrabar ſuſtineri remos, cum inhiberi eſſent remiges iuſsi: id nõ eſſe eiuſmo di, didici heri, cũ ad uillam noſtram nauis appellaretur. nõ enim ſuſtinent ſe, ſed alio modo re- migant: id ab iιes remotiſsimum eſt: quare facies ut ita ſit in libro, quemadmodum fuit. de Ora. 97 b, Vt concitato nauigio cum remiges inhibuerunt, retinet tamen ipſa nauis motũ& curſum ſuum, intermiſſo imperu pulſuq́; remorũ. cont. Rul. 38 a, Sed tamen inhibet illis legibus ſpem nõnul- lam, eui ademptum eſt, aliquem ſerupulum, cui datum eſt: id eſt adhibet. I. A. 255 a, Inhibere ſupplicium alicui: id eſt, adhibere. †ro Qu. 4 b, Quod ſi facere nolit at; inhibuerit eiuſmo di rationibus illum ad ſuas conditiones perducere, ſeſe nihil preeari,&c.
INHIBITIO, ont. At. 210 b, Inhibitio remigum motum ha- bet& uehementiorem quidem remigationis nauem com- uertentis ad puppim.
IN HIO);s. incubo. I. C. ii5 a, Romulus paruus atq; lactens
Uberibus lupinis inhians.
1NHONESTE ‚turpiter, ſpurcè. At. libr. 2. 23 a, Accuſauit Naficam inhoneſtè, ac modeſtè tamen dixit.
1NHONESTVS,, um, turpis. pro S. R. 29 b,& pro P0. 234 b. Profectò Atrilium illum hominem turpiſsimum atq, in⸗ honeſtiſsimum iudicares. Epi. ns b; Et herculè confecta o- mnia fœda& inhoneſta ſunt. Salluſt. in Cic. 271 a, Quæbo- neſtè nominari non poſſunt, inhoneſtiſsima.
INHONORATVS, a um. inglorius. Tuſ. z01 b, Multi inho norati proferũtur.& 208% a, Vita inhonorata& ingloria.
INHORRESCO, ſci. exhorreſco. de Orat. 157 a,& de D. 55 b, Inhorreſcit mare, tenebræ conduplicantur. Pacuuij. de Rep. lib. 4, teſte Nonio, Horum in ſeueritatè dicitur inhor- ruiſſe primùm ciuitas.
1INHOSPITALITA S, 15.)(Hoſpitalitas. Tuſ. 14 b.Inho ſpitalitas, eſt opinio uehemens fugiendum eſſe hoſpitem.
INHVMANFE, inhumaniter. Offic. 57 b, Si quid ab homine detraxeris utiliratis tuæ cauſa, inhumansè feceris contraqᷣ; naturam. de Amic. 104 b, Alios dicere aiunt etiam multo inhumanius.
INHVMANIT AS, s. immanitas, crudelitas. pro Deio. 150
a, Quæ eſt iſta tam impudens, ram crudelis, tã immo derata inhu⸗
8 4 8
————

1n0,pns dücit
3
— ade
n 14 b M. ade..„. 8 r†
o, N hhe, Lhsgeßt aea n roeed hnne derewchene inhumanitas? de Sen. 78 b, Importunitas autem& immani deare.& 65 b, Tuſ. 213 b, Inimicitia, ira ulciſcendi tẽpus ob-
ſeruans.& Ep. 29 a, Gerere graues inimicitias cum aliquo. Itẽ: Suſcipere graues inimicitias. pro R. P. 127 b, Nec me pœ-
— tas omni ærati moleſta eſt. de Or. 93 a, Quod ego non ſu- A, Wuen a6da perbia neq; inhumanitate faciebã, ſed,&c. in Ant. 162 a, Sit
5 4„ 4....—₰ Agrad ehn 8 hoc nhuadanitaris tuæ. in Ver. 259 a, Manſuetudinè in cru- nitet morrales inimicitias 3 ſempiternas amicitias habere. 121 4N daan Aflrem in umanitatemd; conuerti. 14 ad At. 228 b, Libentius deponimus inimicitias reipubl. no- — Aogra. ducnid 1 1 MANITER, inhumanè. Q. F.3z21 b; Non poſſum ſeri mine ſuſceptas, qudàm contumacixæ.& pro Clu. 58 a, Depo- benene ree Oe ere me miratum eſſe, illum tam inhumaniter feciſſe. nere inimicitias ueteres.& pro Fla. 146 b, Deponere inimi- O anecea) INHVMANV S,4, um. erudelis, humanitatis expers& uitæ citias iuſtiſsimas cum aliquo. de Pro. 73 b,Inimicitias in ui Me far— communis ignarus, qui nunquam particeps fuit humanita ris fortibus non ſolùm extinxit reipubl. dignitas, ſed etiam „ daafmppale 14, tis„ immemor humanirtatis, multum ab humanitate diſcre- ad amicitiam conſuetudinemque traduxit. pro Fla. 146 b, u.O22 rihani nen pans, inurbanus ualde, inops humanitatis& inurbanus, ab Denunciare nouas inimicitias alicui nulla accepta iniuria. an endam ain n omni humanitate derelictus, difficilis, agreſtis. inſuauium pro Clu. 57 b, Nouis inter propinquos ſuſceptis inimici- 113 N420ana agrüi 3 Morune,Tn non eſt homo,& communi naturæ ſenſu carer. tijs. pro Font. 280 bInßtas inimicitias iſtæ gentes& habét, eeNa eSe.78 b, Moderati nec disſeilos nec iuhume ſenes le⸗& gerunt cum populi Romani nomine. pro Cæl. 44 a, Nec 1„— rabilem agunt ſenectutem. de Fi. 491 Vt Terentianus C re enim unduam muliebres inimicitias mihi gerendas puta- 44 Oaa, he mes non inhumanus. de Fi. 103 b, Illà uox inhumana& ſce- ui. pro Deiot. 149 a, Tamen inimicitias hominum more nandan. d lerata. in Vat. 260 a, Quis tam fuir illo tépore durus& fer- gerere poteratis. pro Seſtio 19 b, Qui cum inimicitias ſibi 101 TO 2s d reus? quis tam inhumanus? At. 202 a, In iſto tuo animo nihi mecum ex reipubl. diſſenſione ſuſceptas eſſe dixiſſet, eas ſe agarpeacſer anaiall na agreſte, nihil inhumanum eſt. Or. 2113 b, Qui aures tam inhu dixit& temporibus& reipubl. permiffurum. Ep. 62 a, Vt — aee u manas tam⅞; agreſtes habent. I. C. 106 a,Inhumana auda- tuas inimicitias reipub. donares, te uiciſti. pro Sext. Roſc. 21 19 h N rpranrd dme cia. Off. 29 a, At hoc idem fi in conuiuio faciat, inhumanus a, Erant ei ueteres inimicitiæ cum duob. Roſcijs. PrO Cel. TAn um kein aren an uideatur. de Ora. 142 a, Inops humanitatis& inurbanus.& 34 a, Intercedunt mihi inimicitiæ cum illo. Ep. u15 b, Cauès *4 L15 64 45 113 a,& ad Her. 26 b, O derelictos ab humanitate homines. dum tibi erit, ne parũ ſimplieiter& candidè poſuiſſe inimi „ Anleatnrr dan cken INHVMATVS,, um. inſepultut. Tuſ. ⁷⁄a, Diogenes proij- citias uidearis. pro Clu. s3 b, Inimicitias inter aliquos eſſe. 1IO, bern aaea 3 ci ſe iuſsit inumatum. de Diu. 13 8 a, Is cum eſſet proiectus de Opt. 245 a, Inimicitijs incenſa contentio. ad Her. 29 b, Aernnt n ru aer 4eunag inhumatus, amica corpus eius texit ſuo pallio. I. A. 264 b, Eum quare putes inimicitias cũ fide habere poſfe? I. V. 273 henme. 4 N 64 R e naat Iiq; nec inhumati, nec diſperſis buſtis humili ſepultura cre- a, Tacitæ& occultæ inimicitiæ.)(Indictæ& apertæ. . 4 Dn s an ueatna mati.. 34 INIMIC O, as. Qu. de Pet. 212 a,Sin autem neges, abalienant hern eand 4 azncnghehait INIB Libidem. cötra Rul. 64 b, Luxuries. Annibalem Capuæ 2 ſe& inimicantur. —„ 85 ltwnlann an co rripuit, ſu perbia nata inibi eſſe ex Campanorum faſtidio IN 1 MI CV 8,a,um. hoöſtis, infeſtus, infenſus, aduerſus, aliena- — 2as Aäeiruir uidetur.& I. A. 259.⁰. tus, non æquus, iniquus meus, obtrectator meus, inuidus — INIENS, ineuntis. primus. Attic. 2 b, Ianuario ineunte cura ut meus. de Or. 10¼ b, M. Cato Galbæ grauis& acer inimicus. dn zo eſan Ja Ac. Roms fis.& At. 55 b, Ineunte æſtate. pro Pom. u à Pompeius Epiſt. i7 b, Grauiter inimicus. Tuſ. z16 a, Motus animi auer
4(☛ a4eKe deN H h
Amm manco mxrünAlu — uderricur zan — 1P.n Can oreietantd mam ahalaſen.
9(2d,pen npeci ei Aa, erd perad nunn mn ae ammonme nitu naumo dmeatdee Kalin 404 44 de mih: armern aadenärr inn vam orum nuuticum Junsniiaii eradur adner tumas cun nudedr a nuimoch, cie dn dn rn plarnur ao emm lutpen ei un
456 rrmorunman— co utmdnodum fun. deOn nr un ramgn R'Ducrun. rRer en
rum um. atermiio mhan ui Uaunn nbiba ipun demptun tadaem— 1Ae dere kppdoman
heber IA* ne nes „ t cere aen 8¹. *„ d.(n 44 44
aar 4 wonida Lun 1412„0denee
oeerun, At.„ 110 n AEM——
rem quden nemgadu
— 8. 4 un 1, domaluj
44 papf
5* C
6
1311. rr. 5* et ¹ modeſte— 5 1811 mff e nunuss ¹ Anhuam Man— wabs Cer a has alunde
1. 91 1. 8
extrema hyeme bellum apparauit, ineunte uere ſuſcepit, mè dia æſtate confecit. de Fi. unz a, Sed ut magnum ceèrtamen in- iens. de Orat. 93½ a, Qui ab ineunte ætate incenſus eſſem ſtu- dio utriuſq; ueſtrum. pro Pomp. 4 a, Meæ uitæ rationes ab ineunte ætate ſuſceptæ. de Off. 42 a,& Offl. 25 a, Ineuntis æ- tatis inſcitia ſenum conſtituenda& regenda prudentia eſt. de Am. 100 a,& I. V. 148 a,& I. A. 202 b, lIneunte ætate. de Cl.
178 a, In his exercitationibus ineunte ætate fuimus. Epi. 143
b, Ab ineunte pueritia. Off. 23 b, Ineũte adoleſcenrtia, cui in- eſt,&c. in Vat.§5 b, Ab ineunte adoleſcentia. de Clar. 194 b, A prima adoleſcentia. pro Pl. 270 a, A prima ætate. de Le. 158 a, K primo tempore ætatis iuri ſtudere te memini. de Orato. 109 a, Tamen adoleſcentulus quantum illius æratis meæ patiebatur pudor, multa ex eo ſæpe quæfiui. de Di. 91 b, Quinto anno exeunte.)((Quinto anno ineunte. de Leg. 171 a, A paruis.
NIICI O, cs. obijcio, immitto, infero. pro Cl. 3z a, Hic tum
iniectus eſt hominibus ſcrupulus& dubitatio. I. C. n2 a, Ne temerè à me tantus rumultus ciuitati inijceretur. pro Cec. 285 a, Sperarunt ſe iniecturos uobis cauſam deliberandi& iudicandi iuſtam moram& religionem. pro Cec. 303 b, Cũ Cotta decemuiris religionem inieciſſet. pro Cec. 30ta, Cui
periculum mortis ſit iniectum: pro Mur. 136 a,& L. V. 172 a,
Inijcere timorem& deſperationem alicui. de Pro. 78 a, Ti- mor iniectus Cæſari de eius actis. de Fin. ¹32 a, Inijcere ter- rorem mortis alicui. Ep. 172 a, At. i0z a, Inijcere cupiditatem
alicui& cogitationem. Qu. Fra. 306 b, Eo metu iniecto. pro
Cl. 39 b, Suſpicionem eſſe iniectam alicui. cont. Rul. 82 a, Te nuiſsima ſuſpicione hoſtium iniecta. Att. 254 a, Inijcere ſpẽ alicui de aliqua re. Pro Milo. nd a, Clodius cui deorum ira mentem iniecit, ut Milonem laceſſerer, eadem hanc eius ſa- tellitibus iniecit amentiam, ut,&c. pro Do. 216 a, Is meũ no men operarijs ediderat, imperitis iniecerat. pro Mur. 135 b, Atq; ex omnib. illa plaga eſt iniecta petitioni tuę, non tacen te me maxima. pro Mur. 133 b, Quam te ſecurim putas inie-
ciſſe peritioni tuę?pro Qu. R. 5z a,Ipſa mihi ueriras manum
iniecit,& pauliſper conſiſtere& commorari coegit. de Fin. 106 a, Inijcere uincula alicui. de N. 76 b, Inijcere laneum pal lium alicui. de N. 84 a, Et Capitolinis iniecit ſedibus ignes. de D. 92 b, Se interfectũ in plauſtrum à caupone eſſe conie- Stum,& ſupra ſtercus iniectum. I. V. 249 b, Niſi uerò exiſti- matis hominem pecunioſiſsimũ fine aliqua cauſa quæſtus iniectũ ad tam incredibile crimen. Epi. 194 a, Cum mihi in ſermone inieciſſet, ſe uelle Aſiam uiſere. pro Qu. 12 b, Quod Hortenſium, qui nuper iniecit, dicturum arbitror.
INIMICE’ inteſtè, inimico animo. pro Qu. 12 a, Inimiciſsi-
mè atq; infeſtiſsimè contendere cum aliquo.& de N. 3, 1ni-
micè inſectari aliquem. I. A. 176 a, Vide quàm tecum agam
non inimicè.
INIMICITIA, æ. ſimultas, alienatio, diſiunctio. in Vat. 57 a, Videto ne nimium familiariter inimicitias exercere ui-
ſia ratione, inimiciſsimi mentis uitæq́, tranquillæ. I. V. 34.
b,& pro Cec. 291 à, Is aratoribus infeſtus atq; inimicus eſt.
I. V. 61 a, Homines qui illi inimici infenſiq; ſunt. Tuſc. 222 a, Infenſus& inimicus alicui. I. V. i30 a, Nemo illi inimicior
quàm Claudius. de Ora. u15 a, Vbi iudex amicus aduerſario
& inimicus tibi eſt? in Ver. 10 bollle aſpicere te non poſſet, inimicus, hoſtis eſſet. Attic. i77 a, Qui mihi tam crudeliter inimici ſunt. Ep. 12 a, Habere aliquẽ inimicum. Qu, Fr. 302 a, Multos inimicos habemus. de Fat. i43 a, Quę eſttota Dio dori uobis inimica ſententia. I. A. 24 4 a, Cui ſemper fui a- micus, antequam ille reipub. tam apertè eſt factus inimi- cus. Poſtq. 200 b, Inimicus reip. de Pro. 73 a, Quis plenior inimicorum fuit C. Mario? de Fi. i3 a, Ali quem fibi eſſe ini- micum atq; hoſtem. de In. 61 a; Inimicis& hoſtibus ea di- ſplicère. de Am. 107 a, Nulla uox inimicior amicitiæ poteſt reperiri, quàm eius, qui,&c. Orator. 216 a, Nihil inimicius, quàm oratio, uerſibus. in Ant. 229 a, Gallia, quã ſibi armis animis q́ infeſtam inimicamꝗ́; cognount. pro Qu. 2 a, Mihi ſummam per iniuriam omnia inimica atque infeſta ſunt.
I. V. 78 b, Clamore alicuius infeſto atque inimico excita- ri.&. 39 a, Infenſo animo atq; inimico. pro Fon. 279 a, Ini- mico animo dicere aliquid. de Ami. 103 b, Hoſtis& inimi- cus, idem..
INIQVE) aduerb. iniuſtè. Att. 275 a, At hoc ipſum, inquies, iniquè facis. Bruti. prô Do. 230 b, Qui expulſi ſunt iniqus. pro Plan. 270 b, Se iniquè Atuis iactatum grauiter quereba tur. pro Deio. 149 b; Etſi iniquè Caſtorẽ Domitio cõparo.
INIQVISSIMF. pro Cluen. 259 a, Iam hoc quoque propè iniquiſsimè comparatum eſt.
INIQVITAS, ts. iniuria. Par. 119 a, I. C. 109 b, Aequitas cer- tat cum iniquitate. pro Qu. ꝛ a, Id accidit prætoris iniqui- tate& iniuria. I. C. 119 b, Habere uidetur iſta res iniquitatè ſi imperare uelis, diffcultatẽ ſi rogare. Epi. 3 b, In tanta ho- minum perfidia& iniquitate. pro S. R. 18 b, Defendere au- tem ipſi propter iniquitatem temporum non audent.
INIQYV VS, a, um. habens iniquitatem, iniuſtus, non habens
xæquitatem, iniurius.)(Aequus. Pro Plan. 267 a, Homo na tura aſper atq; omnib. iniquus Ep. 151 a, Seruilius Ioui ipſi iniquus. Offic. 69 a, Multi iniqui atq; infideles regno, pau- ci ſunt boni. pro Qu. b, Nam quid hoc iniquius aut indi- gnius dici poteſtè de Ar. 244 b, Cui præripere deſtinatã lau dem ualde eſſet iniquũ. At. 5 b, Credo Scaptium iniquius de me aliquid ad Brutũ ſcripſiſſe. in Ver. 265 a, Iniquo infe- ſtoq́; animo intueri aliquem. Tuſ. 76 a,Iniquo animo fer- re aliquid. Ep. 182 a, Scio me àte cõtra iniquos meos ſolere defendi. pro Pl. 267 b, Iniqui mei& defenſorũ meorũ. pro R. P. 126 b,& pro Font. 280 b, In quo æqui ſperaſſe eum di- cunt, peccaſſe ini qui. Ep. 5 b, Cæteri ſunt parrim obſcurius iniqui, partim non diſfsimulanter irati. INITI A, orum. ſacra Cereris. de Leg. 177 a, Athenæ nihil at- tulere melius illis myſterijs, quibus ex agreſti uita exculti 3 G 4 ad

711
INITIO R aris. deuouere, con ſecra
I N
ad humanitatem ſumus, initiad ut appellantur, ita renera principia uitæ cogno uimus. In Hortenſio, teſte Auguſtino lib. 4 contra Iulianum: Humanæ uite erroribus erumnis fit, ut interdum ueteres illi ſfiue uates fint in ſacris initijsd; rradendis diuinæ mentis interpretes, qui nos ob ali qua ſce lera ſuſcepta in uita ſuperiore, pœnarum luendarum caula natos eſſe dixerunt, aliquid dixiſſe uideantur.
re, lacris imbuere, inaugu rare. Tuſ. 154 a, Reminiſcere quoniam imitatus es, quæ tra- dantur myſterijs. de N. 24 b, Omitto Eleufinam ſan cta, ubi initiantur gentes orarum ultimæ. de L. 173 b. Néue initien- tur, niſi ut afſolet Cereri gręco ſacro. de L.177 a, Diligentiſ- ſimè ſanciẽdum eſt, ut mulierum famam multorum oculis lux clara cuſto diat, initienturd; eo ritu Cereri, quo Romæ initiantur.& ib. Sacra quibus ipſi initiati ſumus. Att. 60 a, Scire uelim num cenſum impediãt tribuni dieb. initiandis. I. C. 100 a, Quę quidẽ ſica, quib. abs te initiata ac deuota ſit,
neſcio, quòd eam neceſſe putas cõſulis in corpore defigere.
INITIV N, iij. principium, fundamentum, elementum. Tuſ.
168 a, Quomodo inirium nobis rerum omnium ortus no- ſter affert, ſic exitum mors. de Or. 95 a, Adoleſcentulus in 1- nitio dicendi ſic exanimatus ſum, ut,&c. At. 278 b, Cui cõſu li non animus ab initio, non fides ad extremum defuit. de Ora. u13 a, Ab initio rerum Romanarum uſq; ad P. Murium Pont. Max. At. 278 b, Hoſtes qui erant ab initio belli. de Cl. 116 b, Ab iſto initio tractus eſt ſermo.& ibid. Hinc Pompo- ni ductus eſt ſermo. contra Rull. 69 b, Ducere initium rerũ ſuarum alicunde. Attic. 143 a, Belli initium ducetur à fame. Art. 70 a, Vt malè poſuimus initia, ſic cætera ſequentur. de Clar. 176, L. Beſtia bonis initijs orſus tribunatus, triſtes exi tus habuit conſulatus. contra Rull. 81 b, Facere inirium ab aliquo. in Anto. 264 b, Panſa initium cum ho ſtibus confli- gendi fecit. Ep. 194 a, Cædis initium à me ſe facturum pu- tauit. in Ant. 198 b, Is cædis inirium à me feciſſet. Att. 107 b, G&146 b, Facere initium armorum. Att. 51 b, Tu uelim ut ſe iniria dederint, ad me perſcribas. de Di. 110 b, Quæ ſint ini- tia rerum ex quibus naſcuntur omnia. Tuſc. 24 2 a, Initia& tanquam ſemina, unde ſint omnia orta, generata, concreta. Acad. 4 4 a, Illa initia, quæ Græcè elementa dicuntur. de L. 169 a, Tibi aliud dicendi initium ſumendum eſt. Epiſt. 7 a, Quemadmo dum ſenatus initiè cenſuit.& ibid. Redeo ad iHlud quod initiò ſcripſi.& 159 a, De qua initiò ſcripfi. pro S. R.z8 a, Iſte qui initiò proditor fuit, deinde perfuga. Ep. 98 a, Initiò,&c. pôſt,&c.
INIVCVNDIT AS, tz. aſperitas. de N. 54 3, Ne quid iniu- cunditatis habeat oratio.
INIVCVNDTVS. aduer.(Jucundius. Atti. 19 b, Deinde te in his rebus quæ mihi aſperius à nobis atq; à noſtris,& in- iucundius actæ uidebantur.
INIVCVND VS, 4, um. inſuauis, acerbus. Qu. Fra. 372 b, Ru- mor dictatoris iniucundus bonis. de Finibus 49 b, Minimè nobis iniucundus labor. Ep. lib. n, Inanem autem ſermonẽ lirerarum tibi iniucundum eſſe audiebam.
INIVNG OA u. importo, affero. D. Brut. Ep. 174 a, Tamen ſi quo caſu Hiſaram ſe traiecerint, ne quid detrimenti reip. iniungant, ſumma à nobis dabitur opera. Hoc uerbo, quod ſciam, Cicero nuſquam uſus eſt. 3
INIVRATV S, a, um. qui non lurauit, ſine iureiurando.)(.Iu ratus. in Verr. 72 a, pro Syll. 73 b, Hæc iniuratus ſum dictu- rus, quæ iuratus in concione dixi. pro Qu. R. 45 b, Quod in codicem iniuratus referre noluit. Off. 73 b, Iuraui lingua, mentem iniuratam teneo.
INIVRIA riæ. iniquitas. ad Her. 32 a, Iniuria eſt, quę aut pul- ſatione corpus, aut conuicio aures, aut aliqua turpitudine uitam cuiuſpiam uiolat. Off, a, Iniuria duobus modis fit,
1 raude. L. Fraus. At. 162 a, Pompeius, qui tibi ut bene- ficium daret, prius iniuriam fecit. I. A. 222 b, Honorem mor- tuo, cui iniuriam uiuo fecimus, faciamus. pro fl. 160, Quid tibi tandem Deciane iniuriæ factum eſt. de Am. u10 b, Face- re iniuriam,& pati iniuriam. Offi.5 b, Inferre iniuriam ali-
cui,& propulſare iniuriam ab aliquo. I. V. 193 b,& 151 b,&
Epiſt. 56 a, Facere magnam iniuriam alicui. I. V. 63 a, Facere iniurias omnibus. Tuſc. 239 a,& Epiſt. 7 a,& 53 a, Accipere quàm facere præſtat iniuriam. pro Quin. 4 b, Accipere infi- gnem iniuriam. To. 22 a,& I. V. 64 a,& At. 166 a,& de Cla. 175 a, Accipere iniuriam ab aliquo. I. V. 104 a, Imponere iniu riam alicui. pro Quin. 8 a, Imponere iniuriam alicui ſine i- gnominia. in Vat. 199 a, Quid eſt enim in calamitate reſi- dui, quod non ad miſeros aratores iſto prætore per ſum- mam iniuriam ignominiamq; peruenerit. de Ar. 252 b, Iniu riam ſtupri in aliquem infero. pro S. R. 42 a, Vides ipſum ab ſeſe tam atrocem iniuriam propulſare. Epi. 56 b, Nulla me ipſum priuatim pepulit infignis iniuria. Ep. 15 a, Grauiſsi- mas iniurias uoluntaria obliuione cötriueram, Ep. 5 b, Cę-
1 N— . 712 2* 8* 0 2 X⁸. teris iniurijs, quæ propoſitæ ſunt à Catone, facilè ut ſper reſiſtemus. pro Qu. 2 a, Id accidit prætoris iniquitate Kin. juria. in Ant. 161 a, Non uenirem contra iniuriam? quami 4 2
1 L
ſte interceſſoris iniquiſsimi beneficio obrinuit, non iure prætorio?Par. 119 a, Quocunq; aſpexiſti ut furiæ, ſic tuæ tibi occurrunt iniurię. I. A. 2 4 a, Gallia æquo animo belli pati. tur iniuriam. Par. 121 a, Iacere& immittere iniuriam in ali- quem. pro Cec. 291 b, Actio iniuriarũ. pro Ce. 291 b, Vt meũ
jus teneam,& tuas iniurias perſequ ar: ĩid eſt, a te factas. pro
Qu. Ro. 5o a, Iudicium damni iniuria conſtiturum.& 54 a
Litem damni iniuria cum aliquo conteſtatam eſſe. Non in iuria, pro, non ſinc cauſa, non immeritò, hoc eſt, iurè, meri- tè. Qu. Fr. 327 b, Hoc horret Milo, nec iniuria: id eſt, non ſi- ne cauſa, iurè, meritò. pro Seſt. 27 b, Hoc æqueè turpe eſt at- que illud, nec iniuria, propterea qu òd,&c. de Nat. 64 a, Nec meherculè iniuria. de Nat. 78 a, Non iniuria tibi illud acci- dit. I. C. 100 b, Ego tibi iniuria ſuſpectus ſum.
INIVRIOSE, per inturiam, contumeliose, iniuſtè. Qu. Pr. 294 a, Quæ in magiſtratu iniuriosè decreuerant, eodem i- pſis priuatis erat iure parendum. Brut. Atric. 280 b, Temerè atq; iniuriose aliquid de ali quo ſuſpicari. pro Põ. 5 b, Mer- carores iniurioſius tractari.
INIVRIO SVS, a, um. iniuxius. contra Rul. 6ã3 b, Ab inuito e- mere iniurioſum eſt. pro Ceν. ½9 b, In ſocios uerò iniurio- ſum& contumelioſum eſt, ijs præmijs excluſos eſſe, quæ, &c. ad Her. 33 a, Auariria eſt iniurioſa appetitio alienorum. de L. 164 a, Iniurioſa& facinoroſa uita. Off. ↄ b, Iniurioſus in proximos. ad Her. 9 b, Ratio deſcriptionis retelletur, fi iniurioſa fuerit.
INIVRIVM, iniurioſum, iniquum. Officiorum 70 2, Extor-
uebit'ne eam ſapiens fi potueritinegat, quia ſit iniurium.
INIVSSVS,us. ſine autoritate uel conceſſu. Tuſ. 164 a, Vetat enim nos Deus iniuſſu ſuo hine demigrare. pro Cor. 61a, Populus Romanus non poteſt iniuſſu ſuo religione obli- gari.pro Quint. 15 a, Mittis iniuſfu prætoris.& pro R a,& de Inu. 3 b, Iniuſſu populi. Att. 210 b, Placet ne tibi pri- muͤm edere iniuſſu meo?Offic. 74 a, Sine autoritate ſenatus
facere aliquid. de L. 171 b, Conceſſu ſuo ſancire legem.
INIVST F. iniuriosè, contra fas. pro Fla. 154 b, Facis iniuſte
Læli. de Ein. 59 b, Nec homini infanti iniuſtè facta condu-
D. 1 40. 92
tur: qui alijs nocent, ut in alios liberales fint, in eadem ſunt
iniuſticia, ut fiin remſuam aliena conuertät. X de N. 74 b
INIVSTVS, ,um. iniquus, iniurius, iniurio Lus, 1 4
2
lus
niuſta populis iufla deſcripſerunt. Tuſc. 239 b, Vir maleficus natura&. 1 pro Fl. 164 b, Nemo erit tam ninſtus, qui,&ec. Oſitc. Auamn iniuſtum in patriam eſlet, non uidebat. de Or. 12, & Att. 196 b, Aliquamn iracundiam non iniuſtam, ſed merita ac debitam fuiſſe defendere. Or. 200 a, Imponere iniuſtum onus alicui.
INNASCO R,, ri. ingignor. Offic. 13 a, In magnitudine ani-
mi facillimè eupiditas principatus innaſcitur. de Nat.z? b,
1860
Quibus innaſcitur ratio recta conſtansq́;. At. 18 a, Cuùm he doômi innaſcantur. de Fin. 85 b, Innata eſt homini probitas gratuita, non uoluptatibus mutuata.
INNA T O, as. de Nat. 50 b, Cum piſciculi parui in concham hiantem innatauerunt.& 46 a, Quot genera quamq; diſpa ria partim ſubmerſarum, partim fluentium& innatantlum belluarum.
INNATV 8, um. inſitus, ingenitus, ingeneratus. de Fi. i0 3, Inſita uel potius innata cupiditas.& de In. 70 a,& 82 b, Nõ opinio, ſed quædam innata uis. de N. 10 b, Inſita uel potius innata cognitio. I. V. 26 4 a, Hoc non receptum eſt, ſed inna- tum. de Vniu. 203 a, Innatus atq; inſitus. I. V. 225 a, Id animis eorum inſitum atq; innatum uiderur. Topi. 226 b, Innatus & inſitus.)((Aſſumptus& aduentitius. pro Mil. 103 a, Eſte- nim hæc non ſcripra, ſed nata lex. 3
INNIXVS, xa, vum. de Aru. 258 a, Etenim uix hæc, ſiundique fulciamus iam labefactata, uix inquam innixa in omnium noſtrũm humeris cohærebüt. Ac. 22 b. Intendit Apollo arcu luna innixus. L. Nitor. 5..
INNOCENS, tz. integer, qui nemini iniuriam facit, quint hil nocer. pro S. R. 27 b. Innocens ſi accuſatus ſit, abſolui po
teſt:nocens niſi accuſatus fuerit, condemnari non potelt.n
Cat. 107 a, Aliquis indemnatus, innocens in exilium eie-
ctus.& Tuſcul. 170 a, Innocens damnatus ſum. de Cl. 180 b,
.„. 8 3 3 7 T ir 3 Vir bonus& innocens, in Ver. 201 b, Vir integer, Pnnocel reli-
oooo

65 714. 1 4 1 4 2 V.196 1 N poſita. tus. de Vn — ¹ XP rba. 4 non ertu. ere. . ta,n us. pe 6 à dic — non LCOon nadd inor ſtis,. .1d eſt, nn. C inem? lon agret 3 IRat aA octerunte- S, a,un rdiner a, Nor tus, ag„Ino keüertsrinen Pacomn 3. naearineongt 040 . 8— 2 D 1 rdi 22 Itè. ad itus, 1 a* lr. NOR X ino incu. ondi 21.157 a, „ rO M* I) 6 e 2 E) u..110 de I. 1 N or Par. dieitur, n tuã 1NORNAN—, ac pa 3 .. 4 am- 1 2X. Te Ss præt ens 1ſtolat SOR 1 19 S Pa oc pit NO en 89 OCs Inn Ep 11 s, ſin Inn 36 a, 94 a, b. In idu* „ Ver. 1 m. T cet. E bar, uſ. æcè 713 ſigie urerheheann R0 ien Errwatunrra Gr 3 2119. 1 11. llen 3 C1 at nem TSI19 1itA ſed ꝗ ihil tæ a eat 8 a, Vit et, ied em, n iras ui noc 135: noc ente Lritas ut ue ter.. noc inreg 1mi, q 3. leui idi in I A, 1 18 ani onſci NTIA talis con CE ffectio e INNOC eſt a 1N ntla n0 Aana 8 e Ace Mariani. 88 un na uana haa
18. ad atus. is& inorna. uuls 5 8e Ten 48 in raſen ſte 199 b, ntio. ens, in p In poſt 5 10. 88 Uen. ſen—. 4* 15 1212— rati 4 ihile 1 Præ mtl. illi. ta Ors rnata tl, 111 P ræ ſe hoc 1 tia incomp tq; ino ræſen 5 ore pr. cum ADraſen lias, ncotadote A in pra de AhRe eher eg; in pu leratu mu SbeNns a5) uopiam 23 2,dhg. n8; Snüe ntia, . er. S. qu t. 1. ſan n; 15 len— ntiæ He RaE lio in Va z8 eſt ir niß n in pra tam in innoce: no PR oc uel a em. in aotus; buit, olum u p EtrA 1 inatur, i te& in de IN s, in h Keritaden comm ret, ha on ſ0 b, Spero in præ- 8 in ita 1 Puls, 1n Ofterita et, dere næn 111 b.Sp lũ 1 lib um ia ſi I. V. prouiſu idi qui Ve dæ ſun 215 3, nis. Top ub„ ſur nt. e. 8 rO. idi ꝗ 7 b,. 11 D0.; 8. 8 Nam. fir- Ce. are.— ch 2 b cunc rOI, 4 1 I. 218 1n u18 b, n uwn liber ſu- Timaua Nuße 8 rhabers,3 eſt. in poſti uiderue Or. ſt. I.I ato 0. em. 4* ſte s ha 8 ſit 1 11 um— Verr. era. lum e itas at um P tlonet du- rum, u pol M nos B ropo: iis, nor firmum in „ AA. dium egr icior Ta In Lrial cem 8 P 1I118,. 8 fl ioſus.. 0— 237 xſ Int iudic am b. ſede ia pac oculo Pri primi 10 Quo Tx& 3, iam iu Ou empu ele- ſed entia p nte Ooc 1mis. L. 1 in PrI cOp 5„ 5 b, bi1. eue p V. 59 atiat. 10, n in re tiam ſc raſer ant m prim nenti in ſuos Cla. 19 da— icha waehr ideen dii rhnn berandis& leurna Bdz s enakarguren asbitedelrn lauden- 4,.. U. nout ett intem 4 MIS, renus? im ob 1 ge itu 11 l Kanm n Or. 102 tia Qu 0, nſu m inte 6 4, RI gen— pri iſuæn 100 get ber u I 1* gen Ou 1el co I 1 a. 14. de N P od g 8 11 omi ſu⸗ fiat 18 P um Au 4 A. O8 renou Ue tua Ac dos. IN u0 amls lomiue Afial 11118 or in um alg aumhäaa Inno d⁵. em ad us. do. 224 a,( ilo da imis d jmis in llis in p imis e hor 3 L an Aas a, OVO, mor do merns. 1un 1- 224 3,( hilod⸗ Imis G ms i llis in rim urh * 4 S. M 0 Ut emh au 4 a. P. 1. TI. uII 2 p a„ I., dne duni Animmenn 1110 rus, inn lles eſl diles, q a, in P un Pr. s ci min us/·a a! 20a das a Anan ia INN ouum ote itus,j les biles, 4 V. 392 din p) nt in ris umin bon Ch t I.. 9. 19¹ OQu infinitu rabi era Lord.. Hom s 1u tus 1u ellor bius. imis lle- 1 dorrer M. nanan ſcito, 4,☛ 3, 1e. inſin mMerat nume tom 3b, atione Brut ſu bell lybi in pr colle- 1 P. 99 ſti. I18, 6,11 innu ius in lium a d, Innu 213 5, rati„M.. t. ul Po tius 1 oſtro imis, 34 mde co. I. oual 1L ait, otiu abiliu 6 b, rum ora 13 a, Font. 75 35 1 arutlirz in noſt IIns, dee, Meraag. 1 Linn RABILI tus Ald,; 1po ra 20 nu- TfC lc. 43 4 M. F ffic. Paru lta i 1 int? 4 arr. Dteree. 1 te in RA Ocrit s Ue Innume am.; bus— Offl 82 b, 8. 0 28 b, Mul imus 1 poſsint? IA na ed Ta MEI Demo ulto is inn ſtqu Xrebu les. nt. 2 citus./ lu. 12 b, M 1m 5 poſs in 24, 24. 142 a NV a, Den m mult a ui ia. Po a ſi e Font xerci de Di h. 901 Juo ag re n iſceſſu,i irn nl naa IN Lat. 7 a, eria finit un a. ent Na. pro nt ex Scc. d de Sei de qu i facere diſce in 4244 n. e 8,A de Na Repe b. In llis pecu rgum ilia. de*¹ zunc ſu fibie Ren 18.0 hoc iqui fa in ibus. i 48 G 11(a d. an 3 8 1 2 b, lis p Arg bilia icam. bi Un ſcrib 2* ItU d liq nt ibu 2 8 ub. uana ſißecdin 4 ob, Ia. 12 abi 21 5 ab a dica era n 18. ſer 18 EriA 1 2 1 re oue uis art a— 1. Egod Lin. 7 eN. er T. 121, LXAn 4 me imis, is er ul, fe dem m nuis ch— 2 8 9. Fi c. de um 0 5. um t 1t nnu: rIII ireris nou r1 me ingen USc 3 manan neama Sc. Inn de 18 inn itas a, In p icis lit cogn Cu ulta 3 Ingen am tur 13 pan nes en bus, 6 a,Inn ado xX rei 3, finitas, 23 3, 1 8 2 daici lara cog 3 a, Mu ibus imis am a, E dr n ahe denaa Ilrit ſi ex n im.& 5* ti18 d Elalae t. 14. 52, uni 118 26 a,— 8 Petrana mnaen ro Qu. mult t: ſi is-ifrinf um. ſocra io præ e Fat. 1 Att. 25 Ornnit STIi.2 22 413 4 Unn ar 2 llis m ſunt AS, 8 dor do IJ 98⁸ 10 p c. de. 118.1 8 a In min p&c. Ep 1 arr Paumam Ban rabi dica LI T 6. mun lu ierunt. 8 d,&c 1111118 pi. 4 13 ue ego,&c d, ue- 832 era r 1een. mer no BI mꝗã. m E xleru ro uOC In p Epi. 4 b Que 35. 88 erò, Velehenan. 88, A. temd; 17 3,„ 868 C r Pr 9 CliS Sec. Ep 3 8 5. 118 437 8 I 8 u33 bannd a 1 1 ner E R llita r. 1 incipe uor. edi quod;,&c. Ep. kimi8 ui dicere, inqu 944 4 13 abi) 0. 1 R 4 10 T= 2. 11. Gc. In p. di. 4 4, 1 K 3 VM era— 8 de 4 1pr 8 5 4 ſe pu* 18. qt ac, 3 3 ere. 4 tru d anum, 11 6—. 4actan. 1 N mer- abiles. et 1k18 N 1e.,H! e prim 5, nha& 22 a, 1 folt inſti hunc u Quat Aiurhn„ d 1N nnu rum. ra Hinnum Cap n01 iſt Pr 18 G. 1 Us. 8 61 ki. Ut 1 hun Qu— u lanm Aa an chaen u 6 a, In OrN umer. O annlf utue imus, id ſi primisd; demi Slunt 3 dixi, u lem, hu 5 a, m ſæ. 3VA. hbena 1 atom Linn oianc ifico, n tiſsir b, Qu 1 b, PriI d, habe nis uolt ut diꝛ die Amic. 96 uam, ihi 0 1124 4 86 69, uheaiw litas R 2 Tr I11. er 2 2. 1. 23. m9; rim dico, c unum de?.& inq 11 Kpro 8 1 E uo! id ſig tuit ap renn.; ſto a- rut 0, in pri 0, ut dico cu tes. de nir am,— mna am 4 i, hrang a INNLAx ex n le etendertut rnenn ditenena Snlozin Sieo erd Seee dene veringue Sknoß — dheſam et* a anqu nuut t ſem lit. a mo ni I[QVAM. A. 18 defen uentes, mihi, dec 1x Acumn. 2 anaaen tanq 15. B ille u innu iſſet cOg 2 en. I.2. de uent er m! ui dec 115— 4 aaricia 1 O, 31 unnt nui am is He ING 46I.1, em d loqii db Per ſequi 1 à, c. Ler. 2 Aann urn 0 NNV 4, Atq; it atq; d in d tu b Pari runtame di uxir 90 0 b, ſſeq.11, Ic ... Amoroſ. N 6 a, icaui mô 4— te runt um odux Attic.2 non a de Am Uæx, 4 nola A a ſngan 12.136 a, dic aſſet, im ò um a. ſta dernlin rodu.Atti non Afis de A 8 du. 79 b; a 4 8 1 Mn Ur 8 d in a!. dit 2 die t T. dem 6118. eta 2 79 2 44 Klann 3 Lro dcſan Mur fe 0g⸗ a4l1 LüPe inata po ipſos i tu 1 öiunge 3 ſoci Fi. 7 3 * d. d.. 8 T ½ do at 113— 0. ere 1, 1 A.?de 3 Pe 1ier. Uit, t ltes 0„.Qu 3 m 1p one 10 c0 ingu ur? inpe al ſp mm b Qu a non nim 1 terp. tr. te ſt inq abitt rru 1m 8 ho ntu.163 daæ. hea ius inte s. At an, vc eſt cöpara 7 C0 2 b, ta kaaris um miguam( ic eg innuo. iæ. de 1js. P e Leu onl P' Feer 2 119 Ic. iſero Um, ut Fin. Jus. Kam mign S 1C inn 1.— t¹] æL. 3 ati trum rum, ſt. A11e. lum, de v„ 1 141 1 motum ndeßaſen Hu.&— t 1. up 4 US. leg⸗ rA ſtr 1 aàs elt,. U ofluͦ 11e. 0 111 3 V A à potueren 10 nup xic n i filia 4 eius 8 nO ſOciet Kingqu 2 0 p 1111 4 erg 1s hüu K ens 0. eklu fac AE is iunx fi 29 61 5 m, n 10C KXinq ten 4 ℳ n01 de 5 rIS. n lapien Acoacklu 3 te T s iunxi ml 8. alla ſtru 3 r ru te& œc. ide ſt.. 1am fag te vel e P ptis Sad ſtrig Nu ic. 215, inte Wcruxi nam: eſtra& ue Atq, 48 1 Korner.. N V. nup 8 G 8 110 3 b. 1 ttic.. 08 Cru 2 nqu. ia Ue tus,. rſam̃ 02 4A—. Auc eo mgg 1N in In ur à 222. 8. A t1- qu a.— Ua 4 1Ii ulr iue 5 a, Aas„ Huo humd e 1 aIm 4 à, bet I. A. 3 nus. ſme 269 2 1111, fam 1 una ros un Ar. 25 non in Dmm team Tu tuta infu ir obli 1s, inh& in cto qu. am, am inetis. iſſem, quod 54 U 2a otutu 9. 11 Ma 1n bit o lis, inh fi 3 ele 1n inqu ub. qu ſtinen deiſlem, n 3i 4 wap rranla 1N 18, J O, as ra 2ra 10 1,„. rO D echo 2 0, 1 Hu.. ſu 1 7. ſcej Imll, 8 0— Aan auk; xæc R obſcu illibe inofic„Si p led do, Beſp 8 ſu 1181 rſpic KAnA ern aula. Gr V nob ee Ill 0 b de moF Reſp 8148 18 n di erſp 4 10 Murn 9o Narr G S C em ino. 1 1n 8 b, Se. Te, mm 2 Iet mMenl5 6nO und 81 4 ae. 4 2. A. ue— B 2 em 1* 414 1 hos u. 5. de.. rona 1 164 hu triſte 110 me P Idem A— IN Siereee Hueen Gin dizedel habetierdle 8 Ae. LrA. neee. ee acArde 2, zau u 900 Kc.- 8. pe 1 iſſem Copi nol poteſt, 18. 1 3 eſtr 2* nẽ P. Se anin Imn gæc, in— a nco U g do enh FF im fui— la.)(. am 0 rau* 18. U t10 a4. 8 eius ſsin Ito hæc, am ed madla r 5 Coacei 1N0 renim igéti uni⸗ ctus p„ 81a erls, Ora At. 100 2 ut eiu diſ ulto ha erum ea lers min 5 Ce Hun 1NO en indig 1s, pecu nectlls non ia na- im nc At. iſſe, ure Lla l55 Mu Kc. ue V. ders Lemb. doah liter s, inc ſtis, p ſſe ſe la tia na- ha 1ſi. Gec. ellile t iu„ 11 a, W! 5,Gc. 1. . A L. arra.. uhm A eſta 2 een 18 e a COp igen 0— cg0 iſi, 1m U cidit Att. 1 4 Itas, At 524, 8 . e conrr er un*. 5g.. eg ſtat ja leui ma indig m cC— 5 m, n 2 ad ell Eac&c. a beat mn. At. uibu — ars. autunn u ſos A, piæ. eg ege 14 len ſum tq; 1 ugu 9 Hat lexi ad quam, a 80, iſta be⸗ quat ba, quil 1 domm n Ppi PI /. eg inopi 1in ia atq; Frug nn An. ellex inqu 14 e80, At 11 1nꝗ lerba,— fo- 11 A NM eminen 0 am a n9 ntiin la at 0*. aà a int hi,i 91 a 6, pro Uerba ilo 1 h. Na de dem N. 1 Im. 1er ex inop ia. m b te nihi, in La. 20 a, 2 P a Ue Phi 4 b uke 12 10l ſum ſip XI ſum 2 b, C1 dem Na. tamẽ G pſa ind ea n. 1s Hn 8 r i n 1nfiPi 6 nop& ſu 2.10 ho de Na intamẽ nan Pla. 2 4 bn were. te c in eenmn am 1 8, St! C. 10 es cc. 1 de enerun UaAf ut ip tin 4 41 4 a kacere. AErkn. P Nec n 1t1 gum es, L. I.-. Tes,& ior. Ouer 425 anqu. U d La tar 4 um kacer vnta b, N idem, ne nic Ingn, fam rla alic eego, a10 ‚,B Lnan kinS n ua am, 8 u empia. 55 8 2* idet 141 a21 8 b F.& 1 ent a ſtas A. 9. ille eg es 15 Ver. 1 A, 2 Lati ang ingu ee ne ſ 7. ti qu„Qui 226 b, Dla Se um Selta Itas, 1 a re Scc. Fi. 9 ro Jua. deturi 4 un a 3 4 1e 8 1 A, Do. 110 L 01 fr. 1* eS 4 Iun ſtr. eſt, de. r P ſica, g Get hera in erunt: P 10 rO iorum ia re ia atq; 1e enti no nꝗ; 2 b, timu a. Mu ſe ui 1 A Mea e Am Int. pr dior Op 10 pi 13 atꝗ; frum. quæcu 8.· 77 am u. ica, deefl ræſet 2 1CI4 8 8 Fro 1 3 d Lolun ho a, In T b, In inopia laim fr dine U& Ep terun laleckti 0 ⁴ zrar Prꝰ el 11 beums ſunt aoag herch nuol a, R 214 a,— tinop 1a1 1 itudi 3 b. uete Dia loc bitar, t, reli um to poilunt tamt 262 a, Do. 2 109 tori 110 p olici b 146 b. uto rica, Hoc tis hab erunt, relt Aun rur 1. L don. I. A. 3—rO aum.— OraA. Lra. Jes ſ0 11.1 2* ſtit 4 rOrl c. 4 iuatis rher 2 1111 3 Kc'e Aull une Ia.. 8.P 11 eſt 090 10 0 Qu S X 111 het en,. 111 cOr s etia 3— a Mn P arlta 0m nda Mea O ut u& pr laud KRn ut R tam loco. ienis p duæ res illa 244 tuft fSana n& ca rum aue ines igitur b,& m 1us hia, ant, t ſuo loc alién ihi du ſed mur, tila, — Den 4 4g ake 1l n13 ia re 2b, C Hom na 18 Er. 294 b mma duliu P oteran L. ſu ul in Emih. ini, ſe hia tt im 61 kAlh 04 rtl Inop 1.182 b 1 Mag u. E 65 Sul Se dici p.„ Ult. 21.— bernæ uiI 2 11 ſop Lo en n 42 5 Cl. 182 53 b, b, Mag Qu 8. 26 a, S a, 18, inq IVS,, FTabe inq hiloſo o(n a 5 A 7 4. 3. de Art. 2 2 14 N.⸗ 229 3. uIS, 1V b, Am.„ H llino A A anc. unnahe 1us. d. itas. Att. 9.. inop ro S. Do. 2 0.. Inqt LIN 225 6 ſfolt. les, p 1Q uI. 1n un ſicci unt.; filij: 1us. p. ro 8. pro D VIIL tis. At. 2n61 inꝗq ðte inq rum. lina- 1““ entun 1 uM&c 1aL COn* icuiu Tę. P 4 18.* 8. P 1 b. 4 d duct— itag;.. ltur, 4 erO brior ingt 2 4 1AN clan ANA ali. 10 da 8 an uiſu 122 2 1N. C0 güut: b 1g At U 4 nus cb um 1. qul 4 42* 25. 1u eſſe 0„ at itudo i uiti hperno. 1pro.5 ta.& ſ. 3 tim. as 28 1 a, V 8 a, cibus mOG 1 ulti in an. u pem l fficior, ſolici alicu foro p A1S, IMPTC Inat& Tuſ. rim 254. 7 I. A. 10 ia uo A m mu 1IN 84 4 VIr m u K attt a& num a i in for inatus, inop iſſet. ui quæ ri üt. Ep.: ina? I. t omn 1.177 a, urbei 5b 1 1A 3 0013 rimin ecrl. 0011 nt cidi. PrOn Auern. uilin ant e C 8 1 Nel 1I!* — 55 4 r In. crin jam t nec 1 harc ſin ꝗ; ac ihil im 8— b gra Inꝗq onab Bardèd. d in ha b, On 1 1 1 4. 0pla. 0 1 I1. eib hæ 3tum d; 1 nit 13 rep 8 ldem erſo rBar unt 1 R 19 2 Ore, 1 4 00 8 3 3. n 4. 1u T Not nop 17 a. 0 ſtam omin I;, nfl 6, pro Sel. ihil hoc N am t 10 rOP NA 3, O m 11 uſ. 2 290, ata el 4 dom AT Co. dus, p 0 C Lihi 4 5 54t adiun nases p PI 113 a, iſu! lit. Tu 4.& llat inopi IN 8 b, is, fœc dr 7 b, Nil ines 4 1* 24 24 O1 err. OU idit. um. Leq; all G. in V 18 15, 6 63 4.Pi 2 lne un; r2 199 1N in Ve imor jaccis inat Neq; G lle. 0 1.& 1rPis,. 64 Fl. 1567 Hon Nr. 4. 17 3 1. li imp. 1 4C. BIn b 41 tan 42 bi IN uI. Ites.. tu 4 Of O. 9 4. 1. 10 1 rr. U 6 16 d, c 11 lnat 3 il inop 2 214. 2 nta⸗ A1ra 8 10 guent A. um. de tũ Pr 3 120 3. sis int 8 M 2 ho.1. 108]. ihi.„ ſt. 4. ta.„. de te 81 91. VS, 2„ S. aAtll. 4 FEin. Quis. n 4 b. cter hag) am ho il in ſait n PO Res atq; um natè 10 A T 1 ata. G luiha 3:de F d a— den 14 4 4 genal. Ci Nihi lsit, iora. 5 b,] m at at A 1a nꝗ 8. O a, uidem 11 18 c.h Ni 0. 10— 185*. Atu. 111 EX 1 IN. GᷣU 111. atiu Sall. 4. a 11— a kun c. 1s 3 207 a,] idere p rrau Ep. 22 1112 ihil op tem V ita inq omt umatlll8 Ca. iſsima inari ean or. 0 207 cidere ata g 18.& Ep 1nop Ni iæ aute 1 NOYVI uit ita om ingt 1Pro S didiſsir uin n itus um ac pina ens.& um 1 A,¹ aliæ Fin. 9 11 1tijs u, ui ihil i 1. atl. p ſord mautn C. 41 92 s ſum inop& rece dict& 227 xunt, de flag man 2. 1111 quin Auæl 1mo in« r in Se an 1 n& 1 d G& ſt G. Ltex · nt. 5 a, 11 tius,„. Iung. Q 1 Se. t1O 11— k. 24 F Oa 1 ina& inata Hoce x&c etet ipiu ingua, enkit idijsi.37 a, 16 9, quina nihil in 21. 4 ack rI inopin Ho. ta, all re. rl 0 ling 4 ege rrici 37.V. 1 rau is nih 8 1, k 5 lnr res 2 pb 122 b, ec O alies Adineidithar incomuno 3 Roinine Lparnejd Of.9s e atg; Guerbisn 249 3, urr 2„ 4 a. 5* 11 Al1⸗— 4. 8 3 2. ima.„G 1 8 2 n9 2. el.. † 4 18 1 lenu). 0„ 2rl 4. 1 81 ed 4.81 44 44 murn al! 1 natæ 02 b. Iit raneol& ſi qu ezalient huien 1 ſcele tib. inqu uinatiſe ille fœ 9t. 243, atus. d. u 3 at ts du uag 1 Tuſ. 2 t 111 à zant, ato. rtun o fedes t Ptat& inq b a, An deOp inquina bati. 108 t 4„ ß 1 s 1 50 b, V obſeru pinat impo loco on era Alre A uſ. 25 fuit. rſils 111 contur 6 5 b, Qu cr I= — 298 N. inato Nec opi uunn. 1Im 801 N ps Iul. do Ve ſi, Con 263 b,(. as c 4 R 8 8 3 4 4 at Ne* VS.a. u In 6 b,— inop E de cuſan 2 ert, ¹ lan.. uln ina.. 8 63. 11 a.] IVS 1 t 8. 1110 ¼ s.de. u 212 2. eru 12 ine ingu lina 4 N 2 A e Böiegzsöer 91 ge Clande bedi ps erã nanne aae de Or. duiie kaarion anunene W dut na. 0.* reru 8 P p. R 3 nl. ens. b, Ae nino i ſic Om eit. inqui 3 œ 6. itiã n daueribus noiltt. 42 2.? 1 1 2 P O 3 4. mO Oter 84 2 411 11 ſi P tun 1 1 1 10, C1I 1 dauer rate. atis 134 eeer 40 O P t. 14. ſerm P Fer. 1 Ia 1 natun natl, am mi Xcad: anltate tatls 4 ar. 33,5 8 Tat 123 m). Ve„ b, a, 9 uI1 fori nta f m a. G& A manl 1UIIt Aoda an am IN de Or rtun⸗ däs, is& in Ve 187 Atr. 1 lar. 187 4 di de 44. c0 ioſa bida inhum 8. ude en Ken 4 dus. 01 r, nu 6. Clar.& A C e Lu d O, as ffic— turb a 1n fenb ge 1, opp er, am de ibus. de Cla d— 1N 8, 0 la turd tu. Seus 29 1AM n 140 aup 5 k b. ati&c. bis. V Ocas, Aqi ſtica 1 A 29 geN 38. n9 Spis. p IDP 224. giſtr⸗ bllt, UerDt8 Ur. N les u 7 2,ℳ meit. 2— ä PS, 9n 110] 9. 224 ag ſunt, inops cediti I1 da(. 24 tdom 6* 4s ag 0 n D mag e no ce ſo uſ. I aa 242 ale A N ans, FO ſp. à on n 1 on ad ſi 1* d 4— 11 nda m. a reip. d ar10n. n0 u co In, 2 ino ſo. T. 150 8 amn s Kerhaatumdron 8 erenahs 8 nsnnmad tened Deiot 5 942¹ tg. II 4 SXHall ta icis,& æſ et lingi ad or UII T 4 as e o wbamiedr AII11 darn ac inopi inops a uidam h ta. p 3 1 laa m u. aA es s non is in hac 80 11 P§ ¶ inorata 40 8 an 1 inop ulus bis lermag„Inop Inorata * 4 3* ¹ 0 zuel ¹ 111 ent d nO. Her 12 2, 1. Le — Leateden ine lermas derlamreinor * A1*.* A„&☛3 a dHum ed E 2 Fi 1. 189 a, expe Leg A n a(21. m a. I n m ur ns, s inuenie urbann pro§. 9 Arr- 4L. 11 9 1/ is& in S, a, um. 8 8 8 9 4ʃ dul 3* tat. AT 14 ¹ 42 rred a O R 44 er.m 4b 4 IN — me. 3ſa* 6 8* 2* 4 9. 3 1 AM* ts 30 49 9 dk 190„ a b uen dse 4 1 4 X 4 12, 20! 49 !„* mn 331 4 g * AN 3 cl 1015 42* lan 1. 4 4

A△
. 21 1 N ciu itatis humanit tats inqui es. I. P. 95 3, Sed idem CAllls 11— lum ignarum quid profit ererur, iſtius impuriſſimæ p P decudis ſordibu 18 inquinauit.& Tuſc. 229 b, Parricidio ſe inquinare. Qu. de Pe. 213 b, Comitia alargitis one inquinata. Tut ſc. 163 a, Qui libidinibus ſe inquinaſſent. I. 4. 16 b, Quos iſte agTOs ereptos reip. turpiſsimis por ſeſſoribus inquina nuit. 1 Tuſ. 163 b, Auibus uelut domeſticis uitijs atq; flagitijs ſeſe inqui- naſlent. de Ein. 12 9 b. Inquina are ſplendorem! honsſtati,
INQVIRO, r“. perquiro, exquiro. de Or. 133 a, in V r. 67 b, Cum ego diem in Liciliam inquirendi S. ersgnann poſtula
uiſſem. Tuſc. 190 b, Vera illa hone ſtas quam unam maxim
natura inquirit. Offic.2 b, lur m autem inquir runt, aut con- ſultanr, conducat id nec ne,&c. de Ar. 257 a, Atq;, in eo quid
gat, auemadmodum uiuat nquiritur. alir er, in eum. Ora. 2¹5 d& pro Mu. 134 b, Studiosè inquirere in alique m.& At. 96 a Inquirere in competir orem. I. V. 233 b, Quod ad inqui- rendum in te uenerit.& 00 b, Dum in iſtum inquiro- de Cl. 191 a,Is nimium inquirens sin ſeſe e atq; ipi ſe ſeſe obſeruãs, metuensq; ne uitioſum colligeret, etiam uerum ſanguinẽ deprauabat. de Leg. 56 b, Nimis diligenter inquirere in ea quæ memoriæ ſunt proc dita. I. V. 96 a, In auuendo alicu- ius multa furta cognoſcere.
INQVIS, quit. cuius vuerbi Drimas perſona eſti inquam. dico. I.
A. 157 b, as tu mihi interceſsiones inquis? At. 63 b, Rn in- quit mihi, hæc ego patior quotidie.& Aà 1. Fr. 301 a, Is mihi inquit, te, Sec. id eſt, dixit. lep.223 b, Nihil hoc ad ius, ad Ci ceronem imquiebat Gallus. de Orat. 133 a, Tu uerò inquiſti, moleſtus non eris. pro S. R K.a⸗ b.& Ep. 254 a, Vbi igitur, in- quies, philoſophia tua?& quidẽè in culina mea mole eſta eſt. ad Her-12 a„Quid a torkinguies quiſpiam. I. V. 117 b, Ergo, inquiet aliquis,&c.
INQVISITIO, ont. diſquiſirio. Of.z b, Inquiſitio& inueſti gatio ueri hominis propria eſt. pro Flac. 14 8 b, Lege hac no ua certus eſt inquiſitioni comitum numerus conſtitutus. ꝓ Fl. 134 b, Inqr uiſit o candidati, prænu incia repulſæ. I. V. ni a, Reus abſens contra inquiſiti jonem accuſatoris defenſus.
INQVISIT R, conquiſitor. in Ver. 67 b, llle Achaicus in-
uiſitor:
INSANABILIS,le deſperatus. Tuſc. 228 b, Inſanabilis mor bus.& pro Seſt. 12 b Plaga inſ anabilis illa morrifera. Orat. 205, Virabit tinſanabiles contumelias.
I1NS ANI A, niæ. furor. Tuſc. 191 b, Nomen inſaniæ ſigni 1ifica mentis ægrotatione m& morbumi:id eſt, inſaniratem& x grirudinem animi, quam appellarunt infaniam.&ο⁹ι a, ita fit ut ſapientia ſanltas ſ ſit animi, inſipientia autem qu-⸗ aſi in- ſanitas quædam, quæ eſt inſania, eac demd; dementi. 4.& 292 a, Græci autem uæviau undeè appe ellent, non f acilè dincrimmt eam tamen ipſam diſtinguimus nos melius, qua- am illi. Häc enim inſaniam quæ iuncta ſtulticiæ patet latius, à furore di ſtinguimus. I. P. 39 b, Incidere in inſaniam. de Clar. 19 ra, In- ſulſitatem& inſolentiam tanquam inſaniam quandam o- rationis odit, ſanitatem autem& integritatem quaſi reli- gionem& uerecundiã orato ris probat. ꝓro Syl. 180 a, Quis
inſaniam libidinum fecordatursqui, Kc⸗
INSANI O,nu. deſipio, mentem amitto, alienus ſum à ſani- tate, uaticinor, ſanus non ſum. pro S. R. 23 b b, Homo longè audacifsimus„& quodi inter omnes cõſtat, niſii inter eos, qui ipſi quoq; inſaniunt, inſaniſsimus. Tuſc. 172 a„Quii in mor- bo ſunt, ſani non ſunt,& o nnium inſipientiũ animi in mor bo Kunt. omnes Inſcicntcs j igit ur inſaniunt. Att. 10 8 a, Niſi e- go inſanio, ſtultè& incaut? on nla agi iudico. Ora. 219 a, In alienos inſanus inſaniſti. At. 21 4 b, Nectamen illum inſani- turum puto. I. V. 208 b, Inſanire acfurere uideris. Tuſ. 192 a, Omnes inſipientes ig igitur inſaniunt, Epi. 139 a, Ain' tanclomn, inſanire tibi uideris, quòd imitere uerborum meorum, ut ſcribis, fulmina:tum inſanires, ſi conſequi non poſſes. pro Seſt. 7 b. Qui u⸗ aticinari atq; inſa anire dicebart-
1NS ANITAS S, tis. Tuſ. 192 a. Inſipienti a autem quaſi inſani- tas quædam.& 291 b. L.Inſania.
INSANVS, a, um. non ſanus, amens, furens, fanaticus, ueſa- nus, alienus à ſanitate, qui à con ſtantia atq; àmente atq; à ſe ipſe diſceſsit ui ſuæ mentis compos non eſt, cui ſanitas nõ eſt, cui mens à ſua ſede& loco dimota eſt, qui non eſt in poteſtate mentis, qui de poteſtate exiuit: id eſt, de conſilio, de ratione, de mente, ſuũ quemꝗ; ſcelus de ſanitate ac méte deturbat. J. Sanæ mentis. Ac. 14 a, Quo d idem cõtingit inſa nis, ut& incipientes furere ſentiant& dicant aliquid quod non ſit, id uideri ſibi,& cum relaxentur, ſentiant,&c. Or. 219 a, In alienos inſanus inſaniſti. pro S. R. 33 a, Homlo inſaniſsi
Aga
mus. pro Milo. uo0 a, Inſaniſsima concio. e 1). 131 b, Hoc eſt
ſcriptoris, non furentis, non inſani, ſed diligentiã adjriben.- tis. †S Seſt. 6 a, Homo fraternis Hlagitijs,(ororis ſtupris inſa- nus. de Or. 137 a, Si qs mihi malè dicit etulans& planè in- ſanus uidetur. ꝓ Mil. u a, Aræ quas ille cæfis lucis ſubſtru-
INSCITIA, tiæ. impr rudentia, inſcientia, ſtulticia, de In. 51 a
kN. 215
anis molibus dpPr ſſerat: id eſt, in gentibus.
ctionum inſa
INSATIABILI S, le. de N. 4 b b, Quorum omniummt titu do inſatiabili uarierate ediſtinguitur.& Tuſ. 242 a, In ehn bili gaudio completur. Tuſ. 157 b, Inſatiabilis cupiditas u 15
uiſendi. de Na. 57 b, Nulla inſa riabal lior ſpecies. I. A 722 Inſatiabilis crudeli 34 5 15 4 Cupidita tes enim ſunt inſariabiles.
INSAT ÄRA LILIS e inatiabiltieprg Seſt. 246, Inſatura bile abdome
INSATVR AB ILITER, ſine ſatietate. de Nat. 38 b, Satur- nus annis præteritis inſ ſaturabiliter expletur.
INSCIE NS,imprudens. 16Sciss. Att. 101 a, Chryſippus de ceſsit à Pucro inſciente me. Lepro Cor. 57 a, Vtrum inſcier fecit, aut ſciens?& Epiſt. 106 a, III lo abſente& inſciente mi- grare. de In. 62 b.& Epiſtol. 15 a ,&-44. bo Inſe ciente collega.
INSCIENTEKR. imprudenter., Top. 23 b, ‚Inſcienter facere
aliquid.& Acad. s b.
INSCIENTIA, tia. ipſum non ſcire, inſc citia.)(.S cientia. de Nat. 78 a, At deo ne excuſatio quidem eſ ſt inſcientiæ. Acad. 4 6 b, Scienria.)6 Inſcientia. pro ⁸ zyll. 174 b, Vos mihi intan. tis tenebris erroris& inſcienriæ clariſsimum lumer pretu liſtis. de Or. 192 a, Is non nloli n inſcientiam meam, ſed nere rum quidem mearum t gnitudinem perſpicit. Acad. 36 b,
Inſcientia mu AIta uerſatur in uita.
INSCITE, imperit 8)(. Scitè de Diuinat.:54,Pe emoeritus non inſeitèẽ aucatur ut phyſicus. de Finib. 95 a, Inſcitè face- re aliquid.
Impri udenria in purgarionem confertur, cuius partes ſunt
inſcitia, ca aſus, nec Seſagta3.& 42 a, Propter errorem
tiam. Off. 2s a, Ineuntis ætat 18 znſcitia ſe num regend dentia eſt. de Di. 04 b, Non rerum uitio, ſed int ſcitia. de Fat. 14 7 b, O miſerabilem it ſcitiam diſſe ken de Pro. 91 a, Inſcitia negoci ij gerendi. Off. 29 a,] lnhuma nus ui- deatur tempo ris inſcitia. de Orat. 93 a, Non ſuperbia neäs inhumanitate, ſed huius diſj putation ais inſolentia, ᷑atq; rum rerum inſcitia. de Cla. 170 b,? Sed in noſtris inſcitia eſt de Or. 156 a, Inſcitia loquendi.& de de Nat. i8 a, Inſcitia pland loqmeneli 8
1NSCITIVS. de Natu.33 a„Quid autem IKinſelriu, q nam id non optimum dici?& de Diu. 135 a, Quid inſcitius autem eſt, quàm,&c.
7
u⸗ A⁴
I1NS C IVS S 4, um. inſciens, rudſs,imperitus. pro Pla.26 7 a, Tu me ignaro, nec opin Jante, inſcio, no 3&tu 108&c. de Cl. 92 a, zoer ates ſe omnium rerum 1alcinan f f udem. I. A. 222 b, Quoniã nos ad mor tem inſc asaäies de ki. 37
—₰
Nec uer d ſum inſcius, eſſe utl ilitatem in! ilt le Præc epta quæ inſcij imperitid; pro ſalutaribus mortifera confcripferunt. de Op. 2 44 a, Aliquèẽ inſcium faciendi, c aliqua folertia iudicandi adhiberi ad proband'mal
1NSCRIB O, bu. incido, imprimo. At. s3 4 1 E
* — 2
F
ui q uæ te arbitror uelle cognoſcere. id 2
bam. I. A. 177 a, Arq; etiam it nſcribi iuſsit in faſtis, Cæſari D Ctatori perperuo. de( Onz a,In omnibus parietibus in inſeri- ptas fuiſſe literas, tr. a lll duo mm. de Ora. 141a, Vt tibi non infundere in aures tuas orationem, ſed in animo inſcribere uideantur. I. C. 103 b, it inſcriptum in frontem uniuſcuiuſ- que, qu nid de rep. fentiat. Tuſc. 2 41 a, Verſt inſcripti. pra Dom. 257 b, Q Bui ue ſtris monumentis nomen ſuum inſcripfit.) pro Dom.244 4† a, Vt ſi quæ e ſent ineiſæ aut inſcriptæ literę, tollerentur. T uſ. 4 8 a, Qid aliud in bo⸗ uis ſepulchro inſcribereside D. 126 b, Quis robur illud cæ ect dit, dolauit, inſcripſit? I. P. 99 b, Vt effet quod in baſ tro- pha Ezorum zuciglin ſcribiq poſſer. I. A. 207 b, Equelſ ſtris ſta- tua inaurata, in qua inſeriptum eſt, quinq;& trigintat trib. patrono populi Rom. Epi. 184 b, In fl Latua quam poſuit in roſtris, inſcripfit Parent. p. O. PT. M E. KR. I. V. ¹, 43 a,Statuas equattres poni inſcribid; iuſsiſti. pro Dom. 22 26 b„Nihi eſſe inſcriptum, aur Poffe ualere dixit. pro Ar. 190 1 b.& Tuſ. a, In illis libris quos de contemne nda gloria ſcribunt, no- men ſuũ inſcribunt. de Or. u1 4 a, Decep ptus indieibus libro. rum, qui ſunt ferè inſcripti 4r0 rebus notis,&c. de Di. 10⁸ b) In eo libro qui eſt inſcriptus Hortenfius.&: Tuſ. 6° a, In eo libro qui inſeribitur Memnon de Ota. 54 4, EOSG; libellos rhetoricos inſcribũt. Of. 51 b, Xenophontis Ii ber qui Oeco- nomicus inſcribitur. de C Cl. 183 4,4 Oratio Cottæ pro leg ege Va ria, quæ inſcribitur. Off. 39 a, Sed de amicitia, alio lbro di- ctũ eſt, qui inſcribitur La x;lius. Aca. 4 a, Antiochus cõtra ſnu doctorem librum edidit, q lui Soſus inſcribitur. Epiſt. 2753, ratorem meum, ſic enim inſcripf ſi,&c. Tuſc. 242 b ‚Epicu- rus qui tantummodo induit per fona philoſophi, ſ ſibi ipſe hoc nomen inſcripſit. At. ↄ3 b, Puer legit e piſtolam inſcri- ptam patri ſuo. Attic. 122 a, Tu faſciſculum, qui eſt M. Curio inſcriptus, uelim cures ad: eum perfere endum. SSCRIL
11 Lp 111 8
8 8— 4. us in monumento
11as. de F. 10 9 b, Inſatiab il 118 uoluptas. 4

1) 1N 1NSCRIPTIO, oniz. libri nomen, titulus. Att. 259 a, Quod de inſcriptione quæris, non dubito, quin axbio officium ſit, ſed inſcriptio plenior de officijs. Topic. 221 a, Inſcriptiò libri. Qu. F. 310 b, Cumꝗ; ego egiſſem de iſtis operib.& in- ſcriprionibus, perbenignè mihi reſpondit. pro Dom. 223 b, Quid operum publicorum exactio, quid inſcriptio nomi- nis tibi? J. A. 247 b,& 229 b, Decernere alicui ſtatuam in ro-
Kris cum inſcriptione præclara.. 4 1INSCRIPTV S, 4, um. inſignitus. pro Do. 233 a, Sepulchrum inimico nomine inſcriptum.
INSCVLP O, pis. imprimo, inſcribo. de Nat. u a, Natura in- ſculpſit in mentibus noſtris, ut deos beatos haberemus. de Nat. 20 a, Omnibus innatum eſt,& in animo quaſi inſcul-
ptü, eſſe deos. de D. 126 2, In robore inſculprtas fuiſſe priſca⸗-
rum literarum notas. Acad. ¹ b, Vt literis cõſignamus, quæ monumentis mandare uolumus, ſic ille in animo res inſcul
ptas habebar. INSE CO, u. incido, ſeco. 4d Heren. z6 b, Aliquem ore attin- gere& dentibus in ſecare..
1 u Tnlen. 4
mem e ““ 8 4
11* 4 ¹ 4 H A 5 wü b 4 5* 8.. 2 1 3—. 1.„ A mühn alma INSECTO R. aris. conſector, inſequor, peto, agito, exagito. “ de Di. 138 a, Aquila inſectatur& agitat alias aues. pro Mur.
derlatas mata. 128 b, Seruius agirat rem militarem, inſe ctaturtotam hane
b Lot de- legioné. de Leg. 163 b, Furiæ agitant& inſectantur impios. tauur atpbſtan k At. i2 a, Inſectari& rasirade aliquem. de N. a, Inimicè in- — s ſectari aliquem. de Fi. 8i b, Inſectari aliquẽ maledictis. pro
Pl. 269 a, Etiam atq; etiam inſto, urgeo, inſector. pro Font. ea garganonen con 276 a. Inſector ultrò atq; inſto accuſatori: iudices inſe ctor, Caaten ah. inquam, ac flagito teſtes. de Am. 107 a, Acerbius in aliquem
äaehi inſectari uehementius. Att. 10 b, Q k inuehi,& eum inſectari uehementius. Att. 10 b, Quomodo
*—.— ſum inſectatus leuitatẽ ſenum. At. 55 b, Aut nos temeritatẽ Anerh 4* 5 nsig bonorũ ſequa mur; aut audaciã imp ro bo rũ inſectemur. At 228 a, Semper iſta ſtatui, non eſſe inſectãdos inimicorũ ami 4lenn aegaci gerena Oä. cos. At. 274 a, Miſerorum fôrtunam inſectari.& 77 b, Ibi fo öum agir cum ego ſum inprouincia, quam eius iniuriam Rukatt lad Aans duiatrunsnin, non inſector.& 288 a, Inſectari dolores alicuu. menann iaeeta Ae Ca. wa eiti. INSED 4 I 8, 4, um. commotus. Part. 236 b, Graue, inſeda-
44 HKs lce Ate NE A tum, turbulentum. 5 . ääSEPVILTVS,„m. inkumatus. in Ca. 110 b. Cerno ani-
mo miſeros atq; inſepultos aceruos ciuiũ.& in Ant. 153 b,&
de In. bi b, in Ant. 264 a, Veſtra uirtus nec obliuione eorum
qui ſunt, nee reticentia poſterorum inſepulta eſſe poterit. de Le. 178 b, Qui ſepultura& iuſtis exequijs caruerunt.
111 Nung 4(itmmchn openam dX de D,aum
8
iAeA rs n Enk 2.. o„ is mperrun 1NSEQVENS. conſequens.)(Antecedens. Or. zu1 a, Cõ-
eaarſus extremorum uerborum cum inſequentibus primis. mſ emaam cnmfunmht Oct. 329 b, Quæ non inſequens hora antecedente calamito a 204 44 moctem ul-ſan ſor populo Rom. illuxit?. 1 4 3„„... 1 AKs l eeeeaeeatt. 1NSEQVO R. ru. ſequor, ſubſequor, excipio. Atti. 6 b. Ecce as dar mlciz unperinc on Caſsij literæ, Vibullium è Piceno currere ad Cn. confeſtim 1 1““ inſequi Cæſarem. de Cl. 168 a, Hunc proximo ſeculo Themi “ 4 4, NAgte 4 4.„ 2 6 P—„.— 3.. ac denainnn ſtocles eſt inſecutus. in An. 262 a, Graue bellum Octauij in- „Z 8... 4.. ——““ ſecutum eſt. J. V. i5 b, Pergam atq; inſequar longius. de Di. AUwua SeeA 121 b, At mors inſecuta Gracchum eſt, cauſa credo,&c. de “ 7 5 T
d ts rraf Beic eos Ora. 109 b, Nec uerò te rhetoricis quibuſdã libris inſequòr, mandaßas ut erudi am. pro Rab. ↄ4 b, Inſequi aliquem. in Ant, 164 b, erp. 2r Oe. Mendh Stricto gladio. pro Seſt.% b, Irridendo. At. 230 b, Contume-
,Chn un. 2— * lia. Epi. ua a, Clamore. de Fi. 2) b, Suſpicio inſequitur facta
„ ndetufitutht
1 8“ 4
4 420
““. auft Ia— improborum. Ep. 39 b, Deinde Carbones inſequuntur. O- iC a nüänpuun umm rat. 212 b, Quin eriam poſtremam literam detrahebant, niſi .— un. Tuen IIcuis uocalis inſequebatur. Or. 215 b, Poſtremum ad uerbum pri- 1— 8 20, C— mam rurſus fyllabam adiunxit inſequentis. —„Riprtn INSERO, ru, inſeui, inſetum;& inſerui; inſertum. L. Inſitus. de 45 1 m Ta 4G Clar. 385 b, 184 a, 0O generoſam ſtirpem& tanquam in u- — D 945 S nam arborem plura genera, ſic in iſtam domum multorum dalcd 32 91 It dia eri inſitam& illuminatam ſapientiam. pro Seſt. 19 a, Alter in ns aſnpts 13 dlAe Lælios inſitus ſubitò. Ora. 205 b. Inſerere nouas opiniones, erded Pn 5 dsgs& euellere inſiras. Pro Cæl. 53 b, Amputanda plura ſunt illi ierptan h quàm inſerenda. de Vniu. 202 b, Cum animis corpora cum — E45 AELUN neceſsitate inſeuiſſet. ad Her. 20 b, Vt eas res inſerere arque 41 puu.7! 2Das interſecare uideamur in animis auditorum. in Vati. 208 b, “ Homini iam collum in laqueum inſerenti ſubueniſti. de In. beu poal an mler Ltfe⸗ 82 a, b, Naturæ ius eſt; quod non opinio genuit ſed quædã eua Au8 foa daamaak h2 innata uis inſeruit. de Or. 94 a, Hæc quidem inſeri& dona- bahDe A4 ea 1Pesg ri ab arte non pofſunt. de Or. 123 b, Omnia manſa, ut aiunt, l bnb 2 Aeredasn nutrices infantibus pueris in os inſerere. ſans feri Hosttus 34 LAEKRVISO, uis ſeruio, operã do uel nauo. Off. 10 b, A' duo n cdalenf zau enim plurimũ ſperãt, ei poriſsimuùm inſeruiũt. pro Mur. 135 “ b, Huic tu inferuias, huie te oſtentes oportet. At. 133 a, Opri un OKab matibus tuis nihil inſeruio. de Or. 36 a, Nec dici poteſt plu 4⁹— 4 CLhan aua res cæteris artibus inſeruire, aut,&c. Or. 293 a, Tum etiam A O4, 1A nonnullorum uoluptati uocibus magis quàm rebus inſer 1 An Lus nin uiunt. de Fi. 89 a, Inſeruire ſuis commodis. Epi. 169 b, Inſer- A* 3e ofe les uire communi commodo. Ep. 89 a, Nihil eſt Ame inſertum — 1 temporis cauſa. Ep. 45 a, Inſeruire honori alicuius.. 2n Afudkdue i 1NSID EO, 4e, hareo,inhæreo. de N.5 b, Cum in locis ſé- 40.„e. 1 9ℳ 4 * K 1luhs 1„ 4 4 .“ 44ʃ
1II 1s3
men inſedit, rapit omnemferè cibum ad ſeſe. de Or. 119, Ni
hil unquã audiui, quod non in memoria mea penitùs inſe- derit. Themiſtoclis dictum. pro Corn. 55 b, Oratio quæ nõ
præteruecta eſt aures ueſtras, ſed in animis omniũ penitꝰs
inſedit. Tuſ. 177 a, Facilè in animo forti contra mortem ha- bita inſedit oratio. pro Pom. 5a, Macula, quæ penitus iam inſedit, itaq; inuererauit in populi Rom. nomine. pro Ar. 191 a, Nunc inſidet quædã in oprimo quòq; uirtus, quę,&c.
Ante. 193 b, 194 a, Cum iam domeſticis paxnon inſideat, ſed
publicè prouidenti eripiatur. pro Mil. u14 b, Si tibi ita peni taùs iam inſedit iſta ſuſpicio, nullo ut euelli modo poſsit. Ep. 69 b, Hæc cogitatio penitùs inſederat. de N. 39 b, Dij pe nates dicti, eo quòd penitùs inſident. At. 6 a„& 16 b, Magnũ quiddam quod in animo eius inſederit. Or. 19 b, Sed ip ſius in menrte inſidebat ſpecies pulchritudinis eximiæ.& 198 a, Inſidebat uidelicet in eius menrte ſpecies eloquentiæ. Att. 4. a, Inſediſſe quaſdam odioſas ſuſpiciones. I. V. 168 b. In qui- bus, ſi ex ipſorum domeſtico incõmodo nullus inſedit do- lor, tamen, Sec. pro Deiot. 145 a,In exulcerato animo facilè fictum crimen inſidet. de L. 165 b, Voluptas, quæ penitùs in omni ſenſu implicata inſidet. Fuſcul. 214 a, Cum hic feruor
mentis inueterauerit,& tanquam in uenis medullisꝗ; inſe-
derit.& ib. Permanat in uenas& hæret in uiſceribus id ma
lum. de Vn. 203 a, Cum illa quæ ex elemẽtis turbuléta,& ra-
rionis expertia inſederint, ratione depulerit. de Or. 16 b, His tribus figuris inſidere quidã ſanguine diffuſus debet color.
Tuſ. 227 b, His malis infidentibus, beati eſſe non poſſumus, 1NSIDIAE, arum. fraus. I. V. u6 b, Cum omnes inſidias à prę
tore fortunis meis fieri uiderent. pro Deio. 147 b, Quidèille ſigna ænea in inſidijs poſuerat?& ibi.& pro Mil. 106 a, Face
re infidias alicui. Of. 3 a, Paci, quæ nihil habitura ſit inſidia-
rum, ſemper eſt conſulendum. in Cat. 104 b, Cum illum ex occultis inſidijs in apertum latrocinium coniecimus. Of. 22 2, Qui nihil ex occulto, nihil ex inſidijs agendum putant. Offic. 38 a, Alexander Pheræus ex inſidijs interijt.& Att. 207 a, Marcellinis inſidijs interfectus eſt. côntra Rul. 75 b, Iſti pe nitaùs abſtruſas inſidias ſe poſuiſſe arbitrantur contra Cn,
Pompeij dignitatem. pro Plan. 274 a, Nullas inſidias mihi
ab illis fuiſſe dixiſti, pro Pla. 280 b, Isque inſidias mihi ab i- nimicis meis paratas detulit. Officior. 72 a, Ex inſidijs capi- Orat. 200 a, Non ex inſidijs, ſed apertè ac palàm facere ali- quid.& pro Do. 225 a, Per inſidias interficere aliquem. pro
Cæl. 52 a, Milites ab imperatore in infidijs locati. pro Qu-
Ro. S2 b, Tendere inſidias alicui. de Le. 165 b, Animis omnes tenduntur inſidiæ. pro Mil. 106 b, Clodius ante ſuum fun- dum Miloni inſidias collocauit. I. C. 105 b, Qui ſibi has ur- banas inſidias cædis atq; incendiorum depopoſcit. pro S. R. 22 b, Parare inſidias uitæ alicuius.& 35 a, Ponere inſidias. pro Cl. 57 b, Inſtruere infidias in aliquo lo co. pro Clu. 27 à, Comparare inſidias alicui per. aliquem. de Or. 102 b, De in-
ſidijs faciendis atq; uitandis. Or. 213 a, Nimis inſidiarum ad
capiendas aures adhiberi uidetur. Or. 217 a, Compofitæ o- rationis inſidijs fidem auditoris attentare. pro Ceci. z0i a, In ijs ipfis intercludere inſidijs, quas mihi conaris oppone- re. pro Qu. Ro. z3 b,& contra Rull. 65 a, Fraus& inſidiæ. L. Circunſcriprio. Epi. 163 a, Tutus ab inſidijs inimicorum.& ibid. Qui locis omnibus diſpoſiti ſcrurantur tabellarios. in Piſ. I b, Quem ad Cn. Pompeium interficiendum collo-
catum fuiſſe conſtabat.
INSIDIATO R, ris. in Cat. 110 a, Nullus eſt portæ cuſtos,
nullus inſidiator uiæ. pro Mil. 105 a, Infidiator erat in foro collo catus.& ad Her. 29 a, Inſidiator bonorum.
INSIDIO R, aru. infidias facio, uel pono, uel tendo, perieulũ
intendo, inſidias adhibeo, uel paro, uel cõparo, uel molior, inſidias oppono, uel inſtruo, milites alicubi cõllo co, obſer- uo, attento, arma, uel uim, uel ſeruos intento. pro Milo. 108 b, Hæe ſica intentata eſt nobis, hæc inſidiata Pompeio eſt. I. C. 99 b, Mihi Catilina inſidiatus es:pro Deio. 147 a, Nullus erit alius infidiandi locus. de Or. 96 a, Quod neq; precibus unquam, nec inſidiando, nec ſpeculando aſſequi potui. Or. 217 b. Nõ enim id agit, ut inſidietur& obſeruet, ſed faueat, Sec. J. C. 10 2 b, Vigilare ad inſidiandum ſomno maritorum.
1NSIDIOSEex infidijs. Of. 65 b, Ratio poſtulat ne quid ſi
mulatè, ne quid fallaciter.& pro: S. R. 36 b, Quin. F. 304 b, Is me ſceleratiſsimè inſidioſiſsimeq́; tractauit. pro Mil. 114 a, Inſidiosè fingere aliquid. pro R. i28 a, Inſidiosè redire in gra tiam cum aliquo.
INSIDIOSVS, A,um. fraudulentus, doloſus. Atti. 134 a, Hu-
ius inſidioſa clementia delectantur, illius iracundiam refor midant. Ep. 41 b, Perfidioſus, inſidioſus, fallax. pro Domo 219 a, Apertis inimicis obfiſtere, inſidio ſis amicis non cre- dere. I. C. no b, In tanto ac tam inſidioſo bello. contra Rull. 67 b, Inſidioſæ nonnullorum ſimulationes. ad Her. u b, Ho mo inſidioſus,
IN 8L
/

1NSIGNIS,gne. manifeſtu
7¹9 1 N. INSIGNEN gnis. ſignum, indiciu
um, nota, monimentum, orna
mentü. Atr. 3 a, Minerua fingulare eſtinſigne eius gymnaſij.
I. V. 1o7 a, Bulla erat ornamentum pueritia— ſigne fortunæ. Qu. Pra. 292 a, Maiora præ vferant faſces illi& fecures dignitatis inſignia ꝗ uàm porétix.] pro Seſt. 6 b„Qui ad exxinguenda omnia lura ſe illis faſcibus ca reris d; infi- gnibus ſummi imperij atq; honoris ornatos eſſe arbitran- tur. Ep. 152 a, Inſignia g loriæ.&s1 b, Inſignia ſplendoris. ꝓ Syl. i7¹ b, 177 a, Sibi habeant honores, imperia, triũphos, & alia præclara laudis infignia. contra Rul. 72² 9. Inſignia ui deris poreſtaris::id eſt, ſtipatores, ſc ſcribas, miniſt fros. Orato. 209 a, Quę in amp Bloornatu ſcenæ aurt fori appellantur in-
fignia, non quòd ſola ornent, ſed quòd excellant. pro Syll.
84 a, Qmnia generis momiais,honoris in nſignia atq; orna-
menta ceciderunt. pro Seſt. 16 a, Rex ſe ſedens scum purpura& ſceptro,& inſignibus illis regijs,&c. de D. 96 a, Stellæ aureg inſignia Caſtoris& Pollucis. pro Seſt. 10 a, Hanc Cn. Pom- peius erexit, arq; i inſigne regiũ, quod ille de ſuo capite abie cerat ‚repoſuit. I. P. 33 a, Moerore relinquis, mœroris aufers eſtirum atrum. Epiſt. 45 a, Multi inſignia uirtutis etiã ſihe uirtute aſſec duti funr. I. P. 93 a, Virtutis 1n Snia contemnere:id eſt, rriumphum. 451 Pi. 86 b, Lituus qd clariſsimum eſt inſigne augu ratus. cofitra Rul. 72 a, His in- ſignibus s atd; infulis imper rij uenditis. contra Rull. 6 ¼ a, Ma g1 iitrat: 1s, ſen atus, confilium commune,& omnia denique reipub. inſignia I. P. 95a, Toga, pacis eſt in ſis ne& ocij. I. A. 206 a,Si omnia grauiſsimi b uiderent. 8⸗ P. S1 Cæſar ab eo inſigheregni« accipere uo- luiſſet. pro R. P 126 b Rabirium ſæpe pal Hatum fulfſe,& a- ligua habuiſſe non Romani hominis inſig nia. de Or. 122 a, & de Claris ora. 190 a, Orationem uariare arque diſtingue- re quaſi 9 uibuſdam u erborum fententiarumd;, niciſus. de Or. 151 b, Inſig niae Llum na in Oratlone diſpofita,& flo- res. I. C. 116 b, Quibus antis rebu 18 null m inſignè ho- noris, nallum monimer tum laudis pottul de Inuen. 71a, Statuere æterna infignia poſte ris,& ſtatuere ercrna moni- menta. de Or. 5? a, Quo d erat inſigne, eum qui id faceret, fa lam,&c. did eſt, quoder at rs um. Aca. 10 b, Vt enim it inſigne ueri: id eſt, ignu,
inſi- gnia: id eſt, u
lli infignia ſut lep Sta à ſenaru
cere c0H confidant, notum his ei ſſe deb uel nota.
s,clarus, apertus, s,nobilis, nobili- tatus, conſp plciendus, notatus. de N. 41 2 Pij q quorum inſi- gnem uim& illuſtrè faciem Aicemut ſolem dico& lunã. de N. 4 b, Habere uiſum quend dam infignẽ& illuſtrem. de Am. u15 b, Virtute- n alicuius poſteris fore claram&c inſig ignẽ Qu. de Pet. 207 a, Autn 2duaduA ſunr tam. genere inſignes, quàm uirtijs nobile 2s. de Aruſ. 252 a, Maximè inſigne⸗ q; il- Iuſtre periurium. pro Do. 222 a, Acerbitas Syllan temporis quid habert, quod maximè? ſi t inſigne ad memoriam crude- Hitatise opinor,&cc. Or. 101 a,Res in gnis ad maximam lau- dem. de Or. 133 a, Hoc inſig ni aliqua& nota re notari uolo. de Or. 30 b, Nam nec inſigni s improbitas, nec rurſus miſe- ria inſignis agitata ridetur. Aca. 4 0 b, inlignis temeritas. de Ora. u⁷ a, Illa qne æ inſignia ac planè uitiol la ſunt, cont ſectari zmirando. I. V. 215 a, Os hom nis inſig mnemd; impudentiam cognoſcite. pro Cec. 292 a, Inre tam infigni tamq; atroci. pro Ka. 95 b, Homoi nſignis omnib. notis turpitu udinis. At. 7 a, Literæ inſignes amoris notis. Qu. F. 297 b, Caueamus me quodi in n nodis 1nſt gne uitium f fuiſſe dicatur. At. 229 a, Ne in ipſum quidẽ(Clodium meum inſigne odinit fuit unquã. Ora. 218 b, Numerus apertus& nimis! Sinſignis. ad Her. 2 23 a, Ita fit in imaginibus ut quæ nabis diligéter notę ſint, eæ pa rum uideantur inſignes alijs. de Fi. 96 3,4 Qui cõtingit ur iu- re laudetur, habet inſi gne g duidddann ad decus& ad gloriã. de Fi. ↄ2 b, Erit enim notius quale ſit, pluribus notatu uoca bulis Idem declarantibus.& ibi. Vt hoc quoq; pluribus no minibus inſigne faciamus. At. 25 b, Neq; tamen habere inſi gnem illam& propfi⸗ am percipiendi notam. de Pro. 76 a, In Capitoliũ cum inſigni illa laurea inuehi. Ep. 98 b, Cum aliquo inſigni indicio meæ ergate beneuolentiæ.
1NSIGNI TE ‚inſigniter, a perte. Pro Quin. 13 b, Nec tamẽ
quiſquami inuentus Tam ini gnitè improbus,a aui,&c.
INSIGNITER, inſignitè. J. A. 185 a, Quis unquam fuit tam
inſigniter impudens.& Par. 236 b Amicos pr. cipuè atq; in ſigniter diligere.& de Or. 14 b, Inſig niter atq; aſperè uitu- perari.& ad Her. z1 b.
INSIGNITVS, a, um. de Ox. 141 b, Vten dũ eſt imaginib. a-
gentibus, acribus,: infignitis. de D. ↄ.α a, In quibus tanquam
insgniten notæ ueritatis appareant. pic. 222 b, Quædam cõfirmati o inſig gnita: rq, imprel Ha in intelligent la. ad Her. 23 a ‚Quo magis nſignita ſit forma.
SIN 10 1NSI I Ou. zccuſo, Crimms inor, arguo. in Ver. 102 b, Fan-
ues Verrem infimulabat auariti æ hudacis. I. V 205 3& */„ 4
1 Epiſt. 101 b, Cum Verres cupiditàris inſimularetur, in Ant,
indicium& in-
N 2 ff. T ſti di 720 179 a,& Off. 71 b, Prs obri inſimulaſti puM iciſdimam fame nam. deoc lu. z6 b, At is& ex ſerrula inſimulatus,& pue ro conſcio indicatus s Rea 9 b, Queruntur etiam udd 4 100 eos inſimulemus, omnia incerta dicere. Tuſc. 165 b id quidem dicit,&ſ Democritum inſi
mocritici negãt. Tuſc. 204 a, b, Peccatiq́; ſe inſimulãt quod
1„Nemo ſimul. at Epici urus, De
doere intermiſerit nt. ad Her. 7 a, Au calios duog; id quod ſe inſimuleti 11, facere potuil Je.. V. 257 b,& 267 7 3 Ihfn 1 re aliqu vem falad& pr 1O0 Cec. 285 b,] L Stiam. Uerd. de Cl. i2
a, Cum in ſylu. facta cædes eſſet, inſimulareturò: kamil
*. 4) 14 At. 169 b. De iplomate dimiraris,« qu: afi: neſcio cuius z1e. gitij inſin nularem.I I. V. 238 b, Cum mag gnæ pecuniæ uillicus
impt ulſu tuo inſimul laretur
1NS INVATIO, out. circuitio, Oraæc ℳde. de Inu. 46 b, Exordium in duas partes diuiditur,i in p principii& inſinua tionem.& ibi. Inſinuatio eſt oratio, quada diſsimulation 6 & circuitione obſcurè ſubi iens auditoris animü. de In. 46
b, ad Her. 1 b, Principiũ, quod Gr cs⸗ 75 ötuion appellatur: inſinuatio, quæ αο nominatur,&c Infinuatio eiuſ
modi deber eſſe, ut occultè per dusi muſarnn nem aut bene⸗ uolum, aut docilem, aut attentum faciamus Auditoremn INSINVORas. in ſno. de Or. 92 a, Ita nati ſumus, ut& blan- diri& ſu appliciter inſinuare poſsimus. de Orn 122 a, Vt ſe pe- nitus inſinuer in cauſam, dil gentia eſt. Kad Her. 3 b, Ergo his rebus. nos inſinuabimus ad cauſa m. Tuſ. 235a, Jeno uſ nuauit ſe in n antiquam Phälc ſophiam. pro Cec. 287 3,&. in Inſinuare 2ein familiaritatèé alicuius. Pro Cl.; b, Penitus immsrgere ſe in conſu uetudinem alicuius, contra Rull. 68 a, Cum familia rirer me in eorum ſermonè Kwünue . xc. Ora. 286 tè ſit occurſum plorce, ne 1e1. aüin uẽt. d. Aunt. u91 B„8. alli ꝛe ſe in cauendum eſt. INSIPIENS, tb. f Kultdis, e excors, uecors. de Fi. 75 a, Turpe eſt
8
— — — cd △ AM 68 1˙8 2 — — . 4 5 — cd — 1 8— — — — — 4 * —— — 2 — — „ —
in! ſpienrem e eX L nſipi entium ſert mone pendéè re. de Am. 106
a, Ni hil ifſipiente fortunato intol! lerabi ilius fieri p oteſt. de Sen. 93 b, Ne canim ũ tum eſſe inſipientem, cùm ex inſipien- Pan⸗ euafifſet.
INSIPIEN TE R, ſtultè. de Sen. 91 b Inſipienter ſperare ali- zu16
INSIPIENTIAniæ. ſtulticia, dementia. Tuſ. 19
ſa pie ntia ſanit as fit t animi, inſip 1 entia aAautem quasi Intani-
7 1. 116; d Jementia.& de tl. 111
tas dux dam, quæ eſt in ſania, ea des a. 1 uſ 205 3, ‚Nec in ſipientia ullum maius malum et
INSISTO ſtus. confiſto. I. A. 24 41 a, EX. ereirus f pacis nomen au deeD9 non referat Pe ds, inſiſtet certe.217 2 t tan quam in urbe incluſa currat ora in t lis perfectis abſo Plutisq. fententijs
inſiſtat interius, ne excurrat longi! gulis gradil hus. de Fi. 16 b, A comn dientem uider eubi primam inſiſte B 6
troue erfia naſceretur. Acad. 23 b, S1 nęg 3 1ra progredi, illuſtribues igitur rebus infittis. Or. u3 b, Quid eſt cur claudicare aut inſi ſtere orationem uelint„Or. u8 3, Cir- cuitusi neitatior numero ipſo fertur, donec perueniat adi-
nem,& inſiſtat. Orat. 218 b, v t aut citius inſiſtendum ſit aut
longius pro ocedendum.& ibi. si membratim uolumus di- 4 11 1
ere,znſelti mus. de Or. 143 A,& 1 5 b, Veſt igiu am 1Mllud in qu
ille poſt um inſtitiſſet. del Le. 159 b, Crebrò inſiſtens, in- terdum ac cquieſcens. pro Ca 9172 a, 2 Via lubrica, in qua inſi- ſtere aut ingredi ſine caſu aliquo aut p rolapfione uin poſ
ſis. de N. 125, Animus nullam oram 1 ulrimi uidet, in qua poſ ſit inſiſtere.&* 36 a, Ad Auoddam tempus infiſtere. 46, Stel læ ſæpe inſi ſtunt. T uſcu. 157 b, Animus ignibus infiſtit,Scc. Tuſ. 217 b, Nec cohibere ſe poteſt, nec quo loco uult infiſte re omnino.& ibid. Nec reperit locum conſiſtendi. Top. 229 a, Status in quo primùm inſiſtit 9 laſi ad r epugnandumt co⸗- greſſa befende de Fin. 24 2 b, Quæ cum di xiſſet, paulumq zue inſtitiſſer, quid eſt in quit, o&c 2Je Di. 335 a, Naturam eam di- co, qua nunquam animus inſiſtens agitatione ac motu u12 cuus eſſe poteſt. de Nat. 6, In qua non uideo, ubi beata ui ta
poſsit infiſtere: id eſt, in qua celebritate. in Vat. 226 a, lafilte 2. de So.
—
bat in manu Cereris dextra ſimulachrum uictori 129 b, Cingule us auſtralis, in quoe qui inſiſtunt, aduert ſano- bis urgent ueſtigia. pro Seſt. 27 a, Du in tanta aria ui ſtunt, ut eis omnia humana leuiora uidari Jebeant. de O0 158 a, Atq; imperij infiſtunt iugo. de Or. 159 4,( QAuönam is- tur modo tantum munus inſiſtemus, ut, Xcc. Ac. 20 a, Conf- dere ſuis teſtibus,& importunè infiſtere.
INSITIO, ont. de Se. 85 b, Nec conſitiones modd delectant, ſed etiam inſitiones.
INSITIVV S, a, um. quod non eſt nariuum, ſed inſitu ꝛm. pro Seſt. 2 4 a, Cumd; inſitiuum Gracchum contra ut m multitu
dinis incitatæ, cenſu Dohdlne aliter, infititius.
ens 1NsS 1TVS, a, um, innatus, ing nitus, ingeneratus, inhærens,
inuſtus.
——

721
9 eis 5 1 * 4 8
5 4 1 8 Halcut, excordua
uks ſorrunato mtacuünt 3 1 3 2 N amumuammene 4 4
IINTIA2A telbcis denam and nan it mimi, wfpimamn ntan eademe denen
2αμ☚ NXm Mfprenta hnammg
IO ee.4. 4
2 Nees
1 N
inuſtus. in V. 188 a, Ita ſerpit illud inſitum in natura malum conſuerudine peccandi.& 225 a, Id animis eorum inſitum atq; innatum uiderur. de Finibus 5s a, Naturalis atque inſi- ta in animis noſtris norio. de Natur. 10 b,& de Finibus 107 a, Inſita uel potius innata cognitio. Tuſcul. 160 b, Inſitæ& quaſi conſignatæ in animis notiones. Orato. 209 b, Ea ora- tio in eam formam quæ eſt inſita in mentibus noſtris, inclu di poteſt. pro S. R. 27 a, Amorem illum penitùs inſitum eij- cere ex animo. J. V. 264 a, Hoc in anima ſenſuꝗ́; noſtro pe- nirus affixum atque inſitum eſt. pro Font. 280 b, Inſitas ini- micitias hæ gentes gerunt cum populi Kom. nomine. pro Cl. ꝛu a, Hoc quod in communibus hominum ſenfibus, arq; in ipſa natura poſitum atq; infixum eſt. Tuſc. 214 a, Opinio inhærens& penitus inſita. de Aruſ. 256 b, Ineſt hoctempore odium inſitum penitus,& inuſtum animis hominum. de L. 159 b, Lex eſt ratio inſita in natura. pro Qu. 297 b, Quod eſt penitùs inſitum moribus, id ſubitò euellere. de Senect. 82 b, uod homini naturaliter inſitum eſt, eo uti decet. in Pet. 82 b, Huic populo eſt libertas inſita. Sal. in Cic. 270 b, Paulo antè inſitus huic urbi ciuis. Top. 226 b, Innatus& inſitus. ((Aſſumptus& aduentitius. NSOLENS, us. inſuetus, imperitus, arrogans. de Orat. 102 b, Ea requiruntur à me, quorum ſum ignarus atꝗ; inſolens. Orat. 199 a,Is nullum uerbum inſolens, neq; odioſum po- nere audebat. Att. 36 a, Inſolens infantiæ, inſuetus contume liæ. pro Dom. 231 b, Non ſum tam inſolens, qui Iouem eſſe me dicam. pro Seſt. 25 a, Non ſum tam inſolens in dicendo, ut,&c. pro Mar. i32 a, Victoria quæ natura inſolẽs& ſuper- ba eſt. in Sal. 275 a, Verùm ut opinor, honores tui te inſolen tem faciunt. Ep. 26 b, Inſolens homo. Luſ. 236 b, Inſolens 4- lacritas. pro S. R. 22 a, Qui in ſua re fuiſſet egentiſsimus, e- rat, ut fit, inſolens in aliena. de Or. 140 a, Non extuliſſe ſe in poteſtate, non fuiſſe inſolentem in pecunia. de Or. 142 b, Ne in re nota& peruulgata multus& inſolens ſim. Ora. 199 b, Nihil inſolens atq; ineptum. 1NSOLENTE R. immo derarè arroganter, ſuperbè, rarò. Ep. 43 a, Nihil faciam inſolenter.& Tuſcul. 217 a, Efferre ſe inſolenter.& Attic. i2 a, Gloriari inſolenter. in Cat. 108 b, Ihſolentius ſe iactare. in Ant. 222 a, Is autorem ſenatus ex- tinctum lætè atq; inſolenter tulit. Orat. 214 a,& in Ant. 172 b, Gorgias his feſtiuitatibus inſolentius abutirur. de Inu. 51 b, Deinde natura eius euenire uulgò ſoleat, an inſolenter& rard.“ NSOLENTIAxtiæ. intolerantia. I. V. 221 a, Illa tua ſingula- ris inſolentia, ſup erbia, contumacia. de In. b, Ex inſolẽétia arrogãtia naſcitur. de Or. 128 a, Non ſunt tãta ulla eius meri ta, quanta inſolentia hominis, quantum ꝗ; faſtidium. Brut. 90 b, Is cœperat eſſe tanta inſolentia, ut neminem liberũ du ceret. I. P. 84 a, Inſolentia rerum ſecundarum. de Or. 149 b, Peregrina inſolentia. de Cl. 191 a, Inſulſitatem& inſolentid tanquam inſaniam quandam orationis odit. de Or. 147 a, Tanta eſt inſolenria ac turba uerborum. de Or. 93 a, Non ſu perbia, ſed iſtius diſputarionis inſolentia, atq; harum rerũ inſcitia. pro Deio. 144 b, Moueor etiam loci inſolentia. Ep. 143 b, M. Antonius cuius tanta eſt non inſolentia ſolũ, nam id quidem uulgare uitium eſt, ſed immanitas, non modò ut uocem, ſed ne uultum quidem liberum poſsit ferre cuiuſ- quam. contra Rull. 6 4 a, In ea ueſtri iſti ſatellites mo deſtè inſolentiam ſuam continebunt? pro Dom. 241 b, Quanquã & infolentia dominatus extulerat animos,& erat incredibi Earmatus audacia. de In. 42 a, Primò propter inſolentiam reclamantes:id eſt, quia non erant,&c. aſſueti. INSOLENTI A. inſcitia, inſcientia.)((conſuetudo, uſus. ꝓ S. R. 33 a, An is, qui propter fori iudiciorumꝗ; inſolentiam, nõ modò ſub ſellia, ueruùm etiam urbem ipſam reformidat. L. Inſolentia. ubi alia exempla inuenies. INSOLITVS,4,um. inſolés, inſuetus. de Or. 142 a, Quæ cau a me ad hanc inſolitam mihi loquacitatẽ impulit.& Tuſ. 160 b, pro Pom. 4 b, Hæc inſolita mihi ratio dicẽdi. ꝓ Pom. 12 b, Mithridates inſolita inflammatus b, Quaſi uerò priſcum ali quod, aut inſolitũ uerbum inter- pretaretur. de Clar. 191 a, Aeſtus quidam non inſolitæ ado- leſcentibus gloriæ. pro Seſt. 7 a, Inſolitam lucem aſpicere. INSOMNIVM njj. ſomnium. Att. u16 a, Hæc metuo ne in- ſomnia ſint.& de Sen. 36 a, Caret ergo uinolentia, crudita- te, inſomnijs? b INSPECTIO, nis. I. A. 175 b, Nos lum habemus, conſules etiam inſpe INSPECTO, s. ſpecto, præſens ſum. ctare poſſes timorè de illo meum. de Orat. 130 a, Qui agũt in ſcena geſtum inſpectante Roſcio. Ep. 12 a, Sic me præſen- ti oſculabantur,&c. I. V. 73 b.& Ep. 15 a, Me inſpectante hoc feciſti. I. P. 8 b, Intuente te, uidente te.
INSPERANS, ti. Pro Mar. 134 a, Quibus tu
1I
)
enim nunciationem ſo- ctionem. L. Spectio.
ſalutem inſpe⸗
gloria. pro Cor. 62
At. 275 b, Vrinã inſpe-
1 N
rantibus Feddidiſti. de Or. 93 a, Inſperanti mihi,&c.
722
INSPERATVS, a, um. improuiſus. Tuſ. 196 b, Inſperatũ nec
opinatum malum.& I. C. 108 b, Inſperatæ repentinæq́; pe- cuniæ.& I. A. 229 a, Inſperatum& repentinum præſidium. & ¹92 a, Inſperatum conſilium.& de In. 48 b, Inſperatũ gau dium. ad Herenn.z a, Inſperatum incommo dum, ſubita læ- ticia.
INSPERGO, gi. perſpergo, reſpergo. de D. 116 a, Cor eſt in
9**.— ⸗*. extis, iam abſcedet, ſimulac molam& uinum inſperſeris.&
ad Her. 39 b, Inſpergere aliquem lingua. INS PICIO, as. aſpicio, confidero. pro Cor. 61 b, Reliqueras enim ciuitatem tuam, neq; noſtras leges inſpicere potuiſti. de Ein. 103½ a, In beſtijs uis naturæ inſpici poteſt. de Leg. 19 b, Ne quis inſpiciat tabellam. pro Flac. 153 b, Nam ut ſignũ publicum inſpexit, dixit,&c. pro Deiot. 147 a, Neęgauiſti tũ te inſpicere uelle. Or. 200 a, Genus emen riuò, quod quaſi ad inſpiciendum delectationis cauſa comparatum eſt. pro Cec. 286 b, Tanquam ſi arma militis inſpiciunda fint. I. V. 214 b, Cupere ſe dicit inſpicere. de Or. 106 b, Num igitur ſi fundus inſpiciendus, aut ſi,&c. Att. 213 b,& Epi. 129 b. Hor- tos quoniam hodie eras inſpecturus, quid uiſum tibi ſit, cras ſcilicet. Attic. 204 a, Si hortos inſpexeris, dederis mihi Tüos adte ſcribam. Qu. r. 315 a, Maximæ mihi curæ erit, ut iceronem tuum uided, ſcilicet quotidie, ſed inſpiciã quid diſcat quàm ſæpiffimè. in Anto. 169 a, Vis ne igitur te inſpi- ciamus à puero’ſic opinor.— INSTABILIS,Ie. ad Her. 13 a, Inſtabilis fortuna Pacuuij.& 34 a. Inſtabilis in iſtum plurimum fortuna ualuit. INSTANS, us. praſens tempus, punctum temporis, ueſtigiũ temporis. de Fat. 145 b, Præterita ea dicimus, quorum ſupe- riori tempore uera fuerunt inſtantia, ſic futura, quorum cõ ſequenti tempore uera erunt inſtantia. ad Her. 7 b, Inſtans tempus.)(Præteritum& conſe quens. Tuſ. 221 a, Quæ enim uenientia metuuntur, eadem officiunt ægritudinem inſtan tia.& 223 b. Inſtantia& ſequentia, ad Her. 16 b, Inſtans p eri- culum.)((Conſequens. de Orat. u18 a, Genus cauſæ ex cõtro uerſia facti, uel ex futuri, uel ex inſtãti. I. A. 23 5 b, Si quicquã aliud uobis niſi de inſtanti bello cogitatum putabunt. Tu- ſcu. 165 b, Totumꝗ; leue eſt, fit enim ad punctum temporis: id eſt, quod dicunt in inſtanti.. INSTAR, quaſi dicas, æquè magnum, ſimile, exemplum, par, idem, quod exempla docebunt. in V. 2 44 b, Nauis maxima triremis inſtar.& 254 a, Nauis quæ urbis inſtar habere in- ter alias uideretur. At. 156 a, Epiſtola quæ uoluminis inſtar erat. Tuſcul. 1566 b, Terra ad uniuerſi cœli complexum qua- ſi puncti inſtar obtinet. Ep. 245 a, Fugerana, quæ fuit non ui ci inſtar, ſed urbis. Att. 255 a, Mearum epiſtolarum nulla eſt quoxyuy¹, ſed habet Tyro inſtar ſeptuaginta. Offic. 54 a, O- mnia ex altera parte collocata, uix minimi momenti inſtar habent. de Cl. 181 b, Plato mihi unus inſtar eſt omnium. Or. 201a, Hæc magna ſunt& tanquam animi inſtar in corpore. Att. 155 a, Hæc eſt duο, in qua nunc ſumus, mortis inſtar. & de Fi. 138 a, Hoc inſtar mortis puto. Offi. 42 b, Patrocinio uero ſe uſos, aut clientes appellari, mortis inſtar putant. E- piſt. 129 a, Equidem hoc Tuſculanenſes dies inſtar eſſe uitæ puto. pro Rab. 95 b, Latère mortis erat inſtar turpiſsimę.& ibi. Eſſe inſtar furoris& ſceleris. I. P. 9° b, Vnus ille dies mi hi quidem immorralitatis inſtar fuit, quo in patriam redij. Qu. Fr. 319 b, Nemo iſtorum eſt qui non abs te munus fun- di ſuburbani inſtar expectet. INSTAVRATIO,nis. renouati inſtauratione placantur..3 INSTAVRATIVVS,, um. de D. 92 a, Itaq; ludis intermiſ- ſis inſtauratiui conſtituti ſunt. INSTAVR O, 2s. renouo. I. V. 68 a, Cum in Cn. Dolabellam ſcelus ſuum illud priſtinum renouat& inſtaurauit quęſto- rum. pro S. R. 49 a, Cauete ne noua& multo crudelior per uos proſcriptio inſtaurata eſſe uideatur. Att. 7 b, Cum id ſa crificium uirgines inſtauraſſent.&(u. Fra. u1 a, Latinæ in- ſtaurantur. de Ar. 248 b, Quorum de ſententia illa eadé re- nouata atq; inſtaurata celebrantur. de Pro. 73 a, Ne inſtau- ratas maximi belli reliquias ac renouatas audiamus. de D. 92 a, Ludos illos iterum inſtauratos memoriæ pro ditũ eſt. pro Dom. 214 a, Inſtaurare cædem. 1NSTIGATIO, onw. permotio, impulſio. ad Her. 15 a, Am- lificatio inſtigationis auditorum cauſa ſumitur. I1NSTIG O, gas. ſolicito. I. P. 85 a, Cùm mea domus ardebat ignibus iniectis inſtigante re. ad Her. u a, Si eos uehemẽêter inſtigare uelimus. 8 INSTILL O, w. Tuſ. 180 a, Ex quo liquatæ ſolis ardore exci dunt guttæ, quæ ſaxa aſsiduè inſtillant Caucafi. Poetæ. de Sen. 84 a, Nam hæc quoꝗq; niſi tanquam lumini oleum in- ſtilles, extinguuntur ſenectute. Atric. 139 b, Literæ tuæ mihi quiddam, quo ſtarem, inſtillarunt. H
*
0. de Ar. 349 a, Dij ludorũ
»
INSTIN-
*

723 1 N
ISTINCTVS, am. inſtigatus. I.V. 254 b, Iite nefario
quo dam furore& audacia inſtinctus. pro Dom. 242 a, Iſte metus furore inſtinctus. 1 Tſe 161 INSTINCTV S, Ctus. inſtigatio, inflatus, afflatus. ut e a, Poetæ carmina non ſine cœleſti aliquo mentis inſtine u fundũt. de D. 87 b, Oracula, quæ inſtinctu diuino MNarug; funduntur.& 82 b, Aliquo inſtinctu inflatud; diuino Br. ra prænũciare.& 94 a, Cum à corpore animus abſtractus, diuino inſtinctu concitatur.
A
1NSTITIONES, ab infiſtendo Cicero uocat, quas ſtatio-
nes ſtellarũ Aſtrologi nominant. Tuſc. 161 a, Quis errantiũ ſtellarũ motus, curſus, progreſsiones, inſtitiones notauit? corruptè legitur in omnibus exemplaribus Inſtitutiones. 1NSTITV O, g. conſtituo, incipio, morem induco, compa- ro, erudio. Atti. 96 b, Cum inſtituiſſem ad te ſcribere, cala- mumꝗ; ſumpfiſſem. Epiſt. 153 b, Flagitare ſenatus inſtituit Cornutüũ, ut referret,&c. Epi. 2 b, Quod inſtituit referre de religione,& ſæpe iam retulit, ab eo deduci non poteſt. Epi. 46 4 a, Si diligentiã quã inſtituiſti, adhibueris, citò firmus eris. de Leg. 157 b, Hiſtoria nec in ſtitui poteſt, niſi præpara- to ocio, nec exiguo tempore abſolui. de D. 109 b, Si inſtitu ta perfecero. de Fi. 114 a, Rem inſtitutäã abſoluere. Ep. 69 b; Quæ habes inſtituta perpolies. At. 144 b, Hoc neſcio quid nullo argumento propoſfito ſcribere inſtitui. Qu. Fr. 325 a, Libri, quos ſcribere inſtitui,&c. Qu. de Pet. 213 b, Perge te- nere iſtã uiam quã inſtituiſti. de Or. 119 b, Perge ut inſtitui- ſti. de N. 22 a, Malè inſtitutà ratio exitũ reperire no poteſt. Attic. 260 a, Hæc nec inſtitui, nec effici poſſünt fine tua ope, pro Sext. Roſ. 45 b, Co dicem inſtituere, cõſcribere, ordinè cõſeruare. de Or. 136 a, Cum ſermo mihi cum eo eſſet inſti- tutus.& Tuſ. 177 a,& 176 b, Eſt igitur ad hunc mo dum ſer⸗ mo inſtitutus. de In. 52 a, b, Inſtitüere ſermonẽ uel orationè cum aliquo. de Fi. 45 a, Tecũ mihi inſtituenda oratio eſt. de Or. 142 b, Inſtituenti mihi referre,&c. Ep. 164 b, Itaq; ut primùm Velia nauigare cœpi, inſtitui Topica Ariſtotelicà conſcribere. Ep. 73 a, Cum rem aiiter inſtitutã offendiſſem ac mihi placuiſſet ſi affuiſſem. Ep. 44 b, Expedire exitũ in- ſtitutæ orationis. Ep. 67 a, Suſcipere, inſtituere, perficere a- liquam rem. pro Do. 219 a, Inſtituere, cõparare& perficerè aliquam rem. Ep. 67 a, Non eram neſcius, quantis oneribus premerere ſuſceptarũ rerũm,& iam inſtitutarum. Epi. 39 b, Pro noſtra non inſtituta, ſed iam inueterata amicitia. pro Syl. 177 a, Cùm omnia ordinarétur, inſtituerentur, pararen tur. I. V. 65 b, Hocinſtitui, atq;, adeò inſtitutum referri atq; renouari moleſtè ferunt. pro Qu. 2ꝛ b, Qui ab adoleſcentu- lo quæſtum ſibi inſtituerat ſine impendio. Ora. 200 b, Iſo- crates primus inſtituit dilatare uerba. pro Flac. 153 a, Cum prætor ſumptus inſtituit eos qui antea nõ erãt. Ant. 19 4 a, Quã nunc colere gentẽ inſtituã?&.& i93 b, Cum à quibus debeam retineri, reijcere inſtituant. I. A. 189 a, Antonius ea- rum rerum omnium domeſticum mercatum inſtituit. At. 86 a, Hic magiſtratus mulris annis poſt decemuiros inſti- tutus eſt. Qu. Fr. 295, Si omnium nomine, quicunq; Romæa ludos facerent, quod erat iam inſtitutum, ero garetur. pro Mur. 138 a, Iniquam legem& miſeram conditionem inſti- tuit periculis hominum, ſi exiſtimat,& c. de Fi. 64 a, Quem morem Arceſilas reuocauit, inſtituit q, ut hi qui,&c. Epiſt. 222 a, Inſtituero ea quæ ſequantur alij. pro Font. 278 a, Fon teius portorium uini inſtituit. pro Do. 213 a, Multa diuini- tùs à maiorib. noſtris inuenta atq; inſtituta ſunt. pro Do. 238, b, Inſtituere pœnam in alium. de In. 78 b, Multa incom- moda conſequi, ſi inſtituatur, ut à ſcripto recedatur. de Or. 92 a, Inſtituere ciuitates, ſcribere leges.& 9o a, De legibus inſtituédis. de Or. 103 b, Inſtituere aliquam artem. in Vat. a13 a,Inſtituere textrinã alicubi.& 212 a, Inſtituere officinã Syracuſis. de Or. S a, Inſtituere& conſeruare ciuitates. Aca. 47 a, Inſtituere fibi certamen cum aliquo. Epi. 239 a, Inſti- tuere certos tabellarios.& 226 a, Inſtituere aliquem ſecun- dum hæredem filio. de Or. 104 b, Inſtituere tutorem aliqus flliorum orbitati. pro Do. 220 b, Non ut ille filius inſtitua- tur, ſed ut è patricijs exeat. de Or. 99 b, Qui eſſet ſecundum Poſthumum hæres inſtitutus. in Ver. 204 a, Piratæ aliquos ſibi inſtituunt amicos. pro Mur. 129 a, Tu actionẽ inſtituis, ille aciem inſtruit. pro Cl. 21 a, Præſtò eſt mulier audax, in- ſtituit accuſatores, inſtituit teſtes. 1NS TI TV ERKRE, erudire, informare. de Or. 146 a, Inſtitue- re& erudire aliquem.& 165 b, Expolire. in Ver. 184 a, Inſti- tuere& erudire filios ad maiorum inſtituta. pro Cæll. 45 b, Dicet aliquis, Hæc igitur eſt tua diſciplina? ſic tu inſtituis adoleſcentes: ob hanc cauſam tibi hunc puerũ parens com mendauit& tradidit I. A. 228 b, Nõ ita à maioribus noſtris inſtituti atque imbuti ſumus, ut,&c. pro Quin. 15 b, Alicui quid faciat definire, aliquem inſtituere,& ei præcepta da-
re.LV. 5 b, In pueritia bonis artibus& diſciplinis inſtitu- INE TRVYCTIO;nis. apparatio, diſpofitio- Pro Cec. 29323 ..==. 4 4 xp
1 N
) tus non eras. de Nat. 3 b, Diodorus& Philo, à quibus lu tuti fuimus.& de Cla. 180 a, Inſtitutus literis græcis.& 46 Ora. 123 b, Doctrina liberaliter inſtitutus. de Cl. 186 b, M. Glabrio inſtitutus patris diligentia. de Fin. uno a, Vita inſti- tuta præceptis philoſophorum. de Orat. 123,b, Si guem pla nè rudem inſtitui ad dicendum uelim. de Cla. 19 a, Brat e- nim cùm inſtitutus optimè, tum etiam perfectè planeq́; e- ruditus. Or. 212 b, Ad hanc legem non docti, ſed facti, non inſtituti, ſed imbuti ſumus. de Cl. 183 a, Inſtiturus ad ſcenã. de Sen. 82 b, Senectus adoleſcentulos docet; inſtituit, ad o-
mne officij munus inſtruit. Qu. Fr. 297 a, Ea quæ ſupra ſcrĩ K
ta ſunt, non ut te inſtiruerem, ſcripſi.
1INSTITVTIO, nu. inſtitutum, diſciplina, educatio. Off
2 b, Officiorum præcepta ad inſtitutionem utæ communis ſpectare uidentur. de Nat. 3 b, Multi Græcis inſtitutionib. eruditi. de Or. 146 a, Cum ad cuiuſq́; naturã inſtitutio do- Ktoris accommodaretur. de Or. 30 b, L. Craſſum nõ plus atrigiſſe doctrinæ, quàm quantuin puerili illa inſtitutione potuiſſet.& 14.6 a, iſdem præceptis atq; in una inſtirutig. ne formari. Qu. Fr. 293 b, Hæc inſtitutio at q; diſciplina po teſt,&c. Offi. 2 b, Omnis, quæ à ratione ſuſcipitur de aliqua re inſtitutio, debet à definitione proficiſci. Attic. i5 b, Ratiò inſtitutio; adminiſtrandæ reip. in Verr. 273 a, Horum nos hominum ſectam atq; inſtitutionem perſequimur.
1NSTITVTVRM, u. inſtituta tatio, mos, conſuetudo. I. V. 6;½
b, Att. 67 a, Non oblitus conſuetudinis atq; inſtitui mei, ra- rius ad te ſeribo. de Clar. 18 6 b, Is bene iuris publici leges& inſtituta cognouerat. I. P. 86 a, Qui ciuitatis ueſtræ non le- ges, non inſtituta, non mores, non iura noritis. de Cl. 175 a, Qudd ſi omnia à philoſophis eſſent petenda, Peripatetico- rum inſtitutis commodius fingeretur oratio.& 175 a, Ex quorum inſtitutis in parentis eum loco colere debebam.& 184 a, Patrio inſtituto. in Vat. 210 a, Tenere idem inſtitutum in omnibus. J. V. 55 b, Veteri conſuetudine inſtitutoq́, maio rum.& pro Qu. u b, More& inſtituto.& pro Mu. 124 a, Md re inſtitutoòq́, maiorũ. Or. 212 a, Quid uerò elegãtius? quod non fit natura, ſed quodam inſtituto. inclytus dicimus,&c. pro Mu. 141 a, Nulla eſt pœna, quæ p ofsit obſeruantiam te- nuiorum ab hoc uetere inſtituto officiorum exeludere, pra Caæl. 48 a, Si qua mulier ſit eiuſmodi, qualem paulo antè de ſcripſi, uita inſtitutod́; meretricio. de Fin. u12 a, Duarum ui- tarum nobis inſtituta capienda. de Or. 88 b, C. Carbo hæſi⸗ tans in maiorum inſtitutis.& Att. 141 a, Cn. Magium Pom-
peij præfectum deprehendi, Ied& meo inſtituro uſüs ſum. Off. 1 a, Te abũdare oporter pręceptis inſtitutisq́H phi- loſophiæ.& de Cl. 173 b, Is tamen inſtituto Lælij Panetium
adiuuerat. Of.z3 a, De quib. dicere aggrediar, ſi pauca pris
de inſtituto ac de iudicio meo dixeròo. Ep. 73 a, Nom putaui
eſſe alienum inſtitutis meis, hæc ad te ſcribere. Ep. 25, Ge-
nus inſtitutorum& rationum mearum diſsimilitudiné ha bet cum illius adminiſtratio ne. Epi. 253 b, Inſtituti mei te- nendi cauſa. de Fi. 64 a, Hoc inſtitutũ poſtea tranflatum ad philoſophos noſtros eſt. de In. 82 b, Quod ad hocnoſtrum inſtitutũ non pertinet. Top. 223 a, Sed ad huius libri inſtitu tum illa nihil pertinent. I. A. 21 4 b, Confuſius heſterno die eſt acta res, C. Panſa, poſtulabat inſtitutum cõſulatus tui.
INSTITVTVS, 4, um. Or. 212 b, Hæc dixi longius quàm in-
ſtitutà ratio poſtulabat. pro Dom. 242 a, Nec inſtitutas ce- remonias perſequi potuit.
1NST O, 3. urgeo. pro Qu. 5 b, Tibi inſtat Hortenſius, ut eas in conſilium. de Or. 93 a, Tibi cupienti atq; inſtanti ſæpiſsi⸗
mè negaui. I. V. 178 b, Inſtat Scandalius, poſcere recuperato- res. Att. a, Inſtat& urget Cato. pro Fon. 283 a, Galli inſtãt atq; urgent ſummo cum ſtudio. At. 215 b, Vrge, inſta, perfice. & de Diu. 139 a, Inſtat enim,& urget,& quocunq; te uerte- ris, perſequitur. in Vat. 147 a, Ego inſtare ut mihi reſponde- ret. 46 a, Quod profectò cùm ſua ſponte, tum te inſtante fa ciet. pro Fon. 276 a, Inſector ultrò atq; inſto-accuſatori, lu⸗ dices, inſector inquam,& Hlagito teſtes. pro Pl. 269 a, Etiam atq; etiam inſto, urgeo, inſe ctor. pro Qu. 14 a, Cupidè inſta re alicui. de In. 66 b, Nunc quodanſtat, agere oportet: A Pr. 322 b, Inſtare de aliqua re.
INSTARE, impendéêre, imminere. in Cat. 106 b, Quibus e-
go confido impendéère fatum aliquod,&c. aut inſtare iam planè, aut certè iam appropinquare. Tuſc. 2u b, Què uenie- tia metuuntur, eadem efficiunt ægritudinem inſtantia. in P. 93 b, Inſtant magniſicentiſsimi ludi. At. 225 b, Ita mihi ui- detur bellum illud inſtare.& 2u1 b, Mihi inſtat iter longum. de D. 93 a, Quanquam iter inſtaret,&c. Att. 16 b, Inſtat nune ille annus egregius. de Ora. 152 a, Inſtat enim 5 pater,&c. de In. 74 a, Cum ſacrificij dies inſtaret. Ep. 176 b,& 191 b, Tibi ab ijs inſtat periculum. ad Her. i3 a, Fortunam ſaxo inſtare prædicant uolubili: id eſt, inſiſtere.
Sebe

☛☚ 1 5 1 90 38
147½ X odüenn n a. d k nde e Cher 46 dh 34 1
4ngneaern LP. 6 On
22 albtata aoa norau dod en
* Aenma. pdul 809 pu d 8 abenan dmedau ee en alkhcuer n Vn 2as IN. 5 Nereri coatüemrin. Apee Mer K uteraamb
beuta, aci Or.nn(üm — 1ad Juodan utbeuanan eum 45 dos acrere tuto afcaman 14. N 1½ naher ie nainod, uan KeAH Keaio nerttnaa Kan 40-14 mik 1 dapienda teOeIäll a aageum mibtan. A Annz 8 4
pesfachan deperend, ed Amd
Te4ddaer opocta— .& 4 CLz bb una atrmlij Rar. M. 4e 4*⁸ lem zguirn brard* 44 14 0 Meo üurn ku
Henun aikhe Aum m 14,ME 41—
nibtatoun A d aun marm än
unn lhus miniftratione Eni3 nr
414. 44 h 54 aHec aiĩdexri
Oe.m NMiu
1TVTI
3 010 poſtalabe. pe Denaen n parſaguipemt.„ 9444 b IMRukbe
Reane, eden 9 maneied
tas zi n ſer n 5
in parentig tum ah. 1ne dTamen
—
1
„25 1 N△ Sæpe clamore ipſo militum, aut inſtructione aſpectuq; ſi- gnorum magnas copias pulſas eſſe. ad Her. 19 b. Hæc autem diſpoſitio locorum, tanquam inſtructio militum facilè in dicendo, ſicut in pugnando, pãrere porerir uictoriam. INSTRVCTO R, oru. ſtructor, qui conuiuij& menſæ in- ſtruendæ curam habet. Poſtq. 207 a, Conditores inſtructo- resq, conuiuij. INSTRVCTVS,, um. paratus, comparatus, inſtitutus, mu nitus, ornatus. Or. 19 8 b, Alij ad permouèdos animos inſtru cti& parati.& de Fi. 76 bainſtructus ad mortem contẽnen- dam. de Or. 145 b, Inſtructiſsimus ad dicendum. Ora. 208 a, Sic igitur inſtructus orator ueniet ad cauſam. de Leg. 163 b, Haæ rationes, quæ ſatis ſcitè nobis inſtructæ& compoſitæ uidentur. Or. 202 a, Oratio inſtructa ſentétijs& uerbis po- pularibus. pro Cæl. 45 b, Hunc diuinis quibuſdam bonis inſtructum atq; ornatum puto. I. P. 30 a, Pro uincia exercitu & pecunia inſtructa& ornata. Br. At. 2 68 a, Artes, quib. ſcio Ciceronem inſtructiſsimum eſſe. de Fi. 54 a,Inſtructior do- ctrinis. de Orat. 107 b, Cætera uerò ab oprimo uiro,& iſtis rebus inſtructiſsimo familiari noſtro longo mutuabor. de Inu. 54 a, Omnibus rebus domus inſtructior& apparatior eſt.& ad Her. 29 a, Paratior& inſtructior ueniret. Of. 63 b, Caninius emit hortos inſtructos. Ep. 192 a.& I. V. 263 a, Na ues inſtructæ& paratæ.& pro Clu. 5 5 b, Nauis inſtructa& ornata. Tuſc. 220 a, Inſtructus, armatus, paratus per feſe. de Or. i22 a, Eam materiam orationis, quæ cuiuiq;, eiſer gene- ris, ſtudioſi qui eſſent dicendi omnibus locis deſcriprã, in- ſtructam ornatamꝗq; comprehenderent ‚rebus dico& ien-
—
tentijs. de Cl. 179 a, Aui à philoſophia, à lure ciuili, ab hiſto 1NS ria elſet inſtructior.& 86 a, Mediocriter à doctrina initru-
ctus, anguſtius eriam à natura.
INSTRVCTV 8, Clus. apparatus. de Or. 14 4 b, Eodem in- ſtructu ornatuq; comitataä. 3
—
INSTRVMENTV M n. ſupellex, apparatus, fub ſidium ad
aliquid agendum. de Or. 98 b, In oratoris uerò initrumen- to, tam lautam ſupellectilem nunquã uiderâ.& 122 a, Inſtru
mentum cauſarum& generum omnium.& 142 b, Inſtru-
mentum oratoris.& 151 a. de L. 179 a, lam æs ard; terrü duel li inſtrumenta ſunt, non fani. de Leg. 168 4,Homo multa in- Ktrumenra haber ad adipiſcendam ſlapientiam: ¹d eſt, animũ & ingenium,&c. de Clar. 1 9 b, Quicquid habuit, habuit ex diſciplina: inſtrumenta naturæ deerant. Ar. 275 b, antonius ab alio relictum regni inſtrumentum occalionem regnan- di habuit.& 282 b, Inſtrumentum regni delatum ad Anto-
4
nium& Lepidum. Att. 107 a,Soluendi lunt nummi Cælari,
& inſtrumentum triumphi eo con erendü. I. C. 106 a, Cum
induſtriæ ſubſidia atq; inſtruméta uirtutis in libidine auda
3 4
ciaq́; conſumerentur. Iitem: Opera, ad quorum inrelligen- tiam Anatura ninus habent inſtrumenci. de F.. 125 b, Nemo ſine eo inſtrumento ad ullam rem illuſtriorem poreſt acce-
.
dere: id eſt, ſine bonis artibus uel ſcriptis Peripatericorum.
de Fi. 38 a, Qui tanto opus eſt inſtrumento in optimis arti- bus comparandispro Mil. 107 b, Exhibe quælo librarium illud legum ueſtrarũ, quod te aiunt è domo illius eripuiſſe, ut præclarum inde munus& inſtrumetum Tribunatus ad aliquem deferre poſsis. pro Rab. 123 a, Ve in augenda re non auaritiæ prædam, ſed inſtrumentum bonitati quærerer. de Cl. 196 b, Eloquentiam locupletaſti grauiorum artiũ initru mento, I. V. 223 a.& At. 197 a, æc omnia in inttrumento ac ſupellectili C. Verris no minabuntur. Acad. b. Torius belli inſtrumentis& apparatu. I. V. 159 b, Apronius in eorum ara tiones uenit, omne inſtrumenrum diripuit, familiam abdu xit,&c. in Ver. 158 b, Aratiões magna impẽſa magnoq; inſtru mento tueri. ꝓ Do. 225 a, In fundũ uicini cõſulis non inſtru
1 6
maẽta aut ornamẽta aulæ, ſed etiã arbores transferebanrur.
INSTRV O, u. paro, apparo, molior, orno, adorno, compa- ro, ſuborno, armo, inſtituo. I. V. 202 a, Non enim te inſtrue- re domum tuam uoluerunt in prouincia. I. V. 214. a, Inſtrue- re& parare conuiuium. I. A. 208 a, Poffeſſores nullà impen- ſam fecerant, nondum inſtruxerant: id eſt, ipſos agros, hine inſtrumentum. I. V. 15 b. L Inſtrumentum. de Nat. deor. 4 5 b, Domicilium ornatum fignis& picturis, inſtructumꝗ; re- bus omnibus neceffarijs. I. V. 125 b, Domum ornatã& ſtru- ctam ferè iam, iſte reddidit nudam& inané. I. V. 213 b, Neq; ſe ſatis, cum poteſfatem haberet, inſtruxiſſe& ornaſſe. I. V. 269 a, Ad iudicium non ſe ſatis inſtruxerat.& 67 b, Paratus arq; inſtructus in iudicium uenit. de Orat. 106, b, Cum ergo non ijdem in iure ciuili ſatis inſtructi eſſe poſsimus, ad hoc duntaxat, ne in noſtra patria peregrini eſſe uidea mur?& u12 a, Inſtruere ſe domeſticis copijs.& 103 a, Oratorem eſſe in- 3 ſtructum uoce, lepòre quôodam uolo. de Orat. 91 a, Oratorẽ omnibus ingenuis artibus inſtructũ accedere ad d cendũ. & de Cla. or. 187 5, Inſtructus omni copia. de Leg. 163 a, Mu neribus deorum nos eſſe inſtructos& ornatos. pro PFom. 7
1I1NSV L A,la. terra undiq; aquis ci
1 N 7²⁶
b, Mithridatis copiæ omnibus rebus ornatæ atq; inſtructę. I. A. 226 a, Græcia M. Bruti imperio, autoritate, copijs no 10 luùm inſtructa, ſed etiam ornata dextram tendit Iraliæ. An- tequam. 196 a, Quod iam nõ ad unius perniciem, ſed ad u- niuerſorum inſtruitur calamitatem. Offl. 3u b, Nos ipſi a do ctoribus atꝗq, doctrina inſtructi ad rempub.& ornati acceſ fimus. Or. 16 5 a, Philoſophia non ſatis inſtructa ad forenſes cauſas.& pro Cęl./3 a, Artes, quibus inſtruimur ad hunce u- ſum forenſem,& ad capeſſendam rempub-At. 71 a, Inſtruar conſilijs idoneis ad hoc negocium. pro Cec. 291 a, Multiru- dinem hominum cogere, armare, inſtruere.& 292 a, Homi- nes inſtructi,& certis locis cum ferro collocati. pro Clu. 57 b, Inſtruere inſidias in aliquo loco. in Ant. 193 b, inſtruere a- ciem.& contra Rull. 84 a, Bellum inſtruere,& exercitus or- nare. pro Mur. 129 a, Tu actionem inſtituis, ille acié inſtruit. contra Rul. 81 b, Vrbs, quæ facere atꝗq; inſtruere bellum poſ- ſit. pro R. P. 129 a.& de Pro. 71 a, Inſtruere exercitũ. I. C. 109 b, Inſtruite nunc cõtra iſtos,&c. ueſtra pręfidia, ueſtros exer citus. pro Dom. 237 a, Tribunus conſularibus copijs inſtru ctus. I. V. 29 b, Accuſarores ab aliquo eſſe inſtructos& fub- ornatos. pro Cl. 21 a, Omnis illa teſtium copia à matre eſt adornata, à matre hoc tempore inſtruitur,&c. pro Mur. 135 a, Petitionem conſulatus diligenter adornare& inſtruere. de Sen. 32 b, Senectus adoleſcentulos docer, inſtituit, ad o-
mne oficij munus inſtruit. de Or. 149 a, Hic quem inſtrui-
mus, orator. Ac. 28 b, Qui claros uiros à ſe inſtructos, dicãt rempub. ſæpe rexiſſe. de Cl. 164 a, Curio cum tardus in co- gitando, tum in inſtruendo diſsipatus fuit, VAVIS, ue. iniucundus. de Ora. 11 a, Qui uitam inſuauẽ
fine his ſtudijs puratis.& Att. 157 a,& Or. 212 a, de Am. 112 a,
ad Herenn. 20 a, Quid inſuauius, quàm clamor in exordio caulx? 1
INSVBRES.pop. pro Cornel, 61a, Fœdera Germanorum, Inſubrium, Helueriorum, lapidum,&c. Item Aſconius 76.
INSVETV S, a,um. inſolens, imperitus. At. 36 a, Inſuetus con tumeliæ.& ibid. Inſolens infamiæ. ad Heren. 25 a, Videte ne inſueti rerum maiorum uideamini-
is cincta. item domus undique uias habens. Ep. 253 a, S1 inſulam Britanniam cœpero cogi- tare.& Qu. Frat. 31⁷ a, Liceræ de inſula Britannia. I. V. 233 bz Quod prædones procul ab inſula Sicilia prohibuiſſet. pro Mul. u5 b, Inſula in lacu Pretio. de Ein. 137 b, Inſulæ beatorũ- At. 186 a, Mæxaßuꝶ vt' on mihi tanti ſunt, ut ſine te ſim to tos dies. de Som. 129 a, Omnis terra parua quædam intula eſt circũfuſa illo mari, quod Oceanum appeitatis. de Leg. 169 b,& ν0 a, Sed uentum in inſulam eſt, hoc enim quaſi ro Kro finditur Fibrenus:& diuiſus æqualiter in duas partes, latera hæc alluit: rapideq; dilapſus, citò in unum confluit. I. A. 226 a, At hunc his ipſis ludorum diebus uidebam in in- ſula clariſs. adoleſcentis Luculli. Of. 65 a, Claudius proſeri pfit, inſulam uendidit: Pro Cæl. ¼ο b, Nune demum intelli- g0 Clodij inſulam eſſe uenalem: id eit, domum. 1NSVL SE, inepté, frigids. Ar. 239 b, Sanè inſulse, ut ſolet, ni- ſi fortè quæ non ames, omnia uidentur inſulsè fieri.& 65½ b, Et eſt latum herculè inſuls è.& 75 a, Multa ſtultè, infuls e, ar- roganter dici& taceri. de Or. 129 a, Non infulsè interpreta- ri aliquid. 4 1NSVLSITAS, tis. uanitas, ſtulticia. At. 73 b, Vix harum re- rum inſulſitatem fero. pro R. P. 128 a, Iam noſtis inſulſitats
Græcorum. At. 214 a. de Cl. 191 a, Chryſippiinſulſitatem be-
ne noram.
INSVL SV 8,2 um. frigidus, abſurdus, ineptus. de Ora. 28 b;
Quidam ſic inſulſi extiterunt, ut nihil aliud eorum niſi ipſa
inſulſitas rideatur. Att. 73 a, Multa ſtultè, inſulsè, arroganter dici& taceri. pro Call. b, Adoleſcens non inſulſus.& Tu- ſcul. 15i a, Inſulſus homo. Epi 56 a, Quæ nec illiterata, nec inſulſa eſſe uideantur. Att. 215 b, O. gulam inſulſam. 1NSVL T O, as. irruere, illudere. I. V. 262 a, Epicurus inſultãs in omnes.& ad Her. 36 a, Inſultare in miſerias alicuius. I. V. 262 b, Num tibi inſultare in calamitate uideorè pro Fla. 154. b, Nunc uerò non inſultabo uehlementius, nec uolitabo in hoc inſolentius, neq; in iſtum nugatorem inuehar. pro Mi. uud b, Clo dius qui tot annos in hane remp. inſultauit. 1NSVM, G. ſum, inſideo. de Ora. 156 a, In oratore pfecto ineſt omnis philoſophorũ ſcientia.& 103 a, Non ob eam cauſam
ineſt in facultate dicendi iuris ciuilis ſcientia. Or. 200 b, In-
eſt enim natura philoſophia in huius uiri mente quædam. Ep. 71 b, Manere in uita, in qua nihil inſit niſi miſeria. de Ar. 257 a, Nullum dedecus repériri poteſt, quod in hoc non in- ſit. de N. 24 b, Superſtitio in qui ineſt timor inanis deori. de N. 24 b, Democritus tũ cenle imagines diuinitate præ- ditas ineſſe uniuerſitati rerum: tum principia mètesq́;, duæ ſunt in eodem uniuerſo, deos eſſe dicit. Top. 227 b, Oracula
ex ipſo appellata ſunt, quòd ineſt hic deorum oratio. H 2 INSV⸗
—

I N 728
pe dixi. At. 200 b ‚Niſi hac æſtate abſolutum erit, quam rem uides integram reſtare, ſcelere me liberatum non putabo
727 1 N— 4 8 6 1NSVMO, mi. impendo. Att. 77 a, Sic in prouincia nos ger-
1.. 1 197 5 z1. attinet, ut nullus teruncius 1 ram mus, quod ad abſtinentiam attiner? desintehramn reRtaro ſerlere me 1 1485— um aut Deintegrò:id eſt, denuòô. Att. 221 b. Itaq; ei deinteg Pr
ſumatur in quenquam. de Inu. 76 b, Inſumere ſumptum a g. a.uenhs.
laborem in aliquam rem. Atr. 197 b, Plus inſumptum in mo lare.& 213 a, Epiſtola mihi deintegrò ſcribenda eft. 2 4... P MP X, 8. e. 21.... numentum eſt, quàm,&c I. V. 181 a, Qui tantum præſens lu- IN INTEGRVMreſtituere: id eſt, in priſtinum ſtatum. L. ) 15*⸗*,. 4. crum nulla opera inſumpta cohtempſerit. 3 Peltitnerer Salerzab Vita integechams 1INSVO,S. includo. Quint Prat. oo a, Quoniam Smyrnæ INTEGRE in Sal. 272 b, W1t ntegerrimè acta.& de ki. 5 ₰ 2* 8 8—— 75..— 3„ 81 1 2. 12 H%o-. duos Myſios inſuiſti in culeum.& pro S. R. 23 b. Inſui in cuù- a Incorruptè atq; integre iudicarè. pro Pomp. 4 a, In ami- b corum periculis caſtè integred; uerfari. de Op. 24 4 a, Atticè
8 leum..„. 1 aA ſoc⸗ Kinnregre INSVPER, præterea. Epiſt. 253 a, Catius inſuper Epicureus, dicere:id eſt, quaſi ficcs& integre. b it, ſed etiam inſuper INTEGRITAS,. Innocentia. de Fin. 134 b, Summum ho
₰„.
c.& ad Her. 31 b, Nõo mo dò id non fec G 1 mm bee granat bonfone unnetus eſt. num cumulatur ex integritate corporis,& ex animi ratio- 4.. K 9„ 1r48 vr 44 4 6 INSVSVRR O, as. flare, in aurem loqui, lo qui. Ac. 37 a, Fauo- ne perſacte er 7² zInteFrltas eorais,naleuo,der,he Tu
nius ipſe inſuſurrat.& Tuſcu. 249 a, Inſufurrare alteri. Qu. ſcul. 247 ‚Integritas ualetudinis.c e Fi. 143 1 tegritas un iculorum omnium. de Clar. Vitæ grauitas& integritas
3* 8 8. Prat. 292 a, Nec in aures tuas fictè aut ſimulatè quæſtus cau gu
* b..„». F 8 6— 4 7 5..
ſa inſuſurretur. I. V. 257 b. Infufurrare ad aurem alicuius ta⸗ Quin. F. 293 a, Tua integritas G continentia. I. A. 188 b, Sin- miliariter. Atric. 19 a.& pro Mur. 142 a, Inſuſurrare aliquid gularis integritas alicuius, multis magnis d, rebus ſpecta- 1 alicui— ta.& ibid. Vir ſumma integritate& innocentia. in Verr. z9
6 1 1.. 4. z1. 6 4) 14 INTABESC O, ſci. extabeſco. de Nat. 77 a, Diuturno mor- a,Integritas ardh; nnoerntia in gul ait, Or. in b, Badem
4 6..— 2 2A 2„ 2
bo intabeſcere. facultate fraus zominm 44 perniciem,& integritas ad ſa- lutem uocatur. Attic. 101 a,& 80 a, Cato integritatis& fidei
INTACTVS, a, um. Epiſt. u12 b, Intactus Afibilo peruenerat Hortenſius ad ſenectutem. 1NTEGELLV 8,a, um. integer. Epiſtol. 131 a, Suauiſsimum
u⁴‿τν noſtrum præſtabo integellum.
mihi teſtimonium dedit. Qu. Frat. 292 a, Tertius hic annus
habeat integriratem eandem quam ſuperior, cautiorem e-
tiam ac diligentiorem. Att. 1 b, Ain, tandem Attice lauda- *4 rr 4 8— r 8.
tor integriratis& elegantiæ noſtrę?de Cl. 76 b, Incorrupta
1NTEGER 4, um. incorruptus inuiolatus, caſtus, folidus, to 1 4, um. inCOT 3 SoCaltus 1On S nis z 1 Ar re. Nammerafee M. tus, plenus, in columis. de Or. 104 b, Cum eſſet ille uir exem Latlni lermonis integritas. Att. i a, Xenocrates& Merellus 3. 4. ſe.inte- lumidicus. um, ut ſcitis, innocentiæ, cumd; illo nemo eſſet neq; in 4. plum,— zcu; INTEGRO, gras. recreo, reficio. de Inuen. 47 b. Animus de-
4.
2.3 247 9»* Hl 86 VI a integerrima.& 0 grior, neq: ſanctior.& pro Pl. 259 a, VIt 8 I g.. 25 Brior, ned; 59 ˙ feſſus audiendo, aut admiratione integratur, aut rilu reno-
2²6⁶ b.Integer.)((Contaminatus. IJ. V.z01 b. Vir integer,
ic.. Innocens religfus.& de In. 66 a, Homo integer& caſtiſsi Uatlt. 6RAU ſuerum J. p„.
. mus.& de Or. 125 a, Iuſtus, integer, religioſus, perferens iniu INTEG VM EN ITV M, n. inuo nter um. P. 82 4,1 ereor ne
1 riam. Ac. 6 a,Integri& incorrupti ſenſus. de Fi. 7r b, Omne qui ſit, qui iſtius inſignem nequitiam frõtis inuolutam inte
um ſe ac ſaluum uult. Tuſ. 156 b, Multo eriam gumeatis nondum cernat. Poftd. 207 b, Frontis uti integu-
animal integr 1 . integriora ac puriora ſunt, ut à te longiſsimè ſe efferant. de A— D. 97 b, Integrum corpus.)(. Vitioſum corpus. pro Syll. 182.141 andos des 1 un a, Deos teſtor, integro me animo ac libero P. Syllæ caufam lationis tux. G& 9⁸a, Per quædam inuolucra& integumèta defendere. pro Do. 225 a, Cùm Gabinio integerrimas paca- eripicefe aliquid.— tiſsimasd gentes ad diripiendum tradidiſſes. de Diu. 86 b, 1N⁸N TE LLE C TI O, onis. ſynecdoche. ad Heren. 34 b Intelle Qui lituus in curia ſaliorum ſirus, cum ea deflagraſſet, in- ctiõ eſt, cum rès tòta parua de parte cognoſcitur, aut de to uentus eſt integer. pro Pl. 277 b, Quos ego florétes atq; inte t parz5.. gros uici. pro Fl. 159 a, Ex uera atq; integra Græcia. I. C. 112 INTELLIG E NS,5. ingenioſus,callidus.)(Idiota. I. 2, Lireræ integris fignis qatæ. de Pro. 72² b, Annus integer eſt 200 b, de Vn. 196 b, Nihil nõ intelligès intelligente præſta nobis expectandus. pro S. R. 43 aIntegram prędam ſine ſan elli⸗ guine habere. ad Qu. F. 319 a, Quintum uidi planè integrũ. de Fi. 78 a, Inregra ualetudo. pro Qu. 8 b, Dum exiſtimatio eſt integra, facilè conſolatur honeſtas egeſtatem. I. V. 69 à, Coniuges integras ab iſtius petulantia conſeruare non li- citum eſt.
INTEGER, ſolutus, liber. de Na. 61 a, Rudem me diſcipulũ flent. atq; integrum accipe. Attic. u7 a, Quod me admones, ut me 23 4 b, Prætor intelligens negare. de Fi. 73 a, Erat& cupidus integrum, quoad poſsim, ſeruem, gratum eſt. Ep. 203 b, Re- uoluptatũ,& cuiuſuis generis eius intelligens& copiolus- ſeruare omnem cauſam integram alicui. Ep. iu b, Vt integrü INTELLIGEFE NTER, cum docilirate, quod inepti di-
menta ad occultanda tanta uitia, diutius uti non licebit. de Or. 141 a, Aliquando euolutus es illis integumétis diſsimu⸗
an tius eſt. de Cl. 181 a, Non ſemper uulgi iudicin cum intell gentiũ iudicio cõgruit. de Opt. 244 a, Qui teretes autes ha- benrt intelligensq́; iudiciũ. de Fi. 94 a, Doctus& intelligens uir. de Cl. 182 a, Intelligés dicendi exiſtimator. de Cl. 195a, Exiſtimaror doctus& intelligẽs. I. V. 300 b, Quæ nõ modo iſtũ hominẽ ingenioſum& inelligents, uerdin eriã qucuis
noſtrüm, quos iſte idiotas appellar, delectare pofſent. J.VY.
mihi de cauſa Campana ad ſuum reditum reſeruarem.& cunt, intelligibiliter. Par. 23: a,& b, Intelligenter audiri.
116 a, De Dolabella, integrũ tibi ut reſerues, ſuadeõ. Br. Atti. INTEI. LIGENTI A,næ. prudentia, cognitio, ſcientia, n0
289 b, Omnino tempora integram tibi cauſam reſeruant. tio. de Inuen. 82 a, Intelligentia eſt, per quam animus perſpi
Ep. 4 b, Quod ne integra re mihi ad conſulendum,& c. im- cit quæ ſunt.& Top. 22 2 b. de Leg. 191 a, Natura homini re-
licatus tenebar. Off. 50 b, Is rem integram ad reditum ſuũ rum plurimarum obſcuras& necefſarias intelligétias enu-
1uſsit eſſe.& I. C. u12 a, Vt ad conſilium publicum rem inte- dauit, tanquam fundamenta ſcientiæ. de L. 168 3, Principiò
gram referrem. Att. 83 b, Præſertim cum integram rem cau- homines rerum omniũ quaſi adumbraras quaſdam intelli
4 ſamq; reliquerim. gentias animo ac mente concipiũr.& de Vn. 196 b, Deus in „ INTEGRVNR eſſe, id eſt, liberum uel ſolutum eſſe, in noſtra telligentiã in animo, animum cõclufit in corpore. de Leg- eſſe poteſtate, licere. Bro Ma. 137 b, Cum id iam integrũ non 161 b, Natura nullo docente profecta ab ijs, quorum ex pri
eſſet: id eſt, cum non poſſem negare. I. 4A.158 4, I. quot de le- ma& inchoata intelligentia genera co gnouit, confirmat i-
gibus promulgatis, de quibus eſt integrum nobis. Epi."5 b, pſe per ſe rationem& perficit. de L. 165§ a, Nam& commu-
Si mihi integra omnia ac libera fuiſſent.& 16 a, Si eſſent O- nis intelligentia nobis notas res efficit, eas q́ in animis no-
mnia mihi ſolutiſsima. I. P. 92 a, Non eſt integtum mihi cõ- Kris inchoauit, ur honeſta uirtute ponantur in uitijs tur-
filio iam uti tuo.& Part. 242 a, Quidlibet ſi inregrum dare- pia. de N. 34 a, Cum in æthere aſtra gignantur, cõſentaneũ tur, eam ſententiam diceret. At. 55 a, Mihi integrum eſt face- eſt, in his ſenſum ineſſe& intelligentiã. Ac. 30 a, Quòd qug-
re uel non facere.& Ep. 18 b, Att. 2 82 a, Quod etiam idcirco dam animalis intelligentia per omnia permeet. de N. 7² ⁹
trahebam, ut quaàm diutiſsimè integrũ eſſet.& 24 ⁸ b, Quo- Neprunũ eſſe animũ cum intelligentia per mare pergenite.
uſq; inquies, quoad erit integrũ. I. V. 128 b, Cum tibi in inte de N. b, In eas imagines menté intentã infixamq; noſttã
2 gro tota res eſſet. Epi. 75 a, Res Adhuc in integro eſt.& 23 a, intelligentiã capere quid ſit deus. Or. 297 b, Plato ait, 1deas In integro res nobis erit. de Or. 144 a, Hæc iam in integro ſemper eſſe, ac ratione& intelligètia contineri.& Off 65b,
nobis eſſe non poffunt. pro Rab. ↄ5 b, Ego fi mihi eſſet inte- uatenus aliquid rarione& intelligentia teneri poteſt. d
81 grum, ſuſciperem hoc crimen.& Tuſc. 2 40 b, Atq; ei ne inte N. 7 b. Mens fimplex fugere intelligenria noſtræ uim ac no grum quidem erar, ut,&c. pro Mar. 125 b, Non iam mihi li- tioné uidetur. de Di. 95 a, Pars animi quæ rationis atq́; M- cet, neq; eſt integrum, ut non reos defen dam. At. 146 a, Tum relligentiæ ſit particep 5. de Vn. 19½ b, Quo c'intelligentia x&
poterimus delib erare, nõ ſcilicer in integra re, ſed certè mi- ratione co mp chenditur. de Or. 86 a, uod longiſsimè ſit nus infracta. pro Fla. 166 a, Conſtituent quid agant, quibus ab impericorum intelligentia ſenſud; dißunctum.& 161 4, integrum eſt.& ibid. Ii quibus integrum eſt, qui nondum Idd; faciunt etiam in alijs operibus, ad quorum intelligen 2 honores acceſſerunt. Att. 135 b, De triumpho erit, inquis, tiam à natura minus habent inſtrumenri. Ora. 207 b, Deni⸗
integrum. At. 67 a, Sed hæc mallem integra re tecum egiſſe, nire aliquid ad communèe iudicium popularemq; intelli- profectò aliquid egiſſem. pro Mur. 134 b, Ea dicam uobis gentiam accõmodaré. I. A. 223 a, Omnes q ui ex omn tate 2 11 3 de Nat.l¹ 0, 12
audiẽtibus amiſſo lam tempore, quæ ipfi ſoli re integra ſæ- hac in ciuitate irelligentiam habueruct:& 8 — 3— Me
L——

n 10
6 MINTVM
Kruns auadam dmnas.No. Srh. 2*4Aenldnnda tanta unünunn 4 LSa4o euoln an us l4 Pu axdtnanbah Ar 454,4.— 111CTIO Hrecdoche lim. u tH mta araae pr amuir 4 hn 1—
LLIoIN a rnioſau talcu
mueldcmn Mem aegumanpiun
* 44 12. 34 b Xhalad meelics men
8.44 1h 4 Noua ſemper mguuit
4Aο ιιςα ⁸ʒ e Op.43Em
Herlh rnad 1u. 4. H4DRceb (L Alncelbgis cend umn: matoe 4octus& mtelhgulL.h anme neen an A intellgn en un k. docass appclus Aecr ʒNetor atclgen ncxmn Kh lh Daard& cnafun gencru en— 1LIGENTIR, un dfanſ
. ee hent 10INTIA oruderdau
9 4
5 8 3 1 nn. 12 à entiu ckerans 14— 4 4 Ner „nc& Top mdb el .“ dnu nanar 4 8* 44 4 umenta edk eln us airnirsuſs
coiüt..
““——— n
—“ ua
4 8 r“* I
—
7²9
I N
men fretus intelligentia ueſtra breuius diſſero, qu àm cauſa deſiderat. de In. 53 b, Noui intelligentiam ueſtram iudices, non poteſt ita uideri. de Op. 244 a, Qui intelligentiam po- nunt in audiendi faſtidio. pro S. R. 26 a, Quid cenſes, hunc quo ſtudio& qua intelligentia eſſe in rebus ruſticis?I. V. 210 a, Vt intelligatis in homine intelligentiam eſſe, non auari- riam. Of. 55 b, Honeſtum quod in noſtram intelligentiã ca- dit.& 66 a, In malitia ſimulatio intelligentiæ. de Inuent. 59 a, Aut falſum quiddam hoc pacto ſapientia eſt, pecuniæ ac- quirendæ intelligentia. de Cl. 173 b, Mutius iuris ciuilis in- telligentia præſtitit.& 185 b, Is omnes intelligẽtia anteibat. Aca. 6 b, Quid de guſtatu& odoratu loquarèin quibus in- telligentia erſi uitioſa eſt, quædam tamen. Tuſc. 241 b, Pro- ponenda quædam quaſi mouentia ſunt, quæ nos magis ad cognitionem intelligentiamq; conuerrant. de Fin. 94 b, Si- mul autem incipit intelligentiam, uel notionẽ potius, quã appellant lvvouy illi, uiditq́,&c. Tuſc. 159 a, Difficile eſt ani mi quid aut qualis ſit intelligentia. Par. 232 b,& Offic. 39 b, Prudentia& intelligentia idem. A
INTELLIG O, gz. cognoſco, ſentio, teneo, capio, percipio,
interpreror, mente complector, cogitatione comprehédo, cogitatione complector, perſpicio, comprehendo, animad uerto, intelligentiam habeo, accipio, diſco, animo perci-
io, intelligentia& ratione comprehendo, ratione& intel- lgontia teneo, animo& cogitatione comprehendo, conſtri ctum conſcientia teneo, perſequor, ſententiam alicuius in- terpretor. Tuſ. 198 a, Att. 33 a, Accepi aliquot epiſtolas tuas,
ex quibus intellexi,&c.& d6 a, De me ſcribis te ex Philoti-
mi literis cognouiſſe.&9 b, Intellexi ex tuis literis, te ex Turannio audiſſe, à me prouinciam fratri traditam. de Na. 60 b, Sed ea magis ex aliorum contentione, quam ipſa per ſeſe cognoſci atq; intelligi poteſt.& ib. Ea quæ minus intel Iexi,& ea quæ parũ accepi. Of. 29 b. Intelligo, animaduerto, ſentio. Offi. 209 a, Hoc quale eſſe debeat, ex ipſis quæ ſupraà dicta ſunt, intelligi poteſt.& ¹98 a, Cuius ex epiſtolis intel- ligi licet, quàm frequens,&c.& ibi. Quod pòôſt magis intel- ligetur.& 216 b, Sed tamen nec nimis eſſe diuerſa, nec ullo modo coniuncta intelligi licet. pro S. R. 33 a, Quàm ſis au- dax, hinc omnes intelligere pofſunt, quòd, Sec. pro Cec. 292 a, Verùm ita eſt ut dicis, te deiectum debeo intelligere, etiã ſi tactus non ſis. Off. 43 a, Quam qui audiunt, intelligere& ſapere plus quàm cæteros arbitrantur. de Fat. 149 a, Ex quo facilè intellectum eſt, uerbis eos, non re diſsidere. Att. 178 b, De fundo Fruſinati redimendo iampridem intellexiſti uo-
luntatem meam. I. V. 178 a, Vnde ergo hoc intelligi poteſt?
—
ex hoc maximè, quòd,&c. de Inu. 81 b, Percipere quædam ex
quibuùſdam. in Piſon. 94 b, Oratio adoleſcenti non acriter intelligenti præceps. Or. 197 b, Ille non intelligendi ſolùm,
ſed etiam dicendi grauiſsimus autor Plato. Att. i35 a, Vtrum hoc tu parum meminiſti, an ego, non ſatis intellexi.& 1¹28 b, Explicari mihi tuum conſilium planè uolo, ut penituùs intel ligam. de Or. in a, Malo nõ intelligi orationem meã, quam reprehendi.& u4 a, Sed ne latius hoc patére uideatur, hæc duntaxat in Græcis intelligo: quæ ipſi, qui ſcripſerunt, uo-
luerunt à uulgo intelligi. de Nat. 23 a, Puderet me dicere nõ
intelligere, f uos ipſi intelligeretis, qui iſta defenditis.& 10
a, Iraq; corpus quid ſit intelligo, quaſi corpus quid ſit nul-
lo prorſus modo intelligo. in Verr. 222 a, Tametſi non tam multum in iſtis rebus intelligo. I. V. 266 a, Quod iſte neque attendere unquam, neque intelligere poruit. de Am. 200 b,
Id ſi minus intelligitur, quanta uis amicitiæ ſit, ex diſcor- dijs percipi poteſt. Part. 124 a, Quem enim intelligimus di- uirem aut hoc uerbum in quo homine ponimus? de Leg. 184 b, Cum dico legem, nihil aliud intelligi uolo, quàm im-
perium, ſine quo,&c. de Legibus 183 a, Noſtræ legisunter- pretes, quo capite iubemur ſumptus remouete,&c. hoc in-
telligunt, in primis ſepulchrorum magnificentiam eſſe mi-
nuendam. de Inu. 38 b, Ambiguum ſi conceſſeris, ex ea parte
quam intellexeris,&c.& ibi. Cum autem dicebas,&c. illud
accipiebam,&c. id eſt, intelligebã. de N. 9 b, Illud non queo
intelligere: id eſt, coniectura informare. de Ora. 95 b, Perci-
pere aliquid animo. Topic. 222 a, Cernere& intelligere ali-
quid animo. de N. 75 b, Interpretari aliquid peruerss: id eſt, male intelligere. Oculis mentis uidere. L. Oculus.
INTEMELII,pop. Ep. 124 a, Calij. INTEMPERANS, s. immo deratus, intemperatus, qui ſe
in omni libidine effundit, libidinoſus, impurus, cupidus.
Attic. 213 a, Intemperans ſum in rei cupiditate quam noſti.
& de Senect. 83 a, Libidinoſa& intemperans adoleſcentia.
Poſtquam. 207 a, Vir libidinoſus, impurus, intemperans.&
Epiſtol. 135 b. Homo intemperãtiſsimus. in Vat. 29 a, Sed fui
pauldò in te intemperantior fortaſſe quàm debui. I. V. 184 a,
Iueeens uir& impudica mulier. de Fin. 83 b, Gallonis. ‚Piſo.
I N 730
INTEMPERANTE R.intemperatè, inſolentter. J. A.155 a,
Nimis iracundè& ualde inremperanter. Tuſc. 14 9 a, Intem peranter abuti aliqua re. Or. 214 b,& I. A. 203 b, Intemperan tius uti aliqua re.
INTEMPERANTIA, uæ. intemperies, incontinentia, in-
ſolentia. Tuſc. 213 b, Intemperantia eſt à tota mente& à re- cta ratione defectio. de Fi. 59 a, Intemperantia fugienda eſt. Acad. 46 a, Et omnium perturbationum arbitrabatur eſſe matrem, immoderaram quandam intempèrantiam. contra Rul. 89 a, Hæc ego uos concupiſſe pro ueſtra intemperantia non miror. Of. 25 a, Si autem libidinum intemperantia ac- ceſſerit, duplex malum eſt. Poſtqεο6 a, Qui ne ſanctiſſima quidem parte corporis potuiſſet hominum impuram in- temperantiam propulſare. pro Dom. 217 a, Is tanta fuit in- temperantia, ut,&c. de Ar. 253 b, Explere intemperantiã ali- cuius. pro Cæl. 42 b, Is multa de incontinentia intemperan tiaq; diſſeruit. de N. 74 a, Iniuſticiæ, intemperantiæ, timidi- tatis, quæ ſemina eſſent.
INTEMPERAT E) intemperanter. de Vn. 202 a, Immode
ratè& intemperatè uiuere.
INTEMPERATV S,, um. I. P. 84 a, Intemperatiſsimę per-
potationes.& 9 a, Intemperatiſsima pecus.& de Amic. no b, Intemperata quædam beneuolentia.
INTEMPERIE S, ei. immo deſtia, procacitas. Atri. 58 b, Ne
qui uideor non ſtultè illius amici intemperiem tuliſſe, rur-
ſ1us ſtultè illius iniuriam faciam illuſtrem. INTEMPESTIV E. Off. 18 a, Ne iraſcamur intempeſtiuè
accedentibus, aut impudenter rogantibus.& Ep. 175 a, Qui ad nos intempeſtiuè adſunt..
INTEMPESTIVVS, 4, um. Peruerſus, præpoſterus. Att. 61
b, Nunquã mihi tua epiſtola aut intẽpeſtiua aut loquax ui- ſa eſt. pro Mu. i27 b, Intempeſtiuum conuiuium. de Am. 100 a, Amicitia nunquam intempeſtiua, nunquam moleſta eſt.
1NTEMPESTV S,, um. concubius. J. A. 154 a, Cum intem-
peſta nox eſſet, manſi in uilla. I. V. 222 a,& 254 b, Repentè no cte intempeſta ſeruorum armatorum fit concurſus. I. P. 99 b, Is nocte intempeſta abijt.
INTEND O, di,, intendi, intenſum& intentum. porrigo, con-
tendo, intento, parco. At. 261a, Et ſimul dextram intendit
ad ſtatuam.& I. A. Hic dextram ad ſedes intendit Caſsio-
peiæ. Ac. 9 a, Mens naturalem uim habet, quam intendit ad ea quibus mouetur.& ib. Intendere ſenſus ad res percipien
das. I. A. 235 b, Si fieri poſſet, uel plures te animos habere uel 5
lem, quos omnes ad Mutinam intenderes. de Or. 102 a, Sed
ut commonſtrarem tantùm uiam,&c. ut fieri ſolet, digitũ ad fontes intenderem.& 96 a, Studium nihil prodeſt pefue niendi aliquò, niſi illud, quod eò, quò intendas, ferat dedu-
catq́ cognoris. de Orat. 12 4 a, Hoc tibi antea explicandum
eſt, quàm illuc proficiſcare, quò te dicis intendere. I. A. 213 b, Agitur uita& fortuna optimi cuiuſq;, quò cupiditatem in- finitam cum immani crudelitate iampridem intendit An- tonius. J. P. 30 b, Ego tela intenta iugulis ciuitatis de coniu ratorum manibus extorſi. pro Seſt. 12 a, Intenta ſigna legio-
num exiſtimantur ceruicibus bonis q́; ueſtris. At. 33 b, Inten
dere periculum alicui. de Orat. 88 b.& pro Cecin. 288 b, In- tendere litem alicui: id eſt, inferre. pro Mil. 108 b, Alicui diẽ dicere, mulctam irrogare, actionem perduellionis intende re. de Pro. 73 b, Tela undiq; in patriam intenta. Ac. 12 b, Defi gere& intendere animum in aliquam rem. de* 75⅛ b, Inten- dere conſiderationem in aliquam rem. pro§. R. i9i b, Peto à te ut periculum, quod in omnes intenditur, propulſes. pro Mil. 114 b. Iſta omnia in hunc unum inſtituta, parata, inten-
ta ſunt. de Ar. 242 b, Simul ac periculum iudicij intendi, o-
mnem illius impetum compreſsi. pro Qu.% a, Minas iacta- re, pericula intendere. pro Fl. In quo quid reprehẽdis? quod falſum intenderit? qui doces? pro Qu. 16 b. Is ſibi eum nu- per edidit ſocium, quem(quomodo nunc intendit) ne in ui uorum quidem numero tum demonſtrat fuiſſe. I. C. 102 b, Si iſte quò intédit, in Manliana caſtra peruenerit. ꝓ Mur. 128 b, Vt eò quò intẽdit, maturè cũ exercitu perueniat. I. A. 226 a, 81 C. Anronius, quod animo intéderat, perficere potuiſſet: id eſt, conceperat. Ac. i2 b, Parum defigunt animos& inten dunt in ea quæ perſpicua ſunt. I. V. 68 a, Intendere animum aliquò. de N. i2 b,Immenſa regionum magnitudo, in quam ſe inijciẽs& intendens animus latè longed; peregrinatur. Tuſ. 7 a, Qui uolunt exelamare maius, nõ ſatis habent, la rera, fauces, linguam intendere, toto corpore contentione uocis aſſeruiunt. Tuſc. 17 a, Nunquã ingemiſecit uir fortis, niſi fortè ut ſe inrendat ad firmitacẽ.& ibid. In profunden- da uoce, omne corpus intenditur. Aca. 20 b, Intendere lon- gius aciem. Tuſ. 277 a, Intendere aciem acrem in omnes par tes. I. A. 235 a, Intendere animum ad aliquam rem, referre a- nimum ad aliquam rem, animum alicuius intentũ eſſe ad
aliquid faciendum, Epi. 114 a,Intendere ſe aduerſarium in 3 magiſtra-
—

magiſtratum alicuius. ad He. ¹5 a, Inten id eſt, conteſtari nem, quæ redarguatur:i rendere arcum. ratum Luna innixus. Or. 202 a, Inten uocis. in Horten. Quæro non qui mum, ſed quibus relaxem. INTENSV 8, a, um. inflata, t cunda, non elatis intenſa uerbis.. INTENSIV S, aduer. uehementius, acriu s, maiòre cupidita te. ad Her. 41 b,
timus in uira. INTENTI O, onis. cõtentio, diligentia. de In. 6 b, Cum a-
nimus hac intentione omnes totius nego cij partes conſide rabit. Tuſc. 206 b, Mentem à cogitationum intentione, can tu& fidibus ad tranquillitatem traducere. INTENTILO, criminis obiectio. ad Her. 6 a,& de Inuent. 44 a, Intentio, occidiſti Aiacem: Inficiatio, non occidi. INTENTI O, mens, confilium, animus. J. A. 58 b, Quorum ea mens, idq́; confilium eſt, ut eripere cupiant,&c. de In. 78.
dere cõtrouerſiam: litem.& 32 b, Huiuſmodi intendere oratio d eſt, habere uel inferre. Ac. 22 b. Inr⸗
Item: Intendit crinitus Apollo arcum au- dere& remittere ſonũ
ibus rebus intendam ani-
umida. Or. 208⅛ a, Principia uere
Alia meliora ſunt, quæ mult ò intenſius pe-
a, Poſtea facti aut intentionis aduerſariorũ, cum ipſo ſcri-
to contentio.
INTENTO,. Tuſc. 243 b, Dolor ardentes faces intentat,
js fortitudinem& patientiam ſe debilitaturum minatur. pro Sex. RoO. 35 a, Explicet ſuum uolumẽ illud, quod aiunt, Sex. Roſcio intentaſſe& meditatum eſſe, ſe omnia illa pro teſtimonio eſſe dicturũ. pro Mi. 108 b, Clo dius non ſeruos, non arma, nõ uim intentauit?& ibidé: Hæc inſidiata Pom peio eſt. de Inus. 78 a, Tum ipſum aduerſariũ quaſi inten- tantis loco producendo, hoc interrogando, utrum,&c.
INTENTVS;, tus, proiectio, porrectio. pro Seſt. Voces qui-
dem& palmarum intentus,& maléẽdictorum clamores o- mnes profuderunt.
INTENTVS, 4, um. extentus uel extenſus, contentus, atten
tus. de Nat. deor. 7 b, Animum eſſe per naturam rerum o- mnem intentũ& cõmeantem.& u b, In eas imagines men- tem intentã infixamꝗ; noſtram intelligentiã capere, quæ fit beata natura. de Ora. 153 a, Voces, ut chordæ ſunt intentæ, uæ,&c.de Senect. 84 a, Appius intentũ animum tanquam arcũ habebat. IJ. A. 235 a, Quamuis intentus animus tuus ſit ad fortiſsimũ uirum liberandunl. contra Rul.&1 a, Intentis oculis omnes reip. partes intueri. pro Pl. 151, Aliquid quàm maximè intentis oculis(ut aiunt) acerrrimè contemplari. de Ora. 128 a, Oratio lenis& ſummiſſa.)(.Intenta& uehe- mens. de Or. 107 b, Sermo paulo intentior.& ibid. Grauiſ ſimi ſermonis lenitas.)((Summa uis& contentio.& ibid. Qui ut Seruius Galba lateribus aut clamore cõtenderent. J. V. 241 b;& 252 a, In ore portus tab ernacula carbaſeis intẽ ta uelis collocabat.
INT E R, in, cum in Ver. 269 a, Nulla uox alià inter dolorem
crepitumꝗ; plagarũ audiebatur. de Ora. 88 b, Non ſum ne-
ſcius iſta inter Græcos dici& diſceptari ſolere. de Orat. 99
b, Qua de re inter Marcellos& Claudianos centumuiri iu
dicarunt. de Ora. us a, Nihil eſt enim quod inter homines
ambigatur, in quo non quæratur,&c. de Or. 122 a, Inter in- genium& diligentiã perpaulum loci reliquum eſt arti. de
Clar. or. 196 b, Galba fuit inter tot æquales unus excellẽs.
& Or. 167 b, Vnus excellit inter omnes. de Cl. 185 b, Horten ſius ſuos inter æquales lõgè præſtitit. pro Pl. 256 b, P. Craſ-
ſus inter equites Romanos ſummo ſplendore fuit. Or. 205½ b, Furere apud ſanos,& quafi inter ſobrios bagchari. de
Somn. 129 a, Homines, qui terram incolunt, ne⸗Fpeos ita
effe, ut nihil inter ipſos ab alijs ad alios manere poſsit. de Am. 101 b, Ra charitas quæ eſt inter natos& parentes. Att. 124 b, Huius enim operis maximi inter homines illum eſſe effectorẽ uolo. de Am. 102 b, Quæ ſæpe inter me& Scipio- nem de amicitia diſſerebantur. de Vn. z01 b, Hæc inter ſe pe nè cõtingunt.& ibid. Quod fratres inter ſe& agnatos ap- pellare uidemus. pro Mil. 10 4 a, Vim inter ciues ſuſceptã eſ ſe. At. 19 5 b, Non patiar ut opera mea manus inter᷑ uos con ſeratis,& cædes ciuium inter ſe fiat. de Ora. 10 4 a, At q, hæc inter ſe iungi copulariq́, poſsint. de Or. 129 a, Capita inter ſe contraria.& de Opt. 244 a. L. Contrarius: At. 86. b, Cice rones pueri amant inter ſe, diſcunt. de Na. 25 b, Dij inter ſe diligunt. Qu. Fr. 523 a, Pueri ualent& nos,& inter ſe amãt. At. 6% a, Quæ fueramus ego& tu inter nos de ſopore locu ti. I. C. 113 b, Illi furtim inter ſe aſpiciebant. de Or. 51σ a, Ali- qui uolũtate fimiles inter ſeſe. Ep. 23 a, Nihil poreſt efl c5— aunctius, quàm nos inter nos riſum tenere. 290 b, de Or. 9n b, Virtutes ipſas eſſe inter ſe æuales& pares.& de Clar. 17 b, In reliquis diſsimiles inter ſe fuerunt. de Ar. 268 b, Noſtre ſunt inter nos iræ diſcordiæq́; placandæ. Att. 135 b, Duæ ar- tes inter, ſe pares. I. V. 6o a, Vobis inter uos uoluntas fuit coniuncta, de Clar, 72 a, Sed etiam ipſorũ inter ipſos con-
I N 22 cefſu ita tributum eſt. Att. 27 a, Vna ſpes ſalutis eſt iſorum inter iſtos diſſenſio. de Amic. 105 b, Bonis inter bonos quaß neceſſariam beneuolentiam eſſe. de Nat. 15 b, Hoc mirabi. lius, quòd uos inter uos riſum tenere poſsitis. Atr. 1§8 a, De ea re nos inter nos locuti ſumus.de Diuin. 92 b, Nos inter nos eſſe complexos. de Or. 136 a, Sed quid uos inter uossE- piſt. 130 a, Puto fore ut mirere, id nos locutos eſſe inter nos, quod nunquam locuti ſumus. de Am.mnb, Neq; ſoluùm co- lent ſe inter ſe, ſed,&c. Offi. n a, Ac latiſsimè quidem patens hominibus inter homines, omnibus inter omnes ſocietas hæc eſt.& 5 b, Haminum inter homines ſocietas.& ibid. I- pſi inter ſe alij alijs proſunt. I. A. 230 b, Quorum ſummum
quondam inter ipſos odium meminiſtis. pro Cor. 67 a, No
ſtras inimicitias ipfi inter nos geramus. Attic. 229 b, Vt noſ- metipfi inter nos coniunctiores ſimus. pro Quin. a, Vt aut uterq; inter ſe aut neuter ſatiſdaret. At. 137 b, Qur inter ſe ne noti ſunt. de Fin. 127 a, In eo nonnunquam uariari inter eos & dubitare uidetur. Epiſto. 13 a, Atq; utinam hæc inter nos ſtudia exercere poſſemus. pro Cec. 294 b, Sermo familiaris
nõ cohærebit, ſed uerba inter nos aucupabimur. de Or. 100
a, Sermo quem illi quondam inter ſe de his rebus habuiſ- ſent.& Ep. i3° a, Sermo inter nos habitus. Ep. 200 a, None- nim id inter nos facere debemus. de Or. 102 a, Multum inter ſe diſtant iſtæ facultates, longeꝗ; ſunt diueriæ atq; ſeiũctæ. de Fa. 143 a, Si in ſphæra maximi orbes funt, medij inter ſe diuiduntur. pro Qu. d a, Qui inter tot annos ne appellarit quidem Quintium. pro Pomp. 7 a, Qui inter tot annos u- nus inuentus eſt, quem ſocij in urbes ſuas cum exercitu ue- niſſe gaudeant. I. V. 135 a, Vt dies quadragintaquinq; inter bi nos ludos tollerentur. in Anto. 172 a, Si inter cœnam in tuis immanibus illis poculis hoc tibi accidiſſer. Quin. Fr. 324 a, Hæc inter cœnam Tironi dictaui, ne mirere alia manu eſſe. de Leg. 167 b. Vſucapionem XII. tabulæ inter quinq́; pedes eſſe uoluerunt. At. 135 b, Inter me& Brunduſium Cæſar eſt. Item: Hoc inter me& illos intereſt, quod,&c. pro Seſt. 20 a, Iudicium inter ficarios committitur. I. V. 89 a, Philodamus in primis inter ſuos copioſus. At. 95 b, Literæ, in quib. i /ε—* interſcripſeras. de Or. 156 a, Cum cæteris tuis laudibus hæc eſt maxima:id eſt, inter,&c. de Clar. 10 4 a, Hic orator in il- lis numerari poteſt. pro Fl. 155 b, Vtrum in clariſsimis ciui- bus eſt is?
INTERAMNAæ. Opp. At. 22 a.& pro Dom. 229 a. INTERAMNIS. pro Mil. n0 b, Caius Caſsius Interamnis. INTERCALARIS, re. Februarius, quòd in eo dies unus
interponitur. Ep. 90 b, 9r a, Ad VI. Cal. intercalares priores. pro Qu. 14 b, Dic Næui diem, ante V. Cal. intercalares. Ki- bid. Pridie Cal. intercalares.
INTERCALARIV S, ria, rium. intercalaris, id eſt interpoſi tus, interiectus. IJ. V. 34 b, Tunc Cephaleditani decreuerũt intercalariũ XLV. dies longũ, ut reliqui menſes in ſuã ratio nem reuerterẽtur.& ibidem, Eſt conſuetudo Siculorũ cæte rorumꝗ; Græcorum, quòd ſuos dies menſesq́; congruere uolunt cum ſolis lunæq́; ratione, ut nonnunqua, ſi quid di ſcrepet, eximant unum ali quem diem aut ſummũü biduum ex menſe, quos illi exhærefimos dies nominant.
INTERCAL O, as. interpono, adiungo, prorogo. Epiſt. ub a, Curio belliſsimè, quia de intercalando non obtinuerat, transfugit ad populum.& 96 b, Quotidie uota facimus ne intercaletur. Atri. 75 b, Te rogo ut pugnes, ne intercaletur. Attic. 72 a, Præmuni quæſo ut fimus annuii ne intercaletur quid. Att. 83 b, Cum ſcies Romæ intercalatũ ſit nec ne, ue- lim ad me ſeribas. de Leg. 75 b, Quod tempus,&c. diligen- ter Habenda ratio intercalandi eſt.
INTERCAPEDO, nu. intermiſsio, ineruallum. Ep. 164 3, Itaq; iam me non pœnitebit intercapedinem ſcribendi fe⸗ ciſſe. de Fi. 61 b, Quas ob cauſas in eprum uita nulla eſt in⸗ tercapedo moleſtiæ: id eſt, uacuitas. Ep. 140 b, Quid enim, non honeſtum uerbum eſt diuiſio? at ineſt obſcœnum, cut reſpondet intercapedo.
INTERCEDO, dws. interſum, interuenio. de Ora. nô b, Vir annus interceſſerat ab hoc ſermone cohortationis meæ, cum iſte,&c. pro Cluẽ. 32 b, Vnus& altèr dies interceſſerat,
cum res parũ certa uidebatur. de Fi. 86 a, Ne id quidem fie-
ri poteſt, niſi cùm multa annorũ interceſſerint millia. I.V. 226 b, Vna nox interceſſerat, cum,&c.& I. C.98a, Nox nulla interceſsit, mox interfectus eſt. pro Qu. 8 b, E qui cum tibi affinitas, ſocietas, omnes deniq; cauſæ& neceſsitudines ue teres intercedebãt.& 9 b, Affinis meus qui cum mihi neceſ- ſitudo uetus, cõtrouerſia de re pecuniaria recẽs in Ep. 89 a, Veteres mihi neceſsitudines cũ his omnib. interce dunt. pro Cæl. 44 a, Intereedũt mihi inimicitię cu illo. Ep⸗ 227 a, Multaq;& magna inter nos officia& paria& mutna intercedũt. Ep. 203 b, Cum quibus ſi mihi nulla cauia in⸗ tercederet, tamen te rogarem.& de Pro. 77 b, Eplicabo
tercedit.
abG preuiter

Eim
Nwioaem IIlubuamn
nterade. Ar e dlaterme damäti 1
1 Auar Ma dt ilor mterrit ganien. mn Mesr— cmantiml hah — eoi Ae älimn pler ds O.5(anckanme A ⁴ tKater Ar de(l ug ün — poer pro H. NImnc
AMX e epp.MN.1 Kpedaan AMNIKpro Nlna Cun(ünt CMIIIS= Ferxun(Hnn. ae Ip 30 b, A4 NIClmmn 4 AN Nru d'em, unte(Am ie(Al atercllares.
CALAANSAHe herndmd
Hrtachan 1V b Tanc(ghabimt. lund LI N. Hesloagi m nüen nan
ners
orrsrur A didem EHKerdumhr Cerrorun, q2ο⁴ ſuos e 8
*
1 un Him aunr«. r one t umu. acn nf EI
mumnant anum houen *l h uhreimos des han CALO-— „Gim ans emecnne 644—& ½— anar Amn ATt— 9 —— a t.Cun— 9 84eA5 9
d⁴da**0 atrrtaluc irenus 4
CAPEDOAAA napcba
ewit * mr 90 8
¹. zer Ar 8 etruensae CIo*— dis n 9e. 1 arrrä 1 un v
anninenman
733 1 N. 1 N 534
breuirer quæ mihi ſit ratio& cauſa cum Cæſare. de Amici. tercluſum ſit præſidiũ.& Anteq. 194 a, Aliquẽ locũ pręſidijs 110 a,Si morum ac ſtudiorum commutatio facta erit, aut intercluſum teneo. pro Cl. 56 b, Hoc modòo innocentiæ de- in reip. parti bus diſſenſio intercèſſerit. ad Heren. ꝓ b, Ratio, fenſio incluſa reſpirat. I. V. 262 b, Intercludere perfugium quæ niſi intercederet, nec cauſa quidem eſſet,&c. Ep.; b, De fortunæ alicui. Att. u15 a, Intercludere fugam alicui. Atti. 127 his rebus pridie quàm hæc ſcripſi, ſenatus autoritas inter- a, Iter meum intercluſum purabam. pro Rab. 91 a, Interclu- ceſſerat. Ep. 242 a, Cùm ueſtra autoritas interceſsiſſet, ut e- dere omnes ſeditionum uias, munire præſidia rèip. At. 123 a, goregem tuerer. de Cl. 160 a, Itaq; cum, etſi nemo interce- Intercludor dolore. debat, qui ſe illi anteferret, neq; ſecundum tamen, neq; ter- INTER CLVSIO, onu:. impedimentum. de Or. 159 b, Clau tium dixerim. de Ein. 104 a,b, Ea natura eſt hominis, ut cũ ſulas& interpuncta uerborum, animæ intercluſio& angu- genere humano quaſi ciuile ius intercedat. Ep. 14 b, De Va- ſtiæ ſpiritus attulerunt.
tinio autem primum reditus interceſſerat in grariam. Epi. INTERCLVS VS, 2, um. pro Gal. 46 a, Via deſerta& incul- 213 b, Inter nos uerus uſus intercedit. ta atq; intercluſa iam frontibus& uirgulris. INTERCEDER᷑E pro aliquo, id eſt, rogando impetrare, INTERCOLVMNIVM nij. columnarũ interuallũ. Q. F.
uel ſpondere. At. 85 a, Aſcribit etiam interceſsiſſe ſe pro eis 319 a, Edera cõueſtiuit qua baſim uillæ, qua inter columnia magnam pecuniam: id eſt, quaſi rogando impetraſſe. I. 4. ambulationis. IJ. V. 86 a, Signa omnib. intercolumnijs diſpo 169 a, Tantum enim pro te interceſsiſſe dicebat. Epiſt. 16 a, ſit a.& ad Her. ei b, Vt ædes, intercolumnium.
Nullum meum minimum dictum, non modò factum, pro INTERCVRRO, r“. intercedo, interuenio. I. A. 217 b, Pugna Caſare interceſsit, quod ille,&c. tur acerrimè, qui intercurrerent, miſimus tres principes ci- INTERCEDERE. refiſtere, aduerſari, contrauenire, ob- uitatis.& ad Her. a, Alrerũ genus eſt narrationis, quod in-
ſtare. de Orat. 129 b, Tribuni ex templo pulſi cum intercede tercurrit nonnunquã. Tuſ. 182 b, Ergo his laboriofis exerci-
re rogationi uellent. Qu. Fra. zu b, Monſtra de aliquo pro- tationibus dolor intercurrit nonnunquam.
mulgare, quibus intercedat nemo. de Leg. 187 b, Quod le- INTERCVS, M. quod inter carnẽ cutemꝗ; eſt ut aquam in- gationis genus ego conſul ſuſtuliſſem approbante ſenatu, tercutem dicunt latini morbum, quem Hydropem uocant niſi mihi Leuinus trib. Ple. interceſsiſſet. pro Qu. 12 a, Quid Græci. Off. 70 b, Si quis medicamentum cuipiam dederit ſi M. Brutus interceſſurum ſe dixit,&c. uidetur ne interceſ ad aquam intercutem. 4 ſiſſe appellatio tribunorumè de Pro. 72 b, Sed mihi credite, 1INTERDICO, ci. prohibeo, ueto, decretum interpono. de nũquam ſuccedetur illis, niſi cum ea lege referetur, qua in- Or. 203 a, Neq; enim interdictũ eſt à rerum natura, aut à le- tercedi de prouincijs non licebit. Epiſt. 32 b, De his reb. pri- ge aliqua, aut more, ut ſingulis hominib. ne amplius quàm die quàm hęc ſcripſi, ſenatus autoritas grauiſsima interceſ- fingulas artes noſſe liceat. de Fi. 5 a, Nec mihi ne faciã in-
ſerat, cui cum Cato& Caninius interceſsiſſent, tamen eſt terdictum puto. pro Cor. 60 a, Nõ moddè nullo propoſito perſcripta. Ep. 7 a, Eaq́;, quæ de reductione regis ſcripta eſt præmio, ſed etiam interdicto. pro Cæl. 47 b, Si quis eſt, qui
aurtoritas, cui ſcis interceſſum eſſe, ut ne quis omnino regẽ etiam meretricijs amoribus interdictũ iuuentuti putet. de reduceret, tantam uim habet, ut. At. 10 b, Qui ueritus eſt ne Sen. 81 b, Noſtro more malè rem gerentibus patribus bonis Fuſius ei legi intercederet, quæ ex S. C. ferebatur. Epiſt. i5i a, interdici ſolet, de Ar. 246 a, vt huic furiæ uox interdicere- Meq; ſententiæ quæ ſecunda pronunciata erat, cum frequẽs tur. I. V. 114 b, Si prætor improbus, cui interdicere nemo aſſentiretur ſenatus, rogatu Seruilij P. Titius interceſsit. poſsit, det quem uelit iudicem. pro Cec. 289 a, Prætor in-
Ter. 23 a, Si nulla ægritudo huic gaudio interceſſerit: id eſt, terdixit, ut eſt conſuerudo de ui ominibus armatis, ſine ul obſtiterit. 8„ la exceptione, tantũ ut unde deieciſſet reſtitueret. pro Cec. INTERCEP TIO, nis. pro Clu. 53 a, Quæ deinde interce- 291 b, Prætor qui de foſsis, de cloacis, deq, minimis aquarũ tio poculi? cur non de integro autem datutm?: controuerſijs interdicit. Item: Hãc legem Clodius ſcripſit, INTERCEP TVS;,a. ad Quint. Frat.& Atric: libr. Literæ ur interdictum ſit, cui non ſit interdictum. pro Dom. 229 a, interceptæ. Quod de omnibus interdictum eſt, ſcriptum eſt in legibus. INTERCESSIO, nis. quam uulgus oppoſitionem uocat, I. A.157 a, Leges, quæ iubent, ei qui de maieſtate damnatus præſertim in caufis forenſibus. contra Kull. 72 a, Cum in- ſit, aqua& igni interdici. I. A. 267 a, Sic contendit, tanquam terceſsio ſtulticiam interceſſoris ſignificatura ſit, non rem ſi illi aqua& igni interdictum ſit. pro Do. 222 b, Vt M. Tul- impeditura.& in Or. i5y b, Quas tu mihi interceſsiones in- lio aqua& ignis interdiceretur.& ²29 b, Vt mihi aqua& i- quis? Or. lib. 1. gnis interdiceretur. Epiſt. 167 b, Futurum puto ut aqua& INTRRGESSO Roru. qui obſtat& reſiſtit alicui. pro Syl. isni nobis interdicatur. ad Heren. 24 b, Quibus aqua& i- 179 b, Cæcilius agrariæ legi interceſſorem fore perpeſſus guni interdictum eſt. eſt. Q. F. z05 b, Clodius poterit conciones concitare, deinde IN IE RDICTIO, oni..pro Dom. 229 4, Pecti& aquæ& i- etiam interceſſor parabitur. de Leg. 186 a, Interceffor rei ma gnis interdictioW. læ ſalutaris ciuis eſto. pro S. R. 36 b, Poſtremò iſto hortato- INTERDICTV M, cti. propriè prętoris dictũ eſt, ac formu re, interceſſore ad Syriam non adierunt. I. A. 161 a,& Epi. 151 la, qua quid aur fieri iubet, aut uetat, præſertim cũ de poſ- a, Interceſſor grauiſsimus. ſeſsione cõtéditur: deinde etiã omnis uetãdi formula. cõtr. INTERCIDO, du. cado. pro Deio. 143 b, Pereant amici, dũ Rul. 89 a, Ergo hac lege prætorũ interdicta tollẽtur.& Att. unâ inimici intercidant. dictum Domirij ex uerſu quodam 117 a, Cæſaris interdicta reſpuẽtur. Or. 206 a, Cauſa pro Ce Græco. Ep. 64 b, Si qua intereiderunt, non tam re quam ſu- cinna de uerbis interdicti fuit. pro Cec. 291 b, Tum per hoc ſpicione uiolenta, ea,&c. interdi ctũ eũ reſtitui oporteret.& 286 b, Poſſeſsionem per INTERCIDO, dz. interſcindo. Parad. 125 a, Mercedum pa- interdictũ repetere. de Or. 88 b, Multisq́, præeſſem, qui te- ctiones in patrocinijs interciſæ, pecuniarum in concionib. cũ interdicto cõtenderent, aut ex iure manu conſertũ uoca rẽt,&c. Ep. 263 a, In hoc interdicto nõ ſolet addi in hoc an-
candidatorum.. let ade INTERCIPIO; ps. in itinere capere, auferre. Epi. 157 a, Ne no. J. P. 83 a, Tamen id ijs non licere per interdicta crudeli- literæ à latronib. interciperentur.& At. 7 b, Literas aut in- tatis tuę, poteſtatis erat nõ ferendæ. pro Do. 227 a, Flamma terire, aut aperiri, aut intercipi. At. 159 b, De his rebus, quas temporis, interdictum ſceleris, uox furoris: I. P. 9o a, Gabi- intercipi periculoſum eſſet. pro Clu. 53 a, Venenum cum in nius numen interdictumq; deorumt regi uendidit. mulſo daretur, quendam eius familiarem intercepiſſe, bi- INTERDAI V. ad Her. 7a, Tempus ita quæritur, qua parte biſſe, mortuum eſſe. cont. Rull. 66 b. Honos ad alienæ peri- anni, qua hora noctu, an int erdiu, factum eſſe dicatur. tionis occaſionem interceptus. INTERDVCTVS, Gdus. diſtinctio uel nota. Or. 219 b, Ora- INTERCISE. Part. 232 a, Interciſè atq; permiſtè dicere. tio non ſpiritu pronunciãtis, nec interductu librarij, ſed nu
mero coacta debet inſiſtere.
INTERCISVS,, um. L. Velinus.. INTERDVMüeſt cum, nonnunquã. de Cl. 186 a, Acumen M.
INTERCLVD O, 4w. interſepio. Parad. u7 b. Qui Cartha-
ginenſium aduentum corporibus ſuis intercludendũ puta Fiſonis ſepe ſto macho ſum, nonnunquã frigidum interdu uerunt. Poſtq. 201 a, Inimici mei corporibus ciuium truci- etiam facetum. Or. 216 b, Interdũ curſus eſt in oratione in- datis, Humine ſanguinis meum reditum intercludendũ pu- citatior, interdum moderata ingreſsio. de Fin. 73 a,Interdũ, tauerunt. de Pro. 70 a, Byzantij Mithridatis impetum ægre uel potius nimium ſæpe. de Ora. 162 a, Geminatio uerborũ repulſum,& ceruicibus intereluſum ſuis ſuſtinuerunt. Atti. haber interdum uim, lepôrem aliès. ad Heren. 32 b, Eſt cum 107 b IIle à cõmeatu& reliquis copijs intercludendus. Cęl. non eſt ſatius, ſi,&ec. 3 Ep. u12 a, Ipſum apud Bellouacos circüſederi, intereluſum INTERE A. interim, tantiſper, hoc interim ſpacio. pro Qu-⸗ ab reliquo exercitu. Atti. i38 a, Planè capti intercluſique ſu- 4 b, Hæc dum Roma geruntur, Quintius interea,&c,&3
a, Nec interea uerbum interpoſuit Næuius.& pro R. P. 123
mus. pro Cec. z0a, In ijs ipſis inrercludere inſidijs, quas mi a, in Ant. 200 a, Teretur interea tempus. de Orat. 100 b, In-
hi conaris opponere. de Fin. 89 a,& Epi. 244 a ‚Interclude-
re aditum ad aliquẽ locum. pro§. R. 36 b Intercludere oes terea dum hæc quæ diſperſa ſunt, coguntur. Epiſt. 69 b, Tu
aditus alicui ad aliquem. pro Syl. 167 b; Aditum ad aliquẽ interea ceſſabis... locũ alicui eſſe intercluſum. cont. Rull. 31 a, Cum à ciuib,in- INTEREO,;E. morior. de N. 66 b. Non intelligo Auomodb “ H 4 calore

735 1 N
calore extincto corpora intereant, nõ intereant aut humo⸗
re aut ſpiritu amiſſo. At. 35 b, Vt poſſe uideremur ſine dolo-
re interire. de N. 67 a, Ignem interiturum eſſe niſi alatur. Q. Fr. 295§ a, Cũ id quod dabatur, no eſſet interitur une⸗Pro Are.
187 a, Tabulæ publicæ omnes tabulario incenſo Intogie dt.
At.) b, Literas aut interire, aut aperiri, aut iIntercipl. 212.
99 b, Vr interit magnitudine maris Aegæi ſtilla muriæ. Sa.
44 b, Nihil ualentius à quo intereat.& ib. a, Eod; etiam in- rerire non in nihilum, ſed in ſuas partes. pro Mu. 230 a, Ma- iores ſacra interire nolu erunt.& bidem: Interimendorum ſacrorum cauſa. pro Do. 220 b, Quid? ſacra Glodiæ gentis cur intereunt, quod inte eſt? 1 1 1INTERES T) rat. refert, ad ré eſt, differt, diſtat. J. à. 24 6 a, Id potiſsimùm faciam, quod maximè intereſſe reip.i udicabo. Pro Mur. 125 a, Oſtendam alio loco, quantum ſalutis com- munis interſit, duos conſules eſſe,&c. Epi. 55 a, Mulrum in- tereſt rei familiaris tuæ, te quamprimùm uenire. de Fi. 79 b, Intereſt omnium rectè facere. Qu. Fr. 309 b, Hoc uehemèter intereſt reip. de L. ¹77 b, Ciuitatũ hoc multarum in Græcia interfuit, antiquum uocum ſeruare modũ. I. A. 157 a, Quis enim eſt hodie, cuius inrerſit hanc legem manere pro Mil. 112 a, Semper Milo quantum intereſſet P. Clo dij, ſe perire co gitabat. At. 231 b, Cupio excurrere in Gręciam, magn inter- eſt Ciceronis, uel mea potius, uel meh erculè utriuſq, me in- reruenire diſcenti.& 205 a, Magni intereſt mea, und nos eſ⸗ ſe. Ep. 33 b, Vtriuſq; noſtrùm magni intereſt, ut te conuenia, de Cla. 18 8 a, Athenienſium plus interfuit firma tecta in do- mibus habere, quàm,&c.& ibi. Plus intereſt reip. caſtellum capi, quam,&c. At. 158 a, Nihil illius intereſt, quo d in ſenatũ non uenis.& 48 b, Non quo mea intereſſet loci natura. Att. 183 b, Illud mea magni intereſt, te ut uideam. pro SyI. 182 a, Veſtra enim qui uixiſtis,&c. hoc maximé intereſt. Atti. 38 a, Permagni noſtra intereſt te eſſe Romæ. X 122 3, Scio u anti reipub. interſit, omnes co pias in unum locũ conuenire.& 226 a, Magni intereſt reip. omnes cOpiàs, c.& 1 4.3 b, Perma gni eius intereſt, rem adinterregnum uentre. Pro Clu. 49 a, Nec ſua putat intèereſſe, ſe,&ec. Epi. 85 a, Non rärum intereſt, quo animo ſcribarur, quam quo accipiatur. Ep. 30 3, Quod mea& reip. inrereſt Epiſt. 19 a,& de Inuen. 49 a, Si quid eſt quod eos ſcire aut noltta aut ipſorum interlit. Epiſt. 202 a, Quod mea intelliges multum, tua nullam in partem inter- eſſe. pro Pl. 262 b, Hic è prælectura Acinati non tam hono- rata, quantum intereſſe uis ad rarionem petendi. de Na. 3 b, Magnum intereſt ad, decus& ad laudem ciuitatis, ita fieri. Epi. 257 a, Magni ad honorem noſtrum intereſt, quàm pri-
maͤm te ad urbem uenire.& 67 b, Equidem ad noſtram lau dem non multũ uideo intereſſe, ſed ad properationem meã intereſt, non te expectare,&c. Ep. 29 b, Magni enim uideba tur intereſſe ad eam neceſsirudinem, quam nobis ſors tri- buiſſet, conſuetudinem quoq; accedere. Tuſ. 3 a, Mon ſen rientis autem nihil eſt ullam in partem quod interſit. Atti. 172² b, Neq; ad id quod quæris multum intereſt. de Aruſp. 246 b, Ad facinoris diſquiſirionẽ intereſt, adeſſe quàm plu- rimos. At. 276 a, Magnopere intereſt opprimi Dolabellam. de Di. 128 a, In motibus cœli multum intereit, qui uentus, qui imber,&c, id eſt, refert. Epi. 187 a, Multum intereſt te ui- uere. de Som. 120 a, Quid autem intereſt, ab his qui poſtea naſcẽtur, ſermonem fore de te, cum ab ijs nullus fuerit, qui antè nati ſunt?cont. Rul. 70 a, Leges ſunt ueteres, neq; eæ cõ ſulares, ſi quid intereſſe hoc arbi tramini, ſed tribunitiæ,&c. de Nat. 73 a, Ad proſperam aduerſam ue fortunam qualis ſis, aut quemadmodum uixeris, nihil intereſt. de Fini. 83 b, Nihil intereſt ad beatè uiuendum, quali utaris cibo. contr. Rul. 80 b, Nihil inrereſt reip. colonia deducatur nec ne. At. 208 a, Qudòd ſi latius uolent proferre diem, poterunt uel bi duum udl triduum, uel ut uidebitur: nihil enim intereſt. de Na. 75 b, Nihil intereſt, utrum nemo ualeat, an nemo poſsit ualere. Epiſt. 43 a, De ambitu an de maieſtate, nihil ad rem intereſt. Orat. 201 b, 202 a, In philoſophia plurimum inter- eſt, quemadmo dum dicas,&c. Ep. 208 a, In omnibus rebus permultum intereſt, quibus illæ modis fiant. Att. 66 b, Mi- hi nihil uidebatur eſſe, in quo tantulum intereſſet, utrum Per procuratores ageres, an per teipſum. Epiſt. 175 a, Perma gni intereſt, quo tempore hæc epiſtola tibi reddita fit. Atti. 83 b, Quid autem interſit, ſi tuos digitos bene noui, certè ha bet ſubductum. Item, Nihil intereſt, utrum ita ſcribas, ſi u- ter,&c. an ſi,&c.& quid intereſt utrum hoc feceris, an fru- mentum furarus ſis. Epiſt. 8 a, Multum intereſt, urrum laus minuatur, an ſalus deſeratur. Or. 218 a, Nihil intereſt dacty lus ſit extremus, an creticus.& ib. Nihil refert.& ibi. Nihil ad rẽ eſt. Par. 110 a, Nauẽè auri euertat gubernator an paleæ, in re aliquanrtũ, in gubernatoris inſcitia parũ intereſt. Poſt. 207 a, Cũ hoc homine aut cũ ſtipite Aethiope in foro cõſti- tiſſes, nihil crederes intereſſe, de Oi, 1z0 b, Quaſi uerò quie-
—. 736 quã interſit, mures ſcuta an cribra corroſerint. de L.e. 6, a, 1 1 72)
Hæcne minimum quidem utrum adfint uel abſint intereſt At. 119 a, Quaſi interut audiam an uideam. INTERES T. differt, diſtat, differentia uel diſcrimen eſt. de Or. 131 b, Tantũ intereſt, quòd grauitas in honeſtis reb. io- cus in turpiculis ponitur. de Fi. 100 b, Inter eas res nihil o- mnino intereſt. Ep. 77 b,& dr a, Iater cauſas multũ intereſt inter uictorias nihil interfuturum puto. de Or. n6 a, No eſt credibile quid intereſſe mihi uiſum fit inter eum, qui,&ec.& qui,&c. J. V. 60 a, Vide quantũ inrerfururum ſit inter meam atq; tuam accuſationem. At. 14 b, Neq; inter me atq; te quic quam intereſt, præter,&c.] uſ. 234 b, Inter Zenonem& pe- ripateticos nihil præter uerborü nouitatem intereſſe. I. P. 82, Inter uos& Catilinam nihil intereſt. de Or. 161a, Pluri- mum intereſt inter doctü& rudem.& de N. 5 a, Plurimum intereſt inter hoc& illud.& 6 4 b, Att. 128 a, Hoc inter me& illos intereſt, quòd ego,&c. illi,&c. Poſt. 200 b, Hic tantum interfuit inrer me& inimicos meos. Of.z a, Inter hominem & belluam hoc maximsè intereſt, quòd hæc,&ec. homo autẽ, &c. de Fa. 14 4 a, Sed intereſt inter cauſas fortuitò antegreſ- ſas,& inter cauſas natu rales,&c. de Fi. 55 a, Intereſt enim in- rer argumentũ cõcluſionèq; rationis,& inter mediocréè ani maduerfioné atq; admonirioné. pro Se. 22 a, Atq; inter häc uitã& illã, nihil tam intereſt, quàm uis& ius. Aca. 21 a, Nul- Iũ eſt uiſum uerũ à ſenſu profectũ, cui nõ oppoſitum Äit ui- ſum aliud, quod ab eo nihil interſit.& d a, Qui uera negant quicquã a falſis intereſſe. Ac. 10 b, Viſa inter quę nihil inter- eſt.& a, Neq; in his quicquã intereſt. de Fi. 9§5 b, Nihil eſſe quod interſit aut differat aliud ab alio, præter honeſta& turpia. Att. 156 b, His deniqd; in malis, quid interſit inter me & iſtos, quos,&c. pro Planc. 261 b, Et quo plus intererat, eo plus aberat à me. l. C. 99 b, Dü modè inter me arq; te mu- rus interſit. Poſt. 2088 a, Nec unam quidem horam interelſe Haſfus es, inter meam peſtem& tuam prædam. INTERFEECTO R, ors. percuſſor, Thrax. Poſt. 204 b, Si ho ſtes atq; interfectores reip. reuixiſſent.& I. A. 159 b, Vtnon modò impunsè, ſed eriam cum ſumma interfectoris gloria interfici poſsit.& pro Milon. uns a,& u¹7 a, Tyb. Gracchiin- terfectores. INTEREICIO, ci.. ferro uitã eripio, morte mulcto, interi- no, mortem offero. pro Dom. 225 a, Quod eum rotiens per inſidias interficere uoluiſtis.& At. 207 a, pro Clu. 22 a, De- inde ipſum Aurium tollendum interficiendumq; curauit. Ep. 157 b, Is manus fibi afferre conatus eſt. de Cl. 17² a, Cum in ſylua facta cædes eſſet. INTERIECTIO, nis. interpoſitio. ad Her. 2 b, Er tamen occultè dicemus interiectione uerborum. S INTERIECTV S, a, um. medius, interpoſitus. Parad. 117, Quid inter horum ætates interiectus Catoll. 4. 243 a Inter has perſonas me interiectũ moleſte ferüt. de Cl. 185 a,L. Si- ſenna interiectus inter duas ætates Horrenſij& Sulpitij:de N. z8 a, Aer interiectus inter mare& cœlũ. de Som. 129 b, Et in ipſis quaſi maculis ubi habitatur, uaſtas ſolitudines in- teriectas uides. cont. Rull. 33 b, Videre quantum interuann ſit interiectum inter hoc& illud. ad Her. 6 b, Narratio ac- cuſatoris fuſpiciones interiectas& diſperſas habere debet. de Or. 243 a, Alij eis interiecti& tanquam medij. Ora. 199 2, Quod eorum uicini non ita lato interiecto marl Rhodij nunquam probauerunt. pro Seſt. 14 b, Videtis me ad priſti- nam meam dignitatem breui temporis dolore interiecto eſſe reuo carum. de Pro. 72 b, Annus eſt integer nobis expe- ctandus, quo interiecto ciuiũ calamitas prorogatur. de fi. 88 b, In uoluptate maxima nullo interuallo interiecto dies noctesq; uerſari. de Fin. 97 a, Interiectam non uidet. Off.o a, Multi ſunt interiecti inter philoſophos& eos qui remp- adminiſtrant. Orat. 198 b, Eſt autem quidam interiectus in- rermedius utriuſq; particeps. 1 INTERIECTVS, flus. interiectio. de N. 46 b, Luna inter- poſitu interiectuq́; terræ deficit. 1 4. 1INTERIICIO, cw. L. Interiectus. de Vn. 108 a, Idq́; intes e- cit inter indiuiduum& id quod diuiduum eſt in corpore- de Di. 109 a, Interiectus eſt eriam nuper is, duem ad Artiru de ſenectute miſimus. de Na. 55 a, Naſus quaſi murus ocu lis interiectus eſt. 1 1INTERIM. interea, tantiſper, hoc interim ſpacio. de Oens a, Hoc interim ſpacio conclaue illud concidit. 4. 09.— 0 terim uelim mihr ignoſcas, quòd ad te ſcribo tam mulnte ties. Tuſ. 255 b, Interim, interea, tantiſper. pro Lig. 137 b, nir rim Varus Vticam uenit,&c.& pro Clu. 20 b 2Interio nee index, G&c.& Ep. 15 a, Interim ad me uenit Munatius notar⸗ pro Clu. 25 a, Tum interim illa,&c.. n 22 INTERIMO,nmu. interitum affero, interficio. de Nat- 8 Si quæ interimant, innumer abilia ſunt, etiam ea Taarrum ſeruent, infinita efſe debere.& 70 b, Mercutlus qul 41 5 tur
—

1 N 733
3 9„ 4 3 4 Ken 4 aan 8 737. 1 N * 1 INTERMORIO R, ru. pereo, morior. Ep. 1 a, Si nullũ offi-
dicitur interemiſſe.& pro S. R. 24 a, Qu. Scæuola à ciuibus
Sepir Su94. h Aielc 44 0 za⸗ 3 alan ſais interemptus. de Finibus 78 b, Lueretia ſeipſam intere- cium tuumn apud me intermoriturum exiſtimas. Bythinici. er P LLuah mit. pro Mil. u 9 b, Me quidem exanimant& interimunt he INTERMORTVV S, a, um. demortuus. J. P. 8 b, Vos eandẽ 1. 2u andal, d älde uoces Milonis. pro Muren. 130 a, Horum ingeniv ſenes ad illam manum ex intermortuis Catilinæ reliquijs concita- * anesf. n n dempriones faciendas interimendorum ſacrorum cauſa ſtis. pro Mur. 127 b„Memoriam propsè intermortuã generis 1424““ reperti ſunt. ſui uirtute reuocare. pro Mil. 103 b, Declarant huius ambu- . un accuſan daenedas 8 1r PAl0 R. us. de Nat.7 a, Nihil eſt interius mente.& Ac. ſti Tribuni plebis, illæ intermortuæ conciones. 1 na enaen ea de b, Tactus duem philoſophi interiorem uocant. Offl. 1 b, INTE RMVNDI A, diorum. dę Fin. 80 a, Indiuidua& inter- „ Ae. Interitus eſt eriam, eiuſdem eſſe ciuitatis. de Orat. 128 a, In- mundia, quæ nec ſunt, nec eſſe poſſunt, intelligimus. de N. 5 uer, 8! aeendaa terior eſt illi propius: id eſt, magis attingit hominem, Offic. b, Tanquam moddò ex Epicuri inrermundijs deſcendiſſet. nene 5 nan hlu 65 b, Societas, quæ latiſsimè patet interior, propior. de S6. INTER NE CI NV S, na, num. inexpiabile, crudele, ubi ne- aarr ac— d 131 a, Quod animal eſt, id motu cietur interio re. pro Pomp. ceſſe ſit ꝗoẽs necari& occidi. I. A. 259 b, Quæ ſunt urb an ari nen des Llad K; dakan 16 a, Kegna interiorum nationum. in A. 196 b.& pro Seſt./ maledicta litium, non iniuſtæ belli internecini notæ,&c. „„ 18 us4 3a A A5 Ra b. In interiore ædium parte totius reip. nundinæ. Qu. Frat. INTERNE CTVS, cta, Ctum. I. A. 259 b, Philip. 14, Internecti A 42 b 24 321 a, Quod interiore epiſtola ſcribis,&c. de Diuinat. 134 a, nota teſtamenta, credo, ſubijciunt. aam o.— bann ba Sed hæc quoq; in promptu, nunc interiora uideamus. pro INTERNECIO)oOnu. uniuerſi interitus, occiſione occidi. 4144 4, 324 eeendſulen Dom. 241 a, Illa interiora iam ueſtra ſunt. in Sal. 275a, Sal- pro Do. 226 a, Viciſſem cum magna internecione imp robo- dan an 4e— luſtius Africam interiorem obrinens. Qu. Fr. 3100 b; Interior rum.& pro Syl. 173 a, Internecione ciues liberaui. I. C. u6 b, prenene e. een Ar Ktg b uicinus. de Nat. 67 bInteriores& reconditæ literæ. Ep. 111 Quæ diſſenſiones non reconciliatione concordiæ ſed in- — daa teenna 4, Opus eſt hic limatulo& polito tuo iudicio„& illis inte⸗ ternecione ciuium dijudicatæ ſunt. At. 35 a, Neq; reſiſti ſine 1& Ie daaasdonin ae rioribus literis meis, quibus ſæpe uerecundiorem me in lo internegione poſſe arbitramur. de N. 78 a, Quul'nam Tan- , m aenete unn 8 quen do facis. de Or. 160 b, Oratione inſiſtat interius, ne ex- talidarum internecioni mo dus paretur. I. V. 175 a, Aratorum * t kenls pecs currat longius. internecio facta nulla eſt. pro Pomp. 9 b, Teſtis eſt Gallia, ech, aadk ad ao aal ene INTERITVS, us. occaſus, obitus. I. C. n5 a, Aruſpices legũ per quam legionibus noſtris in Hiſpaniam iter Gallorum 82141 Amteri K interitum& urbis occaſum appropinquare dixerunt. Tuſ. inrernecione patefactum eſt.
163 a, Eſt enim interitus, quafi diſceſſus& ſecretio ac direm
ptio earum Parrium, Juante interitum iunctione aliquas
renebantur. de Di. u6 a, Matura omnium interitus atq; obi tus conſcit. de Fi. 70 b, Qualis eſt iſta philoſophia, quæ nõ interitum afferat prauitatis? pro Syl. 173 a, Cũ ad occaſum interitumꝗ; reip. Carilina dux eſſet conſtitutus. de N. 15 a, Epicurus corporum concretionem fugit, ne interitus&
INTERNOSC O, ſcus. ſecerno, diſcerno. de Or. 14: a, Quos
cum humare uellent, non poôtuerunt obtritos internoſcere.
& pro§. R. 27 b, de Di. 135 a,(Miæ fi alia uera, alia falſa, qua
nora internoſcantur, ſcire uelim. Aca. 7 a, Internoſcere uerũ
A Raiſo. de Am, uz b, Secerni blandus amicus à uero& inter-
noſci poteſt adhibita diligeantia. ad Her. 3 a, Qui dignũ at⸗ due indignum internoſcere nequeunt.
424 menn Deem A mun mn diſsipatio conſequarur.& I. C. 99 3, Qui de noſtro interiru IN TERNVNCIVS, cj interpres. Ep. 153 b, Aſsiduis inter-.
4 7... 8 4 † 54 4 3—... A e 1 7.—.—
11IICTOLAA& urbis exirio cogitent. de Na. 66 b, Ad quem dolor uenit, nuncijs cũ Lep do ęi, ur,&c. Qct. 331 b, Qilæ uidẽ me in- 8 dercaſor Iha 11 28 d 69 bzAA Ae. 8„ L Sut,&α. Qet. 331 b, Q1x*
s afera ad eundem interitum uenire, de Cla. 175 b, Gracchi imma- ternuncio ad illos teleriter deferuntur. I. V. 238 b, Damna-
rhactacn ru. anilan ln
apuna, dd mam can ſanmim N ead.& pes hülaa.amak
4 4
1IICIO, frw uilengie naen 4
artam ofere. pr Don n.z
bas nerrAcrrr aoluis& Mrunt wium Aaran tollendam— „l naaus Sdi ferrt canunt 14 KA rden aifer. tCTOn iaserpoina Mk;
ermm meeriechone aden
3„ AICTVIA mechanatcpete
4 5 er dharan me mterecen(nl
1
perionas Met Mferrcctu molefe:
3 4— S
4 atardetan Mter daa K 1* 1 4
14 PLer merrectd mter a. aAuüt
4 nacuh 2A. ANtir u
1412 das. Kal. HNWccrum
“ e 84
turus interitus. Epiſt. 15 3 b, Acerbiſsimo interitu conſulum:
Att. 125 a, Vniuerſi interitus. Tuſ. 67 b, Toto animante de-
leto& facto interitu uniuerſo. de Di. 95 a, Cum interitum
exercitus nunciauiſſet.
INTERI.ITVS za.lineis uel lituris inductus. pro Cluent.
36 b, Codex C. Verris, qui tum interlitus proferebatur. I. V. 129 b, Tabulæ ſunt in medio, quæ ſe corruptas arq; interli- tas eſſe clamant.
INTERLVCE O, ces. eluceo, emineo, ad Her. 22 a, Vt lo ci di
4
ſtinctè interlucere poſsint.
INTERMEDIVS, a,um. medius. Or. 198 b, Eſt autem qui-
dam interiectus, intermedius,& quaſi temperatus nec acu- mine poſteriorum, nec fulmine utens ſuperiorum, uicinus amborũ, in neutro excellens, utriuſq; particeps, uel utrius potlus expers.
INTERMINA TV 8,ta, tum. infinitus. de N.iz a, Immẽſa&
interminata in omnes partes regionum magnitudo.
INTERMISSIO, onu. intercapedo. de N. 24 a, Deũ ſine ul⸗
la intermiſsione pulſari agitariq́; incurſione aromorũ. Ep. 101 b, Neq; alia fuir ulla cauſa intermiſsionis literarum, niſi
torũ uitam à prętore uel ipſo carnifice internuncio redimi. J. A. 243 b, Augures interpretes internũcijq́;, Iouis. de Di. 123 b. Hæ ſunt igitur aues internunciæ Iouis, quæ,&c.
INTERPEELATIO,nu. interuentus. Part. 232 b, Inter⸗
uentus alicuius aut interpellatio.& de Or. 162 a,& Qu. Fra-
313 a, de Pro. 72 b, Interpellatio mei familiaris, qua paulo an
tè interrupta eſt oratio mea.
INTERPELLATOR, onu. interuentor. At. 244 b, Sed in-
terpellatores illic minus moleſti. Offi. 63 b, Dictitat ſe hor- tulos emere uelle, ubi ſe oblectare ſine interpellarorib. ꝓoſe ſit. Ep. 92 a, In literis ſine interpellatore uerſor. ad Her.9 a, Dialectici alieni ſermonis moleſti interpellatores.
INTE RPEL.L O, s. interrumpo, impedimento ſum. At. 26
a, Hic ſum ubi me interpellat nemo. Tuſ. 5 b, Sed nihil in- terpellabo, continentem orationem audire malô. de Na. 72
b, Tum Balbus interpellare, Te, inquit, Cotta nolo. I. V. 233
a, In quo ut aliquid eſſet moræ, Multi interpellant. Epi. 172 a, Interpellent me, quo minus honératus ſim, dũ ne inter- pellenr, quo minus reſp. à me cõmòd? adminiſtrari poſsit. Atti. 229 b, Interpellantib.his inimi-tijs animus tuus mihi
INTERPONO, nu. interijcio, in medio colloco. de Or. 132
. *— er boc A eiumi qudd ubi eſſes, planè neſcicbam. Of.5 a, Ab actione Gepe fi magis patuit quãm domus. u. Fra. i2 b, Tu metuis ne me aes mttriccte A hen intermiſsio. de Am. 97 a, Vt nulla inrermiſsio fiat officij. de interpelles:primùm ſi in iſto eſſem, tu ſcis quid ſit interpel- Memicch Aunsun D. 137 b, Nunc propter intermiſsionem forenſis operæ lu- lare.& ibi. I u uerò ut nie& appelles,& interpelles,& oblo 2243 4Cann uns cubrationes derraxi,&c. quare& colloquare uelim. dé Or. 133 a, Odioſè interpellare rann en d Ku3 INTERMISSVS,, um. interiectus, derelictus. pro Mur. 132 aliquẽ.& de Pro. 77 b, Interpellari ab aliquo. Ep. 180 b, Cæ- mun peudaucan unvedos b, Dies intermiſſus, aut nox interpoſita ſæpe perturbat o- ſar nunquã interpellauit, quin quibus uellè,&c. uterer. Att. nau dnAn gr 9 chus mnia. de Diu. ↄ2 4, Itaq, ludis intermiſsis, inſtauratiui ſunt 18 a, Sed hæc tota res interpellata bello refrixerat. I. V. 90 b, 10442m 44 1dMan B cõſtituti. de Orat. 156 b, Verba ab uſu quotidian ſermonis Quod in priore actione interpellauit Hortenſius. Epiſt. 129 2 n Menrieche dute mubs iamdiu intermiſſa. Of. 37 b, Acriores morſus ſunt intermiſſę a,& 15 b, Vi nulla interpellante. maatun uuu libertatis quàm rerentæ. INTERP OI. O,„. renouo. Qu. Frar. 313 a, Appius uult, in- * n. 9 4 Lten INTERMITTO, s. interdum conquieſco, intermiſsionẽ quam, renouare honores eoſdem, quo minus togam præ- — eüe, uel intercapedinem facio.)((Retineo. Or. 200 a, In maximis textam quotannis interpolet. I. V. 10⁸ a, Tollendo quod eſ- ans Mec Iun 99 occupationibus nõnunquam intermirtis ſtudia doctrinæ. ſet, ſemper aliquid demendo, mutando, curando ne litura aib ns. Or Ep. 72 b, Intermittere conſuetudinem priſtinam. de Ar. 252 appareat, interpolando.
1 hus rn. ee a, Intermittere juriſdictionem. At. 152 a, Ne quem diem in- dr. 8110C TV ia. 4 termitterem, has dedi literas. Att. 128 b, Vt ne quis à me dies b, Sæpe etiã uerſus interponitur, uel ur eſt, uel paululũ im- r 4u u intermittatur, quin dem ad te literas. At. 1u12 a, Vt ab urbe diſ mutatus. ad Her. 19 b. Mediocres argumentationes interpo 7 2 al. hecne ceſsi, nullum intermiſi diem, quin,&c. At. 72 a, Nec tui men- ni& in medio collocari oportet. de In. 4 a, Digreſsio extra.
1 3. u 2 Acan nf. 99 hibuerunt, retinet tamen nauis motum& curſum ſuum in- Ora. 202 b, Interponere conciones. I. A. 261 a, Hæc interpo— ee a b“ 1 termiſſo impetu pulſuq́, remorum. de N. i2 a, Nullo pun- ſui P. C. ut me purgarem. de Am. 96 a, Quaſi enim ipſos in- achast M rn o temporis intermiſſo uerſari circum axem cœli,&c. cõt. troduxi loquentes, ne inquit& inquã, ſæpius interponere- eEe Antipe M Rul. 64 b, Vectigal quod amiſsis alijs remanet, intermiſsis tur. Or. zu0i a, Vt etiã mo dd niſi aurẽ interpoſuiſſem, concur- d1Mn— oadun Ma non conquieſcat. de Di. 96 a, Gallos gallinaceos fic aſsidus riſſent.I. V. 177 a, Cum hoc balam Decumani loquerentur, . Sed Sap canere cœpiſſe, ut nihil intermitterent. Epiſt. 155 b, Neq; ille tuumq; nomen in re tam turpi nefariaq interponerent. 2 n e dnau ay b intermittit affirmare ſe uéturum. Ep. 101 a, Wirabar quòd tu Her. 3 a, Maiores u oluerunt, cerris in rebus interponi quæ- eee 479 mihi literas mittere intermiſeras. Tuſ. 62 b. Cœlum ſuo tẽ- ſtiones. in V. 72 a, Nifl iſta tua potentia in hac cauſa inter- 4 94 mag, 1 ore non intermitrit niteſcere, de Or. 163 a, Continenti ſpi- poneretur. pro S. R.51 a, Curin retam ueteri noua hæc re- 44 4 1 4 E K 3 ritu.)(‚Intermiſſo ſpiritu. ſtipulatio interponiturt Qu. Fra. 3²5 a,& in V. 95 4,& Atti c, AX rena o, 46 à3 anaToA Aaa Bi — 3.* 4— 1 1 344 ä 8
tionem intermitti ſinimus. de Orat. ↄ7 b, Cum remiges in-
cauſam interponitur, aut criminationis cauſa, aut,&c.&

7³⁰⁹
1 N
26 8 a, De Aſcanione tu uerò quod terpono. pro Mi. 196 a, Clodius uoc nebat,&c.& in Ant. 162 a, Quid enim ciæ tuæ, quã nullæ leges poffunt coercer Sur interponis inuitiſsimis his, q uib.&c. Ep. 160 b, 161 a, Sapien tius facies, ſi te in iſtam pacificationem no interpones. pro S. R37 b.In rem aliquam fidem ſuam interponere.& de Cl. 172 a, Lufitani contra interpofitam fidem interfecti. Or. 219 a, Inter quas uarijs clauſulis interponit ſe rarò numeroſa comprehenſfio. de Diu. 139 a, Proprium eſt Academiæ, iudi- cium ſuum nullum interponere. Atti. 121 a, Hæc ſcripi ſeda- to animo, nullum meum udicium interponens, ſed exqui- rens tuũ. in V. 64 b, Pro aliquo inimicirias ſuſcipere, ad pe- riculum accedere, operam, ſtudium, laborem interponere. in A. 204 b,& 205 a, Quæ cum uiderem, nullam moram in- terponendam inſequendi M. Antonium putaui. Acad. 39 a, Quod cum audiſſemus, nullam moram interponẽdam pu- tauimus, quin uideremus hominem,&c. de Leg. 172 b, In iu reiurando dij immortales tum iudices, rum teſtes interpo- nuntur. de In. 72 2, Non oportuit antè ſupplicium quàm iu dicium interponere. ad Her. 10 a, Deinde interponetur ab accuſatore ſuſpicio ex coniecturis. Attic. 263 a, Si ea decreta Coſ. quæ de Cæſaris actis inrerpoſita ſunt, non ſeruantur, magnam perturbationem fore.& 6 ¾ b, Obnunciationibus per Scæuolam interpoſitis. I. V. 132 b, Qui ab Siculis ob de- creta interponenda pecuniam accepit.& 15/ b, Acerbioré le gem& duriora edicta interpoſuit.& 122 a, Iſte pœnis com-
romiſsisq́; interpoſitis H-S. C CCertorſit. At. 112 a, Poſtu ara hæc ab eo interpoſita ſunt, quo minus quod opus eſſet ad bellũ, à uobis pararetur. I. 4.201 b, Qui iſtum nondũ in- terpofita authoritate ueſtra ſuo coaſilio& iudicio ut ho- ſtem arcuit. Ep. 7 a, Offenſionem eſſe periculoſam propter
E ne
interdoſtram authoritatem religionem; uideo. I. P. 8o a, 1 8 7.. 5
em ſuſtinui. pro Syl. 185
Ego interpoſitam ſenatus autoritat a, Vos reiectione interpoſita repentini iudices cõſediſtis, I. P. 90 a, Lenrulus prouinciam, quam ſorte habebat, interpo
ſita religione depoſuit.
uoles facies, me nihil in- abat tribus, ſe interpo- interponerem auda- e?in V. 583 a, Cur te
INTERPOSITI O, nis. interiectio. Ep. 265 b, Vna omnino
interpoſitio difficilior eſt, de quadrimo Catione.& de Na. 43 b, Cum perſonarum certarum interpoſitione.
INTERPOSITV 8,a, um. intermiſſus, interiectus. pro Mu.
132 a, Dies intermiſſus aut nox interpoſita ſæpe perturbat omnia.& de Cl. 72 a, Paucis interpofitis diebus iterum Læ
lius dixit,&c. de Cl. 185 b, Multis inter noſtrum ruumò§; ini- tium dicendi interpoſitis oratoribus. I. A. 162 a, Literas ad ſe ab amico miſſas offenſione aliqua interpoſita in mediũ protulit. pro Cl. i8 b, Vehementes habeat& repentinos im- petus, ſpacio interpo ſito& cauſa cognita conſeneſcar.(u. de Per. 2 3 b, In hoc maximè uitioſa eſt ciuitas, quòd largi- tione interpo ſita uirtutis obliuiſci ſolet.
1NTERPOSITVS,tus. interie tus. de N. 4 b, Luna inter-
pofitu interiectuq; terræ deficit.
INTERPRES, ts. explanator, internuncius, coniector. de
Diu. 10 4¼ b, Ea quib ds bene percepta ſunt, hi non ſæpe fal- luntur, malè percepta maleq́; interpretata falſa ſunt, nõ re- rum uitio, ſed interpretum inſcitia. de Diu. n b, Quid au- tem uolunt ea ſignificantes, quæ ſine interpretibus nõ poſ- ſumus inrelligere. de Di. 104 a, Quia erant multa obſcura, multa ambigua, explanationes adhibitæ ſunt interpretũ. OfHl.z a, Sequimur igitur in hac quæſtione potiſsimũ Stoi- cos, non ut interpretes, ſed ut ſolemus, è fontibus eorũ, iu- dicio arbitriod; noſtro quantum quògq; modo uidebitur haufiemus. de Opt. 24 4 ¹, Nec conuerti, ut interpres, ſed ut orator ſententijs ijſdem& earum formis tanquam figu- ris. de Di. 87 b, Grammatici inrerpretes poetarum.& 38⅝ b, Interpres portentorum qui Galeotæ tũ in Sicilia nomina- bantur. de N. 9 b, Chryſippus Stoicorum uaferrimus inter- pres. I. A. 2 4½ b, Augures qui Io uis optimi maximi interpre- tes internuncij ꝗ; ſunt. pro Clu. 48 b, Legum interpretes iu
dices, de D. 121 a, Coniector quidam& interpres portento-
rum.& uz b, Tum auis illa uideri poſsit inrerpres& ſatel- les Iouis. de Diu. 127 b. Aſtrologi interpretes cœli. de Diui. 135 b, Si Pœni in ſenatu noſtro ſine interprete loquerentur. de Di. 132 a, Vt interpres egeat interprete. de N. 54 b, Senſus interpretes& nuncij rerum. de Leg. 162 a, Mentis interpres eſt oratio. de Inuen. 79 b, Interpres uoluntatis alicuius. Or. 211 b, Interpres auguriorum.& de Na. 66 b, Interpres Sibyl- læ.& Topicorum 221 a, Interpres iuris. in V. 166 a, A. Varius eſt in Sicilia interpres, quo iſte interprete non ad Græcam linguam, ſed ad furta& flagitia uti ſolebat. pro Cec. 295 a, Teſtamento fi recitatus hæres eſſet pupillus, is que iam an- nos uiginti haberer, uobis interpretibus amitteret hæredi- tatem. de Finibus 145 b, Ita quemadmodum in ſenatu ſem- per eſt aliquis, qui interpretem poſtulet, ſic iſti nobis cum
2 80 2 1 N 74 0 interprete audiendi ſunt. Epiſt. 104 b, Nullam artem literi 13 4
6
8 3 7—„* Ieris ſine interprete& doctore& ſine aliqua exereitatione. * 1—— 85 2 HA. 4
t. 27 b, Cæſarem quidem fallacibus interpr
1e Ar cipi pofle. At t
„1
tibus ac nücijs impulerunt in ſpem cõſulatus I. V. zu ap .. 5 ⸗. 1 5* 14. er amicos& interpretes agere aliquid. I. V. 71 a,& ol. 5 7 2,* 30 b, Qui
aut ſequeſtres aut interpretes corrumpendi iudicij ſolent eſſe. Ep. 153 b,& 150 b, Quo ego interprete nouiſsimè ad Le idum ſfum uſus. S 1NTERPRRTATIOnis. notatio, etymologia. Of.⸗ b Nimis callida, ſed malicioſa iuris interpretatio.& 4/20 lu. ris ciuilis cognitio& interpreratio.& cont. Rul. 67 a,Verbi uis& interpretatio. pro Cor. 62 b, In quo erat accuſatoris interpretatio indigna reſponſione, qui ita dicebat, Comi- ter eſſe communiter, quaſi uerò priſcum aliquod aut inſo. litum uerbum interpretaretur.& jbid. de interpretatione uerborũ. Part. 241 b, Verbi interpretatione ſe defendere,& ibi.& de Or. 100 b, Deprauatione uerbi urgeri. de Or. 87 a, Neq; ea interpretarione mea, aut ornatius explicari, aut pla nius exprimi poſſunt.& 10¹ b, Senectuti uerò ornãdæ quod honeſtius poteſt eſſe perfugiũ duàm iuris interpretatio'? de Or. 132 b, Interpretatio nominis habet acumen, ut Neptole mus. L. Nummius. de Opt. 144 b, Cauſa habens interpreta- tionem legum ſatis acutam. de Orat. 96 b,& no 2) Contro- uerſia, uel contentio ex ſcripti interpretatione. pPro Cor. 57 b, An cuius linguam populinon noſlet, interpretationè fœ- deris non renebat? de Di. 88 b, Somnia Antiphontis inter- pretatione explicata.& 89 b, Eius igitur ſomnij, quæ ſit à coniectoribus interpretatio facta uideamus. INTERPRETA TI O. exornatio rhetorica. ad Her. 3; a, Interpretatio eſt, quæ exponit id quod po ſitum eſt alio ues
4— 4—.— A8. 1„ 1 bo quod idem ualeat, hoc modo: Remp. radicitus euertiſti, “ 1. ciultatefHl fun A1I18 d eieciſti. INTERPRE T pP nternretations facio ex 4 E XEFHLEA ⁹◻ N., 74.111 terpretatio ne lacl 9, eXPOnd, In.
terpretatione explico, explano, explico, tem obſcuram ex- . 4. 2. 4. 4 4 9 plano, intelligo, no mè alicuius rei nõ adiungo,& eandè ta- licäã quod ex æternitate z 214. z:;].* uerũ ſit. Offl. 33 b, Nec quicqua aliud efl philoſophia, fi in- 1 8 1 1
terpretari uelis, quaàm ſtudium ſapientiæ. de Cl. 178 a, Inter- pretando explanare rem obſcuram. de Fi. 68 b, Animaduer- reigitur recténe hanc ſententiam interpreter. de Fin. 130 b, secundũ naturã uiuere, quod ita interpretamur, uiuere ex hominis natura undiq; perfecta,& nihil requiréte. de Fi. 8 b, Epiſtolam eius, quã modò totidem ferè uerbis interpre- tatus ſum. de Am. 99 a, Iam uirtutem ex co nſuetudine uitæ ſermonisq; noſtri interpretemur, nec metiamur ed, ut qui- dam indocti, uerborũ ma 2nificentia. de Leg. 158 b, Qulius interpretari populo& reſpondere ſoliti ſunt. de Leg. wib,
1
mé ſententiã tenco, auguror, ſi fatii di
—
In ipſo nomine legis interpretando ineſt uis& ſententia
iuſti,& iuris colendi. I. A. 223 a, In legibus interpretandis&
2 5 4 41
æduitate explicandis. de In. 75 a, Iu dicem legi parère, no in- 1— 3 5S*
198 B, Kectene interpreto r.
terpretari legem oportet. Lute—
1 3 2 4₰
. ralligo Cc. 4 2 I
ſententiam tuam:id eſt, recte ne intelligo,&c. At. 250 3, 1¹ . 8 48
. 1 2— c * 5„. 4 8* Kpoteram.& 4 a, Rogautut
epiſtolã interprerari ipſe uix; interpretaretur, quid eſſet quod ille ſcrib eret confilio meo ſe uti uelle. I. A. 19 ½ b, Sed uerecũdus augur ſine collegis de auſpicijs non interpretaretur. Pro R. P. 127 a, Conſilium ex neceſsitare, uoluntatem ex ui interp retari. de N. 24 b, Eue- merus, quem noſter& interpretatus& ſecutus eſt Ennius. ffI. 45 b, Panætius, quem multũ in his libris ſecutus ſum, non interpretatus. de Or. 97 b, Omnes bonarum artiũ ſcri⸗ ptores ac doctotes,& legendi,& peruolutandi,& interpre- tandi. de Pat. 14 4 a, Verborü uim interpretari.& 146 a, Li- cet etiam immutare, ut fati nomen non adiungas,& eandẽ tamen ſententiã teneas: hoc modo,&c. pro Cor. P2 b, Qua- ſi uerò priſcum aliquod aut inſolitum uerbum interpreta- tur. de Diu. 9⸗ a, Hetruria ſcientiſsimè interpretatur, qui quibuſq; oſtédatur portentis. de Di. 87 a, Quo rũ omnium interpretes ut grämatici p oetarũ, proxim? ad eorum quos interpretantur diuinationem uidentur accedere. de Di. 52 b, Exta pecudum, aut monſtra, aut fulgurum interpretan- tium.& d0 b, In monſtris interpretandis procurandisq;. L. Procuro. de Diu. ↄ9 a, Somnia, quæ magi Cyro interpreſatl ſunt. ex Dionyſij Perſici libris. de Diu. 91 b, Ex quo llud ſo- mniũ ita interpretatũ eſſe, ut,&c. cũ,&c. I. A.160 a, Hoc 8108 per deos immortales, quale ſit non interpretaminisde Inu. 77 b,& ad Her. 9 a,Interpretari uoluntatem alicuius ex all- quo facto uel euentu. de N. 75 b. B enè dicta mals interpré- tari.& ibid. Peruerſè philoſophorum diſputationsè inter- prerari. de Natu. 71 b, Veſtri hæe confirmant interpretando quorſum quicq; pertineat. Att. 41 b, Veremur neintterpee⸗ temur illud oppidum ab Italia non ſatis abeſſé. de Nat. it b, Hoc nonnulli ridiculè interp retantur, qui me idcirco pu tent bene audire uelle, ut ille malè audiat. Pro Planc. 270 a, Si uerò hoc quod accidit interpretan uelis. Pro lu g.
———

kened. 5 4. Lraas Nyu 4. A 1 Boma
nofac
er etpoann gmn un 43 deiee ak. 4 1
13. b 24 Arlen zome ecums äaine 1
3
aei 4, n dac am
prenda k.
mfo rrplaaaes trm odicarmn iehi
eur tredene Nanc ſcntinun me An aue Bucrt, Sodnan a hais astur un periacts Anlm
elan nas ai e4 tonienken
umn 4 44 4.Lmurmmgamn 3
im z0 er eerpetimas edam ee de en naguicenra blg
enar 0⁴2o rripoaderruiat wmins lper mnterotetanco ni & urs oklAm 1h riarr-
† 4
3 Ar.
tus üem .,“*“ 88 9 4 ek. reke* 8
meroe Pfe 1 tpen 22 errrrn ce Todn c Sek.I 41b. 8 ⁴ geraxicasaut 2 acoL. 4*
roe— emant
1 224
tafr. 0MeE
“ 1 — Suen aarin u
110 earaae hee. Rat T9 Ne ntetprerinite 3 enretaas anpüen enplana mi an 4
nc augrror ifnäddme 1.. Nas gnegrdachh
74141—
1 N
139 b, Quod atrociter in ſenarũ dixiſti, aut non dixiſſes, aut mitiorem in partem interprerarerelpro Cec. 30z a, Tu hoc idem(quod ego dico) interpretabére. de Aruſp. 252 a, Ver- ba quæ ex Hetruſeis libris in te conuerſa, ea interpretata di cuntur. At. 274 b, Itaq; id ſenatuſcõſultum pleriq; inrerpre- tantux etiã ad duos capriuos pertinere. At. 262 b, Sic uelim exiſtimes, me de tua liberalitate ita interpretaturũ, ut tuo ſummo beneficio me affectũ putem.& 9⁵ b, De Triario be- ne interpretaris uoluntatẽ meam. de Ar. 252 a, Hoc quod ſit nõ facilè interpretor. pro Do. 239 a, Quæ ſi tu interpretaris de noſtris ædibus ſcripta eſſe, nõ repugno. de Clar. 165 a, Si tanquã illi ipſi acerbitatis aliquid acciderit, dolemus ſum- mam eius felicitatem, nõ ſatis animo interpretamur. de Fi.
93 a,& Ac. 43 b,& ad Her. a, De ratione interpretandi. Itẽ:
in fraudem legis facere, uel fraudem legis fieri, eſt legem in- terpretari contra eius ſententiam.
INTERPVNCTILO, nw. interpunctum, interductus. pro
Mu. 129 b, Res enim ſunt paruæ propsè in fingulis literis atq;
interpunctionibus uerborum occupate. INTERPVNCTV M,t. interpunctio, diſtinctio. de Orat.
159 b, Clauſulas& interpuncta uerborum, animæ interclu- ſio& anguſtiæ ſpiritus attulerunt. 1
INTEREVNCTVS,a, um. de Or. 138 b, Narratio diſtincta
perſonis, interpuncta ſermonibus.& 159 a, Clauſulæ inter- punctæ in orationibus. Ora. 201 b, Diſtincta alios& inter- puncta interualla delectant.
INTERQVIESCO, eu. requieſcò. de Cl. 1z2 b, Cum pau-
lulum interquieuiſſem.
INTERREGNVM gni. tempus quo regnũ rege uacat, dũ
creatur nouus. Qu. Fr. 327 b, Ad interregnum comitia addu
cta, rumor dictatoris iniucundus bonis. At. 143 b, Nä per- magni eius intereſt, rem ad interregnum non uenire. Qu. F. 323 a, Res ſpectat ad interregnum. Att. 107 b,& 143 b, Aut ſi per Trib. pleb. non patiatur, tamen quieſcat rem adduci ad interregnum. Epi. 100 b, Quis enim tot interregnis iure cõ- fultum deſiderat?—
INTERRE NX.g. is qui demortui regis locũ tenet, donec al
ter creatur. creabatur etiã cũ nullus eſſet in urbe patricius magiſtratus. At. 151 a, Si Sulla potuit efficere ab interrege ut dictator diceretur,& magiſter equitum, cur hic non poſsit? cont. Rul. à8 a, L. Flaccus interrex legem de Sylla tulit, ut o- mnia quæcunq; ille feciſſet, rara eflent. pro Do. 221 a, Inter- rex, quẽ& ipſum parricium eſſe,& à patricio prodi neceſſe eſt. Ep. 100 b, Ego omnib. unde petitur, hoc cõſilij dederim, ur à fingulis interregibus binas aduocationes poſtulent.
INTERROGATIO, nu.. de Fat. 46 a, Rectè genus hoc in-
terrogationis ignauum atq; iners nominatum eſt.
INTERROGATIVNCVLAa. Par. 16 a, Cato minutis
interrogatiüculis quaſi punctis, quod propofſuit, efficit. de
Fi. 10⁷ b, Pungũt quaſi aculeis, interrogatiunculis anguſtis.
INTERRO G O, s. rogo, quæro, percunctor. Ora. 209 a, Vt
interrogando urgeat,& rurſus quaſi ad interrogata ſibi i- pſe reſpondeat. Qu. Frat. 30 a, Clodius interrogabat ſuos, quis plebeni fame necaret? reſpondebanrt, Pompeius. Tuſc. 160 a, Socrates puſionem quendam interrogat quædam
geometrica de dimenſione quadrati⸗ Part. 229 b; Sic ego te
uiciſsim eiſdem de rebus interrogabo. I. V. zu b, Quid enim
te de Hiſpanienſibus furtis interrogem de Orat. 129 a, Hic
mneus frater à Philippo interrogatus quid latraret, furem ſe uidere reſpondit.& pro Dom. z21 a, Te interrogante au- gures reſponderunt. I. C. 99 b, Interrogas me num in exi-
liumè non iubeo. Acad. 20 a, Si quis Deus te interroget,&c.
utinam quidem roget. Acad. 10 a, Qui ita interrogãt, ab his irridentur.& ibid, Interrogari ab aliquo. de Or. u18 b, Inter- rogari de aliquo. de Fin. 64 a, Socrates percuntando atque interrogando dicere ſolebat eorum opiniones, quibus cũ diſſerebat. de Leg. i85 a, Cum magiſtratus interrogaſsit: id. eſt, interrogauerit.
I1NTERRVMP O‚ pus. interpello, dirimo, deleo. de Pro. 72
INTERRVPTE interciſs, uel inci
1
a,Interpellario familiaris mei, qua paulo antè interrupta
2.. 4 1 N 51443 tu noſtro, nonnunquã poſtea interruptus& affliqqus ants Coſs. recreatus abs te totus eſt. pro Cęl. 50 a, Interruptis ac morientibus uocibus ſignificare aliquid. de Som. 129 a, Hos qui terram incolunt, interruptos ita eſſe, ut,&c. de Ora. 162, & 163 a, Continuatum.)((Interruptum. 4 INTERSCIND O, du. de Leg. 171 a, Et àtergo pontem in- terſcindi iuſsit. INTERSCRIB O, bis. At. 95, Nä quas multo antè tuas ac- ceperam literas; in quibus æexα interſcripſeras, quid eſſet mihi faciendum de relinquendo, eæ me pungebant. INTERSECOH. ad Her. 20 b, Vr eas res inſerere atq; in- terſecare uideamur in animis auditorum. INTERSEPTV 8, a, wn. intercluſus. pro Corn. 63 b, Ne in- terſeptum ſit his iter ad hoc ampliſsimum præmium ciuj- tatis.& Tuſ. 158 a, Forainina terrenis concretis q; corpori- . bus interſepta 8. INTERSPIRATI Oonis. reſpiratio. de Ora,. 159 a,& ibi. b, Aequalibus interſpirationibus utebantur.
INTERSV M, es. intercedo.)((Deſum. de Se. 78 a, Sepeinter-
fui querelis meorũ æqualium. At. 237 a, Tu plura audis,& interes conſilijs. de D. 140 b, Non placet Stoicis fingulis ie- corum fiſsis, aut auium cantibus intereſſe Deum. Ep. b,& At. 139 a, Melioris ciuis& uiri putabã, quouis ſupplicio affi ci, quàm illi crudelitati non ſolùm pręeſſe, uerùm eriam in- tereſſe. de In. 6* a, Ipſe Interfuit& præſens uidit. pro S§. R. 24. b. Roſcius ne in conuiuio quidẽ ullo ferè interfuit. Qu. Fr. 310 a, Huic conuiuio Quintus defuit. pro S. R.z6 b, Quibus in rebus intereſſe non poſſumus. pro Clu. õ2 a, Hic teſtamẽ- to faciendo interfuit.I. V. 75 a, Intereſſe in conſilijs aliquo- rum. de Inu. 54 a, Intereſſe in aliquo negocio. Ep. 219 a, Qua in re ego interfui. de Inu. 64 a, Ratio cinatio dicitur tum in- terfuiſſe, cum,&c.& 65 a, Cum eauſa quare peccauerit, non interceſſerit. ad Her. 3 b, Quibus in rebus alicuius firma au- toritas uidebitur interfuiſſe. I. C. ura, Tybris inter eos& pons intereſt. in Ant. 246 b, Si maria, montes, regionum ma gnitudines int ereſſent, odiſſes eum. de Senect. 90 a, Cuius inter primum& ſextum conſularũ ſex& quadraginta an- nmiinrerfuerurnn.
INTERTRIMENTVM, ti. detrimentum. I. V. ioz a, Cum ed ſine ullo intertrimento conuenerat. INTERVALLVM,I. ſpacium, diuiſio, diſcrimẽ. de Or. 141 b, Vtendum eſt locis multis, illuſtribus, explicatis, modicis interuallis. Epi. 6 a, Vt quoniã interuallo locorum& tem- porum diſiuncti ſumus, per literas tecum quàm ſæpiſsimès colloquar. de Fin. 84 b, Dolor ſi longus, leuis: dat enim in- terualla& relaxat. Acad. quæſt. 30 a, Satis eum longo in- teruallo ad ſuam uillam reduximus. IJ. V. 236 b, At cum in I= talia bellum tam propè à Sicilia, tamen in Sicilia non fuit, quid mirum: ne cum in Sicilia quidem fuit eodem interual lo; pars eius belli in Iraliam peruatſit. de N. 36 b, Neq; Mer- curius à ſole longius quàm unius ſigni interuallo diſcedit.
& ibidem: Lucifer nunquam à ſole duorum ſignorũ inter- uallo longius diſcedit. de Or. 100 b, In, Geometria lineams ta, formæ, interualla, magnitudines. de Vn. 199 a, Interuallũ ſeſquialterũ, ſeſquitertium, ſeſquio ctauum.& ibi. Duplũ& triplum interuallum. de Diu. 127 b, Reliqua uerò tria inter- ualla infinita& imméſa, à Sole ad Martis, inde ad Iouis, ab
eo ad Saturni ſtellam. de Vn. 202 a, Fore ut certis temporũ interuallis animal oriretur. de Nat. 7 a, Opinio eſt, natiuos eſſe deos longis interuallis orientes occidétes q́; ad Her. 20
a, Interualla uocis in loquendo. de Som. 129 a, Illi octo cur- ſus ſeptem efficiunt diſtinctos interuallis ſonos. Tuſ. 156 b, Interualla ſonorum. de Som. 128 a, Sonus intèruallis con- inunctus imparibus, ſed tamè pro rara portione diſtinctis. de Or. 160 a, Diſtinctio& æqualiũ& ſæpe uariorũ interual lorum percuſsio numerũ confcit.& ibi. Numerum in ca⸗ dentibus gutris, quòd interuallis diſtinguũtur, notare poſ- ſumus.& ibi. Quod metiri poſſumus interuallis æqualib. Or. z0 b, Diſtincta alios& interpuncta, interualla, moræ, reſpirationes q, delectant. Or. 214 b, Numerus interuallis,
7
eſt oratio mea. de N. 49 a, Contingere idem terræ neceſſen— cõpoſitio uocib. apparet.& ibi. Interuallorũ longorum&
ut omnibus eius partibus in medium urgentibus nihil in-
terrumpat, quo labefactari poſsit tanta contentio grauita- tis& ponderum. Epi. 64 a, Sed multa uarietate temporum interruptum officium cumulatè reddidi. Ep. 251 b, Amicitia
longis interuallis temporis interrupta. Epi. 1§67 b, Pontes q;
quos feceram interrupi.
petuò. de Or. 139 a, Interruptè narrare aliquid.
NTERRVPTVS,, um. intermifſus, infiſtens, claudicans, infractus, amp utatus.)((Vnus, par, idè, perpetuus, continẽès, cõtinuatus. de L. 157 b, Nec tam facilè interrupta contexo,
quam abſoluo inſtiruta. Ep. 14 a, Nõ offendes eundẽ bono- rũ ſenſum Lentule, què reliquiſti, qui confirmatus conſula-
ſim.)(Cõtinenter, per-
breuium uarieras.& 216 a, Pedes non fyllabis, ſed interual. lis metiendi.& ibi. Trochęus, qui temporibus& interual- lis eſt par iambo. cont. Rul. 83 b, Vide quantum interuallũ ſit interiectum inter maiorum noſtrorum conſilia,& iſto- rum dementiam. pro Rab. 93 a, Quantum interuallum in-
ter te atq; illum intetiectum putas? INTERVALLVM. pro tẽpore, ut tãto interuallo, lõgo in- teruallo. quo d Vergil. dixit, Longo pòſttẽpore: Cicero mul tis poſt annis, dein Iongo interuallo pôſt, ſemel uſurpauir, quod nimis ſæpe uſurpant noui. pro Mur. 127 b, Ego uerò täto interuallo clauſtra iſta nobilitatis refregi. contr. Rull. 65 b, Perficiam ut huius ordinis autoritas quæ apud maio- res noſtros fuit, eadem nũc longo interuallo reip. reſtituta uideatur.

8—
743 1 N ‚' ni
uideatur. Qu. Fr. 323 b, Dierũ iam amplius L. interua 0 ni hil à te literarũ. de Cl. 166 a, Quonià longo interuallo no dò primùm te paulò hilariorem uideo. Pro Cluen. 55 a, Sa- tis longo interuallo poèſt iterum aduocãtur. Pro Mu. 128 b, Vt cum longo interuallo ueneris, contendas,&c. IJ. 4. 194 a,
Hodierno die longo interua 210ng neee;.
At. 282 a, Venio nüc 100 ſanè interuallo ad quandam epi ſtolã, quæ,&c. At. 177 a,Longo enim interuallo u 80 mu⸗ tata eſſe omnia. cont. Rul. 66 a, Me perlôgo interuallo pro- à memoriæ temporumd; noſtrorũ primum hominem no uum conſulem feciſtis. Pro§. R. 20 a, Longo interuallo iudi cium inter ſicarios hoc primum cõmitritur. in V. 65 b, Con
ſuetudo longo inter eti.
interuallo ueterem cõſuetudinẽ reruli.& At. a, Et nos lon- o interuallo uiſeris. Epi. 104 a, Tu ſi interuallum longius
fuerit mearum literarũ, ne mireris⸗in Ver. 265 b, Verſabatur
in Sicilia longo interua o-ro Clu.
animis ueſtris longo interuallo recordari illius uitam uo-
lueritis. de Cl. 32 a, Cum res priuatæ longo interuallo iudi
cijs repetentur. Pro Flac. 161 a, Longo interuallo Romã ue-
nis. pro Arch. 186 b, Interim ſatis longo interuallo uenit He
racleam. pro Flac. 156 aInterim neq; ita longo interuallo il le uenit. de Pro. 75 a, An laurea illa amittet longo interual- lo uiriditatem? Ep. 251 b, Amicitià longis interuallis tempo ris interrupta. Offi. 7 a, Illa duæ quaſi longo interuallo in- teriecto uidemus. Aca. 148 a, Studia quæ longo interuallo intermifſa reuocaui:iid eſt, diu intermiſſa. Ep. 251 a, Primùm ut te tanto interuallo uiderem.
EX INTERVALL O. de In. 5i b, Confeſtim ſequi.)(.Ex interuallo ſequi aliquem. de In. 66 a, Cõfeſtim.)(Ex inter-
uallo. At. 66 a, Et ille latinus ar/iniονα ex interuallo regu-
Kandus. Or. 219 a, Interuallo dicere:id eſt, ex interuallo, uel,
cũ interpoſitione& diſtinctione. ad Her. 2 a, b, Crebris in- teruallis& diuiſionibus oportebit uti.
INTERVENIO, nu. de improuiſo uenio. de Na. 5 b, Vr hic qui interuenit, ne ignoret quæ res agatur. Topic. 227 a, Vt ſi
interuentũ eſt cũ ageretur aliquid. de Or. uo a, bis, Vereor
ramẽ ne moleſti uobis interuenerimus. At. 242 b,& ad Her. 4A a, Quam orationem cum ingreſſus eſſem, Caſsius inter- uenit. At. 231 a, Magni inrereſt Ciceronis, me interuenire di- ſcenti. At. 299 b, Statiuis interuenit nonnullorum querelis, quæ apud me de illo ipſo habebantur. ad Her. 4 a, Vlyſſes interuenit, occiſum cônſpicatur. I. A. 169 a, Sed citè Curio interuenit, qui te à meretricio quæſtu ab duxit. in Ant. 179 a, uid eundẽ in ſeptemuiratu non'ne deſtituiſti? interuenit enim. de Pro. 70 b, Nifi C. Virgilius interu eniflet. pro Cl. 27 a, Cum multi boni uiri ex occulto interueniſſent. Tuſc. 199 a, Dolore non interueniente, aut ſi interüeniret,&c. Epi. 98 a, Caſus uiro mirificus quidam interuenit, quaſi teſtis opi- nionis meæ. de Fin. 61 b,& Tuſ. 233 b, Epicurus exiguam di- cit fortunam interuenire ſapienti.
INTERVENTO R, ru. de Fat. 1¼0 a, Quo dam liberiore uàm ſolebam,& magis uacuo ab interuentoribus die.
INTERVENTVS;tus. inopinatus aduentus. I. C. u2 a, Tũ interuentu Pontini pugna fedatur.& de N. 23 a, Suppedita- tio bonorum nullo malorum interuentu. At.§5 a, Quod ue
reor ne tardius interuentuVarronis noſtri facias. Par. 232 b, Interuentus alicuius aut interpellatio. At. 258 a, Caleni in- teruentum& Caluenæ cauebis.
INTERVERTOheu. præripio, intercipio. J. A. 175 b, IIle in- duxit, ut peteret promiſſum& receptum interuerrit, ad ſeq; tran ſtulit. I. V. 215 b, Qui ſi intellexerint interuerſo rega- li hoc dono, grauirter uos tuliſſe,&c. Irem: Is intellexit poſſe ſe interuerſa ædilitate Piſone conſule prætorem re- nunciari.
INTERVIS O, ſs. inuiſO. Ep. 95 b, Quodò; minus nos inter- uiſis, hoc fero animò æquiore. Qu. B. 319 a, Vrbanam expoli tionem urger ille quidem, ſed etiam ipſe crebrò interuiſo.
INTESTAT Oaduer. inteſtatus, nullo facto teſtamento. de Or. i00 a, Paterfamiliâs inteſtatò mortuus eſt.& de In. 81 a,& ad Her. 4 b,& I. V. 99 b.& de Or. 99 b.
INTESTATV§,a, um. inteſtatò. pro Cl. 53 a, Haud hęres eſt Cluentius, inteſtatũ dico eſſe mortuum in Ver. act. 4, Atq; ita propinqua, ut ea etiam ſi inteſtata eſſet mortua, Epicra- tem Bidinorum legibus hæredem eſſe oporteret.
INTESTINV M ni. lia, uiſcera. de Nat. 54 b, Reliquiæ ci-
bi depelluntur tum aſtringentibus ſe inteſtinis, tum rela- xantibus.& ibi, Quædam Amedio inteſtino uſq; ad portas iecoris ductæ ac directæ uiæ. Ep. 107 a, Cum grauiter ex in- teſtinis laborarem.
INTE 8TI NV. 8,4, um. intimus, domeſticus. At. 228 b, Ingra- ueſcit enim indies inteſtinum malum. in Ver. 84 a, Occultũ, inteſtinum ac domeſticum malum.& in Catil. no b, Bellũ inteſtinum ac domeſticum. contra Rull, Incluſum malum
IN 5 1 inteſtinum ac domeſticum eſt. Acad. 3 a, Vt fi qui exa doſ rent, uel ipſi per ſe motu mentis aliquo, uel obiecta Hetſe bili re extrinſecus.& ibidem, Tremor inteſtinus.)(. Tior oblatus, Ep. 179 a,Inteſtinum urbis malum. Epi. 49 b 5 ſtinus dolor. Item: Quid eſt quòd tãtopere te commouear
tuus dolor inteſtinus?
Ilo ad ſpẽ libertatis exarſimus. 3 P INTEX O, xs. contexo, interpono, implico. Par. 230 a, Càm
parua magnis, ſimplicia cõiunctis, obſcura dilucidis inte ximus, At. 207 b, Scis me antea orationis, aut aliquid id ge- nus ſolitum ſcribere, ut Varronẽ nun quã poſſem intexere Or. u b, Aliquid in cauſa prudenter intexere. Atti. 2u a Te Aεαμαμννασνα intexui. de Na. 54 a, Venæ crebræ multæq; tota
corpore intextæ.
Ilo repetita& relata.& 79 a, Longo 66 1 2. 1 INTEXTV 5, 3, um. contextus. ad Her. 38 b, Veſtis coloribus
uarijs intexta.
INTIM E’. enixè, ex animo. Qu. Fr. 360 a, Aliquem alicui ab
aliquo intimée commendari.
Ilo alter Phalaris. pro Clu. 32 a, 8i cũ... INTIMV S,,um. domeſticus, familiaris.)(. Externus, alie-
nus. I. V. 223 a, In eo facrario intimo fuit ſignum Cereris.& de In. 65 a, Animi quidam intimus ſenſus.& pro Syll.*ν9 b Intima cogitatio.& At. 82 a,72 a, Sed angor intimis ſeun. bus. Tuſ. 186 a, Intimus ſermo. in Verrem 69 b, Ad intima i- ſtorum conſilia peruenimus. de Natur. z9 b, Itaq; in ea dea quæ eſt rerum cuſtos intimarum, o mnis precatio g ſacriſi- catio extrema eſt.de Ora. 93 a, Penitùs in eam ipſam diſpu- tationem non penè intimam peru eniſtis. Or. i14 b, Quæ di- ſputatio non eſt huius inſtituti ſermonis, ſed artis intimæ. Ac, 40 a, Multa admiſcui ex intima philoſophia.& de Leg. 159 a, Sed penitus ex intima philoſophia haurienda iuris di ſciplina eſt. Epiſt. 217 a, Itaquẽ abdidit ſe in inrimam Mace- doniam. pro Cæl. 50 b, Nam ſi eſſent in ueſtibulo, non late- rent: ſin ſe in intimum conijcere nellent, non ſatis cõmodè Gcc. in Ant. 169 b, Antonius intimus erat Clodio.& in Catil. 106 a,Intimus alicuius. Att. 63 b, Itaq; in intimis eſt meis, cũ antea notus non fuiſſet. Ep. 31 a, L. Valerius eſt ex meis do- meſticis atq, intimiis familiaribus. Quin, Fr. 503 a, Intimus, proximus, tamiliariſsimus quiſq; ſibi pertimuit. pro§. R. 37 b, Tecti ad alienos eſſe pofſumus, intimi multo apertio- ra uideant neceſſe eſt.
INTOLERABILI S. intolerãdus, non ferédus. I. A.185a,
Intolerabile eſt ſeruire impuro.& Qu. F. 305 b,& Ep. 185 a, de N. 51 b, Inrolerabilis fœditas odoris. Tuſ. 217 a, Cui nib intolerabile ad demittèdum animum uideri poteſt. Att. 5,& de Or. 159 a, Mihi omnia ſunt intolerabilia ad dolorè. de Ami. i00 b, Admodum intolerabilis iniuria. Ep. 35 aln- tolerabilia tributa exegi. Tuſ. 22 8 b,& de Or. 2u8 b, Intolera bilis dolor.& ¹99 a, Intolerabile uirium. Item: Intolerabile uerbum. At. 260 a, Intolerabilis Antonius.
1 1 . 73
9 1 rO
INTOLERAND VS, a, um. I. V. 218 a, Res indigna& intole
tanda uidebatur omnibus.& 259 b,& pro 8. R. 24 a, contra Rul. 63 b, Nunc pro ſpicite omnium rerum infinitã atq; in- tolerandam licentiam. pro Fon. 283 a, Hęc immanis atq; in- toleran da barbaria. in Vat. 33 a,Intolerandus tyrannus, INTOLERANTE R. inſolérer. I. V. 35 a, Tu de tuis diui- rijs intolerantiſsimè gloriaris.& de Or. 128 a,Intolerantius ſe iactare. Tuſ. 179 b. Intoleranter dolere. INTOLERANTI A, tia. inſolentia. cont. Rul. 72 b, Perſpi- cite hanc poteſtatem, non priuatorum inſaniam, ſed intole rantiam regis eſſe dicetis. pro Clu. 48 b, Quis eum cum ill⸗ ſuperbia atq; intolerantia ferre potuifſet? 1NTO NO;, as. fono, tono. pro Mu. 143 b, Iam enim heſterna concione intonuit uox pernicioſa deſignati Trib. de D. 102 a, Partibus intonuit cœli pater ipſe ſiniſtris. 1NTONSVS, a, um.)(Tonſus. 204 a, Scindens dolore identi dem intonſam comam.& ¹96 a, Accij. INTORQVE O, ques. torqueo. de Or. do mentũ intorquens. de Ar. 245 a,Si quod in met torſerit, ſtatim,&c. At. 140, Sed uereor ne Pompeio qui neris impo nam,&⁴⁴‿ ⁵ε yopycilo lapala Aesvoio xinups intor- queat. Tuſ. 126 a, Alternis enim uerſibus intorquentur m- ter fratres grauiſsimæ contumeliæ. IN TOTVM. er toto. de Ar. 255 b, Quæſturãd, illam raaxt- mè fœcundã, in totũ ad ſe ita redegit, ut improbiſsimè frau daret populum.. INTKRA. inter, in interiore parte. Attic. 127 b, Qui regionibus excluſſi intra præ ſidia atq; intra arma aliena uenifſent. pro Seſt. 16 a, Antiochus intra montem Taurum regnare eſt.& pro Deiot. 150 b, Deiotarus Tauro tenus regnare u- ſus eſt. I. V.* Locus intra Oceanum jam nullus eſt quo,&c. pro Pom. 10 b, Nulla intra Oceani oſtium nauis eſt. 2O. 122 a, Noſſe regiones intra quas uenere,& perueſti gesqae quæris. pro Cec. 289 a, Ingredientes intra finem elus lois quem,&c. Atric. 43 b, Quod facile fuiſſet, niſi int 4
133 b Teſtius in gicẽ-
33 b;
elum in⸗ id 0*
iuſlus
ra parl Brut, 289, ta
ini r. meos de mea pernieie conſilia inirentu neun⸗
———

m i Rr 5 n. A& n aar 8 dn Jaln. Tna A8
414 Muira dn
4al pensena a mem loſazu
icu e— 1
745 IN tantũ inſideat intra muros mali. ad Her. 24 b, Ipſe intra car ceré ſtet. I. V. 73 a, Omnia cõmemorabuntur, quæ intra decẽ annos, poſteaquã iudicia ad ſenatũ translata ſunt, in rebus iudicädis nefariè& flagitioſe facta ſunt. Ep. 49 a, Sed quo- niam Cæſar fortaſſe arbitraretur, me hanc rem non putare, fi perpetuò tacerem, modicè hoc faciã, aut etiam intra mo- dũ, ut,&c. Bp. 143 a, Deinde ne amicis nihil tribuamus, epu lamur unà non modò non cõtra legem, ſi ulla nunc lex eſt, ſed etiam intra legem,& quidem aliquanto. 4 INTRACTATV S,, um. indomirus. de Am. 109 a, Qui n6 eo quo conſueuit, libentius utatur, quàm intractato& no- uuo? de equis loquitur. INTRICO R., arw.)(Extrico. de Fat. teſte Gellio 92. INTRO, a.. introeo, ineo, ingredior, accedo in ædes. Ac.z0 b, Nulla acies humani ingenij tanta eſt, ut penetrare in cœlũ, terrã intrare poſsit. Tuſ. 16 b, Niſi animus antequã corpus intraſſer, in rerũ cognitione uiguiſſet.& de N. 28 a, Cũ Grac chus pomerium intraſſet. pro R. P. i26 a, Rabirius regnũ in- trauit. I. A. ⁷7 5½ a, Tu illã domũ ingredi auſus esètu illud limẽ intrare? pro Cec. 289 a, Qui illum olearum ordinẽ intraſ- ſet. pro Dom. 214 a, Intrare in Capirolium nõ debuiſti. Qu. PEr. 292 b, Qui in tuam familiaritatem penitùs intrarit.& de Fi. 135 a, Intrandum eſt igitur in rerum naturam,&c. de Or. 118 b, Tum definitio in mentem iudicis intrare non poteſt. de Or. 162 a, Si hæc, quæ patefecit oratione ſua Craſſus, in- trare uolueriris.. INTRODVCO, cis. induco, facio. Tuſ. 230 a, Socrates phi- loſophiam deuocauit&cœlo,& in urbibus collocauit,& in
1 N 746
INTRO VO CO, u. accerſo, aduoco. I. V. 89 b, Cur filiã tuã
non introuocari iubes?
INTRVD O, du. pro Cec. 287 b, Atq; etiam ſe ipſe inferebat
& intrudebat.
INTVEOR, rt. uideo, tueor, contueor, contemplor, aſpi-
cio. de Di. 85 b, Rectores nauium profectione læti, piſciũ la- ſciuiam intuebãtur, nec tuendi ſarietas capere poterat. An- teq. 196 b, Non ſolùm cunctam intueri, ſed etiam tueri po- teſtis ciuitatem. pro Pomp. u b, Pompeium omnes ſicur ali quem de cœlo lapſum intuentur.& Aca. 16 b, Me omnes in- tueri. i. intuebantur. de Som. 129 a, Intueri ſolem nequimus aduerſum. Tuſcu. 183 b, Qui cum acrirer oculis deficientem ſolem intuerentur, ut aſpectum omnino amitterent, ſic mẽ- tis acies ſe ipſam intuens nonnunquã hebeſcit, ob eãq́; cau- ſam contemplandi diligentiã amittimus.& Ep. 73 a, Intue- ri aliquid oculis, aut animo cõplecti. contra Rul. 81 a, Intẽ- tis oculis omnes reip. partes intueri. de Or. 17 a, Tora men te aliquem atq; omni animo contueri. Tuſc. 33 9 b, Ex quo omnibus bene ueritaté intuentibus, uideri neceſſe eſt miſe- rum. de Fi. 6° b, Intueri aliquid acri& attento animo. I. V. 265 a, Frequentia quæ nũc animo te iniquiſs imò infeſtiſsi- moq; intuetur. de Pr. 73 a, Intueri aliquem coràm. de Orat. 100 a, Intueri huc atq, illuc. I. C. 113 a, Ille rerräã intuebatur. At. 281 a, Intuere me ipſum, qui,&c. pro Pl. 2 80 b, Hos ego tum animo intuebar. pro Dom. 222 b, Intuemini pauliſper animis iuuentutem. pro Pl. 259 a, Intueri& contemplari a- licquem. de Am. 100 a, Amicũ qui intuetur, tanquãâ aliquod exemplar intuetur ſui. Or. 197 b, Aliquid intuer:, in eo d, de-
s e Pgad ar akagas adänt 9, CAumſcimag nhn Aennamn 2Daiſcere uclegann 8 14) 5, Letaann utimusexi aumas anum Arr.. aum 2— 29 6A 20 a kauier. Ep 3Lums s e meum tanlanda uk — tan hartiuna. dus n Tin Alamon l oda ddant acstia c. LIAAAILIKalerlüm mai Merabale e feruet mparn. K&IAMN K SA hr AMcradhs frccu darn lir dtminidun En r- 41 Or. 4 Mh omaia lunt naler. 5 L 9 5. Lämodan ntolerdisnn rabha tndara ctG. Tud Aans
fixum eſſe. Tuſ. 229 b, Qui rerũ naturam ſtudioſè intueren- tur. i, contemplarentur. pro Mil. 109 b, Ora omnium atque oculos inruemur. Ep. 14 a, Qui ſplendorem& ſpeciem hu- ius uitæ intuentur. Tuſc. 181 a, Intueri in aliquam rem.& de Vn. 201 a, Intueri in ſpeciem rerũ. de Cl. 19 6 a, Sed in te intu- ens Brute doleo, cuius,&c. de Ora. 85 b, Ac mihi quidem in 4 ſummos homines intutti, quærendũ uiſum eſt, quid ſit,&c. Tuſ. 2 40 a, Delecti pueri ad nurũ illius intuentes diligèter miniſtrabant. de Or. 154 a, Dũmodo illa ad hanc ciuilè ſci- entiã, quò pertinent,& quã intuentur, transferamus. de Or. 96 b, Cömonere aliquẽ, quò quidq; referat,& quò intuens. ab eo quodcunq; ſibi propoſuerit, minus aberret. Or. 199 a, Orartores uoluntatem eorum qui audiunt, intueri debent. I. A. 238 b, Non tam ueteranos intuendos uobis arbitror, quàm quid tyrones milires ſentiant. IN TVS.)(.Foris. de Fi. 58 a, pro Mur. 143 a, Intus, intus eſt e- quus Troianus. I. C. 106 b, Intus incluſum periculum eſt. de Vn. z01a, Deus omnia animalia intus in mundo incluſit. de
domos etiam introduxit. Qu. Fr. 322 b, Gabinius à conſule rertentus eſt, intro ducti publicani. de Diui. 87 b, Qui in ſe- natum intro ducti negauerunt. pro Clu. 25 b, Qui fimulatq; intro ductus eſt, prima porione mulierem ſuſtuſit. I. A. 234. b, L. Cæſar comitia& ambitionem intro duxit in ſenatum. Ante q. ¹96 a, Quæ omnia ſunt pernicioſa, quòd in rempub. ſunt intro ducta. in Sal. 272 a, Iuſtius huic quàm mihi ſuccẽ- ſere debetis, qui initiũ introduxit. de Fa. 145 a, Epicurus in- troduxit declinationem atomorum.& 14 4 a, Qui intro du cunt fatum. de N. 6 a, Plato, qui natum mundum introdu- xit. Of. 54 b, Panærius non uidetur huiuſmodi deliberatio- nem introducere debuiſſe, in qua,&c. Of. 76 a, Epicurei pru dentiã introducunt ſcientiã ſuppeditantem uoluptates. I. V. 19 1a, Ex huiuſmodi principio conſuetudo æſtimationis intro ducta eſt. Ep. 26 4 a, Introducere aliquã conſuetudi- nem. Parr. 233 b, Intro ducta rei ſimilitudo. Aca. 33 a,& de Fi. 5 b. Intro ducebat enim Carneades, ſummũ bonũ eſſe,&c. pro Cæl. 4 4 b, Iam ipſe tecum nulla introducta perſona lo
44010f. A 3 Moleradüc erun.
un. A 4
ANOVAAAIKalb
dnr omaidas. KdAn
141 b Nune ↄtoipicitt omaiun EIE
4 12* “
1*
aars. Tal —“ rlN—
1
363 4 Meolerabihs Wmomn.
um pro Fen thtn Nn Halmenn LIIANTI X niofäteL5
.
quar. de Amic. 96 a, Quaſi enim ipſos introduxi loquentes. At. 261 a, Poſſumus etiam ut ſponſores appellentur, procu- ratorem introducere.
INTRODVOCTIO, nt.. At. n b. Jam uerò 6 dij boni rẽ per-
ditam, etiam noctes certarum mulierum, atq; adoleſcentu-
lorum nobilium introductiones, nonnullis iudicibus pro mercedis cumulo fuerunt. INTRO EO, s. intro, in aliquèẽ locum adeo. Atti. 105 b, Scri- bis Pomptinum in urbẽ introiſſe.& de Or. 100 a, Mancinus in ſenatum introire non dubitauit. At. 258 a, In domum ali- cuius introire. I. P. 9r b, Quaſi uerò ad rem pertineat qua tu porta introieris, modò ne triumphali. Epi. 259 b, Simul no biſcum in oppidum introiuit Terentia. de Am. 9 8 b, Quem
fuit æquius, ut prius introieram in uitam, ſic prius exire de
uita. I. A. 173 b, An tu illa ueſtibula cum aſpexiſti, domũ tuã te introire putas? INTROFERO, Fer. importo. in Ver. 242 b, Noctu introfer-
ri ſolitus eſt ad mulierem.& 259 b, pro Flacc. In oppidum
introferetur. 3
INTROITVS‚ rus. ingreſsio, ingreſſus. pro Ce. 288 b, At iſte
ad oëẽs introitus, qud adiri poterat in eum fundũ, armatos homines opponit. pro Do. 228 a, Aduentus meus& introi- tus in urbẽ qui fuit I. A. 231 a, Qui introitus in Smyrnam? pro Cec. 292 b, Nô ſolùm introitu, ſed omnino aditu pro- hiberi. de Na. 55 a, Aures duros& quafi Corneolos introi- tus habẽét. I. V. 23 0 a, Signum quod eſt ad intro itum ponti. & 252 a, Propter introitum atq; oſtium portus. pro Cæl. 38 a, Hic introitus defenfionis. Atri. 16 b, Primus introitus fuit in cauſam fabulæ Clodianæ. INTROMITT O’; tz. admitto. pro Syl. 177 a, Vt intromiſſus me in meo lecto trucidaret. Epiſt. 15 a, Si quando illa dicet, Phædriam intromittamus comeſſatum: tu,&c. INTROSPICIO, cuz. inſpicio. de Aruſ. 251 a, Ne quis intro- ſpicere poſsit tuam domum. pro Syl. i8i b, Perſpicite etiam atq; etiam, introſpicite omnium mentes. de Fin. 89 a, Tute introſpice in mentem tuam. pro Font. 293 a, Age uerò nunc-
rus canit. INVAD O, dus inuaſi. impetum facio, inuolo, irruo, irrumpo,
Se. 79 b, Nec uerò ille in luce modò& oculis ciuium, ſed in- tus domiq;, præſtantior. pro Dei. 149 b, Vbi id quod intus eſt at q; noſtrũ impunè euolare poteſt. de Ora. 13 4 b, Naſica ſenſit illum intus eſſe. de Finib. 93 b, Quæ ſunt intus in do- mo. pro Syll. 170 a, Ille relictus intus, expectatus foris. con- tra Rullum d a, Atq; hoc carmen ille non uobis, ſed ſibi in-
peto, uim facio. Tuſc. 175 b, Si quis uniuerſam philoſophiã uelit uituperare, ſecundo id populo facere poſsit: uel ſi ea, quæ nos maximè ſequimur, conetur inuadere, magna ha- bere poſsit auxilia reliquorum philoſophorũ diſciplinis. I. A. 153 b, Fugitiuus ille, qui in C. Marij nomen inuaſerat. in Sal. 273 b, Qui iſta inuſitata rabie petulanter in uxorẽ meã inuaſiſti. Offic. 16 a, In quo me ab inuidis inuadi ſolere au-
dio. I. A. 23 a, In Galliam Antonius inuaſit, in Aſiam Dola-
bella, alienam uterq; prouinciam.. F. 322 b, Imperator no ctu urbem hoſtium inuaſit. I. V. 86 b, Inuadere in urbes ho- ſtium cum exercitu ui. pro S. R.19 b, Inuadere in pecunias al terius nullo iure.& 20 b, In fortunas alrerius inuadere.& pro S. R. 22 a, Iſte in prædam huius inuadir. J. A. 168 a, In mul tas præterea pecunias alieniſsimorum hominum inuafit. pro Cec. 289 b, In aliquem aduenientem cum ferro inuade- re. I. A. 175 a, Cum mulier fleret uberius, is caput aperuit, in collum inuafit. de Di. 123 b, Auis fame enecta in offam pul- tis inuadit. Tuſ. 219 b, An L. Brutus,&c. effrenatius in Arun- tem inuaſerit. de N. z3 b, Ignis quocunq; inuaſit, cuncta di.- ſturbat& diſsipat. Offl. 49 a, Modò enim hoc malum in hãc urbem inuaſit. Tuſc. 175 b, Si quis ea, quæ nos maximè ſfe- quimur, conetur inuadere. Offi. 58 b, Panætius negat, ullam peſtem maiorem in uitam hominum inua fiſſe, quam eorũ
opinionem, qui iſta dixerunt. Epiſt. 260 b, Mirus furor inua
ſit improbos. Epiſtol. n a, Non potui magis in arcem illius cauſæ inuadere. pro Seſt. Neq; quenquam offendet oratio mea, niſi qui ſe ita obtulerit, ut in eum non inuaiiſſe, ſed in- curriſſe uideamur.
inferre oculos in curiam, introſpicite penirùs in omnes rei- INVALESCO, ſcis. nouas uires ſumo, confirmatior fio. pro
publicæ partes. de D. 130 a, Cauſas omnium intro ſpicere.
confirman-
Muren, Qui rex fibi aliquot annis ſumptis ad 4 8 1 as

— das rationes& copias belli,tanrum ipſe opibus conatudue inualuit,&c.
1INVALETVD O, nu. ualetudo, infirma ualetudo. At. 100 a, Inualetudo tua ualde me conturbat.& 104 a, Inualetudine tua moueor.—.
INVECTIO, enis.)(Exportatio. Of. 35 a, Earum rerũ quib. abundaremus exportatio,& earũ quibus egeremus inue- io. de In. 32 b, Clementia, per quam animi temerè in odiũ alicuius inuectionis concitati, co mitate retinentur.
IMVEHO, bu. importo. Offic. 49 a, Paulus tantum pecuniæ in ærarium inuexit, ut, S&c. I. V. 230 a, Cùm multa ex illo ma ri bella emerſerint,& multa in pontum inuecta ſint.& pro Mur. 31, Cum bellum inuectũ totam in Aſiã eſſet. pro Mur. 114 b, In portum ex alto inuehi.)(Portu foluere. de Fi. 4 a, Rex Perfes eodem flumine inu ctus. de Pro. 76 a, Si in Capi tolium inuchi uictor geſtiret. de SOm. 127 a, Cum eris curru Capitoliũ inuectus, offendes rempublicam,&c. Tuſ. 196 a Mala quæ tibi caſus inuexerat.& de In. 42 a, Incõmoda in- uecta per aliquem. Tuſ. ꝛ217 a, Vt quemcunq; caſum fortuna inuexerit, hunc aptè& quietè ferat. Tuſ. 179 a, Nec mihi Eu ryſtheus tantum inuexit mali. de Na. 17 a, Triton natantib. inuehens belluis adiunctis humano corpori.
INVEHO R ris. inſector, inſulto, inuado.Att. 34. a, Diphilus in Pompeium petulanter inuectus eſt. de Na. 58 b, Carnea- des libenter in Stoicos inuehebatur. pro Seſt. 5 b„Aſperè in aliquem inuchi. de Orat. 137 a, Acerbè& contumelioſè in- uehi in aliquem,& prauiter. 143 a, Pro Flac. 154 a, Nunc ue- rò non inſultabo uehementius, nec uolitabo in hoc inſolẽ- tius, neque in iſtum nugatoré inuehar, neg; in iſto teſtimo- nio commouebor. de Nat. 79 a, Vehementius inuehi in ali- quem. de Ora. 87 a, Cum uehementius inueheretur in cau- ſam principum conſul Philippus. de Am. 107 a, Acerbius in aliquem inuchi, inſectarid; uehementius. I. A.242 a, In totã deniq; M. Antonij domum ſum ſemper inuectus. Epi. 96 a, Me in quem inueheretur, delegerat. Epi. 183 b, Piſo qui in eũ primus inuectus eſt. Tuſ. 204 a, Aeſchines in Demoſthenẽ inuehitur, quod,&c. de Orato. 136 b. Inuehi& maledicere. in Ant. 174 b, De quo Cæſar in ſenatu apertè in te inuehens queſtus eſt.
1NVENI O, nis. reperio, deprehendo, perueſtigo, nanciſcor, conuenio. Att. 76 b, Euerſam in perpetuum prouinciã nos znueniſſe ſcito. de Ora. 123 a, Quomodo uerum inueniatur, aut quomo do iudicetur. de Orato. 85 b, Cum boni perdiu nulli, uix autem ſingulis æratibus ſinguli tolerabiles orato res inuenirentur. pro S. R. 25 a, Ille quomodo crimen com- mentitium confirmaret, non inueniebat: ego res tam leues qua ratione infirmem, reperire non poſſum. de Orat. 124 b, Nequaquam ſatis eſt reperire quid dicas, niſi id inuentum tractare poſsis. de Cla. 167 b, Nihil acutè inueniri potuit. J. C. u 4 b, Hac in rempublicam coniuratio manifeſtè inuen- ra atq; deprehenſa eſt. pro Do. 223 a, Multa diuinitùs à ma- joribus noſtris inuenta atq; inſtituta ſunt. J. A. 176 b, Tu er- go unus ſceleratè inuentus es, qui,& c. Epi. 65½ b, Scis meam fortunam neſcio quomo do facilè obtrectatores inuenire. ad Her. z5 b, Dũ eam uitaſtis uituperationem, quæ,&c. eam inueniſfis, us timidi putaremini.de Fi. 55 b, Torquatus qui hoc primus cognomen inuenerirt.
INVENTIO, nw. Tuſ. ¹61 a, Illa uis quæ inueſtigat occulta, quæ inuentio atq; excogitatio dieitur. Aca. S a, Queſtio eſt appetitio cognitionis, quæſtionisq́; finis inuentio. de Inu. 44 a,Inuentio eſt excogrtatio rerum uerarum aut ueriſimi lium, quæ cauſam probabilem redcant.
INVENTOR, orss. aurôor. de Na. 58 b, Ariſtæus oliuæ inuen- tor dicitur. de Cl. 18 8 a, Cicero princeps& inuentor copiæ uerborum. de Or. 39 a, Harum rerum inuentor ac princeps Plato. de In. 51 b, Deinde eius facti qui ſunt principes& in- uentores, qui deniq; autoritatis eius& inuentionis cõpro- batores atq; æmuli. de Fi. 55 b, Inuétor& quafi archite ctus ueritatis. Or. 20 2 b, Inuentor, compoſitor, actor.
INVENTRIX, c“. de N. li.3, Princeps&inustrix uelli Miner ua. Tuſ.⸗.Inuentrix& magiſtra legum philoſophia. de Or.
86 a, Hllæ omnium do ctrinarum inuentrices Athenæ.
INVENTVM, u. de Orator. 92 a, Qui philoſophorum in- uenta didiciſſet.& pro Muren. ¹38 b, Stoici æmuli inuen- torum Zenonis. de Senectute 93 b, Tot artes, tot ſcientiæ, tot inuenta.
INVENTVM,ti. argumentatio, argumentum, ratio. L. Ar-
umentario& argumentum. 3
INVENTVS, a, um. pro Cluen. 35 a, Alterius bene inuentis obtemperare.
INVENVSTVS. de Cl. or. C. Cenſorinus Græcis literis ſa- tis doctus, quod propoſuerat explicans expeditè, non inue nuſtus actor, ſed iners& inimicus fori.
INVERECVNDVS, 4, um. non uerecundus, imprudens,
1 N„
de Iau. 58, Sin inuerecundum animi ngenum gofzige 4
14 a. Poetæ. I INVER SIO;H Konis. ironia. de Or. 133 a, Inuerſio uerborum,&
ad Her. z b. INVERT O, us. immuto, uerto, peruerto. de Or. 133 a, Inuer
tuntur autem uerba:ut, pro deformi pulchrum. Par. 232 4
Inuertere ordinem.)(„Directè dicere. Offl. 9 b, Idemq. rur
ſus uidebatur, cum in locum annulum inuerteret. Qu. Prat
J.. 8— 47.. 322 b, Niſi noſter Pompeius dijs hominibusq; inuitis nego
cium inuertit. de Ar. 225 a, Videant ij,&c. quàm ſe citò imter terit, id eſt, murarit.
INVESTIGA TIO, nis. inquiſitio, indagatio, conquiſttio Of.z b, Hominis eſt propria inquiſitio& inueſtigario ueri. & 4 b, Quæ omnes artes in ueri inueſtigatione uerſantur. & Ac. 4 5a, Inueſtigatio naturæ, A
INVESTIGATOR, eorss. uenator. de Cla. 170 a, Varro dili gentiſsimus inueſtigator antiquitatis.& pro Syll. 13 b, de Leg. 195 a, Diligens inueſtigator earum rerum, quæ à natu- ra inuolutæ uidentur.
INVESTIG O, s. indago, exquiro, ſcrutor, perſerutor per- quiro, perſequor, ueſtigijs odoror. At. 134 b, Illud moleſtũ me adhuc inueſtigare non poſſe ubi Lentulus ſit.& 140 b. De Lentulo inueſtigabo diligentius. At. i90 a, Velim des 0. peram ut inueſtiges ex cõſponſorum tabulis, ſit ne ita. Or. 198 b, Inueſtigemus igitur, quem nunquam uidit Antonius. pro Liga. 137 a, Diligentia inimici inueſtigatum eſt, quod la tebat. pro Syll. 167 b, Tu inueſtigaſti, tu patefeciſti coniura- tioné. Qu. de Pet. 209 b. Perquirere& inueſtigare aliquid.I.
V. z10 b, Inueſtigare& perſcrutari omnia.& 74 b, Inueſtiga
re& conſequi aliquam rem. Qu. F. 302 b,& pro Cl.22 a, Ia-
ueſtigare aliquem. de Na. 58 a, Canum incredibilis ad inue- ſtigandum ſagacitas narium.
1N VETERASC O, ſcis.& inuetero, as, inueteraui. conſeneſco.
I. C. 116 b, Res noſtræ monumentis literarum inueteraſcent, & corroborabuntur.& Tuſc. 13 9 a, Nihil enim inuereraſce- re, nihil extingui, nihil cadere debet eorũ, in quib. uita bea- ta confiſtit. pro Syll. ν b, Nos quorum iam nomen& ho- nos inuecterauit,& huic urbi& hominum famæ ac ſermo- nibus. pro Syll. 7⁷⁸ b, Caàm iam illa diſſenſio inueteraſceret, & multos annos eſſet exagitata. Tuſ. 214 a, Cum hic feruor animi inueterauerit. Of. 45 a, Quanquam intelligo in no- ſtra ciuitate inueteraſſe iam bonis temporibus, ut ſplendor ædilitatum ab optimis uiris poſtuletur. I. V. 66 b, Inuetera- uit iam opinio pernicioſa reip. de N. 26 b„Nec unà cum ſe-
culis hæc opinio inueterare potuiſſet. pro Pom. 5 a, Macula quæ penitus inſedit& inueterauit in populi Rom. nomiue. Epi. 23 4 b, Nam ſi inueterauerit, actum eſt.
INVETERATIO, nis. uetuſtas. Tuſ. 227 a, Inueteratio au
tem ut in corporibus ægrius depellitur, ſic in animis quoq; perturbati o.
INVETERATVS,, um. uetus, quod uetuſtate cõſenuit.)ſ-
Recens. de Se. ↄ2 a, Nã omnis cõglutinatio recens, ægrè in- Ueterata, facilè diuellitur. Tuſ. 217 b, Aliter ferat inueterata, aliter recentia. I. A. 200 b, Malũ inueteratũ fit plerunq; robu ſtius. pro Do. 225 b, Omnis diu collecta uis improborũ, qug inueterata compreſſo odio atq; tacito iam erumpebat in actum. Ep. 39 b, Noſtra non inſtituta, ſed iam inueterata a- micitia. pro Cor. 63 b, Qui inueteratã quandam barbariem ex Gaditanorum moribus diſciplinaq; delerit.
INVICEW uiciſsim. At. 5 a, Propter uicinitatem totos dier
ſimul eramus inuicem. alij legunt, eramus iuncti: ſed malè.
INVICTVS, um. quod uinci non poteſt. pro Mur. 135, Re
ctè igitur unus inuictus es, à quo etiam ipſius uictoriæ con ditio uis q, deuicta eſt. Par. 121 a, Mea cöſilia, quibus reſpub. inuicta ſtat. de Fi. 106 a, Rectè inuictus, cuius etiam ſi cor- pus conſtringatur, animo tamen uincula inijci nulla poſ⸗- funt. de Orat. né b, Animus acer& præſens,& acutus idem atq; uerfutus inuictos uiros efficit. Offic. 4 a, Animi excelß atq; inuicti magnitudo ac rob ur. O ffl. 4 a, Qui inuictũ ſeA labore præſtiterit, uinci à uoluptate. Poſtq. 210 b, Fortis& inuicta defenſio ſalutis meæ. cont. Rul. 85 b, Annibal armis inuictus. cont. Rul. 76 a, Inuictus Põpeij exercitus. ꝑro Pop.· 14 a, Populus Romanus, cuius nomen inuictum uſq; ad no tram memoriam permanſerar. I. V. 219 a, Jomen inuictiſ- ſimi imperatoris incidatur.
INVIDENTIA,HMæ.)(Miſericordia. Tuſ. 94 b, Quemad- mo dum miſericordia ægritudo eſt ex alterius rebus aduer ſis, ſic inuidentia ægritudo eſt ex alterius rebus ſecundis.& ibidem: Ab inuidendo autem inuidentia rectè dici poteſt- & 212 b, Inuidentia eſt ægritudo ſuſcepta propter alterlus res ſecundas, quæ nihil noceant inuidenti. Inuidentia in eo qui inuidet tantum eſt, inuidia autem& im eo qui inuidet, & in eo cui inuidetur. L. Inuidia.
INVID EO, des, akenis bonis moœreo.)(. paueo, miſerorde
oöoöooͤoo

1TIrdco— 4 böLn 4 men arrade*— naamenal wrn aa— 17 Müla 4 be 1 4* Arder emne — 9 M 4„No* zuamninn an per Jrllr ih(Chn IILACA —— hlss eun TAnazln A Macteraene M. ſa(Luann raes Aaterraiſe um doau tmun. Karun 45 opomn ur ouler l un„und ern n. it X 5,K An omm as trxt ycuiſe. ix mia aicdi Annsterant apanul . Nun imamtratrit aun. TIATIO nnkn lüm n torpordal Fan icelexäu ur?* TIAATVSAA sgnrke 1n. 4 J. 4N Dan— wac n duel ar. Tad.un Nnn mncia. LK120 5 Minu oro Dem Onu dnalehuf urt pevſa oo 1 Lo. 4 ANoroa aneh “ Cer.t ◻ eeiifa⸗ kcaaocan Mondat CEM uf—— ranas aactR 1. adps A—
dcuick ct.* auu
84 Kr. 44. ³* un! adaguus, ane d ma,
749 1 N
1N 17,0
₰„* 1 ₰ 0 ℳ.—* Ora.128 a, Inuident autẽ homines maximòè paribus, aut infe INVIOLATV S,4, um. integer, incorruptus. pro Rab. 62 b,
rioribus, ſed etiam ſuperioribus inuidetur. de Or. 127 b, A- liorum laudi atq; gloriæ maximè inuideri ſolet.& ibid. In- uidetur enim commo dis aliorum. contra Rull. 87 a, Illi qui honori inuiderunt meo. Ep. 7 b, Simul quod uideo nouita-
Qui caſtã concionẽ, ſanctũ campũ, inuiolatum corpus o- mntũ ciuium Romanorũ defendo, ſeruari oportere.& pro Seſt. 27 a,& pro Cæl. 39 b, pro Syl. 176 b, Et tamen inuiolata ueſtra amicitia integro officio faciebat.
ti eſſe inuiſum meæ. pro Corn. 57 b, Eſt huius ſeculi labes INVIS O, ſis. uiſo. At. 60 b, Noſtram ambulationem, cum po
quædam& macula uirtuti inuidere. pro Mur. 4 5 a, Quare quid inuidendum Murenæ ſit in hoc præclaro conſulatu, non uideo: quæ uerò miſeranda ſunt, uos uidere& perſpi- cere poteſtis. I. A. 2 24 b, Neminem alterius, qui ſuæ confidit uirtuti, inuidere. pro Pl. 260 a, Populus ſemper aut inuidet aut fauer. Offl. 42 a, Non modò non inuideturilli ætati, ue- rumetiam fauetur. Ep. 7 b, Video non ut antehac putabam, nouitati eſſe inuiſum meæ. Tuſ. 194 b, Florem quis nãlibe-
teris inuiſas uelim.& 20 b, Vt iam inuiſas nos rogo.& 196 a, Quòd puerum inuiſis, gratum. At. 58 b, Domum noſtram quoad poteris, inuiſas. Ité: Cui noſtrm licet fundos ſuos obire? aut res ruſticas uel fructus cauſa, uel delectationis inuiſere? pro Dom. 234 a, Quid tibi neceſſe fuit homo fana tice ſacrificium, quod alienæ domi fieret, inuiſere? de Fi. 125 a, An eum locum libenter inuiſit? de Nat. 4 b, Et natos ge- minos inuiſes ſub caput arcti.
..—... rüm inuidit meũ, malè Latinè uidetur, ſed præclarè Actius: INVISVS, a,um. non uiſus, odioſus, quem animo ęquo uide-
ut enim uidere, ſic inuidere florẽ rectius quàm flori dicitur. Item: Nos conſuetudine prohibemur, poeta ius ſuũ tenuit, & dixit audacius. Tuſ. 190 b, Vt nobis optimã naturam in- uidiſſe uideãtur, qui,&c. de Ora. 129 b, Interdum in hoc tibi Craſſe paulũ inuideo. pro Fl. 161 a, Purpurã affers Tyriã, in qua tibi inuideo, quo d,&c. Tuſ. 194 b, Nõ dixi inuidiã, quæ tum eſt, cum inuidetur.& 212 b, Inuidia non in eo qui inui- det ſolum dicitur ſed etiam in eo cui inuidetur. INVIDIA, diæ. maleuolentia, offen ſio. Tuſc. 212 b, Aegritudi- I ni ſubijcitur inuidentia, utendum eſt enim dicendi cauſa, uerbo minus uſtato: quoniam inuidia non in eo qui in- uidet ſolum didtur, ſed eriam in eo cui inuidetur.& σ4 b,
re non poſſumus, qui in odio eſt apud aliquem. de Ar. 257 a, Sacra marib. inuiſa: id eſt, non uiſa. Epiſt. 163 a, Lepidus a- deò elt inuiſus mihi, ut,&c. Offi.;9 b, Quo quis callidior& uerſutior eit, hoc inuiſior& ſuſpectior detracta opinione Probitatis. de N. 59 b,& Qu. Fr. 312 b, Eü aut inuiſum Deo, aut neglectum à Deo iudicemus. pro Dom. 226 a, Sic Cato inuiſus Cyprum relegatur. pro Qu. R. 48 a, Perſona illa lu- tulenta, impura, inuifa.
NVITAMENTVM,. inuitatio, incitamentum. pro Syl.
181a, Qui cùm multa hab eret inuitamenta urbis& fori, ta- men,&c.& Ep. 149 b, Inuitamẽtum ad tempus.& de Fi. 128 a, Prima inuitamenta naturæ.& ¹37 b.
Vt effugiamus anbiguum nomen inuidiæ, quod uerbũ du- INVITATI O, onu. I. V. 128 b, Ad inuitationes aduentus que
ctum eſt à nimis intuendo fortunam alrterius. de Cla. 17 b, Obtrectatio inaidiæ quæ ſolet lacerare pleroſq;, de Or. 128 a, Sed haud ſciam an acerrimus longè ſit omnium motus inuidiæ.& ibi. Tum excitatur ſi non acerbum odium, atta-
noſtrorum ho minum. Tuſ. 20% b, Quædam inuitatio ad do lendum. Att. 148 a, In Epeirum uerò inuitatio quàm ſuauis? quàm liberalis? quàm fraterna? I. A. 222 a, Aderat& hoſpitũ inuitatio liberalis.
men aut inuidæ, aut odij nõ diſsimilis offenſio.& ibi mul INVI TATV§, a, um. Attic, 125 a, Hæc àte inuitatus breuiter
ta de inuidia.ro Clu. zu b, Inuidiam atq; offen ſonem ſe ri-
expoſui.
mere dixit. po Cor. 58 a, Mors cũ extinxit inuidiam, res ge INVITATVS, tus. inuitatio. Ep. 98 b, Initiò mea ſpõte, pèſt
ſtæ ſempitema nominis gloria nituntur. I. A. 26z b, Excellen
autem inuitatu tuo mittendum duxi.
rium homium uirturem imitatione, non inuidia dignam INVIT E'repugnanter, inuitò, inuitus. At. 120 a, Inuitè cepi
eſſe. Ep. 2 aSenatus religionis calumniam nõ religione, ſed maleuolentia& illius regiæ largitionis inuidia cõprobat.
Capuam. de Or. 142 a, Inuitius facere aliquid. Epiſto. 40 b, Qui à me inuitiſsimè diſceſsit.
& ibid.&3 a, Vt rebus in ſummam inuidiã adductis ita uer INVITO), aduer. inuitè. L. Ingratis. ſamur.pro S. R. 30 a, Nam in eum cui miſericordia opitu- IN VITO, as. uo co, allicio. I. V. 205 a, Quis ſenatorem Roma-
lari deeat, inuidia quæſtta eſt. Atti. 28 a, Non enim poteri- mus vlla eſſe in inuidia ſpoliati opibus& illa ſenatoria po tentia. pro Pla. 275 a, Nam iſtius uerbi quouſq; hæc poterat eſſe iuidia, datus eſt tibi ille,&c. I. V. 206 a, Cogitaſti, ſi ei redd diſſes, re minus inuidiæ habiturum. Ora, a1z a, Sed ha- bet zonnullam inuidiam, cum in oratione iuKAai nume- rus neſſe dicitur. de Or. 135 a, Scaurus nonnullam habet in- uidam, ex eo quòd aliorum bona ſine teſtamẽto poſsidet. com. Rul. S0 a, Sullanus ager maximam habet inuidiã. pro Murx. 145 a, Conſulatus hoc tempore nullam inuidiam habe re joteſt. cont. Rul. 88 b, Marianus tribunus pl. qui nos Syl- lanos in inuidiã rapit. I. S. 273 b, Parare inuidiam alicui ex ſu re familiari. Ep. 168 a, Magnam enim inuidiã his facie- mus: id eſt, odium. de Orat. 100 a, Propter inuidia Numan- rinifœderis: id eſt, odium. Diſrumpi inuidia. L. Diſrumpo. de N. z5 a, Inuidiæ deteſtandæ cauſa. INVIDIOLA. ad Attic. Quum neſcio quid inuidiolę inter eos exortum fuiſſet. INVIDIOSE. odioſè. pro Mil. 103 b, Conciones illæ, quib. inuicdioſè potentiam meam criminabare. Qu. Frat. 302 a,& ad Her, 30 b,& 34 a. INVIDIOSVS, a, um. habens inuidiã, odioſus. de Ora. 137 a, Qusę ſunr in hi inuidioſa, etiã inuidioſiora faciũt.& de O- ra. 213 b, cont. Rul. 79 b, Qui poſſeſsiones inuidioſas tene- bant. At. 120 b, An accipere inuidioſum ad bonosè de Inu. 79 ay Hoc tibi inuidioſum futurum eſt. pro Cæl. 41 b, Neq; id ego dico, ut inuidioſum ſit in eos, qui,&c. pro Cor. 66 b, Pe cunia L. Cornelij, quæ neq; inuidioſa eſt,& quãracũq;, cc. pro Cl. 51 b, Aliquis iuuidioſus ac multis offenſus. INVID VS, a, um. obtrectator, niger, maleuolus, liuidus, ini- quus, alienis bonis mœrens, quidam nimis ieiuno animo& anguſto. pro Fl. 46 a, Si forté aliquando aut beneficij hu- ius obtrectator, aut uirtutis hoſtis, aut laudis inuidus exti
nũ tecto ac domo non inuitet? I. A. 244 a, Tota familia oc- curret, hoſpitio inuitabit. Ep. i00 a, Is me crebrò ad cœenam inuitat. pro Mur. 141 b, Ad prandium inuitare. I. V. 214 a, Vo care ad cœnam. At. 204 a, Inuito eũ per literas, ut apud me diuerſetur.& 216 a, Scindere penulam. L. Penula. I. C. 102 a, Quanquam quid ego te inuitemè à quo,&c. At. 33 b, A' Cæ- ſare ualde liberaliter inuitor in legationé illam.& 34 b, Co ſconio mortuo ſum in eius locũ inuitatus, id erat uocari in lIocũ mortui. de Se. 89 a, Ad agrũ fruendum non modò non retardat, uerùm etiam inuitat atq; allectat ſenectus. Aca. 41 b, Iucunditate quadã ad legendũ inuitati. At. 2 83 b, Pręclara illa quidẽ ingenia, quæ gloria inuitantur. pro Lig. 13) a, In- uitare aliquem præmijs ad agendum aliquid. de Am. u14 b, Qui aſſentationèé allectant& inuitant. de Fi. 128 a, Vt ipſum per ſe inuitaret& alliceret appetitum animi.
INVITV S, a, um. non libenter rogatus,& recuſans, tergiuer-
fans, contra uoluntatem repugnans, repugnanter, coactus,
dolens, neceſſariò, grauo.)(.Libens, uoluntarius. I. V. 151 b,
Statuas inuiti per uim atq; imperium dederunt. Parad. 122 b, Sapiens nihil facit inuitus, nihil dolens, nihil coactus. de Or. n0 a, Hoc nos ab iſtis adoleſcentib. facere inuiti& recu ſantes heri coacti ſumus. de Orat. 125 a, Si quid perſequare acrius, ut inuitus& coactus facere uideare. pro Mur. 134 a, Cogendi iudices inuiti, retinendi contra uoluntatem. pro Quin. S a, Extorquendum eſt inuitò atq; ingratis, quod nõ debet. pro Quin. 9 a, Vi ac neceſsitate coactus hoc feci. pro
u. R. 31 a, Aliquem inuirum,& huc atq; illuc tergiuerſan- tem facere aliquid. de Nat. 77 a, Inuita in hocloco uerſatur oratio. At. 110 b, Delectus inuitorum, atq; à pugnando ab- horrentium. ad Her. 13 a, Cur talem inuitam inuitum cogis linquere? Ep. 226 b, Ego eum à me inuitiſsimus dimiſi. Atti. 16 a, Moleſtè rogo: id eſt, inuitus rogo. pro S. R. 39 a, Neceſ- ſariò facio:id eſt, inuitus facio.
tiſſet. uſ. 214 b, Ergo inuidi, maleuoli, liuidi,&c. quia pro- INVLTVS, a, um. impunitus. pro Cl. 54 a, Cur hunc eſſe inul
cliues ad eas perturbationes ſunt. Or. z10 a, Non inuidi ſo- lü, ſed fautores etiam laudum mearum. Epi. 96 a, Perſuaſe- rat nõnullis inuidis meis in me emiſſarium ſemper fore.& 4 a, A tuis inuidis& obtrectatorib. nomẽ inductum falſæ religionis. pro Mu. i28 a, Quib. Lucullus tantum laudis im
tum tamdiu ſinis?& pro Seſt. 14 a, Ne inultus eſſet. I. V. 63 a, Vt cæterortim quoq; iniuriæ ſint impunitæ atꝗq; inultæ pro Pom. b, Inultum aliquid pati,& inultum aliquid relinque re.& 6 a,& Anteq. 195 b, Relinquere aliquid inultum: id eſt, impunitum.
pertit, quantum neq; ambitioſus imperator, neq; inuidus INVND O, as. extra ripas diffluo. de Cla. 194 b, de Nat. 22 a,
tribuere alteri in communicanda gloria debuit.
Terram inundat aqua.
INVIOLAT E'.incorruptè, integrè, de Se.94 a, Memoriam INVOCATVS,4A, um. non uocatus. de Natura 22 b, Quid
noſtri piè inuiolateq; ſeruabitis.
quòd etiam ueniunt inuocatæi Epiſt. lib. 3, At ego ſimulat- 1 2 que
———
———g
—
——

751 IN8 1
que audini, inuo catus ad ſubſellia rei aecurro. Cælij. INVO CO, as. imploro. de N. 39 b, Apud noſtros Iunonè Lu ceinam in pariendo inuocãt. Anteq. 194 a, Sociorum inuges ſubſidium, cum à ciuibus intercluſum fit præſidiumide Or. 126 b, Inuocare aliquem aduocatum ad defendendum ali- quem. de N. 61 b, Aſpice hoc ſublime candens, quẽ inuocant omnes Iouem. Ep. u16 b. Inuocatus ad fubſellia rei accurro- 1NVOLATVS,us. uolatus. Epiſt. 33 b, Non igitur ex alitis inuolatu, nec è cantu ſiniſtro oſcinis,& cætera. tibi augu- ror,& cætera. INVOLO, a. inuado. de Orat. 154 b, Poſſeſsio quaſi caduca
atq;, uacua, in quam homines abundantes Ocio nobis oc- cupatis inuolauerunt.& pro S. R. 20 b, In fortunas alterius inuadere.
INVOLVCRVM, cri. uelut uagina uel theca quędã, integu- mentũ. I. V. 214 b, Candelabrũ inuolutũ quàm occultiſs imèꝰ
delatũ inulucris reiectis oſtenderunt. de Na. 33 a, Vt clypei:
inuoluctũ, uagina aũt gladij, ſic,&c. de Or. 98 a, Per quædã inuolucra& integumenta perſpicere aliquid. Qul. Fr. 29 23, Multis ſimulationum inuoluctis tegitur,& quaſi uelis qui- buſdam obtenditur uniuſcuiuſq; natura. INVOLVO, uis. circumplico. Epi. 139 a, Vbi ſalutatio deflu- xit, literis me inuoluo, aut lego, aut ſcribo. Partit. 221 b, Tü definitio adhibetur, quæ quaſi inuolutũ euoluit id de quo quæritur. in V. 214 b, Imperat ut candelabrum in prætoriũ inuolutum quàm oceultiſsimè deferatur.& 267 b, Capiti- bus inuolutis ad necem produci. de Le. 195 a, Res à natura inuolutæ. Acad. d a, Sed cùm ea, quæ quaſi inuoluta fuerint, aperta ſunt. J. P. 32 a,& in Ant. 1⁷5 a, Neſciè quo è gurguſtio prodire capite inuoluto. de Di. 87 b, Cauſa latet obſcurita- te inuoluta naturæ. 1NVOLVTVS, a,um. implicatus, tectus. I. 4. 2i2 b, Ego pacis nomine bellum inuolutum reformido.& de Fi. 5 a, Occul- ta atq; inuoluta aperire. Aca. 8 a, Cùm ea quæ quaſi inuolu ta fuerint, aperta ſunt. Ora. 206 a, Res inuolutas& latentes definiédo ekplicare. I. P. 32 a, Vereor ne qui ſit iſtius inſignẽ nequitiam frontis inuolutam integumentis non cernat. INVRBANE) inſulſè, inconcinnè. de N. 69 b, Non inurba- nè Stratonicus, ut multa. INVRBANVS/a, um. inſulſus, infacetus. de Ora. 142 b, Non eſſem tam inurbanus, ac penè inhumanus,&c.& nz a, Inops quidam humanitatis atq; inurbanus. de Or. 185 a, Expedita autem erat,& perfacilè currens oratio,& erat eius tanquã habitus inurbanus. INVR O, ris. wxνν νuεεοω fligo, imprimo.)(„Exuro. de Cl. 180 a, Qui uolunt illa calamiſtris inurere. pro Syl. 184 a, Ne qua generi ac no mini ſuo nota nefariæ turpitudinis inuratur. I. A. 159 a, Hæc inuſta eſt à te mortuo Cæſari nota ad ignomi niam ſempiternam. pro Mur. 215 b, Id mihi ſummam crude litatis famam inuſsiſſet. de Pro. 72 a, Inſignem ignominiam alicui inuſtam eſſe. I. A. 23 8 a, Inurere dolorem alicui.& pro Mil. 121 a,& Tuſc. 194 b, Inurere quàm maximum dolorem alicui. I. C. io% b, Tantus illorum temporum dolor inuſtus eſt ciuitati. I. V. ↄ⸗ a, Cur hunc dolorem cineri eius atque oſsibus inufsiſti? in Cat. 100 a, Quę nota domeſticæ turpi- tudinis non inuſta uitæ tuæ eſt? pro Clu. 44 a, Is cenſoriæ ſeueritatis nota non inureturé I. Sal. 274 b, Inurere æternas maculas alicui. IJ. A. 182 b, Plurima mala, quæ ab illo reipu- blicæ inuſta funt. 3 1INVSITATF. de Cl. orator. Inuſitatè loqui. ad Qu. Fra- trem lib.i, Abſurdè& inuſitatè ſcriptæ epiſtolæ. INVSITATVS, a, um. inauditus, inſolens, præter conſuetu- dinem, nouus. de Or. 117 b, Alter lepòrem quendam inuſi- tatum noſtris oratoribus eſt conſecutus. Or. 19 7 b, Inufita- tas uias indagare, tritas relinquere. Offic. 59 b, Is hominis mortui uidit corpus magnitudine inuſitata. At. 1 b, Res in- uſitata& noua. de Or. 156 b, Inuſitatum uerbum aut noua- tum aut translatum. Inuſitata ſunt priſea ferè ac uetuſta,& ab uſu quotidiani ſermonis iamdiu intermiſſa. INVSTV 8, a, um. impreſſus. de Ora. 125 a, Niſi omnes motus in ipſo oratore impreſsi atq; inuſti eſſe uidebuntur.& pro Do. 231 b, Tantum homines impios inuſtum nefarijs men- tib. bonorum odium retinebat. de Aruſp. 256 b, Ineſt hoctẽ pore odium inſitum penitùs& inuſtum animis hominum. ro Pl. 265 a, Hæc ſunt expreſſa ſigna probitartis, non fucata forẽſi ſpecie, ſed domeſticis inuſta notis ueritatis. pro Seſt. 6 b, Si nõdum uulnera inuſta reipublicæ recordamini. Epi. 13 b. Monumentum uerò ſenatus hoſtili nomine,& cruentis inuſtum literis eſſe paſsi ſunt. IN VTI LI S,le. ad nullam rem utilis, ad nullam partẽ utilis, qui nullo uſui eſt. de Di. 110 b, Qui mores, aut uriles aut in- utiles ſint. Of. 43 a, Norbanus ſeditioſus,& inutilis ciuis. Offi. 59 a, Homo iners& inutilis. de In. 42 a, Is inutilis fiue pernicio ſus patriæ ciuis alitur,
1 N„ INVTIIITAS damnum. de In. 323, Exkisillnd cos, tur, ut appeten darum rerum partes ſint honeſtas& Aelel⸗ tas, uitandarum turpitudo& inutilitas. uhl. INVTILITE R. fruſtra. ad Brut. 91 b. Inutiliter ſuadere ali uid alicui. ad Her. 24 b, Inutiliter aliquid proferre. 4. INVVI. NE RA TV S,a, um. integer. Pro Seſt. 27 a, Inuulne- rati inuiolatiq́; uixerunt. 10CATI O, nis. iocus, urbanitas, cauillatio. Att. 27 b, Nuncſ quid in ea epiſtola fuit hiſtoria dignum, ſcribe ne ignorc. mus: ſin nihil præter iocationem, redde idipſum. Epi.36 1. Nunc uenio ad iocationes tuas. 2 10 CO R, aris. cauillor. Offic. 1 a, Duplex omnino eſt iocandi genus, unum illib erale,&c. alteru m elegans, u rbanum. ger de Natur. 35 a, Hic quàm uolet Epicurus icetur homo n5 aptiſsimus adio candum. de Orato.* Multa in homine in. cunditas,& magnus in iocando lepos. de Diui. u6 b, Deos
A 8
jocandi cauſa induxit Epicurus. Ep. 17 b, Sed iam cupiot
cum coràm iocari.& 19 a, Iocer ne tecum per literas? E diſt. 101 a, Sed de re ſeueriſsima tecum iocor. Attic. 22 a, Fami liariter cauillari& iocari cum ali quo. de Clar. 192 b, Bella ironia, fi iocaremur. Attic. 254 b, Io cari me putastmoriar 44 Sec. Ep. 133 b, Quanquam mihi Dolab ella(hæc enim ioca- tus ſum) libentius,&cc.
10 COSE facetè, urbanè. Qu. Fr. 313 b, Eumq; luſt iocoſa ſa
tis. de Or. lib. 2, Iocoſè dicere.
10 COSVS, a, um. facetus, urbanus.)(„Serius. de Off. 27 a, 85 de ſerijs rebus loquatur, ſeueritatem adhibeat: fi de ioco- fis, lepòrem.
10 CGVLARIS, re. ridiculus, ludicrus, de L. 166 a, Ioculare il-
lud quidem,& à multis ſæpe deriſum. de Fat. 143 a, 0' licé- tiam iocularem.
10 CVLATOR, oris. ad At. lib. 4, Huic ioculatorem ſenem illum ut noras, intereſſe nolui.
10 CVLATORIVS, a um. iocoſus, feſtiuus. ut, Ioculatoria diſputatio. Att. 64 a.
10 CVS, i.&]² O CA orum. ludus, riſus, facetiæ, epor, ſal, hi- laritas, feſtiuitas, cauillatio, iucunditas. de Or. 28 a, Suauis eſt& uehementer ſæpe utilis iocus& facetiæ, ia guibus tu longè alijs mea ſententia Cæſar excellis.& Nitandun
& 131 a, Nitandun eſt oratori utrunq;, aur ſcurrilis iocus ſit de Fi. 82 b, Qui cum ioca& ſeria, ut dicitur. Offi. 21 Ludo enim& ioco uti illis quidem licet, ſed ſicut ſomno& quie- tib. cæteris. Offi 2u a, Nec enim ad ludum& io cum facti ſu- mus. contra Rul. d5½ b, Illam copiam cũ hac per riſum acper iocum contemnent. I. A. 168 b, Tum uerò ioci cauſa magi ſtrum adhihgt. de N. 27 a, Irridere aliquem per iocum. J. V. 107 b, Per ludum&iocum euertere aliquem. Epi.4 8 b Hice re aliquid per iocum. Of. 27 a, Per ridiculum dicere. Qufr
ANS 1„.—.„ t'ne, aut nimleus.
7 3
300 b, Literæ per iocum mifſæ. At. 229 b, Ioca tua plenafa- cetiarum. At. 159 a, Iocus familiaris. Epiſt. 102 b, Extra iscu- Ep. 101 a, Remoto ioco.
I10 NIA, æ. regio. At. 294 b, de Diu. 80.
10 NIV S, a, um. de Ora. 149 a, Superum mare Ionium:)(Infe- rum, Thuſcum.
10 TA rc. de Ora. 14 a, Vt iotam literam tollas,& e pleniſii- mum dicas. L. litera.
IPSE,, um. de Am. uu a, Par eſt aũt, primùm ipſum eſſe uirim bonũ, deinde alterũ ſui ſimilẽ quærere. de Or. 106 b, Vettres leges aut ipſas ſua ueruſtate cõſenuiſſe, aut nouis legib. eſſe ſublatas. de Or. 17 b, Nam ipſum quidem illud etiam fne cognitione iuris quàm ſit bellum cauere malum, ſcirepoſ- ſumus. de Diu. 10⁄ b, Sed ipſum eſt deos non putare, quæ ab his fignificantur contemnere. de Orat: iio b, Hoc ipſum ni- hil agere& planè ceſſare me delectat. de Di. 125 b, Hoc eſt i⸗ pſum eſſe contra ſe diſertum. de Som. 130 b, Quod aũt mo- tum affert alicui, quod ipſum agiratur aliunde, quando fi- nem habet motus, uiuendi finem habeat neceſſe eſt. Att. 133 a, Nes me conſules mouent, qui ipfi pluma aut folio faci- lius mouentur. Tuſcu. 234 a, Nihil grauius, niſi idem hoci- pſum honeſtsè, ſapienter, iuſtè ad uoluptatẽ referret. de Ar. 249 b, Id monſtrum ſibi ipſum eſt. de Or. uu5 b, Tũ alij quæ- rebant ab Annibale, quid nam ille ipſe de illo philoſopho iudicaret. pro Pom. b, Africa quæ eorum ipſorum ſangui- ne redundauit. pro Pom. i2 a, Idem ipſe Mithridates, cc. de Di. 121 a, Chryſippus ipſe ille diuinationis autor. pro Mur. 139 b, Etenim iſti ipſi mihi uidentur ueſtri pręceptores,&c. pro Mar. 132 a, Illa ipſa rerum humanarum-domina fortu- na. de Ora. 94 b, Qu. Varius illa ĩp ſa facultate, quamcunq; habet, magnam eſt gratiam conſecutus. Orat. 197 b, Illud i- pſum quod eſt optimum. de Ora. uz b, Ille ipſe Ariſtoteles, &c. Poſt. 204 b, IIlo ipſo tempore, illo ipſo anno. At. 3 3, E go ille ipſe uindex æris alieni.& I. C. 106 b, Ipſi iſti, qui,&c-
de Orauæ b, Ipſe ille Gorgias in illo ipſo libro. de Fi. 9² 3,
Nunquam dictam ab ipſo illo quod ſciam. pro S. R 353
14

14ATOA dEMMA
A aras ataneſ ae
1ATOnns„
Lurae A4 444. 1aA At0 CAmAnEnh 224l0C⸗ nin anr, AMa llaro — ocu Khe. 1f nea eneenes Cermcatn aed veran, ant cumnüis uauäi (cam od& ſeru it dcm
n A co e l zusem ben airn nn Of. 4. Xa mn ad hamn
9ne Ka. 1 dLlan copancinuns un aermaant. 1 4./615, Tunmiar
2 Ar de N almäemam
Aocum cutrterr ucenn.
nd grmm. 0 aendami
ALaane er ocun mifr.Nmbbm wum. Ke.4 4locus fameruHäni 4 Lumoecn eco.
A„ de Diakh.
———
TIhukrn. 0 Nt eun ltruna 44 64. 1.1 Rer.
LaM Nrckisznainne nadt ileträ— dan aurrerith
aut y*³ ſu reta— 8 844.fe Oe.2 Nan hiun fac
rroas uru SabA 1 ienun,a
8 44 L 194 5 Sei pun 5
—„. Wett Kl
mrA hantdam Koa
uectn a
753 1 KR
Iſta ipſa lex,&c. de Cl. 166 b, Iſtũ ipſum dico librum. At. 102 a, Qur reſpublica Coſ. iſto ipſo defenſa non eſtde Or. 90 a, Si quis iſtas ipſas artes illu ſtrare uelit.& ibid. b, Ipſos illos,
& ipſe ille,& ille ipſe,&c. Ep. 106 a, Ea enim ipſa hora acce-
peram literas tuas.& 254 a, Eo ipſo tempore, cũ,&c.& Att. 1 a, Eo ipſo die, quo,&c.& 8 b, Erat in eo ipſo loco, ipſo die nundinarum wiνε. Tuſ. 156 a, Ego enim ipſe cum eodẽ ipſo non inuitus errauerim. de Nat. 75 b, Atque ij tamen i- pſi dij,&c. de Fi. 6 4 b, Velut in hoc ipſo, de quo nunc diſpu tamus. Tuſ. 239 b, Et tamen ab his ipfis, cũ iam eſſent adul- tæ, ferrum remouit. de Fi. 73 b, Itaq; hic ipſe reiectus eſt.& 44 b, His enim ipſis uerbis utitur. de In. 66 a, Hoc ipſum ge- nus,& eo ipſo in genere. Epi. 177 b. Non quòd ueterem co- mederit, ſed hãc ipſam recentem nouam deuorauit. de Or. 91 a, Sic in orationibus hiſce ipſis.& de Fini. 59 b, Hocipſo quod adeſt. At. 53 a, Natali ſuo ipſo die. de Na. 66 b, Quem ipſum non omnes interpretantur uno modo. de Ora. 129 a, In quo ipſo ſeruabant ſuam. de Clar. 167 a, Qui ipſe tũ fuit. Att. 193 a, Quod ipſum erat fortis ægroti accipere medici- nam. Tuſcu. 152 a, Quod ipſum quale ſit,&c. pro Pomp. 7 a, Quorum ipſorum per ſe res uobis curæ eſſe debent. Offl. 35
a, Hoc autem de quo nunc agimus, id ipſum eſt quod utile
appellatur. de Orat. 94 a, Cum id ip ſum dicere nunquã ſit non ineptum, niſi cum eſt neceſſarium. At. 3 a, Quibus id i- pſum ſe inimicos eſſe, non liceret negare. Tuſc. 15 4 b, Nam iſtud ipſum, non eſſe cum fueris, miſerrimum puto. Anteq. 194 a, Qui noſtrum ipſum periculo fiſszimum caſum reco- gnoſcat. Ipſi, pro integris& totis. pro Syl. 19 b, Nihil auda cter ipfi per ſeſe ſine P. Sylla facere potuerunt. de Ar. 252 a, Hoc quid ſit, per ſe ipſum non facilè interpretor, ſed ex eo
uod ſequitur. pro Cornelio 55 a, Dicere de ipſo modelſte:
icd eſt, de ſe ipſe. de Nat. a, Ipſe dixit: ipſe autem erat Pytha
goras. de Clar. 170 a, Cato mortuus eſt annis Ixxxiij. ipſis ante me conſulem. Atti. 49 b, Triginta dies erant ipfi, cum dabam has literas.& 73 b, Cum ibi decẽ ipſos fuiſſem dies. & Epiſtol. 22 a, Cuùm Athenis decem ipſos dies fuiſſem. pro Cec. 290 a, Nam cum dixiſſet minus LIII. populus cum ri- ſu acclamauit, ipſa eſſe.
IRA, æ. iracundia, indignatio, ſtomachus, dolor. Tuſc. 13 a, Ira
eſt libido puniendi eius qui uideatur Iæſiſſe iniuria.& 218 a, Eſt enim ira, ut modò dixi, ulciſcendi libido. Tuſ. 220 a, L- ram Ennius inſani principium eſſe dixit. Of. 27 b, Ira cum qua nihil rectè ficri, nihil conſideratè poteſt. de Diui. 93 b, Pars animi in qua irarum exiſtit ardor. O ffl. 18 a, Prohiben- da maximsè eſt ira in puniendo. Tuſcu. 226 b, Facere aliquid per iram. Off. 5 b, Qui aut ira, aut aliqua perturbatione in- citatus eſt. Tuſ. 2 21 a, Et quidem illam iplam iram centurio habeat, aut ſignifer. pro Cæl. 45 a, Nunc enim mihi animus ardet, nunc meum cor cumulatur ira. de N. un a, Neque ira, neq; gratia teneri. pro Marce. 131 a, Dignitatem reipublicæ meis doloribus antefero.
IRACVND E. per iram, cum iracundia, rabioſè. I. A. 217 a,
Vehementer me agere fateor, iracundè nego. Tuſc. 219 b, Ni hil'ne in ipſa quidem pugna iracundè rabioſe; fecerunt? )(.Leniter, quietè. I. A. 217 a, Iracundè agere cum aliquo. pro QR. 50 a, Quo quiſq; eſt ingenio ſior, hoc docet iracundius & laborio ſius. l. A. 155 a,& Tuſc. 201 b, Nimis iracundè hoc quidem,& ualde intemperanter.
IRACVNDINA, dæ. ira, acerbitas quædam naturæ& rabies.
Acad. 34 b, Peripatetici iracundiam forritudinis quaſi co- tem eſſe dicebant.& Tuſ. 218 a, Fracundiam cotem fortitu- dinis eſſe dicunt.& ibid. Imperia ſeueriora nulla eſſe purãt ſine aliqua acerbitate iracundiæ, oratorem deniq; nõ pro- bant fine aculeis iracundiæ. de Or. 103 b, Quis hæſitauit ob eam cauſam, quòd neſciret quid eſſet iracundia? feruor'ne mentis, an cupiditas puniendi doloris? pro Mur. 132 a, Ira- cundia eſt inimica confilio. Qu. Pr. 197 a, In tuis ſummis lau dib. unam excipiunt iracundiam, quod uirium cùm in hac priuata uita leuis eſſe animi atq;, infirmi uidetur, tum uerò nihil eſt tam deforme, quàm ad ſummum imperium etiam acerbitatem naturæ adiungere.& 297 a, Antè occupatur a- nimus ab ira cundia, quàm prouidere ratio potuit ne occu paretur. de Cla. 186 a, Sed efferueſcens in dicéèdo ſtomacho
xpe iracundiaq́; uehementius. Quin. Pra. 29 a, Si implaca biles ſunr iracundiæ, ſumma eſt acerbitas: ſi exorabiles, ſumma leuirtas. J. V. 118 a, Homo exarſit iracundia& ſtoma- cho. de Ora. 137 a, Efferri iracundia. de Ar. 244 a, Dolore ef- ferri,& iracundia longius digredi quàm conuenit. de Fini. 54 b, Nec cum iracundia& pertinacia diſputari poteſt. pro Dom. 230 b, illi tamen populi incitati uim iracundiamque ſubierunt. pro Placc. 162 a, Eum ardentem iracundia uide- re potuiſti. Epiſt. 15 a, Exarſi iracundia. ad Atric. 274 a, Exer cere iracundiam in ſuperatos. pro Muren. 132 a, Cohibere i- racundiam.
1 754
IRACVNDVS, ,um. Lvε‿iode, qui facilè& citò iraſcitur,
concirus ad rixam, feruens. de Sen. 90 b, At ſunt moroſti, an- xij, iracundi,& difficiles ſenes. Tuſc. 226 b, Quomodo fi na- turalis eſſet ira, alius alio magis iracundus eſſeré I. A. 199 a,
Impotens, iracundus, contumelio ſus. I. A. 157 a, Sed eum i-
racundum audio factum. pro Plan. 272 b, Niſi eum nimis in ſe iracun dum putabis fuiſſe.,
IRASCOR, ru. incendor, ira incendor, alicui iratus fio, ſuccẽ
8
ſeo, animo incitor, exardeſco, ſtomacho& iracundia exar- deſco, uel efferueſco.)((Mitigor. Tuſc. 218 a, Peripatetici ui- rum uideri negant, qui iraſci neſciat, eamꝗ; quam lenitatẽ
nos dicimus, uitio longitudinis nomine appellant. I. A. 217
a, Omnino iraſci amicis non temerè ſoleo.& Epiſt. 2 b, Mar cellinum tibi iratum eſſe ſcis. Tuſ. 220 a, Ne Scipio quidem iratus uidetur fuiſſe cum Tyb. Graccho, tum eũ,&c. aliter,
iratus uidetur fuiſſe Tyberio Graccho. de Clar. 196 a, Sæpe
uidi iraſcentem& ſtomachantem Philippum. Att. 246 a,& pro fI. 148 a, Arabioni de Sicio nihil iraſcor, pro Qu. R. 52 b, Dij hominibus iraſci& ſuccenſere ſolent. de Orator. 143 a, Philippus grauiter exarfit.
IRATISSIMVS,a. J. A. 1⁷ b, Cæſar ipſe qui illis fuerat ira-
tiſsimus, tamen propter ſingularem eius ciuitatis grauita- rem& fidem quotidie aliquid iracundiæ remittebat.
IRATVS. a, um. incenſus, ira incenſus, iracundia incitatus, in-
1
flammatus, in aliquem infeſtus, infenſus, offenſus, qui ani- mo alieno& auerſo eſt ab aliquo.)(Propitius. pro Cęl. 46 a, Huic ego deos propitios, pleriq; autem iratos putãr. Att. 234 b, Nolo te illum iratum habere. pro Flac. 14 a, Quàm promptus homo P. Septimius? quàm iratus de iudicio& de uillico? Att. 251 a, Ne in ſtomachum erumpant, cum ſint ri- bi bene irati. Tuſcul. 226 a, Iratos propriè dicimus exiſſe de Föreſtzegdic eſt, de conſilio, de ratione, de mente. Tuſ. 19 4 a,
rati proprium eſt, cupere à quo læſus uideatur, ei quàm maximum dolorem inurere. Tuſcu. 226 b, Ex quo illud lau datur Architæ, qui cum uillico factus eſſet iratior, Quo te modo(inquit) accepiſſem, niſi iratus eſſem?de Or. 103 b, Fa
cere iudicem iratum aduerſario. Att. 5 b, Si is qui rei domi-
nus futurus eſt, alienus arq; iratus tibi eſt. Irem- Iratus& of fenſus alicui.& 137 b, Immitis alicui. At. 135 b, In magna of= fenſa eſſe apud aliquem. L. Offenſa. Atti. 172 b, Qui auerſiſ- ſimo à me animo elt. L. Licet.
RONIA,ma. inuerſßo, diſsimulatio, diſsimulantia. de Orat.
134 a, Socrates opinor in hac ironia diſsimulantiad; longs lepère& humanitate omnibus præſtitit. de Cla. 192 a, Iro-
nia illa quam in Socrate dicunt fuiſſe, facera& elegans. de
Clar. 193 a, Nec in hoc ironiam duxeris eſſe quod dixi,&c. Quint. Frat. 314 b, Sine ulla meherculè ironia loquor. Aca- dem. 19 a, Ironiam alterius perpetuam præſertim nulla ra- tio fuit perſequi. de Orat. 134 a, Africanus Aemilianus eu.
&V At. 258 b, Socrares de ſe ipſe detrahens, plus tribuebat his
1..*. quos uolebat refellere: ita cum aliud diceret atq; ſentiret,
libenter uti ſolitus eſt ea diſsimulatione, quam Græci &guvda uo cant, quam ait etiam in Africano fuiſſe Fannius.
L. Diſsimulatio, o Inuerſio.“
IRPINV S, na, num. cont. Rul. 88 a, Fundus Irpinus. IRRAVCE O, es. raucũ eſſe. de Or. 10 8 a, Aeſopum ſi paulum
irraucuerit, explodi uideo. Priſcianus legit, irrauſerit.
IRREP O, pu. arrepo, influo, illabor. Epi. 7 a„Credulitas in
optimi cuiuſq, mentem facillimè irrepit.& de Orat. 162 a, Diſsimulatio quę maximè quaſt irrepit in mentes hominũ. Or. 105 b, Eloquentia moddò perfringit, modò irrepit in ſen ſus. pro Arch. 187 b, Cæteri in eorum municipiorum rabu- las irrepſerunt. de Aruſ. 156 b, Quitam libenter in opinio- nem gratiæ irrepat. pro Cor. 5 b, Is furatus eſſè ciuitatẽ, ge
nus fuum ementitus, irrepſiſſe incenſum dicitur. Of. 67 a, Si
in locupletum teſtamenta nomen eius poſsir irrepere.
IRRE TILO, t. illaqueo, impedio, implicare. Tuſc. 2 40 b, His
enim ſe adoleſcens improuida ætate irretierat erratis, ut, &c.& I. C. 100 a, Adoleſcentulus, quem corruptelarum ille- cebris irreriſſes. de Orat. 88 b, Stoici diſpurationum ſuarũ laqueis te irretitum xenerent. Poſtꝗq. 100 a, Qui prouincia- rum fœdere irretiti totum illum annum querelas ſenatus pertulerunt. I. V. a, Cum homines negocia gerentes iudi-
cijs iniquiſsimis irretires. de Ar. 24.§ a, Aliquis illaquearus
omnium legum periculis, irretitus odio bonorum omnië, imperitus xpectatione ſupplicij. Tuſ. 179 a, Hæc me irreti- tus ueſte furiali inſcium.
IRRERTIRE aliquem. captare& decipere ſophiſtarum mo-
re. Acad. 23 b.
IRRETITVS, 2, um. implicatus. de Fini. 136 b, 537 a, Si Vlyſ-
IRRIOD E O, des. illudo, ludificor. Acad. z1 a, Vos ab illo irride-
ſes cantiunculis irretitus tenererur. in Vat. 29 a, Vt loqua- citatem iſtam tuam pauciſsimis interrogationibus irreti- tam retardarem.
1 3 mini.
,—

1 R 2 5z ini G ipfi illum uiciſsim eluditis.& 16 Ani ir⸗ inferro. gant, ab his irridentur.& de Fin. 105 b, Quæ irriderl a im. eritis folét. de Or. 91 a, Apollonius irriſit philoſopiam. de N. 58 b, Nihil tam irridet Epicurus quàm prędictionem re- rum futurarum. de Na. 27 b, P. Claudius per iocum deos Ir- ridens. At. 188 a, Cæſar mihi irridere uiſus eſt. de Fi. 122 b, in Cod. Germ. de Cl. 186 a, Admirando irridere. cõt. Rul. 85 b, jrridere& contemnere aliquem. Poſt. 205 b, Irridere ſqua- lorem& luctum alicuius. IRRIGATIO, nis. Off. 35 b, Adde ductus aquarum, deriua- tiones fluminum, agrorum irrigationes.& de Sen. 88 a. IRRIG O,a.. rigo. de Nat. 24. b, Democriti fontib. Epicurus hortulos ſuos irrigauit.& 52 a, Aegyptum Nilus irrigat. Q. Fr. 318 a, Iugera L. prati irrigaturum te facilè arbitror.— IRRISIO, nus. ludibrium. Aca. 31 a, Liber igitur à tali irrĩſio- ne Socrates. de Ora. 39 a, Oratio aut nulla ſit, aut omnium irriſione ludatur. Offic. 28 a, Et cum irriſione audientium i- mitari militem glorioſum. rationis. 5 IRRISO R, oris. Parad. u8 a, Veniant igitur irriſores huius 0- 1 IRRITABILIS.le. qui facilè irritatur& accenditur, ira= 4 cundus.)(„Placabilis. Attic. 14 b, Animi bonorum ſæpe irri- tabiles ſunt. 4 IRRIT O, à. laceſſo. Bru. At. 287 a, Pueri potius audacia irri- tata eſt, quàm repreſſa à Cicerone.& 2 85 a, Neq; magis irri- tatus eſſet Antonius regno Cæſaris, quàm ob eius mortem deterritus: I. A. 210 a, Irritari Antonium non oportuit. pro Mil. us a, Vi irritare,& ferro laceſſere aliquem. IRRITVS, a,um. nihilum, uanus, inanis.)((Ratus. I. V. 221 b, Metellus omnes Verris iniurias reſcindit& irritas facit.& I. A. 1g1a,& 13 b, Qua ſi leges irritas feceritis, rata eſſe non poſſunt. de Leg. 173 b, Quæ augur iniuſta& uitioſa, 1&c. dixerit, jrrita infeſtaque ſunto. IJ. A. 81 a, Antonius teſta- mentum irritum fecit. de Pro. 78 b, Cuius tribunatus ſi ra- tus eſt, nihil eſt quod irritum ex actis Cæſaris poſsit eſſe. in
5 V. 122 a, Quod iudicium de compromiſsis factum erat, id 8 jrritum iuſsit eſſe. in V. 136 b, Quæ in magiſtratu geſs iſti,
ſuſtulit, atque irrita iuſsit eſſe. Poſtquam. 207 a, Si multa ir- ritaq́; triſticia.
IRROGATIO, nu. conſtitutio. pro Rabirio 92 a, Irroga- tio mulctæ.
IRRO G O,„s. legem in aliquem fero, conſtituo. pro Do. 222 a, Leges priuatis hominibus irrogari eſt priuilegium. pro Dom. 224 b, Ne mihi præſenti mulcta irrogarerur.& 235 b, Ppriuilegijs tyränicis irrogatis. pro Mil. 10% b,. Irrogare mul- ctam alicui.
IRRVMP O, pu.. irruo, inuado. I. A. 231 a, Alter in Aſiam irru- pit curſim.& Ep. 241 b, de Di. 90 b, Syracuſani improuifò in caſtra Pœnorum irruperunt. Acad. 34 b, Atrocitas iſta,quo- modo in uererem Academiam irruperit, neſcio. de Orât. 152 b, Ab ijs qui in noſtrum patrimonium irruperunt, quo d o-
pus eſt nobis, mutuamur. contra Rul. 75 b, Irrumpant in æ- rarium. Ac. 31 b.& 34 b, Imagines extrinfecus in animos no- ſtros per corpus irrumpunt.
IRRVO,. impetum in aliquem perfero, inuado, in aliquem me mitto, influo, redundo. de Orato. 88 b, Quod in alienas poſſeſsiones tam temerè irruiſſes. pro Dom. 234 b, In quem quiſq; per homines concitatos irruerit, in quem impetum pertulerit.& 237 a, Omni impetu in aliquem irruere. de Fi. 77 b, Et equo admiſſo in mediam aciem Latinorum irrue-
bat. de Or. 15 a, Vt deducta eſſe in alienum locum, non ir-
4 ruiſſe uideatur. Atti. 213 a, Irruere in aliquem,& inuadere in
2. aliquem. L. Inuado.
4 IRRVP TIO, uu.. incurſio. pro Pom. 6 b, Hoſtium copiæ non longè ab ſint, etiam ſi irruptio facta nulla ſit, tamen pecora relinquuntur. J. A. 231 b, Irruptio armatorum in Trebonij domum At. i25.
18, ea, d. I. 4.191 a, Vt pro tantis oorum in remp. meritis hono res eis habeantur. pro Syl. 182 b, Vitæ eius turpitudiuem in ſummis eius periculis inſequebantur. de Cla. 19 ν, Via lau- dis quam maiores eius ei tritam reliquifſent. de Di. 138 a, s cũ eſſet proiectus, inhumatus, amica corpus eius texit ſuo pallio. pro Syl. 164 b, Nuper is homo fuit in ciuitare P. Syl- la, ut nemo ei ſe honore anteferret. At. n a, Venit mihi ob- uiã puer tuus, is mihi literas abs te reddidit: id eſt, qui. Epi. 222 b, Qu. Pompeius multis& ueteribus cauſis neceſsitudi nis mihi coniunctus eſt, is cum antea,&c. Epi. I. A. 175§ a, Ni- hil turpius, quàm quòd qui magiſter equitum tibi fuiſſe ui Uerere, is pPer municipia coloniasé; Galliæ cum caligis& la cerna cucurriſti. Ep. 68 b, Neq; enim tu is es qui, qui ſis ne- ſcias. I. C. 02 a, Neq; enim Catilina is es, ut te aut pudor à rurpitudine,&c. Epi. 64 b, Is enim tu uir es,& em me eſſe cu pio, ut,&c. Ep. 9 a, Ego is ſum cui uel maximè concedant omnes, t,&c. de Or. ma, Nã quod addidiſti, nos eos eſſe, qui,&c. At. 93½ b, Sed illum eum futurũ eſſe puto, qui effe de-
1.
„... 756
bet. At. 106 b, Iraq; ego is in illum ſum, quent tu me eſſe uis. Off. 54 b, Quòd fi is eſſet Panætius, qui,&c.& ibid. Sed cum ſit is, qui,&c. de D. uu9 a, Omnem autem orationem fuiſſe e qua aruſpicinæ diſciplina contineretur. pro Fla. 153 a, Eſte- nim credo is uir iſte, ut ciuitaris nomen ſua autoritate ſu- ſtineat. pro Syl. 167 b, Non enim una eſt ratio defenſionis ea, quæ eſt poſita in oratione. I. 4. 189 b, Antonius cum una legione& ea quidem uacillante L. Fratrem expectat. de P. no a, Plurimis noſtris exemplis uſus es,& ijs quidem illu. ſtribus. Qu. Fra. 318 a, Erant loco poſita ambulatio nis und latere, eo quod eſt proximum Batnearis. Orat. 202 a, Excur- ſio moderata, eaq́; rara. de Opt. 244 a, Multa dixit de eo quòd ciuis improbus laudatus eſſer. Att. 38 b, Maximed. ſa eo eſt reprehenſus, quod dixerar,&c. Attic. 1 b, ber unü ſer. uum,& eum ex ludo gladiatorio. de Orator. 14 3 3, Quord princeps Socrates fuit, is qui,&c.& ibi. Is qui,&c. uelis,&c. & b, Ille& eius poſteri, ij qui,&c. pro Clu. 19 a, Hüc locum, &c. eum tandẽ,&c. Qu. Fr. 298 a, Ea noſtra ratio eſt, vt,&c. Qu. F.300 b, At q; is dolor eſt, quo d,&ec. pro Clu. 58 a, Mu- lierem quandam Larino, atq; illam uſq; à mari ſupero Ro- mam proficiſci. pro Cec. 287 b, Is enim ille fuit Ebutius: id eſt, ralis, uel ea perſona. I. V. 10 b, Non enim prætereundã eſt ne id quids. de N. 30 a, Et id maximè hyberno tépore. At. 33 b, Negauit, S&ec. neq; id ſanè diu, na,&c. Att. 3 b, Et id mul tis uerbis. At. 26 a, Et id ipſum ſine ſtomacho. At. u a, Idque judicum uocibus. At. à b, Atq, id ereptum ex ſummis occu. patiônibus. At. 144 a, Qui circum eum illum ſunt, de Ora, 127 a, 81 is qui exiſtimor,&c. i. ſi ego,&c.
I1SARA. fl. Ep. 152. Planci.
ISAVRVMlocus. I. A. 125.
ISAVRICVS,, um. At. 32 4, Hfauricum forum.
1818, deæ. de N. 59.
I1SIACVS,a. de D. Iſſiaci coniectores. Ennij.
180 CKATEVS, a. Or. 217 a, Mos Iſocrateus. 180 CRATES, ts. de Or. 199 b, Ille pater eloquentiæ Iſocra
tes. de Or. u1⁷ a, Ecce tibi exortus eſt Iſocrates magiſter iſto rum omnium, cuius è ludo tanquam ex equo Troiano in-. numeri principes exierunt. de Or. 214 b, Iſocrates uerbis lo- flutis numeros primus adiunxit.
120 NOM 1A. L. Aequabilis,& Aequabilitas,& Aequilibritas: 188 v§.0pp. At. 79. Ep. 23.. u 8 T E, a, ud. pro§. R. 26 a, Non iſto artificio accuſatorio calli-
diòr es qu im hic in ſuo. pro Dom. 227 a, Lex quam iſte tu⸗ lerat. At. i01 b, lam ne iſtius quidem rei culpam ſuſtineo, de Amic. 99 b, Eos qui iſta ſubtilius quærunt, in numero ſapr- entum non habent. de Sen. 94 b, Et itaex uita iſta diſcedo tanquam ex ho ſpitio. de Am. 97, Nec ab iſto officio, quod ſemꝑ uſurpaui, ab duci debui. Para. 116 b, Mihi iſta aοαdesa, quæ appellantur, uidentur eſſe ueriſsima. de L. eg. 283 b, Iite igituriſumptus minuit. id eſt, Demetrius. Epiſt. 84 a, Armo- rum iſta& uictoriæ ſunt facta, non Cæſaris. Aca. 24 3, à me iſtam exceptionem non impetrabunt.& ibi. Omnes iſtos a-
3
cule os.& 4 a.In iſta una diſpuratione. Aca. 30 a, Cum Stoi-
cus ſyllabatim iſta dixerit. Aca. 27 b, Iliſdem enim hie ſapiès,
de quo loquor, oculis, quibus iſte ueſter cœlum, terram, ma
re intuebitur. Aca. 30 a, 3 4 a, Quanti libertas iſta æſtimanda
eſt. de Or. 93 b, Iam uerò iſta coditione, dum,&c. de Or. 93,
72 Ego nerò, inquit, iſtis obſequi ſtudeo. de Sen. 81 b, Age ut i-
ſta diüina ſtudia omittamus. de Orat. 122 b, Atq; ego ex iſtis ſæpe audiul: id eſt, ex C. Lælio,& P. Africano. de Clar. 189 a, Nec iſtos excellentes uiros reſp. perdidiſſet. Tuſcula. 142 b, Tranſeat idem iſte ſapiens ad remp. tuendam.& ibid. Huic ergo ur dixi,&c. id eſt Epicuro. de Orato. 120 a, Meæ totius orationis& iſtius ipſius in dicendo facultatis, quam,&c.&
.
amicitia, ſed mercatura.& b, Pecudum greges diliguntur i ſto modo, de Am. u0 a, Iſto enim modo pædagogi maxims erunt diligendi.& Ep 21 b, Iſto anno. de L. 157 a, Et ſæpe d⁰ iſto collocuti ſumus. de Inuen.-7 b, Si hoc modo ſcripſiliet⸗ iſto uerbo uſus non eſſet, non iſto loco uerbum iſtud col= locaſſet. Or. 109 b, Non poſſunt iſthæc ſic abire. At. 130 b, 94 Iam iſthuc
ille circum iſthæc lca commorabitur. Ac. 27 b, Ia
te quoq; impediat. Ep. 205 b, Attamen iſthæc ipſa, quę te e-
mifſe ſcribis, erunt mihi grata.
IS THMVS, me. terra anguſta& longa intęr duo maria uel quale eſt Pealòponneſi Iſthimus, ubi etiam Corinthus fult⸗
de Fat.14 1 b.
18 TIC. de Fi. 143 b, Iſtic ſum, inquit.& Epiſt. 7 bo Vtibi ma- 15 TINC
lis, ubi,&c. quàm iſtic,&c.
93 b, Adduxiſſent huc Græculum aliquem, qui nos iſtiuſmo di diſputarionibus delectaret. pro Do. zu5 b, Hunc iſtum o- cij& pacis hoſtem. pro Qu.z b, Tum iſte uir optimus, qcc. Ep. 39 a, Iſte Ariobarzanem non regem, ſed regis filium ap- Pellat. de Or. 9ↄ% a, Hæc quæ iſti forſtan puerorum elemen⸗ ta uideantur: id eſt, Crafſo. de Nat. 25 a, Non erit iſta modà
——

d2 A n 19n Jeehemm ese Adans es ,han 42 u1* 1ra 4,0 b4a edan ba d
m er a üintr n
11 4e Kai . Rac camectoren Pann .—* 1
AALar en Aoerau ti läcmn nmam a maa am. “
hers e Aoar erant. dt Oka. Ilic L rma 4mnt.
lAl. 4 bin K Leaunla i
1ayo W.* k
A⁴⁴ pen.à Noaicto watcouan
ngam Me a ſuo. gro Dan. Walan
Lmn hn acudu gudenmaha
4.33 5 I4 gu is dam u n 40 R4ent de Jen.44 5, k raa ui 90 b0 10. de Ln. Nanht „AHar n 1duci deda PELSlüt Hln en el. ersin ali ramotn mann 1460,Dentnu i A Seis Lans Tacka 200(amk waonen vwa mnpctradun Anl A4Ah AA penanelans Aerna uta un Larlümen u0e. 5us. udas Hactsa
*
8*
r 4, 4z
Se ut* odieam as a 4 1““ 4— 6 4* 4 an3 ures t ped er
4 em . 182 en
Aiduntens
1 4 41 8 „ALn am ia cdcnen sn.
75 1 1
18 TINC. Attic. u15 a, De malis noſtris tu prius audis, quàm
nos:iſtinc enim manant. Ep. 17 b, Qui iſtinc ueniunt,&c.
ISTIVSMO DI. I. V. 72 b, Maliciosè neceſſè eſt iſtiuſmodi
rationi aliquo conſilio obfiſtere. de Or. 93 b, Adduxiſſe huc Græcum aliquem, qui nos iſtiuſmo di diſputatio nibus de- lectaret. L. Iſte.
I1STVC. pro iſtud. pro Quin. i0 b, Quo die uadimoniũ iſtue
factum eſſe dicis?& de D. u b, Qui idem iſtuc quidem di- cunt, quod eſt dictum Ate.
ITA. fic, perinde, tam. At. 106 b, Quod putaſti fore,&c. factũ
eſt ita.& I. A. 227 b, Eſt iudices ita ut dicitur. Att. i00 b, Ve- lim des operam ut inueſtiges, ſit ne ita. Brut. 91 b, Id ſi ita eſt, iſtic tibi cenſeo cõmorandum. pro Rab. 91 a, Quæ cumi ita ſint, primũ,&c. At: 227 b, Quod cum ita ſit, maximè uel- lem, primum,&c. pro Syl. 167 b, Ita inquit, tu enim,&c. Ep.
49 a, Ita mihi pulcher hic dies uiſus eſt, ut uiderer uidere, Sec. At. 72 a, Hoc tibi ita mando, ut dubitem, an etiam te ro gem, ut pugnes ne intercaletur. de Orat. 94 b, Ita quicquid eſt in quo,&c. I. A. 265 b, Ita de uno quoq;, ut quemꝗ; meri- tum arbitrantur, exiſtimant. At. 142 a, Ego te(ita incolumi Cæſare moriar) tanti facio, ut paucos æqus ac te charos habeam. pro Sex. R. 28 b, Non ita multis antè annis aiunt quendam,&c. in V. u8 b,& de Cl. 176 b, Tadius nõ ita mul-
tum tecum fuit. de Or. 107 b,& 140 a,& in A. 154 a, Non ita
multum ſpacij eſt.& de Cl. 18/ a, Non ita multi ſunt. de N. 18 b, Quibus homines non ita ualde mouentur. de Cla. 168 a, Themiſtocles non ita ſanè uetus. in V. 226 a, Simulachra præclara, ſed non ita antiqua: id eſt, non multum antiqua. de Clar. 168 a, Ille non ita pridem abijt. Ora. 199 a, Non ita lato interiecto mari. Orat. 202 a, Rarus inceſſus, nec ita lon gus. de Orat. uõ b, Ac mihi quidem non ita moleſti ſunt. de Clar. 186 a, C. Fimbria non ita ſe diu iactare potuit. pro Quint. 3 a, Nec ita multo pôſt in Galliam proficiſcitur. & ibidem: Cum non ita commo dè poſſet. pro Flacc. 156 a; Interim nec ita longo interuallò ille uenit. Epiſt. 10 b, Non ita magna mercede, quam ego maximo dolore cognoram:
de Fin. 73 b, Acceſsione utuntur non ira probabili. Epiſtol.
160 a, Non ita neceſſe uidebatur. Tuſcul. 32 b, Hæc enu- cleare non ita neceſſe eſt. pro Qu. 6 a, Nectamen tam mul- ta uerba faciam. Acad. 2 a, Hoc tibi non ita decorum eſt. E- piſt. 53 a, Cum ita latè pateat eius poteſtas.& 19 b, Ita ſunt omnia debilitata iam propè& extincta.& 136 a, Hæc ad il- lum perferuntur: ira enim ipſe mandauit: ſic fit, ut putet, &c.& 8 b, Atq; ita, ut nullam,&c. de D. 125 b, Itäne?& in Ver rem 184 a, Itàne uerò hoc Brutus egit, ut Lanuuij eſſet? de D. 85 a,& in A. 99 b, Caſu inquis, itäne uerum? de D. 122 b, Itäne cenſesantè coronam extitiſſe quàm,&c. Ita tamen ſi, enim uerò ſi. L. Enimuero. Ita tamen ſi, enim uerò niſi.
IT A‚interdũ iurandi formam habet. I. C. 120 b, Nam ita mihi
ſalua repub. uobiſcum perfrui liceat, ut ego,&c.
ITALIA, læ. regio eſt quam natura mari ſupero& infero&
alpibus muniuit,& non ſine diuino numine. pro Arch. 186 a, Erat Italia tunc plena Græcarum artium, ſtudiad; hæc& in Latio& hic Romæ colebantur. de Orato. 122 b, Referta quondam Italia Pythagoreorũ fuit. contra Rul. 79 b, Ete- nim quantulum intereſt utrum in Maſsici radices, an in Ità liam, aliéue deducamini?
ITALICVS,/a. Tuſc. 247 b, Italicæ menſæ. in Ver. 243 b, Ita
licum bellum, ad Her. ué b, de Off. 93, Italici philoſophi.
ITALVS,, um. de Ar. 24 8 a, Itali ac Latini. ITAOQVE. proinde. de Am. 96 a, Itaq; ex me quærunt, Gc. G&
pro Deiot, 145 b, bis. Epiſtol. 3 b, bis.& 186 a, de Clar. 165 b, Homines mihi ita chari, iraque iucundi, ut,&c. id eſt,& i- ta pro Cl. 28 a, Itaq; feci.& in V. v5 a,& de Fin. 92 a.
ITEM. ſimiliter, etiam, quòoq;. de Di. uu b, Solis defectiones,
itemã; lunæ prædicuntur,&c. de L. 180 b, Placuit Scæuolæ & Corũücano, itemq́; cæteris, qui,&c. in A. 191 4, D. Brutus, L Plancus, itemꝗ; cæteri, qui,&c.& in Verr. 246 b, Quibus item ut cæteris imperabat,&c. de Amic. 96 a, b, Itaq; ex me quærunt credo,& ex hoc item Scæuola. Attic. 21 a, Græcè item ſcriptum L. Coſsinio adte dedi. de Orat. 131 a, In re eſt item ridiculum. Qu. Fr. 324 a, Aiunt nonnulli, Salluſtius item, me,&c. I. C. u2 a, Gabinium ſtatim ad me uocaui, de- inde item accerſitur Statilius. Acad. u¹ b, Vt enim de ſenſi- bus, item faciunt de reliquis. i. ita, uel idem. de D. 102 5, RO mulus augur cum fratre item augure. Attic. 166 a, Tu meas epiſtolas concerpito, ego item tuas. i. uiciſsim. de Orat. 94. b, Nihil eſt quod cogat homines, ſicut in foro non bonos Oratores, irem in theatro malos actores perpeti. Ter. 74 b, Si ex capite ſis meo natus, item, ut aiunt, Mineruam eſſe ex Iouc. Epiſt. 80 a, Hoc item tempore breuior eſſe debeo. de Inuen. 42 b,& 50 b, Et item,&c.& 51 a, Ac primò ſic,&c.& item poſtea,&c. Epiſt. 70 b, Te non ueniſſe miratus ſum, quod item nune miror.& pro Quin. Roſ. 50 a, Quoditem
1 1 758 nuper,&c. Ep. 21 b, Meaq, item in te fingularis beneuo len- tia.& 41 a, De quo item ſermone.& 132 a, M. Planius, qui eſt item Calenus. 166 b, bis. M. Lepidus Impera. irem pontifex max. in Verr. 245 b, Cur Taurominitanis, item fœderatis nauem imperaſti? Atri. 39 b, Quare üt Numeſtio mandaui, tecũ ur ageret, item atq; eo ſi poteſt acrius, te rogo,&c. Or. 216 b, Non item in oratione, ut in uerſu extat numerus. I. V. 204 a, Feciſti item uti prædones ſolent. de Orat. uz a, Ego item, inquit illa, quæ,&c. I. V. 135 b, Item ut uos Romæ co- gnouiſtis. de Orat. u19 a, Et item de cateris rebus. Par. 241 a, & pro Mut. 140 a, Et item commune periculum. de Leg. 171 b, Ergo ut,&c. item, G&c. At. 36 a, Spectaculum tibi uni iucũ- dum, cæœteris non item.& Epi. 255 b, Alijs fortaſſe non item. de Nat. 8 a, Quod in libero ſeruant, in libera non item. Ac. 7 a, Alterum uidemus,&c. alterum non item.& Tuſ. 215§ b, Animorum non item. de Fi. 62 b, Item contra. Topic. 226 b, Itemꝗ́; quæ,&cc.& in V. 87 b, Itemꝗ́ cum,&c.& de Ora. 114 b, Itemd; de rep.
1T R R, itineris. Atti. 12 b, Cenſeo uia Appia iter facias, celeriter
Brunduſium uenias.& ibi. Confeſtimq; cum Qu. fratre& liberis noſtris iter in Apuliam facere cœpi.& Epiſt. 2 44 a, Iter in Ciliciam facere cœpi. Atti. 2u b, Cum illi iter inſta- ret,& ſubitum& longum. Atti. 28 ¼ b, Tabellarius quem ad Brutum miſeram, ex itinere redijt.& de In. 52 a, Venire ex i-
tinere. pro Mil. 106 a, Iter neceſſarium eo die illi erat Lanu-
uium.& Ep. 144 a, Meumq; iter eò contuli.& At. 40 b, Att. 69 a, Deinde cogitabam ſine ulla mora iſta itinera facere. At. 75 b, Nunc iter cõficiebam æſtuoſa& puluerulenta uia. & 225 b, Prebonius itineribus deuijs profectus eſt in pro- uinciam. Atti. 259 b, Veni adpontem Tyretium, in quo fle- xus eſt ad iter Arpinas. de Or. 35 b, Perge conficere iter reli- quum. Quin. Fra. 32 4 b, Patiamur illum ire noſtris itineri- bus. Attic. 126 a,& Epiſt. 24 b, Cohortes quæ ex Pieeno ad me iter habebant. Att. 12 b, Cæſarem iter habere Capuam- Qu. Pr. 310 a, Luceius in Sardiniam iter habet. pro Sex. Ro- 12 b, Cui ne iter qſuidem ad ſepulchrum patrium relictum eſt. Pl. Ep. 15b a, Cum iter ad Mutinam dirigerem, in itinere de prælio facto audiui. Tuſcul. 169 a, Prô dij immortales, quàm optabiliter iter illud ineundum eſſe debet. de Or. 83 b, Ingredi iter pedibus, ingredi iter equo. in Ant. 243 b, Iter longum ingreſſus ſum. de Diuin. 86 b, Itaq; perſæpe reuer- tit ex itinere, cum iam progreſſus eſſet multorum dierumt uiam.& I. V. 191 b. in Vat. 31 a, b, Cum iter illud Hiſpanienſe Pedibus ferè confici ſoleat, aut ſi quis nauigare uelit,&c. pro: Plan. 279 a, Iter à Vibone Brunduſium terra petere con tendi. pro Pom.9 b, Teſtis eſt Gallia, per quam legionibus noſtris in Hiſpaniam iter Gallorum interemprione parefa ctum eſt. Ep. 245 a, Cum abeſſem ab Amano iter unius diei. Epiſt. 174 a, Biduo me Antonius anteceſsit.& 133 b, Quatri dui iter.& 257 b, Tertio die abs te ad Alyziã acceſſeramus. pro Cec. 299 a, Aquæ ductus, hauſtus, iter, actus. hic iter, ius eſt, quo quis ire poteſt, non iumentũ aut uehiculum agere-
ITERATIO, nüz. geminatio, repetitio, redintegratio. Ora.
204 a, Verborum iterationes.& de Or. 161 a,& ad Her. 33 a, Plurium uerborum iteratio.
ITER O, as. gemino, duplico, repeto. de Ora. 209 a, Cum aut
duplicantur iteranturd; uerba, aut breuiter cõmurata po- nuntur.& ibid. b, Vt quod dixit iteret. de Orat. 120 b, Ager nõ ſemel aratus, ſed nouatus& iteratus. Par. 231 b, Verba ſæ pius iterata.& 234 a, Verba iterata, duplicata. ad Her. 33 a, Iterando redintegrare aliquid. Aca. 22 a, Iterandum eadem & iſta mihi. Tuſc. 18 4 a, Iterandum eadem mihi iſta. aliter, Iteranda: ſed mendosè. ſic ad At. 229 b.
ITERVM. rurſum. pro l. 156 b, Iterum iſte Romam ſe retu-
lit. pro Do. 240 b, Bis à me ſeruatus eſt, ſeparatim ſemel, ite rum cum uniuerſis. de In. 56 a, Primò quidem decipi incom modum eſt: iterum ſtulrum, tertiè turpe. Epi. 221 a, Id ut re experiatur, iterum& ſæpius te rogo. pro Seſt. 1 a, L. Satur- ninus iterum tribunus. de Ar. 249 a, P. Africanus iterũ con- ſul ille maior,&c.& de D. 96 a, C. Flaminius cõſul iterum. de Di. 1332 b, Nonnunquã etiam iterum ac tertium. pro Fon. 279 a, Semel atq; iterum ac ſæpius: de Orart. us b, lterum au tem peccãt, cum ſe iungunt,&c. pro 0m. 9 b, Teſtis eſt ite- rum act ſæpius Italia. pro Sex. Ro. 18 a, Iterum ac tertiò no- minaui,&c. de Clar. 171 a, Et Liuianæ fabulæ non ſatis di- gnæ iterum legantur.
ITHAC A, cæ. parua inſula Vlyſsis patria. de Ora. 10 1a,& de
L. 169 b.
1THYREV S, a, um. in A. 191 b, Ithyrei barbari cum ſagittis.
& 16 4 a.
I1TID E M.vö ſimiliter, pariter, irem. de Diu. 83 a, de L. 161 a,
Et ea quæ mouenr ſenſis, itidem mouent ſenſus omnium.
Part. 236 b, Temperantia in rebus incõmodis eſt iridem du
plex. bis.& de Nat. 71 b, Vinctus itidem ànlio Saturnus. de 1 4 Leg.

759 1TIO, onu. eundo, irus.)(R
1 X O, as. frequenter eo. Epiſt. ITV 8, 1u. itio, inceſſus. At. 24
IVB A, bæ. crines collo equorum
IVBATVS,, um. iuba ornatus. ad
Leg. 70 b, Quia nune itidem ab eodem ſunt no capienda primordia.
bis agendi
editio. Attic. 18 0 a, De obuiam i- tione faciam ut ſuades.& 221 b, de Diuin. 95 a, Sed Rhodio rum claſsi propinquum reditum ac domum itionem dari. 141 b, Te ad cœnas itare deſijſſe,
moleſtè fero. 3 3 0 b, Quis porrò noſter itus, redi tus, uultus, inceſſus inter nos? dentes. dé N. 4 3 a, Hic equus ille iubam quatiens,&c. de Hi uin. 95 b, Equus cuius in iuba examen apum conſederat. de D. 122 b, Dionyſij equus habuit apes in 1uba.“ Her. 39 b, Tanquam iuba-
tus draco.
IVBE O, bes. cogo, uolo, hortor.)(Veto. Ep. 215 a, Literæ n5
berent, ſed commendatitiæ. Epi. 232, Spe- rare nos amici lubenr, ſuadent, hortantur. Attic. 208 b, Etſi tuæ literæ rectè ſperare iubent, tamen,&c. pro Deiot. 151 a, Iubeo tebene ſperare& bono animo eſſe. Epiſt. 96 a, Valde iubeo gaudere te. in V. 69 b, fubeo te fine cura eſſe.& Atti. 188 a, Ita porrò te ſine cura eſſe iuſsit. At. 96 a, Illum ſaluta- ui, poſtea iuſsi ualere.& 6 2 a, Dionyſium iube ſaluere.
quæ te aliquid iu
IVBERE. pro decernere, ſtaruere,& eſt populi propriũ. in
Ant. 175 b, Cæſar oſtendit ſe, priuſquam proficiſceretur, Do labellam conſulem eſſe iuſſurum. At. 275 a, Quod nec ſena- tus cenſuit, nec populus iuſsit, id arroganter non præiudi co. pro Cec. 20⁄ b, 81 populus iuſſerit me ruum ſeruum eſſe, purãsne id luſſum ratum, atq; firmum futurũ? contra Rul. 77 b, Quia uos fœdus non iuſſeritis, ueretur Hyempſal, ut ſatis firmum ſit. pro Fl. 1¼ 9 a, Quæ ſciſceret plebs, aut quæ populus iuberet. pro Cor. 6 ² b, Populus Romanus legem- iuſsit de ciuitate tri buenda. I. V. 14 b, Senatus decreuit, po- Ppulus; iuſsit. de Or. 90 a, Num apud populum de legibus iubendis arq, uetandis.
— X—...*. 5 7 IVCVNDE, ſuauiter, dulciter. pro Deiot. 14 7 a, Cum in cô-
2* 1
uiuio comiter&jucunds fuiſſes. de Am. rare de C. Lævlio memoriter& iucundè 40 a,& 42 b, Tuſ. 247 b, lu cundè edere u b, lucundè uiuere.
95 b. Is multa nar-
7 ſolebat. pro Cæl.
1 elbibere. de Fin. 57
IVCVNDITASS, tus. feſtiuitas, lepor, hilaritas, fructus. de
Ot. 7 a, Multa in homine jucunditas,& magnus in iocan- do lepos.& Arti. 161 b, Et ſi nihil unquam tam fuit ſcriben- dum, quàm nihil mihi unquam ex plurimis tuis iucundita- tibus gratius accidiſſe. de EFin. 67 a, In corpore uoluptas o- mnium latinè loquentiũ more ponitur, cum percipitur ea, quæ ſenſum aliquem mouet uoluptas.& ibi. Iuuare in cor- pore& in animo dicitur, ex eoq́; iucundũ. Of.:5 a, Relaxare animum,& dare ſe iucunditati. contra Rul. 81 b, Vrbani qui- bus iſta agri ſpes& iucunditas oſtenditur. pro Dom. 228 a, Itaq; ille dies tantæ mihi iucunditati fuit, ut,&c. Antequã. 193 b, Idcirco uitam eripere cupiũt, uti cum ſpiritu ſenſum quoq; adimant iucunditatis. i. goluptatis.& 19 3 a, de Fi. 56 b, Volupras, quæ cum iucunditate quadam percipitur ſenſi bus. de Or. 157 a, Delectatio iucunditas.de Am. in b, Tran quilliras& iucunditas animi. pro Mar. ¹3 4 a, Ex quo quidẽ maximus eſt fructus iucunditasq; ſapienti.& pro Mur. 133 b, Fructus iucunditatis. pro Dom. 228 a, Ille dies tantæ mihi iucunditati fuit, ut,&c. Qu. Fr. 312 b, Nunc mihi iucundita- tis plena epiſtola, hoc aſperſit moleſtiæ. Offic. z2 b, Hoc con- ducit ad uitæ commoditatem iucunditatemꝗq;.
IVCVNDVS, a, um., amgœnus, dulcis, ſuauis. differt à grato
iucundus, quòd iucunda, ſunt item grata, ſed non continuò
grata, ſunt etiam iucunda. nam grata eſt ęgroto medicina,
uerùm iniucunda& inſuauis: at ſitienti, potus& gratus eſt & iucundus. L. Gratus.)(. Odioſus. in C. uib a, Eſt mihi& iucunda in malis,& grata in dolore ueſtra erga me uolun- tas. Qu. Fr. 320 a, Et mihi pergratum perq; iucundum erit.
At. 14 b, Fuit enim mihi ſępe& laudis noſtrę gratulatio tua iucunda,& timoris conſolatio grata. At. 52 a, Iſta ueritas e- tiamſi iucunda non poteſt, mihi ramen grata eſt. Epiſt. 51 a, Cuius officia iucundiora ſcilicet mihi ſæpe fuerunt, nun- quam gratiora. 72² a, Amor tuus mihi gratus& optatus, di- cerem iucundus, niſi id uerbũ in omne tẽpus perdidiſſem. I. C. 120 b, Comes alicui charus atq; iucundus. Anteq. 192 a, b, Iucundilimus fructus libertatis. in C. 121 a, Patriæ ſolum cùm eſt omnibus charum, tum uerò dulce atꝗ; iucundũ. de Or. 137 a, Inuehi in homines charos, iudicibus; iucundos. &40 a, Fides iucunda eſt auditu in laudationibus.&103 a, Sententiæ ad probandum accommodatæ,& uerba ad au diendũ iucunda.& 14 8 a, Sciétiæ ſuauitas, quo nihil eſt ho- minibus iucundius. Tuſ. 24 7 a, Nihil uiſum eſt illo pane iu cundius. p§. R. 26 b. Is nihil aut patri gratius, aut ſibi iucun dius, aut reuera honeſtius facere pofſet. cötra Rul, 4 a, Agri
1 ,2 760 zucundi& fertiles. Sal. in Cic. 270 b, Filia tibi iucũdior at obſequẽtior quã parenti Par eſt. Ep. 7 b. Ille mihi iucüdiſes mus eſt. ꝓ Pom. Cõſpectus ueſter multo iucundiſsimus. de Fi. 67 a,& 54 a, Iuuare enim in animo& corpore dicitur, ex e0d; iucundum. J. V. i52 b, Odor ſuauis& iucundus
mine ex Italia Hieroſolymam expo rtari ſoleret.& de pro
cauſis quærere ſolebat, cui bono fuiſſet.& ib. Hunc quæſi- torem ac iudicem fugiebant, at q; horrebant.& ib. Vel illo ipſo acerrimo iudice, uel apud Cafsianos iudices cauſam dicere. pro Cec. 294 a, De ui teipſum habebo iudicem Ebu ti. pro Clu. 39 a, Sed iſtine iudex in C. Pabritium.& 59 b, Iu- dex in aliquem.& 42 b, Neminem uoluerunt noſtri maio- res, ne pecuniaria quidem de re minima eſſe iudicem, niſt qui inter aduerfarios cõueniſſet.& ib. Prætores urbani qui iurati debent optimum quem ꝗ; in ſelectos iudices referre. pro Mur. 130 b, Vtrum iudicem an arbitrum dici oporteat. J. V. 114 b, Prætor det quem uelit iudicem.& 163 b, De cöuen tu nullum unquam iu dicem nec recuperatorẽ dedit.& 248 b, Iudex bonus eſſe nemo poteft, qui ſuſpicione certa non mouetur. pro K. P. 12 4 4, Accufſaui de pecunijs repetundis, iudex ſedi, prætor quæſiui. pro Syl. 185 a, Vos reiectione in- terpoſita repentini in nos iudices cöfediſtis. pro Dom. 220
a, Qui de quaq; re conſtituti iudices ſunt.& pro R. P. 128 b,
Iudex de reo. pro Plan. 260 a, Populus ſemper dignitatis ini
quus iudex eſt. Offic. 60 b, Nec ſi iudex quidem erit de ipſo
amico. in A. 156 b, In udice ſpectari& fortuna qebet& di-
gnitas.& ib. Lex pro mulgata de tertia decuria iudicum: id
eſt, centurionum. pro Planc. 268 b, Sanctiſsimus& iuſtiſsi-
mus iudex. pro Syll. 185 a, Sic nos ſi acres ac diligentes iudi-
ces eſſe uolumus, animaduerſo resq́ uiriorum, magna intel
ligemus ſæpe ex paruis. Epiſt. 18 a, ludex in aliquem.& brb Vt tu quoq; æquum te iudicem dolori meo præbeas. Ofſic. 23 a, Acrem ſe d uitiorum& bono rum ſuorum iudicè præ- bear. pro Syll. 176 b, Te exiſtimo tibi ſtatuiſſe quid faceres, & ſatis idoneum officij iudicem poſuiſſe. de Pi. 91 a, Aequus xſtimator& iudex rerum. Ora. 207 b, Iu dicem me eſſe, doctorem uolo. in Verr. 71 b, uder integer, ſeuerus, triſtis, ſumma religione.& 180 b, Iudices Caſtiani ſeueriſsimi. Tu ſcul. 150 a, Inexorabiles iudices Minos& Rhadamanthus. &169 b, Aeacus& Triptolemus.
IVDICATIO, nls. diſceptatio, propria ludicij quæſtio. de In. 46 a, Iudicatio eſt quæ ex infirmatione& confirmatio- ne rationis naſcitur controuerſia. Par. 239 a, Ex rationis au tem,& ex firmamenti conflictione,& quaſi concurſu quæ- ſtio exoritur quædam, quam diſceptationem uoco: in qua quid deueniat in iudicium,& de quo diſceptetur, quæri ſo⸗
let. Top. 229 a,Sed quę ex ſtaru contentio efficitur, eam Grè
ci eνεν ocant: mihi placet id, quoniam quidem adte
ſcrib o, qua de re agitur, uocari. de In. 46 a, Quæſtio in con- iecturali eadem quæ iudicatio.& ad Her. 5 b. L. Crinome- non, Iudicium. Ep. 39 b, Longi ſubſellij iudicatio. IVDICATVM t. res iudicata. de In. 70 b, Iudicatum eſt de quo iam antè ſententia alicuius aut aliquorum conſtituta eſt.& τ b, Iudicatũ eſt res, aſſenſione aut autoritate aut iu- dicio alicuius aut aliquorum compro bata. ad Her. o b, lu- dicatum eſt id, de quo ſententia lata eſt, aut decretum in- terpoſitum. pro Flac. 156 b, Prætor decreuit, ut ſi iudicatum negaret, in duplum iret.& ibid. Itaq́; rec peratores contra iſtum iudicarunt, cum iudicatum nõ facerer, addictus Her- mippo,& ab eo ductus eſt. pro Qu. 5 a, Iſte poſtulat ut pro- curator iudicatum ſolui ſatiſdaret. pro Qu. 7 b, Si ueretur ut res iudicio facto parata ſit, iudicatũ ſolui ſatis accipist- pro Flac. 156 b, Prætor actionem ſe daturum negauit, re iu- dicara ſtari oſtendit placere. pro Syl. 179 a, Rogatio Cæci- lia.& ibid. Cæcilius, qui id promulgarit, in quo uidebatur res iudicatas uoluiſſe reſcindere.& ibid. Status reipub. ma- ximè iudicatis rebus continetur. IVDICATVS, za, tum. in Ant. 233 a, Iudices, quorum re catas irritas fecimus.& contra Rul. 68 a, Rerum iudicataru infirmationes. pro Domo 228 b, Rem iudicatam referre. pro Cluent. 41 b, Id maiores noſtri nunquam iudicium no⸗ minauerunt, neque perinde ut rem iudicatam obſeruaué runt animaduerfionem atque autoritatem cenſorian. f. Kabll⸗
res iudi- ₰
on
———

4 gumn 42 4 alden ken nt
“
ene er guem nt cen 4 ann 4 n cem aer 8*
de nemo or⸗ un ¹aemo hoteſt au
4
4* 4 4 4 4 8 3 dro Rak
4* 4
4*— emxma 44 muchen düh 3 4* conddeur) mäenkrh ker le ero deg n 0 1.dpaln ee eu- uckex O(0 Xectuaan n Anshme ce pecen Kim .& Al remdlaremm
Mnlaaam deo lanc. 36 mncin rMrnus latrnädwerore en ean Syenpum. Epikdahren Armm mcicem zabon mn
4
4 anaAmen Abotoenun
0 18 5 Te ribas th ba oaern cij mdwen paufn & On. erdbin enn 30m Verr.1 d Her me hma hont& 0 NkaHcs(Ana a bewee iudics Ktk 4 Ln A Tnyeolems..* 1TIO Kepeme eep 1 Sarttutmmme hdo ur t A 4— coacorert, “““ e 12 1 dulcen ana 4 Eeise
uem n. alun A* 1
s Aftn
³
““ 4 ard.un 7*n
2 4* ha* der 1A 6 1 e * 10lue 6 4 1. 8 cottlſh„ uc 3 4 44 4 P n Ken gu 1 634 2us.Kb asue, En 2 V Der ar M 4 1 ores 10 3999, 1 „ 82 r o 60
761
3 anfe Kä
3„ 8 4““ n Kccaſan been
„ey Sell 4 Masi wanh
1 V
Rabir. Poſth. 123 b, Cauſa iudicata atq; damnata.
IVDICATVS, t. iudicatio, iudicium. Ar. 191 b, Approbo
maximè quòd de iudicatu meo reſponſum ſit. in An. 156 b, Iſti ordini iudicatus etiam antè lege Iulia parebat.
4 VDICIALIS, le. iudicij cauſa, forenſis. de Inu. 43 b, Iudicia
le genus eſt, quod poſitum in iudicio habet in ſe accuſatio- nem& defenſionem, aut petitionem& recuſationem. Ora. 213 a, Oratio iudicialis& forenſis. de Cla. 19i b, Forenſe, cõ- certatorium, iudiciale genus dicendi. Ar. 2u b, Ab hoc refra-
Ctoriolo iudiciali dicendi genere. pro Arch. 192, Quæ firmè
àme& iudiciali conſuetudine. ad Her. u1 a, Hæc cauſa iudi- cialis fieri non poteſt. de Diu. 120 a, Iudiciales cauſæ.& I. V. 224 b, Perſequi aliquem legibus ac iudiciali iure. de Or. u4 a, Oratio ſine iudiciali aſperitate. At. 205½ b, Iudiciali aſperi- tate ut caream uidebis. 2
IVDICIARIVS, a, um. iudicialis. I. V. 77 a, Vt finis aliquãdo
iudiciariæ controuerſiæ conſtitueretur.& pro Clu. 32 b, Quæſtus iudiciarius. de Inu. 59 a,& I. P. ↄ9 b, Iudiciaria lex Cæpionis.
IVDICIVM cj. legitima contentio, diſceptatio, quæſtio, lis, cognitiosnotio, actio, æſtimatio, uel exiſtimatio, pœna, ſen-
tentia, iudices ipfi,& iudiciorum locus. pro Cecinna 286 a, Omnia iudicia aut diſtrahendarum controuerſtarum, aut
puniendorum maleficiorum cauſa reperta ſunt. pro Quin.
Roſcio 46 b, Aliud eſt iudicium, aliud arbitrium. Iudicium eſt pecuniæ certæ, arbitrium ificertæ. pro Cecinna 2865 b, In hac cauſa non de improbitate Ebuti), ſed de iure ciuili iudi cium fieri uidetur. pro Sext. Roſc. 36 b, Itagꝗ, mandati iudi-
cium conſtitutum eſt. pro Qu. Roſc.§0 a, Iudicium damni iniuria conſtitutum. pro Quint. 2 a, Prætor iudicium prius de probro, quàm de re fieri maluit.& de Opt. 344 b, Iudi- cium fieri de fictis famaq́ Demoſthenis.& ibid. Hunc igi- tur in iudicium adduxit Aeſchines.& ibid. Si prius expo-
ſuero, quæ cauſa in iudicium deducta ſit. pro Quin. 7 a, Ro mæ iudicia fiunt,& in prouincia ius dicitur. pro Quint. u b, Accipere judicium in ea ipſa uerba, quæ aduerſarius edi-
derit.& ibi. Accipere iudicium pro aliquo. in V. 122 a, Quod iudicium ſecundum Heraclium de compromiſsis factum
erat.& 231 a, Poſtquam iudicia ſeuera Romæ fieri deſierunt. &n4 b, Qui iudicant, aut qui iudicia dant.& 63 b, Iudiciũ
dat ſtatim.& 104 a, Dare iudicium in aliquem.& 181 b, Ex
formul:,&c. pro Flacc. 162 b, In Lurgonis libertum iudiciũ ex edicto dedit. in Verr. 65 b,& de Claris orat. 174 b, Voca- re aliquem in iudicium. de Claris orator. 176 b, Vocare ali- quem in iudicium capitis. Officior. 64 a, Iudicia in quibus
ex fide bona agitur. pro Cæl. 37 b, Omnibus negocijs in-
termiſſis unum hoc iudicium exercetur.& pro Arch. 192 a, Qui udicium exercet: id eſt, prætor.& 186 a, Prætor iudi- ciumexercens. Qu. Frat. 317 a, Scauri iudicium ſtatim exer- cebitur. pro Cecinna 296 b, Iuris iudicium cum erit& æ- quitatis, caue in iſta tam frigida calumnia deliteſcas. pro Eluent. i8 b, Illa definitio iudiciorum æquorum, quæ à ma ioribus noſtris tradita eſt, ut ſine inuidia culpa plectatur, & ſine culpa inuidia ponatur. Sal. in Cic. 271 a, Cum legis Planciæ iudicia domi faciebatis. pro Cluent. 36 b, Quidèil-
la taadem quæſtio, aut diſceptatio, aut iudicium fuit? pro Planc. 266 b, Senatus de reiectione, de ambitu fieri uoluit
iudicorum alternorum. pro S. R. 20 a, Iudicium inter fica- rios hoc primùm committitur.& ibid. Vt acria& ſeuera iu
dicia fiant. de Prouinc. 79 a, Cenſorium iudicium ac notio-
nem&illum morem ſeueriſsimum magiſtratum de ciui- tate eſſe ſublatum. in P. 100 b, Tum tu ipſe de te ſententiam tuliſti, tum iudicium pronunciaſti. pro Cluent. 40 b, Iudi- cium à ſubſellijs in roſtra deferre: id eſt, à iudicibus ad po- pulum. Attic. 66 b, Lex Plocia de iudicijs. de Inuent. 69 b, Iudicium purum,& iudicium cum exceptione.& ibidem, Recuperatorium iudicium. Cæl. Epiſtol. 123 b, Legis Scan-
tiniæ iudicium apud Druſum fit. ad Herenn. 40 b, In iudi-
cio ſuperari turpiſsimum eſt, ſuperare pulcherrimum. ad derennium 9 b, Quod genus M. Druſus prætor urbanus,
quod cum hærede mandati ageretur, iudicium reddidit,
Sextus Iulius non reddidit. pro Quint- Roſc. 52 b, Iniurato in ſua lite, aut iurato in alieno iudicio credere. de Inuen. 62
b, Probari iudicio alicuius, qui ueriſsimum pulchritudinis
iudicium habeat. de Orato. 160 a, Iudicium acre& certum. de Inuent. 66 b, Facere iudicium de aliquo ex anteacta ui- ta. Epiſt. 132 a, Grauiſsimum uerò iudicium de mea fide,& de conſtantia feciſti, cum,&c. pro Marc. 138 b, Propter ſin- gulare animi mei de tua uirtute iudicium. de Ora. 148 a, A- nimi quodam iudicio abhorrere à re ciuili. de Natur. 60 a, Cum ſuo cuiq; iudicio ſit urendum. Attic. 121 a, Hæc ſe ipſi ſedato animo, nullum meum iudicium inte ponens, ſed exquirens tuum.& ibid. Cuius cum co n uiſſem more
tuo tamen potius ſtabam iudicio quàm meo. Off. 74 a,d
1
1 9 564
enim ſuo iudicio ſtetit Regulus, ſed italiciũ fenatus eſſe ud luit. At. 193 a, Ego meo iudicio multo ſtare malo quàm o- mnium reliquorũ. Of. i b, Nos autẽ quantũ in urroq; profe cerimus, aliorũ ſit iudiciũ, utrunq; certè ſecuti ſumus. pro
u. 5b, Secus de ſe iudicare, quod iudiciũ eſt grauiſsimũ. de Clar. 165 a, In quo iuratus iudicium meæ dignitatis fece rat. At. 228 b, Si bonitas tua reſponderit iudicio mso, quod ſemper habui de te, gaudebo.& 238 a, Brutus, quod iudiciũ habet de rep. ita cõſecutus eſt,&c. pro Pl. 279 a, Tum hercu lè me cõfitear nõ iudiciũ aliquo d habuiſſe de reip. utilita-
te: id eſt, nihil reſpexiſſe rempub. de D. 88 a, Ne reliquorum
ſeculorũ iudicium, quod de ipſis futurũ eſt, pertimeſcere. Qu. Fr. 208 b, Tibi utendũ eſt exiſtimationib. ac iudicijs po ſterorũ. Or. z210 a, De cuius mteritis tanta ſenatus iudicia fe- cit, cõprobante populo Rom. quantà de nullo. I. A. 169 b, Et populi quidem Romani iudicia& teſtimonia multa habe tis. Br. At. 275 a, Quod ſcribis,&c. quid ego ſeatiam, mei iu- dicij eſſe ſtatuo nihil, niſi hoc, ſenatus aut populi Romani iudic ium eſſe de his ciuibus, qui,&c. Ar. 2 87 a, Si flexerit ad- uerſus alios iudiciũ ſuum, quod tanta firmitate& magni- tudine direxit in exturbando Antonio. de Nar. i0 a, Expo- ſui non philoſôphorũ iudicia, ſed delirantiũ ſomnia. Epi. 24 8a, Ad meũ ſenſum& ad illud ſincerũ ac ſubiile iudiciũ nihil pdteſt eſſe laudabilius, quàm,&c. de Pet. 205 a, Quaſi in ſingulis cauſis iudiciũ de omni ingenio futurum ſit. Or. 199 a, Athenien ſiũ prudẽs fincerumꝗ; iudiciũ. Ep. u12 a, Iudi
cium limatum& politũ. Or. 199 a, Atticorũ aures teretes&
religioſæ. de Opt. 244 a, Qui teretes aures habent, intelli- gensd; iudiciũ. Or. 210 b, Aures, quarũ iudiciũ eſt ſuperbiſsi mum. Q. Fr. 298 a, Vir iudicid eruditiſsimus. Or. 203 a, Iu- diciũ electio q; uerhorũ.& ibid. Magni igitur iudicij& ſum mæ facultatis eſſe debebit moderator ille,&c. pro Pom. 13
a, De quo uos homine, id quod maximòè facit autoritatem, tanta,& tam præclara iudicia feciſtis? Ep. 7 a, Facere indi- cium facti alicuius. pro Fl. 164 a, Multa& grauia iudicia de
cöiuratorum ſcelere feciſtis. pro Do. 227 b, Senatus cuius eſt grauiſsimũ iudicium de iure legum. de Ora. 95 a, Subire
iudicium graue. Ora. 200 a, Iudicia ſunt uaria, ut græcis. de
Cl. i8i b, Qui uulgi opinione diſerti ſunt habiti, hi intellige tium quoq; iudicio fuerunt probatiſsimi. de Clar. 167 b,& 181 a,& 183 a, Gloria, quam nemo quidemi meo iudicio eſt poſtea cõſecutus. Tuſc. 14 a, Meum iudicium ſemper fuir, omnia noſtros inueniſſe per ſe ſapientius qudàm Græcos. de Inuẽ. 43 a, Quare meo quidem animo nihilo minus elo quentiæ ſtudendum eſt.& pro Seſt. 14 a, Hoc meo quidem animo ſummii in patriam amoris mei fignum eſſe debet. i. meo iudicio. de Or. u3 b, Mea ſententia. Item: Opinio mea, quantum iudicare poſſum, ut mihi quidem uidetur, ut ſen tio, ficut mihi uidetur. Regula cognitionis& iudicij. Regu la. L. Dialectiea, 2
IVDICO, u. iudicium facio, cognoſco, diſcepto, ſententiam
dico uel fero, lirem do, decerno, ſtatuo, cõſtituo, iudicium meum interpono, iudicium iudico, pronuncio, dijudico, iu dicio decerno, meum iudicium eſt, in eadem ſententia ſum, exiſtimo. pro Fl. 156 5, Itaq; recuperatores cõtra iſtam rem minimè dubiam prima actione iudicauerunt. Attic. 253 à, Conſulib. lege permiſſum erat, ut de Cæſaris actis cogno- ſcerent, ſtatuerent, iudicarét. de Clar. 172 a, Iudicare, cogno
ſcere, ſtatuere de aliqua re.& in Ver. 132 b, Res ab iſto iudi=
catæ, cogniteq́. pro Cecin. 297 a, Iudicare aliquid ex æquò & bono. de Orat. 99 b; Iudicare de aliqua re inter aliquos. & pro Milone 102 a, Iudicare de aliquo. Officiorum 67 a,
Iudicare contra aliquem. pro Quint. Rôſ. 45 a, Secundum tabulas alicuius litem dare. de Diuinat. 104 a, Iudicauit iu
dixcium inclytum inter deas treis aliquis,&c. Quint. Frat. 314 b, Veſtra culpa hæc acciderunt equites Romani. diſſo- lutè enim iudicatis. pro Sexto Roſc. 41 b, Laudabunt o- mnes, ſi rectè& ordine iudicatis. pro Fl. 4% a, Nefas eſt pu blicanum iudicare contra publicanum. de Oratore 124 b, Plura iudicant homines dôdio aut amore,&c. quàm uerita- te aut præſcripto,&c. pro Planc. 260 a, Populus non dele- ctu aliquo aut ſapientia ducitur ad iudicandum, ſed impe- tu nonnunquam& quadam temeritate. de Or. 16 a, Omnes tacito quodamn ſenſu, ſine ulla arte& ratione, quæ ſunt in artibus ac rationihus recta ac praua dijudicant.& 94 b, In artibus, in quibus non utilitas quæritur neceſſaria, ſed ani- mi libera quædam oblectatio, diligẽter ac propè faſtidio- ſè iudica mus.& 95 a, Quo etiam grauius iudicium in di- cendo ſubimus: quories enim dicimus, toties de nobis iudi
catur. pro Marc. 135 b, Serui igitur eriam ijs iudibäibus, qui
multis pôſt ſeculis de te udicabunt,& quidem haud ſcio an incorruptius quàm nos: nam& ſine amore,& ſine cupi ditate,& rurſus ſine odio,& ſine inuidia iudicabunt. Qu. de Pet. 208 b, In ijs omnib. generibus quantũ quiſos Roſais. 4 iudicate
—
4 1
2

763 I V judicato atq; perpendito.& Off. 50 a, Non enim numero hæc iudicantur, ſed pondere. de Diuinat. 127 a, Oculorum fallaciſsimo ſenſu iudicant ea, quæ ratione atq́; animò ui-
dere debeãt. in Ant. 1 6 a, Cum enim iudicauiſtis,&c. iſtud
etiam ſtatuiſtis,&c.& ibid. Judicetur non uerbo, ſed re, nõ
moddò non conſul, ſed etiam hoſtis Antonius. de Ora.n? 4,
Atque ego,&c. ſic ſtatuo& iudico, neminem, Rc. in An9
b, Contrà ac Deiotarus ſenſit, uictoria belli iudicauit. Spi. 32 b, Quod egomet mulris iam argumentis antea iudica- ram, in Catil. 120 b, Ego enim de meo ſenſu iudico. Epi. 172 a, Tu enim à certo ſenſu& uero iudicas de nobis. de Fin. 63 b, Iudicare dé aliqua re. Tuſcul. 225 b, Sed in hocme ipſe caſtigo, quod ex aliorum& ex noſtra fortaſſe mollicie, n6 ex ipſa uirtute de uirtutis robore exiſtimo: id eſt, iudico. de Clar. 171 a, Orationes ex quibus exiſtimare de ingenio po ſimus. de Leg. 185 a, Cum magiſtratus iudicaſsit: id eſt, iu- dicauerit. L. Dialectica.
IVGATV S, 4, um. iunctus. Tuſ. 294 a, Omnes uirtutes inter ſe nexæ& iugatæ ſunt.
IVGERVM, ri. terræ menſura, quantum uno boum iugo, uno die exarari poteſt iugum. in An. 179 b, Medico tria mil lia iugerüm dediſti. Att. 31 a, Qui ager, ut dena iugera ſint, non amplius hominũ quind; millia ſuſtinere poteſt. in V. 155 b, Edixerat ut aratores iugera ſationum ſuarum profite rentur. At. 215 a,Is C Ciugera de M. Pilio emit. in An. 168 b, & ¹87 b, Duo millia iugerüm agri Leötini Sex. Clodio aſsi gnaſti. At. 197 b, Is parteis fecit in ripa neſcio quotenorii iu gerüm. Qu. Fr. 328 b, Iugera L. prati facilè irrigabis.
1IVGIS,ge. Perennis. de D. 103 a, Qui cum uidiſſet aquam hau ſtam de iugi puteo, dixit,&c.& de N.z1a, Ex puteis iugibus aquam calidam trahi. de Diu. 114 b, Aqua iugis.& 124 b.Iu-
ge auſpicium eſt.
IVGLANS, du. nux, arbor,& fructus ipſe. Tuſc. 239 b, Iuglan
dium putamina. IVGVL O, as. iugulum ferire, necare. in V. 121 b,& pro Clu. 31 b, Poſtquâ tam multis eum factis decrerisq, iugulaſſet. Att. 10 b, Cum illum plumbeo gladio iugulatũ iri tamẽ diceret. Tuſ.250 b, Nec grunnitũ audiunt cum iugulatur ſus. in An. 284 a,& pro Qu. 7 b, Qui multos ciues Brunduſij iugulare 1uſsit.& 18 a, Iugulare propinquũ ſuum. in A. 25 5 b, Vt faci- lius reuiuiſcat Fompeianorum cauſa totiens iugulata.
IVGVLVM, L. pars colli anterior, collum, ceruix. pro Milo. 107 a, Dare iugulum inimico. Attic. u a, Vt apertè iugula ſua pro meo capite P. Clodio oſtentarint. in C. iu a, Mucrones gladiatorum à iugulis noſtris reiecimus, pro Seſt. 22 a, Vt aliquo præſidio cap ut, ceruices, iugulum, latera tutetur. de Fat. 142 a, Socrates iugula concaua non habebat: nam ob- ſtructæ illæ partes& obruratæ erant. in Anton. 262 b, Cęſar Antomj crudelitatem non ſolum à iugulis noſtris, ſed etiã à membris uiſceribusq́; auertit.
IVGVM, A. inſtrumentum quo boues iugantur, par boum,
iugerũ, par onus, dominatus, imperiũ. de N. 36 b, Nos one- ra quibuſdam beſtijs, nos iuga imponimus.& 58 a, Boũcer uices natæ ad iugum.& de Inu. ¼4 a, Angues ingentes aliter iuncti iugo. I. V. 4⁷ a, Multis iugis arare.&143 a, Qui in ſin gulis iugis arant. Of. 9 4 a, Confules legionibus noftris ſub iugum miſsis pacem cum Samnitibus fecerant. I. A. 231 b, lu gum impiorum. Antequam. 192 b, Omnibus graue eſt ſerui tutis iugum.& ibi. Qui à ueſtro corpore iugum acerbiſsi- mum repulit ſeruitutis. I. A. 154 a, Patriæ liberatores urbe carebant ea, cuius à ceruicibus iugum ſeruile deiecerant.
IVGVM, pro montis uertice. de Ora. 149 a, Hæc autem ut ex Apennino fluminum, fic ex communi ſapientium iugo ſunt doctrinarum facta diuortia.
IVGVM pro libra, ſigno cœleſti. de D. 128 b, L. Tarutius Ro- mam cum eſſer in iugo luna, natam eſſe dicebat.
IVGVRTINVS,a. de N. 74 b, Ilugurtina coniuratio.
IVLIANVS, 4, um. Octa. 331 a, Iuliani gladiatores reliquiæ Cæſaris ludi.
IVMENTVM). ut equus, mulus, boues. pro Cecin. 195 a, Si uia ſit immunita, lex iubet quà uelis agere iumentum. Att. 129 a,& Tuſ. 173 a, Quæ arma ſuperabunt, ea Brunduſiũ iu- mentis deportate.
IVNCTIO,nu. coniunctio. Tuſcul. quæſt. 163 a, Secretio earum partium, quæ ante interitum iunctione aliqua tene- bantur.
IVN C T V S,a, um. coniunctus, continens, compoſitus, quod iunctione aliqua tenetur. de D. 127 a, Chaldæi notant ea ſi- dera natalitia, quæcũq; lunę iuncta uidentur.& de Fat. 147 b, Cauſa Propior,& tum exitu iunctior. Attic. 73 a, Propter Propinquitatem totos dies ſimul eramus iuncti. Ora. 215 a & Part. 234 b, Verba tranſlata, facta, iuncta. de Or. 160 b Vor borum iunctio.— 3
IVNGOMS.oniungo, copulo. de Nat, 49 a, Aer mari conti-
1. 76
nuatus& iunctus eſt.& de In. 66 a, Indignatio innta d queſtioni.& de Or. 156 a, Sapientia, iuncta eloquttiæ. d⸗ Cla. 196 b, liſdem artibus decus omne uirruris cum ſuane⸗ eloquentia laude iunxiſti. de Di. 139 a, Religio, quæ Kre cum cognitione naturæ. Tuſc. 149 b, Prudentiam cum e quentia iungere. de Or. 158 b, 8i uerba extrema cum conſe- quentibus primis iungetis. de Di. 137 b, Quæ cum ſomnijs naturali cognitione iunguntur. pro Deio. 148 b, Deiotarus cum hominibusnoſtris conſuetudines a: nicitiasd; iunge⸗ bat.& ibi. Cum aliquo rem rationem d; jungere. de Or. ne b,& 147 b, Improbitas ſcelere iuncta. de Cl. a, Landatio defenfione iuncta. Atric. 89 a, Rheda equis iuncta. Att. 145 b Nunc uideo infinitum bellum iunctum miſerrima Kg, S. R. 41a, Iungere ſe ad aliquem. de Fi. 134 a, Sic ad lla ant ſemper habuit, iunget ea quæ poſtea acceſſerint. de Ami. 99 b, Vt omnis charitas inter duos iungatur. de Orat. io4 a An hæc inter ſe iungi copulariq́; poſsint. Tuſc. 225 a,Tuhomi. nes diſsipatos inter ſe domicilijs coniunxiſti. Att. 73 a, Ta- men propter uicinitatem totos dies ſimul eramus iuncti. Orat. 203 a, Facere& iungere uerba. de Inuen. èz a, lunctum ex multis partibus. Att. 62 a, Exme& ex te iunctus M. Pom ponius. de D. 137 b, Quidam cum in ſomnis complexu ue- nereo iungeretur, calculos eiecit.
IVNIO R, orts. adoleſcentior, ætate poſterior, ætate inferior, minor natu, ali quot annis minor. de Vn. 203 a, Dij(ut ita di cam)iuniores. Ep. 120 b, Os adoleſcentioris Academiæ.
IVNIV S.L. Dies. L. Menſis.
IVNO, onus. de Nat. 39 a, Aer interiectus inter mare& cœlum Iunonis nomine conſecratur, quæ eſt ſoror& coniun lo- uis.& ib. Iunonem à iuuando credo nominatam. I. V. 216 a Iuno Sami colebatur. Antequam. 196 b, Tuq; particeps 88 nubij, ſocia regni regina Iuno. pro Mur. 145 b,& de N. 17 b, Nolite hunc à ſacris patrijs Iunonis Soſpitæ, cui omnes cõ ſules facere neceſſe eſt, domeſticum& ſuum tonſulem po- tiſsimum auellere. 3
IVNONIV S,, um. Octa. 330 b, Cum te Iunonuum puerum eſſe dixi.
IVPITE R, Iouis. Saturni filius. de Nat. 33 b, Iupiten id eſtiu- uans pater, quem conuerſis caſibus app ellamus Aiuuando Iouem.& ibid. de Iouis epirhetis multa.& 67 b, Ioues plu- res in priſcis Græcorum literis inuenimus.& 10 a, Kethera eſſe eum, quem homines Iouem appellarent, diſputat Chry ſippus. pro S. R. 40 a, Iupiter optimus, maximus, cuius nutu & arbitrio, cœlum, terra, mariaq́; reguntur. Antequem. ¹96 a, Iupiter optime, maxime, cuius nutu ac ditione ſoli terra. rum gubernantur.& ibid. Tu Iupiter Stator, c. L. Stator.
de Fi. 164 a, Cum Iouem optimum, maximum, ſaluntem, hoſpitalem, Sratorem dicimus. pro Do. 242 b, Te Caxito- line, quem propter beneficia populus Rom. optimum pro- pter uim maximũ nominauit. de N. 39 a, Iupiter maximus: id eſt, magnas opes habens.& ibi. Iupiter optimus: id ebbe neficentiſsimus.& 38 b, pro Mil. u18 a, Jupiter Larialis. de N. 17 b, Iupiter Ammon. de D. 84 a, Principiò æthereo flanma rus Juppiter igni. pro Do. 231 b, Sed uide ne tu debeas louõ dicere, quòd tu iure eandem ſororem& uxorem appellare poſsis. pro Font. 280 a, Ille Iupiter cuius nomine masores noſtri ſanctam teſtimoniorũ fidem eſſe uoluerunt. de Nat. d. 36 b, Iouis ſtella, quę patbwy dicitur, ſignorum orbem an- nis XII. conficit.& 49 b, Stella Iouis illuſtrat& temperat. de Somnio Scipionis 128 b, Ille hominum generi proſper & ſalutaris fulgor, qui dicitur Iouis. Iupiter à poetis di- citur diuüm arque hominum pater: à maioribus autem noſtris Oprimus maximus, z de Natura deorum. luplter Barbatus, Galatea Minerua, de Natur. deor. Iupitertertius Cretenſis fuit Saturni filius, 3. de Nat. deor. Iupiter ex Ope & Saturno generatus, de Vniuerſ. Iupiter puer lactenscum Iunone in gremio Fortunæ ſedens, mammam appetens, ca ſtiſsimè apud Romanos à matribus cultus, Diuinat. lib. 2 Iupiter Minianus,o Fam. Iupiter Stator, 3 Romulo conſti- tutus, in Caril. Iupiter Stator, cuſtos urbis Romæ anti- quiſsimus, in Catil. Iupiter Saturnius, roviclus, Tuſ. quæſt libr. z. Iouis optimi maximi augures publicis ſignis Kau⸗ ſpicijs poſtea uidento, 2 de Leg. Iouis Statoris& inuicti co gnomina, ꝛ de Leg. Iouis hoſpitalis fidẽ imploret, ꝛ ad Qu. F. Iouis orario quæ eſt in extremo illo libro, ² ad Qu fr.lo uis partum à fabula diſiũgit Diogenes Babylonius,de Dda. d. 1. Iouis ſignum eodem tempore in Capitolio collosari eſt, quo cõiuratio indicabatur, biennio pôſt quam erat 3
tum, Diuin. lib. 2. Iouis imperatoris tria ſigna olim in 9r terrarum pulcherrima, 6 in Ver. Iouis Capitolini nobis 44
I PHtene 7 b. Iou lia ſpecies, alia Afris Ammonis Iouis, de Nat. deo. 17 ruus Olympio aureum amiculum detraxit Dionyfius rerzn. 3 de Nat. d. Iouem cur effœminarunt,& Iunonm tribuerut,
14 uir dicit de Nat, d. Iouem perpetuæ& æternæ legis uim e 5 “ Chryfippus,

766 I V
Chryſippus, de N. d. i. Sed uide ne tu debeas Iouem dicere, quòd tu iure eandem ſororem& uxorem appellare poſsis,
Ppro Domo ſua. Iouem lapidem iurare, 7 Fam. Iouem ſi Græ c? loquatur, Platonis more loquuturũ, Br. Iouem, lunonẽ, reliquos deos ea facie nouimus, qua pictores fictoresꝗ́; uo luerunt, de N. d. i. A filio Ioue uinctus Saturnus, 2ꝛ de Na. d. Ioue tonante cum populo agi nefas, 5 Philip. Principiò Io- ues tres numerant ij qui theologi nominantur, ex quib. pri mum& ſecundum natos in Arcadia, alterũ patre Aethere:
öa ee delle ex quo etiam Proſerpinã natã ferunt& Liberum, 3 de Nat.
1n 1e nad dean aan IVRATV S,, um. iureiurando deuinctus.)((Iniuratus. At. 213
MN.— lr eagae ma b, De epiſtola Cæſaris(iurato mihi crede) non poſſum. pro
8 ager dga Qu. R. 2 b, Iniurato in propria lite, uel iurato in alieno iu-
1 en ael ehen dicio credere. pro Fl. 149 b, Sed erant ea teſtimonia non cõ-
eau aee haine citatæ concionis, ſed iurati ſenatus. de Fi. 76 b, Addebat etiâ
Tter a.— ſe in legem Voconiam iuratum contra eam facere non au-
5 em rota au dere 0 81. 171 b.& in V 8 1
. Taus d85,.pro Syl. 171 b,& in V. 72 a, Hæc inturatus ſum dicturus,
Ghlens auseeageegeh.. quæ iuratus in concione dixi. de In. 78 a, Iuratus iudex.
da....... KAne e.61 een IVRGIVN, gij. contentio, rixa. de Amic. uo b, Ex inimicitijs
leen aaane Bümaann urgia, maledicta, contumelię gignuntur. de Se. 78 b, Vt The NIOR tlan miſtoclem ferunt Seriphio cuidam in iurgio reſpondiſſe, Adeleſenns&c. Tuſc. 226 a, Ira cuius impulſu exiſtit etiam inter fratres
tale iurgium. de Cl. 187 a, Pontidius cum iudice ipſo iurgio ſæpe contendebar. pro Cæll. 43 b, Omnia ſunt alia non cri- mina, ſed maledicta iurgij petulantis. Tuſc. 220 a, Quid A- chille Homerico fœdiussquid Agamemnone in iurgio?Ep.
miac oat. trnecdun 150 a, Et perpetua de me iurgia cum obtrectatoribus. de D.
— emh garchin 101 a, Litibus& iurgijs ſe abſtinere. VRGO, as. iurgio contendo, rixor. de Rep. lib. 4, Si iurgant,
inquit, beneuolorum concertatio, non lis inimicorum iur-
gium dicitur.& ib. Iurgare igitur lex putat inter ſe uicinos, non litigare. Ex Non. 13 33.45.
IVRIDIOGIAILIS,g. ut iuridicialis conſtitutio. de In. 69 b,
— arean 6 Punau lana an ta e e herni haaartan err zcerke donckane AMum acllerr. 8 nomen ſit, iuridicialis uocetur. L. Aſſumptiuus.
IVRISCONSVLTVS,. iurecõſultus, interpres iuris, in- terpres legum, iuriſperitus, prudens in iure ciuili, qui con
litur& reſpondet de iure, qui interpretari populo& reſpõ-
AIIIA Onabo 4 Rewmum n aemn rers cüdu memn— 4 5 4 5 4 31 2.«. loau epiders maat 2A Gexorum Leers uncunai um, 2m Amiats louen ppeba * 8 3 14. 8 * 8 uA pr..A keur eounn un Ehier ealam terra ns lupum epume amme, aummaee un gaderaanen A& 1did. Iu hoitr dnl AaCmlbeuen ootmm am 4 8 h Hondem enerem acmm es De.e . auom„rogeer dencn napunas er umn naumä romma. keNXS 1 4 nagna pe Aen 1 di hotr 4* 8 11 Amntmas. A 1 pro MMnaM hieen Lume. dt D.Ra 4acn 3 1 Do. 5Ket n. Mppirrr ru urtenn erona E “ MN
1 Aaanckun n Aun momorddämcku
tus eſt, qui legum& conſuerudinis eius qua priuati utun- tur,& ad reſpondendum,& ad agendum,& ad cauendũ pe ritus eſt. de Or. 101 b, Eſt enim ſine dubio domus iuriſcon-
ſedens in ſolio conſulentibus reſponderem. Item: Nam iu- re cauere, confilio iuuare, atq; hoc ſcientiæ genere prodeſſe quàm plurimis uehementer& ad opes augendas pertinet,
& ad gratiam. de Orat. 105§ a, Qui eſſet orator iuris eundem eſſe conſultum.& ibi. b. Ita tibi iuriſconſultus ipſe per ſe ni hil uidetur, niſi Leguleius quidam acutus& cautus, præco actionum, cantor formularum, auceps ſyllabarum. pro Mu ren. 129 b,& 130 a, Contrà iuriſconſultus.& ibi. Ea iurecon ſultorum ingenijs plerunq; corrupta ſunt. I. A. 223 a, Seruij
Sulpitij admirabilis in legibus interpretandis ęquitate ex- plicandis ſcientia. de Cl. 173 b, Mutius augur iuris ciuilis in- telligentia, atq; omni prudentiæ genere præſtitit. pro Qu.
9 b, Ad C. Aquilium, aut ad eorum aliquem qui conſulun- tur, concurriſſet. de Cl. 171a, Sext. Aelius iuris ciuilis omniù peririſsimus. de Fin. 51 b, P. Scæuola, M. Manilius, M. Brutus iuriſconſulti. de Ora. 95 b, Memoria iuriſconſultorum. To.
4 3 e acee.. 4. 4 Mlns kela effnn daslk 226 a,& b, luriſconſulrorum prudentia. de Or. i0r b, Reſpꝰ- 4..„—»-+ IIladct. K 44 5 Ken wamß dere ius& de iure. Ep. 31 a, L. Valerium iuriſconſultum ual- Kwan ud Memn de tibi commendo, ſed ita etiam ſi non eſt iuriſconſultus.
rbus r nl! 4 Autar gor. S Hr
taut A mnum 1„
melius enim ei cauere uolo, quàm ipſe alijs ſolet.& 99 b,& 100,& pro Mur. 130 a. 1 IVRISDICTIO, ouu. munus, facultas, autoritas, admini-
4 . 1*
— Nners tee, ſtratio, actio iuris dicendi. I. V. 116 a.& I. V. 32 a, Is uenalem — e k in Sicilia iuriſdictionem habuit. Ep. 55½ b,& 25 a, Cum ab eo —— teluuiiuns digreſſus eſſem, eo conſilio ut ab Athenis in Bœotiam iré, ne Frreranht i— reliquamꝗ; iuriſdictionem abſoluerem. de Ar. 157 a, Qui in de i Fan focmar aa concione auſus eſt dicere, iuſticiam indici oportere, iuriſdi domnesd nn(tionem intermitti, iudicia tolli. de Pro. 70 a, Omitto iuriſ- „Walana, un. l Ah dictionem ia libera ciuitate contra leges.& ibi. b, De pecu- . CM. Lpn 9ℳ nijs creditis dicere ius in liberos Popiloreontra leseees Ve e,— Fl. 165 a, Aſiaticæ iuriſdictioni urbana iuriſdictio reſpõdet. ac u mum ufesg G4 7 a, Præturæ iuriſdictio non attingitur. contra Rul. 86 ha afaa delcbe g G a, Sub ueſtrum ius iuriſdictionem, poteſtatẽ, orbem terrarũ .““ en dopusn ſnbegeritis. At. 75 b,& 90 b,& Qu. Pr. 293 b, Aeſtiuos men- — ⁴₰ 4eLe. 2 nnee ſes rei militari dare, hybernos iuriſdictioni. 3 aaae gus Dagesde IVRISPERITVS, u. iuriſconſultus. pro Clu. 39 b, Quiis F. a e aſabals n d an Octauio ingenio prudentioréiure petitior? de Or. 99 b, Q m een i veu ScGuola iuriſperitorum eloquentiſsimus, eloquentium iu- „ 11 Hadu riſperitiſsimus. de Clar. or. 173 b, L. Cælius iuris ualde peri 4ʃ da lausiaßa vusce tus.& 184 b, Lucullus iuris& publici,& priuati ſanè peri- 2 Dn.— 492 e de 1 tus. de Or. 107 a, Top. 226 b, Hominum peritorum reſpõſa. 34. 2,„ 43— — 4 59**ℳ 44 — 4 99k
& 45 a,& 4 4 b, Top. 229 a, Tertia, quamuis moleſtum hoe
ſulti totius oraculum ciuitatis. de L. 158 a, Ego more patrio
dere ſoliti ſunt. de L. 158 b,& ¹79 b, de Or. 102 b, Iuriſconſul-
8
1 V 766
IVR O, S. adiuro, iureiurando deuincio, iufinrandũ do. Aca.
17 a, Iurarem per Ilouem deosq́; penates, me,&c.& Tuſ. 178 b, Et eo ipſo, per qué iuraui, herculè digna. Off. 33 b, Quod enim ita iuratum eſt, ut mens coneiperet fieri oportere, id obſeruandũ eſt. pro Seſt. n a,& 17 a, is in legemi per uim la- tam iurare noluit. pro Cl. 36 b, Mulctam petiuit, quòd in le gem non iuraſſet. pro Fl. 163 a, Ergo is, qui ſi aram tenens iuraret, crederet nemo, per epiſtolà quod uolet, iniuratus probabit? pro Qu. R. 45 b, Quod in codicem iniuratus re- ferre noluit, id iurare in litem non dubitat. de In. 78 b,& 79 a, Ex lege in qua iuratus es, iudica. de Fin. 36 b, Iurare ex ſui animi ſententia. pro Cl. 45 b, Iurare in certa uerba,& Pe ierare conceptis uerbis. Atti. 189 a, b,& a, Quod ſi erit du- rius, ueniam ipſe,& perpetuũ môorbum iurabo. Ep. 101 b, Iu rare Iouem lapideũ.& 60 a, Magna uoce iuraui ueriſsimũ pulcherrimumꝗ; iuſiurandũ, quod populus idem magna
uoce me uers iuraſſe iurauit. de In. 78 a, Iudici demonſtran
dum eſt quid iuratus ſit. Of. 73 b, Non enim falſum iurare peierare eſt, ſed quod ex animi tui ſententia iuraueris, ſicur uerbis concipitur, more noſtro, id non facere, periuriũ eſt. & ibid. Iuraui lingua, mentem iniuratam gero.
IVs, iuris. eſt ars æqui, boni, fas, lex, iuſtum, praui rectique par-
tes, id eſt, iuris iniuriæq́;. de In. 70 a, Naturæ ius eſt quod nobis nõ opinio, fed quædã innata uis affert, ut religionẽ,
pietaté, grati, uindicationé, obſeruantiã, ueritatẽ.& ibid.
Iuris initium à natura ductum eſt.& d2 a, Naturæ ius eſt quod non opinio genuit, ſed quædã innata uis inſeruit. de L. 161 b, Non opinione, ſed natura ius eſſe conſtitutũ.& 163 a, Ius in natura poſicum eſſe. de Orat. 153 a, Naturäne fit ius inter homines, an opinionibus. O ff. 63 b, Maiores aliud ius gentium, aliud ius ciuile eſſe uoluerunt. quod enim ciuile, non idem continuò gentium: quod autem gentium, idè ci- uile eſſe debert. de Ar. 251 a, Hoc ſi minus iure ciuili perſcri- tum eſt, lege tamẽ naturæ,& cõmuni iure gentiũ ſaneiti eſt, ut nihil,&c. pro R. P. 129 b, Hyeme omnia bella iure gen tium cõquieſcunt. ad Her. 9 a, Ius cõmune. Par. 121 a, Ius& æquitas, quæ uincula ſunt ciuitaris. Ius ciuile quid fit. L. Ius ciuile. pro Do. 220 a, lus legitimũ:id eſt, ius ciuile.& ibi: Legitimo& pontificio iure.& 239 a, Nec de pontificio, ſed de publico iure diſputo.& 240 b, lus publicũ uindicandi. pro Cec. 299 a, Ciuili ac publiea lege ius teneri. de N. 68 33 Ius pontificiũ.& pro Do. 219 b, Ius cæremoniarũ.& ibi. Ius religionis.& de Se. 84 b, lus pontifieum& ciuile tracto. I. V. u14 b, Ius prætoriũ. Off.⸗ b, Quæ quidè pleraq; lure prę- torio liberantur, nonnulla legibus. de Se. 84 b, Ius augurũ, & augurium ius,& ius augurandi. Attic. 82 b, Ius Aypæ poun de F. 104 b b, Homini eum humano genere quaſi ciuile ius intercedit.& ibi. a, Et quomodo hominum inter homines
iuris eſſe uincula putant, ſic homini nihil iuris eſſe cum be-
ſtijs. pro Cec. 291 a, Impunòè feci, nam quid agas mecum er iure ciuili ac prætorio nõ habes.& ib. Experiundi iuris gra tia ad conſtitutũ uenire.& ibid. Statuere iura.& pro Cor. 58 b, Conſtituere ius, quo omnes utantur.& pro Do. 234 b, Ius igitur ſtatueris eſſe? omnia illi ſubiecta eſſe? pro Cec. 292 a, b, Huiuſce rei uos ſtatuetis nullam eſſe actionemènul lum experiundi ius conſtitutum I. V. 56 b, Ciuili actione & priuato iure repetere aliquid.& Epiſt. 14 b, Recupera- re ius ſuum. pro Cecin. 397, Ex æquo& bono, non ex calli- do uerſuroq; iure rem iudicari oportere.& ibidem, Si con trà uerbis& literis,&(ut dici ſolet) ſummo iure contendi- tur, ſolent eiuſmo di iniquitati,& boni& æqui nomen di- gnitatemq; opponere. Off.7 b, Ex quo illud, ſummum ius, ſumma iniuria, factum eſt iam tritum ſermone prouerbiũ. Epiſt. u b, Si ad illam ſummam ueritatem legitimum ius exegeris. I. V. 236 a, Non agam ſummo iure tecum.& pro Cecin. 287 a, Summo iuré agere,& certum ius obtinere. de Leg. 185 b, Dictator militiæ ſummũ ius habeto. I. A. 226 b,
.
Omne ius imperij& exercitus amitritis, qui,& c. de Pro. 70 b, Vt tibi de pecunijs dicere liceret, ius in liberos populos. pro Mil. ué b, Priuata autem& ueſtra, hoc dominante, nul lum ius Perperäs poſſeſsionis lebene potuiſſent. de Leg. 176 a,&*86 a, Cum populo agendi ius dare, aut non da- re, augurum eſt. de Ar. 246 b, Dare ius alicui faciendi ali- quid. Item: Hic loeus ſolus hoc præcipusè ius haber, ut ſa- cer non eſſe iudicatus ſit. contra Rull. 88 b, Ea omnia eo iu re ſint, ut quæ oprimo iure priuata ſunt. I. V. 195 b, Cur quę optimo iure eſſe deber, huic præcipua lex iniuriæ defini- tur? pro Cecin. 303 b, Si quid ius non eſſet rogari eius, ea lege nihilum rogatum. pro Domo 234 b, Quid nam exce- perase ut fi quod ius non eſſet rogare, ne eſſet rogatum.& 238 a, An conſacratio nullum habet ius? dedicatio eſt reli- gioſa? Ep. u7 a, Quod maior pars iudicarit, id ius ratumq́; eſto. I. V. 247 b, Quæ colonia eſt in Italia tam firmo iures de Nat. 29 a, An uos Thuſci auſpiciorum populi Romani u s
1 4

,8 F V
/ 4
7 3 lus tenetis? de Or. i07 a, Noſtri clariſsimorũ hominũ auto ritate leges& iura tecta eſſe uoluerunt. Atti. 92 a, Nunc iſta ſyngrapha habet iuris idem quod cæteræ, nihil præcipui- & 83 a, Ita tamen ut nõ alio iure eſſet, quàm cxteræ eſſent, ſed eo dem.& ibidẽ: Ex ſyngrapha ius dici lex Gabinia ue- tat. de Or. 38 a,& 99 b, C. Carbo ignarus legum, hæſitans in maiorũ inſtitutis, rudis in iure ciuili.& ibid. Ea cauſa fuit oratoribus detoto ſtirpis ac gentilitatis iure dicendum.& 101 b, Cui Romæ exulare ius eſſet, ſi,&c. de Cla. 174 b, Qui- dam in reſpondendo iure autoritate plus duàm ipſo inge- nio ualent,& Rutilius magnũ munus de iure reſpondendi ſuſtinebat. de L. 158 a, Si te ad ius reſpondendũ dediſſes. de Ora. 121 b, In Iuriſconſultorũ libris nominatim ferè referri, quid alicui de iure uiro aut mulieri reſponderint. At. 133 a, Præter Appium nemo eſt ferè, qui non ius habeat tranſeun di. de Or. 104 a, Virtus ius ſuum atq; omniũ rerum impu- nitam libertatẽ tenere debet. At. u19 b, Ciuis, qui in ſua ciui tate non futurus ſit ſui iuris. ad Heren. 17 a,Statuere ius R- quabile in omnibus.de Ora. 128 a, Aequabilitatem commu nis iuris præſtantia dignitatis tranfire. At. 143 b, Non mo- dd Coſs. à Pr. ſed ne Prętores quidẽ creari ius eſt, quod ma ius imperiũ à minore creari nõ ſit ius.& 15 a, Quorũ neu- trum ius eſt. Tuſc. 173 a, Sacerdots curru ad fanum uchi ius eſt. Qu. Fr. 293 b, Sit ſumma in iure dicendo ſeueritas.& i- bid. Ab aliquo ius dici xæqualiter. de Pro. 70 b, Dicere ius de pecunijs creditis. At. 75 b, Quippe ius Lao diceæ me di- cere, cum Romæ A. Plocius dicat. dePro. 71 a, Statuit 1us pu
blicano non dicere. ꝓ Q.7 a, In pro uincia ius dicitur, Rome
judicia fiunt, iudicia exercentur. pro Quin. 6 b, Experiri ſummo iure.& At. 260 b, Summo iure contendere.)((Ex x- quo& bono agere, uel æquitate.& I. V. 16 a, Aequo iure di ſceptare cum aliquo. Quin. Fr. 296 b, In pactionibus facien dis non legem ſpectare cenſoriam. At. 261 a, Noſtræ graui- taris eſt, ius noſtrum ſine ſumma illius ignominia perſe- qui. Off. 6° b, In uita fibi quemq; petere quod pertineat ad uſum, non iniquum eſt, alteri ſurripere ius non eſt. in Ant. 174 a, Ius poſtulabas: id eſt, æqua petebas in Ant. 237 a, Ius poteſtatemꝗ; imperandi habeo. cötra Rul. 88 b, Ea omnia eo iure fint, ut quæ optimo iure priuata ſint. in Ant. 203 a, Et proprætor eo iure, quo qui optimo. Parad. 121 b, Non u- bi quiſq; eſt, eius loci ius tenet. de Nat. 24 a, Nihil iuris mi- hi cum illo eſt: id eſt, nulla communitas. in Ver. 39 a, Philo- gamus ius ſuum obtinere non potuit.& ↄ9 a, De ſuis bonis ita dat, ut ab iure non abeat. Topic. 222 a, Omnibus ius eſt, parietem directum ad parierem communem adiungere.& ibid. Mulier nupta cum eo cui connubij ius non eſt.& ibid. b, Hoc mihi ius uidebatur.& 221 b, Si co mpaſcuus ager eſt, ius eſt compaſcere. Off. 8 b, Negat ius eſſe qui miles non ſit, pugnare cum hoſte. in Anto. 219 b, Huic portas huius urbis patére ius non eſt. Offic. 2 a, Qui haberent ius ſuum diſpu- tandi de officio, ſi,&c. Epi. 53 a, Habere ius adeundi ad ali- quem. in Ver. 155 b, Iura Siculorum, quæ habent à p opulo Romano, ne cogantur,&c. pro S. R. 24 b, Filium pro patre mori iura omnia diuina& humana cogunt. Oflfic. 6 a, Qui omnia iura diuina atq; humana peruertit.& Att. i b, Ius& fas omne delere. pro Qu. 8 a, Quis nobis iſta iura tam equa
deſcribit?& u b, C. Aquilius hoc ius in ciuitate conſtituit,
cuius,&c. pro Cecin. 286 b, Decommuni iure dubitare.& ibidem: Ius de quo iudicium eſt. de Or. 10 5 b, Pro æquitare contra ius dicere. de Orat. 100 a, Capitis noſtri ſæpe poteſt accidere ut cauſæ uerſentur in iure. pro Cor. 63 a, Gaditani hoc ius eſſe uolunt, ut ſibi,& c. J. V. 146 b, Vocare aliquem in ius. pro Quin. 14 b, Vt ſtatim de iure aliquis cucurrerit. pro Cecin. 295 a, Quando quidem te in iure conſpicio. ad Her. 9 b, Vt in ius eas, cum uoceris. Ex iure manu conſertum. IL. Conſertus. pro Plan. 265 b, Vetere quodam in ſcenicos iure, maximeq; oppidano. pro S. R. 42 b, Aliquid more, lege, iure gentium eſſe factum, de Am. 202 a, Pro hoc enim qui minor eſt natu, meo iure reſpondeo. Attic. 229 a,& 40 a, Po ſtremò meo iure àte peto.& I. V. 235 b, Pro meo iure.& pro Ce. 301 a, Pro ſuo iure contendet,&c. pro Fla. 164 a,& de Fin. 14 2 b, Pro meo iure dico. de Fi. 125 a, Et fortaſſe ſuo iure. pro Fon. 282 b, Tibi pro mea autoritate præcipio. Epi. 222 b, Quaſi pro meo iure. IVR E. rectè, non iniuria, meritò. Tuſcul. 166 a, Verè& iurè poſſum. Offic. iz b, Ne ut quidam iure optimo irrideamur. Antequam. 192 b, Iurè& meritò poſſum.& pro Dom. 213 a, Iurè ac meritò poſſumus. pro Mar. 131 b, Quod ei merito& optimo iure, contigit. pro Mi. 109 b, Iurè, non iniuria. de N. deo. 77 b, Propter uirtutem iurè laudamur. Atric. 249 b, De Memmio Attica iurè queritur. in Catil. u3 b, Meritò ac iurès laudari. IV S ,uns. aqua ſiue liquor, in qua aliquid eſculenti coctum ſit. Epiſtol. 138 a, Te iſtic Atriano iure delectato, ego me hic
1. V 1 Hirciano.& 139 2, In ea cœna cocus meus præter ius d63 nihil potuit imitari.& 258 à, Ius enim tibi dandum nô falt cum aanosοεαμαα eſſes. Tuſ. 247 a, lure illo nigro quod næ caput ecrat. 3 Td
IVèS ciuile. ius legitimum uel publicum, iuris ciuilis ſcientia uel diſciplina, iuris ſtudium, ciuilis ſcientia, prudentia iuris publieci uel ciuilis. Top. 221 b, Ius ciuile eſt æquitas conſtitu ta ijs, qui eiuſdem ſunt ciuitatis, ad res ſuas obtinendas. de Or. 121 b,& 100 b, Craſſus heri nobis pollicitus eſt, ſe ꝛus ci uile, quod nunc diffuſum& diſsipatum eſt, in certa gonera coacturum,& ad artem facilè redacturũ.& 100 b. Tum pe: fectam artem iuris ciuilis habebimus, magis magnam atg. uberem, quàm difficilem& obſcuram. Offic. 47 a luris du lis cognitio atq; interpretatio ſummo ſemper in honore fuit. pro Mur. 125 a, Magna laus& gratia hominibus unum hominem elaborare in ea ſententia, quæ ſit multis profu- tura. pro Cecin. 298 a,b, Qui ius ciuile contemnendum pu- tat, is uincula reuellir non modò iudiciorum, ſed etiam u- tilitatis uitæq́; communis.& ibidem de interpretibus iuris iureq; ciuili multa. Offi. 11 a, Quæ deſcripta funt legibus& iure ciuili, hæc ita teneantur, ut ſit conſtitutum. Orat. 210 4 Elo quentia primas tenuit ſe mper urbanis pacatisq́; rebus, ſecundas iuris ciuilis ſcientia: cum in altera gratiæ, gloriæ præſidij plurimum eſſet, in altera perſecutionum cautio- numq; præceptio. de Or. 101 a, Fontes omnium diſputatio- num, qui iure ciuili.& legibus cõrinentur.& ibidem: Si quis ciuilem ſcientiam contempletur.& 105 a, Iuris ciuilis ſcien tia.& 10 b, Hiſtoriam dico,& prudentiam iuris publici.& 98 b, Atqui non defuit illis eloquentia, ſed iuris ciuilis pru- dentia. pro Cornel. 59 b, Leges de iure ciuili: id eſt, de iure ciuiratis dandæ.
IVSIVRANDVM, di,& iuſiuran di. ſatramentum, fides uelre ligio iuſiurandi, religio, fides. Epi. 60 b, Magna uoce iuraui ueriſsimum pulcherrimum ꝗ́; iuſiurandum.& de In. 52 a, S1 auarus eſt, negligit iuſiurandum, Off. 73 a, Iuſiurandum eſt affirmatio religioſa: qu od autem affirmartè quaſi deo teſte promiſeris, id tenendum eſt.& 72 a, Conſeruare iuſiuran- dum. At. 88 b, Suauem habui recordationem clariſsimi iu- rifiurandi. pro Cæl. 48 b, Luceius ſocius ueſtræ religionis iuris q; iurandi. pro Fon. 280 a, Religio uſiurandi ac metus
1
deorum immortalium in teſtimonio dicendo. pro Cæll. 49
a, Ex qua domo recitatur uobis iureiurando deuincta au- toritas: id eſt, teſtimoniũ iurati hominis. pro Qu. Ro. 5ib,
Non enim ex pactione uerborũ quibus iuſiurandum côpre
henditur, ſed ex perfidia& malitia, per quà inſidiæ tendun-
tur alicui, dij immortales hominibus iraſci& ſuccenſere ſo/
lent.& ibi. a, Abrogare fidem iufiurandi cuipiam. Off. 71b,
Cuius princeps iuſiurandi fuit, quod omnes ſcitis, ſolus ne
glexit fidem. de Ar. 26 b, Fidem iuſiurandumq; negligere.&
ad Her. 28 a, Non iuſiurandũ reliquiſti? aliter, contempffti. Off. 3 a, Qui iuſiurandum uiolat, is fidẽ uiolat.& ibi. 0' f- es alma, apta penni s,& iufiurandum Iouis. Off. 74 b, Nul- lum uinculum ad ſtringendã fidem iureiuräãdo matoresar- ctius eſſe uoluerunt.& ibi. Jurauitꝗ; ſe illũ interfecturũ, niſi iuſiurandũ fibi dediſſet, ſe patré miſſum eſſe facturũ. pro. R. 5 a, Vt libentius animis ad illius teſtimoniũ ueſtrũ iuſiu randum accõmodetis. I. C. uz a, Intro duéti Galli, iufiuran- dum ſibi& literas à Létulo ad ſuã gentè datas eſſe dixerũt. pro Flac. 149 a, Pſephiſmata jureiurando cöſtricta. de L. 2 b, Plurima firmantur iureiurando inter ipſos ho mines dijs
immortalibus, interpoſitis tum iudicibus, rum teſtibus.
IVSSVML Rſ. ſcitum.)((Veritum. pro S. R. 29 a, Cum preſertim deorum immortalium iuſsis arq; oraculis id feciſſe dican- tur. de Leg. 192 a, Senatori tria iufſa ſunt, ut adſit, ut loco di cat, ut modo. pro Cec. 303 b, Purãſne ſi populus luſſerit„id iuſſum ratum atq; firmum futurumꝰpro Do. ²29 b, 8i id tri- ginta curiæ iuſsiſſent, num id uſſum eſſet ratum? de Le.ii p, Hæc& alia iuſſa ac uetita populorum uim habent,&c.& 159 b, lura& iuſſa populorũ.& νν b, Qui pernicioſa& iniu ſta iuſſa populis deſcripſerunt.& pro Dom. 240 b, Populi iufſa. pro Cornel. 62 b, Gaditanòos nullum populi juſſum haberc.& 6 3 b, Cum Gaditanus ſcita ac iufſa noſtra com-
probat.
IVSSVS;,ſus. pro Pomp. 9 a, L. Lucullus ueſtro juſſu coactus abijt. de Off. 653..
IVSI A,orum, exequiæ, inferiæ. pro Fl. 164 a, Iuſta Catilinæ fa
cta ſunt.& de Leg. 181 a, pro S. R. z2 a, Hic miſer luctu pexdi tus, qui nondũ etiam paterno funeri iuſta ſoluerat. de Leg. 183 b, Sed uideamus Platonem, qui zuſta funerum reijcit a interpretes religionum.
IVST E'. iurs, rectè, legitimè. At. 275 a, At inquie cis, immd iuſtiſsim. Off.3 b, Iuſtè& legitimè imper Sal. 272 b, Id uos, ſi forte offendimini, iuſtius huic, qu ſuccenſere debetis. IVSTI
. f s, iniquè fa- are. 1n1 aämiht
4

7 6 9. 1 V„ 1*4 IVSTICI Meicæ. equitas, ius, fas, iuſtum. de In. 82 a, Iuſticia eſt habitus animi communi utilitate cõſeruata, ſuam cuiq; tri- buès dignitatem.& de N. 67 a, Iuſticia, quæ ſuum cuigq; di- ſtribuit.& de Fi. 141 a, Iuſticia in ſuo cuiq; tribuendo cerni- tur.& de Cl. 172 a, Antiqui faciles in ſuum cuig; tribuendo. de Fi. 140 b, Iuſticia eſt affectio animi, ſuum cuiq; tribuens, & ſocietatem cõiunctionis humanę munificè& æquè tuẽs. Of. 2 a, Ea uirtus, que conſtat ex hominib. tuendis: id eſt, ex ſocietate generis humani. ad Her. 16 b, Iuſticia eſt æquirtas, ius unicuiq; tribuèẽs pro dignitate cuiuſq;. Of. 40 b, Iuſticia, ex qua una uirtute boni uiri appellantur, mirifica quædam res multitudini uidetur.& 5 a, Iuſticia in qua uirtutis ſplen- dor eſt maximus, ex qua boni uiri nominantur.& ib. b, Fun damentum iuſticiæ eſt fides.& a, Fundamenta iuſticiæ, pri mům ut ne cui noceatur, deinde cõmuni utilitati ſeruiatur. & 20 a, Iuſticiæ partes funt, non uiolare homines: uerecun- diæ, non offendere.& 48 a, Fundamentum enim perpetuæ cõmendationis& famæ eſt iuſticia, ſine qua nihil poreſt eſ- ſe laudabile.& 5/ b, Hæc uirtus omniũ eſt domina& regina uirtutum. de Nat. 1 b, Vna excellentiſsima uirtus iuſticia. de Or. 140 b, In laude iuſticię ſunt fides& æquabilitas. Off. 41 a, Iuſticia ad rem gerendam neceſſaria eſt, cuius tãra uis eſt, ur nec illi quidem qui maleficio& ſcelere paſcuntur, poſ- fint ſine ulla particula iuſticiæ uiuere.& ibid. Iuſticiæ uis e-
*
12 I. A 770 IVVENTVS, tis. ætas florens. pro Dom. 238 a, Imperia aſcri- bebantur nouæ iuuenrtuti. I. V. 74 a, Mercurius iunenturis cuſtos& præſes. de Sen. 80 a, Res quæ iuuentute geruntur & uiribus. de Clar. 176 a, Legendus eſt hic orator, ſi quiſ- quam alius, iuuentuti. pro Dom. 222 b, Intuemini pauliſper animis iuuentutem.
IVVO, 2.. adiuuo. pro Mar. 1zu b, Et certè in armis Iocorum op portuniras multum iuuat. I. V. 101 a, Lex Cornelia proſcri- ptum iuuarl uetat. de Nat. 2 b, Sin autem dij nec; Poſſunt nos iuuare, nec uolunt, quid,&c. Atric. 264 b, Multum po- tes nos apud Plancum iuuare.& ibid. Adiuu abis igitur. OE ffic. 2 b,&3 a, Res quibus& ſe poſsint inuare& ſuos. Tuſc. 155 a, Iuuare, tueri, conſeruare homines. Epiſt. 176 a, Si omni ſtudio Lamiam in petitione iuueris. de Fin. 63 b, Eruditio ad bearam uitam iuuat. Epiſt. z13 b, Iuuare arq; ornare ali- quem quibuſcunq; rebus poſsis. pro Cor. 59 a, Qui noſtros duces auxilio laboris, commeatus, periculo ſuo iuuerint. I. V. 246 a, Te igitur autore ne foro quidem& commeatu Mamartini populum Romanum iuuare debuerunt. de N. 59 a, Quorum neminem, niſi iuuante deo, talem fuifſe cre- dendum eſt.& Ep. 105 a, Meq́; dijs iuuàtibus ante brumam expectabis. de Fin. 67 a, Iuuare in corpore& in animo dici-
tur, ex eoq́; iucundum.
IVVA T, ba!, utt, pro delectat. I. V. 202 b, Iuuat me, hæc præcla-
ra nomina ſic concidiſſe. Qu. Fr. 314 a, Te eſſe animo hilari,
&c. ualde me iuuat. Orart. 212 a, Conſule aures, probabunt. : narf. 1 ₰
quære curtè ita dicent ſe iuuari. Epiſt. 77 b, Iuuitq; me hoc
tiam latronum opes firmat atq; auget.& ibid. Fruendæ iu- ſticiæ cauſa uidentur olim bene morati reges conſtituti, urt ait Herodotus. Par. 237 a, Iuſticiã acerbitas imit atur.& ²36 b, In cõmune autem quæ poſita pars eſt, iuſticia dicitur, eaq́;
8 4*
tibi p rofuiſſe.
8 4* Ede ute 4.... 7. 3.— ta daad. Hmenan erga deos religio, erga parentes pietas, uulgò autem boni- IVXTA!non ſecus, ſimiliter, propter, propè, non longè. Poſt. ANDVMAAAA tas, creditis in rebus fides, in moderatione animaduertendi 20§8 b, Qul me omnibus omicijs iuxtà ac ſi meus frater eſſer, AAee 1 2... 3 2....„.. 18 A änan lenitas, amicitia in benen ſuſtentauit. Corn. nepos in uita Attici, 272 b, Sepultus eſt
olentia nominatur. de Fin. 14° b,
entuanam,*& haadh iſtieia S eins partibus. e 4 iuxta uiam Appiam, ad V.l⸗pidem. arus— 1VS TITIVM, tj. iurildictionis intermilsio⸗ e Ar. 257 4,&“ 4.... 3 — mcun 0f 8 pro Plan c. 266 a, luſtitium edici, iurſdictionem intermitti, At. 4 b, ad VIII kalend. Decembr.& Epiſt. 12 b, ET Pta uod unen üne&cc. bis. Att. 67 b, Mémius fauere iuſtitio& omnium rerum 5 U kalend. Ianuar. aliter, Calendis, per tertiam lite- erm A tenendam ett. Krnh lun licentiæ. I. A. 200 b, Iuſticium indici, ſaga ſumi dico oporte- H rã. nam aaεπα nobis litera eſt ſuperuacanea, in- m Le 11 b umem Mdan meerinnn. re.& 106 a, Iuſtirium indici... quit Fabius Quin. N lanant. IVS TV S, A,um. non iniuſtus, æquus, uerus, meritus, debitus, 1 4 mrc mrandi pro Pon.:laa Lägeun legitimus, indictus.)(Iniquus. Or. z10 a, Quibus, ſ nihil a- Litera in numeris ualet quinquaginta. Tria LLL. mmaeralmum tebmmnnäen liud reſpo 5 derem, iuſta eſſet excuſatio. I. C. 1olb, Vitam ul= Q de Orat. 13: a, Omnibus in parieribus inſcriptas 44 dome fxcitarur uohu uTnn tis ſupplicijs iuſtis debitisd; erepta. Off. 34 b, Honeſta& iu 8 fuiſſe lite ras, tria L LL, duo M M. hoc eſt, lacerat — ſta confilia.)kraus malicia.& I. A. 174 a, Aequa ge iuſta lacertum Largij mordax Memmius. Lege N. 1a, n In pacoge verdarienuun 3 dicis. Pro Seſt. 27 a, Ariſtides, qutunus omntum iuſtiſsimus LABECVI. Alæ. in Vat. 37 a, Miloni nonnullam laudartione fuiſſe traditur. de Fin. 139 b, Iuſtus Ariſtides.)(.Iniuſtus u- tua labeculam aſpergis.
Hirur ſad i cridis à naälexs— 4 an IH perichas& näasxmn bulus. pro Cec. 300 a,& Off. 4 b, Iuſtus& bonus uir. Off.7 LABEFA CILO, cz. labefacto. pro Seſt. 24 a, Quem nulla in-
3 e innd rral— 8* 7. 2—... an rmme · aaes a, luſtus homo, is; quem bonum uirum dicimus. de Orat. quam inuidia labefecit: A* Veoguredaen— 127 b, Aliquam iracundiam non iniuſtam, ſed meritã& de- LABERFACTO,. perfringo, diſſoluo, conquaſſatus. pro us oeneen Mnerand. dn aneen bitram fuiſſe contendere. de Am. 110 a, Aliquis in amicitia pa Cec. 298 b, Is nõ homines ledit, ſed leges ac iura labefactat. Som da W. Niden anunan rum iuſtus. pro Plan. 272 b, Liberalé in publicanos, iuſtum pro Do. 218 a, Iiſdem machinis ſperant me poſſe labefactari,
1 3 4 8 4 4 n INMAIE rche 17.
zurmamn ualas.AKn
in ſocios fuiſſe. Off.) a, Vti ſeruis ut mercenarijs ad operam
19. Off. 9 rcen uibus antea ſtanté perculerunt. Ep. 198 b, Nec uerò poſtea exigendam& iuſta præbenda. Tuſ. 207 2,i fe officio fungi
deſtiti labefactare eum, qui,&c. pro Clu. 98 b, Quorũ fidem
mn 1 en deua aiurucunal putet iuſto& debito. de Or. 125 a, Oratione exprimere mo- precio labefactarè conata ſit. pro Pom. 7 b, Ruere illa non aenam 24 agmat item urans 123 alicuius inſtos, integros, religioſos, perferétes iniuriam. poſſunt, ut hæc non eodem labetactata motu concidanrt. latauta dlis de Fin. 49 b, Vr propemodum iuſtioribus utamur illis, qui, pro Mil. 10 8 a, Itaq, Milonis conſulatus, qui uiuo Clodio &c. quàm iis, S&ec. Off. 73 b, Cum iuſto& legitimo hoſte res labefactari non poterat, mortuo denig; tentari cœptus eſt. 6 bec gerebatur. de Pro. 78 b, Caſu m illum meum funus reipubl. Ac. 45 a,Ariſtorele ideas labefactauit. Epi. 69 b, Quæ cogi- — 1hmnas fuiſſe, ſed funus iuſtum& indictum. I. P. 91 b.luſta gloria eſt tatio erat aliquantum labefactata atq; conuulſa. de Ein. 5 070 ders.1. CM muils fructus ueræ uirturis. de Leg. 171 b, luſtum& ius colere. de a, Ne inuidia uerbi labefactetur oratio mea. pro Qu. Roſc. 4L 51 2 dd Clar. 19 4 a, IIla zuſta cloquentia, quam dialecticam dilata- 4 a, Cæteri cum ad iudicem cauſam labefactari animad- 69 4NPbeEntet ua tam eſſeputant. de Leg. 1741 a, Præter Ideæ matris famulos, uerrunt, ad arbitrum cõfugiunt. I. C. 122 b, Perfringere ac la- 1—— 204, iuſtis diebus,ne quis ſtipem, cogito. de Aruſ. 243 a, O- befactare conſpirationem bonorum. contra Rul. 88 a, Labe ds nerrps mnia ſolennia aciu ſta ludorũ omnibus rebus ſumma cum factare& reſcindere ab alijs conſtituta. pro R. P. 119 b, Labe . Naean fme ceremonia funt ſeruata. Att. 69⸗ a, Deinde ſine ulla mora co- factare digniratem alicuius. Epi. 59 b, Labefa Kare aliquam 43*.* ais n E gitabam iuſta irinera faccre. Epi. 23 b, Iuſta uictoria.& Tuſ. 2* ſocietatem. Brut. 276 b, Hoc adoleſcentis præſidium equi- — ane ruu n 166 a,luſta uxor. 3 dem adhuc ſatis firmum confido, ſed ita multi labefactant,. 4enn Nereffs IVTVRNAnæ. dea. pro-Clu. 38 b, Stalenus ſtatuas poſuit ad ut ne moueatur interdum extimeſcam. 3 9040,760 eramnll Iuturne::id eſt, in Iuturnæ æde. LABEFACTVS, Cla, Klum. de Aruſ. 258 a, Hæc iam labe- 4eatam 2e n— 4 vndi IVVENIILIS, le. de Clar. 19 4 b, Iuuenilis quædam dicendi facta,&c. 3 r uuifent mau jicentia.& Or. 206 b, luuenilis redundantia.& in Hor. Iuue LABEL.L. VM, l. de D. 97 a, Platoni paruulo dormienti, a- 1h4 1 An E 4 nilis libido.. pes in labellis conſederunt b N Enhe⸗ IVVENILITER, more iuuenum. de Senect. 79 a, Fabius LABEI- LVM, pro uafe. de Legib. 183 b, Super terræ tumu- 4. eenpnn m Maximus Annibalem iuueniliter exultantem patientia ſua lu nolnir quid ſtatui, niſi columellam, aut menſam, aut 64 hGM a molliebatr.. abellum- 172 C Gudune IVVENIS, nis. ad oleſcens. de Sen. 83 b. Infirmitas puerorum LABENS, tis. Br. 189 a, Ferre præſidium labenti atq; inclina- een„u eſt, fero citas iuuenum. At. 159 a, Vellem ſuſcepiſſes iuuenem tæ reipub...- LA regendii. de Or. 141 a,& Tuſ. 174 a, Iuuenes ſtare ad ianuam LABERIVS, rj. poeta mimicus ſanè mordax. Ep. 101 a. *e 409 duos quoſdam, qui eum magnopere euocarent. Off. 42² a,& LAB ES, bzs. ignominia macula, ruina. in Vat. 33 a, Ne qua ex 04. e gr 1he de Sen. 82 b. Iuuenis& adoleſcens idem. 5 tua ſumma indignitate labes illius dignitati aſpergatur. de — u 19095 1rgy IVVENTA S, latis. Hebe dea. Orat. 171 a, Ludis Iuuentatis, L. 174 b„Animi labes nec diuturnitate uaneſcere ‚nec ullis K 4e Le A ao ig quos Salinator Senonenfi prælio uouerat. de Natur. 23 b, manibus elui poteſt. Par. 129 a; In quamcunque domum „4 dn u a oh- Ar poetæ quidem nectar, amhroſiam, epulas comparant: ſtuprum intulerit, eandem labem eſſe libidinis. pro Seſt. 7 As Fatoae 9& aut Iun entarem; aur Gan ymi geti pocula miniſtran- a, Habeo quem opponàã labi illi atq, cœeno.& 8 b, Cœnum e eaun. nabe tem. Tuſcul. 16 b, Nec luuentate pocula miniſtrante, læta- illud ac labes. pro Cæl. 46 b, Ne probrum caſtis, labes inte- 4 guni 4599 ri deos arbitror. 8 gris, infamia bonis inferatur, de Am, 104 a, Videtis in kabel- W 2 — 8 ers

L A
771 L A* 6 Ii A. La 1 772 0 12. 4 6 4 † 1 365„ 4. 1
la, quanta iam: facta ſit labes. pro 9Do. 233 b, Ftane lih, bem tur boris ina i Maafte. kI.15 2) 12deu Pt opter ambitio
„Gla 1 a4. re puli Rom gnitas nem ſuſtinebam. Epi. 9 2,e an actus ſum maximis la ede dirudinis& inconlt antiæ poter! bok ul b, Labor exantlati b H 40rid. ſuſtinere?pro Rab. 96 2, LaPesſgr znom iniad; mo 0Do. Ac. 27 a,b.Labor exantlatlls a lercule. de Cla.i 7 a, Exci- Ultine 8 1 ciu 19zs 67 2 1 She es at q. per r- dere ma gnos labo res.
8˙s att uuies 11 1LAt 8. 1. 2 2;*⁰9 4—.
224 a,Labes ateP lac. 1sra, Vtrum h ic randet n diltepra LABORANS, rantz. afflictus, calamitoſus. pro Planc. 2⸗ ni icies proui inciæ. pro Hlac 151, Yr unrt 3 F 15 b ribus nihil negare Pnffnr..77 2s K cogn 1t-10 enn Uer ita etis, a11 inno entiæ labem A11— Ego miſeris& la dOrant US nll né? Zare poffum..
( 41 1 111 A nonem s nam fore puta tis. LABORATV S; za, tum. At.: 95 a, Habeo munus Aàte laborz quam, ut ruin⸗ e puta 1.. 5 12219 rede meſahe elabora- LA! 88 ES. Bterra hiatus, eluuies. de Dyee desedee tum decem delegarorue jaliter elaboratum:& rectius 2* f 21098 S 8 7. facta eſt, terræq́ de ſederunt.&00 a, Delata etiam ad ſena- LAB 0 RIOSI„Des⸗ Qu. 50 a, Quo quiſq; eſt ingenio 1 e 58 3 2 2. Are 1u18 19 ö1 labes agri Prlller aris, cum ad infinitam altitudinem ſior,noc Jbeati iracundius orioſius — 1B 8 42 5 C1/„— 3,g. 1 2 tut n— diſſe. L A B 0O1 2 1 0 8 V S„*, r. AäSell Pe roſus, quru s, Tuſeh terra deſeciſie öræci ſtudioſos u 1,12 h, 1.ABICAI Wa. locus. de Off. 125. 33deof homines, Græci itu udioſ 08, 1 el potius an antes LA 2. 174 144Kd LABICANVS, na. PrO Cneio Plancio 263 b, Labicana ui- hacris appellant, nos Corunr dius laborioſos. in, 8 n.2124 Quin nagnos dolores sperferunt, hos non miſero: 8 sſe lebo. cinitas. dic labo- GiCcere. pro Mill. 102 u1 1. LABICI. pop. c contra Rul. 35 b. rioſos ſolemus Pr6 M. a, Quid enim nobis duo L · 65 4 1p] 2*„ LAB O, as. u uacillo, nuto. Atric. 132 a, Scito labare meum conſi- bus läborioſius, q luie magis 4 ſolicitum ‚magi Se zerätum um Ceæl. 37 b, Vos Iaborioſos exit ſtimer,
lium illud, q gquod iam ſatis fixum uidebatur. in Ant. 207 a, ci aut fingi pote k4 pro Cum ei labare M. Antonius uideretur. de Fin nib. 195 b Quid quibus ocioſis ne in com uni quidem oc cio liceat eſſe. del —
non ſic ex alia nectitur, ut non ſi ullam literam moueris, j⸗ 3 187 b, Nihil illab Drioßus maleltiuic prouincia. Attic.gob, bent omnia. pro Mil. n4 b, Remp. ægram& labantem ſana- Hæc mihi non dum lal dr rio ſa cxill 3 1ne eere: militia. Topic. re& confirmare. 2 26 b, L ab orioſum.)( ‚Procliue: id eſt, facile. f p. 66 b, Labo
LABOR, beris, lapſus ſum. prolabor, dilabor, inclino. in Ant. rioſa actio.
170 a, Cum labentem& propè cadẽtem rempub. fulcire cu- LABO R O, as. elaboro, contendo, laborem ſuſcipio„opusfa pere etis. de Am. 10 4 b; Serpit enim deinde res, quæ procli uis dio,nml 5pera Poo uel cor ufero⸗ in aliquam rem, in a- ad perniciem, cum ſemel cœpit, labitur. Tuſ. 218 a, Incitatad; liqua re multũ Oderx ſtuc lijq; pono, in aliquo labore meg. ſemel in procliue labuntur. de Leg. 166 b„Quin labebar lon be& magni zme laborih⸗ kegorimg enſ lmlabo ris ago gius, nit ſ me rerinuiſſem. de Do. 125 a,8 Sed laborlongius, ad in aliqt us,operam do. Tuſ. 182 b. Aliud eſtd olere, ali ud labo propoſitu m reuertar. de Ar. 258 a, Vt aliquis lapſus de cœlo rare: cũ uarices Ecabantur C. Mario,dor ebat: cùm æſtu ma-
œrtus s hominum adeat. Or. 21§ b, Breusta ate& celeritate ſyl-⸗ 8u0 o du ceb at agm né, laborabat. Eit inter 1gc quædam tamen labarum uerba celerius labuntur.& ibid. a, Circuitus incita fimili udo 31 Côͤſuetudo enim 1. aborü, perpeſsioné dolorum rior numero ipſo fertur,& labitur quoad perueniat ad fi- Leni echſam ili orom& ibi de hac c re pulchra. J.Y ·174 b.Illi in.
nem. Or. 197 b, Cætera naſci, occidere, Huere, labi, nec diu- telligebant Ke eſe Verri ſerere, impen dere, laborare. Ke 69, tius eſſe uno& coder n ſtatu. pro R. P. 129 b, Labentem exci- Ara ores, qui u obis arant uob is ſeruiunt. Of. 4 a, Diſertus Pers de Fat. i4 b, Nautra Sum illũ in riuo eſſe lapſ ſum. de D. no. mo& acilè! lak boran zumnlsorucn. cauſas& non graua-
a, Cötrahi aut em animum Zeno,& quat ſilabi p rar atq; tè& gratuitò defendens. de Sen. 1 b, Sed ijdem laborent in co neidere,&ipſum efſ go rmire. Acad. 44 a, Continèter la- eis, ug ſciũt nihil ad ſe pertinere.I. 4. 9 b, Sed ne familia- buntur& fluüt omnia. de Vn. 201 a, Sidera quæ uaga 6 mu-, 1l fc Et. de N. 72 a, In enodandis no tabili r rarionelabuntur,i in Ar. Nam non longinquum ſpa- inbus, qu boratis. de Clar. 167 a, In quo cium lab êre diurnum. Par. u19 b, Lapſa eſt libidoi in muliere ad i deüici,ſe lä laborare tu rpe e eſt Par. int ignota. At. 57 b, Ned; aihi licet labi ad eos, qui mihi nõ ge⸗ dr. id egiè aut in quo euĩ
ſinunt znuidere. Acad. 35 a, Vos autem mihi ueremini, ne ut. hhare 66 b, Ad quid laboramus res Romanas?& 206 b, bar ad opinionem. de Legib. 177 b, Quarum mores lap Slar o etiam magi is! aboro idem quod tu. Qu. Pr. zu a. Quod mc olli icie em pariter funt imt nutati cum cantibus.—So nOn nimlunn abe 10 eriamti minn zar du
LABI. errare, falli, decipi. d de Cl. 181 d, Labi& adere in aliqua 10. Pro 5 FI. 176 b, VOS enim tum nihil laborabatis, nihil ſu. re. Off. 4 b, Labi autem; err are, ne ſeire& decipi, s Em alum ſpic ab. amini. de Pr.
&turpe e dicimus. Qu. Pr.2s b. b, Tenes uerò lap ſi 11s eſt per er- uos decerneretis lab rorem. contra Rul. 67 b, Aliqua in re non conſilio, 3 14 caſu multo ſu nt Ldudm lapſum eſſe.& I. A. 212 b, Si co nfilio lapſi erimus. Of fic. 34 b, Cæl. 48 b, Hæ In g quo uerbo lap a4 conſuerudo deflexit de uia. de Nat b, à me i910 lab. borara proferri uiderentur & pr 0 Rab. 65 b, Empedocles in deorum opinione turpiſ- LABORARE. pro ſolicitum eſſe uel cura fimè labitur. de Orat 198 b, Aliquem in minimis tenuiſsi- Quid iſtic fat non laboro. Epiſto. 36 410 0 caſ misq; rebu s labi. Atti 119 b, Qua in re ne labar, qua ſo quam partem accipias, minus laborem. 6 p. voids te. de Clar. 187 b, Non puto cxiſtimare te? ambi. nim te laborare, ur ad metuæ expectariſsin x liter rione me labi, quippe de mort nis. Epiſtol 21 a, Nunquam rantur. Cæl. Ep. 119 b Hoc uehementius b Iabère, ſi te audi es. in Ant. 247 b, er 8 igitur& uir& ciuis puto, Gec. Epiſt. 75 b, Sic me& liberalitatis f ructu priuas, opinione labi po oteſt.& 2 35 a, Non te in opia uerbi lapſum(quod minimè tamen laboro) mediocris etiam putarem, niſi,&c. Ep. no a, Nam de iudicijs, 1
nus rtraham antur per me pedibu- Aloquehab ut p poſsit probare ſel At erat tuæ uirtutis in minimis tuas res doner
LABOR, ors. labor corporis, contentio animi, opus uigiliæ, ſud or, atsiduitas. Tuſc.182 a, Intereſt aliquid inter laborem
& dolorem: ſunt finitima omnino, ſed tamẽ differt aliquid
Labor eſt functio quædam uel animi uel corporis, grauio- ca uehementius laborare. Qu. Fr. 320 b, D ne quod labores nihil eſt. pro Qu. 12 b,
ris operis& muneris: dolor autem motus aſperi in Korpore Aſenſibus alienus.& ibidem præclara multa de labore& dolore. pro Cæl. 45 b, Si quis omnem uitæ ſuæ curſum in labore c orporis atq; in animi contentione conficeret. pro
cas tantopere laborant. pro Cedads b,De borabam, nunc ſum animo æqui Kimo.e I. I ris non laboro 0.& de In. 2 a. No
Pom. o, Labor in negocijs, fortitudo in periculis. pro Mur. 44 b, Laboro quomodo eatuear 333 a, Nunquam iſte wiliti plus laboris impoſuit, quàm ſibi tic. 14 2 2, Non mediocriter labe ſumpſit. de Or. 97 a a, Eſt enim magni laboris, quem plerique Non laborabatc qu nin malè au fugimus. de Opt. 244 a, Suſcepi laborem urilem ſtudioſis, ſi eſſet moriturus.& 176 3, Si! mihi ipſir non neceſſarium. pro Arc. 101 a ‚Quid eſt c que 3 ran tis. G& 174. b. 85 qdemaedo4 1 tis nos in laboribus exerceamus?& ibid. Nec tantis ſe in la ctentur, nõ labo Dratis. pro FI.:-
boribus frangeret. Anteq. 19 4 b, Qoniam pro(UnnGdis la⸗ quemadmodu np probent quod dorem ferre conſueui. de Se. 94 2, Ocioſam ætatem& quie- ſe explicent dic es do-de Ora. 127 b; ram ſine ullo labore&t contentione traducere. de Vniu. 201& pro Do. 151 a, Laborare amici cauſa. Epiſt ts b, Hæc ſi uerbis erplicares conemur, earum rerum fruſtra ſu- non tuis bonis dele ctari potius, quàm alie: bora. ſcipiacur labor. Orat. 210 b, Nam eſſet cùm infinitus, tum re. de Fin. 9r a, Laboro aurem non ſine cauſa lie Püs erilis labor.& 20 b, Quem laborem nobis leuauit Arri- in ijs fides, in quibus ſumma eſſe debebat, nõ nus. ci noſtri labor. pro Font. 276 b, Multo ſudore ac labore fa- At. 210 a De famna nihil ſanè laboro.& 114 b,] cere aliqu id. de Ora. uo a 2,1. euandi laboris cauſa pofsim uo ro, de pueris quid agam non habeo. Or. 20 4 b, H ere litare. Anted. 193a, guſtinere magnum laborem. elancne. magis quàm de uerbis lab orans. pro Qu. 30 76 b, Inſumere magnum laborem ac ſumptum in aliquam neq; in eo nũc laboro. At. 210 b, Sed hæc hact kae rem. J. V. 99 a, Impendere laborem ac ſumptum in aliquam eε& dsd s AAſer rem. I. V. 199 a 41 mpendere laborem ac ſumptum ad incer- LABORARE, càm ad alla quædam, tum ad morbos rela-
tum caſum. de Ora. 105 a, Conſume re multum operæ ac la- tum, pro affici, uel ægrotare,& a aliqua re; grauari. Prodeh⸗ 4¼ ³

3
ͤͤ 18 E 1 Mn “ 4 *
d lmpedae
mn eanaum
4 8 4* C 8— N 41„ er
emn
AL Aoemutaln
Angn! ofo dem ta a
Aanf nnnde
. Jol c n aMm
4 à Xæ tumnin
14 oenn. Er ahn
nulro e aan UlA rota gee
4IX Rer mhi kndd hamnaine enen dem ee
tun culani
antur(4.? hb Kane Kldenane
8 2 4 nidime taunen 0 nefecia
““ “ 44⁰ enn 1 4 dr naenlu
“ * 5**
4 ½½ 3 4 4
4 1Eee O s 6
1
Mad cnä ludaraxtaee ten. ruen
* Radnetur eHeens
1 4 4 N 6
heruau u
27ß L A 44 a, Ex quibus rebus reſp. maximè laborat, ijs maximè me deri conuenit. At. 100° a, Significant enim tuæ literæ te pror- ſus laborare. pro S. R. 4 3 b, Quod ſi omnes facerent,& reſ- publica ex illis,& ipſi ex inuidia minus laborarent. pro Muxr. 135 a, Quibus incommodo ualerudinis laborandum eſt. Attic. 7¹ b, Vtpote cum ſine febri laboraſſem. de Fin. 61a, Nec uerò quiſquam ſtultus non horum môrborum aliquo laborat. Ep. i0 a, Cum iam decimum diem grauiter ex in- teſtinis laborarem. Ep. 141 a, Ceparius dixit te in lecto eſſe, qudòd ex pedibus laborares.& Tuſcul.;/88 a, Ex penibus la- borare.& ibid. Cum audiuiſſet eum grauiter eſſe ægrum, quòd uehementer eius artus laborarent. Epiſt. 260 a, Non ignoro quantum ex deſiderio labores: ſed erunt omnia faci liora, ſi ualebis. pro Clu. 60 a, Ea ſatis diu ex inuidia labo- rauit. de In. 6² a, Aliquanto ex inſcitia lcuiùàs laborarét. pro S. R. 4 4 b, Populus Romanus, qui quondam in hoſtes leniſ- Fimus exiſtimabatur, hoctempore domeſtica crudelitate laborat. At. 278 b; Nec externis hoſtibus magis quàm dome Kticis laboramus. LTABRVM, b. oris humani extrema labra ſunt. de Nat. 6 a, Hunc cenſes primis, ut dicitur, labris guſtaſſe phyfiolo- giam? de Orat. 92 a, Quæ iſti Rhetores ne primoribus qui- em labris attigerunt. de Orat. 155 b, Pericles in cuius la- bris lepòèrem habitaſſe ferunt. de Diuinat. 1z2 a, Apes quas dixiſti in labris Platonis pueri conſediſſe. pro Cæl. 43 a, A- liquid primoribus labris guſtare,& extremis, ut dicunt, di- gitis attigiſſe.“ LABRVM. pro uaſe quodam ad formam oris humani& la- brorum fäctum. Epiſt. 239 b, Labrum ſi in balneo non eſt, fac ut ſit. LABRO N, nis. Opp. Qu. Fra. 130 a, Vt aut Piſis aut Labrone conſcenderet. V LAC, Chis. ros uitalis. de Sen. 69 33 Villa abundat lacte, caſeo, mmelle, de N. 51 b, In ijs animätibus quæ lacte aluntur omnis ferè cibus matrum lacteſcere incipit. Tuſcul. 190 b, Vt penè
1
mone Ephori non ſine cauſa à Theopompo opPpoſiti ſunt
LACEDAEMO N IL,orum. Spartiatæ, Lacones. L.acedæmo
quæ conarentur, prohibiturum, quęfiuerunt;num ſe eſſet e-
(ſic enim conſilium publicum appellant) augurem intereſ- ſe uoluerunt, Diu. lib. i. Lacedæmoniorum gens fortis fuit, dum Lycurgi leges uigebant, Tuſc. quæſt lib. i. Lacedæmo- niorum laus, pro Flac. Lacedæmoniorum mores, pro Mur.
Lacedæmoniorum omnis mos inflämarus cupiditate uin- cendi, ut eſt apud Platonem, Offi. i. Lacedæmoniorum ſpe-
ctata& nobilitata uirtus, pro Flac. 159 a. Lacedæmonijs
Leuctricæ pugnæ calamitas multis ſignis antè denunciata eſt, Diu. li.i. Lacedæmonijs cuiuſmodi ſignificario facta ſit, paulo ante Leuctricam calamitatem, Diu. lib. i. Apud Lace- dæmonios quidem ij qui ampliſsimum magiſtratum ge- runt, ut ſunt, ſic eriam appellabantur ſenes; Cat. Lacædæ- monijs qui præerant, non contenti uigilantibus curis„ in Pafithæo fano ſomniandi cauſa excubabant, quòd uera uietis 6racula ducebant, Diu. lib. i. LACEDAEMONIORVM Spartiatæ, Lacones. pro Flac. 1659 a, Lacedæmoniorum ſpectata& nobilitata uirtus. LACERATIO, nis. laniatus. I. P. 83 b. Magna læticia afficie bar ex corporis tui lãceratione. Tuſc. 20 a, Muliebres lace rationies genarum.(Lacero.
LACERATVSAum. diſtractus, diſsipatus. de L.eg.178 b. L.
LACERNA, næ. penula ueſtis. I. A.75 a, Rhodius cũ calceis & toga, nullis nec Gallicis, nec lacernaꝗ. LACER O, as. concerpo, dirumpo, conſcin do, diſcindo, car- po, dilacero, dilanio. Attic. 42 a, Meus me mœror lacerat& conficit. Tuſc. 19 6 b, Aegritudo lacerat, exeſt animum, pla- neq; conficit. I. A. 176 b, Hæc te lacerar, hæc cruentat oratio. Off. z a, Qui lacerarunt omni ſcelere patriã.& Poſtq. 204 b, Lacerare rempublicam. pro Quin. a, Ad reliquias uitæ la- eerandas& diſtrahlendas. pro Dom. a25 a, Vxor mea, Auam
7
LAGINIALniæ. pars ue
LACINIVS, a. de Diu. 90, Iuno Lacinia.
fACHRYMOSV S,A. ih Arateopvpu... LACHRYMVILA, læ. pro Pl. 275 b, Non modò lachrymu-
LACTESGCO, ſei. in lac conuerti, uel lacte impleri. de N. 5i
1. A 774
uexauiſtis, raptauiſtis, omni crudelitate lacerauiſtis. I. A. 231
b, Reliquum corpus tra ctum& laceratum abiecir in mare.
de Leg. 173 b, Obtrectatio inuidiæ, quæ ſolet lacerare ple-
roſq;. de Orat. 131 a, Lacerat lacertum Largij mordax Mem mius. J. A. 231 a, Verborum contumelijs aliquem lacerare.& pro Mil. 18 b, Mortem alicuius lacerari.
LACGERTA, tæ. ſerpentis genus. Att. z0 a, Tempeſtares non
ſunt ad lacertas captandas idoneæ.& de D. 121 a, Qui ma- gis anguibus quàm lacertis?
LACE KRTOSVS, a, um. rob uſtus, neruoſus. I. A. 219 a, Saxa
centurio pugnax& lacertoſus.
LACERTVS, u. brachium à cuübito ad manum, uires, nerui.
Tuſcul. 19 b, O pectora, ò terga, ò lacertorum tori.&ο⁸2 b, Humeri, lacerti, manus. de Sen. 32 b, Athletæ ſenis lacerti mortui ſunt.& ibid. Milo ex lateribus& lacertis ſuis nobi- litatus eſt. de Orat. 106.& 131 a, Amentatas haſtas ab aliquo
accipere,& eas oratorijs lacertis uiribusq́; torquere. de Cl.
170 a, Quanquam in Lyſia ſunt ſæpe lacerri, ſic ut fieri nihil oſsit ualentius.
LACESS O‚ ſpo. prouoco, irrito, tento. de Or. 86 b, Arma qui-
bus uel tectus ipſe eſſe poſsis, uel prouocare improbos, uel
te ulciſci laceſsitus. Epiſt. 196 a,& de Orat. 86 b, Sic igitur fa
cies, meq; amabis,& ſcripto aliquo laceſſes: ego enim re- ſpõdere facilius poſſum quàm prouocare. de Or. 136 b, Te-
ſtis ſæpe non lædit, niſi laceſſatur. pro Pom. a, b. Nationes
quas nunquam populus Romanus neq; laceſſendas bello, neq; tentandas purauit. pro Mil. u18 a, Vi irritare, ferroꝗ́; la- ceſſere aliquem. Epiſt. 169 a,& pro Do. 216 b, Nos te Antoni nulla laceſsiuimus iniuria. I. A. 160 b, Tu ne uerbo quidem
uiolatus ultrè maledictis me laceſsiſti. I. P. 9i a, Reſponſio-
ne me inimica homo promptiſsimus laceſaiuit. Epiſt. 120 a, Procax in laceſſendo.& 33 b, Hos ego ſermones laceſsiui nunquã, ſed non ualde repreſsi. de Or. i30 a, Videmur quie- turi fuiſſe, niſi eſſemus laceſsiti.& ibid. Omnino probabi- liora ſunt quæ laceſsiri dicimus, quàm quæ priores. Ep. 210 a, Non enim te epiſtolis, ſed uoluminibus laceſſerem.& At. 7ůa, Quibus epiſtolis ſum abs te laceſsitus ad ſcribendum.
LACIAD ES,z. Off. 46 b, Cimon Athenienſis inſtituit, ut o-
mni præberentur, quicunque Laciades in uillam ſuam di- uUerriſſfet. L. Hoſpitalis..
leſtis extrema& laxior. de Or. 153 a, Il- lud altérum genus obtinent; id ipfumqᷓ; lacinia. Epiſt. 265 a, In lacinia ſeruans ex menſa ſecunda ſemina.
LACO N nuz. Lacedæmonius. Tuſcu. 238 a,& 172 b, Confilijs
noſtris laus eſt attonſa Laconum.
LACONICVM, i. uaporarium. At. 60 b, Noſtram ambula
tionem& Laconicum cum poteris inuiſas.
LACONISMVS, mi. breuilo quentia. Ep. 179 a, B reuitatem
ſecutus ſum te magiſtro.& ibid. Sed quid ago? non imitor Aaανενιιιαμιν tuum, altera iam pagella procedit.
LACHRYMA, ma. Part. 234 b, Citò areſcit lachryma, præ-
ſertim in alienis malis.& de In. 62 a, Lachryma nihil citius
areſcit, ut dicit rhetor Apollonius, I. V. 27a, Paulò antè la-
chrymas non tenebamus. de Som. 127 b, Equidem uim la- chrymarũ profudi.& pro Font. 284 a, Lachrymas profun- do. pro Plan. 281 a, Lachrymæ, quas tu in meis acerbitatibus plurimas effudiſti. I. A. 172 b, Me miſerum, conſumptis la- chrymis tamen infixus animõ hæret dolor. Tuſc. 185 b, Si ſe lamentis muliebriter lachrymisq́; dedet.& Epiſt. 70 b, Tra dere ſe lachrymis ac triſticiæ.
LACHRYMO,. lachrymas effundo uel pfundo, illachry-
mo. Attic. 246 b, Te ut à me diſceſſeris, lachrym aſſe moleſtè
ferebam. Tuſc. 168 b, Air Callimachus multo ſæpius lachry
maſſe Priamum quàm Troilum. pro Seſt. 29 a, Video hunc oculis lachrymantibus me intuentem:
LACHRYMO R, arts. act. lachrymo. I. V. 26 0 4, Qis tã fuit
illo tempore durus& ferreus? quis tam inhumanus præ- ter te unum, qui non illorum arate, nobilitate, miſeria com mouerctur! ecquis fuit quin lachrymaretur?
lam, ſed multas lachrymas uidere poôtuiſti:
LACTENS, tu. lac ſugens. de L. 175 b, Hoſtia lactens,&c. ge
I. C. u5 a, Romulus, quem inauratum in Capitolio paruum arq; lactentem uberibus lupinis infiantem fuiſſe memini- ſtis:& de Diu. us a, Romulus lactens fulmine ictus.& 66 a, Puer lactens in gremio matris mammam appetens.
b,& z a, In ijs animantibus, quæ lacte aluntur, omnis fers cibus lacteſcere incipit.
LACTEVS circulus. candens circus. de Somn. 128 a, Circu-
lus lacteus ſplendidiſs imo gFandore inter fammas elucens. & ibidem de eo multa. in Ar. Vidiſti magnum candentẽ ſer- 2 pere

I. A Statur.
citenm. 1 Aers eu s hic nimio fulgens candore not ndi gentia, inopia, nacuitas. in Verr. 130 lacunam rei familiaris ex-
. 1 d 2 4.
4₰, a4, Hede. runt o gebamn, ut illam rent.& Attic. 187 b, Vide ne qua lacuna ſit in aur
wrleart Flere elt fraus:
LACVNA R arb. trabs ſeu triclinij ſupe rior pars. Tuſz 40 a,
1 Giadium? e 1 acunari ſeta equin A ppenlu demitti iuſsit. in⸗ de Vn. 19 ⁸ a, Mun
LACVNOSV S’a, n. quod lac 1 dus nihil habet em n Adhillcunoſum. LACGVS, ens I. V. 225 a, Circa Ennam lacus ucls ſunt pluri⸗- ͤ 9,.—— 6— 7 & 274 b, Deæ quæ illos Ennenſes lagus lu cosd; colitis.
mi. de0. 150 b, Cum lacus Alhanus Prerter. modum creuiſſet. pro Mil 1.ns b, Laeus Precius-I uſ. 155 a,Inde in uicinia noſtra
hro i lacus. Pro ⁸ 8. R. Läeus Curtius. L.ACVS. uas, 8 quo muſtum ex preſſum Huit. de Cl. 191 b, No⸗
ſta quaſi de muſto& lacu Fernid a Oratio fugienda eſt eſt.
1a ₰ 4 4 1— 2 offendo, aliquid mali alicui infero, uiolo, iniu- s ſtulticia illius
ſubleuat, quàm lædit impr robita 136 b, Sæpe teſtis
non lædit niſi laceſs itus. pro Mur. 14 5 a,Is ini iufte sneminem nat omniũ com-
Iæſit. pro S. R. 37 a Qui fidem lædit, oppug Epiſt. 6 a, Quc
† UaA
LAED O, dis. riam Hacio. pro Cecin. 289 a, Non minus no 48. de Orart.
7
ePræſidi um. os tu reipubli cœx cauſa læſe-
nun na,n in Verr. 14.8 a, Cn alterum nulla priuatim læſiiniuria, in judicium uocant. Epiſt. 59 a, Nec abſentem me eludibrio Ieſi m iri.
LLAENA næ. ueſtis auguralis, amiculum. de Cla. 169 b, Cum
M.. Popilius ſacrificium publicum cum læna facerer. bis.
L. AmGio. Juodda um ornamentum. de Orat.
LAESIO, euw. oratorum 162 a.. LAESVS, a, um. de Or. 137 a, Si læſus efferare iracundia.& pro
e Mur ued 2Cun pl cet, obliuiſcit: ur: cui do
IAETABIILIS,Ie. laætandum, lætitia dignum. Tuſcul 158 b, Quod ut ita ſit„quidh abet iſta res aut læt abile aut glo ſum?& 217 a, Cui nihil nimis lætabile ad eſt erendum uide- 11 po eſt.
LnEI E, hilarè. I. A. 22 2 a, Is a
1. ententulit.
· 2 1† let, n neminit.
utorem ſenatus lætè atq; inſo-
LAETAN S, Rs. lætus. Pr ro Cl. 23 a, Caſsia lætanti iam animo & ſpe optima confirn ate nubit Oppianico L. AE TIFIOO, as. lætitiam affero, lætitia afficio. de N. 46 b,
Acceff 1s ſolis lætificar terram, ut cum cœælo hilarata uide a-
AACce! 1 tur.& 2 b.Indus non m agros lætificat, ſed eos
eriam con ſerit. —
aqua ſolt — Tuſ. 62 b, Vites lætificæ non intermit ant pampinis ſubeker Poctæ. LAETITIA, titig uoluptas, alacriras, gaudium, hilari- zesel ulelbe 949 Læritia, 0p vinio recens boni præſentis, in quo efferri rectum eſſe uideatur. de Or. 101 a, Percipietis etiam il lam ex cognitione iuris lætitiam& uoluptatem, quod,&c. Attie. 227 b, Læticiam apertii ſsimè tulimus omnes. de Orat. 106 a„Itaq; hilaritatis plenum indicium ac læritiæ fuit.& n5 a, ludex tum ad tri ſticiam, tum ad lætitiam eſt contor- quendus- Br. 9r a, Quæ lætitia ſenatus, quæ a alacritas erat. pro Pl. 251 a, Nolirte iudices inimicis meis dare lætitiam.& At. 227 a, Dare læticiam alicui. pro Mil. 16 b, Milo maxima Iætitia populum Bomanum aſfecit. de Fi. 54, a a, Recta& ho- neſta quæ ſi ſint, ea facere ipſa per ſe lætitiã, id eſt„uoluptatẽ. Epi. 23 a, Comitia iſt ka præ eclara, quæ me lætitia extulerunt. & Att. 224 b, Exultant lætitia in municipijs. Ep.2 22 b, Repen- tè uerò inceſsi omnibus lætitijs. in Ant. 285 b, Lætitiæ riſus ſacis eſt maximæ præclariſsimæq́; pugnæ. At. 230 b, Capere Iætitiam oculis. pro Mil. 120 b, Lętitia de interitu P. Clodij. I. C. 102 b, Hic tu qua læriria perfruere? quibus gaudijs exul tabis quantai in uoluprate bacchabere? Poſtq. 19 8 a, Incre- dibili, qua nunc ueſtro beneficio fruor, lætitiæ nolupkate ca ruiſſem. ds D. 120 a, Galli uictores alacr itate& quaſi lætitia ad canendum excitantur. I. A. 16 4 b, Quid ergoki in tanta læ- titia unde ciuitatis, me unum triſtem eſſe oportebat? pro Deiot. 148 b, Aliquis lætitia elatus. L. Gaudium. L. Vo- uptarius. LAE TO R arts. 3 ‚triumpho, lætitia efferor, omnibus læ titijs incedo, læ fero, lætitiam capio, lethriaa aperte fero. I. V. 260 4,Letarist u in omnium gemitu,& triũphas. pro S. R. Al a, Heehorfastae eſſe gaudeo, ehe wentergz leror. pro Pom. 4 a, Illud in primis mihi Iæran⸗ dum eſſe iure uideo. E- piſt. 7 bUnimme miror te tuis præclaris operibus Iætari. ad
—
Br. 91 5,Oe Caſsio lætor,& reipub. gratulor. pro Mar. 136 a, Lxlor de hacre In Ant. 32 a, Peinde ea libidinum turpitu- do, ur in hoc ſit ſemper lætatus.
LAETYV 8 dm. lætanti animo, bono animo, alacri& crecto animo 2lacen animo, lacer, hil laris. pro Font.230 b Hi contrà uagantur læti atq; erecti paſsim toto foro.& pro Mur. 136 a,(atilima 3
interea alacer axq; lætus. de Finib. 71 b, Ille Cæcilia anus, qui
— —
1. . 7 omnibus lætitijs Iætum eſſe ſe narrat. pro Seſt.) 2. 4, 3 7,.„ An Uem alacrem atꝗ; lætum uolitare. I. V. 691 b. Latus arg⸗ alacèr 4 Humilis& demiſſus. Atr. 123 b, La eto uultu gratuſari 4e04. E 4 usL T. 157 a, Lætæ ſegetes. de N. 57 b,) berrimi& lætiſsimi fn. * 5 C v7. fuetus uitium. de Sen. 38 a, Vua quic tum aſnacdu pi ulckrius 8*
LAEVV
coruum 4 Jex
₰
N 1poteſt eſſe tum fructu lætius: 8 6
5, 2, um. ſiniſter. de Diu. 82 b, lu SAc⸗
1 ipiter cornicem Alæua eürn Smer e iuſsit. d. 2
2² b Mianafa fa cem ia.
cit à læua.& 36 b, Læu manan de n4 a b. Læua parz.) 6 Dextera ats 3e N. o3b, ädlan n.)(. Ad de. atram. deD. 12 L4. A dextr 1)En laua.
LAGENA, ne. uas uinarium ad ferendum habile. Epiſt. 66 a, Mater noſtea quæ lagenas etiam inanes obſ gnabat, ne di cerentur inanes aliquæ æ fuiſſe, quæ furtim eſſend exficgat tæ. 4
LAGVNCVIL A,læ. lagena parua. Attic. 89 b. In his inuenta ſunt quinque lagunculæ matronarum. 3
LAMB O,,bis. in V. 153 b, Hi canes„quos tribunal meum uides
lambere.& Hor. 29. LAMEN NTABILIS le. queribundus. de L. 183 a a, Sumptuo-
ſa funera lamentabil: ia.& Tuſcu. 181 b ‚Lamentabilt uoce deplorans.
LAMENTATIO, euü. querimonia, queſtus, leſſus. Tuſcu. 154 b, Lugubri is lamentario fieri us; moœrens.&nnza, La. mentatioe 93 egritudo cum eiulatu. I. V. 10 b,& in Cuod, Fletus mulierum,& lamenrationes fieri ſolitas pro his re- bus. Or. 209 a, Plangore& lamentatione compleui forum. de Inuent. 72 a, Cum gemitu lam aentatione. P poſtd.08 4, Ulalamentatio& gem eLegib. i82, Lamenta.
tio funeris.
LAMENTO R, ris. deploro, lame ntationem facio. de Ora. 106 b, Lapides meherc ulè omnes gere ac lam entari coegiſ= ſet. in A. 239 b, Lamentari uxorem uidebam. de Orat. 16z 4, Matrem neut miſe anrlamentantermde uideam. I. C. nn, Ve
5
nemo ne ad deplorandum quidem re eip. nomen atq; aq mentandam tanti imperij calamitatem re lnonerern r. Tu 164 a, Nam hæc quidem uita mors eſt, qua am lamenta nn 50 ſem, ſi liberet.& 249 b, Cuius cæcitatem cum muliere mentarétur, Quid agitis, inquit Aec pre Font. 284 4 Nolhte pati iudices, aras de9rum immortalium quotidianis uir- ginis lament tatio nibus de ueſtro iudicio commoueri.
LAMENTV M, ii. lamêtatio. I. P. 98 b,& de L. 183 a, In ſordi- bus, lamentis Anctuq iacuiſti. Tuſc. 135 5 b,S ſela amentis mu liebriter lachr ymisd; dedet. L. Sine.
LAMIN A, næ. J. V.269 a ‚Quid cum ignes ardentes s9; laming,
cæterid; cruciatus admouebanturls de L. 182 a, Ad eam a lamina inuenta eſt,& in ea ſcri ptum, Domina hon G orisEg0 lego, Lamina honoris.
LAMPAS, du. lychnus, lucerna. I. A. 131 b, Vidt argenteum Cu Fidinem cum lat mpade. de N. 67 b Ille cui monte Oetæo 1
atæ lampadles fuerunt.
L. 43 MPSACENI. pop. I. V. 39 b, Eampſaceni officioſi, mari- mè deaat& quieti.
LAMPSACVM. LV. 88 b, Oppidum eſt in Helleſpõto Lam- pfacumi in primis clarum& nobile.
LANEVS, a, am. de Natur. 76 b, Arque ei laneum pallium iniecit.
LANGO R, oris. ſopor. Off. 25 a, Cauendum eſt, ſenectus ne langori deſidiæq; ſe dedat.&s 2 b, Ocium& ſolitudo lan- gorem afferunt ſih minſbus deſ.135 a, Animus cum lan go⸗- re corporis nec membris uti, nec ſenſibus poteſt, incidit in uaria uiſa& incerta. Att. 22 4 b. Videt langorem bonorum, in Ant. 202 b, Expectatio legatorum quantum afferat lan- goris animis, quis non uidet? Win Sal. 274 b, Exprobrars fangorem& ſoporem alicui.
LANGVEFACIO, ci. langorem citare languentes„&la e re facere.
LANGVENS, tis. languidus. Of. 27 nec languens, nec ſonora. Epiſto & defeſſus.
LANGVE O, es.& langueſco, ſcis. fl flacceſco Exulto. in P. 97 a, Quanquam languet zuuentus. nec peria-
e atq; debet, in la udis& gloriæ cupiditate uerſatur. de D. 93 a, Cum dormientibus ea pars animi languer. de N.z b, 14 d. Cuùm ocio angneremle⸗ philoſophiam noſtris homi- mbus explicandam; putaui. f fk. 53 a, Et ocio fruor, nec ſoli- tudinem languere patior. de Orat. 125 a, Facilius el tenrrah.
2
affero. de Legib. ⁷⁷ boln-
anguefa cere excitatos. aliter, Langue-
a, Sine contentione uoꝶ 161a, Senatus languens
‚langt uidus fio. 6
8 tem, ut zinntineita rre„quàm cõmouer re languentem. o& Languentis populi incitario& effrenati Sceranorea
guerem
IIebeſgere& languere in Ocio. IJ. A. 153 a, Cumd; lang de dia,e mihimct di ſplicerem, miß,&c.& 215 a, Conſen ſus
4 2 0
populi, ſi nos langueſcimus, debili: tetur neceſſe eſt. G 245 b Wpl 112 Marria ie egio la: ngueſcet& molitur. de Sen r. 3—0 e
b, Or⸗ or metuo ne langue lcat ſenectute. de Fin. 12²1 3, 8

4 Mearen
4 1 mneae 4&2— b 6 arn.
1m eam t—
dema
2 80 44 449 orudam— utandan: penj
44 Nun kec gudem Ira nonich an
EmA derm. A: dCwncnaam ur ad ager agan m mdn 4 h urmenenr dasdenein niom NENTVH hmitano IP Aulh —, caikb. TrA a rter lahrand decer. I. Kat NINALIV(Edanigemn mor eunmcel ku
miaa nuenta e. 4 aarpAhea
9 Lemn dooorn. 47 4 1,5 Maas xceraal CSlan nem tun unpade de N.* Meun Kr waln hanm.
340 INIIVMbLMiat
3 4* Rum.
4ACVMIIT HI Oppdmdak.
un Arm Aarum& nodde. ““ XM.54, Mhses 00 1 Ofns
4e drr. R dec ufera—
ryord&« M— 4 Ametr. wrn
1. I 121 Ewe= 1 6s is, Sun
oern Micn.
ant adet
277
a2u. 5 Daat—
I. A
poreé alius langueſcat. Orat. 197 b, Spem infringi,& langue- ſcere induſtriam.
LANGVIDVS,languens, debi litatus. de Len. 82 a, Senectus non modò languida atq; iners non eſt, ſed etiam eſt opero- ſa& ſemper; agens a aliquid& moliens. I. 4. zu8 a, Non etiam languidiores facti ſumus. pro Lig 8.141 b„Languidiore ſtu- dio in cauſa fuiſtis. Qu. Fr. 303 a, Qui antea aut alieniores fuerant& lãguidiores, nunc horum odio ſe cum bonis con iungunt, de Ora. 10 7, Mollis, languidus, eneruatus, omnia ad uoluptatem corporis, doloremd; referens. I. C. 106 b, Vino languidus,& ib. Confectus uino. de Ii 73 a, Vt tardam & languidam pecudem.
LANI X TVS,tus. laceratio. Tuſumn„,Qnid mihi ferarum 12 niatus aberit nihil ſentienti?
LANIFICIA, in Oeconomico, reſte Columella 141.
LANIGER,, um. de D. 17 b, Pecus lanigeri ũ eximia Pulchri.
tudine. Accij.
LANIO,. dilanio. de D. 102 2, Quem ſe torquentem laniãs, roſtrod; cruentans,&c. Epiſt. ↄ5 a, Cum homo imbecillus à
ualentiſsima fera laniatur. de D. 121 b, Cum ferus immani A
laniauit uiſcera morſu.& Tuſc. 172 a, Laniart Aferis. LANIS T A ſtæ. gladiator magiſter, qui domi gladiarores ha ber& inſtituir, quos deinde locet& uendat munerarijs.
Pro S§. R. 21 a,& 38 a, Hic nuper ſe ad laniſtam contulit. in P.
d5 b, Quo in ſpectaculo: mira reip. æquitàs erat, uter eorum periffèr: tanquam laniſta, in eo lucrum fieri putabat. Attic. M1 a, Reus ranquar dlemens laniſta frugaliſcim um quem J; ſecernebat.. 6 LA NIVS, nij. qui pecora lan ac& uendit Larnes dec Of. 30. Catarij, lanij Loqui, fartores. LANVVIVM.ciuitas. Att. 75 a, cont. Rl. 65 b. LANVVINV S,7. pro Cor. 60. 3 LAN X, es. patina, uas cibis ferendis aptũ, atq; eiuſdem quoq; formæ appenduntur lances libræ, in Süas ponderai impo- nuntur. Atr. 87 a, Lancibus Lſplendidiſ simis caniſtris nos ſoles paſcere. Acad. 10 b, Etenim neceſſe eſt, ur lancem in li- bra ponderibus impoſitis deprimi, ſic animum perſpicuis cedere. de Fin. 146 a,& Tuſc. 238 a, Virtutis autem amplitu- dinem quaſi in altera libræ lance honere, terram niihi cre- de, ea lanx& maria deprimat.
LA 0 DICEA, ceæ. ubs qu eſtin syria ad mare.. Epiſt. 190 b, 19 1 a.
LA ob; 3. CEN 81 8 ſ. Ep. 55 b iuiras Laodiconiss.
LAODICENVS, na. Ep. 189, Laodiceni amétiores. Caſsij.
LAPATHVS, thi. herba nora. de Fi. 70 a Non igitur lapathi ſuauitatem accipenſeri Gallonij Lælius anteponebat, ſed ſuauitatem ipſam negligebat.
LAPIDATIO;,onw. lapidum iactus. pro Dom. 215 b Inde ſa-
xis facta lapidatio eſt.& in V. 222 b,& de Ora. 126 b, Fit ma- gna lapidario.
LAPIDATO R,orä. pro D. 215 b Percuſlor,lapidator, gc.
LAPIDEVS, a, um. de D. 121 a, Imber lapideus aut ſangui- neus.& de N.z 28 b, Imbres lapidei.& de IL., 179 a,& Epiſt. 101 b, Ligneum autem Auodelig; uoluerit uno Lligno cauato, itema lapideum..
LAPIDICINA, næ. locus ubi lapides exciduntur deD. 85a, & u8 b. In Chiorum lapi dicinis ſaxo diffiſo capuit extitiſſe Vaniſei..
LAPIS, dis. ſaxum, ſlex. de Orat. 126 b, M. Acmilzum lapige percuſſum eſſe conſtabat. pro Dom. 215 b, A quibus ille ſe lapidibus appetitum& pereufſſum eſſe dixit. de Ora. 106 b, Lapides meherculè omnes fiere coegiſſet. I. P. 87 a ‚Præterd; duos de lapide emptos Iribun. pleb. pro Mil. 109 b, Lapi- des iãcere.
LAPITHAE, arum. popult. in Piſonem 14 a, Cõuiuium La- pitharum.
L A 778
121 a, Cum illam belluam iudicij laqueos declinantem iam
irretitã tenerem. de Or. 88 b, Stoici diſputationum ſuarum laqueis te irretitum tenerent.& Tuſc. 243 a, Laquei Stoico-
rum. pro Clu. 49 b, Putant enim minus m ultos laqueos le- gum ac iudiciorum ſibi propoſitos eſſe oportere. de Fat. 141 b, Ad Chryſippi laqueos reuertamur. pro Cecin. 301a, Ae- quitatem rei uerbi laqueo capi non oportet.
1.AR laris. focus, domus tota, penates, dij patrij, uel domeſti-
ci. Ep. 15 a, Craſſus penè à meis laribus in Probinci- eſt pro- fectus. I. V. 1155 a, Relinquere larem familiarè ſuum.& 17 b, Redire ad ſaum larem familiarem. pro Qu. 16 a,& Atric. 253 b, Alicui manus allatas eſſe ante ſuos lares familiares. de Vn. 201 b, Dij quos Græci Aaiνo᷑ras appellant, noſtri opinor lares, ſ modò hoc rectè conuerſum uideri pPoteft. de Legib. 173 a Lucosi in agris habento,& larium ſedem. de Nar. 72 a, Aedes larium& malæ fortunæ.
LARGFE. largiter, liberaliter, prolixs, copioss. pro Mur. 26
a, Quod dandum eſt amicitiglargè dabitur à me,&c. cpro §. R. 22 a, Largè effuſeq́; donare.& I. V. 194 b,& 213 b, Large liberaliterdx de N. 64 b Munificè& largè dare aliquid.& 50 a, Largè& copioss parare conuiuium. I. V. 108 a ‚Largiſ- ſimè mihi copia facta eſt eius rei. Qu. de Pet. 2u b, Largè ac
honorificè promittere aliquid. de N.5o a, Paſtum animan-
tibus largè& copiosè natura comparauit.
3 ARGIFLVVS, a,um. de Oratore 157 a, Targifuus imber.
Pacuuij. 8
1. AR GIO R, inu. dono largitionem facio, Sratificor. Epiſt. z8
b, Cùm natura ſemper ad largiendum ex alieno fuerim re- ſtrictior.&Off,9 b, Quidam eripiũt alijs: quod alijs largian tur. de Ar. 256 b ‚Vtriſq; horum ſecunda fortuna! regnum eſt- largita, aduerſa mortem. de Sen. 94 b, Si quis deus mihi lar- giatur ut ex hac ætate repueraſcam, ualdè recuſem. pro Qu. 2 a, Cui ſummam copiam facultatemꝗ; dicendi natura lar- gita eſt. de Orat. 90 b, Duo illa relinquamus id largiamur inertiæ noſtræ. Ep. 67 b, Amorid; noſtro pluſculum etiam quàm concedit ueritas largiare. a ad Her. 25 b, Triptolemus cùm omnibus ſemẽ largiretur. I. A.168 b, Quam facultatem mihi multitudo iſtius uitiorum largitur. pro. R. 49 b, Largitus eſt Fannius Roſcio.
1 ARGITA S, tw. liberalitas. de Cl. 166 a, Vr augere etiam poſ
fimus largitatem tui muneris, de N.57 b, Terra fru ges ma- xima largitate fundit.
LARGITER, largs. Anteq. 195 b„Itaq; ut ego in concione
mea nihil ponam de rebus meis goſtis ‚ tamen in animis& memoria ueſtra largiter relinquam.
LARGI TI O, onis. Adois, effuſio, corruptela. Off. 43 3 b, Largi-
tio, quæ ex re familiari fit, fontem ipſum liberalitatis ex- haurir. contra Rul. 68 a,„Largitio quæ uerbis oſtentari po- teſt, reuera fieri nullo pacto potelt.& pro Mur. 125 a, Largi- tio facta, de Or. u8 a, Liberalitatem ac benignitatem ab am bitu atq; largitione leiungere. pro Cor. 61 a, Nunquam in- termiſſa eſt à maioribus noſtris largitio& communicatio ciuitatis. Offi. 44 b, Largitio fundum non habet. Prou. pro Pplan. 266 b, Quam quiſq; tribum turpi largitione corrum- peret. Off. 44 a,& Ep. 1 a, Philippus largitionem corrupte- Iam dixit eſſe. pro Muren. 134 a, Aequitatis largitio: id eſt, adminiſtratio.
1 ARGITOR, oris. corrupror. Ofkc. 13 b, Exiſtunt in repu-
blica plerunq; largitores& factioſi, qui,&c. pro Pl. 266 b, Cuiuſq; tribus largitor eſſer. in C. 120 2, Homo largiror& prodigus..
LARGV 8, a, um. Off. 44 b, Omnino duo ſunt genera largo-
rum, quorum alteri prodigi, alteri liberales: prodigi, qui, &c. liberales autem,&c. de N. 35 b, Cum ſol terras larga lu- ce compleuerit,
LARINAS, S. pro Cl.21 b Lalinas mulier.
4CI⸗ ngemntfmä LAPSIO, nis. lapſus. Tuſc. 215 a. LARIN VM, mi. opp. pro CI. 22 a.
— tntc¹.A! gactarre LAPSVS, a, um. delapſus. Präpoep. nb Omnes Pompeium LARISSAEVS,. Ep. 214 b, Hageſſaretus Tariſleus.
4 ſicut aliquẽ non ex hac urbe miſſum, ſed de cœlo delapſum LASCIVIA uiaæ. petulantia. de D. 85 b. Achiui ita ab Ilio pro-
agndrs d r„ intuentur. I. A. 226 a, Caſsius lapfs paucis Pòſt diebus con- fecti ſunt, ut profectione læti piſcium laſciuiam i intueren-
VINS— 4 Bribäns ſequebatur.. tur. de kin, 78 b, Hilaritas, laſciuia, riſus.
. 9ens, 2e 2ae.„ 29 LAPSVS,Sſus. prolapſio eurſis lapſio. de Diu. 101 4, 81 lacus LASSITVD O, nus. defatigatio. de Inu. 63 b Poſtquam lllos
4f— 2 EMc emiſſus lapſu& curſu ſuo ad mare profluxiſſet. de Nat. 46 arctius ex laſsirudine dormire ſenſit. Epiſtol. 119 a, Quan- EO.-&—— b„‚Volucrum lapſus atq; cantus. de Diu. 84 a, Stellæ erran- quam ſumus iam defatigati, ſed nulla laſsitudo impedire
7 ⁴ Lrapidu tes certo lapſu ſpacio d; feruntur. de Senect. 88 a, Vitib ſer- officium debet.
ui 8 3 lnd Aper mau pens multiplici lapſu& erratico. de Orat. 139 b, Sunt popu LATE amplè, laxè. pro Cor. 57 a, Cn. Pompeij latè longeq́;
44* 2n nndenne, lares multi uarijd; lapſus. Acad. 47 b, Continere temeri- diffuſa laus.& pro Seſt. 23 a, Numerus huius generis latè ua
4 1 Lagesae ß„ tatem à lapſu. rieq́, diffuſus eſt.& de N.12 b, Larè longeq́; peregrinari. de
à 2e n een Qea LA QVE ATVS, a, um. laquearibus ſeu lacunaribus o orna- Leg. 162 b ‚Res latè longed; diffuſa. Pro Mar. 135 b, Vaga abitur
e 5e0 a9 tum. in Ver. 103 a,&de Legib. 169 a, Templum undique te- nomen tuum longè atq́; latè. Ora. 207 a, Fusè lated, dicere.
lageene v 1 ctum,& pulchérrimè laqueatum. Tuſcul. 166 b, Tecta cæ- ro Pom. io a, Bellum tam latè diuiſum atq: diſperſum. con
lara& laqueata.
LAQNVEVS, quei. uinculum. I. V. 208 a, Homini iam collum
in, Iaqueum inſerenti fubueniſti. pro Mil. 109 b,& de inib.
tra Rull. 80 b, Syllanus ager latiſsimè continua tus. Ofr. 18 b, & pro Mu. 143 a, Hoc latiſsims haret, ac multosd; pertinet
de Orator. 105 a, Hæc ars latè patet,& ad mulros pertinet. 3 Off.
K

6 1.ᷣ △ 1 2— 4 4 1 7 2 8 1 14.——— 5„— 2 2⸗ 1 ͤ 2 2— 7 1 2 22 2* 4—— ☛ 3 8 8— 8— S— 8— — 4— a—₰—— 3—= 8* 9 4—————— K—*☛ᷣ☛——2 8 2———— 3— 8 ½ 92——— ☚ 2 12 E=ZS=Sx. B——= Sg—= S 3 2 5= 22—— ————. 3 8.—— 5 8. 6—— 2 20— S= 8 9 SO= e—. 2 2 8 22— E 5 2=—— 8 22.=— 23—=— — 2===—=——=—— E 42 C——— 8 2— 2— ₰= 3„ 2—— 2 2 8 ——2 2———— S— 2 ₰— c 2—— ⏑ 8———— ₰ ⁸— △ 2 5— 3 5 8 8—. 2 2.— 2— —.———— 2 2= 2 2=E2S2. 8— 2—„ E S8O0 2—“ 2== 2„ 2 2 B,2n 8Sö— ₰ 8„ 8 2 8— 2 22. 2 2— 8 R△ 88 S. S—=—= 2SSS3S2ös8S=—. 2 2—,— 8—.— 232 2 2 2 . 2— r N—— 0 54——— 3 82— 4— ₰—— 6 4.,——..—— 88„— 4 2 3— 2 2— 8SE8=S—— A—. 4—.———.— 2+—— 8 8 E 8 2. 9—— ᷣ———„—— 5 3 2 2— 4— 1— 9.— 2 —2 2——— d— ◻ 4 8 2= 4—————— ₰ * ₰. 8*.—.—— 8— 8— ₰—— ◻ 5— 5 2—— 4₰ 3—. 9 4.— 5— à——— ᷑— — 4 3—„. 1— ◻ 2 5 F—„ 4 4 4 ᷑—— 33 12—— 1 12 3— 22-.———— 8— 8— 4 8— 4———— 4—2 ‧ 0 ‿—— ‿& ₰ *— 1.. 8 4. 1— 4—— ₰ 2 46— 1—*— 2 9 2 „9 1 8ö=S 8 35888S2 825 8 2 8 2 9 82 84 9232 8S.— 2—.—— 3—S 80— 4 2. 8 3 480— 3 2 1 2—— 8—— 8 88 cA S8äSSS 3S3333 8 33333. S S 3 66 1 24— 8 8 3 9 8 68*— 8.*.— 6. 2 4 8— 8 de. 3*— 4 8— 1 ¶◻—— 2 8S g. 2. 3. 8SS3 8 E 3„2S 2.22 2 0— 5 9 88 8„*„ 888 3—— 2 8 8ͤ 3 3„ 2 ₰ 6— 159— ͤ— 8 8 SZ 92 O8 ‿ 2 8———— 9 88 2 6 o— 3 A 83„—*— 3 2S, 2S8SE 0 A 23— 35— 90— 3 3 S— 8—₰ 2 5 C.O 3 1 2 e.+ 2 2 1— ☛— 44 1. O — 8————==—— 4.—* 8 2* 4 8 3„⸗* 3 1 5 S o———. 2) 98—— 2+₰ 8 8 0 — 2* 2 35 3GCS S 8=2 . 2*——— 4— 1 8 8— 2 8*— 4 24 3 4 —— 3. 4 5 4—. 5 6 443S 2 2 30 388ö3ͤSee S 3 . 4 9 ₰—„ 8- 2 2——*————, 424 ce-₰ 8. 8. 1 8 8 SE S 20 8 S eS S 8 0O A 2 deA. 0„ 2 32= 1 en 1—. 4. 2 3— 2. 1—.* 8 5—= 8 ₰— 2.,2 4 81. 3 2 —— rrs 4 24„ 4** 58 4 2 89„ 4 ₰ 44—. 6 8 2-———* 4 8„ 2 84 6—. as— 3 α 683 ◻ω Oo d 02 2— S 8 ₰— .*—*.— 1 8 3 2 8*—. 3.. ₰ N—— 2 8 82+ 2 ₰—— 2— 2 —= a—— 8.— 8 2— 2 88„—. 9 3öS 8S 53 2 58 3 SSSSi2 S 2 E ◻ρ— 3 1 24 19 △—— 1 6 8=— 2— 8 ₰. Ln„ 4 4 9 ◻ G⅜N a. ‿ 1— 9 2— 8— 2— 8— 8— 2 2 2— 1 8—— 47** ar. 85—S 84..— 8— 2 8— 2 6—— 8— 2 8A— ͤ„ . 88 2 84 ͤ 0.. 8 A9O„ ₰*S 8= 88—22 422= 1 6 ₰ △ 7 4—* 85*2—6-H.——*— c2——* 5 —— ece ◻₰ 6— 68—.—— 68 60 1— b 2 ₰—2 3———„, 44— 2ͤO0 822=2 S 0 3—= E S. 8 8 8 8 383a———— 2. 2——— A— 2un—— O. S 8. 3839a 2 ☛¶☛ꝗ 9 8 8 2SO 3 5, O 8 8 3 ESe 3 4 523233S SS, 25 55 2 2 8 25 9 ꝛ 3—— 4 4 X 8 5 4 c 2 4 4— 4 4 4 1„ 8 4 — 8= 88SSSS=8= gz 2 623SSS 2 7 24 82 es E 3 — 3 G— 2* 8 8— 8 0 1 8 3 8 2— ₰— 8 1 ₰½ 422 ₰ 1—₰] 4— 12 1 ◻ 42 4 4₰ 4—— 62—— 41 G ☛. 8——₰—₰—————— 96 N ¹— b— 4 64 ₰ ᷣ 8 5— G„„ K-92 8SSSO8ͤS. 9—— 4⸗„ 8 Kͤ 8 88— de 3JGSSͤ2SA Gͤ Sͤ=SS N—— 5 8 1 6 es 1=—— 2— 2— 2 4 8— 93 4 85 ◻ 8 2—₰ ₰— 9* ◻ 9 8* 8—— 2— 6 2 29 8— 3—— 6— 8— 85*— S— 2——— 8—— 6& 0) à 6 8 r 9— H—2 3 8— 66* A ◻— es 2 1 5—— 4,.— cs— r— 2 r 84 6—— 5 8— 38—. 2 9 1. 224 18 9 2₰— 4—=SS v 3„— 4— 3 4 1 8 8— 8— A A*— e—.— .. 5—— g 8.—— A.— 8——— G 4.— 94 4 10 4— 3. 2 4. 8*—— 6 8——2—— .— v OS n gS 2=— 8N 2238 3 S 8 4— 0 O0 9 2— ͤ=g== 20 S-=—.. 9 8 — 2“ V3 8— 3 6== 1*2 4. 8 E282S 8 2 S=2 G a.§8888Saenene 6—— 2 1 1 2— 2₰ 8 A RS SA 8 2 8 3—— 8 1 3 1 3 4 9 1„ 4— 1— 9 82 . 1O e. 1.„ 90 9) 3 I I3e eeeeeee 8 O1 18 E S SESO 2 A8 4 82 4 79 El, 428-8E— 8— 8 88088 2. S83SO0 8=2ö-= 2. .— 2 2, ☛ 8 4 3— 5 1 9———+— 8 3 2—.——— 8 63 G 0 à 2* o— 3 85 — k 8 8 2— 4 2) o 88 2 N 8— ₰ℳ 22—=— SSSS S 6 ₰— e S8„— 9 2— ₰ ₰ 1 G 3 8 2 2— f ͤ ͤ⸗— Eg— 8SS8S 3—— o 0 522 5—— ϑ⏑ 8 5— 424, Se. 8 2 8 ₰——= 18 3 2 8 e—— 2— 8 5 1 8*. 4..— 3 5—— ₰ —-8 A 6 42 8& 88.——— A 8 89— 8—( 5— 43— 8—- 1 —. 0+=S 2 10 8 8 68.& S d—+. 2„— 983= 2— H— 2 3—„ 8 8 8— ◻ 3 Ler.—₰ ◻ G G 5—..„ ₰ 82 Ee. ◻——„2— 2 8. 2. 2 3 8 e— 2 ₰. 2=22 S S 83 2 7 9O 8 S=— O.0—— E E—₰= S S——Sa O0 8 5 4.* 2„ 2* 4 4 2 ₰*. 89 8 293ESS— EA 2 8 0=8. 02, E S CS= ES E, B0.S 2=3 — 4* 1 1 1 4.———.„ 8*„ 1 S 42 8 5 b— 2 47 2 8 8 ◻‿ 99 9 5—) AgE ◻—————. 44 a.— 7———— 8 8 7 844 9 42 ₰ Q● A 5 2] 9 A.— 4———S. 6——— ₰ 2 S—0—— 60 4— 2— 5 2— 3 8 8ͤ—( 2— 2 ₰ 8 1——— 0— 138 1———— 83 A&. 8 1— 8— 42— 1 V La— 8 2 2 2 0 2 ½ 3 8 dn 9„ 80= 9— 0— 83 0 8— O0O, 53= b 2 22— S E82 2 2S— 3 3 9 8 5———— ◻*₰ ee——— 5 A 4—— 2 8 ◻ 45 4 9⁹ 42 2 2 23 8— 1 5— ⸗ X—— A st de ur.e e 2 a 8 2 8— 2. 0— 8,8 6 5 11 3.— ☛ f η 5 6„——. 4 4 7 2——— 2 4— 8 8”8X e— 8— 8 14 O c 06— 3,— 0 5*—*— 2 3——.—— 8 8 ◻ 1 8 8— S 2S 3.—— O. 2— 2 8— 4 44⁴ 8 O 8 2 ρ— 2 1—+ 65 2——— e* 8 1 ◻———— 88ͤ2— be 4— 80 83————*— zs8 2—* ₰—— 8. ρ && 0 9) 5.8 S 8 0 e 42 es 1 82 8:3— 2———„* 1. 1— 7 S=8 ½—— A—— ◻—— 8—— 88 83 4 8 62 ◻— 2—. 3 c 8 b— 2 ₰ 42— 8 ⁵ ₰——*————— — 8— ⸗ S. 1 8—( 0 0 8 2* ₰ 9—— ö 8 42— 5—. 80 — 29— 43 3— 840 2 2 ₰ ₰ S 2 S—— 8.—.— S 6 8— 8——— 9 ——— 8——.—* 8— 4—„— 8 d T6—8 4———. 8 2 0 ₰ ₰„ 8 8 3 e. 2—— 1—— 83. 8 ₰ e 25 0 5 2 0 3—+ 8—& ◻*—— 2 6—9—.—— ₰ℳ 8— 15 d G 2 8⁸ 3— S ——„ ₰ 8 0 8—— 8— 8 ·* 3———. 3 ,— 2 2—. —. 5 G.—. e—— c ⸗ 4—— 4—— 8& 8 4— - G= O 8ͤ— 8/ 5 7) ₰. A 8 0 0 3 0= 93 2 22— à 8 4.7 4.= SZSSSSn= 2 2„ 6 88 33 35 7. 2 E E S=ZS A. 58 L— 2 8 8 8..— 4 1 8 4 1—. 8 5*—=S 8— O Z 0 5. 92 ₰ S8 83 ⸗ A e ihn. I.d. ee-8„ S 8 2— 2 2—= 6) — e—— 4— 84— 6) 2——— 8 8 4. 8 8——. 1. 69 —— 42—*———* 4.— 4 9 2 es——— K 4— lͤ E= 3 5.. 8ö8. 8E3. 8 2..— 6 8— 8 8 2 0, 8 o+= e 7 2—.———— ₰ꝙ— 8— 85—* ₰— 29 2—— F 2— 83 4 62 8 9) 84 8 u de 15 2 — 829 80— 2S 8 1. 1 3=— 8 34 2— 8-— 4— 8 42— 1 ☛ 8—— 2₰ 8 58 22 3 S 5 L 3ͤ-S2= 8 —— 8-—— 3. 88 2 6——. — 225—— 4 1 0„ ⁸.— 8 ₰— 8 SS c—— 8* ₰—2— 2 8—„— t 8—— CO o 2- 6—— 8 2&— 1—₰— 8—— 4— 1— 4—.—— 2 —„— 3.— N 2—— 14 e——— 5 d—— ₰— e. 8. 2 4— 2 32 ☛ ₰ · ₰ 2 43 ◻ A— 1 8 4 cr.— 1— 8——.——— +—— 0— 8— 0 99— 8= 2—= 1„— 8 8 ₰ G= 2 0 85. 3 3 8 8 0—— 8 ₰ 9 S=S= S 8— 4 3₰ 8 „ O,— 0—— 8— 2— 2——— G35—— 1 ₰—+—* 34„ 8—— 62————.„.———2 à„ N 2☛— ⸗— 3 66 ρ 9. 05—— e 5 e— 2. S„— 8—==—.—— 2—.— 38 8 Se—„ 7 8„ 2 8 2 4— 22—h— 7—.—*.——„2 4—).—— 8☛ 1 860 7 2. 3 9 28 85 8 283 6 8—— ᷣ ⁸½ᷣ— 2— ͤ 2=— g 3 68—,—.—.—— 8—— 2 19 98 0 8 ◻* 1E————— 833—=—— 9 2 4———= O 88 2 65— 8 8 8 42 42—+½— 8 2 6 8 8——2 3—— 2* 9,— 8 83—.—*.—— 4S. e 5„. B8S37=SSSSSS 3= 5— 8 5 4 5 2—. 2— 4*— 1 4——— 2 8+—— 2 3——₰— 2—+——— 95 8 eb 8 2* 4 ₰ 4 i—„, 2 4—— 44— er—— ₰ ⁸ʃ̈— 883— 6—— 4 8 42 ¶4☛—) 9= 2„O0 g.. C SS 8 3 2 ᷣ 28 3— 3 8 ͤS3 S7 8„. ²G 2—. 1. — 12—— 29 62 A——+—„—.— A 42 8,— 4**——.ᷣ—— 3 2—=—„— N 3—— 9— 2— 8— 8.— 8—. 2 2 G◻—. 0 60 ꝙ— 8 b0.„ G— 8—— ◻◻ 1 d E 2— 64— 8 9 d 4*—2 8 F 5———***. 3 4 5. 4— 8 4 4 n 2 62—— ₰— e—8 8 2 8 6— 4 — 8„ S——— 8x 8 2— Ke. 8s 3. 8—8 82 ◻——=— 82 8 1 G„ 4— 2 1 — 8 4———— 8—4 4 92 5—* 8— 4 ₰*— ◻Q 7* ·— 4„ 16——— ◻———— ₰q 44 85&— △ ₰ 2— e—— 4 v 2 2. /— 21 8— 4„,*„ 2—. ⸗—— B—— 8 5 ‿— 3.— 8—— 8. ◻—. 2 du——— 4 2.—— iee αέ„— 5— 12⁹ 4—2 8. G 8=— 2 4 80 8—⸗ ◻ 8 2=2 S o 9 2 8— 8— 9. 2 26 3„ 2— 6—. ₰ ◻— 02 27—„.— A4— 4 2——— 4+—— ◻—— q— ₰—— A 4— 2.* 8—.„—— ◻. 9— 2—— 2——*. 8 9. 2.05—— 2. 1 A 9 2— 8 5 1 60 42— 2 8 83 ⸗. x„„=.8— ₰— 8& arais 8—* 8 8 8——₰— 3 — 238S8— 3 S—= SOSOSSI 2 S O 2B=SSS=2a. O— e e 2— 8S=S= 8[8ſ. 3e= e 8 25 2— ᷣ 80 1 2—— CS—* 4— 4 3 8 2* 4 4———„ 2. ₰ 5. 2 b——— —— 2= 0— 2 4 2— 4——— 3— 8 5 8 2 c3 8 0 9= 8&.„ 2.—2 g— 82„ 8„ 6, i 6-— 80 3— 2—* 0 8 8e——.— 62„ 7—2—g— 2.. r—— 8ö— 1⁴,— 8 8*—*«*——— 11 8—*—.* —— 2===— 8 6=— 2—=S= S— 8 89= 2—. S= S ͤ.—.— 7.———— ——. 6— 3 8—„. 8.—₰* 1—— 5— 2 8* d 8 ₰ 8 4„— ⸗ 5. 4 4 8. =S=3 3.3SSSSSSSS AeS EE 3. 5 AS AS 3— 2 c?*— 9—. 4 4, 6 4——„ 3— 5— b— 8 5— 4 4„,* 8 8 8 ———, 2 4 28 g 29 2 5)——.— 0 1*— 88G= 43 8 △ 89 2.„ 2 44 1„, 7 6S8 3. S 8 8 4 25 86=g.— 3=+ S= 5 p 1 0.—= ͤ— 8— 2 2 8⸗ v g X.. A— 4A 88——— 8— 8 S es A ◻—— ͤ0e 4— 3 1—.„q 4 3 6— 2— ———„—— 2——— 4 ₰— ,— 3—— e8 e— 4—₰— ₰ d 8 C 2— A 4— ◻ 4 b r“„ 0— 3 2.—— -ES=SSee S a 2 42 2 8 Q z—8ö—— 35 3 ͤS 26 0 A 88“ 6 80 5„. —— 2—.——,= 2.— 1 8 9 3 0 8 4—— 2— 0„—+— 3 2=S a 5 ie— 23 ES35 2— 3 2 2=SéS3SéES=S 0 „ A E S..—— 8)S8O——— 2—— 4 83 ₰*—— 2 2 2— 8 4 4—. 4—.——⸗—.&-——. 5„— a ʒ 8 8 8 8 3 4——— 8 vRöS22ö=S /+ 9. 5 AS S3 S 33—— ⁹◻— AS8SSS=S 2. 3=8 8 2 0.2„ GA= 802= 8= 22 D 8 4 2— 9. 3 180258= A8 2 032 88.3+ 8HRAAA 1 4 8 3 3 2 ——— 4 8—₰— 8— —— 2—* 1— 3
——

4. 8—
2etaan& dt N
*
* n o 4 64 K “ 1
ä me
8 rumn
hlkad, aua. an Kn heud
2781
A. 4 Dro(nasen
““ r e unas s 111O KNahhenf
perxferta anan
Aam m ade ut.
“
11 n(uaTMckh NAI Lnda Dun 4 al
1 NX.* 41 gerer a
8 4 4 * 3 Oarelsmban
4
4. MWe nat lase u uam
d anchaan daaan. A prr De. nn
ö
T1O. lermn, prepum teman
un en ee ee
An—u rn n euier eAdan. pe 5. K. 7 5, CMenm ane 44 Cr 3345 Lant n alle 4
110 4 Seui gianan
6 g RuGmen lehon Aee
01 9 12
“ Arn.
Lras Pram 3
1 1 1 tantun huderch rurMe.
a ealan denkat.
L A
de Sen. 2 B, Milo ex larerib.& lacertis ſuis nobilitatus eſt. in Var.3u b. Vt nemo per tuum latus(quod ſoles dicere) ſau- cietur. de Sene. 30 a, Cum legem Voconiam magna uoce& bonis laterib. ſiaſiſſem. Orat. 204 a, de Amic. 9s b. Vt quoad poſſem à ſenis latere nunquam diſcederem. Off. 59 b, Equus xneus, in cuius lateribus fores eſſent. de Ora. 163 b, Inflexio laterum. de Leg. 170 a, Fibrenus diuiſus æqualiter in duas partes, latera hæc alluit: id eſt, latera inſulæ. in Arar. Huic ſpacio ductum ſimili latus estat utrũq; de Som. 129 b, Ter ra anguſtatauerticibus, laterib. latior. Qu. Frat. 318 a, Eranrt loco poſita ambulationis uno latere, eo quod eſt proxi- mum balnearijs. LAVATILO, Onuw. balneum. Epi. 128 a, Et antè te certiorem fa ciam, ut lauatio parata ſit. LAVDABII,IS,. laudandus, probatus, prædicabilis, prędi candus, gloriandus, præ ſe ferendus, qui laudè habet. Off. 4 a, Honeſtum quod uerè dicimus, etiamſi à nullo laudetur, laudabile eſſe natura. de Cl. or. 19 ½ b, Quorũ oratiões ſunt in primis in Aſiatico genere laudabiles. de Cl. 196 b, Vix fin
ulis ætatib. bini oratores laudabiles fuerunt. Or. 203 a, Et
ſl eſt eo laudabilior poeta. Par. 18 a, Voluptas nec meliorè efficit, nec laudabiliorem uirũ. Oſt. 43 a, Quorũ erſi lauda- bilior eſt Jefenſio, tamen etiam accufatio probata ſæpe eſt. ad Her. 17 b, Laudabile eſt, quod conficit honeſtam& præ- ſentem,& conſequentem commemorationem.. LAVDABILITEKR, recté, laudarts, honeſtè. Tuſc. 230 b. LAVDANDV S, a, um. laudabilis. de Orat. 85 b, Philoſophia
laudandarum omnium artium procreatrix.
LAVDAT EF. laudabiliter, cü laude. Antequam. 19 a, Lau- 2 5 4 93 3 3
datè& honeſtè uiuere. LAVDATIO, ont. præconium, commendatio, funebris ora rio. Epi. 24 8 a, Quem ego currum, aut quam lauream cum tua laudatione conferrem?& 14 b, Recordare enim quibus laudationé ex ultimis terris miſeris. pro Cæl.; S a, Itaq; nũc lectiſsimos uiros cum legatione ad hoc iudicium,& cũ gra uiſsima atq; ornatiſsima laudatione miſerunt.& pro Flac. 153 b, Idem laudationem quam nos ab Athenienſib. Flacco datam proferebamus, fallam efſe dicebat.& pro Fon. 276 b, . Vr ſua religio, laudatio, autò ritas aliquid apud ueſtros ans- mos momenti habuiſſe uideatur. de Fat. 14 a, Laudariones .)(Vitupersciones. pro Mil. 10% a, Cadauer P. Clodij ſpolia rum exequijs, pompa laudatione, xc. de Or. u12 b,& 140 a, & de Cl. 170 a, Laudatio, quæ eſt oratio in demonſtratiuo genere. Att. 226 4, Cælar in foro cõbuſtus eſt, laudatusq, mi ſerabilite. Or. zu a,In populari oratione, qua mos eſt Athe nis laudari n cõcione eos, qui fint in prælijs interfecti, quæ ſic probata eſt ut cam quotannis, ur ſcis, illo die recitari ne- ceſſe ſit.& 217 a, In eo genere, quod appellamus&ᷣm‿τνmſν, placet omnia Iſocrateo Theopompeod; more, ut,&c. Et id genus quod ad delectationem eſt comparatum, remotùm- qued iudicijs. LAVDATO KR., riz. teſtis innocentie alicuius ſuaſor. Atri. 91 b. Ain tandem Atrice laudator integritatis& elegantiæ no- ſtre,&c. Poſtq. 201a, Qui rerum mearum geſtarum autores, teſtes, laudatoresq fuerunt. I. 4. 210 b. Ego ille pacis ſemper laudator, ſemp autor. pro Seſt. 7 b, Epicurei autores& lau- datores uoluptatis. pro Font. 277 a, Quis eſt ex eo numero,
1. nntne laer. Oehh ⸗ Aui uobis autor placcat? eo nos iam laudatore& teſte u-
“ Lastemat
n 4 4 zobun 1 35 42 2* 1
s epprdorun ood—
8 1 3*
“ ek
““
1 8 11 6 4 ““““ 4 Su 8 199 4 4s. I “ er n — 5 hA. m n a a, 4 L 1 4 5 2 4 rere 1 ℳ . NA 2 a 1 rbahe, 4 3 4 G ee..OeMet t 3““ 4 1 11 r 2 ac N
8“ 6 2 d TAOCINIVA= n
ru 4
temur. pro Cor. 63 a, Excitabo laudatores.& de Aruip. 25 4. a, Laudare reum. in Verr. 24 7 a,& 233 a, Decem laudatores dari ſolitos in iudicijs.
LAVDATRIX. Tuſculan. 160 b, Vitiorum laudatrix fama
po ularis.
LAVDATVS, A um. ſpectatus, probatus, bellicis laudibus abundans. OMHc. 16 a.)(.Nulla illuſtei laude celebratus. pro
Mur. 127 b, Ep. 248 a, Lætus ſum laudari me(inquit Hector,
opinor apud Næuium) abs te parer laudato uiro. ea eſt e-
nim proſectò iucunda laus, quæ ab ijs proficiſcitur, qui ipſi
in laude uixerunt.& 69 a, Placet mihi Hector ille Næuia-
nus, qui non tantum laudari ſe lætatur, ſed addit etiam à
fl. 163 b, 16 4 a, Tu illo ⸗bſente autore laudaro, tantũ ta cri-
dibus effero uel extollo, in cœlum fero, nobilito, laudes ali
mine celebro, gloria aliquem& prædicatione effero, in ali quem oinnes laudes cögero, uerbis effero, probo, laudes de
I. A 583 aliquo habeo, in magna gloria& laude pono, dead cuius celebro, alicuius nomè illuſtro, uirtutèẽ alicuius prędi co, dignitaté utriuſq; pari atq; in eadẽ laude pono, oratio- né funebrẽ habeo, alicuius facti egregij ſplédoré uerbis di-
gnitatem; rerinere, de ſe ipſo glorioſius prædicare, de lau- de alicuius prædicare, ſit in æterna gloria Marius. Off. 13 a, Ea neſcio quomodo pleniore ore laudamus. Item: Virtutè nemo unquam Deo acceptam retulit, nimirum rectè: pro- pter uirtutem enim iure laudamur,& in uirtute gloriamur. Epi. 69 a,& 248 a, Placet enim Hector ille mihi Næuianus, qui non tantũ laudari ſe lætatum ſed addit etiam à landato uiro. At. 3 4 a, Bibulus in cœlo 5 Re„dare ſcio: ſed ita lau- datur, quaſi unus homo nobis chn do reſtituit rem. Or. 199 a, Nunc tantũ quiſq; laudat, quan
9 a, antum ſe poſſe ſperat i- mitari. Qu. Fr. 297 a, Non patiar te c exceptione laudari. de Sen. 77 b, Philoſophia nunquã ſatis dignè laudari poſſer. pro S. R. 24 a, Hunc pro dignitate laudare nemo ſatis com- modè poteſt. At. 192 b, Laudantur exquiſitiſsimis uerbis le- giones. de L. 184 a, Tu uerò illum nec nimis ualde unquam, nec nimis ſæpe laudaueris.& ibid a, b, Laudemus igitur pri us legem ipſam ueris& proprijs generis ſui laudib. de A- ruſp. 256 a, Hæc eius concio in qua Pompeium ornat, an po tius deformat? certè laudat. contra Rul. 67 a, Vt in omnib. meis factis atq; conſilijs ueſtrum de me factum cõſiliumꝗ; laudetur. pro Seſt. 19 b, Pompeius approbauit ac laudauit ſententiam Cottæ. de Orat. iu b, Laudare bonos ornatè, ui tuperare improbos aſperè. de Orat. 37 a, Laudare& efferre aliquem. de Clar. 192 a, Plato in cœlum effert laudibus Pro tagoram.& 19 4 a, Cauſa pro Sexto Roſcio tantum commè dationis habuit, ut,&c. pro Cl. 47 a, Ornare aliquem ſum- mis laudib.& ibid. De autorirate alicuius detrahere. Attic. 46 b, Laudarc legem ut promulgata eſt.& 61 B, Salaminij nos in cœlum decreris ſuis ſuſtulerunt. Acad. 16 a, Cùm tan tis Ilaudibus philoſophiiam extuleris. Att, 6 ² b, In cœlum fer re aliquid. Attic. 156 b, Hæc tu uerbis ad cœlum extuliſti. de Orat. 120 a, Facultas, quam mo dò Craſſus in cœlum uerbis xtulit. de Na. 13 a, Laudare præſentem.& pro Cecin. 299 b, & de Ar. 254 b, Laudare reum, de Se, 3 a, Laudare ſeipſum. Neſtor apud Homerum ſæpiſsimè de uirturibus ſuis prædi cans, nec erar ei uerendum ne uera de ſe narrans nimis ui- deretur aut inſolens, aut loquax.& ibidem, Nihil neceſſè eſt de me ipſo dicere mihi, quanquam eſt quidem ſenile, ærati- que noſtræ conceditur. pro Quint. Pra. 327 b, Serrani dome ſtici filij funus perluctuoſum tuit, ad IIII. Calendas Decem bris laudauit pater ſcripto meo. pro Muren. 142 a, Quem cm ſupremo eius die maximus laudaret, gratias egit dijs immortalibus. LAVPDAR E. pro citare, producere teſtes, de Or. 149 a, Tams autores certiſsimos laudare poſſum,& ſocerũ meum Seæ- uolam& Qu. Merellum,&c.& 160 b, Vt autorib. laudandis ineptiarum crimen effugiam. de Claris orat. 168 b, Fe rerã Romanarum autorem laudare poſſum religioſiſsimum.
LAVEKRNVM. locus. Atticum 106, de Faro: Macrobio te-
ſte. 183..
LAVO, as.& LAV O,, uis. de Or. 131 b, IIlud egregiũ Sextij& ex tempore: Manus laua, inquit,& cœna. pro Deio. 147 b, Qug igitur cauſa excogitari poteſt, cur te lautum uoluerit, cœna tum noluerit occidere. pro. S. R. 29 a, Si qua ex ſanguine pa- terno macula concepta eſt, laui non poteſt. aliter, elui.
LAVREA rez. corona laurea. Epi. 2 4 a, Quem ego currum aut quam lauream cum laudatione tua conferrem?de Pro.
76 a, In Capitoliũ inuehi cum inſigni illi laurea.& 75 a, An laurea illa magnis periculis parta amittet longo interual- lo uiriditatem? in Piſ. 92 a, Quid confecto formidolofiſsi- mo bello coronam illam laureã decerni uolebas à ſenatu? Off. 16 a, Cedunt arma togę, concedat laurea linguæ. in P. 95 a, Cedant arma togæ, concedat laurea laudi.
LAVREATV S, a, ura. de Diuin. 93 a, C. Marius cum faſcibus
laureatus.& Attic. 10 8 a, Lictores laureati.& pro Muren. 145 a, Qui imaginem parentis ſui laureatam in ſua gratula⸗= tione conſpexit.
LAVREOLA Iæ. Att. 79 a, Laureolam in muſtaceo quærere.
Epiſt. 3 a, Velles enim, ais, tantummo do, ut haberem nego- cij, quod eſſet ad laureolam ſatis. b
LAVRVS, arbor, hic autem lauream ſignificat. Ep. 26 b, Sed incurrit hæc noſtra laurus in uoculas maleuolorum.
LAVS, du. pręconium, commnendatio, gloria, ſplendor, decus. de Ora. ↄ4 b, Fingendus eſt nobis detractis omnibus uitijs orator, atq; omni laude cumulatus. de Clar. 169 a, Breuitas. in uniuerſa elo quentia laudem nõ habet.& ibid. Breuitas laus eſt in aliqua pars dicendi.& 174 b, Quorum neuter ſummi oratoris habuit laudem. I. V. 196 a, Neq; hoc in tua laude pono. de Or. 160 a, Rectè hoc in oratiëis laude pone
tur, de Cl. 177 a, Latinè loqui eſt in magna laude ponẽdi.

„
8
783 L àA Mur. 128 b, Quam pari atq; in eadem laude pono. 35 Flac. 15t b, In re domeſtica continentiæ laus quærenda Lit ſa Fäl blica dignitatis. pro Arch. 190 b. Trahimur omnes lau ſtudio,& oprimus q uiſg, maximè gloria Aueicus⸗ Okice e b, Ex qua ætate qui exercentur, laude affici Glehe⸗ pr a. 278 a, Tu id in me reprehendis, quod(stell udi z3i eſt, hodieq& ſemper erir maximæ glorig. Tu 8143 ,81 ka⸗ bio laudi datum eſſet quòd pingeret. Att. 283a, Wuandllam ei ego uerborum laudem tribui, eamq; modicam. d e Or.95
a,& pro Q. 4 8 a, Tribuere magnam laudem eloquètiæ cui-
iam. Epi. 61 b, Ego dolori tuo nõ ſolũ ignoſco, ſed ſummã
4
etiat 28, 1 tos uidemus, qui,&c. pro Arch. 189 b, Populi Romanl laus
eſt, urbem illam eſſe ſeruatam,&c. Epiſt. 29 b, Qui ſi dignũ ſe maiorib. ſuis præbuerit, ut ſpero,& opto, tua laus ex ali- qua parte fuerit. At. 217 b, Laudes, quas ab e0 de nobis habe ri audio. Ep. 133 a, Efferre aliquẽ ſummis laudib. ad cœlum. & 25 b, Ornare res alicuius diuinis laudib. 248 a, Vixiſſe in laude. de Or. 140 a, Vera laus uni uirtuti debetur. de Op. 243 b, Quod omnes laudes habet, id eſt optimũ. de Or. g36 a, Ii quibus ſummi dicẽdi laus Anoſtris hominib. cõceſſa ett.
* 8—... 1½ 8 Off. 14 b, Quibus aũt nulla talis ſit cauſa, his nõ modò non
laudi, uerùm etiã uitio dandũ puto. pro Mur. 126 b, Maledi o nihil in hiſce reb. loci eſt, quòd omnia laus occupauit.
ro Mu. 127 b, Auus tuus nulla illuſtri laude celebratus fuit. Off. 16 a, Vir bellicis laudibus abundans Cn. Pompeius. de Or. 86 b, Vir omni laude cumulatus. Br. 91 b, Res, quę ne lau de quidem ſatis idonea affici poſsit. I. V. 75 a,& d0 a, Eſſe in Laude& in gratia cum aliquo. pro Arch. 88 a, Iſta doctrina quã tu laudib. effers. Qu. Fr. 309 a, O rnare aliquẽ ueris lau- dib. Att. 39 a, Is laudes noſtras in aſtra ſuſtulit. Att. 36 a, Eſſe in cœlo.). Ex aſtris cadere uel decidere. de N. 3 b, Hoc ma- gni intereſt ad decus& laudem ciuitatis.
I. AVTIVS. aduer. eleganter. de L. 169 b, Hanc uides uillam lautius ædificatam.
LAVTITIA, tia. mundicia, elegantia. Epiſtol. 136 b, Fama ad te de mea noua lautitia ueniet.& 158 b, Lautitia, mundicia,
elegantia..
LAVTVS, um. elegans, ſplendidus, diues, delicatus, mollis. Epi. 136 b, Cœna magnifica& lauta.& 102 a, Valde iam lau- tus es. in P. 94 a, Nihil apud hunc lautum, nihil elegãs, nihil exquiſitũ, ne magnopere quidem quicquã præter libidines ſumptuoſum. de Or. 9ↄ8 a, In oratoris uerò inſtrumento tã lautam ſupellectilem non uideram. Att. 222 a, Libertis mi- nus lautis ſeruisq́; nihil defuit: nam lautiores eleganter ac- cepti. de Off. 43 b, Sed illa ratio laurior ac ſplendidior,&c. & pro flI. 163 b, Patrimonium ſatis lautũ diſsipare. pro R. P. 128 b, Lautũ& copioſum patrimoniũ. I. V. 79 a, Homo lau- tus& urbanus. pro Deiot. 147 b, Cur te lautum uoluit, cœ-
natum noluit occidereL. Lauo.
LAXAMENTVM u. remiſsio, relaxario. pro Clu. 36 a, Nõ moddò cauſæ, ſed ne legi quidẽ quicquã per Trib. pleb. laxa- menti datũ eſt. Epi. 19§5 a, Ego tamẽè nactus in nauigatione noſtra pufillũ laxamenti, cõcinnaui tibi munuſculum,&c.
LAX F. amplè. pro Domo;, 236 a, Iſte habitare laxè& magnifi cè uoluit. At. lib. i3, Laxius proferre dtem.
LAXIT A‚S, tis. amplitudo. Offl. 28 a, In domo clari hominis, &c. adhibenda eſt cura laxitatis.& pro Dom. 236 b, Vt faci- lè omnium domos laxitate ſuperaret.
L. AX O, as. dilato, tardius ac remiſsius facio, ſoluo. Att. 66 b, Vt forum laxaremus,& uſq; ad atrium libertatis explicare- mus. Att. 89 b, Tantũ abeſt, ut ex eo quo aſtricti ſumus, laxa ri aliquid uelim. Or. 107 b, Quanto facilius non mo dò la- xare modos, ſed totos mutare poſſumus?de Cla. 195 a, Laxa re iudicũ animos,& à ſeueritate pauliſper ad hilaritatem ri ſumꝗ; traducere. de Or. 164 b, Aliquando ab hac contentio ne diſputationis animos noſtros curamq́ laxemus. Epi. 70
b, Rogando, ut iſtis te moleſtijs laxes. Tuſc. 15/7 b, Cum laxa
ti curis ſumus. de Som. 128 a, Animi corpore laxati illum in- colunt locum. de Sen. 78 b, Qui ſe àlibidinũ uinculis laxa- tos eſſe non m oleſtè ferrent.
LAXVS, a,um. amplus. de Am. 104 b, Commodiſsimum eſt, quâm laxiſsimas habenas habere amicitiæ, quas uel addu- cas cum uelis, uel remittas. Att. 87 b, Ego diem ſtatuo ſaris laxam: id eſt, tempus ſatis longum.
LEBADIA urbs. de Diuin. 96.
LECTISSIM E'. Orator. 219 b, Sententijs uerbisd; lectiſ- ſimè dicere. 3
LECTICAcæ lecticula. I. V. 2 4 a, Verres lectica octophoro
ferebatur. Qu. P. 312 b,&z10 a,& At. 39 a, de D. 124 b. Lectica
operta iter facere I. A. 180 b, At iſte operta lectica latus eſt per oppidum.& 171 b, Inter quos aperta lectica Mima por-
tabatur.& 1⁷6 a, Capur in G
„.. batur ut in aduerſam lecticam inferens, pe- tebat,&c.
n laudemttibuo. pro Seſt. 27 a, Neq; eos in laude pofi--
1. E G LECTICARIVS, rj. qui lecticam fert. Epiſt. 56 Cona ſum eadem illa lectica, qua ipſe delatus eram, meisq; lectica rijs eum in urbem referre.& pro S. R. 41 b. 2 LECTICVL Alæ. de Diui. 92 a, Ep. 95, Sulpitij. LECTIO,nu. euolurio. At. 7 a, Quotus enim quiſq; eſt qui epiſtolam paulò grauiorem ferre poſsit, niſi cam per lectio né releuarit. Aca. 2 a, Lucullus delectabarur mirificè lectio. ne librorum, de quibus audiebat. Tuſc. 176 b, Lectionem fi. ne ulla delectatione negligo. Epi. 75 a, Rationes confecta ad quas nihil adhibui præter lectionem. 5 L4ErO pro electione. in Ant. 779 b, Vt hos iudices lege- re audirer, quo rum lectione duplex imprimeretur reip ubli cæ dedecus.“ L.ECTITO, 2. de Clar. 175 b, Lectitauiſſe Platonẽ ſtudios? audiuiſſe etiam Demoſthenes dicitur. 2 LECTIVNCVI. Alæ. Epi. 94 b. LECTORorü. anagnoſtes, recitator, autor. Epiſt. 68 a, Ni- hil eſt aptius ad delectationem lectoris, quàm temporũ ua rietas& fortunæ uiciſsitudines. de Ora. 129 a, Brutus duos lectores excitauit,& alteri Craſsi orationem legendam de- dit, alteri de Lege Seruilia. 4 LECTVLVS,B. Qu. Fr. 228 a, Qui à ducenda uxore ſicab. horret, ut quicquam libero lectulo neget eſſe iucundius. J. C. 9ↄ9 a, Qui me in meo lectulo interficerent. Itè: Pompom- us ſurrexit è lectulo. de Fin. 85 a, Philoſophi in fuis lectulis plerunq; moriuntur. Lectuli Punicani. L. Punicanus. LECTVS, Ch. lectulus, cubile. de Ora. 109 b, Cum etiam tum in lecto Craſſus eſſet,& apud eum Sulpitius ſederet. Epiſt. 141 a, Is dixit mihi te in lecto eſſe, quòd ex pedibus labora- res. pro Cluen. 20 b, Lectus ille genialis, quem filiæ nubenti ſtrauerat. in Cati. 18 a, Lectus ad quietem datus. in Cat. u22 a, Nemo inuentus eſt, qui non cubile& lectulũ ſuum ſaluũ eſſe uelit. de D. 135 a, Deos immortales concurſare omnium mortalium, nõ modò lectos, uerùm etiam grabatos. de Di. 136 a, Quidam ſomniauit, ouum pendère è faſcia lecti ſui cu bicularis.& Tuſc. 239 b, Lectus cubicularis. in An. 173 a, Le- ctus ſtratus cõchyliato periſtromate. I. A. 170 b, In medio fo ro lectos ſternere.& 213 b, Lecti ærati.& 14§ b, De lectis tri- cliniorum. pro Cæ. 52 a, Alia ſubſelliorum ratio, alia lecto- rum. de L. 182 a, Vt uni plures lecti ſternerentur. At. 76 b, Sci to nos præter quatuor lectos& tectum nihil accipere. Tuſ. 240 a, Collocari iuſsit hominem in aureo lecto, ſtrato pul- cherrimo, textili ſtragulo. LECTV S, a, um. de Or. 156 b, Lectis& illuſtribus u dum. de In. 53 a, Et tu uxorem lectiſsimam habere uis.& ib.
—
Vt neq; uir melior, neq; fœmina lectior in terris ſit. I. V. z9
b, Frater tuus lectiſsimus& ornatiſsimus adoleſcens. pro S. R. 38 b, Paruuli extot elegantiſsimis familijs lecti. I. V.225
a, Lectiſsimi flores. LECVYTHV S, thi. dns, e ampulla, arcula, pyxis pigmen- torũ, qua utuntur pictores, ad coloranda quæ uolunt.trãſ- latum uerdò à propria ſignificatione, orationis ſplendorem & ornatum,& quaſi colorem quendam ſignificat.- tti. li.i. pag. ↄ a, Quid multattotum hunc locum, què in Ariſtoera- tia ego uariè meis orationib. quarum tu Ariſtarchus es, ſo- leo pingere, de flamma, de ferro(noſti illas àuuνεν⁸ ualde grauiter pertexui.. LEGA TA,. dicitur ur legatus. At. 234 b, Huc Cerelia miſſa ab iſtis ad me eſt legata. LEGATARIA, prouincia quæ alicui legata eſt. Att. 24t. LE GATIO, onis. legati munus& legati ipſi, legatio libera quæ honoris cauſa,& titulo tenus alicui deferebatur, qut alio qui negocia ſua haberet in prouincia. Legatio uotiua, quæ uoti prætextu ſuſcipiebatur, erat ramen& ipſa libera. de Aruſp. 151 b, Ius legationis cùm hominum præſidio mu- nitum, tum etiam diuino iure eſt uallatum.& ibid. Orato- res contra ius fasq; interfecti. in Anto. 199 b, Legatio ultrd miſſa, timoris ſignũ eſt.& 231, Renunciare legationem. Bpi. 196 a, b, Negociorum ſuorum cauſa legatus eſt in Africam egatione libera. Atti. 243 a, Habent opinor, liberæ legatio- nes definitum tempus lege Iulia, bella eſt autem huius lurls quinquennij licentia.& z41 b, Legatio uotiua.& 33 b,&6 4 Legatio libera cauſa uoti. in Anto. 154 a, Cum haberem ius legationis liberum. Quint. Frat. 3u1 a, Illud autem quod cu pit Clodius, eſt legatio aliqua, ſi minus per ſenatum, per pe pulum libera. contra Rull. 62 a, Hæreditatum obeundani cauſa, quibus uos legationem dediſtis. pro Flac. 155 b. Qui hanc ipſam legationem quam habet, non accepit a 118 bus, ſed uſque Tymulo petiuit. Orat. 207 b, Orario Demas ſthenis contra Aeſchinem falſæ legationis.& de Op. 244 3 Aeſchines legationem eméritus eſt. Aca. 2 b, Obire legatio- nem. L. Conſilior. LEGATVM, M. Att. 103 a, Hortenſi) legata. LEGATVS, M. Orator, qui defert mãdara alterius, a¹
uis ciul
tor. de Orat.

mnnumn 3— 14 dan— —& T bLedng dcn us ir an 15A fwaralta nimer Anbledeah moram gro Cr. Aha ſabclannn. mn. 4 2* Nran ſanlten 4 eeretnand * 4 C locen auicomamumats wrma, rr bag CTV—40* hlhtAn 1n. dekR AEem macemlediman 1e ur achos. n— ———
14— r oeanaud fur LA n ngn 40 fann, teE Se unter pFertnn. en
341 95
ATAa— 11107 ,— *„906 r. rasas— 1
—
gatorum undlic, nion um celebrabantur.
Orat. 122 a, Qum Athenienſes ad ſfenatum legatos de ſuis re bus maximis mirterent. Poſtq. ſe. 26 a, Viæ multitudine le-
gati nuncij pacis& belli, curatores zinterpretes bellici conſi lij ‚autores miniſtri muneris Proulneialne&ibid. Legati ex dhlas e autoritate legebantur. de Ar. 231 b, Theo dofius le-
gatus ad ſenatum à ciuirare libera miſſus. in Anton. 10 a, 29
1.
nem ſuis ſi ſignis qucere. pro Pl. 162 a, Gurc
Quamuis ſcuera mandatis legata dederimus. de Leg. 337, Quid turpius, quàm legatus Ane mandatis? fine ullo reipu. munercipro pomp. 10 b, Cretenſes ad Pompeium legatos deprecatoresd; miſerunt. de Clar. 194 a, Modò legatus ad
ſenatum de Rhiodiorum præmijs uenerat. in Ant. 218 b Le-
gati ſenatis faciem ſecum afferunt, autorita tem reipub.&
ibid. Cum ad Antiochum legatus miſſus eſſet. pro kl. 159 a,
Aſpiciant hunc florem le egatorum lancierorum Flacci. E- piſt. 2 a, Bammonius regis lega tus. pro Dom. ¹39 a, Lega- tus regius. de Leg. 185 b, Rei ſuæ ergò ne quis lcoabäs efto. Epi. 2, Craſſus tres legatos decernit. pro S. R. 22 b,& 36 b, Capito qui in, decem lega aris erat. Epi. 19 3 a, Quos ſenatus
non ad pacem deprecandã ſed ad bellã denun landũ miſe-
rat, niſi legatorũ nuncio p paruiſſet. de Som. 127 a, Cũ obieris legstu⸗ Aaypri des priam. pro Mur. 128 a, b, Murena lega- tus L. Lucullo: imperatori fuit„Ju in legatione duxit exer- citum, ſigna contulit, manũ conſeruit. pro Selt. 10 a, Legare Kbi aliquèẽ legatũ. pro Clu. 38 ,Qui M. Ae- nilio clariſstimo uiro legati Spretecti& tribuni militares fuerunt. At tti. 133 a, Omnes aut cũ imperio ſunr, aut leg Jati i ſunt eOrum. 1t. 88 b, C. Caluiſius duos legatos Vticæ reli
uitates. Epi. ²2 43 b, Quing; cohortes ſine le, gato, ſine tribu- no militũ, deniq; etidm ſine centurione allo apud Philoma lum conſederunt. I. V. 87 a, Legatus quæ Korltls. EGIO, enis. aciei Romanæ nomen. Att. 129 b, Ex hus legio onibus non amplius xiij. eohS rres contr ahlore po- tui.& Rpiſt. 164. b, Vigeſimao caual egio. 8 r. 237 b, Legio- ntribun us mi- litum Flaceus eflet, in illius legione miles fa Kti. pro Cluen. 49 a, Tribuni militum legionib. quatuor primis. in Ant. 156
b,& Att. 25 7 b, Legio Alaudarum. in Ant. 194 b, Legio Mar-
tia. Par. 24 b, F go hocpropoſito nunquam eris diues, an-
tequam ibi eg tuis pofieſsionib. s tantum reficiatur, ut ex
eo tueri! ex le egiones,& magna equitum& peditum auxi-
lia poſsis. Cælar„,190,&1613, Non. Ian. naues ſoluit i inpoſi
rijs, principibus, haſtatis,&e
demonſtratu
eſt. legionibus ſeprem. At ſuprà m erar, XV. millia legionariorum militum n2 uibus tranſportari pof Le. Quod argumentum« elegioneni conſtare ſolitam ex II. millibus milirum,& CXIL FI. ſE
tamen pedites haber 6100. equites 726. quin& maior Cade qus interdum reperitur. Legio Romana conſtabat ex Tria uelitibus. Hi ordines, exceptis nelitibus, ſinguli diuidebantur in decem centurias. in tria- rijs erat primum pilum, ſecundum pilum, item cæteri ul- que ad decimum. dus,& cæteri. In haſtatis, primus haſtatus, ſecundus,& a-
rls, zur lupraà demonſtratume
lij eodem modo. quæ nomina etiat cum centurionibus
communicabantur.
LEGIONARIVS, a, um. Epiſtol. 16 5 a, Militem non modd
legionarium, ſed ne auxilias rium quidem ullum quoguam miſi. Pollionis.
LE GISLATOR, orls. lator legis, legis Gcriptor, qui legem
LEGITIME iuſté, uerè. pro Cec.296 2 Qui legitimè pro-
uiuendi fingulis& populis dat, qaf leges fert, qui iura ſta- tuit ‚qui iura ciuibus preſeribit. I. C. 120 a, I. aror legis Sem-
pronianæ.& pro Mar. 124 b, M. Cicero legis ambitus lator. pro Dom. 222 b, 223 a, Legum ſ ſcriptor peritus& callidus. de Oraror. i0l a T eurga: Draso, Solon. de L. 172 a, Charõ 3
as, Zaleucus. S
curator dicitur. Off. 3 b, Iuſtè& legitimè i imperare. pro D. 228 b, In illa adoptione legitimè factum eſt nihil.
LEGITIMVS. a um. iuſtus, uerus.)((Extraordinarius, nullũ
habens ius. Of. 73 b, Cum iuſto& legitimo hoſte res gere- batur. J. A. 236 a Expedito nobis homine opus eſt, qui impe rium legirimum habeat. Tuſ. 166 a, Iuſta u Kor. I. A. 157 b.Ce do illa legitima, quæ x conſules populum iure rogauerunt. Off. 13 b. Nee uinci ſe ullo publico ac legitimo iure Patiun. tur. pro Dom. 200, Iure Quiritum legitimo tutelarum& hæreditarũ relicto. de In. 78 a, Si legitimum ſcriptum profe retur, id eſt, aut lex ipſa, aut ex lege maliquid. de In. 70 n jura legitima ex legib. cognoſcere oportebit. pro Cec. 293
b, De iure& le, gitimis hominum controuerſijs loquimur. Or.z07 b, Legitimæs& ciuiles controuerſiæ.& pro Ar. 138 b, Legitima quxſtio. de Op. 24 4 b, In theatro qui locus eſt cõ
cionis legitimæ. de Cl. 171 b, Illa oratorum propria& quaſi
legitimas OPeras de Fat. 140 b, Prima illa, quæ quotidiana,&
in Vat. 36 a, Le-
querat. I. P. 98 a, Cü hybernalegato præfe to§, tradi die euertiſti mileras« ci-
quib. dua-
In principibus primus princeps, ſecun-
1. I quaſi legitima nobis de paco d ſolenne legitimũ, neceſſariũ eo die! M u I. V. 134 b, Hies s erat legitimus comit rijs habs. 4uis.Bpi,98 In lireris meis ad Cæſarem legitima Tüei e. mendationis tuę. I. V. 247 a, In iudici: 3qui decsé lauc dare non poreſt, honeſtius eſtei nullu dare.„una illũ quaſſ legitimum numerum conſuetudinis non exp
dic ₰ icka
cCcelein e 1CCOeIO CO 8
1
LE 8 O, as. aliquem legatum uel oratorem mitto. 1 V. 127 b,
LESGO, gis. avʒνννιω̈νοσ᷑w, recito, cogno
Centuripini, Andronem legarunt ad Apronium.&? a, Qui eſſent ad Coſs de pace legati. Epiſtol. 37 a, b, Nec eràã
tam deſipiens, ut priuaræ rei cauſa! legari putarem, qui,&cc. de Clar. 169 a, C. Fabricius ad Pyrrhum de captiuis recupe- randis miſſus Orator. Att. 2433, Dolabella me ſbi legauit. Epiſtol. 84 a, Cæſar Caſsium! Bbi legauit. Attic. 63 a, Mæſsi-
us defendebatur à d nobis, ſed de legatione reuocat as. nam
eum Cæſari legarat Appius.& 55 a, Ego med Pot mpeio!
ita ſum paffus, ut,&c.& 155 b, Me elegarum iri n6. darhie
tror. pro Pomp. 14 b, Ne legaretur A. Gaam ius Cp. Pom- peio expetenti. Epiſt. 196 b„Negocioruin! ſuorum cauſa le- gatus eſt in Africam legatione libera. Pro Se dlk. 0 b,ſ ti To⸗
legatos tute tibi legatti.
LE GARE, te ſtamento, uel codicillis alian id uel 335 cui roelin
quere. Top. 22 a,& pro Cluen. 24 b, Legare ealiqn aid alicui A fllio, uel à ſecundo hærede. pro Cec. 287 a, Vumfructum omniũ bonorum ſ norum Cæſennis le gat. Oexa. 331 a, Rem-
pub. reſtamento lega tã fibi obtinuit. Att. 210 b, 220 b, Llu-
uium aüt à Tito F Tordeonio legare„& Ter. 65 12 I1=S. I. I11.
utilia,& ſep ulchro multisq nihil Anobis.
ſco, uoluo, euoluo Uer- ſo, uolcto„Peruoluto, nolutor, uarſori erionem ac glicr a6 lihram adnib eo.)(. Reijcio. I. V. 2 25 8, Quam mo eſt in Sicilia dalin habeant quin! egat. b0 Ee pi tuus& lectus elt,& legitur me diligenter. 3 de¹
to, cuius rum Athenis diligentius logi cum 4
giam& 9⁷ b, Eam rem ‚quam legas,uer His aljsg du4 in Achzf
*
LEGERE. pro elige
LEGERE. pro colligere. de Or. 133 b, Nudum nuces's legere.
LEGVLEIVS 8 lecj. qui album tã tum& formulas. quaſdam
LE
AEAYTO TQS. L. Obſcurd.
mè fieri poſsit, lectis pronunciare.& ibid. Oanumbona- rum artiũ ſcriptores& doctores 1. egendi& peruolut At. 186 b. Non aſſequor ut ſcribam, qua d xduò auimo le- gas. de Cl. 181 b, Antimachhnts pocta cöuocatis auditoribus legebat eis magnum illud uoltmen, gec.& de Or. 129 a, O- rarioaem alicui legendam dare. Epi. 95 a Dummodoi 1s ri= bi quiduis potius quàm orationes meas lege erit. de Sene. 81 a, Nec ſepulchra legens uercor, quod aiunt„ne perdam me- moriam. de Na. 50 b,I Legi icriptum eſſe auem quandã,&c. Top. 221 a, Bos libros per te ipſe legas. Or. 206 a, Quoniam hunc tu oratorem diltgentiftims ognouiſti, nec en dimit- tis 8 manibus. contra Rul. 63 b, Hoc animo ad legendam le- gem, cognoſcendamq; ueni, ut,&c. Aliquem in boais auto- ribus eſſe dolHtattun. 1. Voluro. ere. Or. 212 b, Verl ha! lese nda ſunr potiſii= mum bene ſonantia. pro Oal. 4 5 a, Hinc licet con nditiones quoridie legas. I. A. 197 b, Vt hos Aahſeas legerer, quorum le ctione duplexi imprimereturi reipubl, dedecus. pro Mll. io5 b, Ex quibus cum optimos uiros legeret, non deaiesegeis non ſtudioſos mei. Epi. 20 4 b,& pro Ho. 229 b, I. e⸗ quem in ſenatum. Epiſt. o1 b, Sum i aruſpicinan facerét, in ſenatu Romæ legerétur. de Ein 14 Introduci uirtus n nui modo poteſt, nili omnia quæ leget,c Tuc rejefer, unam reſerantut ad ſummam.
A3: 4
H SSre A 6 li—
pro Lig. 282 a, Honnabmortuo ne oſſa legito.
fori ſecutus, non orator, ſed formularius,] ur Quintili anus dicit, uel ut Cic. tum leguleius; id eſt, Hacitor c ligens, tu praco actionum& caneor formularam euadebat. de Ora. 105 b, I Leguleius quidam cautus acutus ‚Pręco actionum, cantor formularum.
GVME N, nis. quod legi itur terra ut piſa, cicera ‚faba. de Natur. 57 b, Terra fœta frugibus& uario leguminum
enere.. 8.
AH MMA TA. L. Sumptio. 5
L
EMNISCATVS, 4, um. inſignitus ‚nobilis. pro 8.R R. 35 a,
Palma emniſa⸗ ta.
7
LEMNIV S, 4, um. de Fin. 4 b, Saxum Lemnium.
LE
L
LE
EMNVS. inſula: ad Herenn. 41 a, Atric. 0, de e Natur.24, de
Fat. 147.
ENA, næ. conciliatrix. de Nat. 16 b, Non Uides quàm b. anda
concili. atrix,e quaſi ſui ſit lena natura!
ENILO, ent. placo, mirigo, flecto. pro Mar. 136 a, Qui non
fortur ainfla umare: odium ſuum, ſed boni tate leni ret. At. 99 3, pe
6 †
813. 11
eniui iratum. I. A. 182 b, Oxlar mune eibus
muleitun it nemi Derit den ljenierat. Att. 190 3, Me ſce: lio&e litere non leniũr, fed obturbant, de? N. 6, HMeön 10 da Seieses
CO111 11 Ador um
andiz⸗
4
——————õ—
———

3 I. E
7 7 mmodorum compenſatione leniunt. Quint. Frat. 295 b, Perfice ut læticia prouinciæ deſiderium noſtrum leniatur. Epiſt. 256 a, Omne deſiderium literis mittendis zecihln⸗ disd; leniam. I. A. 159 a, Populus Romanus deſiderium 1 5 ratoris ſui perpetuo plauſu& clamore leniunt. de Di. 10 b, Liber de ægritudine lenienda. Qu. Fr. 326 a, Quorum ta men nihil eſt eiuſmodi, ur ego me multa conſolatione le- niam. Epi. 61 b, Ho minis imporruniſsimi contumeliæ tuis erga me officijs leniuntur. 13
LENIS, ne. facilis, mitis, ind ulgens, clemens.)(Acer, ſeuerus, aſper. Ep. 6 a, Sin ali quid impertiuit tibi ſui confilij, lenis Ate& facilis exiſtimari debeo, qui nihil recum de his ipſis rebus expoſtulé. pro S. R. 44 b, Romani quondã in hoſtes leniſsimi& mitiſsimi.& ad Brut. 91 b, Lenis in aliquũ. Ep. a, Leniſsimis uerbis utés, re grauiter accuſas. At.100 a, Au ſter leniſsimus& mitis. de Ora. inz b, Tractu oratiõis leni& xæquabili. aliter, leui. L. Lenitas. de N. 55 b, Vox lenis.)(.Vox aſpera.& de Fi. 72 b, Lene.)(Aſperũ. de Or. 125 b, Oratio pla cida, ſummiſſa, lenis.)(„Fortis, acris, uehemens.
LENITA S,us. lenitudo, quaſi quædam mollicia ſiue lenitu do. I. Q. io5 b, Non eſt iam lenitati locus, ſeueritatem res i- pſa flagitat. Part. 236 b, Lenitas eſt iuſticia in moderatione animaduertendi. Par. 237 a, Lenitatem mollicia animi imi- tatur. Att. 73 b, Nunc lenitate dulces ſumus. de Or. 89 b, Mẽ es ad lenitatem, miſericordiamꝗ; reuocare. pro Syl. 270 a, Qua mollicia ſum animi ac lenitate. Epiſt. 202 b, Dare ſe ad lenitarem. pro R. 92 a, Libertas lenitate legum munita. pro Mur. 134 a, Qua in ſorte ſapiens prætor beneuolentiã adiũ git lenitate audiendi. de Ora. 10⁷ b, Neq; minus hæctamen tua grauifsimi ſermonis lenitas, quàm illa ſumma dᷣis& cõ tentio probatur. de Or. u14 a, Genus orationis fuſum atque fra ctũ,& cũ lenitate quadam æquabili profluens. Or. 201 b, Leniras& æquabilitas orationis,& purum quo ddã& cã- didum genus dicendi. de Or. 125 a, Lenitas uocis.
LENITE R. molliter, quodãmodo molli brachio. de Som. 127 b, Hic leniter arridès Scipio, Quæſo, inquit,&c. pro Cęl. 4 2a, Orario ſenſim ac leniter accendit animos. de Orat. 152 a, Agere uerſum leniter& remiſsè. Off. 27 a, Preſsè& leniter loqui. de Clar. 179 a, Leniter dicere.)((Aſperè dicere. de O- rat. 107 a, Tu qui multo dicis remiſsius& lenius quàm ſo- lebas. Epiſt. 61 a, Sedens ijs affenſi, qui mihi leniſsimè ſenti- re uidebantur.
LENITVD O) nus. lenitas. I. V. 231 b, Verebar ne illorum ni- mia lenitudine oppugnarer. Tuſc. 237 b, Lenitudo oratio- nis, mollitudo corporis. Quint. Fr. 27 b, Nam illud non ſo- lum eſt grauitatis, ſed interdum etiam lenitudinis. alij le- gunt, lentitudinis.
LENO, onis. miniſter libidinis, miniſter improbiſsimę cupidi tatis. Poſt. 206 b, Leno impuriſsimus. pro Q. R. 4 8, Ballio il le improbiſsimus&œ periuriſsimus leno.
LENOCINIVM, ujj. pro Mur. 142 a, Vtrum lenociniũ, in- quir, à grege delicatæ iuuentutis petebas? an,&c. Poſt. 206 a, Qui egeſtatem domeſtico lenocinio ſuſtentauit. de Nat.
55 b, Perſpicuum eſt enim, quò corporum lenocinia proceſ
ſerint. pro Seſt. 26 b, Qui ſe uitiorum illecebris& cupidita tum leno cinijs dediderunt.
LENOCINO R aris. I. V. 62 a, Tibi ſeruiet, tibi lenocinabi= tur, minus aliquanto contendet quàm poteſt.
LENT E', remiſs è. de Or. ¹25 b, Lentè ferre aliquid.& 137 a, Létè reſpõdere alicui. Par. u⁷ a, Sed hæc obſcura uideri poſ
ſunt, cũ ſine appoſitione exemplorum lentius diſputantur. Atti. 21 a, Quem librũ tibi ego non eſſem auſus mittere, niſi eum lentè& faſtidiosè probauiſſem: id eſt, diu. LENTIS CVS. /¹i. de D. 83 a, Iam uerò ſemper uiridis ſem-
perq́; grauata Lentiſcus triplici ſolita grãdeſcere fœtu, Ter
fruges fundens, tria tempora monſtrat arandi.
L E NT ITVD O, nis. nimia lenitudo& tarditas. Tuſc. 218 a, Stoici cã quã nos lenitatẽ dicimus, uitioſo lentitudinis no- mine appellant. Qu. Fr. 297 b, Nam illud nõ ſolum eſt graui
tatis, ſed interdum etiam lentitudinis. L. Lenitudo.
LENTVLITA S, tis. Ep. 36 a, VIlam Appietatẽ aut Lentulita tem ualere apud me exiſtimas, quàm ornamenta uirtutis?
7.. 2«ℳ. 3
LENT VLV S,la. reſtrictus. Atti. 165 a, An exiſtimas illum in iſto genere lentulum aut reſtrictum.
LENTV 8,4, um. rardus, frigidus, remiſſus. I. C. 109 a, Hos e- 3 nan tand miliros acres, quam inficiatores lentos eſſe ar-
Itror. de Cl. 18 9 b, Lentus in dicendo enè frigidus 8 b, Teneri Syltantlentumt alienuide Peneade 8 9. tiens ac lentus. 1366 de v Pa.
L E O, onu. Off. ↄ a, Fraus quaſi uul laœ, ui is ui
5. Oft. 9 a, quaſi uulpeculæ, uis leonis uidetur. & de Fin. 133 b. P 3 Leurs
L EO N, ontis. nomen proprium. Tuſc. 129 b.
LEONATICVM.de N. 69 b, Leonaticum, delubrũ Athe- nis, quod Leocorion nominatur,
. E 7³⁸ LEONTINI. pop. J. V. 141 a. 1. EONTINVM. urbs. I. V. 155 b.
LEONTINVS. campus. IJ. A. 163 b,& in Verrem ſeæpe.
LEOCORIO N. L. Leonaticum.
L EPID E. uenuſts, feſtiuè. Orator. 210 b. L. Lexis.& de O. rator. 158 b.
I. EPIDVS, a,um. uenuſtus, feſtiuus. in Caril. 109 a, Puer le. pidus ac delicatus. ad Heren. 31 a, Lepida& concinna ex- ornatio.
LEPOR, ru:. iucunditas, feſtiuitas, hilaritas, humanitas, ur- banitas. I. V. 265 a, Homo affluens omni lepôre ac uenuſta- te. Tuſc. 239 a, Specimen humanitatis, ſalis, ſuauitatis, lepé- ris. de Orat. 86, Lepos quidam facetiæq́;,& eruditio libero digna.& Epiſt. 95 b,& ¹34 b, Multa erat in homine iucundi tas,& magnus in iocando lepos. I. V. 87 a,& de Orato. n⸗ b, Alter lepèrem quendam& ſalem eſt conſecutus de Cl. 76 b, Facetiarum& urbanitatis oratorius, non ſcurrilis lepos. & de Orator. 98 a, Facetiarum quidam lepos. Orato. 205½ b, Genus dicendi in quo omines uerborum, omnes ſentenria. rum lepòres. pro Flac. 158, Sermonis lepor. ad Her. 32 a,Le pos& feſtiuitas orationis.
LEPREO N. Opp-Att. 90.
LEPTIS,pt. I. V. 267.
LEPVS, ri. L. Pulpamentum. in Arat. Leuipes lepus.
LEPVSCVLVS, animal. de Na. 18 b, Nec unquà egreſſus er inſula, in qua lepuſculos uulpeculas ꝗ́; ſæpe uidiſſes.
LEPVSCVLV S, a2, um. I. V. 219 b, vr onopigedu, A lepido.
LERNA na. palus Argiua, in qua hydra excetrãue fuit. Tuũ. culan. 179 b, Hæc dextra lernam tetram mactata excetra
lacauit.
LESBIACV S,, um. à Lesbo inſula. Tuſc. 164 b.
L ESB OS, inſula. Atti. 143.
L. ESSVS, Si. uel LESSVM. ſi. quid fit, hiſce uerbis decla- rat Cic. de L. 182 a, Mulieres genas ne radunto, néue leſſum funeris ergè habẽto. Hoc ueteres interpretes, Sex. Aelius, L. Acilius non ſatis intelligere ſe dixerunt, ſed ſuſpicari, ueſti menti aliquod genus funebris: Lęlius leſſum quaſi lugubrẽ eiulationè, ut uox ipſa fignificat. quod eo magis iudico ue- rum eſſe, quia lex Solonis id ipſum uetar. Tuſ. 187 a, Inge- miſcere nonnunquã uiro conceſſum eſt, idq́; ra rò: eiulatus ne mulieri quidem cõceſſus eſt: hic nimirum eſt fletus, qus XIItabulæ in funeribus adhiberi uetuerunt.
LETVM. mors. At. 164 b, Vide quàm turpi leto pereamus. de Di. ↄ2 a, Eodem ſibi leto, quo iſte interiſſet, eſſe pereun- dum. de L. 174 a, Hos leto dato diuos habento.
LEVAMEN, nis. leuamentum. Attic. 196 a, Quod fi eſſet ali- quod leuamen, id eſſet inte uno.
LEVAMENTVM ti. alleuamentum, leuamen. Attic. 2013, Scio illam rem tibi fore leuamento.& de Finib. 137 b, Leua- mentum doloris. 1
LEVASSO. de Senect. 77 a, Si quid ego adiuto curamiũelt- uaſſo. Ennij.
LEVATIO, Onis. eleuatio, leuamen, leuamẽtum, fomentum. Att. 200 b, Si me leuari uis, hæc eſt ſumma leuatio. Epi. 922, Quotidianus congreſſus& ſermo magnæ mihi leuationis eſt. Tuſcul. i⸗74 b, Quæ leuationem habeant ægritudinum.
de Nat.;z b, Reperire Ieuationem malis. Att. 196 a, Nec tamè ABruto leuarionem ullam expecto. de Fin. 121 a, Veſtri leua- tionem uitiorum fieri negant.
LEVCADIA, diæ. tragœdia. Tuſc. 225 a.
LEVCAS, du. mons ſeu promontorium. Tuſ. 218 b, Qui mo- dum igitur uitio quærit, ſimiliter facit, ut ſi poſſe putet, en qui ſe?è Leucade præcipirauerit, ſuſtinere ſe, cum uelit.
LEVCATE, tes. lo cus. Att. 27. 3.
LEVCOPETRA ra. Attic. 255 a, Leucopetra Tarentino- rum.& in Ant. 154 a, Leucopetra, quod eſt promontoriumt agri Rhegini.
LEVCOTHEA, thea. de Nat. 67, Leucothea, quæ fuit Ino, & eius Palæmon filius. Tuſc. 154 a, Leucothea Græcè, La-
tinè Matuta.
LEVCTRA, orum. urbs. Tuſc. 172 b, Priusq́; Bœotia Leucke tollentur, quàm pugnæ Leuctricæ gloria.& Ofſ. 13 a.
I EVCTRICVS, a, um. L. Leuctra.—
LEVIDENSA, x. ueſtis genus, raro cõtextu, craſſo(ut Ci⸗ cero ipſe dicit) fllo. ſunt qui Leuidenſe epitheton eſſe mune ris dicant, ut ſit munuſculũ leuidenſe: hoc eſt, tenue& leue. ſed prior lectio doctis magis probatur. Epiſt. 132 a) Sed ego hoſpiti ueteri& amico munuſculũ mittere uolui, leuidente craſſo filo, cuiuſmo di ipſius ſolent eſſe munera..
LEVICVLVS, a, um. va.οαμοιαεν εει)à leui. Tuſ. 243 2, Leuich lus ſanè noſter Demoſthenes.
LEVIPES,Iepus. in Arat.—
LEVIS, ue. cuius partes omnes in rectum directè ſunt 885 dammo do, ita ut nihil habeat aſperitatis, politus.) llhar

111v AaAdLESSN R a ut
2(da. Ae k.. ulen gmuma
— 1 hadita lc acteiene dn 9 lan—
mene Mae 4grnan funeben leimicn al. adat veL ſa ignien zunlan
aun aifa, qans ler Joloaus i punxer l r 30anaaqui urd concefinchu gmmer zuem cöcrfu ttReunn LIIIOA a fanenda aüiden uemn
TVM. A244 Nid: unme
LX Lodem 1i lero gtoku. tam. dA L..Has lro dann ämnsble VASAIXN nrenn be 04 L. aumen, ⁴ cifer in te une. 4 IAMINTVMA Hlexunenn am 100 dlun am adi boee leuxmera K naucaun 40en.. 14330 44 SeK.„ Kgutce aif Lan.
11.. —— 1a Wctnma
1 — oapru. no 4.T 3KAL„ E—
3 4
““ g Ae AM. — he.Kales iu!
2*. Tans 4 1C011—
84 ir—₰ 5 4* anu bn 3M
ne 1 14„ ber — ua
789 I. fE
ſcaber. de Nat. 14 b, Democriti corpuſtula quædam leuia, alia aſpera, rotunda alia, c. Part. 233 a, Loci plani an mon- tuoſi, leues an aſperi. de Vn. 19 8 b, Deus mundum leuem fe- cit,& undiq; æquabilem. Leuis, cum opponitur graui& põ deroſo, ſiue propriè ſiue translatè. pro S. R. 37 a, Hoc mini- mè uidetur graue ijs, qui minims ipfi leues ſunt. pro Quin. R. 45 b, Quod apud omnes leue& infirmum eſt, id apud iudicem graue& ſanctum eſſe ducetur?& de Orat. 96 b, In artificio& opera quã tenui adhibere multam diligentiam. pro Planc. 272 b, Alia quædam inania& leuia conquiris. de Diuin. uz b, Leuis armatura. Tuſc. 169 a, Quod enim leuius huic leuitati nomen imponemus? contra Rul. 75 a, Autori-
tas renuis, perſona leuis. LEVITA S, tz. politura, ut Plin. ait)((Aſperitas. de Or. 152 a,
In ip ſo tactu eſt modus& mollitudinis& leuitatis. de Vn.
19 2, Omni aũt totã figuram mundi leuitate circundedit.
& 203 b, Speculorum leuitas.
EVITA S,cðm Straria eſt grauitati, Rue proprisè, ſiue trãſ-
latè. de Nat. 40 a, Hæc plena ſunt futilitaris ſummæd; leui- tatis. In A. 271 a, Quid eſt inconſtantia, mobilitate, leuitate turpius? pro Pl. 151 a, Homines leuitate Grærci, crudelitate barbari. de Di. 103 a, Leuitate, uanitate, m alitia excluſa diui nationem probo. de N. 34 a, Cuius opmionis leuitas con- furata eſt. Off. 34 b, Vt aduerſas res, ſic ſecundas immodera tè ferre leuitatis eſt de Fin. 61 b, Amarorijs leuitatib. dedi- ti. pro Qu. R. 49 a, Aegritudo criminis:id eſt, leuitas.
LEVITER. quodammodo molli brachio, tenuiter, leuiter,
molliter. Attic. 22 b, Off. 17 a, Medici leuiter xgrotantes leui ter curant.& Attic. in a, Oum leuiter lippirem, has literas dedi. de N. 55 a, Genæ oculis ſubiectæ leuiterd; eminentes. Pro S. R.zz a, Non omnia dicam,& leuiter un umquodq; tã gam. de Diuin. 87 a, Bacillum incuruum& leuiter à ſummo inflexum. Orat. 198 b, Alij florentes& leuiter ornati. de Or. 145 a,& pro Muren. 133 b, Homo leuiter eruditus: de In. 81 a, Quacunqd; in re quamuis leuiter probabili. de Inue. 91 b, Le uiter ſaucius. Att. 7b, Leuiter diſsidere inter ſe. pro Cæl. 49 a,Leuiter ferre aliquid.& de Prou. 79 a, Leuiisimè feram.
11811
de Aruſ. 255 a,& Epiſtol. 4 7 b, Id grauiter equidem, ſed ali-
quanto leuius ferebam. pro Syl. 172 b, Leuiter dicere ali- quid: id eſt, quaſi ſummiſſa uoce. pro Seſt. 28 a, Patria quam (uti leuiſsimè dicam) certè texeram. in Cat. 114 b, Tamen ut leuiſsimè dicam, dimicandum nobis fuiſſet. pro Muren. 145 a, Is nemini(ut leuiſsims dicam)odio fuit. Epi. 4 a, Cũ tu omnibus ornamentis redundares, illi(ut leuiſsimè di- cam) multa deeſſent.
LEV O, zs. alleuo, releuo, eleuo, ſubleuo, minuo, lenio, leua- tionem facio uel affero, laborem detraho, leuationi ſum.
Attic. 16 a, Tu qui ſæpiſsimè curam& angorem animi mei ſermone& conſilio leuaſti tuo. Atric. 17à5 a, Nonnihil me le
uant lireræ tuæ.& ¹39 b, Epiſtola tua me ægritudine leua-
nit. Attic. 59 a, Epiſtola tua ſolicitum me de Quinto ualde
euauit. de Orato. un0 b, Aues leuandi laboris ſul cauſa paf-
ſim uolitare. in Ant. 223 a, Quius luctus nullo ſolatio leuari poteſt. Atti. 203 a, Vt me leuarat tuus aduentus, ſic diſteſſus afflixit. pro S. R. 19 b, Leuare calamitatem innocentium.
Poſtquam. 209 b, Attic. 193 b, Nam mihi, ut omnia contin- gant quæ uolo, leuari nõ poſſum.& 292 a, Quem cum à me dimittens grauiter ferrem, hoc leuabor uno, quod,&c. Qu. Fr. 328 a, Illum neque urſti, neg; leuaui. Att. 76 b, Leuanturta men miſeræ ciuitates, quòd nullus fit ſumptus in nos neq; in legatos noſtros. Epiſto. 37 b,& 44 b, Vr leuarem miſeri)s perditas ciuitates. Orar. 206 b, Quem laborem nobis leua-
uit Attici noſtri labor. Epiſtol. 47 b, Hac tibi ad leuandas
moleſtias magna eſſe debent.& ibid. Si mihi unius menſis labor detractus eſſet. de Sene. 84 a, Et corpora quidem de- fatigatione& exercitatione ingraueſcunt, animi autem ſæ exercendo leuãtur. I. V. 23 8 a, Hæc facta ſunt, ut homines no biles ſupplicio aur exilio lauarentur. de Orator. 133 b, Leua
re aliquem ignominia. de Amic. u10 b, Tales igitur amicitie
ſunt remiſsione uſus leuandæ. de Amic. 109 b, Nonnulli e- tiam contemnendos ſe arbitrabantur, qui hac opinione nõ modòo uerbis, ſed etiam opere leuandi ſunt. pro Quint. 9 b, Rei atrocitas neceſsitudinis nominc leuatur. I. C. 108 b, Nunquam ego hocoptabo inuidiæ meæ leuandæ cauſa.& 120 b, Ne quis huius ſupplicio leuando ſe iactare poſsit. pro Cor. 63 a, Gaditani populum Romanum in caritate an nonę fruments ſuppeditaro leuarunt. pro Mil. u a, Leuare annonam. in V. 170 b, Leuare atque ab ſe amouere aliquam ſuſpicionem. At. 90, Liberare aut leuare ſe ære alieno. de N. 61 b, Perſpicuitas argumentatione leuatur. Acad. i8 a, Auto- ritas leuatur inconſtanria. de In. 72 b, Criminationem leua ri: id eſt, leuiorèm ſeri.
LE X, gis. rogatio, priuilegium, ſcitum, ius, iuſſum populi,
principis decrerum, iudicis ſententia. de Legib. 164 b, Diſci-
hominum uniuerſum genus ſtare,
recta imperans, prohibensq;, contraria. Offic. 56 a, Hoc exi
L I 790 plina, conditio, certa uiuendi diſciplina, iuris æqua deſcri- ptio. de Legi. 159 b, Lex eſt ratio infſita in natura, quæ iubet ea quæ facienda ſunt, prohiberque contraria. in Anton. 236 b, Lex eſt recta,& à numine deorum tracta ratio, imperans honeſta, prohibens contraria. de L. 164 a, Lex eſt recta ratio imperandi atque prohibendi. de Leg. 162 a, Lex eit recta ra- tio in iubendo& uetando. de Legib. 172 a, Lex eſt iuſtorum ininſtorumq; diſtinctio, ad illam antiquiſsimam& rerum omnium principem expreſſa naturam, ad quam leges homi num diriguntur, quæ ſupplicio improbos afficiunt,& de- fendunt ac tuentur bonos. pro Mil. 503 a,& Orat. 212 b, Eſt enim iudices hæc non ſcripta, ſed nata lex: quam non didi- cimus, accepimus, legimus: uerũm ex natura ipſa arripui- mus, hauſimus, expreſtimus ad quam non docti, ſed facti: non inſtituti, ſed imbuti ſumus. de Leg. 159 b, Lex eſt natu-
uis, mens& ratio prudentis, iuris atque iniuriæ regula. eL. 159 b. Lex quæ ſeripto ſancir quod uult, aut iubendo,
aut uetando, ur uulgus app ellat. de Leg. 170 b, Lex eſt æter
num quiddam, quod uniuerſum mundum regit, imperan- di prohibendiq; ſapientia. de Leg. 71a, Lex uera atq; prin- ceps apta ad iubendum& ad uetandum ratio eſt ſummi Io uis. de Legib. 171 a, Lex illa, quam dij humano generi dede- runt, eſt ratio mensꝗ. pietis aJiübenden„& adueran- dum idonea.& ibid. Lex popularis. de Einib. 208 a, Deus, cuius ad naturam apta ratio uera illa& ſumma lex à philo ſophis dicitur. de Leg. 171 b, Illa diuina mẽs ſumma lex eſt, eadè cum in homine eſt perfecta, eſt in mente ſapientis. de Leg. 184 b, Cum legem dico, nihil aliud intelligi uolo, quã imperium, ſine quo nec domus ulla, nec ciuitas, nec ges, nec nec rerũ natura omnis, nec ipſe mundus poteſt.& ibidem: Omnia iuſtis ſupr
legis obtemperant. Off. 41 b, Leges cum omnibus ſemper una atq; ceadem uoce loquuntur. de Leg. 177 b, Verè dici po teſt, magiſtratũ legem eſſe loquentem, legem autem murũ magiſtratum. de Orat. 106 b, Legibus& præmia propoſita
ſunt uirtutibus,& ſupplicia uitijs. de Nat. h a, Lex naturalis
git naturæ ratio, quæ eſt lex diuina& humana.& 57 a, V- na continemur omnes& eadem lege naturæ.& 5§9 a, Lex na turæ quæ utilitatem hominum conſeruat& continet. Tuſ. 154 b, Conſenſio omnium gentium lex naturæ putanda eſt. Orat. 212 a, Eſt enim iudices hæc non ſcripta, ſed nata lex. de Legib. 185 b, Salus populi ſuprema lex eſto. I. A. 237 a, Natu- ra, naturæ ratio, lex naturæ, lex naturalis, lex ſcripta. de In. 80 b, Omnis lex aut iubet aliquid, aut permittit, aut uetat, aut de genere omni, aut de parte quadam, aut communiter in plures res, aut in aliquam certam rem ſcripta eſt.& ibi- dem: Leges duas aut plures quandoque conſeruari nõ pol ſe, quia diſcrepent inter ſe, hinc aur vo,etr. de Legib. 164 a, Stultiſsimum eſt, exiſtimare omnia luſta eſſe, quę ſcita fint in populorum inſtitutis aut legibus. pro Cluent. 49 a, Indi- Snum eſt in ea ciuitate quæ legibus teneatur, diſcedi àle- gibus. hoc enim uinculum eſt huius dighitatis qua fruimur in republica, hoc fundamentum libertatis.& ibid. multa pulchra de legibus.
PROMVI. GAR E, rogare, ferre, ſancire, deſcrib ere, conſti- tuere, inſtituere, iubere, uetare, imponere, ſtatuere, abroga-
re, condere, componere, ſciſcere, edicere leges, ſcita, iuſſa, iu- ra. pro Fla. 149 a, Quæ ſciſceret plebs, aut quæ populus iu- beret ſummota concione, diſtributis partibus tributim& centuriatim deſcriptis ordinibus, claſsibus, ætatibus, audi- tis autoribus, re multos dies promulgata& cognita iuberi uetariq; uoluerunt. Poſt. 206 b, Legem Tribu. pleb. tulit, ne auſpicijs obtemperaxretur, ne obnunciare concilio aut comitijs, ne legi intercedere liceret, ut lex Aelia& Fuſia ne ualerent. in Ant. 14 7 a, Ego leges pernicioſas rogaui.& I. C. 103 a, Leges quæ de ciuium reorum ſupplicio rogatæ ſunt. de Legi. 171 b, Condere leges, ſancire ſcita.& ibidem: Dc- ſcribere iuſſa populis, componere& ſancire leges. pro Plan. 268 a, Leges quas ſonatus de ambitu ſanciuit. pro Dom. 229 b, Sibidem: Quod Gracchus de Popilio tulit. pro Hom. 229 b, Vbi enim tuleras, ut mihi aqua&ignis interdicere- tur.& 227 a, De me retuliſti, legem promulgaſti, tuliſti.& Epiſtol. 203 b, Promulgare legem de aliqua re. Attic. 52 a, Cum ut abſentis ratio haberetur fereb amus.& pro Cecin. 304 b, Sylla tulit de ciuitate. in Anton. 225 a, De quibus confirmandis& faciendis legem comitijs centuriatis ex au toritate nqtra latu rus eſt. pro Dom: 223 a, Sceibere leges.& 222 b, Hanc legem Clo dius ſcripſit.& pro flacc. 171 b, pro Planc. 266 b, Sciſcere legem de aliqua re. pro Corn. 62 b,& 59 a, Populus Romanus legem iuſsis de ciuitate tribuen- da. Item innumerabiles aliæ legæs de iure ciuili latæ, de Diui. ud a, Aera legem de cœlo tacta.& in Catil. u15 a, Cum & legum æra fulminis tactu liquefacta ſunt. in Anto. 189 b, Antonius
ema

793 I. E
cidendas,& in Capitolio fi-
,. Antonius falſas leges in æs in pito Anrouasſal k xit legem à dictato
gendas curauit.& Att. 227 a, Antonius f irlegem 3arie. re comitijs latam. pro Mil. u8 b. Incidebantur lan dom de ges, quæ nos noſtris ſeruis addicerent. in iee de⸗. lle in æs incidit, in quo populi iuſſa herpekured; eSe el 5 2 luit, pro nihilo habebuntur.& ibidem b. 8 ege dnur 3 diciariæ lege Cæſaris diſſoluuntur. pr M nosaheale dlee ges inter arma. de L. 174 a, Oprimæ reſubce Ehes 3 ke bonſentaneas.& 177 a, Omnihus populis leges: amus. 167 b, Dare legem uiuendi,& diſciplinam populis. Offl. 74 a, Ferre rogationem.& ibid. Accipere legem uel rogationsè, accepta lex eſt,& rogatione accepta. de Amic.¼ a, Itaque lex populi, ſuffragijs populi repudiata eſt.&dn Anton. 195
b, Hanc legem populus Romanus non accepit.in Anto. 206
a, Per uim& contra auſpicia imponere leges reipublicæ.&as
206 b, Conditiones ferre, leges imponere ſenatui.& 22123
Antonius leges ciuitaris per uim impofuit.& Acad.7 bolm ponere grauem legem alicui. Quint. Frat. 30 4 a, Cato legẽ promulgauit de imperio Lentuli abrogando. in Anton. 5 b, Legem antè factam uidimus, quàm futuram quiſquã ef
ſuſpicatus. I. P. 86 a, Hanc legem non dicam animi homi- num, ſed faſti ulli ferre poſſunt? I. P. 85 b, Lex inuſta per ſer- uos, inciſa per uim, impoſita per latrocinium. pro Seſt. 15 b, Omnes leges, quę de iure& de tempore legum roganda- rum, una rogatione deleuit. pro Seſt. 15 b, Vt rogata lege le- gem ferret prouincic commutandæ. pro Seſt. 11 a, Is in le- gem per uim latam iurare noluit. pro Seſt. 17 a, Quaf ille non in alteras quoque leges, quas iniuſtè rogatas putarèet, jam antè iurarit.& 6 a, Clo dius conſtrictus legum ſacrarii catenis. Offic. S a, Perrumpere leges. I. C. 101a, Deuincere & perfringere leges. pro Corn. 58 b, Ea len quam habemus, &cc. pro Syll. 179 b, Lex ferri cœpta, nunquam poſita eſt in ſenatu. contra Rull. 76 b, Nulla res parta bello, nondum le- gibus datis uenire debet.& 78½ a, Legum dacio. pro Cecin. 299 a, Ciuili ac publica lege ius teneri. de Clar 139 b, Is be- ne iuris publici leges& inſtituta cognouerat:. de Orator.
de Orator. 92 a, Inſtituere ciuitates, ſcribere leges.& ibi-
b, Vel tenuiſsimarum rerum iura ſtatu ere. Attic. 216 a, Nam iſta lex perferetur.& Quint. Frat. 327 b, Perferre legem per uim. de Clar. 172² b, M. Cato legem ſuadens, in Galbam mul ta dixit. Attic. 275 b, Nec quo minus id poſtea licerer, ulla lex ſanxit. de Orator. 99 a, Agere lege in hæreditatem pater nam. pro Dom. 218 a, An licuit tibi de pernicie ciuis inde- mnati ferre non legẽ, ſed nefarium priuilegium? Offic. 41 a, Latronum leges eſſe dicuntur, qu bus pareant, quas obſer- uent. pro Muren. 155 a, Legem de ambiru ita tuli, ut eam quam mihimeripſi iam pridem tulerim de ciuium pericu- lis defendendis, non abrogarem. 144 a, Alteri noſtri impe- rij præſidio diſciplinam ſuam, legesque conſeruant. Quin. Frat. 291 b, Aliquem negligere eas leges, quibus eſt aſtri- ctus. pro Marc. 138 a, Iniquam legem& miſeram conditio- nem inſtitui periculis hominum. pro Muren. 126 b, Illos lex magis quædam accuſatoria, quàm uera mal dicendi fa cultas de uita L. Murenæ aliquid dicere coegit. de Am. 103 b, Hæc igitur prima lex in amiciria ſanciatur, ut neque ro- gemus res turpes, nec faciamus rogati. de Legib. 156 b, Alias in hiſtoria leges obſeruandas èſſe, al as in poemate. Ora- tor. 216 b, In uerſibus certa quædam& definita lex eſt, qulã ſequi oporret. de Orator. 160 b, Hanc igitur ad legem for- manda nobis oratio eſt.& ibidem a, Hanc ad legem diri- genda& formanda oratio eſt: id eſt, normam. Attic. 92 a, Pontinus enim ex pacto& conuentu(nam ea lege exierat) iam à me diſceſſerat. Epiſt. 78 b, Homines ea lege natos eſſe, ut omnibus twelis fortunæ propoſita ſit uira noſtra.& ibi- dem: Nec eſt recuſandum quo minus ea, qua nati ſumus, cõ ditione uiuamus.
I.E GESuariæ, earumque latores. Quint. Frat. 296 b, Poſ-
5
ſunt in pactionibus faciendis non legem ſpectare cenſo- riam, ſed potius commoditatem conficiendi nego cij,& liberationem moleſtia. Quint. Prat. 309 4, Lex quæ de ijs ferretur, ut qui non diſceſsiſſent, ea poſtea quæ eſt de ui, te- nerentur, pro Flac. 14% b, Lege hac recenti& noua certus eſt inquiſitioni comitum numerus conſtitutus. in Verr. 75 a, Lex Acilia de pecunijs repetundis. in Anton. 156 b, Lex Au relia, quam M. Aurelius Cotta prætortulit, ut ſenatores, e- quites, tribuni ærarij ſimul iudicarent. L. Aſcon. Pædianũ. Pro Muren. 141 a, I. ex Fabia, quæ eſt de numero ſectato- rum.& pro Rab. 92 a, De ſeruis alienis contra legem Pa- biam retentis. pro Cluent. 49 b, Gracchus tulit legem„‚ne quis iudicio circumuenireuar. 50 b;, Ante Gracchum Sem-
L E.. 79²2 dronia dicebatur. contra Rull. 70 b, Licinia& Ebutia ſex ne qui fert de aliqua curatio ne acp oteſtate, el aut ſuis pro- pinquis ea poreſtas curatiue mandetur.& 98 a, L. Flaccu interrex de Sylla legem tulit, ut omnia quæcunque ille fe. ciſſet, eſſent rata.& ibidem: Valeria lege& Cornelijs legi. bus eripitur cum datur. de Finibus 79 a, Lex Voconia. ide rant multi ampliſsimi uiri, quorum nemo cenſuit, plusf- liæ dandum, quàm poſſet ad eam lege Voconia peruenire. & de Senect. go a, Lex Portia. pro Kab. 92 a, De ciuibus Romanis contra legem Portiam uerberatis aut necatis.& jbidem: C. Gracchus legem tulit, ne de capite ciuium Ro. manorum iniuſſu noſtro iudicaretur.& in Catil. 20 a,Ler sempronia. pro Muren. 124 b, M. Cicero legis ambitus la tor.& 140 a, Lex Calphurnia ambitus. pro Muren. 13z b, Lex L. Othonis, quæ ad ludos pertinet, eſt omniam gra- tiſsima. Attiç. 66 b, Lex Plotia de iudicijs.pro Milone 108½ b,& de Clar. 193 b, Lex Varia de iudicijs, Attic. 33 a, Lex Ga binia de ſyngrapha& de uerſura. de Natura deorum 75a, Lex Lectoria. Item: Iudicium publicum rei priuatæ, lege Lectoria.& ibid. Iudicium de dolo malo C. Aquilius pro- tulit. de Clar. 156 a, Lex Aquilia de ſuſticia. de Orator. 106 b, Leges M anlianæ uenalium uendendorum.& us b, Lex A- puleia dem aieſtate.& 127 a. L. Maieſtas. de Orator. 135 3, Lex Thoria de ijs quorum à pecore agri publici depaſce- bantur. de Senect. 79 a,& de Orator. 135 a, Lex Cincia de donis& muneribus. de Cl. 169 b, Lex Menia, ut conſules e- tiam ex plebe creari poſſent.& ibidem, C. Flaminius legem tulit de agro Gallico& Piceno uiritim diuidendo. de Cla. 170 a, Lex Licin ia& Mutia, ur in ſuæ cuiuſque ciuitatis ius redigerentur ciues. de Clar. 174 a, Legem de pecunijs repe- tundis L. Piſo Tribu. pleb. tulit. Atric. 221 a, Lex Pompeia. de. Clar. 95 b, Lege Po mpeia ternæ horæ ad dicendum da- te. de Clar. 184 a, Lex Sempronia frumentaria. Attic. 276 b, Lex Domitia de ſacerdotijs. C. Marius cum eſſet abſens lege Domitia factus eſt augur.& ibid. Lexlulia de ſacer-
dorijs. pro§. R. 27 a, Lex Memmia contra eos qui ſine cau- ſa& temerè aliquem accuſant. In Pa adectis tamen lib. 4 ½ libro 1. ad ſenatuſconſultum Turpilianum, lege Rhemmia, non Memmia legitur. pro S. R. 39 a, Lex quæ de proſcriptio ne eſt, ſiue Valeria eſt, ſiue Cornelia. Quint. Frat. 3 4 b, Ler
Puppia, ne diebus comitialibus ſenatus haberetur. pro Cl.
28 b, Lex Cornelia, qua reo licebat optare, clàm an palam de ſe ſententiam ferri uellet. Quint. Frat. 431 b, Lex Gabi⸗
nia, qua ex calend. Febr. uſque ad calen. Martias legati
natus quotidie dari cogebatur. de Legib. 165 b, 167 b,& 8 Cl. 76 a,& Orator. 206 a, Lex Maniliagut ſinguli arbitri f nes regerent de Leg. 191 a,& de Am. 104 a,& de Clar.173 4) Leges Tabellariæ quatuor, quarum prima de magiſtrati- bus mandandis, ea eſt Gabinia,&c. deinde Caſsia de popu li iudicio: Carbonis eſt tertia, de iubendis legibus ac uetan dis: Cælij quarta, qui etiam perduellionis iudicio tabella dedit. de L. 19ν b, Lex Maria pontes fecit anguſtas. pro R.. 124 a, Lex lulia iubet perſequi ab ijs, ad quos ea pecunta- quam is ceperit, qui damnatus ſit, peruenerit. Idem diule ge Cornelia& Seruilia. in Vat. 34 b, Vatinius legem tullt de alternis conſilijs reijciendis. pro Pla. 266 b, Lex Licinla quæ eſt de ſodalitijs.& ibidem: Plancius primus ſciuit le⸗ gem de publicanis. de Aruſp. 255 a, Leges Iuliæ contra au- ſpicia latæ. de Aruſ. 251 a, Lex naturæ. Hoc ſi minus iure ci⸗ uili perſcriptum eſt, lege tamen naturæ& communlimeé gentium ſancitum eſt. de Leg. 173 a, Vt in ueteribus hisſa⸗ crarisq́; legibus. pro Cæl. 5² b, Quintus Catulus legem tu⸗ lit de ui. de Aruſp. 247 a, Lex de ui, quæ eſt in eos qui unl⸗ uerſam rempublicam oppugnant. pro Dom. ²39 aLex Pa- pyria uetat ædes iniuſſu plebis conſecrari. pro Hom. zulb, Lex Cæcilia& Didia. pro Dom. 223 b, Lex Liciniasne quis ipſe fibi curationem ferret. p ro Dom. 234 a,& in Anton. 35 b, Lex Cæcilia& Didia, ne populo neceſſe ſit in coniunehs rebus compluribus, aut quodnolit accipere, aur quos e
repudiare. pro Arch. 186 b, Data eſt ciuitas Syllani ee Carbonis, ſi tum cum lex ferebatur, in Italia domicilium
buiſſent,& ſi I. X. diebus apud prætorem eſſent profe 4 pro Arch. 187 b, Lex Papia. pro Cornel. 59 a, Lex jnlis qe ciuitas eſt ſocijs& Latinis data. pro 8yII. 129 a,Rogatle e cilia, qua res iudicatæ reſcindebantur. Offcior. 643, In. Plectoria, qua uindicabantur hi, qui adoleſcentes circus ſcribebant. in Anton. 203 b, Leges annales.& 253 5;—e. cia Pompeianos omnes dignitate priuabat. in Anon. ni a, Et quid eſt, quod tam propriè dici poſsit actum cius
togatus in Repub. cum poteſtate imperioque uorſatus e quam lex?(Quare acta Gracchi; leges Sempronix pete⸗
rentur: quære Syllæ, Corneliæ. in Anton. 171 2, Lex id er Licinius lege ea quę eſt de alea condemnatus. J. P. 99 b,
1.. 22...... 7 ndo 40 Iudiciaria.& in Antonium 169 a, Lex Rofcla de ſede la ſpectacu 3
—,

han Meder ai e.
ö —. 95 4 1a nnteln a d L 18— — cu 5— AIn Den„ mmn Wanrtia eſaerndarns C. n — dr LD La Mennaam 4 A 7. Anen crufut hlum 199 1 4 nrl nfältan Tnyim 1à MN lepeue 2 yalan a⁴ l Aus Ndena d Sar(orniahnt No A.13 Hd 8 emtialdar ucair HALn Coeudha uu ren Nacdumm. 4 ntanam ſern acllet. En R. An n fede ucat d da k 24As c he dar cog:darx dtl 4 44& Osec. 204 LaKmter n gum eLa a Kämtt 1 Tlrir utuac, umm, d Handana,ns c GaDim Ketan
— 1 4 414 Crhh mn 49— dahe A4 L. LH Mn— 2 4 à LA uder peresu d a
4we Sn 4una e 4n 2 da nb 7 Coenaha X Seru In
—— ÿöo,··— h
44 44 4en A du 11 8 3 hcm. Wnp ℳ 1 1
¾
anach lPden r n u3 10 de a. e Lu. 175 V
4Kn Sp 4
aan ep 2.
da † 122 CS 4— 4
ankank K*
4 uad, naan 6.
“ n 1onia ſaenan e mn. Küllh
3(oan titenid ienaat—
6 1
8
1
3
—
„
L
L L
9. 1 EF ſpectacula. I. P. 9o a, Lex Julia de repetundis.& ibidem, Ler Cornelia maieſtatis. de Pro. 78 b, Lex Helia& Fufia de au- ſpicijs,&c. Cum lex feratur de cœlo ſeruari, obnunciari, in- tercedi licere. Attic. 28 a, Lex Iunia, lex Licinia, lex Cælia, lex Didia. de Prou. 78 b,& 79 a, Leges Iulię.& 71 b, Leges Sa cratæ, quas tulit plebs Romana cum in mõtem Sacrum ſe- ceſsit.& 69 b, Lex Cenſoria, qua publicani tegebantur, ut publico frui poſſent.& pro Corn. 67 b, Lex Sempronia, de ſucceſsione prouinciarum. pro Corn. 59 a, C. Furius tulit legem de teſtamentis.& ibidem: Quint. Vo conius tulit le- gem de mulierum hæreditatibus. de Legib. 177 b, Plato ne- gat mutari poſſe muſicas leges, fine mutatione legum pu- blicarum. Lex Aelia, z ad Atric. Lex Curiata, in Rul. Lex de collegis, 3 ad Atticũ. Lex de proſcriptione Valeria aut Cor nelia, pro R. Amer. Ler de ſepulchris, i2 ad Attic. Lex de tẽ- peſtate, de Inuent. Lex de ueneno, pro Cl. Lex frumentaria,
Tuſcul. quæſt. libro 3. Lex Hieronica, 4 in Verr. Lex iudicia
ria; in Piſon. Lex non iuſta, quàm interrex tulit, ut Dicta- tor quem uellet ciuium indicta cauſa, impunè poſſet occi- dere, de Legib. Lex nummaria, 3 in Verr. Lex Papyria ue- tat ades iniuſſu plebis conſecrari, pro Dom. ſua. Lex Roſcia frumentaria, 2 ad Attic. Lex Rupilia, 4 in Verr.& Lex Scati- nia, 8 Famil. Lex ſumptuaria Cæſaris neglecta, eo abſente, 13 ad Attic. 7 Famil. Lex ſuprema conſulibus ſalus populi e- ſto,z de Legibus. Lex Terentia, 5 Verr.& Lex teſtamenta- ria, 2 de Inuent.& Lex Viaria& alimentaria, C. Curionis, 8 Famil. in Epiſtol. Cælij. Lex naturæ, conſenſio omnium gentium, Tuſculan. quæſt. librou. Lex repetundarum L. Pi ſonis, Brut. Lex Khodiorum, de roſtratis nauibus publican dis, z de Inuentione. Lex Solonis non probanda, 10 ad Atti. Lex duodecim tabularum inquit: Hominem mortuum in urbe ne ſepelito, néue urito, 2 de Legib. Alter plus lege agen do petebat, quàm quantum lex XII. Tab. permiſerat: quod quum impetraſſet, cauſa caderet, i de Orator. Leges duode-
cim tabularum, z de Legib. Legis Curiatæ uſus,: Famil. Le-
ges communes, 2 ad Heren. Leges Seiæ& Apuleiæ& Liuig, nullæ, quæ uno uerſiculo Senatus puncto temporis ſubla- tæ ſunt, 2 de Legibus. Leges Cretum, iremꝗ; Lycurgi labo- ribus erudiunt iuuentutem, uenando, currendo, eſurien- do, ſitiendo, algendo, æſtuando, Tuſculan. quæſt. libro 2. Leges Cretenſium ſiue Iupiter, ſiue Minos ſanxit de Iouis quidem ſententia, ut poetæ ferunt, Tuſcula. quæſt. libro 2. Latronum leges eſſe dicuntur, quibus pareant, quas obſer- uent, Offl. Leges Lycurgi, Solonis, Charondæ, XII. tabula- rum, de Legib. lib. i. EXIS, vis. uerbum. de Orator. 158 b, Quam lepidè lexeis compoſtæ ut teſſerulæ omnes,&c.& Orator. 210 b. Lege Emblema. 3 IBAMENTVM t. libatio. de L. 175 b, Vt ſacrificiorum li- bamenta ſeruentur.. IBATIO,, onu. libamentum, quicquid dijs conſecratur& offertur. de Aruſp. 248 b, Libationes epulæd; ludorum.
LIBELL A, le. as,& numus argenrteus aſſe ualens. I. V. uz b,
Quis Volcatio ſi ſua ſponte ueniſſet, unam libellam dediſ- ſetpro Qu. R.46 b, Niſi planum facit H.-S. LIII. ad libellã ſibi deberi. Att. 10°3 b, Fecit palàm te ex libella, me ex terun- cio intellige hæredem.
LIBELLVS,L. commentariolum, uel tabulæ, ſeu co dex: itẽ
paruus liber, literæ ſeu codicilli. Attic. 262 a, Atticus libel- jum compoſuit, eum mihi dedit, ut darem Cæſari: Cęſar au tem reſcripfit, æqua eum poſtulare. pro Quint. 9 a, De quo libelli in celeberrimis locis proponũtur, huic ne perire qui-
dem tacitè conceditur. 4 b,& n a, Libellos Sex. Alphenus
procurator P. Qu. deiecit. pro Cluent. 59 a, Non illi in libel
lis laudationum decreta miſerunt, ſed,&c. in Ant. 156 a, An
in chirographis& libellis acta Cæſaris firma erunt?& ibi- dem: Memoriæ cauſa referre aliquid in libellum. Attic. 85½ a, Nabeo libellum in quo eſt, Salaminij pecuniam debent M. Scaputio. pro Arch. 190 b, Gum ei libellum malus poeta de populo ſubieciſſet. de Orat. 92 b,& pro Arch.:90 b, Scripſi illud in quodam libello, qui meimprudente& inuito exci- dit. Epiſt. 173 a, Libelli pro literis: Ne de Planco quidem ſpẽ adhuc abiecit, ut ex libellis eius animaduerti, qui in me inci derunt. I. V. 14 5 b. Recita mihi hune primum libellum, dein de illum alterum Canuleij. Hoc quoꝗq; loco, libellus pro li- teris poſitus uidetur.
LIBENS, t. lubens. Att. 9 a, Res noſtras, quæ tam libenti ſe-
natu laudabantur à Craſſo. contra Rul. 75 b, Quam dignita tem, etſi libente illo, tamen abſente illo per uos cõſecutus
ſum. de Ar. 245 b, Non modò patienti, ſed etiam libenti ani
mo religioni parebo. At. 25 a, Animo gaudenti ac libenti.& I. V. 71 a, Animo libentiſsimo facere aliquid. Epi. 227 b, Vt li bentiſsimis Græcis nutu, quod uelis, conſequare. pro Mil. 109 a, Cum totius Italiæ concurfus facti illius gloriam Ii-
1. 1
bens agnouiſſet. Attic. 15 b, Vt frequentiſsimo& 1b6d4 ſimo uterentur.& 5§5 a, Redemptores ſtatim ſunt demoliti, libentiſsimis omnibus.& 64 b, Neq; patronis ſuis tam li- bentibus quàm accuſatoribus. Quint. Frat. 311 b, In qui-
bus meperlubente Seruius alliſus eſt. in Verr. 173 b, Inuitus )(Lubens.
LIBENTERlibenti animo, magna uoluntate, ſtudios è, ar
denti ſtudio, me perlubente, ſedulò, æquo animo, non inui- tus, non repugnanter, non grauatè, ne recuſans quidem, nõ
8. modoò non repugnans, omnes ſine ulla recuſatione ſummo
etiã ſtudio nomina dant. I. A. 2u b, Epi. 3 b, Qui& ſumma uoluntate ceſſerit,& egregia animi alacritate abfu erit. Epi. 6 a, Quorum alterum mihi facere neceſſe eſt, i uolo,&c. al- terum facio libènter, ut quoniam,&c. I. V. 60 b, Libenter ſtu
7fæ. 3 7„.* 1.* Kloſed; audire. de Cl. 172 a, Libenter uti priſcis uerbis. LIB ER,, um. non impeditus, expeditus, liberatus, ſolutus,
nulla re implicatus, dominationi nullius parens, ingenuus, qui ſui iuris eſt ac mancipij, qui in ſua poreſtate eſt, qui ſuo iure libertateq́; utitur, qui ſe defendit, qui ius ſuum retinet, qui nemini mãcipatus eſt, uacuus, purus, integer.)(„Seruus, impeditus, implicatus. Acad. 26 b, Sic inducto& conſtiruro probabili,&eo quidem expedito, ſoluto, libero, nulla re im plicato.&3 a, Hoc autem liberiores& ſoluriores ſumus, quòd integra nobis eſt iudicandi poteſtas. Epiſt. 35 a, b, So-
lutum eſſe exiſtimatur alteri malè dicere, tamen,&c. impe- .. 1 3. 2 ⸗ 1 1— ditum ſeipſum laudare, ne,&c. ſolum uerò liberum alterũ
laudare, de quo,&c. Acade. 31 à, Liber igitur à tali irriſione Socrates. Att. 7 b, Sum enim& ab obſeruando homine per- uerſo liber,& ad dignitatem in repub. retinendam contra illius uoluntatem ſolutus. de Nat. 25 b, Epicurus homo ad ſeribendi licentiam liber.& 37 a, Sphæræ ſtellarum inerran tium ab ætherea coniunctione ſecretæ ac liberæ. cõtra Rul. 65 b, Conſul ſolutus à cupiditatibus, liber à delictis. pro Cl. 4 ¾ a, Dixi Habito ſtatim de eo qui coiſſet, quo quis con demnaretur, eum eſſe liberum. I. V. 204 b, Vacuus, expers, ſo
Iutus ac liber ab omni ſumptu& munere. Offici. 14 a, Si ab
omni animi perturbatione liber ſis. de Aruſp. 245 b, Veſtræ domus multo maxima ex parte ſunt liberæ religjone.& i- bid. Mea domus ab iſta religionis ſuſpicione uacua atꝗ; pu ra eſt.& ibid. Mea domus iudicijs omnib. liberata eſt. pro
KR. P. 124 b, Qua lege totus ordo ſolutus ac liber eſt. J. V. 24 0
a, Supplicium, à libero ſpiritu& communi luce ſecluſum.& 146 a, Soluto libero q́; animo eſſe. pro Sy. 183 b. Deos teſtor, integro me animo ac libero P. Syllæ cauſam defendere. de Or. 90 b, Poeta numeris aſtrictior, uerborũ licẽtia liberior. & 156 b, Verba inuſitata, quæ ſunt poetarũ licentiæ liberio- ra quàm noſtræ. pro Dom. 214 b, At enim liberũ ſenatus iu- dicium propter metũ non fuit. in C. 101 à, Tibi direptio ſo- ciorũ impunita fuit ac libera. Or. 20 4 a, Cũ hæc duo ei libe riora fuerint. de D. 123 b, Tum igitur eſſet hoſpitiũ, ſi modò ei eſſet liberum ſe oſtẽdiſſe. de D. 13 b, Iudicium audientiũ relinquere integrum ac liberum. de Or. 114 b, Illa pars quæ- ſtionum uaga, libera, latè patens. de Nat. 68 b, Qui eſt de li- bera matre, liber eſt. pro Cec. 303 b, Non poteſt iure Quiri- tum liber eſſe, is qui in numero Quiritium non ſit. Par. 122 a, Niſi ſapientem liberum eſſe neminem. de Fin. ¹96 a, Liber, nec dominationi cuiuſquam parens. de Cl. 186 b, Ingenuo
liberod; faſtidio. V
LIB ERLberi. Bacchus. L. Bacchus. de Na. 38, Hunc dico, Libe
rum Semele natum, non eum quem maiores noſtri cõſecra uerunt. de Nat. 38 a, b, Liber Cereris filius& frater Liberæ. de Or. 158 a, Liber pro uino, Ceres pro frugibus.
1.I1B E R. bri. cortex, opus, opuſculum, libellus, commentarij,
monumenta, uolumen, ſcripta, chartæ, æiνæνμ‿μαν. 252 b, de Nat. 50 a, Trunci obducuntur libro, aut cortice, quo ſint à frigoribus& à caloribus tutiores. Offic. 76 a, Hi tres libri inter Cratippi commentarios erunt recipiendi.& ibid. His
uoluminibus ad te profecta uox mea eſt. de Sen. ⸗77 a, Con-
fectio huius libri mihi iucunda fuit.& 88 b, Liber, quem de rebus ruſticis ſcripfi. de Orat. 129 a, Bruti libelli rres de iure ciuili. Att. 143 a,& 1²29 a, Demetrij lib rum de concordia tibi remiſi.& 125 b, Demetrij liber νπηαιeρκόνοεε& Offic. 36 a, Eſt Dicæarchi liber de iuteritu hominum, qui,&c. Epi. 2²2 a, Li- ber tuus& lectus eſt,& legitur à me diligenter. Quint. Fra.
314 b, Sed utros eius habueris libros(duo enim ſunt corpo
ra) an utroſque neſcio. de Diui. 81 a, Chryſippus, qui totam de diuinatione duobus libris explicauit ſententiam, uno Præterea de oraculis, uno de ſomnijs, quem ſubſequens u- num librum Babylonis Diogenes edidit. Quint. Frat. 325 a, Sermo in nouem& dies& libros diſtributus de optimo ci- ue, ſanè texebatur opus luculenter. pro Dom. 2 4 b, Omnia aliter ac uos in monumentis habetis pronunciauit. Offi. 42 a, Ea quæ eſſent, dictum eſt in ſuperiore libro. ad Here. 6 b, Quoniam ſatis huius uoluminis magnitudo creuit, in alte
IL rolibro
—y——:yõ——y———y——
——

LI 706
ᷣ I. 2* 2 795 260 a, Idque poſtremò in parentes ſuos liberi orabant. To-
pic. 228 b, I. V. 284 a, Suſcip ere libe ros. Offl. 26 a,& Epi.n 10,
*. X 3* t ro libro exponemꝰ,&c. Ep. 86 a, Peto à wne liherexrauear nihi— a. Si liber exiſſet.& ¹3
ac a8 noceat.& 85 a, S8i liber ex C. 2 28 1 ita corrigas, ne mihin 5 à, Liberis dare operam re honeſtum eſt, nomine obſcœnum
.* 4 7 ic audi arẽ cũ mina iã cõfecerit arονοηονενμ u, 12108 15— b, Sic audio Cęſarẽ cũ uolu 1ma la Fo leczg Tuſc. 203 a, Orbitates quoq; h ſolere,&c.& 24 2 a, Köfr waedaν, quã contriueram rdib 0; Cl. 24 a, Fratris autem liberos uita priuauit; cũ de unot .* 7 1 7—* 2) 8 4* 8 2 86 0 32 . me 42 b, Nos aüt in libris 8 2 al totam in hoc imperio explicaui. Att. 83 5.N Alir nbte tum filio loquatur. 1 ₰△—— 6.. 4* 4. 5. habemus, non modd,&c. de Pa. 1¼° a, Qu 115 11r LIBERO, 2s. uindico, libertatem do, in libertatem uindi n ſunt de Nat deor. itemꝗ; in ijs quos de Diuinatione 1 2 4bs Ael 4 uindico, ci, qui ſunt de? 74 deor. it R131 di uo dam libello, qui exX periculo, uel ex impi]js mannl us, uel aà morte eripio, ſer edidi. de Or. 92 b, Scripſi etiam illud in q G uitutem repello, hoſtem à ceruicibus repello, à ceruicibus
berorum prædicantur pro
uito excidit,& peruenit in manus ho- IE t2nn 1. 1; nkocnar 1 me mpru lente in nire 6 non ze Keripta ac monumen- ciuitatis iugum ſeruile deijcio, condemnatum reſtituo uel minũ. de D. 84 b, Tum quis nor Sicrip in integrum reſtituo, recupero, expedio, ſoluo, abſoluo, la-
rriſxi. harti omebat Hetruſcis?.1..
a uolutans, Voces rriſtificas chartis prome„Or 3 ſeruiſ Acti 74 b Lib ros peruolutare.& 145 a, Euoluere. de Cl. 193 n reano-Ae ädo ai gnirapwanos ſeruiger Xpopulo a, V[uendi ſunt libri Catonis. Top. 221 a,& Tuſ. 153 b, Li- foederato, 1eled; 1eIene Mam n b, Arcem urbis ab a, Voluendi ſu— inceudio& flamma liberaui. Qu. Fr. 219 b, I eq; item ab eo
dere,& li de Diu. lib. 2. initio ſtatim li- Sn 3 05
bro eders,ee lihros lupredtata uindico& ſibero. I. V. 2 40 a, Cæteri ex his incommodis pe- rorum Ciceronis pu-⸗. 4 2. 3 plspe. LIBEFE RA ræ. Pro ſerbima Cereris filia. de Natur. 38 a,b,& in cunla ſe liberarunt. pro FI. 164 b, M. Aquiliu m patres noſtri „KA, 1æ. P multis auaritiæ criminibus teſtimonijs q conuictum, quia
Verr. 225 a. fugiti 1s f 3 bell reſſerat, iudicio li.
53. 4 vitiuis fortiter bellum geſſerat, iudicio liberauerü ...— dies CuI ugitluls 88„ rauerüt.
LIBERALIA,orum. Liberi, id eſt, Bacchi ſacra, ſacriue qe caite Oblioa⸗ 77 lh.
& feſti Bacchanalia. Ep. 19 9a, Liberalibus literas accepi tu- contra Rul. 39 a, Eodem capite obligata omnia liberantur. & A 6 Liberalia tu accuſas! pro Cl. 30 a, Iudices hunc quem iam bis condemnarum ac.
as. C tr. 22 A. 4 2 4— 84 317 11 AA. LIB ERALIS le.benignus largus, munificus, beneficus, pro ceperant, liberarent? I. V. 123 b, 2 ui Sopatrum eodem illo 7,1 122 2 5,5 crimine liberarant. Atric. 15 b, Te a quartana liberatum gau
lixus, clemẽs, ingenuus.)(„Auarus, ſordidus, illiberalis, aui- 1 3 Ina erat di 4 Or 37 b, Quid Je orrò regium, tam liberale, tam deo.& de Orator. 159 a, Nam quæ uinxit mo dis& forma,& 1s. e. 7 d P Bunl. b 5 relaxat& liberat immutarione ordinis. At. z1 1a, Ego libra- munificum, quàm,&c. pro Deiot. 147 b, Largus, beneficus, TeleRat oT lia fiberode Vn ot a,Deus motumechah liberalis. pro Quint. Roſc. 45 b, Roſcius ſemper liberaliſsi-— culpa„Ae y 1,95 4,12e œli ab o- Eralis-PI, Ee. Fult. Kſb 54 2 11 mni erratione liberauit. Attic. 86 b, Naæ tu me ſolicitudine mus munificentiſsimusq; fuit.& ibidem a,b, Liberalis aui- ni aeAi ari,, Tuſctch a, Cum Jeden ee doſeena dum fraudaſſe dicitur. pro Fla. 14 9 a, Largũ& liberale uia- nnde IlPetsnh. 4. aening eic ribus ticum. de Offi. 43 b, Gratificandi liberalis uoluntas. Anteq. enartorijsd, munerib- au.N 5 agna ex parte el- 192 b, Eſt enim liberale officium ſerere beneficium, ut mete ſem aliquando liberatus. de Nat. 4 t omni me inuidia li re poſsis fru ctum. pro Cæl. 48 b, Huic tanto facinori tua bereneee bedn i atealiherani Pu a Pal erentur.Attic. mens liberalis conſcia eſſe non debutt. pro Flacc. 154 b, In 732D Iiberare ſe magno xre alteno.& 90 a; LlDerare aut leuare ſe ære alieno. pro Mar. 133 a, Si aliqua culpa tenemur
cauſa liberali: id eſt, in qua de libertate agitur. Ac. i a, Omnis liberalis& digna homine nobili doctrina. Epiſtol. 49 a, O- mnis ars& doctrina liberalis. de Oratore, 154 b, Liberales
erroris humani, à ſcelere certè liberati ſumus. Epiſtol.z a, Prorſus eum libero omni ſuſpicione cupiditatis. pro Do- mo, 234 a, Homines ſoluti& cura liberati. de Diuina. 128 3, Quorum linguæ ſic inhærent ut loqui non poſsint, hæ ſcal 2 14. delio reſectæ liberantur.
gatordiai⸗ LIBERT Ate in V. 63 b.
LIBERTAS, ts. licentia.)(Seruitus. Aca. 8 b, Vereor nellar-
₰
e- — 5.. giar ei qui contra dicturus eſt, maiorum libertatem ac licè- luntas benemerendi de aliquo, clementia. de Orat. u1 a, Ra- Blanel qut Sonftra dlcc ts n, N 1l,J lrr N, gh tiam.& 30 a, Quanti iſta libertas æſtimanda eſt? I. V. 14 b,
4..
Knſr 11t 0⸗-
Iul U
pro R. P. 126 a, Perdere libertatem. pro Pl. 266 a, Quæ lim præconi in ridendo, nunc eq uiti Romano non eſt con- cefſa libertas. Attic. 30 a, Dare libertatem alicui. pro Rab. 9* b, Dare libertatem ſeruo. pro Pl. 262 a, Tabella dat eam ſibertatem populo, ur quod uelint faciãt. pro Seſt. 18 b, Eos uoluntarem ſemper eandem, libertatem eandem non ſem- per habuiſſe. Offic. 14 a, Libertatis proprium eſt, ſic uiuere ut uelis. de Ora, 121 b, Me tamen iſta oſcitans ſapientia inſi bertatem uindicabit.& de Nar. i2 b, Solutus& in libertatẽ uindicatus. Atti. 14 4 a, De libertate retinenda, qua nihilet dulcius, tibi aſſentior. pro Fl. 149 b, Græcia hocuno malo
nimo liberaliq, profectum, cautiorem ac moderatiorem liberalitatem deſiderat. pro Qu. R. 49 a, Qui tantas pecu- nias propter magnificentiam liberalitatis repu diauit. Epi. 14 b, Commemoranda quædam& diuina Cæſaris liberali- tas.& 6 b, Virum tibi tua præſtanti in eum liberalitate de- uinctum,&c. Off. 46 b, Poſſe liberalitare uti, non ſpoliantẽ ſe patrimonio, nimirum eſt pecuniæ fructus maximus. de Clar. i73 a, Homo non liberalitate ut alij, ſed triſtitia& ſe- lS, di 3. ueritate popularis. concidit, libertate immoderata,& licentia concſonum pſò
LIBERAIL.ITE R.largè, prolixè. de Orat. 96 a, Homo inge Dom. 217 b, Quòd idem in po ſterum de extraordinarijs po nuus liberaliterque educatus. J. V. 19 4 b, Qua in re ſenatus teſtatibus libertatem ademiſſes.& 22⁸ b.Nemo cluls Kom. optimè ac benigniſsimè cum aratorib. egiſſet, largè lihera- aut ciuitatem aut libertatem poteſt a mittere, nifi ipie 2uto literq; æſtimaſſet, in ea,&c. Qu. Fr. zui a, Viuo liberalius quã ſit factus. At. 90 b, Auv rovowta id eſt, libertas ſuis legibus ui-
ſolebam. l. V. 192 b, Benignè ac liberaliter. de Am. n a, Libe- uendi.& 2 85 a, Accipere libertatem ab aliquo. Att. 286„Ci⸗ raliter uiuere. uitas quæ ne traditam quidem atq; inculcatam libertatem LIB ERATIO, nis. abſolutio, uacuitas. pro Lig. 137 a, Cũ à recipere poſsit. Offic. 37 b, Acriores ſunt morſus intermitte te non ſolum liberationem culpæ ‚ſed etiam errati ueniam libertatis, qu àm retentæ. in A. 209 a, Aliæ nationes ſerultu⸗ impetrauiſſent. in P. 98 a, Reorũ acerbiſsimæ damnationes tem pati poſſunt, populi Romani eſt propria libertas. Par. .)(.Libidinofifsimæ liberationes. Qu. F. 29 6 b,& de Fin. 56 122 a, Libertas eſt poreſtas uiuendi ut uelis. de Leg.¹91 bli b, Liberatio& uacuitas omnis moleſtiæ. berratem largior populo, ut& autoritate ualeant,& utan- LIB ERATO R, orw. uindex libertatis. Atti. 22 7 a, Romæ no tur bonis.& ¹92 a, Habeat ſanè populus tabellam, quaſi uin ſtri liberatores tuti eſſe non poſſunt. in Ant. 153 b, Patriæ li- dicem libertatis. pro Dom. 235 a, Libertas& templum Ca berato res urbe carebant ea, cuius à ceruicibus iugum ſerui ſtoris. hic libertas pro dea ponitur. le deiecerant. LIBERTINA, næ. pro Seſt. 28.. 4 LI B E R ATVS, a,um liber. pro S. R. 42² b, Culpa liberatus, LIBERTINV 8, m. qui iuſta ſeruitute manumiſſus eſt, ſicq crimine ſolutus,&c. de Leg. i73 b, Templa liberata& effa- appellatur, ut ab ingenuo diſtinguatur. pro Seſt. 23 a, zune ra habento. etiam libertini optimates. de Ora. 88 a, Tyberius Gracei L IB E RE. ſoluts. J. V. 144 a, Non uereor ne magis accuſato libertinos in urbanas tribus tranſtulit. J. 4. 186 b, Ipfe ex l- riè quàm liberè dicere uidear. Orat. 204 a, Vt ingredi liberè, bertini filia ſuſcepit liberos. pro Corn. 50 3,&LA. 68 Cn. non licenter errare uideatur. Att. 65 a, Conſtanter& liberè Publicius libertinus homo. dp. me geſsi. pro Qint. 6 a,& pro S. R. 22 a, Quem tu reſpirare LIB ERTVS, id eſt, idem qui libertinus. Sed libertus a P liberè non ſinis. de D. 129 a, Animus ſomno relaxatus ſolu- tronum, liberrinus ad ingenuum refertur. Epi. 213 b, Peto tè mouetur& libers. Antequam. 195 b, Liberè loqui in iudi te, ut Ammonium libertum in patroni eius negocio rnes⸗ cio. pro Pl. 265 b, Aſperius, inquit, lo cutus eſt, imò fortaſ- re. Qu. F. 299 b, Species tam gratiofi liberri aut ſerui uen ſe liberius... tatem non habet.& pro Seſt. 20 a, Serui& liberti. pro Mh- LIBERI orum. filij. At. 118 b, Vagamur egentes cum coniugi- nm9 a, Seruos noſtros libertos ſuos feciſſet.
bus& liberis.& 258 a, Is ex C. Fabij filia liberos habuit. I. V. LIB E T, bat. collibet, ſtudeo, aueo. de Or. 110 a, si tibi d u

1 5 ¹ 4 4 8 1Aleis * 4 44 1 haxenn 4 monegnän 8 1 da bere d r A 4* A 4“ 1 4 9 n * ah 4 81 N Nh Inene e 3 Neran v“ 1 4 8 Tre alenn da 4 8
De Mar.m Kia 4 8
3 „ Dem m 4
5 2**
4 prnee 5 2 8 4 8 1 4
den
2 3* * 1 3 I der raun 4
4
* m onmn kenn der
LAAANderr Ddenue ln Amndendo—un MndbMn 4 41— Hartan Kere. ze 4 Daren 4 4 8 15 3 4 r ALnn 1. eam„*H., t gwod deeaorn ** 1 en ere 4““ 1 4 1““ „. ³ 2*— 4 99“ 10 w Metumen nckeen, 5* 1e 5 1 4* 4 N 1* 4 1 “ 4— I —— ehn e A 8 8 1 eu em *““ 4 er den u po teru 4 1 4 1 T 42R r 8 4 4 8 * 8
* M 4
9 9
. 4 a roum
eenatet ehm
nus lihabir, non te urgebo. pro Quint. 17 b, Si poterit Næ-
T1. 1
uius id quod libet,& ei libẽbit quod nõ licet. de Sen. 94 b,
17 b. Non libet mihi deplorare uitam, quod multi fecerunt.
Tuſ. 218 a, Nihil quiſquam niſi quod libet; facere præclarè poteſt. Epiſt. 9 a, Vel etiam, id quod mihi maximè libet, ad noſtra ſtudia me referam. Attic. 26 b, Quarum alteram non libebat mihi ſcribere, quià abſcideram.& 333 b, De republi- ca non liber plura ſcribere.& ibid. Non libet fugere, aueo pugnare. de D. uu4 a, De quo primo hoc libet dicere. de Na. 19 b, Vt mihi quidem admirari liberet eſſe,&c.& 4 b, Itaq;
mihi libet exclamare. de Or. 140 b, De quo libitum mihi eſt
pauldò plura dicere, quàm,&c. At. 234 b, Cui facilè perſuafi, mihi id quod rogaret, ne licere quidem, non modò libére. I. A. 215, b, De proximo bello ciuili non libet dicere. de Sen. 85 b, Senectus efficit, ut non libeat, quod non oportet. de Leg.
184 a, Quoniam libitum eſt uobis me ad hęc impellere. pro
Mil. 10 b. Vòôs& omnes bôoni uota faciebàtis, ut Miloni uti uirtute ſua liberet. de A. 104 a, De Gracchi tribunatu quid
expectem, nonlibet augurari.
. 4...
1
LIBIDINOSE intemperanter, luxurioss.I. V. 60 b, Libi-
dinosè, nefariè, crudeliter. Off. 4 a, Caue ne quid libidinosè aut facias aut cogites. 9
LIBIDINOSV S um. intemperans 3 mulieroſus. Poſtqus.
207 a, Vir libidinoſus, impurus, ntemperans. pro Cęl. 40 a,
Cũ libidinoſis luxuriosè uiuere. iꝓ Syl. 180 b, Audax, petu-
I. / K
lans, libidinoſus. At. ↄ2 a,& de Fat. 141 b, Etenim eſt leuis, li bidinoſus, ſalax, aliter, ſagax. de Sen. 93 a, Libidino ſa& inté perans adoleſcentia. I. P. 94 a, Nihil iſto ſcitote eſſe luxurio ſius, libidinoſius, de Fin. 6 a, Libidinoſa uoluptas. 1B10D O, ſiue LVBIP O, nis. cupiditas effrenata, impetus quidam animi non rectus, luxuria. de Natu. ĩ3 a, In mari& in fœmina cõmiſcendorum corporum miræ libibines. Off. b, Eſt hoc natùra commune animantium omnium, ut ha beant libidinem procreandi. I. P. 98 a, Ciuitates etiam nefa- rias libidinum contumelias turpitudinesq; ſubierunt. I. A. 169 a, Puer emptus libidinis cauſa. Orat. 218 a, Vbi libido do
minatur, innocentiæ leue præſidium eſt. pro Quint. 3 a, Res
quæ libidine, non ratione geruntur. de Fi. 97 a, Timere, mœ ·... f...—
rere, in libidine eſſe peccatum eſt, etiam fſine effe ctu. pro Fõ.
181 b, Turpitudo, quæ à libidine aut à petulantia aut ab au-
dacia nata ſit.& 282 a, Quæ ad ſuſpicionem ſtuprorum ac libidinum pertinent. pro Fon. 281 a, Si perlatum erit in Gal-
liam, equites Romanos rem adillorum libidinem iudicaſ-
ſe. de Ora. 129 5, Nihil ſupereſt, libidines totum diſsiparũt.
de Orator. 122 b, Timidè tanquam ad aliquem libidinis ſco
pulum, ſic tuam mentem ad philoſophiam appuliſti. de Le-
gib. 191 a, Suffragandi nimia libido. de Orator. 10a, Doce-
mur autoritate nutuq́; legum, domitas habere libidines, co ercere omnes cupiditates. I. V. 128 b, Voluntarem patris an-
teponendam putauit libidini ſuæ. de Natur. i0 a, Effuſæ in omni intemperantia libidincs. I. P. 90 a, Profundæ libidi-
nes.& ibid. Noua quædam& inaudita luxuries. de Ar. 253
b, Clodius Cilicum libidines barbarorumq́ ſatiauit. de Fi
nib. 77 a, Satis ne ergo pudori conſulat, ſi quis ſine teſte li- bidini pareat. pro Cluent. 20 a, Repentè exorta eſt mulieris imporrunæ nefaria libido. in C. 100 a, Quæ libido ab ocu- lis, quod facinus à manibus tuis unquam, quod flagitium à toto corpore abfuit.& 106 a, Catilina alijs fructum libidi- num pollicebatur, alijs,&c.& ibid. Non mediocres homi- num libidines. Offic. 5 à, Tanta in eo peccandi libido fuit,
ut,&c.& de Sen. 85 a, Libido uoluptatis ad omne facinus ſu
ſcipiendum hominem compellit. pro Mil. is b, Is cui nihil unquam nefas fuit, nec in facinore, nec in libidine.& u6 a,
Nun quam ille à liberis, à coniugibus ueſtris effrenatas li-
bidines ſuas cohibuiſſet. de In. 79 a, Quæ in mentem aut in
libidinem ueniunt. de Finib. 52 a, Ad libidinem fingere ali-
1 1
2
1
quid. in Verr. 72 a, Ad noſtrum arbitrium libidinem ã; ad- uerſariorum minas eludemus. pro S. R. 42² a, Ad libidinem ſuam aliquem uezaõre.H IB O, bas. ſacrificare, dijs eonſecrare. de L. 173 a, Certasq́; fru ges certasq́;, baccas ſacerdotes Publies libanto. 4 IBAKR E, pro delibare, carpere, decerpere, colligere. de In. 26 b, Ex uarijs ingenijs excellentiſsima quęq; libauimus. Tuſ. 244 b, Libasq; ex omnib. quodcunq; te maximè ſpecie ue-
1 4—. 1 4. ¹.—.. ritatis mouet. de Orat: ↄ8 a, Libandus eſt etiam ex omni ge
nere urbanitatis facetiarum quidam lepos.& 103 b, Aliqua nõ ut ſua poſſediſſe, ſed ut aliena libaſſe. de D. 103 a, Natura deorũ, à qua ut ſapientiſsimis placuit, hauſtos animos& li batos habemus.& u b, Diuinitas, unde animos hauſtos aut acceptos, aut libatos habemus. ad Her. 24 b, Libare ſuo nomini laudem ex aliorum laboribus..
IB RA,bræ. ſtatera, trutina: id eſt, inſtrum entũ, quo res pon⸗ derantur& examinantur. Puſ. 38 a,& de Finib. 14 6 a, Quo- 6c0 quæro, quam uim habebat libra illa Critolai, qui cũ
ria ſuſtineantur.
b L 1 793 in alteram lancem animi bona imponat, in alteram o2 ris& externa, tantum propendere illam bonorũ animi lan cem putat, ut terram& maria deprimat. de Or. 104 b, Face- re teſtamentum in pro cinctu ſine libra atq; tabulis. de Or. 157 a, Nexum quod per libram agitur. L. Libella.. LIBRAMENTVM, t. extremitas. Aca. 29 a, Extremitatẽ& quaſi libramentum, in quo nulla omnino craſsitudo ſit. LIBRARIVM, ri. catalogus, quem regiſtrum uulgò uocant, commentarium. pro Mil. 17 b, Exhibe quæſo Sex. Clo di li brarium illud legum ueſtraruum. LIB RARIO LVS,L. librarius. At. 5/ b, Velim mihi mittas de librariolis tuis duos aliquos, quibus Tyrannio utatur glu tinatoribus. At. 2 4 b,& pro Corn. 57 b, Seruus pacificatus eſt cum librariolo ſuo. de Leg. 157 a, Nec id tamen ex illa e- rudita Græcorum copia, ſed ex librariolis latinis.
LIBRARIVW S, a,um. I. A. 164 a, Niſi ſe ſub ſcalas tabernæ li-
brariæ coni eciſſert.
2
LIBRARIV S, rij. ſcriba, qui ſcribit libros. cõ. Rul. 68 b, Ler
in publicum proponitur, concurrunt iuſſu meo plures uno tempore librarij, deſcriptam legem ad me afferunt. I. A. 225 a,& pro Syl. 175 a, Illas tabulas deſcribi ſtarim abomnibus librarijs imperaui. Att. 63 a,& 210 b,& I. A.162 a, Epiſtola li- brarij manus eſt, de Or. 159 a, Librariorum notæ.& Or. 219 b, Interductu librarij. Epi. 265 a,b, Sed peto à te, ut quàm ce lerrimè miht librarius mitratur, maximè quidem Gracus, qui mihi exſcrihat hypomnemata. Atti.§/7 b, De librarijs, ſi me amas, diligenter aduerte.& 96 a, Legi literas non tuas, ſed librarij tui. Atti. 131 b, Lippitudinis meæ ſignum tibi ſit librarij manus. 5..
LIBRATVS, a. appenſus, ponderatus. Tuſculan. 242 a, Vn- de terra,& quibus librata ponderibus, quibus cauernis ma LIB Y A, byæ. Africa. de Natur. zu b, Volucres angues ex uafti- rate Libyæ uento Africo inuehi in Aegyptum. de Natur. 64 b, Europam Libyamꝗ; rapax ubi diuidit unda.& Tuſc. 158 b.L.Fretuum..ʒ LICENTER.nimis liberè, immoderatè. Orat. 204 a, b, Vt
ingredi liberè, non licenter errare uideatur. pro Cæl. 49 b, Serui licentius, liberius, familiarius cum domina uiuentes.
de Nat. 22 a, At quaàm licenter fluentium frequenter tranſi-
tio fit uifſionum
LICENTIA, Hiæ. libertas, impunitas, uenia, libertas immo- derata. in Ver. 14 3 b, Nunquam ipſimet nobis pręcideremus iſtam licentiam libertatemꝗ; uiuendi. Acad. 8 b, Ne maiorẽ largiar ei qui contradicturus eſt, libertatem& licentiam. Oft. u a, Pueris non omnem licentiam ludendi damus. Atr. 156 b, Hi niſi me ciuitate expuliſſent, obtinere ſe non poſſe putauerunt licentiam cupiditatum ſuarum. de Clar. 194 b, Is redundantes nos& ſuperfluẽtes iuuenili quadam impu- nitate& licentia repreſsit. pro Flac. 149 b, Græcia hoc uno malo céncidit, libertate immo derata, ac licontia concionũ. & 150 a, Græcorum diſſoluta conſuetudo& licentia impu- dens.& Orat. zu1 b, Conſuetudo dabat hanc licentiam. Qu-
Frat. 29 4 a,Immoderata libertas, infinita hominum licẽtia. contra Rul. 63 b, Ominium rerum infinita atqtie intoleran- da licentia. pro Muren. 128 b; Ne ab iſto conceſſam uidea- mur habere licentiam fingendi. de Nat. 25 b, Homo ad ſcri- bendi licentiam liber. Orator. 2 0 a, Numerus liberiore quadam fruitur licentia. de Orator. 156 b, Verbàa priſca, quę funt poetarum licentiæ liberiora.& 9o b, Poeta numeris a- ſtrictior, uerborum licentia liberior. de Fat. 14 3 a, O' licen- tiam iocularem. de Sen. 86 a, Tantum licentię dabat gloria. Off. 56 a, Nobis autem noſtra Academia magnam licentiã dat.& in Ver. 197 b, Dare licentiam hominibus pecuniarum eripiendarum.& de Nat. 77 a, Afferre autoritatem peccan- di:id eſt, licentiam. pro Cęl. 47 b, Is abhorret non miodò ab huius ſeculi licentia, uerùm à maiòrum conſuerudine atq; conceſsis. Offic. 38 b, Niſi multorum impunita ſcelera tuliſ- ſemus, nunquam ad unum tanta perueniſſet licentia. pro Dom. 239 b, Tu in ciuis domo ſimulacrum nõ libertaris pu blicæ, ſed licentiæ collo caſti. Attic. 243 a, Bella eſt aurem hu ius iuris quinquenni licentia. pro Font. 2982 a, Quantam ha bent ad maledicendum licentiam. Offic. 30 a, Magnis illis & diuinis bonis, hanc licentiam aſſequebantur. de Ain. iu b, In ijs pernicioſus eſt error, qui exiſtimant peceatorum o- mnium patére in amicitia licentiam. pro Mil. iiè a, Quem ſi uiciſſet, habiturus eſſet impunitatem,& licentiam ſempiter nam. pro Lig. 140 b, Vide quid licentiæ Cæſar nobis tua li- beralitas det, uel potius quid audaciæ. pro Cæl. 40 b, Cu- ius rei ipſe perpetuam licentiam optaret. Epiſtol. 54 b, Ma- gna gladiatorum eſt licentia.& de Finib. 79 b, Epicurus luxuriæ licentiam pollicetur. de Diuinat. 13 9 b, Reſiſtere li- centiæ alicuius. I. V. 153 b, Hac licentia permiſſa, ut quantum uellent auferrent. de Natur. 22 b, Democrito omnino hæc 1— L 2 licentia.

799 L. iæ li iam ſuam licentia. in Verr. 122 a, Cum iſtæ calumniæ licentiam fua
autoritate dediffet. 34
L 1GE NTIA. exornatio eſt, cum apud eõs, quos nule ueren
aut metuere debemus, tamen aliquid pro iure noſtro dici-
1s-quod eos minimè offendat, aut quos hi diligũt zenlin
mus. quo 4 1.2 14. 1 d Her. 36 a. 21i r Areprchendi poſſe uideatur. ad! 35
aliquo errato uerè reprehen ¼ Alategtiot Ge Giuitlor
LICENTIO R u. de Or. 169 b, Inde ille licétior
it dithyrambus. 3 1:—2
I ſlarirdirhſl at aſtimi.Atr. 93 b, De hortis quanti licuiſ- ſet tu ſcribis, id ego quoq; audieram.—
LICEOReru. in licitationem pono, prectum doferd eertd⸗ hi publico ſubijcio, ſub Præcone ſubijcio, ucan 20 rf præconis bona alicuius ſubijcio. pro Cæ. 287 31 bee ur h burius, deterrentur emptores multi, fundus addicitur 4 tio. Offi. 64 a, Non licitarorem uenditor, nec qui Eoner 6 liceatur emptor opponet. J. V. 164 b, Herbitenfes liciti ſunt uſq; ed, quoad ſe efficere poſfle arbitrabantur. z Bum
qui manus quæfierit, an eum qui digito licrue ſir,dd ſu1 e⸗ re?& 16 9 a, Is liceri non deſtitit.& 18ra, Liceri cõtraa icus. At. 199 a, Hæredes Scapulæ liceri cogitant. Off. 30 b. Ha am in foro ponere,& bona ciuium uòci ſubijcere præconis.
de Nat. deor. 77 a, Per præconem uendere.& Att. 200 a, Pre coni ſubijcere.
LICE T bat. licitum eſt, ius eſt, integr eſt, ius habeo, fas eſt, licentiam habeo, conceſſam ab aliquo lieentiã hab eo. Pro Rab. Poſth. i26 b, Quorum impunitas fuit, non mo dò à iu- dicio, ſed etiam à ſermone: id eſt, quæ facere licuit non mo- dò per iudicia, ſed etiam per ſermoneu. Att. 15 a, Quo in ge nere mihi negligenti eſſe nõ licet. pro Flac. ¹6 a, Cur his per te frui libertate ſua? cur denique eſſe liberos non licet? pro Cæl.; 7 b, Vos laborioſos exiſtimet, quibus ocioſis ne in cõ muni quidem ocio liceat eſſe. pro Corn. 60 b, Si ciui Roma no licet eſſe Gaditanum. Atti. 135 b, Impetrabis, inquis, à Cę ſare, ut tibi abeſſe liceat,& eſſe ocio ſum.& 22 a, Nihilo ma- gis ei licirurum eſſet plebeio rempub. perdere. pro Quint. 17 b, 8i poterit Næuius id quod libet,& ei libebit, quod nõ licet. contra Rul. 69 b,& 70 a, Vt id quoad poſſet, quoad fas eſſet, quoad licerer, pop. ad partes daret. pro Mil. 120 a, Clo. nihil delc car, quod aur per nraturam fas ſit, aut per leges li- ceat. in Anton. 248 b, Licere id dicimus, quod legibus, quod more maiorum inſtitutis q́ conceditur. Par. 119 b, Quod nõ licet, id hoc uno tenetur, ſi arguitur non licere. Antequam. 196 a, Dum in ciuitate manere licitum eſt. de Orator. 152 b, De hac re in utranq; partem difſeri copiosè licet. de Diuin. 115 a, Sexcenta licet eiuſmodi proferri. pro Muren. 125 b, Nõ mihi iam licet, nec integrum eſt, ut miſeros non defendam. pro S. R. 39 b, Id quod poſtea ſi per uos iudices licitum erit, aperietur.& 26 a, Verùm quoniam ita Chryſogono uide- tur, artificium obliuiſcatur,& ſtudium deponat licebit. E- piſt. 9 a, Si per eum mihi licebit.& 50 a, Quibus ſine dolore licitum eſt mortem cum uita commutare. bis.& 256 a, Tibi licet, mihi nefas eſt obliuiſci. de Orat. 152 a, Licet hoc uidere in reliquis ſenſibus. de Na. 99 a, Videre licet nationes quaſ- dam,&c. Offi. 20 b, Licet ora ipſa cernere iratorum, qui,&c. & de Diu. 82 b, Mirari licet quæ ſint animaduerſa à miedicis herbarũ genera. de Am. u4 b, Satis erat reſpondere, magnas, in ingentes, inquit. Offic. ꝛ a, Qui tamen haberent ius fuum diſputandi de officio, ſi,&c. id eſt, quibus liceret,&c. de Or. 99 b, Cui Romæ exulare ius eſſet. Offl. 60 b, Alteri ſurripere ius non eſt.
LICE T,pro quanquam. de Am. uo a, Quãtumuis licet excel las. de Leg. 189 a, Quantumuis enumeres multos licer, nul- los tamen,&c. Poſtquam. 205 b, Licet corpus abeſſet meũ, dignitas iam in patriã reuerterat. pro S. R. 23 b, Licet omnes in me terrores impendeam, ſubibo: id eſt, quanquam.
LICINIA atria. pro Qu. 7 b.
LICITATI O, nis. auctio, haſta. I. V. 135 a, Exquiſitis palàm precijs licirationibusq́;H factis. At. 180 a, Cũ ea pars quæ ui- deretur eſſe minor, licitatione expleri poſſet.
LICITATO Roru. qui rei ſub haſta poſitæ precium auget. Offic. 64 a, Non licitatorem uenditor, nec qui contra ſe li- ceatur, emptor opponer.& Epiſto. 96 a, Nunc quando tum Precium noui, licitatòrem potius apponam quaàm illud mi norls ueneat.
LICTO Kris. apparitor. in Ver. 259 b, Aderat ianitor carce- ris, carnifex prætoris, lictor Seſtius. Qu. Fra. 292 a, Sit lictor non ſuæ, ſed tuæ lenitatis apparitor, maioraq́; præferant fa ſces illi, ac ſecures dignitatis inſignia, non poteſtatis. contra Rul. 85 a, Deinde anteibant lictores non cum bacillis, ſed ut hic prætoribus anteeunt, cum faſcibus duobus. pro Rabi-
rio Poſth. 92 b. Ilictor, colliga manus. LIGARIANA, næ. oratio pro Ligario. At. 209 a.
LIGNEOLVSa,um. ligneus. Qu. Fr. 329 b, Hanc ſeripfi ati- tè ad lychnum ligneolum.
L I
LIGNEVS,, um. de In. 83 a, Vri poſſe ligneam materiam ceſſe eſt.& de Leg. 179 a, Ligneum autem quodcung. nolne rit, uno è ligno cauato.& de In. 31 a, Ligneæ ſoleæ in vecne inductæ. Tuſc. 239 b, Ponticulus ligneus. Pedes
LIGNVM, gui. materia, lignea materia, robur. l. V. 90 a 1 gna& ſarm enta circundare ‚ignem ſubijcere cœp erum.& 85 a, Ignem ex lignis uiridibus atque humidis in loco aug, ſto fieri iuſsit.
LIG O, 2. uincio, conſtringo, alligo, illigo, colligo. J. C. u7 4 Cum filiũ eius impuberem ligatũ ac prætore miſſum inc cerem flecandum eſſe dixit. de Vn. 197 b, Mundus ita coh ret, ut diſſolui nullo modo poſsit, niſi ab eo déà quo eſtli-
atus. pro Do. 236 a, Tradere aliquem conſtrictum alicui
LIGVRES. pop. Italiæ. contra Rul. 85 a, Ligures montani duri& agreſtes. de Di. 96 b, Multos terræmotus in Liguri- bus factos eſſe.& de Clar. 1883 a,& pro Cluent. 32,& pro Domo, 222 b,& pro Seſt. 18 a, Qui Ligurum caſtella expu- gnauerunt.
LIGVRILO, rt. helluor. in Verr. 128 a, Non leuiter improbif. ſima furta ligurire, ſed deuorare pecuniam. Epiſt. ⁸ a, Cũ quidã de coſlegijs noſtris agrariam curationem ligurirèt, diſturbaui rem.
LIGVRITIO, nis. helluatio. Tuſ. 214 b.
LIGVSTICVS, a, um. ut bellum Liguſticum: id eſt quod cõ tra Ligures geſtum eſt. de Nat. z3 a.
LIL VBAEVM Læi. I. V. 63 b, Lilybæum Verres uenit.
LILYBAETANV S,a. I. V. 63 a, b, Agonis eſt quædam Ii- lybætana.& Epiſt. 219 a.
LIMATVI.LVS, a, um. Epi. 111 a, Opus eſthic limatulo&po- litulo tuo iudicio. LIMA TVS, 4, um. perpolitus, elimatus. de N. 4 1a, Vir mori-. bus donteſticis ac noſtrorum hominum urbanitate lima. tus. de Orator. ↄ9 b, Vir orarione maximè limatus& ſubti- lis. de Cl. 173 a,& de Finib. 9½ b,& Epiſtol. u12 a, Limatum di cendi genus. Orat. 198 b, Alij ſubtili quadam& preſſa ora- tione limati. de Orator. 145 a, Vir limatus& ſubtilis. de fi.
Soe
allgu
I* A½
x-
nib. lib. 5, De ſumnio bono duo genera librorum ſunt: unũ
populariter ſcriptum, quod Srt&ενπν appellabant: alterũ limatius, de Clar, or. Nihil enucleatè dici, quo fieri poſiit aliquid limarius.
LIME N nis. ſuperior inferiorq́; ianuæ pars, introitus, ianua, oſtium. de Nat. 39 b, Fores in liminibus profanarum ædiũ ianuæ nominantur. pro Dom. 225 b, Nec illi tam cupidi li- minum meorum& ualuarum fuerunt, pro Cec. 29 b, Non modò limine tectoque ædium ſuarum, ſed primo aditu ue ſtibuloque prohibere quempiam. pro Caæl. 44 a, Qui ſimul ac pedem limine extulerat,&c. Tuſc. 230 b, Extra oſtium ſi- men; carceris.
L.IM E§, ti. ſemita, uia. de Som. 130 b, Benemeritis de patria quaſi limes ad cœli aditum patet.
LIM O, as. polio, derraho, elimo. de Orat. 94 b, Neque hæcita dico, ut ars aliquid limare non poſsit. de Clar. 186 a, Habuit à natura genus quo ddam acuminis, quod etiam arte lima- uerat. Offil. 40 a, Cum ueritas ipſa limatur in diſputatione- de Orator. 146 a, Sed rantum alreri affinxir, de altero lima- uir.&160 b, Stylus qui& alia& hoc maximdè ornat acli- mat. de Opt. 24 3 b, Quoniam ſe ipſe ad minutarum gene- ra cauſarum limauerat. Acad. 39 b, Inſtitui quædam ad eũ, quæ ſunt magna ſanè,& limantur à me politius. Epiſt.3z3 b, De tua benefica prolixaq, natura, limauit aliquid poſte- rior annus: id eſt, detraxit. 85
LINEA, neæ. filum quò materiam& opera ſua artifices diri- gunt, uel ipſa figura, quæ filo colore infecto fit. ſunt etiam geometrarũ lineæ, latitudine& craſsitudine carentes. Qu. Fr. 318 a, Diphilus aliquando perpẽdiculo& linea diſcet n. ti. At. 60 a, Lineam tenere in agendo. Para. u19 b, Peccare et tanquam tranſire lineas, quod cum feceris, culpa comml- ſa eſt: quàm longè progrediare, cum ſemel tranfieris, ad au- gendã tranſeundi culpam nihil pertinet. Tuſcu. 156 bekeun ſurſum rectis lineis. de Fi. 2 b, Eerri deorſum ad lineã. Tuſ. 156 b, Ferri deorſum ad pares angulos. 4
LINEAMENTVM, ti. figura, forma, quæ linearum du— conſtat. Acad. 29 a, Lineamentum ſine ulla latitudine. de 11 nib. 106 a, Animi lineamenta pulchriora ſunt quàm corpo. ris. de Orat. 100 b, In geometria lineamenta, korme ae ualla, magnitüdines.& de Cl. 193 a,Intelliges nihilillius d neamentis, niſi eoram pigmentorum quæ inuenta nond erant, Horem& colorem defuiſſe. de Nat. u b, Compan 62 mẽbrôrum, confirmatio lineamentorũ.& 16 a, Deoru Cl. menta atq; formæ. I. V. 127 a, Eum multo magis figurao i. neamenta heſpitæ delectabãt. de D. 85 a, Aſperſa temenr 3 gmenta in tabula oris lineaméta effingere poſſunt. 4—
Cã ad lineamenta oris peruentũ eſt. V. 223 2,Iu illius ri
.,7? a4 Speratione 5erü lineamsta ſolus perſpicis? Or. 215 tẽperationem& òoperũ lineamẽta ſolus perit Numeras
—

12 Rae. nnr Wal t
IA r 1 4 M N* 1al)„
8 4* Ir emone unn.
81 3 4 3a 4 A K Ke kmnd z15 Kka nt, nu 40
anne nn o
4 e an.
V„ 1Xmor ufenor umn un. 48 Xar. Forr m mndum me aam aaneur pro Dom. NMt maum negrum 4 aauunnn duru. mi
a⁴ν s ctoque rtum urm ur
15405s e dens Jurmpuun m(i⸗ ⁴„tam lmnc Grulerat. A.. Tn.i neand em AIL* Hnc a de Som. Ssam Saad hanen ad eah ahcam put 1O, Ss errddo dma.Prp 4⁴*ν ν iud hmrr 108 nütCa
4 era ema— 1us i
49 OM.(unmnen ſäe 4Oe244 4 ed meam me 96 4 49b. Krin gu— mr. 44 Oye 14—— ihn 4 uufrun Dufrk.— uns gus unt nc— mmernn 1 D. u erS pe 9
nue unsn id it dcrme. NIAL— 1uns 24 1P ſt n 4 4 1 5 8 1„*
r ner gr 9* — 15Sne “ Laum tmer
1AAu Wanfet
naae, —
— dlenn ümna 2 ame mairoram dona
r d W faedaee 44— rlan 6 Amane dan ca gmmn — rpeun auod Lerue hmeelan 4s(las. as. Ndlenceng
——
4 1. dalan 1 3 A Pridam ck.
80b L 1 Numerus quafi quandam palæſtram& extrema lineamen-
ta orationi attulit.
LINGVA gue. de Nat. 5 a, Linguam autem ad radices eius hærens excipit ſtomachus, de Natur. 56 a, In ore ſita lingua eſt, finita dentibus, quæ ſonos diſtin ctos& preſſos efficit, cum ad dentes,& ad alias partes pellit oris: itaq; plectri ſi- milem linguam noſtri ſolent dicere, chordarum dentes. de D. 128 a, Quorum linguę ſic inhærent, ut loqui non poſsint, hæ ſcalpello reſectæ liberantur. de Ora. 94 b, Sunt quidam ita lingua hæſitantes, ita uoce abſoni, ut,&c.& 143 a, Hæc tibi eſt excidenda lingua, qua uel auulſa, libidinem tuam libertas mea refutabit.& 106 a, Vt totum illud uti lingua nuncuparat, in magiſtri carmine ſcriptum uideretur. Qu. Frat. 29⁷ b, Linguam omnib. diligentiſsimè eſſe continen- dam. prõô Flac. 158 a, Lingua quaſi flabellum ſeditionis. de Orat. 133 a, Gallus pictus eiecta lingua, buccis fluentibus.& 91 b, Oratores quidam lingua celeri& exercitata.& 94 b, Linguæ ſolurio, uocis ſonus.& 164 b, Verba neminem mo- uent, niſi eum, qui eiuſdem linguę ſocietate coniunctus eſt. Tuſculan. 250 b, In his linguis, quas non intelligimus, ſurdi ſumus. de Ein. 101 a,& 91 a, Lingua latina inops.& Tuſcul. 192 a, b, Lingua latina uberior græca. Tuſ. 182 b, Lingua græ
ca uberior latina.
LINQVO, quu. pro Planc. 264 a, Minturnenſes C. Marium linquentem terram eam, quam ſeruauerat, lachrymis uo-
tis que omnibus proſecuti ſunt. de Fat. 147 b, Vt is in inſula
Lemno linqueretur. de D. 84 a, Luce ſerenanti uitalia lumi na liquitt.
LINTRICVILVS,B. linter. Att. 164. 5
LINTER rris. nauiculæ genus. de Cl. 184 a, Motus erat is in Curione, quem C. Iulius in perpetuum notauit, cum ex eo in utranq; partem toto corpore uacillante, quæſiuit, quis loqueretur èlintre. pro Mil. 215 b, Lintribus in eam inſulã
materiam conuexit.
LINTERNVS ager. Straboni Linternus. contra Rul. 79 a.
LINTEVM tei.pro Rab. 129 a, Merces fallaces quidem& fu coſæ chartis& linteis& uitro delatce..
LINTEVS, a, um. ex lino, ut ueſtis lintea. I. V. 265 b.
LINVM, LRi. J. V. 241 a, Reticulum tenuiſsimo lino, minutis maculis plenum roſę. I. C. i12 b, Tabellas proferri iuſsi mus,
linum incidimus, legimus.
LIPARENSIS, /6½. I. V. 166 b, Liparenſium teſtimonium.
LIPPIO, pis. ad Atric. in a, Cum leuiter lippirem, has lite-
ras dedi.),
LIPPITVD O’ nis. Oculorum morbus ex pituitæ deſtillatio ne. Tuſ. 227 a, Citiusq́j; repentinus oculorum tumor ſana- tur, quàm diuturna lippitudo depellitur. At. 131 b, Lippitu- dinis meæ ſignum, tibi ſit librarij manus.& 128 a, Mihi mo- leſtior lippitudo erat etiã, quàm ante fuerat.& ini a, Si ſcri- berem ipſe, longior epiſtola fuiſſet, ſed dictaui propter lip- pitudinem. Qu. Fr. 307 a, Non occupatione, ſed paruula lip pitudine adductus ſum, ut dictarem hãc epiſtolam. Att. 169 5 Crebro refricat lippitudo, nõ illa quidẽ perodioſa, ſed ta
men quæ impediat ſcriptionem meam.
LIGAVATVS, a, tum. Tuſculan. 180 a, Guttæ liquatæ ardo- re ſolis:
LIQVEFACIO, cz.. mollio. Tuſ. 231 b, Quem nullæ læticiæ exultantes languidis liquefaciunt uoluptatibus.
LIQVEFIO, fß. liqueſco, tabeſco. de N. 3u a, Glaciem calo- re liquefactam& dilapſam diffundi. I. C. 115 a, Cum& legũ æra liquefacta ſunt. 1
LIQVES CO, ſtu. liquefio. Tuſc. 186 b, Cũ uoluptate li que ſcimus, fluimus q́; mollicia.
LIQVE T, bat. conſtat. pro Cec. 290 a, Oum cauſam nõ adiſ- ſet,& põteſtas eſſet ampliandi, dixit ſibi li quere.& ibid. Cũ quid liqueret non habuiſtis. pro Cl. 33 b,& 39 b,& Atti. 1 a, Iudices non liquere dixerunt. de Diui. 8 b, Cum id de quo Panætio non liquet, reliquis ſolis luce clarius eſſe uideatur. de Natur. d a, Protagoras ſeſe negat omnino de dijs habere quod liqueat.& 26 a, Sed quod inter nos liqueat, ne tu qui- dẽ intelligis.& 24 a, Protagoras cui neutrũ liquerit, nec eſſe deos, nec non eſſe.& 26 a, Si haberem aliquid quod lique- ret. Acad. 23 b, Si habes quòd liqueat, neq; reſpondes, ſuper bi. de In. 54 b, Simili mo do liquet, alteram quoq; approba-
tionem ſeparatam eſſe.
LIQVID O'. pro certò. I. V. 178 a, Nemo erat quin hoc ſe au-
diſſe liquidò diceret.& 229 a, Confirmare hoc liquidò poſ- ſum.Item:Amicitiæ dediſti quod liquidò ueritati dares. E- piſt. 149 a, Tamen lectis tuis literis liquidius de toto ſenſu
tuo iudiicaui. de Fin. 72 b, Quod eo liquidius faciet, ſi,&c.
LIQVIDVS,, um. pro Cec. 300 a, Quicquid inde haurias, purum liquidum§; ſit. Genus ſermonis liquidum, fuſum, profluens.)(.Exile; aridum, conciſum, de Fin. 6 1a, Liquida uoòluptas,& libera:
I. 1 80
LI QVO, u. L. Liquatus. 8 LIQVO KR, ori. humor.)(.(Concretio. de Nat. 31 a, Aquæ ad-
miſtum eſſe calorem, primùm ipſe liquor, tum aquæ decla- rat effu ſio.& 35 b, Liquores perlucidi amnium: de Vn. 203
b, Cauſæ quæ uim habeant caloris& frigoris, concretionis
& liquoris.
LIRILS, 7. flu. de L. 170 b, Ex eo loco Fibrenus ſtatim præcipi
tat in Lirim.
LIS, i. contrôuerſia, iudicium, res, cauſa, Concertatio: Off. 12
a, Si lis in iudicio ſit, propinquũ potius defenderis.: pro Mu. 130 a, Rem an litem dici ôporteat. pro Qu. R. 5u b, Roſcium ſuas, nõ ſocietatis lites redemiſſe. de Or. 137 a, Quid ſi, cum pPro altero dicas, litemi tuam facias? prô Q. R. 52 b, In ſua li te uel in alieno iudicio. de Orat. 94 b, Multitudo litium& uarietas cauſarum. J. V. 154 b, Bona ſua repetere, ac perſequi lite atque iudicio. de Orar. 94 b, Lites, controuerſiæ& cau- ſæ.& 88 b, Intendere litem alicui. pro R. P. 124 a, Inferre litẽ alicui. pro Cl. 41 b, Litem capitis in aliquem inferre.& ibi. Vt lis hæc capitis æſtimaretur.& ibid. Epiſt. 17 a, Aeſtima- tionem litis non eſſe iudicium. pro Cl. 41 b, Si qus in eum lis capitis illata eſt, non admittunt. I. V. 95 b, C. Dolabelle
H-S. ad tricies litem eſſe æſtimatam:& 190 a, H-S. VIII.
millibus lis æſtimata eſt.& 73 a, Lis æſtimata eſt eo nomi- ne, quod,&c. pro Mure. i4 a, Lites ſeuerè æſtimates. de O- rator. y b, Neque intelligebat, ſi ita eſſet, litem aduerſariũ perditurum. pro Qu-R. AbSeenn dun tabulas alicuius li- tem dare.& 54 ä, Litem damtii iniuria cum aliquo conte- ſtatam eſſe. de Legib. i66 b, Philoſophi ætatem in litibus c terunt. Attic. 261 a, Non enim procuratores litem conteſta- buntur. pro R. P. 224 a, In litibus æſtimandis nemo appella batur niſi ex teſtium dictis, aut tabulis priuatorum, aut ra- tionibus ciuium.& 123 b, Sunt lites æſtimatæ A. Gabinio, nec prædes dati.
7
LITERAræ.nota literæ, ſcriptura. de N. 44 b,Si innumera-
biles u nius& uiginti formæ literarũ uel aureæ, uel qualeſli bet ali quèò conijciantur, poſſe ex his in terram exculsis an- nales Ennij ut deinceps legi poſsint, effici. de In. 80 a. Lite- ræ quæ tenues& obſcuræ notæ ſunt uluntatis. de Leg. i71 b, Neq; cum literis, quibus ſcita ſcribuntur, rectum aut ori- tur, aut occidit. de Orator. 147 a, Vr iota literam tõllas,& e pleniſsimum dicas. de Diuinat. 126 a, In robore inſculptas fuiſſe priſcarum literarum notas. de Inuent. 6 4 a, Omne no men ex aliquibus literis ſcribitur. de Orat. 231 a, In omnibus parieribus inſcriptas fuiſſe literas, tria 1II, duo m m.& i32 a, Similitudo uerbi ad literam immutati, ut Næuius, Ignaui- us. de Ora. 134 b, In eius tabulis oſtendit literas A. P. P. R.& 103 a, Demoſtenes eius artis cui ſtudebat, primam literam non poterat dicere: de Fin. 105½ b, Quid non ſic ex alio necti tur, ut non, ſi unam literam moueris, labent omnia? Epiſto. 253 a, Putòo te iam ſuppudere, cum hæc tertia iam epiſtola antè te oppreſsit, quàm tu ſchedulam aut literam. Acade. 2 b, Sed ne literam quidem ullã facimus niſi forenſem. de Or. 148 b, Cum ipſe literam Socrates nullam ſcripſiſſet.& pro Ar. 189 a, Nullam literam ſcripſi: id eſt, nihil ſcripſi. Epiſt. 28 b. Ille cũ ad Thermum de Parthico bello ſcriberet, ad me li- reram nunquã miſit. de Cl. 167 a, Ante Periclem litera nulla eſt quę quidem ornatum habeat. de Or. 92 4, De frangendis cupiditatib. litera in eorũ libris nulla inuenitir. I. V. 230 a, Quòd iſte ſi unam literam Græcam ſeiſſet; non ſuſtuliſſer. de In. 35 b, Definite literas legis perſcrurari. Ar. 23 b, Si homo eſſet, eum potius legeret; quàm unam literã ſcriberet. Part. 241 a, Ex conſequentib. quòd ea litera de accuſatore ſolear dari iudici. pro Mil. 10 4 b, Litera ſalutaris, litera triſtis in in dicando. pro S. R. 27 b, Crura quidem nobis nemò ſuffrin- get, ſed ſi ego ſos bene noui, literam illam; cui uos uſq; eò inimici eſtis, ut etiam eas omneis oderitis, ita uenementer ad caput affigent,&c. Att. 160 a, Alexidis manum amabam, quòd tam propè accedebat ad fimilitudinẽ tuæ literæ. pro Syl. 175 b, Literæ poſteritatis cauſa repertæ ſunt, quæ ſubſi- dio obliuioni eſſe poſſent. Literæ fingulæ, quid notabãr an tiquis, uide Probum de Literarum notis.
LIT ERAE, pro dotrinis,& uaria eruditione,& artib. quæ
literis continentur. de Ar. 247 b, Verſor in ſtudio literarum. pro Ar. 195 a, In ſtudijs humanitatis ac literarum uerſari.& de L. 169 b, Agere ætatem in literis. pPro S. R:3 8 b, Non eſt ue riſimile, ut Chryſogonus horum literas adamarit; aut hu- manitatenl. de Cl. 189 a, Erant in eo plurimæ literæ, nec ees uulgares, ſed interiòres quædam& reconditæ, de Na. 67 b, Qul interiores& reconditas literas ſcrutãtur.& de Cl. i88% a, Multæ literæ reconditæ& exquifitæ. Ep. 42 a,& in a, Lire
ræ interiores. 43 b, Literæ diſertæ.& 266 a, Literæ recõditę.
de D. i23 b, L. Tarutius in primiis Chaldaicis literis eruditꝰ.
Ep. 202 b, Vir liberali doctrina politiſsimus. de Or. 115½ a, Ho mo nõ hebes;, neq; inexercitatus, neq; politioris humanita- 3 tis&

5 1 ₰* 71„ 3
&νᷣ communium literarum expers. I. P. 69, Græcus non zceris auod ferè cæteros Epi
politus. de Or. 155 a,&*ε% b, Geo metria, mu ſica, literæ. de CI. 178 a, Literari ſciètia& elo qus literas neſciebat. I. A. 164.
as omnino te literas noſ-
nano laudis aliquid afferüt.
444
²³.
4 8 — 4. 1 öB lſos nea. ull b. Tantum dicã, neq; illos, neq; ull . 1 7“ nl RO ſe. ibid. Meæ literæ nomini R —
3 * 1
ro Ar. 183 b, Ad percipiendam colendamꝗ; uirtutem litere a, Homo ſine ingenio, ſine lireris. de Ar. 247
... 1 ror aut utor omnino literis, quæ noitros a-
q; auocant à religione. At. u4 b, Nunc mi ... 1 1. 5. b„ 7
hi nihil libri, nihil literæ, nihil doctrina prodeſt. At. 65 a, Re tuli me ad literas& ſtudia noſtra. Epi. b, Literis omnibus
81111 41 L X₰e*
b, No
. 1 8 2. nimnos deterreb, a* 1
St. I. V. 22 8.
3 n his delec
à* 8*4 4 Apueritia deditus.
——. 82 3 ⸗.7..„˙* LITERAE, pro memoria, ſeu monumentis, tabellis, lipellis.
*X
de Or. iora, Omnia enim hæc neq; ita mulrtis literis aðt uo- luminibus magnis continentur. I. V. 19 a, Memorla, monu
menta, litere. de N. 69 a, Sed illud nomẽ uererum lireris eſt
uſitatius. Tuſc. 149 a, Ep. 219 b, Mandare literis cogitatio- nes ſuas,& tradere memoriæ. Acad.. b, Conſignare ali quid literis,& mandare monumentis. Tuſc. 156 a, Extare literis. de Or. 109 a,& 176 b, Mandare literis. de Or. 113 a, Cuſtodire literis aliqua. Epi. 171 a, Aſsiduè uti literis. J. V. 17² a, Nomi- na aratorum& cum fingulis pactiones decumanorum lite ris perſequi& conficere neceſſe eſt. pro Clu. 57 a, Tu fortu- nas alterius literis conſcriptas in iudicium afferas neque earum literarum obſignatarum autorem, neque teſtem ul- lum nominabis?.
.
LITERAE, Mr um. epiſtola, tabulę, codicilli. Epi. 25 b. Id quã-
do nôn accidit, utemur bono literarum,& eadem ferè ab- ſentes, quæ ſi coràm eſſemus, conſequemur. I. C. in b, Dare literas alicui ad aliquem. At. 154 b, De omnibus rebus. Atti. 70 b, Literas Ponrino de omnibus rebus diligentes dabis. At. 116 b, Ecce Caſsij literæ, Nigidium à Domitio Capuã ue niſſe, eum dicere Vibulliũ è Piceno currere ad Cn. cõfeſtim inſequi Cæſarem. ibid. a, Idibus ueſperi è Philotimo literas accepi, Domitiũ exercitũ firmũ habere, Cæſarem interclu- di poſſe, eumꝗ́; id timere. Ep. 6 a, Legi tuas literas, quib. ad me ſcribis,&c. Epi. 21 b, De ſacerdotio tuo quantam curam adhibuerim, cognoſces ex ijs literis, quas Thraſoni liberto tuo dedi.& ibi. Vnis literis totius æſtatis res geſtas ad ſena um perſcribere.& 48 a, Sæpius ad aliquem literas uno exẽ plo dare.& 4 a, Binæ continuæ literæ. At. 83 b, Lucius que ritur apud meper literas,&cc. Att. 152 a, Cum eius clementià Corfinienſem per literas collaudauiſſem. Epi. 6 a, Per lite- æpiſsimè collo quar. I. V. u13 a, Lucullus de Dio-
nis iniuria grauiſsimè per lireras cum Verre queſtus eſt. At. 19 b, Ei nunc epiſtolæ, literis his reſponde9. Epi. 6 a, Non e- ius generis meæ literę ſunt, ut eas audeam temerè cõmitte- re. Att. 5 a, Nolebam illum noſtrum familiarem ſermonè in alienas manus deuenire.&§5 b, Literas in alienum incide- re. Ep. 19 b, Cõmittere aliquid literis. At. 7b. Literæ nõ cõ- mittendæ ſunt eiuſmo di periculo, ut aut interire, aut aperi ri, aut intercipi poſsint.& ⁹ b,& 97 a, Aperire literas. pro Pl. 277 a, Te aiebas de tuis reb. geſtis nullas literas miſiſſe. At. 70 a, Literas tuas Fiſulanus mihi dedit. Epi. 98 a, Cũ de hoc ipſo Trebatio cum Balbo noſtro loquerer accuratius domi meæ literæ mihi dantur à te,&c.& 6 a, Quoties mihi certorum hominũ poteſtas erit, quibus rectè dem, non præ termittam. Epi. i53 a, Literæ frigidæ& inconſtantes.)(Gra uiſsimis uerbis ſententijsq; plenæ. Epi. 54 a, Literæ multis uerbis ſcriptæ. Epi. 173 a, Literæ breues.)((Pleniores.& 182 b, Et uberiores. Ep. 43 b, Prudentia tuarum literari. Epi. int a, Literę facetæ& elegantes. Ep. 34 a, Litere ſcriptæ mea ma
nu. At. 75 a. Antequã aliquo loco cõſedero, neq; lõgas àme, neq; mea manu literas expectabis.& 76 a, Tu autem ſæpe dare poteris tabellarijs publicanorum per magiſtros ſcri- pturæ. At. 89 a, Collo qui cũ aliquo per literas.& 218 a, Bru- tus ne ullam literam ad me. At. 23 b, A quo adhuc nulla li- tera eſt. I. V. 95 a, Vt Romam uenit, nullam literam pupillo, nullam tutoribus reddidit. 3
.
r— 3*... LITERATE“. ſcitè, eleganter. de Or. 132 a, Bellè& literatè
. C 4. 2..—„ 85—.—.
dicta laudätur.& in P. 92 b, Rationes enim ita ſunt perſcri P 1 9 1„rX 4. 1O0...
pPtæ ſcitè& literatè, ut,&c. de Cl. 183 a, L. Aelius ſcriptorum
1 rerihin literatè peritus.& ν⁷ς a, L. Furius Pilus perbenè asinè loqui putabatur, literatius quàm cęrteri. de Aruſ. 247
b, Literatè reſpondere.
pe g p 7 H.. LITERATVRA, ræ. ipſa ſcriptura. Par. 232 a, Memoria eſt
e iren,— Zermana lirerarupe quodãmo do,& in diſsimili genere per
milis. nã ut illi cõſta elinarar. üm 8 38 ut il e6ſtat ex notis literar ũ,& ex eo in quo im- primuntur iliæ notę, ſic confectio memoriæ tanquã cera lo cis ut tur,& in his imagines ut literas collocat
LSad⸗
TERATVKR A. p literis&uarfa arm Alei⸗ LITEKRATVKR A. p literis& uaria eruditie. I. A. 182 a, Erat
2—21-A& 7„*† 4„ 2.. 4. in Cęlare ingeniũ, ratio, memoria, literatura, cogitatio,&cc.
4
A heralirer 111112— F
L.I 4 9 R A 1 N 8, a, um. liberaliten er iditus, doctus& ſcisn
— 1 141 4.17. A* 8 4 119.
8 2— 8 171 Sp 8 8 4.
Ep. 135 b, Frater tuus, què literatifsimil fuiſie iudico, facilz 4 3 4—... SS IAcCII . plzurnnaneſt hic eſr..
dicerer, hic Uerius UIAU 81 90 11 618, 1110 1 de N 8 4. a, Quod 4
+¼¾ e„. 41*..12 1 2 1 I1 teratu m elt, 1 elr L11118 41 1111 d4ud 10 1 elt Uteratü pro
* rSb.. 8
Mur. 127 a, Tua nobllitas hominib. literatis& hiſtoricis eſt
ISn
1 . ₰ 1/ 4 4. 424* 4.* 3 notior PrO Or. 55 ³, R 111 liter aAtl aAC ſtiidijs doctrinisq. G 1.„ A,. amanec infacetus& ſatis literar diti. O 11.62 b, 1 Iomo Nes Ina Tells& ſatis literatus. de Cl. 1 äA 1: N reratus& diſertus fuit.&9 171 b, Albinus& teratl! 8 CC d1 191 tus kult. x& 18 a, Plena lite .— 1. 9— ,, 24 1. 1 raræ ſenectutis Oratio. Lul. 24 b, 9 uid dulcius literato o
— Ar,7 4. Quiuis mediocriter lireratus. de Leg. ig⸗ b H 4, 1
lirerularum neſcio quid libenter uidi, in honore habui, Ep. 262 a, Literæ noſtræ oblanguerunt.
L.ITIGATO R,ru. pro D. 236 b, Emit domũ litigatorib. de —... 8.. 8. ◻⏑ ☛ fatigatis propè dimidio carius quàm æſtimabat,&c.
4
L1TIGIOSVS,, um. litium cupidus, calumniator, contro. uerſus. de Or. 107 b, Vereris ne tua domus, ſi à litigioſis ho- minibus nõ colatur, à cęteris deſeratur?& 125 a. L. Pertinax. pro Mure. 29 b, Quid huic tam loquaciter litigioſo facias? Item: Defenſior nimium litigioſus, concitus ad irã. L. Rixa. pro Planc. 276 b, Si in familiaritate mea locus eſſet nemini niſi litigioſo& no centi. de Clar. 159 b, Ignoratio iuris liti- gioſa eſt. de Ein. 143 a, Habent enim bene longam& ſatis li- tigioſam diſputationem. de Or. 152 b, Litigioſum prædiũ: id eſt, controuerſum& controuerſa gens.
LITIG O, as. diſcepto. At. 277 a, Hircius cum Quinto acerri.
mè pro me litigauit. pro Cę. 43 a, Aliquot enim in cauſts eũ uiderã fruſtra litigantè. Ep. 142 b, Noli pati litigare fratres, & iudicijs turpib. cõflictari. de Am. u14 b, Qui litigare ſe ſi- mulans blanditur. Qu. F. 312 b, Litigarè tecũ ſi fa eſſet, I S&c. I. A. 253 a, Hic cũ C. Fratre putat ſe litigare. pro Q b, Qui per ſe lirigat.)((Qui co gnitorem dat. At. 26 b,& 21„ a, Mira ſum alacritate ad litigandum.
LIIT O, s. litor, bene promitto. Pro PI. 164 a, Litemus igitur Lentulo, parentemus Cethego,&c. Item: Cum plurib. dijs
1. 1 it
1/? ra. 1. —ui tan dem eUenit, ut litetur allls alijs non ll-
„
9. 8⁴ 8 el
—.. 1 4. quæ autem tanta inconftantia deorum ett, ur primis 4 3 4 4 ..—=n Azee inentur extis, bene promittant ecun dis? . 1
1 I 8„ PAIP 2/ 14 0„ Dar. 1 H † 4 114 2 1 v 1-. 87 1 1 O K, arss. 11tO. de1 1uIat. 115 b, HOltia litatur pulenler⸗ . 2 6
VE 5 221 ad · d 1 1 LITVRA, ræ. linea inducta ad aliquid delendum. p P)1 83 1ICIIs 1 11 digito leg: 3 le 2 3 r H, DO141 1 13) 8 41IS 10 LSae 1S lerat 44 litu 12 1 8-. 8„... . 3 44 p 9u †3 113 8 4 4 † gui Ho 1et, Letan erum 1in alias tabulas tranlcerlpt . adulterinis Oobuguaulr. BESHil. 5 5 àa, Cum mendum ſeripturæ — 141 55 0 4 77..* 1 1* 11 1. „1⸗ 1r S 1„ 1 4-3 ea ir litura toltatur. pro Ar. 187 a, His igitur tabulis nullam litu-
ram in nomen A. Licinij uideris. I. V. 5 a, Deinde in codicis extremam ceram nomen infimum in flagitioſa litura fecit.
— d,.„ 1 4„. 7½ lel. & 120 b, Videtis ne totum hoc nomen, coràm ubi facit dela
tum, eſſe in litura? quid fuit iſtic antea ſcriptum? quod men .— 0 z.„„ 4 1 dum iſta litura correxit?& ibi. Tabu
Ker
1
læ ſunt in medio, quæ ſe corruptas acq; interlitas eſſe clamant.& 147 a, Caudam illam Verris tanquam in luto demerſam eſſe in litura. pro Qu. R. 45 b. L. Præſcriptio. pro Ar. 187 b, Litura unius nomt nis commotus eſt.
L.ITVS,ru. continens. Top. 223 b, Litus eſt quà fluctus elu⸗ dit. de In. 74 b, In litore fluminis Eurotæ. Or. 206 b,&I.A. 226 a, Quid tam commune quùâm mare fluctuantibus, litus eiectist pro Dom. 24 b, In litore deferto aram conſecrare. de Nat. 46 a, Amœnitates orarum& litorum. Attic. 183 b,
Villa litore, tum proſpectu maris, tu m,&c. Qu. Fr. 37 a Ti mebam litus infalæ.
LITVV S·tui. de D. 86 b, Quid lituus iſte ueſter, quod clariſ- ſimum eſt inſigne auguratus?& ibid. Lituus erat incuruum & leuiter à ſummo inflexum bacillum, ibid. Lituus augura lis ab eius lirui, quo canitur, ſimilitudine, nomen inuenit. & ibid. Lituo Romulus regiones direxit, rum cum urbem condidit. Atti. 29 b, De lituis Soα ννde Na. 27 b, De lituo Actij Nauij.—..
LIVID VS, a, um. Tuſcul. 214 b, Ergo inuidi, maleuoli, liuici
&c. L.Inuidus.
LIVIVS, Liuj. de Clar. 171 a, Liuius, qui primus fabulam docuit.
LIVO R, oris. inuidia. Br. Ep. 152 a, Tu enim Scerto ſenſu Fle
ro iudicas de nobis, quod iſti ne faciant ſumma maleuolen tia& liuore impediuntur.
LIVO R,nota percuſsionis in corpore, ſine uulnere. ad Her. 7 b, Si tumore aut liuore decolorarum eſt corpus mortul.
LO CATIO,, nis. I. V. Act. 5, Se cupiditate prolapſosmme magno cõduxiſle, ut induceretur locatio, poſtulauerut. 1 Locationé facere. At. li. 4, Porticus Catuli locationè retici Batdr. I. V. Act., Scelerata locatione ſpoliatus.
LOCATV S, a, um. poſitus, ſitus. Offic. 66 2L.Losd. 00,
“

rlAXAN. d Chere)axehe LOCRKI, pop. Att. 88, de Fin. 14.5, de N. ꝛ7, I. P. 100. 3 Pyrübegr— LOCVPL E S,tis. diues, abundans.)(Egens. I. V. 63 b. Mulier eckopioſa plane&locuples. de Or. 98 a, Täquam in aliguam
1 ear dene pmantrd r locupletem& refertam domufa ueniſſem. Pro L. 27 bEe
aunale arentamas Candren K b gentes in locupletes armabantur. pro Qu. R. 4 3 b, Egcbat:
e imò locuples erat. de Ora. 160 b, Quius mebra ſunt in omni
9 nn enessh, locupleri oratione diffuſa. de Ein. i27 a, Lyſias oratione lo-
1*—ö— cuples, rebus ieiunior. ad Her. 30 2-Magüa& locupletes co
1 piæ. de D. 133 a, Jam Pythagoras dc Plato locupleriſsimi au-
A. AM. ro un wbua tores iubent,&c.& 8 a, Collegit innumerabilia oracula
8 Chryſippus, nec ullum ſine locuplete autoritate acteſte. de
1A* n adnck a gntan Cl. 163 b, Locuples autor Thucydides. At. 6 a, Nec mode- “ rarior quàm Sylla in pecunijs locupletum. Top. 221 b.
4 nmin nnbena LO CVPLETIO R., oru. Att. lib. 8, Quaſi locupletior autor . 3 4Abdgaran. Enuks(Mms quàm Socrates mihi quærendus ſit. de Fin. li.i Locupletior ei klrnke 2e9 Wr. rWema Latina lingua, quàm Græca. de N.lib. 1,Locupletior homi-
num natura ad bearè uiuendum, quam Deorum. de Of. lib.
,, 1 3 3, Quem enim locupletiorem quærimus, quàm,&cc. aman an 2dd aiumn LOCVPL ETO, 2. diro, diuitijs augeo, orno, fortunis locu
ds N tpean Heaan pleto, augeo. Ep. 25 a, Mihi erat in animo ciuitates locuple- n rA he Kemam tare. de F. 33 b, Sapientes locuplerat ipſa natura. cont. Rull. Aha errr Ld T 709 b, Hæc lex eos fortunis locupletar.& 63 b, Locupletare Hrlt i lurt kã ali quem. de Or. 105 a, Cuius artem cum indotatam uideres, X nraunn Lrinii uerborum eam dote locuplètaſti& ornaſti. de Clar. or. 196 4*““ b, Eloquentiam locupletaſti grauiorum artium inſtrumen — to. de In. 62 a, Locupletare aliquem locum egregijs piétu- em en Lr ris.& ad Her. i5 a, Quæ pertinent ad exaggerandam& locu .2 skrual⸗ pletandam argumentationem. 3 8
4„Ah berer e LOCV 8, ca. loci, orum.& loca, orum. locus ab oppido quid diffe- 64 ad un nameſun imm rat,& quis in loquendo rectus uſus, quæſtio grammatica. . D 46 ahm Ar. 203 a, de Or. 41 b, Corpus intelligi ſine loco non poreſt. W 449 Par. 233 a, In locis autem& illa naturalia, maritimi an remo
e 11 A ti à mar:, plani an montuoſ, léues an aſper:, ſalubres an pe-
n— le. ftilentes, opaci an aprici:&c illa fortuira, cuiti an neulti, ce-
rn enm 34 5b ilmun 9 lebres an deſerti, co dificati an naſti. obicuri an rerum ge- TVS* 4. anl dilm, Karum ueſti gijs aobilitati, cõſecrati an profani. de D. 192 a,
num M F 4 hun dacla, Occupare locum in ſubſellijs. de N. 42 b, Aer uidetur quaſi 2 1B0 nns nise locum dare& cedere. de Sen. 90 b, Cum quida in th eatru m 15 1 82 ueniſſet, in magno conſeſſu loci ei à fuis ciuibus nufquam 4 L r1 2194* datum. Par. u19 4, Didus circumtcriptus eſt habitandi lo-
X LE” cus. At. 124 b, Reipondit ſe, quod in nummis haberet, neſci- 1a. 11. 349 te quo loci eſſet.& ε27 a,Omnes copias primo quòq; tẽpo- 8e T re in unum contrahenda ſunt. ad Her. 7 a, Locus quæritur A publicus an priuatus fuerit, cuiuſmodi loci attingat. Epiſt. 4 114, LI 127a, Erit enim nobis honeſtius, uideri ueniſſe in illa loca 3.1* ploratum potius quàm natatum.& 38 a, Vt in iſta loca ue- 8 cnnkis„ nire poſsim. de Or. 14 4 a, Locus opacus rigieius in Hins. 1 1 hKA I. V. 252 a, Locus amœnus X arbitris remotus. de Orat. 135 b. „— 5 Nec amœnum, nec ſalubrè locũ cenſeg. de Cl. 192 a, Gratiofi
— oeunn. 0 9 ſcribæ ſint in dãdo& cedẽdo loco. pro S. R. 29 b, Locus op- &—„ portunus, aptus ad eam rem.& de In. 48 b, Locus opportu
01 aass8eta nus, tempus idoneum.& 50 a, Ante me, poſt me, dextraà, ſini- Ameee he a) ſtra. Ac. 31 b, Supraà, infra, dextra, ſiniſtrà, antè, pòſt.
CAIIA
Ta Re,
“
eeet * 4
an enckienn(
805 L O L O CO, u. colloco, pono. Ac. 45 b, Inrer rectè factum& pec- catum media locabat quædam. Tuſc. 184 a, Ipfi animi ima- gini refert quali in corpore locati ſint. pro Mur. 131 a, Duæ ſunt artes quæ poſſunt locare hominem in ampliſsimo gra du dignitatis. de Amic. 140 a, Erenim eo loco locati ſumus, unt,&c. id eſt, ea dignitate conſtituti. de Amic. u15 b, Vos hor- tor, ut ita uirtutem locetis, ut ea excepta, nihil amicitia prę-
cata. Or. 218 a, Si quis eorum pedum in extremo locatus eſt.
& locaui. de Or. 96 b, Quæſtio de re certis in perſonis& tẽ- poribus locata. At. S5 b, Ciuitatem in Catonis fide locatam funditùs perdidiſſem. pro Cæl. 52 a, Deinde forteis uiros ab jmperatrice in inſidijs, atq; in præſidio balnearum locatos. de Inu. 52 a, Si KRhodijs turpe non eſt portorium locare, nec Hermocreonti quidem turpe eſt conducere. At. 230 b; Dola- bella locum illum ſternendum locauit. Qu. Fr. 320 b, Ad Tel luris quidem tuam ſtatuã locaui. I. A. 224 a, Vtiq; quæſtores eam baſim ſtatuam ꝗ́ faciendam& in roſtris ſratuẽdam lo- cent. J. V. 10 b, Locare opus faciendum maxima pecunia.& 105 b, Opus quo tu H.˙S. D LX. millibus faciendum locaſti. pro S. R. 27 b, Anſeribus cibaria publicè locantur in Capito lio, ut,&c. I. V. 260 a, Non palàm uiuorum funera locaban- tur.& 10 2 b, Cum conſules æades ſuas locauiſſent. cont. Rul. 76 a, Agri A cenſôribus locati ſunt. pro QB. R. 49 b, Diſcipli
1* 44
Nen ae Cla 8 8 2 4 831lüden Nene
O na quæ erat ab hoc tradira, locabat ſe non minus H-S. 4» 4—,...
1 n74 llruan CCCLIII. I. A. 164 a, Curio te in matrimonio certo ac ſta
n orn(1hellen bili locauit. ad Her. iz a, Locare aliquam alicui nuptijs. de
Axmerk
L. 186 a, Locaſsint, pro lôcauerint. LO CRIS, regio. Att. 46.
d4:d Nü 4 LOCRENSIS,. Tu239 a, Doris Locrenſis.& I. V. 254.
Kcarn. de daan
ſtabilius putetis. de Clar. 183 b, Membra ſuo quæq; loco lo-
- Ep. 20 b, Mentem deniq, omnem in Milonis conſulatu fixi
1 0 806 LO CVèS, pro occaſione, facultate, conditione, gradu, nume- ro, parte,&c.& per tranſlationem. Epi. 19 b, Loco excelſo& illuſtri ſita eſt laus tua.& 36 b, Illud ſcio meos multos& il- luſtres,& ex ſuperiore& ex æquo loco ſermones habitos cum tua ſumma laude. de Offi. 29 a, Locũ autè actionis op- portunitatè téẽporum eſſe dicũt. Ep. 46 b,& 260 b, Quem in Iocũ res deducta ſit, uides. pro S. K. 4 4 a, Videte quem in lo cum remp. peruenturã putetis. Br. 9¹ b, Res in eum locum uenerat, ut niſi,&c. in poteſtatem hoſtium ueniendum fuit. de L. 8o b, Eo loco res eſt, ita ſoluta hęreditate, quaſi in ea pecunia legata nõ eſſet. Ep. 48 a, Nihil loci relictum eſt tuæ ſcientiæ.& 13 a, Nulli improbo locus eſt ad rempub. uiolan dam.& 33 a, Iniquis ſecus exiſtimandi uideris nonnihil loci dediſſe. de Nat. 63 a, b, Repentè auertis orationem, nec das reſpondendi locum. de Ora. ↄ4 b, Hæc turba& barbaria fo renſis dat locum uel uitioſiſsimis oratoribus. pro Qu. 9 b, Aliquid loci, rationi& conſilio dare,& ſeſe colligere.& u a, Qui locus igitur abſentis defendédi procuratori primus datus eſt? Or. 208 b, Quotieſcunq; dabitur amplificandi lo- cus. pro Mur. 24 0 b, Hiomines tenues unũ habèt in noſtrum ordinè proferendi beneficij locũ. Ora. z10 a, Nullum habeo inſtituendi aut docendi locum. i. nullam tẽporis partẽ. pro Dom. 226 a, Non erat in tantis iniurijs nouæ crudelitati lo- cus.& z41 b, Ne audaciæ quidé locum ad rimorem compri- mendũ fuiſſe. pro Planc. 276 b, Si in mea familiaritate locus eſſet nemini, niſi litigioſo aut nocenti. pro Quiat. 9 a, Vi- ta turpis ne morti quidem honeſtæ locum relinquit. pro Fl. 160 b, In tam maledica ciuitate locum ſermoni obtrecta torum nöõ reliquit. pro Qu. 1 b, Veritas locum ubi conſiſtat, reperire nõ poterit. de Cl. ¹92 a, Eſt etiã in arte tãta huic mi nutæ ſubtilitati Iocus. Atti. i9i a, Nec eſt quicquã aut parua: curæ aut nouę locl. de Or. 129 a, In hoc altero,&c. quid ha- bet ars loci? pro Mu. 126 b, Maledicto nihil in hiſce reb. loci eſt, omnia laus occupauit. I. C. 123z a, Erir profectò inter ho- rum laudes aliquid loci noſtrę gloriæ.& 105 b, Non eſt iam leuitati locus, ſeueritatè res ipſa flagitat. pro Mur. 13 9 a, Eſſe apud hominem conſtantem ignoſcèédi locum.& 135 b, Quo mihi etiam durior locus eſt dicédi datus. pro Do. 230 b, Ca- lamitas mihi maledicti locü aut criminis obtinebit? ꝓ Do.- 243 a,& pro Pl. 276 b, Qui in mea ſalute principẽ ſemper lo cũ autoritatéq́; tenuiſtis. Qu. de Pet. 20⁰½ b, Prodeſt quorum in locũ ac numerum peruenire uelis, ab ijs ipſis illo loco ac numero dignum purati. I. A. 174 a, Quem locũ apud Cæſa- ré obrinuitti, quo numero fuiſti? I. V. 261 a, Ipſi in hoſtiũ nu- mero locod, ducemini.& I. V. 135 b, Præſertimq́; eo numero & loco. At. 288 a, Habere aliqus loco patris. de Cl. 165 a, ExX quo augurum inſtitutis in parétis eii loco colere debebam. Poſtq. 212 a, Is mihi in filij loco fuiſſet, nũc tè erit paren- tis. de Or. 127 a, Sodales nobis in liberüm, loco more maio- rum eſſe debent. de Pro.⸗ b, is me habebart eodè loco, quo ſuũ generũ. At. 28° b, Succedere alicui in parẽtis locum. pro Syl. 7ob, Quorũ alter apud me parentis grauitatem, alter filij ſuauitatem obrtinebat. I. A. 231 a, A quo uictore ſi crucia tus abſit, mors in beneſicij partẽ numeretur. I. A. 179 a, Cur eos habes in loco patrut?& ib. Quem parétis loco colere debebas. I. P. S6 a, Tüne eriã auſus meum illũ diſceſſum,&c. in maledicti& contumeliæ loco ponere? pro Cl. 30-b, Ob- ijcere aliquid alicui in loco maledicti uel criminis. in Sal. 174 b, Si quis prædæ loco magiſtratum accepiſſet. de Cl. 177 a, Quii hoc munere in ciuitate functi ſunt, ut tenerent ora- torum locum. At. 84 b, Perbono loco res eſt.& 178 b, Ettum meliore loco res erãt noſtræ. de Ar. 258 a, Vt meliore ſimus loco ne optandum quidem eſt, deteriore ſtatu ſumus,&c. pro Seſt. 13 b, Res erat& cauſa noſtra eo loci, ut erigere ocu los& uiuere uideretur. pro Do. 220 a, Ille tibi loco filij per æratem eſſe poteſt. in V. 64 b, Prætorem quæſtori ſuo paren. tis loco eſſe oportere.& ib. Cum is tibi parẽtis num ero fuiſ ſet. Epiſt. z0 a, In lõco beneficij uel mercedis numerare ali- quid. Quin. Fr. 292 a, Deferre aliquid alicui non in beneficij Ioco, ſed in laboris& muneris. de Nat. 75 a, Vbi igitur locus fuit errori deorũ? de Inu. 30 b, Petere ſibi aliquid loco præ- mij. Ep. 163 a, Cælar me uetuſtiſsimorum familiarium loco habuit.& 61 b, Te mihi fratris loco eſſè duco. de F. 75 a, Qui honeſtats eo loco habet, ut ſine ea iucũdè putet poſſe uiui. de Or. 100 a, Mulier, quę in cõcubinę locũ duceretur. Ep. 7 b, Criminis loco putèt eſſe, quòd uiuã. de F. 83 b, Qui uolu- ptatẽè nullo loco numerat. de Fi. 10 ¼ a, Nec iuſtitiæ ullus eſ- fet, nec bonitati Iôcus. Epi. 213 b, Eſſe magno loco apud re- gẽ.& 33 b, Tenere primũ locũ apud regẽ. de Fin. 10 a, Obti* nere primum uel ſecüũdum locum.& ib. Tenere. de Cl. is1 a, Et tenuit cum hoc locum quêdam. Orat. 197 a, At enim in poetis non Ho mero ſoli locus eſt, ſed& Sophocli,&c. pro Cluen. 4 9 b, Qui in ſummum locum ciuitatis non potue- runt aſcendere.& 45 a, Locus ſenatorius ludis. pro Pl. 291a, “ 4 L 4 Efls

807 L O¼
Eſſe ex equeſtri loco. Ep. 39 b, Tua dignitas ſuum locum ob tinebit. de Or. 12 aliquo artis lo co reponetis. de N. 84 a, put illud uidetur eſſe. beneficium retribuere. Epi. 175 a, Liter pro Cæl. 39 a, Quoad ætas M. Cæ locũ. proô Cor. 58 a, non daret. Epi. 1 4, Sed planè nec p nitionibus reliquit locũ.& b, Secũ in locis ſemen inſe Sal. 273 a, At quanto meliore 232 b, Qui ſe conſulatum in Bruti locum petere profitetur. Of.75 b, Nam ubi primùm prudentiæ locus dabitur?& 76 a, Apud eum quem bidine dominante temperantiæ locus non eſt.& 123 a, Qui iſta tractant, non honeſtiſsimum locum ſeruitutis tenent. ib. Qui ciuitatis locum infimum tenent. de In. 81 a, Quo in numero hoc, W 183 a, Loci grauitas. Att. S a, Res eodem eſt loco quo reliqui- ſti.& 140 b, Valde gaudeo ſi nunc eſt ullus gaudendi locus. & 274 a, Noſtræ res meliori loco uidebantur. Qu. Fr. 301 b, Via iuris eiuſmo di eſt quibuſdam in rebus, ut nihil ſit loci gratiæ.& 308 a, Vrgere illi ut loco nos mouerent.& 309 a, Incidi in eum locum in dicendo, cum Seſtius multis uulne-
ribus acceptis ſubſidio Beſtiæ ſeruatus eſſet. 10 Ch artis, uel doctrinæ. de Or. 122 b, Kriſtoteles propoſuit
6 b, Si placuerit, uos meam defenſionem in In hoc loco mihi ca- Anteq. 192 b„Fidei conducit in loco æ non loco redditæ. lij dare potuit ſuſpicioni Cuius audita uirtus dubirationi locum recibus noſtris, nec admo do loco. de N. 5i b, Cum dit, rapit omnem ferè cibum ad ſeſe. in loco reſp. ſtaret, ſi tu,&c.& I. A-
locum habet fortitudo. de Sen. 85 a, Li-
& in quo loco illud haberi conueniat.& At.
uoſdam locos, ex quibus omnis argumentatio ad omnem diſputationem inueniretur.& 130 b, Locus& regio, quaſi ri diculi. Orat. 201 a, Ariſtoteles locos, ſic enim appellat, quaſi argumentorum notas tradidit. Top. 221 bB, Locüs eſt argu- menti ſedes. Par. 23 0 a, Loci ſunt in quibus latent argumen- ta. de Or. un a, Locos argumentorum paratos& expeditos habere oportet.& ¹23 b, Sedes& tanquã domicilia omnium argumentorum.& 152 b, Loci communes, qui de uniuerſa re tractari ſolẽt, ut,&c. de Cl. 168 b, Scriptę fuerunt& para- tæ à Protagora rerum illuſtrium diſpurationes, quæ nunc communes appellãtur loci.& ¹71 b, Communibus locis uti. & Ac. 20 a, Deſine cõmunibus locis. Ora. 208 a, Traditi ſunt quibus argumenta ducantur duplices loci: uni rebus ipfis, alteri aſſumpti,&c. de D. 169 a, Magnus locus philoſo- phiæq́; proprius à Peripateticorum familia tractatus uber- rimè. Or. 212 b, Eſt enim hic locus latè patẽs de natura uſuꝗq; uerborum.& 209 b, Nullus locus à Demoſthene edicitur, ſine conformatione quadam ſententiæ.& inducere locos communes. Orat. 207 b, Loci philoſophiæ de religione, de morte, de pietate,&c.& 308 b, Au'erots in communibus locis maximè excellet, qui communes appellati, eo quòd uidẽtur multarum ijdem eſſe cauſarum, ſed proprij fingularum eſſe debebunt. pro Pl. 277 b, Conijcere cauſam in locos. de Inu. 67 b, Hæc argumenta quæ transferri in multas cauſas poſ- ſunt, locos communes nominamus. Par. u a, Aliquid con- ijcere in communes locos. de L. 161 b, Exprimere aliquem locum in libris. de Fin. õ0 a, Cato cum ſententiam in ſenatu diceret, lo cos graues ex philoſophia tractabat. Orat. 203 b, Iraq; hunc locum longè lateq́, patentem philoſophi ſolent in officijs tractare. L. Vniuerſus.
LOCVTIO, oni.. ſermo.)(„Reticentia. Or. 202 b, Quanquam
omnis locutio oratio eſt, tamẽ unius orato ris locutio hoc proprio ſignata nomine eſt.& 188 b, Solum& quaſi funda- mentum oratoris uides locutionem emendatam& Lati- nam.& ibid. Græca locutio. ad Her. 20 b, Sermo eſt oratio remiſfa& finitima quotidianæ locutioni. Off. 29 b, Riſus
locutio, reticentia, uocis ſummiſsio. 3
LOGICE, ces. dialectica. de Ei. 53 a, lã in altera philoſophiæ
parte quæ eſt quærendi ac diſſerendi, quæ àoνικς dicitur, E- Pirurde planè inermis ac nudus eſt: tollit definitiones, ni-
il de diuidẽdo ac partiendo docer, non quomodo efficia- tur cõcludaturq; ratio tradit: nõ qua uia captioſa ſoluan- tur, ambigua diſtinguãtur oſtẽdit. de Fat. 140 a, Explicanda uis eſt ratiod́; enüciationum, quæ Græci Aꝑiνυιαα᷑e uocant, quæ de re futura, deq; eo quod poſsit fieri aut non poſsit quam uim habeãt, obſcura quæſtio eſt, quam 2⁴ eze appellãt, totaq́; eſt logicæ, quam rationem diſſerẽdi uoco.
LO GICVS,, um. TuſC. 216 a, Habes ea, quæ de perturbatio-
*. X..„ nibas büneleaee diſputant Stoici, quæ logica appellãt, quia iſſeruntur ubtilius, è quibus tanquam è ſcrupuloſis coti- bus enauigauit oratio.
LOGODAEDALVS,G. uerborum artifex,& auceps. Orat.
3 a, Thrafymachus Chalcedonius& Leötinus Gorgias, alij quos Aoyeaaàse appellat in Phadro Socrates.
4— ſci 81 1 lr di dicti— alli F X 3... 2 11 8—
Nonio.
L O 808
1.O LIG O, ginis. quaſi uoligo, piſcis uolutãs. de H. 338 b Lol 5 b, 1
gines& delphini exultätes tẽpeſtatem futuram ſignificant
LGLIVM, II. herba. Attic. 23 b, De lolio ſanus nom es, de ni „Ce Rl-
no laudo.
LOMENTVM, ti. farina fabarũ. Epi. 123 b, Perſuaſum eſt ei 1
cenſuram lomentum aur nitrum eſſe, errare mihi uid nã ſordes eluere uolens, uenas ſibi omnes& uiſcera deu LONG E. pro cuh lõginquo.)(„Propès. At. 77 b, Appius u longiſsimè potuit, diſceſsit.& Ep. 233 b. Longius non diſc 1 dam. pro Fla. 161 a, Longè omnino à Tyberi ad Caicum e6. Tuſc. 173 a, Satis longè ab oppido ad fanum. de N. 71 a In 4 cadia non longè à Lufio flumine. I. V. n19 b, Bidis op 9 9 eſt nõ lõgè à Syracuſis. Pro Fl. 160 a, Non longè à Aade Aurelijs hæc cauſa dicitur.& Ep. 56 a, Cum non longs èxi. ræo abeſſem. pro Dom. 135 b, Eius ſimulachrum non lon 3 à Tanagris in ſepulchro poſitum fuit. At. 193 a, Non pro 84 diar longius quàm mihi conceſſum eſt. de N. 36 b N 5 ſole longius unquam huius figni interuallo diceſeit N iſt 21 a, Longè abſum, audio ſerò.& 36 b, Tam longè im 1 44 b, Cum tam longè abfururus eſſem. de Fin. 72 b Pe 4 longè ſtare, mouere. Oct. 230 a, Cur caſtra longius aaterhe riorum caſtris,& propius urbem mouentur. pro Qu 14 b. Quàm longs eſt hinc in ſaltum ueſtrum Gallicanum. C. Frat. 317 2, Iſti Neruij quàm longè ſint neſcio. pro Plan. 67 b, Longiſsimè abeſſe ab aliquo.& Acad. i0 b, Longikins abeſſe à uero. de Pr. 75 a, Quid Oceano longius inueniri poteſt? pro Syl. 177 b, Tempus muneris dandi longè abeſt A.Appropinquat. de Clar. 170 a, Varro uitam Nauij pro. ducit longius.& 176 b, Aliquis longius ætate prouectus pro Rab. 9ↄ9 b, Longius quàm uitæ termini poſtulant egi. tare. in Verr. 122 a, Epicrates longè mihi obuiam proccſät de Ar. 244 4, Iracundia longius digredi quàm coniieniar. de N.33 b, Sol longè lateq́; collucet. de D.97 a, Dij uiã ſuam longè lated; diffundunt. de Nar. 12 b, Longè lateq́; peregri- nari. Tuſc. 243 a, Longè lated; ſe pan dere. de Fin. 709 a Iam. gè lateq́, plurimum tribuere alicui. I. V. 159 2,Lougxomnes multumꝗ; ſuperare. de Einib. 124 a, Cum longè multums ræſtat meens.& 38 a, Nos longèe multumq; ſuperamur äbe ſtijs. Tuſc. 24 5 b, Longè& retrò ponere. de Diuin. 133 a, Ho rum defenſio repetita quàm longè eſt. de Fi. in a, Longèad uirtutem proceſſerunt. in An. 212 4, In poſterum quàm lon- giſsimè prouidere. Ep. 22 a, Longè in poſterum proſpicere. At. z a, Ab inſtituta noſtra paucorum dierum conſuetudine longè refugit. Ep. 66 a, Longè alia conditione ac cæteri im- peratores. Ac. 15 b, Longsè aliter ſe habere ac ſenfibus uidea- tur: id eſt, multo aliter. I. V. 10 b, A quo mea uoluntas lon- giſsimè abhorret. de Or. 103 a, Multum inter ſe diſtant iſtæ facultates, longeq́j; ſunt diuerſæ atq; ſeiunctæ. de Cl. 169 4, T. Coruncanus longè plurimum ingenio ualuit. de Orat. 123 a, Ab Ariſtortelis inuentis tibi uideor non longè aberra- re. in Sal. 272 b, Longè falleris opinione. Ora. 216 a, Nam eſt longsè aliter in uerſibus. de Clar. 185 b, Hortenſius ſuos inter æquales longè præſtitit. Orat. 212 b, Hæc dixi longius quèm inſtituta ratio poſtulabat, breuius autem, quàm ſi hac dere una diſputarem. pro Syl. 176 a, Et erat huic iudicio longè diſsimilis illa contentio. in An. 204 a, Quorum longè uicit ſapientia cunctos. Top. 225 a, Longè diuerſus.& de Diu. ũ4 b, Cæſaris autem longiſsimè diuerſa ratio, qui,&c. de Clar. 185 a, Vir longè poſt natos homines improbiſsimus. Tuſcu, 185 a, Volo autem dicere, illud homini longè optimum eſſe. de Ar. 256 a, Quorum mẽtes ſunt perditæ, Iongeq́; Acommu ni ſalute diſiunctæ. Poſtꝗq. 207 b, Non cognoueram euc quàm longè hinc ab hoc genere cognatio materna Tranſa pini ſanguinis abſtuliſſet. Offi. 7 a, Longo interuallo inter- iecto uidere. Epi. 232 b, De Qu. Fratre nihil longè recuſaui- Epiſt. 196 b, Longè gentium. de Leg. 156 a, Non longè ètua domo. Top. 221 b, Abeſſe longeq; diſiunctum eſſe.& Att, 94 a, Quippe res eſt in manibus, tu autem abes longè gètium- de Or. 36 a, Quod lögiſsimè ſit ab imp eritorum intelligen⸗ tia ſenſuq́, diſiunctum. in An. 175 b, Cęſari uenienti, obuiam longiſsimè proceſsit.& ο⁹4 b, Nihil unquam longius 4 lendis Ianuarijs mihi uiſum eſt. LONGINQVITAS,. diuturnitas.)(.Propinquitas. de D. S0 a, Eandem artem etiam Aegyprij longinquitate tepo- rum innumerabilibus penè ſeculis cõſecuti putantur.&*ο pi. 81 b, Longinquitas tempo ris. Tuſ.*§i a, Dolores longin⸗ quitate producti uehementius torquẽt. de D. 83 b,& de hin. 57 a,& 83 a, Nihil eſt quod non longinquitas tempons eim⸗ cere poſsit. Ep. 22 b, Quò propter longinquitatem, Pro- pter latro cinia tardiſsimè omnia perferuntur. de Inu. 50 b⸗ Longinquitas loci.)(Propinquitas. I. A. 227 b, alteraon Clo⸗
... s irru dius æqualiter in propinquos& in longinquo pro

49 4“
te.„ 1 4 2 4. 3 4 e! 5½½„» 8 La 4 Ayagan te(l er p Ar ng A T L b mu s a Nerr A hierr 1 * 1e.14,4, 4, bamche laagiun„ 44 X 32 aagt Lerg. dala a2e T*rs, anmam indanr üculla nuftum uperurr e md n. S(an
5 tae man 4I Norlong num 3
“ 8 ℳ 1415 Langt A rd zmnert eum ekeng erperel gann aagtchan
Mrrutam prucuferunt. a umthnn pfumd preusders EHnalanduna
11, Omidrarz dadra pmcaemten a gt L9 44 4Leagt amim ersarn L.3 Laagt Merrt Müenn dar d Mnalen er 1Ind aun
puεm⁴ aerm 4 Oee, nm
hcnlrat aage ſunt üuerr 18— T Cacmamns agi purm geur
14 D Aeteer⸗ auents udi nu
4 4. aus Mem i aerüda tr Ceh 1 Orn. mMd.
aules wagt perber 2n hat Perct— nihrura 7⁸ ala. dro 1n44, ke
ana Hfpueran.
3“ 0 „ 8 24. Ter 3- 4
8 —f–“ mm!
o. un. Kel 4 94 M 2a ſua
““ 4 3 1
— 5
aspagalm umen
ung tickanduat. te N abla
19ℳ*— Tor— 5
*
30 5h LEAO
pro Deiot. 145 b, Homo longinquus& alienigena. in C. no b, Exterus hoſtis arq; longinquus. pro Font. 12 b, Ex locis tam longinquis& diuerſis. I. V. 19 6 a, Locus longinquus& reconditus. Epiſt. 248 b, Nos quidem longinqui,& à te ipſo miſsi in ultimas regiones. de Aruſp. 249 b, Ex ultimis rerris aliquid accerſere. de D. 4 b, Et quàam diuturna iſta obſer-
uatid aut quàm longinquo tempore potuit obſeruari? de
Nat. 58 a, Quarundam herbarum utilitates longinqui tem- poris uſu& periclitatione percepimus. de D. 103 a, Longin- qua obſeruatio. Atric. 144 b, Longinqui temporis ſpes. Par. 240 a, Tempus differendi in longinquum. de Fin. 84 b, Lon ginquus dolor: id eſt, longus.& 100 a, Nec longinquiora preuioribus anteponantur. I. A. Nam non lõginquum ſpa- cium labére diurnum. Attic. 154 b, Conſilia in longinquum tempus differre. Att. 242 a, Nolo enim Lacedæmonem lon- ginquo, qui Lanuuium exiſtimaui.
4„
LONGITVD O'inu. diuturnitas, longinquitas, proceritas.
I. V. 14 a, Noctis longitudo ſtupris& flagitijs contereba- tur. de N. 12 b, Immenſitas latitudinum, lõgitudinum, altitu dinum. de L. 19° a, Tempus uerò largitur longitudo diei. I. A. 221 a, Non eum longitudo itineris retardauit. de In. 48 b, Rerum longitudo& obſcuritas orationis. Or. 213,b, Longi- tudinum& breuitatum in ſonis iudicium.& 218 b, Longi- tudo ambirus.)(Breuicas. Par. 235 a, Longitudo orationis. de Vn. 199 a, Diffindere aliquid in longitudinem. I. A. 221 a, Longitudo uiarum.
LONGIVSCVLVS, a, um. paulò longior. pro Ar. 190 a, E-
pigramma in aliquem alternis uerfibus longiuſculis.
LONGVLVS,, um. ſatis longus. Attic. 259 b, Longulum ſa
noirer. 3. LONGVS, a, um. longinquus, diuturnus, procerus, produ-
ctus, temporibus productus, longinquitate productus.)(. Pręciſus, breuis. Attic. 258 b, Mihi ut Ariſtophani Archilochi iambus, ſic epiſtola longiſsima quæq; optima uidetur. Att. 187 b, Quotidie tamen horæ quibus expectabam, longæ ui- debantur.& 95 a, Cupiam lõgiorem epiſtolã facerc.& 280, Ille dialogus, quem ais longii eſſe. I. V. 13 4 a, Méſis XL.V dies longus. de Ora60 a, Syllaba producta atq; longa. Att. 190
b, Tempus nimium longum.)(. Exiguum. I. V. 108 a, De o-
mnibus lõgum eſt dicere. pro Cl. 15 a, Ilam ut,&c.& quibus, &c. longum eſt mihi dicere, præſertim ad alia properanti. I. V. 332 b,& de Orat. 19 a, b, Longum eſt& non neceſſarium commemorare, quæ,&c. pro Ra. 92 a, An de Tubulario in- cenſo longà oratiò eſt exprimenda? an de ciuibus necatis plura dicenda ſunt?& ibid. Nam quid ego ad id longam orationem comparem?& ↄ1 b, Ne plura de pudicitia dice- rem.& ibid. Niſi fortè de locis religioſis pluribus uerbis ti- bi reſpondendum puras. de N. S a, Iam de Platonis incbn- ſtantia longum eſt dicere.& 2u b, Poſſum de alijs dicere, ſed nolo eſſe longus, ita concludam tamen,&c. in C. i12 b, Ce- thego nimium id longum uidebatur. Ac ne lõgum ſit Qui- rites, iuſsimus. pro Seſt. a, Longum eſt dicere, ſed hoc bre- ue dicam. de Leg. 160 a, Non faciam longius, huc enim per- tiner,&c. de Fi. 128 a, Non opus eſt exemplis hoc facere lon ius. de Or. 161, Cötractione breuius fieri, aut productio- ne longius. de Clar. 190 a, Verbum in longius ductum. J. V. 208 b, Nihil ei longius uidebatur, quàm dum illud uiderer argentum. Epi. 181 a, Tum ille nihil fibi fuiſſe longius, quàm ut me uideret. pro R. P. i28 a, Nec mihi lõgius eſt quicquam, quaàm uidere hominum uultus. Tuſcul. 219 a, Nec longius quicquam uobis, quàm dextræ gladium dum accommodert alter. de Leg. i74 b, Ac ne longum fiat, uidere, de L. 158 b, in longum ſermonem me uocas. At. in a, Si ſcriberem ipſe, lon gior epiſtola fuiſſet, ſed,&c. Qu. Fr. 299 a, Tua quaq; Iongiſ- ſima epiſtola delector,& ipſe in ſcribendo ſæpe ſum lon- gior. Off.)7 a, Illa quæ quaſi longo interuallo interiecta ui- demus. de Sen. arb, Breue tempus ætatis ſatis eſt longum ad bene honeſteq, uiuendum.
LOQVACITAS,. dmtpavſchoyiau A3e. Atric. 188 a, de O-
rat. 93 a, Qui non Græci alicuius quotidianam lo quacita- tem fine uſu, neque ex ſcholis cantilenam requirunt. Attic. n0 b, Loquacitati ignoſces, quæ,&c. Epiſtol. 81 b, Facit autem non loquacitas mea, ſed beneuolentia longiores e- piſtolas. de Legib. 157 a, Accij loquacitas habet aliquid ar- gutiarum.
LSOQVACITER. pro Mur. 129 b, Quid huiè tam loquaci-
ter litigioſo reſponderes?
LOQVA X c. multus in loquendo, garrulus. de Senec. ˙89 b,
Senectus eſt natura loquacior. pro Fl. 156 b, Repentè homo loquaciſsimus obmutuit. pro Mur. 131 a, Orator odio ſus in dicendo ac loquax. de Or. 156 a, Dialectica in excogitandis argumentis muta nimium eſt, in iudicãdis nimium loquax. de Or. 123 b, Malo indiſertam prudentiam quaàm ſtulticiam loquacem. pro Cl. 55 a,Seruus nimium loquax.
LOOQVENTIA. L. Palſiloquentia.
LVBENTER. libenter. de Cl. 187 b.
LVCEIVM caſtellum. pro Deiot. 146.14.4.. LVCELLVM, Ä. quæſticulus. I. V. 163 a, Apronio lucelli ali-
L 0 810
₰
LOQVO R, rt. ſermonem habeo, cõmemoro, dico, aio, uer-
bum facio, uocem mitto, uoces habeo, ſermonem confero, mihi oratio eſt cum aliquo. At. 68 a, Ex quo ueni ad ea, quæ fueramus ego& tu inter nos de ſorore in Tuſculano locu- ti. de Fin. 91 b, Sæpiusq iſta loquemur inter nos, agemusq; communiter. Att. 87 a, Hoc non noram tum cum Democri- to tuo locutus ſum.& Ep. z b, Ita ſum cum illo locutus. Ep. 9 b,& 57 b, Lo qui cũ aliquo de aliqua re. At. 131 b, Multũ lo- qui cum aliquo.& 132 b, Cum quafi tecum loquor: id eſt, ad te ſcribens. Att. 90 a, Loqui aſperius de aliqua re. pro Pl. 265 b, Aſperius, inquit, locurus eſt aliquid aliquando. pro Seſt. 4² a, Definat dicere malè aliquem locutũ eſſe, ſi quis uerè ac liberè locutus ſit. Tuſ. 150 b, Pugnãtia te loqui non uides?& 156 a, Loqui ex ore alterius. Epiſt. 40 b, Cum loquimur ter- ni, nihil flagitij dicimus. I. V. 9o a, Cum omnes in eam ratio nem pro ſuo quiſq; ſen ſu ac dolore loqueretur. de Ora. 14 a, Poetas omnino quaſi alia quadã lingua locutos, non co- nor attingere. Attic. 136 a, Poſthumus ad me uenit, nihil niſi claſſes eloquens& exercitus.& 14.8 b, Hic quidem mera ſce- lera loquũtur.& 1§0 a, Dolabella ſuis literis merum bellum
loquitur. pro Mil. in b, Res loquitur iudices ipſa quæ,&c. pro Do. 230 b, Vt annales pop. Ro. loquuntur. pro Qu. 17 b,
Is fatetur ſe nõ bellè dicere, non ad uolũtatem loqui poſſe. de Am. Vitium notandũ leuium ho minũ atq; fallacium ad uoluntatẽ loquentium omnia, nihil ad ueritarem. de Clar. 174 a, Is perbenè latinè loqui putabatur, literatiusq́, quàm cæteri, de Or, 96 b, Loqui primùm purè& latinè, deinde pla nè& dilucidè, tum ad rerum dignitatem aptè& quaſi de- corè. pro Qu. 9 b, Si tecum hæc duo uerba fecifſes. pro Plan. 263 a, Verbum nemo facit. pro Seſt. 12 a, Vocem pro me ac pro repub. nemo miſſit. At. 1⁰0 b, Cęſarem loqui quiddam auovν ſeuis narrabant, Att. 4 b, Cum Attilio ſum locutus. At. 158,a, De ea re nos inter nos locuti ſumus. de Cl. 177 a, Inqui natè lo qui.& ib.Ipſum latinè loqui eſt in magna laude po- nendum. de L. 156 a, Dum larinæ lo querentur literæ, quer- cus huic loco pon deerit. de Legib. 191 a, Oculi nimis arguti quemadmo dum animo affecti ſumus loquuntur.
LORICA, cæ. corporis contra tela munimentum& armatu-
ra, quæ interdum ex laminulis ferreis, interdum ex catenu- lis cõſtat, atq; ex alia materia. I. V. 223 a, In hoc fano loricas galeasq́; æneas P. Scipio poſuerat. pro Mar. 136 b, Deſcendi- in campum cum illa lata inſigniq; lorica, non quæ me tege- ret, uerùm,&c. pro Fl. 155 a, Mithridates ambulat cum lori- ca, metuit enim,&c.
LORVM, ri. corrigia. de Ar. 249 a, Si puer ille tenſam aut lo-.
rum omiſit. I. A. 218 b,& 252 a, Cum eum ſerui publici loris cęciderunt.
LVBENS, tz. libens. de Ora. 136 a, Me uerd lubente, inquam,
Antonius dixerit.
LVBENTINAE. de N. 6, Lubentinæ Veneris templum. LVB E T, bat. libet. de Senect. 89 a, Id ipſum tamen ut lubebit,
quoniam,&c.& de Cl. 16 8 b,& 4 b.
LVBID O-libido. de Rep. li.i, autore Nonio, Ergo non pro-
bares confilio pulſo lubidines.
LVBRICV 8,4, um. præceps, periculoſus. J. V. 263 b, Aetas pue
rilis maximè lubrica atq; incerta. de N. 54 b, Natura oculos fecit lubricos& mobiles. pro Fl. 166 a, Via præceps& lubri ca.)(Plana& ſtabilis. Ac. 17 b, Ipſa conſuerudo aſſentiendi periculoſa eſſe uidetur& lubrica. Off. 13 b, Qui locus eſt ſa- nè lubricus, quòd uix inuenitur qui,&c. pro Plan. 259 b, Sed mihi in cauſa facili& explicata, perdifficilis& lubrica de-
fenſionis ratio proponitur. pro Cæl. 46 a, Viæ adoleſcen- tiæ lubricę, quibus illa inſiſtere aut ingredi ſine caſu aliquo
aut prolapſione uix poteſt. I. P. 94 a, Lubricum genus ora- tionis adoleſcenti non acriter intelligenti ſæpe præceps. I. A. 204 a, Dominandi cupiditas præceps& lubrica. Ora. 205 b, Verſari in lubrico. Item: Is magnus orator eſt, minimeq; in lubrico uerſabitur. Tuſc. 218 a, Quia ſunt in lubrieo, inci- tataq́, ſemel in procliue labuntur.
LVCA, æ. urbs Hetruriæ. Ep. a4. LVCANI,pop. Tuſc. 167 b, I. A. 248 b..
LVCANICAa. Epi. 136 b, Solebam antea delectari ôleis&
lucanicis tuis.
quid iuſsi ſunt dare.& de D. uõ b.
LVCENSIS,6. Ep. 209 a, Princeps Lucenſis municipij. LVCEO, es. luxi. ſplendeo. pro Pomp. u b, Nunc imperij no-
ſtri ſplendor illis gentibus lucet.& de Som. 128 a, Luna quæ luce lucet aliena.& de Nat. 39 b, Luna à lucendo nomina- ta eſt. de Nat. deor. 47 a, Atq; uno mentum radianti ſidere lucet, de Cla, orat, 196 a, Et ingenij quædam forma cehe
exer-

11 I. N & exercitatione perfecta erat. pro ⁸. tenebris, ſplendeŕ; per ſeſe ſemper.in An.
00
ro Seſt. 16 b, Virtus lucet in 251 a, Sed illa orna
menta in uirtute& induſtria poſita lucent. Arrie a a, Mea officia, quæ parum antea luxerunt. pro Mil. uz a 1 um res ipſa, tot tam claris argumentis ſignisd; luceat. Officior. 7 a,
Aequitas lucet ipſa per ſe. Offic. ira, Qui lumen de ſuo lu-
mine accendit, facit ut nihilo minus ipfi luceat cum illi ac- cenderit.
LVCERI A, æ. ciuitas. I. V. 59.
LVCERNA,nx. lumen, lych nus. Att. 106 a, Eeretr Vs ⁵ iamdudum,& facerẽ diutius, niſi me lucerna deſereret. Aca. 20 a, Cum oculum rorfiſſer, duas ex lucerna flammulas eſſe uiſas. de D. 133 b, Duo lucernæ lumina pro uno uideri quo- damobtutu oculorum. de Fin. 99 b, Lumen lucernæ offun- ditur uel obſcuratur luce ſolis.& u2 b, In ſole lucernam ad- hibere. Att. uo a, Cùm eadem lucerna hanc epiſtolam ſcri- pſiſſem, qua inflammaram tuam.& de Sen. 94 a, Namq; hęc niſi tanquam lumini oleum inſtilles, extinguuntur.
LVCESCI T, bat. diluceſcit, lucere incipit. Epiſt. 245 a, Cum adueſperaſceret.)(.Cum luceſceret...
L. VCE T, bat. uulgus dicit, dies eſt. Ac. 24 a,Si dicis nunc lu- cere,& uerum dicis, lucet igitur. Attic. 108 a, Cepi conſilium ut exirem antequam luceret. IJ. A. 219 b, Quin. Scæuola quo- ridie ſimulatq; luceret; faciebat omnibus ſui conueniendi poteſtatem. pro S. R. 34 b, Nondum lucebat, cù˙m hoc Ame-
riæ ſcitum eſt. pro Cl. 23 a, Puer poſtridiè antequam luceret, combuſtus eſt. de D. ↄ0 a, Vbi lucere cœpit. Att. 92 a, Cupie- bam etiam nunc plura garrire, ſed lucet, urget turba.& 259 b, Nõdum legere poteramus: nam& lumina dimiſeramus, nec ſatis lucebat: cum autem luceret,&c.
LVCID E. dilucidè. de Orat. 118 b, Lucidè breuiter; defini- re aliquid.
LVCIEER, ri. de N. 36 b, Stella Veneris, quæ puαιαρςς‿ι Græ- c, Latinè Lucifer dicitur. de Vniu. 200 a, Lucifer deinde& ſancta Mercurij ſtella.
LVCIFERA/74. Lucina. de N. 39 b. L. Lucina.
LVCIFVGVS, a, um. de F. 61 b, Ecce autem alij minuti& an- guſti, aut omnia ſemper deſperantes, aut maleudli, inuidi, dificiles, lucifugi, maledici, monſtroſi dij. W
LVCINA, næ. lucifera. de Nat. 39 b, Apud Græcos Dianam, eamꝗ, Luciferam, apud nos lunonem Lucinam in parien- do inuocant.
LVCIS CVsS, ſci. luſcioſus, qui manè,& ueſperi uitio oculo- rum parum uidet. Attic. 64 b, Iam enim tibi luciſci loque- rentur,&c.
LVCRETIA, ia. de L. 171 a, Sextus Tarquinius uim Lucre- tiæ Tricipitini filiæ attulit. de Fin. 140 a, Lucretia ſtuprum per uim oblatum uoluntaria morte luit.
LVCRETINVS, na. Att. 108, S0l Lucretinus.
LVCRETIVS, Hj. Qu. Fra. 313 b, Lucretij poemata lita ſunt multis luminibus ingenij, multæ tamen artis.
LVCRIFACILO, cu.. I. V. 187 a,lam uerdò omnem ex erario pe cuniam lucrifactam uidetis.& pro FI. 163 b, Minus igitur lu crifacit.& Epiſt. 177 a.
LVCRIFIEKI. I.V. act. 5, Quid ſi oſtendo in hac una em- ptione lucrifieri tritici modios centum.
LVCRINVM lacus. de Or. uo.
LVCRINENSIS,¼. At. 60.
LVCRO R aris. lucrifacio, lucrum facio, quæſtum facio, com pendium facio, quæro, mereo, quæſtum conſequor, in lucro pono. in Ver. 248 a, Iſte quod nautæ nomine acceperat, lu- crabatur. Off. 51 a, Vt locupletes ſuum perdant, debitores lu crentur alienum. I. V. 82 b, Dedecora prætereantur, lucre- tur indicia ueteris infamiæ. Par. 19 b, Cum lucrari impunè poſſet auri pondo decem.
LVCRVM, cri. quæſtus, compendium, fœneratio, eασκανον. Tuſc. 229 b, Alij emendi aut uendendi quæſtu& lucro du- cuntur. Epi. i77 a, Totam iſtam cantilenam ex hoc pendũt, ut quàm plurimum lucri faciant. in Ver. 163 a, Apronio dent lucrum tritici medimna XXXIIII. ter.& 166 b, Plus lucri nomine eripitur, quàm quantum exararant. in Verr. 166 b, Numerant Valenrio lucri H-S. XX Xmillia. in Verr. 255 b, Quibus utri ceciderint, lucro futurum eſt. pro Flac. 163 b, Emit igitur aliquid, quod certè multo pluris eſſet, dat de lu cro, nihil detrahit de uiuo. in Ant. 189 a, Reliquas res ad lu- crum prædamq; reuocauit. in Verr. 167 a, Facere lucrum ex uectigalibus publicis. Ep. 137 a, De lucro uiuere. pro Fla. ¹54 b, Quieſcant igitur,& me hoc in lucro ponere patiãtur. Ep. 106 b, Id ego in lucris pono. Sibi intus canere. L. Intus. Att. 213 b, Ezizcvyua magnum nullum fieri poteſt, Aτπιτπυωↄ[△᷑☛᷑ uel non magnum moleſtum futurum eſt.
LVCTATIO, onüs. concertario. de Eat. 142 b, Cauſa, in qua tibi cum Diodoro magna luctatio eſt. de Finib. 73 b, Nam
L V z12
cum Academicis incerta luctatio eſt. de Fat. 146 a, Sine ad uerſario nulla luctatio eſt.& de Leg. 177 b, Curſus pueil tio, luctatio. 1 5 LVCTIFEICVS, a. Tuſc. 180 a, Luctifica clades. LVCTOR arb. contédo, altercor. de Or. 9 a, Non luctabor inquit, tecum Craſſe amplius. pro Syl. 176 a, Nondum 4: tuo te uirium ſatis habere, ut ego tecum luctari& con 6 di debeam. Off. z1 b, Alij uelocitate ad curſum, alij Anrihu⸗ ad luctandum ualent. de Fat. 146 a, Luctabitur Olympij Milo.& ibid. Siue habuerit aduerſarium, ſiue non hadhant rit, luctabitur. LVCTVOSVS, a, um. luctu præditus, funeſtus, quod habet luctum. de Or. 128 a, Afflicta& proſtrata uirtus maximè lu- ctuoſa eſt. pro Seſt. 8 b, O' diem illum reipubl. luctuoſum I. V. 260 a, Hoc ſi luctuoſum eſt parenti) redimat precio ſe liendi poteſtatem. Poſt. 209 b, Cuius diſceſſus omnibus ho neſtis luctuoſus uiſus eſt. Epi. 70 b, Miſeris his temporibus Sluctuoſis. Qu. Fr. 327 b, Funus perluctuoſum. de Or. u9 b,& contra Rul. 75 b, Luctuoſum, acerbum, graue. 13 LVCTVS, Glus. moœſtitia, mcœror,(qualor, ſordes, lachrymæ fletus, ſordes lugubres, defiderium. Tuſc. 213 a, Luctus eſtæ. gritudo, ex eius qui charus fuit, interitu acerbo. Pro Fla. 166 a, Orat ne ſuum luctum patris lachrymis, patris mœrorem ſuo fletu augeatis. pro Pl. 263 a, Quam quidem multitudi. nem iudices nunc uidetis in ſqualore& luctu uobis ſuppli- cem. Epiſt. 59 a,In luctu& ſqualore ſum. pro Seſt. 9 b,Erat in luctu ſenatus, ſqualebat ciuitas. de Offic. 712a, Eſſe in ma- ximis luctibus. in P. 9 8 b, In ſordibus, lamentis luctuq; ia. cuiſti. Tuſcul. lib. 3, Quàm diu uixit, uixit in luctu.& ⁸⸗ aNt eos, quos luctu affecerat, lugere non ſineret. Att. 41 b, Ne& meum mœrorem exagitem,& re in eundem luctum uocem. pro Pl. 275 a, Triſtis& acerbus luctus. de Leg. 183 a, Habet e- nim luctum concurſus hominum. de Orat. 126 a, Mihi Tela. mon iratus furere luctu filij uidetur. pro Cl. 57 b, Mulierin familiæ luctum& in priuignorum funus nupſit.& εε a Spe taculum ſordidum, atq; luctus& tanti ſqualoris alicuius. pro S. K. 22 a, Aliquis miſer luctu p ræditus. pro Mil. 15 4 l lius mortem æquo animo nemo ferre poteſt, luget ſenatus, moœret equeſter ordo, tota ciuitas confe cta ſenio eſt, ſqua- lent municipia, afflictantur coloniæ, agri deniq; tam bene- ficum, tam ſalutarem, tam manſuetum ciuem deſiderant. Tuſ. 204 a, Hinc ſunt illa uaria& deteſtabilia genera lugen di, pedores, muliebres lacerationes genarum, pectoris, fe- morum, capitis percuſsiones.& ibid. Luctus elocutiones complures. Att. 43 b, Ne illius ſqu alorem, luctumq aſpice- rem. Off. 7 a, Incidere in maximos luctus. LVCVBRATIO, onis. uigilia, nocturna commstatio. de0. 137 b, Nunc quidem propter intermiſsionem foréſis operæ, &lucubrationes detraxi,& meridiationes addidi, quibus antea uti non ſolebam. de Na. 20 a, Iſta quæ uos dicitis ſunt tora commentiria, uix digna lucubratione anicularum. LVCVBRO R aris. elaboro, excudo, elucubror. Par. n6 b.Ac cipies igitur hoc paruum opuſculum, lucubratum his iam contractioribus noctibus. LVCVLENT E. copiossè, ſplendidè. de Cla. n7 3 Scripſere
a.
alij rem uerſibus,& luculentè quidem ſcripſerunt. Ge At. 235 a, Off. 73 a, Quanquam ab impio rege dicitur, luculentè ta- men dicitur.
LVCVLENTER. luculentè. de Fin. 67 a, Cũ Gręcè(ut ui
deor) luculenter ſciam. Off. 64 a, Hoc quidem ſanè luculon- ts. Qu. Fr. 233 a,& 325 a, Eodem die Gabinium ad populum luculenter calefecerat Memmius. Qu. Fr. 325 a, Sanè texeba- tur opus luculenter. 1 LVCVLENTVS, 4, um. ornatus, elegans, pulcher, amplus. At. i92 b, Cato uerbis luculẽétioribus& pluribus rem com. prehenderat.& 253 b, Sunt præterea nauigia luculenta Sext Bucilani. Ep. 100 a, Camino luculento utẽ dum cenſeoll. 1 243 a, Luculentũ matrimonium. Atti. 113 a, Ppelus ſeripto luculentus. de Cl. 76 a, Licinius habitus eſt ſanè lar dan. cam) luculentus patronus. Att. 166 a, Nunc credo, ute 8 culentus autor: id eſt, exploratus, certus.& ε6 b, Dictal, chum rectè amas, luculẽtus homo eſt.& 64* Freninei culenta res. At. 177 b, Seruius de duabus legionibus lucu d tos autores eſſe dicebat.& de Clar. 173 b, Cælius Antipan ſcriptor luculentus. I. A. 192 3, Præclara& luculenta rec 6 matione ueſtra factũ Marrialium comp obauiſtis.& a13 à,
f i M lum 2 rat cicatrix- Luculentam tamen ipſe plagã accepit, ut declatar a LVCVLLANV S,4, um. Att. 235 a, Lucullanus funaus-
LVCVS, luci. nemus ſacrum. I. V. 225 a, Circa Ennam lacus 6 ciq; ſunt plurimi.& de Diu-. i0ra, Lucus Veſtee dem 91 Legib. 173 a, Lucos in agris hiabento,& larium ie enrän ſtol. 1 0§ a, Domus habet lucum, quem ſi exeideridi nie 195 proſpexeris. pro Mil. 118 a, Vos enim Albani tumull atq ci, uos inquam, imploro& obteſtor. Lvo.
ö

CTNAA.
— Ldern 9 Küraleni a lh baaand
A Tach K undan d 55
Mad nanns herann lacda ſſmäe nd — acdam An eugwonan iun 32 edicum, 5½ Lutmin KLn AAqus muicr ketn naidan 44 AAerum Eud umo Samo ſerm, Ler aurider oeda rota cutn wurn —
umn, iun flarnam un amüan
24124 4 Fhns fant illa uuru K tartn
lorun, mulleders lamriona em
run, Dis percuicae. Kbuüln unp a. Lr. 4X Nalhn jueran an. Ot AMrderem mme
CVIIATIO gmcnan
CVIIOI dida as 2 i Stur run tpabeum, natrachdfidas 10cds.
CVIINTI aahai
3
— b
4
813 1., NVN
LVDIRRIV M, brij. irriſio. Att. 273 b, Sceleratiſsimo hoſti lu-
1
dibrio eſſe imperium populi Kom. Sal. in Cic. 270 b, Sena- tus autoritas turpiſsimo cuiq; ludibrio eſt. ad Her. 36 a, Lu dibrio& deſpectui cuipiam eſſe. I. V. 256 a, Aliquid ludibrio eſſe.pro Do. 239 b, Libertatis ſignum poſuiſti ad ludibrium impudentia, magis quàm,&c. in Ant. 255 b, Ne ludibrio fi- mus inimicis.& Par. 7 a, Ille hæc ludibria fortunæ ne ſua duidem putauit.
LVDPDIBVNDV S, a, um. ludens. I. R. 183 a, Si Vulteium habe-
L
L
bis, omnia ludibundus perficies. ter. Ep. 259 b, Inde auſtro leniſsimo ad Hydruntem ludibundi peruenimus. VDICRVS, 4, um. iocularis. de N. 12 b, At pueri etiam cum ceſſant, exercitatione aliqua ludicra delectãrur. de Or. 97 a, Quaæ agenda ſunt in foro tanquam in acie, exercitatione
quãſi ludicra prædiſcere& meditari.& 118 a, Ars ludicra ar-
morum, gladiatori& militi prodeſt aliquid. Acad. ⁊ b, Cla- rorum uirorum ludicros ſermones eſfe non oportet. 1 VDIFIOCO, czs. illudo. pro Q. 10 a, Si quis latitare ac diu- tius ludificare uideatur.
LVODIEFICATIO, nu.. pro Seſt. 20 a, Conſecuti dies pauci
omnino Ianuario menſe, per quos ſenatum habere licerert,
ſed tamen acutum nihil niſi de me, cùm omnis mora ludifi-
catione, calumnia ſenatus autoritas impediretur.
LVDIFEICOR, aris. ludifico. pro S. R. 27 a, Is apertè ludifica-
L
L
ri ac calumniari ſciens uidetur. VODIVS, di. hiſtrio. pro Seſt. 25 b, Clodius Ludius nõ ſolum ſpectator, ſed actor& acroama. de Ar. reſp. 149, Quum ille ſeruorum& ludiorum multitudini Senatum populumq; KRom. uinétum tradidiſſet. VOD O, du. ludo utor, delectationis cauſa exerceor. de Or. 91 a, Vt qui pila ludunt, non utuntur in ipſa luſione artificio proprio palęſtræ, ſed indicat ipſe motus, didicerint ne pa-
jeſtram an neſciãt. de Or. 103 b, Pila bene& duo decim ſcru-
pis ludere.& Tuſ. 230 b, Pila ludere. I. A. 171 b, Qui non dubi taret uel in foro alea ludere. Off. 2 a, Ludendi auté eſt qui- dam modus retinendus, ut ne nimis omnia profundamus, 4 1.. 3. 1.. &c. ſuppeditant autem& campus noſter& ſtudia uenandi, honeſta exempla ludendi. de Ein. 130 b, Si quando pueris lu- dentes minamur. Ep. ↄ8 b, Non illo uetere uerbo quod iure
lufiſti. de Or. 129 a, Diſputationem aliquam facerijs ludere.
L
L
Qu. Fr. 316 a, Domitius in ſenatu luſit Appium. de Or. 125 b, Ludere aliquem. Quin. Pr. 313 b, Eumq; luſi iocosè ſatis. de Or. 89 a, Oratio aut nulla ſit neceſſe eſt, aut omnium irriſio-
ne ludatur. de Diu. 119 b, Hoc ciuili bello quàm multa luſe-
rũt? Epin a, Sic multum ac diu ludetur. de Or. 158 b, Verùm in me quidem ille luſit ut ſolet. Par. 116 a, Ego uerdò illa ipſa ludens conieci in communes locos. VD VS, di. munus, ſpectaculum, ſcena, iocus. pro Mur. 133 b, Populus ac uulgus imperitorum ludis magnopere delecta- tur.& ibid. Elegantia ludorum& ſcenæ magnificentia.&
ibid. Ludi magnificentiſsimi.& ibid. Ego qui trinos ludos
feceram. de Ar. 249 a, Hos ludos ſerui fecerunrt, ſerui ſpecta- Uerüt. pro Mur. 133 b, Munus ampliſsimũ quod petitiò præ- turæ deſiderabat, prætura reſtituit: id eſt, ludos ampliſsi- mos. de Ar. 257 a, Qui munera cõtra leges gladiatoria pa- rãt. de Or. 154 b, In maxima illa ludorum celebritate quin- quẽnali. At. 254 a, Cõmiſsio ludorum& cõfectorum ludo- rum nũcij. Qu. Pr. 325 a, Quo die ludi cõmittebantur: id eſt, VIII. Cal. Noutb.& de Ein. 9 b, Ludis cömiſsis. Qu. Fr. 327
b, Is ludos apparat magnificentiſsimos, ſic, inquam, ut ne-
mo ſumptuoſiores ſtultè bis terq́;, uel quia non poſtulat, uel quia munus magnificũ dederat, uel quia potuerat magi ſtrũ ſe non ædilem putare. pro Seſt. 25 a, Qui ludos appara- tiſsimos magnificentiſsimosq fecit.& I. P. 93 b, Paratiſsimi magnificentiſsimiq; ludi. pro Arch. 188 a, Celebrare dies fe- ſtos ludorum.& Ludorum epulare ſacrificium. L. Epularis. de Aruſp. 248 b, Libationes epulæq;. de Cl. 171 b,& At- tico 241 a, Facere ludos Apollini. Attic. 34 a, Irudi Apollina res.& I. A. 159 a, Ludi Romani antiquiſsimi. I. V. 243 a, Ioui, Iunoni,& Minerug. J. P. 81 a, Ludi compitalitij. de D. 91 b, Lu di uotiui. Ep. 95 a4,& At. 254. a, Ludi Oſci, ludi Græci.. VDVS, pro ſchola. de Nar. 15 a, Epicuri pater ludi magiſter fuit.& I. V. 6 a, Magiſter ludi. Ep. 137 b, Vt Dionyſius tyränus cùm Syracuſis expulſus eſſet, Corinthi dicitur ludum ape- ruifſe: ſic ego ſublatis iudicijs, amiſſo regno forenſi, ludum quaſi habere cœpi. de Ora. 117 b, Iſo crates magiſter iſtorum omnium, cuius è ludo tãquam ex equo Troiano innumeri principes exierunt. de Clar. 167 b, Hocratis domus cunctæ Græciæ quaſ ludus quidam patuit, at que officina dicendi. pro Do. 9 a, Is eè ludo atq; pueritiæ diſciplina in militiæ di- ſciplinam profectus eſt. de Orat. uu3 a, Hæc eſt enim in ludo cauſarum ferè formula. Qu. Fr. 325 a, Ducebam mecum Ci- ceronem meum in ludum dicendi, non luſionis.
LVDVS gladiarorius,& alij ludi. Atric. 1 b,& I. C. 100 a,LH-
L V 814
dus gladiatorius. Attic. n a, Ludus talarius. pro Cæl. 43 a, Datur enim huic aliquis ludus ætati conceſſu omnium.& 46 b, Dare aliquid tẽporis ad ludum ætatis.& 39 a, Vt exer- citatione ludoq́; campeſtri uteremur. de Orat. 14 a, Ludus pilæ, uel teſſerarum, uel talorum. Off. 2u a, Nec enim ad lu- dum& iocum facti ſumus. I. V. 1 b, Per ludum& iocum euertere aliquem.& 273 a, Per ludum& negligentiam ad ho nores peruenire. in Ant. 193 b, Nullus ei ludus uidetur eſſe iucundior quàm cruor, quàm cædes,&c. de Orat. 115 a, O- mnium cæterarum rerum oratio, mihi crede, ludus eſt ho- mini non hebeti. de Fin. 54 a, Illa perdiſcere ludus eſt. Offic. 30 b, Adde his, ſi placer, unguentarios, ſaltatores, totum q; Iudum talarium. in Ant. 181 a, Heri quartus in circo dies lu- dorum Romanorum fuit, Antonius ad populum tulit, ut quintus præterea dies Cęſari tribueretur. de L. 174 a, Ludis publicis popularem læticiam in cantu& ſidibus& ribijs mo deranto..
LVE S, luu. peſtis. de Ar. 249 a, Vt eos ludos hæc lues impura
pollueret.
LVGEO, es. in luctu ſum, ſqualeo, moœreo. I. A. 244 b, Quis
bonus non luget mortem Trebonij?& de In. 72 a, Illa ho- ſtium mortem lugebat. pro Pl. 280 b,& Epiſt. 51 a, Hos pro me lugere, hos gemere uidebam. I. P. 8z a, Senatum reipubl. occaſum atq; interitũ lugere uetuiſti. pro Do. 218 b, Lugen-
te ſenatu, mœrentibus bonis omnibus. Att. 127 b, Neq; uerò nunc conſilium tuum reprehendo, ſed fortunam reipub. lu
geo.& de Or. 127 a, Lugere ſuos. Tuſc. 166 a, Quid ego nunc
lugeam uitam hominumè pro Mur. 145 a,Statua deformata
lugensq́;. de Cl. 189 b, Omittam lugere.
LVGVBRI S, bre. funebris. Poſtq. 199 b, Fratris mei lachrymę
fordesq; lugubres. de L. 82 a, Lugubris eiulatio.& Tuſ. 154 b, Lugubris lamentatio, fletus q́; mœrens.
LVMB VS,bi. in An. Et Cepheus conditor ante Lumborum
tenus,&c.
LVME NM nb.. lux, oculus, feneſtra. de Diu. 97 a, Noctu lumine
appoſito experrecta nutrix animaduertit puerum,&c. pro Syl. 74 b, Vos mihi in tantis tenebris clariſsimũ lumen prę- tuliſtis. Anteq. 193 b, Vos dij, qui meæ menti lumina prætu- liſtis. de Nat. 61 b, Natura duo lumina ab animo ad oculos perforata nos habere uoluit. de Cl. 170 b, Sic Catonis lumi-
nibus obſtruxit hęc poſteriorum quaſi exaggerata altius o-
rationde Somn. 127 a, Hic tu oſtendas oporter patriæ lumen animi, ingenij, conſilijꝗ; tui. de Or. 100 a, Propè cunctis ciui bus lumen ingenij& confilij ſui porrigere atq; tendere. de Orat. 119 a, Certis dicendi luminibus ornare orationem. de Cl. 188 b, Tabulas bene pictas in bono lumine. Tuſ. 250 a,& pro Do. 23 4 b; Democritus luminibus amiſsis, alba ſcilicer & atra diſcernere non poterat. de Or. 99 b, M. Buculeius cũ
aædes L. Fufio uenderer, in mancipio lumina uti tum erant,
ita recepit.& ib. Quod cuicunq; particulæ cœli officeretur, quamuis eſſet procul, mutata lumina putabat.& pro Dom:. 236 b, de Na. 45 a, Varietas 1uminum lunæ. de D. 127 a, Luna ſolis lumine illuſtrari putatur. Attic. 117 a,& pro R. P. 127 a, Cæſaris interdicta, ſite ſecundo lumine hic offendero, re- ſpuentur. Offi. n a, Qui lumen de ſuo lumine accendit, facit ut nihilominus ipſi luceat, cum illi accenderit.
LVMINARIA. feneſtræ, lumina. Att. 249 b, Octauam par-
tem tuli luminarium, mediam abſtrahere memin eris. alids luminum.
LVMINOSV§, a, um. illuſtris, eminẽés, excellens. Orat. 208 b,
Tum ſunt maximè luminoſæ& quaſi actuoſæ partes duæ.
LVNA, næ. de Som. 128, In infimo orbe luna radijs ſolis accen
ſa conuertitur. de D. i2 7 a, Docet enim ratio mathematico- rum, quãta humilitate luna feratur, terrã propè contingẽs. & ib. Luna ſolis lumine illuſtrari putatur.& 110 a, Luna ſuo lumine an ſolis utatur. de N. 39 b, Luna à lucendo nomina- ta eſt, eadẽq́; eſt Lucina. L. Diana. de Som. 228 a, Stellæ,&c. ex quibus erat illa minima, quæ ultima cœlo, citima terris luce lucebat aliena. de Or. ¹59 b, Luna acceſſu ſuo& receſſu ſolis lumen accipit. de N. 36 a, lã ſolis annuus curſus ſpacijs menſtruis luna conſequitur.& ibid. de luna. de N. i8 b, Solis annuam luſtrationem, ſolis incenſa radijs menſtruo ſpacio luna complet. in V. 134 b, Siculi ſuos dies menſes ꝗ, congru- ere uolunt cum ſolis lunæq́; ratione. de N. 46 b, Luna ma- ior quàm dimidia pars terræ.& ibi de luna multa. Ac. 31a, Habitari ait Xenophanes, in luna. de Diu. 84 a, Cum claram ſpeciem concreto lumine luna Abdidit,& ſubito ſtellanti nocte perempta eſt.& 100 a, Cum duo uif ſoles,& cum lu- næ tres. Tuſ. 168 a, Cum luna laborat. de Fin. 86 a, Epicurus lunæ dies ſingulos uim quandam habere credidit. de D. 127 a, Cum ortus naſcẽtium luna moderetur. de N. 30 a, Aeſtus maritimos, fretorumꝗq́; anguſtias ortu aut obitu lunę com- moueri. de D. us a, Quid de fretis& maritimis æſtibus di- cam, quorũ acceſſus& receſſus lunę motibus Dubernznkur
D.

815 L V
Je D. 128 b, Plus terrarum ſitus quàm lunæ tactus ad naſcen dum ualere. aliter, tractus. de D. 115 a, Oſtrea& conchylia 0— mnia cum luna creſcunt, pariterꝗ́; decreſcunt.& ibid. Arbo- res cum luna ſimul ſeneſcentes tempeſtiuè cædi. Ac. 21 b. In- tendit Apollo arcum luna innixus. Luna Aà ſole illuminata,
grauiditates& part
us affert,z de Nat. deor. Luna in infimo orbe radijs ſolis accenſa conuertitur in Somn. Scip. Luna eam lucem quam accepit à ſole, mittit in terras, 2 de Nat. d. Luna ſubiecta ſoli, atq; oppofita noſtris oculis, eius lumen obſcurat, Diu. lib. 2,& 2 de Nat. deor. Luna quando luſtra- to ſuo curſu ſolem co nſecuta eſt, fit menſis, de Vniuer. Luna ijſdem ſpacijs uagatur quibus ſol, 2 de N. d. Luna, omnium ultima uerſatur in terris, de N. d. 2. Luna, terra multarum urbium& montium, ſecundum Xenophontem, Ac. q. ed. i.
lib. 2. Lunæ curſus terram proximè ambit, de Vniuer. Lunæ curſus menſes nominantur, quia menſa ſpacia conficiunt, 2 de N. d. Lunæ no minum uarietas tum creſcentis, tum ſe- neſcentis, z de Nat. d. Lunæ ortu aut obitu æſtus maritimi, fretorumꝗ; anguſtiæ commouentur, de Nat. d. 2. Lunam ꝗ; accretione& diminutione luminis, quaſi faſtorum notan- tem& ſignificantem dies, Tuſ. q. lib. i. Non ante lunam no- uam, i0 ad Attic. Infra lunam nihil eſt niſi mortale& cadu- cum, præter animos hominũ munere deorum datos, Som. Scip. Supra lunam ſunt omnia æterna, Somn. Scip. In luna deos ſpargens, de Vniuerſ.
LVNARILS, re. de Som. 129 a, Grauiſsimo autem ſono moue- tur hic lunaris atq; infimus curſus.
LVO, z. perſoluo. L. Pœna. pPro Mil. 103 b, Cum ei qui expe- are uelit antè iniuſta pœna luenda fir, quàm iuſta repeten da.& pro Syl. 181 b, Luere pœnas reipubl. de Sen. 92 b, Qui morte ſua luit collegæ in Cannéſi ignominia temeritatem. Atrtic. 10 8 b, Acerbum eſt, parentum ſcelera filiorum pœnis lui.& 43 a, Itaq, mei peccati pœnas luo. I. V. 77 b, Innocen-
tium fanguis iſtius ſupplicio luendus eſt.& 9ub, Scelera-
torum libido innocentium ſanguine luirur. de Fin. 140 a, Lucretia ſtuprum per uim oblatum uoluntaria morte luit: id eſt, expiauit, ulra eſt.
LVP A,pæ. meretrix, ſcortum. pro Mil nu² a, Clodius ſemper ſe- cum ſcorta, ſemper exoletos, ſemper lupas ducebat.
LVPERCAI., us. locus. Epiſt. lib. 7, pag. 104, Velia non eſt uilior quàm lupercal. Prouerb.
LVPERCALIA, orum. Qu. Fr. 314 b,& in An. 177 a, Ad luper calia C. Cæ ſari,&c.
LVPERCI, orum. pro Cæl. 42 b, Fera quædam ſodalitas& planè paſtoricia atque agreſtis germanorum lupercorum, quorum coitio,&c.
L.VPINVS, ni. ad Her. 5 a, Folliculus lupinus&⅜ I. C. us a, Ro- mulus paruus atq; lactens uberibus lupinis inhians.
LVPVS, pi. in An. 188 b, O præclarum cuſtodem ouium(ut aiunt) lupum. Attic. z16 a, De Varrone loquebamur, lupus in fabula.
LVRCO,, onizs. Att. 13 a, Lurco Tribunus plebis,&c.
LVSCVSHa, um. uno captus oculo. de Or. 131 b, Hic luſcus fa- miliaris meus O. Sextius.& ibid. Id dixit quod conueniret in omnes luſcos. 53
1.VSIO, nus. luſus. Qu. F. 325 a, Ducebam mecum Ciceronem meũ in ludum diſcẽdi, non luſionis. de Fi. 135 a, Pueri luſio- nibus uel laborioſis delectãtur. de Sen. 89 a, Habeant igitur alij ſibi arma, fibi equos, ſibi haſtas, ſibi clauam& pilam, ſi- bi nationes& curſus, nobis ſenibus ex luſionibus multis ta los relinquant& teſſeras. de Or. ora, Qui pila ludunt, non utuntur in ipſa luſione proprio arrtificio palęſtræ.
LVSITANIA. regio. Epiſt. 165. Pollio.
LVSITANI. pop. de Cl. 172.
LVSIVS. fluuius. de N. 71, Ideo dictus quòd in eo Iupiter in- fans lotus ſit, authore Pauſania in Arcadicis.
LVSTRATIO, onis. peragratio. I. A. 171 b, Peragratio itine- rũ, luſtratio municipiorũ. Tuſ. 244 a,& de N. 18 b, Nõ mon tiuagos atq; ſylueſtres curſus luſtrationes q́, patiuntur.
LVSTRO, 2. peragro. de Nat. 36 b, Mercurij ſtella anno ferè uertente ſigniferũ luſtrat orbẽ. de N. 5⁸ b, Totam licet ani- mis tanquam oculis luſtrare terram.& Ep. 25 a, Luſttare iu riſdictionem. de Fi. 14 5 a, Pythagoras Aegyptum luſtrauit. & Tuſ. 218 b, Luſtrare ultimas terras. de Som. 128 b, Sol cun cta ſua luce luſtrat& complet. Off. 12 a,& Par. 233 a, Cum o- mni ratione animoq; luſtraueris.& de Fin. 8 8 b, Perluſtrare aliquid animo. de Vn. 200 b, Cum alia maiorem luſtrarent orbem. Atr. 79 a, Ad III. Cal. exercitum luſtraui apud Ico- nium.& I. A. 241 a,& de D. 10 b, Cum imperator exercitum luſtraret.& ibid. Cum cenſor duceret, populum luſtraret. & ibid. In luſtranda colonia ab eo, qui eam de,&c.
LVSTR VM. ſtri. quinquennale ſpacium, idem quod Olym- pias Gręcis. de Orat. ο0 a, Queritur, qui domini uoluntate cenſus ſit, ſi non conditum luſtrum, ſit ne liber. At. 17 b, Sub
L V 816
luſtrum cenſeri germani negociatoris eſt.& 66 b, Luſt iam deſperatum eſt. de Orat. 133 b, Luſtrum condere&e tan rum immolare. Ep. 25 b, Publicanis etiam ſuperiorislunu reliqua ſine ſociorum ulla querela conſeruaram. Att uitri Populi autem nullo gemitu publicanis, quibus hoc ipi b ſtro nihil ſoluerant, etiam ſuperioris luſtri reddideruaid 4 LVST RVM. gan ea, Popina. PrO Cæl. 49 b„Domus in ua luſtra, libidines, luxuries uerſetur. Poſt. 207 a, Cur in luſbas & heluationibus huius ſaltatoris eximia uirtus tam diu 11 ſauitꝭ pro Seſt.7 a, Aliquis emerſus ex tenebris luſtrorun 6 ſtuprorum. I. A. 161 b, Vino luſtris q, confectus, um ac LVSVS, a, um. IIlluſus, irriſus. de Fi. 6 4 a, Sed& illum& cæt ros ſophiſtas luſos uidemus à Socrate. zio⸗ LVTEVS, a,um. tardus, hebes. I. V. act. 5.15§5§ a, Deinde in ho homo luteus, etiam callidus ac ueterator eſſe uult.& ad 3 207 a, Tum illos cœpiſſe prætori dicere: Putaſſe ſe, id aod audiſſent, alicuius precij ſcyphos eſſe Pamphililureud ue gocium eſſe, non dignum quod in ſuo argento Verres habe ret. Luteum negocium, id eſt, nullius precij. 2 nads LVTVLENTVS, a, um. luto plenus,& impurus. in piſ. b, Pauci iſta tua lutuléta uitia noueramus.& 85 2Lutulee te Cæſoni. pro Qu. R. 4 a, Perſona illa lutulenta, impura jnuiſa. in Sal. 272 a,b, Nihil aliud ſtudet, nifi ut lutulentus ſus cum quouis uolutari. LVTVM, u. terra humore ſoluta& putris. in P. 92 a, Hic ho- rorlla&lu a 8 A. Mlnncrapillsetnd wafd eoarts ventennan .V. 212 a, Ver gijs uolutatus. & 14 7 a, Vides caudam illam Verris antequam luto demer- ſam eſſe in litura. LVX, cu, lumen. de Diu. u19 a, Si Deus erat, cur ſe contra natu. ram abdidit, ur patefactus ararro lucem aſpiceret? pro§.R. 23 b.Propter quos hanc ſuauiſsimam lucem aſpexeris, eos indigniſsimè luce priuare. I. V. 240 a, Lux communis. pro§. R. 40 a, Commoda quibus utimur, lucemꝗ; qua fruimur, ſpiritumꝗ; quem ducimus, à Deo nobis dari atq; impartiri uidemus. pro Qu. 13 b, Communi luce priuari. pro Clu. 24 a, Hanc à natura propriam lucem accipere. de Clar. 165 5, Tanquam ad aſpiciendam lucem eſſe reuocatum.& de- uſp. 255 b, Lucem non aſpicere: id eſt, latére. I. V. 2513, Cur piratis lucis uſuram tam diuturnam dediſti? de Aruſp. 257 b, Eodé tempore ſuſcipimur in lucem,& hoc cœleſti ſpiritu augemur. I. C. i90 a, Poteſt ne tibi huius uitæ hæclux, aut huius ſpiritus cœli eſſe iucundusꝭcum, Rc. pro Pompob, Qui tam breui tépore lucem afferre reipub. potuit. de Ora. 97 b, Et illa commendatio incluſa in ueritatis lucem profe renda eſt.& un b, Hiſtoria lux ueritatis. I. C. 120 b. Hæc urbs lux orbis terrarum, arx omniũ gentium. I. A. 153 b, Lux qua- dam uidebatur oblata. de D. 81 a, Cum id reliquis, ſolis ui- deatur luce clarius.& pro Cæl. 42 a, Signa omni luce clario ra. pro Cæl. 47 b, Sed in turpiſsimis rebus frequentiſsima celebritate,& clariſsima luce lætatur. Ac. 16 b, Proferre in lucem res occultas. ad Her. 35 b, Luce noctem, nocte lucem expectas. pro Sex. Roſc. 27 b, Si canes luce latrent, opinor ijs crura ſuffringantur. I. A. 24 4 b, Quis audeat lucit quis un mi litari uia? quis bene comitatum? quis illuſtrem aggredi! pro Seſt. 21 b, JTuce palàm o ccidi. I. P. 8 4 b, Cum arma in tem plum Caſtoris luce& palàm comportabantur, Off. 70 b, Luce palàm in foro ſoltare. de Diuin. 120 a, Cur ante lucem galli canrant? Quin. Pr. 309 a, Pridie Iduum hæc ſcripſiante lucem.& Ep. 3 b,& 56 a, de Ora. 33 a, Si ad te bahe ante lu⸗ cem ueniſſet. Attic. 56 b, Metellus cum prima lipin cipum curreb at. pro Syl. 177 a,& Epiſt. 56 a, Prima luce. Mo Mil. ¹19 a, Centeſima lux eſt hæc ab interitu P. Clodij. in Ar. Illę quæ fulgent luces ex ore coruſco: id eſt, ſtellæ. pro Deiot. 149 4, Oblcuram familiam ètenebris in lucem euocare. pro rom. 5 a Mithridates in ueſtris uectigalibus, hoc eſt, in Afæ luce uerſatur.& Off. 4 2 a, Tanquam in clariſsima luce uerſetur. in Ar. 175 a, Primum redij luce, nõ tenebris, deinde,&c. Hem mea lux, meum deſiderium, Terentiæ, lib. i4„Lux liberalita- tis& ſapientiæ, pro Ligar. Lux lu menq; uitæ, ratio, Mad. quæſt. edit. 1. libro 2. Quoties illum lux noctu aliquid de- ſcribere ingreſſum oppreſsit, Cat. Lucis aliquid afferreno ſtris rebus, z ad Attic. Finis huius lucis, 2 Tuſcul. id eſtui- tæ. Cur inquam ciuibus Romanis, quos piratę ceperant ſe- curi ſtatim percuſsis, ipfis piratis lucis uſuram tam diutur- nam dediſti? ⸗ Ver. Ante lucem efferri funera uſsit Deme- trius, 2 de Legib. 60. Lucem authoris fortaſſe deſiderant ſententiæ, de Natur. deor 1. Lucem cripere,& quaſi noctem quandam rebus offundere, de Natur. deor. i. Cum morta— corpore cremato in lucem animus exceſſerit, de Diuinal- lib. i. Lucem omnino fugeram, 3 ad Attic. Omnes deniqur miſeros, qui hac luce careant, Fuſculan. quærſt. lib. i.id ett, qui defuncti ſint. Foren ſ luce carere, de Clar. orat. Qanie bi
Iuce ea circumfuſa ſunt,&cc. Acad. q. edit.i. lib, z.Erit ue,

a 44 dum„ hd — * 1 e nana 8 kum 3 ¹ enn en v25— 4,ſasa 10Aeen enra s 1 —— 4e n ☛ tencan hee Un 4 un 1„2 T. nnn la dk 8* dar⸗ 4 4e Aicepran, 8 8 Lnn erah dpbe uk e nne 4 I. 8 „lkNTNSae lamle ¹ 3 e 44 4 4 4 mtuleta u d 8 1 4. n 4 a. m an. l de 3 4 dumon ſoiu 4. Au 1 4 4 A lata ken K. 8 * 4 uao tadne San ö 40“ 4 44ian Uan) Tana 1 8 8* 44 eru
en etiang ilmenn it panakactan arum an werr Snn duns anümam v 3 4 4 m lnen pmaanelN.zasslan
mnch Faam aama Dmmtn 9„ IConmuubamn 1atura praorun lacen eer 4 Ahicendan acr rr au Lacnn oa ahenr chen
ö tan Kurarnan i Iate tampoen faſcdm de
3 3 41 rnme 1o APderk and bern Nus r tas an aie mcm;
n rum tapoes acm afem mm
8* e acu tum rs e 1 emui rarml eD ha Ca
4* dan n““
— 4‿ 85 4
4 “““
8„““ 1Aluuu
*
4 4 1 as uet. 990 1. 1oK.AAHAn NQmdd.
2
IA “ Iun an M.
un 1
* 2
“*“ n 1 19 3 4 4 * 3 4 11t A& pAnn Ghe 1e Dhun.. 2 4* “ 1eLE ze in Ez en 3 4* 1— 1** “ — AG 3** 1 4 nn 8 ANnn ar N 9 4— Be 4 4 0 8 ¹ 1 uG9 4 4 arar 3 4 8 ug ieht 84 13 4 4“ 8 ³ 4 be. 4 ⁄Q dr ¹ u. 4 16n m 3 4. 4 1 8 1 MAIA Le 4 4*“ 98„ 14 4 kKEI B! v““ 7 a 4 8 8 I— 4 3 5 n Sucerun una 364 1 1n 190 Ol 4 4 2 4 1 4* 4 4 8 ₰ 4 8 — 1* C 4 1 un 1 B43 4 ““ “ 1 r—„ Kon * Cε& v◻☚ 1ι ν⁵f 24 “““ 2 Le 2 3 31 B 4 4 3 4 Su 4 3. I ge 8“ Lucs 9 5 3 ma, 13 4. Nn Se 3 “ — fende as 4das D “ M ““ 3 4 1 4 4 3 3 4 e 33 1 1 4½* 4* 8 nn—* u 4 *“ 4 3 4 4 4 4 4—— 3 3* 1u2 k * 4 8 8* 4 . e ** 4***
““ A amdu n
4 ͤ udoru Mruasle
¼„ 4 4“ A drn CA 1 8 4 h Neln rd en
bima e 41
817 IL. V—
Iuce clarius, iudices, quum eos ipſos produxero qui dede- runt, 4 Verrin. Tuſcu. q. lib. 2, Luce ueritatis menti hominis nihil dulcius. Acad. ed. 1. lib. 2, In luce Aſiæ, in oculis prouin iæ, atq; in auribus omnium gẽtium eſſe poſitam. 1 ad Qu. Fratr. Nec uerdò ille in luce modò, atque in oculis ciuium magus, ſed intus domique præeſtantior. de Senectute, Tu te Thyeſta damnabis, orbabis q, luce, propter uim ſceleris alieni? Tuſculan. Cum prima luce, Officior. 3. quod Græci Auα‿τν μμH. b LVXVR IA, riæ.& luxuries, ei. Iu S. R. z0 b, In urhe luxuries creatur, exluxuria auaritia, ex alla ritia erumpit alldacia. de Or. 124 a, Auaritiam fi tollere uul- tis, mater eius eſt tollenda luxuries. contra Rul. 64 a, Luxu- ries Annibalem Capuæ corrupit. pro Mur. 127 b, In quo lu- xuriam reperire non potes, in eo te umbram luxuriæ reper- turum putas?& 4 2 a, Odit populus Rom. priuatam luxu- riam, publicam magnificentiam diligit. Offic. 2i a, Turpe eſt diffluere luxuria. I. P. 90 a,& ibid. Noua quędam& inaudi- ta luxuries.& ibid. Profundæ libidines.& pro Cæl. 46 b, Profuſa luxurics. pro Corn. 66 b, Tum luxuriam illius quæ non criminè aliquo libidinis, ſed communi maledicto no- tabatur. I. V. 135 b, In mulierum corruptelis& in eiuſmo di Iuxuria atq; nequitia. pro Cæl. 49 b,& 43 a, Domus in qua luſtra, libidines, luxuries,&c. Uerſantur. pro S. R. 24 b, De lu xuria ſe purgauit Erutius, cum dixit, hunc ne in conuiuio quidem ullo ferè interfuiſſe.&ο b; Quod per ſcelus ade- ptus ſis, id per luxuriam effundere atq; conſumere. de Ora. 121 a, Quod ſumptuo ſus de luxuria.& u7 b. In ſumma uber- tare ineſt luxuries quædam, quæ ſtylo depaſcenda eſt.& 157 a, Luxuriem eſſe in herbis. in Ver. 55 b,& 184 a, Luxuries in Hflagitijs, crudelitas in ſupPplicijs. ad Her. ⁊ a,& 12 a, Inerria,
xus, intemp erantia, libido. pro
22
ignauia, deſidia, luxuria. Offic. 19 a, Hæc libidini potius lu- xuriæq́;, quàm liberalitati& benecficentiæ Pareat: Officio- rum 25 d, ria.CI.
LVXVRIOSE'. intemperanter. pro Cal. 40 a, Cum libidi- noſts luxuriosè uiuere. de Fin. 699h rv agu. LVXVRIOSN 8,, um. aſotus, intemperans. de Fin. 69 a, Lu-
uiuunt ur perſequantur cuiuſq, modi uoluptares. contra Rull.5 b, Aliquis ut in ſuis rebus, ita in republ. luxurioſus nepos. in Piſ. 9 4¼ a, Nihil iſto ſcitote eſſe luxirioſius, nihil li bidinofius. Or. 204 a, Lætas eſſe ſegetes, luxurioſa frumen- ra. I. A. 173 a, Multa& lauta ſuppellexnon illa quidem luxu rioſi hominis, ſed tamen abündantis. LVXVS, uw. intemperantia in edendo& bibendo. I. V. 161 a; Nifi fortè exiſtimatis eum in uino ac luxu non riſiſſe, qui nunc in perieulo ac exitio ſuo riſum tenere non poſsit. LXCAONI A c. regio. Ep. 240. LVCAONES.pop. de Leg. 176, Ep. a4a. LYCIVM, ij. de Diu. 8 b, Cum ambulandi cauſa in Lycium ueniſſemus: nam id ſuperiori gymnaſio nomen eſt.& no a, Tum in bibliotheca, quæ in Lycio eſt, aſſedimus. de Ora. 93 a, Et longè Academiæ illi ac Lycio tuum hoc ſuburbanum gymnaſium antepono. de D. 65 a, Ind; Academia umbrife- ra, nitidoq́, Lycio.& Acad. 42 a, LVYCHNVCHVS, chi. quicquid lucernam ſuſtinet. nam ut candelabrum candelæ, ſic lychnuchus lucernę fulcrum ap- pellatur. Q. Fr. 336 b, Hanc ſcripſi antè ad lychnuchum li- gneolum, qui mihi erat periucundus, quòd eum te aiebant cum eſſes Sami, curaſſe faciendum.— LVCHNVS, m. lucerna. pro Cæl. 52 a, Lux alia eſt ſolis& lychnorum. prouerb. 14 LVYCII, pôp. I. V. 204, Att.95.. LYCVRGEVS, a. durus, ſeuerus, qualis fuit Lycurgus, qui leges duras Lacedæmonijs tulit. At. 3 a, Noſmetipſi qui Ly- curgei à principio fuiſſemus, quotidie demitigamur.
xurioſi reprehendendi ſunt ob cam ipſam cauſam, quòd ita
LYCVRGVS,gi. de Cl. 176 a, M. Brutus accuſationem facti
tauit, ut Athenis Lycurgus.
LYPIA, LDdiæ. regio. pro Flac. 160 a, Quid dicam de Ly- dia?&c..
LYDVS, a, um. pro Flac. 160 a, Quis unquam Græcus co- mœdiam ſcripſit, in qua ſeruus primarum partium non
Lydus eſſer 7.
LYMPHATVS, a, um. furens, inſanus. de D. 97 a, Flexanima
tanquam lymphata ut Bacchi ſacris commora. Poetæ.
LYNCEVS,, um. perſpicax. I. V. 1ů55 a, Homo lynceus homo luteus fortè correctius legas. Ep. 126 b, Quis eſt tã lynceus, qui in tantis renebris nihil offendat? nuſquam incurrat?
LYRA,ræ. fides. Tuſ. 4 9 a, Themiſtòocles cum in epulis recu-
ſaſſet lyram, habitus eſt indoctior.
LYRICVS, a, um. Oraror. 215 a, Poeta, qui Au⁵u à Græ-
cis uocantur, quos cùm cantu ſpoliaueris, nuda penè rema- net oratio.
M A 818
L.VSIA. ß. de Or. 105 a, Diſertiſsimus ſcriptor Lyſias.& de
Clar. 167 b, Lyſias fubtilis ſcriptor& clegans. Or. 199 a, Ve- nuſtiſsimus ille ſcriptor& politiſsimus Lyſias. LXSIDICVS, ci. I. A. 233 b, Lyfidicus ipſe in Græco uerbo, ui omnia iura diſſoluit.“ LVSANDER, dri. uerſutiſsimus Lacedæmoniorum dux, O ffic. 22 a. LXSIPPVS,pi. fictor inſignis. Aca. 22 b. b MA Litera, in numeris mille ſignificat. L. Mille. in pręno minibus Marcum. 1 M. de Orat. 131 a; Omnibus in parietibus inſcriptas fuiſſe literas, tria 1l, duo m m. Lege literam L. MACED O, nis. I. A. 203 b, Quid Macedo Alexander. MACEDONIAæ. regio. Ar. 40,I. P. 9i&. L. Seminarium. MACEDONICVS;, a. I. V. 236 a, Signum Macedonicum. I. P. 9r a, Iniperator Macedonicus. Attic. 257 b, Legiones Ma- cedoniea. MACELLVM, B. locus in quo uenduntur omnia quæ ue- ſcendi cçauſa in urbem afferuntur. de Diuin. 12 0 b, Si Epicu- ri de uoluptate liber corroſus eſſet; putarem annonam in macello cariorem fore. de Einib. 75 a, Quæ eſt illa laus, quæ
poſsir èmacello Beri: MACE R, cra, crum. tenue. contra Rul. 79 b, Solum exile& ma everuu. ö. MACERIA, iæ. murus in agro& uilla. Ep. 263 b, Helluo ne- quiſsimus ſeſtert. z00 dabar nullo aprico horto, nullama- ceria, nulla caalgl.. MACHAEROPHORVS,S. gladiator, machæram ferens. Quin. Fr. 312 b, Hominem portaui ad Baias octophoro, ma- chærophoris centum ſequentibus. MACHINA, næ. machinario. in Verr. 105 b, Columnæ ma- china appoſita deiectæ, eiſdem lapidibus repoſitæ ſunt.& 106 a, in Piſ. 33 5, M. Regulus, quem Carthaginenſes reſectis palpebris illigatum in machina uigilando necauerunt. pro Dom. 218 a, Iiſdem machinis ſperant me reſtitutum poſſe habefactari, quibus antea ſtantem perculerunt. contra Rul. 75 b, Hæc tota lex ad Ponipeij opes euertendas tanquam machina comparatur. Brut. 289 a, Omnes adhibebo ma- chinas ad tenendum adoleſcentem., de Natur. 74 b, Doli, machinæ, fallaciæ, præſtigiæ.& ibidem: Commoliri do- lum& machinam aliquam ad quempiam. Qu. de Pet. 206 a, Quo in magiſtratu amicam, quam palàm domi habebat, degrachiais e6Wmtir. MACHINATIO, onis. de Nat. d. 45 a, Cum machinatione quadam aliquid moueri uidemus, ut ſphæram, horas.& 50 b, Ebam machinatio quædam atq; folertia. de Or. uᷓ a, Iu- dex tiquam machinatione aliqua tum ad ſeueritatem, tum ad reniſsionem eſt contorquendus.
MACIHNATOR ris. architectus, fabricator. pro Sex. Roſ. 4⁰ b, Säo omnium architectum& machinatoré eſſe Chry- ſogonun.& contra Rul. 63 b, I. C. ilz a MACHINO R, ri. ſtruo, molior, excogito, conſilium ineo. de N. 56 ³, Ad uſum orationis incredibile eſt quanta opera machinat natura fit. de Ora. 159 a, Hæc quidem machinati ſunt ad uonptatem. de N.51 b, Quod perpetuitatis cauſa machinata 1atura eſt.& 73 a, Sibijpſi nefariam peſtem ma- chinari. I. V.59 a, Cum interea aliud quiddam iamdiu ma- chinaretur. fro Dom. 224 a, Nihil aliud niſi uti neq uid per uim agi poſſet machinabere. ad Her. i b,& 26 b, Machinari necem uel calanitatem alicui. de Vn. i96 a, Quęramus igi- tur cauſam, qua eum impulerit, qui hæc machinatus ſit, ut originem rerum,& molitionem nouam quæreretrt. MA CIE S, ei. corporis magna tenuitas& ficcitas, gracilitas. contra Rul, 85 a, Homo grandi macie torridus, contemptus & abiectus. Item, Craſſum libertum ais, tibi de mie macie ſo licitudineq́; narraſſe. Tuſ. 19 6 a, Corpus mâcie extabuit. in Ant. zu1 a, Profé ctus eſt ad bellum A. Hirtius uir potiſsimus, at qua imbecillitate? qua macie? ſed animi uires corporis imbecillitas non retardauit,“ MACROCOLLVM, l. charta, membranula. At. 252 b, Sed
2 ⸗
rim. At. 97 b, Quæſo quid nobis futurum eſt, mactè ſcribas. aliter mature. 1 1
MACT O, ,. interficio. de Aruſp. 253 b, Clodius diuiſores o-
mniũ tribuũ domi ſuæ crudeliſsima morte mactauit. 1.C.
1 M 204 4 ½

M
819 1
204 a, Tum tu lupiter hos æternis cijs 7 r 05; mactabis. G 102 b, Nônne hunc ſummo ſuppli cio ma- ctart imperabis? in Piſ. 82 b, Quorum ego furori niſi ceſsi- ſem, in Catilinæ buſto mactatus eſſem. I. V. 35 b, Quo etiam maiore es malo mactandus. Tulc. 179 b, Mactata excetra. pro Flac. 164 a,& 157 b. Quam poteſtis P. Létulo mactare ui Ktimam gratiorem. I. V. act.3 b, Inferorum animas elicere, & puerorum extis deos manes mactare. I. V. 205 b, Cum ui- deant ius ciuitatis illo ſupplicio eſſe mactatum. MA OVLAI«.labes. de Nat. 17 a, Eſt autem corporis macula næuus. pro Sex. Roſc. 37 a, Legatlonis ceremoniam pollue- re, maculasq́; afficere. Pro Pomp. 5 3, Helenda eſt nobis illa macula Mithridatico bello ſuperiore ſuſcepta.& Att. 282 b, Magna macula per uos elata. pro Seſt. i7 a, Quoniam illa repub. macula regni publicati maneret, quam nemo poſſet eluere. in Sal. 27 4 b.Inurere erernas maculas alicui, quas re- liqua uita eluere non poſsit. pro Cor. 57 b, Eſt huius ſeculi labes quædam& maeula, uirtuti inuidere. pro Dom. 217 b, Omnium libidinum maculis notatiſsimus. pro Plah. 265 a, Hunc tu uitæ ſplendorem maculis aſpergis iſtis. in Veriz60 a, Maculas flagitiorum tuorum innocentium ſanguine lue- re arbitrabare.& pro Cluent. 20 a; Macula familiæ: id eſt, turpitudo. MACVLA retis foramen, ſeu plaga. L. Reticulum. de somn. 1²9 b. In ipfis terræ quaſſi maculis, ubi habitatur. MACVLO, s. mac ula aſſicio, commaculo, inquino, oblino, p olluo, fœd o, contamino, labem infero, maculis aſpergo. de Aruſ. oa, Qui caſtiſsimos ludos omni flagitio pollueret, omni dedecore macularet. pro Mil. ui a, Et tu ſancte Iupi- ter, cuius ille latus, nemora, finesq, ſæpe omni nefario ſtu- pro& ſcelere maculauit. pro Seſt. 16 5, Maculare ſplendo- em alicuius. MACVLOSVS,a,um. maculis reſperſus. I. A. 174 a, Veſtis Pompeij non multa, ead; maculoſa. Attic. n a, Maculoſi ſe-
natores.
MADEEIOAH F. perfun dor, reſpergor. de D. 94 b, Itaq; uatici- natus eſt, madefactum iri minus triginta diebus Græciam ſanguine. I. A. 259 a, Imbuti ſanguine gladij exercituum no- ſtrorum, uel madefacti potius.
MADEO, des. madefio. I. A. 190 a, Natabant pauimenta uino, madebant parietes. Poſtq. 206 b, Madens coma, compo ſi- tus capillus.
MADIPD VS, a, um. perfuſus. Qu. F. 314 a, Sed ille faſciculus to tus aqua madidus mihi redditus eſt.
MAENA, næ. piſcis marinus, quem Theodorus Gaza Alecm uertit, Irali Mænulam uocant. de Pin. 83 b, Qui uoluptatem ipſam contemnunt, ijs liceret dicere ſe Accipenſerem Mænè non anteponere.
MAEO TIS, ndus. palus Scythica. Tuſc. 238 a, A ſole exerien- te ſupra Mæoris paludes, nemo eſt qui factis me æquipara- re queat. Poetæ. cont. Kull. 76 a, Cum Mithridatesamiſſo exercitu,& c. Mæotide,& illis paludibus,& c. defencatur.
MEANDRVsS, dri. anfractus. I. P. 90 b, Quos tu miandros, dum omnes ſolitudines perſequeris, quæ diuericula fle- xionesq; quæſiſti?
MEGARA, oppidum Siciliæ. J. V. act. 7.
MAGE, pro magis. Ep. li. 7. Ppro Mur. 131 a, Non& iure manu conſertum, ſed mage ferro rem repetunt. Ennj.
M A G ICVS, ca, cum. de Or. lib.i, Magicum carmen.
M 4G 18, plus, præter, plus plusq́;. Epi. 91 b, At 71 a,b, Quoti- die magis ac agis ſuſpicor te in Epeirũ profectũ. Ep. 29 a, Sed mihi magis magis; quotidie de rationibus tuis cogi- tanti, placet: id eſt, plus plus q́. I. A. 153 b. Quotidie magis
magisq́; perditi homines urbi minabantar. Par. 129 b, Nihil huic addi poreſt, quo magis uirtus ſit. pro Mil. 10 4 b, Non magis erit parricida, ſi quis conſularem patrem, quàm ſi quis humilem necauerit. pro Plan. 271 b,Is magis ædilis fie- ri non potuiſſet. pro S. R. 24 b, Annos natus magis quadra- ginta. Ep. 26 b, Ita eontendit, ut nihil unquam magis. de Or. n0 b, Magis adeò id facultate quàm alia ulla culpa mea con tigit. Ep. 264 a, Expecto tuas literas, teipſum multò magis. de Or. 21 a, Ac multo etiam magis ad uos.& de Cl. 195 b. Ma gis etiam,&c. pro Fl. 16 b, Nüc uerò hoc magis, quod,&c. contra Rull 85 b, Imò uerò etiam hoc magis, quàm,&c. quod,&c.J. V.) 68 a, Atq; eo magis, ſi,&c.& 164 b, Et eo ma- gis, quòd,&c. its: Memétote non tam illos eſſe nobis quàm 108 pertimeſcendos atque etiam hoc magis ſunt timendi quòd,&ce. de Off. 15 a, Capeſſentibus rempub-. nihil minus Juan Philoſophis— haud ſcio an magis etiam reſpicientia
2d nibenda ſir rerum humanarum. At. 254 a, Magis eſt quod
gratuler tibi, quàm quod te rogem. pro Cæl. 4 0 a, Cuius in magnis cateruis amicorum ſi fuit etiam Cælius, magis eſt ut ipſe moleſtè ferat erraſſè ſe, quàm ut iſtius amicitiæ cri- mè reformidet. Ar. 234 a, De Gręcia magis ac magis cogito.
ſupplicijs uiuos mortu-
M A 4
MAGISTE R, ſtri. præceptor, doctor, autor. de N.“! A curus gloriabatur ſe magiſtrum habuiſſe nullũ. in An. 5
1. 3 8 1117111, 1 4 Quanquam te bonum timor faciebat, non diuturni eif
5 1IIAO 181⸗
ſter officij. de Sen. 83a, Nec ulli bonarum artium non beati putandi, at amuis conſenuerint uires. I. A. 16, Iam uideo magiſtro tuo qui te tanta mercede, quanta i⸗ 6 proferam, nihil ſapere docuit. de Or. 106 a, Pueri in hoc ge nere apud magiſtros exercentur. pro Sex. Roſc. z8 a, Is di pulus magiſtro tantulum de arte non concedit. de Cla.n a, Gracchus ſemper habuit exquittos è Græcia magiſtros de Orat. 120 b, Magiſtri ad quos filios noſtros mittimus de Inu. 50 b, Artium liberalium magiſtri, uiuendt Præccptoris & Ep. 136 b, Magiſter cœnan di, diſcipulus dicendi. deOr crates magiſter omnium iſtorum,&c. Ora. 19⁷ b, Plato 1 uiſsimus autor& magiſter intelligendi& dicendi.&n 15 & de N. 8, Ariſtoteles Amagiſtro Platone diſfenriens. do)9, 155 b, Plato non linguæ ſolum, ueru meriam animi ac uirrn. tis magiſter.& pro Mur. 139 b, Veſtri præceptores& uirtu- tis magiſtri: id eſt, Stoici. Pro Mur. 139 a, Hæc omnia non aà natura ſunt, ſed à magiſtro: ſine magiſtro, duce natura 1 Mamma. Or. 207 a, Exiſtimator alicuius artificij, non in 1. ſter. pro Rab. P. 124 a, Vſus eſt magiſter optimus. de Ot.S59 Stylus optimus dicendi effector& magiſter.& i„ b Ftylus perfector dicendi, ac magiſter. I. V. i59 a, Dux& magiſter ad faciendum aliquid. de Clar. i92 b, Suafionem legis Seruiliæ ſibi magiſtrum fuiſſe dicebat. pro Cor. 60 a, Tum uerd ius omne noſter iſte magiſter mutãdæ ciuitatts ignorat. de Or-. 126 5, Quamobrem hoc uos doceo, bonus ego uidelicet& eruditus magiſter. de Aruſ. 247 b, Ego habeo autores&ma giſtros colendarum religionum, maiores noſtros. pro Do. 234 a, Autor& maxgiſter publicæ religionis.& 241 b, Præſer- tim illo magiſtro qui cogeretur docere antequam ipſa di- diciſſet. pro Ce. 291 a, Te uti in hac re magiſtro uolo. in Ver. 62 a, Si ab iſto libro quem tibi magiſter ludi neſcio quis er alienis drationibus compoſitum dedit. de Sen. 86 b 1Sum⸗ mus magiſter in poculo. At. 76 a,& I. V. 243 a, Magiſter ſcii- pturæ. L. Scrip tura.& 14 5 b, Magiſtri, qui rabulas Habebant. & ½43 b, Quidam qui tum magiſter erat eius ſocietatis.& At. 176 b,& Epiſt. 207 b,& 2 7 a, pro Planc. 265 b, P. Craſſus maximarum focieratum autor, plurimarum maxiſter. At- tic. 1 b, L. Pontius, quem purabam m agiſtrum fore, fi bona uenirent. pro Quint. 9 4, Cui magiſtri fiunt, domini con- ſtituuntur, qui qua lege; qua conuitione pereat;, pronun- cient, huic,&c. MAGISTE KR equitum. cui imperium ſummum in equites erat, ut dictatoriin populum. Att. 151 a, Sylla potuit effcere ab interrege, üt dictator diceretur& magiſter equitum. de Legib. 185 b, Isq; aue ſiniſtra dictus populi magiſter eſto.& 176 a, Magiſter populi equitumq;. MAGISTERIVMNHTy. magiſtri dignitas& officium, cenſu- ra. de Se. 96 b, Me uerò& magiſterla delectant à maioribus inſtituta,& is ſermo qui à ſummo adhibetur magiſtro in poculo. de Prou. Conſ. Magiſterium morum. MAGISTRA, ſtræ. de Nar. 10 a, Legis æternæ uis, quæ quaſi dux uitæ& magiſtra officiorum fit.& de Ora.ij b, Off. 264, Natura magiſtra& duce. Tuſc. 225 a, Philo ſophia magiſtra uitæ. pro S. K. 30 b, Vita ruſtica parſimonie& diligentih ma giſtra eſt. MAGISTRATVS, tus. dignitas, honor, poteſtas, faſcesipro curatio negocij& muneris publici, qui cum poteſtate eſt, qui poteſtarem gerit, aliquo honore& dignitate affectus,
.₰ magiltr 11 Sller
ge⸗
. 101.
ſummis populi beneficijs uſus. de Am. 108 a, Vbi eos inues
niemus, qui hono res, magiſtratus, imperia, po teſtates, opes, amicitiaæ non anteponant? pro Mur 141 b, Cato negar iudr ceium hominum in magi ſtratibus mãdandis, uolupratibus corrumpi oportere.& 142 b, Nulla re allici mentes homi⸗ num oportere ad magi Tratum mandandum, nifi dignita- te. Off. 2) a, Eſt igitur p roprium munus magiitratus, atelli- gere ſe gerere perſonam ciuitatis, debereq; eius dignitatem
& decus ſuſtinere, feruare leges, iura deſeribere, ea ſidei ſuæ/ cõmiſſa meminiſſe. pro Seſt. 15 b, Cenſura ſanctiſsimus ma- giſtratus. I. V. 231 b, Ad me uenit Heraclius is qui tum magi⸗ ſtratum Syracuſis habebat. Off.zoa, Cedere ijs qui mag- ſtratũ habebant. pro Planc. 260 b, Tum enim magiſtratum non gerebat, is qui eœperat, ſi patres autores non erant ta⸗ cti. pro Pl. 262 a, Libertas popull in mandandis magilttati bus.& 272 a, Commiſsi funt ijs magiſtratus. Att. 279 3, Nᷓ mo tribunus plebis, nemò alio magiſtratu, nemo priuatus autor extitit. Att. 276 b, Dum unus erit patricius magiſtra- tus, auſpicia ad patres redire non poſſunt.& ibid. C. Marius factus eſt augur. pro Font. 28r a, In honoribus petendis 19 Poteſtatibus, in imperijs geren dis. contra Rull. 72 b, Ai⸗ Bus uos ampliſsimas poteſtates dediſtis.& 48 b.Legumm
.. 1 z.... 3 Jices. niſtri magiſtratus.& ibidem, Legum interpretes ludſ. 60 4

u* duc brha„
45
“ 4 4 1ieus aa dſter. 4 lrut.
a4 nagi
Hin la n 4
4A 1 —“* mlemnn
84. † 49 40 auem nd 3
Htents arnndandan campoſean ct en
mus n.a iter poulo. K.*ℳ SAllan Itar! rpeura A4 Mg at n aatun mgerra Ad A Lo bArae aummumnboren. lruren
N Jurn Jaridan nte
(on 44(anmhnn.—
ruunt 1 4 ,Snremn
8
Son.*. 1
llt— tui mperun in m. Hcto a oden. uir 3 arnr autor earäua 1,A 44AP me fniche Kcänauf
44 4 M. tuemg.,
irTEAINAN aAga
. ℳ. N afd& nacken
†
eu(eal. uug runma 4
tr 1 STIAR NRAA v 4 4 2
80 K 8 3 5 Ke ora I. er A Hk 5
. aba 4
n pe n
ra.
1STAATVB=
—““ nodc,
2½ 2*. 1
..“ “
341 teim 1. A
1 9 cp un
8
4
00
“* 2 p cagerrer ag
heufs An ne qnd ans ne
ämt
4
.
821 M
cont. Rul. 71 a, Lege Curiata magiſtratum non dari, cui nul lis comitijs antè ſit datus. Ep. 40 b, Creare& gerere magi- ſtratum,& gerere poreſtatem. Item, Abire maxgiſtratu. Epi.
60 b, Atq; abeuntem magiſtratu concionis habendæ pote- ſtate priuauit.& At. u a, Qu. E. 394 a, Bene gerere ſe in pote- ſtate. pro Qu. 2 a, Magiſtratũ æquũ adhuc reperire non po- tui. I. N. 19νa, Secuti ſunt auariores magiſtratus. Qu. Fr. 29 4 a, Quæ in magiſtratu uitiosè decreuerant, eodem ipſis pri-
uatis erat iure parendum. I. A. 179 b, Tum ſenatus contra te dedit arma conſulibus reliquisq́; imperijs& poteſtatibus. I. A. 204 b, Vt ei triennium ante legitimum tempu s magiſtra tus petere, capere, gerere liceat. de L. 184. b, Magiſtratus h æc eſt uis, ut pręſit, pręſcribatꝗ́; recta,& urilia,& cõiuncta cum legibus: ut enim magiſtratibus leges, ita populo Praſunt magiſtratus: uereq́; dici poteſt, magiſtratum legem eſſe lo- quentem, legem autem mutum eſſe magiſtratum. de Legib. 190 b, Suffragia in magiſtratibus mãdandis palàm ferre me lius eſſet.& ¹93 b, Qui magiſtratu abierint, apud cenſores e-
dant,& exponãt quid in magiſtratu geſſerint. in Sall. 274 b,
M A 822
magnifica didiciſſet. de Opt. 24 4 a, Ii quos nihil excelſum magnificumꝗ; delectat.& Off. 16 a, Animus excelſus& ma- gnificus. de Diu. 109% b, Magnificum etiam illud Romanisd, hominibus glorioſum, ut,&c. contra Rul. 82 a, Cætera illa magnifica pop. Rom. uectigalia. de Cl. 189 a, Voce, motu, for ma etiam magnifica& glorioſa oſtétatio ciuitatis. de Leg. 169 a, Villa magnifica. Attic. 66 b, Illam autem quam loca- uit, facit magnificentiſsimam. Off. 45 a, L. Craſſus magnifi-
centiſsima ædilitate functus eſt. cõtra Rul. 66 b, Eſthocam
pliſsimum, ſed illud magnificentius, quòd,&c. de Cl. 175 b, Genus dicendi magnificentius& ornatius. J. P. 8o a, Magni ficentius eſt dicere quemadmodum geſſerimus cõſulatum, quàm quemadmodum ceperimus. Poſtq. 204 a, Senatus à quo ſæpe magnificentiſsimis decreris ornatiſsimus. de Cl. 182 b, Id melius eſt quod ſplendi dius& magnificentius. pro Deiot. 14 7 a, Cui magnificentiſsima dona uſq; ad Numan-
tiam ex Aſia miſit. pro D. 242 a, Italiæ magnificentiſsimus
ille morus. I. V. 30 a, Cicero magnificenriſsimus poſt homi-
num memoriam conſul factus.
Accipere magiſtratum loco prædæ. Epiſt. 190 b, Nam qudd MAGNILOQVENTIAHHæ. Or. 215 b, Dacctylicus nume-
huc properent in magiſtratum uenire, cauſam non habent. MAGNANIMITAS, ts. magnitudo animi. Off. 31 a, Qua-
rus hexametrorum magniloquentiæ eſt accommodatior. Epiſt. 210 a, Homeri magniloquentia.
rum una ſit cognitionis, altera côm uniratis, rertia magna- MAGNITVD O, nu. amplitudo, granditas, moles, ub ertas.
nimitatis, quarta moderationis. ö MAGNANIM V S, a, um. uir magni animi, uir altus& excel- lens. Off.13 a,& 14 a, Vir fortis& magnanimus. pro Fon. 292
b, Vir ſummi confilij& maximi animi. pro Seſt. 12 b, Vir for-
1.. 8„„ tis& acris animi magnid;.
MAGNES, ti. de D. 98 b, Vt ſ magnetem lapidem eſſe dicã, qui ferrum ad ſe alliciat& trahat: at rationem cur ita ſit, afferre nequeam.
MAGNES. àA Magneſfia Theſſaliæ regione. de Clar. 149 b, Dionyfius Magnes. MAGNIEACITO, cu. Ep. 210 b, Eius libertum Apollonium iam tum equidem cum ille uiueret,& magnifaciebã& pro-, babam. At. 234 a, Facio magnam praxim Dolabellæ: id eſt, magnifacio actionem Dolabellxaax.. 1.. 3—. 4 MAGNIFICE), ſplendidè. de Cl. 188 a, Amicè& magniſicè te laudatũ puto. I. V. 182 a, Magnificè laudari ab aliquo. pro Qu. i7 b,& I. V. 39 a, Magnificè ac ſplẽdidè ornare cõuiuiũ.
de Fi. 99 b, Magnitudo maris Aegei. Off. z1 b, Metiri magni- tudinem mundi. I. A. 249 b, 81 maria, montes, regionum ma gnitudines intereſſent. de Ora. 86 a, Magnitudo& uarietas,
multitudod; cauſarum. I. V. 240 a, Genus prædangi ad ma-
gnitudinem quæſtus immẽſum& infinitũ.& ibi. Magnitu- do frigorũ. Part. 237 a, Magnitudinem animi ſuperbia imi-
tatur ex animis extollédis.& Epi. 3 a, Magnitudinem animi
tui ne inflectas cuiuſquã iniuria. Ep. 21 b, Magnitudo& uis amoris. cont. Rul. 85 a, Magnitudo fructuum: id eſt, abũdan tia. J. V. 226 a, Signũ ex ære modica amplirudine.& de L. 183 a, Propter amplitudines ſepulchrorum. Item, Vtilitatis u- erras: id eſt, magnitudo. L. Vbertas. pro Deiot.i 49 b, Eſto,
coacedatur hæc quoq; acerbiratis& odij magnitudo. MAGNI eſſe,& id genus. Ep. lib. i5, Magni erunt mihi literæ
tuæ. Att. li. 10,& Fam. lib. 16, Non pofſum diſsimulare mihi
famam quoq;, quamuis ſit falſa, magni eſſe. de Nat. lib.i, Ma gui intereſt ad decus& laudem ciuitatis.
d eĩn. 77 a, Vaſa magniſicè& preciosè cęlata. I. V. 21 4 a, Exor MAGNO. magno precio.)(. Paruo emere uel uendere. pro
nat amplè magnificeq́; triclinium. pro Dom. 236 a,Iſte habi tare laxè& magnificè uoluit. I. C. 104 b. Magnificè uici mus. Att. 284 b, Iuuar enim magntficè loqui. ad er.z b, Hic qui ſe magnificè iactat& oſtstat. I. A. 223 a, Magnifics enim Sul- pitius maiorum continentiam diligebat. Off. 10 a, Hæc prę- ſcripta ſeruantem licet magnificè uiuer.... MAGNIFICENTIA,tiæ. ſplendor. de In. 82 a, Magnificen- ria eſt rerũ magnarum& excelſarũ cum animi am pla qua- 1
dam& ſplendida propofitione, agitatio& adminiſtrario. & 26 a, Virtus& magnificentia, in qua Srauitas,& autoritas
eſt. Orat. 20 4 b, Si ut in apparatu epularum à magniſicentia recedens non ſe parum ſolum, ſed etiam elegantem uideri
blicam magnificentiam diligit. contra Rul. 70 b. Hoc uix eſf liberi populi, uix ueſtrorum amicorum magnificentiæ. de L. 163 b, In hac illa rerum magnificẽtia,&c. Qu. R. 49 a, Qui tantas pecunias non propter inertiam laboris, ſed propter maxgnificétiam liberalitatis repudiauit. de L. 190 b, Lucullo obiecta eſt magniſicentia uillæ Tuſculanæ. Taſ.2 60 a, Ma- gnificentia ædium regiarum.& 247 a, Magnificentia& ſum ptus epularum. Off. 5 a, Capeſſentibus remp.& magnificen tia,& deſpicientia adhibenda eſt rerum humanarum. de L. 183 b, Funerum ſepulchrorumq́; magnificentia. Ottf. 28 b. Ca uendum eſt etiam, præſertim ſi ipſe ædifices, ne extra mo- dum ſumptu& magnificentia prodeas.& ibid. L. Lucullus, cuius quàm multiuillarum magnificentia imitari ſunt.& 44 b, Theophraſtus eſt murus in laudanda magnificètia& apparatione popularium munerum. de Am. 99 b, Qui uirtu tem uerborum magnificentia metiuntuur. MAGNIEICENTISSIM E'. Att. lib. ², Iactare ſe magnifi cẽtiſsimè.& 225 b, Noſtri autem„5oes quod per ſe ipſos con fici potuit, glorioſiſsimè& magnificentiſsimè confecerunt. in Vat. Cicero poſt hominum memoriam magnificentiſsi- mä conſul factus MAGNIEICVS, aum. lautus, ſplendidus, ſummo ſplendo- re præditus, delicatus. I V. 87 b, Vidi forum adornatum ma gniſico ornatu. Qu. Fr. 327 b, Ludi magnificentiſsimi,&& mu nus ſumptuoſum atq; magnificum. de Orat. 98½ a, Multæ ac magnificæ res conſtructæ ac reconditw. Epiſt. 116 b, Cœna magnifica& lauta. Tuſc. 240 a, Stragulum magniſicis 6pe- ribus pictum. Ep. 195 a, Reliquæ ſunt uenationes binæ- per dies quinq; magnificæ. de Ora. u7 a, Genus dicendi magni- ficum atque præclarum.& 98 a, Cum præclara quædam&
Quin. Roſc. 50 b, Magno tuam dimidiam partem decidiſti. contra Rul. 73 a, Ement agros quos uolent,& quam uolent magno. Att. 15 b, De aliquo conducere nimium magno. I. V. 202 b, Quiditu iſta permagno æſtimas. in Ver. act., Magno uendidiſti. 1.
MAGNOPERE. nimio opere. Ep. 20 a, Cũ has ad te quim
primùm literas magnopere perferri uellemus. Attic. 66 a, Et fi quæris„nulla eſt magnopere commota ᷑uᷣe᷑adea. de Inu. 62 b, Cum puerorum formas& corpora magno hic
oOpere miraretur. de Le. 166 b, Gellius philoſophis magno-
pere autor fuit, ut,&c. Attic. lib. 13, Magno opere accerſitus.
. BEp. lib. 33, Magnod; opere abs te peto. uoler. pro Mur. 14 2 b, Odit pop. Ro. priuatam luxuriam, pu M⁷ AGNVS, a,
um. amplus, grandis, non mediocris, non par- uuns, uberior, bonus, latè patens, immanis, infinitus, uaſtus, inſanus, longè lated; patens. de Or. 104 a, Quarũ rerum fa- teor magnam multiplicẽq́; eſſe diſciplinam. de N. 51 b, Ma- gna dij curant, parua negligunt. de Or. i4 5 a, Hæc enim ars ſine controuerfia& magna eſt,& latè patet,& ad multos pertinet,& ſummo in honore ſemper fuit,& chariſsimi ci- ues ei ſtudio etiam hodie præſunt. Ep. 36 a, Quanquam id magnũ& àmplii eſt. Or. 199 b, Magnum opus& arduũ Bru- te conamur. cont. Rull. 74 a, Magna mihi res non modò ad ſtatuẽdum, ſed etiã ad dicẽdum uidetur eſſe. pro Mur. 125 b,
Mihi cum eo& uetus& magna amicitid eſt. Ora. 201 b, Par 5 9
tes magnæ& graues. de Orat. 15 B, Grädis oratio, pro ma- gna. Epiſt. 2 a, Magna eloquentia, magna grauitas, magnum ſtudium, magna cõrentio. de In. 43 a, Multæ& magnæ res. & ibid. Quædam magna& ampla pars. Tuſ. ⁷⁸ a, Experiar
equidem, ſed magna res eſt.& ⁷6 a, Quos enumerare ma-
gnum eſt, ira ſunt multi. pro Pl 277 b, Decerrare mihi ferro magnum fuit,&c. Qu. Fr. 300 b, Nam ſi te uicinis tuis ante- ponis, ualde magnum facis. Or. 206 a, Nos magnum feciſ- ſemus, ſi potuiſſemus,&c. de Nat. 59 b, Nemo uir magnus ſine aliquo afflatu diuino unquam fuit.& ibid. Magnis ui- ris proſperè eueniũt ſemper omines res. pro Qu. 17 2, Artes, quib. tu magnus es, tibi concedo. Off. 6 a, Dicæarchus peri pateticus magnus& copioſus. pro Mur. 139 b, Neq; diſpu- tã i cauſa ut magna pars, ſed,& c. de In. 72 b, Augere aliquid & maius facere. de Cl. 184 b, M. Druſus tuus magnus auun- culus. Offi. 66 a, In his magni iudicis eſt, ſtatuere quid ſit æ-
duum.& de L. 192 a, Quorum generum in utroq; magnus
noſter Cato eſt. de Claris ora. 184 b„Magnus auunculus. Magnus Conſul& Conſularis, 10. Familiar. Magnus lbcus, b b M 2. 1 dé

823 M A
2 ge Nat. deo. id eſt amplam præbens materiam. Inmeru. frumenti magnus, 4 Verr. Magnus prætextatuùs illo die fui, 41 e 1 8 1 L 1. 1 8 6 ad Att. Magnus uereratôr, 2 ad Qu. Fr. Vir magnus in pri 8 N
mis, de Nat. deor. i. Magna cauſa, pro Dom. ſua. Magna Grę
la, 2 de Or. Magna natio, de Aru ſp. reſpon. Maßna pecunia, ¹ lagna procurario, pro Deiot. Magna quæſtio eſt, de Nat. deor. 2. Magna res, i2 ad Attic. id eſt, magni Pre⸗ cij. Magnum caput, z de Orat. Magnum donſlium.Ir nilip. Magnum ingenium 1. Luculli, Acad. quæſt. edit.i 1b. 2. Ma- gnum opus in manibus habeo,n Acad. Magnũ quid& mul- — cogitationis atq; ocij; 2 ad Attic. Quid enim uidetur ei magnum, cui æterniras omnis, totiusd; mundi nota ſit magnitudo? Tuſc. quæſt. lib. 4. Magnum eſt efficere ut quis
intelligat quid fit illud uerum& fimplex bonum, 1 Acad. hoc eſt, magni laboris, uel magne utilitatis. Magnum eſt ea-
dem habere monumenta maiorum, ijſdem uti ſacris, ſepul-
chra habere comimunia, Offic. 1. Magnum eſt in amicitia, ſu- periorem parem eſſe inferiori, de Amic. Quicquid erit, non modo magnum, ſed etiam paruum, ſcribes, 14 ad Att. Nam ſi te interioribus uicinis tuis, Cilicẽſi& Syriaco anteponis, ualde magnum facis, i ad Qu. Fr. Magnum atq; honeſtum te eſſe, n Famil. M. Bruti& Caſsij. Magnum annum dicunt mathematici, quo ſeptem ſidera errantia expletis proprijs curſibus ſibimet concordant, z de N. d. Si domum magnam pulchramq; uideris, de N. d.2. Chryſippus& Sroieci cum de animi perturbationibus diſputant, magnam partem in his partiendis& definiendis occupati ſunt, 4 Tuſc. 9. Famil. ad Att. 16. id eſt, magna ex parte. Nullã rem ned; tam magnam neq; tam paruam putet, quæ,&c. i Fam. A'magno hofnine & in primis erudito Panætio tractata,; de L. Stabili& fir- mo& magno animo uir,z de Finib. Magno timore eſſe, 5 ad Att. Aut omnino, aut magna ex parte eſſem aliqu ando libe- ratus,&c. i Tu ſc. Magna uoce confiteri, pro Cec. Magni ara tores, 5 in Ver. Magni ludi, in Piſ. Magni in republ. uiri, 3 de Leg. Magna quæ uidentur, in duplici genere ſunt, Part. Ma- gnis ſæpe rectiſsimè parua conferuntur, Oratr. MAGVS, gi. de D. 90 a„Magi, quod genus ſapientum& do- Ktorum habebatur in Perſis.& 99 a, Et in Perſis magi augu rantur& diuinant. de Leg. 174 b, Magi Perſarum. de N. io b, Portenta magorum Aegyptiorum dementia.
MAIALIS, Iw. uerres caſtratus. Cicero apud Iſidorum libro 2, cap. 31, Conſulem quęrebam, quem in iſto maiali inuenire non poteram. MAIESTAS,t. imperium, amplitudo, dignitas. de Or. 123 b, Maieſtas eſt amplitudo ac dignitas ciuitatis, is eam minuit, qui,&c. de In. 69 a, Maieſtatẽ minuere, eſt aliquid de repub. cum poteſtatem non habeas, adminiſtrare. de Or. 127 a, Lex Apuleia, qua qui maieſtatem minuiſſet, capitis pœna afficie batur. pro Rab. 90 b, Vt illud ſummum auxilium maieſtatis atq; imperij de Rep. tollatur.& 9 4 a, Vt imperium pop. Ro. maieſtas q; conſeruaretur.& pro Cor. 6² a, Seruare& con- ſeruare maieſtatem populi. I. V. 245 b, Minuere maieſtatem reip.& de Or. u18 b, Maieſtas ab aliquo imminuta. de D. 97, Dij non cenſent eſſe maieſtatis ſuæ, pręſignificare hominib. quæ ſunt futura.& 9⁸ a, Neq; hoc alienum ducunt maieſta- te ſua. de N. 41 b, Suſtinendi muneris propter imbecillita- tem difffcultas minimè cadit in maieſtatem deorum.& A- cad. 30 a, pro S. R. 27 a, Maieſtas iudicum. I. P. 84 b, Magnum nomen eſt, magna ſpecies, magna dignitas, magna maieſtas conſulis. I. A. ¹67 a, Qui maieſtatẽ populo Romano per uim minuerit. de Am. uz b, Quanta illa fuit grauitas? quanta in oratione maieſtas?
MAIOR, ius./Top. 222 b, Quod in re maiore ualet, ualeat idẽ in minore. Qu. Fr. 303 b, Quem ego ut fratrem maiorem ue rebar. de Leg. 174 a, Prorſus maiorem quidem rem nullam
ſciſcã aliter, in minoribus, ſi uoles remittam hoc tibi. Tuſc.
160 b, Qui in aliquo maiore ſtudio& arte uerſantur. de D. 86 a, Nihil ferè quõdam maioris rei niſi auſpicatò gereba- tur.& n a, Eius aſpectu cum obſtupuiſſet bubulcus, cla- morem maiorem cum admiratione edidit. Att. 124 a, Bal- bus maior,& Balbus minor. Par. u1⁷ b, Afrieanus maior,& Africanus minor. de Am. 96 a, Cato maior. Off.; b, Quæ cu ra exuſcitat etiam animos, maiores& ad rem gerendam fa cit. Tuſc. 187 a, Qui uolunt exclamare maius toto corpore, contentioni uocis aſſeruiunt. de Orat. 87 a, Maiore delecta rione, ſpe uberiore, præmijs amplioribus ad perdiſcendum commoueri.& 9;3 a, Studio acriore, ocio ac facultate di- Kanalenalors ac maturiore, Rlabore atque induſtria ſu- MAIORES, rum. patres, ſuperiores.)((Poſteri noſtri, poſte-
riores. in V. 65 b, Patres maioresq; noſtri. Ora. 108 a, Patrum noſtrorum ętas.& b, Superiores.). Poſteriores. I. A. 189 b, L. Philippus uir auo, patre, maioribusq; ſuis digniſsimus. Quales eius maiores fuiſſent, 1 de Fin. Maiores imitandi,
4
M A
at non eorum uitia, Offic.1. Maiores noſtri libertis ſuis uſ multo ſecus ac ſeruis imperabãt, ad Qu. Fra. Maiores qui bus in rebus quæſtiones interponi uoluerint, z ad Her Ma- jorum ſuorum autoritate ſatis cõmendati fidei tuę,ia Fam Maiorum noſtrorum clementia,s Famil. Quint. Metelli r maiorum dignitate eu m honorem Ate adminiſtrari, 15 5 mil. Maiorum exempla noſſe debet Senator, 3 de Leg. Maio rum mos, z Fam. Maiorum more, ſine fuco ac fallacijs, iad Att. Maiorum noſtro rum ſepultæ reliquiæ, ad Octau. Maio rum ſimilem aliquando fore populum Romanum, u Fam, Maiorum noſtrorum hic multa ueſtigia,z de Legib. Audiui ex maioribus natu hoc idem fuiſſe, Off. Ego meis maiori. ribus uirtute mea præluxi, in Salluſt.
MAIVS, iæ. At. z05 a,Ille diem negabat eſſe menſe Maio.&l. A. 179 b, Maiæ Calend. At. 41, Idus 4, Nonæ 6o.
MAIVSCVIL.VS,, um. grandior. Epiſt. 131 b, In aliqua maiu- ſcula cura negocioq; uerſari.
MALA, læ. maxilla. Orat. 163 a, Vt meos malis miſer mande- rem natos.
MAL E prauè, nequiter, incommodoè uitios 8, improbè mala ratione. Att. 237 a, O' factum malè de Alexione.& 261 b, de Or. 37 b, Malè enim ſe res habet, quæ,&c. de Se. 80 b, Vt Car thagini malè iam diu cogitandi bellum inferatur. pro Mur. 139 a, Erraſti aliqua in re, malè dici putat Cato. de Sen. iib, Malè rem gerere.& I. C. 109 a, Malè gerendo negocio. pro Quin. 16 a, Qui cum omnibus creditoribus malsè agat.&„ b, Qui permulta malè agendi eauſa fraudandid; fecerunt. de Cl. 72 a, Malè mulctatus. Or. 212 a, Malè ſonabat ijſdem. Att. 222 a, Non dubito quin me malè oderit. pro§. R. 42 a, Aliquem malè locutum eſſe. Att. 84 b,& pro Cel. 45½ b,& At. 17 a, Malè audire,& bene audire. ad Her. z8 a, Mala ratione: id eſt, malè.
MAL EA, ſiue Maleæ, Laconiæ promontorium. Epiſtolar.;5. Sulpitij.
MALEDIC E). Offl. 27 a, Cum de abſentibus maledicè con tumelio ſeq́; dicitur.
MALEDIOO, cis. maledictis figo, carpo, rodo, uellico, ob- trecto, detraho, morbo procacitatis utor, petulätiſsima lin gua aliquem conſector, malis onero. de Or. 137 a, Si quis al- teri maledicit, petulans uidetur. de Nat. 20 a, Epicurus Phæ doni Socratico turpiſsimè maledixit. ibid. de maledicendo multa. Epiſt. 85 a, Cuius ſumma criminis hæ eſt, quòd ar- matus aduerſario maledixi.& 38 a, Si quiſpiam maledicit. de Ora. 133 a, Num ſi contra te dixero, mihi maledicturus es, ut cæteris feciſti. pro Cæl. 39 a, Petulanter maledicere ali- cui.& pro Seſt. 20 b, Maledicito homini Reatino. de Or. 5 b, Pericles in cuius labris ueteres comici etiam cum illi ma- ledicerent(quod tum Athenis fieri licebat) lepòrem habi- taſſe dixerunt. pro Deio. 249 a, Non debebas optimo uito fugitiui ore maledicere. pro Cæl. 38 b, Aliud eſt maledicere, aliud aceuſare. pro Cor. 6/7 a, Qui more hominum inuidet, in conuiuijs rodunt, in circulis uellicant, non illo inimico, ſed hoc maledico dente carpunt. Epiſt. 138 b, Malis onerari- in Sal. 275 a, Is demum maledicit, qui non poteſt ab altero uerum audire.
MALEDICTIO, nis. pro Cæl. 38 a, Maledictio nihil habet propoſiti, præter contumeliam. 1
MALEDICTVM, I. conuicium, probrum, contumelia.)- laus. pro Mur. 126 b, Saltatorem appellat L. Mur. Catoma- ledictum eſt, ſi uerè obijcitur, uehementis accuſatoris. ibi. Maledicto nihil in hiſce rebus loci eſt, quòd omnia laus occupauit. Qu. Fr. 38 0 a, Cùm omnia maledicta uerſus etiã obſcœniſsimi in Clodium& Clodiam dicerentur. pro Cl. 30 b.In maledicti uel criminis loco aliquid alicui obijcere⸗ pro Fl. 14 7 b, Maledictum omne, non modèò crimen eftugit⸗ Pro FI. 156 b, Aliquem probris omnibus maledictisq; uera- re.& Att. 175 b, Omnia im aliquem maledicta conferre. pro Syl. i7u, Verbi inuidia, contumeliaq; maledicti. de Nat. 20 a, Epicurus omnes figebat maledictis. de Cla. 180 a Aliquis cum aculeo& maledicto facetus. pro Cæl. 40 a, à maleni- ctis pudicitiæ ad coniurationis inuidiam oratio eſt noſtra delapſa. Anteq. 16 5 a, Sed quid ego plura de illorum aus me maledictis, aut in uos ſceleratè loquar factis? pro D. 32 a, Extinctum iam eſt illud maledictum crudelitatis. I. à.2) a, Quem ego iniuſtum ueriſsimis maledictorum notis tra- dam hominum memoriæ ſempiternæ. in Vat. 30 a, Cum tu mihi Cornelij defenſionem in maledicto obijciendam 9 putaris. I. P. 86 a, Maledicti& contumeliæ,&c. pro Plan. 46) b, Nec ulla alia coniecta ſunt maledicta in eius uita, Ge a, Maledicta in aliquem aſperè& ferociter Kliberè 6* Br. 287 a, Tantumq; is tribuit huic indulgentiæ, ut ſem dictis non abſtineat. cax
MALEDICVS, di. obtrectator, mordax petulans, proee
3.. ac. 160 n ta habens aculeos, perfringo, momus. pro Flac.: ſuppicioſz

KIA aen
◻ 0.
Hclerr. R41bCO nAletcd i en 92 Ar ae noro ptacicexunxa ri⸗ en antcrdar nan inen lir r aee perm. naerar ir om, dn urpuume maleünt Nüen multa Lpt 1,4(um ſunmcmun
mara dusriache naledn. A Ia Lan
4O Num i canerat dmnun 3n erens ferh. pro CrL.Hs, Nur
n. 1e 2 5, Ietctn wmnn
meles n uuslden nerere mn Mermt uad tum kedems ier lerr uuſe Muru. r0 D00 144 Nnctcn apeus om acrrt rs(AzIAu Aad nfarn r(or5 3— auuns tdene. anai aun
dbes aabcs dant eas htnt
AA 2, L deman adeück, una
ioicT. 0ν⅜019u
¹hes Lanie mamd
825 M A ſüſpicioſa& maledica ciuitate locum ſermoni obtrectato- rũ non reliquit.& pro Cæl. 4 5½ b, At fuit fama, quotuſquiſq; eam effugere poteſt in tam maledica ciuitate? ad Her. à a,& de Fin. 61 b, Homo natura malcuolus& maledicus. pro Mu ren. 126 b, Maledicus conuiciaror. Att. 17 a, Publicanus male dicus. pro Flac. 148 b, Qui maledicentiſsima ciuitate omne crimen eſfugir. MALEFACIO, cw. malè mereor, perniciosè mereor. Epiſt. 177 b, Dij iſti Seguleio malefaciant. Attic. 14 5 a, Quòd ſi iſte Italiam relinquer, facier omnino malè. MALEFACTVM, kh. Offl. 46 a, Beneſicia malè locata ma- lefa cta arbitror. de Inu. 75 b, Deinde aduerſarius malefacta
augebit.
MAELEFICIOS Emalitiosè, nefariè. pro Cec. 288 b, Cùm
hoc nouæ litis genus tam maleficiosè intenderet. MALEFEICIVM, il. malefactum. pro Cæll. 53 a, Beneficij me morià nihil profuit, nocuit opinio maleficij cogitati. pro Pl. 268 b, Noli maleficium putare eſſe gratiam. pro Cæl. 48 b, Perficiendi& occultandi maleficij ſpes. I. A. 19 b, Con- ſcientia maleficiorum. pro S. R. 20 a, Supplicia pro malefi- cijs ſuis metuere.& b, Maleficia manifeſta. pro Cec. 304 a, Maleficium exilio multatum.& 286 a, Punire maleficium. ad Heren.7 b, Qui indicet aut factum eſſe maleficium, aut à quo factum ſit. de In. 6˙ a, Non factitatum eſt ne à barbaris quidem hoc maleficium. pro S. R. 28 b, Committere malefi- cium,& admittere maleficium.. MALEFICVS, a, um. reus, malè meritus. ad Her. 17 a, I. V. 265 a,In maleficorum ſceleratorumq́; cuſtodias tu tantum nu- merum ciuium Rom. includere auſus es? Tuſ. 239 b, Vir ma- leficus natura,& iniuſtus. de Leg. Quæ ſuperbos, quæ male ficos, quæ crudeles, quæ ingratos non aſpernatur. MALEMERITVS, a, um. Poſtq. 205 a, Malemeritis referre luod debeas. ad Her. 7 a, Vlciſci malemeritos oportet. MALEOLENS;,t. de Orat. 132 a, At in maleolentem uideo me àte circumueniriä.“ MALEPACATVS ager, locus. Att. 79 b.
MALEPRECOR, 1u. execror. I. P. 36 b, Vtrum tandem bo
no uiro& ſapienti optabilius putas, ſic exire à patria, ur o- mnes ſui ciues ſalutem, incolumitatem, reditum precentur, quòd mihi accidit: an quod tibi proficiſcenti euenit ut o- mnes execrarentur, maleprecarentur, unam ribi illam uiam & perpetuam eſſe uellent?
MALESENTIENS,t. I. P. D1 a, An poteſt ulla eſſe excuſa-
tio, non dicam maleſentienti, ſed,&c. MALEMATERIATVS. ex mala materia factus. Off. 62 b, Aedes malemateriatee.. MALEVESTITVS, a. I. P. 92 b, Ipſe cũ hominibus quinde cim maleueſtitis ad portã Cœlimontanã ſitiés peruenerim. MALEVOLENTIA, tie. mala gratia. I. P. òo a, Tuſ. 213 a,
Maleuolentia eſt uoluptas ex malo alterius ſine emolumen
to ſuo. Qu. Fr. 29% b, Poſteriorum erit uerius iudicium ob-
trectatione& maleuolenitia liberatum. Ep. 16 a, Noui ani- mum tuũ tum mihi amiciſsimũ, tum nulla in cæteros mMale uolétia ſuffuſum. pro Pl. 263 b, Vicinitas non infuſcata ma- leuolentia. pro Cor. 58 a, Deprecandæ maleuolentiæ cauſa.
Epiſt. 2 a, Senatus religionis calumniam non religione, ſed maleuolétia& illius regiæ largitionis inuidià comprobat. MALEVO LVS,, um. in aliquem maleuolétia luſfuſus. Ep.
29 a, Ille ſi omnibus eſt maleuolus, minus offendor in me.
ad Heren. 3 a, Homo natura maleuolus& maledicus. pro
Corn. 66 b, Vt maleuolorum, iniquorũ, inuidorum animos
frangeremus. pro R. P. 29 a, Tum ſubinuiſum apud male- uolos Poſthumi nomen. pro Qu. R. 5o b, Quoniam tam na
tura maleuolus es. Qu. Fr. 308 a, Cato auditus eſt magno fi- lentiõ maleuolorum. Epi. 42 b, Sed ne ſummorum quidem hominum maleuolis de me ſermonibus crederet. Att. 10za, Cato in me turpiter fuit maleuolus. pro Deiot. i5o a, Ex ur banis maleuolorum ſermunculis hæc collecta ſunt. MALITIK uæ. fraus, calliditas. de Nat. 75 a, Malitia eſt uer- ſuta& fallax nocendi raxio. Tuſ. 216 a, Virtuti contraria eſt uitioſitas. ſic enim malo, quàm malitiam appellare, quam Græci aæniau uocant, nam malitia certi cuiuſldam uitij no- men eſt, uitio ſitas ominium. pro Qu. R. 52 b, Perfidia&c mali
cum cogitans cœpit. I. V. 135 b, Hæc uerò eius erat ars& ma malitia eſt iam uſitata. de D. 198 a, Leuitate, ianitate, mali- tia excluſa uanitatem probo.& n4 a, Teſtes aut caln ueri, . † 2 27
improbiras, malitia, culpa, turpitudo. Epiſt. 13 8 a, Tamen à malitia 116 diſcedis, ad Her, 18 a4,& de In. 75 b, 75 a, Vtile u-
M A 826
tamus ab omnibus unicam malitiam atque nequitiam co- gnoſci. Off. 66 a, Malitia quæ uult uideri ſe eſſe prudétiam; ſed ab ea diſtat plurimum. Par. 236 b,& Att. 2u1 b, Pruden- tiam malitia imitatur.& 249 a, Cohæredes aquis Enere 0p primi, malitia eſt. Offic. 13 a, Mihi impoſuiſſet aliquid, ni tua malitia affuiſſet. Off. 3 4, Inſidijs& malitia laudem eſt ade- Ptus. Ité, Hi ſæpe uerſutos homines& callidos admirantes; eorum malitiam ſapientiam iudicant. Offf. 43 b, Omnis opi nio ad eam ſpeciem traducẽda, ut honeſtis confilijs luſtis d; factis, non fraude& malitia ſe intelligär ea quæ uelim con-
ſequi poſſe. Lege Verſutilo quus,& Vitium...
MALITIOSE, callidé, ſubdoleè, uerſuts. I. V. 35 a, Nihil ſa- nèuafrè nec malitiosè facere conatus eſt. Or. 215 b,& pro S. R. 36 b, Etiamſt in eligendo fecit malitiosè. ad Her. 2 a, Clo- dium nihil arbitror malitioss, quanquam ſceleſtè quidem
egerit. Of. 64 a, Dolosè aut malitiosè agere aliquid.
MALITIOSVS, a, um. uerſutus, callidus, aſtutus, fallax, te-
ctus, obſcurus, ueterator.)(Apertus, fimplex, ingenuus, 1u- ſtus, bonus. Offi. 6ã3 a,& 7 b, Exiſtunt etiam iniuria ſæpe ca- Iumnia quadam,& nimis callida, ſed malitioſa iuris inter- pretatione. de Repub. libro 3, Non ſunt in diſputando ua- fri, non ueteratores, non malitioſi. pro Qu, io b, Num mali rioſum negas fraudulentum? iam id quidem arrogas tibi.
MALLEOLVS;,. ſurculus eſt, uiris præſertim, utrinq; capi
tatus. de Sen. 8% a, Malleoli, plantæ, ſarmenta,&c.
MALLEOLIſunt præterea manipuli ſpartei pice contecti. I. C. 203 b, Malleolos ad incendendam urbem faces q́, com- parare. pro Mil. 113 b, Domus ſcutis referta, plena omnium
malleorum ad urbis incendia comparatorum.
MAL O, uws. magis uolo. Attic. 193 a,& de Cl. 181 a, Meo iudi- cio multo ſtare malo quàm aliorum. Attic. 122 b, Malo me cum Pompeio uinci quàm cum iſtis uincere.& zu 2, Scripta noſtra nuſquam malo eſſe, qum apud te. Tuſcul. 1⁷0 a, Neę ego haud paulo hunc animũ malim, quàm omnium fortu- nas. de Fin. 98 a, Quis non multis partibus malit? Att. 84 b, Noli putare me quicquam maluiſſe quàm ut mandatis tuis ſatistacerem.& nz a, Cato ipſe iam ſeruire quàm pugnare mauult. de D. uz a, Euanuiſſe mauultis,&c. pro Qu. 2 a, Prę- tor iudicium prius de probro, quàm de re maluit ficri. pro Pla. 271 b, Ego illi omnia malo. Att. 3 a, In hac re malo uni- uerſæ Græciæ& negotiatoribus. At. 229 a, Tamen arbitror malle te quietam ſenectuté potius agere, quàm ſolicitam. Orat. 221 a, Nequire pro non quire, malle pro magis uelle, nolle pro non uelle. Att. 86 b, Multo enim malo hunc à Pon tidia, quàm illum à Seruilia.& 246 b, Domi enim manere
ſi rectè poſſum, multo malim.—.
MALVA, uæ. herba molliens aluum. Epiſtol. 20 a, Bera& malua. 4
MALVGINENSIS,/6. de Or. 133 a, M. Scipio Maluginenſis.
MALVM, ü. pomum. L. Paſtus.
MALVM,ü. damnum, incommo dum, detrimentu m, peſtis in malis. de Or. 106 b, Quam ſit bellum cauere malum, omnes etiam nullo docente ſcimus. I. A. 182 a, Seruilius eſt poſtre- mum malorum omniũ. I. V.193 b, Minima malorum eligen- da. Offic. 72² b, Minima de malis. L. Calamitos è. Tuſc. 154 b, Morté non eſſe in malis. Oct. 330 b, In duobus malis cum fu giendum maius ſit, minus eſt eligendum. Attic. lib. 8, Malo- rum Ilias. Prou. Attic. 10 b, Quod horum malorum, quo- rum aliquod certè ſubeñdum eſt, minimum putes. I. 4. 200 b, Omne malum naſcens facilè opprimitur, inueteratum fit plerunq; robuſtius. pro Dom. 215 b, Medicina, quæ& illud natiuũ malum,& hoc delectũ ſanare poſſet. pro Pl. 266 a, Li bertas malis oppreſſa ciuilibus, iam extollere caput,& ali- quando recreata ſe erigere incipit. I. A. 169 a, Cum tanta ma la florentiſsimæ familiæ ſedaui, uel potius ſuſtuli.& de D. 115 a, Semina malorum. de Am. 97 a, Nihil mali accidiſſe Sci pioni puro. Atti. 83 b, Cõmemorat quid etiam mali C. Iu- lius fecerit, cum,&c. I. A. 153 b, Cum ſerperet in urbe infini- tum malum. Ep. 138 b, Malis onerari. Att. 10 b, Virum bo= num oportet eſſe, ne malum habeat. de Fin. 79 b, Habere ma lum. de L. 164 a, Sed quod metuat ne emanet, id eſt, ne ma- lum habeat. Tuſ. 152 a, Infinitum quòõddam& ſempiternum
malum haberemus in uita.& 166 a, Qui nihil mali habeat. ad Her. 32 b, Victoria, quæ plus calamitatis, quàm boni de- derit. ex Aſco. 85 a, Dare malum altè Metellus Coſs. de Leg.
187 a, Magnũ dicis malũ, nã,&c.& 188 b, Sed eſt iniqua in o-
mni re accuſanda prętermiſsis bonis, malorũ enunieratio.
MALVM, uox per interrogationem inter alia interiècta uer- ba, in dignationem fignificat. Offictor. 44 a, Quæ te(ma- lum inquit) ratio in iſtam ſpem induxit? ut,&c. in An. 155 b, Quæ nam(malum) eſt iſta uoluntaria ſeruitus?& 228 a, Quæ(malum)/) eſt iſta ratio? in Ver. u⁷ a, Quæ(malum) iſta fuit amentia?& pro Qu. Roſ. 54 a, Qua(malum) ſtul- titia fuit?
M 3 MALVS;

7
1
827 M
MAIL. VS. z4,u. de Am. 97 a, Of. 59 b, Philoſophi Anichana mi⸗ nimè mali illi quidem, ſed non ſatis acuti. I. P. 95 2, 111 b 21
1 narzandonebar ad malü uerſum.& ibid. Malus chus, qui notã apponebat adi n& de dde mala Oeta. de N. 75 a, Iudicium de dolo malo,& de nde mala.
MALVS,. quam nauis arboré uocant. l. V. 253 b, Cleomenes
m Alum erigi, uela fieri, ancoras p æcidi imp ae d. Sen 25 b, Cùm alij malos ſcandant, alij Per s Cur end. 24 ra 8 159 b, In nauigio antennæzuela, mall. in Ar. A prora ad ma mA malo ad puppim. 4
M Iweh amnale ehiuim siciliæ, nunc Meſſana. unde Meſanen ſes& Mamertini idem. I. V. 268 b.
MAMERTINA ciuitas. J. V. uui.& ſæpiſsimè in eundem.
IAMMA, ma. de N. 52 a, Quæ multiplices fœtus pro creant, ijs mammarum data eſt multitudo.& ib. Quæ paulo anre nata ſunt ſine magiſtro, duce natura mammas appetunt. de Diu. 126 a, Puer lactens, in gremio matfis ſedens, mammam appetens. de Fin. 94 a, Viris mammæ atq; barba.
MANCEPS, pis. qui conducit uel emit aliquid publicum. I. V. 60 a, Mancipes à ciuitatibus pro frumento pecunias exe-
eerunt.& 187 a, Cum frumentum ex decumis Romam man cipes aduexiſſent.& ib. b, Mancipibus dedi.& 4ο b, Quid ageret, cœpit cogitare; fi opus pupillo redimeretur; ſi res abiret ab eo mãcipe, quem ipſe appoſuiſſet, ſibi nullã præ- dam eſſe. pro Do. 223 a, Poſtremò ne in prædæ duidem ſo⸗- cietate mãcipem aut prædonẽ ſocium reperire potuiſti. pro §. R. 21 b, Hominis ſtudiofiſsimi nobilitatis manceps fit Chryſogonus. At. 186 b, DOelegatio in mancipe annua.
MANCIPATV S,, um. ſubiectus, aſtrictus. de Sen. 84 a, Se- necus honeſta eſt, ſi ſe ipſa defendit, ſi ius ſuum rerinet, ſi nemini mancipata eſt.
MANCIPI, res omnis quæ abalienari poteſt. Top. 223 a, Aba lienatio eſt eius rei, quæ mãcipi eſt, aut traditio alteri nexu, aut in iure ceſsio, inter quos ea iure ciuili fieri poſſunt.
MANCIPIVM, pjj. res mancipi, ſeruus. Epi. io8 b, Sum enim xsiõοε uνν tuus, 4r 5o Attici noſtri. ergo fructus eſt tuus, mãcipium illius.& 109 b, Attici propriũ te eſſe ſcribis man- cipio& nexu, meum autem uſu& fructu. Top. 224. b, Finge mancipio aliquem dediſſe id quod mancipio dari non po- teſt, num idcirco id eius factum eſt qui accepit? aut num is qui mancipio dedit, ob&am rem ſe ulla re obligauit?& 229 b, Sic tibi nos ad id quod quaſi mãcipio dare debuimus, or- namenta quædam uoluimus non debita accedere: id eſt, quaſi iure emptionis& uẽditionis. de Ar. 247 a, Multæ ſunt do mus iure mãcipij& iure nexi. pro Ce. 299 a, Cum omnia tua iure mancipij fint, ea poſsis ne retinere. Att. i b, Res quas cum dolo malo mancipio accepiſſe de Vario diceret. Item, Lex mancipij. Quicquid in mãcipio uitij fuerit, uenditor ſi ſciret, nec emptori dixerit, id pręſtato. de Or. 99 b, Cum Ma rius ædes Auratæ uendidiſſet, neq; ſeruire quandam earum æ dium partẽ ex mancipij lege dixiſſet, defendebã quicquid fuiſſet incõmodi in mancipio, id ſi uenditor ſciſſet neq; de- claraſſet, pręſtare oportere.& Off. 65 a, Aedes Sergio ſeruie- bant, ſed in mancipio Marius nõ dixerat. pro Mur. 124 b, In ijs rebus repetendis quę mancipij ſunt, is periculum iudicij præſtare debet, qui ſe nexu obligauit. Att. 285 a, Brut. Arma quærenda putauimus, ut eſſet ſui iuris ac mancipij reſp. de Or. 99 a, Nexorum ac mancipiorũ iura. I. V. 63 b, Maneipia pro ſeruis ſymphoniacis. At. 126 a, Conculcari miſeram Ita- liam uidebis a mancipijs utriuſq; ex omni genere collectis. pro Pl. 272 a, In mancipijs parãdis. At. 66 b, Nulla ſpes præ- dæ niſt ex mancipijs: id eſt, ex hoſtibus captis. Att. 195½ b, 196 a, Mancipium uel mancupium. Offi. 70 b, In mancipio uen- dendo ea uitia dicenda ſunt, quæ niſi dixeris, redhibeatur mancipium iure ciuili.& 66 a, In mancipiorum uenditione uẽditorum fraus omnis excluditur. At. 68 a, Sunt aliquot ſa tiſdationes ſecundum mancipia.& 22i a, Veſtorius ad me ſcripſit, ut iuberem mancipio dari ſeruo ſuo pro mea parte Hetereium cuidam fundum Brinnianum, ut ipſè ei Puteo- lis rectè mancipio dare poſſet. Attic. 249 b, Quod Cæreliæ uelle uideris mancipio dare ad eam ſummam quæ ſub præ- cone fuit maxima, id opinor eſſe CCCLXXX.
MANCIP O, u.. abalieno, in alterius poteſtatem, quaſi man- cipium aliquid trado, ſubijcio. I. A. 170 a, Tum iſte uendi- tum arque emancipatum tribunatum conſilijs ueſtris op-
poſuit. de Finibus 3 b, Cum L. Torquatus illam ſeuerita- tem in eo filio adhibuit, quem in adoptionem D. Syllano mancipauerat.
/ MANCVS, a, um. curtus, debilis. pro Rab. ↄ4 b, Quintus Scę-
nola mancus ac membris omnibus captus ac debilis. Offic. 31 a, Cognirio naturæ manca quodammodo atq; imperfe- cta ſit, ſi nulla actio rerum conſequatur. de Finib. 96 b, Qui mancam fore putauerunt ſine aliqua acceſsione uirtusem. pro Mil. 196 a, Occurrebar mancam ac debilem præturam iuam futuram conſule Milone.—
M A 828
MANDATVM, ti. res mandata. Attic. 84 b, Noli putare me quie quam maluiſſe, quàm ut mandatis tuis ſatisfacerem.& 68 b, Reliquum eſt, ut mãdata noſtra exhaurias.& 10 à Tu mandata effice, quę recepiſti. Qu. P. 35 a, Tua mandata pe ſequar diligenter. I. A. 176 b, A'nobis id certè mädatum non habebas.& At. 347 a A Dolabella mãdata habeo.J. C. ua h Habere mãdatũ uel mãdata& literas ab aliquo ad aliqus Ep. 46 b, De omnibus reb. At. 110 a,& I. A. 206 b, Dare man. data alicui de magnis rebus. Epiſt. 44 a,& 176 a, Dare m 1 data alicui ad aliquẽ. pro S. R. 34 a, Qui mãdat uel qui man datum recipit. I. A. 18 b, Accipere mãdata ab aliquo. Epi.z1 a, Omnib. ei de rebus quas agi, quas curari à me uoles, ma
nan-
data des uelim.& 9ↄ6 a, Mandatũ tuum curabo diligenter,
Att. 152 a, Agere mandata alicuius. At. un a, Afferre mandata ad aliquem, ut,&c. I. A. 199 b, Quamuis ſeuera legatis man- data dederimus. pro Syl. 179 b, Et id mandato gyllæ Qu. Metellus dixit, Syllam nolle,&c. pro Pl. 295 b,* Idem poſtez præ mandatis requiſitus. pro S. R. 36 b. Itaq;, mandati iudi- cium conſtitutum eſt, non minus turpe quàm furti.& ibid. In mandatis operæ noſtræ uicaria fides amicorum ſuppo- nitur. L. Mandatus. At. 70 a, Gratifsima eſt mihi tua cura de illo meo primo& maximo mandato. I. A. 222 a, b, Exequi mandata.& ib. Conficere mãdata. Att. 71 a, Mandaui omnia quæ tu ut polliceris, exhauries. 130 b, Ego Vetuſtileo ad te mandata dedi. Qu. Fra. 315 a, Facies ſcilicet ut mea mandatza digeras, perſequare, conficias.& 321 a, Vibulius de mea man ſione mandata Cæſaris ad Pompeium pertulit.
MANDATVS, a, um. pro S. R. 36 b, Si quis rem mandatam malitioſius geſsiſſet, ſui quæſtus aut commodi gratia, aut negligentius, eum maiores noſtri ſummum admiſiſſe dede- cus exiſtimabant.
MANDO, A. mandata mando, mandatum uel mandata do, negocium do, impono, præſcribo, committo, trado, mitto. At. 49 a, Sed tibi nihil mando nominatim, me totum tuo a- mori fideiq; commendo.& 69 a, Horten ſius ad meuenit, cui depoſcenti mea mandata cætera uniuerſa mandaui. il- lud probè, ne pateretur, quantũ eſſet in ipſo prorogari no- bis prouincias. pro S. R.;7 b, Non hanc ei ré Sextus Roſcius mãdauit, ſed ipſe à decurionibus publicè T. Roſci-
tus eſt. Ep. 32 a, Mandaui filio, quæ illũ uellem loqui tecum
Ep. z3, Diligenrer mandare aliquid alicui per literas.& Att
88 b, de Or. 106 b, Mandari aliquid procuratori de agricul-
tura. pro S. R. a, Qui mandar, uel qui mandatum recipi
Off. 72 a, Exponere mandata. pro Mur. 142 a, Mãdare magi
ftratum alicui exiſtimabant.& in Ver. 24 2 b, Mihi magiſt
tum populus Romanus mandauit.& pro Plan 260 a, Popu lus mandandis magiſtratibus non inanis eſt dignitatis iu- dex. cont. Rul. 69 b, Populus per religionẽ ſacerdotia man- dare non poterat. in Ver. 219 a, Populus Romanus homini- bus nouis honores mandat. pro Pom. 4 a, Autoritatis tan- tum in me eſt, quantũ uos honoribus mandandum eſſe uo- luiſtis. de Nat. 3 b, Mandare aliquid literis.& Ep. z10 b, Man dare literis res geſtas alicuius. Epi. 69 a, Cum mihi ſæpeo- ſtenderis te accuratiſsimè noſtrorum temporum confilia atq; euentus literis mandaturum. I. V. 163 b, Quorum renun ciario, legibus illorum,& literis publicis mandata eſt. Aca.
1. b, Literis conſignamus, quæ monumentis mandare uolu-
mus. de Cla. 267 a, Athenis primùm monumentis& literls
oratio eſt coœpra mandari. de Or. 109 a, Mandare literis ſer monem aliquorum.& 142 b, Inſtituenti mihi ſermonem re-
ferre, mandare huic tertio libro, quem,&c. pro Seſt. 24 3,
Hæc monumentis annalium mandatur.& Ac. 36 b, Manda-
re monumétis. de D. 122 b, Simiæ Dodonææ improbitatem
hiſtorijs gręcis mandatam eſſe demiror. de Orat. u a, Man-
dare literis res omnes ſingulorum annorum.& Orat. 210 4
De artificio dicendi literis tam multa mandare. pro Ar 39
II
2
10
b, Mandare uerſibus æternũ laborem alicuius præconit Offic. 33 a, Mandare ſcriptis actiones ſuas. pro Dom. 228 ‧% Mandare factum alicuius immortalitati. de Diu. 119 a, Ai⸗ cuius loquentis uerba excipere, literisq́; mandare. de Oeat. 143 b, Socratis ſermones immorralitati ſcriptis ſuis Plato tradidit. Cuſto dire literis. L. Cuſto dio. Tuſc. z30 4,Con crari literis alicuius. I. C. 102 a, Præcipuè quæſo diligentes quæ dicam,& ea penitùs animis ueſtris mentibusd; ma date. Epiſt. 90 a, Quare mihi crede,& memoriæ mandam &c. pro Qu. 4 a, Quæſo ut eum diem memorlæ mandee & 6 a, Mandare aliquid memoriæ. de Orat. u a,& pro! te 116 a, I. C. 120 b, Cæfar non dubitat P. Lentulum Erern ſ nebris uinculisq́, mandare.& 101 b, Vitam ſuã fugæ ſo 1s niq, mandare. de N. 56 b, Mandare aliqua condita nen 1j. ti. pPro Syl. 178 a, Dimittere aliquem à ſe,& mandarein u mas terras. pro Qu.9 a, Is non modò ex numero uue d exrurbatur, ſed etiã, ſi fieri poteſt, infra mortus mandards.
. 3 4.. 5 10 atrioli Att. 1 b, Præterea typos tibi mando, quos in tectorl babis
6
II 1 5) 9
58 82
ſe⸗
9
—
ꝑöö8öooͤoöoöooͤöoͤͤͤo

adannn a
Mandkar.)
4 1—— n. 7 une Menckaa(aſanss a na
ANDATV=AH
r. Ln
450
a1a Müanch enmmende, 4 69 are
u Kepotemen men mandan en
hd pr ae pn—
nant, af pt anar onidan nüiah
an K. Ip H Mandan ſho arü
I.Mracer nnn durt cuidar
H 4. Oe d Mandan Lgniman
pra I.Aà(Ganar nen
4 tponert nm ix e d bewan ien mhen dan Anlerit
num auas Kamma. nntant Inkr As nackanchs na rerou zun an tr er aunt 12154 Popahn e— 4. an en n Ne 29 1dr e Dus ou anen nmnds rre NnAN um a ue nanci 104 Dnoru n
4 u Mmdit euiin! 4
dan Irans En pritn Scu hiiaalem Henderis Ia Mrurume— tars andicumlInid
“—“ du ar nloreun,— Lrers Saignu Serme nuas A“ a— . 9 d! 40en “ eramn. A4 M 41 „ eer- o d per 4 1 n nncr 9 ½— 4 f “ 115 44 1 „ noda ran ck demns
““— 9
8
4 4
,·–*“ Lr“
4* 4ʃ 4 4 †
— adranmie nnand 3 de ethan ae anena gerſnda an e ua“
1 5 Rrar, Samri cenin ha peaumekes, peu 1X. Nalattig
1 orut.
85 3 “
J. Aà. 187 b, Sententiolas edicti cuiuſdam memoriæ mãdaui. & Am. 96 a, Cuius diſputatiõis ſenterias memorię mãdaui.
MAND O, du, di, manſum. conficio. de Natura. 53 a, Dentibus manditur, extenuatur,& mollitur cibus.&§0 a, Animalia alia ſugunt, alia norant, alia mandunt, de Ar. 258 a, Scylla e- minentihus canibus& ieiunis naues ipſas mandens. de Or. 163 b,& Tuſc. 226 a, Impius hortatur me frater, ut meos ma lis miſer manderem natos. L. Manſus.
MANE.. diluculo, primo diluculo, prima luce, cum prima lu ce. J. V. 128 b, Manè Ca. Decẽb. Stheniũ citari iubet. At. 206 a, Hodie manè Dolabella, multus ſermo ad multum diem.& 214 b, Cras manè putat.& 226 b, Bene manè hæc ſcripfi. Att. 60 a, Quarum alteras multo manè mihi dedit.& 177 b, Eo die manè. I. C. u5 b, Hodierno die manè,&c.& I. V. 9o a, Po- ſtridie manè.& u6 b, Bpiſt. 2 b, Nam hæc Ildibus mans ſeri- pfi. I. C. ↄ9 a, Excluſi eos quos tu manè ſaltatũ miſeras.Off.
nalibus mansè ſe mihi Pindenniſæ dediderunt.& 215 a, V. Ca lendarũ manè accepi à Demea literas pridie datas.& 233 b, VIII. Iduum literas dederam bene manè.
MANENS, t. ſtans.)(Mouens. Tuſc. 215 a, Vitia enim affe- ctiones ſunt manentes, perturbationes autem mouentes. Epiſt. 94 a,b, Rerum hoc natura,&c. nec manens nec muta-
ta ratio feret,&c.
MANE O, es. remaneo, commoror, reſto, ſto, ſum, hæreo. Att. 146 a, Si Lepidus& Volcatius remanent, manendum puto.
X 121 a, Id fi eſt, in Italia fortaſſe manebitur. Officio. 72 a, In patria manere, eſſe domi ſuæ.& pro D. 214 a,Scio me domi manſiſſe. Am. 193 b, Liceat manere, ſi non illum Tullium, &c. at certè reliquias Tullij liceat in hac urbe remanere. At tic. 36 b, Vellem Romæ manſiſſes. I. 4.167 b, Tu nunquam in hac urbe manſiſſez. Att. in a, Eo die Capua diſceſsi,& manſi Calibus.& 135 a, Attic. 76 b, Multis locis ne tectum quidem accipio,& in tabernaculo maneo plerunque. de D. 93 a, Cũ in uilla manerem. Epiſt. 27 a, Adhuc Romæ maneo, hæc e- go ſuſpicans. Epiſt. 96 b, Si manerem in Italia, uerebare ne
officio deeſſem: ſi proficiſcerer ad bellum, periculum te me um commouebat. Epiſto. 56 b, Manere in uita. Ipſum quòd
maneam in uita, peccare me exiſtimo.)(. Excedere è uita. *
Epiſtol. 61 b, Ego te mihi ſemper amicum eſſe uolui, maneo in uoluntate,& quoad uoles tu, permanebo.& ibid. Velim tuam priſtinam erga me uoluntatem conſerues. Attic. 2 b, Manere in officio. pro Do. 226 b, Manere in fide. I. V. 69 a, Manere in conditione atque pacto. Attic. 135 a, Manere in ſententia. pro Seſt. 16 a, Is in priſtina mente manſit. Epiſtol. 200 a, Societas inter nos ſemper manebit. Epiſt. 167 a, Quæ perpetuò animo meo fixa manebunt. de Fini. 82 b, Aliquid ſtabile& firmum alicui permanere. Epiſto. 57 a, Si ius uetus & mos antiquus maneret. de Pro. 78 b, Legem Heliam ma- nere, legem Fuſiam non eſſe abrogatam. pro Quin. 6 a, Nõ patiar iſtam manere ſuſpicionem, nos rem iudicari nolle. I.
V. 228 b, Parietes quorum ornatus tot ſecula manſerat, nu-
dos deformatosq́; reliquit. Attic. 229 b, Mihi cum eo nulla contentio iam mancet. Attic. 112 a, Plerique negant Cæſarem in conditione manſurum. Attic. 152 b, In eo manſimus, ne ad urbem. pro Cl. 55 a, Serui ui tormentorum adducti in ueri- tate manſerunt. de D. 81 a, Cum omnes Socratici manerent
in antiquorum philoſophorum ſententia. in Verr. 252 b, Ma
nere in amicitia fideque pop. Rom. Attic. 68 a, Si integra in ſenatu noſtra cauſa ad Calend. Ian. manſerit. de Natur. 8 a, Nihil ſemper ſuo ſtatu manet. de Somn. 129 a, Nam terra immobilis manens, ima ſede ſemper hiæret. Officio. 41 b, Is tam diu laudabitur, dum memoria rerum Nom. manebit. poſtquam. 20 2 a, Quod uiro forti adimi non poteſt, id mi- hi manet& permanebit. de Einib. 33 a, Summus dolor plu- res dies manere poteſt. Epiſt. u b, Ea mihi cõditio maneat, qua profectus ſum. Attic. ib, Manere in prouincia ex ſe- natuſconſulto. Attic. 120 b, Ac ne me exiſtimaris ad manen- dum eſſe propenſiorem, quod plura,&c. poteſt fieri,&c.& 126 a,In ea manebo. Attic. 196 a, Sed erant cauſæ cur hoc tẽ- pore iſthic eſſe nollem: quæ ſi manebunt, quærenda erit ex-
cuſatio ad Brutum:& ut nunc eſt, manſure uidentur.& 258
a, Eodem die uulgò loquebãtur, Antonium manſurum eſſe Caſsilini:& ibi conſtituerem ut pridie Idus aut Aquini ma
nerem, aut in arcano. Offic. 38 b, Itaque parietes urbis mo-
dò ſtant& manent, ijq; ipſi iam extrema ſcelera metuentes. J. P. 92 b, Nummus inrerea mihi Cæſar neglecto triumpho domi manet& manebit. J. A. 15 a, Cum intempeſta nox eſ- ſet, manſi in uilla P. Valerij. I. A.162 b, Clo dij fatum te, ſicut C. Curionem, manet. Off. 61 b, Maneat ergo, quod turpe ſit, id nunquum eſſe utile. de L. 156 a, Multa diutius cCömemo- ratione manent, quàm natura ſtare potuerunt. de Vniuer.
74 b, Is prima luce Pomponij domum uenit. At. 78 b, Satur
3. M A 830 203 a, Atq; is quidem conſtanter in ſuo manebat ſtatu. pro R. P. 126 b, Quamobrem illud maneat ac fixũ ſit, quod neq; moueri neq; mutari poteſt.. MANES, nium. inferorum animæ, dij manes. de L. 174 a, Deo rum manium iura ſancta eſto, hos leto dato, diuos haben- to, ſumptum in ullos luctumꝗque minuũto. I. P. 32 b, A' me quidem pœnas expetiſtis, quibus coniuratorum manes mortuorum expiaretis. in Var. 31 b, Inferorum animas elice re,& puerorum extis deos manes mactare. I. V. 259 a, A dijs manibus uenire: id eſt, ab in feris. Par. 228 b, Aequitas tripar tita eſt:una ad ſuperos deos, altera ad manes, tertia ad ho- mines pertinet. MANIA. L. Inſania. MANICA, cæ. I. A. 236 b, Antonius ſolet accipere manicas, nec diutius obſidionis metum ſuſtinere. Lege ibidem com- mentarios noſtros. MANICATVS,, um. I. C. 109 b, Manicatæ& talares& tri- tæ tunicæe. MANIFESTE manifeſtò, palàm, perſpicuè, clarè, non ob- ſcurè. I. C. uu b, Vt tota res à uobis manifeſtè deprehẽdere- tur.& 114 b, Hæc in rempub. coniuratio maànifeſtè inuenta atque deprehenſa eſt. pro Fl. 160 b, Aliquid manifeſtè de-
prehenſum.
MANIFESTO'. de Cl. 190 b, Manifeſtò cõperiſſe aliquid,
& manu tenere.& pro Cl. 26 a, Or. 20 4 a, Facilius manifeſtò cõpertum atꝗq; deprehenſum. Itẽ: Aliquid manifeſtò depre- henſüm apparere. de In. 76 b, Manifeſtò teneri in returpi. MANIFESTVS, a, um. clarus, perſpicuus, apertus, nõ obſcu rus, inſignis, illuſtris, palà m, promptus, propoſitus, uulga- tus, teſtatus, conteſtatus, de quo cõſtat, de quo liquet, ſolis luce clarius, quod in promptu eſt, quod patet& notum eſt omnibus, quod tenetur, res loquitur ipſa, res certa& maio ribus quaſi theatris propoſita, ante omnium oculos poſitũ, quod ante oculos eſt, in medio poſitum. I. V. 145 b, Hoc qui dem certè manifeſtum erit.& 74 b, Res notæ, teſtatæ, mani- feſtæ.& 2⁷8 a, Res tam nota ac manifeſta omnib. I. C. u13 a, Scelus manifeſtũ atq, deprehenſum. pro S. R. 34 a, Quæ ita aperta& manifeſta ſunt, ut,&c. de Ar. 252 a, Manifeſtũ periu rium.& ibi. Maximè illuſtre atq; inſigne periurium. Epiſt. 2 b, Libonis& Hipſei non obſcura concurſatio. pro S. R.z5 b, Apertum tuum ſcelus ante omnium oculos ponere. pro Cl. z1 b, Cùm manifeſtò uenenum deprehendiſlet,& res non cõ iectura, ſed oculis ac manibus teneretur. pro Do. 215 a, Res erat non in opinione dubia, ſed in præſentia atꝗ; ante ocu- los propoſito periculo. pro Clu. 24 b, Res clara atq; omniũ ſermone celebrata. de In. 66 a, Nam is antè celauit, nunc ma nifeſtò tenetur. I. V. 60 a, Manifeſtum& in medio pofitum & apertum. de N. 73 b.
MANIPVLARIS, re. qui de manipulo id eſt, parua qua-
dam militum manu eſt. At. 244 b, Doleo quod non Põpeiũ tanquã unus manipularis ſecutus ſum. I. A. 156 a, Addo etià iudices, manipulares ex legione Alaudarum.
MANLIANVMW ui. uilla Qu. Ciceronis. ad Qu. Fr. lib. z.
MANLIANVS,, um. tyrannicus, crudelis, qualis fuit Man- lius quidã Romæ. de Fin. Vide ne Manliana fint iſta ueſtra, aut maiorà etiã, ſi imperes quod facere non poſſum. de Or-. 106 b, Manlianæ leges uenalium uendendorum.
MaAN O, 26. fluo, redundo, fundo, diſſeminor, di ſpergor latius
diſsipor, ſerpo, percrebreſco. de Na. 36 a, Multaq́; à luna ma nant& fluunt, quibus animantes alantur,& augeſcant,& pubeſcant. de Fat. 14.4 a, Aeternis cauſis naturæ neceſsitate manantibus, uerum eſt id quod,&c.& de Nat. 69 b, Illa ſu- periora unde hæc manant. de Orat. u9 a, A' capite quod ue limus arceſſere,& unde omnia manant uidere. pro Pl. 271 a, Aliquid fine capite manare,& eius autorem non extare.& ibid. Maledicto nihil latius diſsipatur. I. A. 153 b, Cum ſerpe ret in urbe infinitum malum, idque manaret indies latius. Tuſcula. 242 b, Manate& fundi per omnes partes. de Som. 129 b, Homines qui terram incolunt interruptos ita eſſe, ur nihil inter ipſos ab alijs ad alios manare poſsit. Tuſculan. 229 b, Idq; eorum nomen uſque ad Pythagoræ manauit æ- tatem. I. C. u9 b, Latius opinione diſſeminatum eſt hoc ma lum:manauit non ſolùm per Italiam, ſed etiam tranſcendit alpes, obſcurè ſerpens occupauit multas prouincias. pro. Cl. 32 b, Manarat ſermo in confilio, pecuniæ quandam men rionem inter iudices eſſe uerſatam. Offic. i2 b, Genera qua- tuor ex quibus honeſtas officiumꝗ́; manaret.& 31 a, Omnis honeſtas manat à partibus quatuor. de Natur. 10 a, Qui aer per maria manat, is eſt Neptunus. de Natur. 10 a, Quæ na- tura fluunt atq; manant, ut aqua& terra. Off. 66 a, Fidei bo næ nomen manat lariſsimè. in C. 106 b, Quæ reſecanda e- runt, non patiar ad perniciem ciuitatis manare. de Diu. 96 a, Herculis ſimulachrũ multo ſudore manauit. in An. 261a, Cum hoc triduo triſtis à Mutina fama manaret. Para. 120 a, IA Ked deten s M. 4 Peccata

2 — 9-
eg. 16 8 b, Nifi ea fuerint, un oCyrenaica philo- 41 8 X△ lorum, quæ àã
831 Peccata ex uitijs manant.& de Leg.*¹ de illa manant. de Or. 148 b, Ab Ariſtipp
manauit. Offic. 5o a, Contaglones ma
ſophia 1C— Lacedæmonijs profecta manarunt latius.
MANSILO,, onis. eſt, cum quis manet nec diſcedit. At. ¹33 a, Cau tior certè eſt manſio, honeſtior putatur traiectio.& 32 a, Nã jta manſiònem illam deplorat, ut quemuis mouere poſsit. Epiſtol. 49 b, Is mecum ſæpe de tua manfione aut deceſsio- nt comimunicat. de Einib. 202 b, Manſio in uita.)(Exceſ- ſus è uita. Attic. 37 a, Manfio Formijs. Quint. Frat. 319 b, Qudd tibi mea promiſsio manſionis tuę grata eſt, ex par- te gaudeo.
MANSVEFACIO, cis. C a, A quibus manſuefacti ximus..
MANSVET E. leniter, humanè. pro Mar. 122 a, Manſuetè fa
cere aliquid.& ad Her. 2 a.
MANSVETVD O, nis, lenitas, facilitas. Offic. 35 b, Quas res & manſuectudo animi conſecuta& uerecundia eſt. Offic. 39 b, Wanſuetudo morum ac facilitas. de Orat. 125 a, Facilitas, liberalitas, manſuetudo, pieras. de Orat. 117 a, Genus oratio nis uehemens& atrox.)(„Lenitatis& mãſuetudinis. Attic. 77 a, Incredibilis uidetur& noſtra manſuetudo& abſtinen tia. Quint. Frat. 294. b, Omnia plena clementiæ, manſuetu-
dinis, humanitatis.
MANSVETV 8,2, um. mitis, lenis, facilis. I. A. 188 a, Quæro cur tam ſubitò manſuetus in ſenatu fuerit: cum in edictis tum fuiſſet ferus.pro Mil.105 a, Manſuetus ciuis. de Ora. 157 a,In meis moribus erga meos neceſſarios declarandis, man ſuetiſsimus uiſus ſum,. de In. 4²2 5, Manſuetus, mitis.)(.Fe- rus, immanis. 1
MANSVS, a, um. confectus, emollitus. de Orat. 123 b, Omnia minima manſa(ut aiunt) nurrices infantibus pueris in os inſerere.
MANTIKH“'.L. Diuinatio.
MANTINEA ciuitas. Epi. 68 a.
MANTEIS, uates. de. 100 a, Athenienſes omnibus ſemper publicis confilijs diuinos quoſdam ſacerdotes, quos Man- tes uocant, adhibuerunt.
MANVBIAE, arum. præda, ſpolidue ex hoſtibus capta. pro Arch. 19¹ a, Fuluius Martis manubias muſis cõſecrauit.& de Or, 143 b.Roſtra imperatorijs manubijs ornat. pro Do. 136 a, Tu M. Fuluij domum monumentum ruarum manubia- rum eſſe uoluiſti. contra Rul. 78 a,& 63 a, bis. Præda, manu- biæ, aurum co ronarium. I. V. 19 0 à, Qua ex pręda aut manu bijs eſt abs te donatio conſtituta. I. V. 107 b, Qui manubias ſibi tantas ex L. Metelli manubijs fecit. Epi. 3 b, Non enim illæ manubiæ mea, ſed operis locatio mea fuerat.
MANVBRIVM, bri. capulus. I. V. 214 a, Trulla excauata cũ
manubrio aureo.
MANVCONSERTVM. Epi. lib. 7. 100 b, de Or. lib. i. pro Mur. 129 b, 13: a, Exiure manuconſertum. L. Conſertus.
MANVFACTV S,, um.)(Naturalis. Off. 35 b, Portus manu
acti. pro Ma. 132 b, Nihil eſt opere aut manufactũ, quod nõ aliquando cõſumat uetuſtas. de Ein. 10 5§ b, Quid aũt eſt aut in natura, quæ,&c. aut in operibus manufactis,&c.
MANVMISSIO,nis. libertatis datio. pro Cæl. 52 a, Scire cu pio quid habeat argumenti iſta manumiſsio.
MANVMIT T O, ws. libertatem do. pro Milon. nz a,& Qu. Pr. 29 9 b. Milo ſeruos manumiſit. pro Cæl. 52 a,& Ep. 231 b, Adſunt ſerui de cognatorum ſententia manumiſsi. pro Mi. 12 a, Manu uerò cur miſerit, ſi quæris, neſcis, Sc.
MANVS, nus. dextra, litera, chiro graphum. de N. 56 a, Natu- ra dedit homini manus multarum artium miniſtras.& ibi. Manus apta ad eliciendos ſonos neruorum& tibiarum, ad- motione digitorum. de Orator. 132 b, Manus laua, inquit,& cœæna. I. V. 214 a, Iſſte unumquodꝗq́; uas in manus ſumere& laudare, mirari. pro Cæl. a, Cum Licinius pyxidem tene- ret in manu. de Ar. 147 b, Cuius ab auia marer manibus eſ- ſet accepta. Att. 7 a, P. Clodius per manus ſeruulæ ſeruatus fuit& eductus. de Pro. 77 a, Per manus hanc prouinciã tra- dit ei, cui minimè uos uelitis. ꝑro Pl. 265 a, Procul apparet, non excutitur, non in manus ſumitur. contra Rul. 169 a, Ita- que lioc animo legem ſumpſi in manus, ut,&c. I. C. 100 b, Iam tibi extorta eſt fica iſta de manibus. I. V. 69 a, Quam ſpem nunc habent in manibus, breuiter exponam.& Epiſt. 147 b, Cum ea ſpe, quam in manibus habeo. Atric. 107 a, Ha beamus in manibus Antonij concionem. I. V. 69 b, Libelli nominum ueſtrorum erant in manibus omniuni. Attic. 2564. a, Scripta tua, quæ in manibus habebam. Orat. 206 a, Quo- niam Demoſthenem totum cognouiſti, nec eum dimittis 8 manibus. Acad. 39 b, Deponere aliquid de manibus.& Qu. Frat. 19 4 a, Ponere aliquid de manibus. Attic. 212 a, Libros,
quos Bruto mittimus, in manibus habent librarij.& Aca.
ondocefacio, domo. Tuſculan. 161 & exculti ad elegantiora deflu-
M A 39 a, Sed habeo opus magnum in manibus, quod,&c 8432 1² a, Inimicum meum ſic amplexabantu r, ſic in mauibu bebant, ſic fouebant, ſic oſculabantur, ut,&c. Orator us le. Puerum infantem in manibus perorantes tenuimus. de 8 tur. 63 a, Quæſtio, quæ nunc in manibus eſt. Attic. 61 b,I e quos in manibus habeo. Item: Libri oratorij diu multum 11 in manibus fuerunt. Tuſcul. 132 a, Philoſophi quamcung 3; rem habent in manibus, in eam quæ conueniunt cong lne omnia. Attic. 220 a, Ot aiſi ea, quæ in manibus habban quod iuſſeras. edolaui. Qu. Fra. 321 b, Multos dies epiſtols„ hanc in manibus habui propter commorationem tabella riorum. de Cl. 175 b, Sed ecce in manibus uir præſtatiſsimo ingenio: id eſt, C. Gracchus.& jbid. Manus extrema non ac
ceſsit operibus eius. cont. Rul. 69 a, Itaq; hoc animo ſepem ſumpſi in manus, ut,&c.& Tuſcul. 176 b, Sumere aliquid 1n manus. de Orat. 14 4 a, Qui hos libros in manus ſument de Cla. 176 b, Nunquam enim libelli illi in manus incidetunt
& Offic. 58 b, Nihil de ijs quæ in manus meas uenerunt.te- Quicunque calamus in manus meas uenit, eo ſic utortan. quà bôno. de Or. 92 b, Libellus, qui me imprudéète& inui- to excidit,& peruenir in manus hominü. de Or. 127 3, Cau- ſa illa mihi tum eſt elapſa de manibus. pro Cal. 81b, Fugir aliquis s manibus, emittere aliquem de manibus.& 51 a4-
de manibus. Attic. 92 a, Res eſt in manibus, tute longè abes. I. V. 160 b, Hæc ciuitas tam procul à manibus tuis atq. à cõ. ſpectu tuo remota. Orat. 199 a, Demoſthenes negat in ipſo poſitas efſe fortunas Græciæ in hoc in eum, huc an illuc ma num porrexerit.& de Fin. 102 a, Po rrigere digitum. de Pini. 149 b, Qui ſe fatentur uirtutis cauſa, niſi ea uoluptatem ac- ciret, ne manum quidem uerſuros fuiſſe. I. V. 241 b, Itaq; e- rant exitus eiuſmodi, ut alius inter manus è conuiuio tan quam è prælio auferretu r, alius tanquam occiſus relinque- retur. J. V. 204 b, In quem ſcyphum de manu iacere conatus eſt. I. V. 241 b, Nonnunquam etiam res ad manus atꝗ; ad pu gnam ueniebat. pro Cluent. 46 a, Cum tribunus plebis po pulo concitato, rem penè ad manus reuocauiſſet. Attic. 2 b, Simuli barbati in piſcinis ſint, qui ad manum accedant. Attic. 37 a, Ad extremum autem manus dediſſe: id eſt, uinci ſe paſſum eſſe.& 262 a, Sapiéter igitur quòd manus dediſti.
de Orato. 164 a, Quem ſeruum ſibi ille habuit ad manum. pro Quinr. R. 53 a, Ip ſa mihi ueritas manum iniecit,& pau liſper conſiſtere coegit. pro Font. 276 b, Conferre ferrumac manus cum aliquo. Atti. u1s a, Conferre manum cum hoſte, & 41 b, Afferre manus ſibijpfi.)(Abſtinere manus ſeipſo. Oct. 330 b, Ego ſenatus ſibi manus afferre coegi. I. V.
4. 1
Afferre manus ſacrilegas alicui fano. Attic. 46 a, Afferre ma
*
nus ſuis uulneribus. ad Heren. 33 a, Inferre manus alicui.I. C. 101 b. Inferre uim& manns alicui. Tuſculan. 224 b, Cui in manu ſit, quem eſſe dementem uelit. Epiſto. 233 b, Vera- hæc non ſunt in noſtra manu. Epiſtol. u a,b, Qu iͤm uelss eum obligare, in tua manu eſt. Epiſtol. 157 a, Vocunti manu ſunt, per quòrum loca mihi fideliter patet iter. ſtol. 98 b, Totum hominem tibi trado de manu(ut aiunt) in manum tuam iſtam& uictoria& fide præſtantem. Acad. 16 b, Hortenfius uehementer admirans, quod quidem per- petuò Lucullo loquente fecerat, ut etiam manus tolleret. Top. 222 b, Cum mulier uiro in manum conuenit. pro Qu. 18 a, Manus Sexti Næuij in propinquorum proſcribendis ponis exercitara. Atric. u17 b, Sed in ea Pompeij epiſtola e- rat in extrema ipſius manu: Tu cenſeo,&cc. Quint. Frat. a2u b, Hæc inter cœnam Tyroni dictaui; ne mireris alia manu eſſe. Epiſtol. 178 b, Quæ ſup erioribus literis mea manu ſeri pfl. I. C. uuz a, Intro ductus Statilius cognouit manum&- gnum ſuum. V. 181 a, Epiſtola Timarchidis manu ſcripta. Attic. i79 a, Hæc ad te mea manu. ttic. 38 G,& Quint. Frat- 302 b, Manus& multitudo idem. Epiſtol. 244 3 Militum Rr ma manus. At. 10 b,& 5 a, Quos impetus in totam illã ma- num feci? de Inuent. 62 a, Factum per uim, per manum opu lentam. pro Cecin. 29 a, Qui manum fecerit, copias paraue rit, multitudinem ho minum coegerit, armarit, inſtruxerit, &c. Attic. 39 b. Plena manu laudare aliquem. Ofc. bõ b.Le ges tollunt aſtutias, quatenus manu tenere rem poſſunt⸗ philoſophi, quatenus ratione& intelligentia. de Amic. u a, Virtus Scipionis non mihi ſoli uerſatur ante oculos, d illam ſemper in manibus Hhabui, ſed etiam,&c.&n4 58e affuiſtis,& eſt in manibus oratio. de Senectut. 84 b, He. primus mihi Originum liber in manibus, omnla ndiaue tatis monumenra colligo.& di b, Tum dicitur eam fabu- lam quam in manibus habebat,& provimè ſcripſerat, u. dicibus recitaſſe de Inuent. 81 b, Tendere manus 40 2114 quem.& Attic. 37 b, Epiſtola manu mea ſcripta.& 633 d0 piſtola librarij manu eſt. ad Attic. 75 a, Antequam zli 5 co conſedere, neque longas à me, neque Heimper me ſhe⸗
jſub Epi-

11 1 8* — 4 A n De)
d 4* an “ 4 8 Aam 1 † 4 8 2 Ladcl. n 8 un „ amu han 41 1 b 4 Neu
3**½* 4* an aertarus dae 1dacell 5*
44 4 4“ 45 e Aabm m 4 rrear r 4“*. .h zaen Lpdanäm Xa b nmgaan anmum an temehat den(unt Cud unenne
1 emn num
At mrrunum mren aee K. A r er
. 84 1 4 24 1 Nen keruun ulkeun 3 aaAr. X a
4 8““ 11 4 4 4 1 4 8
o Lnm(anrn
** „nm uor. Pbaen ammna
3 44 4
Aleku Ln ee
4* nendus. 24 Krr. S e au 4 riert um Kamm Wcn ln. . 8* en K denenten ke 1 1 “ *—
* K Eahe.En ur audrum ecamt
4 4 3 a“ u 4
enmn doamnen e
4 1 ar n 4
1 tun 4
mM hene A num
83 ½ BYM A nu literas expectabis.& 73 a, Stamus animis:& quia conſi lijs, ut uidemur, bonis utimur, ſperamus etiam manu. ad Att. ioo a, Nam Alexidis manum amabam, quòd tam propè accedebat ad ſimilitudinem tuæ literæ: manum non ama- bam, quia indicabat te nõ ualere.& 131 b, Lippitudinis meæ ſignum tibi ſit librarij manus. Attic. 210 a, Hæc in manibus habere A⁴⁴ αεοαte nollem.& 247 b, Hanc putaui in mea manu ſcribendam.& 259 a, Is Romam cum manu magna. Attic. 260 b, Nöli putare pigritia facere me, quòd non mea manu ſcribam.& 261 a, Oppius me hortatur, ut manum ue teranorum complecterer.& 278 b. Victoria excidit manib. Quint. Prat. 323 a, Occupationum mearum ſignum tibi fit li brarij manus. Offic. 5 b, Is manus uiolenter uideatur afferre ſocio. Offic. 45 b, Quod præſens tanquam in manu datur, commodius eſt. I. A. 24 a, Quorum epiſtolas in manu te- neo. de Sen. 49 b, Eſt in manibus eius uiri laudatio, quam
cum legimus,&c. Quint. de Per. 212 a, Sæpe fit ut agantur ea
quæ non putaris: illa qus credideris in manibus eſſe, ut ali-
qua de cauſa non agantur. Tuſculan. 163 b, Cum penè in
manu iam mortiferum illud poculum teneret.& I. A. 162 a,
Literæ,&c. ſünt enim librarij manu.& Am. u4 a, Atque ad extremum dat manus, uinci ſe patitur. de Vn. 198 a, Itaque
nec ci manus affixit, quia nec capiendum quicquam erat, nec repellendum.
MANVS, pro multitudine. Atti. i b. Illam manũ tu mihi cura, 7
ðt præſtes Pompeij noſtri amicitiam. Qu. Fr. 3u, Manus ad Quirinalia paratur. Item: Sed magna manus ex Piceno ex Gallia expectatur, ut etiam Catonis rogationibus de Milo ne& Lentulo reſiſtamus. L. Multitudo.
MANVPRECIVM, J. dicitur, ubi non tam materiæ ratio,
qudm manus atq; operis ducitur. J. V. 106 a, Et manuprecij machinæ. Sic& legit& interpretatur Aſconius, non maius precius, ut ferè in omnibus codicibus legebatur. I. P. Prouin cia tibi iſta manuprecium fuerit, non euerſeæ per te, ſed per- ditæ ciuitatis..
MANVrenere. in manu habere, prehendere, exploratum ha-
bere, certum comperi. Offic. 6ã 5½ b. L. Manus.& de Cl. 190 b, Cum indicia mortis ſe comperiſſe manifeſtò,& mahu tene re dicerer. ö“ MARATHO N, pnis. Opp.& campus in Gręcia. Off. 13 a, Rhe torum campus de Marathonnve. MARATHONIVS, a. Tuſ. 219 b, Taurus Marathonius. Att. 144, Pugna Marathonia. ö“ MARCEILL EA, orum. dies M. Marcello à Syracuſanis con- ſecratus. I. V. 119 a,& 139 b.— MARE, ré. altum, ſalum, profundum, Neptunia prata, pela-
gus, pontus, ponti gurges: Tuſc. 2 42 a, Vnde terra,& quibus librata ponderibus, quibus cauernis maria ſuſtineãtur. pro Clu. 46 a, b, Vt mare quod ſua natura tranquillum ſit, uen- torum ui agitari atꝗ; turbari ſolet; ſic,&c. Acad. 26 b, Mare Fauonio naſcente purpureum uidetur.& ibi pulchra de ma ri multa. Tuſc. 164 a, Tanquam ratis in mari immenſo no- ſtra uchitur orario. in P. 92 a, Cum mare uaſtiſsimum hye- me tranfibas. de Na. 20 b, Belluæ quæ in mari rubro Indiã- ne gignuntur. pro Pla. 262 a,Illæ undæ comitiorum ut mari profundum& immenſuui ſic efferueſcũt quodã quaſſi æſtu,
ur ad alios accedanr, ab alijs recedant. Epi. 6 ⁰½ b, Terra ma-
riq́; conquirere aliquem. At. 136 b, Mare inferum: id eſt, Tyr- rhenum uel Thuſcum: mare ſuperum, id eſt, Adrianum uel Ionium. de Or. 149 a, Superum mare Ionium.)(.(Inferũ ma- re Thuſcùm ſcopuloſum& infeſtum. Att. 120 b, Infero mari nobis incerto curſu hyeme maxima nauigandum eſt. At. 133 b, Iter ad mare ſuperum. L. Infeſtus.
2
NM ARGARITA, æ. quam Plinius unionẽ uo cat, uulgus per-
Iam. J. V. 200 a, Nego ullam gemmam aut margaritam fuiſ- ſe, quin abſtulerit. Orator. 204 a, Ornatus inſignis quaſi margarita. 8 MARIANVS,, um. contra Rul. 88 a, Marianus tribunus ple- bis. de Leg. lib. i, Mariana quercus.
MARINVS, a um. maritimus. de Na. 34 a, Aſtra, quæ marinis
terrenisq́; humoribus aluntur. de Diuinat. 1i5§ a, Marini æ-
ſtus,& maritimi æſtus. L. Maritimus. MARITIMVS, z,um. marinus.)(Mediterraneus. de Nat. 52
b, Aeſtus maritimi multum accedentes& recedentes. I. V.
146 a, Inſula, quæ undique exitus maririmos habet. pro Pl.
180 a, Maritimus curſus. Part. 233 a, Loci maritimi.)((A'
mari remoti. Tuſeulan. 236 a, Quòd multas naues in omnẽ Ooram maritimam dimiſiſſet. de Natur. lib. i, Maritimus Tri
ton. Attic. lib. 3, Maritimum hoſpitium. de Nat. lib. 2, Mari-
timæ nuptiæ,. I. V. Act. 7, Homines maritimi. Epiſto. lib. 2, In maritimis ſum.
— M ARITVS,n. uir. pro Rab. 91 b, Chariorem huic ſororis ma
ritum quam filium fuiſſe. I. C. 102 b, Vigilare ad inſidiandũ ſomno matitorũ. de In. z a, Et tu ut maritus ſis quã opti⸗
mę nuulieris,& hæc quæ optimo uiro nupta ſit. pro Pla. 265 a, Maritũ appellas, ut uerba etiã fingas, nõ ſolũ crimina. MARMO R, oru. pro Do. 235 b, Eius fimulacrũ è marmore in ſepulchro poſitũ fuit. de D. iid b, In omni marmore neceſſe eſt ineſſe uel Praxitelia capita. pro Ar. 190 a, Ennius in ſepul chro Scipionum putatur eſſe conſtitutus è marmore, atis laudibus,&c. Sic enim locus hic haud dubiè corruptus an- tea, reſtitifendus ſuæ integritati mihi uidetur. MARMORATVS, 4, um. pro Arch. 190 a, Etmarmoratis laudibus,&c. Corruptus uidetur locus hic. Lege Marmor,
&E.. MARMOREVS,, um. I. V. 2 00 a,Signum marmoreum, ebur neum, æneum. pro Do. 225 b, Columnæ marmoreę,&c. Par. uu8 a, Tecta marmorea.& 125 b, Sola marmorea. MARRVCINI, pop. pro Clu. 59.& IJ. A. 2au. MA RS;, tis. mauors. I. A. 192 a, Legio Martia, quæ mihi uidetur diuinitùs ab eo deo traxiſſe nomen, à quo populum Roma num generatum accepimus. de Na. 36 b, Ioui proximũ infe- riorem orbem tenet mopöes, quæ Martis ſtella dicitur, eaq́; IIII& XX menſibus, ſex, ut opinor, diebus minus, eundem luſtrat orbem. de Som. 128 b, Tum rutilus horribilis terris ille fulgor, quem Martem dicitis. de Nat. 49 b, Summa Sa- turni ſtella refrigerat, media Martis incendit. pro Ar. 191 a, Fuluius Martis manubias muſis conſecrauit. de Orat. 158 a, Martem belli eſſe cõmunem. Epi. 81 a, Cũ omnis belli Mars communis& incerti ſemper exitus præliorũ ſint. pro Seſt. 5a, Nimium communem Martem bellique caſum metuens. pro Cor. 62 a, Qui ueterem illam ſpeciem fœderis Martia- ni ſemper omni ſanctiorem Marte duxerunt. aliter, Maieſta te. pro Marcell. 133 b, Quos amiſimus ciues, eos Martis uis perculit, non ira uictoriæ. pro Mil. uz a, Adde caſus, adde incautos exitus pugnarum, Martemque communem. Offic. 58 b, Hanc igitur partem relictam explebimus nullis admi- niculis, ſed(ut dicitur) Marte noſtro.& I. A. 173 b, Rex ipſe ſua ſponte nullis commentarijs Cæſaris, ſuo Marte res ſil- as recuperauit.& 228 b, Incertos exitus eſſe belli Mattemꝗ́; communem... 4 3.. MARSI, Marſöorum populi, pro Dom, 236 b, Is in Marſis na- tus eſt. MARSIOCVS,, um. contra Rull. 84 a, Marſicum bellum. MARTIAI. IS,le. de Ar. 246 a, L. Lentulus flamen Martialis. I. A. 192 a, Martialis quidam Larini appellantur miniſtri pu blici Martis, atque ei deo ueteribus inſtitutis religionibus Larinatium conſecrati. pro Cluent. 26 a, Vt Venerei in Sicilia. 8 MARTIANVS, 4, um. ut Martianum fœdus. pro Cornel- 63 a. ö“ MaAR TII fratres. uates. de D. 99.. MARTIV S,4, um. pro Rabir. 92 b, Cãpus Martius.& I. A. 192 a, Legio Martia. Calendis Martijs prouinciæ decernebãtur lege Gallia. At. 23 4 a, Idibus Martijs. MA S, maris. de Nat. 20 a, Et deos mares& fœminas eſſe dici-
1
tis.& Par. 233 a, de Nat. 51 b. In mari& in fœmina commiſcè dorum corporum miræ libidines.& 20 a, Beſtię alię mares, aliæ fœminæ ſunt. de Ar. 257 a, Sacra maribus non inuiſa ſo lam, ſed etiam inaudita. de Di. 88 a,& 121 a, Anguis mas,& anguis fœmina. de L. 175 b, Hoſtia mas,& hoſtia fœmina. de
L., 181 b, Porcus fœemindaeeg MASSICVM, ci. mons. contra Rull. 79 b, In Maſsici radices deducamiiiu. 1 MASSILIA, liæ. urbs. pro FI. 159 b, Neque uerò te Maſsilia
prertereo, quæ,& cætera. pro Font. 276 b, Vrbs Maſsilia. L.
MASSILIENSIS, Maßzlenſe. pPro Font. 276 b, Ciuitas Maſ- ſilienſium. MASTANESOSIregnum. po Seſt.5. MASTRVCA, æ. Sardorũ ueſtis, pro Scau. Quẽ purpura re- galis non cõmouit, eum Sardorum maſtruca mutauit? MASTRVCATVS,, um. ut togatus, de Pro. 72 a, Res in Sar dinia cum maſtrucatis latrunculis geſta.“ MATTELLIO, onis. uaſis genus ad aquam hauriendam. Par. 123 a, Matrellio Corinthius. MAT E Rmatris. paren s, educatrix. de Nat. 68 b, Hecate, quæ matre Aſteria eſt, ſorore Latonæ. de Di. 126 a, Iupiter puer, qui lacteus cum Iunone in gremio Fortunæ ſedens, mam- mam appetens caſtiſsimè colligitur à matribus. de L. 168 b, Sapientia mater omnium bonarum artium. de Orat. 124 a, Luxuries auaritiæ mater. Mater magna, de Ar. reſp. Saſsia mater, pro Clu. Mater omnium perturbationum, intempę rantia, Aca. li.2. Matris terræ operimento corpus in ſepultu ra obducitur, de L. lib.. Vt quaſi matris terræ finus& gre- mium mortuo tribueretur, ibidem. 3 MATERCVLANlæ. diminut, à matre. pro Fl. 163, M aterculæ ſux feſtiuus filius, 4 e eer eeteee MATEREA-

tatis fœmina, ut VIp. iuriſcõſul
MATERIA, r1æ.& materies, ei. ſylua, hy
835 M A
M ATERFAMILIAS, matrisfamilias. eft quæ in mariti fa-
miliam,& bonorum partem uenit. eſt etiam notæ autorl-
ſultus dicit: quæ eadem eſt ma- trona. pro Cælio 44 2,Si matremfamilids ſecus quàm ma- tronarum ſanctitas poſtulat, no minamus. Top. 22 a, Vxoris duæ formæ ſunt: unam atrumfamiliâs, altera earum quæ tantummo do uxores habentur. 3 potheſis, argumen- tum, facultas, campus, ſeges. de In. 33 b. Vri poſſe ligneã ma- teriam neceſſe eſt.& Top. 225 b, Vt materię, ferramenta,&c. de Or. 125 b, Nulla materia niſi admoto igni ignem concipe re poteſt. de Nat. 78 b, Materiam rerum ex qua& in quo 0- mnia ſunt, totam eſſe flexibilem& commutabilem.& ibid. emateria. Acad. 29 b,& 30 a, Plato ex materia in ſe omnia recipiente m undum eſſe factum cenſet. de Leg. 160 b, Perpe tuis curſibus, conuerſionibusd; cœleſtibus extitiſſe mate- riam quandam ſerendi generis humani. Acade. 4 4 a,& ite- rum, 43 b, Sed ſubiectam putant omnibus fine ulla ſp ecie tque carentem omni illa qualitate,&c. materiam quanda, ex qua omnia expreſſa atque effecta, quæ tota omnia acci- pere poſsit, omnibus modis mutare atque etiam ex omni parte, eoq́; etiam interire nõ in nihilum, ſed in ſuas partes. in Verr. 245 a, Mamertini materies non habent.& 106 a, Nã illd non ſaxum, non materies aduecta eſt. pro Mil. u1s b, Re- pentè lintribus in eam inſulam materiam, calcem, cæmen- ta atque arma conuexit. de Orator. 116 b, Facilius ſicut in ui ribus reuocantur ea, quæ ſe nimium profuderunt; quàm ſi nihil ualet materies, noua ſarmenta cultura ex citantur. de In. 5o a, Veruntamen non incommodum uidetur, quan dam ſyluam atque materiam uniuerſam, ante permiſtam& con- fuſam, exponere omnium argum entationum. de In. 43 b, lateria artis eſt, in qua omnis ars& ea facultas quæ confi- citur ex arte, uerſatur: ut ſi medicinæ materiam dicamus morbos& uulnera, quòd in his omnis medicina uerſetur. de Orator. 10 b, Hæc ranquam aliqua materies oratoribus ſubiecta eſſe debent.& Orator. 216 b, E ſt enim in utroque & materia& tractatio, materia in uerbis, tractatio in col- locatione uerborum. de Orator. 130 b,&c 231 a, Eſt enim de- formiratis& corporis uitiorum ſatis bella materies ad io- candum. de Orat. 133 a, Materiam aliam eſſe ioci, aliam ſe- ueritatis. Offic. 4 a, Quocirca huic quaſi materia quam tra- ctet& in qua uerſetur, ſubiecta eſt ueritas. de Orator. 89 a, Siornatè locutus eſt Phyßcus ille Democritus, materies il- la fuit Phyſici, ornatus uerò uerborum oratoris putandus eſt. Part. 237 a, Eſt etiam quaſi quædam materies ſubiect a honeſtati. de Finib. 103 a, Eſtque illa ſubiecta quaſi materia ſapientiæ. Orator. 215½ a, In uerbis ineſt materia quædam, in numeris expolitio. de Orator. 121 b, Materies orationis cu- iuſque generis. Part. 233 a, Materia ad argumentum ſubie- cta. de Orat. 85 b, Penè infinita uis& materia artium illarũ. & pro Cec. 300 a, Materia æquitatis. Pro Mil. 10 8 b, Quid enim odiſſet Clodium Milo, ſegetem atque materiam ſuæ gloriæ? I. A. 253 a, Aut ſuſpicioni crimen, aut inuidiæ mate- riam dediſſe uidebimur. Quint. Frat. 299 b, Hoc ſic habeto, materiam omnem ſermonum eorum, qui de te detrahere uelint, Statium dediſſe. de Cl. 168 a, Illa mors uulgaris nul- lam præbebat materiam ad ornatum. de Or. 14° a, Opes ſu perbiæ ac libidini facultatem ac materiam dare. Epiſt. 4 b, Sed tamen probabilem materiam nacti ſermonis, conaban tur,&c. Qu. Fr. 306 a, Lupus egit caufam agri Campani ſa- tis accuratè, materiam rei nõ ignoras. pro S. R. 33 a, Etenim in ſingulis eiuſmo di materies eſt, ut ſingulos dies poſsis cõ ſumere. pro D. 21§ a, Nônne id agendum nobis fuit, ut mate riam ſubtraheremus furori tuo?pro D. 215 b, Prouidendum fuit, ne in hanc tantam materiam ſeditionis iſta funeſta fax adhæreſceret. Epi. 67 b, Quòd ſite adducemus ut hoc ſuſci- pias, erit materies digna facultate& copia tua. Attic. 29 b, Quòd me ut ſcribam aliquid, hortaris, creſcit mihi quidem materies, ut dicis, ſed,&c. I. A. 168 b, Sed materia facilis in te & in tuos dicta dicere. in Sal. 273 a, Vnus enim ſatis es ma- teriæ habens,&c. I. V. 184 a, Fac enim fuiſſe in iſto C. Lælij, M. Catonis materiam atque indolem, quid ex eo boni ſpe- rari poteſt.
MATERIATVS, a,um. quod ex materia conſtat. pro Clu.
20 a, Aedes malè materiatæ& ruinoſæ. de Off. 62.
MATERIS, ris. Gallorum telum,& haſta militaris, ad Here.
34 a, Aut idem Gallos ſignificans dicat: nec tamen facilè ex Italia materis tranſalpina depulſa eſt. Loco materis, prius legebatur, armatura: ſed præter quàm quòd uetera quædã exemplaria materis habent, docti ſatis intelligunt denomi nationem hanc A cõmuni inſtrumenti nomine fieri nõ poſ- ſe, quę à proprio(ut eodem loco de Macedonũ telis oſten- ditur)facienda eſt. Eſſe aurem materim proprium Gallorũ telum, docet Nonius ex Siſenna, autore uetuſto.
M A b MATERNVS, na, num. pro Cl. 20 a, Nomen aremn6 tius indulgentiusq́;. pro S. R. Maternus paternusq.(enm MATERTERA,ræ. matris ſoror. de Orat. 1 8 b, Szblas⸗ quo cum erat noſtra matertera. de D. i0 b. Puellam detatde gatam petijſſe 4 matertera, ut ſibi concederet pauliſper ur in elus ſella requieſceret. 3 MATHEMATICVS,, um. de Or. 35 b, li, qui mathematici uocantur, magna in obſcuritate rerum& recondita in en & multiplici fubtiliq; uerſantur. de Diuinat. no b, Quæi Geometria deſcribuntur,&c. mathematicorum ſunt. non ariolorum. de Fin. 149 a, In ſummo apud illos honore Gen metria fuit, itaq; nihil mathematicis illuſtrius.& ib. At nos meriendi ratio nandiq; utilitate huius artis terminauimus modum.& 63 b, Mathematica à falſis initijs profecta, uera eſſe non poſſunt.& 67 a, Nec de re artificio ſa loquitur ut mathematici.& 126 a, Mathematici, Poetæ, Muſici, Medici deniq;,&c. Tuſc. 221 a, Mathematicorum mos eſt, non phi. loſophorum. nam Geometræ cum aliquid docere uolunt ſi quid ad eam rem pertinet, eorum quæ antè docuerunt 6 ſumunt pro conceſſo& probato: illud modò explicant de quo antè nihil ſcriptum eſt. Aca. 29 a, de Geometricis& ma thematicis probationib. de D. 127 a, Docet enim ratio ma- thematicorum, quanta humilitate feratur. de Na. 5z b, Eru- ditus puluis mathematicorum. MATRICID A, matricidæ. qui matrẽ occidit, parricida. Qu. Frat. 300 a, Zeuxis, quem ſcribis certiſsimum marricidam tibi à me intimè commendari. de Aruſp. 152 b, Somnium ma tricidarum.— MATRICIDIVM matriridij. de In. lib. 1, Oreſtes ſi accuſetur matricidij. MATRIMVS, a, um. cuius mater uiuit. de Ar. 249 a, Si pueril le patrimus& matrimus terram non tenuit. 3 MATRIMONIVM, ni. maris& fœminæ legitima coniuga tio. pro Cl. 54 b, Ius matri monij caſtum& legitimum dãna tione uiri ſublatum putabat. de Diuin. io: b, Collocare ali- quam in matrimonium. I. V. 126 b,& 185 b,& Attic. 276 b,& de Leg. 191 b, Habere aliquam in matrimonio. pro Cec. 289 b, Is habuit in matrimonio Cæſoniam. pro Cl. 22 a,& 4, Is Saſsiam in matrimonium ducere cupiuit. pro Cæl. 44, Te modd Quint. Metelli matrimonium tenuiſſe ſcis. pro Cluen. 24 b, Quæ nuptiæ non diurnæ fuerunt, erant enim non matrimonij dignitate, ſed ſceleris ſocietate coniun- ctæ. in Anton. 169 a, Curio te à meretricio quæſtu abduxtt, & tanquam ſtolam dediſſet, in matrimonio ſtabili& certo collocauit. 1 MATRONA, næ. materfamilids. pro Cal. 44 a, Si matremfe miliâs ſecus quàm matronarum dignitas poſtulat, nomina mus. de Nat. 6 a, Natio dea, quæ partus matronarũ tuetur à naſcentib. de Aruſp. 249 a, Quò matrona nulla adijt. Epi. 99 a, Matronæ opulentæ optimates. MATVRATIONES. feſtinationes, properationes. ad He ren. 16 b. b MATVR FE!. citèò, ſuo tempore, celeriter. I. C. 103 a, Tam ma- turè.& pro Mur. 128 b,& Epi. 32 b,& 268 a, Vt eò qud intẽdit, maturè cum exercitu perueniat. Qu. F. 320 a, Balbii ais ma- turè Romam bene comitatũ eſſe uenturum. I. A.205,Qus ſine mora, matureq́; decreta facilius,&c. J. V. 222 b, Cuſto- des matursè ſentiunt. J. V. 160 a, Eo celerius de iſto traniga- mus, quo maturius ad Apronium ueniamus. de Ora94 b, ui omnium maturiſsimè ad publicas cauſas acceſſerim. pro Cec. 286 a, Hæc res maturiſsimè iudicanda eſt. MATVRESCO, ſau. perficior, abſoluor. de Nat.39 b, Partus matureſcunt aut ſeptem aut nouem lunæ menſibus. MATVRIT AS,. tempeſtiuit as, tempus maturum. de Or. n6 b, Non poteſt in eo eſſe ſu ccus diurnus, quòd nimis cele riter eſt maturitatem aſſecutus.& Tuſcul. 162 a, Maturitas frugum. Quint. Frat. 32 a, Sed eius rei maturitas nondũ ue- nit,& tamen iam appropinquat. de Natu. 49 b. Luna Aſole illuminat grauiditates,& partus affert, maturitatesquè i gnendi. Irem: Commutationes temporũ quadripartitæ 4 maturitatem frugum aptæ. de Nat. z1 a, Temporum muta- tiones, maruritates, uiciſsitud inesq; cognouiſſent. Attic. 20 b, Inducendi ſenatuſconſulrti maturitas nondum eſt. Epiſt. 49 a, Hoc ſtudium quotidie ingraueſcit, credo maturhate xtatis ad prudentiam.& 92 a, Etſi abeſt maturitas ætatis- de Sen. 9z a, Sic uitam adoleſcentibus uis aufert, ſenib. ma⸗ turitas.& 83 b, Maturitas ſenectutis.& 78 a, Maturitas tem⸗ peſtiua. de Diuinat. 83 b, Hæc arbor arandi maturitatemas ſignum floris accommo dat. de Clar. 195 a, Sed uidebatur! lud in me iam eſſe perfectum,& habere maturitatem quan dam ſuam. pro Caæl. b, Quæ ſtudia in adoleſcentia nn quam in herbis ſignificant, quæ uirtuti maturitas,& duai te fruges induſtriæ ſint futuræ. I. C. 103 b, Sed neſcio quot &to omnium ſcelerum ac ueteris furoris& auaritix na⸗
2
2

4 ArA n. 44 TIAVIA
nman manmannerannaen
ktin DNXNM aN Rſen Ho 4 Xbn ne nojaintz
huns aur lulatum Jaraèr 4Dunn irunam naermammam!) 8sAnat 48 1 adert L nrm ASbar m narnem wam. ulan u naermomnm auccram TInA⁴d(Lant. Mlerrln namm
F*
ATVI A bo mnpememlla 4 r Mr n 4 in Knn
zue noes* nuFr. 4 1 91b 1
4 nae nt unt. 9*
⸗ 190 nrid 14 8
'u nmum mseunime 1
9 1 36 mn
ArVIIIC uat“ aut
TVAITA
na nutmithh
8 4
4àR(mer ma amumn aon naernmam dgnent, ſi Keemin e m ron.(ron 1nere
AAdaun holun taüic, Rncnm
88
*An ur— m aK
237
1
4
5
M 8
M A
ritas in noſtri cnſulatus tempus erupit. de Cl. i6 b, Cum oratio noſtra caneſceret,& haberet ſuam quandã maturita tem,& quaſi ſenectutẽ.& ¹179 a, Vt dicendi latinè prima ma
uritas in qua ætare extitiſſet, poſſer notari. Epiſt. 134 a, Vt res ipſa maturiratem tibi animaduertendi omniũ conceſſu daret. Or. 296 b, Adoleſcens non tã re& maturitate, quàm ſpe& expectatione laudatus. 8 ATVRO) s. Maturitatem affero, accelero, propero. de Se. 88 a, Vua primd eſt peracerba guſtatu, deinde maturatu dul ceſcit. de Nat. ⁊ a, Omnia quæ terra gignat, maturata pube- ſcunt. At. 278 b, Quod ut faceres, idq, maturares, magnope- re deſiderabat reſpublica. pro Clu. 54 a, Maturare mortem alicui. Ep. 28 a, Succeſſor tuus non poteſt ita maturare ullo modo, ut tu me in Afia poſsis conuenire. Att. 54 a, Te expe- o& oro ut matures uenire. ATVRATVS, a,um. co ctus, tempeſtiuus, ſuo tempore ex- tingni. de Clar. 191 b, Ipſe Thucydides ſi poſterius fuiſſet, Multo maturior fuiſſet, ac mitior. At. 208 a, Vides quàm ma rurum fit. de D. 122 a, Edidit hæc Calchas, quæ iam matura uidetis. Ep. 128 a, Mihi uerdò bene maturum uidetur fore. G& 149 b, Sed ne maturum quidè etiamnũ fuit: id eſt, tempus.
de D. 88 a, Maturam mortem oppetere. de Orat. 93 a, Ocium ac facultas diſcendi maior ac marurior. ad Her. 29 b, Vt uir-
tutes in ætate maturiſsima uelint comparare. de Sen. 93 a, Satietas uitaæ tempus maturum mortis affert. J. A. 209 a, Ve nit tempus Quir. ferius omnino quàm dignum pop. Roma noô fuit, ſed tamen ita maturum, ut differri iam hora non
natus ſingulares exquirit honores. pro Mil. 119 b, Singula-
ris, diuina,& incredibilis fides. Q. P.z20 a, Omnia minima
maxima ad Cæſarem mitti ſciebam. I. A. 223 a, Admirabilis quædam& incredibilis ac penè diuina alicuius ſcientia.&
pro Mar. 31 a, Tanta, tam inuſitata, inauditaq; clementia. MECVM, tecum, ſecum. Orator. 211 a, b, Ex eo mecum& te-
cum, non cum me& cum to, ut eſſet ſimile illius nobiſcum & uobiſcum. Poſtquam. zu1 a, Multa mecum ipſe reputaui. de Leg. 169 a,& de In. 42 a, Sępe mecum ipſe cogito,&c. pro Quint. 9 b, Si tecum hæc duoò uerba fecifſes,&c. pro Cæl. 46 b, Voſmet uobiſcum recordamini. Tuſculan. 197 a, Quã-
obrem omnes cum ſecundæ res ſünt, maximè meditari ſe-
cum oportet, quo pacto aduerſam ærumnam ferant. Offic.
29 a, Si quis cum cauſam ſit acturus, in itinere ſecum ipſe meditetur, aut ſi quid aliud attentè cogitet, non reprehen- datur. Attic. 147 b, Legi tuas literas, quibus mecum agebas,
ut,&c. de Sen. 87 a, Nunc tanquam emeritis ſtipendijs ambi tionis, mecum ſum, mecumꝗue(ut dicit ur) uiuo. L. Nobiſ- cum& Secum..
MEDEA, deæ. de N. 69 a, Medèa duobus auis Sole&Oceano,
Aceta patre, matre Idya procreata eſt. pro Po. S a, Ex Ponto
Medea illa quondam profugiſſe dicitur, quam prædicant
in fuga fratris ſui membra in ijs locis, qua ſe parens perſe-
queretur, diſsipauiſſe, ut eorũ collectio diſperſa mœrorque patris celeritatem perſequendi retardaret.,
MEDEOR, ru. ſano, curo, medicinam affero, medicinam ad-
poſsit.& Quin. Fr. 209 a, Ego tibi ſpem maturæ deceſsionis
afferebam. Atti. 240 a, Compon endum argumentum eſt,&
ſferibendi expectandum tempus maturius. de Sen. 92 a, Po-
M
M
—
ma ex arboribus ſi cruda ſunt, ui auelluntur: ſi matura& co cta, decidunt.. b ATVT A, Cadmi fllia. Tuſc. 154 a,de Na. 69 a. ATVTINV S,um. At. 16 a, Cü bene cöpleta domus eſtté pore matutino. Ep. 94 b, Matutina tépora lectiunculis cõ- ſumo. At. 103 b, Hodie expectabã ruas literas matutinas aut poſtmeridianas.& 36 b,&186 a, Veſpertinis tẽporibus.)0. Maturinis temporibus. ad Bru. 90 b, Matutina ſalutatio. de D. 83 a, Et matutinis acredula uocibus inſtat.
MAVO RS, us. Mars. de Natur. 39 b,& ⁷2 a, Mauors quia ma-
Sgna uertit.
MAVRI. pop. Epi. 16 2. Galbæ.
MAVRITANIA, niæ. pro Syl. 177 b, Rex Mauritaniæ.& in
Vat. zu b, Veniſti ad fretum per Mauritaniam.
M AXIIL.LA,le. mala. Ora. zu1 a, Lireram è maxillis& taxillis
conſuetudo elegans latini ſermonis cuellet.
MAXIME’ ſummè, nec minimè, præſertim, in primis, potiſ-
2* 2* 4 7.—. 3 X ſimũ, præcipuè, immortaliter. Of. 10 b, Vt quiſq, maximè o-
pis indigeat, ita ei portiſsimũ opitulari. I. A. 220a, Maximè equidem uellem, ut,&c. ſecundo aũt loco,&c. Epi. 60 b, Tã ſum amicus reipublicæ, quàm qui maximè. Epi. 6 a, Et eos maximè qui te maximè debuerunt& plurimum potuerũt iuuare. pro D. 222 b. Intuemini pauliſper animis iuuentuts, & maximè eos qui,& c. At. i54 a, Ego conſilijs tuis uſus ſum
.. 1., 3 maximè, quòd& grauitatem in congreſſu noſtro tenui,&
ad urbem,&c. 15 a, Maximè, quod, Sec.&127 b, Quod cum
ita ſit, maximè uellem, primùm,&c. Epiſt. u b, Quod ego cũ
. 2. X 3 1 5 audiſſem ex alijs, maximè ex meo fratre cognoui. de Or. 97 a, Dicere quàm maximè ad ueritatem acco mmodatè. Ora.
2.. 1 C 207 b, Cognoſcat enim res geſtas, maximè ſcilicet noſtræ ci ... 4 4 7.„ 3„ 8 1 1—, uiratis.& 106 b, An ego poetis& maximsè tragicis concede
ME DI. pp. de Off. 41.
qui morbis, qui uulneribus, qui oculis mederentur.& 9⁹⁸½ b,
hibeo, curationem adhibeo, remedium adhibeo, remediũ facio, occurro. pro S. R. 39 b, Intelligo me errare, qui cum ca piti mederi debeam, reduuiam curem. de Orat. u5 a, Medici Laborantibus ſuccurrere, ægris mederi, afflictos excitare. I. V. 225 b, Cùm morbo alicui mederi uis, conſuetudo ualen- tis& natura corporis cognoſcenda eſt. Quint. Fr. 296 a, Me deri incommodis hoôminum. contra Rull. 6 5 b, Huic malo pro ſe quiſque noſtrũm mederi, atq; hoc omnes ſanare uel- le debemus. pro S. R. 26 a, Hi medentur reipublicæ qui exe- cant peſtem aliquam tanquam ſtrumam ciuitatis. pro Seſt. 9 b, Vt afflictæ reipublicæ quantum poſſet mederertur. I. V. 227 a, Medemini religioni ſociorum iudices, conſeruate ue- ſtram autoritatem. Attic. 206 b, Si quid eſt enim offenſio- nis, hæc res mederi poteſt. Epiſtol. 187 b, Sunt enim permul ta, quibus eſt medendum. Tuſculan. 202 a, Nec ille liber medetur uulneribus, ſed cicatricibus. Epiſtol. 10 ⅝ b, Dies e- tiam ſtultis mederi ſolet. de Di. 109 a, Conſolatio mihi ali- quantum medetur. Epiſtol. 236 b, Facere medicinam alicui. Attic. 278 a, Velim facilius quàm tunc mihi, nunc tibi faci- lius tute medeare.
MEDIASTINVS, mediaſtini. mancipium uiliſsimum. Le-
ge Exercitus.
MEDICAMEN, nis medicamentum. I. P. 32 a, Qum dicerès
tte uiolentis quibuſdam medicaminib. ſolere curari.
MEDICAMENTVM, u. medicamen, medicina, remodiũ.
rem, ur,&c. Att. 109 b, Scribe aliq uid,& maximè ſi,&c.& 1᷑/
b, Eo maximè quòd,&c. de N. 59 b, Quæ ratio poetas, maxi
meq; Homerum imp ulit,&c. At. 38 b, Maximeq; in eo eſt re
prelienſus, quod dixerat,&c. de Na. 31 a, Et id maximè hye-
me.& Att. 109 a, Maximeq́; quod ſit,&&c. de Ein. u4 a, Maxi-
mè quòd is locus id temporis uacuus eſſet. Par. 24 0 a, Quæ uel maximè proſunt. de Natur. 58 b, Hoc mihi uidetur nel maximè confirmare,&c. Quint. Frat 3u1 b. Domus celebra- tur ut cum maximè. de Senect. 84 b, Deularum ſlluſte Ra
uaſcunque defendi, nunc quàm maximè conficio oratio- Tes ſeuuckan.27 b, Hoc Ikam admo dum mihi accom-
modatum eęſt.
MAXIMOPERE. ſummopere. Epiſt. 31 a, A'te maximope-
re peto& quæ ſo,&c.
MANIMVS, a,um. ampliſsimus, ſummus, immanis, incredibi
lis, ingens, ſingularis, unicus, diuinus, immortalis, maximè rarus, magnas opes habens. de N. 392, Qu. Fr. 320 3,Reſpon- di epiſtolæ maximæ, nunc audi de minuſcula. de Fi. 83 a, Ma ximum malum, maximus dolor. Epiſt. 222 b, Multa illius in me officia, multa in illum mea quoq;,& quod maximũ eſt, ſummus inter nos amor& mutuus.& de Am. 10 2 b, Summi puerorũ amores. I. A. 192 a, Cui pro diuinis&immortalib. meritis diuini immortales q́; honores debentur.& 1bi, Is Se
Off. 70 b, Si quis medicamentum cuipiam dederit ad aquãũ intercutem.& ibid. Si co medicamento ſanus factus fuerit. de Clar. 18 4 a, Cn. Octauius multis medicamentis propter dolorem artuum delibutus. de Na. 2 b, Terræ plenæ medi camentorum ſalutarium.& Attic. 137 b, Medicamenta, quæ parantur. de Inuent. 49 a, Vt uulneri præſtò medicamentũ ſit. pro Cl. 24 a, Mulier partum ſibijpſi medicamentis abe- git. Orat. 204 a, Fucata medicamenta candoris& ruboris
omnia repellentur. de Fin. 69 a, Medicamenta illa Epicurea
tanquam de narthecio promanãt. in V. 181 b, Panchreſtum medicamentum. pro Cluent. 70 a,& 28 a, Id huic ærumno-
fiſsimo non uenenum, ſed multorum medicamentum la-
borum fuiſſet.
MEDICINA, næ. medicam entum, remedium ‚ualetudinis
curatio, ars medendi. Att. 261 b, Deſperatis uetat Hippocra tes adhibere medicinam.& 193 a, Fortis ægroti eſt, accipere medicinam. de Orat. 125 a, b, Medicus diligens ægro adhi- bet medicinam. de Diuin. 85 a, Aegro à medico petere medi cinam. pro Clu. 55 b, Exercere medicinam. de Orator. ¹93 b, His quatuor cauſis rotidem medicinæ opponuntur. de Di. 85 a, An medicina ars non putanda eſt? quam tamen multa
fallunt. Epiſt. 236 b, Facere medicinam alicui. pro Quin. 2 a, Si aduerſarij falſum crimen quaſi uenenarum aliquod te-
lum iecerint, medicinæ faciendæ locus non erit. Epiſtol. 236
b, Ita ſum leuatus, ut Deus mihi aliquis medicinam feciſſę uideatur. Atric. 16 b, Quanquam animus eſt præſens, tamen
uoluntas ipſa medicinam efficit. I. V. 66 a, Nulla unquam
medicina his tot incommo dis, reperietur. I. C. 10 8 a, Deinde
ſingulis medicinã cõflij atq, orationis meæ, ſi quã potero,
afferã. Puſ. 214 a, Medicina quæ ſanaret cupiditaté. de Ani-
97 a, Sed nõ egeo medicina, me ipſe cõſolor.& Ep. 71 b. Pe- 3 G ders
1

839 M E. tere medicinam Aliteris. Offic. 30 b, Quibus autem artibus aut prudentia maior ineſt, aut non mediocris utilit as quæ- rirur: ut medicina, archite ctura,&c. Quia non omnes con- ualeſcunt, iccirco ars nulla medicina eſt, de Nat. deo.2, Me- dicina ſit erranti confeſsio, ad O G. Medicina in multas par tes diſcerpta, 3 de O rat. Medicina imbecillior eſt, quàm mor bus, 10 ad Att. Medicina non minus eſſet probanda, quæ ſa- naret uitioſas partes Reipublicæ, quàm quæ execaret, 2 ad Atticum. Eſt enim tarda illa quidem medicina, ſed tamẽ ma gna, quam affert longinquitas& dies, Tuſ. qu. lib. 3. Medici na animi cur non tam deſiderata, tam culta, tam grata& probata, quàm co rporis, Tuſc. quęſt. lib.3. Medicina calami tatis, Tuſc. ꝗ. lib. 3. Medicina Conſularis, Poſt red. in Senat. Medicina doloris, Aca. q. ed. 2. lib. 1. Medicina periculorum, pro Seſt. Medicina temporis, 5 Famil. Id eſt, quam diuturni- tas affert mœrori. Quoniam ut medicina ualetudinis na- uigationis gubernatio, fic uiuendi ars eſt prudentia,5 de Fi- nibus. Medicinæ utilitas deorum immortalium inuentioni eſt conſecrata, Tuſc. quæſt. lib. 5. Nimirum Apollini& Ae- ſculapio. Vt magnitudini medicinæ doloris magnitudo concederet, Tuſ. qu. lib. 4. Ad medicinam reipublicæ acce- dere, 2 ad Qu. Fr. Deinde ſingulis medicinam confilij atque orationis meæ, ſi quam potero, afferam, z in Cati. Et medi- cinam quandam laboris afferret, de Finib. lib.. Medicinam perpetuam ab aliqua re petere, Famil. Medicinam quære- re, z ad Att. Hac una medicina. pro Seſt Id eſt, hac una ratio ne. Medicina ſublata tollitur omnis autoritas ſomniorum, Diuinat lib. z. MEDICVS, d. pro Clu. 29 a, In morbis corporis, ut quiſque eſt difficillimus, ita medicus nobiliſsimus atque optimus quæritur. de Diuin. no a, Ad ægrosmnon uates, ſed medicos ſolemus adducere. de Diui. 82 b, Mirari licet quæ ſint à me- cis animaduerſa herbarum genera, quæ radicum,&c. pro Cl. 25 b, Ad quam cum adduxiſſet medicum illum ſuum, mu lier exclamabat ſe ab eo nullo modo uelle curari, quo cu- rante, ſuos omnes per didiſſet. de Fat. 146 a, Siue medicum adhibueris, ſiue non, conualeſces. de Or. 225 a,b, Medicus di ligens ægro adhibet medicinam. de Ar. 251 b, Qui medicis ſuis non ad ſalutemn, ſed ad necem utitur. de Orator. u12 a, Si medicus de morbis diſertè dixerit.& 9o a, Aſclepiades quo nos medico& amico uſi ſumus, elo quentia uincebat cateros medicos. de Orat. 154 b, Hippocrates ille Cous. de Diuin. 143 a, Aeſculapius& Serapis. Epiſtol. 258 a, De medi- co& tu bene exiſtimari ſcribis,& ego ſic audio, ſed planè cu rationes eius non probo: ius enim dandum ribi non fuit, cum sauoòsbᷣuᷣ́ eſſes.& 250 b, Curio miſi, ut medico ho- nos haberetur. Vt ſi medicus grauitatem morbi, guberna- tor uim tempeſtatis accuſet, 3 de Natura deorum. Medicus Panſæ de morte eius inſimulatus, ad Brut. in epiſt. Bru. Iam hoc quoq; propè ini quiſsimè comparatũ eſt, quòd in mor- bis corporas ut quiſq; eſt difficilimus, ita medicu s nobiliſ- ſimus a2; optimus quæritur,&c. pro Cluen. Medico puto alio did dandum eſſe, quò ſit ſtudioſior, 16 Famil. Medico alus propoſita eſt, 8 ad Attic. Medico mercedis quantũ po- ſcet, promitti iubeto, 16 Famil. Medicum ſummum tantus improuisò morbus oppreſſerit, 15 ad Attic. Mali medici in alijs ſcientiam profitentur, ipſi ſe curare non poſſunt, 4 Fa- mil. Seruij Sulpit. Medici quoq; ſæpe falluntur, 3 de Nat. Me dici quan quam ſæpe intelligunt, tamen nunquam ægris di cunt illo morbo eos eſſe morituros, Diuin. lib. 2. Medici ex quibuſdam rebus& aduenientes& creſcentes morbos in- telligunt, Diuinat. lib. 2. Medici, cauſa morbi inuenta, cura- tionem eſſe inuentam putant, Tuſculan. quæſt. lib. 3. Me- dici nihil præter artificium præſtant, pro Cluent. Medici cu rationes, 19 Famil. Medici ſolius ſalutis, aliptæ eti am uiriũ & coloris rationem habent, Fam. Medicorum ingenijs nu per, id eſt paucis antè ſeculis, reperta, 2 de Nat. d. Medicorũ præcepta dici uerè non poſſunt, ſi quæ inſcij imperiti pro ſaluraribus mortifera conſcripſerint, de Leg. Medicos coge re, 4 Fam. Ser. Sulpitij. MEDIETAS, s. media pars, medium. de Vniuerſ. 199 a, Par tes rurſus interuallis ita locabat, ut ſingulis eſſent bina me- dia: uix enim audeo dicere medietates, quas Gręci ιασιτνſu⸗ app ellãt: ſed quaſi id dixerim, ita intelligatur. At. 2 49 b, O- ctauã parté tuli luminariũ, mediã abſtrahere memineris. MEDIMNVM,. menſuræ genus, ſenos modios capiens. I. V. 159 a, Tritici ſeptem millia medimnùúm.& ibid. Medi- mna D C C.& b, Medimna XXXVI: id eſt, mo dij CCXVI. MEDIOCRIS, cre. nonnullus, modicus. Tuſcu. 105½ a, Omne malum etiam mediocre magnum eſt. de Or. 119 b, Hæc ſunt omnia ingenij uel mediocris, exercitationis autem uel ma- xim a. S ibid. Hoc tamen prudentiæ eſt penè mediocris. de Or. 85 b, Permultos excellentes in quòôq; genere uidebis nõ
M E .* 2 7 I— 840
medio crium artiũ, ſed penè maximarũ. de Cl. 6 b, L. C
ta in mediocrium oratorum numero dicendi non t 38 tum laude proceſsit.& ¹75 a, Is fuit mediocris in dicenqa de Or. ué a, Paruæ aut mediocres res. Ac. b, Quidam loſophis,& hi quidem non mediocres. Epi. 67 a, fuit aut mediocre aut obſcurum.& 6 5 a, Maxima mediocria. Or. 206 a, Modica tsperatè dicere. Or.: tatus, temperatu s,tardus. de Cl. 173 b, Fannius in bus oratoribus habitus eſt.
MEDIOCRITAS, us. modus, nec nimium, nec parum. d Cl. z b, Omnis uirtus eſt, ut uetus Academia dixir medige critas. pro Mur. 139 a, Virtutes omnes mediocritate quada eſſe moderatas. Tuſc. 19 5 a, Nunquam enim iratus qui acce dit ad pœnam, mediocritatem illam tenebit, quæ eſt inter nimium& parũ, quæ placet Peripateticis.& Acad.34 a, Pe- ripatetici mediocritatem perturbationum mihi non ſan probant. Att. 282 a, Eſt ſcilicet utriuſq; rei modus,& quædã in utroq; genere medio critas. de Ora. ↄ4 b, Mediocritatem in dicendo, C. Cælio honori fuiſſe. Item: Villarum magniſ centia, quarum quidem certus eſt adhibendus modus, ad mediocritatemq́; reuocandus. pro D. 234 a, Modum quen- dam eſſe religionis, nimium eſſe ſuperſtitioſum non opor- tere. Off. 45 b, In his autem ipſis mediocritas regula opti⸗ ma eſt. in A. 160 b, Non uideo quid in hac mea mediocrita. te ingenij deſpicere poſsit Antonius. ad Her. ꝛu a, Mediocri tas uultus.)((Hilaritas.)(.Triſticia.
MEDIOCRITER, modicè. Tuſc. 19 5 a, Corpus etiãſi me- diocriter ægrum eſt, ſanum non eſt. de Ora. ↄ0 b, Neminem ſcriptorem artis ne mediocriter quidem doctum fuiſſe. ad Her. 5 a, Quiuis mediocriter literatus.
MEDIOLANENSIS,6. I. P. 93 a, Mediolanenſis præco.
MEDITATIO, nis. commentatio, exercitatio. de Cl. ¹/4, Nulla meditationis ſuſpicio, imparatus ſemper aggredi ad dicendum uidebatur. de Or. 119 a, Quos locos multa com- mentarione ac meditatione paratos atq; expeditos habere deberis. de D. 128 b, Multi naturæ uitium meditarione atq; exercitatione ſuſtulerunt, ut Demoſthenes. pro Cl.zz a,An- ni ſunt octo cũ iſta cauſa in iſta meditatione uerſatur. Tuſ. 197 b, Stulta eſt meditatio futuri mali. I. A. 221 a, Seruius in ipſa cura& mediratione obeundi ſui muneris obijt. Tuſc. 183 a,& 184 a, Tantum exercitatio, meditatio, conſuetudo ualet. Item Tuſc. De exercitatione,& conſuetudine& com mentatione dixi, apageſis nunc,&c.
MEDITATVS, a,um. cogiratus, præparatus, commentatus
)(.(Ex tempore. Off. 6 a, Leuiora ſunt ea quæ repentino ali
quo motu accidunt, quàm ea quæ meditata& præparata
inferuntur, de Ar. 2 44 a, Nihil feci non diu cõſideratum,& multo antè meditatum. pro Qu. 7 a, Cum paratus medita- tusq́; ueniſſes. I. A. 176 b, Attuleras domo meditatum& co- gitatum ſcelus. de Or. 119 a, Hoc meditatum nobis in perpe tuum eſſe debet, ad omnem uſum,&c. Tuſc. 197 a, Sint ſem- per omnia homini humana meditata. de Ora. ¹3¹ b, Ea quia meditata ſunt, minus ridentur.& 10 b, Accuratę& medita tæ commentariones. I. A. 225 a, Quod uerbum non tibi ex cidit, ut ſæpe fit, caſu, ſed ſcriptum, meditatum cogitatum, attuliſti.
MEDITERRRANEVS, 4 um.)(Märirimus. de Na.18 bälta fit, ut mediterranei mare eſſe non credant. I. V. 199 b, Enna mediterranea eſt maximè. I. V. 199 b, Ab hac inſula hæc lu⸗ cra tanquam mediterraneis exigebantur.& 249 b; Homi- nes maximè mediterranei.)((Homines maritimi..
MEDITO R, arb. attentè cogito, commentor, exerceo. Epi. 20 a, Tu tamen ea para, m editare, cogita, quæ,&c.& aHec multo antè meditere, huc te pares,&c. Att. 73 b, Sed ego hac auegiav in unum annum meditatus ſum. Meditare aduerſus Brutum cauſam meam.& 125 b, Vides quam cautam neii- ter. pro Muren. 134 b, Meditari accuſationem. de Nat. 607, Ego enim te diſputante quid contrà dicerem, mecumche meditabar. I. P. 92 a, Meditare quibus uerbis incenſam ſlli⸗
us cupiditatem comprimas. pro Fl. 148 a, Græcus teſtis non
iuriſiurandi, ſed lædendi uerba meditatur. Att. 152 b Ee, nuncio meditabar quomodo cum illo loquar- ontrae,
6 8 b ls deßgnatus alio uultu,&c. eſſe meditabatur. J. 257
b,& n a, Nos qui meditati ad dicendum paratiquens 5
mus, de Clar. 193 a, Nullum patior eſſe diem, quin aut mna-
ro dicam, aut mediter extra forum. de Cl. 172² 3 Non Or
gendo ſolum, ſed in meditando etiam fuit uehemae 10, 9
10 5 a, Demoſthenes perfecit meditãdo, ut nemob acxerti⸗
loqueretur. de Orar. ↄ7 a, Quæ in foro agenda 5 Qui
tatione quaſi ludicra prædiſcere& meditari.& 3 0 28
Craſſus ageret meditandi aut diſcendi cauſa. 9 ncepti
a, Veruntamen, no curnis uigilijs iuſtitium illud co medi⸗
ac meditatum eſt. I. C. 102 b, Ad huius uitæ ſtudium mear
...„„.. A ni.&c. Ep1 tati illi ſunt, qui feruntur labores tui, iacèrè humi, 4b.
5½
ndo. Sphi Nõ enim minima, 215 b Inci⸗ mediocri

4 ½ 4,(Durann aa 4 8 12 10101 5 . 5* 1 4 T1O 4.10
Alla matranann— 4
Reaas maheaeeedn
Arra as laalen nDenuen Alun eten cnfdn kh mitem Aenatt matema anmüll 14 Ad. 4 Tneumn euncexin nim
38
da bun Tal. D mrretmoas Kuin
—
MTATV3 unpoer!
erants
„ nna mim danm
, unt maas nimt Am„ 3 A** i ad nfan
metmedeenee
en arn mm 9 5 Ssa
arun enn “ 3¹ 9* AI— aus ani tr e “ 84* 34 ndn— der Seee
XI—O 3
OK4alanaüramn
841 5 M E
18 b, Aut ne ad eam meditere imparatum te offendã.& 9 a, Hæc ad te ob eã cauſam maximsè ſœribo, ut iam de tua quo- que ratione meditere.& I. V. 7½ a, Meditetur de ducibus ho- Lium e.l. Aude b, Cæſar nõ multos annos regnare eſt me ditatus.&ϑο b, Iam accedunt conſules multos iam men- ſes de populi Ròômani libertate cõmétati atq; meditati. de Orat. 87 b, Age uerò ne ſemper forum, ſub ſellia, roſtra, cu- riamq́; mediteris. Off. 29 a, Vt ſi quis cũ cauſam ſit acturus, ſecum ipſe meditetur, aut ſi quid aliud attentè cogitet, non reprehendatur.
MEDIVS, a, um. intermedius, interiectus, inter aliquos inter
iectus, interiectus medius, dimidiatus. de Or. i66 b, Nã uer- ſus æquòè prima,& media,& extrema pars attenditur. Orat. 208 b, Quod& inter media, argumenta faciendũ eſt.& 218 b, Oratio uel oriens, uel media, uel cadẽs. de Pro. 78 a, Tem pus proximũ, medium, ultimũ. pro Cl. 57 a, Ne in extrema quidem, aut media, aut aliqua deniq́; parte quæſtionis uer
bum fecit ullum.pro D.223 a, Cũ tu furẽs per medium forũ
popularis uolitares. Quin. Fr. 309 a, Dixi pro Beſtia in foro medio. de D. 87 a, Qui in uinea media dicitur conſtitiſſe. de Or. 86 b, In teſtamentorum formulis: hoc eſt, in medio iure
ciuili uerſari. pro Cl. 23 a, Mulier in media potione exclama
nit,&c.& Tuſc. 156 b, Terra in medio mundo ſta. de Som. 229 a, Medius mundi locus.& Tuſc. 156 b, Vt illæ ſuperiores in medium locum mundi grauitate ferantur. de Nat. 49 a, Mare, medium terræ locum expetens.& ibid. Id medii, infi mum in ſphæra eſt. Ora. 216 a, Eſt tertius ac medius inter il- los. de Opt. 243 a, Alij eis interiecti& tanquam medij. Aca. 45 b. lis ipſis alia interiecta& media numerabat.& ib. Neu
tra autem in medijs relinquebat. Att. 164 a, Nam qui ſe me-
dium eſſe uult, in patria manet: qui proficiſcitur, aliquid de alterurra parte iudicare uidetur.& 154 b, Lex Solonis, qui capite ſanxit, ſi quis in ſeditione non alterutrius partis fuiſſer. de Or. 1569 a, Itaq; tum graues ſumus, tum ſubtiles, tũ medium quiddam tenemus. I. V. 32 a, Ex quibus partim te- cum ſenriebat, partim medium quendam curſum tenebat. Ofc. 52 a, Quidam ad medium ianuæ ſedentes. de Einib. 5i b, Primũ ueniat in medium Epicuri ratio. I. V. 254 b,& 44 a,& de In. 67 B, Venire in medium,&procedere in medium. I. V. 71 b,& de Fin. 80 b,& Epi. 2 42 b,& de Or. u1 a, Proferre
aliquid in medium. pro Cl.34 a, Itaq; iudices incenfi ſuſpi-
cione, rem in mediũ uocare cœperunt. pro S. R. 27 b, De me- dio tollere: id eſt, interficere.& ad Her. u;, Tollere aliquem
de medio. pro S. R. 37 a, Recede de medio, per alium trãſigã.
& 22 a,& in V. 14 4 a, Remouere aliquid de medio. I. V. 129 b, Tabulæ ſunt in medio.& 60 a, Quæ in medio poſita ſunt )((Obſcura. de Or. 86 a, Dicẽdi ratio in medio poſita. Tuſ. 246 b, Obſcœnas uoluptates faciles, cõmunes in medio ſi- tas eſſe dicunt. I. V. 82 a, Proponere aliquid in medio. pro Cal. 47 b, Neminem nominabo, täãtum in medio relinquã. I. V. 263 b,& de Nat. 4 b, Ponam in medio ſententias philo- ſophorum. Ora. u12 a, Verba ſumpta de medio. pro D. 24 1a, Hæc non ſunt quæſita ex occulto aliquo genere literarum, ſed ſumpta de medio,& rebus palàm per magiſtratus actis. de In. 63 a, Atque hic quidem ipſe,& ſeſe ip ſum nobis& eos qui ante ſe fuerant, in medio poſuit, ut cæteros& ſeipſum per ſe cognoſceremus. de Cl. 172 a, Vnum quaſi comperen- dinatus medium diem fuiſſe. de Or. i59 a, Cùm uerba iacen ria ſuſtulimus è medio.& Off.5 b, Communes utilitates in
medium afferre. Off. 59 a, Hôc quidem deliberãtium genus
pellatur è medio, in A. 200 b, Alteri uicti ſunt, alteri ſunt à medijs C. Cæſaris partib.& 215 a, Inter bellum& pacẽ me- dium nihil eſt, quare neceſſe eſt tumultum, ſi belli non ſit, Ppacis eſſe. I. A. 226 b, Qui duorum fratrum ętatib. medius in teriectus, uitijs cũ utroq; certabat, de Vn. 19⁷ a, Vnũ interie ctum medium,& ſeipſum,& ea quib. eſſet interpoſitum, col ligaret. L. Tollo.
MEDIVSFIDIVS. iurandi formula, ſau aduerb. ut meher-
cules,& id genus alia. Att. 133 b, Quòd Lentulũ uoluiſti hic remanere, mihi gratiſsimum mediusfidius feciſti. pro Syl. 183 a, Si mediusfidius iudices,&c. Ep. 77 a, Vnũ mediusfidi-
us iudices, tecum diem libentius poſuerim,&c. At. 57 b, Me
dius fidius nę tu emiſti locum præclarum. 6⸗
—. W. MEDVLLA,«. pingue illud aureũ, oſsium media replens.
Tuſ. 233 b, Metrodorus omne bonũ in uiſcerib. medullis ꝗq,
condidit. Epi. 253 a, Neq; enim ſolum te, qui mihi hæres in medullis. de Cl. 199 b, Suadæ medullã. L. Suada. Att. 240 a,
Prærereo illa, quæ mihi ſunt incluſa in medullis. Tuſ. 214 a, Qum hic feruor tanquam in uenis medullisꝗ́; inſederit.&
ibi. Permanat in uenas,& hæret in uiſcerib. illud malũ. I. A. 159 b, Qui in medullis pop. Rom. à uiſcerib. hærebant. MEGALENSIA, orum. de Ar. 2483 b, Ludi quos in palatio
noſtri maiores ante templum in ipſo mattis magnæ cõſpe
Etu Megalenſfib. fieri celebrariq; uoluerunt.& Epiſtol. 14 a,
M E Scripſi hæc ipſis Megalenſibus.
842
MEGAL. ESIA, orum. de Ar. 248 b,& 249 b, Tota hoc adi-
le ſeruorum Megaleſia fuerunt.
MEGABOCCHVsS:id eſt, Pompeius. At. 27 a.
MEGARA, ræ. urbs. de Di. 92, Ep. 50, Sulpitij. ad Her. 3.
ME GAREVS, A, um. Acad. 32 b, Euclides Megareus.
MEGARICVS, 4, um. de Fat. 142 b, Stilpo Megaricus philo- ſophus. de Or. lib. 3.& Aca. lib. 2, Megarici philoſophi à Me nedemo Eretrio, Eretriaci appellati. lidem etiam Eleatici dicti à Parmenide& Zenone. ibi. Megaricçi quorum fuir no bilis diſciplina. de Fato,& Acad. 32 b, Ab Euclide Megareo, Megarici dicti, qui id bonum ſolum eſſe dicebant, quod eſ- ſet unum& ſimile,& idem,& ſemper.
MEGARIS, dis. locus non longè à Syracuſis. in V. 243. de Di
uinat. 1 9„§9.
MEGARENSIS,/6½. I. V.2335. 6
MEHERCVL E,& mehercules. L. Hercules.
MEhtui, ſui. Poſtq. 199 b, Qui fietu ſuo deſiderium mei me- moriamq́; renouaret.& 19 4 a, Vt aliquando uos memoria mei deſideriumq́; teneret. de Ar. 244 b, Clo dius nihil fecit odio mei, ſed,&c. pro Cor. 61 6b, Ipſe enim leges te à cogni-
tione ſua iudicio publico repulerũt: id eſt, à cognitione ſui.
MEIL,lis. de Senec. 89 a, Villa abundat lacte, caſeo, melle. de Ei
nib. 55 a, Niuem eſſe albam, dulce mel. de Finib. 97 b, Mel&
dulciſs imum eſt, ſuo tamen proprio genere, non compara- tione cum alijs dulce eſſe ſentitur. de Di. 126 b, Eo loco mel ex olea fluxiſſe dicunt. I. V. 145 b, Quæro unde CCCCam- phoras mellis habueris. de Sen. 33 à, Ex Neſtoris lingua mel le dulcior fluebat oratio. Or. 199 b, Xenophon cuius ſermo
eſt melle dulcior.
MELAMPVS, uates. de D. /7/-6. 3
MELANCHOI.IA«. atra bilis. Tuſc. 192 b, Quem nos fu- rorem, ueανκνκᷣᷣeν Græci uocãt, quaſi uerò atra bili ſolum mens moueatur,&c. 1
MELANCHOLICVS,, um. Tuſc. 165 a, Ariſtoteles ait o- mnes ingenioſos melancholicos eſſe, ut ego me tardiorem eſſe non moleſtè ferã. de D. 67 b, Qui ualetudinis uitio fue runt,& melancholici dicũtur, habent aliquid in animis prę ſagiens atq; diuinum.“.
MELICVS, 4, um. à u*ιλαε⁵: id eſt, cantu, lyricus poeta dicitur. de Opt. 243 a, Melici ac Dithyrambici poetr.
MELIO R us. potior, cõmodior, præſtabilior, lectior.)((De- terior. At. 235 a, Hircium per me meliorem fieri uolunt.& ad Brutum 915b, Tibi reſp. melior eſt facienda.& pro Fla. 159 b, Phrygem plagis fieri meliorem.& Epiſt. 15 4 a,& I. A. 217 b, Facere aliquem meliorem. de In. 53 a, Vt neq; uir melior, ne- que fœmina lectior in terris fit. At. 235 b, Nemo unquã neq; orator neq; poeta, qui quẽquam meliorem quàm ſe arbitra retur. de Ar. 258 a, Meliore loco eſſe.)((Deteriore ſtatu eſſe. At. 32 a, Puto rem meliore loco eſſe debere. At. 231 a, Incipit res melius ire quàm putaram.& ibid. Spero meliora. de Fi. 115 b. Is melior quàm Pyrrho, deterior quàm cæteri. ad Bru. 273 b, Vtrum redire mihi conducit, an cõmorari melius eſt. At. 22 4 a, Melius eſſe.& ¹4 b, Ii tamen ipſi ſe hoc melius ha bent quàm nos, quòd& multi,&c. de Orat. 163 b, Quo me- lius noſtri illi ſenes, qui,&c. 64 a, Melius, æquius: ad Heren. 5 b, Melius, ſatius, potius. Atric. 58 b, Literæ quibus intellexi Lentulo eſſe melius. Par. i8 a, Nihil bonum eſt, quod non
eum qui poſsidet, meliorem facit.& ibid. Efficere aliquem meliorem,.
MELITA, a. J. V. 224 a, Inſulà eſt Melita, ſatis latè ab Sicilia mari diſiuncta. At. 40.&c 159.& 161.
1
MELITENSI 8, ſe. ut Melitenſis ueſtis. I.V. 144 b,& 241 4,
Melitenſisroſa... MELIVS, la. Melo inſula dicitur. de Natur. 2 a, Diagoras Melius.“ MELIVS, commodius.)(.Peius. de Fi. 62 a, In dialectica aũt nullam uim exiſtimauit eſſe, nec ad melius uiuendum, nec ad commo dius diſſerendum.& u8 a. MELIVSCVIL E!. aliquanto melius. Epiſt. 256 b, Volebam ad te Marionem remittere, quem cum meliuſculò tibi eſſet, admemittereee:e: MELLARIAcella, ut uinaria, ut olearia, ut penuaria. de Se- nec. 39 a. 3 MELLITVS, 2, um. ſuauis, dulcis. At. 16 a, Mellitus puer. MEL O Stid eſt, cantus. de Na. 44 a, Syluam Ʒλ G- confimile aad aures cantum,& auditum refert. Accij. MEMBRANAæ. de N. 54 b, Natura oculos membranis te- nuiſsimis ueſtiuit ac ſepſfit. MEMBRANVLAIæ. macrocollum, charta. Attic./ b, Li- brarijs impares, ut ſumant membranulam, ex qua indi- ces fiant.
MEMBRATIM. Orator. 217 b, Incisè membratim' ue di-
cere. Par. 141 a, Narratio autem accuſatoris erit quaſi mem N brariml

“
343 NM 4 0
MEMBRVM, br. pars, pars co
bratim geſti nego cij ſuſpicie 1 rporis. Att. 117 b, Nec ſum mi-
parcere. de Fin. 64 a, Ian poris alia uidentur propi or nata, ut manus, crura, pedes,&c.. duat acl gaa da ornatum, ur cauda Pauone aen a, hæc cõmutabilia pecuniæ membra ſolo uerbo bona appel- lauerunt. Orato. 227 b, Quæ Græci adu‿ᷣ̃́ura& uwnæ nomi- nant, nos rectè inciſa& membra dicimus. ad Her. 30 a, Mem brum orationis quid ſit. de Cl. 179 a,In membra quædã quę Græci luræ uocant, diſpertiebat orationè libentius. de Or. 160 b, Sæpe capienda membris minutioribus oratio eſt.& ibi. a, Oratio articulis mẽbrisq́ diſtincta. Or. 219 a, Ex duo- us uerſib. id eſt, membris perfecta comprehenſio eſt. de N. 3 b, Oés partes arq; mẽbra philoſophiæ. Or. 203 b, Cauſe ea- rumꝗ; quaſi membra. Comprehenſio uerborum. L. Com- prehenſio. I. A. 250 b, Membrum, ſententia, clauſula.
MEMINILH ſti. memoria teneo, memoria repeto, comemini,
commemoro. J. V. 206 b, Memini Pamphilũ hoſpitem meũ mihi narrare, ſe,&c. 125 b, Memini tibi librum afferri 4 De- metrio Magnete. pro Pl. 2 80 b, Memini enim, memini, nec unquam obliuiſcar noctis illius. Epiſt. un a, Non potui ma- gis obliuiſci temporum meorum& meminiſſe actionum, J. A. 177 b, Meminiſti ipſe de exulib. ſcis de immunitate quid dixeris. pro Pom. i3 a, Felicitas quã præſtare de ſeipſo nemo poteſt, meminiſſe& commemorare de altero poſſumus. de Le. 158 b, Ego memini ſummos fuiſſe in ciuitate noſtra ui- ros, qui,&c. pro S. R. 38 b,& Ep. 13 b, Meminiſti me ita diſtri buiſſe cauſam,&c. de Som. 126 b, Omnia alicuius dicta& fa a meminiſſe. Ep. 37 a, Dixi me non meminiſſe ullum tem- pus laudandi aut locum dari:id eſt, datum eſſe. pro Pl. 276 a, b, Qui patriæ beneficia meminerunt. Att. 250 a, Sed de E- rote meminero,& de omnibus. de Orat. 161 a, Antipater ille quem tu probè meminiſti. de Fin. 78 a, Balbus fuit Lanuui- us, quem meminiſſe tu non potes. pro Mur. 134 a, Cui pla- cet obliuiſcitur, cui dolet meminit. I. A. 133 a, Sed memento præter Appium neminem eſſe,&c.& 249 b, Varroni memi- neris excuiare tarditatem literarum mearum. de Fi. 125 a, Vi uorum memini, nec mortuorum obliuiſci poſſum. Ac. 26 b, Omnia meminit Scyron Epicuri dogmata.& Ep. 150 b, Me- miniſſe mandata. Ep. 61 b, De illo ne meminifſſe quidem uo lo.& 1⁸ b, Te rogo ut me mineris, quantæcunq;,,&c. Att. 14 0 a, Cauſa igitur non bona eſt, imò optima, ſed agetur(memè to) fœdiſsimè.& 142 b, Quin ea ipſa quæ à te commemorã- tur, non memini.
MEMO Roru. qui memoriam alicui præſtat. Ep. 6 b, Qui nõ
tam memres eſſent uirtutis tuæ, quàm laudis inimici. Ep. 11 b, Vt officium meum memoremã; in benemeritos animũ præſtarem. de L. 160 a, Homo animal acutum, memor,&c. de Or. 12r a, Diligens, memor, ſobrius orator.& 161 a, Homo ingenioſus ac memor. de In. 50 a, Memor.)(Obliuioſus. Ep. 214 b,& contra R. 70 a, Memor& gratus. Ep. 40 b, Præſtare memoriam alicui. Atti. 102 a, Cuſtos urbis me præclarę in-
criptionis memorẽ eſſe cogeret. de Cl. 103 a, Memor& quæ dicta contrà, quæq ipſe dixiſſet.
MEMORABIILIIS,le. cémemorabilis. de Cl. 168 b, Multa iã
memorabilia in domeſticis& in bellicis rebus effecerat. ad Br. 91 b, Res Ate geſta memorabilis& penòè cœleſtis. I. A. 257 b, Cuius memorabilis& diuina uirtus lucẽ affert reip.& de Am. 96 a, Familiaritas C. Lęlij& P. Scipionis maximè me- morabilis fuit. de Le. 157 b, Incurret enim in illum memo- rabilem annum ſuum.
MEMORIA, a. recordatio, monumentum. de In. 44 a,& ad
Heren. 1 b, Memoria eſt firma animi rerum& uerborum ad inuentionem perceptio. de In. 82 a, Memoria eſt, per quam repetit ea quæ fuerunt. de Ora. 86 b, Memoria theſaurus o- mnium rerum, quæ niſi cuſtos inuenris excogitatis ́; reb. g uerbis adhibeatur, intelligemus omnia, etiamſi præclara fuerint, in oratione peritura.& de Cl. 184 b, Hęc pars ani- mi, quæ cuſtos eſt cęterarum ingenij partium. ad Her. 21, Me morla theſaurus rerum inuentarum,& cuſtos. de Ora. in b, Hiſtoria uita memoriæ. Part. 232 a, Memoria eſt germanæ li reraturæ quodammodo,&c. L. Literatura. de O ra. 141 a, Si- monides Chius primus artem memoriæ protuliſſe fertur. Tuſ.i60 4, Habet primùm animus memoriam,& eam qui- dem infinitam rerum innumerabilium, quam quidem Pla- to recordationem eſſe uult ſuperioris uitæ. de Or. 8 a, Mi- bi repetenda eſt uereris cuiuſdam memoriæ non ſatis expli cata recordatio. de Cl. 165 b, Quorum memoria& recorda tio mihi iucũ da ſans fuit. pro PI. 155 b, Reuocarem animos ueſtros ad Mithridatici belli memoriam. pro Syl. 174 a, An tonij commemoratio, memoriam Syllæ retulit. pro Ar. 185 b, Pueritiæ memoriam recordari ultimam.& 187 a, De ho-
M E
minum memoria tacere, literarum memoriam hagſen
teq. 195½ b, Vt ego nihil dicam de rebus meis geſtis rat lesAn animis& memoria ueſtra diſcedit illius optimi uiri nen iit ria. de D. 32 b, Nihil eſt quod non longinquitas adnem excipiente memoria prodendisꝗ; monumätis efficere oc ſit. de Orat. 109 a, Debere hoc à me tantis hominum ibo- nijs putaui, ut cum etiam nunc uiuam, illorũ memorise neremus, hanc immortalem redderem ſi poſſem.& n 4 2 ius rei memorięq́; publicæ retinendæ cauſa Pont. Mer 34 nales ſcribebat. de Or. u19 b, Nihil unquam audiui Anaeane in memoria mea penitùs inſederit Themiſtoclis dic.3 no 166 a, Liber quò iſte omnem rerum memoriam Preuite 1. plexus eſt.& ibi. b, Ad rerum naturalium memoriam com- prehendendam impelli. de Cl. 184 b, Nullam memoriaã an. tiquitatis collegerat. pro Ra. 93 a, Iſte omnes uerborum 2. cerbitates non ex mem oria ueſtra patrumꝗ; ueſtrorum, ſeq ex annalium monumentis ac regum commentarijs conqui ſiuit. pro Fon. 277 a, Quod ſæpe& noſtra,& patrum memo ria uſuuenit Poſtq. 199 a, C. Marius noſtra patrumq́; memo ria ſubijt,&c. pro Rab. S6 b, Cauſam ſuſcepi antiquior? me- moria tua. I. C. 100 b, Hoc poſt hominum memoria conti. git nemini.&I. V. 225 b, Poſt hominum memoriam.&ise b Quod nemo unquam poſt hominum memoriam fecit.p. 170 a, Res poſt hominum memoram maxima. de Ora. 96 ½ Quis non iurè miretur ex omni memoria ætatum, tempo- rum, ciuiratum, tam exiguum numerum oratorum inueni. ri? pro Pom. 14 a, Rhodiorum uſq; ad noſtram memoriam gloria remãſit. At. 283 b, Omnia bella, quæ memoria noſtra fuerunt.& pro Fon. 276 b,& Tuſ. 176 b, Noſtra aũt memo- ria Philo. cõtra Rul. 66 a, Perlongo interuallo propè memo rię tẽporu m q; noſtrorũ. de N.69 b, Virorũ fortium memo. riam honore deorũ immortalium conſecratã. At. 66 a, Sed tamen habet ędilitas eius memoriam non ingratam. Poſtq. 205 a, Cn. Pom. omnium ſeculorum omnis memoriæ facils princeps. I. A. 166 a, Quæ res unquam erit cõmendatior ho- minũ memoriæ ſempiternæde Ar. z52 b, Quod ſacrifieium nemo niſi P. Clodius omni memoria uiolauit, nemo unquã adijt. pro D. 243 2, Liberis noſtris ſatis amplũ patrimomiũ paterni homines& memoriæ noſtræ relinquemus. Offi. Cratippus noſter, princeps huius miemoriæ philoſopl pro Cor. 60 b, Multi etiam fuperiori memoria. a, Conſules non moddò ex memoria, ſed etiam ex faſtis euel lendi.& ibid. b, Tanta mulritu do, quanta mea memorianũ quam ullo in iudicio fuit. I. V. 35 b, Quod in hac rep. nõ mo dò factum antè nunquam eſt, ſed in omni memoria eſto- mnino inauditum. de In. 42 a, Res ab noſtra memo pter uetuſtatem remotæ. Epiſt. 64 b, Ea fint euulſa ex omni memoria uitad; noſtra. de D. 138 b, Quomodo hæci
ter cõ
. ra pro. 1414 91IU 1
d
C 11 1 5 aut memoria complecti, aut obſeruãdo notare poſſumus 18 X 1——„.— 2 4.8 9 H 4 Par. i2 0 a, Iſtum doctũ fuiſſe memotiæ traditum eſt.& pro
Mur. i38 a, Nam hoc memoriæ traditũ eſt. de Or. 144 a, Pro dere memoriæ ſermonem alicuius. de Or. 1003 a, Quia me- moriæ ſic eſſet proditum.& ibid. Quid quo d uſu patrũme moria uenit? pro Syl. 170 a, Ex memoria äidt
factas. ꝓ Q. i0 b, In memoria redijt Quintius, quo dię,&c. pro Syl. 147 a, P. Syllæ nomen in memoria Caſsio non fuit. Poſtquã. 198 a,& 199 b, Vt aliquando uos memoria mei dce- ſideriumq; teneret. pro D. 222 a, Hoc eſt maximè inſignea
memoriam crudelitatis,&c. de Or. 9§½ b, Nihil tam ad din- turnitatem memoriæ ſtabile, quã id in quo aliquid offende
1
1
ris. pro D. 235 b, Monumentũ quod poſitum eſt ut eſſet in⸗ dicium oppreſsi ſenatus ad memoriam ſempiternam tur- pitudinis. de Orato. 9 4 a, Motus animi celeres,& ad men riã firnii atq, diuturni. de Ora. 93 a, Aliquid ex ſermone alm-
2 47 4 uod utu pPatl U
₰
..—. 4 1 r1 1⸗ cuius memoria dignum excipere.& de In. 62 b, Viri nom
ne& memoria digni. de Or. 95 a, Aliquid animo percipere, & memoria cuſto dire. pro Cl. 47 a,& Epiſto. 9ↄ4 a, Perin quafi id hominum memoria non cõprehendatur. de Or.y b, Legere aliquã orationem ad eum finem, quem nnemon⸗ poſsis comprehendere. pro Sexto Roſcio 23 b, MeMoris te- tinere:id eſt, recordari. I. V. 6ra, Memoria complecti aliqus- ad Att. 215 a, Vt mea memoria eſt. ad Here. 19 b, Nupe 1 dictum facilè memoriæ mandatur.& 23 b, Tradere alqi⸗ memoriæ, pro Quint. 4 a, Quæſo eum diem memorixm 2, detis. de Fin. 96 b, Mandare aliquid memoriæ. Epiſto.oo 4 Quare mihi crede,& memoriæ manda. Epiſt.in b, Quid f bi is de me recepiſſet, in memoriam redegit. de In. 603, 8 in memoriam redibit auditor. I. V. 109 b, Quæſo feditei memoriã, quæ libido iſtius fuerit,&c. Epiſt. 105 3, Creon tenere memoria, me,&c. de Nat. 46 b, Multa carmina r memoria teneo. I. A. 259 a, Tenete ueſtra memoria, quo 4 pe oſtenditis,&c. Epi. 96 b, Quinetiam ipſum diem 8 3 ria teneo. pro Pom. 7 a, Retinere memoria aliquid. dei b, Ketinere memoridà alicuius, ut amici, de Or. 96 b, Men ria ſepi⸗
rrime
a, perinde

14 aatrgen . 3 Aaumn 4 28* XSabp 3 e mantaleanain
14 krn— ane u? Latann amimenacautnh 4 Lerannnm. Mmnen A memarin eum
3 4 am den en
4 1 Ma wnn derornm 8 1 emara Kan
h 4.. Taea ma emn 1A irlAir hhum anr randuannct KaMnamn
amne munkhtun de la 41nhar
4 1* 3 her aenaihaemmn woer Edi 1. Ihn
nomr unh doirn deDSIR E
ut nandeu nolerd, un edienne ham docki t a nempcru A mamorirraütikt maei brmonem alcum m es ia fer peobenmn Ku Eg oru A 1 nererae
A.ham
„ Ferlr orom
4* d
“
¹ 8**
2 E ul 31 4 K3— r.* 0 9
— K 4Oe5N neen— liag ut umn““ Wwaunen Inot
½* “
4 8 eus f derno 64 4ℳ 9
“ 3 2* 1 9
memeens dn
“„ AE 1* 45 ℳ„omnn In ne aae * 1 odc!„ 3 —.
1“
7
ria ſepire res inuentas. Epi. 97 b, Tenere memoriam alicu- ius. de Clar. 168 a, Vt memoriam concinnitatis ſuę relinque ret. Oct. 303⅞ a, Quæ ueriſsimæ memoriæ propagata ſunt. de In. 62. 30, Earum nomina multi poetæ memoriæ tradide- runt, uel prodiderunt. Epi. u3 b, Prodere memoriam alicu- ius rei poſteris. Epi. 72² a,& 89 b, Prodere aliquid memoriæ aut literis. Epi. 39 b, Cõſeruare memoriã beneficiorum ac- ceptorũ. ad Her. 2u b, Habere memoriã alicuius rei. de In. 60 a, Reducere in memoriã.& b, Renouare memoriaã. de Inuen. 60 b, Memoria auditoris de cõfirmatione redintegrabitur. ad Here. 17 a, 21 b. Habere memoriã alicuius præſentem uel auditam. Epiſt. i8i a, Quantum memoria repetere pręterita poſſum. Epiſt. 72 a, Repetere memoriam euentus aliorũ. de Or. 85 a, Repetere memoria res antiquas. Ep: in b, Dare ope ram memoriæ alicuius. Ep. 8 a, Magna memoria conſulatus tui. Epi. i8 b, Meam tuoruin erga me meritorum memoriã, n ulla unquam debebit obliuio. Epi. 91 b. Quare grata mihi eſt& memoria tuæ noſtræ cõiun ctionis,& eius augendæ uoluntas. de Cl. 193 a, Hortenſius tãta memoria fuit, ut quæ
1
ſecum commentatus eſſet, ea ſine ſcripto uerbis eiſdem red
deret. Tuſc. 160 b, De ijs qui memoria excellenti fuerunt. I. A. 221 b, Viq; ad noſtram memoriam. de Sen. d1 a, Nec ſepul- chra legens uereor, quod aiunt, ne perdã memoriam.& ibi. Sepulchris legendis redeo in memoriam mortuorũ. de Se. 34 b, Pythagoreorum more exercendæ memoriæ gratia, quid quoquo die dixerim, audiuerim, egerim, commemoro ueſperi. de Sen. ↄ3 a, b, Memoria præteritorõ, futurorũ pru- denria. ibid. 94 a, Vos tamen deos uerentes memoriam no- ſtri piè inuiõlateq́; ſeruabitis. de L. 189 a, Quamuis enume res multos licet, nullos in omni memoria reperies perniciòo ſos tribunos. pro Deiot. 147 2, Reperere memoriam præteri titemporis. de Fin. 12 4 b, Cuius etiam illi hortuli memoriã mihi afferunt. de Ora. 114 a, Res magnæ memoriaq, dignæ.
& Attic. 14 5 a, Vt gratus, pius deniq; eſſe in maximi benefi- cij memoria poſsim. de Clar. 187 a, Sed ordinem ſequens in
memoriam notam& æqualem neceſſariò incurro. Qu. Fr. 298 b, Ampliſsimis monumentis conſecrare memoriam no minis ſui.& Am. 103 b, Sed loquor de ijs quos uidemus, aut de quibus memoriam accepimus..
MEMOBIO L A Næ. At. 186 a, Memoriola uacillare.
MEMO RITE Rex memoria, ſine ſcripto. de Na. 19 b. Enu-
meraſti memoriter philoſophorum ſententias. de Di. ur a, In quoò noſtra quædam Aratea memoriter à te pronunciata ſunt. de Orator. 92 a, Memöriter pronunciare multa ex orationibus Demoſthenis. de Amic. 95 b,& ad Heren. z1 b, Is mulrta narrare de C. Lælio ſocero ſuo memoriter& iu- cundè ſolebat de Cla. 193 a, Rem memoriter complecti. de Finib. 10 6 a, Na tu iſta poſuiſti tam multa memoxriter. Att. 56 b, Memoriter recitare.)((De ſcripto dicere. pro Fl. 154 ba Detabulis publicis recitare. I. C. n3 b, Et quoniam nondũ eſt perſcriptum ſenatuſc. ex memoria uobis Quirites quid ſenatus cenſuerit, exponam. I. V. zu a, Tum memoriter reſpõ
deto ad ea quæ de te ipſo rogaro. Aca,s b, Oratio Luculli,
quæ eſt habita memoriter copioſa,&ceeG. MEMO RO, as. cõmemoro, proſequpr, dico. IJ. V. io a, In ple- bem uerd Romanam utrum ſuperbiam prius memorẽ, an crudelitatemtaliter commemorem. de Le. 15 7 a, Nam quid Accium memorem?qui,&c. de Leg. i82 b, Clarorum uirorũ laudes in concioneé memoranto, easq́; ad cantus& ad tibi- cinem proſequuntor. de Fi. 68 a, Heraclius de natura nimis obſcurè memorauit. de Vn. 2 01 b, Oceanum Cœli Terræd; filium memorant. 8
2
MENDACIVM, cij
lo illos eſſe temeritati meæ& mendacio conſcios. pro Cl.
2
. M E 846
tus,& corporis egeſtas,& mendicitas conſequatur. pro Fl.
„ 7
153 b, Potuit dare Seruilius, nam fratres quidem conſortes ſunt mendicitatis. in Vat. 33 b, Qui ex eo magiſtraru non e- merſeris ex mendicitate, ſed,&c. I. A. 231 a. Paſtus mendicita tis. I. A.198 a, Huius mendicitas auiditati coniuncta in for-
tunas noſtras imminebat.
ENDICVL VS,L.I. C. 10§a, Exercitus collectus ex ruſti-
cis men diculis. rectius fortè legas, mediaſtinis. L. Exercitus.
MENDICVS, a, um. mendiculus; pauper, qui pedem in ſuo
.
ponere non poreſt. pro Mure. i38 b, Sapientes ſ mendiciſsi- mi ſint, diuites eſſe. de Fin. i 4. 4 b,& ad Her. i3 b, Paupertas ſi malum eſt, mendicus beatus eſſe non poteſt. de Or. 151 a, In- ſtrumentum hoe forenſe exiguum ſanè arq; mendicum eſt,
I. A. 216 a, Ex mendicis fieri repentè diuires . N.. 1.. 5. 4. 2. MENDOSE., uitiosè. Quint. Frat. 326 a, Libri mendosè&
ſcribuntur& ueneunt. Attic. S a, AdIIII. Non. Decembris mendosè fuiſſe animaduerteram. ad Heren. 43 b, Ars men-
dosè ſcripta.
MENDOSV 8, a, um. uitioſus. de Cl. 7 a, Quanqua his lau
dationibus hiſtoria rerum noſtrarum eſt facta mendofior. de Orat. né a, In quo& deeſſe aliquam partem& ſuperare, mendoſum eſt. 8
MENDVM, S.. uitium, erratum. I. V. 129 b, Quid fuit antea
ſcriptum?quod mendum iſta litura correxit& At. 212 a, Mé da librariorum tolluntur. Epi. 35 a, Nam cum mendum ſcri pturæ litura tollatur, meus error exilio corrigitur. At.-7 a, Caſtritianum mendum nos corrigemus.& 237 a, Idus Mar- tiæ magnum mendum continent.
ME NEOLIV S,a. de Cl. 195, Meneclium Kudium.
MENEN, pOp. J. V.169 a..
.
MENELA VS, lai. de Cl. 169 a, Menelaum ipſum dulcé qui-
»
dem tradit Homerus, ſed pauca dicentem.
MENIA. columna Romæ fuit, ad quam ſerui fu Atiui Se fu-
res adligabanrur, ut hodie quoq; ubiq; fieri uidemus in fo- ro, infamiæ cauſa furunculos ad columnam quandam uin
ciri. ed uerò à Menio quodam qui eam erexit, appellata eſt.
I. V. 6² b,& pro Seſt. 25 b.
MENIA, orum. ab eodem Menio inuentore appellata. genus
ædificij eſt, porrectis tignis ultra columnas ſeu parietes æ- dium, ſic ut nuſquam extrà conquieſcant, aut nitantur. hoc genus Labeo Iuriſconſultus, proiecta uocat. Acad. lib. 4. te-
ſte Nonio.
MENO N. Platonis liber. Tuſc. lib. 1..
MENS, s. animus, rario, ſenſus, conſilium, intelligentia, cogi
uanitas, oratiõis uanitas. I. V. 229 a, No
32 b; Hdmo qui eſſet totus eftaude oe mendario compofi- rus. de In. 58 b, Falſum eſt in quo perſpicuè mendacium eſt.
de In. 43 b, Stare à mendacio contra uerũ. Ac. 20 a, Opinio- nis hoc eſt mendaciũ, non oculorum. pro Mur. i3 9 a, Impro bi hominis eſt, mendacio fallere. pro Cl. 33 a, Magnũ& i- pudens mendacium: Qu. de Pet. 212 a, Dicere mendacium alicui. ad Her. 29 b, Ille ſibi à mendacio non temperat. MENDACIVNCVLVM,M. de Or. 31 a, Quod tamen eſt mendaciunculis aſpergendum.
5„
MENDAX, ci. uanus, totus ex fraude& mendacio compo-
tatio, uoluntas. Tuſ. 192 a, Mens, cui regnum totius animi d natura tributum eſt. de Fin. 132 a, Præſtantia mentis, cui to- ta hominis natura parct. Tuſc. 2 4 b, Nihil eſt in homine ſa gaci& bona mente melius. Tuſc. 156 b, Horũ igitur aliquid animus eſt, ne tam uegeta mens aut in corde cerebrue, aut in Empedocleo ſanguine demerſa iaceat. de Sen. 33 a, Ho- mini fiue natura fiue Deus nihil mente præſtabilius dedit. de Nat. ↄ b, Mens noſtra cogitatione quiduis poteſt depin- gere.& ibid. Totius naturæ mens atq; animus. Orat. 216 b, Mens, qua nihil eſt celerius. Acad. i3 a, Mès mouetur ipſa per ſeſe. de Nat. 34 a, Abducere aciem mentis à conſuerudine o- culorum. de N. u b, Mens intelligentiaq; noſtra infixa in eas imagines,& c. Att. 5 a, Mentis ſenſus. de Na.ꝰ b, Aperta ſim- plexq; mens nulla re adiuncta fugere intelligentiæ noſtræ uim ac notiònem uidetur. de Sen. 92 a,Integra mente cæte- risq́, ſenſibus. in Ver. 241 b, Pleriq; fuſi ſine ulla mente ac ſi- ne ullo ſenſu iacebant. de Nat. i b, Deorum mente ac ratio- ne mundum adminiſtrari ac regi. pro Rab. 96 b, Mentes ſa-
pientiſsimorum& fortiſsimorum ciuium, quæ mihi uiden
tur ex hominum uita ad deorum religionem ſanctimoni- amꝗ;, demigraſſe. pro Mur. 124 a, Vt ueſtræ mentes atq; ſen- tentiæ cum populo Rom. uoluntate ſuffragijsque conſen- tiant. de Ar. 253 a, Vt dolerent boni omnes, non illa tanta or namenta ad bonam mentem uoluntatemã; eſſe conuerſa. de Ar. 257 b, Senatus princeps ſalutis mentisq́ publicæ. de Or. 99 b, Ego autem defendebam hac eum mente fuiſſe, ut
ſi,&c.& Epiſt. 190 a, Ea mente feci, ut.& 46 a, Tota mente
atq; omni animi impetu. de Nat. 63 b, Comprehen dere ali- quid mente. Acad. 4 b, Mente incitatus: id eſt, quaſi furens. de D. 93 a, Ea pars animi, quæ mentis ac rationis particeps eſt. pro Mil. nè a, Dij illum in eam mentem impulerunt, Dij illi mentem dederunt, Dij illi mentem iniecerunt, ut cona- retur,&c. Off. 21 b, Hominis mens diſcendo alitur,& cogi- tando ſemper aliquid aut inquirit, aut agit, uidendiq́& au diendi delectatione ducitur. pro Mil. und a, Mens noſtra, qua ſapimus, qua prouidemus, qua hęc ipſa agimus ac dicimus, &c.& ibid. Cui primùm mentem iniecit, ut ferro laceſſe- rer fortiſsimum uirum,&c. Aca. q. ed. i. lib. ꝛ, Mens, ſenſuum fons eſt. de Fin. lib. ,Mens;, princeps animi pars eſt. de Nat. deor, 2, Mens, confilium, cogitatio, pru dentia. Cat. Mèens N 2 atq;

847 M
4r ani mus, niſt tanquam lumini oleum inſtilles, extinguũ tur ſenectute. de Nat. deor. 1, Mens cingitur corpore exter- no. Aca. q. ed. i. lib. 2, Mens naturalem uim habet⸗qule iute dit ad ea, quibus mouetur. Mens omni rutbido moru bn. per uacat, Tuſc. q. lib. i. ſecundum Platonem, qui Pelrbda tiones àmente procul ſemouet ac diſcludit. Aca. q. ed. i b2 Mens ſenſibus utitur. de Fin. lib. 2, Mens acris G&c uigés. 4 2¹ At. Mens addita uidetur meis ædibt 6. Aca. q. ed. 1. lib. 2, Més alia uiſa ſic arripit, ut his ſtatim utatur: aliqua ſic recondit, à quibus memoria oritur: cætera autem ſimilitudinib. con- ſtituit, ex quibus effciuntur noticiæ rerum. de Nat. d Sf.2, Mens aliqua eſt ex hominum ſolertia,& ea quidem acrior & diuina. Poſt. red. in Senat. Mens anguſta, humilis, praua. de Nat, deo. lib. i, Aperta, ſimplexq́; mens nulla re.adiuncta, fugere intelligbntiæ noſtræ uim ac notionem uiderur- de Diuinat. lib. i, Mens concitata. Puſc. q. lib. 4, Mens conſtans, cui opponitur conturbata. Tuſc. ꝙ lib.i Mens diuina in ca- pite. Diuin. lib., Mens furibunda. 1 uſcu. q. lib., Exiſtit illa adeò Delphis præcepta cognitio, ut ipſa ſe mens uitijs exu- tam cognoſcat, coniunctamꝗ́; cum diuina men te ſentiat zde Nat. deor. i, Mens noſtra quiduis uidetur cogitatione poſſe depingere. Diuin. lib. 2, Mens prouida rerum furu rarumn, de Aruſp. reſpon. Mens publica. 10 Famil. in epiſt. Planci, Quæ mens eum, aut quorum conſilia à tanta gloria,&c auoca- rint. Diuin. lib. 1, Mens ſoluta ſomno. Tuſc. q. lib. 5, Alterius mens rationibus agitandis exquirendis d. alebatur cũ oble Ktatione ſolertiæ. Som. Scip. Mens cuiuſquc is eſt quiſque, non ea figura quæ digito demonſtrari poteſt. Acad. G.ed. 1. lib. 2, Mens hominis ad rerum ſcientiam uitæd; conſtantiã aptiſsima. Acad. q. ed 1. lib. 2, Mens hominis u aAx Tl9 hoc eſt, comprehenſionem, quum ipſam per ſe amat, tum etiam propter uſum. Acad. q. ed. i. lib. 2, Mens hominis uſq; eõ phi lIoſophiam ipſam corroborat, ut uirtutem efficiat, ex qua re una uita omnis apta ſit. Acad. quæſt. ed. 2. li.i, Mens mundi nonnunquam fortuna ab Academicis uocatur,& quare. A- cad. q. ed. 2. lib.i, Mens rerum iudex. Tuſc. ꝗ. lib.i, Quemad- mo dum qui acutis oculis deficientem ſolem intuentur, a- ſpectũ omnino amittunt: ſic mentis acies ſeipſam intuens nonnunquam hebeſcit. de Nat. deor. 2, Mentis aciem abdu cere à conſuetudine o culorum in Piſon. Si tuæ mentis c- pos fuiſſes?;ʒ ad Attic. Mentis errore me ex dolore aflici. de Nar. deor. 2, Putant aliquid intereſſe ad mentis intelligen- tiam, quo cibo utare. pro Rab. Poſth. Mentis lumina. de Na tura deor. Mentis infinitæ modum omnium rerum deſcri- ptionem ui ac ratione deſignari& cõfici primus uoluit A- naxagoras. 4 ad At. Mentis meæ ſenſus, aut omnino uitę ſta tus.in Piſon. Hic ſi mentis eſſet ſuæ, niſi pœnas patrie, diisd;
immortalibus eas, quæ grauiſsimæ ſunt, furòre atque inſa- ia penderet: auſus eſſet,&c. Acad. q. ed. i. lib. 2, Menti omi nis ueritatis luce nihil dulcius. de Natur., Menti tribuir o- mnem diuinitatem Ariſtoteles, de Nat deor. i, Menti diui- num principatum tribuit Theophraſtus. de Aruſp. Vt dole rent bõni omnes, nonilla tanta ornamenta ad meliorem mentem uoluntatemq; eſſe conuerſa. Acad. q. ed. 2. li., Mé- tem ſolam cenſebant Academici idoneam cui crederetur. pro Mil. Dij illi mentem dederunt. 13 Philipp. In gremijs mi marum menrem mentum; deponere. de Nat. deor., Eam mentem deum eſſe dixit Thales Mileſius, quæ ex aqua cun- cta fingerer. ad Quint. Frat. Mentem exrurbare. de Na. deo. 2, Principatum in ſe habere naturam neceſſè eſt, ut in homi- ne mentem, in bellua quiddam ſimile mentis, unde orian- tur rerum appetitus. Tuſcul. q. lib. 3, Mentec tranquillitare conſtantiaq; uacuam philoſophi nominauerunt inſaniam, propterea quòd in animo perturbato, ſicut in corpore ſani tas eſſe non poſsit.;z de Nat. d. Seuocare mentem ab otculis. Tuſc. quæſt. lib. 4, Mentem ſuam à cogitationum intentio- ne, cantu, fidibus q́ ad tranquillitarem traducere. 3 ad Atti. A'mente deſeri. Fam. Ab illa mente deſiſteret. pro Quint. 2.& 3 Philip. Mente bona audire: id eſt, libenter. Acad. q. ed. 1.lib. z. 50.& Off. Mente captus. Tuſc. q. lib. Mente comple cti aliquid. Tuſc. quęſt. lib..39. 3 ce Nat. Eadem mente res diſsimilimas comprehendimus. 2 ad Quint. Frat. Neq; mẽ- te, neg; lingua, neque ore conſiſteret. 1 de Orat. Ego auten defendebain hac eum mente fuiſſe, ut ſ,&c. Acad. qu æſt. d. 1. lib. 2, Mente mouere. Offi.z, Mente nihil homini dedit De- us ipſe diuinius. Cati. Mente nihil præſtabilius homini, ſi- ue natura, fiue quis Deus dedit. u Fa. Mente peſsima& in- fideliſsima eſſe. 2 de Nat. deor. Mente& uoce pura, integra, incorrupta deos uenèrari debemus. 9 ad Artic. Mente fana ſcriptæ lireræ. de Nat. deor., Sine aliqua mente, natura mũ dum efficere non potuit. 10 Fami. Mente tota, omniq; ani- mi imp een in remp. incumbas. pro Rab. Perd. Itaque cùm multis alijs decaufis uirorum bonorum nientes diutne mi
₰ —
hi atque æternæ uidentur efſe, tum maàximè quòd optimi
M E d08
entitdimi cuiuf imusi ntit j 4 & ſapientiſsimi cuiuſque animus ita pręſentit in poſterum,
ut nihil niſi ſempiternum ſpectare uideatur. Tuſcu. q. lib Menres imbutæ prauitatis erroribus. Acad. quæſt. ed. 2. lib 1, Mentes ſingulares è cœlo: hoc eſt, animi ſingulorũ. de Na. Principia, mentes& quæ ſunt in uniuerſo. Tuſc. quæſt li. bro 5, Menribus tardis uirtus nõ facile committitur, 7 Ver O'dij immortales, quid intereſt inter mentes hominũ& 6 gitariones.; de Orat. Mentibus noſtris nihil magis cogna. tum, quàm numeri atq́; uoces. In mentem uenire, pro recor dari. de Nar. 59 b, Hæc mihi ferè in mentem ueniebant, quæ dicenda putarem de natura Deprum. de Aruſpi. 297 a, Niff exiſtimatis illi hanc euerſionem ciuitatis in mentem ſubito nec cogitanti uenire potuiſſe. de Fin. u14 b, Venit mihi pla- tonis in mentem. Epi. 69 b, Mihi ſolet in mentem uenire il. lius temporis. pro Quint. b, Nõ minus ſæpe mihi uenit in menté poteſtatis, quàm æquirtatis tuæ. de Or. i31 b, V quo- rieſcung; gradum facies, toties tibi tuarum uirtutum ueni. at in mentem. Qu. de Pet. n a, Hæc mihi ueniebant in men tem de duabus illis commorionibus. Att. 198 b, Nunquam ea res mihi tam bellè in mentem uenire potuiſſet. Att. no b Cum autem Dolabella uenit in mentem, paulum reſpito- pro Fon. 277 b, Non ei in Gallia primùm uenit in mentem, ut portoriũ uini iaſtitueret. de Or. 105 b, Quid tibi in men. tem uenit ita reſpondere?de Diui. 120 a,b, Quid im mentem uenit Calliſtheni dicere, Deos,&c. de Cla. 106 b, Mihi inmã tem nenit uereri, ecquid nam,&c. Epiſt. 56 b, Miht in ment? uenit oprare. IJ. P. 89 b, Mihi non u enerat in mentem furor & inſaniam optare uobis. Ep. 55, Venit mihi in mẽtem ſub. uereri, ne,&c.
MENSA, æ. I. V. 208 a, Tu maximam& pulcherrimam men- ſam citriam à Lutadio abſtuliſti. Tuſc. 24 0 a, Tum ad men ſam eximia forma pueros delectos iuſsir conſiſtere.& ibid, Nec manum porrigebat in men ſam. Fuſc. 249 a, Menſę con
. 4.. 9—— 1. quiſitiſsimis cibis extruebantur.& Tuſc. 247 b. Menſæ lta-
licæ& Syracuſanæ. de Fi. 69 b, Aſoti, qui in menſem uomàt, & qui de conuiuijs auferantur. I. P. 94 a, Extructa méſa no conchylijs aut piſcibus, ſed multa carne ſubrancida,& ſer- ui ſordidari miniſtrant.& ibid. Menſam tolli iubet. Att. 224 b, Hæc ad te ſcrip ſi appofita ſecunda menſa apud Veſtoriũ. & 236 a,& 244 a,& Epiſt. 138 b, Integram famem ad ouum affero, ira uſq; ad aſſum uitellinum opera producitur. Att 68 b, Mittere alicui de menſa. Item, Cui tamen Quintus de menſa miſit, illa reiecit. de Ar. 257 a, Deorum ignis, ſolennes menſæ, abditi& penetrales foci. de Nat. 77 a, Menſæ arg teæ in delubris. I. V. 230 b,& zu: a, Menſæ Delphicæ èmar- more. pro Fl. 155 b, Si prætor dedit, à quæſtore numerauit: quæſtor à menſa publica, menſa aut ex uectigali, aut extri- buto⸗I. P. 98 b, Quid ſtipendium militib. per omnes annos Aciuitatibus menſis palàm propofitis numeratum. de Sen. 86 a, Senectus caret epulis, extructis q, mẽſis& frequentib. poculis. de L. 183 b, Super rerre tumulum noluit quid ſtatui niſi columellam, aut menſam, aut labellum. in Salluſt. 275 b, Tu omnium menſarum aſſecla. MENSARIVS, rj. trap ezita, argentarius pro Fl. 15 a, Ciut⸗ tas in qua nummus moueri nullus poteſt ſine quinquepræ toribus, tribus quæſtoribus, quatuor menſarijs.. MENSIO, onuz. dimenſio, menſura. Or. 204 a, Aures uel ani- mus, aurium nuncius, naturalem quandam in ſe continer uocum omnium menſionem... MENSIS, ſh. curſus lunæ. de Na. 39 b. Lunæ curſus, qui quia menſa ſpacia conficiunt, menſes uocantur. de Leg.8i 3, ded menſem credo extremum anni ut ueteres Februarium, ſic hic Decembrem ſequebatur. Epi. 6 3 a, Omnino res totam menſem Ianuarium reiecta erat. con. Rul. 361 b, Auctio con- ſtituta in menſem Ianuarij. At. i b, Excurremus menſe deptẽ bri legati ad Piſonen. pro Plan. 278, BEgo menſe Decembri mei conſularus omnium parricidarum tela commoul. Ait. 91 a, Non. Maij in Ciliciam cogitabam, ibi cum Iunium menſem cõſump fiſſem, Quintilem in reditu ponerem. I. 4. 179, O præclaram illam percurſationem tuam menle Aer li arque Maio. Attic. z05 a, llam diem negabant eſſe menie Maio. in Verrem 13 ¼ a, Cephaledi menſis eſt certus, quc menſe, Scc. Er prodita die, qua die,&c. L. Dies. de Nat. 7e Anni primus méſis apud Aegyptios Thoyt uocatur. Tolem 200 b, Menfis autem, quando luna luftrato eurſu ſuo folem conſecuta eſt.— Su MENSTRVVS, a, um. quod ad menſem unũ durat. pro 8. R. 46 a, Aduerfaria ſunt menſti ua, tabulæ ſunt et en bidem: Qui tabulas conficiunt menſtruas, pene fatlones eas transferunt. de Natur. 19 b, Solis annuam luſträtionen menſtruo ſpacio luna complet. de Fin. i: b, 81 ei Aul my. dè& uixerir annos decẽ, uita 1ucunda mè Trua addatur- ru⸗ 163 a,b, Menſtrua cibaria. de Leg. 179 a, In delubris nuaſtruä- nibus textile, nec operoſius quàm mulieris oPuis mee
ͤͤ—

e e A g 1eha h laa
1INIAANIT 1Aal! la Tanmm 8
un/ 4Larne aditun Alu n kamta kaema hanas ee s e
Aunmamn erieder n nnün i — An.— mnedaneee Jlün. Menaunn mtrranran l a
endrane
eeſs err undan jed naari
End x mmdu A d Mn
AAnpi Hp ia ernumin
aAAnr AEpA nn
fn 44—
1 Man Men dnm bcin
Mlie. cct. dt KAm
neme dche A rnetralen dc. u M-A ge n dAlud V. hob Am xle
n deA LH N Si pratar taid thn
burboe i nenis pubcsnendntdu
, A 5( Lorndunnit Et
utn Dus mana an gropaiu un
4 A1 wMAihus unreS rpuls, us kad
en de L.—
aenen. 44* nmüun urlWcu.
Tenn ndirun ch* AKINAA AnpeeEpne 4— b curtordes guran aru
548 e nen Akenenn
41 Luper den uannr
4 gem. 4— Hen— e 33 4 5 8 9
ein un. de M.
nhn tree
nasriam ue„ Iur
349
de Inuent. a, Cum alicuius annui, mẽſtrui, diurni noctur- niue ſpacij certa ſignificatione. de Fin. u1 2 b, Vita menſtrua, & uira decem annorum.
MENSVR A, ra. mo dus. de Clar. 166 a, Heſio dus eadem men
ſura reddere iubet, qua acceperis, aut etiam cumulatiore, ſi
poſsis. Offic. 10 b. Ea quæ acceperis utenda, maiore menſu-
ra, ſi modò poſsis reddere, iubet Heſiodus. Attic. 207 b, Ad' Ti μμτmανν Kᷣνιν dus Aouat. Orat. 05 a, Quicquid ſub aurium menſuram aliquam cadit, numerus uocatur. de Vn.
200 b, Vt eſſet menſura quædam ceuidens, quæ in iſtis octo
curßbus celeritates tarditatesq́; declaret. Att. 216 a,& Cæl. Ep. 123 b, De ęſtimatione ut ſcribis, cũ agere cœperimus, etſi nihil ſcripſit niſi de agri modo.
MENT A,tæ. herba nota. Epiſt. 140 b, Ruta& menta, rectè u-
trunque. Volo mentam pufillam ita appellare, ut rutulam, non licet. 3
MENT Ecaptus, delirus. I. C. 115 b, Hic quis poteſt eſſe tam
auerſus Auero, tam mente captus, qui,&c. I. P. 89 b, Vecors, furioſus, mente captus, tragico illo Oreſte aut Athamante dementior. Off. 19 b, Falli, errare, decipi, labi, tam dedecet, quam delirare& mente eſſe captum.
MENTI O, onu. ſermo, commemoratio, uſurpatio. I. V. 62 b,
Caſu in eorum mentionem incidi.& 270 a, Mentione atq; uſurpatione ciuitatis, mortis moraã aſſequi. de Am. 45 b, Cũ scæuola in eam mẽtionem incidiſſet. pro S. R. 19 a, Eius rei mentio facta non eſt. pro Cæl. 50 b, Sed enim hæc facta illi- us clariſsimi uiri mentio métem meam dolore impediuit. de Clar. 175 a,& 176 a, Et quoniam Stoicorum eſt facta mẽ- tio, Qu. Cælius Tubero fuit,&c. Item: Non feciſſem homi- nis penè infimi mentionem, niſi,&c. in Piſ. 84 a, Tu etiam fa cis mentionem conſulatus tuiè pro Clu. 32 b, Pecuniæ men- tionem quandam inter iudices eſſe uerſatam. de L. 87 a, De metrius ille de quo ſuprà feci mentionem. cont. Rull. 88 a, De quo apud uos antè feci mentionem. Poſtꝗq. 200 a, Nun- quam de C. Mario in ſenatu mentio facta eſt. Qu. Fra. z13 a, He te à Sipylo mentio eſt honorifica facta. I. A. 168 a, Nun- quam ab eo mentio de me niſi honorifica, niſi plena amiciſ- ũmi deſiderij. Epiſt.ii4 a, Métio facta eſt de legione ea, quę, &c.& ibid.& ad Her. 14 b, Sed non ſtatim ſub mentionem & conuicium obtrectatorum. ad Att. 72 b, Nec tui mentio- nem intermitti ſinimus.
MENTIO R ri. ementior, mendacium dico, orationis ua-
nitatem adhibeo, temporis cauſa fingo. pro Qu. Roſc. 52 b, Nam qui mentitur, peierare conſueuit. de Na. 29, In quibus rebus nihil unquam uetuſtas mentira fit. Academ.24 a, Si te mentiri dicis, idq; uerum dicis, mentiri uerum dicis.& Att. 192 b, Mentiri in aliqua re. de Nat. 62 b, Præſertim cum iſti
plurimis de rebus diuinis mentiantur. de Orar. 125 b, De me
autem nihil eſt cauſæ, cur mentiar. Ac. 4 b, Et de hoc quidẽ nihil mentiuntur. de Clar. 168 a, Conceſſum eſt Rhetoribus mentiri, ut,&c. pro Cluent. 30 b, Redargue me, ſi mentior. pro Plan. 274 b, Me quæ de Plancio dicerem, mentiri,& tem poris cauſa fingere. de Nat. 37 a, Quæ ordine& ratione ua- cant, ea mentita& falſa plenaq; erroris ſunt. pro Dom. 223 a, Non modò non ementitus ſum autoritatem ſenatus, ſed etiam,&c. Poſtquam. 203 a, Mihi in ſententia ſimpliciter re- ferenda fides non deerit. Quint. Fr. 292 b, Natura, frons, o- culi, uultus perſæpe mentiuntur, oratio uerò ſępiſsimè. Of- ficior. 30 b, Nihil enim proficiunt niſi admo dum mentian- tur. in Sall. 277 a, Dabo operam ut in hunc minimè menti- tus eſſe uidear. G
MENTITI O, onis. à mentior, ut uidetur: id eſt, mendaciũ.
ad Heren. 16 b, Maturationes, mentitiones,&c. mentiones aliter.
MENTO Rris. I. V. 208 b. L. Toreuma. At. 41 a, Vellem ha-
bere Homeri illam Mineruam ſimulatam Mẽètoris, cui dice- . 7 rem, 6ιινν½,&c.
MENTVIL. AIc. pufilla menta. L. Menta. MENTVM menii. pars ſubiecta ori, à gula eminens, in qua
barba. I. A. 261 b, Cũ in gremijs mimarum mêtem mentũd; deponeres. I. V. 222 a, Rictus ſimulacri Herculis ac mentum paulo attritius. de Ora. 133 b, Teſtius in dicendo mentũ in- torquens. I. P. 82 a, Altero ad mentum depreſſo ſupercilio. Tuſ. i50 a, Mento ſummam aquã attingens ſiti enectus Tã- ralus. ad Heren. 39 b, Hic, cui ſanè magna eſt in mento cica- trix.& ibid. Siniſtra, mentum ſubleuare. MERACIVS. de N. 75a, Vinum meracius ſumere. MERCATO R., ru. nego ciator, uenalitius, frumẽtarius, ho- mines negocia gerentes. l. V. zi a, Qui mercaturam facit. O- rator. 220 a, Diuitiæ quibus omnes Africanos mulrti uena- litij mercatoresq́; ſuperarunt. Poſtquam. 202 b, Mercatores prouinciarum, ac uenditores ueſtræ dignitatis. Offic. 30 b,
Sordidi etiam putandi qui mercantur à mercatoribus, ut
ſtatim uendant.
M E 850
MERCATVR A ræ. nundinatio, negociatio. in Ver. 250 a,A-
lij à prædonibus erant capti, cum mercaturas facerent. Par. 124 b, Qui honeſtè rem quęrunt mercaturis faciendis. cont. Rull. 79 a,& de Fin. 146 a, Quæſtuoſiſsima emendi& uen- dendi mercatura. de N. 25 a, Non erir iſta amicitia, ſed mer- catura quędam utilitatum ſuarum. Off. 30 b, Mercatura au- tem ſi tenuis eſt, ſordida putanda eſt: ſin magna& copioſa, multa undiq; apportans, multis ſine uanitate impartiens, non eſt admo dum uituperanda. Offfl. 53 b, Ad quos cum tan quam ad mercaturam bonarum artium profectus ſis, ina- nem redire turpiſsimum eſt.
MERCATVS, tus. nüdinæ, emporium, cõuentus, zaviννε⁵.
in Ant. 161 b, Cum domi tuæ turpiſsimo mercatu omnia eſ- ſent uenalia. de In. 63 b, Quidam proficiſcens ad mercatum quendam,& ſecum aliquantum nummorum ferens,&c. in Ver. 155 a, Tanto mercatu prætoris indicto concurritur un diq; ad iſtum Syracuſas. I. A.189 b, Earumq́; rerum omnium Antonius domeſticum mercatum inſtituit. Tuſc. 229 b, Py- thagoras dixit ſimilem ſibi uideri uitam hominum& mer-
catum eum, qui haberetur maximo ludorum apparatu to-
tius Græciæ celebritate: nam ut illic alij corporibus exerci- tatis gloriam& nobilitatem coronæ peterent, alij emendi
aut uendendi quæſtu lucroq́; ducerentur, eſſet autem quod
dam genus eorum, qui,&c. item nos,&c.
MERCEDVILA, Ic. At. 207 a, Conſtituere mercedulas præ-
diorum. de Or. ioib, Homines mercedula adducti.
MERCENARIVS, ,um. operarius, cõductus cũ mercede.
)(.Gratuitus. Offic, 20 a, Illiberales& ſordidi quæſtus mer- cenariorum omnium, quorum operæ, non quorum artes emuntur. de L. 65 b, Quid liberalitas gratuitâne eſt, an mer cenariaseſi ſine pręmio benigna eſt, gratuita: ſi cum mercede, conducta. I. P. 90 a, Gabinius tribuit ſe mercenarium comi tem regi. pro Mil. 110 a, Trib. pleb. Clodij mercenarius. Ep. 43 b, De mercenarijs teſtibus à ſuis ciuitatibus notãdis,&c. I. V. 246 b, Audite decretum mercenarij prętoris. pro Cec.
296 a, Si tuus ſeruus nullus fuerit,& omnes alieni ac merce-
narij. pro Clu. 2 b, Ennius egens quidam mercenarius Op- pianici. Off. a, Vti ſeruis ut mercenarijs ad operam exigen dam. pro Seſt. z a, Mercenarius meus, I. V. 98 b, Caput mer- cenario proœmio ornatum.
MERCES, du. penſio, præmium, precium, fructus. pro Ar. 191
b, Virtus nullam aliam mercedem laborum periculorumꝗ;
ſuorum deſiderat, præter hanc laudis& gloriæ.& Epiſt. 41
a, Tribuere mercedem laborum alicui. Acad. 24 b, Minam Diogeni reddet: hæc enim erat merces dialecticorum. de Orat. 28 a, Si quam gloriam perperi, ea non eſt æqua mer-
cees laboris& pericuſorũ. pro Do. 277 b, Cum ab eo merces
tui beneficij preciumꝗ; prouinciæ meo ſanguine tibi eſſer
perſolutum. in Piſ. 86 a, Quorum mens erat oppreſſa præ-
mio, lingua aditricta mercede. de Diuin. ↄ9 b, Ne ars tanta propter tenuitatem hominum à religionis autoritate abdu ceretur ad mercedem atq; quæſtum. pro Mur. 14° a, Si mer- cede conducti obuiam candidatis iſſent. in Ver. 245 b, Pre- cio atq, merce de minuiſti maieſtatem reipublicæ.& 258 a, Ab omnibus tu mercedem miſsionis acceperas.& 263, Mer- cedem funeris ac ſepulturæ co nſtitui nefas eſſe. Attic. 287 b, Merces Antonij oppreſsi poſcitur, in Antonij locum ſue- ceſsio. pro Sext. Roſ. zub, Mihi uideris Eruci una mercede duas res aſſequi uelle.& ibid. Accuſare eos à quibus mer- cedem accepiſti. Qu. Prat. 324 a, Magna nobis àte propoſita merces eſt.& 319 a, Id me ſcis antea tibi eſſe pollicitum, quid nunc putas tant᷑a abs te mihi mercede propofita? de Finib. 85 b, Probitas præmiorum mercedibus euocata. de EFinib. 82 b, Vides igitur, ſi amicitiam emolumento metiare, ſum- nmias familiaritates prædiorum precio ſorum mercede ſu- perari. Epiſt. 20 a, Numerare aliquid in loco mercedis uel beneficij. Attic. u1 b, Noctes certarum mulierum pro merce- dis cumulo fuerunt. in Ver. 164 b, Merces preciumꝗ́; impu- dentiæ. in Ver. 106 a, Quantũ paucæ operæ& mercedes fa- brorum tulerunt. Tuſ. 92 b, Nam iſtuc nihil dolere, non ſi- ne magna mercede contingit, immanitaris in animo, ſtupo- ris in corpore. de Orat. 95 a, Summus ille doctor Apollo- nius cùm mercede doceret, non patiebatur,&c. Epiſt. 10 b, Tamen in moleſtia gaudeo, eandem fidem te cognoſcere hominum non ita magna mercede, quam ego maximo do- lore cognoueram. in Ant. 162 a, Iam inuideo magiſtro tuo qui te tanta mercede, quanta iam proferam, nihil ſapere do cuit. in An. 163 b, At quanta merces rhetori data eſt& ibid. Vr pro tanta mercede nihil ſapere diſceres. Attic. 197, Vt ſumptus huius peregrinationis accommodet ad merce- des Argileti& Auenrini. Attico 246 a, Velim quæras ab Erore, ubi mercedes inſularum.& 247 b, Mercedes dota- lium prædiorum. pro Dom. 219 a, Data eſt merces erroris mei magna. Tuſc, 192 b, Hoc non ſine magna mercede tibi * N 3 contihn-

851 M E
MERCO R aris. nundinor, emo: in Verr.
V.„ contingit. de Amic. in a, Ipſe ſe quiſq́; diligit, non ut aliquã Aſeipſo mercedem exigat charitatis ſuę: Off. 30 b, Eſt enim in illis ipſa merces autoramentum ſeruitutis. I. V. 173 b, Vt ſi guis uillicus ex eo fundo, cui H. S. dena merces eſſet, exci- ſis arborib. ac uenditis,&c. L. Merito, tas. 333 a, Ab iſto& præ- co ſenatorium ordinem precio mercatus eſt,& pueri ſena- torium nomen nundinati ſunt. pro Pl. 156 a, Is fundum Ro- me mercatus eſt de pupillo.& Ep. 105 b, Si ea mercatus eſles quæ uolucram. Officior. 30 b, Sordidi etiam putan di, qui mercantur à mercaroribus, quod ſtatim uendant. pro§. R. 40 b, Mercari aliquam rem magno precio. I. V. 243 a, Mer- cari aliquid ab aliquo. Att. 137 b, Ego uerò hæc officia mer- canda uita puto.
MERCVRIALIS,s. Q. F. 312 a, Capitolini& Mercuriales:
id eſt, ſacerdotes, uel augures.
MERCVRIVS,rij. Hermes. de Na. 79 b, Mercurius unus Cœ
lo patre, Die matre natus.& ibi. de Mercurijs multa. de Na. 36 b, Infra hanc autem ſtella Mercurij eſt, ea siAßov appella tur à Græcis, quæ anno ferè uertente ſigniferum luſtrat or- bem, neq; à ſole lõôgius unquam unius ſigni interuallo diſ- cedit tum auertens, tum ſubſequens. de Vniuerſ. 200 a, Lu- cifer& ſancta Mercurij ſtella. de Som. 128 a, Mercurij cur- ſus. Epiſt. lib. 7, Mercurij fignum. de Som. Scip. Mercurij& Veneris eadem uis.
MERE O, res.& mereor, eris. cõmereo, promereor, lucror, talẽ
te putas ut iure lauderis. in Ver. 64 a, Iniurias ferẽdo maio- rem laudem quàm ulciſcendo merere. de Orat. 105 a, Reſpõ dit ſe meruiſſe, ut maximis honoribus decoraretur. in Cat. 105 a, Si illum ut erat meritus morte mulctaſſem. in Cat. 118 a, Dij omnibus pro eo ac merentur gratiam referunt. Qu. Frat. 28 b, Ciceronem& ut rogas amo,& ut meretur,& ut debeo. Orato. 284 b, Ad liberos, qui nihil meruerunt, pœna parentum peruenit. pro S. R. 52 b, Alicui fructum quem me- ruit, retribuere. Epi. 154 a, Fac ualeas, dignitatemq́; meam ſi mereor, tuearis. Att. 139 a, Et ſi hoc ſæpe facturus ſum, ita de me mereris. pro Seſt. 7 a, Mereri de aliquo: id eſt, bene mere ri. in Verr. 160 a, Malè mereri de aliquo. de Am. irz a, Multo melius de quibuſdam acerbos inimicos mereri quàm eos amicos, qui,&c. Orat. 213 a, Eam quam benemeritam eſſe au tumas, dicis malè mereri. Attic. 156 b, Cum cogito me de re pub. meruiſſe optimè. Poſtꝗq. 20 b, Vobis, qui de me optimè meriti eſtis, gratiam referam. pro Dom. 225 a, An tribus pro ſcriptionem in me, ita de ſua ſalute meritò comprobaſſent. Academ. 44 a, Tu uerò bene etiam meriturus mihi uideris de tuis ciuibus. I. A. 2003 a, Honores bene de repub. merito- rum& merentium. Tuſc. 22 9 a, Philoſophia optimè ds ho- minum eſt uita merita. Epiſtol. 189 a, Ac uelim ut de repub. meremus,; ſie felices ſimus. Epiſtol. 204 a, A te peto, ut ita de repub. mereare,&c. pro Fon. 277 a, Optimè de ſocijs me ritum eſſe. de Clar. 188 a, Bene de aliquo meritum eſſe. E- piſtol. 16 b, Lætor te de me eſſe optimè meritum. pro Mil. 121 a, Malè mereri de aliquo. de Legib. 190 b, Perniciosè me- rentur de repub. uitioſi principes. Attic. 98 b, Pompeius e- rat de me optimè meritus. Attic. 140 a, Ita meruiſſe illum de me puto, ut axæesiæ crimen ſubire non audeam. in An ton. 183 a, Opto ut ita cuiq; eueniat, ut de repu. quiſq; me- reatur. pro Mil. 119 b, Stet hæc urbs præclara, quoquo mo- do merita de me erit.
MERERhmilitare. pro Cæl. 39 a, Mereri ſtipendia. pro Mur.
126 b, Murena adoleſcens patre ſuo imperatore meruit. pro Rab. 94 b, P. Scruilius, quo tu imperatore Labiene merui- ſti. I. V. 268 b, Clamabat ſe meruiſſe cum L. Præcio. pro Mu- ren. 126 b, Meruiſſe ſtipendia in bello. I. A. 156 b, Qui equo meruiſſet. de Orat. 32 b, Aſellus merens ſtipendia. pro Qu. Roſc. 49 b, Nam illa membra mereri per ſe non amplius poſſunt, duodecim æris. pro Q. R. 48 b, Roſcius H- S. CCC LIII. merere& potuit& debuit. de Nat. 14 b, Quid enim mereas, ut Epicurus eſſe deſinas? de Finib. 80 a, Quid enim mereri uelis iam cum magiſtratum inieris,&cc. quid merea ris igitur, ut te dicas,& c. I. V. 231 a, Quid arbitramini Rhegy nos mereri uelle, ut ab ijs marmorea Venus illa ne aufera- tur? aliter, nolle.
MERETRICIVS, a,um. pro Cæl. 43 a, Cur te in iſtam uici
nitatem meretriciam contuliſti?& 37 b, Aliquem meretri- cijs opibus accuſari. pro Cæl. 46 b, Meretricia uita, meretri cius mos, meretricij amores. I. V. Act. 5, Meretricia diſcipli-
na. I. A.169 a, Meretricius quæeſtus. 133
4— 2—. 4 2 4 MERETRIWeus. ſcortũ, lupa, mulier uulgata omnib. quæ ſe
omnib. peruulgat, quæ domum ſuam parefecit omnium cu
piditati. pro Do. 235 b, Tanagręa quadã meretrix fuiſſe di-
citur. pro Cæl. 4 b, Vt non ſolùm meretrix, ſed procax etiã uideatur. Irem: Lais& Citheris meretrices.
MERETRIGVLA, lc. de Natur. 19 a, Sed mererricula e-
M E,. tiam Leontium contra Theophraſtum ſcribere auſa etn 82 Verrem 154 a, Non à patre ei traditi, ſed à meretri n mendatl.
MERG O, gis. immergo. de Nat. 51 a, Aues quæ ſe in mari mer gunt& emergunt. de Nat. 27 b, Mergere aliquem in ac 1 1 in Ara. Mergitur unda Delphinus., de Diui. 136 b, Denoua- ſomnijs quid habemus dicerestu de merſo me&e u a ripam, ego,&e. 4u93
MERIDIANVS,, um. de Or. 144 a, Omne illud meridianſ tempus Craſſum in attentiſsima cura poſuiſſe. Klanli
MERIDIATI O, nu. meridianus ſomnus. de Diuin, in b Nunc quidem propter intermiſsionem forenſis Opere,& lucubrationes detraxi,& meridiationes addidi, quibus ati antea non ſolebam. Sue
MERIDIES, ei. Orator. 212 a, Meridiem dixerunt, non me- tidiem, credò quod erat inſuauius. de Nat. 35 b, Sol curſum inflectit tum ad ſeptentriones, tum ad meridiem. de Diuin 87 a, Qui ad meridiem ſpectans in uinea media dicitur com ſtitiſſe. Tuſcul. ν6 b, Cum ante meridiem dictioni operam dediſſe mus, poſt meridiem in Academiam deſcẽdimus. Att. 5 b,& de Orat. 142 b, Eo ipſo die poſt meridiem. Attic. z6 b Milo permanſit ad meridiem.& 220 a, Hodie Antij, cras am te meridiem domi. Quint. Frat. 317 a, Ego eodem die poſt meridiem Vatinium aderam defenſurus. Att. 1 a, di iudicatũ erit meridie non liquere.& de Or. 144 a, Igitur ante meri- diem diſceſſer unt.. 1
MERIT O), iure, optimo iure. Off. 22 b, I. V. 271 a, Et merita &iure commouebamur.& de Or. 105 a, Quem omnes ama re meritiſsimè, pro eius eximia ſuauitate debemus. in Cati. uz b, Deinde prætores meritò ac iure laudantur. Anteq. 92 b, Iure& meritò poſſum,&c.
MERITO, u. in Ver. 173 b, Vt ſi quis uillicus ex eo fundo quĩ H-S. dena meritaſſet, exciſis arboribus ac uenditis,&c. do- mino XX millia nummùm pro X miſerit. uereor ne ſit men doſus locus. L. Merces in extremo.
MERITORIVS, a, um. impudicus. I. A. 180 a, Pueri ingenui cũ meritorijs, ſcorta inter matresfamiliAs uerſabantur. MERITVM, u. promeritum, ben eficium. Ep. 9 b, Re quidem ipſa ideo mihi non ſarisfacio, quòd nullam partem tuorũ meritorum non modò referenda, ſed ne cogitanda quidem
aſh
ppaß⸗ 1 Ke
159 a, Tu euius ille tanta merita habet, quanta nemo
9 p me. de Am. 101 a, Dare& recipere merita. I. A. 186 a, Propter ſupplicatie dijs immortalibus pro fingulari eorũ merito, meo nomine decreta eſt. I. A. 188 a, Meritoq́; ueſtro maximas gratias uobis omnes& agere& habere debemus. Att. 74 a, Apud Patronum te in maxima gratia poſui,& herculè meri to tuo feci. Epi. 233 a, b, Piſonem noſtrum merito eius amo plurimum. pro Seſt. u1 a, C. Cæſar, qui à me nullo meo meri to alienus eſſe debebat. de L. 173 a, Olli quos in cœlum me- rita uocauerunt, Hercules, Liber. MERITV S, a, um. debitus, iuſtus. de Or. 127 b, Aliquam iracũ diam non iniuſtam, ſed meritam ac debitam fuiſſe defende re. de Or. 144 a, Alicui debitam gratiam meritamq; referre. pro Mil. u8, Vobis ille ſeram quidem, ſed iuſtam& debitã pœnam perſoluit. pro Dom. 220 b, Imberbis adoleſcentu- lus, bene ualens& meritus.
MERVLA,æ. auis ſolitaria. de Fin. 134 b, Euolare merulas.
MERV S, a, um. ſolus, purus, liquidus. Att. 16 a, Non homo. ſed litus atq; aer& ſolitudo mera, de N. 79 a, Vehementius in- uectus es in meram Stoicorum rationèm. Att. 59 a,Cherip- pus mera monſtra nunciarat. Attic. 1§50 a, Dolabella ſuĩs li- teris merum bellum loquitur. At. 93 a, Meræ nugæ. Atti. 147 a, Meræ proſcriptiones, meri Sullæ...
MER X, cium. res uenales. pro Pom. 14 b, Inſula Delos, duò 0- mnes undiq; cum mercibus atꝗq; oneribus commeabant. in Verr. 3u a, Cum te non cuſtodem ad continendas, ſed porti⸗ torem ad patiendas merces miſſum putares. pro Rab. Pof- 129 a, Fallaces& fucoſæ merces chartis& linteis& uitro delatæ. de Inuenrt. 8 b, IIle cuius merces erant, in gladium incubuit.
MESOPOTAMIA, miæ. de Nat. 52 b, Meſopotam lem efficit Euphrates, in quam quotannis quaſi gros inuehit.
MESSANA. ciuitas. in Verr. 81 b.—
MESSIS, ſts. de Or. 106 b, Nemo ignorat quid ſit ſementt de meſsis, quid arborum putatio ac uitiũ. At. 32 a, Fames ku erat in hac mea Aſia, meſsis enim nulla fuerat. Sameren
u1C
hibita& meſſe amiſſa. L. Semétis. Para. 125 a, Qul céae nleipiorum,
jam ferti⸗ nouos à-

V 44,au
e ana reroern
1
— 1¹.n de NRi and nerwufer miin. 5 man Lm— lan dheha Menn. 1. Merun marnem. 3 urour 828ſſ er, Koera ater ree ITIMAncn Dadh Ria don 9 Lesiaon gud entram o memi ixn A dAtudu padam A: Inamn aram nzine nerceran a K.1A,,
urun a amgad ers deneee
Herumtar A Or1 àDeüs nam m 1 Has R na d03 Hes düca dtem 54 TA ns dle unta nerrabide.un 14 de A n Dar A truper nrralli nu dεnm A Mmor. e errnln 99 H mmartadus den W
9 3unans faurn HLAMIensr. 8
u⁴d roaum kaA nuuasgnanah un n Ior. 4 ν Mluttem 120 Kemun en— 5* Ceuft 4 dſe Aedede rl.Au
4 40uarant.— Or l 11TAAe
n* A eu uemnpuue
4 4 4. eiuu 4* 8lefean fuan 4
2 4 Nernc d ſun o nac 4..
8
au natunu tis
X
353. M. E b nicipiorum; quiillam Syllani temporis meſſem recorda- retur.
MESSO R., oris. de Orat. 147 a, Non mihi oratores antiquos, ſed mefſores uideris imitari. MESSORIVS, aum. pro Seſt. 21 a, Gracchus meſſoria ſe cor-
be contexit. 11. 4 ME T, particula. pro Mar. 133 a, Cæſar memer tibi reddidit. de Or. i4 9 b, Non de memet ipſo, ſed de oratore dico. Ora. 145 a, Quanquam memet mei pœnitet. cont. Rul. 66 a, Memet ipſum.& pro Cæl. 42 b, Propterea quòd egomet,&c. Att. 4 b, Nobiſmeripſis tum deniq; cùm illò uenimus, placemus. de N. 37 b, Vt noſmeripſi qui animis mouemur& ſenſibus. & 69 a,& Ep. 45 b, Nobiſmetipſis. 8 METAæ. conus, terminus. de Diuin. u a, Vmbra terræ, quæ eſt meta noctis. pro Caæl. 43 a,b, In hoc flexu quaſi æratis, fama adoleſcentis paulùm hęſit ad metas noticia noua mu lieris,&c. METAPONTVM,Italiæ oppidum. de Fin. 125 a. METATO R ris. in Anton. 233 a, Saxa caſtrorum antea me- tator nunc, ut ſperat, urbis.& z60 a, Saxa peritus mera- ror& callidus, urbem iam decempeda ſua diuiſerat. L. De- cempedator... 1 METELLINA oratio. L. Oratio in extremo. METEND VS, da, dum. Tuſc. 203 b, Vita omnibus metenda, ut fruges. Poetæ.„ METHYMNAEVS,. Tuſ. 189 b, Arion Methymnæus.
METIO R, iris. dimetior, permetior, pondero, definio, diri-
go, deſcribo norma, regula. I. V. 19 b, Coge ut ad aquam ti- bi Ennenſes frumentum metiantur.& Epi. 137 a, Venientem
agrum metiuntur. de N. 6 a, Aeternitas, quam nulla tempo-
ris circüſcriprio meritur. Off. z1 b, Etiam ſi metiri ſe mundi magnitudiné poſſe putet. Ac. 32 b, Nec affirmabunt ſignum illud ſi menſi erunt, ſex pedum eſſe. I. V. 193 a, Metiri numos:
id eſt, numerare. de N. 39 b, Menſes, quia menſa ſpacia confi-
ciunt, no minãtur. Par. 124 b, Ex eo quantũ cuiq; ſat eſt, me- tiuntur homines diuitiarum modum. I. A. 18 1 b, Tu omnia quæſtu tuo, nõ Cæſaris dignitate metiris. Am. 99 b, Iam uir tutẽ ex cõſuetudine uitæ ſermonisꝗ́; noſtri interpretemur, nec metiamur eã, ut quidã indocti, uerborũ magnificentia. Parad. u9 a, Nec enim peccata rerũ euentu, ſed uitijs homi- num metiéda ſunt. de Or. 143 b, Ij qui nũc uoluptare omnia metiũtur. Qu. F. 318, Seſe auté mẽſum pedibus aiebat paſſuũ IIII. M.& ibid. Sum ipſe mèſus ab eo põticulo, qui,&c. Of.
2 a, Qui ſummũ honum ſuis cõmo dis, non honeſtate meti-
rux. Off. 22 b, Studia noſtra naturæ regula metiamur. Off. 55 bP, Qui omnia metiuntur emolumẽètis& commodis. daOr. 160 a, Quod meriri poſſumus interuallis æqualibus. Or. 216 a, Pedes non ſyllabis, ſed interuallis metiendos eſſe. Ora. 219 b, Sonantia omnia, quæ metiri auribus poſſumus. Cæl. Ep. 116 a, Curio legem uiariam& alimentariam, quas lubet ædi les metiri, iactauit. de Opt. 243 b, Vim eloquentiæ non rei natura, ſed facultate metiri. Or. 199 a, Eloquentiamꝗ; ipſius uiribus, non imbecillitate ſua metiantur. de Se. 86 b, Neque enim ipſorum conuiuiorum delectationes corporis uolu- ptatibus magis quàm cœtu amicorum& ſermonibus me- tiebar. in Piſ. 9ↄ4 a, Epicurei omnes res, quæ ſunt homini ex- perenda, uoluptate metiuntur. Tuſ. q. 240 b, Obſcœnas uo- luptates non genere aut loco, aut ordine, ſed forma, ætate & figura metiendas putant. Tuſc. q. 16 a, Patriæ charitatem non ſenſu noſtro, ſed ſalute ip ſius patriæ metiri.& de Finib. 32 b, Metiri amicitiam ſua ipfius amicitiæ charitate. Epiſt. 101 b,& de Fin. 76 b, Metiri omnia ſua uoluptate. de Finib. 79 b, Dirigere omnia uoluptate. in Antonium 245 b, To- tum huiuſce rei confilium non periculo meo, ſed utili- tate reipublicæ metiar. de Orat. 85 b, Clarorum hominum ſcientiam rerum geſtarum magnitudine metiri: id eſt, æſti- mare& ſpectare. At. 128 b, Ego qui omnia officio metior. de Or. 139 b, Pecuniæ fructum utilitate metimur. Epiſt. 145 b, Eidelitas, quam ego ex mea conſcientia metior. ME T O, t“. demeto. de Or. 133 a, Vt ſementem feceris, ita me- tes. Antequam. ¹92 b, Serere beneficium, ut metere poſsis fructum. METO R, aris. Ep. 154 b magnum periculum ipſe Lepidus,&c. Plancic. METONYMIA,figura, que& immutatio& traductio ap- pellatur. L. Hypallage. ö“ METVENDVS,, um. de Aruſp. 258 b, Quædam multæ me- tuendæd; res.. 1 METVO, tuis. timeo, horreo, in metu ſum, in metu pono,
‚Sed certè niſi uno loco metaremur,
metum habeo. pro Sext. Roſc. 20 a, Supplicia, quæ Auobis
pro maleficijs ſuis metuere atq; horrere debent Attic. 157 a, Frater meus non tam de ſua quàm de mea uita metuit. Att. 110 a, Metuere omnia ab aliquo. Epiſt. 63 a, Metuere inſidias ab aliquo. Epiſt. 5 a, Quanquam omniaà ſunt metuenda, ni-
M. 1 854 hil magis quàm perfidiam timemus. ad Heren. un b, Ab 8 mico fibi periculum metuebat. contra Rul. 68 b, Quanro in metu fuerimus.
METVS, tus. timor, formido, ſuſpicio. Tuſc. 226 b, Metus eſt expectatio mali. Tuſc. 238 b, Eſt enim metus, futuræ ægritu dinis ſolicita recordatio. Anteq. 197 a, Reſpub. metu eſt debi litata ſeruili. in Cat. 101 a, Patria tota in metu eſt propterte unũ. Tuſc. q. 223 b, Aegritudini finitimus eſt metus: eſt enim metus, ut ægritudo præſentis, ſic ille futuri mali: itaq; non- nulli metum præmoleſtiam appellabãt, quòd eſt quaſi dux conſequentis moleſtię. Tuſ. lib. 4, Sub metum ſubiecta ſunt, pigritia, pudor, terror, timor, pauor, exanimatio, conturba- tio, formido.& ibi. 236 a, Sine metu is habendus eſt, non qui parum metuit, ſed qui omnino metu uacat. Off. 37 a, Malus cuſtos diuturnitaris metus. Epiſt. 120 a, Ego quidem præci- puum metum, quod adte attinebat habui, qui ſcirem. pro Pomp. 6 b, Prouincia à metu calamitatis eſt defendenda- contra Rul. 65 a, Ciuitas ſoluta ſuſpicione, ſuſpenſa metu-. Epiſt, 113 b.Incutere metum alicui. in Ver. 135 b, Afferre me- tum.)(.Oſtendere ſpem. Att. 236 a,& Topic. 225 b, Quid au- tem abſurdius hunc metuere, alrerum in metu non ponere? id eſt, alterum non metuere. de Or. 95 a, Fractus& debilita- tus metu. de Finib. 3: b, Refugit ſanguis metu. pro Seſtio 24 a, Quem neque periculi tempeſtas, neque honoris au- ra potuit unquam de ſuo curſu, aut ſpe, aut metu dimoue- re. L. Diurnus.
ME VS,a, um. de Aruſp. 253 a, Aruſpicum uerba ſunt omnia, ni-
hil addo de meo. pro Cecin. 288 b, Eſſe in poſſeſsione bo. norum. de Fat. 140 b, Vtriuſque ſtudij mea poſſeſsio eſt. de Legib. 273 a, Quod quidem ego facerem, niſi planè eſſe uel-
lem meus.
MI C O, cas. uibro. de Nat. 30 b, Iam uerò uenæ& arteriæ mi-
care non deſinunt. de Diuin. 102 a, Et uaria grauiter ceruice micantem. de Nat. 47 b, Stella micans radijs,&c. de Diu. 84
a, Concurſusq́; grauis ſtellarum ardore micantes⸗Off. 67 b, Cum fidem alicuius bonitatemꝗ; laudant, dignum eſſe di- cunt, qui cum in tenebris mices. de Diu. 126 a, Quid enim ſors eſt? idem propemo dum quod micare, quod talos iã- cere, guod teſferauat,, MIGRATIO, nis. loci mutatio, diſceſſus. Tuſc. 154 a,& pro
Cæl. 41 a,& Epi. 130 a,& Tuſ. 169 b, Mors eſt quaſi migrario
commutatioq; uitæ. MIGR O, gras. aliò ad habitandum eo, ſolum uerto uel mu- to. Attic. 25 b, Itaque non ſolùm inquilini, ſed mures etiam migrauerunt.& Epiſtol. 106 b, Deinde ut migrare tanto- pere feſfines. Tuſcul. 165 b, Video te alta ſpectare,& uelle in cœlumi migrare. de Diuin. 82 a, Credo ne communi iu- re migrare uideatur. Attic. 226 a, Migrare, ſolum uertere. yleν‿ ννν ꝙνκν Naæνννιαα Sedem omnium rerum& fortuna- rum ſuarum alicubi collocare. de Somn. 126 b,& de L. S1 a, Ex hac uita migrare. de Finib. 61 b,& 103 a, Migrare de uita- (Manere in uiuiau.“ MIGRARE, tranſgredi, träſilire, tranſire, non ſeruare, infrin- gere. Officior. 7 a, Quæ pertinent& ad ueritatem,& ad fi- dem, ea migrare interdum,& non ſeruare, ſit iuſtum. de Pin. 104 b, Qui ius conſeruat, iuſtus: qui migrat, iniuſtus eſt. de Leg. 186 a, Quod quis earum rerum migraſsit, noxiæ pœna par eſto: id eſt, migrauerit. MIHI. de Or. 99 a, Tu mihi cum in circulo decipiare aduerſa- rij ſtipulatiuncula, ego tibi ullam cauſam maiorem com- mittendam putemiin Verr. ↄ3 a, Tu mihi, cum in prouincia- ram malè re geſſeris, hic tibi perfugium ſperes futurum? Tuſc. 206 b, Hic mihi afferũt mediocritates, quæ,&c. de Or. 116 b, Sit enim mihi tinctus literis,&c. de Aruſp. 249 b, Is mi hi etiam generis ſui mentionem facit. in Piſ.⸗9 b.ls mihi e- tiam gloriabitur ſe omnes magiſtratus ſine repulſa aſſecu- rum. I. V. 107 b, Is mihi etiam queritur.& tz b, Tu mihi ita defendas? in An. 157 b, Quas tu mihi interceſsiones inquis? pro Mur. 127 a, Tu mihi id arripis, quod,&c. in Catil. 105½ a⸗ Tongillum mihi eduxit, quem,&c. pro Clu. 41 a, Quid mi- hi damnatos ambitus colligitis? de Somn. Scip. 128 b, No- uem tibi orbibus connexa ſunt omniqaqj. MIL E S, us. pro Pomp. 9 a, Pompeius extrema pueritia miles fuit ſummi Imperatoris. pro Cor. 64 b, C. Marius P. Afri- cani diſcipulus ac miles. pro Cl. 44 a, Miles, qui locum non tenuit, qui hoſtium impetũ uimꝗ́; pertimuit. Epiſt. 32 a, Sic intellexeram, permultos à te milites eſſe dimiſſos. pro Cec. 296 b, Tanquam ſi arma militis inſpicienda ſint. pro Cec. 304 a, Iam populus cum eum uẽdidit, qui miles factus non eſt, non adimit ei libertatem, ſed iudicat non eſſe eum libe- rum, qui ut liber ſit, adire periculum noluit. I. A. 238 b, Ty- rones milites.)((Veterani milites. Epiſt. 165 a, Miles legio- narius,& miles auxiliarius. pro Flac. 147 b, Fortiſsimus mi- les. in An. 213 b, Qui uicinos ſuos&ohortatus eſt, ut milites 1 N 4 fierent.

55 ili Itus ſtudio fierent.& 215 a, Vt milites flant ſine ui, ſine tumultu
& uoluntate. pro Deio. 149 a, Hic adoleſcens meus in cin. cia miles, in Græcia commilito fuit. pro Mur. 31 a,
dus miles amatur.. MIL. ESIVS, za, um. pro Cluen. 24 a, Memorla teneo, Mileſiam
quandam mulierecheee. 1 TVS;, ti. urbs. in Ver. 9 4 a.„
5 1 Eran 1 See belllend raſkrenſtr pro Cæl. 30 b, Eadèẽ erat ſi mereri ſtipendia cœperamus, caſtrenſis ratio& militaris. pro Mur. 129 a, b, Rei militaris uirtus Praæſtar cæterio omni- bus. de Diu. 124 a,b, Rem bellicam adminiſtrare. Pro Mur. 129 a, Omnia latent in tutela ac præſidio bellicæ nirtuei,, Offic. iz a, Statuas uidemus ornatu ferè militari. pro ze Cum per leges militares eſfugere liceret isiqulta on, ee u ni. pro Pomp. 9 a, Scientia rei militaris.& de Ora. 95 Rem militarem diſcere.& pro Mur. 126 b, Militaris labor. Epiſt. 142 a, Pyrrhi& Cineæ libri de re militari. pro Clu. 38 a, Tri- buni militaris.& in Cat. 107 b, Signa militaria.
MILITIAtiæ. res militaris, bellum. pro Pom. 9 a, Pompeius ad patris exercitum atq; in militiæ diſciplinã profectus eſt. de Or. i55 a, Illi& domi& militiæ fidem ſuam præſtabant. Tuſ. q. 239 a, Quorum uirtus fuerat domi militiæd; cogni- ta. Off b, Secundo aliquem obligare militiæ ſacramento, quia priore amiſſo iure pugnare cum hoſtibus non poſsit. Off. 71 b, Vlyſſes ſimulatione inſaniæ militiam ſubterfuge- re uoluit. pro Mur. Militia urbana..
MILIT O, 33. mereo, ſtipendia mereor, ſtipendia in bello me- reo. Off. 8 a, Pompilius Imperator tenebat prouinciam, in cuius exercitu Catonis filius tyro militabat..
MILL. E. in V. 193 b, Qui mille modiũ dediſſet, H-S. VIII. mil- lia dare coactus eſt. Att. iu b, Scutorum in ludo M. fuerunt. Att. 66 b, Septa cingemuͤs excelſa porticu, ut mille paſſuum cõficiatur. pro R. P. 127, Mille talentum accęſsionem eſſe fa- ctam. ad Her. 23 a, Imagines mille uerborũ. Ep. 149 a, Mille equites uia breuiore præmiſsi. pro Clu. 36 a, Quadraginta iſtorum acceſsio millium quid ualet? pro Seſt. 9 a, Edixitq;, ut ab urbe abeſſet mille paſſus. pro Quin. 14 b, Septingenta millia paſſuum. I. V. 186 a, Sexaginta millia modium tritici. pro Cl. zu b, Sexaginta millia nummùm. de N. z0 b, Sexcẽta millia mundorum. I. V. n9 b, Hæreditas H-S. quingentorum millium. Of. 48 b, Nõ eſſe in ciuitate duo millia hominum, qui rem haberent. pro R. P. 127 b, Vndecim millia ralentuüm ad Gabinium peruenerunt. pro D. 224 b, Quid illa tot for- tiſsimotum uirorum millia. pro Cl.33 a,& 35 3, H-S. quadra ginta millia num mim in ſingulos iudices diſtributa. At. 138 a, Hic numerus eſt hominum mille XXX. in V. 165 a, Cogun- tur dare tritici modios MMMDC.& 166 a, Tritici modios quinq; millia. pro R. P. 128 a, Quibus ſupercilijs renuentes huic decem millium crimini. pro Cl. 22 a, Is filio XL. millia legauit. pro Clu. 32 a, Seſtertia ſexcenta quadraginta millia. pro R. P. 125 b, Quid uociferabare decé millia talenta Gabi- nio eſſe promiſſa. Epiſt. 162 a, Nam ei obuiam proceſſeram millia paſſus centum. I. V. 136 a, Hæc denaria XXXIX. millia. in A. 208 a, Quis unquam in illo Iano inuentus eſt, qui L. An tonio mille nummùm ferret expenſum? I. A. 260 b, Si quis mille aut duo millia occidiſſet. pro Mill.in a, Quo in fundo facilè mille hominum uerſaretur. Of. 70 b, An emat denario quod ſit mille denarium?
MILLESIM VS, a, um. de Pa. 142 b,& At. 24 b, Neq; neceſſe fuit Cypſellum regnare Corinthi, quanquam id milleſimo antè anno Apollinis oraculo editum eſſet.& Attic. 187 a, Milleſima pars.
MILLIARE, rt. milliarium. Att. 34 a, Accepi literas tuas ad quintum milliare Lao diceæ.
MILLIARIVM, Vrij. milliare, millium, mille paſſus. de Clar. 169 a, Cum plebs prope ripam Anienis ad III. milliarium conſediſſet. Atric. 152 a, Poſtea audiui à tertio milliario tum eum iſſe,&c. Attic. 223 b, Si quidem etiam uos duos tales ad quintum milliarium.
MILLIE S. At. 225 b, Mori millies præſtirit, quàm hęe pati.& 108 b, Potius mori millies, quàm iſtiuſmo di quicquam cogi tare. pro Rab. 93 a, Sed moreretur prius acerbiſsima morte millies Gracchus, quàm,&c.
MILLIVM,II. milliarium. Att. 40 b, Rogatio confecta eſt, ut mihi ultra quadraginta millia liceat eſſe. pro Cec. 290 a, Is non auſus eſt dicere quot millia fundus ſuus abeſſet ab ur- be. nã eum dixiſſet minus abeſſe LIII. populus cum riſu ac- clamauit, ipſa eſſe. Cæſ. 120 a, Quod oppidum à Corfinio ſeptẽ millium interuallo abeſt. pro Cl. 23 a, Thennum abeſt 4 Larino octodecim millia paſſuum. Attic. 256 b, Erat enim
Brutus citra Veliam millia paſſuum III. in Ant. 206, Dum ne exercitum propius urbem Romam CC. mil. admoueret.& ibidem:ite um CC. mil. in An. 215§ b, Ne propius urbem mil lia paſſuum ducenta exercitus admouerit.
M 1I
MILO NIANV S, a, um. Or. 212 a, In Miloniana,&c. 356
MILVINVS,z, um. Qu. F. 300 b, Licinius plagiarius cum ſus pullo miluino. 2
MILVIVS.L. Muluius.
MILVVS, ui. auis rapax, pullis gallinarum inſidens. d a, Miluo eſt quoddam bellum naturale cum coru
MILYADES. populi. in Ver. 95.
MIMA, ma. in Ver. 166 a, in Ant. 171,172,173.
MIMICVS, ,um. obſcœnus. de Orat. 131 a, Vitandum eſt u trumq; oratori, ne aut ſcurrilis iocoſus ſit, aut mimicus e2 Piſ. 9 a, Reſponfione mimica me laceſsiuit. 16
MIMVILAJlæ. prô Pl. 265 a, Raptam eſſe mimulam. in A a, Veniſti Brunduſium in ſinum quidem& complexu mimulæ.
MIM VS, mi. qui dicta factaq́; aliorum,& genus quadam cum laſciuia& obſcœnitate imitatur. quod ſi quis idipſum uer ſibus faciat,& eis poeta mimus erit,& uerſus quoqʒ mien, dicentur. de Orat. 131 a, Mimorum eſt enim ethologorum 3 nimia eſt imitatio ſicut obſcœnitas. de Or. i33 a, Turormi⸗ mus uetus, oppidò ridiculus. pro Cæl. 51 b, Mimi ergo eſte- tiam exitus non fabulæ, in quo cum clauſula nõ inuenitur fugit aliquis è manibus, dein ſcabella concrepant, aulæum tollitur. I. A. 233 a, Quorum alter commentatus eſt mimo alter egit tragœdiam. I. A. 173⁄ a, Perſona de mimo modde- gens, repẽtè diues. I. V. 165 a, Tertia Iſidori Mimi fllia. inan. 164 a, Vxor mima. in A. 179 b, Mimos dico,& mimas in agro Campano collocatos.
MINA, næ. libra æris eſt,& pondo apud Romanos. nam hæc tria idem ſunt. Continet autem mina drachmas centum, ualet hodie aureis nummis decem. Off. 44 b, Si emere aqug ſextarium mina cogetur, hoc primo auditu omnibus incre- dibile uideretur. Aca. 24 b, Si rectè concluſit, teneo: fi uitio- sè, minam Diogeni reddet, ab eo enim Dialecticam didice- rat: hæc enim erat merces Dialecticorum. Tuſ. 246 2, Quos cum triſtiores uidiſſet, XXX minas accepit, ne aſpernari re- gis liberalitatem uidererur, nam allata fuerant ei talenta L. de Le. 173 b, A' Platone funerum fumptus praæfinitur excen ſibus à minis quinq; ad minam.
MINACITEK. minis, aſperè. de Orat. 92 b, Aduerſarios mi naciter terrere poſſumus.& Epi. 16 9 a, Minaciter agere. in Ant. 198 b, Num putatis dixiſſe eum minacius quàm factu- rumh eſſe?
MINAE, arum. minatio, cõminatio, terror, terrores, terroruer borum.)((Blanditiæ. At. 33 b, Minæ quę mihi proponuntur, modicè me tãgunt. de Orat. 106 b, Virtutem inſtituendo ac perſuadendo non minis& ui ac metu tradi. pro Fon. 291a,
Alicuius minis ac terrore cõmoueri.& pro Mu. u34 b, Accu- ſandi terrores ac minæ. pro Qu. 80 a, Minas iactare, pericu- la intendere, formidines opponere. cõt. Rul. 74 a, Terrorem damnationis& minas quanti uolet æſtimabit. de Ar. 243 b, Is ſeè curia repentè proripuit cum quibuſdã fractis iam atq; inanibus minis,& cum illius Piſoniani temporis terro ribus. pro Fon. 28° b, Hi contrà uagantur erecti paſsim to- to foro cum quibuſdam minis& barbaro atq; immani ter- rore. pro Cl. 22 b, Clamore& minis aliquem inſequi.
MINATIO, onis. cõminatio. de Ora. 135 b, Execrationes, ad- mirationes, minariones.
MINA X, cuz. horrificus. Epi. 260 a, Cæſar minaces& acerbas literas ad ſenatum miſit. pro Font. 281a, Induciomarus iſte minax atq; arrogans. Att. li. 9,Sermones minaces. de Diu. li. 2, Minacia ſomnia...
MINERVA, uæ. Pallas. de N.30 b, Minerua autem dicta quæ uel minuit uel minuatur.& 71 5, Mineruę plures. de N76 4 Minerua quam principè& inuentricem belli ferunt.&70 b, Ex Vulcano& Minerua Apollo natus. pro D. ¹31 bWiner- ua ſoror Iouis. Anteq. 196 b, Tritonia omnipotens, Gorgo- na, Pallas, Minerua. de Nat. 21 b, Minerua galeata. Pro Dom. 242 b, Minerua cuſtos urbis. de Le. 1788 b. Nos illã cuſtodem urbis ex noſtra domo in ipſius patris domum detulimus: Parad. 116 b, Non enim eſt tale, ut in arce poni iuſsit, quat illa Minerua Phidiæ. Sal. in Ci. 27 b, Quem Minerua om artes edocuit. Epi. 198 a,& 30 b, Cauſam tuã egi non iunie Minerua. etenim eo ipſo die Senatus decreuit, ut Miner noſtra cuſtos urbis, quam turbo deiecerat, reſtitueretur- 22 Amic. ↄ⸗ a, Agamus igitur pingui Min erua, ut aiunt. ſut b, Nihil decet inuita(ut aiunt) Minerua: id eit adueis 12 & repugnante natura. Ep. i38 a, Et ſi ſus Mineruam. Aa b, Nam erſi non ſus Mineruam(ut aiunt) tamen labr quiſq, Mineruam docer. Atric. 140 b, Hic ego nellegn 188 b Homeri illam Mineruam ſimulatam Mentoris. de 115512 Mineruæ ſignum ex ebore pulcherrimum Phidiæ.
MINIANVS Iupiter. Famil. lib. 9..
MINIATVILVS, a, um. Att. 260 b, Cerulas enim tuas tulas illas extimeſcebam. MINIATV 9
e Nat.9
0
nt. 172 mtuæ
minia-

AM Aes mun man menen Du
NACITIRAM AHe KOs
4—
* erutanm uderrrur mrrr an len 8 KALen A Maraasanünn
35 1 MINIATVS, ta, tum. ruber.hinc Miniatulus. Attic. 274 b,
M 1.
Hiis literis ſcriptis me ad vvraeis dedi, que quidem uereor ne miniata cerula tua pluribus locis notandæ ſint.
MINIME“ minimum, minimè omnium.)(.Quippe. Or. 219
a, de Cl. 183 a,Sed mihi placebat Põponius maxime, uel di- „. X.* 4. 1.....— 2.
cam minimè diſplicebat. de Fi. 4. 9 b, Sic iſti curioſi, quos of-
fendit noſter minimè nobis iucundus labor. Att. 1+ b, Te a-
lia minimè reprehẽdenda ratio ad honeſtum ocium duxit.
de Cl. 193 a, Minimè uulgare genus dicẽdi. de Or. 94 a, Hoc
ego præſente ineptus eſſe minimè uellé. OffI. 99 b, Philoſo- phi quidam minimè mali illi quidẽ, ſed non ſatis acuti. pro
Sex.R. 37 a, Hoc minimè uidetur graue ijs, qui minims ipſi 1 K...“..*½ 4 leues ſunt. I. V. 229 b, Vidi uos in hoc non minimè cũ teſtes
dicerent, commoueri. de Or. 138 b, Eſt id in totam orationè confundendum, nec minimè in extremam.
MINIMVM.)(.Plurimum. Or. 205 b, Hoc in genere neruorũ
eſt uel minimum, ſuauitatis autem uel plurimum. At. 228 a, Nosd, cùm multæ literæ, tum non minimum Idus quoque Martiæ conſolentur. de In. 47 b, Habere plurimum ſplendo ris.)((Habere minimum ſplendoris. Ep. 12 a, Non præmijs quæ apud me minimum ualent.
MINIMIFACEKE. de kinibus, 73 b, Virtus uoluptatem
minimifacit.
MINIM VS, a, um. tantulus, tenuiſsimus. Qu. F.z20 a, Omnia
minima maxima ad Cæſarem mitti ſcieban.de Or. 9 ½ b, A-
liquem in minimis tenuiſsimisꝗ́ reb. labi. Att. 39 a, Ne mini ma quidẽ dubitatio,&c.& I. V. n12 b, Ne tenuiſsima quidẽ 5 dubitatio. Off. 72 b, Primü minima de malis. Ep. 54 b.At e- rat tuæ uirtutis in minimis tuas res ponere, de rep. uehamè tius laborare. de Fin. 23 a, Neillud quidem phyſici eſt, cre- dere aliquid eſſe minimũi. Ac. 44 a, Nihil in rerũ natura mi-
nimũ quod diuidi nequeat. Off. 53 b, Ex malis eligere mini-
maopartet. de Fa. 14 4 b, Quũ declinat aromus interuallo 44 b,
8.„. 32„ 4. 3 8.— minimo, id appellat amναν.i. Epicurus. de Fa. 149 b, Our
atomi minimo declinãt inreruallo’maiore nõscur declinär uno minimo, nõ declinant duobus aut tribus? de Le. 167 a,
Hæc ne minimum quidem utrum adſit an abfit intereſt.
MINISTER, ſtri. adminiſter, adminiſtrator, ſatelles, comes,
um ule INreme dm dHaram. NMaadume Ae. gd. nu d igune de Oru m eas tund an mant 4 uxnn dnis ms 4. terrurt mmu nt
rer— kuker
4
7
6 4 1 6 8 nfendars rmdner appoueriitli- 8
annar us A m Sne ute im
beatan vanti peeput amaus & un lu künar
D.
„ e9 A. 25 H aneriugen
„r u auattan nuns tixms 1 0 F CLn lunet mn NATIO Gansas
nnar 0de..
““ 91 erärn.—
fara*1 1———— as E OP mn. IAA2 wmai.
4— „— AS WA Lred “
40ase
.
famulus, ſeruus. de Or. 107 a, Iraq; illi diſertiſsim aomines miniſtros habent in cauſis iuriſperitos. de Oratorb. Iufimi homines mercedula adducti miniſtros ſe prabent iadi- xijs, oratorib. pro Cluent. 4 ½ b, Legũ miniſtri magiſtratus. Epi. 12 b, Conſules ſerui ac miniſtri ſeditioni.& 21 b. Mini- ſter cõſiliorum. I. V. 152 a, Miniſter ac ſatelles cupiditati. de Orar. 9 a, Omnes artes miniſtræ ac comites oratoris. pro Cel. 4 3 b, Huic räãto facinori tua domus popularis mianiſtra eſſe nõ debuir. Tuſ. 16 4 a, Res familiaris miniſtra& famula corporis. de Fin. 72 b, Tu uirtutes uolupratum ſatellites& iniſtras eſſe uoluiſti. Item: Martiales quidam Larini ap- pellantur miniſtri publici. pro Clu. 26 a, Martis atq; ei Deo conſecrati. Qu. Frat. 291 b, Prætor omnes miniſtros imperij ſui, ſocijs& ciuibus& reipub. præſtare uiderur.& 292 a, Sit annulus tuus non miniſter aliene uoluntaris, ſed teſtis tuę. Offic. 44 a, Vt Macedones non te regem ſuua ied miniſtrũ. & præbitorem putent. de Vn. 203 b, Quibus utitur mini- ſtris Deus.
MINISTRA, ſtræ. de Nat. deor. 56 a, Manus multarum artiu
miniſtræ. Tuſ. 16 4 a, Res familiaris miniſtra& famula cor-
poris. pro Cælio 48, Domus miniſtra.
MINIS TRATO R,rs. miniſter. de Or. 137 a, Miniſtratores
peris, nõ aduerſarium.& pro Fl. 157 b. Hic mihi Mæandrius, quaſi miniſtrator aderat, ſubijciens,&c.
MINISTRATRIX) miniſtra. de Or. li., Vt omnes comites
& miniſtratrices eſſe diceres. aliter miniſtras.
MIN ISTRO,.. ſeruio. J. P. 9 4 a, Menſa extructa multa car-
MINO R, aris. minitor, minas iacto, terreo,
ne ſubrancida, ſerui ſordidati miniſtrant. Epiſt. 263 a, Aca-
ſtum retine, quo commo dius tibi miniſtretur. in Verrem
170 b, Cum in eis conuiuijs fymphonia caneret, masimis q́ poculis miniſtrarerur. de Fin. 69 b,& 79 a, Adſint etiam for mofſ pueri qui miniſtrent.& Tuſculan. 61 b, Miniſtrare a-
licui.& de Natur. 23 b, Miniſtrare pocula alicui. I. P, 84 a, L
pſe ſolus bibiturus, quæ eodem de folio miniſtrentur. in Pi ſon. 85 a, Qum ardentes faces furijs Clodianis penè ipte cõ ſul miniſtrabas.
MINITO R, aw.. Tuſc. 170 b, Iſtis quarſo iſta horribilia mini tare purpuratis tuis. in Cat. 10 4 b,Vrbi ferrum dammamqd;
minitari. J. V. 268 b, Is Verri nimis atrociter minitabatur. de Or. 163 b,& in Ant. 207 a, Minitari mortem alicui. Att. 3 ½ b, P. mihi minitatur. I. A. 238 b, Qui huic urbi ferro igniq́; mi- nitantur.& 57 b, Qui patriæ igni ferroq́; minitatur. Tuic. lib. 5, Minitanti Philippo. in Verrem Act. 7, Verri nimis atro- citer minitantem. 3 clamore& minis aliquem inſequor, uerbis terreo, terrorem infero alieui, de-
1 M 1 858 nunciatione periculi terteo, periculum capitis alicui oſten- to, uim denuncio, periculum iudicij cuipiam intendo, peri- culum uel iudicium alicui denuncio, belli& uaſtitatis me- tum infero, terrorem inijcio, terrorẽ iacto& oppono, me- tum cædis inijcio.)((Bene promitto. I. V. 23 4 4, Nifi uehe- mentius homini minatus eſſem, tabularum poteſtas mihi facta non eſſet.& Ep. 61 a, Me appellabat, mihi minabatur. Ppro Cec. 290 a, Cum Ebutius Cecinnę malum minitaretur. Tuſc. 170 b, Cum ei Lyſimachus rex crucem minitaretur. de Fin. 131 b, Si quando pueris ludentes minamur præcipitatu- ros alicunde. pro Plan. 276 b, Cùm mea domus ardore ſuo deflagrationèé urbi minaretur. de Diu. u6 a, Quæ autem in- conſtantia deorum eſt, ut primis minentur extis, bene pro- mittant ſecũdis? Epi. 169 a, Nulla minantis autoritas apud liberos eſt. I. V. 123 b, Grauius minari cuipiam. pro Plan 2 77 a, Terrere aliquem denunciatione periculi. I. A. 250 b, Hoſtis reterrimus omnibus bonis cruces ac tormenta minatur.
MINO Rnus. Topic. 22 b, Quod in re minore ualet, ualeat in
maiore. de L. 180 b, Eaq́; pecunia non minor eſſet facta cum ſuperiore exactione, quàm hæredibus omnihus eſſet reli- cta. Ep. 139 a, b, Papyrij fuerunt patricij aniun gentium. Att. 6 b, Cæcilium propinqui minore centeſimis nummùm mouere non poſſunt.—
MINOTAVRVS,ri. Ep. 198 a, Cum magua offenſione Mi- notauri: id eſt, Caluiſij& Tauri. A
MINTVRNAE, arum. locus. At. 68.& cont. Rul. 73.
MINTVRNENSIS,/6. At. 79. poſt Red. 202. I. P. 88.
MINVO,“. diminuo, detraho, derogo, delibo, exhaurio, ex- tenuo, leuo, eleuo, debilito, remitto, deceſsionem de ſum-- ma facio. Epi. 36 b, Vt ſumptus egentiſsimarum ciuitatum minuerem fine ulla imminutione dignitatis tuæ. de Legib.
182 4, Minuere ſumptum,& extenuare ſumptum. pro Mur. 134 a, Nonnullorum amicorum ſtudia minui ſolere in eos qui prouincias contemnunt. I. C. 121 a, Ne quid de ſumma dignitate reip. minueretur. pro D. 220 b, Vt ne quid aut de
dignitate generum, aut de ſacrorum religione minuatur. cont. Rul. 63 a, Minuerur huius pecuniæ inuidia. pro Fl. i52 a, Minuis, inquit, gloriam Põpeij, imò tu auges moleſtiam. Att. 177 a, Si putares, meam moleſtiam minul poſſe. de Fat. 140 a, Nec ea quæ nunc tracto, minuunt, ſed augent potius illam facultatem. de In. 68 a, Quæſtio eſt, maieſtatémne mi- nuerit. Oct. 329 b, Minuere uectigalia.
MINVS. pro eo quod non eſt, uel parum. de Orat. ↄ4 a, Non
intelligo quamobrem, non ſi minus illa ſubtili definitione, at hac uulgari opinione ars eſſe uideatur. I. V. 249 b, Maxi- mè ſi minus necari aut cuſtodiri oportebat. de Diu. 85 a, At nonnunquam ea quæ prædicta ſunt, minus eueniunt Epiſt. 30 b, Cilix lißertus tuus antea mihi minus fuit notus. Epi. 95 b, Yt aliquid ad te ſcriberem huiuſmodi, quo minus te prętermiſiſſe ludos pœniteret.& ib. Quod ſi aſſecutus ſum, gaudeo: fin minus, hoc me tamen cõſolabor, quod,&c. pro Ar. 190 a, Cupere debemus, quò minus manuum noſtrarum tela peruenerint, eédem gloriam famamꝗ; penetrare. de N. 60 b, Itaq, cogito ea, quæ minus intellexi requirere.& ibid.
Quærens ex te ea quæ parum accepi.
MI NVS.. Plus. Epi. 70O a, Præſtitimus enim patriæ non mi- nus certs, quàm debuimus: plus profectò, quàm eſt animo cuiuſquam, aut cõfilio hominis poſtulatum. pro Qu. R. 49 b, Is lIocabar ſe minus H- S. CCG. I. V. 137 a,& i07 a, Minus XXX. diebus toram triennij præturam reſcidiſſet. Item: Mi- nus tribus medimnis in iugerum nemo dedit. de Diu. 94 a, Madefactum iri minus XXX. diebus Greciam ſan guine. pro Cec. 290 a, Cum ſi uno minus damnarent, condemnari reus
non poſſet.& ib. Dixit minus abeſſe LIII. de N. 36 b, Qua- tuor& uiginti menſibus, ſex(ut opinor) diebus minus. At. 124. a, Multo minus mouent minæ.& ibid. Minus multa de- derunt illi reipub. pignora. de Orat. u12 a, Non ſi qui,&c. eo minus,&c. Attic. 24 b, Id propè dimidio minoris conſtabit illo loco. I. V. b, Decumas XXX. mod. minoris quàm po- tuit, uendidiſſe. At. 222 b.Ille gaudens affirmat, minus dieb. XX. tumultum Gallicum. 4
MINVSCVLVS, a, um. At. 228 a, Minuſculam uillam utique
Quinto traditurus ſum. Qu. F.z0 a, Reſcripfi epiſtolæ ma- ximæ, nunc audi de minuſcula. 2
MINVTATIM. gradatim, perexiguè, iεαeαάρνε⁵ͥ c. 13 a, Cum
aliquid minutatim& gradatim additur aut demitur.& 22 a, Minuratim& gradatim interrogare. Qu. de Pet. 210 a, Minutatim ex communibus proprij euadunt. Att. 253 b, Xe- nonem perexiguè&„Aicαa pPræbere.
MINVTE) exiliter, anguſts, ieiund, tenuiter, ſubtiliter. Ora.
203 a, Grandia minutè dicere.& Aca. un a,& de Fi. 108 3, Hæc autem uniuerſa concidunt etiam minutius.
MIN VTIA, uia. At. 338.
M 1N VTIA porricus. in Ant. 176 b.. — MINVTVS,
*

* —,
5 M 1
35— 2 8 5
M 84 VTV 5,2, um. anguſtus, paruus.)(. Grandis. Partit. 253 a, Nihil nimis enucleandum, minuta eſt enim omnis diligen- tia:hic autem locus grandia requirit. de Or. 133 a, Genus ſer monis exile, aridum, conciſum, minutum,& fractum. de Cl. 191 b, Or. 200 b, Coneiſus numeris minutis Thraſymachus.
eros ſequi. de Diu. 8⁸ b, Chryfippus
& 220 a, Minutos num 9, PPu multa& minuta ſomnia collegit, ſed exemplis grandiori-
bus decuit uti. Aca. 30 b, Minutorum opuſculorum fabrica tor. de Clar. 188 a, Orator præſtat minutis imperatoribus. de Diu. 93 b, Qui ut rationem non redderet, tamen hos mi- nutos philoſophos uinceret.& de Fin. 61 a, Ecce autem alij minuti& anguſti.& de Ora. 153 b, Minuræ& anguſtæ con- certationes. de Or. 158 b,& Or. 205 a, Vt cum grandẽ oratio- nem pro magna, minutum animum pro paruo dicimus. A- mic. 116 a, Cato minutis interrogatiunculis, quaſi punctis, quod propoſuit, efficit.„ MIRABILIS,e. admirabilis, mirificus, mirandus. Par. 122 b, Nec hoc eſt tam re, quàm dictu inopinatum atq; mirabile. pro Lig. 138 b, Hæcnon modò mirabilia ſunt, ſed prodigijs ſimilia. de Or. 161 a, Mirabile eſt cum plurimum in faciendo interſit inter doctum& rudem, quàm non multum differat in iudicando. de Diu. it/ a, Mirabile eſt, quomo do,&c.& ¹22 a, Atq; hęc oſtérorum genera mirabile nihil habent. Or. 200 b, Quo magis ſunt Herodotus Thucydidesd; mirabiles, qui,&c. Top. 226 b, Mirabilis copia dicendi. de Orat. 126 a, Ac ne fortè hoc magnum& mirabile uidearur,&c.
MIRABIILITAS, ts. admiratio. de Off lib. 2, Ergo& hæc animi deſpicientia mirabilitatem magnam facit.
MIRABILITER, admirabiliter, mirandum in modum, mi rè, mirificè, quod mirandum ſt. Ep.57 b,& 1¹30 a, Omnes mi rabiliter de te& loquuntur& ſentiunt. At.;9 b, Mirabiliter enim moroſus eſt. de Ora. 92 b, Qui mirabilius& magnifi- centius augere poſſet atq; ornare quæ uellet.
MIRACVI. Aorum. prodigia, portenta. de N. b, Portenta& miracula non diſſerentium philoſophorum, ſed,&c.
MIRANDVS, 4,um. mirabilis, admirabilis, habens aliquid admirationis.)(Nihil admirabile habens. I. V. 249 b, Opus ingens, in mirandam altitudinem depreſſum.& Ep. 40 b, Quæ minimè mihi miranda acciderunt. Att. 140 a, Miran- dum enim in modum Cn. noſter Syllani regni ſimiiirudi- nem concupiuit. de N. 72 a, In eno dandis nominibus quod mirandum ſit laboratis.
MIRATIO, onis. admiratio. de Diu. ud b, Cauſarum ignora tio in re noua mirationem facit.
MIRE) mirabiliter. ad Atticum 259 4, Puero municipia mirè fauent: 1
MIRIFICE‚ mirè, mirabiliter. de N. i3 b, Te ab eo mirifics diligi intelligebam. de L. 169 a, Hi de omnibus rebus mirifi c congruunt.& Acad. a, Mirificè delectari aliqua re. Att. 33 b, Tätum doleo)ac mirificè quidem.& 77 a, Nam omnes mirificè νυναeσ‿οοοεένσιν loriæ mex.
MIRIFICVS, ,um. mirus, mirabilis. de D. u7 b, Sed te miri- ficam in latebram conieciſti. Att. a, Cato conuicium Piſo- ni mirificum fecit.& 10 b, Spectator pugnarũ mirificarum. Ep. 43 b, Mirificamq́ cœpi uoluptatem. Atr. 228 a, Agere mi rifieas gratias alicui. At. 77 a, Lepta noſter mirificus.
MIRMILL O, onis. gladiator. Philip.& 6, Etiämne ab hoc mirmillone Afiatico Senatus mandata,&c. audientur? Ille autem ex mirmillone dux, ex gladiatore imperator. I. A. 189 b. L. Frater qui mirmillo Mylaſis depugnarat. I. A. 198 a.
MIRO R. aris. ad miror, demiror, mihi mirum uel mirabile uel admirãdum uidetur, ſtupeſco, obſtupeſco. de In. 6² b, Cum puerorum formas magno hic opere miraretur. Att. 15 8 b,& Epi. 189 b, Mirari ſatis hominis negligenriam non queo. de Ar. 154 b, Atq; ego hunc non miror, quid enim faciatè at il- los homines ſapientiſsimos miror,&c. Offi. 45½ a, In his infi- nitis ſumptibus nihil homines magnopere miräãtur. de Or-. 113 b, Id meherculs, inquit Catulus admirans, illud iam mi- rari deſino, quod multo magis antè mirabar, hunc cum hæc neſciret, in dicẽdo poſſe tantum. At. 165 a,& 169 b, Soleo mi- rari de neſcio queis H-S. XX. de Di. 19 a, Cato mirari ſe di cebat quòd non rideret aruſpex aruſpicem cum uidiſſet. de Cl. 172 a, Quod mirari non poſſum in eis qui nihil ſcripſe- runt. At. 130 a, Miror quid cauſæ fuerit, quare cõſilium muta ris.& ibid. Miror te ad me nihil ſcribere. pro S. R. 18 b, Mi- ror quid ſit, quod,&c. Off. 44 b, Miror quid in mentè uene- rit Theophraſto, in eo libro,&c. de Di. 82 b, Mirari licet quę fint animaduerſa à medicis herbarum genera. de Am. 106 b,
Quanquam miror in illa ſuperbia ſi quẽquam amicum ha- bere potuit. de N. 20 b, Equidem ſatis mirari non poſſum, unde,&c. Or. 197 b, Miror quid hæc ad te pertineant. in Vat. 35 2, Sed ne miremini qua ratione,&c. de Orat. 89 b, Enim- uerd, inquit Craffus, mirari ſaris non queo etiam te,&c. in Verr. 55 a, Si quis forte miratur, me,&c. is ſi cognoſcet,&c.
NM 1 860
putabit,&c. de Orat. 86 b, Quamobrem mirari deſin quæ cauſa fit eloquentium paucitatis.& Att. 24,4 5b Sed men ne miraretur, cur idem iterũ facerem, hoc cauſ eiur pſi, quòd ex teipſo coràm antea nihil potuiſsẽ Cognolcen. cL 264 b, Non dubito quin miréêre, atq; etiam ſto mache 5 MIRVS, a, um. Ep. 24 a, Me mirum deſiderium tenet unbis credibile meorum.& ib. De pantheris agitur,&ec. ſed bsr paucitas eſt. de Or. 125 a, Hoc igitur mirum quiddam ualee Or. 204 a, Sales qui in dicendo mirum quantum ualent ſ ter nimium. Ep. 162 a, Minimè mirum tibi debet uideri me ebet me,
amus,
2„ 4
Sec. de Or. 103 a, Per mihi mirum uiſum eſt, te,&c. pro Rabir 95 b, Mihi mirum ui detur, unde,&c. de Ar. 545 a, Nec mirum ſi hoc uobis ridiculum uidetur,&c. pro S. R. 26 b, Necmi rum, qui,&cc. quippe qui,&c. Pro S. R. z2 a, Neque enim mi⸗ rum ſi aliquid non animaduertat. in Verr. 135 a, Nec mirum omnibus, Sc. de Or. lib. 2, Mirum ni cantem. MISANTHROPOS.L. Timon. MISCE OAH ſces. permiſceo, turbo, perturbo, confundo, tempe ro, pocula miniſtro. de Le. 188 a, Omnia infima ſummis pa- ria fecit, turbauit, miſcuit. contra Rul. 84 b, Qui iniquis im perijs rempublicam miſcerent. in Cat. 119 a, Noua quædam miſceri& concitari mala. Parad. 231 b, Maximeq; mouet ez quæ animi motum aliquem monet oratio. pro§. R.33 b, In renebris ruebant, omniad; miſcebant. de Aruſ. 254 b, Miſce. re& turbare omnia. Tuſ. 226 a, Maius mihi miſcendum ma lum. Orat. 216 a,& ibid. Quos autem numeros cum quibus tanquam purpuram miſceri oporteat, dicendum eſt. Or. ꝛ06 a, In perpetua oratione hi ſunt inter ſe miſcendi& tempe- randi pedes. Off. 76 b, Aliquid ex diſsimilibus rebus miſceri & temperari. in Ant. 155 a, Parentalia cum ſupplicationibus miſceri. de Diuin. 93 b, Vt cum matre corpus miſcere uidea- mur. de Diuin. 126 a, Sortes quæ pueri manu miſcentur at. que ducuntur. de Nat. 16 a, Rubor mixtus candore. de Nat. 31 a, Aer multo calore admiſtus eſt.& ibid. Aquæ admiſtum eſſe calorem. de EFin. 67 b, Qui alteri miſceat mulſum, ipſe non ſitiens. MISELIL.VS,S. Atti. lib. i, Meum Ciceronem cui nihil miſel. lo relinquo,&c. tuere quoad poteris. Ep- lib. 14, IIlius miſel læ& matrimonio& famæ ſeruiendum eſt. MISENVS, uel M'ſenum, ni. promontorium,& portus ltalig, ad Caieram, à Miſeno tubicine Aeneæ ibi ſepulto appella- tus. pro Pomp. 10 a, I. A.169 b, de Or. 4 4. MISE R, a, um. calamitoſus, ærumnoſus, infelix, afflictus pro- ſtratus, iacens, qui in miſeria eſt. Parad. 234 b, Nihil tam mi- ſerabile, quàm ex beato miſer. pro Planc. 277 a, Ego miſeris
& laborantibus nihil negare poſſum. Att. 275 a, Miſerorum fortunam inſectari. Par. u8 b. Aerum noſus, infelix, miſer.& pro Quin. 17 b, Miſer atq; infelix. pro S. R. 31 a, Res miſera& calamiroſa. I. C. 120 b, Hæc mihi uidentur miſera atq; miſe randa. pro Cl. 19 a, Spero locum hunc eius fortunæ miſeræ multumq; iactatæ portum futurum. pro Flac. 161 2, Curu- nus tu Apollonienſes miſeriores habes, quaàm aut Mithri- dates, aut etiam pater tuus habuerit unquam. in Ant. 32 2, ui magnos dolores perferunt, hos non miſeros, ſed labo rioſos ſolemus dicere. Att. 725 a, Nihil fieri poteſt miſerius, nihil perditius, nihil feedius. 1 MISERABILIS,le. miſerädus. Par. 23 4 b, Nihil tam miſſera- bile, quàm ex beato miſer. de Or. 126 b, Non ſolum miſerabi lis, ſed etiam irridẽda fuiſſet oratio mea. I. A. 174 a, Auctio- nis miſerabilis aſpectus. pro Dom, 225 a, Cum eius ſqualor jnauditus omnibus mortalibus miſerabilis uidebatur. de Or. 126 a,& Or. z02 a, Vox ad miſerabilem ſonum inflexa. de EFin. 78 b, Caſus miſerabilis. MISERABILITER. miſerandum in modum. Tuſc. 169 2, Non miſerabiliter uir clarus emoritur. Atti. 226 a, At Cæſar in foro combuſtus, laudatus q́; miſerabiliter. Att. lib. o,M. Calij quidem epiſtolam ſcriptam miſerabiliter,&c. 4 MISERANDVS, a, um. miſerabilis. de Or. 98 b, Aliquem ita labi, ut alijs miſerandus, alijs irridendus eſſe uideatur. ds Orat. 134 b, Oratio tua omnibus miſeranda uiſa eſt. in Car. 110 b, Hæc mihi uidentur miſera atq; miſeranda. de Pro. 70 2, Miſerandum in modum necari. MISERATIO, onis. commiſerati o, miſericordia. Or.202, Miſeratione mès iudicum permouẽda eſt. in Ant. 177 b; ua illa pulchra laudatio, tua miſeratio, tua cohortatio. Farad 234 b, Odia incitantur,& miſeratio naſcitur. de Orat. u2 Non fuit hær ſine meis lachrymis, non ſine dolore made⸗ miſeratio. de Clar. 171 b, Miſerarionibus& communibn cis uti. Ep. 68 a, Quem enim noſtrm moriens Epaminu das non cum quadam miſeratione delectat? n MISERE'. de Fi. 00 b, Ad beatè miſeréue uiuendum. At b, Eas ego quoad ſciremus utrum turpe pace nobis, an ſerè bello eſſet utendum, in Formiano eſſe nolni,ee, uel
MISEREOR, eru. me miſeret, miſericordiã alicui tribune

861 M 1
impartior, miſericordia alicuius me tenet, alicuius ſuppli- cio miſericordia commouseor. Tuſcul. 213 a, I. V. 9o b, Audite quæſo iudices,& aliquando miſeremini ſociorum. At. b, Qui miſèreri mei debent, non deſinunt inuidere.& ad Her.
miſereantur. de In. 52 a, Vt maioribus aſſurgatur, ut ſuppli- um miſereatur. Epiſtol. u12 a, Vſq; eò, ut ego miſererer eius eſuriei.& Epiſt. 85 a, Et miſerere temporis.& At. 286 b, Miſe rebor ueſtri. Epiſt. 54 b, Nec eam minus diligere debes, ſed miſerari potius. MISERE T, bat. de Diu. ↄ4 b.& I. A. 177 b, Mea mater tui me miſeret, mei piget. pro Lig. 138 b, Caue te fratrum pro fra- tris ſalute obſecrantium miſereat. pro Mil. 119 b, Eorum nos
4aOe R
quaàm qui illam efflagitant. I MISERIA, ræ. calamitas, ærumna. de Fin. 147 a, Vbi eſt uir- tus, ibi eſſe miſeria& ærumnanon poreſt. Par. ¹ a,& Tuſc. 196 b, Te miſeriæ, te ærumnæ premunt omnes. Anteq. 196
b., In meis miſerijs& calamitatibus aliquam ferte opem.
de Diu. 126 b, Stoici omnia cum ſuperſtitioſa ſolicitudine cV miſeria credunt. I. A.165 a, Quorum fi utrumuis perſua- 4 fiſſem, in has miſerias nunquam in cidiſſfemus. de Fin. 100 a,
40 b, Miſerere noſtri. ad Heren. 5 a, Et tamen poſtulat ut ſui
magis miſeret, qui noſtram miſericordiam non requirunt,
M I 86²
tur. J. V. 256 a, Miſsio remigum. Epiſt. 69 a, Miſsio ludorum,
MISSVS, us. miſsio, At. 124 a, VII. Cal. ueſperi, Balbus minor
ad me uenit, occulta uia currens ad Lentul. coſ. miſſu Cæſa ris cum literis, cum mandatis,&c.
MISSVS,, um. Att. 15t a, Duo præfecti fabrům Pompeij, qui
in meam porteſtatem uenerunt,& à me miſsi ſunt.& ibid. Et eum ſtatim miſſum feci. Att. 130 b, Aequum eſt me àte impe trare, ut cohortes, quæ ex Piceno uenerunt, miſſum facias. Of. 74 b, Iurauitq́; ſe illum interfecturum, niſi ſibi iuſiuran dum dediſſet, ſe patrẽ miſſum eſſe facturũ. I. A. 205 a, Easd, legiones bello cõfecto miſſas fieri placet. pro FI. 156 b, Qui eum iudicatum non faceret, additus Hermippo,& ab hoc ductus eſt, poſtea miſſus,&c. Epiſt. u18 a, Quib 1s de cauſis miſsi fieri debeant.& ad Her. 2ꝛ a, Si eũ miſſum fecerimus. I. V. 256 a, Dicebat quiſq;, quos miſſos ſciret eſſe. Attic. 134 b, Remotis fiue omnino miſsis lictoribus. pro Se. 26 a, Qui
uoluptatibus ducuntur, miſſos faciant honores, in Ver. 1
a, Hos agros miſſos facio. pro S§. R. 40 b, Sed hæc mifſa fa- ciam, quæ iam facta ſunt. Orat. 219 a, Miſſos faciant patro- nos, ipſi prodeant.
MITIFICATVS, concoctus, mitigatus. de Diu. 120 a, In 0-
mne corpus diuiſo,& mitificato cibo, gallos cantus edere. Legitur etiam modificato.
¹ Apepern eroae imme.
kun. zelen 0 ℳ Wans mnin Anparn in Aae ay 9 mtam e D
ls uemen⸗ e Xr 1 n
n. N. ann 3 1 3 Nann. 4, wen mmen
Item qui proceſsit aliquantum ad uirtutis aditum, nihilo- minus in miſeria eſt.
IS BRICORDIA, diæ. miſeratio, clemẽétia.)((Inuidia, in- uidentia. Tuſ. 212 b,& 213 a, Miſericordia eſt ægritudo ex mi ſeria alterius inuidia laborantis.& τ94 b, Quemadmodum miſericordia ægritudo eſt ex alterius rebus aduerſis, ſic in- uidentia ægritudo eſt ex alterius rebus ſecundis. pro Rab. P. 130 a, Nam in eum cui miſericordia opitulari debeat, in- uidia quæſita eſt. pro Plan. 259 b, Peto à uobis, ut ei ueſtram miſericordiam me deprecante tribuatis. pro Mil. u19 b, Oro
MITHRIDATES,rex Ponti, pro Pom. 5 a.
MITHRIDATICVS, A, um. pro Pompeio
cum bellum. MITIGA TIO, onis.
tia ſi nimium uidebitur ac
tionibus lenietur.
WMITIGATVS, 2m. p.
dit animi erga te mitigati.
5b, Mithridati-
delinitio, excuſatio. ad Her. 35 b, Li cen- rimoniæ habere, multis mitiga-
lacatus. Epi. 78 4,Is magna ſigna de-
MITIG O, as, mitiorem facio, lenio, placo, ſedo, flecto. Epiſt. 17 b, Eum tibi ordinem aut reconcilies aut mitiges.& 81 b, Me ipſum longinquitas temporis mitigauit. de Ora. 144 a,
Aer malro calorr linihuch ti uos, ut miſericordiam tribuatis fortiſsimo uiro. Pro Qu. 18 uſe dormm. ac kim. 5 Er a, Quinrius Sex. Næuium obſecrauit, ut aliquando miferi- a0n iclane Cua cordiam caperer aliquam, ſi non propin quitatis, at ætatis
ſuæ. Poſtq. 19 8 a, Vt aliquando uos memoria mei miſericor dia deſideriumꝗ; teneret. I. A. 176 b, At etiam miſerico rdiam captabas, ſupplex te ad pedes abijciebas. pro Rab. 91 b, Ob- ſecro adhibeatis in hominis fortunis miſericordiam, in rei- publ. ſalute ſapientiam. Att. 280 a, Impartiri miſericordiam
GIILLVSAAANAnCmn Ainau Ar. muerr araai poträ hi eAnnmonia Kfunr trumunt“
11INVIAA WEaAA Mmmm .(Aernn, 1 Mtäno mhicne amdn us Dro aI4ℳ daeOrut 111IAn amein aman br em an a müenuck kr radle, aaln I dens mür mkun A& orumdu ml rexxt noiin x 91. n.Wfer n niut mili dAumeALCna Ar— m* 34 Hera bem bxus 4 autunt acher Dora„— 2 3 4900 aiente niitnara lus E
*
pro Pomp. S b, Afflictæ regum fortunæ facilè multorum o- pes alliciunt ad miſericordiam. de Or. 126 b, Non prius ſum
44
dia ſum ipſe captus. ο‿⁵⁵ εᷣ aad deavfa. Pro Clu. 22 b,
OQmnes odio Oppianici& illius adoleſcentis miſericordia cõmouentur.& Epi. 29 b, Miſericordia commoueri. Att. 16 5 a, Nihil eſt filio meo tractabilius, cuius miſericordià langui diora adhuc confilia cepi. Att. 109 b, Et ſic frangor ſæpe mi- ſericordia puerorum. Poſtq. 280 a,& pro Lig. Vir clèmentia &⅞ miſericordia fingulari. de Ora. 89 b, Mentes ad lenitatem miſericordiamꝗ; reuocare. pro Mure. 14§ a, Miſericòrdiam ſpoliatio conſulatus magnam habere debet. pro Rab 95 b,
alicui. pro Mil. 119 b, Implorare&expoſcere miſericordiam.
conatus miſericordiam alijs commouere, quàm miſericor-
4rus ut mun— Qui hominis ſeditioſi imagine deſideria im peritor miſeri A en— 1 cordia cõmoueret. I. C. 100 b, Vt miſericordia permotus eſ= am ſe uidear. Tuſ. z13 a, Nemo proditoris ſupplicio miſericor- ——— dia cõmouetur. pro Mu. 139 b, Miſericordia cõmotus ne fis, anhal perdiean an e hng x ſed tamen eſt laus aliqua humanitatis. Qu. Fr. 301 b. Miſeri-
ISILI—
4 2
„4A un I.—
cordia moueo. de Or. 194 a, Concitare miſericordiam po- pulo. de Or. 3 4 b, Oratores in epilogo miſericordiam mo-
uent. pro S. R. 42 b, Prædia mea tu poſsides, ego aliena miſe
— 3it ricordià uiuo. pro Mil. 119 b, Eorum nos magis miſeret, qui noſtram miſericordiam non requirunt, quàm qui illam ef- flagitant. pro Deiot. 5 a, Non debeo tentare, quònam mo- do dicendo miſericordiam tuam commouere poſsim: ipſa enim occurrere ſolet ſupplicibus, nulla oratione euocata. MISERICORS, dis. clemens, cuius animus alieno incõmo- do commouetur. pro Seſt. 41 b, Vir bonus, fortis& miſeri- cors. pro Cec. 290 a, Teſtis qui in re miſericordem ſe præ- Puit,&in teſtimonio religioſum. pro Lig. 139 b, Cum etiam hi quibus ipſe ignouiſti, nolint te in alios eſſe miſericor- dem. de Inu. 61 b, Animus auditoris mitis& miſericors. ad Her. 10 b, Supplex, manſuerus, miſericors. Poſtq. 207 b, Ali- qduem ſemper miſericordem fuiſſe. MISERO R, aris. commiſeror.)(Inuideo. pro Muren. 137 a, Non queo ſatis huius euentum fortunamd; miſerari. pro
cere poteſtis. MIZOTYNEI A. L. Mulierofitas. MIS SIO, onis. Att.;3 b, De literarum miſsione ſine cauſa abs te accuſor. I. A. 209 b, Non fine cauſa legatorũ iſtã miſsionem ſemper timui. Miſsio, pro dimiſsione. Tuſc. 173 b, Silenus à
Mur. 145 a, Quare quid inuidendum Murenæ ſit in hoc præ claro conſulatu non uideo: qua miſeranda funt, uos perſpi
Mida captus hoc ei muneris pro ſua miſsione dediſſe dici-
Summi labores noſtri magna compenſati gloria mitigan- tur. de Leg. 177 a, Qui ex agreſti uita exculti ad humanita- tem mitigati ſumus. Att. 45 b, Dolores mitigantur uetuſta- te. de Or. 130 b, Riſus triſticiam mitigat& relaxat. de Or. 102 a, Populum excitatum in bonos mitigare. de Or. 137 a, Inui-
diam extenuando mitigare. pro Cor. 67 a,& Ep. 78 a, Quan
quam iſtorum animos, qui ipſi Cornelio inuident, non eſt difficillimum mitigare.& de In. 47 b, Animus erga aliquem mitigatus. Ora. 209 a, Iraſci.)(Mitigari. pro Mur. 139 b, Ac te iam uſus flectet, dies leniet, ætas mitigabit. pro Cæl. 53 b, Iam æras omnia, iam res, iam dies mitigabit. de Natu. 59 b, Materia autem,&c. ad mitigandum cibum utimur. Qu. Pr. 294 a, Seueritatem acerbam multis condimentis humani- tatis mitigare.
MITIS, mite. lenis, manſuetus. Att. 68 a, Nihil tam uidi mite,
nihil tam placatum, quantum erat frater meus in ſororem
tuam. pro Mu. i38 b, Acceſsit his tot doctrina non modera-
ta, nec mitis, ſed paulo aſperior ac durior.& de Senect. 82 b, Cöõpta oratio ac mitis. de Cla. 191 b, Ipſe Thucydides, ſi po- ſterius fuiſſet, multo maturior fuiſſet ac mitior. de Inu. 61 b, Animus auditoris mitis& miſericos. Tuſc. 186 b, Patientia dolorem mitiorem facit. de In. 42 b, Mitis& manſuetus.)(- Ferus G& immanis. in Cat. 120 a, Homo mitiſsimus atq; le- niſsimus. Att. 100 a, Auſter leniſsimus& mitis.
MITRA, ræ. redimiculum, muliebre capitis ornamentũ, qua
ſicorona quædam. de Ar. 26 4a, P. Claudius à coma, à mi- tra,&c. factus eſt popularis.
MITRELIL ANæ. aliàs Mitella. pro R.P.126 b, Deliciarũ cau-
ſa quoſdam cum mitrella ſæpe uidemus.
MI T T O, 1. allego, iacio, miſfüm facio. At. ⸗712, Quotidie uel
potius in fingulos dies breuiores literas adte mitto. Atti.
94 b, Velim obuias mihi literas quàm argutiſsimas de o-
mnibus rebus crebrò mittas. ad Attic. é b, Cæſaris litera-
rum exẽplum tibi miſi, rogaras enim. Att. 139 b, Sic ergo ha-
PBeto, ſalutares te mihi literas miſiſſe. de Prou. 74 a, Mittere literas ad aliquem de ſuis reb.& At. 196 b, Iraq; miſi librum
ad Muſcam. de Senect. 77 b, Hunc uerò librum de Senectute
ad te miſimus. Ep. i5 a, Paulo pòſt idẽ mihi Munaticus eas literas legendas dedit, quas ipſi miſeras,& quas publicè. E- piſt. 151 a, Ex literis quas mihi mifiſti,&c. Ep. 17⁷ b, Quod ro- gas ut mea tibi ſcripra mittam,&c. de Nat. 46 a, Luna eam lucem quam à ſole accepit, mittit in terras. de Cla. 169 a, Fa- bricius, qui fuit ad Pyrrhum de captiuis recuperandis miſ-
⁸ 8
ſus orator. in Ant. 155 a, Cumꝗ́; languerem de uia, mifi pro
amicitia qui hoc diceret,&c. Orat. 205 a, Iacere ac mittere
ridicula. pro Clu. 35 a, Mittere in conſilium. Att. 84 a, Mit-
tere ſanguinem. pro Seſt. iz a, Vocem pro repub. nemo mi=- ſit. pro Flac. 14 7 a, Vox de quæſtura nulla miſſa eſt. in Pif. 89 b, Mitto de amiſſa maxima parte exercitus. de Clar. 170 a, At quem uirum dij boniè mitto ciuem, aut ſenatorẽ,&&c.
quis
*

863 M O
uior Att. 115 a,b, Mitto illam ſugam,&c. cætera per occu pationem. pro Mur. 132 a, Mitto prælia, prætereo, &c. pro Mi. u6 a, Vota enim feceratis, ut in eos ſe botius mit teret, quàm in ueſtras poſſeſsiones. Attic. 24 b. Feciſti mihi pergratum, quòd Serapionis librum ad me miſiſti. S& 101 a, Mitto alia, quæ audio multa, mitto furta,&c.& 125 b, Me- mini librum afferri à Demetrio Magnete, ad te miſſum ſcĩio ⁴ duovolas, eum uelim mihi mittas.& 129 a, Demetri] Ma- gnetis librum quem ad te miſit de concordia, uelim mihi mittas.& 220 b, Laudationem Portiæ tibi miſi correctam,
quis illo gra
ut,&c. Epi. 22 a, Quid tu me hoc tibi mandaſſe exiſtimas, ut „&c. Epi.
mihi gladiatorum co mpoſitiones, ut uadimonia dilata,& Chreſti compilationem mitteres? Epi. 259 b, Curio miſi, ut medico honos haberetur,& tibi daret quod opus eſſet, me cui uſsiſſet curaturum. Mittere, pro ſcribere. L. Compila- tio. Attic. 28 4 b, Particulam literarum tuarum, quas miſiſti Octauio, legi miſſam ab Attico mihi.
MITVYLEN E, ues. fiue Witylenæ, arum. urbs in Lesbo.- contra
Rull. 74 a, Quid Mitylenæ, quæ certè ueſtræ Quirites belli lege ac uicteriæ iure factæ ſunt: urbs& natura& ſitu& de- ſcriptione ædificiorum& pulchritudine in primis nobilis,
agri iucundi& fertiles,&c.& Tuſ. 64. de D. 95.
MITVYLENAEI. At. 73 b, Dicrota Mitylenæorum.& 106. MIXTVS,, um. uel Miſtus, a, um. concretus, confuſus. de Vn.
202 a, Voluptate& moleſtia mixtus amor.& de N. i6 a, Ille fuſus& candore mixtus rubor. Off. 43 a, Sic eſt in oratione miſta modeſtiæ grauitas. I. C. 208 b, 109 a, Quartum genus ſans uarium& mixtum& turbulentum. Tul. 237 a, Si ea mi xta& diſsimilibus erunt.
MNEMO NICA, corum. præcepta de memoria. ad Heren. 21
& 23 b.
MN E M 8 S V N E, nes. de N. 70 a, Secundæ Muſæ, Ioue tertio
& Mnemoſyne procreatæ nouem.
. ₰.. 7 8 MO BILIS, mohile. uolaticus, uolubilis, argutus, quod modò
huc, modò illuc träsfertur.)((Conſtans, ſtabilis. de N. 54 b, Natura oculos fecit lubricos& mobiles. de N. 32 a, Mundi feruor ille purior, perlucidior, mobiliord;.& ibid. Ardor mobiliſsimus. pro Qu. R. 53 a, Cöſtans.)(Mobilis. pro Do. 243 a, Caduca ſemper& mobilia hæc eſſe duxi. Ep. 59 a, Te tamen mobili in me meosq́; animo eſſe non ſperabam.& 61 a, Nec in te animo fui moblili, ſed ira ſtabili, ut,&c.
MOBILITAS, us. motus, incöſtantia. de N. 34 a, Sidera ani-
malia ſenſu acerrimo& mobilitate celerrima eſſe. de Orat. 95 a, Linguæ mobilitas, celeritas uerborum. Item, Quid eſt
inconſtantia, mobilitate, leuitate rurpius?
MOBILIT ER. de Nat. 30 a, Cum cor animantis euulſum,
ita mobiliter palpitaret.& de Diu. 35 a, Animus mobiliter agitatus.
MO DERAT E'. mo deſtè, modicè. contra Rul. 46 a, Qui co-
piam rerum moderatè ferre non poſſunt. de Or. u12 b, Si ami ſerit, mo deratius ruliſſe.& Epiſtol. 78, Omnia humana pla- catè& moderatè feramus. pro Syl. 168 b, Auroritas,&c. qua moderatè ego utar,&c. Orat. 214 a, Hoc genus Iſocrates moderatius temperauit, Officior. 36 b, lis quibus cum con- congregamur, uti moderatè& ſcienter. de Finib. 49 a, Qui moderatius id uolunt fieri, difficilem quandam temperan- tiam poſtulant.
MODERA TIO, onz. temperãtia, temperatio, mediocritas,
modus. de Nat. 44 b, Conflagrare terras neceſſe ſit à tantis ardoribus, moderatione& tẽperatione ſublata. 77 a, Mun- di diuina in homines moderatio. de Diu. 128 a, Hoc tempe- ratio lunæ cœliq́; moderatio efficit. pro Cæl. 46 b, Dum- mo do illa in hoc genere pręſcriptio moderatioq́; teneatur, parcat iuuentus pudicitiæ fuæ,&c. Off. 71 b, Altera in con- firmatione& moderatione continentiæ& téperantiæ cer- nitur. de Ora. iu b, Languentis populi incitario& effrenati moderatio. pro Seſtio 19 b, Quæ etiam collegæ eius mo- deratio de me? de Orator. 30 b, Adhibenda eſt etiam in io- cando moderatio. pro Flac. 152 b, Tempeſtatum moderatio atq;, conuerfio. Ora. 20 2 b, Tum oculorũ eſt quædã magna moderatio. cont. Rull. 66 a, Quare adhibebitur à me certa ratio moderatioq; dicendi. de Or. 107 b, Hiſtrio adſtrictus certa quadã numerorum moderatione& pedum.& 131 b Tẽporis igitur ratio& ipſius dicacitatis,& tempera 2, 8 1½ oe 1 s,& temperantia,& raritas dictorum diſtinguet oratorem à ſcurra. pro Dom.
. 243 a, Etenim ad noſtrum uſum propemodum, iam defini-
ta moderatio rei familiaris. de Orat. 140 a, Bonitas& mo- deratio.)((Superbia ac libido. Off. 20 a, Ordo& conſtantia & mo derario dictorum omniũ atq; factorum. Off. 4 b, Or- do autem& conſtantia& moderatio,&c. de Sen. 77 a No- ui enim moderationem& grauitatẽ animi tui.& Ep. 133 a
Tua moderatio& grauitas. Att. 183 a, Moderatione paulò minus temperatus. Off. 19 b, Vt in eo moderatio& tempe- rantia appareat cum ſpecie quadam liberali, in An. 162 b, 8i
M O meam in dicẽdo moderationem mo deſtiamꝭ
MODERATO R, oris. rector, gubernator. d ctor& moderator,& tanquam architectus tant; 5 Ora. 203 a, Moderator ille& quaſi temperator Aant Operis. tatis. Par. 230 b, Diſceptator: id eſt, rei lententiacem dae tor. Or. 207 a, Eloquens ſit perſonarum temporund uene rator. Tuſ. 162 4,S0l moderator& dux temporum. dis ode 128 b, Sol dux,& princeps,& moderaror luminum reii om. rum. de L. 7² b, Do minos eſſe omnium rerum gm luo⸗ tores deos. Ep. 20 b, Ventorum moderator quidam vdene ſi gubernator. Epiſt. 16 b, Tu eris omnium moderat aa. ſiliorum meorum.
MODERATRIX,cis. de N. 78 b, Diuina prouidentia fior-. & moderatrix materiæ. pro Fl. 158 a, Curia moderatrin 5 cij.& de In. 43 a,& Tuſ. 236 b, Temperantia eſt modero 4 omnium commortionum. in An. 204 a, Cæſar rempubi Snr iudicem conſtituit,& moderatricem omnium actorm Or. 199 a, Semper oratorum eloquentia mo deratrix Kutn⸗ ditorum prudentia. An
MODERATVS, a,um. temperatus, æquabilis, conſtans. qe Orat. 123 a, Ego iſta ſtudia non improbo, moderata modh ſint. I. A. 168 a, Id magno argumento ſit, me in utroq: fuiſſe moderatum. pro Muren. 138 b, Doctrina non moderata nec mitis, ſed paulo aſperior ac durior, quàm,&c. de Diu. 3 Qui moderato cultu atq; uictu quieti ſe tradiderit. p Mar. 139 a, Noſtri illi moderati& temperati hamines,&c. Keibi. Virtutes omnes mediocritate quadam eſſe moderatas, Par. 120 b, Vita quæ omni geſtu mo deratior, omni uerſu aptior eſſe debet. pro Mur. 127 a, Cõuiuium moderatum atq; hone ſtum. de Clar. or. 16 5 b, Ocium moderatum& honeſtum Orat. 202 a, Excurſio moderata, eaq; rara. Et moderata in. greſsio. L. Temperatus. Epiſt. 199 b, Temperati moderatiq mores. pro Corn. 56 b,& Acad. 45 a, Vir caſtus, moderatus ſanctus. pro Fon. 28°0 b, Cupidus.)(Mo deratus. de Oranes a, Vnguentum moderatum. in An. 189 a, Nihil apparet in eo ingenuum, nihil moderatum, nihil pudens, nihil pudicum. de Or. u b, Quis enim cantus moderatæ orationis pronun ciatione dulcior inueniri poteſt.& Quint. Fr. 29 4 a, Vir na- tura ipſa moderatus.
MODERO, s. de L. 47 a, Popularem lætitiam in cantu& fidibus& tibijs moderanto.
MODEROR, aris. modero, modum adhibeo, tempero gu- berno, certa ratione guberno, metior, moderationem adhi beo. de Or. 86 b, Actio uocis conformatione moderäda eſt. Tuſ. 248 b, Tibicines, ijq; qui fidibus urũtur, ſuo non mul. titudinis arbitrio cantus numerosq; mo derantur. de Orat, 131 b, Tempus igitur dicendi prudentia& grauitate mode- rabimur. Epiſt. 21 a, Te hortor ut omnia gubernes ac mode rere prudentia tua. de N. 79 a, Deus cœlum uerſans, terram tuens, maria moderans. Ac. 30 b, Mens, quæ omnia modere- tur, moueat, regat. de D. 127 a, Cum ortus naſcentium luna moderetur. de Or. 104 b, Cui populus ipſe moderandi&re gendi ſui poteſtatẽ tradidit. I. V. 199 a, Venti& tẽpeſtates res ruſticas moderantur, de Nat. a, Quæſtio ad moderandam religionẽ neceſſaria. de In. 51 b, Mo derari nauim ex ſcapha. Par. 216 b, Regere, gubernare, moderari. pro Cor. 67 b, Sen-
tentiã aliquam tanquam nauigium aliquod ex reipub. tem peſtate moderari. pro TI. 143 b, Noſter teſtis ſe ipſe ſuſtẽtat, omnia uerba moderatur. pro Syl. 182 a, Tormenta gubernat dolor,& moderarur natura cuiuſq;. de Ar. 245 a, Atq; hocſi mederetur& cogiter, ſi contẽtus fit,&c. de Orat. u a ludex eſt omni ratione ad rempus, ad cauſam oratione moderan- dus. Orat. 202 a, Trunco magis roto ſe ipſe mo derans. pro Cal. 38 b, Tecũ agam leuius, quòd pudor tuus moderatur orationi meæ. pro l. 162 b, Lurco moderatus eſt in teſtimo nio dicendo religioni ſuæ. Orat. 201 b, Cauſa, quibus totis moderatur oratio. Att. 80 b, Quinto togam puram iubebo dari, eui Deiotarus moderatur. de Orat. Oratio ſine uincu⸗ lis ſibi ipſa moderatur. Par. 231 a, Auditoriũ aures moderan- tur oratori Prudenti. I. V. 169 b, Sentio iudices moderäãdum mihi eſſe iam orationi meæ, fugiendamq; ueſtram Hatjete tem. Tuſ. 24 2 a, Cauſæ, quibus ratio moderatur. de Fi. di5 Moderari conſilia ſua officio. Epiſt. 4 b, Nam ſ hoc more moderari poſſemus, ut,&c. Sall. in Cic. 270 b, Cicero jra mo deratur in hoc ordine quaſi unus,&c. de Orat. 94 4), Alan. quam moderabor ipſe, ne,&c. Qu. Fr. 297 b, Moderari ue-
animo& orationi, cum ſis iratus, nõ mediocris ingenij 4 Offic. 28 b, Quæ pertinent ad liberalem ſpeciem& dignita- tem, moderanda ſunt. I. A. 261 b, Sententiam ſuam m per utilitate reip. ſed cùm ſpe, tum metu moderari. r
MODESTF. moderatè. in Sal. 275 a, At in prætura Hose
ſtè ſe geſsit& abſtinenter.& de Leg. 184 b, Modette pare 6 .;SIl, relhres deſtè inſolen
contra Rul. 94 a, In ea ueſtri illi ſatellites mode
tiam ſuam continebunt. MoODESTI 4.
864 3 Cognoſcitis e Orat. 44 2,Re-
tor con.
on ſem⸗-

mntteai aan Mne mechocn
2 1„—— 32 Nan ſer emasgeaae B
Fnal. Tanpeum Lo Mernn pes(Cam s dA Kl 2 ntan pra Joa. ſ 8
nPenunm adu noderaram uülnia Nm O— mnh u Mm ancn ngicmn
Harng ulce nucmr an Ar.
ra pia noderacn.
KOIO.« l 1wunam
1NA2 A i nacerute.
M0DIIO nade matman
durna, er eaone gaderne nn 90 de Or. 4. Lcho nacsnnen
TAAT ban, i guchun
nruckms adune n numena nn Tunon Peat aiemc zmiurit ubunur LoAu4 Tedorseumg rrr ra dent 44 8„Peucdnn aane nara neer M.e Men mr ir noua.-W 4e DE Cum aderrtur it e4 Jepuu
4 ke
ulbo noer m teXr! 1Si
FinaA MP!
49
45e
4
Anm kaAaauKangun A 4AAn Kamhne gitace 4 r 1 Nn 2“ 4„ 4„eran e lbal 4 9 3— Scua, EA A or aane AME“ en ſcatm 5 “ N4 „ 184.“ 9 2 14 TAsge 44 4 Ln m nuns 3 T nubu 4 1* 51ALr. 1 1 9 4 24 Pe vurnugf 0desen ene 440 ..“ 4 9 denasn 11 pA e Lsb “ 5 b 1“*“ 1 1 m— 4 2 dabh 12 r un 40*„ 8½ paßhd! SAnC I 8 1 3
4 Inganeum 4 1 nin maertun ia a han
865 M O. 3 MODESTIA,iz. moderatio, pudor, frugalitas. Off. 4 a, O- mnium quæ fiunt, quæq́; dicũtur, ordo& motus, in quo in-
)
eſt modeſtia& temperantia. ad Her. 16 b, Modeſtia eſt, in a- nimo cöõtinens moderatio cupiditatum. Of. 28 b, Modeſtia, uo in uerbo modus ineſt. de In. 82 b, Mo deſtia eſt, per quã
pudor honeſtus claram es ſtabilem comparat autoritatem. Attic. 10 ¼ b, Tyronem propter humanitatem& modeſtiam
malo ſaluum, quàm propter uſum meum. Epiſt. 180 b, Vitæ modeſtia non parum ualet contra falſos rumores. I. P. 81 a, Seueritas céſoria magiſtra pudoris& modeſtiæ. de D. 9¼ b, Virginalis mo deſtia. ad Her. 17 a, Modeſtia.)(Inertia& diſ- ſoluta negligentia. Off. io a, Qui uirtutibus his lenioribus erit ornatus, modeſtia, temperantia, iuſticia. Off. z8 b, Mode ſtia ſic definitur à Stoicis, ut ſit ſciẽtia earum rerum quæ a- gentur aut dicentur, locò ſuo collocandarum. Off. 29 a, Mo deſtia eſt ſcientia opportunitatis, idoneorum ad agendum rẽporum. Of. 43 a,di ineſt in oratione mixta modeſtiæ gra- uitas, nil admirabilius fieri poteſt. I. 4A.162 b, Si meam in di-
cendo moderationem modeſtiamq; cognoſcitis.
MODESTV 8, a, um. commodus, ſui cognoſcens.)(Immode
*
picta.
ſtus. Ep. 299 a, Homo frugi& modeſtus.& Att. 214 a,& 227 a, Mo deſtus& frugi uir. Epiſtol. 20 88 a, Nam& modeſtum hominem cognoſces& prudentem. Atric. 159 a, Pulſus eſt modeſtior Rex,& probior,& integrior. pro Muren. 136 b, Adoleſcentia modeſtiſsima. pro Planc. 264 a, Adoleſcentis modeſtiſsimi pudor. contra Rul. 82 b, Plebs optima,& mo-
deſtiſsimi mores. MO DICE'. moderate, mediocriter. At. 33 a, Winæ, quæ mihi
proponuntur, modicè me tangũt. pro Syl. 182 a, Quãquam à me de ea timidè modiced; dicetur. de Or. 96 a, Modicè& ſcienter uti aliqua re. de Clar. 155 3, I. A. 232 a,& de Fin. 58 b, Mo dicè ferre aliquo d malum. Par. 23 6 a, Genere breui- ter modiced; laudato. Ep. 49 a, Sed quoniam is fortaſſè ar- bitraretur, me hanc remp. non putare, ſi perpetuò facerem,
modicè hôc faciam, aut etiam intra modum. MODICVS, 4, am. paucus, paruus, mo deratus, mediocris.
Part.125 a, Pecunia mea eſt ad uulgi opinionem mediocris, ad meam modica, ad tuam nulla. de Or. 121 a, Argumenta ſi
ex reis numeres, innumerabilia ſunt: ſi ex rebus, ualde mo- dica.& ibid. Generum quæſtiones modicæ& paucæ ſunt.
de Leg. 192 a, Quæ in patribus aguntur, modica ſunto: id eſt, modeſta atque ſedata. de Diuin. 104 a, 8i modò tempe-
ratis eſcis modicisq́; potationibus eſt affectus. Attic. 5 7 b,
Sed tamen modici fuimus in apotheofi. de Fin. i31 5, Hæc i- pſa nimia in quibuſdam futura non fuerunt, niſi quædam eſſent modica natura. de Sen. 84 a, Vtendum eſt exercitatio- nibus modicis. Or. 203⅞ a, Genus dicendi ſubtile, modicum, uehemens. Orat. 204 b, Actio modica iactatione corporis. Item: Modica interualla.
M O DIFICA TV S, a, um. à propria natura, ad aliquem mo-
dum(sοπ⁊os uocant Græci) traductus& immutatus. P. 281
a, Verba ab oratore modificata& inflexa quodãmo do. de Or. 160 a, Verba illa modificata eſſe debebunt. de Diu. lib. ꝛ, Gallos in omne corpus diuiſo Semodificato cibo cantus e- dere, quiete ſatiatos. Legituür etiam mitiſicato cibo.
MOPDIVS, di. ſexta pars medimni. I. V. 171 b,& 59 b, Pro fru- mentò in modios fingulos duodenos ſeſtertios exegit.&
165 a, Coguntur Aeſchrio dare tritici modios MMMD C. id eſt, Medimna D C. ut ſuprà dixerat.& ο644 b, Off. 45 b, Marcus Seius in caritate annonæ aſſe modium populo de- dit Hmnicoh a, Verum eſt id quod dicitur, multos modios ſalis Rmul eden dos eſſe, ut amicitiæ munus expletum ſit.
MOP O'. paulo ants, memoria noſtra. Off. 4 a, Mo dò enim
hoc malum in hanc rempubl. inuaſit. de Diu. 80 b,&ioo a, Tum. in Ver. z0 à, Nuper, quid dico nuper? imò uerò mo-
dd,& planè paulo antè. Or. 200 b, Quorũ ſatis arguta muld
ta, ſed ut mo dò primum; naſcentia, minuta nimisꝗ; de- Epiſt. 5o b, Modò uno tempore uiri clariſsimi interie rut. de Cl. 169 b,& Off. 49 a, Modò planè annis CXL. an- te me conſulem.
MODO pro tamen. Atti. 201 b, Contudi animum,& fortaſ-
ſe uici, ſi modò permanſero. Ac. 21 b, Deniq; uideantur ſanè, ne affirnientur modò. pro Fl. 159 b, Quanquam quia igno- rat, qui mo dò unquã medio criter hæc ſcire curauit. de Or. 122 a, Hæc omnibus, qui ea mediocriter modò conſiderant,
pertractata eſſe poſſunt. Epi. 152 a., Si uos mediocris modo
fortuna reip. adiuuerit. Ep. 5 b, Si Pompeius paulum modo ſibi placere oſtéẽderit. Ep. 89 b, Quæ ſecundis rebus delecta tionem moddò habere uidebantur, nũc uerò eriam ſalutem. Ep. 127 a, Studia noſtra, à quibus antea delectationem mo- dò& ſolatium, nunc uerò etiam ſalutem deeſſe non arbi- tramur. Ora. 199 à,Hi unum modò quale ſie ſuſpicantur. de Orat. 161 a, Si in his paulum modò offenſum eſt. de Orat. 123 4, In hac arte, ſi mo dd eſt hęc ars. de D. 98 b, Nemo unquam
7 4
M
1
6
1 I1 O 866 aliter Philoſophus ſenſit, in quo moddò eſſet autoritas. Ora. 189 b, Lentulus ſatis erat fortis orator, ſi modò oraror. Epi. 92 b, Si moddò tecti ſatis eſt. Br. 288 a, Cicero ſeruitutem, ho- norificam modò non aſpernatur. Anteq. 191 b, Iſti modò ui- deant, qua ratione,&c. I. V. 62 a, Vide modò etiam, at; con ſidera.& Epiſt. u12 b, Vide modò, inquis,&c. 149 a, Vt uelo- mnem impetum belli in me conuertere non recuſem, ſi mo- dò meo caſu patriæ periculum morari poſs im. Epi. 2612, A* tergo uidetur, ſi inſaniet, poſſe opprimi, modò ut urbe ſal- ua.& 94 b, Mo ddò ut tibi conſtiterit fructus ocij tui. Or. 199 a, Purant enim qui incultè dicat, modò id eleganter faciar, eum ſolum Atticè dicere: id eſt, ſi modod. OD Ohalio quodam uſu. Atric. 212 b, O'Academiam uola- ticam, modò huc, modò illuc. Att. 30 b, Modò hoc, modò il- lud audire. de D., Carneades modò ait hoc, modèò illud. de Diu. 127 b, Modò hoc modo, modoò illo modo affici. de N. 9 a, b, Modò unum, tum autem plures.& 9 a, Modò mun dum, tum mentem putat,&c. I. A.175 a, Modò egens, repen- tè diues. pro Font. 276 b, Prouincia Galliæ conſtar ex ijs ge neribus hominum, qui partim noſtra memoria bella cum Rom. acerba geſſerunt, partim modò ab noſtris imperato- ribus ſubacti, mo dò bello domiri, mo dò triumphis notati, modò ab ſenatu agris multati ſunt, p artim,&c. Epiſt. 89 b, Modò, pro tantummodo.
MODVILATE. concinnè, numerosè, comp oſit è. de N. 0 b,
MO PVéS, di. ratio, uia, menſura. Off. 27 b, Vt in cipiendi ratio
.„ ⸗
pſæ, de quibus agetur, temperabunt. de Or. i52 a, In ipſo ta- ctu eſt mo dus mollitudinis& lenitatis. Or. 203 b, In omni- bus rebus uidendum eſt, quatenus: etſi enim ſuus cuiq́; mo- dus eſt, tamen magis offendit nimium quàm parum. pro * Nullus modus eſt hominis occidendi, quo ille non ali- quot occiderit. pro Cl. 38 b, Iudicium in quo non modus
eſt habitus, non mos, conſuetudoq́; ſeruata. pro Mur. 14 a,
Hoc ab eo more& modo factum eſt. Offic. 21 a, Ludendi eſt modus quidam retinendus, ut ne nimis omnia profunda- mus. Qu. Fr. ziu a, àꝓνx æν duam tu ſoles dicere, bono mo do deſidero. ad Att. 212 a, De die tantum uideto,& id ipſum bono modo tantum, quantum uidebitur. Of. 4 a, Omnium quæ ſiunt, quæq́;, dicuntur, ordo& modus. de Or. 141 b, Pi-
—
ctoris cuiuſdam ſummi ratione& modo, formarum uarie-
tate locos diſtinguentis. Aca. 35 a, Hæc tibi ram ſunt defen- denda quàm mœnia, mihi autem bono modo. Ep. 49 a, Mo difies faciam aut etiam intra modum. Epiſt. 52 b, Sed habet iſta res medium quendam modum. Epi. 5⁊‧ b, Sed eſt earum non ſatietas, ſed modus. de Fin. 70 b, Ergo& auarus erit, ſed finitè:& adulter, ſed habebit modum. Tuſc. 184 b, Nec ma- gnitudinis nec diuturnitatis modum terminat. Tuſc. 149 a, Terminare modum artis utilitate. de Fi. 49 b, Statuere mo- dum alienæ induſtriæ.& ad Her. 17 a, Statuere modum uni- cuique rei! pro Syl. 76 a, Statuere modum inimicitiarum. pro Pom. 9 a, Statuere modum imperio. de Fin. 4 9 b, Con-
ſrituere modum rebus infinitis. pro Syl. 175 b, Niſi tibi ali-
quem uitæ modum conſtitueris, coges me,&c. pro Mar. 135 a, Definire modum alicui rei. Tuſc. 244 a, Apponere& adhi bere modum. de In. 52, Modus eſt in quo quemadmodum, & quo animo factum ſit, qu æritur. Tuſcu. 176 b,& 177 a, Eſt igitur ad hunc modum ſermo inſtitutus. de In. 57 b, Atq; ea quidem argumẽta ad hunc modum tẽtari oportebit. de In. 51 a, In qua utrum conceſſeris, reprehenditur ad hunc mo- dum. de In. 43 b, Sine certarum perſonarum interpoſitione ad hunc modum:ut ſi quis,&c. de Inu. 52 a, Quod ſine ullo teſte firmatur hoc modo, nemo eſt,&c. de In. õ2 a, Vna reli- qua neceſſariò cõfirmatur, hoc pacto. de D. i33 b, Siue ſic eſt, ſiue ullo modo. de Or. 10 3 b, Iſta ratione. pro Qu. 4 b, Modo
& rarione omnia facere,& rectè& ordine aliquid fieri. Pa-
rad. 125 b, Non æſtimatione cenſus, ſed uictu arq; cultu ter- minatur diuitiarum modus. At.282 a, Eſt ſcilicet utriuſque rei modus, ſicut reliquarum. Off. ꝙ b, His enim rebus, quæ trackantur in uira, modum quendam adhibentes& ordi- nem, honeſtatem,& decus conſeruabimus. Offic. 24 a, In o- mnibus quæ aguntur ex eo modo quem quiſque nactus eſt,
quid deceat exquirimus. in Ant. 226 b, Certi tines Macedo-
niæ, certa conditio, certiſsimo modo erat etiam illius exer- citus. de Sen. 95 a, Nam habet natura ut aliarum rerum o- mnium, ſic uiuendi modum,& Par, 120 b, Etiam ne minimis . 0 rebus

867 M O
2. rebus, fiquidem rerum mo dum fingere non po ſſumus, a-
nimorum modum tenere poſſumus.& 124 b, Ex eo quãtum ſat eſt metiũtur homines diuitiarum modum.& ibid. Quantum cuique ſat eſt, ad id accommo datur diuitiarum mo dus. de L. 183 b, Demetrius ſepulchris nouis finiuit mo- dum. pro Mil. 123 b, Conſtituere modum faciendi aliquid. Oc. b, Cauendum eſt etiamii ædifices, ne extra modum ſumptu& magnificentia prodeas. de Orat. 14 6 b, Vox quati extra modum abſona. de D. 100 b, Cum lacus Albanus præ- ter modum creuiſſet. I. V. 157 a, Tamen antiquum mo dum
cexequi potuit. pro Flac. X Voluiſti
ſationis nulla ex part Pr. b
magnum agri modum cenſere. Att. 216 a, De modo agri. pro ϑυ... 4..
Clu. 58 a, Quibus finem fecit non mulieris mo dus, ſed ami-
corum autoritas. MODVS in muſicis, pro menſura uocum. de Orat. 100 b, Vt & modi. de D. 120 a, Surdus ua-
in muſicis numeri,& uoces, b
rietates uocum aut modos noſcere non poteſt. de L. 177 b, 2.2..* 2 1.
Antiquus uocum mo dus,& uarij canendi ſoni.& ibid. Ocu
los ceruicesq́; pariter cum modorum flexionibus torquet. de Or. 107 b, Roſcius dicebat, ſe quo plus ſibi ætatis accede-
ret, eo tardioris tibicinis modos& cãtus remiſsiores eſſe fa o curſus, in quibus eadè uis eſt
cturum. de Som. 12 9 a, Illi o duorũ modorum, ſeptem efficiunt diſtinctos interuallis ſo.
nos. Or. 216 b, Nö- funt in oratione tãquam tibicini percuſ- ſionum modi, ſed uniuerſa cöprehenfio.&ib. a, In eis ſingu lis pedibus mo dus ineſt, aut ſeſquiplex, aut duplex, aut par. de Or. 97 a, Nõ poerico, ſed quo dã oratorio numero& mo do.&160 a, Poete quos neceſsitas cogit,& ipſi numeri,& modi.& Ora. zu5 a, Modus pro uerſu. Fuſ. 200 a, Carmen& reb. et uerbis, et modis lugubre. 171 a, Preſsi et flebiles modi. 4 MODVS. pro moderatione, uel fine. I. V. 132 b, Nos modum aliquem& finem orationi noſtræ faciamus.&137 b, Quid uerò modum ſtatuarum haberi nullum placettatqui habea
. tur neceſſe eſt. de L. 166 b, Facere modum cötrouerfiarum.
5 de Nat. 78 a, Quinam internecioni hominum modus pare-
tur? pro Pom. A b, Itaq; mihi non tam copia, quam modus
in dicendo quærendus eſt. Epi. 73 a,& 14 5 a, Facere modum lugendi.& 203 a, Quare faciam mo dum.
MAIOREMINMOPVM,& ſimilia. Ep. ¹78 a,& At. 264 a, peto àte maiorem in modũ, ut,&c.& Qu. f. 315 a, In maio- rem modum. Ep. 249 a,& 257 a, Mirum in modum gaudeo, S&c. Attic. 2 b, G& 27 b,& I. V. 231 a, Miran dum in mo dum ira- tus eſt. At. 74 a, Mirabilem in modum.& 76 b, Incredibilem in modum. de Prou. 70 a, Miſerandum in modum necari. I. V. 68 b, Seruilem in modum cruciari.& 250 b, Hoſtilem in modum. Att. 72 a, Hilarem in modum. I. V. 149 bIn miran- dam alritudinem.
Alius quidam MODI uſus. de Fi. 133 a, IJam uerò animuùs non eſſe folùm, ſed etiã cuiuſdã modi debet eſſe. de D. u¹5 b, Num etiam fi fiſſum cuiuſdam mo di fuerit, in iecore lucrũ oſten- ditur. I. V. z01, Homines cuiuſq; modi. de Fin. 69 a, Cuiuſ- que modi uoluptates.& 64 b, Multa cuiuſq; modi rapit. de Or. 135 b, Cuiuſq; modi ridicula.& pro Fla. ¹54 b, Cum tabu Iæ ipſæ cuiuſq; modi ſunt, proferuntur. Qu. de Pet. 213 a, In tot hominum cuiuſq;, modi uitijs. de Inu. 79 a, Lex cuiuſce- modi ſit. i. qualiſcunq; ſit. pro S. R. 34 b, Vereor cuiuſq; mo- di es Roſci, ne,&c. de Fi. 96 b,& Tuſ. 251 b,& de Or. u12 b, Cu iuſmodi ſunt, qui,&c. I. V. u4 b,& ²00 b, Eiuſdem modi totum ius prætorium. Acad. 25 b, Quia poſsit eiuſdem mo-
4 di exiſtere falſum aliquod, cuiuſmodi hoc uerum. de Fin. 86
* a,& I. V. 108 a, An eiuſdem mo di? de Fin. 73 a,Id autem eiuſ⸗
modi eſt, ut,&c. At. 140 a, Vniuſmo di.& Ac. 44 a, Vniuſmo- di& ſimplex. de Fin. 94 a,& I. V. 106 a, Iſtiuſmodi res.& Att. 108 b, Iſtiuſmodi prætor. Item, Omnia iſtiuſmo di regna. I. V. 65 b, Iſtiuſmodi quadruplarores. Atrico i0 b, Iſtiuſmodi quicquam cogitare. de In. 64 b, Cum res aliuſmo di, eſt ac pu tatur. Item, Accepi eiuſmodi literas, ut neuter,&c. uno mo- do. Or. 20 8 a, Nec enim ſemper tractantur uno modo. At. 91 a, Omni modo egi cum rege,& ago quotidie.
MODVS, pro more. I. V. n0 a, Humano modo, uſitato more.
pro Mur. 129 b, Tibicinis Latini modo. de Diu. 98 b, Cæte-
ros umbrarum uagari modo.
MOEGHVS, chi. adulter. Ep. u16 b, Ocella nemini perſua ſiſ- ſet ſe moœchum eſſe, niſi triduo bis deprehenſus efſet. Ter. 8 a, V tarbitretur te ſibi paratum mœchum, ſi illam duxeris.
MOENIA. rum. muri urbis. de N. 79 a, Muri urbis, quos uos pontifices ſanctos eſſe dicitis, diligentius, urbem religio- ne, quàm Ipüis mœnibus cingitis.& pro Pl. 2 80 a, Brundu- fium ueni, uel potius ad mœnia acceſsi. pro Seſt. 22 b, Tum domicilia coniuncta, quas urbes dicimus, mœnibus ſepſe- runt. Ac. 34 b, Hæc tibi tam ſunt defendenda, quàm mœnia. Att. 120 b, Armatum ad patriæ mœnia accedere.& de L. 168 b; Cum ſeſe non unis circundatum mœnibus popularem alicuius loci, ſod ciuem rorius mundi agnouerit.
cuiq;
MOESTITIA,
MOESTVS, a, un. triſtis, mœrens, ſordidatus,i
MO I.A le. far toſtum
MOL. ES, Iu. I. V. 228 a, Fons munitione ac mole lag K2l
MOLESTE, grauiter. Ep. u1 a, Sanè moleſtè Pompe
Fp FENS, tis. n he Puft en b III 1.. 80 OE REFEN 8, ts. mltus. 1 lilc. 15 4 b, Illa lugubris lawens . ₰ 2— 2 H 2.„H O 17 11 nta⸗ † 1 NarheA- mu 68 J8 4 tio, Hetuls—; mr eS.&P FO SI. 131 431.Sylla mœreng demiſ. 8. 1121 ſus, afHlictus. —] 1 1 2.„„— 8 2 5 010 Uge amo e OERE O, res. doleo, Ilugeo, gemo, in mœeſticia ſum, uoce&- 1 2 1— 247 3 e G zerclis dolorem indico 1 222 a. Nec mirnr. A querelis dolorem indico. Epift. 233 a. Nec miror, ſed mœreo 7 · 47;. IIn Fr Sc 2 IIluA 1mcœreo caſum eiuſmodi. Qu. Fr. 305 a, ud moreo, quod, Sec. Tuſ. & 24 9 ₰ 4,) X. 11 1 2 ASI A Bfun. 171 a, Ar illa ſicut acerbiſsimã rem mœret. pro Seſt. n b. Non umemnmmor 4„NOn uerebar ne quis perditorum ciuium mortem mccreret.&0 .— b 4
— 57 1. 8 4 2. a, Etiämne edicere audeas n
1 1 moœrerent calamitatem. rem mæreret. Epiſt. 5i a, Amieci quil tu re mœrent. pro 94
Corn. 66 b, Homines alienis bonis
2* A. . 11**. 1 vp 1S eer 26G 2 r guntur. Ora. 203 b, Qum trltels eſſet Calchas, mœſtior Vlvg 3 ₰ 4 3 v11 8 ₰*
- 2 ſes mœreret Menelaus. I. A. 223 a Vt nemo undu.22 es, mœreret MenlClatle, 1.712=9 10IIO unquam unici ſ* G
V .*. e lij morte magis doluerit, quam ille mœrer patris. I. P.%
‿ε — 9 *
3 7 171 4 ⸗ 1 i abditi ineluniq; mœrerent, templa geme . 91 4 1 elmpla geine 4„ uro ſenar. 1A—. rent. pro D. 21 b, Lugente ſenatu, mœrentibus bonis omni
1*
liud niſi dolere? niſ 4
—
flere? pro Seſt. S a, Qui re mpuͦh nimis tardè concidere mœ. rent. Ep. 5i b,& de Or. 126 a, Nec domo merens ad rempub
4 5—. L 10. confugere poſſum.
bus. pro Pl. 281 a, Quid enim
MOERENDI, mœrendo. Tuſcul. 20 4 b, Vt apud Homerum,
qu oti d anæ neces interitus 4; multo rum, ſedationem mœ- rendi afferunt,&c. ibidem, Intellectum eſt, nihil proſici ma rendo..
MOERO Rr. ægritudo flebilis. Tu ſc. 213 a, At. 195½ b, Mœro-
rem minui, dolorem non porui. de Orat. 126 b, Cum C. Ma- rius mœrorem orationis meæ lachrymis ſuis adiuuaret. E- piſt. 9 b,& 71 b, Cùm à me exponeretur, quanto in mœrrore uerſatus eſſem. At. 157 a,& 189 b, lacet in mœrore meus fta- ter. ꝓ Seſt. 18 b, Diſceſſerat ab Aſia frater meus magno ſqua- lore, ſed multo maiore mœrore. Attic. 180 b, Nihil enim de moœrore minuendo ſcriptum ab ullo eſt, quod,&cc. Att. lb. 12, Mœrorem minui, dolorem nec potui, nec ſi poſſem, uel⸗ lem. Tuſc. 3, Mœrore ſe conficere. ibid. A mœrore recreari I. C. Mœrore profligatus.
ESTE. ad Her. 20 b, Tum clementer, meœſtè hila 1127
— BAP† mnes Part 4
†+ 18 1 1„er 38. 1A Preisi„ TAplK rheorrie mor LAS⸗ 1 uic. 171 a, 1 Ll nodi, quttotis tneatris mœx .— 1
1... 5„. 1.. 4 rr— ferahßr 1 AAAS uS. rr 1— 54 ſtitia n interant. 1.. 167 5, 1 anta in moltitia tu!, quat.
——*4— 21— 8*„ ⸗ Sr, Gethernm remiſsio aut contracti Off. 2 9 b, Superciliorum remiisio aut contrae
1.. 3 1 1.. arirae So Jr a rIrS hilaritas,&c. Ora. 210 b, Rel re meeltltiæ.& 201 H, Jeletl⸗ 0 4— 8.— 4 2 Le erire Srarionis tas,& CGUAII1 LSn 1ütia OratiOonls.
ncultus, horl 8
2 1 1 8 1—*. 1*
1 1 m. anmarſhare
dus, cap illatus. de Or. iz0 b, Qum excitaul mœum ac tot 4
.( 4. 1. 1. datum ſenem. Poſtq. 20 a, Cum eum incultum, horridum ſruma- uidiſſes. Ep. si b, Vt tum me à rep ſtũ d mœttum; uldi. eS. Ep. 51 5, V8 tum me a reput urk
b. mœtl do- 1 4 † SIIIr rbato uutn. 24. ale re —
1 eſt in extis, iam abſceder, ſi ſeris.
NX 1. DL, r mus excipiebat. ad Her. zu a, Moeſto& conti d*
4—— 3—4.* ö ſ. perſum, libatio. de D. u16 a, Cor mul ac molam& uinum inlper-
4
Lang
—/.. MO LA, ſaxum quo frumentum frangitur. Attic, 23 a, Fauo-
nius Rhodi uidetur molis potius, quàm Moloni operam dediſffe.
pidum? mari diſtũctus. At. 66 b, Aditus infulaæ muniti ſunt miriſicis molibus. G& 150 b, Ab utroq; portus cornu moles iacimus. pro Mil. i1d a, Albanorum aræ, quas ille cæſis lucis ſubſrn- ctioné inſanis molibus oppreſſerat. J. A. 264 a, Erit igitur ex tructa moles opere magnifico, inciſæ literæ diuinæ uirtutis teſtes ſempiternæ. cont. Rul. 84 a, Hi Capuam ſedem nouæ
emp. comparat.
reip. conſtituunt, molem contra ueterem r 4- I. C. 102 a, Vix molẽ iſtius iniuriæ ſuſtinebo. I. C. n4 b. Non lliſſem. Off. 3 1
facilè tantam molem mali A ceruicibus depi 1 ctibus.
1 6. 4———„ 4 b, Agrorum Irrigationes, moles oppolitæ Huctlb 1 —. 4 3— —₰ Helun 14
ferre co nſtabat. At. z21 b, Te de prædio auiæ exerceri mols-
ſtè fero.& 15 a, Iam illud m oleſtè rogo, ut,&c. MOLESTIA æ. cura, ſolicitudo, angor, n egocium, ęgri permanens. Tuſ. z13 a, de Ora. 142 b, Acerba ſanè recorasao uererem animi curam moleſtiãq́; renou auit. Epiſt. 36 5,O⸗ mnes moleſtias ſolicitudines, aibus te miſerrimà habuns depoſui. pro Syl. 167 a, ExX huius incöõmo dis magna anune moleſtiam capio. pro Qu. Ro. 50 b, Nunquam Hac te cul⸗ & moleſtia liberabo. Ep. 26 b, Niſi iam ratio ipſa depullne omnes moleſtias.& 0 a, In moleſtia gaudeo. Ep. 261 b40⸗ beo etiam illam moleſtiam, quod,&c. 57 a, Eſlè in maxun moleſtijs. Epiſt. 4 a,& 201 b, Trahere moleſtiam expern cie reipub.& Att. 21 a, Exhibere moleſtiam alicui. Ait S sed in hoc ipſo habent tamen ijdem faſces moleſtiam. 85. Fratr. 312 b, Nune mihi jucunditatis plena epiſtola naen
1 5
1..1 . 244„ 48G 1† m ſperſit moleſtiæ, quod,&c.& 327 a⸗ Deleulte moleſtiam
itudo

MOLLITER. leniter. de Or. 148, Recubare alicui molliter ac delicatè.& Off. 1 b, Delicatè& molliter uiuere. Epi. 16 b, Id enim ieci parcè& molliter de Nat. 52 a, Aues nidos con- ſtruunt, eosq́, quàm poſſunt molliſsimè ſubſternũt. de Sen.
78 a, Quod ferendum eſt molliter ſapienti.
MOLLITIA, tiæ.& Moluties, ei. mollitudo, reneritas, lenitu- do. Par. 237 a, Lenitatem mollitia animi imitatur. de Fin. b,& Tuſ. 6 b, Qul officia deſerunt mollitia animi: id eſt, laborum& dolorum fuga. de Fin. 39 a,In primo. ortu ineſt mollities& teneritas quædam. Att. 14 b, Agilitas, ut ita di- cam, mollities ꝗ, naturæ. Ar. 194 b. Noſti Niciæ no ſtri imbe cillitatem, mollitiem& conſuetudinem uictus. pro Syl. 7o
1 O
869 moleſtiam recentior epiſtola. de Am. uz a, Qui mouentur, eam moleſtiam quam debent capere, non capiunt,&c.
NMOLESTVS,, um. grauis, intépeſtiuus,o dioſus, negocio- ſus, laborioſus. de Am. 100 a, Amicitia nunquam intempe- Kiua, nunquam moleſta eſt. Off. 4 b, Minus alijs grauis aut moleſta uita eſt ociſorum. pro. Mur. 128 a; Prouincia ne- gocioſa& moleſta. de Legib. 187 b, Nihil laborioſius mole-
ſtiusd; prôuincia. de N. z7 b, Labor operoſus,& moleſtus. Acad. 4 b, Academiam renouari àte; niſi moleſtum eſt, ue- lim. de Or. u0 a, Nos quidem, niſi fortè moleſti uobis inter- uenimus, ueniſſe delectat. Ep. 230 a, Si tibi graueè non erit. de Sene. 87 a, Cupidis talium rerum odioſum& moleſtum eſt fortaſſe carere. de Am. ¹99 b, Sunt enim quidam, qui mole- a, Qua mollitia ſum animi& lenitare. de Leg. 177 b, Ciuita ſtas aniicitias faciunt, cumi pfi ſe contemni putant. tum mores lapfi ad mollitiem, pariter ſunt immutati cum MOLIOR, iris. ago, ſtruo, conor,& quodammo dõ machi- cantibus. Or. z02 a, Mollitia seruicum-. nor, paro. de N. a, b, Vtrum dij nihil agant, nilil moliätur, MOLLITVOD O, dinis. de N. 3 b, In pulmonibus ineſt rari- atq; ab omni curatione& adminiſtratione. rerum uacent, tas quædam,& aſsimilis ſpongiæ mollitudo. de Or. 152 a,& an contrà ab ijs cuncta regantur.& 2 a, Deus nulla opera 157 b, Inipſo tactu eſt& mollitudinis& leuitatis modus. molitur. Epi. 87 b, Agam ipſe per me& moliar.& Ac. 7 a, Vt Tuſculan. 237 b; Mollitudo corporis, lenitudo orationis.
moliatur aliquid& faciat. de N. 16 b, Agens aliquid& mo- ad Her. 19 b, Mollitudo uocis, cum eam torquere pro com- liens deus.& 37 b, Non ceſſans deus, nec quæ agit moöliens cum labore operoſo& moleſto. de Leg. 195½ b, Qui aliquod
munus efficere molitur. Ep. 5 a, Nunc id ſperamus atꝗ; mo- limur, ut,&c. I. V. 222 b, Amplius hora iam in demoliendo
MOLOSSI. pop. de D.99.
Eat adem 4 dellecdn
101e ſigno permulti homines moliebantur.& 253 b, Non te pœni Wenle Kehe N 8.
h 4 4
grun ran ge A tn
mn medluhaan alicui. pro Cluen. 54 b, Moliri inſidias alicui.& 5§5 b, Strue-
8
tet pro ratione temporũ ita eſſe molitum. Ep. 89 a,& de Fi. 59 b, Si molita quippiam eſt. pro Seſt. 3 a, Moliri periculum
4 4 1
Dim me enpanama re& moliri aliquid calamitatis alicui. pro S. R. 22 a, Moliri multa natura aut affingit, aut mutat, aut detrahit. Off. 54 a,
4* 3 ½ 1 1. 5. 7e:.„.. 5. 1. Rà 2 3 4 1 8. 2.. ⸗„ Hem. L. 4 dJhrnn aliquid mali.,& cont. Rull. 68 a, Moliri aliquid occultè.& Omnia er altera parte collocata uix minim momsẽti inſtar Merxd liamn Tuſcu. 151 b, Moliri m aiora. I. C. 10 4 b, Peſtem patriæ nefaris obtinét. cont. Rul. 82 a, An ignoratis cætera uectigalia per- 1nalea n moliri. pro Pl. 266 a, M. Druſus multa in rep. moliens. de Ar. leui ſæpe momento fortunæ inclinatione tẽporis pendére?
Mure Merder berh b....— 2* Ke....
eenis Kngemdh 253 a, Quis igitur hac optimatium diſcordiam molitur. At.
Merarem narm. 105 b, Nifi quid occultè Cæſar per tribunos molitus erit.
— pro S. R. 33 b, Multa ſæpe imprudentibus imperatoribus uis belli ac turba molitur. At. 138 b, Equidẽè illud molior, ut mi-
—— hi Cæſar concedat, ur abſim. Or. 00a, De quo molimur ali 145 b, Neéullo minimo momento plus ei uitæ tribuo,
„ quid exquiſitius digere. At. 236 b, Minimè obſcurũ eſt,quod quàm Stoici. Aca. 47 b Paria in contrarijs partib. rationum
.— iſti moliuntur.& 257 a, Octauius magna molitur. de Sen. 82 mométa. Or. 201 a, Non ſemper ex eiſdẽ argumentorum mo
K4 nrree eakhn 2, Senectus eſt operoſa,& ſemper agens aliquid& moliens, menta ſun;, de Ein. 72 b, Hoc nihil habet momẽti. Ac. z b, Ita
AA AKAmnda tale ſcilicet,&c. Par. 125 a, Reus corruptelam iudici) moliés. ſunt in pleriſq; Contrariarum rationum p aria momẽta. pro
6„ TA de Or. 127 b, Hæc ferè ſunt in iudicum animis oratione mo- Mu. i39 a, Petit aliquid publicani, caue quicquã habeat mo eienen ne e lienda, amor, odium,&c. de Vn. ¹97 a, Mundum efficere mo- mẽti graria. de Fi. ii7 a, Hæc res nullum habet momẽtum a
iiens deus, terram primùm ignemq; iungebat,&c. pro Mil. beatã uitã.& ib. Qui ad appetitionẽ rerum eſſe in his mo-
5 is Geda 114 a, Si Milonem de tua uita nefariè aut nunc cogitare, aut mẽta diceret.& ib. Nemini quidẽ momẽti ad ſummum bo⸗
. molitum aliquando aliquid putas..
2 2
* 4 Cmn nmn I Kmnn
44 1* 1r
dam ule eyerum en-
4 1 4——“
3 4 Arum o 4 1 4 ern.
kon 4 1n neu 98 vrru ds 3 8 eea 4“ 1 4 8 4 7 4¾ 4. 4 9 “ 4 4 9 4 „Scad 4 4 HC 4 4 19 1 31 en 1 5 8 „b1. n E, n, 1 et 8* 1 4 4 4 1n — 442 tm. NAA g — rte 4 * 4 4 5* A 1““ 9 4— 9 N 2 8 3 4 4 8 “ 9 8 8 “. 2M 9 ““„ “ u*“ 9s 6 1 1 8 6 8„ N 1 2* A er 85 10 A 3 3„ 4 4— rue 4 “ I 8 8* 4 9 3 1*e 1 4“ 339 4 4 3 4 “ 1ns 4“ rn e 8 4½ 1 7 4
NMOLITIO, onu. machinario, fabricatio. de Nat. 5 b, Quæ
molitiot? quæ ferramentaò qui uectes?& 6, b„Tanta rerum
molitio. de Vn. 196 a, Originem rerum& molitionem no-
uam quærens.
„
niu. 197 b, Effector mundi& molitor deus..
MOLITO R., tori. machinator, fabricator, architectus. de V-
1 4 3 8 1.. 83 1. ¹ 3 1 MOLLIO,.lenio, mirigo, effœmino. de Nat. 20 a, Sed uſu mollienda nobis dura uerba ſunt.& Ora. 201 b, Mollire du-
ra. de Nat. 53 a, Dentibus manditur, extenuatur,& mollitur cibus. de N. 1 a, Frigoribus dureſcit humor,& idem uiciſ- ſim mollitur tepefactus,& tabeſcit calore. de N. 52 a, Nilus recedẽs agros mollitos oblimatos d; ad ſerédum relinquit. de Or. i45 a, Aetas iã deflexa ad oeiũ domeſticarum me re- rum delectatione molliuit. de Sen. 79 b, Fabius Annibalem juuenilirer exultantem patiẽtia ſua molliebat. Tuſc. 180 b, Poerę molliũt animos noſtros. Tuſ.43 b, Sed nos animum voindonih. malod; More delinitii molliuimus. LA 240 b, Ipſa illa Martia legio hocnuncio langueſcet& mollietur.
lumina cœli.
diOLLIPE S, ds. de D. S3 a, Mollipedes d, boues ſpectantes
4 1
MOLILI 8,li. tener, tractabilis, flexibilis, effgeminatus.)(.Du-
rus,& quaſi ferreus. de Cla. 168 a, Hic inflexit orationem,&
eam mollem teneram; reddidit.& Orat. z01 b, Oratio mol
lis& tenera,& ita fexibilis, ut ſequatur quocũq; torqueas. de Orat. un b, Genus dicendi molle,& remiſſum. Qffic. 26 a, Ne quid effœminatum, aut molle, aut ne quid durum aut ruſicum ſit. Qu. Fr. 316 3,Infima auricula mollior. de Orat. 104 Philo ſophus mollis languidus, eneruatus, omnoia ad uoluptatem corporis doloremq́; referens.& de inib. 56 b, &127 a, Voluptarius, delicatus,& mollis. de Cl. 185 a, Solu- tus& mollis in geſtu. Attic. 22 a, Quodammodo molli bra- chio obiurgare aliquem. pro Mil. 109 a, Molle, tenerum, fra
Bile, flexibile.
MOLLIO R, oris,& molhiſcimus. Quin. Pr. lib. ꝛ, Auricula infi-
ma in repub.& inimicitijs mollior. O ff. lib.i, Molliorem eſ-
ſe in dolore. I.V. Act.3,Vtram igitur putas legé molliorems? Tut lib.2, Qultus molliſsimus. de Or.li.3, Molliſsima cera. Fuſc.lib·, Cogitationibus molliſsimis effominamur.
N
M
.
M
dam atq; iudicio diſponere. de N. 49 b, Aſtra forma ipſa fi- guraq ſua momèta ſuſtinent. Tuſ. i56 b, Elemẽta habẽt in- ter ſe diuiſa momenta. At. 28 4 a, Sed propera per deos: ſcis enim, quantum ſit in temporibus, quantum in celeritate. OMVS, nu. cui nihil ſatis facit, qui nihil non carpit, qui o- mnes reprehendit, reprehenſor, obtrectator. Atti. 80 a, Vt e- tiam Ligurino Abαs fatisfaciam. ONEDVLA, le. auis, quæ monetam pecuniãmue fura- tur, cuius eſt admodum cupida. pro Fl. 162 a, Non plus au- rum tibi, quàm monedulæ committebant. prouerbium. ONEO, S. admoneo, ſuadeo, hortor, præcipio, prędico: de Inu. 70 b, Pietas officium erga parétes conſeruare monet. de D. 135 b, Mea cauſa me mones, quod non intelligã: quid igi- tur me mones?& ¹35 b, Quæ noſtra cauſa nos mones, Qu. F. 309 a, Tu me de retinenda Seſtij gratia literis monuiſti. Att. 181a, Te oro,ut Terentiam moneas de teſtamento. Att. 275 a,& de D. 123 4,& Ep. 175 b, Monere aliquè de aliqua re. Ep. 22, Monere aliquem ut fugiat infamiam. de Ar. 49 b, Et ut caueat ab aliquo. Of. 8 b, Monere aliquem ne aliquid faciat. de Aruſp. 25 4. a, De quò ipſo nũę monemur.& 256 a, b, Cum dij monent da optimatiũ diſcordijs. de Or. 146 a, De ijs te, ſi quis me fortè locus admonuerit, commonebo. I. C. 08 b, Sed eos hoc moneo, deſinant furere. Off. 18 b, Vt rectè præ- cipere uideãrur, qui monent,&c. Atti. 234 a, Id ipſum quod me mones, quę triduo antè co gitaram. de Or. u7⁷ a, Hie Sul- O 2 pitius

871 M O
pitius me quidem(inquit) recte mones. Ep./ 5, Ead; me ex tuis mandatis monuit, quæ,&c. Ep. 27 b, Quæ tu me mones ut caueam. ad Her. 1a, Si te unum illud monuerimus- Epiſt.
143 b,& 4§ b, Monere atq; hortari aliquem. Epi. 47 a, Mo- nente& denunciante te. Ep. 74 b, Memoria no ſtræ amicitię & uirtute filij tui monitus. I. V. 73 a, Moneo, prædico, antè denuncio. Epiſt. 14 5 b, Autoritate monere. I. A. 212 b, Equi- dem non deero, monebo, prædicabo, denunciabo,& teſta- bor ſemper deos& homines, quid ſentiam. de Am. nz b, Sed quum tot ſignis natura declaret quid uelit, obſurdeſcimus
tamen neſcio quo modo:nec ea quæ ab ea monemur, audi-
mus, Sec.& ibid. Nam& monendi ſæpe amici ſunt,& obiur gandi:& hæc accipienda amicè, cùm beneuolè fiunt.
MONETA, ta. à monendo dicta. Iuno autem moneta appel
labatur, quòd in eius æde publicæ monetæ pecuniæd; Ro-
mæ cudebantur. de N. 69 a,& de D. 191a, Iuno monerta.&
ibid. De ea,&c. J. A. 209 b, At. lib d.
MONETAILLIÖS,. qui mônetam cudit. Att. 165 b, Monetali
autem aſcripſi, quod ille ad me proconſulem,&c.
MO NIL. E,ls. colli ornamentum. I. V. z08 b, Monile ex auro
& gemmis.
MONIMENTVM, ti.& monumentum, ti. vMy α νεeε, memoria, literæ, cõmentarij, extructio, ornamétum, publi- cum opus, trophæum, moles, epulchrũ. de In. 51 a, Res qua- rum monimẽta certa in literis extãt. Epi. 67 a, Cupio quàm celerrimè res noſtras monimentis cõmendati tuis. Ep. 83 4, Nec nos quidem noſtra diuinatio fallet, quam ſapientiſsi- morũ uirorum monimétis atq; præceptis conſecuti ſumus. de Ora. 0 b, Moniméra rerum geſtarũ,& uetuſtatis exẽpla oratori nota eſſe debent. Or. u14 a, Qui ſine ullis ornameẽtis monimẽta ſolum tẽporum, hominũ, locorũ, geſtarũq; rerũ reliquerũt. Ep. 75 b, Niſi iſta pecunia grauiſs imis eſſet certiſ ſimisq́, monimétis teſtata, cui data, quo ſenatuſcõfulto,&c. pro R. 93 a, Iſte omnes& ſuppliciorũ& uer borũ acerbita- tes nõ ex memoria noſtra, ac patrũ noſtrorũ, ſed ex annaliũ monumstis, atq; ex regũ commẽtarijs conquifiuit. de Clar. 170 a, Ipſæ enim familiæ ſua quaſi ornamenta& monimen- ra ſeruabãt,& ad uſum, ſi quis eiuſdem generis occidiſſet,& ad memoriam laudum domeſticarum,& ad illuſtrãdam no bilitaté ſuã. Att. 283 b, Extare enim uolebã in crudeliſsimos hoſtes monimẽta odij publici ſempiterna. Itẽ, Cum ad tem-
lum monimentũq;ʒ noſtrũ ciuitates pecunias decreuiſfent. cõt. Rul. 78 b, Prædas ac manubias ſuas imperatores in mo numẽta deorũ immortaliũ, atq; in urbis ornamèta cõferre.
Anteq. 193 a, Tot præclaris teſtimonijs monumttis q́; uirtu- tis cõparatis. cõt. Rul. 86 a, Hæc tu ſceleris ueſtigia, quã mo- nimenta maiorũ ſapiètiæ ſequi maluiſti. I. C. 16 b, Quibus pro tãtis rebus nullum inſigne honoris, nullü monimètum laudis poſtulo. I. C. n6 b, In animis ego ueſtris omnes trium phos meos, ornamenta omnia honoris, monumẽta gloriæ, laudis inſignia, condi& collocari uolo. pro Ar. 19⁄ a, Aditus tẽplorum ac monimẽtorum ſuorũ carminibus exornauit. pro D. 235 b, Monuméêtum quod poſitum eſt, ut eſſet indi- ciũ oppreſsi ſenatus, ad memoriã ſempiternã turpitudinis. pro D. 223 b, Quid quod nũc apud põtifices agis? te meã do
mum cõſecraſſe, te monumentũ feciſſe, te in meis ædibus ſi-
gnũ dedicaſſe. pro P. 233 a, Si mea domus non modò mihi non redditur, ſed etiãà monumẽtum prębet inimico doloris
mei, ſceleris ſui, publicæ calamitatis: quis erit,&c. I. VV. 267 a,
Kpud te, cuius nullum in rep. unquã monumétum fuit. Ep.
33 b, Non meũt monimentũ, nõ enim illæ manubiæ meæ, ſed
Ooperis locatio mea fuerat. Ep. 56 a, Monumentũ ei marmo-
reũ faciendum locauerũt. Tuſ.i54 b, Monumẽta ſepulchro-
rũ.& de Fi. 89 a, Elogia monumẽtorum. J. V. 144 b,& 205 a,
Indicia& monumtta furtorum. de In. 71 a, Statuere æterna inſignia poſteris,& ſtatuere æternũ monumẽtum. I. P. 99 a, Is in Macedonia trophæa poſuit, quæ bellicæ laudis uicto- riæ q́; inſignia& monumenta ſunt. Item: Aetas trophęis mo numentisq; finem affert. pro S. R. 43 a, Nec fibi quicquam Patrium, ne monumenti quidem cauſa reliquit. pro Mil. 122 4, Huius uos animi mõnumenta tenebitis. i. memoriam. I. A. 252 a, Cuius conſulatus eſt ex omni monumentorum me- moria reuulſus. de Clar. 167 a,& Ac. b,& 39 b,& de D. 87 a Nota res eſt,& à teipſo mandata monumentis. pro Seſt. 24 a, Hæc monumstis annalium mandätur, poſteritati propa- Hattur.dro R. P. 129 b, Hæc res annalium monumentis cele- ratur. pro D. 230 a, Vt annales pop. Ro.& monumenta an- tiquiratis Ioquuntur.& 241 a, Nullum ex oa dedicatione li- terarum extat monumentum. pro PI. 279 a, Hæc de ſapien- tiſsimis uiris monumenta nobis literæ prodiderunt. de Di. 72 b, Nihil eſt quod non longinquitas temporum excfpien- te memoria, pro dendisq́ monumtentis efficere poſsit. cont Rul. 83 b, Hoc perſcriptum in monumentis ueteribus repe- rictis. Pro Syl. ⁷ 4 b. Publica monumenta. Qu. Fr. 295 b. Stu
M O „ dia artes, quæ ſunt nobis Græciæ monimentis duan3
nisq, traditæ.& 298 b, Ampliſsimis monimemtis conſe 1.
re memoriam nominis ſui. Offic. n b. Magnum eſt Anere. dem habere monimenta maiorum, eiſdem uti ſacris ſepul. chra habere communia. Off.53 a, Nulla eius angenſan hale menta mandata literis, nullum opus ocij, nullum Coltudi nis munus extat.
MONITIO,ms. admonitio. de Am nz b, Monitio acerbitz te, obiurgatio contumelia uacare debet. tar
MONITO Roris. admonitor, magiſter. de Or. uy b, Hoc dis ceptũ eſt magis monitoris non fatui, quàm acuti magici in Sal. 274 a, Quos ego habui omnium mearum actionum monitores. I. C. 20 a, Cæſar monitor& autor huius Qare tiæ. pro Mu. 142 a, Appellare ciues per monitorem. 4
MONIT VNbniti. præceptum, monitio. I. A. 262 a, Mex aures dies& noctes omnium præccptis& monitis patuerunt Ep. 64 b, Meis conſilijs monirtisq́; nituntur.& 0a Monitis præceptisq́.145 a, Ad quem metum ſi deorum monitis non duceremur, tamẽ ipfi no ſtro ſenſu coniecturaq́; raperemur.
MONI TV 8, tus. monitio. de D. li. 2, Sortes, quæ hodie fortu næ monitu tolluntur.
MONOGRAMMVS, mi. pictus, tenuis, ocioſus. de N. b Epicurus monogrämos deos,& mihil agétes commätus etd
MO NS, tu. alpes. de Pro. 76 a, Nihil eſt iam ultra illam mon- tium altitudinem, quod ſit pertimeſcendum.& de N. agb Impendentium montium altitudines.& 52 b, Montes uelli. ti ac ſylueſtres.& 5 b, Veſtitus denſiſsimi montium. de Cl, 169 a, Mons qui ſacer appellatus eſt. de D. 84 a, Cum tumu- los Albano in möte niuales Luſtraſti. de Or. 8 a, Genus hq minum in montibus ac ſyluis diſsipatum.
MONSTR O, z. demonſtro, commonſtro, oſtendo patefa- eio, digitum ad rem intendo, ſpeciem præ me fero. Off. ua, Homo qui erranti comiter monſtrat uiam. ex Ennio. de D. 10 8 a, Qui fibi ſemitam non ſapiunt, alteri mõſtrant uiam, Epiſt. 262 b, Tu, fi quid librarij mea manu non intelligent, monſtrabis. de L. 156 a, At quam Vlyſſes Deli ſe palmam ui- diſſe dixit, hodie monſtrant eandem. Ter.* Scio ubi ſit ue. rùm hodie nunquam monſtrabo.
MONSTRVOSVS, /, um. portentoſus. de Fi. 5 b, Alij luci fugi monſtrofi. de D. 122 b, Monſtroſiſs ima beſtia. 1
MONSTROSE'. de D. 13 8 b, Nihil tam præpoſterè tamin. condite, tam monſtrosè cogitari poteſt, quod non poſti- mus ſomniare.
MONSTRVM tri. oſtentum, portentum, prodigium, siat de Di. 99 b, Quia enim oſtendunt, portendunt, monſtrant, prædicunt, oſtéra, portenta, monſtra, prodigia dicuntur.& de N. 27 a, I. C. 104 b, Nulla iam pernicies à monſtro illo at. que prodigto mœnibus ipſis comparabitur. I. V. 86 3, Non mihi iam furtum, ſed mõſtrum atꝗq; prodigium uidebatur. de Ar. 249 b, Periculum ex aliquo monſtro ſignificatum ca- uere. Tuſc. 220 b, Dicere monſtra. I. P. 6 a, Immaniſsimum ac fœdiſsimum monſtrum. At. 124 a, Sed hoc zt⁵νas horribili
uigilantia, celeritate, diligentia eſt: id eſt, Cæſar.
MONTANVS, aum. conr. Rul, 5 a, Ligures montani, durii & agreſtes. pro Do. Nullum eſt in hac urbe collegium nul⸗ li pagani aut montani.
MONTIVAGVS,, um. Tuſ. 244 a, Non montiuagos ßl ueſtres curſus patiuntur.
MONTOSVS, a, um. montuoſus, pro Planc. 263 a, Aſpera d montoſa regio. Part. or. Montoſus locus.
MONTVO SVS, a, um. uel potius montoſus. Par. 232 3,L10⸗ ci plani.)(.(Loci monto ſi. Am, 109 a, Locis montoſis delecta mur,& ſylueſtribus,
MONVMENTVM,. uide Monimentum. J.A.263 b.Places mihi miliribus, qui pugnantes occiderunt, monumentum fieri quàm ampliſsimum. I. A. 197 a, An illanon grauiſsimis
ignominijs, monumentisq́; huius orationis ad poſteritatis memoriam ſunt notanda, quòd M. Anronius,&c.& 201 3s Clariſsimum monumentum clementiæ ſuæ.
MOPSVS. Argiuorum rex& uates. de N. 27. de D. 98 b.
MOPSVIHESATIA, tiæ. uel Mosheſtia, uel Mopsheſtia potius- urbs à Mopſo condita, ab eoq́; ſic appellata& ager in tet* cia. Ep. 33 b, de D. 98 b, 8
MORA, ra. cunctatio, qilatio, prolatio, tarditas:etardatios procraſtinatio, tergiuerfatio, ſuſtétatio. de In. 80 b, Dein e utrũ ſtatim fieri neceſſe ſit, an habeat aliquã morã& ſuſten tationé. Att. 183 b, Multam mihi moram afferüt. I.4.199 bil⸗ ſta legatio moram& tarditatem afferet bello.& I. V. 270 23 Vt ſupplicij aliquam paruam moram poſſet afferre. ie,
31 b, De Publio aurem quod perſcribi oportet, moram nas
puto eſſe faciendam. Epiſt. 156 b, Propter tarditatem ſenten
tiarum, morãq́;H rerũ. pro Syl. 173 a, Venire omnes ſua he9. ſeſsiones maluit, quàm ullam moram fieri cuiqua credi
r..7— ram rum ſuorum. I. V. 270 a, Non modò effugiũ, ſed ne moras quidem

87 M;O
quidé mortis aſſequi potuit. At. 276 b, Omnino Panſa uiuo celeriora omnia purabamus, nunc per auſpicia longam mo ram uideo. pro Ce. 286 a, Qui igitur cõuenit, quæ cauſa,&c. eandẽ eſſe moram ad iudicãdumè pro Ce. 286 a, Moram ad condẽnandum acquiſiſſe. At. 215 a, Non enim puto tam expe ditũ iudiciũ, ut nõ habeat aliquid moræ. pro Ra. 91, Cum ad iudicij morã familiaris funeris excuſatio quæreretur.& I. V. 269 b, Moram ſupplicio quærere pro Cec. 285 a, Iudican di iuſtã moram ae religionèẽ iudicib. inijcere. I. C. 99 a, Di- xiſti paululũ tibi eſſe etiam nũc morę, quòd egoò uiuerè. pro Mil. ni b, Quid ergo erat moræ& tergiuerſationis! Epi. 188 b, Habeo paululum moræ, dum promiſsa militibus perſol- uo. Aca. 39 a, Quod cum audiuiſſemus, nullã moram inter- ponédam putauimus, quin uideremus,&c. de Inu. 44 b, In- ferre moram& impedimentũ alicui. Aſin. Epi. 163 a, Eſſe in mora:id eſt, morari,& detinere aliq uem, uel inferre moram & impedimétum alicui. Bru. 288 b, Quod ego, ut debui, ſine mora feci. I. C. in a,& Epiſt. 11⁷ b. Illi ſine recuſatione, ac ſine ulla mora negociũ füſceperũt. At. 177 a, Sine mora facere ali quid, abiecta omni cunctatione. Or. 201 a, Diſtincta alios,& interpücta, interualla morę, reſpirationesq́; delectant. I. A. 224 b; Tu nullã moram interp oſuiſti, quin quàm primum maximo gaudio frueremur. I. A. 205 b, Quæ cum uiderẽ, nul lã morã interponẽdam inſequendi M. Antonium puraui.& 206 b, VtiHam hæc legatio nihil haberet moræ.& 217 b, Tu omnes moras interponis, quibus infirmetur Brutus. Att. 81 a, Tibi, ut uideo,& ſpero, nulla ad decedendũ mora.& dib, In his„νuo αιν illud confirmas, moram mihi nullam fo- re. de Eat. 307 a, Comitia fine möra fütura uidentur.
„* 8.—
MORALIS,le. de D. 1 4° a, Nos eam partem philoſophiæ de môribus appellare ſolemus, ſed decet augentem linguam Latinam nominare moralem. 8
1
MORATVS, a, um. moribus præditus& perpolitus, conſtitu rus, inſtitutus. de Or. 92 a, Ea, ſine quibus ciuitates nec eſſe, nec bene moratæ eſſe poſſunt. de Cla. 165 b, Bene morata,& bene cöſtiruta ciuitas.& de Sen. 90 a, Optimè morata ciui- tas.& pro Mil. iz0 a, Genus hominum optimè moratum.
cont. Rul. 85 4, Modeſtiſsimi mores. Part. 237 a, Quemadmo
dum quis inſtitutus moratusue fuerit. Tuſ. 7⁷7 2,& de Fin. 62 a, Quotuſquiſq; philoſophorü inuenitur, qui ſit ita mo- ratus, ut ratio poſtulat? de Or. 125 a, Probus, bene moratus, & bonus uir. Att. 86 b, Dionyſius mihi quidem in moöribus eſt. de Am, 107 b,& 105 a,& 506 b, B ene moratus, bene inſti- tutus, qui cõmodis eſt moribus, cui mores emendati ſunt. de Di. 94 b, O' poema tenerü& moratum, atq; molle. Offi. 4 a, Apud etiam maiores noſtros fruendæ iuſticiæ cauſa ui dentur olim bene morati conſtituti reges. MORBOS VS, 4, um. Tuſ. 220 b, Maiores noſtri iracundos ſo los morboſos nominauerunt.B. MORBVS, bt. ægrotatio, inualetudo, malum. I. C. 103 b, Vt homines ægri morbo graui, cum æſtu febri q́ iactantur, ſi aquam gelidam biberint, prius releuari uidentur, deinde multo grauius uehemenriusq́; afflictantur: ſic hic morbus, qui eſt in rep. relcuatus iſtius pœna, uehlemètius reliquis ui uis ingraueſcet. Tuſ. ¹91 b, Qui in morbo ſunt, ſani nõ ſunt. & 192 a, Corpus quod in morbo eſt. de Of.17⁷ a, Medici leui- ter ægrotãtes, leuiter curant: grauioribus morbis periculo- ſas curationes& ancipites adhibẽt. pro Cl.54 b,& I. C. i03
b, Is ibi in morbũ incidit, ac ſatis ueheméter diuq́; ægrota-
uit. Ep. 156 b, Is in morbũ grauè& periculõſum incidit. Ex
labore in morbum incidere. Ep. 217 a, Ille in morbũ incidit) ex quo non cõualuit.& Tuſ. 165 a, Cadere in morbũ. Epiſt.
201 a, Grauius ægrotàt ij, qui cum leuati morbo uidẽtur, in
eum deintegrò inciderüt. Poſt. i98 b, Bona ualetudo iucun- dior eſt eis, qui è graui morbo recreati ſunt, quàm qui nun- quã ægro corpore fuerũt. de D. 94 a, Qui ſunt morbo graui & morrifero affecti. I. P. 98 a, Qui cùm uno genere morbi affligerètur, neq; ſe recreare qui ſquã poſſet, cum ſemel inci- diſſer, dubirabat nemo,&c. de Fat. 143 b, Vt in eo qui morti- ferd morbo urgetur. de D. iun b, Medicus morbum ingraue- Kenté ratione prouidet.& ib. a, Nũ uates acutius conijciet morbi naturã, quàm medicus?& ib. Aegrotus euaſit ex mor b 0. pro D. 215 a, Adhibere medicinã, quæ& illud natiuũ,& Hoc delectũ malũ ſanare poſſet. pro Pl. 278 b, Si me uis ali- qua morbi, aut natura ipſa cõſumpſerit, ramen,&c. pro§. 13 b, Viinterire.)(Morbo extingui. pro Syl. b, Ex magnis,& diuturnis,& iam deſperatis reip. morbis iſta repentè uis e- rupit, ut ea confecta& eiecta, conualeſcere aliquando& ſa nari ciuitas poſſet. de Na. 77 a, Hunc igitur nec Aeſculapius miſero diuturnoq́; morbo intabeſcentem interemit. Tuſc. 215 b, Animi ualentes, morbo tentari non poſſunt, corpora poſſunt. de Nat. 37 b. Deus nec morbum metuens ex defati- gatione membrorum, ad Att. 169 3,b, Tu quartana cares,&
2
nouum morbum remouiſti, ſed etiam grauedinem.& 68 b,
7
Te à quartana liberatum gaudeo, itemq; Pyliam. ad Attic. 169 a, Valetudinem tuam iam confirmatam eſſe& à uetere morbo,& à nouis tentarionibus, gaudeo.& 133 b, Scripſe- ras enim, te quodam ualetudinis genere tentari.& Tuſc. queſtion. 21§ 5, Morbos teneri. Attic. 104 a, Pyliam in idem genus morbi delapſam audio. Att. i00 a, Inualetudo tua me ualde conturbat: ſignifieant enim tuæ literæ, te prorſus la- borare. At. 173 b, Tulliæ meæ morbus& imbecillitas corpo ris me exanimat. pro Cl. 29 a,In morbis corporis ut quiſq; eſt difficillimus, ita medicus nobiliſsimus atque optimus adhiberur. pro Cl. 24 a, Graui morbo affectum eſſe. pro Cl. 22 a, Mulier oppreſſa morbo eſt. Epiſt. 167 b, Morbi ſene- ſcentis remiſsio. Tuſc. ulz b, Cum ſanguis corruptus eſt, aut pituita redundar, aut bilis in corpore, morbi, ægrotatio- nesq́; naſcuntur.& ibid. EN perturbationibus morbi con- ficiuntur, quæ uocant illi voosuνuſa. Attic. 237 a, Cum homi- nem temperantem, ſummum medicum tantus improuisò morbus oppreſſerit. de Fin. 85 a, Tanti aderant morbi ueſi- cæ& uiſcerum. de Fin. 6r a, Nec uerò quiſquam ſtultus non horum morborum aliquo laborat: id eſt, animi uel corpo- ris. Epiſt. 107 b, Ego autem cùm omnes morbos reformido,
M 0 64
MORDICVS, aduerbium. Ac. 13 b, Perſpicuitas, quã mordi cus tenere debemus. de Finib. i23 b, Verba tenent mordicus. Qu. Pr. 324 a, 5, Auriculam fortaſſe mordicus abſtuliſſet: id eſt, morſu, uel dentibus. Par. und a, Illud tamen arctè tenent,
accurateq; defendunt: id eſt, mordicus.
MORIBVNPVS, a, um. moriens. L. Interruptus. pro Seſt. 3
.
b, Tribunum plebis plus uiginti uulneribus acceptis, iacen
tem moribundumd; uidiſtis.
MORIGERO Warz. morem gero, obſequor, ſatisfacio, pla ceo. Or. z12 a, Voluptati autem aurium morigerari debet o- rariO.L. Mog MORIO R, eris. emorior, cado, ccido, intereo, decedo, mor- tem obeo, mortem oppeto, de uita decedo, è uita, uel ex ui ta, uel à uita diſcedo uel recedo, è uita migro uel emigro, ex hac uita migro, ex hominum uità demigro, uita excedo, è 3 uita
4.—

8 75 M O
. uita excedo, uitam amitto, uita me deſicit, uita priuor, uita-
lia Iumina linquo, animam amitto, animam efflo, animam ago, uitam dimitto, uitam pro rep. reddo, extremum uitæ ſpiritum edo, uitam pro patria profundo, ultanm deſero, ab hominibus demigro, indigniſsimè eripior bonis ommbus, agere ſupremum diem uitæ, conficere extremum uitæ diem morte, cedere uel recedere è uita, deſciſcere Suita, uitam na- turæ reddo, lucis hãc uſuram reddõ ſi quid mihi acciderit, ſi quid de eo factum eſſet, interire, iſsipari, diſſolui, uitam cum morte cõmutare, mortem occumbere, diem ſuum obi- re, cũ duo fulmina noſtri imperij ſubitò in Hiſpania extin- cti occidiſſent, qui extremũ ſpiritum in uictoria effudiſtis: ui interire, morbo extingui, ex corpòris uinculis tãquam ex carcere euolo, mortẽé capio, de uita exeo.)(.In uitã introeo- Ep. d0 b, Ita enim uiuere, ut non ſit uiuẽdum, miſerrimũ eſt. mori autem nemo ſapièẽs miſerum duxit, ne beato quidem. de Sen. 94 a, Sapientiſsimus quiſq; æquiſsimo animo mori- tur, ſtultiſtsimus iniquiſsimo. Atti. 39 a, Videbatur uel mori ſarius fuiſſe, quàm eſſe cum ijs. pro Qu. 3 a, Moritur in Gal- lia Quintius,& moritur repentinò. Epi. 165 b, Auiam tuam ſcito deſiderio tui mortuam eſſe. Att. 2 b, Ex uulnere mori- Poſtq. 204 b, Nunquã ueſtrorum in nos beneficiorũ memo- ria ac fama morietur. pro Cæl. 53 b, Vt iſte interpofitus ſer- mo deliciarum deſidiæ q́; moreretur. I. P. 99 b, Ne ſuauiſsi- mi hominis memoria moreretur. de Sen. 9² a, Adoleſcentes mori ſic mihi uidẽtur, ut cùm aquæ multitudine uis flã3mæ opprimitur: ſenes autẽè ſic, ut ſua ſponte, nulla adhibita ui, cõſumptus ignis extinguitur.& 92 b. Moriendum cerrsè eſt: & id incertum, an eo ipfo die. Att. 34 a, Cum Cæſar ueniſſet mortuo plauſu. Epiſt. 122 b, Mori& agere animam. I. A. 236 a, Agitur autem, liberine uiuamus, an mortem obeamus. de Ela. 171 a, Ennius cum Thyeſtẽé fabulam docuiſſet, mortem obijt. de D. 92 a, Eodẽ ſibr leto, quo ille interijſſet, eſſe pere- undum: pro Cæl. 54 b, Nolite hunc natura ipſa occidẽtem uelle maturius extingui uulnere ueſtro quàm fato ſuo. pro Clu. 23 a, Is qui& naturæ& legibus ſatisfecit, quem leges
exilio, natura morte mulctauit. pro Clu. 22 a, Mulier oppreſ
ſa morbo eſt. de Cla. 176 b, Sed cecidit in curſu: id eſt, perijt. Oct. 329 b, Cedam uita: id eſt, moriar.& 331 b, Vitam fugere. de Cl. 165 a, Hortẽſius è uita ceſsit, ſuo magis, quàm ciuium ſuorum tempore. de Orat. 142 b, Illa uirtus L. Craſsi morte extincta ſub itò eſt. I. A. 22 4 a, Vitam amitto. Ep. 50 b, Obire ſuum diem.& 56 a, Diem ſuum obijſſe. Ep. 4 2 a, Si in hac cu ra uita mihi ponenda ſit. Ep. 0 a, Vitam cum morte cõmu- rare. Tuſ. 70 b, Occumbere mortem. de Fi. 160 a, Conficere extremum uitæ diem morre. de Fin. 10 2 b, Migrare èuita.)(. Manere in uita.& 103 a, De uita exeo.)((In uitam introeo. de Fin. 103 a, Deſciſcere à uita. de Pinibus 85 a, Agere ſupre- mum diem uirtæ. Tuſcul. 277 a, Recedere Auita.&sHa, Ce⸗ dere è uita.
MOROR arus. commoror, maneo; cũctor, in mora ſum. Epiſt.
254 a, Tu quòd adhuc Brũdu ſj moratus es, ualde probo.& 192 a, Diutius morari aut expectare præßdium non neceſſe habui. Ep. 7 2a, Dabo operam ne Antonius in Italia more- tur.& 178 b, Ego in Italia morabor. Ep. 2 42 a, Tempus eius tridui quod in his caſtris morabar, in magno officio& ne- ceſſario mihi ponẽdum putaui. Att. 76 b, Moratus triduum Laodiceæ,& totidem dies Sinadæ, audiui,&c. At. 254 a, Bru tus ualde moratur non tergiuerſans, ſed expectans,&c. Att. 99 a, Quaàm uellem nunc in prouincia morari. de Or. 149 b, Cum Athenis diutius eſſem moratus. I. C. 10 5, Si hic mo- rari æquo animo non potes, abi in alias terras. At. 19 a, Pu- Blia ſcripſit ſe un(ſi ego paterer) moraturam. de Som. 127 b; Quid moror in terris?I. P. 35 a, Nec eſt paſſus, in rep. diu- tius ueſtrorũ ſcelerum peſtem morari. Ar. 130 a, Cum conſti tuiſſes ad me uenire, miror quam obcauſam moratus ſis.
MORARIaliquem: id eſt, retardare, morã afferre, moram in-
ijcere, morã& impedimẽtum inferre. Atti. 182 b, Multa eum in Aſia dicuntur morari. Ep. 250 a, Si me nauigatio non mo rabitur. I. A. 19 9 b, Tamen legatorũ noms, belli celeritatem morabitur.& 201 a, Hem cut legatos mittamus, cui bellum moremur inferre. de Di. 84 b, Haæc tardata diu ſpecies, mul- tumq́;, morata, Conſule te tandem celſa eſt in ſede locata. I. V.z: a, Morari aliquem conſcendentem. Att. 216 a, Ego mo- rabar te. Ep. 27 b, Curtius cogitat dibaphum ſeck eum infe- Stor moratur.& 26 b, Niſi quid me Eteſia morabuntur.& 93 b, i quid eum'uel impedter, uel morabitur. Art. 212 a, Li- bri ad varronem nos morabantur. Ep. 148 b, Si modò meo caſu ceip. pPericulum morari poſsim. Tuſc. 173 a, Cum enim illam ad ſolenne ſacrificium curru uchi ius eſſet ‚moraren- tur iumenta,&c. I. V. 224 b, Hic iſte omnia, ne multis morer
aſportanda curauit:id eſt, ne te pluribus teneam. Attic. 217 a, Balbo placebat, propinquum diem,& Romæ ſi Caſar mo raretur, poſſe in diem tertium differre.
M O
b 1. 875 MOROS P. faſtidiosè, importunè. de Cla. 186 b, M. piſ; 88
3
. 5 4*
110 1r
cundius reſpuebat ineptias hominum, ſiue moros? ut p 5 batur, ſiue ingenuo liberoq́ faſtidio. ePhde MO ROSITA S, tu. difficultas. Of. 18 a, Ne ſi iraſcamur aut: tépeſtiuè accedentibus, aur impudenter rogantibus: alt im roſitatem inutilem& odio ſam incidamus. de§e. Gino. moroſitas tamen habet aliquid excuſatiônis. 69 5, MO ROSVS, a, um. difticilis, inhumanus, importunus FEpiſp 102 a, Morofi ſunt, qui amant. Ora. 206 a, Viq; ed difs ilès G moroſi ſumus, ut nobis non ſarisfaciat ipſe Bemoſthenes Att. 7 b,& de Or. 132 a, Genus canillandi moroſum Ar 19, Mirabiliter enim moroſus eſt. aliter, moratus. de de. on 8 At ſunt moroſti, an xij, iracundi,& difficiles ſenes. Ait,e 8 Stomachoſa& ſubmoroſa ridicula.& ibid. Hamg wor 4 ſus.& Qu. Fr.309 b, In defendendo moroſo homini eungde latiſsime ſatisfecimus. 2 MO RS, us. interitus, occaſus, fatũ lethum, neceſsitas, exitus funus, diſceſſus, ſupremus alicuius dies, diſceſſus è uita er. ceſſus è uita, extremus uitæ dies, extremus ſpiritus, exceſſus fatũ mortis, fatũ extremum, fatũ ſupremũ, diſſolutio natu. ræ. Tuſ. 162 a, Sunt qui diſceſſum animi à corpore putant eſ- ſe mortem, ſunt qui nullũ cenſeant fieri diſceſſum ſed un animũ& corpus occidere, animumq́; cum corpore extin. gui. Tuſ. 169 b, Mortẽ eſſe migrationẽé in eas oras, quas qui? uita exceſſerunt, incolunt. Tuſ. 54 a, Mortem nöinteritum eſſe omnia tollentem atq; delentem, ſed quãdam quaſi mi. grationem cõmutationemq́; uitæ.& 16 8 a, Somnus eſtima. go mortis. pro Seſt. i3 b, Cum ſit omnibus definita mors,o. ptandum eſt, ut uita quæ neceſsitati debetur, patriaæ potius donata, quàm reſeruata naturæ uideatur.& pro Pl. 2 8 b, S5 me uis aliqua morbi, aut natura ipſa conſumpfiſet, tamen &c. pro Mil. 121 a, Mortem narturæ finẽ eſſe, non pœnam. pro Qu. 9 a, Mors honeſta ſæpe uitam turpem exornat, uita tur- pis ne morti quidem honeſtæ locũ relinquit. I. C. uo b, Nec enim turpis mors forti uiro poteſt accidere, neq; immatura conſulari, nec miſera ſapienti. de Leg. 162 a,& de Fin. uzsb. Mors fugitur quaſi diſſfolution aturæ. Epi. 93 b, Omniu 4 rum mors eſt extremum. I. A. 16 3 b, Mortem omnibus natu- ra propoſuit. Of. 16 b, Mors ſeruituti turpitudiniq; antepo- nenda eſt. Anteq. 196 a, Neq; enim mors miſeranda eſt quæ ob rempubl. capitur. I. C. 123 a, Mors, quam illi mihi mini- tantur, omnibus eſt parata.& de Senect. a, Omni ætati mors eſtcommunis. Tuſc. 16 a, Mors propter incertos ca- ſus quotidie imminet,& propter uitæ breuitatem nüquam
2*
8— 1.. longè poteſt abeſſe. de Einib. 161 a, Mors quæ quafi fazum j„— 1.. Tantalo ſemper impendet. I. C. u a, Mortem à dijs immor talibus non eſſe ſuꝑplicij cauſa conſtitutam, ſed aut necelſst
tatem naturæ, aut laborum aut miſeriarum finem eſſe:itaq; eam ſapientes nunquam inuiti, fortes etiam ſæpe libemter appetiuerunt. Ep. 180 a, Nunquam honeſta mors fugienda, ſepe etiã appetenda eſt. I. A. 216 b, Turpis fuga mortis, omni eſt morte peior. de Fi. 85 a, Præclaræ mortes ſunt imperato- riæ. Ep. 56 a, Et cui ini mĩci propter dignitatem pepercerat, inuentus eſt amicus, qui ei mortem afferret. pro§. R.24 b, Qui mortem obtulerit puaréti. Epiſt. 56 a, Vir clariſsimus ab homine teterrimo acerbiſsima morte eſt affectus. pro Cl.ʒ b, Homines inimicos ſuos morrte affici uolunt. de Cl. 7z b, Carbo morte uoluntaria ſed ſeueritate iudicum uindica- uit. I. A. 203 b, Alexander tertio& trige ſimo anno mortem obijt. Grachi immaturus interitus. L. Immaturus. I.V.j b, Conſciſcere mortem ſibijpſ.& ib. Dyrrhachinum bellum oppetiſſe. Fuſc. 173 b, Mortes oppetitæ.& pro Seſt. z1 a, Mor te obita. Tuſ. 169 a, Mitti ad mortem.& 170 a, Duci ad mor- tem de Fin. 102 b, Exceſſus à uita.)(Manſio in uita. Tuſe. 15z b. Supremus uitæ dies.& 174 a, Supremus ille dies. de fin. 85ͦ b, In extremo ſpiritu.& Tuſc. 167 b, Poſt extremum ſpiri- rum. Of. 47 b, Patrocinio uero ſe uſos aut clientes appella- ri moris inſtar putant. pro Dom. 232 b, Vidi prætextatos int micos nondum mortecomplorata arbitria petentes fune- ris. pro Cec. 287 a, Sicut is in morte ſua teſtamento declara- uit. de Se. 9r a, De morte. de Fin: 86 a, Mors diſſolutio. 4c. 40 b, Occaſus. Qu. F.;05 b, Lachrymæ meorum me ad mortem ire prohibuerunt. I. A. 22 r b, Et huic& multis alijs mors 9 rempub. habita honori fuit.& 245 b, Mors neceſsitatem ha beat fati: aut ſi antè oppetenda eſt, oppetatur cum gloria,l A.264 a, O fortunata mors, quæ naturę debita pro patria eſt poriſsimùm reddita. de Amic. 97 b, Moriendi ſenſum ce⸗ leritas abſtulit.. us R MORSV S, ſus. Off. 36 b, A' beſtijs ictus, morſus, impetleu de Finib. 83 b. Viperinus morſus. Tuſ. 186 b, Acer morſus 5 loris.& z12 a, Vt agritudo quaſt morſum aliquem do* efficiat. Off. 7 b, Aeriores ſinr morſus intermiſſæ lidar 4 tis, quàm rerentæ. Attic. 190 b, Recordationes quaf Doha quodam dolorem efficiunt, de Diu. 85 b, Quid ariſtoloc 1

Sur AMadan eit perm Atiatn
— M.omnama Tai. i bam zaenhe unm ae. X zroden am A pacat 4e ds Pa 1 Dnn Itn dnger moenet1(.Sen A44 206 Tfe 1e bG)a uatem rem 1atarg, aur labocun armimm 49 e arm k/ 44 Xunsun'cr 89„ 1 Denda cALA9ATh at norns doe rI 4rdrnT 2 194 4: u mmid eerfe uentas umen Ln anaenn 1— nueram otue xit knt 6 1 erre Etrddumsa 94 u0s Hacdt iaus
4
zomne en omme. “ a nc 4 3. LAA
8
401* rnud 1—. 2 endg
ddedoc 4
*
*
8jfjKäõI.
* .
1
. A 4 24. , 5 M 0
M O 878
ad morſus ſerpentum poſsit.& 82 b, Herbæ ad morſus be- tuto per Tribunum. Offic. 30 a, Contra morem conſuetu-
ſtiarum. Tuſcul. 243 b, Certare pugnis, calcibus, unguibus, morſu. de Fat. 149 b, Philoctetes ulceratus ſerpentis morſu.
de Sen. 8⁰½ a, Et contra auium minorum morſum, munitur uallo ariſtarum. de Diuin. i2n b, Cui ferus immani lacerauit uiſcera morſu.
MORTALIS, ſe. diſſolubilis, quod habet naturam& condi
tionem ut mori poſsit. de Nar. 65 b, Omne animal mortale & diſſolubile eſt.& de Vn. 201 a, Homines mortali cõditio-
ne eſſe generatos.& I. A. 264 a, Ita pro mortali conditione . 2.—„. 8.— uitæ immorrtalitatẽ eſtis conſecuti. de Se. 93 b, Animum dũ
in corpore mortali eſt, uiuere.& ibid. Animũ non eſſe mor- talem.& de Nat. 9o a, Corpus mortale. de Le. 168 b, Quod
in ijs mortale& caducum, quod diuinum æternumq; fit. de Som. 128 b,& Or. 206 b, Infrà autem nihil eſt iam, niſi morta
le& caducum. de Nat. 6 a, Pluto fecit mundum mortalem. de Di. u16 a, Natura omnium interitus atque obitus confi- cit. pro D. 233 a, Quod& ſenatus,& populus Ro.& omnes mortales iudicarunt. I. P. ioo a, Omnes mortales omnium generum, ætatum,&c. de Na. 77 b, Atg; hoc quidem omnes mortales, ſic habent,&c.& de Fi. 65 a, Omnes mortales qui ubique ſunt. I. V. 147 a, Vt omnes mortales uidere poſsint, S&c. pro S. R. 34 b, Vt ab omnibus mortalib. audacia tua co- gnoſceretur. pro Dom. 225 a, Cũ eius mœror inauditus o-
mnibus mortalibus miſerabilis uideretur. de Ar. 257 a, Qui
ſit unus omnium mortalium ſine ulla dubiratione deterri- mus. Para. 118 b, Quo beatius eſſe mortali nihil poteſt. An- tequam. 197 b, Miſerrimi mortalis caſum ſubire. pro Flacc. 134 b, Quem nemo qui mortalis eſſet, aud iuit. I. V. iz0 a, Ne
mo omnium mortalium.& 272 b,&§§ a, Defendo multos
mortales. pro S. R. 20 a, Quæ ſit omnium mortalium expe- ctatio, uides. Offic. 24 b, Fortuna nonnunquam ipſa mor- talis cum immorrtali natura pugnare uidetur. pro Rab. P. 127 b, Nec me pœnitet mortales inimicitias, ſempiternas a- micitias habere. 1
MORTALITA‚S, tis. mortalis uita conditio, naturæ cõmu
nis fragilitas. de Na. 7 a, Omne quod ortum eſt, mortalitas conſequitur. Oct. 130 a, Supra mortalitatem tuam tibi ſunt omnia tributa. pro Marcel. 134 b, Caſus humanòs& incer- tos euentus ualetudinis,& naturæ communis fragilitatem extimeſco.
MORTIFER a, um. mortem afferens, pernicioſus, peſtifer.
de Diuin. 94 a, Qui ſunt morbo graui& mortifero affecti. Tuſc. 163 b, Mortiferum poculum. pro Seſt. 12 b, Plaga inſa- nabilis illa mortifera.& in Va. 33 a, Plaga mortifera. pro Sy. 181 a, Accepit P. Sylla uehemens& mortiferum uulnus. de
Di. 121 a, Emiſsio maris anguis erat mortifera Corneliæ. A-
cad. 30 a, Cur Deus mortifera tam multa terra mariꝗ; di-
ſperſerit. de Le. 272 a, Præcepta, quæ imperiti pro ſalutarib.
mortifera conſcripſerunt.
MORTVVS, a,um. morte deletus, ſenſu ac uita carens, qui iã
nuſquam eſt, qui ex hac uita migrauit, qui è uita exceſsit, cõ ſumptus.)(.Viuus. At. 19½ b. Amo illũ mortuum, tutor ſum liberis. de Le. 182 a, Homini mortuo ne oſſa legito. de Ora. 106 b,Si cauſam ageres militis, patrem eius dicendo à mor- tuis exeitares. pro Quin. 9 a,Is non modò ex numero uiuo rum exturbatur, ſed etiam ſi fieri poteſt, infra mortuos mã- datur.& Poſtq. 200 a, Infra omnes mortuos mandatus eſ- ſet. pro Milon. 16 a, Inferre mortuum in domum alicuius. J. P.98 b, Cum tu quod tibi ſuccederetur, exanguis& mor- tuus concidiſti. pro Ra. 96 b, Qui ſenſu& uita carent. de Se.
82 b, Athletę ſenis lacerti mortui ſunt, in Sal. 272 b, Qui iam
deceſſerunt, omniq; odio carẽt& inuidia. de Cl. 168 a, The- miſtocles ueneno poto mortuus cõcidit. Qu. F. 303 a, Quę- dam effigies ſpirantis mortui. pro Milo. u19 b, Excitare ali- quem à mortuis.
MOS, moris. conſuetudo, inſtitutum, diſcipſina, uſus, ritus, mo
dus. de Orat. 91 b, Hic enim eſt mos patrius A ademiæ, ad- uerſari ſemper in omnibus in diſputando. de Cl. 271a, Mos eſt hominum, ut nolint eundem pluribus in rebus excelle- re. J. V. 249 a, Cum omnes ut mos eſt, ut fieri ſolet, cõcurre- rent.& 4 a, Nam ut mos fuit Bithyniæ regib. lectica octo- phoro ferebatur. Acad. 39 a, Vt mos amicorum eſt. I. V. 89 b,
um ille negauit moris eſſe Græcorum, ut in conuiuio ui-
rérum accumberent mulieres. Epi. 194 b, Sed quia mos eſt
ira facieridi, rogo. Offic. 47 a, Quod in patrijs eſt moribus multorum cauſas gratuitò defendere. contra Rul. 66 a, Eſt
hoc in more poſitum inſtituroꝗ́; maiorum, ut ij qui,&c. At-
tic. 209 b, Quę autem his temporibus ſcripſi, Ariſtotelicum morem habent. Offic. 26 a, Noſtro quidem more cum parẽè- tibus puberes filij non lauantur. Offic. 30 a, Quæ more agũ tur inſtitutis q́; ciuilibus.& pro Muren. 124 a, More inſtitu- toj maiorum,&c. pro Cec. 285 a, Cauſam more inſtituroꝗ́;
omnium defendi.& pro Quint. un b. lta ramen more& inſti
4
8
to more. Epiſt. n4 b, Nam ſihoc more moderari poi
dinema; ciuilem aliquid facere. pro Cl.37 b, Non mos con- ſuetudoq; ſeruata. pro Cec. 283 a, Vis moribus facta.)(. Vis contra ius moremꝗ; facta.& ibid. Recedere conſuetudine. &⅜⁸ 288 b, Vt de fundo Cecinna moribus deduceretur: id eſt,
more& conſuetudine.& 290 a, Vt moribus deductio fieret. de Orat. 96 a, Et noſtro more aliquando, non Rherorico lo quamur. contra Rul. 71 a, Iam hoc inauditum& planè no- uo more uti,&c. de Cl. 176 b, Nõ antiquo illo more, ſed hoc noſtro eruditus. pro Cec. 291 b, Prætor quemadmodũ mo- re& exemplo opitulari poſsit, non habebit. I. V. 122 a, Hoc iniecto metu iudicibus nullo more, nullo exemplo, ecquã rem putatis eſſe?&c. Attic. 159 a, Pompeius Syllano more exemploque uincet. Orator. 199 a, Inclinata ululantiq, uo- ce Aſiatico more canere.& 217 a, Placet dici omnia Iſocra- teo Theopompeoq; more. de Vn. 195 a, Multa ſunt à nobis in Academicis, Carneadeo more& modo diſputata. de Di- uinat. 98 b, Cæteros umbrarum uagari modo. de Amic. 102 a, Quidam pecudum ritu ad uoluptatem omnia referunt. Orator. i5o a, Ariſtotelico more,& hoc Archeſilæ modo di- ſputare. pro Cæl. 44 a, Agere illo auſtero more& modo. pro Muren. 141 a, Hoc ab eius amicis more& modo factũ eſt. in Ver. 110 b,& pro Muren. 129 a, Humano modo, uſita- b Nemus, ut,&c. Attic. 223 b, Noſtro more, ut patiamur intermitti li- teras. pro Flac. 143 b, Quæ accuſatorio iure& more ſunt fa cta. Epiſtol. 182 b, Et ſi more magis hoc quidem ſcribo, quã quo te admonendum puto. pro Cæl. 45 b, More meretricio
uiuere.& de In. 42 a, More beſtiarum uagari. pro Quint. R.
54 a, Nifi fortè tu peruerſo more id facis.& Tuſc. 154 b, Vi- tioſo more effici quidpiam. de Orator. 93 b, Non grauabor breuiter meo more quid quaque de re ſentiam dicere. de Fi nib. 66 a, Suo more loqui.& ibid. Voluptas in corpore, o- mnium latinè loquentium more ponitur. de Orat. 80 a, Di- cendi ratio in medio poſita, communi quodam in uſu at- que hominum more& ſermone uerſatur. de Sen. 78 a, Gigã tum more bellare cum dijs. in Verr. ↄ8 a, Fit ſermo inter eos & inuitatio, ut græco more biberetur. Epiſt. i6 b, More Ari- ſtotelico ſcribere. de Orator. 109 b, Ad Græcorum conſue- tudinem diſputare. Tuſc. 230 b, Ad eam conſuetudinem di- ſputauimus. Orator. z01a, Ad morem dicen di rhotorum exercere aliquem,&c. Hor. 42,In morem Salium.& pro Ar. 192 a, Iudiciali conſuetudine. Off. 13 a, Apud Platonem eſt, omnem morem Lacedæmoniorum inflammatum eſſe cu- piditate uincendi. pro Flac. 149 a, O morem præclarum& diſciplinam, quam â maiorib. accepimus. delnu. 82 b, Per- ducere aliquid in morẽ. de Or. u6 a, Qui hoc primus in mo res noſtros induxit.& 15 b, Græcorum prudentiã poſſe ad noſtrum morẽè uſumꝗ; transferri. Tuſc. 230 a, Quẽ morẽè cũ Carneades tenuiſſet,&c. de Fi. 64 a, Retinere morem,& re- uocare môrem. Ep. 75 a, Mos antiquus manct. Part. 235 a, Ius in natura ſit, an in more. de Inu. 50 b, Apud quos, quo more, cuius arbitratu ſit educatus. Acade. 45 b, Virtus naturæ uel more perfecta. Gerere morem alicui,& placere alicui. Attic. za, Vtrique à me mos geſtus eſt. Epiſt. 29 a, Sed tibi morem
*
geſsi. pro Quint. 2 a, Alicuius ſtudio ac cupiditati morem
berbee, de Orat. 93 b, Gerendus eſt tibi mos adoleſcentibus raſſe. pro Fla. 159 a, Lacedæmonij, qui ſoli iam tot annos unis moribus& nunquam mutatis legibus uiuunt. Epiſt. 199 b, Temperati moderatique mores. Attic. 262 a, Tua ſin- gularis humanitas, ſuauiſsimiq́; mores.& Epiſtol. a, Mores
perqditi. Atric. 86 b, Dionyſius mihi quidem in moribus eſt,
pueri autem alunt eum furenter iraſci. de Finib. 127 a, Ariſto teles& eius filius Nicomachus, cuius accuratè ſcripti de morib. libri, dicuntur eſſe Ariſtotelis.& 207 a, Philoſophiæ pars, qua mores conformari putantur. pro Ses. R. 24 b. Mo-
res feros immanemꝗue naturam alicuius oſtendere. Qu. P.
303 b, Deſidero filiam, effigiem moris, ſermonis, animi mei. de Orator. 125 a, Mores oratoris effingit oratio.& ibidem: Exprimere oratione mores alicuius iuſtos, integros, reli- gio ſo s‚timidos, perferentes iniuriarum. pro S. R. 36 b, To- tam uitam, naturã, moresꝗ́; alicuius cognoſcere. pro Cor- nel. 63 a, Cæſar inueteratam quandam barbariem ex Ga- ditanorum moribus diſciplinaque deleuit. Offic. 24 a, Ple- runque parentum præceptis imbuti, ad eorum conſitetudi nem moremꝗ; deducimur.& 60 b, Præclarum à maioribus accepimus morem rogandi iudicis ſi ea teneremus, quæ ſalua fide facere poſsit. I. P. 36 a, Lex côtra omnes leges nul- lo ſcripta more. I. A. 173 b, Quid unquam domus illa uide- rat, niſi pudicũeniſi ex optimo more& ſanctiſsima diſcipli na?& Para. 122 b, Suis quiſq; fingitur morib. de L. 174 a, Ta- men hæc erant ferè in more maiorum, qui tum, ut lex uale- bat. pro Deiot. 149 a, Imitari potius aui mores diſciplinãd;
debebas. de Le,. 7 a, Oraculũ editũ eſt, eas otiſsimùm re-
4 ligiones

. 4. 8 1. MO TIO, onu. commotio, motus. de Fat. 14
quæ eſſent in more maiorum. 9 a, Qui prorruſit m motionis, uolubilitaté aùt
ligiones tenendas eſſe,
cylindrum, dedit ei principium 1 18, 1 3. non dedit. de Na. 36 a, Ex diſparib. motionib-masnumA nũ conſici.& de Vn. 200 a, Orbium motio tranſuerſa. Aca. 45a, Animi motiones atq; rationes. Tuſc. 153 a.
MOSHESTIAæ. urbs, quam Græciα⁴‿ rιαe uqcant. L.
Mop ſuheſtia.
MOTVSzus. motio, momentum, agitatio, pulſus, impulſus,
curſus, lapſus. de Vn. 18 a, Deus motum dedit cœlo, eum qui figuratus ſit aptiſsimus.de Som. 128 a, Orbes qui uerſantur retrò contrario motu atq; cœlũ.& ibid. Quod animal eſt, id motu cietur interiore. ibid. Inanimatum eſt omne quod impulſu agitatur externo. de Di. nio a, Sol,luna, quem mo- tum habeat. de Nat. 30 b, Omne quod eſt calidum& igne⁰, cietur,& agitatur motu ſuo. de Nat. 6 5½ a, Natura omnia ci- ens motibus murationibus; ſuis.& Acad. 3e a, Tantũ mo- tum mutationemꝗ; moliri.& de Di. 128 a, In maximis moti bus murationibusq; cœli. Tuſc. 202 a, Eo enim erant uultu, oratione, omni reliquo motu& ſtatu, ut eos Argiuos dice- res. de Nat. 22 a, Motus principium ab animis eſſe ductum. de Diui. 95 b, Pars animi quæ ſenſum, quæ motum, quæ ap- petitum habet. de Offi. 66 b, Motus animi turbati, quos Grę ci wAbn uocant. de Cl. 172 b, Cum omnis motus animi tan- quam uentus hominem defecerat. de Vn. 202 b, Ira,& mens & reli qui motus animi. de Diuin. 13⁰a, Nunquam animus agitatione& moru uacuus eſſe poteſt. de Diuina. 133 b, Ma- iores enim quàm ulli inſani efficerent motus ſomniantes. I. C. uo a,Is omnes motus Catiline conatusq́; prohibuit. de Nat. 32 a, Motus principium ab animis eſſe ductũ. Poſt. 200 a, Nullus in eorum reditu motus municipio rum factus eſt. de Or. 127 a, Si quis motus populi factus eſt⸗pro Do. 202 a, Totius Italiæ magnificentiſs. ille motus municipiorũd; co curſus. pro fI. i5i a, Motus quidam temerarius græculæ con cionis. I. C. 10 5½ a, Qui nullum reip. motum afferre poterãt. de Fin. 66 a, Res quæ dulcem motum afferunt ſenſib.& ibi. Tum eſſe in motu uoluptarẽ.& 67 b, Sic enim appellat hãc dulcem in motu, illam nihil dolendi in ſtabilitate. pro Fla. 164 a, Videris in quo motu temporum, quanta in conuerſio ne rerum ac perturbatione uerſamur. Offic. 26 a, Nam palæ ſtrici motus ſæpe ſunt odioſiores. de Nat. 86 a, Omnes ani- morum motus pernoſcendi. de Or. 94 a, Animi atq; ingenij celeres quidam motus eſſe debent, qui, c. Or. 109 a, Motus cogitationis celeriter agitatus. Tuſ. 156 b, Mo mentum, pro motu. de Vn. 203 b, Vt ſex motib. ueheretur antè& ponè: nã & ad dextram& ad læuã,& ſurſum& deorſum. de Fat. 14 4 b, Itaq; tertius quidam motus oritur extra põdus& plagã, cum declinat atomus interuallo minimo.& 145 a, Eſſe quèẽ dam motum animi uoluntarium. de Sen. 93 b, Cum animus ſemper agitetur, nec principium habeat motus, quia ipſe ſe mouet, nec finem quidẽ habebit motus. de Or. 10 3⁄ b, Ani- morum motus aut iudicibus, aut populo dicendo miſcere atq; agitare.& ibi. Philoſophi quidã omnino motus negãt
in animis ullos eſſe debere. Offl. 26 b, Elaborandum eſt, ne
animi motus à natura recedat.& ibi. Motus animorum du plices ſunt: alteri cogitationis, alteri appetitus. Off. 27 b, Vt perturbationes fugiamus, id eſt, motus animi nimios, ratio ni non obtemperantes.
MOVENS, ius. quod eſt in motu.)((Stans, manens. de Fini. 71
a, Summum bonum puer utra uoluptate dijudicabit? ſtan- te an mouente?
MOVE O, es. cieo, agito, pello, impello, excito, motum facio,
motum affero, mo mentum habeo, digitum profero. de Na. 32 a, Ex ſe& ſua ſponte moueri.)((Agitari pulſu externo. de Nat. 37 b, Vt noſmetipſi, qui animis mouemur& ſenſib. de Nat. 78 b, Hominum membra nulla contentione mente i- pſa ac uoluptate mouentur. de Diuin. 126 b, Signiferi orbis unamquamq; partem, aliam alio modo mouere atq; immu tare cœlum, perinde ut quæq; ſtellæ in his finitimis q, parti bus ſint quòque rempore. de Fat. 14 5 a, Atomos per inane moueri grauitate& pondere. Acade. 25 b, Moueri mente ac ſenſibus. Ora. 220 b, Orator non approbationes ſolùm, ſed admirationes, plauſus, clamores mouere debeèt. Ofic. 20 a, Pulchritudo corporis mouer oculos,& delectat.& ibidem: Decorum mouet approbationem eorum quibus cum uiui- tur. de Diuina. 96 b, Cum ſignifer primi haſtati ſignum non Poſſet mouere loco.& pro Cecin. 292 a, Si ne quidem loco
motus fueris. ad Att. 252 b, Multa me mouent in diſceſſu, in
primis quod,&c. 152 a, Neq; illud me mouet,&c. Epiſto. 3 a, Quæ quidem mea cohorratio ne tibi inanis eſſe uidétur, il- la me cauſa mouet. Atrt. 172 b, Quæ me cauſæ mouerint, quã acerbæ, quàm nouæ, non queo ſcribere. de Or. 125 b, In com mouendis iudicibus, ijs ipſis ſenſib. ad quos illos adducere uolo, permoueor. Att. 133 a, Nec me conſules mouent, qui i-
M V
pfi pluma aut folio facilius mouentur. in Ver. 2009 3 880 re caſtra ex aliquo loco,& uaſa colligere. Ep. 77 b. Ne te ma ueas iſtinc tã infirma ualerudine. At. 134 b, Pöſtqus le 90 nufio mouerat.& 60 a, Ego me de Cumano moui ante der &c. Qu. Fr. 308, Itaq; magnæ mihi res moueri uidebantue. Part. 240a, Quæ quidem uel maximè ſuſpicionem monee⸗ de Or. 132 b, Sed admirationem magis quam riſum mouer. At. z0 a, Quantã tu mihi moues expectationem de ſermone
Bibuli. Ep. 54 a, Non eft porro tuũ, uno ſenſu oculorũ mo. ueri. de Le. 179 a, Eam petitionem cöparaſti, quæ& riſus& querelas moueret. de Or. 104 b, Qui patris clariſsimi recor datione& memoria flerum populo moueret. de Fin. 10 Quia cogitationes comprehenfionesd, rerum, è quibus efi ciuntur artes, appetitiones mouent. Epi. 1⁷ b, Quæ animũ
meum repentè mouerunt. pro Deiot. 145 b, Mouebar ani. mo,& de ſalute populi Rom. extimeſcebam. pro Mur. zob
Mouere ſtomachum alicui.)
MOVERE, pellere, eijcere. I. A. 70 a, Mouere aliquem de ſen tentia. pro Clu. 42 b, Mouere aliquem de ſenatu.& ibi. a Er ſenatu eijci à cenſore. de Ora. 134 a, Mouere aliquem tribu. de Off. 67 a, Vt ueros hæredes moueat, in eorum locumi. pſe ſuccedat. de Off. 5o a, Quinquaginta ansorum poſſeſ- ſiones mouere non nimis æquum putabat. contra Rull.)) a, Sed moueri poſſeſsionibus amiciſsimis ſedib. ac dijs pe. natibus negant oportere. Quin. Fr. 308 a, Vrgere illi ur loco
nos mouerent. 4
MO X, quàm mox, ſtatim. At. 157 b, Præterijt uillam meam Cu rio, iuſsitq́; mihi nunciari, mor ſe uenturum. IJ. C. o8 a, Nox nulla interceſsit, mox interfectus eſt. de In. 73 a, Non necel. ſe eſt expectare, quin mox iudiciũ fiat. de Fin. 10⅜ a, De ſum mo bono mox ut dixi, uidebimus. de Di. 9o a, Diſcedo pa- rumper à ſomnijs, ad quæ mox reuertar. 4
MVCR O, nis. in Cat. in a, Ilidem gladios in rempub. diſtri- ctos retudimus, mucronesꝗ; eorum à iugulis noſtris reieci mus. I. A. 259 b, Er dubitare, utrum mucrones noſtrorũ mi. litũ in ciue, an in hoſte figantur. pro Clu. 4 3 a, Céſorius ſty- lus, cuius mucronẽ multis remedijs maiores noſtri retude- runt. de L. 288 a, Clodius mucronòè tribunitium exacuir in
nos. pro Cec. 301a, Hic eſt mucro defenſionis tuæ.
MVGINO R. aris. cunctor, moror,& fortè quod alij boni au tores dicunt, Mufſo: id eſt, raceo,& diſsimulo. Atti. 2569 a,De Ocella, dum tu muginaris, nec mihi quicquam reſcribis, ce pi conſilium domeſticum.
MVGIO, gis. mugiunt boues dum clamant. ad Her.; re, mugire, murmurare, ſibilare.
MVGITVS, tus. boum à ſono ficta uox, ut etiam mugire. de Di. 87 b, Terræ mugirtus. Translatio eſt.
MVLAlæ. de Di. 118 b, Mulæ partus à te prolatus eſt, res mita bilis propterea, quia non ſæpe fit.& 88 a.
MVIL. CE O, ces, mulſi, mulſum. permulceo, lenio. in Arat. Vtres nulla feras poſsit mulcere procellas.& ibidem: Hęc angens anima uitali flamine mulcet.& ibidem: Huic ceruix dertra mulcetur Aquari.
MVL CIB ER, bri. Vulcanus. Tuſ. 180 a, Iouisq; nomen Mul-
cibri adſciuit manus. Poetæ.. 4
MVLCTA, læ. uel Malta, pœna. pro Cec. 30 4 a, Noſtri ciues ſæpein colonias profecti ſunt aut ſua uoluntate, aut legis mulcta, quam ſufferre non poterant. I. V. uz a, In cuius telt⸗ mento quòodam loco ſi cõmiſſum quid eſſet, mulcta erat Ve neri. de Ora. 176 a, L. Caſilenus ab L. Sabelio mulctam le Aquilia de iuſticia petiuit. de Opt. 244 b, Aeſchines à Ctet phöte multam petijt.& in V. 107 b, bis, Petere mulctã ab3 quo. Item, Craſſus conſul Pon. Max. Flacco college Flamini Martiali mulctam dixit, ſi à ſacris diſceſsiſſet: quam mulet populus Romanus remiſit. pro Rab. 92a, Illud quod ettin eadem mulctæ irrogatione p erſcriptum. I. A. 155 Quis un quã tanto dãno ſenarorẽ coegit? aut quid eſt ultra pignus aut mulctam?pro Mil. 10 8 b, Irrogare mulctam alicui. Epi-
76 b. Vt mulcta ram grauis T. Mario dep elleretur. 19
MVILCTATIO, onss. direptio. pro Rab. 93 a, Miſera mulès tio bonorum) miſerum exilium. 62
MVELCTO, u. afficio, punio. pro Cornel. 65 b, Populus 4 ditanus hunc mulcta& pœna mulctauit. de Or. 10a, 1 4 hominum atq; frau des damnis, ignominijs,uinculisue ribus, exilijs, morte mulctantur. Poſtquam 2u1 b, Onhre mihi æternam eſſe propoſitam xærumnam arbitrarenm 10 me ipſe potius, quàm ſempiterno dolore mulctaſſem 8
Lig. 139 a, Sylla quos oderat, morte mulctabat. pro
a, Hũc leges exilio, natura, morte mulctarũt. Antequam, f . 5 2 8.. uerò!
a, Si exilio mulctabunt corpus. Tuſcul. 170 a, Ego ux na
maximam gratiã habeo, qui me ea pœna mulctauerit 3
ſine mutatione& ſine uerſura poſſem diſſoluere. Tu imos
b, At mulctantur bonis exules. Tuſculan. 158 b, Qui an
1 9 In C. 103 4ν noſtros quaſi capite damnatos morte muletant un herſgpe
3b, Vagi
4₰

N
4 err —. KVICTAn Ahe ent? len perfecR antut iante 1 4*“ ur meterutll 4““ re 2 4 4 1 1— un 900 dadin ae ,„ Sern da.4 al Cau ul 2 . 4„0Mu 4 1
e4 3
4* ½ Oran. 3 4 4 1 K * 11 8 04aa Gess * 141 3 4 um 8 Aer ofe ſmn a A4r Au. Randanan 1, epemena h auerme Vkn n An— nedih mattaentnn 4 9. 4 * Nekaer u Nor mcci 1„ „ A udedim 4 8 CA N a4 gan natme ſſͤſ 4 Ldem dn Mnckiman mucnananch enn it 4 4 7 tadrrr urm. 1 44 an 2 40 4. 3— . bigmec main Maernac multus ematigaan B 14 2— 1a Cochm nacmum *. 12. —„Cuina Kech— INOLnen weree Kände rn
aanhum tomckcum.
110 punt doun inn dmmr napre nurmararr Düer TYSL hoam ilmo chmr Tt napen Tunissc 11A AI Mur lamc hitis oronrerren na oa Men
heimn a 3 ATumat na “
nia n e Taesn
1 14 4
“
8 2 3 1ua.* 4 0 n.(rfes csühle ber aui
alcham ds. V 4 aus
,— No! 3 4 1“ 1. ſ1 84 uas 7“ ge ocme. 4 1*“ 1-·“—“ Ae 11 1924“ na T)a 9 VWarnu 9 * AA 0o. vVIA CTNTIOmn 8* N “ C 8₰ 3u0.P99 2 ee Aenn 4& u9 3 6 8 4. 0 E unad 387 nnn Kuis aen R —““ nl 4* 3 un 6 “* ¹ r —. 202 1 4 1 4— n ena 8 3 * 33 p. 8„0f. 1 e i ge ama 12*, 4 n 4 4 1 vof “ 1 un; ncft s “ 8 4
N⸗ cuiuſq; earum uir mortuus, in certamer
enn N 4 n Küüm AAlA dum tr—
4 1* A h. an perne
MV
asr M V
M VI 882
perſæpe priuati pernicioſos ciues morte mulctarunt. in V. MVLTIFARIA M multis locis. de Or. 124 2, Aurum multi-
79 a,& in Cat. 103 a, Multos crudeliſsimè per uim morte eſ- ſe mulctatos. de Pro. 76 b, Si illũ, ut erat meritus, morte mul
fariam defoſſum. de Leg. 163 b, Iudicia quæ
Ium. 6.163 quondam nuf- quam erant, hodie multifariam nulla ſunt.
ſtaſſem. pro Seſt. 16 a, Maiores noſtri Antiochum Aſia mul- MVLTIFORMIS, me. uarius, diuerſus.)(Vniuſmodi. Aca.
arunt. pro Fon. 276 b, Galli à ſenatu agris urbibus; mul- cati ſunt.& cont. Ru. 73 a, Mulctare liberos populos agris.
44 a, Principes qualitates ſunt uniuſmodi& fimplices, ex his autem ortæ uariæ ſunt,& quafi multiformes.
pro Cecin. 304 a, In nulla lege noſtra reperietur, maleficiüi MVLTIIVGES, um. multæ& uariæ, multiplices, plures. a
ullum exilio eſſe mulctatum. de Cl. 172 a, Addebat etiẽ ſcri- ptores illos mulctatos exiſſe cum Galba: id eſt, malè acce- ptos aut affe ctos. I. V. 222 a, Qui primò cũ obſiſtere conarẽ- tur, malè mulctati clauis ac fuſtib. repelluntur. pro Milone 105 b, Qua in turba C. Vibannius ita eſt mulctatus, ut uitã
Atti. 225 a, Literas multijuges accepi uno tempore à Veſto- rij liberto.
MVIL.TIMODIS: id eſt, multis modis. de Orat. 163 2, Mul-
.—. 7.— 8.... timo dis ſum circumuentus, morbo, exilio, atque inopia, &c. Poetæ.
amiſerit. pro R. P. 122 a, Cum ab ipſa fortuna crudeliſsime MVL TIPLE X, cb. uarius, copioſus. de Se. S0 a,Vitis ſerpés,
uideat huius confilia eſſe mulctata. de Prou. 76 b, Mulctari imperatorem diminutione prouinciæ, contumelio ſum eſt. Epi. 85 a, Stultitia mulctatur fama. in V. u12 b,& 6 a, Hære- dem iuſſum eſſe facere,&c. niſi fecerit, Veneri Ericinæ eſſe
mulctatum. MVLGEO, ges. in Arat. Igniferum mulgens tremebundis æ- thera pennis. Aliter, mulcens.
MVLIEBRI ,bre. mulieris, mollis. Off. 26 a, Venuſtatẽ mu⸗ liebrem ducere debemus, dignitatem uirilem. pro Mil. 106
b, Muliebri& delicato ancillarũ puerorumq; comitatu. de Inuen. 62 a, Excellens muliebris formæ pulchritudo. Off.iz
b, Vos etenim iuuenes animum geritis muliebrẽ, IIlaq; uir-
uiri. ex Ennio. de Or. 146 b, Vox muliebris. pro Cæl. 52 a, .„VO. 1S. PrO 52 3,
0 Fr muliebre bellum. Tuſc. 178 a, Eneruata muliebrisq ſen- tentia. I. A. 169 a, Virilis toga.)((Muliebris ſtolla. MVLIEBRITER, effœminatè. Tuſc. q. 185 b, Si ſe lamentis muliebriter lachrymisq́; dedet, uinciatur.& 197 a, Ne quid ſeruiliter muliebritérue faciamus. 4
MVLIE R, 5. fœmina. pro Mure. 130 a, Mulieres omnes pro-
mulftiplici lapſu& erfatico. pro Fl. 147 a, Præturæ iuriſdi- ctio res uaria,& multiplex ad ſuſpiciones& fimultates. de- Am. 108 3, Multiplex& tortuoſum ingenium. de Na. 53 b, Al uus multiplex& rortuoſa. pro Cęl. 40 a, Varia multiplexq́; natura, de Orat. 104 a, Magna multiplexd; diſciplina. de N. d. 52 a, Quæ multiplices fœtus procreãr, his mammarũ da ra eſt multitudo. Or. 198 a, Multiplices uarijq́; ſermones. de CI. 7s a, Genus Orationis uagũ, fuſum,& multiplex. Ac. 42 3, Plato, qui uarius,& multiplex,& copioſus fuit. ad Here. 413, Anceps& multiplex uerborum poreſtas in ambiguis. Tuſc. 230 a. Multiplex ratio diſputandi. de Clar. 102 a, Coro na multiplex. de Sen. 88 a, Vitis ſerpens multiplici lapſu& erratico. At. ↄ0 a, Sed eſt magnum illud quidem, ueruntamẽ multiplex pueri ingenium,&c. de Or. 85 b, Recondita in ar-
te, multiplici: uerſantur. 2 1„.
MVI TIBLIGABILIS,. multiplex. Tuſc. ⁷9 b, Hæc in-
teremit tortu multiplicabili draconem. Poeræ.
MVLTIPLICATVS, a, um. auctus. Qu. Fra. 302 b, Si diem
Pter infirmitatem confilij maiores in tutorũ poteſtate eſſe
VLoluerunt. pro Cec. 298 b, Quod mulier fine tutore autore promiſerit, non deberi. de Le. 175 b, Vt ſentiant omnes mu- Jieres, in natura fœminarum Deum caſtitatem pati. 2 de L. Mulieres genas ne radunto, néue leflum funeris ergò haben ro. nerba legis XII. tab. Tuſc. Iib. 5, Mulieres in India, cũ
AG.
quam plurimuvm ilſe dilexerit: plures enim ſingulis ſolent
eſſe nuptæ. quæ eſt uictrix, ea læta proſeꝗquètib. ſuis, unà cũ uiro in rogum imponitur: illa uicta mœſta diſcedit. 2 de L.
Mulierum famam ut multorum oculis Iux clara tuſto diat,
nobis Clodius dixerit, tota Italia cõcurret, ut multiplica- ta gloria diſcedamus. Off. 78 a, Clariſsimi uiti filius in do- mum multiplicatam non repulſam ſolum, ſed ignominiã & calamitatem retulit. Epi. 148 a, Aucto exercitu, auxilijsq́;
multiplicatis.
diligentiſsimè ſanciendum eſt. 2 de Leg. Mulierum noctur- na facriſicia ne ſunto, præter olla quæ pro populo ritè fiét,
néue initianto, niſi ut aſſoler Cereri Graæco ſacro. 3 de Ora. Mulieres in ſermone incorruptam antiquitatem facilius, quaàm uiri cõſeruant. 14 Famil. Sed rurſus illud me mouer, quòd uideo omnes bonos abeſſe Roma,& eos mulieres ſu-
zas ſecum haber. MVLIERARIVS, a,um. pro Cæl.§, b, Mulieraria manus: id
eſt, multitudo à muliere in infidijs colld çata.
MVLIERCVI. AIa. in Cat. 109 b, Non ſuas ſecum mulier-
culas ſunt in caſtra ducturi? 4 Fa. In unius mulierculæ ani- mula ſi iactura facta ſit. Ser. Sulpitij. Tuſ.5, Leuiculus ſand noſter Demoſthenes, qui illa ſuſurro delectari ſe dicebat a- quam ferentis mulierculæ. d e Am. Et eo fieri, ut mulierculæ magis amicitiarum præ ſidia quęrant, quam uiri:& inopes, qudm opulenti:& calamitoſi, quam ij qui putantur beati. 6 Ver. Quæ forſitan uobis parua eſſe uideantur, ſed magnum & acerbũ dolorem cõmouent, mulierculis præſertim, quũ eripiuntur è manib. ea, quibus ad res diuinas uti cõſueue- runt: id eſt, matronis pauperib.⁊ Off. i Tuſ. Bene etiam col- ligit hæc pueris& mulierculis,& ſęruis,&ccG. IEROSITA S,. cupiditas fœmineæ uoluptatis, ſeu uiri in mulieres amor. Tuſc. 214 a, Vt muliero ſitas, ut ita ap pellem eam, quæ Græcis poꝙudæ dicitur.)(.(Odium mu- lierum, quale in eασννιναέ̈ᷣν eſt. MVLIEROSVS, a, um. mulierum appetens. de Fa. 142 a, Stil phonem ſcribunt& ebrio ſum& mulieroſum fuiſſe. MVLIO, nu. qui mulos agit. Epiſtol. 154 a, Ventidius mulio. Plancä.. MVLIONIVS, 2,um. quod mulionis eſt. pro Seſt. 21 a, Mu- lionia penulaä.
MVLLVLV S, mullus piſcis. Par. 123 a, Aliquem ſummis po-
puli beneficijs uſum barbatulos mullulos exceptantem de piſcina,& pertractantem.. MVLLVS,I. Att. 22 b, Noſtri autem principes digito ſe ctelũ putant attingere, ſi mulli barbati in piſcinis funt, qui ad ma num accedant. 1. MVLSVM,F. potio ex uino melled; cõfecta. de Or. 135 2, Qui alteri miſceat mulſum, ipſe nõ ſitiès,& ꝗ illud ſtiens bibat. de Or. 135 a, Suadebat Cranius, ut mulſum frigidũ biberet. at ille, Perdã, inat, uocẽ. ꝓ Clu. 53 a, Dare uenenũ in mulſo.
MVLTITVD O, dinis. frequẽtia, celebritas, tu rba, cœtus, cö-
cilium, concio, conuentus, caterua, chorus, natio, populus, uulgus, corona, uis, numerus, copia, copiæ, manus, colluui- es. I. V. 69 b, Cum maxima frequentia à multitudine domũ reducebatur. Off. i3 a, Qui ex errore imperitæ multitudinis pender, hic in magnis uiris non eſt habendus. Off.*4 a, Alij multitudinis iudicio feruntur, quæq́; maiori parte ulcher rima uidentur, ea maximè exoptant. de Cl. iz2 b, Ego quãta manus eſt coniuratorum hominum, tantam me inimicorũ multitudinem ſuſcepiſſe uideo. pro Pla. 2 60 a, Populus ſem per iniquus dignitatis iudex eſt. pro Pla. 260 b, Populus nõ delectu aliquo, aut ſapienria ducitur ad iudicandũ, ſed im- petunonnunquam,& quadã temeritate.& ibi. Non eſt e- nim conſilium in uulgo, nõ ratio, non diſcrimen,&c.& de Som. 130 3, Neq; ſermonib. uulgi dederis re,&c. de Di. 125 23 Nihil eſttam ualde uulgare, quam nihil ſapere. de Am. n3 b, Concio ex imperitiſsimis conſtat. pro Do. 231 a, Multitu- do hominum congregafta ex ſeruis conductis. pro Cec. 291 2, Qui manum fecerit, copias pararit, multirudinem homi- num coegerit. de Or. 36 a, Magnirudo& uarietas, multitu- dod; cauſarũ,&c. Anteq. 198 b, Magnitudo multitudoq́; ue- ſtrorũ beneficiorũ. de Fi. 81 b, Sed tamen non grauiſsimũ eſt teſtimoniũ multitudinis. Tuſ. ⁷5 b, Philoſophia paucis cõ- tenta iudicibus, multitudinẽ conſulto fugiẽs. de Fi. 75 a, Et ſi quando turpe non ſit, tamen non eſt nõ turpe, cũ à multi tudine laudetur. Tuſ. 188 b, Itaq;& fama multitudinis iudi- cio mouentur, ut id honeſtũ putent, quod à pleriſq; laude- tur:te aũt etſi in oculis ſis multitudinis, tamen eius iudicio ſtare nolim, nec quod illa putat, idem te putare pulcherri- mum. I. V. 41 a, Quanta mulritudo, quãta uis hominũ. pro Arch. 186 b, In tanto hominum cõuentu ac frequentia.& in Ver. 69 b, In tanto conuentu. in Ver. 330 a,& de Na. 12 b, Mul titudo, copia, numerus, uis, ut ex magna copia uel numero. & in Verr. 14 4. a,Infinita uis atomorum. in Anto. 161 a, Fre- quentia ueſtrm incredibilis, conciod, Quirites. de Ar. 24 8 b, Vis innumerabilis collecta ſeruorum. de Pro. 75 a, Nume us,& multitudo, idem. Attic. 38 b, Manus iuuentutis duce Curidne,&c. Attic. 247 a,b, Nam tantæ multitudinis, quan tum capit urbs noſtra, concurſus eſt ad me factus.
MVIL TO longe, multis, uel omnibus partibus. de Fin. ↄ9 a, Non Pa uieynd pald,impen did lonso interuallo, cũ ani mum Quadam infinita laudè anteponerent çorpori. de Fin. 100/4, de Orat. 55½ b, Multo pauciores oratores, quàm poete bonlreperiuntur. Atti. i26 a, Eacognoui commodiora eſſe multe, qud ut,&c. Art. 193 a, Meoq; judicio multo ſtare ma- lo,suam omnid reli quorũ. ad Her. 38 a, Expolitio adiuuar exornat orationem, ſed multo maximè per eam exerce-
„
mur ad elocutionis facultaté, de Or. nz b, Illud iam mirari
defino,

883
M V ulto magis antè mirabar hunc,&c. de Sene. 84 a, Nec uerò corpori ſolùm ſubueniendum 2 ſed Aiau menti atque animo multo magis. pro Mil. u19 b, 93 8 ſcio, an multo etiam ſit adiuuandus magis. etenim, S— tic. 124 a, Multo minus mouebant minæ. Offic. 32 a, 4 88 mines ac multo etiam magis natura congregati,&c. 2 Orator. 121 a, Ac multo etiam. Poſtquam. 204 b, Non—* to poſt diſceſſum meum. in Catil. 100 a, Aut non pèſt mu 5 to commiſſa: de Natur. 44 b, S0l multis partibus maior quàm terra. pro Flacc. 156 a, Interim neque ita longo inter-
Uallo ille uenit: id eſt, neque ita multo poſt. pro Arch. 186 b, Interim ſatis longo interuallo uenit Heracleã. pro Mil. 108
b, Hæc eadem longo interuallo conuerſa eſt in me. Tuſ.i70 a, Haud paulo doctior-.
deſino, quod m
MVLTVM, ualde, bene, ſanè, ſanequàm, ita, non parum, n
aulum, neſcio quid. pro Quint. a, M. Iunius in hac cauſa multùm& ſæpe uerſatus. de Leg. 190 b, Res multùm ac ſæ-
e quæſita. Att. 131 b. Multùm mecum municipales homines 1 quuntur. in Verr. 259 a, Longè omnes multum d; ſupera- re. de Diuinat. 108 b, Quærenti mihi, multumq́& diu cogi tanti, quãnam re poſſem,&c. At, 207 b, Liber mihi ſanè pro patus. Epi. Sanè grandis, uel bene grandis. de Or. 97 a, Diu multumq ſcriptitare.& Attic. 61 b, Libri diu ac multùm in manibus fuerunt.
MVL TVS, a, um. grandis, multiplex, creber, nimius. de Nat.
8
„
54 a, Venæ crebræ, multæque toto corpore intextæ ſunt.& 53 b. Per uenas admodum multas. de Ora. 104 a, Multæ, co- pioſæ, uariæ q; rationes.& 125 b, Multa,& uaria,& copioſa ratione.& de Inuent. 43 a, Multæ& magnæ res. Ep. 36 b, Cũ tu tam multis uerbis ad me ſcripfiſſes. de Natur. deor. 44 b,
. 1. ⸗ 2. 4. 2 Hi tanti ignes tamꝗ́; multi. de Ora. 88 a, Hæc tanta tamque
multa. pro Syl. 181 a, Hęc diu, multum,& multo labore quę- ſita, una eripuit hora. de Aruſp. 258 b, Cum quib uſdam mul tis metuendisq́; rebus. de Sen. 89 b, Multæ eriam iſtarum ar borum mea manu ſunt ſatæ. in V. i40 a, Non minus multas ſtatuas poſuir, quàm abſtulit.& Epi. 102 a, Minus multa. de Clar. 190 a, M. Calidius, qui non fuit orator unus Emultis, potius inter multos propè fingularis fuit.& ibi. 196 b, Tur ba patronorum,& numerari in uulgo patronorum.& ibi- dem: Vt numerarer in multis. Offic. 22 a, Vt unus de multis eſſe uideatur.& de Fini. 78 b, Tenuis L. Virginius unus que de multis. Epiſtol. 58 b, Nimium multa.& de Finib. 77 a, Et ſatis multa. ad Heren. 1 a, Ne parum multa ſciſſè uiderẽtur. & de Orator. 135 b, Nimis multa in genera diuidere. Epiſt. 23 a, Tum nomen multum eſt in illis Iocis. Atti. 206 a, Mul- tus ſermo ad multum diem. Quint. Frat. 310 b, Multa nocte ueni ad Pompeium. de Leg. 157 a, Accius in orationib. mul- tus,& ineptus ad multam inobedienriam. Acad. 5 b, Antipa trumque qui multus in eo fuiſſet, reprehendebant, de Ora. n0 a, Qui in aliquo genere aut inconcinnus aut multus eſt, is ineptus dicitur. de Na. 49 b, Nolo hac in re multus uide- ri. Offic. 44 b, Theophraſtus eſt multus in laudanda magni ficentia. de Orat. 141 b, Ne in re nota& peruulgata multus & inſolens fim. pro Planc. 276 b, Sed hoc frequenter in me congeſsiſti, ſaneq́; in eo creber fuiſti. de Orat. u18 a, Nonnul li dum operam ſuam multi exiſtimari uolunt, uolitant,&c. in Verr- 240 a, Statuite quanti hoc puteris& quàen multo redemiſſe. de Or. 162 b, Frequentes, pauci, ſinguli. de Inuent. 62 4, Multi, plures, complures, frequentes,& in V. 67 b, Mul ta, complura, frequentia.
MVIL.VIVS, fiue Moluius, qué Miluium corruptè quida uo-
cãt, pons eſt Tiberis in uia Flaminia, ad ſecundũ ab urbe la pidè. in Cat. in b, Occultè ad pontẽ Muluiũ peruenerunt.
MVIL.VS,K. de Na. 8 a, Longum eſt mulorũ perſequi utilita-
tes& aſinorum.& Top. 223 b, Mulus clitellarius. Ep. 259 b, Equum& mulum Brunduſij reliqui. Epi. 138 a, Potes mulo iſto Romam peruehi. Att. 246 b, Petij ab eo de mulis uectu- ræ itineris,&c. cont. Rul. 72 b, Deinde ornat eum mulis, ta- bernaculis, centurijs, ſupellectili.
MVNDANVS,, um. Tuſc. 249 a, Socrates quidẽ cum ro ga
retur, cuiatem ſe eſſe diceret'mundanum, inquit: totius e- nim mundi ſe incolam& ciuem arbitrabatur.
MVNDITIAæ. lautitia, elegantia. Offi. 26 b, Adhibenda eſt
præterea munditia non odioſa, nec exquifita nimis. Orato. 204 a, Elegantia modò& munditia remanebit. Epiſt. 13 8 b, Lautitia, mun ditia, elegantia. 2
4 17. 3„ 3 4 4 1 MVNDV S, a, um. Iautus, elegans. Qu. E. 09 a, Tuam domum
MVNDVS, di. uniuerſitas mundi, ſiue uniuerſitatis corpus,
in carinis mundi habitatores Camiæ cõduxerunt. de Fi. 69 b, Vir mundus& elegans. L. Aſotus.
natura, rerum natura, quod in natura rerum omne eſt, uni- uerſa natura, hoc templum, orbis terrarum ‚in omni cœlo
211—.„ 3 3 atg; terra, ille cœlũ ac terras regens. Liber de Vniuerßtate (ut uulgò uocatur) totus eſtex Timæo Platonis expreſſus,
M V quare de mundo pulcherrima continet. de Nat. 73,T 4 nim mundus quaſi cõmunis deorum atq; hominũ q. ie⸗ aut urbs utrorũq;.& ibid. Mundus deorum Shomnaund ſa factus eſt.& 100 b, Vniuerſus hic mũdus unitas coun da deorum atq; hominum exiſtimianda eſt. de Fin. 10 bnn dum aũt hunc cenſent regi numine deorũ,& efle u. An. muneſm urbem&e ciuitatem hominum& deorum Jeue 127 b, Cœlum ipſum quod extremum atq; ultimum m 1ni. eſt. de L. 172 b, In cœlòô& mundo ineſſe mentem& arua Acad. 14 b, Democritus ait innumerabiles eſſe mund ne N. 16 a,& 20 b, Sexcenta millia mundorum. de N. z b 3 de te& conſilio omnia in hoc mundo adminiſtrari. de N en. Mundũ eſſe Deum animantẽ, compotem rationis. deS 4, 127 b, Deus cuius hoc templũ eſt omne quod conſpicis 3 Nat. 7 a, Anaximandri opinio eſt, innumerabiles eſſe mu 4 dos.& 6 a, Plato dixit mundum fore ſempiternum. zaun⸗ 201a, Hunc uarietate diſtinctũ bene Grærci ai³ο, nosues tem mundũ nominaremus. de Or. 159 b, Status huas to mũdi atq; naturę. de D. 129 b, Epicurus quod in natura rerũ omne eſſe dicimus, infinitum eſſe dixit. de Am. 100b Cu in rerum natura totod mundo conſtant, quęq. monemue Par. 119 a, Qui omnem orbem terrarum unam urbem eiſe dicunt. de Le. 84 b, Sine quo nec ho minũ uniuerſum genus ſtare, nec rerũ natura omnis, nec ipſe mũdus poteſt. de Am nn2 b, Si quis è cœlo naturã mũdi, pulchritudinêq; ſderum perſpiceret. de L. 160 a, Omnem naturam deorum numine regi. de Vn. 202 b, Animus uniuerſæ naturæ. Off. z1 b, Meriii mundi magnitudinem. de L. 174 b, Mundus hic omnis tem plum eſt deorum,& domus. Item: Omne cœlum ſiue mun- dus, fiue quo alio uocabulo gauder, hoc à nobis nuncupa- tus ſit. de Vn. 196 b, Hunc mundum animal eſſe, idqꝗ́ intelli. „gens,& diuina prouidentia conſtitutum, 4
MVND VS, di. muliebris ornatus& uirilis. In Oeconomico. teſte Columella 241.
MVNERO, as. muneror. pro Deiot. 146 b, Locus erat qui- dam, in quo erant ea compo fita, quibus te rex munerare c
ſtituerat.
MVNERO R aris. largior. Att. 100 b, Alexion me opiparèmu neratus eſt. de In. 62 b, Aliud alij commodi aliquo adiuncto
incommodo natura muneratur.
MVNIA, orum. munera, onera. pro Mur. 141 b, Hæc ſunt offtcia neceſſariorum, commoda tenuiorum, munia candidatori. & pro Seſt. 26 b, Qui ſuis ceruicibus tanta munia ſuſtinent, hi ſunt optimatum principes.
MVNICE PS, cipis. ciuis, popularis, qui è municipio eſt. Att. 277 b, C. Naſennius municeps Sueſſanus.& de Cl. 174, M. Pontidius municeps noſter.& in V. 16 3 a, P. Cauius Coſſa- nus municeps.& 168 b, Clamabat ſe municipem Coſſanum eſſe. Att. 153 b, Ego Ciceroni meo Arpini potiſsimùm togi puram dedi, idꝗ municipibus meis fuit gratum. pro CI. t a, Non illi uos de unius municipis fortunis arbitranturſen tentiam laturos: ſed,&c. de L. 170 a, Ego& Catoni& omni bus municipibus duas eſſe cenſeo patrias. Ep. 225 a, Lucius
tribulis& municeps& familiaris meus,& Epiſt. 209 b, Mel municipes Arpinates..
MVNICIPALIS, ke. ex municipio. pro Syl. 171 b, Eſt enimi- pſe à materno genere municipalis.& Atti. 109 a, Ex dolore municipali. pro Seſt. 13 a,& Qu. de Per. 209 b. Sunt munici- pales ruſticiq́; Romani.& in Ant. 171 b, Homines municipa les& ruſticani. de Leg. 19 b, Municipalis reſpub. Attic.1a Multum mecum municipales homines loquuntur, mul- tum ruſticani.“
MVNICIPIV M pij. conuentus, pręfectura, colonia. Epa9h b, Non dubito quin ſcias non ſolum cuius municipij ſim, ſed etiam quã diligenter ſoleã meos municipes Arpinates tueri. pro S. R. 20 b. Roſcius municeps Amerinus fuit, gene- re& nobilitate ſui municipij facilè primus.ꝓ Seſt. b.Nul-
lum erat municipium Iraliæ, nulla colonia, nulla prafectu-
ra, quæ nõ,&c. de Fin. 107 b, Stoici totũ hunc mundum mu
nicipium ſuum eſſe exiſtimabant. in A. 166 bz Omnes du ſ
qui
lucẽ tius
mus è municipijs. ꝓ Pl. 292 b, Tu es ex municipio anti r mo Tuſculano, hic eſt è præfectura Atinati non tam pr 3 I. C. 109 b, Vrbes coloniarum ac municipiorum. cont-Rull⸗ 83 a, Calenum municipium cõplebunt. pro S. R. 25 3, Muni- cipium ruſticanum. in P. 90 b, Neq; enim regio fuit ulla, ne- que præfectura aut colonia, ex qua non,&ã. 5 4 MVNIFICE'. liberaliter, largè, prolixè. de N.75 b. Mum- n & largè dare aliquid. de EFin. 140 b, Societatem hominüm mificè& æqusè tuens iuſticia dicitur.. MVNIFICNVS, um. liberalis, largus. Offic. 46 b. Connad autem tum in dando munificum eſſe, tum in exigendo niß. acerbum. de Orat. 87 b, Quid porrò tam liberaléacme cum,&ec. pro Quint. 4.3 b. Roſcius liberaliſtimus munn umzHTO tiſsimusq; fuit. MVNIO⸗

885 M V
MVNIOS nis. paro, adorno, firmo, confirmo, obuallo. pro Mu ren. 135 b, Hæc omnia tibi accuſandi uiam muniebant, adipi
ſcendi obſtruebant. de Pro. 69 b, Macedonia, quæ erat antea multorum imperatorum, non turribus, ſed trophæis muni ta Atti. 66 b, Aditus inſulæ muniri ſunt mirificis molibus. pro Pomp. 10 b, Atꝗ; hæc tria frumentaria ſubſidia reipubli
cæ firmiſsimis præſidijs claſsibus; muniuit. pro Syl. 182 a,
Munite communem arcem bonorũ, obſtruite perfugia im- proborum. in Car. 98 b, Illam colontam meis præſidijs, cu- ſtodijs, uigilijsq, muniui. cont. Rull. 62 b, Italiam præſidijs
confirmare. in GCat. 9 a, Domum meam pręſidijs maiorib.
muniui atq; firmaui. pro Seſt. 20 a, Qui ſe præſidio munie- rit.& ibid. Vt à ſuis munitus tutò in foro eſſet. At. 39 b, Nos firmiſsima hominum beneuolentia muniti ſumus. Epiſt. 58 b, Nouarum me neceſsitudinum fidelitate contra uecterum inimicorum perfidiam muniendũ puraui. de Fin. 82 b, Tue-
ri& munire beneuolentia multorum. pro Rab. a, Inter- cludere omnes ſeditionum uias, munire præſidia reipu. de
Nat. 5§5§ a, Munitęq́; ſunt palpebræ tanquam uallo pilorum. Epiſt. 173 b, Munio me ad hæc tempora. de Sen. 8 a, Et con- tra auium minorum morſum munitur uallo ariſtarum. de Am. 102 a, Qui uirtute& ſapientia ſic munitus eſt, ut nullo egeat. de Prouin. 76 a, Alpib. Italiam munierat antè natura, non ſine aliquo diuino numine. pro Fon. 277 b, ter. Munire uiam. Tuſcul. 1§5§ a, Munire ſibi uiam in cœlum. de Or. 127 b, Qui primùm tibi muniſti ad te audiendum uiam. Att. 15 b, Munire ſibi tutam uiam ad retinendas opes. Att. 2 41 a, Hæc
noua ſit ratio uincendi, ut miſericordia& liberalitate nos
nmunitamus. 1 MVNIO, onis. genus carminis. de Or. 107 a, Hoc nos ſi facere uelimus, antè condemnentur ij, quorũ cauſas receperimus, quàm toties, quoties perſcribitur pæanem aut munitioné citarimus. aliter, cantarimus. MVNITIO, onu. pro Fon. 277 b, Obie ctum eſt etiam, quæſtã M. Pöteium ex uiarum munitione feciſſe„ut aut ne cogeret
munire, aut id quod munitum eſſet ne improbaret. I. V. 228
a, Fons, qui fluctu totus operiretur, niſi munitione ac mole
lapidum à mari diſiunctus eſſet in P. 88 a, Munitio Theſſa- lonicæ.&. I. A. 25J0 a, Antonius Mutinam operibus munitio
nibusq; ſepfit. de Or. 138 a. 1— MVNIT O, as. munio. pro S. R. 42 a, Nunc quam uiam muni ter, quod iter affectet, uidetis.—
MVNITVS, a, um. ſeptus; uallatus, ſtipatus, armatus, pro
Seſt. 23 a, Qui ſtipatus ſemper ſicarijs, ſeptus armatis, muni- tus iudicibus fuit. Par. u b, Regulus tot uirtutum præ ſidio munitus, tantoq; comitatu uirtutis ſeptus. Offic. 35 b, Effe-
ctumq; eſt, ut eſſet uita munitior, atq; ur,&c. pro Mur. 137 b. Cuius ingenio paterni omnes amici munitiores eſſe debe-
bant. Qu. de Pet. 208 b, Partis ac fundatis amicitijs fretum ac munitum eſſe oporter. de Diuin. 89 b, Is ſapientia muni- tum pectus gerit. pro Fl. 165 b, Aliquis bonorum omnium
oræſidio non modò munitus, ſed etiam ornatus. de Ar. 247 a, Domus tor ſenatuſconſultis munita atq; ſepta.& ibi. Do mus publico omni pręcipuo& diuino,& humano iure mu nita. de Fin. 59 b, Septus ac munitus contra hoſtes. Epi. 23 b, Caſtella munirta, oppida munitiſsima.& At. 4 a, Caſtellum natura munitum. pro Pomp. 16 b, Nulla domus n oſtris ma giſtratibus ſatis clauſa atq; munita fuit.& pro Rab. 92 a, Li bertas leuirate legum munita. pro Muren. 29 a, Illud dico, nullam eſſe in illa diſciplina munitam ad cõſulatum uiam.
pro Fl. 139 b, Græcia Aſiæ oram maritimam cinxit urbibus,
non ut munitam colonijs illam gentem, ſedut obſeſſam te- neret. I. V. 67 a, Nihil tam munitum quod non expugnari poſsit. con. Rul. 83 b, Vrbs natura ac loco munita, ſuccincta portibus, armata muris. pro Ar. 189 b, Pontus& regijs quõ dam opib.& ipſa natura regionis uallatus. I. V. 243 b, Tu- tus, clauſus, ſeptus, munitus contra aliquem. Qu. Fra. 308 b,
Pompeius dixit munitiorem ſe ad cuſtodisdam uitam ſuã
fore, quàm Africanus. MVNVS, erzs. donum, officium, ludi, opus. in Ant. 182 b, Cæ- ſar muneribus, congiarijs, epulis multitudinem imperitam lenierat.& Qu. E. 327 b,& Or. z00 a, Munus magnificum da re.* Mittit homini munera ſatis largè hæc ad uſum dome- ſticum uini& olei, quod uiſum erat, eriam tritici quod ſa-
tis eſſet. de Kr. 24 4. b, Aliquem quafi diuino munere dona-
tum reipub. uideri. Ep. ¹31 a, Sed ego hoſpiti ueteri& amico munuſe di ipfius lölenr munera. de Vn. 20 4 a, Philo ophia data eſt nobis deoruf conceſſu atq, munere. de Diuinat. 109 b, Quod enim munus afferre reip. maius meliusue poſſumus, qudm ſi,&c. Poſt quam. 20 4 a, Deorum beneficio&deorum munere. Offi. 76 b, Munera perinde ſunt, ut accipiuntur. Ac. 40 a, Dare munus alicui. ad Her. 6 a, Largiri munus alicui. pro Syl. 177 b, Quaſi uerò tempus dandi muneris non ual-
2
culum mittere uolui leuidenſe, craſſo filo, cuiuſmo-
M V 886 de appropinquaret.& ibid. Poſſet alia familia Fauſti mu- nus præbere. de Or. 153 b, Meq́; ad meum munus penſumò; reuocabo. de Clar. 170 a,Is functus eſt omni ciuium mune- re. de Cl. 1⁷ 4 b, Rullius magnum munus de iure reſponden di ſuſtinebat. de Som. 128 a, Ne munus aſsignatũ à deo defu giſſe uideamini. Off. 35 a, Inuectio certè nulla eſſet, niſi his muneribus homines fungerentur. pro Cl. 23 a, Mater audi- uit ſibi non ſolum filium, ſed etiam exequiarum munus ere ptum. de Di. 1 9 b, Tantum huic ſtudio reling uendum, quã tum uacabit à publico officio& munere.& ibid. Tum pri- ſtinis orbati muneribus hæc ſtudia renouare cœpimus. de Di. 139 b, Sine oculis non poteſt extare oficium& munus oculorum. Tuſc. 193 b, Oculus conturbatus non eſt probè affectus ad ſuum munus fungendum.& ibi. Ad exe quendũ munus ſuum. in Ant. 221 a, Non quòd ei cura defuerit in ran to officio tantoq, munere. de Am. i00 a, Valetudo opportu pa eſt, ut dolore careas,& munerib. fungare corporis. At. 94 b, Paucos dies habebam reliquos annui muneris. Acade. 30 b, Dare alicui immunitatem munerum. de Ora. u² a, Videa mus quid ei negocij demus, cuiq́ eum muneri uelimus eſle præpoſitum. de Or. 10 ⅝ a, Oratoris propriũ offeium ac mu nus. pro Font. 279 b, Alicui muneri atq; officio præeſſe. de Ora. 10 a, Honoribus ac reipub. muneribus perfunctus ſe- nex. de Or. u14 a, Videtis ne quantum munus ſit oratoris hi ſtoria. Or. 94 b, Magnum quiddam eſt onus ac munus pro- fiteri,&c. I. V. 89 b, Munus hoc meum non eſt, cum meæ par tes ſunt hoſpitum recipiendorum, id libenter facio. de Na. deor. 5 b, Qui miniſtri tanti muneris fuerunt. Par. 241 b,& 24 2 a, Qio expoſito, munus promiſsi omne cöfecero. Ac. 30 b, Dare alicui immunitatem munerum. Offl. 3 a, Nulla ta- men eius ingenij monumẽta mandata literis, nullum opus ocij, nullum ſolitudinis munus extat. de Pro. 76 a, Suſceptũ reipub. munus explere. de Or. 140 a, Singularum uirtutum certa quædam ſunt officia ac munera. Epiſt. 65 b, Hoc quię- quid eſt oneris ac muneris. Epi. 151 a, Suſtinere munus con- ſulare. Epi. 59 b, Tanti actam præclari muneris ſocietas. E- piſt. 90 b, Munus officij ac ſtudij erga aliquem. At. 1b, In o- mni munere candidatorio fungendo. Tuſ. 139 b, Munus ani mi eſt ratione uti. pro Mil. 105 b, Principum munus eſt, reſi- ſtere leuitari multitudinis,&c. de Finib. u14 a, Oicium mu- nus ꝗq́ ſapientis,&c. Epiſt. 170 a, Tuum eſt hoc munus, ruæ partes. Puſc. 235 b, Tenere ſuum munus. Epi. 116 b, Deferre munus alicui. de Ora. 88 b, Tu qui tuo magis ſtudio, quàm proprio munere aliquo diſertorum ius à nobis ciuile didi- ciſti. Qu. Fr. 293 b, Parui refert abs te ipſo ius dici æquabili- ter& diligenter, niſi idem ab ijs fiet, quibus tu eius mune- ris aliquam partem conceſſeris. Qu. F. 299 a, In extrema par te muneris ac negocij tui diligẽtiſs imus ſis. Off. 44 b, Theo phraſtus eſt multus inlaudanda magnificentia populariũ munerum. Off. 48 b, Sin aliqua neceſsitas huiug muneris a- licui reipub. obuenerit, danda,&c. de Sen. 82 b, Aliquemad omne officij munus inſtruere. de Sene. 83 b, Maſaniſſa ſenex omnia regis officia& munera exequitur. de Sen. 84 a, Qui⸗ dam ſenes nullum officij aut omnino uitæ munus exequi poffunt. de Sen. 93 a, Nam dum ſumus in his incluſi compa gibus corporis, munere quodam neceſsitatis& graui ope- re perfungimur. de Amic. 109 a, Multos modios ſalis ſimul edendos eſſe, ut amicitiæ munus expletũ ſit. Par. n6 b, Quo niam illud maiorum uigiliarum munus in tuo nomine ap- paruit. de Leg. 157 a, Mihi uideris eorum ſtudijs, qui literis delectantur, debere hoc munus. de L. ¹58 a, Qui conſulenti- bus reſpondet, ſenectutis grato atq; honeſto fungitur mu- nere. de Leg. 58 b, Qui ei muneri præfuerunt. de Leg. 159 b, Cuius muncris colendi eficiendiq; cauſa nati ſumus.& ο a, b, Tanquam id habuerit operis ac muneris, ut hanc nobis efficeret ſedem,&ec. Fungor aliquo munere. Colo& efficio aliquod munus.“
MVNVSCVLVM,.Off. 66 b, Alieni facinoris munuſculũ non repudiarunt. Ep. 216 b, Munuſculum leuidenſe. MVRAENA, n«. Piſcis. Parad. 123 a, Mullorum& muræna- rum copia. b MVRGENTINV S, na. ager. I. V. 17/1. MVRIA riæ. aqua multo ſale condita, quam Plin. ſalſu ginem b exiam uocar. de Fin. 99 b, Stilla murccc. MNRMVR, ns. mugitus, fremitus. de Orator. 15 b, Mu 1- mur maris. in Arat. nec metuunt canos minitanti murmu- Is flugtus,
MVRMVR 0„ ds. de Aruſpic. 247 b, Vidi heſterno die quen-
dam murmurantem, qui,&c. Tuſcul. 250 b, Fremitus mur- murantis maris. ad Heren. z3 b, Vagire, mugire, murmura- re, fibilare.““ MVRV S, ri. mœnia, propugnaculum. de Na. 79 a, Muri urbis, quos uos ſanctos eſſe dicitis. pro Pomp. 1+ b, Inſula Delos parua, ſine muro nihil timet. Offi.3 a, Aries murũ percuſsit.
1 Artic,
8

*
387 M. V Attic. 25 a,& 26 hilot zunpeni ret. de Fi. in a, Si Annibal ad portas ueniſſot, murum⅞; i⸗ lo traieciſſet. in V. 235 b, Ad omneis meos impetus quaſi mu
*.** 2„ rus quidam boni nomen imperatoris opponitur. in C. 123 ſtris erit infixa menti-
Dum memoria conſulatus mei ue xa mer bonemenn me muro ſeptum eſſe arbitrabor.in Pices 42 Lex Aelia& Fufia propugnacula murique tranquillitatis & ocij.. ibusd
MV S, ris. de Na. 29 a, Non poſsis adduci, ut muribus domum, x muſtellis ædificatam putes. de Diuinat. 100 b, Clypeos à muribus eſſe deroſos. de Diui. 120 b, Mures diem& noctem aliquid ro dentes. At. lib. 4, Tabernæ mihi duæ corruerunt: reliquæ rimas agunt. Itaque non ſolùm inquilini, ſed mu- res migrau erunt. 1— 1 3
MVRVM pro muriũ. ⁊ꝛ de N. teſte Chariſio, Nec enim homi- nes murum aut formicarum cauſa frumentum condunt.
MVS A, 2. de N. 70 a, Muſę primę quatuornatè Ioue, Thelxio- pe, Mneme, Aœde, Melete: ſecundæ ex Ioue& Mnemoſyne, nouẽé:tertiæ ex Ioue& An tiopa, quas Pieridas& Pierias ſo⸗ lent poetæ appellare. pro Ar. 191 a, In qua urbe Imperatores propè armati poetarũ nomen& Muſarũ delubra coluerũt. Or. 202 b, Nenophontis uoce Muſas quaſi locutas ferũt. Ep. 16 a, Ab orato rib. diſiungo me ferè, refero q́, ad mãſuetiores Muſas. Tuſ. 24 a, Quis eſt enim qui cũ Muſis. i. cum huma- nitate& cũ doctrina habeat aliquod cõmerciũ, qui,&c. de Na. 68 b, Orpheus& Rheſus matre Muſa nati. pro Ar. 189 b, Nemò eſt tam auerſus à Muſis, qui non mandari uerſib. æ- ternum ſuorum laborum præconium facilè patiatur. Ora. 19 8 a, Forenſes cauſæ agreſtiorib. Muſis relictæ. Att. 25 a, In- terea quidem cum Muſis nos delectabimus. Atti. 25 b, Cum omnibus Muſis rationem habere cogito.
MVSCA, ſcæ. de Cl. 184 a, Hodie te iſtic muſcæ comediſſent. & de Or. 131 b, Puer abige muſcas.
MVSCOSV S,a, um. hümore ſordidus, ſqualidus, obſoletus. Quint„Frat. 319 a, Iam aroolv rupis nihil alſius, nihil mu- ſcoßus
MVS CVLVS,l. exiguus mus. de Diu. u5 b, Muſculorum ie- cuſcula bruma dicuntur augeri.
MVSICA, ce. cantus, ſymphonia. de Ora. 100 b, Vt in muſicis numeri& uoces& modi. de Ora. 155 a, Muſicam Damon& Ariſtoxenus tractauerunt. de Nat. 30 b, Idem ſcilicet cenſe- res in platanis ineſſe muſicam. de N. 190 b, Leges muſicę.& 177 5, Cantus muſicorum.
MVSICVS, ci. de Or. 100 b, Vr in muſicis numeri& uoces& modi.& 85 b, Quis muſicis penitus ſe dedidit, an,&c. Tuſ. 240 b, Muſicorũ uerò perſtudioſum accepimus: id eſt, Dio- nyſium. Offl. 29 b, Vt in fidib. muſficorum aures uel minima ſentiunt. de Di. 0 a, Qui fidib. aut tibijs uti uolunt, earum tractationem non ab aruſpicibus accipiũt, ſed à muſicis. in Piſ.8 4 a, Hic aũt non tam concinnus helluo, nec tam muſi- cus, iacebat,&c. Tuſc. 177 b, Si abſurdè canat is, qui ſe habe- ri uelit muſicũ. Tuſcu.14 9 a, Ergo in Græcia muſici florue- runt. de Fini. 90 b, Geometræ, muſici, grammatici. Item: Ti- motheus muſicus. Steph. in uoce Mileti.
MVSICVS,, um. de Leg. 177 b, Plato negat mutari poſſe mu
ſicas leges, ſine mutatione legum publicarum.
MVSTACEVM, cei. cibi genus, ex farina, caſeo, ani ſo, cumi- no, adipe, muſto,& de uirga lauri abraſa aliquid ſuppo ſitis folijs lauri cũ coquitur, ut Cato docet. Att. 79 b, Laureolã in muſtaceo quęrere. Bibulum hoc prouerbio notat, qui ſi-
ne labo re, in re friuola, præclaram quæreret gloriam.
MVSTELIL Alæ. de Nat. 29 a, Non poſsis adduci ut domũ
mnuribus& muſtellis ædificatam putes.
MVS TVM, 2³. de Cl. 192 b, Noua iſta quaſi de muſto ac lacu feruida oratio. 8
MVTABILIS,.habens murationem. de N. 65 b, Omne cor pus mutabile eſt.& de Vn. 199 b, Materia mutabilis. de Vn. 201 a, Sidera quæ uaga& mutabili ratione labuntur. pro Mil. 109° b, Mollis, tener, flexibilis.
MVTABILITAS,. Tuſc. quæſt. 226 a, Inconſtantia muta bilitas q; mentis.
MVTATI O, onis. permutatio, motus, conuerſio, ſtatus, con- uerſio, inclinatio temporum. in Ar. 240 b, Optimus eſt por- tus pœnitenti, muratio conſilij. pro Qu. 2 b, Fit magna mu tatio loci, non ingenij. Epiſt. 8 b, Atq; ita ut nullã mutatio- nem unquam habitura res eſſe uideatur. de Na. 46 b, Luna uarias mutationes lucis habet. de Nat. 65 a, Natura omnia ciens,& agitans motibus& mutationibus ſuis. Academ. 30 a, Vt nulla uis tantos queat motus murationemꝗ; moli ri. de Nat. deor. 36 b, Mutariones quatuor temporum.& 65 b, Mutationes elementorũ inter ſe. pro Cluent. 28 b,& Off. 24 b, Crebra coloris mutatio. Offic. 24. b, Morum facienda mutatio eſt. de D. 105 b, Extortum fieri muratio poteſt. Of.
5 b, Mutatio officiorum dando, accipiendo. Att. 125 a, b, Ne-
a, De muro imperaui Philotimo ne impedi
M V mo doctus unquam mutationem conflij, inconſtantia 3 xit eſſe. Offl. 24 b, Eam mutationem ſi tempora altan dã di- acilius commodiusq; faciemus. in Ant. 159 a d nwad ſubitò tanta iſta mutatio? 22 Vnde igitur
MVTATVS,, um. Epiſtol. 77 a, Alij mutat & 84 a,b, Rerum hoc natura,&c. nec mane
tio feret.
MVT IA, orum. feſtus dies, Qu. Mutio ob bene adm Aſiam conſecratus. in Ver. nn9 a.
MVTICENSIS ager in Sicilia. in V. Act.. pag. 69 b
MVTILATVS, a. diminutus. I. A.189 b, Antonius in G 7 mutilatum ducit exercitum. alliã
MVTILVS,, um. diminutus, mutilatus. Orat. 21¼ a, Ani mutila ſentit quędam,& quaſi decurtata. Or. 199 5 Mädis quædam& hiantia loqui.„Nutila
MVTINAnæ. urbs. in Ant. 199 a, Antonius circunſedir
tinam, firmiſsimam& ſplendidiſsimam populi NOm; lu- loniam. Att. 278.. AMantco
MVTINENSIS,. Att. 276 a, Mutinenſis fuga.
MVT O, as. mutationem facio, permuto, uerto, muerto con⸗ uerto, immuto, commuto, uario. Poſtq. 206 b, Vos veten mutandam cenſuiſtis, cunctiq; mutaſtis.& Quin. Ir.6 pro Corn. 60 a, Ned; mutare ciuitatem quifquam lnine
poteſt, neq; ſi uelit mutare, non poteſt.& 61, Ne quis inui
tus ciuitate mutetur. pro Corn. 68 b, Illum ciuitate mutati eſſe fateor. de Ora. 159 a, Idq́; ad omnem rationem mutatur & ueftitur. de Pro. 74 a, Poſtead; reb. geſtis mentes ueſtras uoluntatemꝗ; mutaſtis. pro Do. 217 b, Cui quidem cũ Cili. ciam dediſſes, mutaſti pactionem. pro§. R. z5 b, Verſa&mu tata in peiorem partẽ ſunt omnia. Or. 202 a, Ergo ille prin- ceps uariabit, mutabit,&c. At. u a,& Epi. 49 a, Philotimi literis lectis mutaui conſilium de mulieribus. pro Mur. uo a, Sapientem ſententiam mutare nunquam.& Atti. 3a,b, Mutare ſententiam. de Clar. 194 b, Mutare conſuetudinem dicendi. pro Cl. 24 a, Mutare teſtamentum. Para. in a, Muta re ſolum.& pro Do. 229 a, Quò uertendi, hoc eſt mutaãdi ſo- li cauſa, uenerant. de O r. 158 a, Proprium proprio commuta re. Or. 205 a, Ennius pro Afris immutat Africam.&ibi. Sü- mutantur uerba pro uerbis. At. 235 b, Confilia in horas com mutari uides. b, Mutari, non cõſtare ſibi, diſcedere à ſeſe, de FEin 85 b, Probitas gratuita, non mutata uoluptatib. aliter mutuatam, aliter inuitatam.
MVTVA TIO,nis. de Or. 157 a, Translationes quaſi mutua. tiones ſunt, cũ quod non habeas, aliunde ſumas. Irem: Mul ctari ea pœna, quæ ſine mutuatiõe& ſine uerſura poſiit diſ ſolui. pro Fl. 116 a, Cum multos minutis mutuationib. frau dauiſſet,&c.
MVTVE'. mutud, uiciſsim. Epi. 60 a, Tu ipſe uelim iudices, ſatis ne uideatur his omnibus rebus tuus aduentus, cum proximè Romam ueniſti, mutuè reſpõ diſſe.& 63 b, Officijs non mutuòè reſpondetur. hæc Cic. filius.
MVTVO'’. mutuũ. Epi. 153 a, Fac ualeas, meꝗ́, mutuò diligas. Ep. 63 b, Officijs mutuò reſpondere. Epi. 167 a, Etſi omnité pore ſumma ſtudia officij mutuò inter nos certatim extite rũt. Epi. 149 a, Te ut diligas me, ſi mutuò me factutum ſcis rogo. Ep. 60 a, Satis ne uideatur his omnib. rebus tuis ad⸗ uentus mutuò reſpondiſſe. Or. 204 a, Verbũ aut translati aut factum aliunde ut mutuò, aut factum ab ipſo.
MVTVO R aris. quod non habeo, aliunde ſumo, mutuuma- liquid ſumo, utendum accipio. Attic. 24⁰ b, Cum abundare debeam, cogor mutuari. Qu. Fra. 326 b, Tu quicquamab 2⸗ lio mutuaris? At. 103 b, Age à Celio mutuabimur. de Na.t a, Mutuemur hoc quoq;, uerbũ. Or. 217 b, Aut noua uerbata cere, aut à ſimili mutuari. de Or. 107 b, Cætera uerò àfami- liari meo Longo mutuabor. de Or. 39 b, Quæ ſunt orator cum illis communia, non mutuor eb illis. At. uz b, Sed eum uideo in ſumptum ab alijs mutuatum. Tuſc. 184 b, A uiris uirtus nomen eſt mutuata. de Fat. 14° b, Qrator ſubtilitatẽ ab Academia mutuatur,& ei uiciſsim reddit ubertatè ofa- tionis& ornamenta dicendi- 1 b
MVTV S,a, um. elinguis, tacitus.)(Lo quens eloquens-a 17 203 a, Mutum forum, elinguem curiam, tacitam& fracta ciuitatem uidebatis. Qu. Frat. 4 42 b, Qui mutis pecudi 1 præſunt. de Fin. 63 b, Si mutæ etiam beſtiæ loquerentur, 1,
Leg. 184 b, Lex eſt mutus magiſtratus. in Ca. u13 a, Ima90
5˙*
ui tui clariſsimi uiri, quæ te à tanto ſcelere etiam mulace b uocare debuit. I. V. z271 a, Omnia muta atq; inania comen uerẽtuf.& de N. 9 a, Res inanimatæ atq; ra.it t 2 N lum fuit tempus poſt has fugas& formidines, quo me
...— 4 d Here. debuerit mutum eſſe à literis, propterea quòd,&c. ad
. 3 7 rmata. 40 b, Cum res muta aut informis fit eloquens& fo hluta
. 3 2 2 l & Tuſe. q. 2 42 a, Muti uel loquentis ori So.Drs auutſ quædam eloquentia inducere. in Cat. 116 b, Nihi xcogian . leor 6 delectar, nihil tacirum. de Or. 123 a, Dialectica in dis argu⸗
luoluntate fin: ns nec mutata ra
iniſtratam

Kurnene 4 n ua antaarae— bas * n.— un ſeitidis natab, hn anynorrm— enadi Matahe he ah 4 acn autan waitan A mianeam— Murarr antannam e l Ak Herneh drn rannaa ium X peo Dn 44 Wu at. amMaranc. isOe 5mun 2O 4 Lana pra PPu unt nu e r nrda pra urdu Kalm 1 nta auter 3Q a H, Nedœn grun mne nurastan eer mwenn NAITNATIO deOegsImen Hühgn 9t.,2 auod nan WDas ünn Aamn ena Sar ine mruxielier mim r A Cum ruſu mar Auuufe. Ar. 2 MITYI n ucdim Fäſarli
ans ac 1rur du—
praum Tom mm Ten hlEn aua nurre: Ccin
uIIO narui Eitxuan 15 44 5Of“
9* umm ums ——— Aur 444 4 mun
40 N umptan 4* enn ss
— 3 “ 4— aums)
889
M Xv dis argumentis muta nimium eſt, in iudicandis nimium 10 quax. pro l. 14 7 a, Muta eſt huius temporis accuſatio. pro Dom. 240 a, Is mutam in delicto perſonam nomenꝗ; præ- buit. pro Dom. z18 a, Ciuitas fracta malis, muta, debilitata, abiecta metu. in A. 186 b, Satius eſt mutum eſſe, quàm quod nemo inrelligar diceer.. MVTVVM. mutuò. pro Flac. 156 a, Pecuniam ſumpſit mutuũ 4§. Schola. aliter, mutuam. Epiſt. 200 a, Tibi ex S. C. impe- randum, mutuumq́; ſumendum cenſeo. Mutuum in amici- ria. L. Muruus. W MVTVVS, a, um. pariter atq; æqualiter reſpondens, par. Atti. 262 a, Tua uoluntas erga me, meaq; erga te par atq, mutua.
pro S. R. 37 a, Idcirco amicitiæ comparantur, ut commodũ
mutuis officijs gubernetur. de Am. 99 a, In amici mutua be neuolentia conquieſcere. Epi. 60 a, Mutuum in amicitia eſt, cum par uoluntas accipitur& redditur.& 5 a, Tuus erga me mutuus amor. Epi. S9 b, Tribuere alicui mutuam uolun tats. Epi. 20 4 a, Pro pari inter nos& mutua beneuolentia. Ep. 227 a, Multa& magna inter nos officia, paria& mutua intercedũt. Epi. 178 a, Cum Appio ſumma mihi neceſsitudo eſt, multis eius officijs& meis mutuis conſtituta. Offic. 12 a, Beneficia mutua& grata eſſe debent. in Sal. 273 2, Non enim ſperaſti muruam me tibi gratiam relaturũ, ur uiciſsim tuos cõpellarem. de Am. 105 b, Remuneratio bencuolentie, niciſ- ſitudo ſtudiorum uel officiorũ. At. 165 a, Ille mihi tl S. qua tuordecim non reddit, quæ dedi eius filio mutua. i7¹ b, Da- re pecuniam mutuam alicui. cont. Rul. 8² b, Dare frumentü mutuum alicui. in V. 8 b, Sumerepecunias mutuas. J. A. 229 b,& Br. r a, Sumere pecunias mutuas ab aliquo. pro Fl. 4 G
a, Da mihi teſtimonium mutuum.
MYOGERNENSIS,7¼. de Finibus 68a, Mycenenſes Attica pu
bes-POeteer.
MY I, AS A, orum. urbs. in An. 193 2,& 207.
MVYI. ASEIS, uel Mylaſi. pop. Ep. 214 b.
MVY NODW S3Gr. Opp- in Ver.9 B4B-d—.
MXNDENSE S.Ep. 37 a, Myndenſium teſtimonium.
MYOPARO, nis. nauis pirarica. J. V. 190 a, In portu pirati-
cus myoparo nauigauit,& 250 b;& 94 a.L-Infeſtus. MNRINA, na. urbs Lemni. Epi. 76 b.* MYRO N, nis. fictor, qui Herculem ex ære fecit. in V. 220 b,& de Orat. 145 a. öt MYPOSOHKION, arcula, uel pyxis, in qua unguenta pigmen taq; temperantur,& aſſeruantur. L.Arcula. MYSITA, ſiæ. regio. Or. 199 4, Caria, Phrygia, Myſia. M YX SIV S, za. Att. 293,& 300 a.; 7.:..„. MYSTERIVM re. initia ſacra, res occulta. Tuſc. 154 a, Remi niſcere quoniam es initiatus quæ tradãtur myſterijs. de L. 177 a, Myſteria, quæ appellantur initia,&c.& de Ora. 149 b, Quòd myſteria non referrèt,&c. de N.; z 8a, Quod quale ſit, ex myſteriſs inrelligi poreſt. de Or. 143 b, Hoc tacitum tan- quam myſteriii teneas. pro Mur. 129 b, Id enunciatis ueſtris myſterijs totum eſt contemp tum. Acad. io b, Quæ ſunt tan- dem iſta myſtetia? cur celatis? Tuſc 221 a, Ne rhetorum ape- riamus myſteria. de Or. 102 a, Quid ſi petimus ab Antonio ut ea nobis explicet,& illa dicendi myeria enunciet? Atti. 67 a, Epiſtolæ noſtræ tantum habent myſteriorũ, ut eas ne librarijs quidem ferè commitramus. At. 83 b, Velim adſeri- bas certũ quo die myſteria futura fint.& 89 a, Faciesq; me, in quem diem incidaut myſteria, certiorem. MYXSVS, a, um. pro Flacco 160 a, Myſorum ultimus. Pro- uerbiumm. MYSTAGO GVS;, gi. rex ſacrorum,& magiſter. in Verr. 230 b, Itaque iudices ij qui hoſpites ad ea quæ uiſenda ſunt, du- ere ſolent,& unumquidq; oſtendere, quos illi Myſtago- gos uocant,&c. 5. Litera ſignificabat in iudicijs nõ liquere: unde am pliario naſéchatur. 6 NAE, profectò, ualde. in Ant. 16 4, Næ tu ſi id feciſ- ſes, m elius famæ tuæx conſuluiſſes. Atti. 57 b, Medi- usfidius næ tu emiſti locum præclarum. Tuſcula. 16 4 2, Næ ille mediusfidius uir ſapiens lætus morietur. de Natur. 26 a, Næ ego incautus, qui cum Academico& eodem rketore congredi conatus ſum. in Verr. 219 a, Næ iſta præclara nobi litas deſinat queri, populum Roman. hominib. nouis ho- nores mandare. Attl. 86 b, Næ tu me ſolicitudine magna li- beraris.& de Cl. id7 b, Næ ego uelim,&c. Epiſt. 95a, Nætu haud paulo plus deleéctationis habuiſti quàm quifquã no- ſtrüm. Epiſt. 106 a, Scilicet iſta quidem ſum na, nę ego mul- ta libentius emerim diuerſorium Tarracinæ, næ, c. Tuſc. 161 b, Ne iſta glorioſa ſäpientia non niagno aſtimanda eſt, ſi quidem non niultum differt ab inſania. Aca.*9 b, Quòd ſi geometricis rationib. non eſt crediturus, quær uim afferunt in dicendo, næ illé longè aberit, ut argumentis credat phi-
loſo phorum. I. C. 105 b, Na illi uehementer errant, ſ,. NAENIA, niæ. de Leg. 182 b, Honoratorum uirorum laudes in concione memorantor, easꝗ; ad cantus& ad tibicinem proſequantor, cui nomen Næniæ, quo uocabulo etiã Græ- ci cantus lugubres nominantä. NAEVIVS, poeta comicus. de Cl. ioau. NAEVVS, u. de Nat. 17 a, Næuus in articulo pueri delectat Alceum. eſt autem corporis macula næuus. de Cl. 19 4 a, To tum aliquem non næuo aliquo aut crepundijs, ſed corpo- re omni uelle cognoſcere. 53
NAM, namque, autem, enim, etenim, atqui, quoniam, ſi qui-
dem, quippe, nimirum, ſcilicet, uidelicet, ſanè. Epi. 203 b. Cũ eo mihi ſumma neceſsitudo eſt, magno enim beneficio meo affectus cumulatiſsimè mihi gratiam retulit: nam nec in honoribus meis unquam defuit, nec in laboribus. I. C. 116 b, Quamobrem Quirites celebratote,&c. nã multi,&c. erepti enim, ecc. de In. 43 b, Nam Hermagoras quidem nec quid dicat attendere, nec quid polliceatur intelligere uide- tur. Ep. 232 b, Nam quid ego de Cicerone dicam? qui,&c. de Or. 121 b, Nam herculs, inquit Antonius, ſi,&c.& I. V. 123 b, Nam herculè inquit,&c.& ibid. Nam ſperauerã, inquit ara- tor, me ad denarium peruenturum. At. 49 a, Nam quòd pur gas eos, Sec. 135 b, Nam quod negas,&c. pro Cęl. 52 a, Ex qui bus requiram qubnam modo latuerint. Att. i⸗ 7 a, Quàmnã
rationsé allaturus es huius rei? de Di. 89 b, Cuius nam mo-
di eſt Tarquinij ſomnium? At. 273 b, Quinq; cohortib. quid ſe nam facturum arbitratur Part. 234 a, Ecquò nam modo. & 232 a, Nunquid nam reſtat? Tuſ. 246 b, Offecerat uideli- cet apricanti:id eſt, nam offecerat apricãti, uel offecerat ſci- licet apricanti. ut illud, Nunquam uidelicet ſitiens biberat. I. A. 217 a, Nam qudd me tecum iracundè agere dixiſti, non „' eſt ita, uehementer,&cc NANCISCGO R, ers, naclus ſum. inuenio, adipiſcor, conſe- quor, aſſequor, mihi obuenit. de Na. a, Alter alterius ubi- cund; nactus eſt, oua frangit.& Tuſc. 164 a, Cato ſic abijt ð uita, ut cauſam morięndi ſe nactum eſſe gauderet. Ora. 199 b, Nactus ſum etiam, qui Xenophontis ſimilem eſſe ſe cupe ret. de Fi, 5i b, Quoniam nacti te, inquit, ſumus. At. 15 a, Ou ius rei nonnullam conſuetudinem nactus ſum,&c. pro Mi. n6 a, Quòônam modo imperium ferre potuiſſetis, ſiid ille nactus eſſet?de Som. 13:8: a, Ne uim ullam nanciſcatur, quæ à primo impulſu moueatur. Ep. 173 b, Si ad firmitatis nactus ſit Antonius. Epiſt. 194 b, Nactus pluſculum laxamenti.& eum plus ocij nactus ero. de Nat. 77 a, Poteſtas quã ille per ſcelus erat nactus.& b, Nacti aliquid fortuiti boni. de Nat. 53 b, Iam uerò immanes belluas nãciſcimur uenando. Epi. 205 b, Tamen maiorem ſpem impetrãdi nactus ſum, poſtea quam,&c. Sen. Vitis ut ſe erigat clauiculis, quaſi manibus, quicquid eſt nacta complectitur. in Ver. 97 a, Sortem eſt na Eus urbanæ prouincigcgg¼. NANQVE,ſ quidem. pro R. P. i32 a, de Orat. 93 b, Tumille, nãque quod tu non poteris, nemo poterit. de Orator. 91 a, Nãaq; illud quare Scæuola negaſti? Epi. 152 b, Nam aſsiduis internuncijs,&c.
NAE. fluuius-Ar. 62, In Nar defluit V elinus lacus. NARBONENSIS,/(. pro Fon. 276 b.
NARB O,ni, pro Fon. 276 b, Eſt in prouincia Galliæ Narbo
Martius colonia noſtrorum ciuium, ſpecula populi Rom. „ in Ant. 167 a, At. i9 8 a., NARILS, ris. nares ſunt naſi foramina. de Natu. 54 b, Nares eo quòd odor ad ſuperiora fertur, rectè ſurſum ſunt.&¹3 a, Os adiunctis naribus ſpiritu augetur.& 55 a, Nares ſemper pa tent. Tuſc. 19 9 b, Faſciculum ad nares admouere. ad Her. 41 a, Emungere ſe cubito. de Di. 83 a, Naribus humiferum du-
Xêère ex aere ſuccum....
NARNIENSIS, tribus. cont. Rul. 81 b.
NARO NA, næ. urbs. Ep. 231 b.& 5 Vatinj.
NARRATIO, ons. rerum geſtarum, aut ut geſtarum expoſi- tio. de Fi. 48 a, de Or. u6 a, Deinde rem narrare, ita ut narra- tio uerifimilis ſit, ut aperta, ut breuis.& ¹39 a, Narratio ob- ſcura totam obcęcat orationem. Or. 20 8a, Narrationes cre dibiles. ec hiſtorico, ſed propè quotidiano ſermone expli- catæ dilucidè. Orat. 208 3, Rem breuiter exponere,& pro-
Pabiliter& apertè.& 217 b, Si exponenda narrario eſt. Par.
232 b, Narratio eſt rerum explicatio,& quædam quaſi ſedes ac fund mentum conſtituen des fidei. de Orat. 139 a, Omnis orationis reli quæ fons eſt narrãtio. 2 ad Her. Narratio ac- culatoria in conieurali cauſa quid habere debeat. i de In- uent.A perra narratio poterit ęſſe, ut ſi quòdꝗ; primmum ge- ſtum erit, ita priinũ exponetur,&c. 1ad Here. Narratio quo breuior, eo dilucidior. Partit. Narratio in ſuaſione rara. 2 de Orart. Dein de rem narrare, ita ut narratio ueriſimilis ſit,
ut aperta, ut breuis. 1 ad Heren. Veriſimilis narratio erit, ſi
ut mos, ut opinio, ut natura poſtulat, dicemus. 2 ad Heren. 5 P Defenſoris
* X

1*☛ *
14 Ki
*N 1 1116
1 1 ILA4Ln
.
1 30opS4 n⸗ ALadall z2en pratg
nell ætals 1¼ 1 unlUen
rum 5 1 1. ingenlum, a artli
1 1AIA c
a 2 111 4 An A
1
le non deße æ nariones
1 1
1
32 —
2 Ne⸗ E
Aeln -131
Xter — 4
Ajuine 11 G 11111
411
E rorun 1111
7 aurASIr 1¹ UnI ₰A BATPIp⸗ 11488 m
— 1ahO 41
&.
PIT
₰ᷣ 4 L.4
1
1 . nis ho
E 10 G UII
Manlls Ferr 411 NJ.* Na. 10
* 4.
11 44 er 8»ꝓ— 1 I OILA 1
00 L1 3
II C4 4. 1. 8 AC 8 1* G E
„ 7 4 3*
93ℳ4
ATrB8G1
18ð4¾ —
32
„, ½ 4 11RaA 4 1 ½[189 8 0 ₰
1 — .
1 1
tiuis tei 6C
tentes communls
1 opt
2„ — 411 pFn
I
a 01
and 1 22 11 11
, 11 9U 44 . „ 1
homi
1¹ 2½
2ʃ 10
3
ma
TrII
-II1C1181111 11 4 8 3 1 8
1 Proued
2. 4
Nat
.
tiones.& rit animum. tura communis
en pro 8e
11 3 8
C f. 1
ini di-
. 41
nortul
F— 4 2 14 6I
4 1 4 8 4⸗ 247 1
ſert.
C01
ter a ſa nati or I
m. Ma
5 4
LenO . 9 um.&
ſolet. ſp 4 14. & Me
ℳ
emn AP
„& re- 1s. Attic.
ömuni- des qu
8
18 e
1 ttic. am, ſed ad Ii
&c. Att. 104 b,
1 111
2
ines in ue
di
tem, ani- iti egat urti
— ⁸&
Ont nimpec as di
21 8⸗
em G
4
1
7 82
lutar
Incerta A
icendi ius cau
44
Jer X+
I. 165 b, Hunc
Bruti nata
+ ansè benen: 1
ies urb 18. de Fin. 85 a, 86 a,
8ſ.
*
1 nôotatione cu
1 2 0. 92 8
cium. de Fi. 64 Q
*½ 1%⸗,
„ -. L
* 1
4, 8 pril. Naris
aci filie 1
am, bro. certè
—
t, quæ non hom
dus ſu
p 1 1
I
idi „Lu 8
UI!
.
epotis alabat.
ſum e g.
pof 1
1 Ut Ueritas A t. 40 a, Datum N 2
el
Hom
lec it
32
2 4
teri non&orn-
9 à
18
⁷ 11804
27
0.
I16
Us u
7
14 1
ſt locatus, ut quaſi murus Heren. 40 a, Emungere
„& naui ad fu
dos piſces. ad A ◻ 0
„1Id. A naſcitur. co P
—
Iilucidam expo ſt. 3 ad
3
— adi
15 64 a,
um el
& odore& ſapore, quam 1
d
1
n a, Naſcend
pofl 5 olo au
2 42* Oaæ 6ʃ— N 24 1* LI. I
dien q. 274 b, Perſas n
7 11
1 vS 9
1 n0n —
quam præter na
r. rer!
51Gs
8*
um 1 1. 1
ge
1
Fi
eac à, oti erant t, dulci * FE acri
2ꝗ68
4 1 3 4 11
4
g
111 c*
ione ui
S„. ᷣ
. 84—
1 15
ad ca! titul I.
81
1.
12 a, N ere Ar.
2 dorte
K 1.
ell ) .
1. 41 11 ◻
* 1 2* 1
ent 10
atte 5
1I1*- — 11
3 1
16 111 97 2
₰
arratlo lit on inutili
do narr
TA
4 f— 1 LH
1 A ₰ 8 1* Or.
„* 412*
1 RAII
10
.
5. 1
1
im geſtam expono
AL
F 4
₰½ ◻
4 1guent
†;
1
4
le—
1 4 1 /
3 1
1411 1
1131 X N S. g. R er
2*4
11r 7 5 ere. O r. 10
K
1
14
Ader. N. 18 414 14. 09 R 2 eo, „; RV „ A
*† 3
ell ator& I X8 214 .*½
—
.
G&el
ſcri IA Pu 88 71 A1 NASC . 1
I 4.

3 8— . 5 3 ö.— 4* 4“ K ——“ 4— 35 4— 3 5 1——— 4 34 8— ———“„
* — ——
.
3 4 4 8 8
N he
M en 4 8* 8* Mtcana
1 4
4 1
4
“ “
1 4 1 1*⁴ 4“
„ AIn
14 —
n em ee
*“ 4
4* 4
““
4 4
4
NAIAN “
d
41 8 3 28
1 44
XN AdA. nat dolor,& moderatur natura cuinſq; tum animi tum cor poris.& ibid. Vita ipſa ex ui ſua naturaq; facilè perſpicitur. de Cl. 19 d a, Geſtus natura ita uenuſtus, ut ars etiã quæ nõ erat,& è diſciplina motus quidã uideretur accedere.&191 a, Atq, hic à magiſtris parum inſtitutus, naturã habuit ad- mirabilem ad dicendum: induſtriam non ſum expertus, ſtu dium certè fuit. pro Ar. 188 b, Sæpius ad laudem atque uir- rutem naturã ſine doctrina, quàm ſine naturã ualuiſſe do- ctrinam.& ibid. Aliquem ſine doctrina naturæ habitu eſſe moderatum.& ibid. Cum ad naturam eximiam& illuſtrẽ acceſſerit ratio quædam confirmatioq́; doctrinę, tum illud neſcio quid præclarũ ac ſingulare ſolet exiſtere. Tuſc. 152 b,
X162 a, Quinta quædam natura ab Ariſtotele inducta.&
inibi de natura, quã ſubſtantiam uocant, præclara quędam. de Som. 131 a, Vel cõcidat omne cœlum, omnisq́; natura, cõ-⸗ fiſtat neceſſe eſt animus. Off. 22 b, Nihil contra naturã uni- uerſam eſt contendendum. de Or. 92 b, Id fi eſt difficile no- bis, ſit tamen in re poſitum atꝗq; natura. ibi. Nil decet inui-
ꝛa(ut aiunt) Minerua: id eſt, aduerſante& repugnante natu ra. de Or. 94 a, Naturam atq; ingenium ad dicendum uim afferre maximã. de Or. 129 a, Natura fingit homines, ac cre-
at imitatores ac narratores facetos. Or. 212 4, Hoe nõ natu- ra fit, ſed quodã inſtituto. de Cl. 90 b, Siue quod natu rannõ eſſet ĩta factus.pro Seſt.6 a, Natura improbus.)(.(A'natu- ra bene inſtitutus. pro Marc. Victoria, quæ natura inſolens eſt. cont. Rul. 85 a, Aliquid ingenerari 3 ſtirpe generis ac ſe- minis: id eſt, ab ipſa natura. de Fi. 140 b, Cũ ſic hominis na- tura generata ſit, ut,&c. Tuſc. 16 a, Natura ſic ſe habet, ut, &c. Tuſc. 176 a, Quod natura fert. de Or. 1012, Quius rei tã-
ta eſt uis, ranta natura, ut,&c. de Ora. 123 a, Acie mentis rerũ
omnium uim naturamq; uidere. de Orat. 123 b, Argumenta, aut ex ſua ſumi ui atq; natura, aut aſſumi foris. de Orat. 125 b, Medico& cõſuetudo ualentis,& natura corporis cogno
ſcenda eſt. in V. 240 b, Natura loci ac cœli Syracuſarum. Q.
Fr. 317 b, Quos tu ſitus, quaſi naturas rerum& locorum ha bes? Epiſt. 7 b, Ea eſt natura& rario prouinciæ tuę,&c. pro Cl. 32 b, Vitia quæ ab natura habeas, ſtudio atque artificio
.
quodam malitiæ cõdire. pro Rab. 95 b, Atqui uidemus hæc
in rerum natura tria fuiſſe, ut aut,&c. aur,&c. aut,&c.& pro S. R. zo a, Aliquid ex rerum natura ſuſtuliſſe. de In. 82 a, Na- tura ius eſt: id eſt, ius naturale eſt. Ita natura comparatum eſt. L. Comparo. Ita nati ſumus, ut,&c. L. Natus. de Orato- 189 a, Iraqueę incredibiliter hoc natura eſt ipſa fabricata. de Fat. 145 b, Motus enim uoluntarius eam naturam in ſe ipſe continet, ut ſit in noſtra poreſtate, nobisq́ pareat, nec id ſi· ne cauſa. eius enim rei cauſa ipſa natura eſt. de Sen. 78 a, Na turam optimam ducem tanquam deum ſequimur, eiq; pa- remus, de L. 182 b, Natura quæ norma legis eſt. pro Muren. 132,4, Sed tamen ca uiciſti, quæ& naturam,& conditionem, ut uinci poſſent, habebant. Offic. 3, Natura iuris fons eſt. de Nat. 2, Natura eſt igirur quæ contineat mundum omnem,
eumq; tueatur. ⁊ de Nat. Natura, qua nihil poteſt eſſe calli-
dius. Acad. ed. 1. 11. 2, Natura in profundo ueritatem, ut ait Democritus, penitùs abſttuſit. Tuſcu. lib. 5,6 Perta enim res eſt,& quotidie nos ipſa natura admonet, quàm paucis, quã paruis rebus egeat, quàm uilibus. Tuſ., Natura affert do-
lorem. de Diuina. lib, 1, Natura paruis momenris multa aut
affingit, aut mutat, aut derrahit. de Am. N atura ſolitarium nihil amat, ſemperꝗᷓ; ad aliquid, tanquam adm iniculũ anni
ritur. de Fin. lib., Natura, iuxta Epicurum, aſciſcit& repro
bat, id eſt uoluptatem& dolorem. Tuſ. q. lib.:, Omnia quæ natura aſpernatur, in malis ſunt: que aſciſcit, in bonis. de EFi nib. lib. 5, Natura in pueris ut in ſpeculis cernitur. Offic., Natura, ui rationis, hominem conciliat homini:& ad ora- tionis& ad uitæ ſocieratem,&c. Tuſc. lib. 4, Continer autè ſedationem animi humana in conſpectu poſita natura. 10 ad Attic. Natura corrupit Horrenſij filium, non patris cul-
labitandi. Tuſc. lib.3, Natura paruulos nobis dedit ignicu los, quos celeriter malis moribus opinionibusq́, depraua-
tis ſie reſtinguimus, ut nuſquam naturę lumen ap parear. de Na. d., Quæ nobis natura informationem deorum ipſorũ dedit, eademi inſculpſit in mentibus, ut eos æternos& bea- tos haberemus. Tuſc. lib.I, Natura dedit uſuram uitæ, tan- quam pecuniæ, nulla præſtituta die. Off., Natura recta& conuenientia& conſtantia deſiderat, aſpernaturq́ contra- ria. z de L. Natura in his ipſis rebus quæ ad quietem animi delectationem quæruntur, dominatur. Tuſcu. lib. 5, Vereor enim ne natura quum corpora nobis infirma dediſſet, ijsq́; & morbos inſanabiles& dolores intolerabiles adiunxifſe, animos quoque dederit& corporum doloribus congruen tes,& ſeparatim ſuis angorib.& moleſtijs implicatos. 2 de In. Natura ſimplici in genere nihil ex omni parte perfectum expoliuit, 3 de Or, Fabricata eſt hoc incredibiliter natura. 2
“ nobis diuerſorium dedit, nõ-
— 8 .... —*.„ 1
894 de Orat. Fingit homines ac creat imitatores ac farea facetos natura. i de Fin. Ad maiora enim quædam nos natu ra genuit& conformauit. Tuſc. lib. 5, Natura quicquid ge- nuit, nõ modò animal, ſed etiam quod ita eſſer orrum èter ra, ut ſtirpib. ſuis niteretur, in ſuo quodq; genere perfe ſtũ
eſſe uoluit. Tuſc. li.3, Quòd ſi natura tales nos genniiſet, ut
eã ipſam intueri& perſpicere, eadẽq́; optitia duce curſum uitæ cõficere poſſemus, haud erat ſanè, quòd quiſquam ra- tionẽ ac doctrinã requireret. de Fin., Natura ipſa diuitias,
.. 2„. 4...— quibus cõtenta eſt,& parabiles& terminatas habet. Ca. Na . 5 8— 2— 4 21.—
tura, ſicut aliarũ omniũ rerũ, ſic uiuendi modũ habet:. Tuſ.
li. 2, Natura nihil habet præſtantius, nihil quod magis expe tat, quàm honeſtatẽ, quã laudẽ, quã dignitatẽ, quã decus. de N., Natura ipſa deorũ notionẽ in animis ho minũ impreſ- ſit. de Fi. li. 2, Natura cupiditatẽ ingenuit homini ueri inue- niendi.z ad Her. Natura nihil extremum inuenit. Læl. Natu
ra mutari nõ poteſt. 6 Fam. Tũ uetat in eo uim timere, quò
nos iam natura ipſa penè perduxerit. 1 de Le. Natura per ſe longius progreditur, quæ nullo docẽte profecta ab ijs, quò rum ex prima& inchoata intelligentia genera cognouit, cõ firmat ipſa per ſe rationẽ,& perficit. de Cl. Admirabilis ad dicendum natura. de N. d. i, Quæ autem animans natura, ni hil curans. 2 de Leg. Natura antiquiſsima,& rerum omniũ princeps, ad quã leges hominum diriguntur. 2 de Na. d. Na tura non artificioſa ſolum, ſed planè arrifex ab eodẽ Zeno- ne dicitur conſultrix& prouida utilitarum Öpportunita- tumd omnium.; de N. d. Natura maximè cedens& diſsi- pabiſis. Acad. ed. 2. lib. i, Natura cohærens& continuata cũ omnibus ſuis partibus, de Nat. deor. i, Natura, quàm blan-
da conciliatrix,& quaſi ſui lena. Tuſc. lib. 5, de Fin. lib.2, Na
tura paruo cultu contenta eſt. de Fin. lib. 4, Natura depra- uata. Tuſc, lib.n, Natura diuina. de Vn. Natura duplex gene tis humani. 6 Fam. Ea natura rerum eſt,&c is temporũ cur- ſus.s de Fin. Quum ſic hominis natura generata ſit, ut,&c. Tuſc. lib. 4, Nec tam fuit hominum generi infenſa atq; ini⸗ mica natura; ut corporibus tôt res ſalutares, animis nullã jnuenerit, Tuſc. lib. 5 Natura ſemper eſt in uicta. Tuſc. lib. 1, Nulla melior in hominum genere natura, quã eorum, qui ſe natos ad homines iuuandos, tutandos;, conſeruandos ar bitrantur. Tuſc. li. 4, Natura de anmis hoc merita melius, quòd corporum adiumenta adhibõtur extrinſecus, animo- rum ſalus incluſa in his ipſis eſt. i ad Qu. Pr. Natura mod—
rata, natura uitioſiſsima. 12ꝛ ad Att. Natura no ſcenda eſt, nõ facultas. de Fin. lib. 5, Omnis natura conſeruatrix ſui eſt. de Fin. lib. 4, Omnis narurs dilicne ſa eſt. de Pin. 5, Omnis na tura proôpoſitnm habet quaſi finem& extremũ, ſe ut cuſto- diat quã in optimo ſui generis ſtatu. de Am. 99 i, Natura o- ptima rectè uiuendi dux. de Na. 2, Prouida ſolersq́; natura. Acad. ed. 2. lib. i, Natura ſentiens eſt ſecundum Academicos.
TPuſ.lib. i, Natura terrena, mortalis& cad uca. ad Allienum
lib. 33, Huic ego tantummo do aditum ad tuam cognirionéẽ patefacio& munio: cognitum per teipſum, quæ tua natura eſt, dignum tua amicitia hoſpitioq́; iudicabis. de N atu. d. 2, Mundus melior, quàm ulla natura. 7 Verr. Coœæli lo ci ali- cuius natura. 2 de Or. Natura cauſæ, quam alij conſtitutio- nem uocant. de Nat. deor. 2, Hominis natura perfecta non eſt. i de Leg. Natura iuris ab hominis repetenda natura. i de Fin. Vis& natura iuſticiæ. de Leg. A gr. Carthaginenſes frau dulenti& mendaces non genere, ſed natura loci, quòd pro- pter portus ſuos, multis& uarijs mercatorum ſermo nibus ad ſtudium fallendi, ſtudio quæſtus uocabantur. 5 Fa. Na- tura illius montis. Acad. q. ed, 2. lib. 1, Natura mundi ſempi terna ſecundum Academico s.de Nat. deo. 1, Natura omniũ de dijs conſentit. i3 ad Att. Rerum natura non uidebatur fer re. Diuin. lib. 1, Natura rerum uno conſenſu iuncta& conti nens, ut Phyſicis placet. Acad. q. ed. i. lih. 2, Quod rerum na- tura nom patitur. 6 Fam. Natura atq ratio temporum ciui- lium. ad Quint. Frat. Natura uniuſcuiuſq; multis fimula- tionum inuolucris tegitur. Læl. Nihil eſt appetentius ſimi- lium ſui, nihil rapacius, quàm natura. 1 ad Quint. Frat. Na- turæ acerbitas.: ad Att. Naturg agilitas, ut ita dicam,& mo lities.3 de Nat. deor. Naturæ iſta ſunt Balbe, naturæ non ar tiſicioss ambulantis,&c. ſed omnia cientis& agitantis mo tibus& mutationib. ſnis. de Na. deor., Naturæ uniuerſe a- nimus& mens. 2 de Orat. In naturæ bonis Craſſus ſe uinci æquo ⸗nimo ferebat: in ijs uerò quæ ſibi homines parare poſſent, pati non poterat. de Vniuerſ. Naturæ intelligentis ſapientisque caufas primas conquifers. 2 de Nat. deor. Na- turæ fubrica incredibilis pro Marcel. Naturæ communis fragilitas. cade. q. ed. 2. lib., Naturæ inveſcigatio, 2 daln- uent. Naturæ iura Auulgari intelligentia ſunt remotiora.nn Philip. Naturæ lex.* Fam. Naturæ liberalitas. 2 de Narura deor. Naturę nomine omnia Epicurus appellat. i delnuen. Naturæ partes quibus in rebus uerſentur. ꝛ de Leg- Naturæ “ †½ 2 Patria

N A patria una‚ altera ciuitatis. Acad. q. ed. 2. lib. 1, Natiræ perfe t. lib.i, Habui non temporum ſolùm ra-
ctio, uirtus. ad Len tionem eorum, ſed etiam naturæ: id eſt, morum meorum. 2 la manus, nemo
de Nat. d. Naturæ ſolertiam nulla ars, nul— opifex conſequi poreſt imitando. Tuſc. lib. i, Naturæ ſpeci- men ex optima quaq; natura cap— turæ ſpeculator uenatorq; phyſicus. Cat. Naturæ uia una eſt, eaq́; fimplex. Acad. q. ed. 2. lib.1, Naturæ ſentientis uim, animum mundt eſſe dicunt Academici. Acade. q. ed. r. lib. 2, Naturæ accommodatum. rad Quint. Frat. Naturæ tuæ ea dhibita doctrina eſt quæ uel uitio ſiſsimam naturam exco lere poſsit. de Fin. lib. 2, Naturæ obſiſti non poteſt. Acad. q. ed, z. lib. i, Naturæ parèré. ꝛ de Leg. Naturæ rerum omnium rem ullam præſtare cum nefas ſit dicere, rationem eſſè in ea confittendum eſt. Ca. Quid enim eſt aliud gigantum modo pellare cum dijs, niſi repugnare naturæò pro Cl. Vos autem de eo, in quem iudices nom eſtis,&c. de éo qui& naturæ& legib. ſatisfecir, quem leges exilio, natura, morte multauit. ad Bru. Naturę ſeruire. pro Marc. Naturę quod deberur ſol uere. Acad. q. ed.i. lib.ꝛ, Naturam accuſa. 2. de Leg. Ad natu ram iura noſtra accommo dari gaudeo. Acade. quæſt. ed. i. lib. z Ad naturam accommodatum. 7 Fam. Ad rerum natu- ram delabi. a ad Attic. Quæ ad naturam maximè uita eſt. 2 de Nat. Naturam alij cenſent, uim quandam ſine ratione ci entem motus in corporibus neceſſariòs,&c. de Nat. deor. 7, Naturam excellentem atque præſtantem piè ſancteꝗ; co-
895
limus. 3 de Nat. deor. Naturam quaſi cognatione continua
tam conſpirare.i de Inuent. Naturam definire difficile. Aca- dem. q. ed. 2, lib.i, Naturam ſentienté dicunt Academici eſſe mentem, ſapientiamq́; perfectam. ad Len. lib. FEam eſſe na turam& religionem prouinciæ tuæ, ut illius reditum ues adiuuando confirmares, uel negligéẽdo impedires.2 de Na-
tura deor. Naturam eam, quæ res omnes complexa teneat,
perfectione rationis excellere neceſſe eſt. Acad. q. ed. i. lib., Naturam rerum omnium euoluere. r Philip. Naturam ali- cuius ferre. de Nat. d. Naturam patibilem habet omne ani- mal. z de Diuin. Pärere quædam matronacupiens, dubitãs eſſet ne pragnan, uiſa eſt in quiete obſignaram habere na- turam: retulit, negauit eam, quoniam obſignata fuiſſet, con cipere potuiſſe. i de Natura deor. Naturam illam quæ ima- gines fundat, ac mittat in deorum numero. Tuſc. lib., Na- turam ipſam de im mortalitate animorum racitam iudica- re, maximum argumentum eſt, quòdomnibus curæ ſunt,&
maximd quidem, quæ poſt mortem futura ſint. i de Le. Na-
turam ducem nactus non eſt quiſquam hominũ, qui ad uir rutem peruenire non poſsit. Aca. ed. 2. lib.i, Naturam in du- as ſpecies partiebantur Academici ‚in materiam& formã.
de Amicit. Si quis in cœlum aſcendiſſer, naruramꝗ mundi:
& pulehritudinem ſiderũ perſpexiſſet, ſi ſolitarius eſſet; in- ſuauem illam admirationem ei fore. Tuſ. q. lib. 4, Qui ſe na turam cuiuſq; ex forma perſpicere profitebatur. Philipp. Præter naturam& Fatum. Tuſc. q. lib. 4, An quicquam po- teſt eſſe ſecundum naruram, quod fit repugnante ratione?
Car. Omnia quæ ſecundum naturam fiunt, ſunt habenda in-
g., 2f. 4 bonis. Offic.„Secundum naturam uiuere. Offic. 1, Naturã ſi ſequemur ducem, nunquam aberrabimus. de Nat. 2, Neq;
naturam ſignificat: eſt enim plena rationis. Acad. quæſt. ed. 2. lib. i, A natura corporis experte nihil quicquã effici poſſe arbitrabatur Zeno. de Leg. A natura dati hominibus igni culi, I corruptela malæ conſuetudinis extinguuntur, exori- unturque& confirmantur uitia contraria. de Vn. A natura darum homini uiuendi curriculum. Offic., Maior pars eò ferè deferri ſolet, quò à natura ipſa dedueitur. Diuin. li. ‿.
narura deorum hauſtos animos& delibatos habemus de
. d 2 8.**. Legibus: A natura repetenda iuris ſtirps. u Fa. Sim etenim impudens, ſi plus poſtulem, quàm homini Anatura rerum rribui porteſt. Tuſcul. quęſt. lib.i, Tantum ſibi perſuaſerant,
quantum natura admonente cognouerant. Tuſcul. q. lib., 8 2
Què natura, non literis aſſecuti ſumus. de Am. Si aliquem nacti ſumus cuius cum moribus& natura cõgruamus. de Nat. deor., De natura deorum quæſtio perdiffcilis& per- obſcura. 2 de Nat. deor. De natura uariæ opiniones. Tuſcu. d. lib. 4, Qui autem natura dicuntur iracundi, aut miſeri- cordes, aut inuidi, aut tale quid, ij ſunt eiuſmo di conſtituti
quaſi mala ualetudine animi, ſanabiles tamen. i de L. N atu ra dijudicanda ſunt honeſta& turpia. de Fin. lib. 1, Magiſtra 20 ducenatura. de Leg. Natura duce errari nullo pacto po teſt. I uſc. q. lib. Atque hæc ita ſentimus natura duce, nulla ratione, nullaq́ do ctrina. de Na.i, Narura mundus effectus
nihil opus fuit fabrica. de Prouin. Conſul. Si ex rerum natu ra nõ poſſem euellere. hoc eſt delere, tollere. de Am. Qudd ſi exemeris ex rerum natura bencuolentiæ coniunctionem
nec domus ulla, nec urbs ſtare poterit. in Orat. Quid uerdò hoc elegantius quod non fit naturat de Nat, deor., Ea quæ
jendum. de Nat. deo. Na
N A.
derent arque manarent. i de Leg. In natura- um, nõ in opinionibus: nam ni ita eſſet, beati ——. 21 SA 1
ſent. de Nat. deor. 2, In omni fuſum eſt nar An 4 1
naturaà num ipſ opinione el lidum illud arque igneum. de Legi. In natura, non in ee nione, ſita arboris aut equi uirtus. 2 de Nat. Noſtris 8 5 in rerum natura quaſi alteram naturam efficere coud ii0 Acad. ed. 2, Ii.i, In natura ratio perfecta, iuxta Academni 1 1 de Fin. In rerum natura duo quęrenda funt: unum uuaæ
2
—
9„
11. Alemn 1
teria ſit, ex qua quæq; res efficiatur: alterum, quæ uis tit ꝗus- quicq efficiat. de Ein. lib. 2, In natura rerum rria ſunt un cum in uoluptate ſumus: alterum, cum in dolore: 8 cum nec in uoluptate, nec in dolore. Tuſcul. lib.; la na 4 tria funt: unum gaudere, alterum dolere, tertium ncer 2 dere, nec Fdolere. Tuſc. lib. i, Natura ineſt in mentib n inſatiabilis quædam cupiditas usri uidendi. pro'y⁵. 2
natura eſt inſitum, ut quem timueris, qui cum de uita, fortu .„ 4.. 8..* 8 1„ 11 4, rtu nisꝗq; contenderis cuius ex inſidijs euaſeris, hunc ſempe
. 1— 4.„ 4 1 1 0— derisel de Orat. Natura non eſt interdictum ſin gulis lomi . 1 5 8 5 1445 4.0 u nibus artes plures noſſe. Acad. ed. i. lib. ꝛ, Natura leniſsimus homo. Tuſc. q. lib.i, Optima natura eſſe. 13 Fam. Pro natura tua. Acad. ed. 2. li. 1, Natura ſentiente nihil ualentius à quo . 86... 2) 10 intereat. 13 Fa. Natura tributum eſt id optimo cuiq ut lau .— 8- 3 15) A 1c dem uelit conſequi. Brut.i, Voluntates hominum occultæ .. 47„. 4 5 multiplicesq; naturæ. de Na. 2, Naturæ primæ& inchoatæ 2 ad Qu. F. Naturæ rerum& locorum. de Na. d.1, Quatuor naturas, ex quibus omnia conſtare uult Empedocles, diui- nas eſſe cenſet. de N. d., Naturis, quæ ſine animis ſunt, lo- ſt us. 2 de N d A ſuj 1 42 14 A„.. cus eſt proprius. 2 de Na. d. uperis externisq naturis a- litur terra. al. æternis. NATVRALLIIS,le. phyficus, innatus, inſitu ctus uel copulatus, à natura profectus uel ortu
. am 8 DaAregoinn 3, 1 atuxa Lomln.
s,iecundum
naturam, cuius cauſas natura continet, quod quidem ferd 4— 1 ⸗ 2 121 1— g A natura eſt. de Cl. 166 b, Eisq; libris ad memol 3 3 4. 0 naruralium cõprehend endam impul ſumus.&
In obſcuris naturalibusq́; queſtionib.& de Fin, 5.
naruralis. in An. 1 6 a, Pater natu
1 1„ TAlls deaI. 15⸗
3 4“ 7 p1 L 2 1. CAuiarunm Unuln elt naturale 9111461 1I Il. Ge Le 1.1410.0-⸗ 1 1„18 U
1
krarum uolunta um& appetitionum non tunt 1 3 ales 8 e— turales& antecedentes, ninll enlin nolt e. — De a penin gen de Diuina. 2 a, iæcenim duo gene nand! m ameſkrea funt. pro Cæl. 36 5, R 1¹1 piele cum domelttea mmnar 3, 1 3.—= 1.. etlam naturali quodam bono defenderet. de Llu. 104 4, Ar⸗ 1 “ ö p EIiiClola prætenne.(„Natu ralis diuinatlo, quæ un 11- 1 1 3 1 am d
ähr Laren LaAAnarnr ſputandi ſubrlirate referenda eft ad natu
Cl. 167 b, Naturalis, non fucatus nitor. Offic. u a, Naturalis quæ dam ſocistas. de Ora. ↄ4 b, Vr homines ado leſcentes, ſ quid naturale fortènon habcant, deterrcäãtur. de Fini.)5a, Naturalis atque inſita in animis noſtris notio. de Som. 129
* 4
1 a, Natura fert, ut,&c. id eſt, naturale eſt, ut, Sec. Off. io b, Sed quæ naturæ principia ſunt ſocieratis humape, repetendum altius uidetur: id eſt, naturalia principia. de Natu. ⁵ a, Phy- fiologia: id eſt, naruræ ratio. de Cl. 176 a, Facilè cerneres na 0 depra
turale quoddam ſtirpis bonum degenerauiſſe uiti- uatæ uoluntatis.
NATVRALITER. Anatura, ſecundum naturam, naturæ ipſius habitu, natura, ablatiui caſus. de Sen. 82 b, Quod ho- mini naturaliter inſitum eſt, eo uti decer. Ocio. 39 b‚lo- neſtum per ſe nobis placet, animosq́; noſtros natura& ſpe cie ſua commouert.& ibid. Eos à natura ipſa diligere cogt- mur. de Amic. us a. Ita ratio comparata eſt uite naturæque noſtræ, ut alia ætas oriatur ex alia. pro Plan. 265 b, Hocua- leret inquã in communi conſenſu omnium,& dulciſdima commendatione naturæ.
NATVS, fa, tum. editus, procreatus, factus, alicuius ſatu uel — 5 G:* aA4
partu editus. de Natu. 68 b, Orpheus& Rhetus matre Mula
Puſcul. 196 2,
42r1 1* 4. 4 nati.& 60 a, Circe à Perſide Oceani filia nata. Thyeſtes Tantalo prognarus, Pelope natus. Poltquam 98
5. 4 8„— 4 1 4.... i 8
b, A parentibus paruus ſum procreatus, d uob³ 1 atus ſum
. 1r1 inſtitutus ac
1 1
conſularis. de Finib. 139 b, Natus, ſuſceptus,& tus an laudem. de Or. ↄ3 a, Cum i unum ex omnibus ad diccndu maximè natum aptumꝗ; cognoui.& a, lca nati ſumus, ut rem geſtam exponere,& de omnibus rebus loqun
1
3 8 46 Ine 614½ν
gagitio .*
. g K7 1 1— 1 1 4 4 poſsimus. in N err. 135 b, Repe rlebam nuncC 3 11118 4 —. 2 4 1 7 0 3...—..„ 8* 5 1 ₰ 11§ ſas libidines natum atꝗ; aptum fuiſie& factum. L. Paetus-
jinda ‚Canis natbs ad 4 ——-„ zliaut gandum. Epiſtol. 57 a, Natus ad agendum ſem peren⸗ . 12. 4—..—₰... A† I dignum uiro. de Ar. 244 a, Scipio natus mihi uidetut a I⸗ teritum exitiumque Carthaginis.& ibidem: T. Annius a Je uideatur. pro Cæl. 50 III 1„ 3†F1z— 11 1 1 rO Cornel. 55 4, J. a, Ille uir, qui ſe narum huic imperio. Pro- ecul . 1. rac—* Craſſus homo natus ad dicendi ſin gularè quandam lau ratem. in Ant. 2 4 a, Cæſar deorum beneficio natus ady 4 ..—.. r Im nat! 3 tempora. in Ant. 238 b. Aliquis ad facinus prædamd, Ocat
pt le de Finib. 73 a, Equus natus ad curſum
KG&

— 1 ndm*na canannn de NAA. luen 8 Ar 4 1 8
Kr ö A “ “ —8ſſ a
182 dryoyr
arara*(44 h. k
A ar u n Mexhenamnaan 9 4 u
1ara dang aree .
n an
1eehn 3
rum ohmta ane woer: mn
8 *
at aee un cann cur 44 n aA r n ae mcnen ö N dic tn kach Hono eRnäk.
ven eeee
44
4 3 4* CSANATAA ͤ“
144 kbwrnn
a AE A e utm Xn A.N d merean dia unt Huttas hie rrraean
4
—²“
r ur
tar C
444ℳ““ A ardu 4— ATit TiN lunn iaa “ KN. /..·–“ cau is 1 “— 4 4E2 M ean a ““—
aur 4 A“ Hr* 4 3ru *““
“ 3
4 2 5 1 2* 27— 4 3 1 4
* 4 8 8 * 1 8* 4 1*. 3 “ 4
Menlan Aatura caaaat.
dann aernan
a0 h. en
mur
897) N A
Orat. 10⁰ b, At hic noſter ad hoc unum eſt natus, in hoe ſolo ſe exercuit. Part. 23 a, Genus hominum eſt ad honeſtatẽ na- tum. de Clar. 186 b, Cn. Pompeius uir ad omnia ſumma na- tus. de Na. d. 58 a, Boum ceruices natę ad iugum. de Prouin. 71 a, Syri natio nata ſeruituti. pro Cæl. 50 a, Ille uir qui ſe na tum huic imperio putauit in Piſo. 88 a, Ille gurges atq; hel- luo natus abdomini ſuo, non laudi atꝗq; gloriæ. de Clar. 191 a, Multitu do& forum, cui nata eloquentia eſt. pro Mur. 143 b, Tuum eſt Cato qui non tibi, ſed patriæ natus es, uidere, &c. Offic./ a, Non nobis ſolum nati ſumus, ſed,&c, ge Ora. 254 b, Græci nati in literis, Antequam. 196 a, Non magis me mea cauſa puto eſſe natum quàm reipub. procreatũ. de Or. 94 b, Quidam ſunt ita habiles, Sc. ut non nati, ſed ab ali- quo deo ficti eſſe uideantur. At. 106 b, Animaduertęrã poſſe pro re nata te non incommodè ad, me in Albanum uenire.
Att. un h, In his locis pro re nata non incommodè poſſunt eſſe. Attic. 224 a, Antonij colloquium cum heroibus noſtris pro re nata non incommo dum. in Ver. 169 b, Eques Roma. propè annos XC. natus. de Orator. 149 b,& de Clar. 185 a, Annos natus unum& uiginti. pro. Cluent. 40 b, Cum an nos& quinquaginta natus eſſet. pro Cecin. 295 a, Isq́ iam
„. 1 eſſe natos....... 8„ 3.„..* de 1T: w
NATVS, ui. procreatus, filius, de Amic. 101 a, Ea charitas, quæ eſt inter natos& parentes. de Fin. 14 b, A primo ſatu quo à procreatoribus nati diliguntur. de Fini. 77 b, Neq; porrò
exeo natus,&.
NAVAIL. E,Is. armamentarium: id eſt, Iocus in quo naues na ualiaq́; opera omnia fiunt,& ſeruantur. Muri, naualia, por- tus, aquarum ductus. Off. 45 b.).... NAVALIS,e. de Or. 9ο a, Si huic M. Antonio pro Hermodo ro fuiſſet de naualium opere dicendum. de Sen. 79 b, Pede- Kres naualésue pugnæ. pro Mur. 132 a, Pugna naualis ad te- nendum. pro Pomp. i4 a, Diſciplina naualis.& b, Nauale bellum. Att. lib. 10.“
NAVARCHV§, chi, magiſter& gub ernator nauis, nauicula
rius. I. V. 24 8 a, Sumptum omnem in claſſem nauarcho ſuo quæq; ciuitas dabat.& 190 a, Nauarchis imperare. Item: Fo rum Syracuſanum, nauarchorum ſanguine redundauit.
NAVCI. iuglandis putams, res ue nihili. de D. 108 a, Non ha
beo, deniq; nauci Marſum augurem NAVFRAGIVM KHj. iactura quæ fit in mari naui fracta, ca- lamitas. Epiſt. 259 b. Interea, qui cupidè profecti ſunt, multi naufragia fecerunt: id eſt, nauim fregerunt.& de Diui. 85 b, Tot clariſsimorum ducum regumq; naufragiũ. de Inu. 42 b, Maxima ac miſerrima naufragia flebant. pro Rab. 95 b,
Nec tuas unquam rationes ad eos ſcopulos appuliſſes, ad quos S. Titij nauem afflictam,& in quibus C. Deciani nau- fragium fortunarum uideres. At. 67 b, Hæc enim me una ex
hoc naufragio tabula delectat. Off. 70 a, Si tabulam de nau
fragio ſtultus arripuerit, extorquebitne eam ſapiens, ſi pote
rit?pro S. R. 43 a, Quem tu è patrimonio tanquam è naufra gio nudum eieciſti. pro Do. 141 a, Quod in naufragio reip. tenebris offuſis, demerſo populo,&c. Epiſtol. 10 b, Naufra- gium rei familiaris. pro Seſt. 5 b, In quo naufragio reipub. colligen do& reficiendo, ſaluti communi omnia reperien- tur P. Seſtij conſilia eſſe uerſata. in Piſon. 8 b, Vt tu naufra- io expulſus penderes,&c. in Anto. 243 a, Qui ex naufragio Penſchur patrimonij ad hæc Antoniana ſaxa proiectus eſt. Atric. 2, Naufragia externa intueri. Philip. uI. Naufragia ex latrocinijs. 3 NAVFRAGVS, a, um. qui naufragium fecit, eiectus. de In. 81 a, Naufragus quidã natans.& de Fa. 140 b, Vt in illo naufra g0,& in Cat. 103 b,& 109 b,& pro Syl. 175 a, Aliquis patri- monio naufragus. l. P. 85 b, Martiũ Aphrica expulſum, nau- fragumq; uidit. Offi. 60 a, Duo naufragi in una tabula. NAVICVLA, læ. Poſtquam. 202 b, Marius cum parua naui- cula traiecit in Aphricam.& Acad. 37 a, Nos ad nauiculas noſtras aſcendimus. NAVICVLARIA, riæ. in V. 245 a, Nauiculariam facere. NAVICVLA RIVW S, rj. nauicularor. Epi. 2 60 a, Nauiges cũ honeſto aliquo homine, cuius autoritate nauicularius mo ueatur. At. 136 b, Ego nautas illum non putabam habiturũ, ille confidebat:& eo magis, quòd audita nauicularij homi nis liberalitas eſſet. in Ver. 136 a, Vt aratores, ut mercatores,
45
8
ut nauicularij. 18 NAVICVLATO R, ris. nauicularius. pro Pom. 5 b, Merca-
toribus ac nauiculatoribus iniurioſius tractatis. NAVIGANS, t. uector. Offic. 70 a,bis.
NAVIGATIO, ni. curſus maritimus. de Na. 76 b, Videtis- ne, inquit, amici quàm bona à dijs nauigatio ſacrilegis de- rur?& Qu. F. 312 a, Aiebant re prima nauigatione tranſmiſ-
ſurum. Quint. Fr. zio a, Primam nauigationem neomiſeris.
& de Sen, 92 a, Aliquando in portum ex longa nauigatione
annos uiginti haberer. de Leg. 161 b, Homines ad iuſticiam
△*
„ enire. Epiſtol. lib. 3, Nauigationum curſus. 9 NAVIGIVM gj. nauis. de Nat. 56 b, Arborũ conſectio ma- gnos uſus affert ad nauigia faciẽda. de Or. 150 b, In nauigio latera, carinæ, prora, puppis, antennæ, uela, mali. Acad. 25 4, Nauigare probo nauigio, bono gubernatore. pro Corn. 67 b, Sententiam aliquam tanquam aliquod nauigiũ ex reipu, tempeſtate moderari. At. 243 a, Prorſus diſſolutum offendi nauigium, uel potius diſsipatum. Aca. li. 4, Proficiſci probo nauigo, bono gubernatore, ac tranquillitate. Att. 16, Naui- gia minuta. ibid. Nauigia luculenta NAVIGIOLVML M. Epiſt. 192 a, Nos uix ipſi ſingulis cũ na- uigiolis reciperemur. Lentuli.. NAVIGO,, s. nauem ago, naui& in naui uchor. de Na. 76 b, Dionyſius nauigabat Syracuſas, isq́, cum ſecundiſsimè cur- ſum teneret, Videtis ne, inqᷓuit,&c. Epi. 259 a, Rogo te ne na uiges, niſi exploratè. Attic. 120 b, Infero mari nobis incerto curſu hyeme maxima nauigandum eſt. Att. 165 b, Recordor enim cum illo Rhodiorum ρεαε nauigans q fuerim ſoli
8
4,.
citus. pro Do. au8 a, Cum ipſe Archipirata cum grege prædo num pleniſsimis nelis nauigaret. de Fin. 88 a, Cum Xerxes maria ambulauiſſet, terramꝗ; nauigaſſet,&c. At. 2551a, Ma- gis commodè quaàm ſtrenuè nauigaui, remis enim magnam partem. pro Fl. 152 b, Reliquum eſt ut quæratur, utrum no- ſtra iſta claſsis curſu& remis, an ſumptu tantùm& literis
.] nauigauit. 8: 1.
4..... K.... NAVIS, uu. nauigium. in V. 244 b, Nauem maximã triremis inſtat palàm ædificauit. Epi. 5 b, Dum ab Epidauro Piræũ naui aduectus eſſem. Epi. 199 a, Conſcende nobiſcũ,& qui- dem ad puppim, una nauis eſt iam honorum omnium, quã quidem nos damus operam, ut rectam teneamus; urinam proſpero curſu.& Acad.37 a, Aſcendere ad nauim. de Na. 78 a, Quæ ſiuitq, num etiam in ijs nauibus Diagoram uehi cre derent. de Or. 97 b, Vt concitato nauigio cum remiges inhi buerunt, retinet tamen ipſa nauis morum& curſum ſuum, intermiſſo impęetu pulſiq́, remorum. Attic. 129 a, Vt omnes copiæ nauibus Dyrrachium tranſportarentur. de In. 54 a, Eadem nauigij ratio eſt, nam nauis oprimè curſum conficit ea, quæ ſcientiſsimo gubernatore utitur. pro Plan. 259 a, Vi di nauem ſecundis uentis cutſum tenentem ſuum. Epi. 199 a, Tenere nauim rectam. in Piſ. 33 b, Qui mazimis turbinib. ac fluctibus reipub. nauem gubernaſſem, ſaluamq; in portu collocaſſem. Offic. 70 a, Quoad peruentum ſit e5, qus ſum- pta nauis eſt, non domini eſt nauis, ſed nauigantium. in Va. 81 a, Mercatores è naui egredientes terrere, conſcendentes morari. de Ora. 99 a, Euertere nauem im portu. de Fin. 123 a, Euertere nauem palearum. de In. 54 a, Nauis optimè confi- cit curſum. de Diuin. 92 a, Nauem conſcendere.&§ 4 b, Cõ- ſcenſio in nauem. in Verr. 26 3 a, Nauis inſtructa& ornata, Atti. 2 59 b, AoA*άννν+⁶‿οναεεᷣeνάe ν. Att. 216 à, Cum ad uillam noſtram nauis appelleretur.& 235 a, E' Põöpeiano naui ad- uectus ſum in Luculli noſtri hoſpitium, egreſſus autẽ è na- 24 Ul, accepituas lirerasss NAVITAæ. nauta. Tuſc. 180 a, Noctem pauentes, timidi ad nectunt nauitæ: id eſt,nauem. Poets..... NAVITA S, t s. induſtria. Epiſt. 159 b, Iſta opera tua, nauitas, e animus in rempubs.. NAVITER, ſtrenuè. Epiſt. 67 b, Qui ſemel uerecundiæ fine z tranſierit, eum bene& nauiter oportet eſſe impudentem. NAVO, us. do, præſto, exhibeo. de Orat. ut a, Equidẽ iam mi- hi uideor nauaſſe operam, quod huc uenerim.& Att. 257 b, Tibi omnes nauare oↄperam& ſtudium uolunt. Qu. de Pet. 207 b, Qui etiamſi ſuffragandi ſtudia non nauant, tamẽ affe runt petitori aliquid,&c. Ep. 40 b, Vt cum hic tibi ſatisfege rimus, iſtic quoq; noſtram in te beneuolentiã nauare poſsi mus. At. 240 a, Qam uellem Bruto ſtudium tuum nauare potuiſſes. Epiſt. 250 b, At petitionis quidem tuæ ratio mihi ſemper fuit explorata, ſed ramen nauare operam uolebam. Epi. 250 a, Vtinam potuiſſem pro tuis ampliſsimis erga me ſtudijs atq; beneficijs tibi operam meam ſtudiumꝗ; naua- re. Ep. 127 a, Etſi minus in curia atq; in foro, ac in literis& li bris, ut doctiſsimi ueteres fecerunt nauare reipu.& de mo- ribus ac legib. ſcribere. Epi. 79 b. Nemò eſt tã afflictus, qui ſi nihil aliud ſtudeat, niſi id quod agit, non poſsit nauare ali quid& efficere. At. 147 a, Vtinã aliquod in hac miſeria reip. ohrruudò opus efficere& nauare mihi liceat. pro Cæl. 32 a, Sed ſi me audiant, nauent aliam operaã, aliam ineant gratiã- pro Do. 243 b, Nauare operam alicui, atq; ei ſeſe uenditare. & Epiſt. 159 b, Nauare öperam reipub. de Clar. 191 a, Qtii na uarat miles operam imperatori.“ NAVPACTVM. urbs Macedoniæ. Alij Neopactũ. in P. 99. NàVSEA, ſeæ. ſtomachi faſtidium, uomendiq, cupiditas. Atti. 226 a, Tua væ vvi‿αεᷣ nauſea abijt.& Ep. 2440 a, Feſtinare te nolo, ne nauſeæ moleſtiam ſuſcipias æger. At. 74 b, Nauiga uimus ſine timòre& nauſea 5 . NAVSEO,

Son, S E O, as. ſto machi faſtidio laboro, abhorreo. Ep. 195 b, Quem ego ructantem& nauſeantem conieci,&c.& 107 b, Vidit me nauſeantem. At. ai a, Epiſtola quam dediſti nauſe- ans Buthroto. de N. i8 a, Quàm bellũ erat confiteri potius neſcire quo d neſcires, quàm iſta effutientem nauſeare. in A. 176 b, Sudat, pallet, quidlib et, mo ddò ne nauſeet, faciat. NAVSEOL A,Ie. nauſea. At. 225 a, Nauſeolam tibi tum cau- ſam ocij dediſſe, facilè patiebar. NAVTA, tæ. nauiculator, nauicularius, remex. At. 136 b, Ego nautas eum non putabam habiturum, lle confidebat:& eo magis, quòd audita nauicularij hominis liberalitas eſſet. Epi. 259 b, Nautæ ſolent feſtinarè quæſtus ſui caufa. in Ara. Hoc ſignum ueniens poterunt prænoſcere nautec. NAVTICVS, 4, um de Na. 57 a, Nauticarum rerum ſcientia. & Att. 210 a, Inhibere uerbum eſt totum nauticum. pro Pö. 14 b, Cü eum uobis maiores ueſtri exuuijs nauticis,& claſ- ſium ſpolijs ornatum reliquiſſent. NAVVS, a, um. ſtrenuus, induſtrius. in Ver. i58 b, Homo nauus & induſtrius.& 174 a,& 184 a, Nauus& pudens& probus filius.& pro Pomp.7 a. 3 NE, ut ne, quo ne, quo minus, an, ut. Epi. 5² b, Itaq; ut neq; tu multum interfuiſti rebus gerendis,& ego id ſemper egi, ne intereſſem. Epi-4 a, Quæ ne ſpes euff fallat, uMehementer te rogo. pro Pla. 264 b, Vitia meherculè res hæc Cn. Planeij te- gere potuerunt, ne tu in ea uit umenta huic honori fuiſſe mirère. in V. 234 b, Ecce autem noua turba, ne tamen iſtum ſine amicis planè nudum pute tis ac deſertum. in V. 219 a, Iudiciũ de pecunijs repetundis ne ſit hoc tempore. de In. 77 a, Meretrix coronam aureã ne habeto. de Or.161 a, Illud ne quis admiretur, quònam mo- do hæc,&c. Tuſ. 19²2 b, Ne ægrotus fim, inquit, ſed ſi fuerim, ſenſus adſit. in V. 207 a, Quid uis nobis dare, iſti ne auferan- tur abs te. Att. 137 b, Ille annus qui me, ne dicam grauius, af- flixerat. Epi. 133 a, Deinde ne amicis nihil tribuamus, epula- mur unà. Tuſc. 164 b, Tantũ abeſt ab eo ut malum mors ſit, ut uerear ne homini,&c. Off. 14 b, His idẽ fuit propofitum quod regib. ut ne qua re egerent. in Piſ. 83 a, Conſul edicit, ut ſenatus ſenatuſcõſulto ne obtẽperet. pro Do. 222 a, Pro- ſcribere uelitis, ut M. Tullius in ciuitate ne ſit. Ep. 223 b, Da operam ut ſocrus adoleſcentis rea ne fiat. Epi. 4 a, Non tam ut te impediret, quàm ne quis Alexandriã uellet ire.& ibid. Satis puiſum eſt, ut ne quid ſaluis auſpicijs agere poſs int. Epi. 96 a, Quo ne pluris emerent. Ep. 197 a, Te hortor, ut ne cui,&c. Ep. 208 b, Da operam ut ne quid tuorum mihi ſit i- gnotum.& Att. 44 a, Vt prorſus ne quid ignorem. pro Cec. 303 b, Vt ne longius abeam. Qu. Fr. 323 a, Opera datur, ut iu dicia ne fiant. de Fin. 63 a, b, Sunt qui dicunt fœdus quoddã eſſe ſapienrum ut ne minus amicos quidem quàm ſeipſos diligant. At. 68 a, Vt hoc noſtrũ deſideriũ ne plus ſit annuũ. in V. 1a, Impetrant ut ne iurent. Ep. 9 a, Neq;(ut ego arbi tror) errarent, ne aduerſarij quidẽ eius, ſi,&c. de In. 61a, Nõ factitatum eſt, ne à barbaris quidem id maleficiũ. Ep. 143 a, Me uerò nihil iſtorum ne iuuenem quidè mouit unquã, ne nunc ſenem.& in V. 10 b, Non enim prætereundũ eſt, ne id quidem. Qu. Fr. 312 a, Non prætermittam, ne illud quidem, Furium,&c. Epi. 83 a, Ne hoc quidẽ prætermittendum eſſe duxi, te ut hortarer, ut,&c. in V. 200 b, Nihil in ædib. cuiuſ- quam, ne in oppidis quidẽ, nihil in locis communib. ne in fanis quidé. de Or. 260 a, Vt nihil ſit, ne ſpiritu quidẽ mini- mo longius, aut breuius. Tuſ. 231 b, Nulla ne minima quidẽ aura,&c, Ora. 20 b, Cùm illa cognoueris, nolo ignores, ne hæc quidem humana. de Nat. 15 b, Ne tu quidem Vellei. de Clar. 189 b, Ne Titus quidem poſthumius contènen dus in dicendo fuit. pro Seſt. 18 b, Ne iſtius quidem laudis ſum cu pidus. de Orat. u6 a, Ne hæc quidè reprehendo, ſunt enim, Sec. in Cat. 116 a, Ne dici quidè opus eſt, quantæ calamitate reip.&c. Tuſ. 151 a, An tu dialecticis ne imbutus quid em es. de Nat. 62 a, Nec habere ne ſpei quidẽ extremũ. pro Mil. n6 b, Non poreſt dici ſatis, ne cogitari quidem, quantũ,&c. At. 177 a, Ne fi uelim quidẽ, id facilè poſsim. Epiſt. 38 a, An mihi de te nihil eſſe dictũ putas? ne hoc quidẽ, quod cũ,&c. Epi. 34 b, Quod ne nunc quidem deſpero. Or. 202 a,& z01 b, Et quoniãà cœpi,&c. ne nunc quidẽè ſolũ de orationis modo di cã, ſed etiam de actionis, in Cat. 106 a, Nemo non modò Ro mę, ſed ullo in angulo totius Italiæ fuit, quẽ,&c. At. 131 b, Ii qui inter ſe ne noti ſunt. Att. 32 a, Ego illud ne quidẽ conte- mnã. pro Cec. 29 7 a, Si ne quidè tuorũ quiſquã loco motus erit. pro Qu. 14 b, Tamen ne uereris, ut poſsis,&c. pro Sex. Roſ. 25 a, Tamè ne hæc uita relegatio app ellabitur? Acad. 33 a, Et hic metuo, ne uix ſibi cõſtet. Ep. 78 b, Tamen uereor ne conſolatio ulla poſsit uera reperiri.& ibi. Nõô uereor ne eũ miſerũ eſſe nefas ſit dicere: id eſt, non dubito, quin. pro Flac. 159 b, Tamèẽ ne iſti teſtes habebũturèpro Do. 223 a, Tamêè ne arbitraris id te poſſe obrinere? in Pi. 79 b, lam ne uides bel-
a de qua dicã, tot& tanta ad-
„.. 4 3. 06 luadam'ne ſentis. Ep. 3 a, Nonne maits, S&c. Off.⸗2 9 0 tentiam ne diceret recuſauit. Att. 35 a, Quot uis prefec
8 2 G 7 2 1 C4. LUrag ſume, dum nę negocteris.& 251 b, Si quid eiuſmo di accide-
rit, ne quid tibi ſit fama mea potius.& 278 b, Nullas adhuc Ate literas habebamus, ne famã quidem, quæ deeclararer 5 11 Nr.. 2 8 paulum ocij me habuifſe iudicato. Epi. 131 a, Ne quidem d Sen. 83 b, Ne ille quidem magno deſiderio tenebitur uiriij Parad. u1⁸ b, Huic nihil eſt quod explo ratum habeat 30 rulj ſurum ſibi quidem ne unum diem. de Le. 182 a, Ne danneenſ ſa aſperſione longè coronæ nec acerræ prætereantur. Off n b, Tamen ne minima ꝗ uidem ex parte Lycurgi legib.& di ſciplinæ conferendi ſunt.. 3 NE. pro an, utrum. I An. Tuſ. 170 b, Nihil mea intereſt humi ne, an ſublime putreſcam. de Di. 99 b, Fiat n écne fiat id 4 ritur. de Nat. d. 60 a, Tibi permitto, reſponderéne malis, am audire,&c. ad At. 2 60, Tamen uide, ſi fortè in Tuſculano 5 ctè eſſe poſsim, ne id melius ſit an hoc,&c. Epi. 253 a, Doce- as tu me oportebit, in n edne poteſtate ſit ſpectrum tuum.
covnita ſenatus autoritate, in Italiam adducere
Qu. Pr. 303 a, Füne id ueritus es? NEAPOLIS, ls. in Ver. 228 a, Vrbs quæ, quia poſtrema ædiſt cata eſt, Neapolis nominatur. NEAPOLITANVS,a, um. Ep. 218 a, Tuſc. 166 b. NEBVIL O, nis. planus, qui mendacijs& dolis nebulã quan dam& tenebras offundit, nugator. in A. 174 b, Hærebat ne- bulo, quò ſe uerteret nõ habebat. At. 6 b, Nebulonem illum ex iſtis locis amoue. pro Sex. Koſ.390 b, Nos ab iſto nebulo- ne facetè eludimur.& Atr. 248 a, Quem tu illo certioré ne- bulonem. Atti. 39 a, Hoc ego ex P. Vedio magno nebulone audiui. At. 93 b, Huius nebulonis operatione, ſi Brutus mo ueri poreſt, licebit eum ſolus ames. NEBVLOSVS, a,um. turbulentus, caliginoſus. Tuſcu. 1614, Nebulo ſum& caliginoſum cœlum. NE C, nô. de Leg. 185 a, Magiſtratus nec obedientem& no- xium ciuem coercento. de Nat. 67 a, Nec uerò poſſum,&c. 3 de Leg. Senatori qui nec aderit, aut cauſa, aut culpa eſto. 3. de Nat. Nec agellos fingulorum nec uiticulas dij perſe- quuntur. ⁊ Acad. Etſi nec bona, nec mala eſſent, tamen,&c. Curio, lib. 7, Propter tuas res ita contractas; ut quemadmo dum ſcribis, nec caput, nec pedes: equidem uellẽ uti pedes haberent, ut aliquando redires. de Am. Nec enim illa prima uera eſt ut quemadmo dum in ſe quiſq; ſic in amicum ſit a- nimatus. de Aic. Nec enim melior uir fuit Africano quiſ- quam, nec clarior. de Nat. i, Nec haber, nec exhibet cuiquã negocium, quod eſt immortale Epicuri dictum, pro Quin. uo morruo nec ita multo poſt in Galliam proſcciſcitur. deé Am. Ab his qui pecudum ritu ad uoluptatem omnia re⸗ ferunt, longè diſſentimus: nec mirum, nihil enim altum, ni- hil magnificum ac diuinum ſuſpicere poſſunt. de Na.Nec opinatum patrocinium à uobis ſuſceptum. ad Sulp. lib. i, Ei nec opinanti uoluntatem tuam tantam per literas detu- liſſe. ad Catonem, lib. i5, Præſentibus inſidijs nec opinantõ liberaui, nec ſolùm ei ſaluti fui, ſed etiam curaui, ut cum au thoritate regnaret. pro Syll. Nec opinante Fauſto, quum is neq; ſciret, neq; uellet, familia eſt comparata. i Tuſcu. Non- ne modò pueros, modò adoleſcentes in curſu à tergo inſe- quens, nec opinantes aſſecuta eſt ſenectus?ad Cat.lib. i5 Ple roſꝗq; nec opinantes oppreſsimus. 3 de Fi. Quod quum ac- cidiſſet, ut alter alterũ nec opinatò uideremus, ſurrexit ſta- tim. 2 de Le. Patrum delubra eſſe in urbibus cenſeo: nec ſe⸗ quor magos Perſarum,&æc.., NECDVM nondum. Att. 92 b, Necdum ego tamen Quinti conueneram. Tuſc. 205 a, Philoſophi ſummi, necdum tame ſapientiam conſecuti.. NECESSARIE, neceſſariò. de In. 51 b, Aut probabiliter o- ſtendens, aut neceſſariè demonſtrans. NfECESSARIO) neceſſariè, ex neceſsitate, neceſsitate, n ceſſarijs& maximis cauſis. Oct. 329 a,& Tuſc. 210 b. Feclise neq; tam libenter qu àm neceſſariò. Ep. 77 a,& 88 b, Cũ ple- riſq, eorum, quibus cum uiuo neceſſario.. NECESSARIVS,, um. opus habéès aliquam neceſsitat fatalis. de Inuent. lib. 2, Necefſariũ eſt, quod imperatur: ub- luntarium, quod permittitur. de Nat. d. 56 b, Nos e terræc uernis ferrum elicimus, rem ad colendos agros neceſſarid omnia uera in præteritis neceſſaria ſunt, quia ſunt immuſ bilia. de Fat. 143 a.& ibid. 81 quid primum in connexo 04 neceſſarium eſt, fit eriam quod conſequitur neceſſariũ. 3 pic. 225 b, Neceſſaria concluſio. de In. 32 a, Neccſlaria Lone cutio. de Fat, 149 a, Neq; eam caufam ad aſſentiendum 5. ceſſariam eſſe concedet. de Vniuerſ. 202 b, Cômon eun leges fatales ac neceſſarias. Acad. 24 a, Si alterutrum tonte ſero neceſſarium eſſe, neceſſe erit cras Hermachum uiuet-
3 t 3 Ln Taria, hec erl Pro Qu. R. 47 a, Illa ſuperior fuit Oratlo neceflarla, lunta-
6⸗

N s nerrem az Lbdn
4 ½
„.. 3 un nlaaen de 14 4— 4 han. N. lan— ven paert herder un bhnana
eL, s gtrnum num aumn egeremen de Nn ſru un les Jenmee ner aterr erann. 44 AA Nas len iacilea umn ummK ke r A we nn Cna oerr tan u ra
tun nhin Aer aeit aer peaes emem 1 me n n ie in Nr 8
en usmahn tann emiu nan fe dme X rmui neboruut
* 6— 4 1 4 1 Aen Iec te4 malco Mu(ar An mtn—
wrane 1 ulancuna—
la am& un 8
nnarun Nereman 1 003
ul 1—
1 CMnaan, 1A Wn
*⸗ im u—
on‿. 83„ da ¹ A a— 2 u 04) tAe— 38 NE ehe n— en. u? 8 60* eoenkaeet ffe an u 24—*¼ R 1 o0um. ““ 4 4 Aer 4* uackun Nrirun 1e 1a5 Nrns eAenee
auun hN
“ im ¹ 4 K8* n ö 4
** .“ an 3„
901.
non alienus. XNEꝶECESSE eſt, neceſſum eſt, neceſſarium eſt, neceſsitas eſt oportet, Opus eſt, nõ poteſt abeſſe, quin,&c. Si ita res coget,
N EFE— uoluntaria. Poſtq. 203 a, Non tam neceſſarium eſt maleme- ritis referre quod debeas, quàm ut benemeritos colas. deD. 106 a, Quæ prætermitto, tibi enim nota ſunt, mihi ad com- memorandum non neceſſaria. Ora. 203 a, Hoctamen ipſum
ad id quod propoſitum eſt, non eſt neceſſarium. Off.z a, O-
mmnia quæ ſunt ad uiuẽdum neceſſaria inquirere.& 5 b, Ex-
etuntur diuitiæ ad uſus uitæ neceſſarios. Ep. 20 a, Non du Drau id à te petere, quod mihi eſſet maximè neceſſarium. iĩtem: Intereſt inter cauſas fortuitò antegreſſas,& inter cau- ſas cohibẽtes in ſe efficiẽtiam naturalem. de Am. 100 a, Non aqua, non igni, non aere, ut aiunt, pluribus locis utimur ꝗ amicitia. de Le. 192 b, Eſt ſenatori neceſſariũ noſſe rempubl. de Amic. u0 a, Nec eos habere neceſſarios oportet, quos in- eunte ætate dileximus. I. A. 228 a, Cum illum neceſſarium& fatalem penòè caſum non tulerimus. At. 273 a, Multa eius iu-
dicia, ſed ad ſcribendum non neceſſaria.
NECESSARIVS,rI. coniunctus, qui aliqua neceſsitudine
alicui adiunctus eſt, non alienus, qui aliquem aliqua neceſ- ſitudine attingit. Epi. 209 a, M. Cæſius homo mihi maximè neceſſarius. Epiſt. 216 b, In neceſſarijs, qui tibi à patre relicti ſunt, ego tibi ſum uel coniunctiſsimus. Att. 277 a, Noli pati à neceſſarijs tuis, neceſſario meo iniuriam fieri. Attic. 142 b, Cum utriq; ſis maximè neceſſarius.& ibi. a, Per te, qui utriꝗ; es coniunctus. pro Syll. 167 a, L. Torquatus meus familiaris ac neceſſarius. Epiſto. 179 b, Vitio mihi dant, quòd mortem hominis neceſſarij grauiter fero. pro Mur. 141 a, Virgo Veſta
lis huius propinqua& neceſſaria.& Ep. 229 b, Cerelia neceſ
ſaria mea. pro Cluent. 29 a, Neceſſarius& coniunctus,&c.
4
neceſsitas cogit. Part. Or. Neceſſe autem id eſt, ſine quo ſal- ui liberiue effe non poſſumus. Aca. 24 a, Si alterutrum con- ceſſero neceſſarium eſſe, neceſſe erit cras Hermachum uiue- re. Ep. 6 a, Alterũ mihi, ut te plurimum diligam, facere neceſ ſe eſt. de Fat. 143 b, De homine enim dicitur cui neceſſe eſt mori.& 14 4 a, Neceſſe eſt mori Scipioni. I. A. 17² b, Tantum uini ex die exhauſeras, ut tibi neceſſe eſſet euomere poſtri- die. pro Do. 234 a, Quid tibi neceſſe fuit homo fanatice ſa- crificiũ illud inuiſere?de Or. 112 b, u13 a, Nam& teſtimonium ſæpe dicendum eſt, ut mihi neceſſe fuit in S. Titium. pro Syl.
271 a, At hic etiam, quod tibi neceſſe minimè fuit, facetus eſſe
uoluiſti. pro Syl. 176 a, Mihi hoc neceſſe fuit facere. Epi. 17 a,
Legem curiatã conſuli ferre opus eſſe, ſibi neceſſe non eſſe.
de Orat. u16 a, Sunt quidem hæc concinnè diſtributa, ſed ta- men id quod neceſſe fuit hominibus expertibus ueritatis, non peritè. pro Mu. 126 a, Mihi neceſſe puto etiã aduerſarijs prodeſſe. Par. 23 4 a, Nõ habebimus neceſſe ſemper conclu- dere. Opt. 244 a, In quibus uerbum pro uerbo non neceſſè
habui reddere. Atti. 152 a, Planco& Oppio ſcripſi equidem
quoniam rogaras, ſed ſi tibi uidebitur, non neceſſe habueris reddere. Atr. i5§5 b, Eo minus habeo neceſſe ſcribere, aut etiã cogitare quid ſim facturus. pro Qu. 2 b, His de rebus nõ ne- ceſſe habeo dicere ea, quæ,&c. pro Cæl. 4 6 b, Ex quibus ne- minem mihi neceſſe nominare, uoſmet uobiſcum recorda- mini. de Diu. no b, Si neceſſe ſit,&c. ſed nihil opus eſt,&c. de Fin. 83 b, Nä id quidẽ eſt interdum neceſſum. de Or. 89 a, O- ratio aut nulla ſit neceſſe eſt, aut omnium irriſione ludatur, de Pet. 211 a, Nã comitas tibi neceſſe eſt. de In. 83 b, Vri poſſe flamma ligneam materiam neceſſe eſt.& ibid. Corpus mor tale aliquo tempore interire neceſſe eſt.
N ECESSITA S, tis. neceſsitudo, fatum, uis, tépus, uſus uitæ
neceſſarius. Top, 225 b, Cauſa in qua inſit efficiendi neceſsi- tas.& de Nat. 2 b; Fatalis neceſsitas rerum futurarũ. Poſtq. 20² a, Quaſi aliqua fatali neceſsitate mihi cum fortuna bel- ligerandum fuit. pro Seſt. i3 a, Vita neceſsitati debetur. Epi. 54 a, Tempori cedere: id eſt, neceſsitati parére, ſemper ſa- pientis eſt habitum. in Antonium 205a, Facilius apparabi- tis ea, quæ tempus& neceſsitas flagitat. de Inuent. 54 a, Annuæ commutationes quadam ex neceſsitate, ſemper eo- dem mo do fiunt. Epiſtol. 54 b, Vt etiam ſi natura tales non ſint, neceſsitate eſſe cogantur. Officior. 48 b, Si aliqua ne- ceſsitas huius muneris alicui reipublicæ obuenerit, danda
erit opera,&c.& ibidem, Neceſsitati parendum eſſe. Orat.
216 b, Numeri in quibus neceſsitati parêère cogimur.& O- rat. 219 b, Qui ſeruiendum neceſsitati putet. de Offic. 45a, Venia neceſsitati darur. de Fat. 145 b, Nec ob eam cauſam fatum erat, aut neceſsitas timenda.& 144 a, Aeternis cauſis naturæ neceſsitate manantibus uerum eſt, id quod,&c. de Diuinat, nz a, Mathematici ea prædicunt, quæ naturæ ne- ceſsitas perfectura eſt. de Natur. 65 a, Nullum eſt corpus, quod effugiat ferendi patiendiq́; neceſsitatem. in Catil. 119 b, Mors aut neceſsitas naturæ aur laborum aut miſe-
X
N E 902 riarum finis eſt. Officior. 4 a, Reliquis tribus uirtutibus ne- ceſsitates propoſitę ſunt ad eas res parandas, quibus actio uitæ continetur. Attic. 57 b, Ego mihi neceſsitatem impo- nere nolui huius nouæ coniunctionis. pro Syll. 173 b, Mihi de me iam multa dicendi neceſsitas quædam impoſita eſt ab illo. Orat. 219 b, Nobis in dicendo atque in ſcribendo neceſsitatis excuſatio non probatur. pro(Qu. o a,& de Fin. 55 b, Aliquem ui ac neceſsitate coactum& inuitum aliquid facere. pro Cluen. 22 b, Vi& neceſsitate coactus feci.& de
Natur. 5 b, Neceſsitate aſtrictus,&c. pro Sex. Roſ.z4 b, Qug
te neceſsitas tanta premebat.& 39 a, Non dicam plura quaàm neceſsitas ipſa coget. pro Cluen. 29 a, Itaque ille ino pia& neceſsitate coactus confugit,&c. in Anton. 225 a, Sed mihi neceſsitatem attulit paulo plura dicendi ſententia e- ius. de Diuin. u22 a, Ea quæ habent aliquam neceſsitatem: id eſt, quæ ſunt neceſſaria. de D. 103 a, Se uigilantes animi ui- tæ neceſsitatibus ſeruiunt. pro Sex. Roſ. 29 a, Magnam uim, magnam neceſsitatem, magnam poſsidet religionem pater nus maternusꝗ; fanguis. pro Syll. 16 7 a, Neceſsitatem fami- liaritatemꝗq; uiolare. pro Cluen. 31 b, Is ſibi nihil non modò
ad cupiditates ſuas, ſed ne ad neceſsitatem quidem reli-
quit. in An. 245 b, Mors neceſsitatem haber fati. pro Mil. u a, Miloni neceſsitas fuit exeundi. Off. 25 b, Ipſiq́; neceſsitati
dant operam ut quàm occultiſsimè pareant. Offic. z2 a, Nec
N
uerum eſt quod dicitur à quibuſdam, propter neveſsitatem uitæ, idcirco iſtam eſſe cum hominibus communitatem& ſocietatem.. ECESSITVPO OJ nis. neceſsitas, coniunctio. de Inuen. 83 b, Neceſsitudo eſt, cui nulla ui obſiſti poteſt. ibid. Neceſsi- tudo mutari,& leniri non poteſt.& 69 b. An neceſsitudine, quod alio modo agi non poſsit. de Inuent. 83 b, Neceſsitu- do fimplex& abſoluta.)((Cum adiunctione. I. V. 64 b, Sic enim à maioribus noſtris accepimus, prætorem quæſtori
fuo parentis loco eſſe oportere: nullã neq; iuſtiorem, neque
grauiorem cauſam neceſsitudinis poſſe reperiri quàm con- iunctionem ſortis, quàm prouinciæ, quàm officij, quàm pu blicam muneris ſocietatem.& pro Planc. 26 4 b, Neceſsiru- do contuhernij. Epiſt. 207 b, Coniunctio quæſturæ libero- rum neceſsitudini proxima eſt. Ep. 212 a, Cum Liſone eſt mi hi hoſpitium uetus, quam ego neceſsitudinem ſanctè colen dam puto: ſed ea cauſa etiam cum alijs compluribus, fami- liaritas tanta nullo cum hoſpite. I. V. 233 b, Coniungere ne- ceſsitudinem cum aliquo. pro Deio. 151 a, Summam neceſsi- tudinem magna eius officia in me& in meos effecerunt. pro Seſt. u b, Cum quo mihi erant omnes amicitiæ neceſ- ſitudines. pro Plan. 267 a, Illæ tribus, in quibus magnas ne- ceſsitudines habet Plancius. pro Muren. 125 b, Familiarita- tis neceſsitudinis q́; oblitus,&c. pro Cluen. 59 b, Atq; etiam notis nomina neceſsitudinum mutauir, uxor generi, nouer ca filij: id eſt, affinitatum. Off. 12 b, Non ijdem erunt neceſsi- tudinum gradus, qui& temporum. Epiſt. 215 b, Summa ne- ceſsitudine& ſumma coniunctione adductus. pro Glu. 41 b,& in Verr. 61 b, Mihi cum eo ſumma utriuſq; officijs con- ſtituta neceſsitudo eſt. Attic. 204 b, Mihi ſummo beneficio meo cum fratribus illis neceſsitudo eſt. de Amic. 109 b, Qui in amicitiæ coniunctionisꝗ́; neceſsitudine ſunt ſuperiores, exæquare ſe cum dateriell as debent. in Anton. 248 a, Sed hanc mihi diſsipationem pro paterna neceſsitudine& con iunctione depoſco. pro Qu. 7 a, Pro fraterna illa neceſsitu- dine. Epiſtol. 146 b, Pro plurimis noſtris neceſsitudinibus. Orat. 215 a, Habere aliquam neceſsitudinem aut cognatio- nem cum aliquo. Attic. 262 a, Paterna, magna,& uetus,& iu ſta neceſsitudo. Attic. 276 b, Jampridem hoc ex noſtra ne- ceſsitudine, quę ad ſummam beneuolentiam peruenit, ſub⸗ latum eſſe debet. ad Heren. 36 b, Quos natura aut uoluntas neceſsitudine aut beneuolentia coniunxit, diſtrahuntur. E- piſt. 208 b, Bonos uiros ad neceſsitudinem tuam adiunxe-
ris. Epi. zu1 b, Vt Lyſonem recipias in neceſsitudinem tuam.
Epiſt. 30 a,& 29 b, Magni enim uidebatur intereſſe ad eam neceſsirudinem, quam nobis ſors tribuiſſer, conſuetudinem quúoque accedere. pro Lig. 140 b, Hæc ego noui propter o- mnes neceſsitudines, quæ mihi ſunt cum illo: domi unà eru diti, militiæ contubernales, pòſt affines, in omni deniq; uita familiares. Qu. de Pet. 209 a, Qui aliqua neceſsitudine ali- cui eſt adiunctus.
NEKVYTA, as. mortuorum negocia,& res,& umbræ,& fune-
rum tota ratio. Tuſc. 155 b, Animos enim per ſeipſos uiuen- tes non poterant mente complecti: fo rmam aliquam figu- ramq́; quærebant. Inde Homeri tota venuiæ. Att. 146 a,&153
a, Pro turpi& flagitioſo Cæſaris comitatu.
N N
ECne. Attic. 195 b, Sit miſſum nec ne, ſcio dictum quidem
tibi.& Tuſc. i8i a, Doleam, nec ne doleam, nihil intereſſe.
EC non. in Cat. nd b. Nec non meam métem domum ſæpe 4 reuocas

903 N E reuocat exanimata uxor.& Off. 22 b, Nec non Xenocratem, &c.& Parad. u7⁷ a, Nec non ſæpe laudabo.& de Finib. 78 b, Nec non, Gec..
NECO, 2. necem affero. pro Sex. Roſ. 29 b, Solon nullum ſup plicium conſtituit in eum qui parentem necauiſſet. Parad. 120 b, Nihil igitur intereſt patrem quis necet, an ſeruum. At- tic. 85 b, Scaptius incluſum in curia ſenatum obſederat, ut
ra Ne- fame ſenatores quinque necarentur.& Qu. Frat. 308 a, Ne care aliquem fame. pro Pom.
a, Necari ac trucidari. de Fin. 81 b, Quo minus ambo unà necaremini. de Natur. 76 b, Ze- nonem Eleaten in tormentis necatum. pro Pomp.5 b, Ali- quem uinculis& uerberibus atque omni ſupplicio excru- Giatum necare. de Inuent. 80 b, Quinque tyrannos, magi- ſtratus necato..
NECROMAN TIA, tiæ. pſychomantia, diuinatio unde ani mæ excitantur, ut de occultis reſpondeant. Tuſc. 155 b, Inde ea quæ meus amicus Appius veusouxyſig facit.
NECTAR art. deorum immortalium potio. de N. 23 b, At
poetæ quidem nectar, ambroſiam, epulas comparant. L. Ambroſia,& Iuuentas.
NFEC TO,hs. connecto, colligo. de L. 166 b, Vid etisne quan-
ta ſeries rerum ſitꝭ atq; ut ex alio alia nectantur?& Acad. 5. b, de Ein. 105½ b, Quid non ſic ex alio nectitur, ut non ſi unam literam moueris, labent omnia. de Diuin. 106 b, Cum cauſa cauſæ nexa rem er ſe gignit. Topic. 255 b, Ex hoc genere cau ſarum fatum à Stoicis nectitur..
NE C uerdò. Offic. 3 b, Nec uerdò illa parua uis naturæ eſt.& de Nat. 6/ a.
NE dicam. de Nat. d. 3 a, Doleo te in tam leues, ne dicam, in tam ineptas ſententias incidiſſe. de Am. in b, Pleriq; peruer- sè, ne dicam impudenter, uolunt, in Ant. 241a, Gallia Bruti nutum ipſum, ne dicam imperium ſequitur. pro Deiot. 144 a, Crudelis Caſtor eſt, ne dicam ſceleratum& impium. pro Pomp. 230 b, Abfui ſimul cum republ. ne dicam maxima cumn dignitate.. 4.
NFRDVM,non modd, quo minus. Atti. 67 a, Epiſtolæ noſtræ tantum habẽt myſteriorum, ut eas ne librarijs quidem fer- re cõmittamus, nedum cuilibet. pro D. 241a, Tamen in ſce- lere religio non ualeret, nedũ ualeat id quod,&c. cont. Rul. 85 b, Homo priuatus uix facilè ſeſe continet,&c. nedum iſti non conquiſituri ſint aliquid ſceleris,&c. Item: Imò uerò e- tiam hoc magis,&c. Ep. 143 a, Me uerò nihil iſtorum ne iu- uenem quidem mouit unquã, nedum ſenem. aliter, ne nũc. Ep. 259 a, Vix in ipfis tectis frigus uitatur, nedum in mari, & uia ſit facilè abeſſe ab iniuria temporis. de In. 6 a, Et non permitterem, ut illud faceret,&c. nedum nunc iſtud patiar, cum,&c. pro Cl. 37 b, Optimis temporibus non potuerunt, &xc. nedum his temporibus,&c.
NEFANDVS, a, um. nefarius, deteſtabilis. de Aruſ. 263 b, Ne- fandum ſcelus. pro Dom. Inſtitutum nefandum. ad Br. Ar- ma nefanda.
NEFAKIE. ſceleratè. pro S. R. 23 a, Pater occiſus nefariè.& in Cat. 104 b, Peſtem patriæ nefariè moliri. in Ver. 69 b, Li- bidinosè, nefariè, crudeliter.
NEFARIVS, 4,um. pro Syll. 72 a, Horum ego uoluntates conſceleratas& nefarias ſanare non potui. de Orat. 103 b, Qui animorum motus in iudicum mentibus concitent, ſce lus eos nefarium facere. pro Sext. R. 24 b, Sceleſtum& nefa-
riũ facinus.Epi. 4 b,Subitò exorta eſt nefaria Catonis pro- mulgatlo. in Ver. Act. 3, Latrocinium nefarium. de Off. lib. 2, Habendum eſt religioni nocẽtem aliquando& nefarium, impiumq́; defendere. 1
NEEAS. non licet, fas nõ eſt, ſcelus. Ep. 256 a, Tibi licet, mihi nefas eſt obliuiſcit in V. 217 a, Illi uerò dicebant id ſibi nefas eſſe. de N. 70 b, Mercurius quem Aegyptij nefas habent no minare. pro fl. 48 a, Cęlius putabat nefas eſſe, publicanum iudicare contra publicanum. pro Mil. 103½ a, Si ſceleratos in- terfici nefas eſſet. Attic.& a,& ⁷ b, Idqꝗ́; ab ijs nefas eſt decre- tum. de Sen. 79 b, Nefas dictu eſt, miſeram fuiſſe ralem ſene ctutem. de In.79 a, Nefas eſt legi non obtemperare. pro Mi- lon. u15 b, Is cui nihil unquam nefas fuit, nec in facinore, nec in libidine.
NEFASTV S,, um. nefarius, impius, religioſus, infelix. de L. 173 b, Qu⸗ augur iniuſta, nefaſta, uitioſa, dirãue dixerit, ir- rita infectaqᷓ ſunto.
NEGANS, ts. Top. 224 a, b, Sunt etiam ualde contraria alia quæ ap pellantur negantia, A roasena Græcè, contraria aien tibus: ut, Si hoc eſt, illud non eſt.
NE GANTIA, uæ. Top. 225 b, Deinde addunt coniunctio- num negantiam, ſic, Non ſi hoc eſt,& illud: hoc autem non igitur illud. 3
NEGATIO, onis. inficiatio, negantia. pro Syl. 1⁷4 b, Cum is
qui de omnibus ſcierit, de Sylla ſe ſcire negarit, eãddem uim
N E b
eſſe negationis huius, quam ſi extra coniuration 899 3 1
eſſe ſe ſcire dixiſſet. de In. 5 b, Deſperatum eſt id quod uds
liqua re per oppoſitionem negationis ſeparatur bbd
do, ſapere& non ſapere. de Fat. 143 b, Quid eſt duod no⸗
poſsit iſto modo transferri ad cöiunctionum negutioman
Peart. 239 a, Negatio inficiatioq́, facitii. m. NEGLECTIO, onu. neglectus. pro Mur. 126 a, Amicoru
neglectio, improbitatem coarguit. m
N E G LECTVS. a, um. contemptus Poſtquam 207 a Homo inhumanus, neglectus,&c.& de Finib. 104 a, Abiectus Ane glectus nuir..—
NEGLIGENS, ts. indormiens alicui rei agenda, quiina gendo quidpiam indormit. de Cla. 186 a, Nam M. Glabnia- nem ſocors ipſius negligensd́; natura tardauerat. Att.na Improuidi& negligentes duces. in Ver. 1⸗9 b, Sit aliquis 60“ ciorum atq; amicorum negligentior. Ep. 203 a,Is nonte in me illiberalem, ſed me in te negligẽtem putabit, in Ver. ß b, Verres negligens& diſſolutus. 4
NEGLIGENTEKR, indiligenter, oſcitanter. Orat. 2043 Minuta non negligenter tractanda ſunt. pro Sex. Roſ. 46 2 & pro Ppla. 26 b, Negligenter.)(.Diligenter. Or. 200 Mui- ta apud alium negligentius. pro Cec. 299 a, Negligentius adſeruare aliquid. NEGLIGENTI A, tiæ. indiligentia, incuria, pigritia. Orat, 204 a, Quædam etiam negligentia eſt diligens.& ibi. Non ingrata negligentia. ad Heren. 30 b, Diligentia comparat diuitias, negligentia corrumpit animum. pro Sext. Roſc. 8 a, Negligentia alicuius in faciendo aliquid. de Atuſp. 2484, Nihil cuiuſquam aut negligentia contemptum, aut ſcelere eſſe pollutum. de Or. unt a, Quarum rerum negligentiaple- raſque cauſas uidemus amitt:: id eſt nęglectione. Offic.öb, Negligenria, pigritia, inertia. Offic. 26 b, Fugere agreſtem& inhumanam negligentiam. Amie. nz a, Cùm multis inre- bus negligentia plectimur, tum maximè in amicis& dili- „gendis& colendis.. NEGLIG O, gu. pdſt mitto, non curo, curare omitto, deſe- ro, prætermitto, omitto, leuiter fero, diſsimulandum puto, excludo. pro Cl. 44 b, Hoc prætermitti à cenſoribus,&ne- gligi non poſſe uidebatur. Atti. 286 b, Libertate contentum negligere humana. in Ant. 187 a, Anronius diem edicti obi. re neglexit.& 254 a, De Theopompo ſummo hominenegle ximus. in Vat. 29 b, Num Heliam? num uſiam legem ae glexerit? NEGO, d. denego, inficio r, recuſo, abnuo, diſsimulo, cauſe nihil dico quin. i. non nego.)(„Fateor, dico, aio. de Cl.1a. Tu qui à Mæuio uel ſumpfiſti multa ſi fareris, uel ſi negas ſurripuiſti. de Aru. 246 b, Nego unquam poſt ſacra conſtitu ta tam frequens collegium iudicaſſe.& 247 a, Nego eſſe ul. lam domum,&c. pro Mi. 102 b, Negant intueri Jucem fas eſ ſe ei, qui à ſehominem occiſum fateatur. Atri.i2 b, Præcisè negare alicui. Top. 224 b, Negantia contraria alentibus. de Na. 60 a, De hac re non magnoperè pugno. pro Clu. 31 bJls eum deſperare uetuit. NEFEGOCIALIS, k. ut negocialis conſtitutio. de In. lib 4s a, Heęc ergo conſtitutio quam generalẽ nominamus, partes nobis duas uidetur habere, iuridicialem& negocialem. Ne gocialis eſt, in qua quid iuris ex ciuili more& æquitate uit conſideratur: cui diligentiæ apud nos præeſſe Juriſconſulti exiſtimantur.& lib. 2, 69 b, Negocialis eſt quæ in ipſo nego cio iuris ciuilis habet implicitam controuerſiam. NEGOCIATI O, onu. mercatura. Ep. 225 a, In reliquijs ue- teris negociationis colligendis. NEGO CIATO R, erw. mercaror. Qu. F. 291 a,Improbusne gociator, paulo cupidior publicanus. Att. 17 b, Sub luſtrum cenſeri, germani negociatoris eſt.. NEGO CIOLVM, ü. Qu. F. 325 a, Etenim erit aliquid nego cioli. At. lib. 16, De negociolo Torquati... wre NEGOCIO R, aris. negociũ gero, mercaturam exerceo ue facio. IJ. V. 80 a, Tum ciues Romani, qui Lampfaci negocua⸗ bantur, concurrunt.& pro Pom. 7 a, Homintes in duſtriſ in Aſia negociãtur.& pro Deio.14 8 b, Equites Rominicu in Aſia negociati ſunt.& pro Fla. 160 a, Nego ciaris in lden ciuitate.& ibid. Quouſq; negociabere. Att. 82 b, Negaulm cuiquam negocianti dare.. e u b pro NEGOCIOSVS, 4, um. plenus negocij. de Nat. d.2 b;p Mur. 128 a, Prouincia negocio ſa& moleſta. eil NEGOCIVM, cij. res, munus, opus, labor. de N. d.n2 a, N le eſt implicatus moleſtis operoſis ́; negocijs. Pro J. k. a, Cuius æs alienum negocij gerendi ſtudio cotrae ume & pro Qu. 2 b, Locuples& ſui negocij bene gerens. Doch 299 b, In extrema parte& concluſione muneris 20 dn eſ tui diligentiſsimus fis. Of. 25 b,& 6 b, Peregrin oflciume 6
nihil præter negocium ſuum agere, de Orar0 be ages

N Ver
annttae
e mnaag 4 ln m. e Oenls
aus auſas naem 2
Aperrermrre emitro letwirnn ute rg C Aoc rrerunr gio son poſle uudedarar en dtln elmuhrrhemmn n An dya mm Aarpan An. De Thgemaim m Nn. 149. Xan Hen mi — 1““ amt Hen um Lon nen i Ta Mro url unofd miin urak. te An 45 Xeg nemr
NIon
An Erauen tollcgeun adetſetn
Lu oun, Ar.pro n Nn amnhomnen xcun xr! 39r n. To A Neam
N* u—
N 2 41 uin olherner en. SCIALINN u akenen dumfa 4 Keerur Lhernundcie Ler— A 1ne 4 me dGen b u Feek! 4 b“ — g un uihs AE M h 1 10 9— 8 ais he. 4 8“ m
— “
4 mder ur:
0CIà
905
N EE ages negocium publicum? quãdo amicor quando tuum? de Or. 134 a, Aliquando tibituũ negocium agere licebit. At. 10 4 a, Cum negociũ noſtrum aut cõfecerimus aut depoſue- rimus. pro Fla. 162 a, Non debuit cũ prætor eſſet, ſuũ nego- cium agere. de D. 129 b, O acutos homines, quã paucis uer- bis negociũ confectum putãt. Att. 215 b, Expedire& cõficere negociũ. pro Qu. 3 b, Trãſigere ſuſceptũ negociũ. I. V. 181 a, Procurare negociũ alterius in decumis.& Att. 14 b, Procu- rare negocia alterius. pro D. 223 b, Eidem, inquir, utraq; de re negocium dedi. de Or. uz a, Videamus quid ei negocij de- mus, cuiq; eum muneri uelimus eſſe præpo ſitũ. de Aru. 247 a,& Ep. 179 a, Negociũ magiſtratibus eſt datum anno ſupe riore, ut curarent, ut ſine ui mihi ædificare liceret. Att. 219 a, 24 8 a, Dare negocium alicui, ut aliquid agat uel faciat. in Ca. 120 a, Neſcio an amplius mihi negocij contrahatur. pro
Qu. n a, Qui ad negociũ ſuum relicto procuratore profici-
ſcitur. pro S. R. z8 b, Rei familiaris negocio ſeruorum dili- gentia cognoſcitur- pro Pl. 273 a, Quid dicam de occupatis meis tẽporibus cui fuerit negociũ nuniuam ocioſum. pro Oæl. 49 a, In negocio, quod actum eſſe dicitur, nullum ue- ſtigium eſt ſermonis. de Diu. u16 b, Deus nihil habès neo ſui, nec alieni negocij. de Ora. n7 b, Cauſæ in quibus pluſculum eſt negocij.& ibi. Nihil eſt negocij cauſam hanc defendere. & Tuſc. Epi. u18 a, Mihi cum illa eſt negociiſ. Brur. 90 b, Ego hic cum homine furioſo ſatis habeo negocij.& Attic. 60 a,
Puer quo ego regendo habeo negocij ſatis. de N. i8 a, Habe
re negocium& exhibere negocium alteri. pro Cl. 5 b, Si cui fortè ea lege nego ciũ faceſſeretur. Epi. 23 b, Tantis opibus, 4. 7— 8 5 8. 8 tantoq; negocio oppidũ oppugnabãà. in Ver. 233 a, Cum au-
diſſem ei negociũ faceſsitum.& Epiſt. 40 a, Qui tibi nego-
ciũ faceſſerent. Ep. 163 a, Aliquid recuperari nullo negocio poſſe. Ep. 63 a, Plurimũq́; in eo negocij habui, ut,&c. Ep. 161 a, Nũc cum his tantũ negoij eſt, ut,&c. de Orat. 125 b, Sin eſt integer iudex, plus eſt operis. Epi. 208 b, Suſcipere, admini- ſtrare,& conſicere negocium. Epiſt. 5 b. Intereſſe negocijs& præeſſe negocijs. pro Cl. 0 a, Qui prædia, qui negocia, qui res pecuniarias habent in agro Larinati. Epl.; b, Qui in pro uincia magna negocia& ampla& expedita habet. Att. 72 b, Verſart in negocio. de Fin. iz1 b, Gerere negocia. Ep. 34. b, Et gerere aliquid negocij. pro Qu. R. 50 b, Tu tuum negocium geſsiſti bene. in Ver. zu b, Dare negociũ alicui,& dare pro-
uinciam alicui.& Att. 213 b, Ponere operam alicui. Ep. 118 b,
Imponere negocium alicui. Epi. 153 b, Conficere negocium ex ſententia. pro R. P. 123 a, Mittere in negocium,& dare par
tes alicui. Ep. ↄ6 a, Agere negocium alicuius diligenter. Off. 22 b, Deum nihil habere ipſum negocij, nihil exhibere alte-
ri. de Am. u12 a, Qui ſuum negocium gerunt ocioſè. Att. iu b, Datur negociù magiſtratibus. At. 74 a, Negocium magnum eſt nauigare, atq; id menſe Quintil. 74 b, Noſtra negocia, amabò te, explica.& 75 b, Eſt incredibile, quàm me negocij
taæ deat.& 77 b, Satis enim negocij habeo in ſanandis uuine ribus, quæ prouinciæ ſunt impoſita. At. 169 a, Cato qui Sici
liam tenere nullo negocio potuit.& 195 b, Nolo enim nego
NEMEAEVéS leo. Tuſ. 210 b, N⁸O EMO; nis. ne quis, omnis non, nemo omniũ, quis omnium. Ep. 5 b, Neminé ex conſularibus amicum tibi eſſe uideo prę ter Lucullum. pro Qu. 3 b, Nemo ex tot creditoribus alijs,
ij Qu. P. habere qulicquan. Para. 123 a, b, Vt eum ne in fami- lia quidem dignum maiore aliquo negocio putet. pro Mil. a10 b, Non enim uideo cur non agam negocium meum. Att. 206 a, Velim des negocium alicui qui quærat,& c.& 229 a,
Id nullo negocio facere potes. I. A. 164 b, Quidnam homi-
nes putarent, ſi tum occiſus eſſet, cùm illum gladio ſtricto inſecutus es?negociumꝗ; tranſegiſſes, niſi,&c..
Far. 144 b.
NrüMEA, ex. Locus eſt ubi Hercules leonem interfecit. de
Sxcc. 14 a, Nemo de ijs qui peritiſsimi ſunt, huic anteponen-
dus eſt. de Or. i0 a,& Ep. 6 b, Nemo de conſularibus. de L. 288 b, Quod enim eſt tam deſperatũ collegium, in quo ne- mo è decem ſana mente ſit? de N. 45 a, Nemo homo.& 25a, Nemo nec homo nec deus.& ad Her. 29 a, Nemo rex. Tuſc.
2544 b, Nemo omnium tam eſt immanis, qui,&c.& de Or. n9
b, Nemo omniũtot actãta habuit. I. V.zo a, Nemo omniũ mortaliũ,&c. Or. 213 a, Quis omniũ doctior Ariſtotele. pro
Fon. 276 a, Nemo Gallorum,&c. I. V. 111 b, Fortaſſe non ne-
mo ueſtrm audiuit. pro Do. 235 a, Ciuis eſt nemo in ranto
Populo, qui,&c. Tuſc. 248 a, Nemo de nobis unus excellat. in Catil. 220 a, Video de illis abeſſe non neminem,&c. pro Mur. 144 a, Hoſtis eſt in urbe,&c. non nemo etiã in illo ſa-
crario. Item: In ipſa, inquam, curia non nemo hoſtis eſt. pro
Do. 231 a, Cum me in iudiciũ populi nemo omnium uoca- rit. de Hiu. 98 a, Excipi de antiquis præter Xenophanem ne- minem. Tuſ. z70 b, Vtrum ſit melius, dij immortales ſciunt,
hominem quidem ſcire arbitror nemins, de Cl. ⁷58 b, Gras-
N FEFEF. 06 chus eloquentia neſcio an habuiſſet parencmninem ES- b Colligit tibi quod haud ſcio an nemini, ut,&c. Ep. 35 a, Me quotidie Cæſar amplectitur familiares quidem eius ficuti neminem. Att. 119 a, Reſpub. te mihi ita cõmendauit, ut cha- riorem habeam neminem. de Orat. 95 b, Roſcius dicebat ſe ſe reperire diſcipulum quem quidem probaret, potuiſſe ne- minem. ad Heren. 25 b, Vnus nemo potuit,&c. pro D. 229 b, Quod omnes non negent:id eſt, nemo. Att. 119 a, Facio plu- ris omnium hominum neminem.& 147 b, Magis id oneum duàm ego ſum, reperies neminẽ. Of. 53 b, Quod cùm omni- bus eſt faciendũ, tũ haud ſcio an nemini potius quàm ribi.
NEMPE, nimirü, quippe, opinor. pro Pl. 16 a, Si dat tantam
pecuniam Flacco, nempe idcirco dat, ne rata ſit emptio. I. A. 156 a, Cn. Pompeij conſulatus in quibus actis cõſiſtirèe nem- pe in legibus. in A. 193 a,à quo defenderit'nempe ab hoſte. & in Piſ. 9 a, Quibus autem hoſtib us?nempe his qui,&c. in V. 272 b, A' quo tempore futurum eſtè nempe eo, cum,&c.&
pro Cl. 30 a, Quo crimine, nempe quod,&c. pro Do. 220 a, Quod eſtpontifices ius adoptionis? nempe ut is adoptet, qui,&c. de N. 79 a, lidem eriam uota ſuſcipi dicitis oporte- re, nempe finguli uouent. Aca. 29 a, Non me, inquit, dico ſci-
re, optimè, nempe iſta quæ,&ec. de Cl. 166 a, Nempe eum di-
N
N N
N
N
cis qui,&c. in Ver. 130 a, Nẽpe ita dicitis propter decumas. Par. Nempe igitur ea reſtãt, quæ,&c. Tuſc. 230 b, Nempe ne- gas,&c. Epiſt. i8 b, Nempe ſtudium meum non defuit decla randorũ munerum tuo nomine. At. 151 b, Scimus nempe, he remu snihilominus. pro Qu. i5 a, Nempe ſi,&c.& ibid. Opi nor fi,&c. Part. 232 b, Nempe ea ſequuntur, quæ ad facien- dam fidem pertinent. Att. 285 a, Quod autem rtibi cum An- tonio priuatum odiumenempe quia poſtulabat hæc. in An.
186 b, At auus huius nobilis, Tuditanus, nempe ille qui,&c.
in An. 244 b, Sed effugi inſidias, nempe in Antonij congreſ- ſum ueniendum eſt. pro Mil. 1 4 a, Quid ergo tulit nempe ut auæxreretr.. EMVS, oris. de D. 104 a, Multos nemora& ſyluæ commo- uent.& de Ar. 249 a, Agros& nemora peragrare. Att. 240 a, L. Cæſar ueniam ad ſe rogat in nemus. E 4 EOPAOTVM. L. Naupactum. EOPTOLEMVS,. i. Pyrrhus. de Am. u10 a. L. Nõmus. EPA pæ. ſcorpius. de N. d. 4 7 b, Atq; oculos urget pedibus 4„ 2 45 2„. 4 4 pectusq́; nepai. in Arat. Hec caput atq; oculos torquere ad terga nepai. de Fin. 134 b, Nepas aculeis uti. al. ueſpas. EPO S,poti. qui ex filio uel filia natus eſt, qui diſperdit ac diſsipat patrimonium. Pro Deiot. 14 4 a, Quinepos auum in diſcrimen capitis adduxerit. Tuſc. 166 2, Metellum multi filij, fliæ, nepotes, neptes in rogum impoſuerunt. de Cl. 189 . 8—.— a, Ex filia nepos.& Tuf. 165 b, Quærerèé ex eo cuius ſuorum ſimilis fuiſſet Africani fratris nepos. pro Quin. 6 a, Perditus
*
ac profuſus nepos.& de Aruſp. 257 b. cont. Kul. 75 b, Aliquis
ut in ſuis rebus, ita in repub. Iuxurioſus nepos. cont. Rul. 61
a, Efſe nepotem in patrimonio. in Ver. 199 b, Numulis cor-
N N
N
rogatis de nepotum bonis. 6
EP TILS,pls. Iuſ. 66 a. L. Nepoo. EPTVNIVS, a,um. in Arat. Neptunia prata ſecantes.& Neptunia piſtrix.& ad Her. 27 a, Neptuniæ lacunec. EPTVNV S, n. de N. Neptuni cærulei oculi.& lib. 3, Me-
Pptunum eſſe animum cum intelligentia per mare pergen- tem.& lib. 10 a, Neptunum eſſe aerem qui per maria mana
ret, diſputat Chryſippus. de Nat. 39 a, Datum eſt igitur Ne-
ptuno altero Iouis, ut nolunt, fratri maritimum omne re- gnü, nomenꝗ; productum, ut Portunus à portu, ſic Neptu-
nus à nando, Item de N. d. 75 b, de Off.)⸗ a,&„.. EQNVAM, nihili, improbus, impurus.)(.(Frugi. pro Cæl. 36 a, Homo nequam atq; improbus.& pro Sex. Rof. 40 a, Serui
nequam& improbi. I. V. i0r a, Verres tam nequam.& ibid.
Ius tam nequam eſſe Verrinum. Epi. 177 b, Homo nequiſsi- mus omnium qui ſunt, qui fuerunt,& qui futuri ſunt. Epi. 183 b, Homo perditus, multoq́; nequior quàm ille ipſe quẽ tu nequiſsimum occiſum eſſe dixiſti. de Prou. 71 b, Ne Gabi
nius unus omnium nequiſsimus exiſtimaretur.& in Piſ.30
a, Nifi nequior quàm Gabinius extitiſſet. in Piſ. 94 a, Nihil iſt ſcitote eſſe luxuriofius, nihil libidinoſius, nihil pofte- rius, nihil nequius.& Tuſ. quæſt. 19 8 b, Nihil nequius ac tur pius effœminato uiro. At. 6 b, Homo ſanè nequam. Att. 10 a, Cum accuſator homines nequiſsimos reijcerer, reus fruga- liſsimum quenquam ſecerneret.& 98 a, Nunquam uidi ho minem nequiorem. in Ant. z10 a, Nequam eſt homo ille atq; confidens. 3
NEQV A.I. V. Act.i, Nequa deductio feret. NEQYVYANDO. de Amic. 10 b, Vt nequando amare incipe-
4 1 5
remus eum, quem aliquando odiſſe poſſemus. ad Her. 2 b.
1449. 3 NEQVAQVAM, minimè omnium, nullo pacto, nulla ex
Farte. de Fin. 81 a, Nequaquam iſta amicitia eſt.& de Inu. 56.
b, Nequaquam tantum inter eos intereſſet.& Epiſt. 246 b, Nequa-

907 N E Nequaqus paribus rebus. de In. 63 a, Vt nequaquam cum 11 lius cõmodo fuerit cõparanda. de N.71 b, Nequaquà iſtuc iſtàc ibit.& pro Sext. Roſ. 19 a, Nequaquam ſimiliter,&c. NEQYVE, nec. de Or. 94 a, Nullæ enim lites neq; controuer- ſiæ funt, quæ,&c. At. i28 a, Nam certè ne⸗ tum peccaui, cum, &c. neq; cum,&c. 8 Fam. in Epiſt. CelifNded; abſolutue ne. que dänatus. pro Cl. Ned; dum rem perfectã ar leraretn Att. i4, Neq; dum Roma es profectus. ad Qu. Pr. li.3, ed e- zus rei maturitas neq; dum uenit,& tamen iam appropin- quat. 5 Ver. Ned; enim hoc poſſum negare. de Amic. Neq; e- nim ſunt iſti audiendi, qui uirtute duram& quaſi ferream eſſe quandã uolunt. Fam. Neq; expectare tẽporis medici- nã, quam repræſentare ratione poſſumus. 1 de Fi. Neq; feci adhuc, nec mihi tamen, ne faciam, interdictũ puto. de Am. uare fibi habeanr ſapientiæ nomen& inuidioſum& ob- ſcurũ, concedant; ut hi boni uiri fuerint. neq; id quidẽ fa- cient: negabunt id niſi ſapienti poſſe concedi. de N. d. 2, Ne- que ira, neq; gratia teneri. pro R. Com. 5, Ad arbitrium hoc animo adimus, ut neq; nihil, neq; tantum quantii poſtula- uimus, conſequamur. is Fam. Neq́; non ueròè. 2 Philip. Ergo ut te catamitum, neq; opinatò quũ oſtendiſſes, præter ſpem mulier aſpiceret,&c. Off. Nulla enim uitæ pars ned; publi cis, neq; priuatis, neq; forenſibus, neq; domeſticis in rebus, neq; ſi tecũ agas quid, neq; ſi cum altero contrahas, uacare officio poteſt,&c. de Am. Neq; quicquàã unquam niſi hone- ſtum& rectum alter ab altero poſtulabit: neq; ſolum colẽt inter ſe ac diligẽt, ſed etiam uerebũtur. de N.. Ea facie, neꝗ; ſolùm facie, ſed etiam ornatu nouimus. u Fam. in epiſt. D. Bruti, Neq; tamen non te cautum eſſe uolo. NEQVE O, quis. non queo, nom poſſum, non habeo quemad modum, mihi liberum non eſt. de Or. 137 a, Quidam quæ ſa nare nequeunt, exulcerant. Or. 218 b, Nec tamen hæc ita a- ſtricta ſunt, ut ea cum uelimus laxare, nequeamus. Acad. 44 a, Nihil in rerum natura eſt minimũ, quod diuidi nequeat. de Diu. 128 b, Demoſthenes rho literam dicere nequibat. de Se. 84 b, Quæ ſi exequi nequirẽ, tamen,&c. de Som. 129 4,81- cut ſolem intueri nequitis aduerſum. pro Mi. 116 b, Nequeo uetera illa iudicare,&c. Orat. zur a, Nequire, pro non quire. At. i7 b, Atq; hoc Ioco illud non queo præterire. NEQVICQYVA M., fruſtra, nihil. pro Qu. 14 b, Et ſerdò& ne quicquam puder.& Anteq. 194 a, At. 2 85 b, Cęterùm nequic- quam perijt ille, ſ,&c. Tuſc. 203 b, Quæ generi humano an- gorem nequicquam afferunt. Tuſcul. 19 4 a, Nequitia ab eo quoc nequicquam eſt in tali homine. Tuſc. 164 a, Secernere autem à corpore animum, nequicquam aliud eſt, quàm e- mori diſcere. NE quidem. pro Deio. i50 b, Deiotarus nunquam ſuccum- bet inimicis, ne fortunæ quidem. L. Ne. NE quis. de Op. 244 b, Cum eſſet lex Atheenis, ne quis plebi- ſcitum faceret, ut quiſquam,&c. NEQVITER. de Fin. 70 a, Ille porrò malè, prauè, nequiter, turpiter cœnabat.& ad He. 7 a, Qui fecerit illud tam nequi- rer, eundem hunc tam perperam feciſſe non eſt mirandum. Tuſc. 198 b, Turpiter& nequiter facere aliquid. NEQVITIA, Hæ. inertia. I. C. 9½ a, Iam me ipſum inertiæ ne- quitiæq́; condemno.& 103 a, Inertia ac nequitia. Tuſc. 194 a, Nequitia ab eo quod nequicquam eſt in tali homine, ex quo idem nihili dicitur.& ib. Frugalitas, cui cõtrarium ui- tium nequitia dicitur.& 181 a, Scio dolorem non eſſe nequi tiam. pro S. R. 41 a, Officina nequitiæ, diuerſorium flagirio- rum omnium. ad Her. i8 a, Ab omnibus unicam maliciam atq; nequitiam cognoſci. de Fi. 138 a, Homo ſingulari nequi tia præ ditus.& pro Cl. 24 b, Vir perdita nequitia, ſumma e- geſtate. Att. iz a, Nequitia libido. NEREIDES, nymphæ marinæ. in Arat. Hanc illi tribuunt pœnam Nereides almæ. NERVII. pop. At. 527. NERVOSE, enixe, fortiter. Ep. 153 a, Vigilanter, neruo ſeq́ aliquem ſubornare. Planci. NERVOSIVS,firmius. Or. 20 b, Aliquanto neruoſius dice re. Off. 73 b, Neruoſius aliquid diſſerere. NERVOSV S,a, un. fortis, robuſtus. de Cl. 175 b, Ariſtoteles in dicendo neruoſus. 5 N FRVV 1 LicAt. 169 330 mherunlos tuos adhibueris. & neruis& oſsibus eCeinents 1 5 3 e Sue di menls quib. artus continentur, e as 7 10 a6 de0 lr oxé perti u, drum J—. imp icationem toto cor- Pore pertinentem, qui ſicut uenæ& arterię à corde tracti,& profecti in corpus omne ducuntur. de Or. 163 a,& pro S. R.
„
412,Nerui in fidibus ita ſonãt, ut à digitis ſunt pulſi. Tuſc. 14 b, Aantus uocũ, neruorũ,& tibiarum. de D. uis a, IJã ner- uos in fidibus alijs pulſis reſonare alios. Ep.78 b, Quäãtum
in A,u animo roboris eſt& neruorũ. Ep. 40 a, Planè ui- eo foren apientiad 3 W eruis opus, ſapientiaq́; tua, in V. 72 b,& Ep. 251 b,
N E 90⁸
Contendere omnes neruos in aliqua re. de Fat. 144 bitt,
contẽdit omnes neriros Chryfippus, ut perſuadearige taq; Fr. 328 a, Et tu ut poſsis, eſt tuorũ neruorũ. Or. 202 b Ge Philoſophica neq; aculeos, neq; neruos forenſes habet 3 de Pet. iut a, Nerui atq; artus ſapiẽtia ſunt, non temerder. dere. I. A. 185 a, Nerui belli pecunia. pro Pom. 7 a, Veci. neruos reip. ſemper duximus. cõt. Rul. 75 b Incidere nefud populi Ro. Ac. 45 b, Theophraſtus neruos uirtutis neidi Tuſ. 80 b, Poeræ neruos uirtutis eli dunt. I. A. 240 b, Le ul. num noſtrarum neruos his conſilijs incidemus. deL. Po⸗ Illa ſeuera Lacedęmon neruos iuſsit, quòd plures n 9 ptem haberer in Timorhei fidibus, inde demi. 4
NESCIO, ſcw. ſum ignarus, ſum inſcius, ſum rudis ſcietiam
meã fugit. de Or. 95 b, Dum mihi liceat fateri neſcire quod neſciam. de Ora. 9 0 b, Neminè in eo diſertũ eſſe poſſe uod neſciat. Or. z12 a, Non ſcire quidẽ barbarũ iam diderit ne- ſcire dulcius. Tuſ. 169 b, Nec me pudet ut iſtos fateri, neſei re quod neſciam. At. 192 b, Opinor, ſed certũ neſcio. J.p.z) 1 b, Peruenit res ad iſtius aures neſcio quomodo.& ofn⸗
Ea neſcio quomo do pleniore ore laudamus. Or. 204 4 Sen tentiæ neſcio unde ex abdito erutæ. Ac. 20 b, At oneſcio qui, qui ſolet,&c.& pro S. 8 a, Ligur iſte neſcio, qui,&c. Ep
71 a, Neſcio, quo pacto, neſcio quomodo,& caſu neſeia quo. pro Mil. 104, Diuiſa eſt ſententia poſtulãte neſcio quo
de Or. iorb, Caufidicus neſcio quis.& At. 206 b. Iſta neſcio
quæ. Qu. Frat. 293 b, Paconij neſcio cuius hominis querelæ.
3 2 1 1 pro FlI. 154. b. Supplet enim ille neſcio qui,&c. Item, O' pa- ſtores neſcio quos,&c. Brut. 91 b, Mihi non erat explicatum quid agerem: id eſt, neſciebam. in Ant. 167 b, Neſcio quid conturbatus mihi eſſe uideris.
NESCIVS, a, um. inſcius. pro Deio. 145 a, Iratũ te regi Deiota
N N N N
NEX, cis. mors. pro Mil. i0
ro fuiſſe, non erãt neſcij. de Or. 88 b, Non ſum neſcius Ctaſ- ſe, iſta inter Græcos dici ſolere.& 92 a, Non ſum ignarus
quibus rebus,&c. Ep. 67 a, Neq; tamen hæc cum ſeribebam eram neſcius, quantis oneribus premerere.& de Fin. 49, Non eram neſcius Brute,&c. ad Her. 21 a, Non ſum neſcius, quantum,&cc. At. i43 a, Heus tu ne fortè ſis neſcius, Dolabal la me fibi legauit ad III. Non. April. b
E SIS. locus eſt in Italia in Campano littore. Att. 92,& 233, ETINENSES. pop.in Ver. 140. 2.
ETINI. pop. I. V. 2477.
EVT E R, tra, trun. indifferens, nullarum partium. Att. 98 b, Ita effici, ut neutri illorum quiſquam eſſet me charior. Off. 14 b, In quo quidem neuttorum eſt contemnenda ſentttia, de Diu. i50 b, Quid bonum fit, quid malum, quid neutrum. & 121 b, Neuter anguis: id eſt, nec mas, nec fœmina. Offzéb, Hæc ſine hominum operibus neutram in partem effici pot- ſunt. Or. 2u1 b, Quę non ſanè ſunt in omnibus neutris uſita- ta. Acad. 33 a, Huic ſummum bonum eſt, in his rebus neu- tram in partem moueri, quæ aàεαι‿eισισσια ab ipſo dicitur. Att- 98 b, Neuter quenquam omnium pluris facere quam meui detur.& 125 a, Sed neuter εασε eſt ille, ut nos beati fmus, uterq; regnare uult.
NEVTIQVAM. nequaquam. Att. 46 a, Cui te ſocium neu
tiquam puto eſſe oportere.& de Vniuerſ. 202 a, Indiſſolu- biles uos quidem eſſe non poteſtis, neutiquã tamen diſſol- uemini. Acad. 14 a, Mihi neutiquam cor conſentit cum ocu⸗ lorum aſpectu. V dor 3 a, Latroni quæ poteſt afferri niu ſta nex. de Nat. 27 b, Iunius necem ſibi ipſe conſciuit. pro Cecin. z84 b, Homines uincla, neces, ignominiasq; uitant- in Cat. 101, Multoôrum ciuium neces. de Leg. 81 a, Denicales
feriæ à nece appellatæ. NEXVM, i.& Nexus, us. obligatio eiuilis quædam eſt, quæ
fiebat ſeptem adhibitis reſtibus, ciuibus Rom. puberibus,
idq; per æs& libram: id eſt ære, nummoue aliquo percuſſa
NENXV 8, a, um. aprus, coniunctus. Tuſc. 194 4,0
libra, quo facto, ſolutio repræſentabatur. Sicq; non minus Corpus, quàm bona obligabatur, ut pignus: præſertimſ quis pro pecunia quam debert, operas ſuas corpusq́ ſerui- tuti fubijciat. pro Cecin. 304 b, Sylla ita tulit de ciuitate ut non ſuſtulerir horum nexa atque hæreditates. de Ar. 2472, Multæ ſunt domus iure mancipij& iure nexi. de Ora. 9921
4
—
Nexorum& mancipiorum iura. de Or. 157 b. Nexum Aulo
per libram eur. Top. 223 a, Tradere rem alicui nexu. Par- 122 b, Man. quę ſunt dominorum facta nexu aut aliquo iure ciuili, pro Mur. 12 4 b, In ijs rebus repetẽdis quæ manci
pij ſunt, is periculum iudicij proſtare debet, qui ſe nexuo.
ligauit. Epiſt. 109 b, Atticus noſter, cuius quando proprium te eſſe ſcribis mãcipio& nexu, meiũ aũt uſu& fructu, coten tus iſto ſum.& 810 b, Sum enim xXsνοσσν auu tuus, iſis Attici noſtri: ergo fructus eſt tuus, mancipium illius.
tes inter ſe nexæ& iugatæ ſunt.& de Diu. 106 b, ul zalijs cauſæ nexa rem ex ſe gignit, Tuſc. 242 ⁸, Cauſæ 3le apte

amb aa Nnſme
— NIiCIN,—
— 4 ne in. ailll Xoa.h NAIn 1e — E AIVTAN
na na—— Xh eo guden mumancen
44 D1(idommün münn
A Nutr gurdhaum
HM⁴ iaaan opcdu vrnn duns Oe— .. 31 Nus ſunmun;umnt .
Xuc umdnn Munr daun. Am—
XNIHILI
909 N 1. aptæ,& neceſsitate nexæ. Ora. 209 b, Res collocatæ& quaſ Kruct. æ& nexæ lerbis, de Far. 14⁸ 3, E xternitate qugdam uera eſſe,& ea non eſſe nexa cauſis cternis,& à fati neceſsi-
rate eſſe libera.
NI. nifi. de Or. li, 2, Qui d ploras paterè mirum ni cantem. pro Mur. Sponfionem facere poſſent, ni aduerſum edictum præ toris, uis facta eſſet. idem in V. Ad. 5,& 7 Art. Me nullo mo- do facere poſſe, ni mihi exploratum eſſer,&c. in V. 195. a2, Ni ad equeſtrem ordinem iudicia referantur.& Ep. 33 a, Ni ue rerer, me,&c. in Cat. 10 a, Ni exeunt, ni pereunt. Tuſc. 250 b, Ni ita ſe res haberet.
NICANDER. poeta Colophonius, de rebus ruſticis ſcri-
Pſit. de Or. 99 b. 3 NIC E, es. Verris amica Syracuſana. in Ver. Act. 7. NIC AEA„æ. urbs. pro Pl. 277 b, Neſcio cur feueriorem Nicę- am pures, quàm Rhodum. NICAE Dorum. pro Pl. 277 b. Putabam in Nicæis dicturum. NICENSES. pop. Ep. 226.— NICETAS Syracufius terram moueri, Aca. quxſt.lib. 2, NIDO R, ris. odor, præſertim rerum aſſarum. in P. 82 a, Pauli- ſper ſtetimus in illo ganearum tuarum nidore atq; fumo, Tuſ. 96 a, Situm unidoris, barba pedore horrida. NIDVLVS,E. de Or. 101a. NIDVS di. de Nat. 52 a, Aues cubilia ſbi nidosq; conſtrunnt, eosd; quàm] poſſunt Holliltims Aibikernunt& de Orat. 0 b, Volucres uiden nus fingere atq; conſtruere ni cl08. NI GE Ma, um. ater. de Diu. m10 a, Quæ alba afint, uæ cere, pro Cec.:290 2, 1 Phormio nec minus niger, nec minus conſidens quèmi ille Terentianus Phormio.
catera ſtare aſſerit.
NIG RO R, ors. quam nigredinem b rdar enie ir Sinede 4
nigritiam Pli in. nigritie em Corn. Celſus appella at. hie
pro tenebris& caligine uſurpatur. de Or. 157 a, Nigror no-
ctis occæcat.& de Di. 85 b.
NIHIIL. nihilum nequicquã, nihil qu iicqus, non quicquam,
nulla pars, ne pilus quidè, nullam in partè. AIn omnes par- tes. Off. 30 b. Nüihil omnium rerum agricultura melius.& de Inu. 54 a, Nihil omnium rerum melius quã omnis mun- dus adminiſtratur. de Ora. 125 b, Omnia dicendo excitanda funt, nihil adiuuante natura. de Cla. 183 b, Curio! litera rum
admo dum nihil ſciebart. Qu. Fr. 327 b. Nihil iſtor um fuit fa-
ciendum. de Or..96 a, Sine quo cũl Iiinies aih il quicquam e- gregiü, tum cer te he c quod tu ex tis, nemo unquam aſſe- quetur. F. pi. 88 b, Dolabellä anteat tummodo diligebam,
obligatuss ei nih il eram. cont. Rul. 33 a, Beneficio iſto legis nihil uritur. Off. 6 ½ a, Cadit ergo in uirum bonum menriri? nihil minus. in V. 186 a, Ciuit pro frumẽro nihil ſoluit Omnino. d 1e Dr I2l a. See hoc nähil adt Müs. in Piſ. 9 4 a, Reste ac ſecus, nihil ad 08 1 s, nihil ad hoc tempus. de
Ora. 207 b, Quãdo a urer n Sec. nih hil 4 oc répus. de Lomn. 429 b, In quo qui inſiſtür, nihil dnoſenge genus. Or. 218 a, Ni hil ad rẽ, illud ſir an non, nihil refert. de Cl. 177 a, Antonius nihil non ad artẽ dirigebat. pro Cl. 56 b, De furto litera nul la inuenicbatur. ge 373, Do urto uerbi um ſecir nullum. Off.
88 b. Homo ad nullam rem utilis.& ibid. Homo ad nullam
Partem utilis. Atr. 177 a,? A Tra. At. 137 b. Oprimatibus ue-
9— 09
4./ A — I A —2 82 6* —. ₰—
xd tuis nihil confido, nihil iam ne inſeruio quidem. Parad.
216 b, Hoctamen opus in aperrum ut referas, nihil poſtulo. & 118 a, Sic te eproſternas, ur nihil inter te atq; inter quadru- pedem aliqu⸗ d pures intereſſe? de Leg. 156 b, Quorſùm tan- dem, aut curi zac quææris? nihilſ fans, gec.& ibi. In hoc etiam
Oræciæ nihil cedimus. de Leg. 15) a, Nil ad Cælium, ſed po tius ad antiquorum languorem& inſcitiam.
NIHIL dum, nihil adhuc, non adhuc, nondum quicquam. At. 135 b, Bru duon nihil dum era allaruuim. Ge 95 b A' te ni hil dum certi exquiro.& in Cat. u12 a, Eum nihil d zum ſuſpi- cantem ad me uocaui BSerrt b, Summatim adhuc adte, ni. hil dum enim ab A 5
ne Sa nan 94 a Nequitia ab eo, quòd ne diic-
lnomins: ex quο idem nihili dicitur. Iten
Homo ſne uirtute, ſine ingenio.
NIHIIL I facio, nu lo loco numero. de Fin. 33a, b. NIHILO ma gis. in Ver. V bi uider eum nihilo magis minis quaàm precibus; permoueri,&c. NiHII. non. de Clar. Nihil non ad ra
artem dirigebat Antonius.
NIHILON 1IN VS, nihilo ſecius. Ep
NIHILO ſecius. ad Her. 35 b. L. Nihi ilum.
quam fit in ta
F.
onein G& tanquam ad
4 a. L. Nihi ilum.
NIHIL.VM, nihil. Tuſc. 176 a. A4 tꝗ; orat torum laus ita ducta ab humili uenit ad ſummum, ut feneſcat, ic. pore ad nihilum uentura nideat tur. nihilum omnia regçidere. d
4. 124 14
aut ex nihilo SriatHr,aulr i 11 nihili a,Interire in nihilum. de Fat. 4+ 2
lar. P 4 22
ltet t. ut de ni-
aigra di
NI hilo quidpiam fiat, quod nulli placet. pro Ce. 303 b, Si quid ius non eſſet rogari, eius ea lege nihilum rogatum. pro D. 221 a, Hæc adoptio pro nihilo eſthabenda. pro Mar. 153 a, Præterita uoluptas pro nihilo eſt, I. V. 58 b, Contemnere ac pro nihilo putare uel ducere ali iquem.& O f 14 b. L. Con- temno. de Fin. 83 a, At dolorem nihili facit. I. V. u6 b, Pro ni- hilo ducere alios præ ſe.& de L. 171 b, Nullo loco habere 4- liquid: id eſt, pro nihilo. de Fi. ↄ6 a, pro Cec. 295 b, Quæ ca- dere in hominem poſsint,- deſpicere: 1epee⸗ aihilo o putare e. de Fin. 73 b, Quæ Pyrrhoni uiſa funt proni ilo. Atti. 225 b, Dij immort tales quam mihi iſta Pro nihilo. Ep. 45§ 3 a,Ben enolen rior tibi quàm fuerim, nihilo ſum factus.& ob, Ego tibi hoc confirmo, nihilo te nũc maiore in diſcrimine eK quàm quenquã noſtrim. de D. 130,& de Fi. 100 8, Ses d ea ſuumit Ris quib. cõceſsis, nihilo magis eHiciaris quod ueliti. de Cla 181 b, Lega, inquit, nih ilominus. Ep. 14 4 a„Quæ nihilomi- nus, ut ego ab ſim, confici poſſunt. de In. 65 a, Nihilo ſibi ma gis quã Alij cõmodum dicet. At 12757 b, Non ſlum eos„ui, Scc ſed eos nihilominus, qui, gec. örd, Scimus nẽpe, hære- mus nihilominus. Ep. 58 b, Niſ in reditu meo nihtil o me-
liores res domeſticas quaàt mr emp. offen difſe. Or. 219 b. Pe- men nihilo amplius explet ſontentias.& pro Clu 333 b, Ta
mẽ nihilominus putabät ſe,&ec. I. A. 199 b, 1 egati proficiſcã- tur, bellum nihilo minus paretur.& Par.. 19 5 Pecc anit uers nihtlominus. Ep. 210 a, Et ramè nihilominus A¹³1 ε, MVeay. Pro Mil. 105 a, Minus dolendum fuit re nõ perfecta, ſ niendũ certa nihilomintes. de Di. n6, Veſter autèé dens;
n impertire, ut nihilominus müdtuumn regat. Att. 129 b, Cum hoctspore nihilo magis quàm u08 ſubſidioi ire poſsim. J. A. 171 a, Aliquem condénatun n eſſe pro nihilo. in An. 214 a, Hũc tantum apparatum ne ad nihilum reci dere p patiare.
led pu- poteſt
O NIIL, nihil. pro Syl. 18 b, Ego uerò mihi nil affumo.
NI EVS, k. de) Jar. 52 a Aegyptum Nilus irrigat:& cùm tota xæſtate obrutam, opplet amd; tenuerir, tum recegi it, molli⸗ tosq́;& oblimaros agros, ad ſerendum relinquit.
NIIL.VS, M. pro aquæductu& alueo opere magnifico, qui quam Auntorum in morem dedu ctam coneipeter exund: tem. Qu. F. li.z. pag 332 a,lmagines enim iſtæ,& pala ſtra,& piſcina,& Nilus mulrorum Philotimorum eſt, non HDiphi- lorum. L. Puripus.
NIME V S, bi. imber, plunia. de N. 28 b, Nimbi, niues,; ranh
es. Att. 242 a, Sed hunc quidem nimbum citò tran tor J. Conduplico.
NIMIRVMnempe, ſcilicet, ui idelicer, nam. J. V. 13 9 b, Is eſt ni- Wirin ſoter, qui ſalutẽ dedit.& z00 b, Nimirum didici,&c.
t. 143 b ag; nimirum hoc illud eſt, quod Cæſar ſcribit, ſe neils uti cõſilio meo. pro Flac. 160 a,Hoci imirum eſt illud, quòd nõ longè à gradibus hæc cauſa d lcitur.& Puſc. 1372, Et hic nimirum eltfle eruis, qui,&c. pro S.E4 b. Luxuries igi
tur hominẽè nimirũ ad hoc ſcelus impulit. cont. Ri ul. C0 a, Et nimirũ ill ad eſt, quod ab hoc Tribuno dictü eſt in ſenatu, urbanã plebé,&c. Pro! Mar. iz1 b, Si cöfideraris,&c. omnibus regibus cum quibus,&c.hũc regem nimirum antepo ns. de In. 49 b, Nam genus eſt omnium nimirum libidinum cupi- ditas. Or. 201 b, Veſtibula nimirũ& aditus ad cauſam faciet illuſtres. de Ora. 86 a, Sed nimirũ maius eſt hoc quiddã quã homines opinantur. de Cl. i71 b, Et nimirum is princeps ex Latinis iſta tractauit. At. 207 a, Et nimirum id fuit, ſoluẽdo enim non erat. Aca. 28 a, ltaq; in cognitione nimirum afſen- tiar,&c. Tuſc. 2070 b, Nimirum igitur ut in cauſis,&c. ſic in xgritudine, See. ad Her. 33 b.& 4 a, Eum extinguere, id nim? rum fuit capi Troiam.& 6 b Nam cum diſſoluerimus,&c, abſolutè nimirum confecerimt us,&c. Tuſc. 242 a, Horum ni mätum aſpectus,&c. pro Sext. Roſ.44 b Nimirum ſimiliter arbitremini iſti, gec. Pro Seſt. 23 a, Nimirum hoc illud eſt, quod,&c.& de Diu. 105½ b, Hoc nimirum eitlfuch ec.& pro Sext. Rof. 43 b, Nimirum iudices,&c. de Am. 16 a, Hæc enim eſt tyrannorum uita, nimirum, in qua nulla fides,&c.& pro Ma. 134 a, e non modò ſumma bona, ſed nimirum aude bo uel ſola Noero.
NIMIOPERE. Parad. Quos ædificia maßnifica nimiopere delectant. I. V. Act. 6.
N1 8 9 plus. At. lib. 10, Sed quia te nimio plus diligo.
N S,& NIMIVNM. immoderatè, extra modum, præter c, ultrà qᷓ ſaris eſt, ſubrtilius quam ſatis eſt, nimis, ual- de, plus æduo, nimio opere, nimio plus.)((Satis, parum. At. 216 b, de L. 184 a, Tu uerò illum nec oiebhs. halde undna⸗ nec
nimis ſepe laudaueris. Or. 233 a, Nimis inſidiarum ad capi- endas aures adhiberi nidetur. At. 16 b„Phi lori imi literæ me quidem non nimis, ſed alios admodum delectarunt. At. 4 a, Sed hec non nimis exquiro à Græcis.& de Or. 90 a, Si cui- piam hoc nimis infinitum uidetur, de Cl. 195 a, Nimis mul- ra de me.& Of, 22 a, Satis ſuperq. de Ora. 963, G. noniã quę à natura expetenda ſunt, ea dicis non nimis dee len bis⸗ Xib.
4- 21
14

9n N & ib. Non ſumus nimis auidi, tua iſta medio cri l uenrie cötenti ſumus.& 13u b, Nimis multa in genere Aüuicetee qua. de Orat. 141 b. Homo certè non nimis pudes 5T b, Nö nimis honeſtus. ad He. 30 a, Magna nimis ics 1— 14 4 a, Quod ſatis eſt, eo quicquid acceſſerit nimiũ eſt,&ne- mo nimiũ beatus eſt,& nemo beatior. Or. 203 b, In omni re uidendum eſt quatenus: etſi enim ſuus cuiq m odus elta- men magis offendit nimium quàm parum. Feihzcek errant qui non ſentiũt quod eſt ſatis. Orat. 214 b.In hd Beaenae. mium quod eſt, offendit uchementius, quàm id quod 8 e- tur parum. pro Planc. 276 b, Succumbam tibi 1n eO 15 9,1 quo nihil poteſt eſſe nimium. bid.(Moalam Tllita uis, nimium gratum eſſe concedam.& ibi d. Gratum Praker mo dum eſſe. in An. 229 a, In illius uiri cõfilijs atq; factis nec ni- mium nec parũ unquam fuit. de Or. 123 a, Dialectica in exco gitädis argumentis muta nimium eſt, in iudicãdis nimium loquax. de Or. ut6 b, Verba efferueſcentia,& paulò nimium redundantia. Or. 204 b, Sales qui in dicendo nimium quan tum ualent. aliter, mirum quantum ualent. in Cat. 99 b, Ni- miũ diu te illa caſtra deſiderant. At. 190 b, Tempus nimium longum. de Fi. 73 a, Quod uos interdũ, uel potius nimium ſæpe dicitis.& ibid. Nimium boni eſt cui nihil eſt mali. Att. 162 a, Ego te nimio plus diligo. Oſf. 4 b, Alterum eſt uitium, quo nimis magnum ſtudium in res obſcuras conferunt. Of. 28 a, Mediocritas illa quæ eſt inter nimium& parum.
NIMIVS, a, um. immoderatus, intèẽperatus, plus æquo, quod ſuperſit, nimis magnus, nimis acer, multus.)(Modicus. At- tic. 282 a, Epiſtola, qua mihi multa tribuens unum reprehen debas, quòd in honoribus decernendis eſſem nimius,& tan
quam prodigus. pro Mil. ¼ a, Diligentiam tota repub. ſu- ſcepta nimiam nullam putabam. pro Arch. 19 a, De meo a- more gloriæ nimis acri fortaſſe, ſed tamen honeſto nobis confitebor. Tuſc. 221 b, Nimia reſecari oportere. Atti. 283 a, Nihil tum nimium uideb atur. de Fin. 131 b, Hoc magis intel- ligendum eſt, hæc ipſa nimia in quibuſdam futura non fu- iſſe, niſi quædam eſſent modica natura. A ad. 5 b, Ille mul- tus in eo fuit: id eſt, nimius. Offic. 26 b, Cauendum eſt ne in feſtinarionibus ſuſcipiamus nimias celeritates. de Senec. 88 a, Vitis puranda eſt, ne ſylueſcat ſarmentis,& in omnes par- tes nimia fundatur.
NIOBE. Tuſ. 204 a, Et Niobe fingitur lapidea propter æter num, credo, in luctu ſilentium.
NIPTRA, orum. nomen tragœdiæ Pacuuij. Tuſ. 18 5,& 186.
NISAEI. populi. Bpiſt. 227.
NISI. ni, ſi non, niſi ſi, niſi quod, præter, præterquam. Att. 108 a, Niſi ego inſanio, ſtultè omnia agi iudico. pro Seſtio 25 b,
uẽ unquã ſenatus ciuem niſi me, nationibus exteris com- medauit? de Cl. i70 a, Nec uerò habeo quenquam antiquio rem, niſi quem,&c. Ep. 135 b, Nihil uideo quod timeam, niſi quòd omnia ſunt incerta. de Fi. 12 4 a, Memenrote, quæ nos ſentiamus, omnia probare, niſi quòd uerbis aliter uramur. de Fi. 8o a, Nunquam facies: cur, niſi quod turpe eft. Attic. 23 a, Hoc me delectat niſi quòd,&c. de Cla. 190 a, Niſi quid de Epaminunda ſuſpicari liber,&c. pro Syl. 172 a, Niſi uerò pau cos fuiſſe putatis, qui,&c.& pro Flac. 153 a, Niſi uerò hacte- nus,&c, in Cat. 121 a, Niſi cuipiam L. Cæſar crudelior nu- diusterrius eſt uiſus, cum,& c. At. 1§½5§ a, Niſi forrè iſte ſumma rius,&c. de Fat. 147 b, Niſi fortè uolumus ſequi,&c.& de Fin. 150 a, pro Pla. 279 b, Nihil amplius dico, niſi me in Sici- liam uenire noluit. pro S. R. 36 a, Si nihil aliud fecerunt niſi rem detulerunt, nõnne ſatis fuit his gratias agi? pro Syl. 173 b, Si Torquatus Syllã ſolum accuſaſſer, ego quoq; hoc tem- pore nihil aliud agerem, niſi eum qui accuſatus eſſet, defen- derei. At. 2ĩ4 a, Niſi ſi quid erit,&c.& 236 a, Erat aurem ni- hil noui, quod aur ſcriberem, aut ex te quærerem, niſi fortè hoc ad te putas pertinere.& 257 a, In freto medio hanc epi- ſtolam legi, ut quid poſſem prouidere, in mentem non ue- nerit mihi, nif quòd præſens me ipſe defenderem. Quin. Fr. 312 b. Niſi uerebor, ne quando,&c. de Or. 130 b, Miſeros illu- di nolunt, niſi ſi ſe fortè iactant.& Epiſt. 33 a, Niſi ſi quis ad me plura ſcripſit. Epiſt. 155 b, Puderet me inconſtantiæ lite- rarum, ſi non ex aliena leuitate pendérent. pro Qu. Roſc. 51 a, Quod ego amplecterer, ſi non,&c.
NISI. pro ſed. Ep. 230 a, De re nihil poſſum iudicare, niſi illud mihi certè perſuadeo, te nihil te merè feciſſe. Item ibid. Nec cur ille tantopere contendat uideo, niſi tamen multo mi- nus tibi concedi poteſt. pro S. R. 35 a, Quid erat, quod Ca- pitoni primùm nunciarit, neſcio niſi hoc uideo Capito- nem in his bonis eſſe ſocium.—
NIS VS, us. conatus, greſſus, inceſſus. Tuſc. 18 5½ b, Pedetentim, inquit, ite,& ſedato niſu. Poetæ. 3
NITEDVI. Aleæ. mutris genus. pro Seſt. 19 a, Vt illa ex uepre- culis extracta nitedula, Remp. conaretur arrodere. Seruius nitela legit. Vide Georg. lib. i. 4
NITENS, tis. nitidus. de Cl. 186 b, Non ualde nitens non
N 1
912 pla
nè horrida oratio.
NITE O, e.. niteſco, ſplendeo, floreo.)(.Squaleo. in Cat. o
N
N
N
b, Qui nitent unguentis, qui fulgent Purpura. cont. Rul.6 b, Vectigal quod amiſsis alijs remaneat, intermiſcis 1
conquieſcat, in pace nit eat, in bello non obſoleſcat. de on 107 a, Eorum uides quàm niteat oratio. un. ITESCOSH ſcis. niteo.)((Obſoleſco. Tuſc. 162 b, Non inte
mittit ſuo tempore cœlum niteſcere. in Ara. Exiguo oui 5 larum candore niteſcit. ad Her. 27 b, Ingenio, do 8 ceptione natura niteſcit...2 ITIDVS, a, um. nitens, cultus.)(Incultus, horridus, a re Ris. in V. 5) a, Campi collesq nitidiſsimid uirqdifeinä & in C. 109 a, Quos pexo capillo nitidos uidetis. de Ora 3 b, Nitidum& lætum genus uerborum. Or. 200 2, Nitida ctura.)(Inculta& horrida. de Diu. n4 b, Niti dus.)elor dus. Attic. 188 a, Pro iſto aſſo ſole, à te nitidum ſolemun- ctumꝗ; repetemus. 4
1TO K, oris. cultus, munditia.)(Squalor. pro Cal., S quem offendit huius ſplendor, fi nitor, iam iſta geſeruerit & ad Her. 39 b, Gemmæ nitor& ſplendor auri. de Senca. 89 b, Tum Lyſimachus intuens eius purpuram& nitorem corporis, dixit, G&c. in Arat. Delphinus haud nimio luſtra.
tu'nitore. At. 209 b, Nitor orationis noſter, ſi modd eſt ali-
guo qui ſtel ckri ckrina, præ-
quis in nobis. de Clar. 167 b, Aetas oratorum, in qua natu-
ralis ineſſet, non fucatus nitor. Ora. 207 a, Sed quia hæc ſua ſponte ſqualidiora ſunt, adhibendus erit in eis explicandis quidam orationis nitor.& ad Her. 28 b, Cuius nitorurfbis Italiam nuper illuſtrauit. de Leg. 157 a, Antipater habuit ui- res agreſtes ac horridas ſine nitore ac palæſtra. 1T O R. eris. nixus ſum,& niſus ſum. enitor, connitor adnitor, fulcior, confido, pendeo. de N. 49 a, Partes terræ undique medium locum capeſſentes nituntur æqualiter. de N.43, Quam propter nités pennis conuoluitur ales.& ibid. Ni- tens plumato corpore coruus. de N. 47 b, Ille tamen nitens grauiter ueſtigia ponit.& ib. a, Engonaſin uocitant genib. quia nixa feratur. Tuſ. 150 a, Sudans nitendo nec proficit hilum, de Nat. 50 b, Quædam ſerpentes extra aquam ortæ, ſimul ac niti poſſunt, aquam perſequuntur. Acad. ⁷ b, Nita mur igitur nihil poſſe percipi. pro Rab. 94 b, Qu. Scæuola haſtili nixus. de N. 5* a, Ipſe dux, qui non habet ubi nitatur, reuolat.& in Ver. 253 a, Nixus muliercula. pro Plan, 273 b,E- go huc à me ortus,& per me nixus aſcendi. Anteq. 193 e Vni uerſorum auxilium eo plurimum poteſt, quo firmioribi opibus eſt nixum. Antequam. 194 a, Frequentes profectota libus conatibus obuiam ire niteremur.& Attic. 147 b, Niti conrra honorem alicuius. pro Cor. 71 b, Cum Carthagoni xa duabus Hiſpanijs huic imperio immineret. Anteq. ¹94 dartim innocentia freti, partim nobilitate nixi. in Pif. 633, & Epiſt. 64 a, Ego iſtius pecudis conſilio ſcilicet aut praſi- dio niti uolebam. pro Cæl.z8 a, Fundamenta defenſionis meæ, quæ firmiſsima ſunt, ſi nitantur iudicio ſuorum. pro Clu. ta, Sicuti ueſtra ęquitate nixi confidimus.&⁴αο b,b hoc uno nititur, quòd ſit ignobilis.& 18a, Niti&e magno- pere confidere aliqua re. pro Fla. 159 a, Vt iam fractum Gtæ ciæ nomen huius urbis laude nitatur. Att. 43 a, Suſtentabi- mus nos,& ſpe qua iubes nitemur.& Epiſt. 187 b, Niti ope alterius. in Verr. 69 a, Niti gratia& autoritate- Part.42 Niti ſcripto. de In. 30 b, Vt lex ipſo ſcripto uideatur niti- de Ora. in b, Res quæ mendacio nixa eſt. de Fin. 6¹ b, Virtus nr- titur honeſto. Tuſcul. 235 b, Quod ita ortum eſſet èterrant ſtirpibus ſuis niteretur.& pro Cal. 40 a, Arbores nituntur ſuis radicibus. de Or. 103 a, M. Scaurus qui prudentia rerum magis quàm dicendi arte nititur. de Orat. 92 b, Tum etlau exemplorum copia nitebatur. de In. 80 a, Id quo nititura uerſariorum cau ſa. At. 272 a,In cubitum nixus. Tuſ.25 alble quoq; ad omnium nitetur facultatem. Att. 189 b, Ad omuß nitor, non ad animum, ſed ad uulnus reficiendum. Tuſs Sed plurimi contràè nituntur.& 228 b, Virtutis fiducia niten dum nobis eſt ad ſpem beatè uiuendi. in Arat. Coruus 9* tens extrema hydra. Atr. 275 b, Reſpub. iuſta,& iam ſuidn tens uiribus. Qu. Pr. 299 b, Ratio ſalusd́; omnium noſtaln qui ad Rempubl. accedimus, non ueritate ſolùm, ſed ere fama nititur. de Sen. 83 b, Tantum quiſque quantum dem nitatur.& ⁸7 b, Viriditas herbeſcens, quæ nixa fibris! 9 um ſenſim adoleſcit.& 4 a, Optimi cuiuſq; ammus uu mè ad immortalem gloriam nititur. pro Mil. 107 aun rn uira nititur ſalus ciuitatis. pro Deior. 14 4 b, Ea frequen . 1., iim S2ll. 27 b, Satius e in qua oratorum ſtudia niti ſolent. in Sall.27 bz. O a⸗ me meis rebus geſtis ſorere, quaàm maiorum obiaion 5 5 4..„ a Dlul- ti. de Diu. 95 b, Diuinatio coniectura nititur.&120 ₰% sin natio in coniectura nititur. de Somn. 127 2, Iu ii adonn quo nitatur cinitatis falus. pro Cæl. 4² a, Vt Miqaantis quibus cauſa nititur, ad ea ueniamus. Attic. 2 2, quo

914 3 11— teu im ex 0 Nec enim — I N- 82 b, en. uſtria. de Se . ſtria. b r& indu 5„ la 0 auit ſtra 3:. Parg. 241 2 0 nititur N tra . oft bitio n N nrim amt Ai Lli 10 uno max * I13 o un * 4 y Srarig 9 in qu XrI. 4 Aten an d 1 3
rtis mn tli & n a rere ibus« cu cur rib. itur, 0O 85 3 lateri dici ius c b, Vi- ſed. ill. bſcœr At. 12. un- i cte loiter 92,& dicn 1 ilitatu a, quia it O a, ere r. 10 m 2VM. ObiI m ens. ntibus m. ijce ua C„ſed n biſcu cer ntib oru ſubij ſi ac 3 180 r, ſed obit Inno- Weetiſbim it ſu cens. Ep 4 b, NO ace— nnscäae So6 tanarnnerun Ep. ia no 48d 5, ler um ocent D. fu na- r. egi. S, tis. n àpe zmlc no Ier. 3 4. us t ut& nit. cauf; into* ED ibus ido dem q; ad ceul. es itate, n de ius 00 uli ibic au b,&; iñi ac ent ixæquit tarerann iu. 84 N à ca Li s fr. 27 b, 8 n i noce 1ægqu gra ꝛiſi ali Diu 3 tes V. 56 a, ſcelus Roſ. cen ui oſu bore, g r,n 1ſ1 4 de Cl. 52, r. I. V. ult Sex. eſt: n9 a, Qu 0po la eret, tur. 0 tur. r 024 8 teit. eſt. 23 Prꝗ 0,1 Haecrerzni pr Orato T i pot e my dio, nite po. p Or ium. p 11 po 8 uar ſtu non; io ni Po. 5 a, iuium bſoli 10 La, ſilio, Hoen odi lym io ci t, abt teſt. p ute co i aeae tinixu tutn a 8. atus ſ onp Cun mm eimrzeere 3 1 Cumeumalge la- Aarei max. II1 8*. 0 m T. PI& 2 8„. US.. 4 um 12a itere ilibi ltiton; nfidin Plin 84 a, ae lerabili r a eiricpnfſſn zuin. o m * am pater ni c nſu lui læt lera Pat ten t CO de D.& am itat? id ſit ſti, b, N Lgu u lenus. ſtra ra un: ꝗgu ple„ Luſtra Veſt VM, niue les, TR 18a ninepl, 1 1 8946 en NI. AL ont N 0i ban
. Sa- .de D. 32 b, 1 de D. dor.
can— en.34 b, Niueus .. 4 b, x, ren. 3 Inus. EDee, He
tina 8,,
FEV
IV
N
(Hone- 3 ita R.Ione⸗ cens a, Re 1 9. eoNdar ſi gran- 2* 4„ d. 1 a3 ur n0rei. b.Necß&x de :193 Aa kuit cunio N.77 8 — Leriege enres di eſ imad ann ewaſ 0 imde lat aesnren it ani uam. u7 ataad 3, 3 Ioui ſuit useda⸗ Laan talnae 97 Pa 3 it, i us tur. a 1. nlc 3 18. P 5.0 uit, nau an 6 a, n 6L9n niue See2 Se. 4u0 modo edi 8 ribus,geniue N 9 Auippias nu 2 eeipared d 203 b Ben ſt 1 Or frig. les P id. A 54 e ea Ocer um. 3 Of. 50 i cau On ho ta liqu iare 9 e eſ In. lnarees Ju gendum 8.0 odie ſſen as, ata Zlaci s a& ata. 1 eclin bi 4 tegen telsee di e rOg 3 2 m ng ldisit eſfe. Eade Des nla a is loci i co lu Sllds Mtsl. mn b. ſpu con'ru ixit e Sre. 0 il iam a lia eris! ſui fr s qu Il.i d iueo ſp 4MDd P dix con iue hili⸗ 1a albo er ret ſi rem rſus q. Mi a is niu uan b, I x N G 3 dum, moltelle atte ue A ro& sn Aq 2de pand n ib. 1, n B n lic ap bi. P. ſali 1 à, C. 1 Igr de li 0 cet um nol. erg 1 Ti bris dum op- ana, at. 1.9 mn. unc N.lib rit, ſi c ut ietas 1b. 2, ne tan ad ze de Na ſcere. niuen fſe, de rit, ſi eſt, u piet. lib. 2 mpore, ten ecta cu 5 b, ... 8 3 1 3 3 c. 1 8 m. ilio p Fr.* Ore, Xp 3 0 4 4 22 xad; 16. G cre as n me& f tun Fi 8 Qu. 1. Am p E tn 3 84,3 in una NIX, 146 Beeterde 4h. kiculas, eee e. 29 bree —run 4 ruin; b.,; aqua nlu.— anat ua.. CT. 9„no pro de 12 ul cru am n eas. rr ekiar ctlo, nans ae 4 60 eenecen eie,aes lular at. Acale.„ 47 Oras 314* nutn. 1.4A icu las 0.. Di arer 1n tes o 8 a, s a I. Bs xag Fr. 10. ſis. L. uic ſtia nobili loc 3 ſma an 1¹ nte 21 4 e am du * 1., Nau Qu.! s regic naſi tus. ang abe. bili re 0 inſid Joctu rar Tuſc.„ oct bun 4a. et. L ars ngon« nu ere tur no enere N. li ſi in No s flag ci. 1 Ita n ctua 3 peemn 3 v. 2. erit Pa L. Eng uII* Serp b Na tus, 0 8— 2 II Ten)aonkst, 916 3, 1 uUu 110 4 no-⸗ Aa ee Alens, e..„Bue S, xi. iſus, ui b, 5b, genere na bon zauis, ma grer ſpici ctu⸗. dem am, cem Horis ia- 1 enhma lor.. XVS, mitr 13 4 1. 23 er 8, au bi- reſpi Oe vcles. i. qui iſtola h Dia 5 48. er m.„ 5 Ms. Fi. ſcu ili gen natu tus, a 0b 5 idũ ſou 5 C1 di. q iſt 3 em Nrrok, ehaſfiain NIEV S de rinzar lig„wuaßegtnn Ps, nabi- ha Pehh enhi torkes. irediſtolan ss e ſ⸗ 3 acfenche b 1nne bs IXV t0. 1las. luit. nob loco atre! catus, ſtir- 2e422, hem DNV hanc llari 21b, ·:¹77 tua 24 ter 3d C 8 O, æs re mei ſſe ue ſign hon iſsimo ainec na in am Peplge AB plicar uat t. R. it Sperp de 4 44 4 nae N lare las e s, in! us, ho lariſsit dlnd lod0 tus it 8, u TVA np lat Sex blauit. leg ium. urſa Tan!— da Lula. col. larus, natu 18, cl⸗ gali ſa mo. natu atHs,*P C.PV. com iſto ro eruo a ſacra aciu oncur„ 155 8 1 A ten Dän am in 8 cl⸗ cona natu 2 ievensſae. tus, c0 nal ili 20— um C LEPild vul. P Per na aaid ala r er rün L.1S, 10 10 ren rus, r 5co, 1ilia na ſto loc eiu SS yh 4, ſuum Eur umu 216 lium p Pparn.* Naataeman B1 mm gener ortus 5 10 Kam neſt tus, ene- li. 3 enit NVS, aſfuu noe urnu Do. ſidiu Waen. Aa. z 6bL NO ſu 08 oco 110 1 fa hon ia nat i ge⸗ meu R illia pa nia t oct ro ræ 10 4 84 dnd cnan tus, mO i loc ſum 4 12 8* 2 3 ilia 1011 O 5 m TV 1 v omn nOs& p amm p 5 du 1 8(lar na 5,ſum eſtri s, fuc imn atd; m llilsim no 11 3LXm zom um s. u ia 344 2 1 ,1 us 8 3 ſi 1 ibus. à fa bil lis,„ C. 1. nuU. rnl TG rn— mn um e S* au nene(an atus, equet nat s‚ in ſ Er neſt no nobilis es in NO is eba Diu labor ctu. Qm od 1* 2* naa facaea II ibus, ilia rrus;l Aret. hone ni& igno ine u 2 cturn Th 71 2, 14. 7 b, No 7 2,8 fin 4⸗ di nalaha 2 Adau iori famil 4 Ortt 18 P& iſsim Laa Fanbit bſc Luaier au. 51 2 Ca 9,— iu. 19 Aualt dus taa era n L 10r! a iſsim bon la ſtiſs hon Ia, h 8,0 b 2- Ond. elnu i diu at. 97 us. Vn& n0 no- Hanr⸗ Sanna— 11 tiq 111 0, 10 ent 8 fde gaords, 88. uli 6. Ku 111 4 noctu lum. c nirun iſsim Cte 1 de —— ccelans 3„edera alibas⸗peid — wrumad Pliſoi equei— lnoben g obili nobi- Lonoc 19)eruuen aliq 6 a, A dib corleflib S) eteete — e an eſſe 29 habrane nati.) deehereeihen deitkeerrsrän üerde enk ditortas eis m 1 1 u. r 4 oſu„. 1. Siles k. P 8 no 1- ij. 2 8 2 84. Q 3 ü ex 0. mM 8 nO= m n A*. ne roft mlll; naq; bile ſius lin! i& ari„ V edum t. de nũ Ge n odis 0 aſi —*NSa ger ner. ic fai tur 0 heſit ja ue 1 ri cla DV 495 erã ternũ ſe 0 um un 5. 10 apmdeo. C. ge 18 hi fortt mn Epl 12 Llarl i&. ter 10 7 harti ſid Ae jinter ſub n's reru bus q imus A! AAd9 pen antur ris, rus, hi atef lidam les Ep dem Dltſ. rt S,1nte 1 d co ũꝗ deſi Sa, i in tus, ſub usr rſibus ngi 8 — alcor ea deenren n 8 bſcu 1. nitat Aul 1cles Lcades& p lliſsi dus, l e- ad ũq,.4 inct ictus, lerus uerſi niun iſces, —— aereia redeepe nietezae Ner acuto Qui 1 Reiſum zer urrn a keNn uers 1 6. V. 93 in: hi* ra ud obl. 9I. ici 1 1s in 3 a 8 1T 115 mu b in 4 — prern m) Ep in r1n; ius xæta abud n ro k æ Ic ib. lus i 29 a, 1rur in a no. nt, n darr en uS. P& ant9 ri Toeillih bmo 4 Slum eſt. PrO. s ſu m& gal m. 12 3 is ig 081 ſig Trer. or Bun 88 1tl.„Crat Ault 8 1115 Ho n ſol 8 incep ne- dum b, G So b. H ꝗut re& iter h⸗ ſtio- Hume 4 au Aäak er. 52 b,¹ à, Mul Tres a, non atu rince ene⸗ 133 5»G de 18 b, nis, ſider nide uæ 8 vun yiu b e 1gaa, Küna Tur 9⸗ 89 4, a, 157 lier n. rena ne pr 3 Sedi⸗ Or. 33 c. Or. 2 2s oa, mu el mu 8— I.an li. r. 8 1232 Fla. Mult gene 10 tan 0 ingua,« ſt. C inuati lu mn. nel Ta acs 6 I an Tu 01 12 ro b, Mu en atio ntte n gu ait. tint iſc 801 m. re, de bl. 1r.n rar ¹ ³ mhenn 12 ded b,: PrO.43 b, bin Eenere ſu 3 G ha- lin dus cont 0 p lla. dut c0, Inci U 3 t N 4* n 1 lis. A„ 122. hi. 3 21. 4. 10 4 XI 1 1uat1 snus 1 P no 2 enr— Pr. ſte no 58 10 A,„ rep u. 1 Na. nunas ded hiloſoy r0 S Qui, ore, qu a, 8 dopile m i appa 8 dem dic ien ur. Ep. m 1t— b. ſimi p ͤbilis. p 309eehn Lui ne 63 urus, bi de di af Scœ tan em ed iatur. Magn nun. e ocf mb ſimi p bil V.27 ere, a, Qui eln. is tauru nobl io. NODV na leſt ad exp diati 3. m oſſe yenan 4 mn: s nob I. 41 ne. à, 3 s. d 1 S1lis e cr ratl 4 a. 0 U. 1 cœ ili a 8 1.289. S. 1l 4* 1 ſuos ta. ſt ge 8978 bile 3 obil ſtr 4 1s or. 3 35 a, N Atq;, liti 4 cili s exp ru. — ur EAd? Jaf no se Pet. 20 nobil lle nob illu e n us Scc. ſo ro diffici- dus: ad B 9ff.7. ligo- un Der laNX— am ntas de! ntijsn 77 a, III am 111 no 0 8S. cinus res 9 Alft no.4 iæ. Off. neg n 8 2 t A it 41 12 d tan drc 3 ac. te pr ũ hic um ri e 3 n —— eineadsdeae idne däneetaaa— reegierrrrrn der hene ee L — Ank Apan iuitat s,dud 1eS. I. V. 2 is biliſsimt liu ole piſt. At. 813 Lllet i fr. No P ttan a, unr 4 Af munye clu ſignes, Tpd⸗ r. I. 0flsK biliſ ite alit do r. Ep N At diffi ia rei 65. us T ibet, iſſe, qu ſ. 29 6, An 1 A inſig r IIo icitu icer. nO 3 11 8 O ac iſter.— 18. ne. in. 2 Pia ar. 1 5 nd nli luit t.Ro 8 r. 12 in⸗ ham a; aun re i netorl ediec b, Ci par„Acc loc agilt nat Iim: ſtino Cla a, Fu no a xt. e O are 9 1 he reaa. lis rhe-uiſſ 5 5b, rum b. A mo i mag cC nat de en s eſt de C 26 a, F lo, mmm Se c. de utar, 3 m 4. Aateg ant lis nabi Jl. 751 or e d ſcend loc& du bs. o tt. 1 on uolc ua 10 8&c li p ri u ve is h e C adiat 1.I. V. cta ſur dicen« eſto ſlids ende nodi ur a. A non uicq b,& p ulis,« No s qui, 4 Nra aren t 7 lari de la„ di. Sac Hilis one rè fili nit 3 5L A. VS,. ie qu 8* fab. b, 8088 0 4 M odu M. 8 ipium b, G ii fun N 8 bil b, H terré ii fu e O N ne uu eme iſ. 89 in 5 are 1n 805 den au zu(anf eipi 4, imi fu b, L igno 239 b, tus, t des illa pe N AN 3, n Earenieh mi lar. 173 im i qu ete 445 Ln u 24 iliſsi. 1 181(.239 atu 36 did 41 ilis OL4 e Hus) u In. du C e exiſt Cu ert us e ern L Mpam t. bi ur. 141 on Tu en hucydi tu bili NO 0, ne li p rem. mo de Gl 68 b ius c L9u zages. uum orur. Op no Mu ius n& 3 ner 3 Th bilis 0 1 L 2 Nol face ad& lite..2 2 ltiu lle, 2„1 A mp 9n1 2 e8 rO triu§ 3 gene b, Obi ina n O. 4 b, atis em&c.. No 77 Ep E a No — 4 ps— niu. Tr sile. p eme natu re. 3e99 amn ctri. N Art. 84. is ſa e, qu rre, 56 a, idicij. lolar 1 4, tr. 4 8 3.—... 3 1 5 A 59 res eruä ani bi b, D co Sum Or uà do Ali- Att. tui; tare, mare, 166 n iudi Eus T. 211 et. 14u uns cc. nob— lo. iere. At ꝗ ex. 4 t1s. U ſti Fla.1 m 1u b,.0 ixiſſ. 444 a ne eu 4 0 4, e 7 b 18 ſio da bu XI s exitu— C. dix 9 2A he Ler 1.19 m 0 az en 7 b. rin ri im ite e 10 xitus.725& an 1(A C Sum iſt. 10 gei 277 et Cha 12 ite en lit ge p ius e r. i. Ep ris, olle 0— 1 4 4 42* lenſmm⸗ b, Epi num Ant. 2 Dem d. ſte. n1- li 6 fuatsl Gec. huiu mlc 9 bO 3 onn inan damn. Fre 4 29 b, itanu in 6 a, ili te dig Uar tam, eare nt a dem 2no m nd 1 Iun 207 a., Ti ilis. 12 lui ris, 9— Qu ua ecta ſu hoc is ſe 1 No. ſu 4 429 ma! In& 85 a, bi b. P. e cl ne Igno enqu Peet on let rtenchude a,— inat e 24*. euein—.,1& no Ra 4 4 4 Iur s ge 5„. ⅔½ bi- qu n exX ibin. No 3 Cu ſen. N. 11 Nomi ulqu 4 4n n 9 Leg tus 2. pro.. de iquita iliæ. 10 n0 2m ti 3, 15 P, Cer 1. de? b, nlc 10 4 12 em Ame rat tio. p.. Cic... tiq fami— am b, Sec. ijde 84 r. 11) ac I.. 14² du bu 4 4 uan— wVlrane. pro weniee Se eri wae des Poit.203 b, Kareezee n0 usenbe Taekin e, Iuo mäquag: 9 4 a m e cla Pr c1 ritas g 2 18, r. Latuas. 1 m n nu m, fünt. omen 0. rrs 4s es luc 1&c E, e a rit min* Or. atua A zrate no t(qu bu afün Non 10 gn m. 4 9—„ IL. lente. clar 10. d a8 ſt 0 a, ilitat. rO jerit Er nd 3,1 ropr Cog n 124 non 1 2 1 81 4 B elle 8, 65. do no 11§. tua 1. 17 obilit 1u1- P a, Si inis. u ne eeepe imus, Quo odne 3 19 r NO e2C A* litu gener„Per t C. m1 n 1æ&cC T 14 3, N inis. 5 Po 4 del&g; dici a, 3 uU ibid. „ 3 ap 2 uO 11. 5 1 4. s gen„P t. de dan ſu. to 1 E ebu æ. us 1 G 72 18 1 4 Xns er q 1L1 am uita niliam bet. c n llitate ſ fau MEI rebu ot* 9 us un N.7 on t.&& e 1 L a ui 1 1ha tra lit 18 1aul 8. 0 18 Nota ut Lcu de dn 1t 6. 4 7 44 Iriern 43 B ris, 1s, no fam. 113 illuſt obi litat u N Ou rerü auo m rtet. üeri um icar 3 er A i NO enerls 118,1 I fan un IlI nO bilitat em 4 n. Felalan G No bporte llũ ctu lic 25 . 3 5b b 1 5 eneris ram u& ac bils i fau ites. ua aam r; a, T orte u du XpP luſa u nu ue. 28 S gene eſtr am m ré ac no0b ti ta ſtäte nqu. datu 65 3 r Op S,n de ſas e u ſi- — 14. as g r u a4nà rum ner lus! ilitat ælt anq na⸗„eln.. ratu 1 puta 1 un ula. s Cau deſi men„ 9 llita e mag ſticarut Ben oſc bili Pra re t ſona de liga ã put- re ca lu 1s dei 4 47 b. godilnas in le. 1115 KR der no jtate e flo— erſ UT.& ellig lati lica i fint, cut rb iſſet 9 itate Silita me liq k. K er eobleretgre 4 latu nt ellat tlt. kes eniune 1 8 n. àt obi do A Sex mper bi lisere ſe Ae 2nint en ee üea es inuen — 2.*. 4 g lit 110 m 5b, 1 a, 8 ſem no bi pra 1 ppell me apP ata exp ella cůͦ e 1, R m inu non Dn V alau R. Jeenta ci 1 n no ag anä mi 19; a er a. 9 u C cen 1-“ 3 iam lau§. 8.& es uſpie rum ni ꝗ acn 4& 1à itera mi u t ue Or m aliq ere, lice „5 ee. er a iam ro imu nes ru lisulon 0, 1 ſe um lit 1 s fit de:m a n 4: 3 niur 40 tia P ri a. Om ieæ A 4 ipul ſo, i de tun nallte cu us& Tem a npo A Iiam. il p 3 duæ iſc 0 ipſ ari ſt Ptun! una m, il opus r. Ed m rem impo d 11 anh ſuat aci ſt. 7 lliæ— iſeifn dica. PO 4— ſsis ru hi igatu it cu en — es da a⸗ atis fac seſt. iliæ 1a eDhi ræ piñces 0- Nocabalo 8 elgaedes inom aa tatis rG8 Fam Iſoc lloſopi int, p a, Opi temn Jocab.29 4,T inte ni ei rei aus goin„ trs lie P 9 a, um„phi esldmn SS a, orten eros V; Cec. akzinten q. e — K ac 9 fu Diu. 9 b. C b, P deſpi ſc. i ſtm r cæte a pro( ſita: 812 u quo 1 a r. 155 ch. md; jco. teę P ræter bili ba q. Ite inau e„ 4R M O Arc itate rædic Poe eſtp no tatum t. ma 4 d vrO bilit r. id.. i's e„&e no itatu 3 nanl m,— an un. L.A et. p 1 P bi lus e ta obili la gna ta r r er 4* ret. p n0 5 bro,& ibic cui cta 0bilI ati ſitata 47*— aicit unen ionem t. ele r. aris e iãſi no ilitat inu. “ 507 t1O. Colun b 45. C lunt hala a, Sp etla„ 10 b um. 1 — 84—,, iu 5 i uo Phala h ri& n ſtar— 4 or.* 4. 1s⸗ nar rndterteia Flac. 15 Ti Clar inh illu 4— B1 no O rO e, en üererum rug 1 1 N 0 tem nt. itas. pro Orten idine t ipſo 24 g N i uolu 1delit rum. Tuſ. itudit aur — 4 9n u 3 bilitäri ne in On din t aeee SIn 1 acedę net ilitat na — 1 94e es nobil Lac en ho obilitstue m 44 Kn* en uirt tam a, N Alt 44* 4 u n ſit, T. 233. uOs 4* aut* 4 a no 5. Pa 3 Hi q n ur 4 deu⸗ bore r. 58 a, A 90! Co a8 1.fa dro 82 1 N. V gr 3 P 2„ 1 1 1 5e9 1 8*** 4 4** 1 4„ A 1—„ nea rd 3 * ee gs .. aa 34 N 1 2 8— 8 2*

d NOMEN inuenire. de
915 N O
liceat Catoni. de Fi. 93 a,& 90 b, Imponendaq; noua nouis rebus nomina.& ib. Tum magnis rebus, quibus parienda uerba ſiint.& ib. de nominibus imponendis multa. Tuſcu. 208 a, Omnis caſus in quo nomen poni ſolet calamitatis.& 192 a, Qui hæc rebus no mina poſuerunt.& ibid. Multo me- lius hæcnortata ſunt uerbis Latinis quam Græcis.
D. 86 b, Quod ab eius litui, quo cani- rur, ſimilitudine nomen jnuenit.& 86 b, Ariſtolochia, quæ nomen ex inuentore inuenit.& 202 b, Theophraſtus diuini- rate loquẽdi nomen inuenit. de D. 123 a, Quid ergoldius iſte aiebat& loquebatur,& ex eo nomen inuenit.& ib. b Attu- lit in cauea pullos is, qui ex eo nominatur pullarius. I. 4. 192 a, Legio Martia, quæ à Marte traxit nomen. de Orat. ¹32 a, Vt Neoprolemus ad Troiana, ſic Nummius diuiſor in campo Martio nomen inuenit. Nomen eſſe alicui.& id genus alia. pro Cec. 290 a, Sex. Clodius cui nomen eſt Phormio. Tuſc. 214 a, Eiq;, morbo nomen eſt auaritia. I. V. 227 b, Fös, cui no- men Arethufa eſt. de Cl. 185 a, Saltatio, cui ſaltationi Tityus nomen eſt. de L. 169 a, In inſula quæ eſt in Fibreno(nam opi nor illi alteri ffumini nomen efſe)&c. de L. i82 b, Cui no- men Næniæ. pro R. P. i27 a, Sed res habebat nomen hoc a- pud illos, non hic impoſuerat. de Leg. 171 b, Quænon ma- gis legis nomen attingunt, quàm ſi,&ec. Pro Lig. ¹39 b, Sce- jus tu illud uocas Tubero?cur iſto enim nomine illa adhuc cauſa caruit: alij errorem appellãt, alij timorem, qui dirius captiuitatem, odium, pertinaciam, qui grauiſsimè temerita tem: ſcelus præter te adhuc nemo. Ac mihi quidem ſi pro- prium& uerum nomen noſtri mali quæratur, fatalis quæ- dã necefsitas incidiſſe uidetur. de Am. u13 a, Notare aliquid multis nominibus. Of. 8 b, Qui proprio nomine perduellis 24 is hoſtis uocabatur, lenitate uerbi triſtiriã rei mitigãte. de N. 44 a, Hec ſpirabilis natura cui nomen eſt aer. pro Mu. 127 a, Cumi eâ non reperiãtur, qus uolupratis nomé Habent. I. V. 73 a, Huie prædæ ac direptioni cellæ nomen imponis. ad Her. z5 b, Hæc exornario cui licẽtiæ nomen eſt.& 22 a, Ali quis, cui prænòmen ſit Decimo, de Diuin. 8i b, Qum ambu- Iandi cauſa in Lycæũ ueniſſemus: nam id ſuperiori gymna- ſio nomen eſt. Epiſtol. 25 b, Nomen imperij, quo appellor.
pro Sext. Roſc. 25 b, Alter Chereſtratus, nam ut opinor,
hocnomine eſt. Ora. 202 b, Quanquam omnis locutio ora-
tio eſt, tamen unius oratoris locutio hoc proprio ſignata nomine eſt. de Or. 10 5½ b, Appellare aliquem nomine. de Or. 129 a, Nam ea dicta appellantur proprio iam nomine. pro Sex. Roſ. 34 a, Hi quos qui leuiore nomine appellant, percuſ fores uocãt. I. V. 267 b, Pecunias, quo nomine iudicium hoc appellatur, non repetunt. pro Do. S7 a, Vtrum igitur pec- cato meo nomen exulis ſubeo, am re iudicata? Ep. 69 a, Eo- rumq́; nomina magna uoce pronũciauerunt. de Clar. 191 a, Hic nomen honoris adeptus eſt, nõ honorem. Ep. 63 b, Ego autem meis rebus geſtis hoc ſum aſſecutus, ut bonum no- men adeptus exiſtimer. De nomine alia quædam: pro Dom. 220 a, Hæreditas nominis. de Fin. 9r a, Acquieſcere in nomi- ne alicuius. de Or. 9§ a, Impudentiæ nomen fugiẽèdum. Epi. 9 b, Nomen grauiſsimum& ſanctiſsini pietatis.& 36 a, Ta men iſta ueſtra nomina nunquam ſum admiratus. de In. 62 b, Viri nomine& memoria digni. de Clar. 186 b. Huius ma- gnũ nomen in patronis fuit.& 193 a, In dicendo pauci digni nomine euadunt. Or. 198 b, Quidam magnum nomen in o- ratoribus habuerunt.& de Cl. 187 a, Verùm qui omnino no men habuerint, non ita multi fuerunt. Atti. uis a, Nullus uſ- quam delectus,&c. nec nomina dant. I. A. 2u1 b, Omnes no- mina dant. pro Dom. 236 b, Quem in numeru m nemo no- men dedit, nifi ſcelere perditus. Qu. Fr. 323 a, Appius Gabi- nium accufauit maieſtatis, no mina data.
NOMEN, in ablatiuo uarijs modis, præſertim pro cauſa, ti-
tulo, prætextu,&c. At. 90 a, Dicæarchus multis nominibus Græcos in eo reprehédit, quòd mare tam ſecuti ſint. I. V. 237 b, Damnatus nomine cöiurationis. Ep. 8 a, Quanquam me nomine negligentiæ ſuſpectum tibi eſſe doleo, tamen,&c. pro Fla. 151 a, Claſsis nomine pecunia ciuitatibus imperata eſt. pro Mur. 143 b, Neq; iſti me meo nomine interfici uolür, ſed,&c. de Cl. 76 a, Brutus uir tanto nomine. Atr. 275 b, Ci- cero mihi meritò,& meo nomine,& reipudl. chariſsime. in Piſ. 98 b. Omni totius prouinciæ pecore cõpulſo pelliũ no- nine.& ib. Quod quaſi uaſarij nomine adſcripſeras. I. A. 158 b, Mihi& gratias agebät boni uiri,& nomine tuo gratula- bantur. de Am. u16 b, Quoniam illud munus in tuo nomine apparuit. pro Qu. Roſ. 51 b, An alio nomine, alia cauſa abſtu liſſe? Top. 222 b, Omnia uxoris, uiri fiunt, dotis nomine. Ep. 188 a, Hoc à te peto non ſolum reipublicæ ſed etiam amici- tiæ noſtræ nomine, in Cat. 10 a, Etenim credo bellum po- pulo Rom. ſuo nomine indixit? pro Cecin. 288 a, Is nomine hæredis arbitrium familiæ herciſcundæ poſtulauit. Epi. 50 b, Quid eũ quod tu cum fortuna hoc nomine queri poſsis
N O 2— minee tiam Purni«. 916 14 8 a, Quo nomine etiam C. urnio,&c. mädata dedimu
& 9½
„† F 15 1.—.— pro Rab. 9 a, Omnes hi abs te capitis C. Rabiri 7F. abl] nomine 1„ 4 7„. 1 8 1 G. 2 44*1 1 tantur, pro Qu. Koſc. 52 a, Flauius H S. CCC 1II d. 5 „.—„ 3 7—.— 8— 4471 4. P. n'
gi nomine Fannio diſſoluit. Qu. Pr. 0 a, OQuod aa anur 5 2 2 4 9 uod AG me eh
tuli nomine ſcripſiſti, locutus ſum cum Cincio 8
4& AA
140 b, Præſertim talis uiri nomine rogatus. Dreh Mu. b. Petere ſibi,& petere alteri: id eſt nomine ſuo,nelaſteri, pro Ce,. 298 b, Hloneſto& probabili nomine errorom nit cuipiam. Nomen, cum dé pecunijsxationibus,ngraphi debitoribus, criminibus intelligitur. Epi. 4 b, L 15, aphig puli Rom. nomine, re autem uera ſceleratiſsi unc po. conantur,&c.
relictum, quibus nominibus
8
ImO latrocin:
Pro(Au.33 Cum Pris alieni ieelinsc Auibus ntnlon Pecunla ome curan opone
& 6 b, Moritur C. Quintius, qui tibi, ut ais, certis nominib grandem pecuniam debuit. Se13 b, A me nomine ins du. inficiatus eſſet, diem petiuit. Att. 83 b, Nam aut bono 8 d bat. pro Qu. Roſ. 45 b, Non refert parua nomina in codice jmò omneis ſummas.& ib. Leue hoc nomẽ H-9. cccuIn ſunt Ep. 63 b, Ego hoc ſum aſſecutus, ut bonum nomenes. ſtimer. Ep. 75 Nomen erat ſeſtertijs XXX.At.2284 Etftno- mina iam facta ſunt, uel induci uel mutari poſſunt. Of.65 5 Caninius nomina facit, negocium conficit. pro Pl. 73 v. trum igitur me conturbare oportetlan cæteris cum cuiuſg, dies uenerit hoc nomen quod urget, nunc cum petitur, ail- ſoluerc. Top. 222 a, In nomin ibus eſſe,& in tabulis debai V. 238 a, Pecuniã alicui eſſe in nominibus, numeratam non habere. I. V. 31 b, Exigere nomina ſua. in Ver. 127, Hic tum ait nomen abſentis deferre ſe uelle, iſte uerò ſe recepturum. 4 In. 69 a, Cum uenefici cuiuſdam nomen eſſet delatum, Att
. Lo
. 1-
II. Alk.
203 b, Suſtinenda ſolutio eſt nominis Cereliani, dum de Me tione ſciamus.& 214 b, Si Faberius nomen illud explicat, no li quærere quanti.& 235 b, Nomina mea per deos epedi & 261 a, Sed& illi turpe arbitror eo nomine quod ſati to debeat, procuratores eius non diſſoluere. in Sal. 2₰ a Er Africa tantum hic exhauſit, quantum mni. num traijci, aut in naues contrudi.
† 4. P Otult aut lde noml-
NOMENCLATIO),onuw. appellatio, nominatio. Quin. de
Pet. 2u1 a, Ea deſiderar nomenclationem, blanditiam,&cc.
3—— 1—2 X T.*. NOMENCLATO R, ons. monitor, qui ciuiũ&! Im nomina nouerat, vνοαᷣᷣααναάιντνοωι ro Mu. 141 b, Q a
andi ſunt.& Qu. de Pet. 209 b, Att. 53 a, Nemo ullius or
ret. Quin. Pr. 301 a, Legi epiſtolam, quam ipſe feripſiſſe dyla — 2 1. 9 4 nomenclator dictus eft.
ptates perſequitur omnes nominatim. Ep. 216 a, Duo ſunt quæ te nominatim rogo, primùm,&c. deinde,&c. R 1062, Nominatim tibi ſigna mihi nota mandaſlem, ſi probaſſem. Atti. 174 a, Tum ille ita edixit, ut me exciperet nominatim. ibid. Poterat enim ſine nomine res excipi. At.“ Non nomi- natim, ſed generatim proſcriptio eſt in formata. Attic. nn a, Poſthumius de quo Senatus nominatim decreuit, ut ſtatim mitteretur in Siciliam. pro S. R. 25 b, Poſſum multos nomi- natim proferre, qui,&c. in C. 19 a, Qui in cuſto dia nomina- tim dati ſunt. cont. Rul. 78 b, Excludi nominatim honore aliquo. Att. 49 a, Sed tibi nihil n ominatim,&c.
NOMINATIM.)((Sine nomine. de N. 23 b, Epicurus uolu- 1p. 2 Duo ſi
7
NOMINATIO, enw. I. A. 24 3 b, Paternus auguratus loeus,
in quo eum ut quod à patre accepi filio reddam, mea nomt natione cooptabo.& Att. 277 b.
NOMINATIO, οαμαoxox. figura qu ædam rhetorica.ad
Her. 33 b, Nominatio eſt, quę nos admonet, ut cui rei nome
aut nõ ſit, aut ſatis idoneũ non ſit, eam noſmet idoneo uer- 4...—‧ͤ
bonominemus, aut imitationis, aut ſignificatiis cauſa,&c.
NOMINO, s. appello, nuncupo, perhibeo, uoco, nomenpo
no uel impono, nomine appello, nomen appello, uerbo no to,proprio nomine ſigno, nomine noto, uſurpo, comf lo⸗ nomen inuenire. de N. 38 a, Res ipſa in qua uis inelt malot aliqua, ſic appellatur, ut ea ipſa uis no minerur deus. Or.300 a, Multiq́; alij qui ſunt nominati ſophiſtæ. Tuſ. 233 bEx ms iore parte pleræq; res nominantur.& Ep. 14 a, Qui run, ptimates nominabantur. de D. 12 b, Attulit in cauea pullos 1s, qui ex eo nominatur pullarius. Of. 43 b, Nä ei ſdrdiee erit ad famam cõmittere, ut accuſator nominetur- pro.— 278 a, Ergo ego commitrerem, ut proditor reipubnomm rerè in C. 102 b, Vt hoc latrocinium potius quàm belun minaretur. Or, 277 b, Ab alijs ijdem pedes alijs nominantu uocabulis. in V. 69 b, C. Curio, quem hominem honorish
tius quàm contumeliæ cauſa nominatum uolo. pro s a, Vir clariſs imus& fortiſsimus L. Sylla, què honoris caul- nomino.& ib. Quas, ut æquũ eſt, familias honeſiatis aurfs tudinisq́; gratia nomino. Ep. 15 a, Vbi nominabit Thsrere3 ru Pãphilam cõtinuò. pro Cec. 274 b. Rem aliquã Naenas

laar] 9.43R Len 1
“ tram
M4(an ameſc ſt 2 Ladaenda ane— Aaurm Haa antan be Mhauit nne
NOuEXCIATIO dan
MAIaAdesden
NOAINCGCISTORR anNH zamm Ar daaaair, Im Au d aemenlarden Adu(nour Seland ſana. A Aenmgbing.
tn auhanclatorr oeuh Laur * 90 Me Due 4 4 1 6 aumenelRor tn 8
NOuINNTIM] Semaneken
ÿ—
—
grrrrur a Km per
ue⸗
M
m 1 1 NOA
8
917
un G Sra K Nanu
“ A. 2 7 3
1 nbunud
vniur timn
N 0O ac proprio uocabulo nominare. de Fi. 99 b, Ex omnib. phi- loſophis Stoici plurima nominauerunt. At. 277 b, Eam no- minationem àte petimus, nam digniorẽ nominare nõ po- tes quaͤm Bibulũ. de N. 70 b, Mercurius quẽ Aegyptij nefas habét nominare. I. V, 228 a, Vrbs quæ Tyche nominata eſt. pro Arch. 190 b, Omnes predicari de ſe& nominari uolunt. de Na. 69 b, Stellas belluarũ nomine appellas, ut caprã,&c. de N. 47 b, Hüc claro perhibẽt Ophiuchum nomine Graij. Or. 202 b, Theophraſtus diuinitate loquendi nomen inue- nit. de Cl. 173 a, M. Lepidus, qui eſt Poreinna dictus.
NOMIOS: id eſt, Apollo. de Natr. 7A... NOMOPHYLACES, legum cuſtodes. de Legib. 193 a, b.
L. Cenſor.
NO N, haud, nullus, parum, minus, nihil, neutiquam, haud-
quaquam.)(.Etiam. pro Flac. 157 a, Non eſt ita iud ices, non eſt profectò. At. 92 b, Equidẽ doleo non me tuis literis cer- tiorem fieri. Ac. 26 a, Vt ſequens probabilitatem, ubicunque hæc aut occurrat, aut deficiat, aut etiam, aut non reſpõdere poſsit.& 24, Cũ Dialectici ſic ſtatuãt, omne quo dita dißun ctum ſit, quaſi aut etiam, aut non, non modò uerũ eſſe, ſed etiam neceſſarium. At. 173 b, Non poſſum eius caſum nõ do lere. At. 120 a, Non ager Picenus amiſſus? non parefactũ iter ad urbem'non. 4 Ver. Cognitorem afcribit Sthenio: quem? cognatũ aliquem aut propinquũtnon. de Sen. Nec uerò du- biret agricoſa quãnis ſenex, quærenti cui ſerat, reſpondere, dijs immortalibus, qui me nõ accipere rantum Amaioribus
uoluerunt, ſed etiam poſteris prodeſſe. At. lib. 10, De die ni-
hil ſanè poteſt ſcribi certi, præter hoc, nõ ante lunã nouam.
7 Famil. Gracos uerò ita non ames,&cc. pro oderis. de Sen.
3 4.„ 8 8. 0„. 1. 2, Quod equidem non amiſiadhuc,& uideris annos mecs. 2
—
de Leg. Non attingüt ea legis nomen. 2 de Leg. Non cogere
omnia ui ac minis, ſed p erſuadere aliquid. pro Roſ. Amer. 42 4 3 44—— 1177 1 2
Non continud, ſi me in gregem ſicariorum cõtuli, ſum ſica- rius. 1 de N. In quo leuiter apparet claudicatio non defor- mis. de Am. Quid enim tam abſurdum, quàm delectari mul tis inanibus rebus, ur honore, ur gloria, ur xædificio, ut ueſti- tu, cultuq́; corporis: animo autem uirtute prædito, eo qui
uel amare, uel(ut ita dicã) redamare poſsit, non admodum delectari? de Ami. Quid enim intereſt, motu animi ſublato,
nõ dico inter pecudem& hominem, ſed inter hominem& ſaxum, aut trücum, aut quiduis generis eiuſdem? ad Att. Vt ea non dicam comprobes, ſed ſtudiosè libenterq́; compro- bes. ad Bru. Non dicam. in epiſt. Brut, pro, ne dicam. 7. Ver. Non dicam ne illud quidem, ſi maximè in culpa fuerit Apol lonius. 4 Acad. Illi non dubitant, quin ea uera non ſint quæ defendunt. ad Cat. li. i5, Itaq;& prouinciã ornatam,& ſpem non dubiam triumphi neglexi. 3 Off. In mancipio uendẽdo dicendãne uiria? non ea, quæ niſi dixeris, redhibeatur man- cipium iure ciuili. ide N. d. Non enim ſi mũdus nullus erat, ſecula nõ erant. 3 Ver. Non eſt, nõ eſt in hoc homine cuiquã peccãdi locus. de Vn. Non eſt cunctandum profiteri. Pro Fl. Non eſt ita iudices, non eſt profectò. 9 ad Att. Non erat nec
Lecenrior, nec melior. Top. Non eſſe, quæ dicantur. de Am. Quod non ferè contingit niſ ijs, qui etiam contemnendos ſe arbitrantur. pro Seſt. Deniq; ex bellica uictoria, non fers quençuam eſt inuidia ciuium co nſecuta. 7. Verr. Non fere quiſquam noſtræ induſtriæ fauet. pro Roſ. Amer. DHomum ſuam iſtum non ferè quiſquam uocabat. 2 de Le. Non fani, ſed duelli inſtrumenra æs atq; ferrum. 2 de Leg. Non flore ret ram diu memoria Atti] Nauij nomen. de Am. Non igi- tur utilitatem amicitia, ſed utilitas amicitiam cõlccuta eit. ad Cæſarem, lib. 7, Sed more Rowano quomodo homines non ineprti loquũtur, probiorem hominem, meli orem uirü, prudétiorem eſſfe neminem. Ver. Non inertiſsimus homo.
6 Verr. Nö ita antiqua fimulachra. 4. Ver. Non ita multũ te-
cum fuit. pro Roſ. Amer. Non ita m ultis anrs annis. 1 de N. Non ita ualde mouentur his homines mediocres. 4 Pamil. Seru. Sulpitij, Non iucundiſsimum. Academ. edit.3. lib., Ita priori poſterius, poſteriori ſuperius non iungitur. Hoc eſt, aduerſatur& repugnat. 5 Ver. Homo nòo malus. 6 Verr. Non minimè cõmoueri: id eſt, maxim è. 1 Verr. Hi ſciunt hoc non modò à me petitum eſſe, ſed ita ſæp e,& ira uchementer eſſe petitum, ut,&c. de Amic. Ead; adhibeatur 3 m onendum, non moddò apertè, ſed etiam acriter, ſi res poſtulabit, Soc. Attic. lib. 9, 4 Acad. Nos autem in libris habemus non mo- dò Coſs. à Pratoribus, ſed ne Prætores quidem creari lllS efſe. 2 Philip. Quos clientes nemo habere uelit, non modo eſſe illorum cliens. de Amic. Quare ralis improborum con- ſenſio, non modò excuſatione amicitiæ tegenda non eſt, ſed potius omni ſupplicio uindicanda eſt. Dolabellæ, lib. 9, 4 Aca. Côtingit enim tibi, quod haud ſcio an nemini, ut ſum- ma ſeueritas animaduerfionis non modò non inuidioſa, ſed etiam popularis efſet. de Aruſp. Gaudeo mihi de toto hoc oſtẽto datam non moddò iuſtam, ſed etiam neceſſariam
3 N O 18 cauſam eſſe dicendi. Ep. Pollionis, lib. 1oc, Militem non 8 do legionarium, ſed ne auxiliarium quidè ullum quoquam miſi. 3 de Leg. Nihil habui ſanè non modò multum, quod putarem nouandum in legibus, de Amic. Qui duabus urbi- bus euerſis inimiciſsimis huic imperio, non modò præſen- ria, ueruͤm etiam futura bella deleuit. At. lib. 8, Nihil prater miſſum eſt quod non habeat ſapiètem excuſationẽ, non mo dò probabilem. ad At. li. 0, Horum ego ſummorum impe- ratorii non modò res geſtas non antepono meis, ſed ne for
tunã quidem ipſam, qua illi forentiſsima, nos duriore con
flictari uidemur. de Am. Vt omnia ſubterfugere, non mo do ſapiètiæ, ſed etiam felicitatis diceret fibi uideri. Ep. Trebo- nij li. iz, Non enim neſcis quãti te faciam,& quòd pro ueter rimo ueriſsimoq; amore omnibus tuis etiã minimis com- modis, nõ modò tãto bono gaudeam. At. li. i3, Sed unũ eiuſ modi, quod niſi exercitus ſciret, non modò Tironi dictare, ſed ne ipſe quids auderẽ ſcribere. pro Mu. pro Qu.& 4 Ver.
Non nemo exciam in illo ſacrario reip. in ipſa inquam curia non nemo hoſtis. pro Leg. Manil. Quum eſſet non nemo in Senatu qui diceret non oportere. ad Cæl. li.2, Quod tamen
fortaſſe non nollem, ſi poſſem ad ocium. 2 de Leg. Non o- peroſius textile, quàm mulieris opus méſtruum. pro Quin. Non parum facerus ſcurra. pro Roſc. Amer. Non pauca ſuis adiutoribus largè, effuſeq, donabat. pro Roſ. Amer. Nõ pau lũ neſcio quid in rẽ ſuam cõuertit. de Am. Magnũ opus eſt, egetq; exercitatione non parua. 2 de In. No parum cognoſ-
ſe, turpe eſt, ſed in parum cognito ſtultè& diu perſeueraſ-
ſe. † Ver. Nõ plus quàm Liguri,&c. de Am. Quæ dirimi, niſi deteſtabili ſcelere non poteſt. pro Syll. Non poſſunr omnes eſſe patricij. de Am. Sed hoc primùm ſentio, niſi in bonis a- micitiam eſſe non pofſe. 2 de Leg. Non pręfinio omnia tam reſtrictè uel hominum uitijs, uel ſubfidijs temporum ui-
ctus. i de N. Non pudet igitur Phyſicum? de Am. Sine lachry
mis non queo dicere. At. Ii. 7, Vt ab urbe diſceſsi nullum ad- huc intermiſi diem, quin aliquid adte literarum darem: non duòdhaberem magnopere quid ſeriberẽ, ſed ut loque- rer tecum abſens. 5 Ver. Magnæq; pecunia coactæ ſunt: non quò iugerũm numerum uerè profiteri eſſet difficile,&c. 12 Fam. C. Trebonij, Non ſciebam: pro, neſciebam. ꝛ de Legib. Non ſciſcam aliter rem maiorẽ ullam. pro Cl. At. li. 4, Non ſecus hãc cauſam detendiſſem, ac ſi lege Habitus teneretur. de Am. 2 de Nat. Quia non ſine magna cauſa fit neglecta a- micitia. ad Cor. li. z, Vultus meherculè tuos mihi expreſsit omnes, nõ ſolùm animum ac uerba perrulit. de Sen. Omnia
memoria tenebat, non domeſtica ſolum, ſed etiam externa
bella. in Verr. Non ſolum effugiemus,&c. accedet nobis e-
tiam illud,&cc. ibi. Eſt enim minus eius non ingenij ſolùm,
ſed laterum etiam& uirium. pro Cl. Plura ne dicam, tue me
eriã lachrymæ impediunt, ueſtræq́; Iudices, non ſoluùm meę.
1 Offic. Ad quod eſt adhibenda actio quædam, non ſolum mentis agitatio. Terent. lib. 14, Veſtrum iam conhlium eſt,
non ſolùm meum, quid ſit uobis faciendum. de Sen. Non ſo
Ium quia nunquam deſerunt, nec in extremo quidem tem-
pordætatis(quanquam id quidem maximum eſt) ueràm
etiam quia conſcientia bene actæ uitæ, multorumq́; benefa
ctorum recordatio iucundiſsima eſt. Att. 29, Literæ non ſo-
lùm quid Romaæ, uerùm ctiam quid in Republica, neque ſo- Ium quid fieret, uerùm etiam quid futurum eſſet iudicabãt.
ad Len. lib. 1, Habui non téẽporum ſolùm rationem eorum:
ſed ctiam naturæx. de Am. Non tam utilitas parta per ami- cum, quàm amici amor ipſe delectat. de Sen. Nec tamen o-
mnium adoleſcentum, ſed non proborum. pro Roſ. Amer.
Nifttanta temeritas, ur non procul abhorreat ab inſania.
de Am. Quamobrem angor iſte qui pro amico ſepe capien- dus eſt, non tantum ualet ut tollat è uita amiciriam, non plus quàm uirtutes, quia nonnullas curas& moleſtias af- ferunt, repudientur. de Sen. At hi quidem iam mortui ſunt: non uerò tam iſti, quàm tu ipſe nugator. 1de Inuent. Nam ſæpe ſatis eſt quid factum ſir, dicere, non ut enarres quem- admo dum ſit factum.
NONAGESIMVS, a, um. de Sę. b, NNonageſimus annus. NO NAE, arum. pro Fla. 165 b, O Nonæ illæ Decembres, quæ
me conſule fuiſtis. pro Qu. 10 b, Aliquid factum eſſe Nonis Februarij.
nagles.
NONAGIES. in Ver. 18 5 b, In alteras decumas fermè ad no
NONAGINTA. de Senect. 33 b, Maſaniſſa nonaginta an-
nos hatus.
NONDVM, nec dum, neq; dum, nihil dum, etiam nunc non.
At. 65 a, Iudicia reliqua impendent, nondum eſt planè expe- ditum. de Clar. 190 b, Quorum tamen ipſorum ad atatem laus eloquentiæ perfecta nondum fuit. de Diu. i b, Non- dum dico quum hæc ſigna nulla fint. Ep. 18 a, Nondum ſa- tis conſtitui,&c. Epi. 186 b,& ⁷ι b, Nihil dum aucliedacn.
2 ubt

8 1
919 N O ubi eſſes.& 151 a, Nihil dum enim ſciebam,&c. Epiſt. 173 a⸗ Ne de Planco quidem ſpem adhuc abiecit. Att. 226 a,& pro Cl. 32 b, Neg; dum.
NONGENT Lorum. id eſt 900. pro Fl. 163 rat H-§. nongentis millibus.& Epi. 70 a, tis millibus..
NON modd, non ſolùm, ne dum, quo minus. Gaudeo mihi de toto hoc oſtẽto datam non mo
ſed etiam neceſſariam cauſam eſſe dicendi.
NONN E, am non. pro Cecin. 392 a, Verùm ita eſtuti dicis, te deiectum debeo intelligere, nonne Tuſ. 235 a, Cum eſſet ex eo quæſitum, Archelaum Perdiecæ filium, nônne beatum putaret? I. V. 266 a, Nônne ita eſt?& de N. 78 a, Tu qui pu- tas,&c. nonne animaduertis?
NONNIHIIL, aliquantum. pro Qu.: a, Nönihil cömoueor. At. li. 2, Nonnihil pigmenta conſumpſit. de Fin. 4, Non quia bonum ſit nalere, ſed quia ſit yonnihilo æſtimandum.
NONNVLLVS, a,um. aliquis, non nemo. pro Mure, 138 b, Conſilium tuum nonnulla in re fo rſiran emendare poſsim. Philip. 2, Nonnullum officium. de Leg. lib. 2, Nonnulli iſti faciunt imperitè. Aca. li. 4,& Ver. 5, Sunt inter nos nonnulla
communiaꝗ.
NONNVNQVA MW aliquando, interdum, eſt cum. de Nat.
78 a, At nonnunquam bonos exitus habent boni. Epiſt. 64 a, Et te nonnunquam àme alienarunt,& me aliquando im- mutarunt tibi. Oct. z30 a, Nonnunquam& aliquando. ad Her. 32 b, Eſt cum non eſt ſatius, ſi,&e. NoO Nplufquam. Of. 76 a, Neq; enim bonitas, nec liberalitas, nec comitas eſſe poteſt, non pluſquam amicitia,&c. de Sen. 82 a, Nec nunc quidẽ uires deſidero adoleſcentis, non pluſ- quam adoleſcens etiam uires tauri deſiderabam.
NÖONſolum, non modd, neq; ſolum, nec ſolum. in Ver. 71 b, Non ſolum effugiemus,&c. accedat nobis etiam illud,&c. de D. 10˙°0 a, Neque ſolum in pace, ſed in bello multo etiam magis. de Nat. 13 a, Nec ſententijs ſolum copiosè, ſed uerbis etiam ornatè. Tuſ. 19§5 b, Nec uerò ægritudinis ſolum, ſed e- tiam,&c. At. 264 b, Vt ea non dicam comprobes, ſed ſtudio- sè libenterd, cõprobes.& 29 a, Literæ non ſolùm quid Ro- mæ, ſed etiam quid in rep. neq; ſolum quĩd fieret, uerùm e- am quid futurum eſſet indicabant.
NOVVS, a, um. de Som. Scip. 129 a, Nam terra noua immobi- lis manct,&c.
NORM A,wa. regula, lex quędam, præſcriptio. Acad. 35 b, Fon tem omnium bonorum in corpore eſſe, hanc normam, hãc regulam, hãc præſcriptionem eſſe naturæ. de Or. 160 b, Nec ſunt hæc rhythmicorum aut muſicorum acerrima norma dirigenda. de Amic. 99 a, Nunquam ego dicam eos ad iſto- rum normam fuiſſe ſapientes. de Ora. 124 b, Plura homines iudicãt odio aut amore,&c. quàm ueritate aut præſcripto, aut iuris norma ali qua aut iudicij formula, aut legib. pro Mur. 124 b, M. Caro uitam ad certam rationis normam di- rigens,& diligentiſsimè perpendens momenta officiorum omnium. de Leg. 265 a, Nos legem bonam à mala nulla a- lia niſi naturali norma diuidere poſſumus. de Leg. 182 b, Na tura quæ norma eſt legis. L. Perpendiculum.
NOSCOAH ſcu. cognoſco, notum uel cognitum habeo, noti- ciam alicuius rei habeo. de N.z b, Omnes philoſophiæ par- tes tum noſcuntur, cùm totæ quæſtiones ſcribendo expli- cantur.& 9ꝑ b, Deus ille quem mente noſcimus, atq; in ani- mi notione tanquam in ueſtigio reponimus. Aca. 21 a, Nihil eſſe, quod noſci, percipi, cõpꝑrehendi poſsit. de Inu. ũ3 b, No- ui intelligentiam ueſtram iudices, non poteſt ita uideri. de L. 182 a, Noſtis extra portam Collinam ędem Honoris. J. V. 79 b, Qui noſtrm unũquenq; optimè norunt. de Ora. 36 b, Omnes animorum motus penitùs pernoſcendi. Tuſc. 159 a,
Et nimirum hanc habet uim præceptum Apollinis, quo mo net ut ſe quiſq; noſcat.& ibi. Cum igitur noſſe te dicit, hoc dicit, Roſce animum tuum.& de Fi. 153 b, Noſti credo illud, nemo pius eſt, qui pietatem cauet. de Ein. 79 a,& Ep. 108 b, Noſti cætera. At. 103 b, Reliqua, quæ noſti ferenda. Attic. a, Noſti illas Atxανεεςο.pro Sex. Roſ. 27 b, Sed ſi ego hos bene no- ui, literam,&c. Att. 14ra, Si Cæfarem bene noui.& 83 b, 81 di gitos tuos noui. Ora. 20a, Nouerit igitur hic,&c. in Piſ. 86 a, Qui ciuitatis ueſtræ non leges, non iura noritis. de Legib. 15% a, Atqui uereor ne iſtam cauſam nemo noſcat.& 168 a, Sa
„Pientia nos cùm cœæteras res omnes, tum quod eſt difficilli- mum docuit, ut noſmetipſos noſceremus: cuius præcepri tanta uis, tanta ſententia eſt, ut ea non homini cuipiam, ſed Delphico Deo tribueretur: nam qui ſeipſe norit, primùm aliquid fentier ſe habere diuinum. Qu. Fr. 326 b, Vt bona no
NO'2HMA. L. Morbus.(ſtra norimus.
NOSTER, a,um. pro Do. 122 b, Sexte noſter bona uenia,&c.
uin. Frat. 2 91 b, Alienus autem noſter cùm animo& bene- uolentia, tum exiam imitatione uiuendi.
b, Falcidius eme- De H-S. nongen-
de Ar. 245 b, dò iuſtam,
N O.
.. 927 NOSTRAS, t. noſter, noſtræ gentis, conſuetudinis aro
cte,&c. Ep. 134 b. Capior facetijs, maximè noſtratibus ie ſe. 246 a, Anacharſis potuit pro nihilo pecuniam ducere Tul. ſtrates philoſopha fa cere non potueruntè? Epiſtol.2) 4* uerba deſunt, neq; ſolùm iſta ueſtra oratoria, ſed hæce nun
leuia noſtratia. tlam
NOTA, te, Bgnum, inſigne, ueſtigium. de Ora. 124 a,Si aurum defoſſum cuipiam commonſtrare uellem, ſigna& not 0l ſtenderem locorum. de Fi. 14 b, Nomina ſunt danquam 0.
rum notæ.& Tuſc. 161 a, Notæ literarum. Part. 232 3 Litere
tura conſtat ex notis literarum.& de Diu. 26 2, Nota 7
ſcarum literarum in robore inſculptæ. in Piſ. 75a Arida
chus, qui notam apponebat ad malum uerſum.& Bp.ao 8
Notam apponam meam, quæ mihi tecum conuenit. dede
94 a,In quibus tanquam inſignitæ notæ ueritatis appare-
ant.& Aca. i0 b, Inſigne uęri: id eſt, nota ueri. Or. 20za,Loch
& quaſi argumentorum notæ. de Clar. 19½ b, Atq; denotae
ſunt optimæ. de Nat. d. 4 b, Certa iudicandi aſſentiendid- nota.& Acad. 9 b, Nota ueritatis. Att. 7 a, Literæ inßignes 5 moris notis. de Inuen. 30 a, Literæ, tenues& obfcuræ notæ ſunt uoluntatis. de Diu. 118 a, Quàm ſcitè per notas nos cer tiores facit Iupiter. Top. 211 b, Nota& notatio idem.&3z b, Ariſtoteles hoc idem uιμms appellat, quod eſtlatinè? nota: quia ſunt uerba rerum notæ. in Ver. 1z a, Signum, no- ta, ueſtigium, pro Mur. 129 b, Iuriſconſulti notas quaſdam compoſuerunt: id eſt, formulas. Epi. 109 a, Sulpitio ſuccel- ſori nos de meliore nota commenda.
NO TA, infamia, ignominia. de Prou. 74 a, Vos Gabinij lite- ras inſigni quadam nota atq; ignominia noua condemna- ſtis. in C. 100 a, Quę nota domeſticæ turpitudinis non inu- ſta uitæ tuę eſt?& quod dedecus nõ hęret infamięlpro Rab. 95 b, Homo inſignis omnibus notis turpitudinis. pro Clu. 4 4 a,Is cenſoriæ ſeueritatis nota non inuretur pro Do. 271 a, In hiſce ædibus monumentum collo caſti ad equitum no tam, ad dolorem bonorum omnium. I. V. 246 a, Inerar inil. lo fœdere, quaſi quædam nota ſeruitutis. Of.7 a, Barbarus compunctus notis Threijcijs. in Ant. 159 a, Hæc inuſta eſta te mortuo, Cæſari nota ad ignominiam ſempiternam. Off. 66 b, O'turpem notam temporum illorum.
NO TA. pro ea quam uulgò Ziphram uocant, vακαev Græci. Ep. 205a, Reliquis epiſtolis tantùm faciam, ut notam appo nam eam, quæ mihi tecum conuenit,&c, Attic. 216 a, Parum intellexit, credo, quia Aid σναμαάον õcripſeram.
NOTABII. IS,le. inſignis, conſpicuus, conſpiciendus. Epiſt. 68 a, Si exitu notabili concluduntur.
NOTATIO, nus nota. L. Etymologia,& Interpretatio. To pic. 221 b, Notatio, cum ex ui uerbi argumentum aliquod elicitur.& ibid. Argumentum ex nota.
NOTATIO, obſeruatio, animaduerſio, deſcriptio. de Diu. 126 b, Chaldæis in prædictione& in notatione cuiuſq́; ui- tæ ex matali die minimè credendum eſt. de Clar. mo a licet eligãt ea, quæ notatione& laude digna ſunt, omnes orato- rię uirtures in eis reperiẽtur. de Cl. 171 a, Ego uerò delector iſta quaſi notatione téporum. de Or. 141 a, Similium uerbo rum conſeruata& immutata caſibus aut traducta ex parte ad genus notatio,& unius uerbi imagine totius ſentẽtię in formatio. Or. 215 a, Notatio naturæ& animaduerfi peperit artem. pro Cl. 44 b, Notatio tabularum.& ibid. a, Notatio cenſoria. pro Seſt. 15§ a, Notatio cenſoria grauiſsimum iudi- cium ſanctiſsimi magiſtratus, in An. 197 a, Delectus uerò&e notatio iudicũ etiam in noſtris ciuib. haberi ſolet. Oſt. 4 b, Notationes animaduerſionesq; céſorum. ad He. 2 b, Di- ligens notatio imaginum. ad He. 39 b, Notatio eſt cum ali- cuius natura certis deſcribitur ſignis.
NOTATVS,a, um. deſcriptus. de Or. 120 a, Pauca enim ſunt, quæ animo quaſi habere notata uideamur. ad He. 36 b,No- tatior forma. pro Do. 217 b, Cõtaminatiſsimus& omnium ſcelerum libidinumꝗ; maculis notatiſsimus. Ep. uo 2,Equl dem ſperabam ita notata me reliquiſſe genera dictorum meorum, ut cognoſci ſua ſponte poſſent.
NOTIO, oni. cognitio, intelli gentia, notitia, iudiciñſgnii- catio, uis. Top. 22 2 b, Genus eſt notio ad plures ſpecies per tinens: forma eſt notio cuius differẽtia ad caput generls, quaſi fontè referri poteſt. notionè appello, quod Gręci tuns Luroray tum w ⁶ονιν dicunt: ea eſt inſita,& antè percepta cuiuſq; formæ cognitio, enodationis indigens.& de riot b, Simul autem cœpit intelligentiam, uel notionem pod 2
quam appellant Lvveixν illi, uiditq́,&c. Tuſcul. 160 b,N 4
Hieri poſſet ut tot rerum inſitas,& quaſi conſignatas in 10r
mis notiones quas rvola⸗ uocant, haberemus, nif 9. ele⸗
..—* 5 oſſunt
9 b, Si notionem ueri& falſi, propterea quòd ea 15 di⸗ internoſci, nullam habemus.& 21 b, Qua igitur norI mis nolt.
ſcernerest de Fin. 5 a, Naturalis atq; inſita in ani notio⸗

*
*
K daerie 0c e 2
d Rn
wum 99 M R ac aſe
„ 4 .n dk*
4 eineraat d ed ſe n. 4* 48 4 2* 2 Arman k 8 Mekger aara 6 ar 3 9 n Neum iedmnn 4 1441 4 ne 4 ““ ammee aer Adomctann 4 Mad sedecn 1 8 — 5 4 r. 1 3 8) A aAem mmdaß m *½ * mMlam 4 1 n noauamentan mram aen
3“ 3 L 4 4 tnei wmnume hen
2 Naerad,(rfan sacl al wnnmn
38 8 8 44 1 om 1 4 endoenn l
1IA n 2u Lormn
1 19 LA Gns wittaus man
aan an iurm ecun coam k.r
1
Haileie Irrda A ain nir
7TAIIL IS hm
14 LKriieN soctdik concheun r TATIOeL. IMmahgelt
. m d. Xoemo,unanmn
4 Lrnnenem e
84
* 34 8 4 1 B
4*
8. “
anrs 1n.„·—. 1 8 teCRun.
4 9.
—“
g
EnA 9 22 3 29(I.44 Xocre adumn “ 1 1— 2*. arn. 9**9 34ℳ 4 1Xn 94 4 4 8 . unmn ancd 8 na— 4 see ne X 9 naun fter* * u 34 Re 4
3049—.
49 aaca erum 5
1 em.
4 1* ATIO*dlenme manene bdoneänmn 4 eah he waum crümnin un a0emane Kntedfu
8 aucn.
8
92¹1 b 1 N O
notio.& 9/ a, Rerum notiones in animis fiunt. de N. 10 b, In
omnium animis deorum norionẽ impreſsit ipſa natura.& 28 b, In animis nôſtris informatas eſſe deorum notiones. de 6 1 14* 1„5.„.. N. 7 b, Mens fimplex nulla re adiuncta fugere intelligentiæ noſtrę uim ac notionem uidetur.& b, Deus ille quem men
te noſcimus, atq; in omni notione tanquã in ueſtigio repo-
nimus.&34 b, Cum talem eſſe deum certa notione animi præſentiamus. Topic. 228 a, Notio ſic quæritur, ſit ne id æ-
quum, quod ei qui plus poteſt, utile eſt. Tuſ. 234 uns uer
bo cũ beatũ dicimus, ſubiecta notio eſt, ſecretis malis omni bus cumulata bonorum cõplexiô.& 220 b, Definiriqnes de clarãt cõmunes nôotiones.& ib. Quæ enim iſtarũ definitio- num non aperit notionem noſtram, quam habemus omnes de fortitudine tectã& inuolutã. pro D. 220 a, Omnis notio põtificum cum adoptaret eſſe debuit. de Pro. 79 a, Clodias Cenſoriũ iudicium ac nôtionem& illum morem ſeueriſsi= mum magiſtratuũ de ciuitate ſuſtulit. pro Cec. 291 b, Quid ad actoris nôtionem,& ad animaduerſionem ageès? Off. 67
a, Si quis uoluerit animi ſui complicatam notionem euol-
uere.& 6 8 a, Explica atq; excute intelligentiam tuam) ut ui-
deas quæ ſit in ea ſpecies, forma& notio boni uiri. NOTITIA, tiæ. notio, cognirio, prudenria. Or. 207 b, Inuo-
lutæ rei notitia definiendo aperienda eſt. Acad. a, Notitiæ rerum, quas Grærci evvoias uòcant. de Fi. 139 a, Natura inge- nuit notitias paruas rerũ maximarũ. de Fi. 97 à, Hoc quar- to,&c. bonorum notitia facta eſt. Off. 51 a, Valetudo conſer natur notitia ſui corporis. Pro Cæl. 51 b, Notitia noua mu- Jieris. de Fin. 67 a, Quanquam hæc inter nos nuper notitia admo dum eſt. de L. 160 b, Nullum eſt animal præter homi- nem, quod habeat notitiam aliquam dei.
NOTO, s. animaduerto, obſeruo, diſtinguo, deſcribo, deſi-
gno, inuro, conſtituò. Or.i99 a, Facile eſt uerbũ aliquod ar- dens, ut ita dicã notare, idq́ rep rehendere. de Or. in b, Non eſt dubium, quin ſi quis hoc animaduertit, id poſsit notare. de Cl. ¹9 4 b, Apollonius in notandis animaduertendis; ui tijs prudétiſsimus.& 195 à, Quid tanquam norandum ani-
maduertendumq; ſit in Hortenſio, breuiter licer dicere. de
Or. 233 a, Genus huius ridiculi inſigni aliqua& nota re ao- tari uolo.& 160 a, Numerũ in gurtis cadentibus, quòd in-
teruallis diſtinguuntur, notare poſſumus.& ibid. b, Nora-
tur maximè ſimilitudo in conquieſcendo.& 16 ν2, Hæc uul- gus imperitorum in audiendo notat. de Cl. 179 a, Vt hoc in qua ætate aceidiſſet, poſſet notari. Att. i6 b, Diem tunm ex epiſtolà tua, quam incipiente febricula ſeripſeras, mihi no- raueram. Top. 221 b, Demõſtrare& notare locum. Ora. 207 b, Conſeruare&notare tempora. de Nat. 59 a, Multa diu- turnus uſus ita notauit, ut artem diuinarionis efficeret. de Orat. 9 4 a, Quæ obſeruata ſunt in uſu dicendi, hæc ab ho- minib. peritis animaduerſa ac notata ſunt. de Diu. 8² b, Ob- ſeruata ſunt hæc téẽpore immenſo,& ſignificatio euentus a- nimaduerſa ac notara.& 127 a, Chaldei animaduertunt ac notant ca ſidera, quę,&c. de Di. ò0 a, Chaldæi motus ſtella-
rum obſeruauerüt, quibus notatis quid cuiq́; ſignificaretur
memoriæ prodiderunt.& 99 b, Arabes propterea facilius
cantus auium uolatusq́; notauerunt.& 87 b, Obſeruatis ac
notatis ſignis.& de N. 62 b, Quis cornicis cantum notauir? Ep. 83 b, Notantur mihi figna ad diuinandum duplici qua- dam uia. de Fi. 86 4, Notandus eſt dies natalis. in Ver. 241 a, Notare initium ueris, aut à Fauonio, aut ab aliquo aſtro. Ac. io a, Proprium in communi ſigno notari non porteſt.& Epi. 105 b, Tamen id caput notaui,& deſcriptum tibi miſi. Tuſ. 92 a, Melius hæc notata ſunt uerbis Latinis quàm Grę cis,& de Fin. 9° b, Notare res nouis nominibus.& 92 b, E- de Fin. 120 a, A nobis iſta deſcripta, notata, præcepta ſunt. ad Her. 24 a, Notare præcepta artis de ranta tam; diffuſa ſcriptura. Tüſ. 162 b, Sol quafi faſtorum notans& ſignificãs dies. Partit. 233 a, Quæ temporis quaſi naturam notant, ut hyems, uer, æſtas,&c. de Prou. 60 h, Via illa caſtris Thracijs diſtincta ac notata eſt. de Ora. 158 b, Tanquam ſtellis nota- re& illuminare orationem. I. V. 73 b, Notare ſententias iu- ratorum hominum diſcoloribus ſignis. Poſtq. 207 b, Frons calamiſtri notata ueſtigijs. in Verr. 125 a, Not are rabellam cerà uel ſanguine. in Cat. ↄ7, Catilina norat& dengnat ocu lis àd&xdem unumquemq; ueſträm. de Orat. 30 b, Sæcs- nim ridentur, quæ notant& deſignant rurpitudiném ali- quam non turpiter. pro Font: 282 b, Quod in monumentis rerum geſtarum inciſum ac notatum uidemus. Epiſt. 6⅝ a, Reprehendes ea, quæ Uituperanda duces,& quæ placebi ur comprobabis, multorum in nos perfidiam, inſidias, prodi- tionem notabis.& de Fin. 74 b. His tribus generibus hone- ſtorum notatis, ſequitur quartum. pro Dom.:33 b. Vt illtus facinus memoria& nomine loci notaretur. de Clar. 184 a, C. Iulius motum Curionis in berpetuum ndtauit. de Olar.
piſt. 135 b, Habere tritas aures notandis generibus poetarũ.
NO 922
1535 a, Athenienſis Hyperboli improbitatem ueteres Attico-
Boni ciues nulla ignominia notarti. pro
rum comeœdiæ notauerunt. de Senect. 35 a, Sed notandam putaui libidinem nimiam. de Or. 140 b, Nec improbus no- tari ac uituperari ſine uitiorum cognitione ſatis inſigniter poreſt. in Ant. 21z a, Notare aliquem ignominia.& Ep. 5 4 b, 2u. 8 b, Dedecore,
macula, turpiſsimaq; ignominia notari. de Ora. 134 a, Mili-
tes ignauos à cẽſore notari ſolitos,& tribu moueri. pro Cl. 30 a, Iudicia ucra atque inſigni turpitudine notata, atq; op- preſſa dedecore& infamia. pro Do. 226 b, Homo ſcelere ⅜
furore notatus. Itẽ, CQùm tantis ſceleribus eſſes& factis no-
tatus. I. V. 271 b, Nolo eos ſic in hac urbe notatos ambufare, ut non cera ſed cœno ôbliti eſſe uideantur. pro Font.:276 b,
Galli triumphis ac monumentis notati. in Ant. 197 b, An il-
la non grauiſsimis ignominijs monumentisq́; huius ordi- nis ad poſtetitatis memoriam ſunt notanda? quod M. An- tonius,&c. in Vat.* Scis te tribulium tuorum iudicio no-
tatum. pro Cor. 66 b, Tum luxuriam L., Cornelij, quæ non
crimine aliquo libidinis, ſed communi cõurcio notabatur. Atti. 4² b, Quos céẽſores furti& caprarum pecuniarum no-
mine notau erüt.& pro Clu. 42 a, Homines ignominia no-
tari. pro Clu. 4 4 a,& Oflic. 75 b, Is cenſoriæ ſeueritatis nota non inuretur. pro Pl. 267 a, Tu deliges ex omni populo ami cos tuosꝰ tu me inſcio notes,& ruos&tuorum neceſſarios* quos effun das repentè,&c.& de Ora. 141 a, Res autem ipſas rerum efägies notaret.& Att. 245§ a, Quæ quidem uereorne miniata cerula tua pluribus locis notandæ ſint. in Anto. 171
b, Notabo tamen ſingulas res,& ſi non poterit,&c.& 19 8 a,
Hic petunias noſtras æſtimabat, poſſeſsiones notabat& ur
nem notauit.
N
tus, non ignotus. I. V. 74 b, Res notæ, teſtatæ, manifeſtæ.&
banas& ruſticas. in Anton. 198 b, Quæ quanquam rata eſſe non poſſunt, tamen ſeparatim ſuo nomine notanda cen- ſeo. de Amicit. u3 a, Notare aliquod uirium multis nomini-
bus. de Vn. 199 a, Illum eiuſdem naturæ, hunc alrerius no-
tauit. pro Milo. 104 a, Cum ineſſet in re uis, crimen indicio reſeruaui, rem notaui.,& 107 a, Ita& Senatus rem, non homi
OTVS,, um. cognĩtus, omnium ſermone celebratus, quod patet omnib. quod tenetur, peruulgatus, manifeſtus, reſta-
126 a, Res nota arq; apud omnes peruulgatà.& 179 a, Res nota ac manifeſta omnibus. Att. i0 b, Notũ arq́; teſtarum.&
75 b, Non ignotus,&c. pro Milon. 6 a, Hæc patent& nota
ſunt omnib. Ora. 207 b, Habent onines philoſoôphiæ notos & tractatos locos. de Or. 133 a, Hoc inſigni aliqua& nota re
notari uolo. Epiſt. 68 b, Atq; illi artifices corporis ſimula-
chra ignòtis nôta faciebant. de Le. i6z a, Communis intel-
ligentia nobis notas res efficit. de Or. 10 a, Vetuſtatis exem
pia oratori nòôta eſſe debent. Or. 267 a, Volo igitur huic o-
mnem bene dicendi rationem notam eſſe.& ibid. Qui ea
multo quàm nos habes notiora. Attic. 247 a, Facies omnia mihi nota. pro Mur. 127 b, Tua liberalitas hôminibus lite- ratis eſt notior, populo uerò& ſuffragatoribus obſcurior.
pro Syl. 180 b, Vita P. Syllæ uobis populoq; Romano no-
8
* N
N
uulgatum& notum negociumm. OVACVL Ale. culter tonſorius. de D. 87 a, Cotem noua- cula poſſe præcidi. bis. N
riſsima. de Pro. 75 b, Quis regiones nulla antea nobis fama
notas fecerat. pro Clu. 38 a, De dignitate Cęlius notis taci- tus facilè ipſe reſpondet, quibus autem non æqus eſt cogni tus, hi ſic habeant,&c.& 45 b, Mulier non ſolùm nobilis, ſed etiam nota. in An. 252 a, Notus atq́; inſignis latro. Atti. 244 a, Tuum iudicium quod mihi erat notum,&c. Qu. F. 299 a, Iam tibi Aſia nota eſſe debet. de L. i8 4 b, Vt ad citeriora ue- niam,& notiora nobis. Qu. Fra. 314 b, Calliſthenis quidem
OVATVS, 2, um. factus. de Orat. 156 b, Inuſiratum uerbum aut nouatum, aut tranſlatum.& Epiſt. 45 b, Hæc renouata, &c. de Orator. 120 b, Ager non ſemel aratus, ſed nouatus& jreratus..........— OVE ad Heren. 3 b, Ne quid ambigusè, ne quid nouè di- camus.. v“ OVELLVS, a, um.)(.Vetulus. de Fin. 133 b, Arbor nouella & uetuſla. ö OVEM. Qu. Er. 325 a, Sermo in nouem& dies& libros di-
ſributus.
N
2 2
2.
OVENDIALIS,I. quod nouem dies, uel nono die cele- braturut nouendiale ſacrum, apud Tit. Liuium. Quin. Fra. 325 a, Nouendiales feriæ quæ fuerunt Tuditano& Aquita- no Coſs.
OVERCNe Ot206 bepio Cluuse b.Vxor generiho. Herca filij, fliæ pellex. Offic. 71 a, Cum filius patri ſuſpectus
eſſet de nouerea.
OVISSIRM E. nuperrimè, poſtremò. Pl. Epi. 153 b, Qr6 e- go interprete nouiſsimè ad Lepidum ſum uſas.& 1584, Pri- mam,&c. dein de,&c. nouiſsimè,&c. 4
———

923 N O
NOVISSIMVS, a, um. poſtremus.)(Primus. pro Qu. Roſ. 50
a, Breui tempore, qui ne in nouiſsimis quidem erat hiſtrio- nibus, ad primos peruenit comœdos. Oct. 329 b, Vt nouiſsi ma conferam primis.& ibid. Vt ordiar ab initio,& perdu-
1 ſaim 8 cam ad extremum. Ep. 189 a, Vt hacc nouiſs ima noſtra facta
non in conuenientia fuiſſe iudices. Caſsij. Epiſt. 562 b, Cum omnes ſe recepiſſent noſtri ordines, recipere nouiſsimus cœpi ad caſtra S. Galba.& 168 a, D. Bruti.
NOVITAS, tiz. de N. 45 b, Perinde quaſi nouitas nos magis
quàm magnitudo rerum debeat ad exquirendas cauſas exX- citare.& de D. z2r a, Eumq; errorem, quem tibi rei nouitas attulerit, naturæ ratione depellito. Ep. 172 a, Quãtam cupi- ditatem hominibus inijciat no uitas, non te fugit. ad Her. 23 a, Natura nouirate cõ mouetu r. ge Ora. 140 b, Res magnitu- dine præſtabiles,& nouitate primæ. de N. d.52 a, Nuitate dele tamur& copia. de D. 105 a, Qua ille rei nouitate per- culſus,& c. de Fi. 90 b, Nouitas nominum.& pro NMk.r. 127 a, Nouitas generis alicuius. Epiſt. 7 b, Simul quod uideo no- uitati eſſe inuiſum meæ. de Amic. 109 a, Nouitates autem, ſi ſpem afferunt,&c. non ſunt repudiãdæ, uetuſtas tamen ſuo loco cõſeruanda eſt. Qu. de Pet. 205 a, Nominis nouitatem dicendi gloria maximè ſubleuabis.
NOVITIVS, 4,um. nouus, tyro. de Prouin. 79 b, Syrum ne-
ſcio quem de grege nouitiorum fa ctum eſſe conſulem. pro
— 6.«*.*.—. 4 Dom. 223 a, Ille nouit ius Ligur, uenialis adſcriptor& ſub- ſcriptor.
NO VOH,linnouo, nouum facio, nouam rationem ſuſcito, fa
cio. Epi. 244 b, Socij, qui nouari aliquid uolebant.& Acad. 47 a, Et ea quæ ab eo nouata ſunt, probas. de Or. 156 b, Ver- ba quæ nouamus& factmus ipſi.& 157 a,& Or. 203 aIn poe tis licentia maior eſt faciendorum iungendorumd; uerbo- rum.&*15 a, Verba facta:id eſt, nouata. de L.i86 a, Nihil ha- bui, quod putarem nouandum in legibus. At. 260, Tu mihi
de his rebus quæ nouantur, omnia certa, elara. Ir3
NOVOCOMENSES. populi, à Nouocomo urbe Italiæ,
quę Comũ hodie appellatur, ad Larium lacũ ſita. Ep.19 a.
NOVVS,a, um. recés, inauditus, inuſitatus, præter co nſuetu-
NO X, Cls. tenebræ, uxor Erebi. de Nat. 68 b,& 35 b, Ipſa enim
*
dinem. de Ora. ↄ6 a, Nihil dicam recõditum, nihil expecta- tione ueſtra dignum, nihil aut inauditũ uobis, aut cuiquam nouum. cont. Rul. 7 a, Iam hoc inauditũ& planè nouo mo re,&c. pro Cec. 292 a, Nouum eſt, non dico inuſitatum, ue- ru omnino inauditum. pro Arc. 186 a, Nouum quoddã& inuſitatum genus dicendi. Ora. 199 a, Nouum quoddam& inauditũ imperito rũ genus.& At. 97 a, Res inuſitata& no- ua.& I. V. i13 a, Noua tibi hæc ſunt& inopinata. de D. 120 b, Caufam igirur ueſtigato in re noua at; admirahili.& cõt. Rul. 84 b, Rerum nouarum cauſam quærere.& in Ca. 97 b, Aliquis rebus nouis ſtudens. Pro Mil. 10 b, Hæc noui iudi- cij noua forma terret oculos. I. A. 16 b, Vt ſi ſemper decer- tandum ſit, ſemper nouus ueniam. pro Flac. 148 b, Lege has recenti ac noua certus eſt inquiſitioni comirum numerus
conſtiturus.& Epi. 177 b, Sed hanc ipſam recentem nouam ſ
deuorauit.& Or. 285 a, Ego ex iſtis nouis Atticis,&c. de Na.
67 a, Quoſdam quaſi nouos& aſcriptitios ciues in cœlum recepros fuiſſe. de Or. 94 b,& pro Mu. 127 a& in Ant. 208 b, C. Cælius, homo nouus. pro Plan. 273 a, Homo à ſe ortus. in Cat. 10 ¾ a,& de Clar. 173 a, Homo per ſe cognitus ſine ulla commendatione maiorum. At. 85 a, Quod uideo tibi eriam nouum accidiſfſe, tanquam mihi. At. u a, Ego ſi quid hodie noui cognoro, ſcies. Epiſt. 25 b, Nam iamdiu nihil noui ad nos afferebatur. Epiſt. 18i a, Nunquid’nam, inquam, noui? & de Orator. 109 b, Nunquid'nam, inquit, noui? Attic. 273 b, De Dolabella ſiquid habes noui, facies me certiorem. At. 64 a, De pręlio rumores non boni. At. 234 b, Mirabar ni-
hil allatum eſſe, ne rumoris quidem. nam erat mirum filen-
tium. At. 214 b, Sed in eius epiſtola nihil erat noui.
umbra terræ ſoli officiens noctẽ efficit.& de D. u a, Vmbra terræ, quæ eſt meta noctis. Att. 1 a, Noctes certarum mulie- rum nonnullis iudicibus pro mercedis cumulo fuerunt. At. 36 b, Milo media nocte in campum uenit.& ibid. In comi- tium Milo de nocte uenit. Att. 104 a, Balbus multa de nocte profectus eſt ad Cæſarem. Att. 122 a,& pro Mur. i40 b, Epi- ſtola, quam de nocte daturus eram. Item, Multa nocte ueni ad PFompeium. de D. 92 b, Concubia nocte. ad Her. 35 b, Lu- ce noctem, nocte lucem expectatis. At. 313 a, Equidem credi- bile non eſt, quantum ſcribam die, quin etiam noctibus: ni- iil eſt enim ſomni. in Cat. u19 a, Nunc quicquid eſt,&c. ſta- tsendum uobis ante noctem eſt. de Fin. 59 b, Eorum animi noſtes atq; dies exedũtur. pro Sex. Roſ. 19 b, Scrupulus, qui me èies noctes d; Ktimulat. de Or. 108% a, In uno aliquo opere noctes& dies urgeri.
1OAAe nox 15. 9.. NOXA,7æ. noxia, culpa. pro Sex. Roſ. 28 b, Qnod in minimis
noxis gein leuioribus peceatis maximè quæritur, id Eru-
N V
tins in parricidio quęri non purat oportere. aliter noxil
NO XIA, xiæ. noxa, culpa, crimen. de Le. 126 a, Quod kls. rum rerum migraſſet, noxiæ pœna par eſto. ad micum caſtigare ob meritam noxiam. bis.
NOXIV S, a, um. malus. de L. 18 5½ a, Nec obediens& uis coerceatur. 4
NVBECVLA Il. in Piſ. 83, Fontis nubecula,
NVB ES, bi. de N. 46 a, Aer concrerus in nubem cogitur 4 moremq; colligens, terram auget imbribus.& de Sen nn Cum illt anhelitus ſe in nubem induerint. Acad.1ta 6 4 ſub nube ſolem non ferunt. de Nat. 4 5 a, Nubium 3,düi tudo uisq; uentorum. in Arat. Opaca& atra nubes. Ta 156 a, Cœlum hoe in quo nubes, imbres, uenti Cozuntue de Diu. 127 a, Conflictu nubium ardorem exprimi. deN* b, Nubium una Centauros genuiſſe dicitur. pro Pyaeh. u a, Quæ tu in illis reipub, tenebris, cæcisq; nubibus& pro- cellis conſtituiſti.
NVBILIA ccœœli. in Arat.
NVBILIS, le. apra uiro. pro Qu. 18 a, b, Ipſæ filiæ nubili qo tem conſicere non poteſt. pro Clu 20 a, Is reliquit grandem & nubilem filiam, quæ breui tempore poſt mortem patris nupſit A. Melino. 4
quis ea.
ad Her. 2 b A „—
noxius ci.
NVB O, bs.. collo cari, in matrimonium collocari, cum aliquo
coniũgi, cum aliquo eſſe. L. Nuptus. de Oi. io1 b, Virgo nu- pfit ei, cui Cæcilia nupta fuerat. pro Clu. z0 b, Nubit gene. ro ſocrus.& ibid. Mater familiæ nubenti lectum illum ge⸗ nialem ſtrauit. pro Cæl. 44 b, Cui cũ ex ampliſsimo genere in ampliſsimam familiam nupſiſſes, cur,&c. Ep. u6 Paula Valeria diuortiũ ſine cauſa fecir, nuptura eſt D. Bruto, non- dum retulerat.&§0 b, Aliquam adoleſcentibus primarijs nuptam fuiſſe. de Nat. 71 a, Venerem Adonidi nupfiſſe tra⸗ dirum eſt. Item Venus nupſit Vulcano.& Epiſt. ²443a, Regis Parthorum filius, quo cum eſſet nupta regis Armeniorum ſoror. in Verr. 231 b, Viri, cum quibus nuptæ erant. Top.aa2 a, Cum mulier fuiſſet nupta cum eo, cui connubij ius non eſſet. pro Clu. 57 b, Mulier in familiæ luctum atq; in priui- gnorum funus nupfit. pro Qu. 14 a, Qu. Roſcius, cuius ſo- ror eſt cum P. Quintio. de Or. 10 8 b, C. Aculeo, quo cume. rat noſtra matertera. Epiſt. 50 a, Vt cum aliquo adoleſcente primario coniuncta ætatem ageret. de Orat. u5§a, Deflia collocanda referre ad aliquem. de Cla. i53 b, P. Oraſſus cum Ser. Galba, cuius C. filio filiam ſuam collocauerat, atinita- te ſeſe deuinxit.& de Inu. 59 a, P. Scipio Corneliam filiam Tiberio Graccho collocauit. ad Heren. i3 a, Cur me huiclo cabas nuptijs.
NVCERIA. urbs. pro Pomp. 83. pro Cor. 60.
NVDATVS, a, um. ſpoliatus. de Ora. 99 a, Antonij diuina uis ingenij, etiam ſi hac ſcientia iuris nudata ſit, poteſt,&c. is3
b, Reſpub. interitu conſulum nudata.
NVDIVS TERTIVS, nunc eſt dies tertius. de N. b3 a,&in Cat. 120 a, Omnia quæ à te nudius rerrius dicta ſunt. in An. 194 b.& iterum 195 b, Recordamini, qui dies nudius tertius decimus fuerit,&c.
NVD O, as. ſpolio. pro Do. 213 a, Vtrum perditos magiſtratus ſceleratorum ciuium pręſidio nudare, an etiam deorum im morralium religione armare uultis? Poſtq. zn a, Qui mea pericula non modò ſuo præſidio, ſed etiam ueſtra depreca- tione nudarunt. Tuſc. 225 a, Nudare corpus. I. V. 6½ b ldem monumenta antiquiſsima ſpoliauit„nudauird; omnia. de Or. 141 a, Aliquando te illis integumentis euolutum nuda- tumꝗ; uideo.
NVD VS, a, um. pro Flac. 157 a, Quoniam nudus te delectarat, ſemper nudum eſſe uoluiſti. Att. u10 a, Vrbs nuda præſidio, referta copijs. in Ver. 200 b, Ciuitas ab omnibus rebus ua- cua atq; nuda.& pro Do. 225 a, Reſpub. nuda Amagiſtrati- bus. Poſtq. 199 b, Aliquis nudus à propinquis„ nuda coßm tione munitus. I. V. 125 b, Domus exornata& inſtructa.). Nulla& inanis. Attic. 14 4 b, Mulier nuda decore. Parno 3, Nuda iſta ſi ponas, iudicari qualia fint facilè non poffunt. de Or. 133 b, Nudum nuces legere..
NVGAX, aciz. nugator. Epi. li. 8, Ecquan do tu hominem ptiorem quàm tuum Cn. Pompeium uicdiſti, qui tantas tur bas, qui tam nugax eſſet, commouit. Cælij. 2
NVGAE, arum. A*ε◻, tricxæ, ineptiæ. de Diu. uu4 b, Huncemn hominem tantis delectatum eſſe nugis. pro Mil.n² 4,1 an nugarum in eo comirtatu nihil. At. 92 b, Videatüúrne aut 44 tatis eſſe meæ, fratrem relinquere, aut diligentiæ nugaru V aliquid relinquere.& 93 2, Weræ nugę. At. 251 a, 25, wahus
in uino& ſomno iſtorum. 1,. IM
NVGATO R, oru. nugax. pro Fl. 15§4 a,& de Sen. 82 b, Neg;! iſtum nugatorem tanquam in aliquem teſtem inuehar
NVGATORIE)‚inaniter, ineptè. ad Her. 35 b, Non cout tenuiter& nugatoriè reſponſum?
NVGATORIV S, a, um. leuis, ineptus. Ep. 16 5 bNäillud

ᷣ(A— Pmum hannn aazit. Fee Lnsl utra nnten Jjiams unache munca nen em 6à adeda ecfaert Al aaen it(an der dAlha, cus C ina dnan umak Tee Oesdo 19ecant.le
04 au9e4.
NIDATIAA Helan eaßtn ugi m an i Na ſdenca unmn, 1a aumen nfuan uutn 1
NVDIN TII TIVSeRdank (A Onanar la minrnt 4 4*
sun hae
NIDSO 9 den DeRIns
daicracurun durun herdan 1un mamaum godt unuen „rld 124„04 122 peren, nan audar ne. 1
aumanen uncnma hu n 1bSd u. un“
ID
8
6 4
ru 3XTn g
Nn E
uud
„5 N v
de leue eſt ac nugatorium, ea re,&c. de N. 22 b, Tota res Vel lei nugatoria eſt. pro Cec. 297 a. Ad probandum utraq; res
infirma nugatoriaque eſt. pro Sext. Roſc. 25 a, Mala nuga-
toriaque accuſatio. ad Heren. n b, Nugatorium argumen- tationis genus.
NVGIGE Da,um. uanus, inepdus. At. li. 4. 58 a, Scio te uolu-
iſſe,& me. Aſt nugigeram manum fuiſſe. quidã legunt: Aſt, num germanum fuiſſet?locus eſt certe corruptus:& qui fine uetuſto codice, corrigi non poteſt.
*
NVGO R, aris. lu do, iocor. de Diu. u4 b, Democritus non in-
NVI.ISALO. oppidum in Gallia. pro
NVLLV S,, um. non ullus, nõ aliquis, ne ullus quidem, unus
Fitènugatur, ut phyficus. Fonteio, 278 a. aliter, Nulchalo. 1.
nullus. de Pro. 70 b, Att.⸗ 83 b, Nullum bellum ciuile fuit in noſtra republicao mnium, quæ memoria noſtra fuerunr, in quo,&c. Kpi. 6 b, Senatuſconſultum nullum extat, quo,&c- Oflic. 34 b, Qua nulla pernicies maior hominum uitæ po- teſt auferri. de Or. 94 b. Nullæ enim lites neq́; controuerß ſunt, quæ,&c. Att. 14O. b, Senatorum nullos eſſe Romar, u0 quoque audieramus.& de Natu. 20 b, Elephanto belluarü nulla prudentior. pro Mur. 130 a, Res, quæ nullo uſui ſic. de Clar. 17 a, Si tanta uirtus in oratore Galba fuit, cur ea nulla
2
1&
in orarionib. eius apparetide Orat. 8 a, Rempub. quã nunc
uix tenemus, iam diu nullam haberemus. de Legi. 17 a, Er- go tu Seias leges nullas putas. pro Dom. 226 b, Ne illa qui- dem, quæ nulla eſſer, ſſe lex putaretur. Tuſc. b, Nullum id quidem argumentũ eſt.& 150 b, Miſeri, ob id ipſum, qui⸗ nulli ſunt. de Diuinat. 123 a, Etenim ur fint auſpicia, que nul Ja ſunt, hæc certè,&c.& 137 a, Formæ quæ nullę ſunt. de Ol.
1284 a, Nulla reuna magis orator commendatur, quàm ſplè
dore uerborum. de Prouin. 70 b, Vnum ſignum Byz antij
ex maximo numero nullum habenr. Atricum— b, Facère ſe- natuſconſultum nullum. de Cla. 19 4 a, Non ullus. Officio.
8
uu. Ailn knn b NVILIIL
N
N
33 a, Nec eſt uſquam conſilio locus. pro Marcel. 13 4 a, Nul- Ii enim de inimicis ſuperſunt. de Senec. 93 b, Noli te puta- re me, cum à uobis diſceſſero, nuſquam aut nullum fore.& ibidem: Eundem igitur eſſe creditote, etiamſi nullum ui- debitis. de Qrator. 89 a, Oratio aut nulla ſit neceſſe eſt, aut omnium irriſione ludatur.& 93 b, Dicendi aut nullam ar- tem, auf pertenuem uideri.& de Clar. 18 ¼ a, Curio memo- ria fuir nulla. 8
nenit, ſed ne per literas quidem aut per nuncium certiorem
fecit me.& lib. 15, Ad M Aelium nullus tu quidem domum.
fubaudi, ueneris. Epi. lib. 7, Exeo tempore uir ille ſummus,
nullus imperator fuit. Qu. de Per. 20% b. In petitione autem
niſi id agas, nullus petitor eſſe nidearis. VM, ac, numquid, an, n, numne. Catil. 10
dum L. Metellus Ac. Acad. 18 b, At quis eſt hic, num Sophi-
4 8..**½ ſtes?Acad. 3 b, Mum cenſes Ennium dixiſſe?&c.& n a, Nũ ergo is excæcat uos?&.& pro Dom. 233
de Orator. 88 a, Quid in Numa Pompilio? num quod elo-
quentiæ ueſtigium apparet? Item: Maximè illud conſide-
randum uidetur, num,&c, an,&c. pro Deiot. 24 b, Num quæ trepidatio? num qui tumultus? num quid niſi mode-
ratè? de Nat. Sa, Deum ipſum númne uidiſti? Epi. 131 4, Nũ quid nam, inquam, nouisè Part. 23 ¼a, Eequònam modo. de
Inu. 57 a, Nam quo alio modo, de Som. 128 a, Nùmne aſpi- cis, quæ in templa ueneris?de Diui. 35 b, An num imperato- rum ſcientia nihil eſtſ8au VMA, me. alter à Rômulo Romanorum rex. de Or. 161 a, Nu ma rex doctiſsimus. ꝛ de Leg. Numa rex eodem ritu condi-
tus in eo ſepulchro, ꝗd procul ad foatis aras. Tuſ. li. 4, Nu⸗
ma rex, propter Pythagoręorũ admirationé, Pythagoreus à 2X, 4 5
poſterioribus exiſtimatus pro Sylla: Numa, rex Romanus
peregrinus. 1 de Leg. Numa cũ Egeria collocutus. 2 de Ora. 122 b, Numa Pompilius annis pernuultis antè fuit, quàm Py thagoras. 3 de Na. Capedunculis ijs, quas Numa nobis reli
quit. i de Or. Numa Pompilius eloquentiæ rudis. z de Leg.
ANumæ legibus non multum diſcrepat conſtitutio iſta re ligionum. 4 Tuſ. Numam quoq; regem Pyrhagoraũ à po-
ſterioribus exiſtimatum. 2 de Or. Numam Pompilium illü
regem noſtrum fuiſſe Pythagoræum ferunt, qui annis per-
N
multis antè fuit, quàm ipſè Pythagoras, Sc. de Leg. A' Nu ma peritè inſtituta intercalandi ratio, poſteriorum ponrifi cum negligenria diſfoluta. ö“ VMANTIA, tie. urbs Hiſpaniæ. in Anton. 193 b, Maiores noſtri Catthaginem exciderunt, Numantiam euerrerunt. pro Leg. Manil. Numantia& Carthago ab eodem Scipio- ne deletæe.
Qesc
uidia. pro Cec. Numantini Maticinum fibi deditũ non acce
VS, pro non. At. lib. 12, Philotimus, non modꝰ nullus
a, Interrogar me, num exilium?non iubeo. in Ver. 174 b, Num expectabis,
a, Mum igitur?&c.
VMANTINV 8. Epi. li.5, de Aruſp. Numätini fœderis in-
* —— 4 * N„
perunt. ad Her. 4, Numantini, corporis uiri. egregij.
926
NVME N, nis. uis, poteſtas. de Nat. 6 a, Omnes naturæ numi-
„
ni diuino parent.& de Di. 105 a, Deus, cuius numini parent omnia. de Nar. d. 45 a, Eſſe quoddam numen, uimé, deorũ, & in Ver. 225 b, Multa ſæpe Pprodigia uim Cereris, numenq; declarant. in Ant. 190 a, Magna uis eſt, magnum numen, unũ & idem ſentientis ſenarus. Poſtquam. 203 b, Vos qui apud me uim& numen deorum teneris.& 202 a, Numen ueſtrũ æqus mihi graue& ſanctum, ac deorum immortalium fu- turum eſt. pro Dom. 24 b, Numen diuinum precibus pla- care de Fin. 108% b, Summi rectoris& domini numen. de Fi- nib. 57 a, Horrere diuinü numen.& 103 b, Regi numine deo- rum. pro Rab. 9 b, Vos quorum poteſtas provimè ad doo- rum numen accedit. in Cat. no b, Dij immortales, qui non Procmlut quondam,&c. ſed hic præſentes ſuo numine at- que auxilio nos defendunt.& Antequam. 196 b, In meis ca- lamitanbus diuinum aliquod auxilium& numen oſtendi- te. in Ant. 248 b, Mihi quidem numine deorum immortaliũ uiderur hoc ſortuna uoluiſſe, ut,&c. pro Dom. 242 a, Diui- no Ciceronem numine eſſe reipub. redditum. de Prouinc. 76 a, Alpib. Italiam munierat antè natura, non fine aliquo diuino numine: nam ſi,&c. Item: Ritè igitur ueteres,&c. de Diuinat. 35, Præcipuè ingenti coluerunt numine diuos. in Piſon. ↄo a, Gabinius numen interdictumq; deorum regi uẽdidit. pro Mil. 11 b, Qui nullam uim cœleſtem exiſtimat
numénue diuinum.
NVMERA TO. At. 194 a, Mibi& res,& conditio placet, ſed
ita ut numerato malim quàm æſtimatione.
NVMERATVS, a,nm-pro Cecin. 287 a, Cum uteretur dote
uxoris numerata: id eſt, in nummis.
NVMERO, as. adnumero, dinumero, numerãdo percenſeo,
—
—
numero aliqua commetior, metior, complecti orando. de Orat 121 a- Argumenta ſi ex reis numeres, innumera ſunt: ſi ex rebus, modica. de Nat. 39 b, Diana omniuaga in ſeptem
numeratur quaſtuagantibus.& 67 b, Singulas enim ſtellas numeras deos. de Cl. 179 b, Is in mediocribus oratorib. nu- meratus eſt. J. P. 85 a, Numerandus eſt ille annus in republ. de Legib.171 b, Id eſt numerandum in bonis.& de Ein. 55 a,
Numerare aliquid in bonis. Tuſc. 182 b, Numerare aliquid
in onere. Epiſt 20 a, Numerare aliquid in loco mercedis uel beneficij. pro S. R. 24 b, Hoc maleficium ita rarò extirir, ut ſi quando auditum ſit, portéti ac prodigij ſimile numererur. id eſt, exiſtimerur. de Finib. 83 b, Qui uoluptatem nullo lo- conumerant. de Clar. 196 b, Numerari in multis.& ibid. Numerari in uulgo patronorum.& 194 b, Proximum opti- mis numerari. Je Ora. uz a, Num etiam pars hæc cauſarum numeranda eſt. de Inuent. 34 a, Hanc primam partem nu- merant. Orat. 204 a, Hoc quartum numerat Theophraſtus in orationis laudibus. de Cl. 194 b, Hi tum in Aſia Rhetorũ principes numerabantur.& de Opr 243 b, Omnes qui Atti- cinumerantur: id eſt, nominantur, appellantur. Epiſt. 14 a, Sapiens, qualem me& eſſe& numerari uolo. de Cl. 184 b, Non acutus orator, ſed tamen orator numeratus eſt. pro Mure 3é a, Sulpirium accuſatorem ſuum numerabat: non competitorem. de Di. 95 b, Ea genera non naturalia, ſed arti
ficioſa dicuntur, in quo aruſpices augures, coniectoresque
numerantur. de Inu. 62 a, Crotoniatæ quon dam in Italia in
primis beati numerabantur. in P. 84 a, Ego fine eo conſilio
conſulem numeream? pro S. R. 21 a, Is propter me honeſtiſsi- mus inter ſuos numeratur. Att. ↄ9 b, Me autem uterq; nume rat ſuum. ſ. V143 a, Is propè alter Timarchides numeratur. Att. 70 b, Exponere& numerare pecuniã alicui.& 76 b, Nã numeratum ſi cuperem, non erat. in V. 81 b, Dio H-S. decies centena millia numerauit. pro Fla. 155 5, Si prætor dedit, à
quæſtorenumerauit Att. 19 b. Multös nummos domi eſſe
numeratos. Tuſc. 24.6 b, Poſtridie rogarunt eum, cui nume- rarl iuberet. At. 235 a, Dolabellæ præclara iam uel ſᷣbi habe- at nummos, modò numeret Idib.& Or. 199 b, Thucydides
nunquam eſt numeratus orator. Att. 262 a, Articus pecuniã
numerauit de fuo. I. A. 210 a, Quos quidem àſe primùm nu- merare poſſuot. Qu. Fr. 327 b, Meſſalam certũ Coſ-eñ Domi. tio numeraſti. in Piſ. ↄ8 b, Numerare ſtipendiũ militib. J. A. 156 b. Nifi fortè ſi quid retulit in libellum, id numerabitur in actis Cælaris. in A. 231 a, A' quo uictore ſi cruciatus abfit, mors in benefieij partem numeretur. in An. 24 b, Maximüũ uerò eius beneficium numero, quòd hoc animo in rempu. eſt. de Am. a⸗ b Virosq́;, bonos, eos qui habentur, numere- mus. Par. 15 b, Nunquam ego hæc in bonis rebus numeran da duxi.& u* a, Sapiès ille Bias(ut opinor) qui numeratur inter ſeptem ſapientes. de Leg. 172 b, Hunc hominem omni no numerare non deccet.
N VMEROSE. de Cl. 167, Sentétia aptis cõſtri cta uerbis ca
dit plerũqg; numeros?. Or. 217 b, Aptè, circüſcriptè,& nume
rosè dicerc,uel cadere,& 217 b, Füdere orationé numeros?
Q. 4 8

NVMEROSVS,/4, um. Or. 218 b, N
NVMERV S, ri. multitudo, ſumma. de Som. 127
927 N
&uolubiliter. de Na. z0 b, Tibiæ modulatè canentes,& fi⸗ diculæ numerosè ſonantes. Or. 220 b, Cõpoſitæ& aptè di- cere: id eſt, numerosè.)(Sine uerborum& ordine& modo dicere. Or. 214 a, Conclusè?& aptè aliquid dicere. Or. 219 b, Comprehenſio numerosè& aptè cadens. de Or. 1503 Con- iunctionem ſicuti uerſum numerosè cadere uolumus.
umeroſa oratio: id eſt, ſi-
milis numerorũ, nõ planè è numeris cõſtans. de Ora. 160 a, b. quod habet
Id numeroſum eſt in omnib. ſonis atq; uoci quaſdam impreſsiones,& quod me 4 deel lis æqualib. de Cl. 167 b, Quædam ad numerum concluſio. b, Hi duo nu meri quorum uterq́; plenus alter altera de cauſa habetur: id eſt, ſeptem& 0to de Or. 119 b, Hæc ſunt enim tria nume ro. I. V. 85 b, Mille numero nauium claſsis. de Or. 121 b, Gene ra eſſe definita non ſolũ numero, ſed etiam paucitate. de N. 22 a, Speciem dei percipi cogitatione, non ſenſu, neq; ean- dem ad numerum permanere. in Vat. 37 a, Is in eoru nume-
ro mauult eſſe, qui àte uituperantur. pro Cor. 60 b, Nidi e- go quoſdam Athenis in iudicum numero, dc. pro AF. 9 1 b, Isd; eſt eo numero, qui,&c.& 188 b. Exhoc eſſe hunc nume- ro, qui,&c. de Orat. 98 b, Homo ex numero diſertorum. de Diuin. 109 a, Cato noſter in horum librorum numero po- nendus eſt. in Piſ. 87 a, Vt ſi quis impediſſet reditum meum, in hoſtium numero putaretur. I. A. 251 a, Ipſi in hoſtium nu- mero locod; ducemini. Epi. 119 b,& 205 a, Habere aliquem in numero ſuorum. Atti. 227 b, Habere aliquem in numero hoſtium. de N. 9 a, Habere aliquem in numero ſapientũ uel hoſtium. At. 7 a,& de Am. 96 b, Eos, qui iſta ſubtilius quę- runt, in numero ſapientum non habent. de N. 69 b, Filiæ E- richthei in numero deorum ſunt. At. 69 a, Illi in deorum nu mero non habebuntur. cont. Rul. 85 a, Aliquos in deorũ nu mero uenerandos eſſe. de Nat. 36 b, Reponere ſtellas in nu- mero deorum. in Verr. 195 b, In illo antiquorum hominum numero reponi. de Inuent. 60 a, Nobis non place: hanc par tem in numero reponi. de Cla. 175 a, Qut nullo in numero oratorum fuit, de Clar. 173 a,& 174 a, Quos aliquo uideo in numero oratorum fuiſſe. in Ant. 168 b, Homo nullo nu- mero. Orat. 21⁷ a, Eſſe in aliquo numero. Epiſto. 17 b, Eſſe aliquo numero. de Ora. i62 b, Eſſe in nullo numero. de Inu. 81 a, Quo in numero hoc,& quo in loco illud haberi conue niat. in Ver. 64 b, Cum is tibi parentis numero fuiſſet: id eſt, loco.& 135 b, Eo numero& loco. de Orat. 94 b, Quidam in oratorum numerum uenire non poſſunt. de Cla. 187 a, Is in aliquem patronorum numerum peruenerat. Offic. 41 b, Fi- lij eius mortui numerum obtinent iurè æſorum. de Clar. 280 a, Is aliquem numerum obtinebat. de Nat. 69 b, Erran-
tes ſtellæ numerum deorum obtinebunt. Quint. Frat. 292
b, Si quem tui amantiorem cognouiſti quàm temporis, hũc ad tuum numerum aſcribo. in An. 167 a, Tu uerò aſcribe me talem in numerum. de Diuin. 109 a, Noſtri quoq; oratorij libri in eundem numerum referendi funt. ad Heren.; b,& 4 a, Si dicemus numero, quot de rebus dicturi ſumus. Offici. 55 a, Quod perfectum& ab ſolutum eſt, ut Stoici dicunt, o- mnes numeros habet. de Diuin. 35§ a, Quicquam poteſt eſſe caſu factum, quod omnes habet in ſe numeros ueritatis? de Natur. 33 a, Perfectum expletumque omnibus ſuis numeris & partibus. de Fin. 95 a, Continere omnes numeros uirtu- tis: id eſt, partes. Acad. 40 b, Poema elegans omni numero. pro Font. 276 b, Eſt præterea numerus Romanorum ciuiũ. pro Cl. 36 a, Pecunia numero ac ſumma ſua, quanta ſit oſtẽ dit. pro Planc. 272 b, Magnus numerus frumenti. in Ver. 144 b, Mellis uis maxima. in Verr. 171 a, Tantus frumenti pecu- niæ que numerus, in Anton. 173 a, Maximus uini numerus fuit: id eſt copia, uis. Epiſtol 32 a, Numerus militum inte- ger. Epiſt. 18 b, Quoad is numerus effectus eſſet. Epiſtol. u8 a, Si ex eo numero quos S. C. in prouincias ire oporterer, ad numerum non eſſent H-S. CCCXCIII. in Verr. 250 a, In tanto conuentu nemo erat quin rationem numerumqꝗ́; ha- beret.& ibidem: Cum maximus numerus deeſſet,& c. pro Cluent. 33 a, H-S. XL. millia in fingulos iudices diſtribu- buta, eum numerum ſententiarum conficere debebant. De numero oratorio,& nfuſico,&c. de Ein. 123 a, Vt in fidibus ſi nullæ earum ita contentæ numeris ſint, ut concentũ ſer- uare poſsint, omnes æquè incontentæ funt. Acad. 7 a, Exple re numeros,& conficere uerſus, eius eſt qui fidibus utitut. Orator. 212 b,& de Orator. ↄ7 a, Non poerico, ſed quodam oratorio numero& modo,& 160 a, Numeri& modi. de O- rator. 160 a, Aures hominum uocem natura modulantur ipſa, quod fieri nom poteſt, niſi ineſt numerus in uoce: nume rus autem in continuarione nullus eſt, diſtinctio& æqua- lium& ſępe uariorum interuallorum percuſsio, numerum conficit.& ibidem: Numerum in cadentibus guttis, quòd interuallis diſtinguuntur, notare poſſumus.& ibid, Ratio
s,& quod metiri poſſumus interual-
N V numerorum& modorum. Orator. 103 a, Quicquid ſub rium menſuram aliquam cadit, etiam abeſt à uerſu nu 5 rus, qui Græcè ⁵ ν⁴μυαιε dicitur.& 214 3, Iſocrates uerbis ne tis numeros prius adiunxit. de Cl. 167 b, In ſoluta oratione dum uerſum effugias, môdum& numerum quẽdamo dr⸗ tet ſeruari.& ibid. Concluſio ad numerum. de Cl. 90 P0 4 meri non apertè, nec eodem mo do, ſed uariè& dileicanlan
ter concluſi. Orat. 216 a, Modus& numerus in pede.&-o b, Hiſtrio aſtri ctus certa quadam numerorum moderatio? ne& pedum. de Or. 159 a, Verborum numerus, uocum mo- dus.& ibid. de numero in oratione. de Leg. 158 a, Numerus in cantu. de Or. 10⸗ b, Mo dus in tibijs. Ot. z15 b, lambicus& da diylicus numerus. de Or. 160 a, Pòſt anapæſtus procerior quidã numerus effloruit.& nz b, Thucydides uerborũ pro- pè numerum ſententiarum numero conſequitur. Or. u9 b Hanc ſiue compoſitionem, ſiue perfectionem, ſiue numerũ uocari placet. Or. 219 b, Claudere ſententias numyris.& uu, a, Redigere ſententias in quadrum numerumq;.&ai bNu merus interuallis, compoſitio uocibus apparet. Orat. u19a Iam pęan, quòd plures habeat ſyllabas quàm tres, numerus à quibaſdam, non pes habetur.& 210 b, Atrici maximènu- mero ſeruiunt. Or. 210 b, Comprehenſio numerosè& aptè cadens.& 214 a, Conclusè& aptè dicere. Qu. de Pet. 205 Prodeſt quorum in locum ac numerum peruenire uelis, 15 his ipſis Ioco ac numero dignum putari. de Fin. nè b, Quòd alia peccata plures, alia pauciores quaſi numeros officij pra terirent. de Or. i0°3 b, Vt in muſicis numeri,& uoces,& mo di. de Orat. 147 b, Et in ipſa oratione quaſi quendã nume- rum& uerſum conficiunt. Parad. 120 b, Hiſtrio ſi paulo ſe moueat extra numerum, exibilatur& exploditur. de Le. a, Roſcius in ſenectute numeros ceciderat,& tardiores fece rarteibias. NVMIDICVS, ca. in Ver. 234, Metellus Numidicus. NVMMARIVS,, um. quod ad nummos pertinet. Att. 1654, De rarione nummaria.& in V. 177 a, Iudicium nummariũ. & pro Cl. 33z a, Nummarij iudices. in Ver. 123 a, Eſſe in ſum- ma difficulrate nummaria. At. i2 a, Nummarij iudices. Off. 67 b; Prætores& tribuni plebis rem nummariam de com- muni ſententia conſtituerunt: iactabatur enim temporib. illis nummus ſic ut, gc.. 1 NVMMATI O,, onis. nummorum copia& uis. in A 12 3,C5 fer ea cum nummatione tua. aliter, nundinatione. NVMMATV S,a, um. peculiatus, nummis abundans. contra Rul. 77 b, Hyempſal non minus bene nummatus, quàm be⸗ ne capillatus.& 102 b, Bene nummatus. NVMMIVS,S. uiri nomen. de Or. 132 b, Etiam interpretatio nominis habert acumen, cum ad ridiculum conuertas, qui- obrem ita quis uocetur, ut ego nuper Nu mmium diuiſerã, ut Neoptolemum ad Troiam, ſic illum in campo Martio nomen inueniſſe. NVMMVILVS, K. At. u b,& 131 b, Nummulis acceptis.At.&e 8, Si à Sicyonijs nummulorum aliquid expreſſeris. NVMM VS, mi. uel Numus. denariu ,ſeſterrius, pecunia. deln. 63 b, Quidam proficiſcens ad mercatum,& ſecum aliquan- tum nummorum ferens. Att. 235 a, Dolabella ſibi habeat ni mos, dũmodo numeret idib. pro Fl. 155 a, b, Ciuitas in qua nummus moueri nullus poreſt, ſine quinꝗq, prætoribus.pro Fon. 276 a, Nummus in Gallia nullus ſine ciuium Romano rum tabulis commouetur. Atti. 124 b, Reſpondit ſe quod in nummis haberet, neſcire quo loci eſſet nã,&c. Ep. b; 4,Eml eam ipſam domum miilib. nummùúm XXXV.& 231 b,Dio- nyſius, qui meam bibliothecam multorũ nummorum tra- ctauir, aufugit. I. A. 186 b, Qui nummos populo de roſtri ſpargere ſolebat. i. Tuditanus.& 243 a, Cum aquilæ prin- pili nummos aureos daret, de meis bonis ſe dare dixit. Epi. 209 b, Vt libertus negociũ conficiat, ad nũmosq; peruenlat- pro Fon. 27 8 a, Vmbini& uictoriati mille. Att.7u b, Aduètus noſter ne nummo quidem ſumptui fuit. aliter, ne minimo: de Fin. 76 a, Ex qua hæreditate ne nummum quidẽ unũ atti giſſet, ſi,& c. I. V. 19 2 b, Denarius& nũmus idem.& pro C. 36 a, Seſtertius. L. Mille. At. 83 a, Afsident, ſubducunt ad nu⸗ mum, conuenir.& 86 a, Pompeius putat uos nũmos come⸗ diſſe. Off. 67 b, Prætores& tribuni plebis rem nummariam de communi ſententia conſtituerunt: iactabatur enim tem⸗ poribus illis nummus, ſic ut nemo poſſet ſcire qvid hane- ret. Item: Accipere nummos adulterinos pro bonis,& eob dem ſoluere alicui pro bonis.. NVNC. hoctempore, in præſentia, ho die, aliès, etenim pe hæc tẽpora. Epi. 76 b, I. A. 211 b, Sed erat tunc renſatio Op. preſsis, nũc nulla eſt. At. 105 a, Niſi fortè hæc illi tũ arma de dimus, ut nunc cum bene paratò pugnaremus. pro D.. 4 b, Dic nunc te ab eo eſſe circumſcriptum. Pro, R. a⸗ Etenim quoniam fidem magiſtri cognoſtis, cognoſcite
diſcipuli æquitatem. Epi. 13 b, Nunc ut eppelle’ ac,3,e,

Ar han Arnioſcy Lan Var n
NAANANINNA tek
Aans aamam Kſ nh. 4 Q(1 a Xannutij nden aſe
n redtmang
9³⁹
N V
190 2, Nunc autem,&c. de Cl. 187 b, Vidi nuper,& nunc ui-
debam de eadem re.
NVNGQuerdò. de In. lib.*, Nunc ueròd ea uis eſt in homine, ut,
&c. de Or. lib. 2, Nunc uerò fateris,&c. Item I. V. Act. 7.
NVNCVPO, ⸗ appello, nomino, æνeσπνρρ ενπ,& nuncupor,
A*ο⁶ειuν id eſt, deponens. de Na b, Res utiles uocabulis deorum eſſe nuncupatas.& 40 a, Nuncupare aliqus aliquo nomine.& 38 a, Itaq; illud nomine ipſius dei nuncupabant.
Off. 64 a, Ea uitia præſtari, quæ eſſent lingua nuncupata. de
Or. 157 a, Neq; illud fugerim dicere aut effari, aut nuncupa- ri,&c. de Ora. 106 b, Vt totũ illud uti lingua nuncuparet, in
magiſtri carmine ſcriptum uideretur. I. V. 242 b, G& I. A. 185 b,
Nuncupare uota pro imperio. Atticum 210 b, Brutus cui wpoopwvd.& 244 b, Nos hic geoνp‿ueæ, quid enim aliud? & r0 vd! z5̃ KabtuorſS magnificè explicamus, xpoopuvs, —ν⅛ Ciceroni.
N VNDINAE, arum. mercatus. cont. Rull. 84 a, IIli Capuam
nundinas ruſticorum, horreũ Cãpani agri eſſe uoluerunt. I. A. 267 a, Cuius domus quęſtuoſiſsima eſt falſorũ chirogra- phorũ officina,& agrorũ uectigaliumꝗ; flagitio ſiſsimæ nũ
dinæ. At. 8 b, Nundinarum wavbyugis in circo Flaminio.&
64 b, Profectò rem non habes ullam, hæc negocia multarũ nundinarum fore. I. A. 78 a, Imperium populi Romani hu- ius domeſticis nundinis diminutum. I. A. 169 b, In interiore ædium partetotius reipub. nundinæ. L. Ipſa.
NVNDINATI O, nis. quaſi mercatura. contra Rul. 62 b,&
in Verr. ¹32 b,& 237 b, Nundinatio iuris. J. A. 18 2 a, Confer ea cum nundinatione tua. quædam exemplaria habent num- matione.
NVNDINORaris. mercor, emo, cauponor. in V.100 b, Qui
— hifisakaet nummara en dn
ili uman 4 NuH TIO aummarin mih
94 14 zumn zmammmaage —
1iynnpi va man dam 24 40 Narun A) Jene uner
NIMRIVWIAM aa a⁴ 1d t Kamen, cun u ndcln 3
aoram s aenn! n a mnex NoGwmm 4 Tan, ku aunon u deiſe.
44 Kwamp rummaloenn uonz XVANNT-2 iN ene — rdeſern— rum aunmocan—„ io zamnen—
„* umno au 13
ummus erafr.“ Jan. 44. Nunastn— nne crrrnn 1
am 14, A
zumid de 1au aane n “ rn
11en rn Menn 8 un 4LANA Eznn
wb dar“
NSNAVLVIAKANAS M
2
ab iſto ius ad utilitatem ſuam nundinarentur. I. V. 133 a, Ab iſto& præco, qui uoluit iſtum ordinẽ, precio mercatus eſt, & pueri annorum ſenum denum ſenatorium nomen nun-
dinati ſunt. I. A. 18 5 a, Vna in domo omnes, quorum intere-
xrat, totum imperium reip. nundinabantur. de D. 122 a, In Se onio angues apud focum nundinari ſolent.
NVNDINVM. pro D. 221 b, Si quod in cæteris legib. trinũ nundinum eſſe oportet, id in adoptione ſatis eſt trium eſſe
horarum.& 22½ a, Quarta ſit accuſatio trinum nundinum prodita die, qua die iudicium ſit futurum.
NVNQVAM.nullo tempore, nemo unquam poſt hominũ
memoria, nihil ex omnium ſeculorũ memoria. At. 9⁸ b, Vi- dere mihi uideor tantã dimicationè, quanta nunquã fuit. I. A. 16 7 b, Tu nunquã in hoc ordine uel potius nũquã in hac urbe manſiſſes. I. A. 191 b, Nihil ex omnium ſeculorum me- moria tale cognoui. ꝓ Mur. 143 b, Qui locus eſt iudices?gd
tẽpusꝭqui dies? quæ noxicum ego,&c. Ep. 5 a, A' me nullum
tempus prætermittitur de tuis rebus cogitandi.
NVNQVANDO. I. A. 200 a. L. Vexillum. NVNGVYVID. an, ne, num, ecquid. pro D. 238 a, Nunquid igi-
tur bona Lentuli religionibus religauir?& de D. u0 a, Nun quid ergo in ijs rebus eſt, quæ,&c. de Legib. 170 a, Nun- quid uos duas habetis patriastan,&c. Offic. 2 b, Omnia'ne officia perfecta ſint, nunquid officium aliud alio maius ſit, & quæ ſunt generis eiuſdem.
NVNQVIDNA M. Par. ²32 a, Nunquidnam de oratore i-
pſo reſtat. de N. 18 b, Quid ſolis, nunquidnam aut lunæ aut quinq; errantium ſiderum ſimile uidiſti?
N VNQVIS, nunquæ, nunquod, nunquid. Attic. 206 ‚Velim quę-
ras, fundus nunquis in Nolano uenalis fit. cont. Rull. o a,
Nunquis ueſtrm ad uim accommo datus eſt. Qu. Fr. 07 a, Me adhuc nemo rogauit, nunquid in Sardiniã uellem.& i- bid. Te puto ſæpe habere, qui nunquid Romæ uelis, quæ- rant. de N. 18 b, Nunquidnam ſolis ſimile uidiſti Part. 232 a, Nunquidnam de oratore ipſo reſtatde Fin. a, Nunquid- nam manus tua ſit affecta, quemadmo dum affecta nunc eſt, deſiderat?
NVNCIA. de Orator. in b. Hiſtoria nuncia uetuſtatis. de Le
gibus 156 a, Nuncia fulua Iouis,
diranda uiſa figura: id eſt, aquila. 3
NVNCIATI O, onis. renunciatio. I. A. 175 b, Nos enim nun-
ciationem ſolum habemus, conſules etiam inſpectionem. I. A. 196 a, Cum eo collega tulit, quem ipſe fecit ſua nuncia- tione uitioſum.
NVNCILO, à. affero, renuncio, ab aliquo alicui nunciũ per-
fero. Aca. 19 b, Ne ſenſus quidem uera nunciant. pro Cl. 23 a, Atq; hunc tantũ micœærorem matri prius hominum rumor, quaàm quiſquam Oppianici familia nunciauit. I. P. 89 a, Se- natus huius unius literis nunciantibus non credidit, poſtu lantibus denegauit. J. V. 244 a, Cum eſſet hoc incommodo nunciatum.& 12 b, Quid me patri nunciare uis tuo?Acad. 49 a, Nunciarũ eſt nobis à M. Varrone ueniſſe eum,&c. pro Pomp. b, Eam calamitatem non ex præliò nuncius, ſed ex
N V. 930 ſermone rumor attulit. pro Põ. i b, Sermones ac litere præ- feruntur,&c. id eſt, nunciatur. de Cl. 165 a, Cum eò mihi de Qu. Hortẽſij morte eſſet allatũ. O ff. 31 a, Si ei ſubitò ſit alla- tũ periculũ patriæ. I. A. 1564 b, Qui boni aliquid uolũt affer- re, affingunt aliquid, quo faciãt id quod nunciant lætius.
NVNCIVS, cj. cui dem, uel cui des. At. 184 a, Philotimus nõ
modò nullus uenit, ſed ne per literas quidem, aut per nunr cium certiorem facit me quid egerir. Epi. 19 a, Domeſticarũ rerum tuarum habes& ſcriptores& nuncios. Item: Cæſa- rem quidam improbiſsimis literis ac fallacib. interprerib. nuncijsq; corruperunt. pro Qu. 14 b, Qui eiuſmodi nũcios, ſeu potius pegaſos habet. At. 47 b, De Qu. Fratre nuncij no bis triſtes nec uarij uenerant. Att. 97 a, Cum graues de Par- this nuncij uenirent, perrexit in Ciliciam. pro Cor. 68 a, No lite per deos immorrales hunc illi acerbum nuncium uelle deferri, ut audiat,&c. Att. 103 a, Quidã boni nuncij nõ opti- mis tamen auroribus.& 44 a, Quidã boni nuncij me Theſ- ſalonicæ tenebant. pro S. R. 2u b, Exoptatum nuncium ali-
cui afferre. Epi. 29 b, Cum optatiſsimum nuncium accepiſ-
ſem, te mihi quæſtorem obtigiſſe. Ep. 19 8 b, Nifi legatorum nuncio pareat. ad Bru. 90 b, Priſtes de Bruto nuncij affere- bantur. cont. Rul. 82 b, At ex hoc uectigali nunquam malus nuncius auditus eſt. de Nat. 54 b, Senſus interpres ac nun- cij rerum. in Ar. Ales nuncius Iouis. Topic. 222 a, Remittere nuncium. Ep. 253 a, Iam biennium eſt cum uirtuti nuncium remifiſti delinitus illecebris uolupratis. I. A. 261 a, Optatiſsi mi nuncij& literæ uenerunt. At. 45 b, In Epeirum igitur nõ iui, quòd ſubiti mihi aduerſi nuncij uenerant. At. 42 a, Duo nuncij afferuntur: unus,&c. de Or. ↄ9 a, De cuius morte do mum falſus ab exercitu nuncius uenit. de Or. 100 a, Romęq; alteram duxiſſet, neq; nunciũ priori remiſiſſet.& 105 b, Re- mittere nuncium ſuperiori uxori: id eſt, repudiare uxorem, diuortium cum uxore facere. Qu. Fr. 289 b, Erſi non dubi- tabam quin hãc epiſtolã multi nuncij, fama deniq; ipſa eſ-
ſet ſua celeritate ſuperatura, tamen exiſtim aui,&c. pro Lig.
138 a, A Cæſare hoc C. Panſa mihi nuncium præferente, con ceſſos faſces laureatos tenui. pro Põ. 5 a, Is qui una die, uno nuncio, atq; una literarũ ſignificatione, ciues Romanos ne- candos trucidãdosq; denotauit. I. A. 26 2 a, Meis literis, meis nuncijs, meis que cohortationibus omnes ad patriæ præſi- dium excitaui. 4
NVPE R. paucis antè diebus, uel annis, uel ſeculis. J. V. 202 a,
Nuper, quid dico nupers immò uerò moddò, ac planè paulo antè. Ac. 39 a, In Cumano nuper cum mecum Atticus noſter eſſet,&c, Att. ꝛ b, Nuper cum te iam aduêtare arbitraremur, &c.& I. V. 65 a, Nuper cum,&c. de Orat. 92 a, In quib. erat is, qui nuꝑ Romsę fuit Menedemus hoſpes meus. de Ora. 105 b, Cauſa quæ abs te nuper dicta eſt. de In. 47 b,& ad Her. 2 b, Aut ab aduerſarij dicto exordiemur,& ab eo maximè quod ille nuperrimè dixerit. Off. 75 a, Qui nuper indulgens in pa trem, idem ſeuerus in filium. de Cl. 186 b, Vidi enim Mityle- nis nuper uirum,&c.& ibid. Tum uerò nunc uidebam,&c. de N. 51 a, Quid ea quæ nuper: id eſt, paucis antè ſeculis me- dicorum ingenijs reperta ſunt?de D. 98⅝ b, Neq; ante philo- ſophiam patefactam, quæ nuper inuenta eſt, hac de re com- munis uita dubitauit. de Aruſp. 251 a, Nuper id patuiſſe di- cunt: id eſt, decennio antè fortaſſe, uel amplius. Attic. 224*, Nunc magnopere à te peto, de quo ſum nuper tecum locu- tus, ut uideas, ne quid ei deſit.
4
NVPTIAE, arum. matrimonium, nuptiarum,& matrimonij
dies. pro Cl: 29 a, Nuptiæ plenæ dignitatis, plenæ concor-
diæ.& 24 b,& de In. 51 a, Nuptiæ non matrimonij dignita-
te, ſed ſceleris ſocietate cõiunctæ. de N. 68 b, Niſi fortè ma- ritimæ nuptiæ terrenis anteponantur. At. 214 a, Mulier ue- tula fanè,& multarum nuptiarum. de Or. 163 b, Innuptæ nu ptia: id eſt, contra ius fasq́; coniunctæ. L. Innuptus.
NVPTIALIS,. pro Clu. 20 b, Faces illæ nuptiales.& 23 a,
Dona nuptialia.& ad Heren. 34 a, Nuptiales tibiæ.
NVPTVS, a, um. collo catus. pro Seſt. 4 a,& de Finib. 144 a, P.
Seſtius C. Albini filiam, ex qua hic eſt puer,& nupta iam fi. lia. I. V. 2 42 b, Mulier nupta uni propoſita omnib.& de In. 53 a, Illa eſt nupta quàm optimo uiro. Tuſcu. 243 b, Singulis Indis plures ſolent eſſe nuptæ: id eſt, uxores. pro Cæl. 47 b, Non nupta mulier.
NVRSINVS,/uà Nurfia antiqua urbe in Vmbria. de Fin. 5)
a, C. Plotius Nurſfinus.
XVR VSvu.Hlij mei uxori Auyb, Recta mater amicam im
puri filij tanquam nurum ſequebatur.
NVSQVA M. qui nullus eſt, nullo in loco.)(Vſquã uſpiam.
Att. u15 a, Nullus uſquam delectus, noſter dux nuſquam eſt, Ep. 28 a, Cõmoraturum me nuſquã ſanè arbitror. Tuſc. 150 b, Ego uerò nuſquã eſſe illos exiſtimo. pro Plan. 271 b, Quia iam nuſquã ſunt: id eſt, mortui. Qu. Fr. 318 b, Sumptus nuſ- quã melius poteſt poni. ad Her. 6 P, Vt nuſquã uentum aut
abitum

₰
4
N
N
NVITVS, tus. nixus, uis. de Nat. 45 b, Terra undiq; ipſa in ſeſe
6 2 2„ 6 nl re.
2 9) 4 t1 111 6! 11 1raI.GcL⸗
4 I IX. 1ʃ5. nut 10.de 4N⸗ C 81/ Mu andus OmIlaA ᷑½ a ſi 1cut 7 T*
a4& tes ſuas nutricatur& continet. — n A. lc. in Vat. 29 b Gel lius nutricula editio ſo —— ,⸗. ⸗ 3. .. zAIr 1 1. in An. 233 2, 1 rha erent aliquorum nutricu-
memb
. SII1* 111 fII. 111 1
rumm 0 1111 las prædiorum.. uſert, VTRIMENTVM, R. quod nutrices pueris in os inſeruüt. Orat. z0a, Educata huius nutrimentis eloquẽtia eſt: id eſt, 2. A Ae 41⸗ Egidictici generis. L. Coloro.& L. N⁸ utrix. 3 Epidictici ger 5— K 4 8„ ti 2 VTRI O,. alo, ed nco. in Sa demben Multi priuatorum au
cias nutriuerunt, egon aihil timui niſi leges. VTRI IX,s. alumna. de e Orat. 123 b, Omnia manſa, ut aiunt, nutrices pueris in tfantibusi in os inſer erc. Or. 200 a,& de D. 97 a, Eſt enim illa quaſi nutrix eius oraroris, què,&c. Tuſc.
190 b, Vt penè cũ cde n nutricis Erref ſux ſſe uideamur. A- mic. 110 a, Iſto enim modo nutrices 8 ædagogi iure uetu-
he. ſtatis plurimum beneuolenti œ tn unt
nutibus ſuis conglobata.& de Ora. 159 9 b, Te ſua ui nutuꝗ; teneri. Tuſc. 156 b, Grauia ſuopte nutu& ſuo ondete in terram feruntur.
NVTVS figniſi icatio, uoluntas Ep 203 a, Nec dubitant quin
NX
c conſe Te 92 a. Interfecto e- ego àte nutu hoc conſequi poſſem. EI bi. 183 a,Interfectoe 4„ †.„ 71. nim rege regi 1os omnes nutusantue amur. P. Ep. 42 5, 1 Otum 13 1 4
a, 44 alicui Is arlelrritam& nutum rotum ſe fingere& acc modare.] pro 0 u. 17 b, Contra nutum ditionemq; a licuius reſpirare. I. A. 212 7 ll ad nutum parati ſunt futuri. Qu. Fr. 29 4 2.1 Pot ciuitares unilüs hontinit nutum intnern r. de Ar. 258 a, Bonorum animus adnu is expeditus iam non erit. I. C. u15 a,I lec n nutu arꝗ;, conſilio geſta eſſe uidentur. I. V. 122 b, Nulla res niſi ad nutũ 12,2 2
C18
. 1 H/ SS 1tr. PB Oymnes pecunlas ac iſtius iudi cator.& contra Rul. 63 b, Omnes pecunias ac 1 2 5
21 14„ T N/— 2 tum Uel rUII nondérent 1. V. 242 5) Iura omnlanlltu atque
2 9
— l„=rr Sen 15TO 91 13 10 AELEUIIAA
2... ſrrlr P. atg; Uerbo 1bertinos in urbanas tribus tranttullt. Para. 123 1..— 1— 3—- er ſor 1 b. Hæreditatis ſpes quem nutum 10 Ob leruat locupieris OT .„„— 8 hie ſenis. Att. 226 a, Tüne contra Cæſaris nutum?
8
Ocis. de Orator. 133 b, Nucem frangere.& ibid. Nudum nu ces Slegere. XMI PH AE, phæ. aquarũ deæ, muſæ. de Nat. 68 a, Nymphę dex,& x& Paniſei ESarzri pro ilns,See ara. 121 a, Clodius dit, ut memo riam publicam recẽ
IEV. I. C. 107 b, Eſt mihi tanti 6 Quirites,&c. 60 a, O mi F urni, Au⸗ m tu cauſam tuam nõ no- Tuſ. 232 a, Nã quid profitetur ò dij boni. Anteq. 93 b, O miſera uitæ ratio. pro Cæl. 48 b, Omode- rata mulier. in Ver. 88 a, O conſnerudo peccandi quantum
habes,&cc. in Piſ. 83 a, O noſte eran ſerico s quidf facis? de A- ruſp. 2. 47 a, Vobis auremrefcrentibus Ppoſthotainu m me-
4
0d Se
moriam kortildimi conſules, ſenatus decreuit,&c c pro Se 6 b, Alter ô dij boni, quàm teter incedebat. Qu. Ir.. Hic 6 dij, nihil unquam honorificent tin snobis accidir. Spi. 197 a, Om ulta intolerabilia locis omnibu s. Pro§.R. 31 210
71
dij nmortale es, rem miſeram 6 O me perditum, ò me affli
1 5. P
K-Ae 39 ₰
₰— 4„ 3 N 1 44 iCtum. Oc 1 330, II N 2
4. 5 1 àaA*— a SSre ₰3 v † 4† toſam ene Cl utem, o 11e ul uann. fapi entom.At.. 4 a, O1 1 am Er
—* 5 4 totam odioſam
8 4.. 4 4 4 At. 2 37 4, 4 13
4 — 3 4 IIInl tuas litera 11 1. G
0⁴
GCuain til, Cc. in A 8§9 5 Lemurrume.] 1
c. 11 A. 18 3 b, O telicem utrumq, huncc uoq; fe-
Lde
Ieem hS 3 H, licem, 1anle enim,e LC „ 1 ₰
bropter, de. de N. 69 b, Ob eã en cauſam Erich- theus Athenis colitur. Tuſc. 201 b bita uideri ma 1 d,&c. deinde, m ſuum cupi-
b quæ magis nũ
te ob aliquod
11*½ 1—— rit N K 3 3 delictum expetiuerunt. At. 6 am patris: id eſt,
4 2 4—, KI.„ 1 ob 25 emo riam.] 4 651.122 A, N 16118 50 ũ. O0 G. 41 m vom 11 k— r, tidi hec —-3 AFE 3] 3 9—= 4* ſcri H 911 de„at. 14/;, 4 14110 418143 Epicurus inc 1*†— L. dukit ob d ea rem, quòd ueritus eſt, ne,&c. 4 4 pP d 1 ——. 4 8 15 FK 88 OcCIIIO 1.. 88 OB. ante, Pr Rab. P. 129 4, Mo: Ob Oculos mint læpe uer 1 .„. 1 derlatg 1. el. 4 43 1 OCSon»8 Ara elt. P ro Seit 13 4,l1 121 00 Oe cullo 28 uerſal Datur Jaw 2—— 1 4— 48 Vn. 203 a, Ig s, qui enob Iulus. 1 ul. 10 0 a, OQuz ſaa⸗ 3 d,. 3 1.„2 len Ectabat * 2 1* 4 cuius di os Grai j ora obuertebant ſua. . 1
₰ XA4 2/ 1* AII 9 1i ingrn hular 8 2/₰ 1T O B A M V 2 1 14;, V⸗ H.1dIDBAIa1O A4 er. 12
tia& obambulatio hominum.
7—
OB BIB O,. bib o0,h aurio, Tuſc. 169 a,„Cum uenenum obbi
biſl et,&c.
2 A 11 2 Nan ſrrH.. OBCAE CATV 8 a, um. Epi. 241 a, Non ſtultitia obcecat 2
11 12141
ſed uerecundia Rotterräras recuſaui. OBCAE CO;, as. Occæco, ex*
ratio obſcura totam obcæcat
N wecenturtenebris imagincs. Epi. 2 412 0◻ Ne obcæcentur tenebris imagines. Pe a,„Quod ego ne
1
gocium non ſtulticia obœæcatus, ied ue ecundi⸗ tus non ecnſani-Je Ser nduplico..
8*. O B D O R M I C), mis. OrTrIIO. 1 uſcula: lar. 168 a 4 Endymion
1 4. 4
* neſcio quando in Le tmo dbdorm iuir, nondum opinor er
Heirectus eſt. OEBDORMISCO, ſcis. obdormio. Tuf. 174 a, 0
quàm in me dijs uite! aeaſorn obdormiſcere,&i uentem ſomn o conſopiri ſempiterno,&c. 68 a.
OBDVOO, ci. obnubo, obſtruo,o obtege o. de!.zo. a, Ir
libro aut cor rric eobducunt ur, quò ſint à calorib bus tutiores.& de Or. 163 b, de L. 181a, Kedditort pus, quod ita a Iocatũ a ac ſitũ quafio perimento ma
citur.& 183 eo cũ proximi facerèt obduckao terra e. rat, frugibus obferebati ur. Ep. 127 a,& Tuſc.18 16 16,00 onſuetu do Jiuturna callũ i obduxit ſtom⸗ zehme& 2 bor callum obduxit dolori. Aca. 5 a, Ob hducerstencheie bus clariſsimis. prox Seſt. 7 b, Quæ obſtructio nec diuturna 8
eſt neco bducta ita, ut curio fis oculis 3 pe erſpici nõ
2
1 ,911½ rVG„ 1 V O len 2 8 1 L 4 27† r 1 2 4* 2„ 42 4 m 40 du ctam iam reip.-cicatricem uidere N. 5O0 à,Anlman- . 412 m fal—— 4 2* 1 4*2 tes qualda! ¹ 1-Glalna Uldefni OD5 GHUctas. 28 C O, /6*9. ca
ſcio quon
OBD VR hoc trid uehementer
OBEDIEN Græ eci dεαs, b tio ſemper beciene heie when Sfdit.& G VIn ſnatire et 1 Deus. de N tirum r ſunt adn nutum futuri.
OBEDIENTIA H 2. Ob linquunt,& abijciunt ſunt ſiibiecti legon n
2.
◻ά—
—. O
☛ —
O.
(88 △‿
Q 6 9
ee—
65—
—₰ 2 4
92 2
„ℳ
8₰ 84
—
◻*
1 G
85
65
8
8
8
2
92
4* 8o ruitus e
L ſti tia fracti animi,& abiecti,& arbitrio carent sſto. lio, auſculte 3obtempero ob
—
10.
2 E 7 S OBEDILO, dss. pareo, aue
—— 7₰ 1 11 91 nre* do aſfentio, ad mututn daratus ſum, ig mperumna 1
monita alicuit 18 ſeq ui, naturam ducem ſequi, ei 4 n)
obediens ſum, d 180 parco, dicto audiens ſu tiam relinquo& abijcio. Iuſc. 235 a, Saplen
diet præcepto illi ueteri,. luntati Dei. de L. 185 a, fder
7
antq́; magiſtrat tibus, ſed etiam ut eos colant dili
‚Homo natura eobedier ns, h re nõ poteſt. de Clar. 1857 4, Plurimũ in hac urbe Pol torum obedire tempori, ml Itorun m. ne honor
ulo ſeruire. Itè: Si ſerui noſtri ad
ſeri bimus. Off. f. 57 a,]
eIt. ad jc quode ex uerbis intelligi wotelt obrempere
2
Rul. So a, Si me audire ufs.
OB EO, 5⸗ 5.p eragro, luſtro. de Finib. 145 a, Cur iplé
Wuid melius?
.—.— 2 4 1 bi ranquam domi meaæ ſcilicet, it- ag; obduxi poſterũ a, Vt mihi uideatur none eſſe àluααrog, Curiũ ob
emperatio Of. 20 w0 b,hanhan
btemperent, 0 1
tri ad uer rba nobis sobedia
- apap la deterri-
Ita conni.
†
tris 0 abai
1.196b D,2 5 . 4 a, App 6 0 nac blipe ratl
(ecun-
gcu
3 P4 al 2 ere⸗ pedien
1
LN be
pare bit& obeè
„A% 10
parèrè: G
bedl
3„0 ligantq́; pis 5..„0 e⸗ mini noe 01„ 12 3
—, us uiper
„Pythago⸗

a 0 . * 3 4 1 Ak 4 4½ 6* e „ K * 4* 8 4 I . 1 8 4 4 ⁴ 4 4.deor—
5
4
“ 4 doner.
8 M*
4
933 O0/0 b
4— 4— 8* “ 5
or ha abn O AD.
2 4 4 4 Lans dalae Kcaea — 2 1 Ner 9 4 e ö 1 1 Merer a
4 4* “ 4½“ 3 4 nk
ras& Aegvptum luſtrauit,& Perſarum magos adijt?cur tã- tas regiones barbarorum pedibus obijt?de Som. 127 a, Cũ obierit legatus Aegyptum& Syriam.& 95 b, Vt noſtras uil-
las obire,& mecum lecticula concurſare poſsis. I. C. u16 b,
Tantum reſtitiſſe urbis, quantum flamma obire non potu-
iſſet. pro Mil. 106 b, Obire facinoris locum tempusꝗq́;. de O-
rat. 106 b, Cui noſtrm non licet fundos ſuos obirelaut res ruſticas inuiſere? contra Rul. 73 a, Obire omnes prouincias. Pro Cæl. 41 a, Quo facilius& noſtras obire domos& ipſe à ſuis coli poſſet. I. V. 67 b, Ego Siciliam totam quinqnagin ta diebus obij. I. V. 133 b, Nolite expectare dum omnes obeã oratione mea ciuirat es, pro Mur. 128 b, Is Aſiam ſic obijt, ut,
RFc. pro Ar. 188 a, Quantum cæteris ad res ſuas obeundas
conceditur temporis.& pro Pom. 10 b, Obire negocia. Atti. 241 a,& Academ. 2.a, Seruus uidetur obijſſe legationem.
pro Pomp. 14 a, Cum neque priuatam rem maritimam, ne-
que publicam iam obire poſſemus. Quin. de Pet. 121 a, Qui tantum moddò reciperet, quantum uiderer ſe obire pofle. & 210 a, Sic homines cum obeunt plures comperitores, Xcærera.
BIRE. exequi. Att. 128 b. Id enim etſi erat deliberationis, ta men obire non potui:id eſt, mare tranſire. de Orar. ↄ9 a. Iu- dicia priuata magnarum rerum obire. I. A. 187 a, Antonius diem edicti obire neglexit. de Leg. 173 a, Nec ulla officiorũ
ſacra obeunto. pro Qu. ↄ b, Qua tibi uadimonium non fit
obitum, eadem tehora,&c. Art.z a, Obieris Qu Fratris co- mitia.& 208 a, Obire auctionis diem facilè poteris. de Am. 96 b, Eod; magis quòd bis proximis Non. cũ in hortos D. Bruti Aug. cõmentandi cauſa, ut aſſolet, ueniſſemus, tu non affuiſti, qui diligentiſsimè ſemper illum diem& illud mu- nus(olitus eſſes obire. Epi. 150 b, Annum petirtionis ſuæ nõ
obierunt. Puſc. 172 a, Multa mihi ipſi ad mortem tam tem- eſtiua fuerunt, quæ utinam potuiſſem obire. I. A. 221 a, Ser-
uius in ipſa meditatiõe obeũdi ſui muneris exceſsit è uita. I. C. 102 b, Iaceère humi ad facinus obeundum. in Arat. Obit
infera Perſeus in loca: id eſt, adijt. OBIRKRE. oppetere, occumbere. pro Clu. 27 a, Omnibus obe-
unda mors eſt. I. A. 221 a,& de Cl.:71 ˙b, Sulpitius in legatio- ne mortem obijt, I. A. 203 b, Alexander tertio& trigeſimo anno mortem obijt.
OBEI RMATVS,. pertinax. Attic. 6 a, Obfrmatus in ira-
cundia.
OBIECTO, 2. obijcio. pro Dom. 227 b,& pro Plan. 275 b, Obiectare probrum alicui.& in Salluſt. 27 b, Mih lachry-
4
Krimenaliculkik. OBIECTVS, a,um. Oppoſitus. Acad. 15 a, Vt ſi qui tremerent
obiecta terribili re.& de Fi. 58 b, Obiecta ſpecie uolupratis. & Tuſc. 15 8 a, Cùm nulla res obiecta impedier, quo minus percipiat quale quidꝗ; ſit. in A.2 06 a, Hodie neſcio qua ob- iecta re remiſsior ſanatus fuit.& Poſt. zur a, Quibus ego re-
us obiectus, cum uiderem,&c. mecum repuraui,&c. Ac. i0
b,& Tuſ. 58 a, Non poreſt animal obiectam rem perſpicuã non approbare. pro Dom. 231 b, De obiectis non confiteri.
pro Cl. 41 a, Crimen obiectũ alicui,& in aliquem. pro Fõt.
276 b. Propugnaculum hoſtibus oppoſirum& obiectũ. E- piſt. S1 b, Obiectus ad omnes caſus ubitorum periculori.
& Tuſc. 172 b, Obiectus fortunæ.
O BIENS,Obeunzzz. Occidens, de Som. 129 b, in orittis, aut ob-
euntis ſolis partibus.
1
— 1.. 7 2 OBIICIO, cw. oppono, obiecto, exprobro, aliquid in aliqus diico, maledicti& contumeliæ loco pono, crimini do, ĩacio, coniſcio, offero. At. 12 b, Obijcit mihi, me ad Baias fuiſſe. in
Sallu. 272 a, In idem uitium incidam, quod huic obijcio. de Or. 135 a, Obijcere probra alicui. Tuſ. 4 ½ b, Obiecit ut pro- brum Marco, quòd duxiſſet, c.& l. V. 208⅝ a, Non tibi obij- cio, quòd Apollonium omni argento ſpoliaſti. Orat. 202 a,
Cum alter alteri obijcit uocis flexiones. pro Dom. 231 b, Oñ
mihi furta& libidines obijciuntur.& ibid. Deobiectis no confiteri. pro Muren. 126 b, Obijcere maledictũ alicui. pro §. R. 52 a, Illa diluam, quę de peculatu mihi iſte obiecit. Par. 238 b, Ita conſiſtendum eſt, ut quod obijcitur factum neges. de Oraror. i31 a, Quod eſt ab eo obiectum lepòre magis ele andum, quàm contentione frangendum uidetur. pro Mu- ren. 127 b, Obijcere ignobilitatem generis alicui. in Vat. 30 a, Cum tu mihi Cornelij defenſionem in maledicto obijci- endam putaris. in Ver. 244 a, Obiicere aliquam rem in ma- nis criminibus. pro Cluent. 30 b, Obijcere aliquid alicui in maſedicti uel criminis loco. pro Cluentio 4a, Obijcere aliquid alicui,& in aliquem. Epiſtol. 69 a, Non potuiſti cõ tinere iracundiam tuam, quin nobis de morte Cæſaris obij ceres. pro Planc. 275 a, De Cyprio mihi uidelicer obijcies, quem ego,&c. pro S. R. 24 b, Quorum tu nihil in S. Roſciũ ne obijciénda cauſa contuliſti,& ibid, Quæ res huic tan-
mulam Cypriani iudicij obiectas. Item: Obiectare falſum
O B 934
tum furorem obiecit? pro Cecin. 256 a, 8i quis error in tan
ta re ſit obiectus. de Legib. 179 b, Erroris obijciendi caufa. Tuſculan. 177 a, Obijciebatur animo meo metus. Acad. 13 a, Si tale uiſum obiectum eſt à Deo dormienti. ad Brut. 289 a, Qui ſplendore falſi honoris obiecto, aciem boni ingenij perſtringunt de Diuin. ↄ7 b, Obijciuntur autem ſæpe for- mæ, quæ reipſa nullæ ſunt, ſpeciem autẽ afferunt. pro Plan. 279 a, Obijcere ſalutem ſuam pro aliquo. pro Domo, 242 b, Obieci meum caput, pro ueſtra ſalute ciuium furori atque ferro. pro Corn. 59 a, Qui ſe ſępe telis hoſtium, qui dimica- rioni capitis, qui morti obiecerit. de Aruſp. 249 b, Vr alter conſeſſus poteſtati ſeruorum obijceretur. pro Arch. 138 b, Nunquam me pro ſalute ueſtra in tot ac tantas dimicatio- nes, atq; in hos impetus obieciſſem. de Orat. 85 a, Et hoc té pus omne obiccimus ijs fluctibus, qui,&c. pro S. R. 30 a, No luerunt feris corpus obijcere, ne,&c. pro Muren. 145 a, Obij
ci inſidijs coniuratorum,& ad omne periculum inuidiam-
que opponi. pro Pont, 276 b. Propugnaculum hoſtib. oppo ſitum& obiectum. Offic. 40 b, Cumq; his ampla& honeſta res obiecta eſt, totos ad ſe cõuertit& rapit. in Sal. 273 a, Qui mihi auſus es eloquentiam ut uitium obijcere. de Di. 86 b,
Sed figno obiecto monuit Craſſum, quid euenturum eſier,
niſi caueret. in An. 162 a, Quid ſtulrius, quàm obijcere aduer ſario, quòd ille ſi uerbo negarit, longius progredi non poſ- ſit qui obiecerit? I. A. 185 a, Antonius ignobilitatem obijcit C. Cæſaris filio. de L. ¹90 a, Cùm Lucullo obiecta eſſet ma- gnificentia uillæ Tuſculanæ. pro Mil. 108 b, Facinoroſori armis meos ciues pro me obijci nolui.
OBITV S, a, um. pro Seſt. 21 a, Morte obita. L. Obeo. OBITVS, zus. Occaſus, interitus. de D. 107 3, Qui ſiderum or-
tus, obitus, motuś cognouerunt.& é a, Natura omniũ rerum interitus at; obitus conficit. I. P. 86 b, Qui dies poſt obitum occaſum; noſtrum reipub. primus illuxit. Ep. 49 b, Obitus filiæ tuæ.& 172 a, Obirus conſulum.
OBIVRGATI O, onis. caſtigatio. de Orat. 139 b, Tum oblur
gatio ſi eſt autoritas, tum admonirtio, quaſi leuior obiurga tio. At, 43 b, Caſtigatione& obiurgatione dignus. At. 64 a,
Nunc ſuſceptam obiurgationem reprimam. Off. 27 b, Arq;
etiam illud ipſum, quod acerbitatis habet obiurgatio, ſigni
ficandum eſt ip ſius cauſa, qui obiurgetur, ſuſceptũ eſſe. Off. 8— SSnII, P. 2 0
27 b, In obiurgationib. utendum nonnunquam& uocis cõ
tenrione maiore,& uerborum grauitate acriori.& ibi. Ob-
iurgatio habens multum acerbitatis.& ibi. Caſtigatio cle- mens. pro Cæl. 42 b, Deliciarum obiurgatio ſuit longa. Of. 68 a, Qua hunc obiurgatione, aut quo potius conuicio à tã to errore coner auertere? de Am. uz a, Monitio acerbirtate,
obiurgario contumelia carere debet.
1
OBIVRGATO R, ru. admonitor ſeuerus. ct. Rul. 29 a, Hic
noſter obiurgator.& de Na. z a, Beneuolus obiurgator.& de D. 103 a, Vt obiurgatores ſuos cõuinceret. I. V. 148 a. Sed ne obiurgator quidem ferédus eſt is, qui quod in alrero ui- tium reprehendit, in eo ipſo deprehenditur.—
OBIVRGATORIVS, a, um. Attic. 206 b, Obiurgatoria e-
piſtola.
OBIVRGG, a.. caſtigo, aſperius admoneo, aſperius appel-
lo. de Am. uu2 b, Nam& monendi ſæpe amici ſunt,& obiur gandi. pro Cæl. 42 b, Is fuit in hac cauſa perrriſtis quidam patruus, cenſo r,& magiſter, obiurgauit M. Cælium ſicut ne minem unquam parens. Ax. 15 b Obiurgaui ſenatum, ut mi- hi uiſus ſum ſumma cum autoritate. Att. 22 b, Quòd me de Pompeij famili aritate obiurges,&c.& 66 b, Nuncte obiur Bari patere, i iure. Qu. Pr. 319 b, Cæſar meam in rogando ue recundiam obiurgauit. Epi. 33 a, Ne in quo te obiurgem, id ipſum uidear imitari.& z2 b, In quo cum obiurgarer, quod, c.& 181 a, Quem cum obiurgars, quòd,&c. Att. 94 b, Meq; obiurgauit uetere prouerbo.
OBLANGVEO, G. uek OBLANGVESOCO ſaw. refrige-
ſco, deferueſco. Epi. 262 a, Literę meæ, ſiue noſtræ rui deſide rio oblanguerunt.
OB LATV 8, 4, um. datus, illatus. At. 260 a, Gaudeo mihi cau-
ſam oblatam, in qua omnes ſentiant, me ab illo alienatum, & in C. in a, Facultatẽ mihi oblatã putaui, ut quod,&c. pro Pomp. i3 b, Bonum quod Adijs oblatum& datum eſt. I. V. 66 b, Quod diuinitùs datũ atq; oblatum uidetur. pro Do-. 225 b, Domus ardebat nõ fo rtuito, ſed oblato incendio. Ac. 13 a,& 46 a, Neq; ut quicquam intereſſet inter inteſtinum & oblatum timorem. Acad. 46 a, Quædam quaſi impulſio oblata extrinſecus. de Pin. /4 0 a, Stuprum per uim oblatum Lucretiæ. Att. 279 a, Præſidia quæ oblata ſunt contra arma Antonij. de Am. 10 3 b, Nec criminib. aur inferendis delecte- tur amicus, aut credat oblatis.& ibid. Ab aliquo oblatas cri minationes depellere.
OBLECTAMENTVM, ti. oblectatio, delectatio, delecta
mentũ. I. V, 2z1 a,& de Sen, ⁷ b, Vt llihaberét hag oblecta- Mnen 7 Meatg

935 0. B menta& ſolatia ſeruitutis.& 88 b, Oblectamenta ſenectu- tis. Part. 23 a, Oblectamenta puerorum.
OBLECTATIO, nis. oblectamentum. de Or. 94 b, Artes in quibus non utilitas quæritur neceſſaria, ſed animi libera quædam oblectatio. de Nat. 6 b, Quæ iſta poteſt eſſe oble- tatio deo? Off.zz b, Siue oblectatio quæritur animi requi- esd; curarum, ſiue,&c. de Am. 115 b, In amicitia Scipionis mi hi requies plena oblectationis fuit.
OBLECTO, s. oblector, ago. Pro Arch. 188 b, Hæc ſtudia adoleſcentiam agunt, ſenectutem oblectant,&c. de Ora. u14 a, Cum his me oblecto, qui res geſtas aut orationes ſcripſe runt. Qu. Fr. 309 a, Quid agas,& ut te oblectes, ſcire cupio. At. 186 b, Ego me interea cum libellis oblectabo. Qu. F. 90 a, Vt quàm diutiſsimè te iucunda opinione oblectaréè. Qu. Fr. 314 b, Oblecta te cum Cicerone quàm belliſsimè. Off. 63 b, Dictitabat ſe hortulos aliquos emere uelle, quò amicos inuitare,& ubi ſe oblectare poſſet.
OBLECTO R, arus. delector, ducor, oblecto. Epi. 27 b, In cõ
munib. miſerijs hactamen oblectabar ſpecula.& pro Mur. 133 b, Ludis tamen oblectamur& ducimur. Qu. Fr. 315 a, E- go me in Cumano ſatis commodè oblectabar.
OBLID O, di:. lædo.
OBLIGATIO, anis. autoramentum, ſeruitus quædam,& quaſi uinculum. ad Brut. 299 a, Eſt autem grauior& diffici- ſior animi ac ſententiæ pro altero quàm pecuniæ obliga- tio. pro Pl. 275 a, In qua ego homo aſtutus ei me dedam, cui nihil magnopere debeo,& huius tanti officij ſeruitutem a- ſtringam teſtimonio ſempiterno.
OBLIGATVS, a,um. obſtrictus, deuinctus, gratiam alicui debens, alligatus. Epiſt. 83 b, Dolabellam antea tantummo do diligebam, obligatus ei nihil eram, nec enim acciderat mihi opus eſſe,& ille mihi debebat, quòd non defueram e- aus periculis: nũc tãto ſum deuinctus eius beneficio, quòd, &c. ut nemini plus debeam. Off. 12 a, Patria& parentes, cu- ius beneficijs obligati ſumus. Att. 264 b, Velim ſic exiſtimes, non tibi tam Atticum, quàm me obligatum fore. I. V. 70 b, Videbam me hoc iudicio diſtrictum& obligatum fore. E- piſt. 212 a, Te ita exiſtimare uolo, quibuſcunq; rebus Atticũ obſtrinxeris, ijſdem me tibi obligatum fore. Epi. 175 b, Ma- gno beneficiG eius, magnoq́; merito ſum obligatus.& I. A. 247 b, Tum me cius beneficio obligatum puto.& I. C. 123 a, Hoſtes beneficio ſe obligatos putant. I. A. 247 b, Magnis& multis pignoribus eum reſpub. obligatum tenet.& pro Pl. 267 a, Tenere aliquem obligatum largitione. contra Rull. 39 a, Soluta meliore in cauſa ſunt quàm obligata. ad Here, 41 b, Obuolutus& obligatus corio. pro Pla. 259 a, Cui ſum obſtrictus memoria beneficij ſempiterna. Item: Nolo am- plius ſeruire huic turpitudini.
OBLIG O, s. obſtringo, deuincio, aſtringo, religo, compre- hendo, alligo. ad Bru, 289 a, Magis enim illum pro quo ſpo pondi, quàm me obligaui. pro Cec. 286 a, Qui quod ſpopõ- dit, qua in re uerbo ſe uno obligauit, id non fecit. pro Mur. 124 b, In periculum iudicij prærſtare debet, qui ſe nexu obli- gauit. Top. 224 b, Num is qui mancipio dedit, ob eam rem ſe ulla re obligauit? I. V. 144 b, Obligentur nõ ſolùm iuriſiu randi atq; exiſtimationis periculo, ſed etiam cõmuni con- ſcientia. pro Cor. 6r a, Populus Romanus iniuſſu ſuo nullo pacto poreſt religione obligari. Offi. 8 b, Obligare aliquem fecundo militiæ ſacramento. pro Syll. 180 b, Multi, quorum pro ſalute ſe hic Syllæ obligauit. Poſtquam. 2u a, Alter con- ſul pactionib. eos ſuorum pręmiorum obligauit. pro Do. 234 a, Domum alicuius religione ſempiterna obligare. pro Do. 217 a, Cum populum Romanũ ſcelere obligaſſes.& de Ar. 250 a, Qui ludos certiſsimos ſcelere obligares. de Di. 81 b, Eſt enim periculũ, ne aut neglectis his impia fraude, aut ſuſceptis anili ſuperſtitione obligemur. I. A. 204 a, Audebo etiam obligare fidẽ meam:id eſt, promittere,&c. Off. 47 b, Hi obligari beneficio uolunt.& Ep. 204 a, Obligare ſibi ali quem ſummo beneficio in perpetuum.& 5 a, Quàm eum uelis obligare, in tua manu eſt. Tuſ. 183 a, At ille medicũ mo ddò requirit, à quo obligatur. de N. 71 a, Aeſculapius, qui pri mus uulnus obligauiſſe dicitur.& Tuſc. 183 a, Vt collocet in cubili, ut uulnus obliget. Qu. Fr. 315 a, Quem fac ut tua libe ralitate tibi obliges. Qu. Fr. 321 a, Scaurum beneficio defen- ſionis ualde obligaui.
OBLIGVRIO, ru. ligurio, deuoro. I. C. 106 a, Patrimonia ſua profuderunt, fortunas ſuas obligurierunt.
OBLIMATV S,ta. limo pinguis. de Na. 52 a, Nilus recedens. mollitos& oblimatos agros ad ſerendum reliquit.
OBLIN O, nis. L. Oblitus. de Cl. 169 a, Eloquentia ita tota
Aſia peregrinata eſt, ut ſe externis oblineret moribus. Atti. 36 a, Si Protogenes Hyalifium illum ſuo cœno oblitum ui-
deret. in Ant. 260 a, Libido flagitioſa, qua oblita eſt Anto- niorum uita.
O B 93 6 OBLIOQV F.)(Recte, per rectum curſum. de Fin. 52 b, Ato- mi quæ rectè, quę obliquè ferantur.& in Arato. OBLIQVVS, qua.)(-Rectus. de Diuin. 105 a, Nam ſomne animal, ut uult, ita ut utitur motu ſui corporis, prono, obli quo, ſupino, membraꝗ, quocungq; uult flectit, contorquet, porrigit, contrahit, ead; antè efficit penè quàm cogitat: quã to id eo eſt facilius, cuius numini parent omniatde Off. 29. x in Arato, bis.. OBLITERO, 2. Poſtquam. 208 b,& in Vat. 32 a, Qni pu-
.
blici mei beneficij memoria priuatram offenfionem oblite- rauerunr.. OBLITESCO, ſcis. delireſco.)((Emergo. de V. z0r b, Qui- busque temporibus a noſtro aſpectu obliteſcãt, rurſus que emerſæ,&c... OBLITVS, a, um. delibutus, fucatus. I. C. 106 b, Poſtquam. 206 b, Socij Catilinæ unguentis obliti. ad Heren. 27 b, Si cre bræ collocabuntur, oblitam reddunt orationem. in Ver. 271 b,& Att. 36 a, Iudices non cera, ſed cœno obliti. Epiſt. 334 b, Cum eas uideam primùm oblitas Latio, nunc uerò etiam Brachatis nationibns. I. A. 236 b, Et eum nondum tanto par ricidio oblitum hoſtem iudicauit. I. V. 49 b, Contraq; ſun omnia cùm ſummo dedecore& turpitudine, tum fingulari ſtultitia atq; inhumanitate oblita.. OBLIVI O, onis. reticentia, taciturnitas, filentium. Epiſt. 72 b, Non obliuione amicitiæ noſtræ, neq; intermiſsione con- ſuctudinis meæ ſuperioribus temporibus ad te nullas lite- ras miſi.& 15 a, Ego eius omnes grauiſsimas iniurias cõmu nis concordiæ cauſa uoluntaria quadam obliuione contri ueram. de Fin. 60 b, Aduerſa quaſi perpetua obliuione ob- ruere. Epi. 18 b, Meam tuorum erga me meritorum memo- riam nulla unquam delebit obliuio. I. A. 222 b, Nulla eius legationis poſteritatem inobſcurabit obliuio. I. A. 153 a, O- mnem memoriam diſcordiarũ obliuione ſempiterna de- lédam cenſui. de Som, 130 b, Sermo nunquam de ullo per- ennis fuit,& obruitur hominum interitu,& obliuione po- ſteritatis extinguitur. de Fin. 6 0 b, Et aduerſa quaſi perpe- tua obliuione obruamus. de Cla. 169 b, Et id ipſum nifi eſ- ſet unius Ennij teſtimonio cognitum, hunc ueruſtas ut ali- os fortaſſe multos obliuione obruiſſet. Off. 6 a, Adducun- tur pleriq ut eos iuſticiæ capiat obliuio.& I. A. 184 b, Nos poſt exactos reges ſeruitutis obliuio ceperat. I. V. 218 a, Ve- nire in obliuionem alicuius rei, pro Pom. 5 a, Mithridates omne reliquum tempus non ad obliuionem ueteris belli, ſed ad cõparationem noui contulit. de Or. 109 a, Laudẽ ali quorũ iam propè ſeneſcentẽ ab obliuione hominũ, atq; fi- lentio uindicare. de Clar. 184 a, Exempla obliuionis. I. A. 264 a, Veſtra uirtus nec obliuione eorum qui ſunt, nec reti- centia poſterorũ inſepulta eſſe poterit. pro Ma. 135 b, Tuas laudes nulla unquã obſcuratura eſt obliuio. pro Deiot. 150 b, Hos nulla unquam uetuſtas obruet, nulla unquam dele- bit obliuio. OBLIVIOSVS, a, um. immemor.)(Memor. de In. 5o a, Me- mor an obliuioſus. de Clar. 184 a, Curius ita memoria fuit nulla, ut aliquotiens,&c.& ibid. de obliuiſcendo multa. de Sen. 84 a, Stultus& obliuioſus ſenex. OBLIVISCOR.üme fugit, mihi excidit, ex animo meo exci dit, exani no effluit, obliuio me capit, ex animo amitto, ex
memori depono, memoriam alicuius rei amitto, memo-
riam alicuius rei depono, in obliuionem uenio, obliuione ppetua deleo, oblitero, ex animo meo diſcedit alicuius rei memoria, aliquid è memoria elabitur, animus præteritam uoluptatè præterfluere non finit, aliquid mea memoria di- labitur, mihi in mentem non uenerat inſaniam optare uo- bis. Att. 67 a, Puto te exiſtimare me nunc oblitum conſuetu dinis& inſtituti mei, rarius ad te ſcribere quam ſolebã. Ep. 7 b, Non nos quidem ut noſtræ dignitatis ſimus obliti, ſed ut,&c. Ep. im a, Non potui magis obliuiſci temporũ meorüũ, & meminiſſe actionum. pro Pl. 280 b, Memini enim, memi- ni, nec un quã obliuiſcar noctis illius,&c. pro S. R. 26 b Ob- liuiſci artificium. pro Cæl. 47 b, Obliui ſcor iniuriarũ, depo no memoriam doloris mei. de Clar. 184 a, Curio ſubitò to- tã cauſam oblitus eſt.& ibi. Is enim in ſcriptis obliuiſceba- tur ad paulo antè poſuiſſet. pro S. R. z3 a, Vt alia obliuiſcar. & pro Qu. R. z3 b, Obliuiſcor eos uiros eſſe primarios, im- probos temporis cauſa fingo. pro Qu. 12 b, Tollere fundi- tùs, ac delere omnẽ memoriã alicuius rei. de Fi. 60 b, Vr ad- uerſa quaſi perpetua obliuione obruamus,& ſecunda ſuaui ter& iucundè meminerimus. de Cla. 184 b, Alicui ſolitã ef⸗ fluere mẽtẽ. At. 86 a, Mihi nõ excidit illud,&c. 137 b, Nõ ſum immemor illius,&c. At. 38 b, Habui ſuã recordationẽè clariſ- ſimi iuriſiurãdi, quod ego non erã oblitus. Att. 142 b, Quòd laudas, quia obliuiſci me ſcripſi, antefacta& dicta noſtri a- mici, ego uerò ita facio. pro Mil. u3 b, Ciues de republica
optimè meriti, in quib. homines non moddò res præclariſsi- 1a5
63XBIL! isloca.Poe (IXNVB 0, 29. auntelii ſuſ zumidenti.At oltis de Di. nm obauncle qotidie ſing aolontate bo⸗ (pNVN C10 legem Tri obaunclare c conluli obnu thluli.&ub naquod ſen Callum quic guitur inter! lupoltulat) (5O RIO Kn nältatis& ſap (BEPOppu. nectutem citi adojeſcentiæ lesta ſenſic uundo obrey tepunt in anir geceßionis di z0btepflkta ippos ſepein ra drepſit GEO adriguitniue guillepruina 0ROG0,„ egen infirm ſurodroga bus Cæſar 1NO2, terra part lr obruer dbrutũ erit, mam in fou ulus,qui uſcul.205 li appar ſachu ſic ma tag obl lu Ripetua ob

4 adkeu „ esliaam daem nt
an a. 44 B ungnam zelcdit* 8 4 8
r At. ohartaenmn mo nnen mamanam üſcoräie nin Aam tanfn. it Jan n Nemm
Aun bur 4 deuar hamnunnn.
ne 1Mangur er kasz 7 1i nas Lanerbmaa agean — urz u dümanem cuur mnn nna mbdaam'rnouu ian u mirr 1d⁴ 4d 3oaaem uu cmnai n uri un ⸗e* ſencferr Dmiur bnnd adhcnrt dr(E d,M. A. 4 Niba urrni nec aduuenem iuntaa aiereri niipua cfurn Lades rulla 1na xrmdu „ Hos ull aam— ir 5bu0
O11IOSNIe mann e
dein 44 Crd;.
muirns K edbuui en V
937„
O
*
O
2
O
Oꝓ mas obliuiſcuntur, ſed etiam nefarias ſuſpicantur. in Sall. 272 b, Tui maiores per te uenerunt in obliuionem.. BLOQVO R, rs. obſtrepo. Qu. Fr. 312 b, Tu uerò ut me& Appelles,& interpelles,& obloquare,& collocare uelim. ꝓ Cl. 50 b, Vocat me iamdudum tacita ueſtra expectatio, quę mihi obloqui uldetur. BMVTESOCO, ſcis. conticeo, reticeo. de Cl. 19 5 b, Hoc ſtu dium Brute noſtrum conticuit ſubitò& obmutuit.& 166 a, Tum etiam eloquentia obmutuit.& pro FlI.156 b. Repen- tè homo loquaciſsimus obmutuit. pro Dom. 240 b, Miror ei non& linguam obmutuiſſe,& manum obtorpuiſſ. de Sen. 8r b, Num quenquam horum coegit in ſuis ſtudijs ob- muteſcere ſenectus? pro Mil. 120 b, De nulla unquam obmu teſcet uetuſtas. de Fin. 107 b,& 75 b, Si quis obmuteſcere cõ cupierit, nihil aliud legau... BNITOR,„pi. obſiſto, occurro. pro Mil. 10 8a, At non P. Clodio ufitatis iam rebus obnitendum eſt Miloni, ut tuea tur dignitatem ſuam.
OBNONIVS,2um. ſubiectus. M. Bru. At. 88 a, Viuat hercu-
0
0 0
O
0 0
18 Cicero, qui poteſt ſupplex& obnoxius. BNVBILVS,, um. Tuſc. 158 b, Leti obnubila, obſita tene- bris Ioca. Poete...
BNVB O, bi. Obtego. pro Rab. 92 b, Caput obnubito, arbo ri infelici ſuſpendito. v.“
BNVNCIATIO, onis. auguris ſignificatio de periculo imminenti. At. 64 b, Obnunciationib. per Scæuolam inter- poſitis. de Di. 86 b, M. Craſſo quid acciderit uidemus, dira- rum obnunciatione neglecta. Quin. Fr. 323 b, Comiriorum quotidie ſinguli dies tolluntur obnunciationibus magna uolunrate bonorum omnimm.
BNVNCILO, as. nuncio, prænuncio. I. A. 176 a, Poſtq. 206 b, Legem Trib. pleb. tulit, ne auſpicijs obremperaretur, ne obnunciare conſilio aut comitijs liceret. I. A. 176 a, Conſul conſuli obnuhciauiſti. pro Seſt. 20 b, Tribunus obnũüciauit cõſuli.& 21 b, Cũ auſpicijs religionis q́; parens ohnuncia- ret quod ſenſerat. de Diuin. 36 b, Sed ſigno obiecto monuit Craſſum quid euenturum eſſet niſi caueret. At. 56 b, ter. Aſſe quitur inter lucos homines Milo, obnunciat. At. 56 b, Metel
lus poſtulat, ut ſibi poſtero die foro obnuncietur.
BORILO R, ris. exorior. pro Lig. 138 a, Vide quanta lux libe- ralitatis& ſapientiæ tuæ mihi apud te dicendi oboriatur. BREP O; pus. irrepo. de Se. 77 b,& 78 a, Obrepere aiunt ſe- nectutem citius quàm putaſſent.& 5a, Qui enim citius adojeſcentiæ ſenectus, quã pueritiæ adoleſcentia obrepit? Item:Ita ſenſim& ſine ſenſu ſeneſcimus, ut nõ intelligatur, quando obrepat ſenectus. de Di. 137 a, Nullæ imagines ob- repunt in animos dormientium extrinſecus. Atti. 95 a, Mihi
deceſsionis dies aeàulorar obrepebat. I. P. 79 b,& pro Pl. 262
a, Obrepſiſti ad honores errore hominum. Epiſt. 26 4 b, Cra
tippus ſæpe inſcientibus nobis& cœnantibus obrepit. Att.
0
O
92 a, Obrepſit dies, ut uides,&.
BRIGE O, ges, uel obrigeſco, ſcis. de Nat. 7 a, Pars terrarum obriguit niue& pruina. de Som. 129 b, Quorum duos obri
guiſſe pruina uides.& Verrina 6
BROG O, as. eſt legem aliam rogare, ut aliam ab alio latã
legem infirmes. At. 0 b, Quod promulgare, abrogare, dero
gare, obrogare non licet. Phil. 1, Quid quod obrogatur le-
gibus Cæſaris?
O
A
4 2 4
BRVO, L. operio, ſepelio.)((Eruo. de N. 52 a, Croco dili cũ in terra partum ediderunt, obruunt oua.& 51 a, Romæ ma- rinæ obruere ſeſe arena ſolent. de Fin. 108% b, Is etiam ſi quid obrutũ erit, poterit eruere. I. A.193 b, Terra bellua, quę quo- niam in foueam incidit, obruatur. pro Arc. 190 b, Idem tu- mulus, qui corpus eius contexerat, nomen eriam obruiſſer. Tuſcul. 20 8⅝ a, Aut ita parum malum, ut obruatur ſapientia, uixꝗ, appareat. Qu. Fr. 290 a, Te oro, ne te obrui tanquam fluctu ſic magnitudine negocij ſinas. de Clar. 169 b, Hunc ue tuſtas obliuione obruiſſet.& de Fin. 60 b, Et aduerſa quaſi perpetua obliuione obruamus. de Ora. 135 a, Vt teſtẽ omniũ riſus obrueret. de Or. 92 b, Obruimur ambirtione& foro. I. V. 80 a, Obrutus& oppreſſus. de Ar. 255 b, Quod dij omen obruant. de Sen. 81 a, Obruere theſaurum alicui. pro Deiot. 150 b, Hæc nulla unquam uetuſtas obruet, nulla unquã de- lebit obliuio.—
OB RV SA, ſincera, pu ra& purgata. de Cl. 188 b, Quo magis
expurgandus eſt ſermo,& adhibenda quàm obruſa oratio, quæ mutari non poteſt: nec utendum prauiſsima cõſuetu- dinis regula. Sic nos hunc locum hactenus ſine dubio cor- ruptũ, poſſe corrigi puramus: niſi malimus in hunc modũ legere, quod mihi magis placet, Et adhibéda quafi obruſa, ratio,&c. ut moneat Cicero, ad inquinatũ ſermonẽ expur- gandum, adhibendä eſſe rationè, quaſi obruſam quandam, quæ mutari n5 porteſt: non uſum, qui uoluntate plerũq, nõ fatiòone aliqua ualet. Nam& obryzum, aurũ dicitur, quod
2
*
2
OBRVTVS, aum. obductus, ſepultus, pro Mil. nda,
. O. B 938 igne exco ctum& expurgatum, diminui, mutariue iam nul- la exploratione poteſt. Et Politianus Epi. li. 6 ad Philip. Be roaldum, Exigere ſcripta ad obruſam, dixit: quaſi igni& cal ce(quod cæmentũ nocank)enplorare⸗ quod de auro fit: quę
ratio explorãdi tota, obruſa dici uidetur. Hac nos nihil af-
firmantes, ſed in medium quæ pro tempore potuimus, affe- rentes. Nam ut obtruſa legamus, nullus inde ſenſus elici cõ mo dè poteſt:niſi fortè ſcriptum fuit abſtruſa. Quòd autem quidam duo illa uerba, quàm obtruſa, uel obruſa, omitten da neſcio quibus manuſcriptis exemplarib. freti‚ putant, mi hi non uidetur. unde enim hęc uerba irrepfiſſent’neq; enim ſtatim quod non intelligimus, in ueterum ſcriptis, expun- gendum eſt... 1.
Vosd; Albanorum obrutæ aræ,& pro Cec. 3 02 b, Obrutus rebus omnibus& perditis. de N. 52 a, Nylus Aegyptum tota æſta
5
te obrutam oppletamq; tenet.
OBSCOENE!ä turpiter. Offic. 26 a,Adulterari turpe eſt, ſed
dicitur non öbſcœnè. de N. 70 b, Mercurius, cuius obſcœni- us excitata natura creditur, quòd aſpectu Proſerpinæ com-
motus eſrft........ OBSCOENIT AS, ti. turpitudo, deformitas. Epi. 140 a, Si
6*
OBSCVRATIO, nu obſcurirds, de Fin. uz b.In quib. pro-
quod ſit in obſcœnitate flagitiũ.& Off. 26 a, Nec oratio ua- cat obſcœnitate. de Or. 131 a, Verborum turpitudinè& rerũ obſcœnitatem uitare. Off. 2z: a, Rerum turpitudinem adhi-
bere,& uerborum obſcœnitatem.
OBSCOENV S, a,um, turpis, in obſcœnis. Off 25 b, Quod 4
cere non turpe eſt modò occultè, id dicere obſcœnum eſt. Tuſ. 249 b. Illud Antipatri eſt quidem paulò obſcœnius, ſed non abſurda ſententia eſt. Off. 1 a, Genus iocandi, illibera- le, petulans, flagitioſum, obſcœnum. de N. 3 a, Delicatæ& obſcœnæ uoluptates. Ep. 40 a, At hodie penis eſt in obſcœ nis. Qu. Pr. 311 a, 61 à, Maledicta, uerſus etiam obſcœniſsimi in Clodium& Clodiam dicerentur. Ep. 140 a, Quid, quod uulgò dicitur, Cum nos te uolumus cõôuenire, num obſcœ- num eſt? Memini in ſenatu diſertum conſularem ita eloqui: Hanc tulpam maiorem, an illam dicampotuit obſcœnius? & multa de obſcœnis in eadem Epiſtola..
pter earum exiguitatem obſcuratio ſequitur.& ibi. Quib.
in rebus obſcuratio magna eſt. L. Exiguitas..
OBSCVRENAAH7rTue, clàm.)(Apertè,palam. I. C. ¹9 a, Hoc
3
malum obſcurè ſerpit.& 99 a, Non agam obſcurè. de Fi. 67 a, Heraclitus de natura nimis obſcurè memorauit. pro Mil. 109 b, Palam.)((Obſcurè. pro Qu. 9 a, Huic ne perire quidè tacitè obſcureq́; conceditur? pro Cl. 28 b,& Para. 124 b, Ob
2
ſcurè ferre aliquid....... OBSCVRIITA 8, tu. obſcuratio, tenebræ, caligo, ænigma. de
Or. 147 a, Vt oratio, quæ lumen rebus abhibere debet, ea ob ſcuritatẽ& tenebras afferat. de Fi. 67 a, Satis ne igitur uide- or uim uerborum tenere? an ſum etiã nunc græcè loqui uel latinè docendus?& tamen uide, ne ſi ego non intelligà, quid Epicurus loquatur, cũ græcè, ut uideor, luculéter ſciam. ſit aliqua culpa eius qui ita loquatur, ut nõ intelligatur, quod duobus mo dis ſine reprehenſione fit: ſi aut de induſtria fa- cias, ut Heraclitus, cognoméro qui εοαmOρε perhibetur, qua de natura nimis obſcura memorauit: aut cum rerũ obſcuri tas, nõ uerborũ facit, ut nõ intelligatur oratio, qualis eſt in Timæo Platonis. Aca. 3 a, Eſt enim omnis cognitio multis
4
obſtructa difficultatib. maximaq; eſt& in ipſis rebus obſcu ritas,& in iudicijs noſtris infirmitas. de D. 87 b, Cauſa latet obſcuritate inuo luta naturæ. de D. i31 b.Adhibuit etiam la- tebrã obſcuritatis, ut ij dem uerſus aliàs in aliam rem accõ- modari poſſe uiderentur.& 135 b, lã uerò quò pertinent ob- ſcuritates& ænigmata ſomniorũtintelligi enim à nobis dij uelle debebant ea, quæ noſtra cauſa nos monebant, de Or. 90 b, Philoſophia in tres partes diſtributa eſt, in naturæ ob ſcuritatẽ, in diſſerẽdi ſubtilitatẽ, in uitã atq́; mores. Top. 221 a, Sed à libris te obſcuritas reiecit. pro Cl. 32 b, In ea obſcuri tate& dubitatione omniũ, Canutio placuit iudices pronũ ciare. cont. Rul. 73 a, Dus ſunt huius obſcuritatis eauſæ: una pudoris, S&ec. altera ſceleris,&c. pro Pl. 267 b, In tenebris quã in luce cauſam uerfſari mauis. Epi. d3 b, Sed habeo alia ſigna quæ obſeruem, quæ erſi nõ ſunt certiora illis, minus tamen habent uel obſcuritatis, uel erroris. Off. 42 a, Ita ut nullum obſcurum poteſt nec dictum eius eſſe, nec factum. pro Mar.
335 b, Erat autem obſcuritas quædam,&c. O
BSCVRO, u. lucẽ eripio, noctẽ uel tenebras rebus offun- do, tenebras affero, obſcuritatem affero, tenebras obduco, obcæco, inobſcuro, officio, obſtruo, perſtringo. de Na. 45 a, Aetneorum ignium tenebræ finitimas regiones obſcuraue runt. de Ein. 138 b, Minora maioribus obſcurantur. de Fini. 99 b, Lumen lucernæ obſcuratur& offunditur luce ſolis. J. C.98 b, Nox tenebris obſcurat omnia, Attic. 35 a, Quæ ſcri-
12 3
3
bamz

9³9 0 B bam, AXryoptaus obſcurabo. pro Clu. 18 a, Nihil nec ſubter
fugere reticédo, nec obſcurare dicẽdo. de Ora. u7 b, Omnis
eorũ memoria ſenſim obſcurata eſt& euanuit.& de Or. 163 b, Obſcurari atq; penè obrui.& de Fi. 99 b, Obſcurari& ob rui, atq; interire. de Fi. 12 b, Obſcurari quædam, nec appare re, quia ualde parua ſunt. pro Mar. 135 b, Tuas laudes obſcu ratura nulla unquam eſt obliuio.
OBSCVRVS, a, um.habens obſcuritatem, tenebricoſus, cali ginoſus, tortuoſus, inuolutus, Anatura inuolutus, latẽs,o— pertus, Hexiloquus ſpifſus, cæcus.)(Apertus, perlucidus,il- Juſtris, de In. 82 a, Res apertæ obſcuriores fiunt oratione. de D. 104 b, Quia erant multa obſcura, multa ambigua, expla- nationes adhibitę ſunt interprerum. de D. 132 a, Chryſippus totũ uolumen impleuit oraculis partim flexilo quis& ob- ſcuris, ut interpres egeat interprete,& ſors ipſa referẽda ſit ad ſortes:partim ambiguis,& quæ ad dialecticum referen- da ſint. de Na. 79 a, Non ut deorum naturam tollers, ſed ut intelligeretis, quàm eſſet obſcura,& quàm difficiles explica tus haberet. de Ora. ↄ0 b, Ius applicationis obſcurum ſanè & ignotum, patefactũ eſt in iudicio, atꝗq; illuſtratũ à patro- no. cont. Rul. 53 a, Cur hoc tam eſt obſcurũ atq; cæcum. At. 120 a, Dolor apertus.)(Hebes. Partit. 233 a, Obſcurus.)(„Re rum multitudine nobilitatus. pro Mur. 127 b, Tua nobilitas hominibus literatis eſt notior, populo uerò obſcurior. con tra Rul. 68 b, De oratione Rulli obſcura. Or. 199 b, De Thu- cydide,& eius oratione obſcuriſsima. I. A. 187 b, Ego autsé, qui intelligeret, quid dicere ueller, adhuc neminem reperi. & ibid. Satius eſt mutum eſſe, quàm quod nemo intelligat, dicere. de M. Antonio. de Cla. 191a, Oratio nimia religione attenuata, à multitudine deuoratur. Aca. ² b, Cognitio mul tis obſtructa difficultatib. Att. 216 a, Oid guudwv ſcribere: id eſt, per notas& ſigna. de Cl. 170 b, Philiſti Syracufij& Thu cydidis conciſæ ſententiæ, interdũ etiã non ſatis apertæ ci breuitate, tum nimio acumine. Officior. 22 b, Sermone eo debemus uti, qui notus eſt nobis, ne ut quidam Græca uer- ba inculcantes, iure optimo irrideamur. de Diuin. i35 b. Eu-, phorion poera nimis obſcurus.)((Homerus.& ibid. Hera- clitus ualde obſcurus.)((Democritus.& ibid. Mea cauſa me mones, quod non intelligam, quid igitur me mones?& de Di. 134 b. L. Circuitio de Fin. 67 a,& Aca. b,& de Orat. 114 a,& de Nat. i5 b, 16 a,& de Orat. un a,& 146 a, de oratio- ne obſcura.
OBSECRATIO, onis. preces, deprecatio, obteſtatio. deln. 47 a,& de Or. 162 a, Si prece& obſecratione humili ac ſup- plici utemur. pro Font. 84 a, Obſecratio, deprecatio.& de Ar. 268 b, Conſtituendæ nobis ſunt procurationes& obſe- crario,&c..
OBSECRO, 2. amabo te. pro Dom. 219 b, Idem pro ſalute
mea populum Romanum obſecrauit. Poſtquam. 201 b, De- niq; ipſe pro mea uos ſalute non rogauit ſoſum, uerumetiã obfecrauit. de Orat. n6 b, Non ſolùm hortabor ut elabo- ret,&c. ſed eriam obſecrabo.& pro Qu. 8 a, Næuium obſe crauit per fratris ſui mortui cinerem, per nomẽ propinqui tatis, ut,&c. in Verr. 117 a, Cùm multis lachrymis eum ora- ret atque obſecraret Heraclius, imperare non potuit. Epiſt. 55 a, Cum mihi C. Marcellus non ſolùm cõfilium daret, ſed præcipuus quoque me obſecraret,&c. Epi. 166 b, Ego uos P. C. oro atq; obſecro, ut,&c. pro Qu. 18 a, Itaque te hocob ſecro, ut,&c. de Fin. 68 b, Obſecro, inquit Torquate, hæc di cit Epicurus. Attic. 43 a, Obſecro mi Pomponi, non uides, &c. Attic. 190 b, Obſecro Pyſiæ ſalutem. Epiſtol. 233 a, Quid, obſecro te, me miſerum, quid futurum eſt? Item: Sed obſe- cro te, ita uenuſta habeantur iſta, non ur uincula uirorum ſint, ſed ut oblectamenta puerorum. Attic. 124 a, Sed obſe- cro te, quid hoc miſerius, quàm,&c. Atti. 44 a, Ad me, obſe- cro te, ut omnia certa perſcrib as. Att. 88 b, Deinde me obſe- cras amantiſsimè, ne obliuiſcar uigilare,& ut animaduer- tam quæ fiant. ad Attic. 1 0 b, Vt facias, te obreſtor atꝗq, ob- ſecro. Attic. 208 a, Attica mea obſecro te, quid agit? quæ me ualde angit.
OBSECVND O, as. pro Pom. 13 a, Is cui ciues aſſenſerint, ſo cij obtemperauerint, hoſtes obedierint, uéti tempeſtates q́. obſecundarint.
OBSEPIO, pu. ſepio, intercludo. pro Muren. 135 5, Hæc omnia tibi accuſandi uiam muniebant, adipiſcendi obſe- piebant.
OBSEQVENS, tis. Oobediens. Epiſt. 148 b, Filius obſequens pPatri.& Sal. 270 a, Eilia tibi iucundior atque obſequentior, quam parenti par eſt.
OBSEQVIVM unj. indulgentia, patientia. de Am. u13 a, Ob ſequium amicos, ueritas odium parit. Att. 98 b, Itaq; effeci omni obſequio, ut neutri illorum quiſquam eſfet me chari Or. I. P. Jo 4, Ego Antonium collegã patientia atq obſequio meo mitigaui. pro Cæl. 40 a, Compreliendere multos ami-
OB 949 citia, tueri obſequio. At. 5§ b Mulieres ual ctari obſequio& comitate adoleſcenti ſequio alicuius ad omnes res. de L. 168 a, tis uirtutibus à corporis obſequio indul rit. At. 157 a, Omne meum obſequium in illu ta ſeueritate. At. 16 5 a, Ea uerò nõ ſunt ab obfequio noſtro.
de Leg. 164 b, Obſequia in homines.
3 2=
— B 41„1 3
P. 152 O, Abut: 0
nimus coni
ad; diſceſſe- 1
ult cu mul
OBSEQVO R ri. morem gero, indulgeo ſatisfacio, morige 1
ror, gratificor, placeo. Ora. 20 b, Tum tibi roganti obſequi uellèm, ſcribendi impudentiam ſuſcepi. de Or. ↄꝓ b, Ego ue rè, ihquit, tibi obſequi ſtudeo. Tuſc.:4 0 a, Cum huic obſe- cutus ſis, illi eſt repugnan dum. Epi. 15 b, In nauigando tem- peſtati obſequi, artis eſt. de Fin. 68 a, Obf quar igitur uolũ. tati tuæ. pro Qu. 17 a, Vt ueſtræ naturæ bonitatid; obſequa mini. Or. zu b, Conſuetudini aurib. indulgẽti hbenter ob- ſequor. de Or. /8 a, Sed tamen etiam in his aſperitatib. rerũ obfequar ſtudijs noſtris. Pro Cluen. 49 b, Obſequor tibi de te, uel de aliqua re.
OFBSEROr. occludo, obfigno. de Legibus 183 a, Quod
cum proximi fecerant, ob ductaqꝗ́ue terra erat, frugibus ob- ferebatur.
OBSERVAN 8, 16. ſtu dioſus, cupidus, diligens. Epiſt. 203 a,
Aulus Fuſius, obſeruantiſsimus noſtri. Epiſto. 235 b, Quem ſpero tui fore obſeruantem. Attic. 262 a, Cognoui te mei i- ta cupidum, ut paucos æquè amantes atq; obſeruantes me habere exiſtimem.
OBSERVA N TIA,tiæ reuerétia, uenerario. de In. 70 b, Ob-
ſeruantia eſt, per quã ætare, aut ſapientia, aut honore, aut a- liqua dignitate antecedentes reueremur& colimus.& 82 b, Cultu quodam& honore dignatur. Epi, 199 b, Sex. Aufidi- us obſeruantia qua me colit, accedit ad proximos. pro Mu. 141 a,& pro Pla. 268 a, Nulla eſt pœna, quæ poſsit obſeruan tiam tenuiorum ab hocuetere inſtituto officiorum exclu-- dere. pro Cor. 69 a, Officia illius obſeruantiamd; dilexit. ꝓ Qu. 10 b, Amicos obſeruantia rem parſimonia retinere. At. 207 a, Ne magnum onus obſeruantiæ tibi imponeré. E piſt. 64 b, Mea tibi obſeruantia nunquam defuit.
OBSERVA TIO, onbw. animaduerſio. de Cl. 167 b, Verùm id
natura magis aut caſu quàm rarione aliqua aut obſeruatio
ne fiebat.& Or. 214 b, Verſus inuentus eſtterminatione au- rium& obſeruatione prudentũ. de D. 138 b, Obſeruatio diu turna norandis reb. fecir artè.& ibid. Quæ aſtris præſentiũ tur, hæc notata ſunt obſeruatione diuturna.& ibi. Neq. ob ſferuatione inueniri poruit ſcienria. de Di. 8a, Chaldæi diu- turna obſeruatione ſiderum ſcientiam putantur effeciſſe, ut prædici futura poſſent. Off. 5ν b Valetudo conſeruatur no- titia ſui corporis,& obſeruatione rerum, quæ res aut pro- deſſe ſolent, aut obeſſe. Off. 8 b, Apud antiquos ſumma erat ob ſeruario in bello mouendo.
OBSERVIT O, as. ſtudiosè obſeruo. de D. 10z2, Neq; ſoluùm
deorum uoces Pythagorei obſeruitauerunt, fed etiam ho- minum, quæ uocant omina.
OBSERVO, s. amimaduerto, noto, ſpeculor, aucupor, quaſi
inſidior, ſeruo, pertracto, in ſpeculis ſum. Epi. 3 3 b, Sed ha- beo alia ſigna, quæ obſeruem, quæ erſi non ſunt certiora il- lis, minus ramen habent uel obſcuritatis uel erroris. de Di- 80 a, Chaldæi motus ſtellarum obſeruauerunt, quibus no- tatis, quid cuiq; ſignificarerur, memoriæ prodiderunt.& d2 b, Obſeruata ſunt hæc tempore immenſo,& ſignificatione euentus animaduerſa ac notata. de Di. 118 a, Etſi cauſæ non reperiuntur iſtarum rerum, res tamen ipſæ obſeruari ani- maduertiq; poſſunt. de D.*38 b, Quomodo hæc infinita ob ſeruando notare poſſumus? Or. 12 4 a. Sunt enim quidam o- ratorij numeri in oratione obſeruandi ratione quadam. de Ora. 93 a, Et perſæpe me, quæ ſoleres in dicendo obſeruare, docuiſti.& 94 a, Quæ obſeruata ſunt in u ſu tractatione di cendi. de Or. 97 a, Quæ ſua ſponte homines eloquentes fe- cerunt, ea quoſdam obſeruaſſe atq; collegiſſe. de Cl ¹9i 4,Is nimium inquirens im ſeſe atque ipſe ſeſe obſcruans, metu- ensq́; ne uitioſum colligeret, eti am uerũ ſanguinem depra- uabat. Or. 277 b, Non enim id agit ut inſidietur& obſeruet, ſed iam fauet, proceſſumꝗᷓ; uult. pro S. R. 22 a, Multi occupa tionem eius obſeruant, rempusq́; aucupantur. Epi. 175 4, g taque ei præcepi, ut tempus obſeruaret epiſtolæ tibi red dẽ dæ. pro§. R. 33 b, Nihil mali eſt, canes ibi quã plurimos eſſe, ubi permulti obſeruandi, multaq; ſeruanda ſunt. Par. 123 b, Obſeruare omnes motus alicuius. de N. 5o0 b, Vt in araneo- lis aliæ quaſi rete texunt, aliæ autem ex inopinato obſer- uant,&ſi quid incidit, arripiunt. de Am. 107 a, Nec obſeruat ſtrictè amicitia, ne plus red dat quã acceperit. At. 50 b, Cum ſemper itahabitum obſeruatum; ſit. pro Quin. 66 a, Quid tu id quemadmo dum obſeruas Lin V. 136 b, Merellum eum cenſum obſeruari iuſsit, qui Sex. Peduceo prætore habitus
eſſet, Or. 21 5 b, Quod ne accidat, obſeruari nõ ꝑoteſt:id eſt “ sàusT2
mleius, qua genter 0 blel 1 ab aliquo ſruat&d lli ſeruatas non prsinterdic gant.Epl. 39 Jpi 4, O0b. tem.Att. 4 ³ hlehemente
1 5 4 ℳ 1ʃʃ B5ESuwn3
qeditionis ne
tan quod or
hA'Sobis m. )
denico captc
197 4, upr.
¹ F 6 ntldertaten
— 2 — —,
+
mnltarls ulx
Cuallo ſepta dcöſulem deſig ghlecitaut e turut obſide. metu obſeſdi: prarelabefae ibon obleſſu doſelus eſte ſllan elle ab genementis Rrulis libera timos dicn b, Ora.a Ktac tenetu bſidere& trur, atgh Kole poteß Hati obſide tum.J.V. uitun tul
ape„ lat. At d C
itero nauig 6 et ſenat Dlo 9
, Uonis lib

24 ie 4N. Teius mamue turaa auc an ks end rc rri 4.
nur Ne eNn„derumm vraart nc amr eut dr urAs 3ern
—
4ℳ
enrun u
AANR Aunn au b. 14½ Nr a Ne uane. annaun
9 14
*
ane ſderun cerur
„n
maum pur Meme auA
011110⸗
—
“
din
941
0 B
caueri. pro Do. 227 a, Obſeruare leges. pro Cl. 41 b, Maiores noſtri nunquam perinde ut rem iudicatam, obſeruauerunt
animaduerſfionem cenſoriam. Off. 41 a, Latronum leges eſ-
ſe dicuntur, quibus pareant, quas obſeruent. ad Heren. 29 a, Quid in uiriséidem ne obſeruabant’minimsè. Ep. 215 a, Ago gratias, quòd meas obſeruationes tam diligéter obſeruas. Atric. u+ b. Illu d V⁵νε⁴oerop, fic enim putatur, obſeruo,
3 auνe Ainle': præſertim in te, quem,&c. de Di. 101 b, Obſerua-
re& ſeruare idem. Qu. de Pet. 213 b, Fac ur abs te cuſtodiri atq; obſeruari ſciant. At. 130 a, Scribis tibi in animò eſſe ob-
ſeruare Cæſarem,& ſi ſecundũ mare ad me irè cœpiſſet, con
iſti ſeruiunt, ſi obſeruare ſeruire eſt.
0
feſtim in Samnium ad me uenturum. Atti. 221 b, Magis mihi
BSERVA KE. colerc, uenerari. Epi. 48a,& 87 b, Colere&
obſeruare aliquem. de Am. 1orb, Omnes ferè familiariſsi-
mi eius, quaſi deuincti meis magnis ueterib. officijs, me dili
genrer obſeruant& colunt.& de Am. 101 b, Coli& obſerua
ri ab aliquo. Epi. 65§ a, Qui me ſicut alterum parentèẽ& ob-
ſeruat& diligit. pro Pl. 26 7 a, Tribus officijs ab aliquo ob-
ſeruatas non largitione. pro Pl. 268 a, Neque hoc liberis no ſtris interdicendum eſt, ne obſeruent tribules ſuos, ne dili-
n: 1
O
gant. Epi. 139 a, Perofficiosè& peramãter obſeruare aliqué. Epi. 65 a, Obſeruare& diligere aliquè ſicut alterum paren-
tem. Att. 34 a, Cæcilium colimus& obſeruamus.& I. V. 345
b, Vehementerq; illum ordinem obſeruo...
BSES, du. Dignus, fiducia. pro Pomp. i0 b, Pompeius eis ſpẽ deditionis non ademit, obſides imperauit.& I. V. 175 a, Tan tum quod orarorib. Metellus obſides non dedit. Epiſt. 245 b, A nobis multos obfides habet pop. Rom. Itẽ: Ab his Pin-
deniſſo capro obſides accepti. pro Clu. 35 a, Stalenus hanc
condemnationem dederat obfidem Bulbo.& 57 b, Nuptiæ
quarum illa obſides filios ab eo accepit. I. A. 159 b, Reip. tu-
5
0
us paruus filius in Capiroliũ à te miſſus obſes fuit. Anteq. 197 a, Cü præcipuũ nobis obſidẽé ſui animi ueſtrã relique- rit libertatem. I. C. i18 b, Paruus filius qui mihi uidetur am- plecti rempub. tanquam obſidem conſalatus mei.
3 8881 O,onu. Ob dio. pro D. 223 b, Obſeſsio templorũ, occupatio fori, oppreſsio curiæ.& pro Corn. 56 a, Obſeſsio militaris uiæ. 1 BSESSO R, ris. Oppreſſor. pro Dom. 215 b, Depopulator fori, obſeſſor patriæ.
OBSESSVS,a, um circumſeſſus, cinctus, oppreſſus. I. C. 122
b, Patria obſeſſa facibus& telis impię coniurationis.& pro S. R. 2: a, Dom ritimam cinxit urbibus, non ut munitam colonijs illam gẽ tem, ſed ut obſeſſfam teneret.
8.
BS81D E O, es. circumſideo, obſeſſum teneo, occupo, foſſa
& uallo ſeptum teneo, oppugno. I. A. 212 a, Qui Mutinam&
cõſulem deſignatum obſederit.& ibidem, Antonius armis obſedir, aut excluſit ſenatum.& pro D. 231 a, Qui impellun
tur ut obſideant ſenatum. Poſtquam. 204 b, Cum ui, ferro,
metu obſeſsi tenereminl. de Aruſpic. 4 4 b, Obſidere, oppu-
gnare, labefactare aliquã urbem. pro Font. 2 80 a, Ab his gen
tibus obſeſſum Capitolium eſt. de Aruſp. reſponſ. 255 b, Is obſeſſus eſt domi. pro Pom. 7 b, Vrbem Azicenorum ob-
ſeſſam eſſe ab ipfo rege maxima multitudine,& oppugnatã
uehementiſsimè, quam L. Lucullus ſummis obſidionis pe
riculis liberauit. I. V. 265 b, Qui ſinus quoſdã obſediſſe ma- ritimos dicuntur.& ibid. Aut promontoria tenuiſſe.& IJ. A.
205 b, Ora. 217 b, Cum is qui audit ab oratore, iam obſefſius
eſt ac tenetur. contra Rul. 8 a, Totam Italiam ſuis præſidijs obſidere& occupare cogirat. pro Fl. 158 a, Cum curia ſpecu latur, atq; obſidet noſtra. I. A. 153 a, Dictatura quæ uim iam regiæ poteſtatis obſederat.& 1⁷⁷ a, Cum omnes aditus ar- mati obfiderent. I. C. 102 b, Iacére humi ad obfidendum ſtu prum. J. V. 67 b, Obſidere tempus alterius. At. 85 b, Scaptius equitum turmis incluſum in curiz ſenatuin Salaminæ obſe derat. Atric. 154 a, Nos quoniam ſaperum mare ob idetur, infero nauigabimus. Att. 240 a, Antonius militibus obſeſſu
rus eſt ſenatum.
FSIDIO, ont. obſeſsio. At. 129 a, Domitium periculo ob- dionis liberare cupio.& pro F. 263 b, Colonia quę per hũc obſidione liberara eſt. pro Muxr. 123 b, Vrbes partim obſidio ne cepit. I. A. 236 b, Antonius ſolet accipere manicas, nec diu tius obſidionis merum ſuſtinere. Epiſt. 63 a,& pro Pomp. 7 b, Qutex obſidione fœneratores exemerit.
OBS1IGCNATO K., Oru. Att. 191 a, Obſignatores teſtamento-
„, 3.—„„ 1 2.— 6 rum.& 264 a, Nobis reſtib.& obſignatorib. pro Cl. 57 a, Li terarum obſignator. At. Ii 1 4, Adhibere obignarorem.
OBSIGNO, w. ſigno, conſigno.)((Reſigno. pro Fl. 160 b, Lex
tabulas iudicũ ſignis obſignart luber. de Or. 9 a, Cum ob- ſign as tabulas clientis tui, quibus id ſit ſcriptũ quo ille ca-
Prtu de Or. 131 b, Furacs ſeruum ſolum eſſe, cui domi ni- ..—— 4— il ſec obſignatũ ſit, nec occluſum. At, 262 5, Decretũ quod
1
obſeſſa. pro Fl. 169 b, Gręcia Aſiæ oram ma
tos mores uidemus. OBSONIVM, nH. uel Opſonium, pulmentũ: id eſt, quicquid
6 6060 2 oôbſignatum eſt ab ampliſsimis uiris.& 264 a, Decheta quod ego obſignaui cũ multis ampliſsimis uiris: pro Qu. 12 a, Eius rei condirionisq́; tabellas obſignauerunt uiri bo- ni cõplures. J. V. 232 b, Literas obſignãdas publico ſigno cu- raui.& 256 b, Obſignare tabellas ſignis amicorum.& 106 b
Quòd rum codicem obſignaſſem. I. V. 100 a, Tabulæ teſta- menti obſignatæ nõ minus multis fignis, quàm è lege opor teat. in V. 68 a, Quæ cognoui egomet apud iſtũ in ædib. cũ obſignandi cauſa ueniſſem. pro FI.154 a, Hæc quæ eſt à no- bis prolata laudatio, obſignata erat creta illa Aſiatica, qua
utuntur omnes in publicis& priuatis literis.& ibi. Noſtra igitur laudario conſignata creta eſt. Att. 122 a,& 64 b, Obfi-
gnata iam epiſtola ſuperiore, quàm,&c.& 230 b, Signata iã epiſtola Pormiani,&c. Tuſc. 284 b, Agere cum aliquo tabel lis obſignatis. de D. 138 a, Quædã matrona uiſa eſt in quiete obſignatam hab ere naturã, retulit, negauit eam, quoniam obſignata fuiſſet, concipere potuiſſe, at alter prægnantem eſſe dixit. nam inane obſignari nihil ſolere.& Ep: 26 6 b, Ob ſignare lagenas inanes. de Inu. 81 a, Tabulę obſignantur. At. 7 b, Obſignaram iam epiſtolam meam, quã te puto perle- giſſe. Att. 97 a, Admiratus ſum, ut uidi epiſtolam obfignatã, breuitatem eius.& 100 b, Curij teſtamentum, Ciceronum
ſignis obſignatummm. OBSIS TO, Kis. reſiſto, repugno, occurro, interpono. in Ver.
22²2 4, Qui primò cum obfiſtere& defendere conarentur, re pulſi funt. I. V. 236 a, Reſtitiſti uidelicet, ne ex Italia tranſire in Sici iàm poſſent.& pro Fl. 16 5 a, Græcis, Lydis obfiſtent Rho dij,&ec. I. 0.4 b, Confilijs Catilinæ occurri atq; obſti ri.& 186 3, Niſi Panſa obſtitiſſet. de i. i10 a, Qua facil poſ- ſet repugnari obſiſtiq; fortunæ.& Tuſc. 18r a, Obfiſtere do- lori. At. 2 a, Ambitionem meam putabis obſtitiſſe. de Fi. 96,
Obſiſtere ui ſis, aſséſus q. ſuſtinere.& Ac. 276 a, Obſiſtere opi
nionibus, repugnare uiſis. Qu Fr. 300 a, Obfiſtere ſermoni alicuius. Officio. b, Qui autem non defendit, nec obfiſtit iniuriæ, tam eſt in uirio, quàm ſi,&c. Offic. 37 a, Multorum odijs nullæ opes poſſunt obſiſtere. Offic. 40 a, Vitia quibus alij facilè poſſunt obfiſtere. de Sen. 92 a, Audacter obfiſte-
re alicui,.
0B81 T VS, num. obſoletus, horridus, ſqualidus. Tuſc. 158 b, Lati obſita, obſita tenebris loca. PoetæO. OBSOLE O, le.. I. A. S0, In homine enim turpiſsimo obſo-
lebant dignitatis inſignia. al. Obſoleſcebant.
OBSOL.ESCO, ſau. tenebris uetuſtatis opprimor. Ac. 41 a,
Hrcincluſa habebam,& ne obſoleſcerent, renouabam cũ li ccbat, legendo.& de In. 5ůr a, Res quæ propter uetuſtarẽ ob- ſoluerunt.& 42 b, Hoc uerò à pleriſq; eorum deſertum ob- ſoleuiſſe. pro Seſt. 16 a, Virtus ſplendet per ſeſe ſemper, nec alienis unquam ſordib. obſoleſcic. pro Cæl. 49 a, Chartæ quoq;, quæ illam priſtinam ſeueritatem continebant, obſo Merunt. cont. Rul. 64 b, Vectigal quod amiſsis alijs remane it, intermiſsis non conquieſcat, in pace niteat, in bello non bſoleſcat. pro Pompeio 13 b, Obſoleuit iam iſta oratio, re multo magis quã uerbis refutata. pro Qu. io b, Cuius ſplen
dor omnis in moribus obſoleuit. de Orator. 55 a, Quæ ſanè nunc obſoleuerunt.“ OB 80LETIVS.. V. 107 a, Obſoletius ueſtitus. OBSOLETV S, 4,um. inſolens, antiquus, inuſitatus, ſordi- dus. in V. 87 a, Hæc nimis antiqua& obſoleta ſunt.& 259 a,
& de Ora. 15 6 b, Abiecta& obſoleta uerba fugienda ſunt.& At. 19 a, Barbara quædam& obſoleta. pro Q.ic b, Hæc uul garia& obſoleta ſunt. de Or. 145 a, Vereor ne paulo obſole tior fit oratio. Off. 75 b. Cyrenaicis obſoletis floret Epicu- rus. pro Fon. 282 b, Studijs miliraribus apud iuuentutè ob- ſoletis. cont. Rul. 6⅝ b, Veſtitus obſoletior, corpus incultum
E horridum. I. P. 9½ b, Arq; inde obloletus Theſſalonicam
ueniſti.& ad Her. 35 a, Numitor obſoletus. de Repub. lib. 3. teſte Auguſtino de Ciuit. Dei, lib. 2. ca. 21, Obliuione obſole
ad panem uinumꝗ; adijcitur in cibum, ut caſeus, carnes, o-
ua, piſces,& id genus alia. Epi. 118 b.
— 7
OB80O NO, 2s. Tuſ. 2 ¼7 a, Socratè ferunt, cũ uſꝗ, ad ueſperũ
cötinentius ambularet, quæſitũ, eſſet ex eo, quare id face- ret:reſpõdiſſe ſe, quo melius cœnaret, obſonare ambulãdo famem: id eſt, obſonij loco, ſibi famem comparare.
OBSTINATIO, ni. peruicacia, pertinacia, nimia petſeue-
rantia. de Pro. 77 b, Quæ ego omnia nõ ingraro animo, ſed obſtinatione quadam ſententiæ repudiaui.
OBSTINATVS,a,um. pertinax, pugnax. in V. 70 b, Hunc in
iudicando nimiũ ſui iuris ſententiæ q, cognoſco. Off. 69 b, Qwinimis perfractè aliquid detendit. Ofc. 6 a, Qui negat aliquid,& in eo perſtat. At, 6 a, Illius uoluntas obſtinatior. pro Lig. 141 a, Quem de ſuſcepta cauſa propoſitaq; ſenten- tia nulla uis, nullum periculum poſſet depellere.
W R 2 OBSTIPVS,

943 0 B
OBSTIPVS, a, um. de Nat. 4 7 a, Obſtipũ caput,& tereti eer- nice reflexum. 3
OBSTIT A, torum. oſtenta quæ obſtant dicta fuiſſe puto. de L. 173 b, FEulgura atq; obſtita pianto..
OB8T 0,55. Obſiſto, ofcio, impedio. Acad. 6 a, Maxima eſt in ſenſib. ueritas, ſi omnia remouentur, quæ obſtant& impe- une r e3a b, de deg An⸗⸗ a, Aut aliquid afferet, quod op pofitum probabilius ſit quàm illud quod obſtabit pro S.
R. 37 a, Officere& obſtare commodis alicuius. de Di. 109 a, Niſi quę cauſa grauior obſtiterit. Item Quid autem obſtat, quo minus ſit beatu s, ſi non ſit bipes? Item: Obſtiti uideli- cet ne,&c. L. Obſiſto. pro S. R. 19 b, Cui pecuniæ uita Sex. Roſcij obſtare arq; officere uidetur. pro Mil. 1z0 b, Miloni facinoris ſuſpizio, non facti crimen obſtat..
OBSTREPO,“. obloquor. de Orat. 147 a, Ipſi ſibi im dicen- do obſtrepere uidentur.& Epi. 6² a, Quæ res fecit, ut tibi li teris obſtrepere non auderem. pro Mar. 132 a, Sed tamen e- uſmo di res neſcio quomodo etiam dum leguntur, obſtre-
iclamore militum uidentur.
OBSTRICTV 8, a, um. obligatus, deuinctus. pro Cæl.54 b, Hunc addictum, deditum, obſtrictũ uobis habetis. pro Pl. 159 a, Obſtrictus memoria beneficij ſempiterna. I. P. 85 b. A- liquem fœdere obſtrictum teneri..
OBSTRING O, t. deuincio, obligo. At. 36 a, Cũ ſex libris ranquam prædibus me ipſum obſtrinxerim. pro Cl. 57 b, Quæ illum donis muliebrib.& ſpe hæreditatis obſtrinxit. Epiſt. 172 b, Omneis iam amicos meos ære alieno obſtrinxi. Epi. z1 a, Fe ira exiſtimare uolo, quibuſcung; rebus Atricũ obſtrinxeris, ijſdem tibi obligatum fore. in Ver. 227 a, Tan- ta religione obſtricta tota prouincia eſt, tanta ſuperſtitio mentes Siculorum occupauit, ut,&c.& Attic.201 a, Ego me magna uoti religione obltrictum puto. de Ora. 133 b, Mem- mius religione ciuitatem obſtrinxit.& in An. 176 a, Obſtrin xit populum Rom. religione. in V. 242 b, Me omniũ officio- rum obſtringi religione arbitror. I. V. 77 b, Qui in tot ſcele- rib. ſe obſtrinxerit.& 216 a, Qui tanto ſcelere ſe obſtrictum eſſe non ſentit.& Off. 68 b, Qui ſe obſtrinxerit. in An. 237 a, Qui nefario patriæ parricidio ſe obſtrinxerit. pro Syl. 16 ⁸ a, Si defendes eum, quem obſtrictum eſſe patriæ ſuſpicere. pro Cal. 4.7 a, Si hic obſtrictus uoluptatibus teneretur. pro D. 237 a, Qui tibi erat magis obſtrictus beneficio recenti.
ro Pl. 274 b, Maximis beneficij uinculis obſtrictus.)(.Li- ber& ſolutus. pro Cl. 60 b, Quem uobis in perpetuum ob ſtringite. de In. 79 a, An legibus obſtrictos in tantis mole- ſtijs eſſe, æquum eſt.
OBSTRVCTIO, nis. intercluſio. pro Seſt.7 b, Sed hæc ob- ſtructio nec diuturna eſt, nec obducta, ita ut curioſis oculis perſpici non poſsit.
OBSTRVCTVS, a, um. clauſus, ſeptus. L. Obſtruo.
OBS TRVO,. obſepio, obturo, oppilo. de Cl. Or. 166 a, A quos omnis nobis aditus, qui penè ſolis patuit, obſtructus eſt. Ac. 2 b, Eſt enim omnis cognitio multis obſtructa diffi- cultatib. pro Syl. 182 a, Munite communem arcem bonor obſtruite perfugia improborum. pro Do. 236 a, b, Primò ſ. luminibus eius eſſe obſtructurum minabatur. de Cl. ¹70 b. Sic Catonis luminib. obſtruxit hæc poſteriorum, quaſi ex- aggerato altius oratio. I. A. Sic autem officiens ſignis mont obſtruet altus. de Fa. 142 a, Zopyrus ſtupidum eſſe Socratè dixit,& bardum, quòd iugula concaua non haberet, obſtru ctas eas partes,& obturatas eſſe. de Sen. 91 b, Qui iter pœ- nis uel corporib. ſuis obſtruere uoluerunt.
OBSTVPEFACTVS, za. ſtupefactus. I. C. 107 b, Si Carili- na obſtupefactus ac perterritus mea diligentia in exilium abierit. pro Deiot. 150 a, Homines admiratione obſtupefa- cti. de D. 93 a, Cùm ea pars animi ſit immoderato obſtupe- facta potu atq; paſtu.
OBSTVPESCO, ſcu. ſtupeo, ſtupeſco. de D. 119 a, Eius aſpe ctu cum obſtupuiſſet bubulcus, clamorem maiorem cum admiratione edidit. Attic. 32 a, Ob hæc beneficia, quib-. illi obſtupeſcunt, nullos honores mihi decerni fino. I. C. 113 b, Sic enim obſtupuerant, ſic terram intuebantur, ut,&c. de D. 122 4& Epi. n2 b, Quid nam torpentes ſubitò obſtupuiſtis Achiuiipro Mar. 135 b, Obſtupeſcent poſteri imperia&pro- uincias tuas.
OBSVM, es. fraudi ſum. de Or. 9ↄ5 a, Pudor qui non modò nõ obeſſet eius orationi, ſed etiam probitatis commendatio- ne prodeſſet. ad Heren. 31 b, Quid illis adiumento futurum eſſet, aut offuturum nobis.
OBSVRDESC O. ſaus. ſenſum audiendi amitto. de Som. 129
alloc ſonitu cõpletæ aures obſurdeſcunt.& de Amic. uz b, Obſurdeſcimus tamen, nec ea quæ monemur, audimus. O B TE G O gis. contego, obduco. pro Seſt. 20 a, Frater meus in comitio iacuit, ſeq́, ſeruorũ libertorumq́; corporib. ob- 8. 7 7 2 7. tex*it.& in Va. z1 a, Vt adoleſcentię turpitudo obſcuritate ac
O B 944 ſordibus tuis obtegatur. pro Cal. 46 b, Qua uitia multis oſtea uirtutib. obtecta adoleſcentiæ excuſatione defendi poſſunt. de L. 18 a, Quemadmodum os reiectũ terræ obte- gatur. At. 16 a, Fingere, diſsimulare,& obtegere.
OBTEMPERATIO,Bonis. obedientia. de Leg. 164 b, Iuſti- tia eſt obtemperatio legibus,&c.
OBTEMPERO, s. obedio, pareo. pro Qu. 1 b, Si id eſt de- fendere, cupiditati alterius obtemperare, quo is facilius in- nocentes poſsit opprimere. pro Cec. 295 b, Si ſerui ad uerba nobis obediant, non ad id quod ex nuerbis intelligi poteſt, obtemperent. Epi. 21 b, Te audi, tibi obtempera.& Tuſ. 17 a, Obtemperat ipſe Bbi. At. 43 b, Sed tamẽ quod me uos ſpe rare uultis, uobis obtemperabo.
OBTENDO, dis. obduco. Qu. Pr. 292 b, Vniuſcuiuſq; natu- ra tegitur,& quaſi uelis quibuſdam obtenditur.
OBTENT O, s.tento. Att. 14 5 a, Spes quædam me obtenta bat, fore,&c.
OBTERO, r. contundo. Ante quã. 195 a, Qui nouam ratio- nem ſuſcitant, ueteres maiorum obterunt laudes. de Di. 86 4, Aperteq; artem obterere extiſpicum. Epi. 6 5 b, Proſterne- re& obterere obtrectationes maleuolo rũ. in V. 235 b, Lau- dem imperatoriam cri minib. auaritiæ obteri. pro Cæl. 288 b, Ita calumniam obtriuit ac contudit.
OBTESTATIO, onis. imploratio, obſecratio, deprecatio. Ep. 120 b, Mei officij eſt, me meminiſſe, qua obteſtatione de- cedens mihi ne paterer fieri, mandaris. pro D. 238 a, Sanctio nes ſacrandæ ſunt aut genere ipſo, aut oſtentarione& con ſecratione legis, aut pœna, cum,&c. pro D. 238 a, Quid er go tua obreſtatio tibicinis uoluirè? pro Cl. 24 b, Mulier obteſta tione uiri domo extre non debuir.
OBTESTO R arts. teſtor, appello, imploro. in V. 274 b, De- os omnes imploro atque obte ſtor.& pro Mu. 144 b, Veſtraã fidem obteſtor, miſericordiam imploro. pro Flacc. 14 9 b, Quem enim alium appellemiquem obteſter? quem implo- remè pro Pl. 281 a, Mecum uos ſimul miſerrimus obteſtatur parens,& pro uno filio duo patres deprecamur: nolite iudi
ces per uos, per fortunas ueſtras, per liberos inimicis meis dare lætitiam. pro Mil. 11u9 b, Oro obteſtorq́ uos, ut miſeri cordià huic tribuatis. Antequam. 193 a, Jure igitur uos obte ſtor, quos mihi& debere,& poſſe intelligo opitulari. Atti- 280 b;Oro atque obſecro te mi Cicero neceſsitudinem no- ſtram, tuamq́; in me beneuolentiam obteſtãs, obliuiſcaris, &cc. Epi. 40 a, Obteſtans omnes deos,&c. pro Fl. 165 b. Cum ego te Flacce cœlum noctemꝗ; cõreſtans flens flentem ob- teſtabar, cum tuæ fidei ſpectatiſsimæ ſalutem ciuium com- mendabam. pro Qu. 17 a, Te obſecro obreſtorq́; per ſene- cturem& ſolitudinem meam, nihil aliud nifi ut,&c. 4t. 170 b,& pro Seſt. 28 b, Idꝗ; ut facias te obreſtor, atq; obſecro.& pro Syl. 184 b, Id ſibi ne eripiatis uos obreſtatur. pro Seſt. 12 b, De quo de parria obteſtor, me fugiſſe.& pro Cæl. 54 3, Quare obteſtor oroque uos iudices, ut,&c. Antequã. 197 a, Nunc ego uos obreſfor, ut uelitis,&c.& 204 a, Si uobis pa- rũ cumularè gratias egero, quęſo obteſtorq́;, uos, ne,&c. At. 51a, Oro obteſtorq; te ut Qu. Fr. ames. pro Mil. 218 a, Vos e- nim Albani tumuli atq; luci, uos inquam imploro& obte- ſtor, ueſtræ tum aræ, ueſtræ religiones uiguerunt.
OBTINEO, e6. reneo, adipiſcor, uinco. pro Qu. 5 b, Nemo adhuc præter te fuit, ubi noſtrum ius contra illos obtiners mus.& in V. 89 a.& pro Cec. 291 a, Tenere ius ſuum. in V. 265 b, Verres totam inſulam obtinebat, Cyclops Aetnam ſo lam tenuiſſe dicitur. Atric. u⁷ a, Põpeius malas cauſas ſem-
per obrinuit, in optima cõcidit.& pro Qu. R. 46 b, Totam
litem aut obtinere, aut amittere. Ora. 203 a,& I. V. u2 b, Hoc ad obtinendas cauſas ualet plurimum pro Qu. i3 b, Hoc co gitent, ita ſe graues eſſe, ut ſi ueritatem uolent retinere, gra- uitatem poſsint obtinere.& ibid. Non ad obtinendum mè dacium, ſed ad uerum probandum autoritas adiuuat. Q. F- 297 a, Neceſsitudinem, quæ eſt nobis cum publicanis, obti= nere& conſeruare poſſumus. pro Syl. 170 a, Quorum alter apud me parentis grauitatem, alter filij ſuauitatem obtine- bat. pro Do. 230 b, Calamitas mihi maledicti locum aut eri minis obtinebitfI. A. 69 b, Suam quiſq; domum tum obti- nebart. in Sal.:275 a, Salluſtio Africam interiorem obtinente- Epiſt. 12 b, Obtinere prouinciam cum imperio. de Or. 88 b, Academiam Carneades& Clitomachus obtinebant. pro Qu. 1b, Qu. Hortenfius qui hoc iudicio partes accuſatoris obtinet. de Ora. 164 a, Ad actionis uſus maximã ſine dubio partẽ uox obtinet. de N. 6 b, Sol qui aſtrorũ obtinet princi patũ. Ep. 58 a, Obtinere priſtinam dignitatẽ ſuam. Epl. 57 4⸗ Obtinemus ipßius Cæſaris ſummam erga nos humanitate. Epi. 52 b, Nihil tibi deeſſe arbirror ad ruas fortunas obtinè das.& 9 b, Omnia quæ uoles, tu obtinebis. Ep. 5 a, A. nobis agentur omnia, ut neq; ſi quid obtineri poterit, non côtem⸗= damus, neq ſi obtinuerimus,&c. Phil. 2, Teſtamentum 1r
tum e⸗
—————
equam inte ter quoq; aflec es hat mæ obtrectat feüii. Qu. aatione&m GTXECT lumniator. p bobtrectat dſet,de Cl. älocium po nwoplan. z7i: neckatores at tuls inuidis& ſoniK 651 yyb,Cum ſt pto Hlac. 160 lemonlobtre tores eorum: tenriſsimo in dbwzamiciöpl IRECTE or Tuſanb, eueualitat Ktamulanti dantis aüt,; ken Nontt fenausgn
eaAs 1912(No 101ʃ Onllet 3
ACa.5 a, luic obtre arautorit, beEtare no um quod duo mihi arr gellent ſ ui, ditur,&ec.— OTNV d6 dhobtrußtt di luſtul
qua odrur tam longi na obtun Non obt. (lus aure aum quoc

8 unnen moigeg nae 49„ Adem aderdae mier.
“
nn pen Nak a Mann—
r zot her vemnrn xl
Kars ernan. Dre M.23 Onah Aun 8 Aaer amn a— ⸗ aune mn A tederr 4 zaſ ue
h e n di em n
An: aun m me deNrrhenn 4 L 4 4 Oher tan onn kan 71 His riun want intet abar um ur idn pecrhünrun andaun pe Anà Ttäm hanun A bradinem neun nülaut 5.A AAAh Mannäch,
d. Al Nwam
3/1 7
„. Dr aun fe ane—
†
A eybor rn ger 1u4 ndcr. 8 4 4
“ Jedbe un —— Aanmlars Pnas een 9à„dendorz. 87 u K„ 4 u LDan ruman e— or aten un u ubrSn “
bun euufe Ke V ¹ 50m 0cK a d une
Henmt.
uer Koech 41 Win
dakhk.
Bnan
1
92
tum fecit, quod etiam infimis ciuibus ſemper obtẽtum eſt. pro Corn. 67 b, Quæ uolebamus& contendimus, obtenta
85
non ſunt. Off. 99 a, Regnum quod à Tantalo proditum iu-
OBTING O, gu. obuenio. in Va.zu a, Cũ tibi aquaria prouin
OBTORPESCO, ſcis. uel Obtorpeo. torpeo
„₰
re obtinebatur. Att. 156 b, Hi ſunt qui niſi me ciuitate expu- liſſent, obtinere ſe non poſſe putarunt licentiam cupidita- tum ſuarum. Qu. Pr. 318 a, Nunc hoc uel honeſtatem teſtu- dinis, uel ualde bonum æſtiuum locum obtinebit. Offic. 41 b, Pilij eius mortuinumerum obtinent iure cæſorum. in A. 174 a, Quem locum apud Cæſarem obtinuiſti? quo nume- ro fuiſtiepro Lig. 39 a, Hec tanta leuitas, quantam tu per te,
per te, inquam, obrtines.
cia ſorte obtigiſſet. Off.5 a, Quod cuiq; obtigit, id quiſq; te neat. At. z0 a, Quã mihi obtigiſſe dicis æraßrav, nunquã de- ſeram. Epi. 29 b, Cum optatiſsimum nuncium accepiſſem, te mihi quæſtorem obtigiſſe. in C. u8 b, Deinde ſi quid obti- gerit, ęquo animo paratod́; moriar. de D. 101 b, Cum ei ob- tigiſſet ut bellũ gereret cum rege Perſe.& u16 a, Talia cuiq; exta eſſe, qualis cuiq; obtigerit hoſtiia.. ‚obſtupeſco. 204 b, Miror ei non& linguam obmutuiſſe,&
pro Dom. & Tuſ.20 5 a, Sed iam ſubiectus miſe-
manum obtorpuiſſe. rijs obtorpui.
OBTORTV§, a, um. in V. 204 b, Qu em obtorta gula in car-
cerem abripi iuſsit.& pro Cl. 29 b, Aliquem obtorto collo ad ſubſellia reducere. 8
OBTRECTATIO, onis. calumnia, reprelienſio, uitupera-
OBTRECTATO R, ortz. inuidus, maledi
7
.
tio. de Cl. 178 b, Obtrectatio inuidiæ, quæ ſolet lacerare ple roſq;.pro Fon. 279 b. Aliqui& ciuilib. ſtudijs atq; obtrecta tione domeſtica inimici. Puſc. 212 b, Obtrectatio autem eſt ea quam intelligi zelotypiam uolo, ægritudo ex eo, quòd alrer quoq; potiatur eo, quod ille ipſe concupierit. Epi. 154. a, Hæc res habet obtrectationem.& Epi. 7 b, Maleuolentiſsi mæobtrectationes. de In. 45 b, Inuidia& obtrectatione im
pediri. Qu. Fr. 7198 b, poſterorum erit uerius iudiciũ obtre-
Katione& maleuolentia liberatum.
3
cus, iniquus, ca- lumniator. pro Fl. Sed ſi fortè aliquando aut benefcij hu- jus obtrectator, aut uirtutis hoſtis, aut laudis inuidus exti- tiſſet. de Cl. Non aduerſarium aut obtrectatorem laudum, ſed ſocium potius& conſortem glorioſi laboris amittere. pro Plan. 271 a, Nonnulli noſtri iniqui, multi cõmunes ob- trectatores atq; omnium inuidi multa finxerunt. Ep. 4 a, A- tuis inuidis& obtrectatoribus nomen inductum fictæ reli gionis.& 165 b, Verebar ne obtrectatores mei,&c. pro Font. 279 b, Cum ſtudiorum ſuorum obtrectatorem ſuſtuliſſent.
pro Flac. 16° b, In tam ſuſpicioſa& maledica ciuitate locũ
ſermoni obtrectarorum non reliquit. de Ar. 255 b, Obtrecta tores eorum arque aduerſarij. Qu. Fr. 305 b, Quid ſperẽ po- tentiſsimo inimico, dominatione obtrectatorum, infideli- bus amicis, pluribus inuidis? BTRECTO, as. aduerſôr, maledico, uitupero, calumni- Or. Tuſ. 221 b, Obtrectare uero, aut illa uitioſa æmulatione quæ riualitati ſimilis eſt æmulari, quid habet utilitatiscũ ſit æmulantis angi alieno bono, quod ipſe nõ habeat: obtre
cxantis aüt, angi bono alieno, quod id etiam alius habeat.
Item: Non tam id laboro, ut ſi qui mihi obtrectent, à te re-
OBTRITVS, i. cõtuſus. de Or. 1411 a,
futentur, quã intelligi cupio, me à te amari. in An. 335 a, Hãc
tibi conſHerudinem pleriſq; in rebus bonis obtrectandi, ſi
AK
quis detraxerit, quitibi uelit obtrectare non relinquetur.
Aca. 5 a, Arceſilas Zenoni obtrectans. pro Pom. S a, Qui huic obtrectant legi atq; cauſæ. At. ĩ2 a, Si obtrectabitur, u- tar autoritate ſenatus. Tuſ b. Ipſam illud æmulari& ob trectare non eſſe inutile, cum aut ſe non idẽ uideat conſecu rum quod alium, aut alium idem quod ſe. pro Pomp. 14 b, Quo mihi etiam indignius uidetur obtrectatũ eſſe adhuc. P Quos quum humare uellent ſui, neq; poſsèt obtritos internoſcere, Simonides di
citur,&c. demonſtrator utriuſq; ſepeliendi fuiſſe.
OBTRVDO, dé. detrudo, deturbo. in V. 2 ⁸ b, Qui non mo- ddè obtruſit aliqua ex parte monimenta Scipionis, ſed fun-
OBTRVSVS,73.
ditùs ſuſtulit& deleuit. L. Obruſus. de Clar. 188 b, Adhibenda eſt
quàm obtruſa ratio, quæ mutari non poteſt. L. Obruſa.
OBTRVNCO, 2. occido. de N. 73 a, Puerum interea obtrũ
cat, membra articularim diuidit.
OBTVNDO, dkz. retundo, perſtringo, onero. Tuſcul. 165 a,
Multa enim Scorpore exiſtunt, quæ acuant mẽtem, multaꝗq; quxæ obrundanrt. Atri. un a, Ego ſi ſomnum poſſem capere, tam longis te epiſtolis non obtunderem. de Or. 151 b, Inge- nia obtundi nolui, corroborari impudétiam. in Verr. 225 b, Non obtundam diutius aures ueſtras.& 183 a, Obtuderunt eius aures, te ſocium prætoris fuiſſe. Tuſc. 198 3, Nihil eſt e⸗ nim quod tam obtundat elcuetq; ægritudinem. Epi. 79 b,
*
O O
O
0
A
O
946 Cupio non obtundere te, ſi non deletare noſtro ſtudio. Or. 135 a, Cum patronus uocem in dicendo obtudiſſer.
OBTVRB O, s. perturbo. Attic. 190 a, Me lireræ non leni-
unt, ſed obturbant.& 191 a, Philippus obturbauir mihi ſo-
jlitudinem.
BTVRATV§,ta. obſtructus, intercluſus, oppilatus. de Pa. 142 a. L. Ilugulum. 5
BTVSVS, a, um. retuſus. Antequam. 194 b, Aequi audito- res adhibebuntur, aures non obtuſæ criminatione, ſed ua- cuæ præbebuntur.& ad Her. 19 a, Si aures auditorum ob- tuſæ uidebuntur. de Sene. 94 b, Animum qui plus cernat& longius uidere ſe ad meliora proficiſci: illum autem cuius obtuſior ſit acies, non uidere. de Natur. lib. i, Totum aut c- tiam aut non, negauit eſſe neceſſarium: quo quid dici po- teſt obtuſius?. BTVTV Sns, aſpectus. de D. 133 b, Quodam obtutu ocu- lorum duo lucernæ lumina pro uno uideri. de N. 6r b, Cum idem obtutus eſſet amborum oculorum. de Or. 144 a, Qui uultum eius obtutumqᷓ; oculorũ in cogitando probè noſ- ſet. de Vn. 199 b, Animus oculorum effugit obtutum.& Of. 29 b, Oculorum obtutus.& pro Pl. 263 a, Oculorum conie- ctus, de Nat. 47 a, Figere obtutum aliquò. At. 242 b, Fortib. oculis ſpectare aliquem. de Natur. 47 a, Obtutum in cauda maioris figere dicas. BVALLATVS, a. munitus, circumuallatus. contra Rul. 69 b, Quem locum nobilitas firmatum& omni ratione ob uallatum tenet. 1— BVENIO, nis. obtingo. in V. uz a, Verri ſorte prouincia ob uenit.& 112 b, Quòd hæreditas ei obueniſſet.& ad Her. zu b,
Sin aliqua neceſsitas huius muneris alicui reipub. obuene-
rit, danda erit opera, ut,&c. Off. 4 3 b, Id igitur obuenit ui- rium, quod tu futurũ eſſe præuideras. in A. 188 a, In ſortitio ne prouinciarum, quæ cuiq; apta erat, ea cuiq, obuenit.
OBVERSATIO, nts. obambulatio. pro Muren. 135 b, Ete-
nim obuerſationes, teſtificationes,& cætera, animaduerte- banrt,&c.—
OBVERSO R. aris. uerſor. pro Seſt. 4 a, Sed mihi obuerſatur
ante oculos reip. dignitas.& pro D. 2 42 b, Reſpub. obuerſa tur ante oculos exterminatoris ſui. Tuſc. 186 a, Obuerſen- tur ſpecies honeſtæ animo. Aca. 35 a, Nônne ipſa ueritas,& grauis& recta ratio mihi obuerſerur?
OBVERT O, ti. conuerto, in Arat. Obuertunt nauem ma-
gno cum pondere nautæ. Tuſculanar. 19 a, Quem ſpecta- bant, cuius ob os Graij ora obuertebant. Idem 9 Famil. E- piſtol. ulrima.
OBVIAMpro cedo, egredior: id eſt, occurro. in An. 175 b, Cæ
ſari ex Hiſpania redeunti obuiam longiſsimè proceſsiſti. in V. 122 a, Epicrates lögè mihi obuiam cum ſuis omnib. pro- ceſsit. pro Muren. 1¼°0 a, Multi obuiam prodierunt de pro- uincia decedenti.& ibid. Deinde ipſe accuſator cũ bene ma gna caterua obuiam uenit.& Epi. 27 a, Cum in Cumanum mihi obuiam ueniſti. pro Mure. 140 a, Si mercede conducti obuiam candidatis iſſent. in An. 171 a,& Ep. 3 b, Ex oppido prodire obuiam alicui. pro Seſt. 18 b, Huic ad urbem ueni- enti tota obuiam ciuitas proceſſerat. Att. 187& 42 a, Tyro- nem Dolabellæ obuiam miſi. Epi. 35 b, Illi obuiam miſimus Athenas. pro Pl. 279 b, Cum ipſa penè inſula mihi ſeſe ob- uiam ferre uellet. in P. 90 b, Cùm mihi ipſa Roma propè cõ uulſa ſedib. ſuis ad complectendum conſeruatorem ſuum procedere uiſa eſt. At. 180 a, De obuiam irione ita faciam, ut ſuades. Epi. 239 a, Properare obuiam alicui. At. 21 a, Prodire obuiam alicui. Obuiam, pro contra. Att. 65½ b, Huic obuiam
Cato& Seruilius præit aperts: id eſt, contra hunc,&c. Ante
quam. 194 c, Malorum conatibus obuiam ire. At.*† Obuiam
mihi fit tabellarius qui me offendit. pro Mil. 106 b, Obuiã
fit ei Clodius expeditus in equo. BVIVS, a, um. occurrens. pro Mil. 110 b, Quippe ſi ille ei ob- uius futurus non erat. pro Cec.:96 b, Si autem ingredienti cũ armata multitudine obuius fuerit,&c. pro Cor. 55 b, Nã & Mamertinos& quoſdam Vticenſes ciuitate donauit. Atę 94 b. Tu autem fac ut tuæ literæ mihi volent obuiæ.
OBVOLVO, s. obnubo, obduco. Orator. 203 b, Pictorille
uidit, obuoluendum caput Agamemnonis eſſe, quoniam ſummum illum luctum penicillo non poſſet imitari. in V. 250 a, Alij capitibus obuolutis è carcere ad palum rapieban tur. de Inuent. 81 a, Os autem obuolutum eſt folliculo,& præligatum.
OBVOLVTVS, a,um. inuolutus. de D. 94 b, Obuoluta ſan-
guine fax.& ad Her. 4 b, Obuolutus& obligatus corio. in V. Act. 7, Capitibus obuolutis è carcere ad palum atque ad necem rapiebantur.
OCCAE C O, s. Oobcæco, cæco. de Or. 157 a, Noctis& nimbũ
occæcat nigror. de Di. 85 b,& de Fin, 5 b, Occæcati cupidi- tate non prouident.
KR 3 OCCALLE-

947 0 C.
OCCALLESOO, ſcis. percalleſco, obdureſco. At. 33 b, Sed iam prorſus occallui.
O CCASIO, nu. locus, tempus, opportunitas, facultas, an- ſa, campus, cauſa, diuerticulum, tempeſtas, tempus oblarũ. J. V. 33 a, Simul ac primùm ei occaſio uiſa eſt, prouincià de- ſeruit.& Epi. 19 8 a, Ego tamen ut primùm occafio data eſt, feci,&c. de Cl. i9r a, Qui occaſione aliqua etiam inuitis ſuis ciuibus adeptus eſt imperium. I. V.121 a, Iſte amplam occa- ſionem nactus,&c. de Inu. 5¹ a,O ccaſio eſt pars temporis, ha bens in ſe alicuius rei idonęam faciendi aut nõ faciendi op portunitatem.&, In occaſione ad ſpacium temporis facien di quædam opportunitas intelligitur adiuncta. Offic. 29 a, Tempus actionis opportunum, Græcè aspia, Latinè ap- pellatur occaſio. contra Rul. 66 b, Qui aliqua occaſione cõ ſules fa di ſunt.&, Veſter honos ad'alienæ petitionis occa- ſionem interceptus. Art. 275 b. Antonius ab alio relictum re gni inſtrumentum occaſionem regnandi habuit. pro Pom. 4 b, Occaſionem ſibi ad Aſiam occupandam oblatam eſſe putant. Ep. 145 b. Hæ gentes mala noſtra ſuam putant occa ſionem. Ep. 147 b, Habere occaſionem ad agéèdum aliquid. de Leg. 156 b, Teneo quam optabam occaſionẽ, neq; remit- tam.& Qu. de Pet. 209 a, Hoc tẽpus tibi oblatum noli prę- termitterè. de Ar. 256 b, Captare occaſionem. in An. 166 a, A- lijs conſiliũ, alijs animus, alijs occaſio defuit. I. A. 212 b, Qui familiarem iugularat, quid hic occaſione data faciet inimi- colad Her. 37 a, Occaſio commoda, idonea. Att. n4 b. Illum ne data quidem occaſione repulimus. pro Cec. 287 b, Amit- rere occaſionem. Atti. 242 b, Amiſſa occaſio. pro Mil. 106 b, Obire locum& tempus facinoris. pro Syl. 167 a, Facilè pa- tior oblatũ mihi tẽpus, in quo,&c.& I. A. 189 b, Non tẽpore oblato utemini?& ibid. Nullũ erit rempus hoc amiſſo. Att. 263 b, Facilè patior datũ tepus, in quo,&c.& Part. 242 a, Di- uerticula peccatis dare. Gaudeo mihi cauſam oblaram,&c. &, Arripere cauſam ad agendũ aliquid. L. Oblatus. pro Mil. 192 a, Nunc locus uobis datus eſt, ubi poſsitis,&c. pro Cl. 33 b, L. Quintius oblatam ſibi facultatè putauit, ut poſſet,&c. pro Lig.4 a, Qui uos tantæ laudis occaſiòone priuauerit. pro Mil. 109 a, b, Quæ tum non modò occaſio, ſed etiã cau- ſa illius opprimendi fuit?pro Mil. 10y a, Quem ſi interficere uoluiſſet, quantę quoties occaſiones, quàm præclarę fue- runt. At. 78 a, Si fuerit occaſio, manu: ſin minus, locis nos de fendemus. At. 279 b, Antiſtius ſe acerrimum propugnatorẽ communis libertatis præſtitiſſet, ſi occaſioni potuiſſet oc- currere. pro Fl. 152 b, Caſus eſt enim in capiendo, locus, euẽ- tus, occaſio. in A. 181 b, Certatim poſthac mihi crede ad hoc opus curretur, nec occaſionis tarditas expectabitur. in An. 109 a, Hanc igitur occaſionem oblatam tenete per deos im mortales.
OCCASVS, ſus. obitus, interitus, obliteſco.)((Ortus, exor- tus. de N. 35 b, Sol ab ortu ad occaſum cõmeans.& ad Her. 23 a, Occaſus ſolis.)((Exortus. de In. 54 a, Obitus fignorum J(.Ortus. in P. 86 b, Qui dies poſt obitum occaſumque no- ſtrum reip. primus illuxit. in C. u1 a, Totius urbis arq; impe rij occaſus appropinquat. pro Syl. 173 a, Cũ ad occaſum in- teritumꝗ; reip. Catilina in caſtris dux eſſet conſtitutus. in P. 83 a, Senatus reip. occaſum atꝗq́; interitum luget. Top. 223 b, Senectus eſt occaſus uitæ.
O CCA TIO, nis. agricolarum uerbum fuit, cù m iacto ſemi ne crate ſolum æquabant, ſeminaꝗ; occultabant. de Sen. 87 a, Terra ſemen occatum cohibet, ex quo occatio, quæ id effi cit, nominata eſt.
OCCATVS, ta, tum. id eſt, crate occultatus,& depreſſus. L. Occatio.
OCCENTARE, abOCCINO, nt.. id eſt, contra aliquem
canere, carmen ue cõdere. de Rep. lib. 4. teſte Auguſt. de Ci-
uit. Dei, li. 2. cap. 9, Si quis occentauiſſet, ſiue carmen condi- diſſet, quo d infamiam faceret.
OCCID ENS, tts. Occaſus, obiens. Tuſc. lib. i, Occidens ſol. de Nat. 49 a, Quiterras ab oriente ad occidentem colunt. de Som. 129 b, In orientis aut obeuntis ſolis partib. pro Do mo ſua 85 b, Propè iam occidente ſole.
O CCIDIO,, onis. L. Occifio.
OCCID O, dis. cado, morior, condor. de N, 30 b, Refrigerato autẽ& extincto calore occidimus ipſi,& extinguimur. pro Caæl. 54 b, Nolite hunc natura ipſa occidentem uelle matu
rius extingui uulnere ueſtro, quàm ſuo fato. Tuſc. 172 a, Cũ ſuis ſe laudibus uita occidens conſolari poteſt. de Diui.91 b, Eudemus prælians ad Syracufas occidit. de D. u6 a, Ex ni hilo oriri.)(.In nihilum occidere. pro Mil. 121 a, Vt beneficia quæ in me cõtuliſtis, in huius exitio occafura eſſe iubeatis. de D. 35 b, Propè iam occidente ſole. in V. ↄ% b, Occiſus, id eſt mortuus. Aca. 30 a, Hic ornatus nunquam dilapſus occi- det. Epi. 45 b, Aliquid opis occidenti reip. tuliſſemus. Tuſc. 172 a, Vita occidens, Qu. Fr. 30 5 b, Sin Phane occidimus(me
0 ◻ 943 miſerum) ego omnibus meis exitio fuero, quibus antè de- decori non eram.
OCCIDO, du. interficio, interimo, cædo, neco, macto, iugu lo, trucido, perimo, uitam eripio, de medio tollo, luce com- muni priuo, uitam aufero, necem affero, mortem affero, cæ dem facio, uita priuo, morte mulcto, morte afficio, fiortem conſciſco, uitam adimo, uitam mihi exhaurio, alicuius cæ- dem efficio, int erirum affero, alicuius rei interitum atq;, obi tum conficio, uita expello, occiſione occido, conficio, oppri mo, uitã patris uiolare, ui interire.)(Morbo extingui, mor-
tem hoſtibus obtuli, qui mortem obtulerit parenti, mortõ
oblatam eſſe patri à filio, cædem& occiſionem facere. pro S. R. z5 a, Nullus modus eſt hominis occidẽdi, quo ille non aliquot occiderit. pro S. R. ꝛ a, Occiditur ad balneas Palati nas rediens à cœna Roſcius. de Pin. 73 b, L. Virginius Virgi- niam filiam manu ſua occidit. pro Do. 232 a, Rempub. con- dere meò diſceſſu, quam omnium interitu occidere malui. pro Mil. 103 b, Cædem, qua P. Clodius occiſus eſt, contra rempub. eſſe factam. in An. 265 a, Cum Panſa hoſtium copi- as occiſione occiderit. 5
O CCISIO, ont. cædes. pro Cec. 293 a, Tu uim negabis eſſe fa ctam, ſi cædes& occiſio facta non erit?& I. C. u12 b,& ad Her. 35 a, Cum cædem infinitam ciuium feciſſent. in An. 265½ a, Cum Panſa hoſtium copias octiſione occiderit. Epi. 244 , Cognoui magnum equitatum eorum à cohorte prętoria occiſum. aliter, occidione.
O0 CCISVS, a, um. cęſus, occiſione occiſus. I. C. 102 b, Vigilare ad inſidiandum bonis occiſorum.& Epiſt. 24 4 b, Occiſio-
„
ne occiſus.
OCCLVDO, db. claudo. de Orator. i39 b, Furax ſeruus, cui nihil domi eſt nec obſignatum, nec occluſum. Acade. 36 b, Occludi tabernas iubes. in C. 122 a, Quæſtus occluſis taber nis minui ſolet.
O C CO, zs. L. Occatio.
OCCVI. O,. occulto. Att. 76 a, Appij uulnera non refrico, ſed apparent, nec occuli poſſunt. Tuſc. 182 b, Mulieres in ur- bib. molliſsimo cultu parietum umbris occuluntur. de Or- 124 b, Puncta argumentorum plerunq; occulere.
OCCVLTATILO, ni. Attic. 149 b, Sed ibi occult eſt. de N. 5,& de Fin. lib. 2, Occultatione propo ſita.
OCCVLTATO Rorb. pro Mil. mn a, Ille latronum occulta tor& receptor locus.
OCCVI. TATIVS. pro Deiot. Et occultatius ornari,& ef- ficere cautius.
OCCVLTBE.). abdirè, ex occulto, ex inſidijs, circuitione.)(. Rectè, apertè. contra Rul. 61 a, Quæ res apertè petebatur, ea nunc occultè cuniculis oppugnatur.& 74 a, Occultè latère, reconditum eſſe. de N. 16 a, Nec cõſultò dicis occultè, ut He raclitus. in V. 14 5 a, Conditum eſſe& abditè latère. in C. u9 a, Occultè peruenire aliquò. pro Cl. 27 a, Cum multi boni uiri ex occulto interueniſſent. Att. 149 b.
OCCVLT O, as. tego, obtego, contego, ſupprimo, inuoluo, tenebris obſcuro, ab oculis remoueo, diſsimulo, obſcurè fe ro,obſcuritate& ſordibus obtego. Offic. 25 b, Quæ natura occultauir, eadem omnes ab oculis remouent.& I. V. 92 b, Cauſam huius tanti terroris occultas. de N. 36 a, Stellæ quę tum occultantur, tum rurſus aperiuntur. pro Seſt. 14 a, Oc- cultari, deliteſcere.)((Emergere, aperiri. L. Ap erio. Item, Ma rius ſenile corpus paludib. occultauit demerſum. Poſt. 207 b, Frontis tibi integumento ad occultanda tanta uitia diu- tius uti non licebit. pro S. R. 32 a, Tenuitas huius eo magis elucet, quo magis occultatur. Acade. 39 a, Intemp erantis eſt ſcribere, quod occultari uelis.& 81 a, Intus ueritas occulta- tur. 146 b, Inuentus eſt uix in hortis ſuis occultans. de Ora- 99 a, Quoniam ſententię atque opinionis meę uoluiſtis eſ- ſe participes, nihil occultabo. pro Pomp. 5 a, Mithridates i- ta regnat, ut ſe neq, Cappadociæ latebris occultare uelit. Off. z1 b, Sed ſi quis eſt paulò erectior, quãuis uoluptate ca- piatur, occultet,& diſsimulet appetitum uoluptatis pro- pter uerecundiam.
OCCVLTVS, a, um. latens, abditus, abſconditus, recondi- rus, à natura inuolutus, abſtru ſus, tectus, obſcurus, taeitus, penetralis, clandeſtinus, furtiuus. pro S. R. 35 b, Paulò occul tior atq; tectior ueſtra iſta cupiditas eſſet. Ep. 17 a, Si quic erit occultius,& ut ſcribis, reconditum. Aca. 41 b, Res occun
tæ& ab ipſa natura inuolutæ.& de Fi. 55 a, O cculta quædã & quaſi inuoluta aperiri.)(Prompta& aperta indicari. de Ein. 139 a, Res occultas& latentes indagare. in V. 84 a, 9* cultum, inteſtinum& domeſticum malũ. de N. u b, Res oc- cultæ& penitùs abditæ. pro Cæl. 49 b, Serui quib. occulta credantur. pro Cl. 17 a, Cũ multi boni uiri ex occulto inter ueniſſent.&4 a, Qui tũ propè in occulto ſtetiſſent. pro Ra. 95 a, Incluſum arq; abditum latère in occulto. Or. 220 a, Ve- ritas in occulto laret. OCCVM.
*
ratio nulla
cl atio eſt
nolle dicere! OCCVPA T dtun cum qu itz diluimu tzoccupet, g OccubAT anisaliquo et0 diuinãp utatisſcdfe tem maria m Puncoccupa uboccupatu Occupatus¹ xupatiore. eruupatis mn quum oci oſu Cnlum tibi mum occupa DStot annos e.zb, man reruma rroceupatus (uratremi praopera ne ꝛaln Dolz L7a, Null Cukra 4) b Nepaulun taterquèm. beretum anit aquidem, q nd auieq btü nege ſenon poſsit luedam eti daſtrictun C V P 0, ercluſum t otam ltali⸗ ,z 4, Cæ Locus in PbQuir 6 4,0 ccu Kcupare. iiequoc hane anare 4 5 nim Aelpetura n neoccu d 8 occ dnia upi 5900 drn übende AaA de — à* boc V N abliſto oob
—
———

4 4 0⸗ 1¹ 1 1½ Qmν..
a n bn 1
n au a. ior. 20 4 CLrDOA nn, 4o atal dams dner abeenn.
4*“ 4 A tgrnn mn
mamn wler
2CCILOXie n,Ea han et wy rm r NMenn doll olunr Tuh
no nalltumo ealen ͤ 1. Tunengenn ſienen OccvITATIO SAn N A a kenerer
OCCNLTATOIAM
ur Aeuweoer nn.
occvLTATINLDah
Serr taur a.
OCCVILTI B4Amecnbans
As we— nund rues cin can— nmchtun ſe de NXA⁴aXcübe
Allen n I414 Cnadtandten
1 Neut⸗* errum: 14. Ce ur erAA arrrumtſaat xeun CC T1O, Sders e
3Mn.
4
0i⸗ b8 eastunt, dem Gns,— Caen Ar erroes X — Seraur un A 1 tehrrfert.* 9
enile
1 1 1 B„ dn en,. 3 9F 4 4 G g ——„ A„ “ ne 1C1a rA 4 4 4 pe?—— re 9 —— 1 49ℳ —— 44* 9
Mhh dernn WanCmn
—
* aur A ar Hde Sdern V 2* Ixiurat
949 80 06C OCCVMB O, bis. obeo, oppeto. Tuſc. 170 b, Vt eſſet qui pro
patria mortem non dubitaret occumbere.
OCCVPATI O, onis. obſeſsio. Att. 3) b, Ex eo colligere po⸗*
tes, quãta occupatione diſtinear.& 17 b, Summæ atq; incre dibiles occupationes meæ. de N. 12 a, Deus nullis occupa-
tionibus eſt implicatus. Ep. 161 a, Ipſe erã maximis occupa-
tionibus impeditus. Ep. 95 b, Propter moleſtiſsimas occu-
pationes meas, quibus ſi me laxaro(nam ut planè exoluam
non poſtulo) docebo,&c. Epi. 201 a, Nam antea diſtinebar
maximis occupationibus.& Or. 200 a, In maximis occupa-
tionibus nũquam intermittis ſtudia doctrinæ. At. 49 a, Ex- pedire ſe ab omni occupatione. de Or. 5 b, Occupatio am-
bitionis.& 36 b, In tanta occupatione urbis ac uitæ.& 20
a, Multo minus ad iuris ciuilis perdiſcẽdi occupationẽè de- ſcendendum eſt. Acad. 2 a, Bellum in quo magna rei milira- ris occupatio eſſe ſolet. At. 262 a, Cum ſorore ages attètius, ſi occupatione iſta relaxaris. de Cl. 194 a, A negocijs nullus dies mihi uacuus eſt. de Cl. 19° a, Nullũ tẽpus illi unquam uacat, aut à forenſi dictione, aut à ſcribendo. pro Do. 213 b, Obſeſsio tẽplorum, occupatio fori, oppreſsio curiæ. At. 8 b, Ita diſtinebar ut uix huic tantulæ epiſtolæ tempus habue- rim, atq; id ereptum ſummis occuparionibus.
OCCVPATIO, in ornamentis rhetoricis. ad Her. 32 b, Oc-
cupatio eſt, cum dicimus nos præterire, aut non ſcire, aut nolle dicere id quod tum maximè dicimus,&c..
8
OCCVPATIO, aliud ornamenti genus, vduis Græcè di
citur, cùm quod obijci nobis poteſt, antè occupamus ipſi,
idd; diluimus. de Or. 162 a, Antè occupatio. Or. 209 b,Vt an
tè occuper, quod putat opponi.
OCCVPATVS,z um. diſtentus, diſtrictus, impeditus, impli
catus, aliquo maiori negocio detineri. de Nat. 79 a, Videtis ergo diuinã prouidentiam non eſſe tam occupatam quàm putatis: ſed fac eſſe diſtentam, cœlũ uerſantem, terram tuen tem, maria moderantem. pro Cæl. 47 a, Amores nunquam hunc occupatum impeditumq; tenuerũt. Ep. 2 01 a, Quam- nis occupatus ſis, ocij tamen plus habes.& pro Mur. 144 b, Occupatus in faciendo aliquid. Ep. u 4 a, Comitiorum dies
occupatis meis tẽporibusè cui fuerit negociũ quidem nun- quam ocioſum. de Ora. 105 b, Suſpenſo animo& occupato, Oraſſum tibi reſpondiſſe uideo.& de Inu. 49 a, Habere ani- bis tot annos in dijs immortalibus placandis occupata eſt. Pro S. R. 33 b, Dum in alijs rebus erat occupatus, qui ſum- mam rerum adminiſtrabat. pro Mur. 130 b, Homo uehemen ter occupatus. At. 159 a, Sum occupatus de Qu. Fratre:id eſt, Qu. Fratre mihi exhibente negocium. de L. 150 b, Nec occu- pata opera, nec impedito animo res tãta ſuſcipi poteſt. Att. 276 a, In Dolabella opprimendo occupati eſſe debemus. de L. 157 a, Nullum mihi tribuitur uacuum tẽpus& liberum. Qu. Pr. 317 a, Nunquam à cauſis& iudicijs diſtrictior fui.& 1b. Ne paulum ocij habeo. Qu. Frar. 325 b. Incredibile eſt mi frater, quàm egeam tempore.& 327 a, Etſi diſtentus cùm o- pere, tum animo ſum multo magis. pro Syl. 172 a, Mihi ne ad æa quidem, quæ pro ſalute omniũ geſsi, recordãda& cogi- randa quicquam relinquitur temporis. pro S. R. 22 a, Tot tantis q; negocijs aliquem diſtrictum eſſe, ur reſpirare libe- rè non poſsit. Acad. 41 a, Dum me reip. non ſolum cura, ſed quædam etiam procuratio multis officijs implicatum& conſtrictum tenebat. OCCVPO, u. obſideo, teneo, uſurpo, poſsideo, præſidijs in- tercluſum teneo, præſidijs deuincio. cont. Rull. 31 a, Rullus totam Italiam ſuis præſidijs obſidere& occupare cogitat. At, 131 a, Cæſar magnam Italiæ partem occupauit. de Cl. 192 a, Locus in ſubſellijs occupetur, compleatur tribunal. I. A. 197 b, Qui regibus exactis regnũ occupare uoluerũt.& Off. 70 a, Occupare tyrannidem.& ad Bru. 285 a, Alterius locum oOccupare. pro Mur. 126 b, Maledicto nihil in hiſce rebus lo- ci eſt, quod omnia laus occupauit. de Or. 10° b, Si hoc alius quiſpiam me impedito occuparit. Ora. 209 b, Vt antè occu- pet quòd putat opponi. pro Fon. 278 a, Magnitudine rei oc- cupare animos eorum qui audiunt. pro Qu. Fr. 297 b, Antè occupetur animus ab iracũdia, quàm prouideri ratio po- tuit ne occuparetur. I. V. 227 a, Tanta ſuperſtitio montes Si- culorum occupauit, ũt,&c. Orat. 205 a, Ne odij locum riſus occupet. de Or. 97 b, Verba cuiuſq; rei propria& ornatiſsi- ma atꝗq; optima occupaſſe Ennium. pro Fl. 157 a,& 158 b, Pe- cuniam grandi fœnore adoleſcentulo occupauiſti: id eſt, ut ego opinor, commo dauiſti. Off. 12 a, Qui in patria funditùs delenda occupati ſunt& fuerunt. Tuſc. 233 b, Occupaui, in- quit, te fortuna, atq; cepi, omnesꝗq́; aditus tuos intercluſi, ut ad me aſpirare non poſſes. OCCVRRO, u. obuius ſum, obuiam procedo, reſpondeo, Oobfiſto, obijcior, in mentem uenio, At. 379 b, Scripſi ad eum
1 9
Occupatiorem me habebant. pro Pl. 273 a, Et quid dicam de
mum occupatum in aliqua re. pro Fon. 28 3 b, Quæ pro uo-
0 C 950 ut mihi Heracleam occurreret.& pro Mil. m a, Cur 7950, tè occurrit, ne in uiilla reſideret? I. A. 154 b; Non quo me ad tẽpus occurſurum putarem, ſed,&c. Att. 124 a, Occurrens ad Lentulum. de D. 93⁄ b, Tum ei uiſu quietis occurrét trãquil- la atq; ueracia.& ib. Tum ei uiſa obijciuntur Aratione ua- cua. de Or. 120 b, Loci certi, qui ad cauſam explicandam ſta- tim occurrant. de Or. 97 a, Omnes loci artis inquirentibus nobis, omniq; acie ingenij contéplantibus oſtendunt ſe& occurrunt.& 122 a, Nihil te effugiet, atq; omne quod erit in re occurret atq; incidet.& 160 b, Ipſi pedes occurrant ora- tioni, ipſi, inquam, ſe offerent,& reſpondebunt non uocati. de Cla. i67 a, Mihi occurrunt Attice,& quaſi lucent Athenæ tuæ. At. 248 b, Permulta mihi de ueſtro irinere cogitanti in utramq; partem occurrunt. de Fin. n6 b, Qui quodcunq; in mentem ueniat, aut quodcunq; occurrat ſe ſequi dicẽt. pro Cl. 30 b, Sed ego occurrã expectationi ueſtræ iudices etiam, Gec. J. V. 224 b, Sentio iudices occurrendum eſſe ſatietati au- rium. Ac. iz a, Occurretur enim ſicut occurſum eſt.& Ep. 153 a, Bruti erit officium occurrereſei,&c. Ep. 173 a, Maleuolen- tiæ hominũ in ine, ſi poreris, occurres. At. 296 b, Futura quò que nifi antè ſit occurſum explores, ne ſe inſinuent. de Fat. 147 b, Chryſippus illi rationi ſic occurrit, ſi,&c. Orat. 214 b, Varietas occurrit ſatietati. J. CO. 114 b, Confilijs Catilinæ oc- curri atq; obſtiti. de N. 73 b, Huic loco fic ſoletis occurrere. Aca. 7 b, Si quid officij ſui ſit, non occurrit animo.& de Or. 118 a, Statim occurrit animo quæ ſit cauſa ambigui. Or. 207 a, Hec tenenda ſunt oratori, ſæpe enim occurrunt, de Fi. 10¹ b, Id mihi occurrit ut indifferens dicerem. Attic. 209 b, Mihi quædam occurrũt, ſed ea corã. Of. 14 a, Occurritur autẽ no- bis,& quidem à doctis& eruditis quęrentibus ſatis'ne,&c. J. A. 263 b, Quorũ de honore utinam mihi plura in mentem uenirent. duo certè non præteribo, quæ maximè occurrũt: pPro Lig. 138 a, Ne quid tibi de alio audiéti, de me ipſo occur rat, reformido. pro Deiot. 151 a, Miſericordia tua occurrere ſolet ſupplicibus nulla oratione euocata. OCCVRSATIO,, nis. Obuiam itio, ſtudium illud occurren di, ſalurandi, prenſandiq́; eos à quibus honorum ſuffragia expectamus. pro Pl. 265 a, Facilis eſt illa occurſatio& blan-
6 ditia popularis. pro Mil. 220 a, Veſtras occurſationes, ſtu-
dia, ſermones ſecum ablaturum eſſe dicit. OCEANVS, n. de Vn. 201 b, Oceanus& Salatia Ccœli ſatu Terræq; conceptu generati& editi. de Nat. lib. 3, Oceanus Perſeidis pater. Pa. li.7,In Oceano natare. prouerb. Tuſc. li. 1. Oceani freta. de N. li.2, Oceani humoribialitur ſol igneus. de Somn. 129 b, Terra parila quædam inſula eſt, circumfuſa illo mari, quod Atlãticum, quod magnum, quod Oceanum appellatis. in V. 194 b, Locus intra Oceanum nullus eſt, quð non noſtrorum hominum libido peruaſerit. pro Pomp. 10 b, Nulla intra Oceani oſtium prædonum nauis eſt. de Nar. lib. 3, Oceani feruor conſtantiſsimus. OCELLVS, ü. oculus. Att. 255 a, Cur ocellos Iraliæ, uillulas meas non uideo? 5 OCTAVIANVS, a,um, de D. d0 b, Octauianum bellum.& de Nat. 29 b. OCTAVIANV S, ni. Ceſar, qui ab alijs nonnullis O dauius dictus eſt. Ep. 16 5 b, Et ribi& Octauiano ſcripſi,&c.& 19⁄ b, Cæſar Octauianus. At. 329 a, Cicero Octauiano S. OGTAVVS,, um. L. Luminaria. 4 OCTIES. de Som. 127, Septenos octies ſolis anfractus. OCTINGEN TI. pro Pl. 270 b, Quẽ magiſtratũ iam octin genti ferè ſunt conſecuti. Aca. 4, Mille& octingenta ſtadia. OCTINGENTESIMVS, a,um. de Sen. 78 a, OCTOGESIMVS, a,um. de Sen. 78 a,& 83 a. OCTO GIES. I. P. 98 a, Seſtertium centies& octogies. OCTOGINTA. de Sen. 91 b, Qui octoginta regnauit an- nos. de Cl.%5 b, Ille octoginta annos natus. I. V. ⁷4 a, Octo ginta tres. centum octogintao cto. OCTONVS;, na. I. V. 192 b, Tu mihi octonos H-S. dato,&c. OCTOPHORVM, Y9. lectica, quæ ab octo ſeruis geſtatur. Atti. 312 b, Memini enim cum hominem portarem ad Baias; Neapoli octophoro Anitiano machærophoris centum ſe- quentibus, miros riſus nos edere. OGCTVPI. VS, ,um. de Vn. 119 a, Octupla pars. I. V. 153, In o- ctuplum iudicium dare. ibid. Cedo mihi unum ex triennio præturæ tuæ, qui octupli damnatus ſit. OCVLVS;,h.lumina. Tuſc. 237 b, Dentes candiduli, oculi ue=- nuſti, color ſuauis. Item: Oculi tanquam ſpeculatores altiſ- ſimum locum obtinẽt, ex quõ plurima circũſpiciẽtes fun- gãtur ſuo munere.& ib. Natura oculos mẽbranis tenuiſsi- mis ueſtiuit ac ſepſit.& ibi de fabrica oculorũ mirabili, de Fi. 75 b, Oculorum, inquit Plato, eſt in nobis ſenſus acerri- mus. de N. 61 b, Duo lumina ab animo ad oculos perforata. de Ora. 163 b, Oculi ſunt, quorum tum intentione, tũ remiſ- ſione; tũ cõiectu, tũ hilaritate motus animorũ fi gnificamus. EOrLrHseeAerde de P⸗

„
951 0 C
de D. ꝗo b, Vt eũ quoq; oculũ, quo bene uideret, amitteret. & de Ar. 252 b, Quòd oculos non perdidiſti. pro Dom. 235 a,
uem ſatis mirari, quibus oculis aſpicere audeas, nô quco. de N. 63 b, Diffcile eſt mentem ab oculis ſeuo care. At. 278 a, In te omniũ cõiecti oculi ſunt.& pro Cl. 28 a, Conijcere ocu los in aliquem. cont. Rull. 7¹ a, Cum ad omnia ueſtra pauci homines cupiditatis oculos adieciſſent. I. V. 116 a, Adijcere oculum alicui rei& ad aliquam rem. I. A. 153 a, Nec uerò uſ- quam diſcedebam, nec à republ. deijciebam oculos. J. V. 207 a, Oculos de aliquo nuſquam deijcere.& 234 b, Cum ſpu- mas ageret in ore, arderent oculi. I. V. 249 a, Palàm ante ocu los omnium eſſe. de Ora. 106 b, Dicendo excitare aliquem à mortuis, ſtatuere ante oculos. cont. Rul. 76 b, Ponite ante o- culos uobis eũ,&c. cont. Rul. 77 b. Ante oculos iſtorum uo- litat regis filius. pro S. R. 35 b, Apertum ſuum ſcelus ante o- mnium oculos ponere.& de Orat. i61 b, Subijcere ſub aſpe- ctũ. pro Syl. 180 b, Et uitam illius ante oculos ueſtros pro- ponite. de Nat. 23 b, Propone ante oculos deum,&c.& pro Seſt.; b, Propone oculis tuis. Ac. 39 b, De rebus ante oculos poſitis diſputãt.& de Or. iora, Omnia ſunt poſita ante ocu 1os. J. V. 254 b, Ei uerſabatur ante oculos fimilitudo pericu- li,&c.& pro S. R. 22 a, Multa ſimul ante oculos uerfabantur. & 35 a, Nõ uerſatur ante oculos uobis in cæde Glauciaꝰ? pro Do. 215 a, Res erat in opinione dubia, ſed in præſentia atque ante oculos propoſita. Qu. Fra. 291 a, Non latère neq; abdi- tum eſſe, ſed in oculis clariſsimæ prouinciæ atq; in auribus omniũ gentium ac nationũ eſſe poſitũ. de Or. 112 a, Conſti- tuere aliquẽ in foro, atq; in oculis ciuium. pro Pl. 273 a, Feci ut poſtea me præſentè uiderent, habitaui in oculis.& ibi. b, Plancius fuit in oculis. I. V. 125 a, Quæ in foro palàm Syracu ſis in ore atꝗ; oculis ꝓuinciæ geſta ſunt. de N. 73 b, Hi duos oculos oræ maritimæ effo derunt. de Or. 206 a, Oculis men tis uidere aliquid. IJ. V. 249 a, Paſcere oculos& exaturare ani mum cruciatu alicuius. pro Pl. 273 a, Populus Romanus au- res hebetiores, oculos acres& acutos habet. I. V. 29 b, Oculi eminentes. de N. 17 a, Oculi peruerfi. de Vn. 201 b, Nullo po- ſito fub oculis ſimulachro. Att. 91 b, Tu cuius os mihi ante oculos ſolet uerſari. de Am. 103 b, Sed loquor de ijs, qui an- te oculos ſunt quos uidemus. de Leg. 161 a, Oculi nimis ar- guti, quéadmodum animo affecti ſimus loquũtur pro Mil. 118 a, Aliquando ad eum puniendũ oculos aperuiſti. In ocu lis eſſe, uel ferri: id eſt, charum eſſe, amari. Art. 90 b, Publica- nis in oculis ſumus. Tuſc. 188 b, Eſſe in oculis multitudinis. de Ar. 255 b, Ferebant in oculis hominem quidam boni uiri, id eſt, ualde amabant,& charum habebant.(Qu. Fr. 319 b, Bal bum in oculis fero. I. A. 207 b, Oderat antsè,&c. nunc fert in oculis. Ep. 267 a, Te, ut dixi, fero oculis.
OCYVS. cirius.)(Tardius. Att. 152 a, Deſeremur ocyus Arep.
quàm à re familiari.& pro Qu.7 b, An ut ocyus ad tuũ per- uenias? Tuſc. z15 b, Ingenioſi in morbum incidunrt tardius, & recreantur ocyus. de Som. u 2, 1dq́; ocyus faciet, ſi,&c.& in Arato.
OPDEVM, dei. locus in ædibus, muſicis cantibus deſtinatus.
Att. lib. 4, Monimentum illud, quod tu tollere lau dibus ſo- lebas, ut odeum laxaremus,& uſq; ad atrium libertatis ex- plicaremus.
ODI, odiſti, odit. odio habeo, odium in aliquẽ habeo, inuideo,
alienum animum ab aliquo habeo, odium alicuius rei ha- beo, aliqua res mihi odioſa eſt. Att. 222 b, Tamen non dubi-
to, quin me malè oderit. At. 285 b, Seruire& cõtumelias pa-
ti, peius odi malis omnib. alijs. Ep. 96 a, Oderã multo peius hunc quàm illum ipſum Clo diũ. I. A. 207 b, Oderat antea, &c.nunc fert in oculis.& 159 a, Oderint dum metuant. de F. 131 a, Et oderit ſe& ſimul diliget. de Cl. 181 b, Fauet.)((Odit. pro Clu. 54 a, Aliquẽ acerbè& penitùs odiſſe. I. V. 255 a, Nec deſerã partes quas Põpeius odiuit. ex epiſtola M. Antonij. I. A.202 a, Lepidus gemitu declarauit quantum haberet o- dium ſeruitutis. pro Cl. 20 a, Mater in filium hoſtili odio& crudelitate eſt. de Amic. 108% b, Apertè uel odiſſe magis inge- nuum eſt, quàm fronte occultare ſententiam. pro Mil. 103 b, Hoc ciuile odiũ quo omnes improbos odimus. Att. 92 a, Nec enim Appium odimus,& Brutum amamus.&ibid. b, Odit enim prouinciam,& herculè nihil odiofius, nihil mo- leſtius. Att. 93 b, Grauius non cõtemnere& reges odiſſe ſu-
Perbos. Off. 37 a, Quem metuunt, oderunt: quem quiſꝗq; o- dit, perijſſe expetit.
ODIOSEV faſtidiosè, moleſtè. de Cl. 191 a Ineptè, odiosè,&
putidè dicere.& ad Her. 30 b.
.. 47—.. O PIOSVS, a, um, inuidioſus, odio imbutus, moleſtus, habẽs
inuidiam, ardens inuidia. Off. 6 a, Palæſtrici motus ſæpe ſunt odiofiores.& de Sen. 77 b, Senectus ſic odioſa eſt ple- riſq;, ut,&c. pro Mu. 31 a, Orator odioſus in dicendo& lo- quax. pro Qu. R. 47 a, b, Alterum eſt grauius& odioſius. At. iub, Non dubito quin tibi odioſæ ſint epiſtolæ quotidia-
O DDD 952 næ. Or. 199 a, Inſolens& odioſum uerbum. Qu. F. z16 a Res ardet inuidia. Att. 92 b, Odit enim prouinciam, meherculè nihil odioſius, nihil moleſtius. de Sen. 82 a, Senes ſunt odio- ſiomnibus. de Sen. 37 a, Cupidis talium rerum, odioſum& moleſtũ eſt fortaſſe carere.& ↄ0 b, In fragili corpore odio- a omnis offenſio eſt. deAm. 109 a, Odioſum ſanè genus ho- minum officia exprobrantium. Att. 92 b, Huc enim odioſa afferebantur de Curione.
O D IVM, dij. inuidia, offenſa, offen ſio. Tuſc. 213 b, Odium eſt
jra inueterata.& ibid. Diſcordia ira acerbior, intimo odio & corde cöcepta. de Or. 127 a, Animos iudicum ad Qu. Sci pionis odium renouabam atq; reuocabam.& ib. In Cępio- nis inuidia renouanda.& ibi. b, Struere odium in aliquem. G 128 a, Tum exciratur acerbum odium.& de In. 60 b, Con citare magnum odium in aliquem. ꝑro Mar. 235 b, Qui& ſi- ne amore& fine cupidirate, rurſus q; ſine odio& ſine inui- dia iudicabunt. I. A. 177 b, Tantum te cepiſſe odium regni ui Jebatur. Att. 16¹ a, Cũ Cæſar perditæ multitudini in odium acerbiſsimum uenerit. de Fi. 82 a, Venire in odiũ. pro Pomp. 16 a, Difficile eſt dictu quanto in odio ſimus apud exteras nationes. pro Cæl. 43 b, Magnum odium uideo cum crude- liſsimo diſsidio extitiſſe.& pro Cor. 62 a, Gens aliqua diſsi dens à populo Ro. odio quodam atq; diſsidio. pro Cor. 67 b, Si qui ſunt, q uibus infinitũ ſit odium, in quo ſemel ſuſce- tum ſit. I. P. 6⅝ b, In tanto mortaliũ odio, iuſto præſertim & debito. pro Cl. 50 a, Pro odio quod habuit in ordinem e- queſtrẽ. pro Mur. 135 b, Vt odia occulta ciuiũ, quę nunc taci- tis diſcordijs eõtinentur, in optimi cuiuſq; fortunas erum- perent.& cont. Rul. 69 a, O dium penitùs inſitum. Ep. 187 b, Lepidus magno odio ciuitati eſt.& pro Mur. 145 a,Is nemi- ni odio fuit. Off.38 a, Primùm improbantur hi quæſtus, qui in odia hominũ incurrunt. Poſtq. 19 8 a, Odium in aliquem conceptum iamdiu continet. Poſtq. 203 a, Odium uel pre- cibus mitigari poteſt, uel utilitate deponi, uel uetuſtate ſe- dari. de Ar. 244 a, In Clodiùm uerò nõ eſt hodie meum ma ius odium quàm antea fuit. pro Pl. 174 b, Odium barbaro- rum immane& crudele in hoſtem. in Vat. 30 a, Odium diu- turnum, quod in bonos iam inueteratũ habebatis, ſaturare cupiebatis. Att. 35 b,& 166 a, Hæc dominatio in odio eſt o- mnibus. J. V. 74 a, Hic magno odio eſt apud omnes.& 72a, Incurrere in odium offenſionem ꝗ; populi. de In. 26 a, Habe- re magnum odium in aliquem. Atti. 89 a, In quo(ur audio) magnum odium Pompeij ſuſcepiſtis.& 222 b. Ego dubitem quin ſummo in odio ſim.& 229 a, Accidit ut ne in ipſum quidem Clodiũ meum odium inſigne fuerit. Am. 95 a, Cum is capitali odio à Qu. Põpeio diſsideret. de Inu. b0 b, Indi- gnatio eſt oratio, per quam conficitur ut in aliquem homi- nem magnum odium aut in rem grauis offenſio cõcitetur.
ODO R ris. I. V. 152 b, Odor Apronij teterrimus, què, ut aiũt,
ne beſtiæ quidem ferre poſſunt, uni iſti ſuauis&iucundus uidebatur. Poſtq. 207 b, Vnguentorum odor.& I. V. z18 a, Thure& odoribus incenſis. Tuſc. 199 b, Incẽdere odores. in Ver. 265 b, Proferebant alij purpuram, thus alij atq; odores. de Nat. 54 a, Nares, eo quòd omnis odor ad ſuperiora fer- tur, rectè ſurſum ſunt. de N. 1b, Multę etiam inſectantes, o⸗ doris intolerabili fœditate depellunt. de Or. 252 a, Vnguen- tum ſumma& acerrima ſuauitate conditum. pro Cęl. 46 a, Qui non odore illo, non tactu, non ſapore capitur. pro Cl. 32 b, Canutius qui quodam odore ſuſpicionis Stalenũ cor- ruptum eſſe ſenſerat. de Sen. 89 b, Suauitates odorum, qui afflantur è floribus.
OPORATIO, nb. Tuſc. 213 a, Tactionum& odorationum
uoluptates.
ODORATVS, us, quem olfactum Plinius uocat. Ac. 6 b,
Neceſſe eſt de odoratu& guſtatu loqui. de N. 58 a, Pomo- rum iucundus non guſtatus ſolùm, ſed odoratus etiam aſpectus.
OPOROR aris.& odoro, as. olfacio, odore quodam ſuſpicia-
nis aliquid ſentio. I. V. 106 b, Vt canes uenatici optimè odo- rabantur omnia,& perueſtigabant.&³5 b. Acuriſsimè inda gare& odorari omnia ſolebat. de Ora. 125 b, Odoror quam ſagaciſsimè poſſum, quid ſentiant judices,&c. J. P. 97 a, Sce- lera tua non ueſtigijs odorãtes ingreſſus tuos, ſed totis uo- litationibus corporis& cubilibus perſecuti ſumus.& pro. Cl. z5 a, Quid Albana pecuniaè ueſtigijsene nobis odoran, da eſt? an ad ipſum cubile uobis ducibus uenire poſſumus? cont. Rul. 79 a, Hi quos hunc Decemuiratum odorari ſuſpi camini. Att. 6o a, Tu uelim Fabiũ, ſi quem habes aditum, o- dorere,& iſtum cõuiuam tuum deguſtes. Poſt. 207 a, Hi uo- luptates omnes ueſtigant, te odordt. Att. 61 b, Soles enim tu hæc feſtiuè odorari. Attic. 9 4 a, Illud præterea uuνeris egeu ad te ſcribam, tu ſagacius odorabere.& 223 b, Sed quid hæc ad nos, odorare tamen Anronij Alᷣασιαιαιφμπ Att. 256 b, Odorarl diligentius quidnam futurum ſit.
ODRI-
n trillatitlu 17 b B0s no derofendit 6 14 4,At mluscontum huoluntas eo hyrioatam 0 mndere eriſtim nceevolätilsinn uac aridto narogitiam, Uiatätis tene (luzo b Poſtr unguibis cau hioenda ſunt, dat8rquido eOraod a, A psokkenditur, korgßb Nü ſäinduo aliqu nod offen ſ ur ſuspreduerit faterizibi to ofenlum in teteandem be uur ead tä Dkendite eũ I bbeh ſäng inma nlpaln hreitdiſenr Lod offend b b Pdna dD ckatione t qedam calat 1 offengion Maxprinci iihuel ad 8 gna ofte ceptis. de- gheret,uerl modiũ offe ſdon tam. iimilis o 3 litat a, ta 4 ſnunu tjwemor⸗ rla A en lonum vi. Tul 1 1 ad tes ce 49 aEci d 5 offend⸗ 6 enſioni ü nionem nes eſſe 4 düeaſion

— 4— dr 19—
ur M g Nrebn ara ti nenrnr nnne. henne 4(Sas. 1al,—
an an e e 8 n chn— A Aa amad acxrun. dWa kanereumn anam me.
dus ir gar paerd uel mlemien
tan e Ar 44 1 h(ladün miunt As aium zu hn merz fur me am Mn ma A maelen okmaſt utaum ad Doaas an marerin
0ddens. Ae d K4, Rran ehan. K. 7 4 ARe nua siua
heurms d thun acmäanend mi. Anaqnum iram a Eauen bahü
nasu dium apoj ientild
pun unmne a 4h im. 4 AE putem 1 lochu neumn münn Wr 6 ota 24,0 1 yco tütent — 4 e er Sunn anee nun nagnum odun utnmpMa 0Ob01— bH ndem Lr paüm. 1 1 afodar rr. naids 9. b 6 4 T N dondas— ——
AXA Nme
Lae AtNSN anAts furia ſuaddt
aueis— pek
nim umnna 4— unaifs ' ²04„deerlaan aeuno Cnun n Srdn„u
* un 3*„ anocen. 1 — rIOnn ¹
1 4 9 11 An lansa 35 4. 1 —— — — 32
953 0 OPRILITIVM.aliter Orichalcum. de Finib. 69 b, Adfint e-
tiam pueri qui miniſtrent:reſplendeat his ueſtis, argentum, odrilitium, locus ipſe, ædificium.
ODNYSSEA,eæ. Homeri opus de nauigatione Vlyſsis. de Cl.
171 a, Nam& Odyſſea latina eſt. OE CONOMIA, miæ. At. 84 a. Nec olzovoulay meam inſtitu- am, ſed ordinem ſeruabo tuum. L. Diſpoſfitio. OE CONOMICVS, 4,um. Off. z1 b, Xenophontis liber qui Oeconomicus inſcribitur.& de Sen. 89 b, Xenophontis li- ber de tuenda re familiari.
OEDIPVS, odus. Sophoclis tragœdia. de Fin. 124 b, Memoria
Oedipodis. OENOMAVS. Accij tragœdia. Ep. 136. OENOPHORVM, M. uas uinarium. de Ein. 59 b, Vinum dif fuſum è pleno ſit œnophoro, ut ait Lucilius. aliter, hirſi-
phon, pro œnophoro legitur.
OE TAEVS. mons. de N. 67. Accij.—
OFFA, fæ. cibus globoſus, orbiculatus. de Diu. 86 a, Neceſſe eſt offa obiecta cadere fruſtum ex pulli ore cum paſcitur.& 123 b, Si auis fame enecta in offam pultis inuadit, hoc tu au- ſpicium putas.
OfFFENDO, du. lædo, uiolo, offenſionè affero, offenſionem
habeo, iniuriã facio, amitto, inuenio, incurro, offenſiuncu- lam aliquam animi factam eſſe. Epi. 37 a, Hoc uerò ex quo ſuſpicio nata eſt, me exquiſiuiſſe aliquid, in quo te offende- rem, trãflatitiũ eſt.& de In. ν b, An offendi in his cẽſuerint. Ep. 7 b, Bos non tam conſtãtia noſtra delectat, quàm ſplen dor offendit.& 10 b, Multis rebus meus offendebatur ani- mus.& 64 a, At. 92 b, Cumulatè publicanis ſatisfactum, of- fenſus contumelia nemo. Poſtq. 08§, Qui cum mea ſenten- tia uoluntas eorũ eſſet offenſa, publici mei beneficij memo ria priuatam offenfionem obliterauerũt. pro Pl. 260 a, Of- fendere exiſtimationem alicuius. Epi 14 a, Quod quéquam maleuoléẽtiſsimum iure poſsit offendere. pro Cl. 54 b, Is ex equo cecidit,& latus offendit ueheméter. de In. 62 b, Minus in arrogãtiam offenderẽt. Epi. 126 b, Quis eſt tam Lynceus, qui in tãtis tenebris nihil offendatè nuſquam incurrat? pro Clu. z0 b, Poſtremò eum qui bis apud iudices offendiſſet, ꝗᷓ eum qui bis cauſam ijs probafſet. de Or. 135 b, Multa circun ſpicienda ſunt, ne quid offendas, ne quò irruas. ad Brut. 50 b. Aut ſi quid offenſum ſit, per te remp. eſſe recuperandam. de Or. 108 a, A quibus nihil, præter uoluptatè quæritur, in ijs offenditur, ſimulatq;, imminuitur aliquid de uoluptate. de Or. 95 b, Nihil tã ad diuturnitatẽ memo rię ſtabile, quàm id in quo aliquid offenderis. de Orat 161 a, Si in his paulùm modò offenſum eſt. Epiſt. 29 b, Qui ſi dignum ſe maioribus fuis præbuerit, tua laus ex aliqua parte fuerit: ſin quid of- fenderit, ſibi totum, tibi nihil offenderit.& 158 b. Si quid eſ- ſet offenſum in his exercitibus.& 7 a, Epi. 14 a, Non offen- des eundem bonorum ſenſum Létule, què reliquiſti. Epi. 18 b, Aut ne ad eã meditere imparatum te offendam. I. V. 134 b, Offendite eũ menſem comitialẽ, comitijs iam abhinc XXX
dieb. habitis. Qu. F. 3uu b, Nam Põöpeius apud illã perditiſsi-
mã atq; infimã fecem populi propter Milonẽ ſuboffendit.
Prõ Cl. 39 a, In eodem genere, in quo ipſi offendiſſent alios
reprehédiſſent, ſe ad pręmia legis uenire oportere. I. A. 212 a, uod offendit animos maiofis partis hominum magis. OFEENS A, ſæ. At. i35, Magna in offenſa ſum apud Põpeium. xcc Ep. 124 b, Deniq; illud cogita, quod offenſæ fuerit in iſta cunctatione te prius ſubiſſe,&c. Cælij. OFEENSIO, onu. inuidia, incõmo dum, detrim étum, quaſi quędam calamitas, mala pugna. pro Cl. 19 b, Huic nihil po- teſt offen ſionis accedere ſine acerbiſsimo incommodo. Or. 208 a, Principia acuta ſentẽtijs, uel ad offenſionem aduer- ſarij, uel ad cõmendationem ſui. de Ora. ud a, In quo eſtilla magna offenſio uel negligẽtiæ ſuſceptis rebus, uel perfidiæ receptis. de N. is a, Epicurus ne in offenſionẽ Athenienſium caderet, uerbis reliquit deos, re ſuſtulit. I. V. 72 b, Incurrere in odiũ offenſionemq; populi. de Or. 128 a, Tum excitatur, ſi non tam acerbum odiũ, attamè aut inuidiæ, aut odij non diſsimilis offenſio. pro Mur. 34 a, Sapiens prætor offenſio- nem uitat æqualitate decernendi, beneuolentiam adiungit lenitate audiendi. de Pro. 75 a, An reditus in patriam haber aliquam offenſionem. Poſtq. 20% b, Qui publici mei benefi- cij memoriam priuatam offenſionem obliterarunt. Item, offenſionum definitiones,&c. ut inhoſpitalitas, mulierum Odiũ. Tuſ. 213 b, Ea q, quæ ſunt eis morbis cõtraria, quæ ha- bẽt ad res certas uitio ſam offenſionem atq; faſtidii. de Inu. 49 a, Excipere offenſionem ex aliquo facto. Epiſt. 49 a, Effu gere offenſionem alicuius. Ep. 86 b, Præſtabo nihil ex eo te Öffenſionis habiturum. de Inu. 60b, Concitare grauem of- fenſionem in aliquam rem. Ep. 60 a, Graues ſolent offenſio nes eſſe ex grauibus morbis, ſi qua culpa cõmiſſa ſit. Ep. 7 a, Offenfionẽ eſſe periculoſam uideo. Tuſ. zi5 b, Corporũ of-
*
0 954
fenfiones fine culpa accidere pofſunt, animorum non item.
de D. 126 a, Quæ ſi ſuſcipiamus, pedis oſfenſio nobis& ſter.
nutamenta erunt obſeruanda. pro Pom. b, Hic in ipſo illo
malo grauiſsimaq; belli offenſione L. Lucullus iufſſu coa- ctus abijt.& 9 b, Non offenſionibus belli, ſed uictorijs. Acci
pere offenſionem in ædilitate. L. Offenſiuncula. At. 4 a, Tan
tum intelligebã ei eſſe offenſionis, quantũ literæ tuæ decla-
rabant.& ib. Deponere offenſionem,&cc. Att. 262 a, Offenſio
noſtra, quæ magis A orva iæ mea, quàm ab iniuria tua na- ta eſt. At. 212 a, Mihi credas uelim, mihi maiori offenſioni er ſe quàm delectationi poſſeſsiunculas meas. de In. 60 b, In- dignatio eſt oratio, per quam conficitur, ut in aliquem ho- minem magnum odiũ, aut in rem grauis offenſio concite- tur. I. A. 219 b, Te rogo ut accipias ſine offenſione quod di⸗= xero. Of. 73 b, Turpitudo in deformitate corporis habet ali quid offenfionis. Am. n2 a, Repẽtè in medio curſuj amicitias, exorta aliqua offenfione, dirüũpimus. Of. 15 a, Videtur ut la- bores& moleſtias tum offenſionum, tum repulſarum, qua- ſi quandam ignominiam timere,& infamiam.
OFEENSIVNCVIL A7. pro Pl. 269 b, Vidi M. Piſonem of
fenſiuncula accepta in iſta ædilitate ſummos honores à po pulo Rom. adeptum. Epiſt. 202 b, Si qua offenſiuncula facta eſt animi tui peruerſitate aliquorum. 8
OFFEENSVM,ſi. offenſio. de In. 5n a, Offenſum f. quod eo-
rum qui audiunt, uoluntatem lædit.
OFFENSV S, a, um. infenſus, læ ſus. pro Cl. u b, Etiam ſi is in-
uidioſus, aut multis offenſus fit. Att. 15 a, Animus alienatus & offenſus. Ep. 154 a, Si hominem mihi offenſum non ſuble uaſſem. Tuſ. 14 8 b, Exilium propter alienã& offenſam po-
puli uoluntatem malum eſt. At. 3 b, Si cuius animus in te eſt
offen ſior.& I. A. 158 b, Amnes illi ſunt offenſi. de Sen. 9o b, In fragili corpore odioſa omnis offenſio eſt.& At.; b, Animum
eius eſſe offenſiorem arbitrabar. Att. 241 b, Hircius ſcribit 1e
uehementer eſſe offenſum à uereranis.
OFFER O, fer. polliceor, profiteor, defero. Att. 27 b. At ni po⸗
poſciſſes, ego me tibi non offerebam.& cont. Rul. 68 b, Feci finem offerendi mei. pro S. R. 36 a, Qui obtulerũt hanc præ dam Chryſogono. pro Pl. 26 4 a, VItrò me herculè ſe mihi e- tiam offerẽétes, ultrò pollicentes rogaui.& pro Cęl. 41 b, VI= trò ſe offerre alicui,& proijcere ſe. pro Syl. 18 a, Caput meũ obruli pro patriæ periculis.& pro Seſt. 3 a, Offerre ſe in di- ſcrimen pro ſtatu ciuitatis. I. P. 83 b, Sed his unum me pro omnium ſalute obtuli. Qu. Fr. z02 b, Noſtræ cauſæ non ui- dentur homines defuturi, mirandum in modum profiten- tur, offerunt ſe, pollicentur.& Epi. ↄ; a. Nihil eſt cur adue- nientibuste offerre geſtias. de Or. 160 b, Iſti pedes occurrèt qrationi, ipſi inquam, ſe offerent& reſpondebunt non uo- cati. pro S. R. 33 a, Os ſuum nõ modò oſtéderę, ſed etiam of- ferre. pro Seſt. 17 b, Offerre uitam ſuam in diſcrimen,& of- ferre ſe temeritatibus. Puſc. 155 a, Offerre ſe ad mortem pro patria. pro Seſt. 3 b, Qua manu uitaà ſibi exhaufit, cadem ho ſtib. mortem obtulit. de Fin. 4.° a, Stuprü per uim oblatum Lucretiæ. pro Mil. 9 a, Ne obtuliſſe nos gratulationi ui- deamur. pro S. R. 37 b, Vir fortis ſe acriter morri offerés. At.
137 a, Cur mihi te offers. Att. 282 b, Romã ut ueni, ſtatim me
obtuli Antonij ſceleri. Of. 17 a, Offerre ſe periculis ſine cau- ſa. I. C. 117 a, Qui ſe pro ſalute ueſtra obtulerint inuidiæ pe- riculisq; omnibus. pro Syl. 177 b, Sed tamen obtulit ſe ad ferramenta proſpiciẽda. At. 43 b, Ne me perditum illi affli- ctumꝗ; offerrem. At. 125 b, Multis ſæpe in difficillimis rebus Ppræſens auxiliũ eius oblatum eſt. At. 36 b, Quod ſors obtu- lerit, id acturus uidetur. pro Clu. 54 a, Offerre alicui quod
ipſe ſibi optare deberet. pro Syl. 175 a, Id iudicium è quo ſa-
lus oblata eſt omnib. pro Seſt. 28 b, Ego uos in omni fortu- na quęcũq; erit oblata, cõplectar. de D. 138 a, Quæ igitur na tura obtulit illam ſpem Simonidi? de D. 97 b, Obijciuntur ſæpe formæ, quæ reipſa nullæ ſunt, ſpeciem autem offerũt. At. 67 a, Offerre ſe in uia alicui. At. 279 b, Is nobis ultrò pol- licitus eſt& dedit XX. H-S. ex ſua pecunia,& quod multo carius eſt, ſeicßſum obtulit& coniunxit. de L. i6 a, Dũmo- do tabella optimo cuiq; oſtendatur, ultroq́; offeratur. pro Mil. 120 a, Ego, qui pro te toties morti me obtuli. pro R. P. 126 a, ls in cuſtodia fuit regia,& uita eius oblata pœna eſt.
OFFICINA, uæ. locus ſellæ atque operis& quæſtus quoti-
diani. in Ver. 121 a, Verres inſtituit officinãm Syracufis. Off.
zob, Opifices omnes in ſordida arte uerſancur, nec uerò
quicquam ingenuum poteſt habere officina. I. P. 98 a, Offi- cina armorum.& ib. Cum pater armis faciẽdis tuus præeſ- ſet.& I. A. 2 11 b, Armorum officinas in urbe uideris. Parad. 116 b, Tale tamen eſt, ut ex eadem offieina exiſſe uideatur. I. A. 167 a, Cuius domus quæſtuoſiſsima eſt falſorum chiro-
Domus
7

955 0O F
OF
O
O
O
Domus Iſocratis officina habita eloquentiæ eſt.& de Clar. 167 ‧b; Domus Iſocratis quaſi ludus quidam atq; officina di
1 1
cendi.& de Or. uz b, Off cina rhetoris clariſsima. FICILO, cw. noceo,obſum, obſto, obſtruo, obſcuro. de In. 56 b, Que uidebuntur offcere h auic partitioni, propulſabi- 5 us.& Tuſ. 246 b, Offecerat ui delicet apricanti. pro S. R. 37 a, Cur meis cõmodi is officio ſim ulato officis! pro S. R. 129 b. Nec mentts quaſi luminibus of eita altitudo fortung. P0 S. R. 19 b, Cui pecuniæ uita S. R. ob ſtape atq, officere uide- tur.& F23) Officer atq; Oobſt ſtare cöõmodis alicuius. Off. 65 a, Demoliri ædes quarum a altitu fficeret⸗ auſpicijs. de Or. 9 b, O ttnd. particulæ cœli Oeeterue quãuis eſſet pro- 1l!, immutata lumina putabat. de Cl. 170 b, Horum ſenten- tijs conciſis officit Theop ompus. elatione atq; altitudine b 5,N mbra rerræ ſoli officiens noctem efficit. in Or. Sin autem offic leus ſ ſignis mõs obſtruet altus. FI 81C10 OSE. d dil genter. Epiſt. 39 a, Qui me quidem per- amdãter obſeruant.& Att. 2u1 b, Officiosè pa- . K88 b, Sed illa oflicioſius, quod, G&c. de Ami. 109 b, Aliquid: officiosè aut amicè, aut cum labore aliquo ſuo fa ctum poſſe Sheöre. FEFICIOSV S, a, um. plenus omcij, i in quo ineſt cliberalis gratificandi uolunt as.)(.Inof icioſus. I. V. 88 b, Lampſaceni fummdè in omnes ciues Ro. officiofi.& pros 3. R. 18 b, At tan- to of Kciot ſior quàm cæteri, ne,&c. E. p. 225 b, pro plan. 268 b, Quos tu ſi ſodales uocas, offi cioſan m amicitiam nomine in- quinas criminoſo. pro Mil. 103 b„P. opter eiglo; labo- res meos nonnulla apud bonos gratia. pro R47 b, Vir Purd Nudarsdlten ang9 Afile loſus liber alis. Se 7⸗ Ho-
8
or ationis ſuæ. de 35
0
(5
. —
—
5
imus. Pr 1. 173 b, Müiſ ngul ari extiterit in remp. not dicio& fide. Att. 210 8.N. diligentiorem, nec officic aci dGem 1dba. Qu. Pr. i01 b,
/ eS. n I. P. 91 a, OfMciofifgima
0111 10 4442 81115. L/ X
n. 19 F dartes, munus, munus officij, opus. Off. 2a, In off Io fita uitæ eſt hon eſt as omnis,& in negli- gendo turpitudo. pro Mu r. 539 b, 8t Sroicin mihi uidentur fines officiorum paulo longius quàm natura uellet„protuliſſe. Dr. 203 b, Oportere p erfection? declar⸗ at ocij, quo& ſem- per utendum eſt& om nib us. Atti. 261 a, b,— Non dubito quin aatzuon Officium ſit, ſed i aſewpaibr plentr de officijs. Attic.
a, Wihi non eſt dubium, quid quod Græci nabiovν, n0s offcium, præclarè cõuenit: aut da melius. dicimus Coſ. of- ficium, ſenatus officium n. de In. 43 b, Officium eſt Licquodfa cere debet oraror- finis, cuius cauſa fac debet. de Fin. 102 b, Eſt autem mediũ officium ‚quodita fact tũ eſt, ut eius facti prohabilis rario reddi poſsit.& ib. De offcio tedi 10.& 109 b, De officio perfecto& medio.& Of. 2 b pro Qu. 4 b, Nul- lum eſt officium tam ſanctum atq; ſolẽne, quod non auari- tia cõminuere& uiolare ſoleat. Of. 20 a, Nullum officiũ re- ferenda graria magis neceſſariũ eſt. Of.25a, b, P eregrini of ffi- cium eſtnihil pra eter negociũ ſuũ agere.& ib. Eſt propr rium munus magiſtrat us, Sec. s Kibid. Eft: igitur adoleſcentis ma- iores natu uerer. de Ora. 96 b, Oratoris officium eſt, dicere ad perſuadendum accõmodatè.& ibid. Oratoris proprium Ofcidfarqan munus. de Fi. n4 a, Officiü, munus„opus. d e Or. 140 b, Singularũ uirtutum cerca quędam ſunt officia ac mu nera. de D. 0. 5, Sine deuli- non poteſt extare officiũ& mu- nus oculorũ.&: 30 b,& Ep. 153 a, Bruti erit officium occur- rere ei. de In. 70 b, Pie etas offcium ergal parentes conſeruare monet. Of. 7 a, Contra officium eſt, maius dãnum anteponi minori.& bid. Non ſit contra officium non facere,&c. pro Do. 216 b, In hoc ofhic io, quod fuit Peercine menm.& 203 s meæ præçipuæ. pro Qu. n a, Qui Pri- mus erat officij gr adus, Aͤprocura ore ſeruatus eſt. Ep. 73 a Prætermittere officium erga al laus d4i.6 6 b Pratermitten- d* defenfionis deſẽ rendi d; ofß ij plures ſolent eſſe cauſæ. e Fi. 5§5 b, Deſerere officium.& gE.G1a A,„Deſeri ab officijs a- micorum. n.Ot. b. Ah officio Giſcecdre. G ib Sunr autem quę- dam officia aduerſ us inimicos ſeruanda. Ep. 73 a,& de Fin. 109 b, Omnia officia amicitiæ diligenter ſancted; ſeruaui. pro. 45 a,& Of. 73 2, Retinere oſicium. de In. 82 b, Tribue re offf icium& cultum alicui. Epi. 55 b, Vr intelligas homini amiciſsimo te tribuiſſe ef ficiũ.& 5ů1 a Oficiã, quæ illi tem-
4, Iaæ fuerun t Part
Ar rA,„ Poril tribul potuerunt. o A, Oul. 12 b, In offcijs tribuendis ui-
2+% Q 0 de 10 2In. 82 b b
NV.:273 b, P erſoluere officium ui. o q. 203 bn officio perfo 0 lncde diſsimilis ratio zafler asehee eſt. Epi. 6 a, 5, Quę officia mea fuerũt, lius tuus, cui nos charitate& amore o ff ciũ tuum dresiaturosn5 debes dubitare. Ep. 64 2— 15—. a, Cum latè reddere o ficiũ ia
1,S en officiũ iamc u ali icui debitum. Att. 141 5, Præitare Of ficia urb cu— b. Praſ aeo licia urbana alicui t. 46 a, Exequi ſua officia 4 G F 2 G„ 1 f.— cg. cie 3 itu dia. I. V. 62 a, Satis offic 9[uo. E p. 37 a, Fungi o-
ficio fuo,& declarareo Kiciun firdi.&72 b, Fungi officio a-
4 CE
OLE Aleæ. pro Cec. 289 a, Eius
O F 95 6
ici. Of. 42 a, Fungi officio iuſticiæ. pro Cl. 42 b, M Tkum jam efſe arbit ror. Epi. 40 b, Suſcipere o ff
pro o dignitate alicuius. I. V. 14 8 a, Declinare ab religione of.
Me perfun C12 1&⅜ Partes
ficij in aliqua re.At. 177 b. Nihilab ili o factũ eſt, quo minus mea in te officia conſtaret. Epi. 45, Nulli offic cij onus cui- quam reliquum feciſti. Epi ſſt. 62 b, Omnia officia à me in te
profecta ſ ſunt.& ib. Deſiderar e officia aba aliquo.& 63 b. De iiderare officia⸗ alicuius in aliquem. Epi. 6 a, P xpe ecta tare offi. cia ab aliquo.& 84 b, Polliceri& deferre officium ſuum ali
cui. pro S. R. 30 a„Quos natura ipſa retinere in otfcio non potuit.& ad Her. Cum canes fungant ur officijs luporum. At. S0 b, Nicanor in officio eſt,& à me! deraliter tractatur. & Ep. 255 Eſſe in officio.& 62 b, Eſſe ſingulari oflicio in ali- quem. pro Fl. 157 a,In aliquem müulta 8 magna officia con- ferre. Promereri officium„& promereri beneſicium. L. Pro- mereor. At. 2 b,& ad Her. 26 b, In officio manere. Ep 1.30 a. Tueri offeium.& Ep. 96 b Deeſſe officio ſ ſuo. in te omnia ſumma kecſoitmdinis officia conſtabunt. pro
Pl. 263 b, Vel quia huius ipfiusi in illum ordins em ſumma of-
ficia quæeſturæ tribunatusq́; conſtabãt. Epiſt. 18 a, Non tam mihi moleſtũ fuit accuſari abs teo¹ ffici au meum, quàm iu- cũdum requiri. Ep. 63 b„Oflficijs mutud ref ſpõdere. pro Mu. 141 b, Is uoluit ad hoc officiũ neceſsitudinis eſſe gratioſus. pro Fon.279 a, Alicui muneri atq; officio præeſſe. Epi. 193 a,
In Syriã ad meum officiũ reuerti. de Pro. 73 a, Vt cõmune of ficium cẽſuræ cõmuni animo defenderét t. Qu Fr. 193 a, Quæ res ad officiũ imperij tui pertinebũt, de his irebusn nihil at-
.5 d 8 4 — 842 8
tingant. Atti. 113 b, Tua erga me officia plena tui ſ uauiſsimi Kudij. Anteq. 195 a, Qui neq; tantorum officiorũ inm ape nſam
egiſtis in patriã. deAm. 97 a, Vſurpare aliquod d off icium, ab- duci ab officio, intermittere offichũ. Ep. 125 a, Magna eius in me n5 dic, officia, led, merita. S2 200 b, Off eia uel merira
tione tuorũ in ſe Henrhna e 78⁸ ii. Sed es am node officium iuſtum& piũ debitum reip.i oſtree J. dignitati ui- debatur. At. 19 4 a, Leuatio queda Leſt, ſi minus do r is, at of
1*
ficij e& ⁴ gebiti. PrO Qu. io a, In ui ita alicuius rationèé lummt 16 4 11
officij deſiderare. pro S.R b. Ita
LeJanrur pro Sex. Rof 619 a, t. 5 b, M. agnopel ce6t do il Uli cmar ximæ partes iſtius officij idna 2 20 9 3 b, J Torquato noſtra officia grat a eſſe facilè; ‚ead; augere non deſinã. Atri. 277 a, Hoc ad m um priua tarü rerum pertin e. Qu. F. 307 a. Spera 0 fficio fore. Off. 31 b, Officijs ſcientię proponè a iuſticiæ. de Sen. 33 b, Mafſaniſſa ſenex omnia regis offf & munera exequitur.& 82 b, Inſtruere aliquem ad omne of ficij munus. de Sen. 92 a, Rectè in ſenectute ujuitur, ‚quoad munus officij exequi& tu eri poſsis 8. deAm. 109 b,( ſteia me miniſſe debet is, in quem collata ſunt, non cõmemorare qutf neulit⸗ Pro M il. 121 a, Tibi null um a Ame amoris, nullum
Ic.
OFFE 15 RM 0,4 as. dle kinib.92 a, Careras Phlloſo phorum di-
ſciplinas non mo do nihil adiuuare arbitror, neque offir- mare quo meliores fimus, ſed ipſam deprauare naturam, a- liter, affirmare.
OFFEVNDO ‚dis. obijcio, offero. Ac. 20 b Ergo ut illis aqua,
ſic nobis aer craſſus offunditur. de Fin. 99 b, Obſcuratur& offunditur luce ſolis lumen lucernæ. de N.3 a, Philoſophia, quæ lucem eriperet,& quaſi noctem quandam rebus offun
deret. pro S. R. 33 a, Tand luam ſi offuſa reip. lempitern doe
eſſet. Tuſc. 20 8 a, Si quid tenebrarum effudit exilium. pro Do. 24 1 a, Quodin naufragio reip. tenebris offuſis demer- ſo populo,&c. Tu. 229 a, Hic error& hæc indoctorum ani- mis offuſa caligo eſt. de Vniu. 203 b, Cum ignis oculorum, cum eo igne qui eſt ob os offuſus, ſe confundir& contulit. in Sal. 272 b, Tu tuis maioribus uitæ, quam turpiter egiſti,
magnas oflidifti tenebras
OIKEION. L. Accomodatus. OLBIA, biæ. opp. Sardinæ. Quint. Frat. 110 b, Literas Olbia
datas.
OLBIENSILS,e. Qu. Fra.3 309 a, 4 te poſt illam Olbienſem
epiſtolam, nullas literas s accepi.
fundi extremam partem oleæ directo ordine definiunt. de D. un b,& 103 a, Agricola cum florem oleæ uidet, baccam quoq; ſ6 ui idere putat. de L. 156 a, Athenæ ſempiternam in arce òle am tene: epotuerunt. E- pi. 136 b„Antea delectabar oleis Kinca icis tuis.
OLEARTVS, a, um. Topic. 222 a, Cel 1a Olearia.& de Sen.
89 a.
OLEASTE Raſtri I. V. 159 b, Hominem ſuſpendi iuſsit in o-
leaſtro quodam.
OLE Orles.redoleo. de Or. 152 a, Vnguentum magis laudatur
mIM. quon undlabam oräm tecum wille mnim. uit.p.³ u nidd luctos patrla vuebantur empore iuc
011TO K erss uniuſ ſic tudetur. OIlVAusoole ituk de Nat. terentur. DIETVI lea.& cont u de N. 1* de ui INITA8, ei mi, rnüert dec OISCVLA lespaſcere. OLAN Ep.r 0,Lea pro ittubollisp⸗ OIMPEN 0Mp PlApd ſant.Tuſc. 7 nmaxima ill 45 Ohmpi lumeris bou Ollhpla, 0 ludorücel 1 agas Ol 4 ohmpis
Na Curſc
ſmus currt dlPIAcC Olympia Umerit. AIMPIA. Uh lib. 2. ATMPIO mionic
nes, quos am Rom. mium c 4 MpIV loNTH

4
4
4 r d 1 * 1 an.&
1G 3* 1 dien en zan
8 u Ar 8 an ka e
alae aa de ae ra oa 1418 AAcn
Fta m pannl arm
me wardn 2 MCoran. 5. nn X nu dederan enn 22arur. 4„4lnre grelicin aR um aauücat des der. Vad bens oerra Ae 5 Mperin za 5Knmnnrhenhe A A. Tercn ean SoE, 22, arn nan ecini karenn mn umn— 3 kKurr. 0. ½(Kap ſomn
4 hehg e Jen. 1ANm
ac. Aen azd Tan ee
1
Ale ammndun A. L
3
“ 1. um
A
28.
1
*
Ves
95„)5„. 9 k quod terram, quàm quod crocum olet. At. 21 a, Vt mulieres iden bene olere, quia nihil olebant, uidebantur. de Na. 15 b, Epiturus nihil olet ex Academia, nihil ex Lyceo, nihil ne? puerilibus quidem diſciplinis. de Or. 146 b, In qua nihil ſo- Mare aut olere peregrinum poſsit.& ¹32 a, At in malè olen- tem, uideo me àte circũueniri. pro Q. R. 48 a, Supercilia illa
détur. Or. zu a, Quid illud, non olet unde ſit? quod dicitur,
&c. 220 b, Malè olere omne cœnum.)(.(Bene olens. Ac. 6 b,
OLEVM, lei. in Ver. 230 a, Ariſtæus inuentor olei. de Sen. 84 a, Namq; hæc quoq; niſi tanquam lumini oleum inſtilles, extinguuntur ſenectute. Attic. 217 a, Ante lucem cum ſcribe- xem contra Epicureòs, de eodem oleo& opera exaraui ne- ſcio quid ad te.& 32 b, Ne& opera& oleum philologiæ no ſtræ perierit. Epiſtol. 95 b, Is fatetur ſe& operam& oleum
perdidiſiſe.
OL FEA CI O, cis. odoror. Tuſc. 249 b, Vt ea quæ guſtemus, ol-
faciamus, tractemus, audiamus.& de D. n10 a, Olfacere ali- quid. in Rul. 63 a, Nullus nummus tam obſtruſus eſt, quem non architecti huiuſce legis olfecerint.
OLIM. quondam, quodam tempore. Attic. 90 b, Ante lucem
inambulabam domiP, ut olim candidatus.& 172 a, Vtinam
coràm tecum olim potius, quàm per epiſtolas. Att. 6 a, Lo cus ille animi noſtri ſtomachus ubi habitabat, olim concal
Iuit. Ep. 255 a, Quando ad amorem meũ aliquãtum olim di
ſcedẽs addidiſti.& 78 b, Nec nos arbitror uictoriæ pręmijs
ductos patriã olim reliquiſſe,&c. de Or. 125 a, Sic enim olim
loquebantur. pro Cel.;9 b, Quis clarioribus uiris quodam
tempore iucundior? At. 154 b, Qui mihi dixit olim,&c. OLITO R, oris. Epi. 26 3 b, Excita Phædrum, ut hortum ipſe conducat, ſic olitorem commouebis.& ib. 15, Cum olitore,
ut uidetur. u“ OLIVAuæ. olea. de Nat. 68 b, Ariſtæus, qui oliuæ inuentor di citur. de Nat. lib. 2, Siex oliua, modulatè canentes tibiæ na-
ſcerentur.
OLIVETVM, 1j.locus oliuis conſitus. de N. 77 b, Vineta, oli
uera.& cont. Rul. 79 a, Iugera CC. in quibus oliuetum fieri
poteſt. de N. Quid de uitibus oliuetis, dicam? de Sen. 89 a, Quid de uinearum oliuetorúmue ſpecie dicam? OLIVITAS, tatis. de Repub. li.i. teſte Nonio: Non modò in- 6 regra eximi, ſed etiam maior quàm in arbore unquam pe- penderit. de oliuitate oleas eſui optimè condi ſcribir Cato. OLVSCVLA, orum. minuta olera. At. lib. 87 a, Oluſculis nos ſoles paſcere.. OLLA,le Ep. 138 a, Implere ollam denariorum. O LLI, ,a. pro illi, illæ, illa. de L. ſæpe legitur. de Cla. 169 b, Is dictus ollis popularibus olim, qui,&c. ex Ennio.
OLVYMPENI. pop. contra Rull. 61,& 76. OLXMPIA, piæ. urbs Peloponnenſi, apud quam Olympia fie
Ann 12
81
“
A
et u. Aarem alrun
4 1NO0.*““
1NI
aui A nnünet
„
r m Taul —
un n ael. 1
12 za niumi born imus Riun
4* 8* 4
1 Le afen 9
Snhcar“
1Aiiminf
us — In I„ 2 T 7 4* 4 3 ee 3 4—„ 1— ““ 4* r “ 1—* 8 1 1 4 4 11* 1 A 0 A„ a8109 4⁴¹⁸— A 1 a u 2 2 99 5 4 nedr ¹ K⁵⁵ε‿ 1
* 111 3 4* 8 1 4 4 4 1. 3
bant. Tuſc. 172 b,& de Ora. 154 b, Cum Olympiam ueniſſet, in maxima illa quinquennali celebritate ludorum.& de Se. 33 b, Olympiæ per ſtadium ingreſſus eſſe dicitur Milo, cum humeris bouem ſuſtineret uiuum.
1
OLXM PIA, orum. ludi Olympiaci, maxima illa quinquenna
Iis ludorũ celebritas. de Cl. 187 a, Pugiles exercitati pugnos & plagas Olympiorum cupidi ferre poſſunt. de Ora. 243 b, Ab Olympijs coronam petere. At. 246 b, Ad Olympia. de D. 238 a, Curſor ad Olympia proficiſci cogitans, uiſus eſt in
uenerit.
O LVYMPIA§, ads. Alexandri mater. de Natura, lib. 2. de Di-
uin. lib. 2. 3
0 LVYMPIONICES, ca. Tuſc. 172² b, Rhodius Diagoras O-
lympionices nobilis. pro Fl. 152 b, Acinas pugil Olympio- nices, quod eſt apud Græcos propè maius& glorioſius quàm Romæ triumphaſſe. de Inu. 80 a, Olympionicarum præmium capito. OLVYMPIVS Iupiter. Tuſc. 183. I. V. 22 8. in Orat.. OLYNTHVS. urbs. I. V. 87 a. OME N, nis. dicitur, dictum aut factum caſu exceptum, quo rei cuiuſpiam euentus portendi poſſe uideatur. de D. 10 za, Neq; ſolum deorum uoces Pythagorei obſeruauerunt, ſed etiam hominũ, quæ uocãt omina, quæ maiores noſtri quia ualere cenſebant, idcirco omnibus rebus agendis, quod bo num, fauſtum, felix, fortunatumòꝗ; eſſet, præfabantur. pro Seſt. 19 a, Exierũt malis ominibus atq; execrationibus duo Vulturij. pro Cl. z0, Nullum auſpicijs, funeſtis ominibus o- mnium. I. C. 104 a, Hiſce ominib. Catilina cum ſumma rei- Pub. ſalute& cum tua peſte& pernicie proficiſcere,&c. con tra Rull. 84 b, Neq; te Rulle omina illa M. Bruti, atq; auſpi- cia à ſimili furore deterrent. Epiſt. 44 b, Neq; triſtius dicere
*
penitùs abraſa olere malitiam& clamitare calliditatem ui
Auicquam debeo ea dere, quam tu ipſe optimis ominib u
5
O M. 8 proſequeris. I. P. 86 a, Epi. 44 b, Ominibus bonis uel har. bus aliquem exeuntem proſequi. de D. iou b, Tum ille, acci- pio omen, inquit, mea filia.& ibid. Cæcilia exiuit in quod-
dam ſacellum ominis capiendi cauſa. de D. 125 b,& pro Mu. 132 b, Prærogatiuum omen comitiorum. de Di. 102 b, Sic a- quilæ clarũ firmauit Iupiter omen. I. A. 232 b, Atq, hoc qui- dem deteſtabile omen auertat Iupiter.& 193 a, Quibus An- tonius( dij immortales auertite& deteſtamini quæ ſo hocomen) urbem ſe diuiſurum eſſe promiſit. Attic. 279 b, Sin aliter fuerit(quod dij omen auerrant) reipubl. uicem dolebo.& 280 a, Quod Iupiter omen auertat.& pro Mur. 145 a, de Ar. 253 b, Si ciuiras hæc cadet(quod dij omen ob- ruant.) I. A. ²22 b, Atque ita locutus eſt, ut eius oratio omen fati uideretur.& 243 a, Proficiſcantur legati optimis omini bus. L. Cauneas. OMINO R aris. auguror. de Cla. 196 a, Melius quæſo omina- re, inquit Brutus. de D. i01 a, Antiqui omnibus rebus agen- dis quod bonum, fauſtum, felix, fortunatumq; eſſet, præfa- bantur. I. C. 104 a, His ominibus Catilina cum reipub. ſalu- te& cum tua peſte ac pernicie proficiſcere ad impium bel- lum. de D. 101 b, Rebus diuinis, quæ publicè ficrent, fauere linguis, in imperandis ferijs, litibus& iurgijs ſe abſtinere. & ibid. Bonis ominibus, qui hoſtias ducerent, eligebantur. & ibid. Primus miles fiebat bono omine. Of. 49 b, Sin qua neceſsitas huius muneris alicui reip. obuenerit. malo enim alteri quàm noſtræ reip. ominari. OMITTO, ts. mitto, prætermitto, delinquo, dimitro, miſsũ facio, prætereo, non exequ or,&c. præterquam quod,&c. de Fin. 5 b, Vt uoluptates omittantur, maiorum uoluptatum adipiſcendarum cauſa. Qu. F. z0 a, Primam nauigationem, dummodo idonea tẽpeſtas ſit, ne omiſeris. de Somn. 127 a, Ades, inquit, animo, timorem omitte. pro Syl. i76 a, Noli id putare omnino à me omiſſum, ſi quid eſt tibi remiſſum atꝗq; conceſſum. pro Cæl. 49 a, Quod facinus in alienum homi- nem illatum ſeuerè acciperet, id omi ſiſſet curare in hoſpite? At. 26 3 b, Omitte Atticum Ciceroni tuo. de Cl. 289 b, Itaque omittamus lugere. pro Qu. 12 b, Vt alia omittam, hoc ſatis eſt Alphenus,&c. I. P. 9o b, Omittamus de reditu Gabinij, &c.& pro R. P. 28 a, At de me omittamus,&æc. Att. 119 a, O- mitto illa uetera, quòd iſtum in remp. ille alluit,&c. ille le- gibus,&c. ille Galliæ,&c. ille,&cc. pro Qu. i5 a, Nulla condi- tio, mitto æqua, uerùm ne,&c. Offic. 60 a, Oniiſit hic pieta- tem& humanitatem, ut id quod,&c. OMNINO. utique, uſquequaq:, planè, prorſus, funditùs. de Or. nz b, Theopöpus& Ephorus cauſas omnino nunquam attigerunt. Epi. 63 a, Omnino res tota in mẽſem Januarium reiecta erat. Ep. a, Vt ne quis omnino regem reduceret. de Or. u a, Poetas omnino non conor attingere. Off. 13 a, O- mnino fortis animus duabus rebus cernitur. de Am. 11 a, O- mnino amicitię cöfirmatis iam ingenijs iudicandæ ſunt. de Or. 108 b, Vir omnino omnis eruditionis expers. de N. z0 a, Iſta ſiue beatitas, ſiue beatitudo, utrũq, omnino durum. At. 93 b, Et ad ipſum hæc perſcripſi diligentiſsimè omnino. E- pi. 260 a, Cui cum cuperem mederi, cupiditates eæterorum hominum impedimento mihi fuerunt omnino. Epi. 260 b, Nunquam improbi ciues habuerunt paratiorem ducem o- mnino. pro Marc. 135 b, Quid enim eſt omnino ipſum diu? Tuſc. 14 8 a, Cum defenſionum laboribus, aut omnino aut magna ex parte eſſem aliquando liberatus. pro Corn. 64 a, Quæ labore huius aut omnino aut certè facilius cõſequun tur. Tuſ. 1 49 a, Vt non multum, aut nihil omnino Græcis ce deretur. At. 50 b, Vix aut omnino non poſſe fieri. de Inu. 44 b,& 45 b, Et tamen quãtum& cuiuſmodi& omnino quale ſit quæritur. de Inu. 92 b, Vis& iniuria,& omnino omne qc obfuturum eſt.& 5â8 a, Hoc genus& cætera neceſſaria,& o- mnino omnis argumentatio.. OMNIPOTENS, tis. rerum omnium præpotens. Tuſc. 225 b, Ted; omnipotens Neprune inuoco. Poetæ. OMNIS, ne. totus, cunctus, uniuerſus, quicũq;, quiuis, quis o- mnium non? ſummi medij infimi, omnia minima maxima, ioca ſeria, ut dicitur, cõmunis. de Di. 1209 b, Quod omne eſt, id non cernitur ex alio extrinſecus. de Fi. Omne cœlum to- tamꝗ; cum uniuerſo mari terrã mente cõplecti. Epiſt. 86 a, Si tibi perſuaſeris, non hoc eſſe tui muneris, ſ quid rogatus fueris ut facias, ſed totum tuum eſſe, omne onus perficies. I. P. 81 b, Totum palatiũ erat ciuitate omni, cũcta Italia refer- tum. de Orat. u17 a, Tota mẽte atq; omni animo intueri ali- quẽ. Tuſ. 187 a, In profundenda uoce omne corpus intendi- tur. de N. 45 a, Sanguis per uenas in omne corpus diffundi- tur. pro Cl. 2u a, Mater ſanguinem profundere omnẽ cupit. pro S. R. z0 b, Non omnẽ frugem in omni agro reperire poſ ſis. Qu. Fr. 295 a, Omnes quicuùnq; Romæ ludos faciũt.& de Orat. 109 a, Omnia quæcunq; in hominum diſceprationem cadere poſſunt, bene ſunt oratori dicenda, de Or, 85 b, Qui n0

959 0O N non aliqua in re una ſeparatim elaborarũt, ſed omnia quę- cunq;,&c. comprehenderunt. de Or. u1z a, Non omnia quæ- cũq; loquimur, ad artè ſunt reuocãda. pro Syl. ⁷ο a, Eo tem pore omni, Romæ fui. de Cl. 195a, Omni huic ſermoni pro-
oſitum eſt,&c. de Orat. 97 b, Subeundus eſt uſus omnium.
Of. 26 a, Et ab omni, quod turpe eſt, fugiamus. pro Rab. 94
b, Omnes omnium ordinũ homines. I.P. 100 a, Omnes mor tales omnium generũ,&c.& 90 b, Omnes omniii generum,
xætatũ, ordinum, uiri ac mulieres omnis fortunæ ac loci. J.A. 257 b, Omnes te dij, homines ſummi, medij, infimi, ciues, pe- regrini, uiri, mulieres, liberi, ſerui oderunt. pro Arch. 188 b, Nam cæteræ res neq; téporum ſunt, neq; ætatum omnium, neq; locorũ. de Di. 127 b, Omnes omniũ interitiis, quicunq; gignãtur terre, eoſdem eſſe. Item: Ned; uerius eſt à ſingulis quaàm ab omnibus repetere officij præmium. cont. Rull. 78 a, Decéuiros portitores omnibus omniũ pecunijs cõſtitui. Qu. Pr. z20 a, Omnia minima, maxima, ad te mitti ſciebam. Atti. 02 a, Sic omnia facere omnis debet, ne armis decerna- rur. de Or. 115 a, Omniũ cæterarum rerum orario, mihi cre- de, ludus eſt,&c. de Fi. 66 b, Omnes qui ubiq; ſunt, qui lati- nè ſciunt. Tuſ. 228 a, Nihil eſt enim omnium quæ in philoſo phia tractantur, quod grauius dicatur.& 241 a, Qui eſt e- nim omnium, qui,&c. Epi. 19 6 a,& 253 b, Tldvſa e&gd wAuſav. Or. 202 a, Plato longè omnium quicunq; ſcripſerunt prin- ceps.& de Orat. 154 b, Gorgias princeps ex omnibus auſus eſt,&c. At. 245 b, Ex omnibus tuis ſtudijs in me hoc ſcito mihi gratiſsimum eſſe,&c. de Cl. 19° b. Ex omnibus orato- rijs laudibus longè iſta eſt maxima, inflammare,&c. de Or. 93 a, Cum te unum ex omnibus maximè natũ aptumꝗ; co- gnoſſem.& 9ↄ4 a, Hic eſt unus homo ex omnibus, quo præ- ſeure,&c. de Or. 10% a, Aculeo quẽ Craſſus dilexit ex omnib. plurimùm. pro S. R. 19 a, Non electus unus, qui maximo in- genio, ſed relictus ex omnibus qui minimo periculo poſ- fet dicere. de Clar. 186 a, M. Piſo maximè ex omnibus Græ- cis do ctrinis eruditus. de Or. 156 a, Sin quærimus quid unũ excellat ex omnibus, docto oratori palma danda eſt.& 154 b, Soli ex omnibus, aurea ſtatua ſtatuta eſt: id eſt, Gorgiæ. in C. uu; b, Ille erat unus timẽdus ex omnibus. de Ora. i5⁊ a, Guſtartus eſt ſenſus ex omnibus maximè uoluptarius. pro Mu. 132 a, Cuius ex omnibus pugnis, illa mihi uiderur acer- rima. de Or. 148 b, Stoici ſoli ex omnibus philoſophis dixe- rũt,&c.& 110 a, Ex omnibus uerbis Latinis huius uerbi uim uel maximam ſemper putaui. Att. 253 a, Nec me ulla res ma- gis angit ex omnibus. Ep. 71 b, Etſi unus ex omnibus mini- mè ſum accommodatus,&c.& 120 b, Si unus ex omnibus exoptandus eſſet. Tuſc. 228 a, De re, quam tu ex omnib. ma- ximè probas, pro Ma. 3 4 b, Quis omniũ?&c. nemo omniũ, &c. I. A. 175 a, Ex omnium omnibus flagitijs nullũ turpius uidi, quàm quod,&c. de Am. uuz a, De amicitia omnes ad u- num idẽ ſentiũt. Atti. 102 b, Hic omnia facere omneis, ne ar- mis decernatur.& ibid. omnis, ſepties uſurpatum. de Fi. 86 a, Omnibus menſibus uiceſimo die lunæ facere aliquid.
O MNIVAGVS, A, um. de Na. 93 b, Diana omniuaga dicitur, non à uenando, ſed quòd in ſeptem numeratur tanquam
uagantibus. 4
OMOCAOTI'A.L. Conuenientia.
ONAGE R gri. aſinus ferus,& agreſtis. Att. 89 a, Erat præter- ea Cynocæphalus in eſſedo, nec deerant onagri.
ONERARIV S, a, um. de D. 95 a, Et noctu flagrantes onera- rias uidebatis. At. i66 a, Occultè in aliquam onerariam cor rependum. I. V. Actione 3, Oneraria nauis.
ONERO, as. de N. 6r b, Animaduerti te, cum in foro diceres, quàm plurimis poſſes argumentis onerare iudicem.& Sall. in Cic. 271 b, Etiam’ne aures noſtras onerabis tuo odio? E- piſtol. 41 b, Te autem quibus mendacijs homines leuiſsimi onerarunt.
ONVS, ris. pondus, partes, munus. de Sen. 77 b. Onus Aetna
grauius mihi uideor ſuſtinere. Ep. 67 a, Sciebam quãtis one ribus premerere ſuſceptarum rerum.& 206 a, Municipium maximis oneribus preſſum.& 33 b, Oneris tibi imponere non audeo quicquam.& I. V. 136 a, Imponere nimium one- ris plebi. Or. 200 a,& Epi. 86 a, Imponere onus alicui. Reci- Pere onus, in Sal. 272 a, Magnum mihi dicendi onus impo- nitur. At. 207 a,& Qu. Fr. 306 a, Ne magnum onus obſeruan tiæ Bruto noſtro imponerem. Qu. Fr. 306 a, Ne quod onus ſimultatis nobis imponeret ex ſuperiorum temporum con uicijs. pro S. R. 20 a, Hoc onus ſi uos aliqua ex parre alleua- bitis, feram ut potero,&c. ibi. Opprimi me onere officij ma lo, quàm id quod mihi cum fide ſemel impoſitum eſt, aut propter perfidiam abijcere, aut prop ter infirmitatem animi deponere.& ib. Fide ſapientiaq; ueſtra fretus plus oneris ſu
ſtuli, quã ferre me poſſe intelligo. I. V. 14 8 b, Ego plus one-
ris habeo quàm alij,&c.& amplius oneris ſuſcepi quàm cę- veri,&c.& 149 b, Plus etiam quàm pars uirilis poſtulet, one
0 P 960 ris ae muneris ſuſcipere.& 5 b, Adductus ſum officio, ut o- nus hoc laboris ſuſcipiendum putarem, de Orat. 94 b. Ma- gnum eſt quoddam onus atq; munus ſuſcipere ac profiteri, ſe,&c, pro Syl. 179 b, Depofito onere domeſtici officij, nihil poſtea de reip. commodis cogitauit. I. V. 55 b, Vt onus hoc lab oris atq; officij non ex meo; ſed ex meorum neceſſario- rum tempoxe mihi ſuſcipiendum putarem. pro S. R. 37 a, Su ſcipere onus officij quod non poſsit ſuſtinere. I. V. 218 b, Cur ego tuas partes ſuſcipio? cur tuium onus ſuſtineo? Epi. 4 5a, Hoc nihil ad te, noſtrum eſt onu. de Or. 86 b, Neq; ego no- ſtris oratoribus tantum oneris imponam.& 140 a,Sed ue- reor ne Põpeio quid oneris imponam. Atti. 234 b, Tibi hoc oneris non impono, nolo te illum iratum habere. pro Põp. 14 b, Inſula Delos què omnes undiq; cum mercibus atque oneribus commeant.
0 NVST VS, a, um. Att. 13 a, Aſellus onuſtus auro.& in V. 244
6
OPACVS, 2, um. ater, b
OPAS Nilo natus ab Aegyptijs appellatur Vulcanus. de Na,
b, Nauis onuſta præda Sicilienſi.& de Do. 93 a, Nunc onuſti cibo& uino perturbata& confuſa cernimus. Off. 52 a, Na- ues onuſtæ frumento.
O PAOO,, 2s. obſcuro. de Nat. 35 b, Sol ita mouerur, ut terras
modò his, moddò illis partibus opacet.& 4 5 a, Cum terras nox opacaſſet. de Or. 7 a, Platanus ad opacãdum aliquem locum patulis diffuſa ramis. ſcurus, frigidus, umbroſus.)(.(Apri- cus. de Or. 14 4 b. Locus opacus& frigidus in ſylua,& Part. 233 a, Locus opacus.)(Eocus apriçus. J. A. Opaca nubes. de L. 159 a,In uiridi& opaca ripa inambulare. tur.lib. z.
*9* 3„ 1.
OPERA ræ. adminiſtratio, munus, actio, opus, manus, uiri
ad operas conducti, operarij. Of. 30 b, Mercenariorũ operę, non artes emuntur.& I. V. 213 a, Ipſe dabat purpuram, amici operas. Off. 35 b, Eas nos nullo modo ſine hominum manu atq; opera capere poſſemus.& ibid. Sine hominum opera. I. V. ui a, Duabus in rebus legatorum una opera conſumi- tur, in laudando& repetendo. I. V. 143 b, Canuleius in por- tu Syracuſis operas dabat.& 144 a,& Att. 176 b, Terentius magnas operas in portu& ſcriptura Aſiæ pro magiſtro de- dit.& Epi. 227 a, Qui operas in ſcriptura pro magiſtro dat. Epiſt. 207 b, C. Puppius, qui eſt in operis eius ſocietatis. J.V. 107 a, Quantũ paucæ operæ& mercedes fabrorũ tulerunt. I. A. 57 a, Operæ mercenariæ, multitudo conducta.&*½a, Publicis operis diſturbare domum aliquam.&I. V. 245 a, Nauem tibi operis publicis eſſe ædificaram. Qu. Fra. 308 b, Operas ſuas Clo dius cõfirmat, manus ad Quirinalia para- tur. pro Plan. 268 b, Plancius in operas, plurimos miſit. pro Seſt. ij a, Erat mihi contentio cum operis conductis.& 6 b, Is uenditabat ſe operis, à quibus,&c. Ep. 262 a, Tu muſis no ſtris para, ut operas reddas. de D. 137 b, Nunc propter inter- miſsionem forenſis operæ lucubrationes detraxit. Off. 44 a, Qui opera, id eſt, uirtute& induſtria benefici ſunt. Epiſt. 107 2 Dixitd; iudicem ſibi operam dare conſtituiſſe.& Att.
220 b,. Iudex operam dare mihi conſtituit, eo die,&c. Att. 32
b, Ne& opera& oleum philologiæ noſtræ pereat. Parad. 122 a,& Ep. 95 a, Is fatetur ſe& operam& oleum perdidiſſe. Prouerbium. Att. 203 a, Cùm Seſtij auctione operam dede- ris, nos reuiſes.& 213 b, Faberio operam ponamus. de Clar. 193 b, Miloni Rhodio Romæ operam dedimus. de Ora. 95a, Apollonius quos iudicabat non poſſe oratores euadere, o- peram apud ſeſe perdere non patiebatur.] de Cl. ¹93 b, Ego autem iuris ciuilis ſtudio multum operæ dabam Qu. Scæ- uolæ. P. F. Attic. 246 b, Vt ergo in huiuſmodi re tribues no- bis paulum operæ. de Orar. 95 b, In artificio& opera quàm tenui& leui adhibere multam diligentiam. de Clar. 189 a, Gellius multam operã& utilem amicis præbuit. pro Cl. 51 a, Omnis mihi cura atq; opera poſita eſt in omnium pericu lis defendendis. Off. 28 b, Maiorem curam& operam ſuſci⸗ pere quàm cauſa poſtulet. Ep. 215 a, Non parcam opergę. J. V. 214 a, Candelabrum àgemmis clariſsimis opere mirabili perfectum.& 216 b, Simulachrũ fingulari opera artificiod perfectum. de Or. 119 b, Quoniam uos tantum operæ mihi ad audiendum datis.&22 b, Plus te operæ Græcis dediſſe rebus uideo, quàm putaram. Attic. 262 b, Da operam ut Ua⸗ leas. At. 69 b, Dionyſius mihi operam dat egregiam. At. 23 33 & de Or. 1§1 a,& de Cl. 178 a,& pro Cecin. 288 a, Dare ope- ram alicui. Att. 66 a, Dare dies alicui.& 3 b, Dare aures ali- cui. Ep. iu b, Dare operam memoriæ alicuius. Tu ſcul. 149 b, In quam exercitationem ita nos ſtudiosè operam dedimus, ut,&c. Ep. 14 0 b, Dare operam liberis. in Ver. 175 a, Summa darta eſt opera à me, ut quàm plurimo decumas uenderem. de Ora. 10¾ b, Dare operam ualerudini. Dare operam une- ri. L. Funus. Qu. Fr. 325 a, Bene ponere operam. At. 191 b. Po- nere multum operaæ in aliqua re.& de Cl. 174 a,& Qu. Frat- 296 a,& Off. 4 b, de Finib, 9 a, Ponere multam operan 3
aliquæ
ſdbentes.& 7 dem oleo Clodiane pol helkoperas era enitar, magna curas Heuerldus,c pera, quæ he bomni cura Jperam erige Koptimt unt dam fortuna JpERAEPR dum dignum aum diligen Cenlores qu goſcere.& noſcere. pr nimaduertit conderare.] zperepreciu gotantis pra pfkARlv- nrjmercede Kad ller. u habarosqh; defereda one nolde Clar. ſont.&bara. eratores, ſec Operariumc ſpERATIC doneſthrut eratione:& PIRCVIL. adäſpera: OERIME Obduco. OpERIO 91 derti opp. fedite. J. hunitione ſEROS. ) Vt fiat C aam eſlet i kos. nem tant dbam llla lu Senech im elt laliuid unt minus datonebe üs eatrib ius tert

aa
a
— 2
OIIAA * tmiikmig,—
4* 1 — ¹ 1 Aaaued Werrn Aa I manerr A!) mahic dpera a9er n 12 45 2 pern peſenn khih
„
„ 4— 4 perrntn Uan A rnu epern tade. Auualt naA apern n on Aeremk . Am re&‿ nyern nenr Iαν/ν usgu ciamn A(i mcr herx lxerri 1A Operr nœrmr muen NDü operu diberder Vnmn n Xma M pers ublci demü Oyeru uan Clacius sdm un
an Dra I Ancm anern
4 1 Ien nih rnern an ner b ndt t eper gunn k Au⁴ vprn üin kDw nuuadam Kwemfit operr Maüenm
3— 4 4 närrun 4 1 8 2** M 1 *—
emn h cwem ns rADwc aem— 3 Hic perrn miiattm . zoera A elenn— A A Err ann
pen „ Qahas pourrduun Len 4 Chn.
EiDen hen; 3 riel
1
4 104 uis. 4 235 AMlel Dece d 400 oamn 22* udcdr um danun 1pu4 uanmf — aris Gduls bate aun 4
41 Rr
4 3
ad u ndu Wumn
—
961 O p aliqua re. de D. 109 b, Tribuenda eſt opera reip. uel potius in ea cogitatio curaq́; ponẽda. de Ora. 105 b, Conſumere o- peram in aliqua re. Item, In ea arte tu plus operæ laborisq́; conſumpſeras. pro§. R. 26 b, Qui in agris colendis tantum operæ temporisq́ conſumpſerunt. Tuſ. io b, Conſumere multam operam fruſtra. de In. 63 a,& IJ. V. 72 b, Conſumere operam in maximis philoſophiæ partibus. pro Fon. 276 b, Cõſumere multum laboris& nperæ in aliqua cauſa. Item, Prædijs còlendis operæ plurimum ſtudijq́; conſumere. At. 277 a, Tibi omnes nauare operam& ſtudium uolunt. Off. 4 b, Magnum ſtudium multamd; operam in res obſcuras atq́; difficiles conferre. pro Corn. ⁸ a, Officij Potius quàm dicendi ſtudio hanc operã& munus ſuſcepi. I. V. 225 b, Tibi hæc opera ſumenda eſt. ad He. io b, Vtrum data ſit opera ut ſciretur. de Or. 92 b, Nam primùm quaſi dedita opera dice- bat,&c.& Att. 131 b, Dedita öpera facere aliquid. Epiſt. in b, Data opera paraui, qui ſic,&c. Of. ↄ 4; Ild age, ut uir bonus
eſſe uidearis: id eſt, da operam ut,&c. pro Seſt.;; b, Conten de ut,&c. id eſt, da operam ut,&c. Item, Seruire uoci, dare o- peram uoci, indulgere nouis amicitijs,& ſpernere ueteres. Part. 12 4 b, Qui operis dãdis, publicis ſumendis rem hone- ſtè quærunt. de L. 169 a, Et ſermoni reliquo demus operam ſedent es.& 175 a, Dare operã rebus diuinis. Att. 217 a, De eo- dem oleo& opera exaraui neſcio quid ad te.& 9 b, Operæ Clodianę pontes occupauerunt.& 36 a, Qui erant mecum, facilè operas aditu prohibuerunt.& 230b, Omni ôope atꝗq; opera enitar, ut de Buthrotijs,&c.& 263 a, Omnibus rebus magna cura, multa opera& labore confectis. Qu. Fr. 324 b, De uerſibus, quos tibi à me ſcribi uis, deeſt mihi quidem o- pera, quæ non modo tempus, ſed etiam animum uacuum ab omni cura deſiderat. Of. h a, Vti ſeruis ut mercenarijs ad operam exigendam.& 47 b, Sed quis eſt tandem qui inopis & optimi uiri cauſæ, non anteponat in opera danda gra-
tiam fortunati& potentis?
OPERAEPRECIVM. non alienum, eſt tanti, utile, iucun- dum, dignum. cont. Rul. 80 b, Quo in genere eſt operæpre- cium diligentiam maiorum recordari. I. V. 135 a, Iam uerò Cenſores quemadmo dum creati ſunt, operæprecium eſt co gnoſcere.& 105 a, Operæprecium eſt ipſam legem co- gnoſcere. pro S§. R. 8 a,& de Fi. 121 a, Operæprecium erat, ſi animaduertiſtis iudices, negligentiam eius in accuſando conſiderare. prò S. R. 36 a, Si nihil in iſta pugna Roſcij, quod operæprecium eſſe fecerant, quam ob cauſam à Chryſogo- no tantis præmijs donabantur. S
OPERARIVS, rj. baiulus. I. V. 217 b, Barbari quidam ope- rarij mercede accepta ſignum illud ſuſtulerunt. Tuſ. 2 48 b.
—
& ad Her. 21 a,& Epiſt. ur a; Quos ſingulos ſicut operarios
barbarosd́; contemnas. I. V. 229 b, Operarius appoſitus ad deferéda onera. pro S. R. 85 b.& ad Att. 101 a, Operariuis ho- mo: de Clar. u88 b, Operarij aurem& baiuli deeſſe non poſ- ſunt.& Para. 520 a, Operarij& baiuli,&c. de Ora. 9r b. Non oratores, ſed operarij lingua celeri& exercitata.& 08 a, Operarium quendam nobis Antoni oratorem facis. OPERATIO, onis opera. Att. 93 b, Huius nebulonis opera- tione ſi Brutus moueri poteſt, licet eum ſolus ames. aliter, oratione:& rectius.. OPERCVLVM,Ä. quò aliquid tegitur,& operitur. de Nat. 52 b, Aſpera arreria regitur quaſi quodam operculo. OPERIMENTVM, menti. integumentum, operculum. L. Obducô. 7 4„.. OPERIO, ri.. tego, inuoluo. IJ. V. 226 a, Contumeliæ quibus operti oppreſsid; ſunius. L. Opertus. Tuſ. 186 a, Operite, ab ſcedite. I. V. 228 a, Fons qui fluctibus totus operiretur, niſi munitione ac mole lapidum à mari diſiunctus eſſet. OPEROSE). laboriosè, nimiaq́; cum cura& opera. Or. 216 b, Vt fiat quaſi ſtructura quædam, nec tamen fiat operosè, nam eſſet inſinitus labor...... OPEROSVS,, um. laborioſus, actuoſus. de Fi. 63 b, Viuendi artem tantam, tamꝗ; operoſam relinqueret? Qu. 315 a, Scri- bebam illa odεα, ſpiſſum ſanè opus& operoſum. de Sen. S2 a, Senectus non modd lãguida atq́; iners non eſt, uerùm etiam eſt opero ſa& ſemper agens aliquid. de N. 37 b, Moli- ri aliquid cum labore operoſo& moleſto.& 44 b, Nec quę ſunt minus operoſo.& de Cla. 196 b, Operoſa concurſatio. & Qu. Pr. 326 a, Res operoſa eſt. Off. 36 a, Quæ in uſu& tra- atione belluarum fiunt utiliter ad hominum uitam, arti- bus ea tribuuntur operoſis. de L. 79 a, In delubris commu nibus textile, nec operoſius quàm mulieris opus menſtruũ. de L. i83 a, Ne quis ſepulchrũ facerèet operofius quàm quod decem homines effecerint triduo. ö OFERTV 8, a, um. cõοpeértus, tectus, inuolutus. I. A. i 80 b, Is lectica operta latus eſt per urbem.& de Diu. 124 b. Is lectica Operta facere iter ſolebat. de Sen. 83 b, Nullo imbre adduci poreſt, ut capite operto ſit. Par. 121 b, Clodius opertus Bonę
0O 562 deæ acceſsit.& ib. Et tu quidem in operto fuiſti. de D. 104 a, Quo ex genere Apollinis operta prolata ſunt.&132 a, Nec Apollinis opertis credendum exiſtimo.
OPE 8, pum. potentia, diuitiæ, facultates, copiæ. At. 124 b, Mo-
deratori reipub. beata ciuium uita propoſita eſt, ut opibus firma, copijs locuples, gloria ampla, uirture honeſta ſit. pro Qu. 1a, P. Qu. cui tenues opes ſunt, nullæ facultates, exiguæ amicorum copiæ fint. Atti. 152 a, Cæſar iam opes meas, non antè opem expectat. At. 187, Cgſar qui maximas opes habe- bat, paucorum uirtute ſublatus fuit.&de N. 30 a, Maximus, id eſt, magnas opes habens. Off. 14 b,& 41 a, Bargulus latro magnas opes habuit;& multo maiores Viriatus.& 5H a, Hinc opum nimiarum potentiæ non ferendæ. I. A. 159 a, O- pes uiolentas,& minimè ferendam potentiam concupiſce- re. de Prou. 77 b, Cum me firmiſsimis opibus contra ſcelus inimicorum munire poſſem. I. A. t6 5½ a, Pompeius 0 mnes o- pes ſuas& reip. ad Cæſarem detulit. cont. Rul. 7§3 b, Hæc lex tota ad Pompeij opes euertendas tanquã machina cõpara- tur. pro Pomp. 12 b, Accepta in Ponto calamirate, ex eo præ- lio hoſtium opes animiq; creuerunt. cont. Rull. 72 b, Pote- ſtatem hanc tantis confirmat opibus& copijs, ut inuitis e- ripi nullo modo poſsit, ornat apparitoribus ſcribis. contra Rul. 81 a, Totam Italiã ſuis opibus obſidẽt. de Am. 100 a, Di uitiæ opportunæ ſunt ut utare, opes ut colare, honores ut laudere. Anteq. 193 a, Et ſingulorum opes ſæpe ſunt tenues & infirmæ ad gratiã referendam.& ibi. Vniuerſorum auxi- lium eo plurimum pro deſt, quo firmioribus opibus eſt ni- xum. Ep. 15 b, Neq; pugnãdum cõtra tãtas opes. Tuſ. i95,& 191 a, Omnibus uiribus atq; opibus repugnare alicui, de Fi. Opes uel fortunæ, uel ingenij.& 143 b. Diuitiæ, hônores, o- pes. de Clar. 391 a, Si honores quàm opes cõſequi maluiſſet. Oct. z30 a, Proſtratam remp. tuis opibus extuliſti. Epi. 83 a, Coniunctione frangi Senatus opes, diſiunctione ciuile bel- lum excitare uidebam. de Sen. 78 b, Tibi propter opes& co pias tolerabilis ſenectus uidetur, pro Cl. 50 a, Vir magnis opibus præditus. pro Qu. b, Porẽtia inops. pro Dom. 253a, Nemo fuit, qui nõ me pro ſuis opibus in illa tempéſtate de fenderit. de D. 109 a, Iuuẽtus ita prolapſa eſt, ut omnium o- pibus refrenanda ſit. pPro Qui. b, Alterius opes, id quod mi ſferrimum, non expectare. Off. ⁊ b. Id conducit ad facultates rerum atq; copias, ad opes, ad potentiam.& ⁷ b, Qui neq; opes aut potentiam conſectabitur, totamꝗ́; remp. ſic tuebi tur, ut omnibus conſulat. Of. 43 b,& Am. 106 b, Si quãdo ei ſubueniatur, qui potentis alicuius opibus circumueniri ui- deatur. pro R. P. 122 a, Qui ſuæ fortunæ fundatas& optimè conſtitutas opes poteſtati regiæ commiſerit.
O'2EARHMA TA. L. Detrimentum,& Emolumentum. OPHIVCHV S. chi. anguitenens latinè. L. Anguitenens. O PIFE XI ci.. artifex. de N. 195 b, de N. 5 b, Opifex ędificatorq;
mundi Deus.&§ b,& de Fin. 88 b, Omnia nos conſecutos eſſe adhibitis opificum manibus. Item, Opifices& taberna- rios, atque illam omnem fecem ciuitatum, quid eſt negocij concitare? Tuſ. 155, Opifices poſt mortem nobilitari uolũt. Tuſ. 235 a, Zeno uerborum opifex. Or. 197 a, Sed ne opifices quidem ſe artibus ſuis remouerunt. Acad. 36 a, Nec artifices quidem tueri ſua artificia poſſent; niſi uocabulis uterentur nobis incognitis, uſitatis ſibi. I. C. 122 a, Qmne opificum in- ſtrumentum, omnis opera ac quæſtus frequentia ſuſtine- tur, alitur ocio.
OPIEICINA. officina. de Off. lib.i Nec enim quicquam in
genuum habere poteſt opificina. aliter, Officina.
O 5IMIVS. Orat. 212 a,I.V. Act.z)z)z.. O PIM VS, a, um. pinguis, amplus, magnificus.)(„Gracilis, te-
nuis, ſtrigoſus, ſubtilis. 247 b. Opimus bos.& 180 a, Tum ie core opimo farta& ſatiata affatim. de Di. 105 a, In extis bo- uis opimi cor non fuit. dę Clar. i79 a,, ui non tam habitus corporis opimos, quàm gracilitates conſectentur. Off. 199 a, Opimum quoddam& tãquam adipale dictionis genus. pro S. R. 9 b, Opima&æ præclara præda.& I. V. 95 b, Cõten- tus tam opimis ſpolijs non fuiſti. J. V. 103 a, Opimus pręda. pro Dom. 217 b, Syria opima& fertilis. pro Fl. Decianus ad Lælium detulit hanc opimam accuſationem. pro Pom. 6 b, Aſia opima eſt& fertilis.
OPINABILIS,ſ. quod in opinione poſſtum eſt. de Diu. 85
b. Artes, quæ coniectura continentur,& ſunt opinabiles.& 2 3 2.. 1⸗. 2.. 2. P 4 5 4.
ibid. Omnisq opinabilis diuinatio, coniectura enim niti- tur. de Vn. 195 b,& Acad. 44 b,& Tuſc. 206 b, Quod totum
opmabileett. OFINATIO,nu. opinio. de Vn. 195 b, Senſus mouentià qus
ſunt, eadém in opinatione conſiſtunt.& Ac. 20 a, Opinatio- ne& perceptione ſublata. Tuſc. 214 b, Hæc autem opinatio eſt, iudicare, ſé ſcire quod neſciat.
41
OPINATO' praæpoſtta, nec præter opinionẽè, pręter ſpem,
improuisdò. I. A. 175 a, Nec opinatò cum oſtendiſſes,&c. S OPINATOR,

lam de nobis. At. 18 0 a, Valde de aduètu Cæſaris opinio eſt. & 100 b, Opinio, quam is uir habet integriratis meæ. I. V. 74.
mitatib. a aliquam ferte opem diuinam. de Fin. 89 Db Perrs 0—
6
em&e ſalutem; indigentibus. Epi. 62 a eSinii tua clemen H
OPINATOR R, oris. qui proba übilia tum ſequitur, nihil af- fortuna. de Fin. 81 b,& Tuſc. 224 a„&e pro Fon. 2 82 2, Vt opi- rut. 12 firmat, Aca. 17 a, Ego u uerd ipfe magnus us lncam ſum opina- n10 mea fert. pro Do. 219 b, Plt Ura dixi quã uanoAr nio tulerit, Woponing tor, non e ain fuen ſapiens. aur uolũtas mea. Epi. ¹31 b. Vt opinio mea eſt. 4 t.76 b, Itaq; 11994,
OPINATVS, a, um. Offic. 40 a, Separatim autem in ſingulis opinio ones omniũ fuperaui. de O Dr. 99 a, Quoniã ſentétiæ& ſbhpan 2dranräraſib pert eſpic unt nec opinata qua Eda am bona. Tuſ. opinionis meg uoluiſtis effe Partiripes es. h ihil occult abo. At. 3. ſaer
zu b, Partes he rbationum ex duobus opinatis bonis na- 127 a, In eadẽ opinione fui, quan ede os 8. de Ora 114 4 a, 85 nsNon— ſci,& ex duo natis malis. quis ductus opinione unul Z1, pute et, See..Ar 206 b. De Celaris e, Nequl
OPINILO onis ſer enti. is, ſenſus, exiſtimatio, cõiectura placet. aduentu eam opinionem Dolabell habet, qua tu conicctis lbene Tuſ. li„„‚Opinionè aüt((duã in omnes definitiones ſuperio ram faciebas ex literis Niecials pro Pom b, Erat etiam a- TeEXIO res incluſimus)1 olüt eſſei imbecillẽ aſſenſionẽ. I. V. 225 a, Ve lia grauis arq; uehemens opinio, quæ,&c. aumiſta co tus eſt hac opinio, quæ cõ öſtat« ex antiquiſsimis Græcorũ li- OPINOSISSIMVS ‚magnus opinator. Acad. 262 a.Antipa- umibi0 teris atq;: mont umétis. de N. 53 b, 3 etus shec opinio oppleuit ter& Archidamus uel dus 0 pr rincipes Dialecdicor ũ opino- uodoppe Græciã, exectũ eſſe Cœlũ 4 aui io Saturno. de Diu. 8o a, Vetus ſiſsimi homines. nüqua-At opinio eſt iã uſq; ab heroicis? dus cta tẽporibus,&c. de Orat. O PINO R, aris. Oopinio mea eſt, opi znio ada herd, opisge em 9TO. 108 b, Magna nobis pueris opinio fuit, L. Craſſum,&c. Atti. habeo, puto, in aliqua opi inione ſum, pro Dom. 234 b, Mul. dzute poß 140 b, In his locis opinios ſt chic ctura magis quàm nuncio ta in uita falsd homines opinantur.& de D. un b, Guben na- lortem pu aut literis, Ceſarẽ Formijs c ceid ſ re. de N. 26 b, Opinionum tores n hil ſi ſine certa ratione opinantur. I. P. 89 a, Deuobis 694 Menta delet dies.& 88 a, Nos publi licã propè 0p pinionè ſe⸗ Senatus opinatur non ſecus, ac deterrimis hoſtib. Ep. 103 a, ni Of
ti ſumus. pro Do. 295 a, Res er at nõ in opinione dubia, ſed uòd opinatus ſum me in prou uinciam exiturum. Tuſ. 202 cenottem in preſäeris atq; ante oculos propoſito periculo. pro Clu. b, Nihil eueniſſe quod non opina andu fuiſſer. Aca. 1§ b, Car- uns lecele 18 b Euella ex animis hominũ tantã opinionè? eta penitds i in neades delabebatur interdum, ut iceret, opinaturü, id eſt, 1 ttaturc ſitã, tã uetuſtã.& ib. Tũ ſi quã opinionẽ mẽtibus ueſtris cõ- pecraturum eſſe ſapientem.& ibid. Sapient ẽ nihil opinari: PloN prehédiſtis, ſi eã ratio cSuellet, Ne repugnetis, eãq; animis 11 id eſt, nunquam aſſentiri rei uel falſæ uel incognitæ.& 4. teren bétibus remitratis. de N. 3 b, Deos eſſe p perſuaderi mihi nõ Mur. 139 a, Sapientem ſæpe aliquid opinari quod neſciat. 9 4 83 Hpinione ſolũ, ſed etiã ad neritaté p anè klclrrn. de Nat. 61 b, Cl. 76 a, T. Albitius pens Græcus(loquor ut opinor) ſed l 0 f4 Opinio de dijs immortalib.& omnium eſt,& quotidie ere- cet ex orationib. iudicare. de Fi. 71 a, A primo, ut opinor, a- anh 4 ſcit. de Cl. 174 b b, Philoſophorũ det ſe ipſorir opinio f firma in nimantium ortu,&c. At. 26 b, Primus, ut opinor, introitus. CpPID ek hoc uno& ſtabilis inuèẽta eſt. Or. 20 5b, Inſerere nouas opi- Epi. 106 b, Capius(opinon rolim, non omnib. dormio: fic e- üeals niones,& euellere infitas. pro Ce.25 87 b, Et in eã opinion em g0,& c. pro Cl. 43 a, Certè(ut hominem confirmare opor- Eepnn Cæſenniã adducebat, ut putaret,&c. Ep. 24 ‚In eã opinionè ret) nullus ef Sec. pro Do. 219 b, Plura dixi quàm aut opi-(pelb. r adduxerüt, ur Pöpe ius cupere uideatur. de D. 123 a, Romu nio tulerit, aut uoluntas mea. pro Cl. 47 b, Antea cum eram coſtvein oh lus qui auſpicatò urbem cõdidit, habuit opinionem eſſe in in illa opinione popl ulari. 4 lujemoii prouidédis rebus augurãdi ſcientiã.& ib. Retinetur auté ad OPIPARKRE. lautè, ap P aratè,ſpe endidè. Att. 2 22 a, Lahnade opinionẽ uulgi, reip. mos, rel ligio,&c. Aca. 46 b, Opinio quę dit& bibit Aειαςαᷣ& iucundè, opiparè ſanè& appar OrlDVN eſſeri imbecilla, Kcüt falſo incognito cõmunis. Offic. 40 b, a, Cùm opiparè e vulati eifeiuhs hilarem in me naicilia. de 41 a, Omni bus opinio iuſticiæ neceſſaria eſt, quam qui non b, Alexion me opip Harè muneratus eſt. zmöamni habért, iniuſti habentur. de Am. 102 a, Ille diciſbim opinione O PIS. L. Ops,& Vpis. Neſllix,im fortaſſe nonn ulla, quam de meis moribus habebat, me di- O PI S, pi, opem, ope jauxi llium. Att. 152 a, Cæſa eriam o opes meas, appidum àn lexit. I. V. 160 a, Eſto, falſam de illis habuit opinionem, ma- non ut antea ope 2m expectar. Antequam. 1961 la dleEp.li4
aädhiti dupdtij At.i
a, Hie de uobis malã opinionsa animo imbibir. pro Clu. 32 a, tia opem tuleris. Tuſ. 229 a, A dre confugimus, à te opem(bblGNEE Perinde ut opinio eſt de cuiuſq; morib.& 47 b, Antea eram timus. J. V. no b, Opem auxiliumq; alicui ferre. 2.&] huino ſep in illa opinione populari. de In. 5 a, Probabile eſt, quo od in 91a, Ferre opem patriæ. Porrigere at; ten dere opem alicui.(PplLATV opinione poſitum eſt FE P. a, Ma gna eſt hominũ opinio de L Porrigo. pro Fon. 1801 b, Confug ere ad opem alicuius. de ſib talas tal te. At. 65 a, Vr topinionè h⸗ beas rerum. OCt. 33 0 a Opinio de Na. 74 b,„& 75 a, Ope, conſilioé q; tuo furtùm factum eſt. At. petum tuum te multum me fefellit.& E Pp· 6 a,] Non fallam o opinionẽ tuã. 230 b, Omni ope& opera enitar, nt,&c. Ex p. 45½ b, Aliquid(bpL EO,S. contr. Rul. 87 b, Paruam exigui temporis uſuram, bonæ de Pis deridenti reipub. tuliſſemus. 7 b herre aliquid o Gteciam exe me opinionis poſtulo. K ib. Sin a lrerhgeipſo. in loco de- reipu. I. V. 270 a, Conſtitue nihile eſſe opis in hac uoce. l. F.8 Veng zelcu poſtram x abiectam kelinquario⸗ pro Cl. 47 b, Si quam hue a, Ego ab hoc eiecto cadauere quicquam mihi aut opis, a. vba totsp Brauiorem de illo opin ionẽ att uliſtis, ha anc quæſo deponi- ornament expectabam? pro Qu. 5 a, In altera ſpese eſſet ad Nlusdegyp te. Anteg 1196 a, Vt ea maneat opinio ee exiſtimatio, quæ uir ralem tamen uirum iudicem ueniédi, unde eo plus opis au-(PpL0OR0, ture; rta, nõ quæ in felicitate illata eſt. Ep. 120 a In eam 0o- ferrer, quàm quo minus attuliſſet gratiæ. At. 233 b, Petere 0— gyylorared imione nem Caſsius uenerat: id eſt, ita deeo opinari cœpe- pem ab aliquo.& 260 a, Hæc nec inſtitui, nec effici poſſunt(Pb0NO. S rũt. Ep. 12 b, Accipere falſam opinionem de aliquo. de Orat. ſine tua ope. Off. 10 b, Vt quiſq, maximè dis indigeat, ita ei lOppoſtu 92 b, G. um ha caudirentur ab ijs,„quibus non ſcientia eſſet Potit simum opitulari. de Hen, b, Quibus nihil opis eſt in beainndas tradenda, ſed exigui tẽporis falſa, aut certè obſcura a opinio. ipſis ad bene uiuendum, ijs grauis eſt omnis ætas. pro Mil. 4 poſu & 9ↄ4 a, Res ab opinionis arbitrio ſeiunctæ, ſeistiad; cõpre- 107 a, Homines omnem ſemp per uim quacunq; ope epoſſunt, l unodui héſæx. de Ora. 95 a, Aut æterna in eo, aut certè diuturna ualet Auita ſua propulſant. piide ah opinio tardiratis. Of. 42 b, Hi opinionem afferunt bopulo, OPITVLO R.ars. opem fero, ſubuenio. Epi. z01 b, Nihil ſa- tlünnar eorum fore ſe ſimiles, quos fibi ipſi delegerunt ad imitan- nè poſſum tibi opitul ari.& 45 b, Opitulari reipubl.& 57 a⸗ llb Parpa dum. de Ora. 123 a, Opinionem iſtorum ſtudiorum& ſuſpi- Opitulari ſontib. pro?§. R. 23„Mulier) hoſpiti oppreſſoi iam huerbd cionem arcificij apud iudices oratori aduerſariam eſſe. de deſperatoq́; ab omnib. opitulata eſt. Off. 10 b, Vt quiſq; ma pponi. 3 . Aruſ. 256 a, Qui tam libenter in opinionem g gratiæ irrepat. ximè opis ln digear, ita potiſsimum opitulari. de Inu. 63 a⸗ 5 de dn 1 de Cl. 186 4 Cn. autẽ Lentuluss multo maioré opinionẽ di- Qui permultum ad qicenau m opitulati ſi ſunt. Off. 31 b, Sub- drum 3 cẽdi actione faciel bat, quàm quãta in eo facultas erat. Part. uenire& opitulari patriæ. uirt df 241a, Penetrare ad ſenlum opinionemd; iudicis. de Cla. 1112 OPORTE TF Lat. conuenit, attinet, decet, neceſſe eſt. de Ora- Puiunn b. Qui uulgi opinione diſerti ſunt habiti, ijdem intelligen- 76 b, Ex rerum cognitione efforefcat& redundet oporter banresn tium quoq; iudicio probantur. de N. 74 a, Contra commu oratio. de Di. 127 a, Docet enim ratio mathematice rũ, quã hunaden nem opinionem, rat tione pugnare.& de GOr. 92 b, Ex cõmu- iſtis notam eſſe oportebat, quanta humilitate,&c. Ora. 205 bi on alß ni quadam hominũ opinione dicere.& 122 a, Nihil enim af b, Oportere perfectionẽ declarat of Hei„quo ſemper uten- ljäd ce firmar re poſſum, niſi fententiam& opinionem meam. de N. dum eſt& omnib. pro Cor. 56 a, Si aliquid non contrà ac li uld 4 b, Opiniones philoſophor& ſentẽtia philoſophorum. ceret factum, diceretur, ſed contrà atꝗq. oporter ret. pro Cor. uüdefdn I. V. 1 45 b, Sanè ei Præter opinionem improuis d in cidi. Epi. 5,Oportere eſt conſentaneum eſſe offlc 10, licere legib.& iu- lune 67 a Tame en uicit opinionem meam. pro Mur. 139 b, Quan- ri, decer re temporibus& perſonis. pro Plan. 360 a, Si à popu et. l.4. tum ego opinione auguror.& ibid. a, Non re ductus ‚ſed o- 10 præteritus eſt, quem non oportuit. pro Pom. 17 b, Pericu haheteg Pinione. Ep. 260 a, Et ipſe opinio onc celerius uenturus dici- la facilè ut hominem præſtare oportet, innocentia tecti pel wmül, de tur. Ep. 139 b, Q am ob rẽ 25 nione celerius confido eum lemus. Off.i a, Quahhmam te abundare oportet præceptis Uontam Pnas daturum. de Cl. 165 a, Opin nione omnium, maiorem philoſophiæ, gec.j pro Mil. 104 b, Quid in iu dica ndo ſpecka⸗ unend anidte d e i dolorem. de9 Orat.98 a, Formam totius negocij re Dporerer. At. 212 a, Hoc ſieri& 0 portet,& opus eſt. At. 5 dodet der opi achaa ate gelc mäen 8 5 elnaneaanmdg 4,8 loquor d e re pub. ꝙ Op orkerzinf afanus: f ꝙ opus did(ens mend nemeaei,Fenter o he re Medade 35 llaanot bi lo⸗ u us ex xiſtimor. I. C. 99 a Quos ferro trucidari eiopone 5 dae weelhe errore homindteon nencgarns de Se Aliquis Pinione, Or. 144 a, Cũ ſibi de ijs, quę dici ab oratore oport eret, ms aN dde atHs. de Or. 125 a, Excellés opinione ret. I. V. 187 a, Pecunia quã oportuit ciuitatib. pro frumento masi
dari,
unes unt

itæ.& pr neſciat.ie inor) ſedli opinor, a.
Introitus.
mio: fic e-
nre opor-
naut opi- X
chm eram
Celar& 8⸗ baranè. X7 dum. At.100
Nopes mes, In meis cala 39 b Ferreo- itua clemen- dte opempe & pro Nad. opem alicui malicuius.de ctum eſt. At. b, iquido- aliquid opi ic uoce.Ph aut opis ant aſpes ellet 1 olus opis ab- 3 6, Petereo. ffici poffuns digeatiitad hil opis een etas. pro W 4 ope poflun
101 bNübili- eipudleſu oppreſoim bNt quiſis ri. delau. 93 .Of bü⸗
66s 0 P
dari. Ac.3 b, Totã enim rem Lucullo integram ſeruari opor tuit. Or. 218, Sed id crebrius fieri non oportet. de Or. 124 b, Proponi oportet quid afferas,& id quare ita ſit, oſtendere. I. V. 98 a, Verùm hoc, quod iam pridè factũ oportuit. deIn. 55 b, Oportet putare,&c.& cõuenit arbitrari,&c.& ad Her. 28 b, Videte ergo quid cõueniat eos impetrare.& pro Cec. 291 a, Non oporret,&c. nihil eſt quod,&c. quid ego,&c. At. 90 a, Nequid fiat ſecus quàm uolumu s, quamꝗ; oportet. I. A. 18 b, Beneuolentia ciuium ſeptũ eſſe oportet, non armis.
OPPERIO R. Hris. expecto. At. 5§6 a, Ego in arcano opperior,
dum iſta cognoſco.& Epi. 2 b, Nihil puto tibi eſſe utilius, quàm ibi operiri. At. 69 b, Scribas ad me uelim, ſi quid erit quod opperiare. Att. 77 bSed quid plura? coràm opperior reliqua. Att. 43 b, lbidem opperiaruM.
OPPETO, ꝛ9. obeo, occumbo. I. A. 265 a, Cum milites pro ſalute populi Rom. mortem-oppeticrint.& pro Seik. 12 b, Mortem pugnans oppetiſſes.& At. 41 b. Oppetere mortem. Ep. 53 a,& Tuſc. 172² ⁴&173 b, Claræ mortes pro patria op- petitæ. Off. 23 a, A- Aiax quo animo traditur millies oppe- tere mortem, quàm illa perpeti ab alio maluiſſet. I. A. 245 b, Mors neceſsitaten habeat naturæ, aut ſi antè oppetẽda eſt, oppetatur cum gloria.
OPPIDANVS 4,um. pro Plan. 265 b, Iure quodam in ſcenia cos uetere, maximeq́, oppidano. de Or. 131 a, Senex quidam oppidanus. de Clar. 187 a, Oppidanum quoddam& incon- ditum genus dicendi.
OPPIDO fanè. de Or. 33 a, Turor minus uetus, oppidò ri- diculus. de Fi. 9⁷ a, Eorum definitiones paulùm oppidò in- ter ſe differunt.& Ep. 235 b, Præterquam oppidò pauci.
O PPIDVLVM,M. oppidum. At. 156 b. Melitæ, aut alio in lo- co, ſiue in oppidulo me futurum puto.& 313 b, Neq; ſolùm illud extorſi oppidulum, quod erat poſitum in Euphrate& Zeugmate, ſed,&c.
OPPID VM, di. urbs. IJ. V. 216 b, Segeſta eſt oppidum peruetus in Sicilia. de D. 95 b, Tum ante oppidum Nolam florentiſ- ima Samnitum caſtra cæpit.& 9ib, Phæræ, quę erat urbs Theſſaliæ, in quo oppido,&c. Ep. 244. b, Magnas copias ad oppidum Antiochiam acceſsiſſe. Att. li. 5,In oppido Antio- chiæ. Ep. li. 4, Oppida florentiſsima, nunc proſtrata& diru- ta. Sulpitij. ibid. Tot oppidorum cadauera proiecta iacèt. Sulpitij. At. lib. 8. In oppidis præſidia nulla ſunt.
OPPIGNERO, G. pignori do. pro Seſt. 24 b, Libelli etiam pro uino ſæpe oppignerabantur.
OPPILATVSa. obſtructus, clauſus. I. A. 164 b, Niſſ ille ſe ſub ſcalas tabernæ librariæ conieciſſet, hisq, oppilatis im- petum tuum compreſsiſſet.
OPPL. EOS es. impleo. de N.z 3 b, Vetus hæc opinio oppleuit — P 35 b;— P
Gręciam, exectum eſſe Cœlum à filio Sarurno. Tuſcu. 183 a,
Nanq; Aeſculapij liberorum ſaucij opplent porricus. Poſt. 206 a, Mors praua oppleta tenebris ac ſordibus. de N. 25 a, Nilus Aegyptum tota æſtate obrutam oppletamq́; tense.
OPPLORO, u. ploro. ad Her. 40 b, Quin uos auribus meis opplorare deſinitis.
OPPONO, v. obijcio, reſpondeo, opponi& è regione fieri.
L. Oppoſitus. Top. 229 a, Cùm opponitur ſcripto ſcripto- ris uoluntas. Aca. i5 b, Autoritas tära planè me mouebart, ni- ſitu oppoſuiſſes nõ minorem tuam. l. V. 217 b, Opponebant illi interdũ nomẽ Africani. de Ora. 139 a, His quatuor cauſis totidem medicinæ opponũtur. Or. 212 b, Siue paribus paria redduntur, ſine cõtrarijs opponuntur contraria.&c 213 a,& 218 b, Par pari referre, cötrarium contrario opponere, uer- bũ uerbo cõparare. Ora. 20⁰ b, Vt antè occupet quod putat opponi. pro Cor. 55 a, Principio orationis hocoppono, me, &c. de Opr. 244 b, Huic labori noſtro duo genera reprehen ſorum opponuntur: unũ,&c. alterũ,&c. de Fin. 98 b, Omni uirtuti uitiũ contrario nomine opponitur. Att. 1 a, Et illud ſuum regnum iudiciale oppoſuit. cont. Rul. 6 4 a, Illam ur- bem huic urbi uolunt opponere. I. P. 97 a, Cuius ego impe- rio non alpiũ uallum immaniſsimis barbarorum gentibus obijcio& oppono.& pro Font. 276 b, Propugnaculum ho- ſtibus oppoſirum& obiectum. de Natur. 52 b, Aues pennis pullos fouent, ne frigore lædantur:& ſi calor eſt à ſole, ſe opponunt. Of. 64 a, Nec qui contra ſe liceatur, emptor op- ponet. I. A. 162 a, Sed quid oppones tandem? ſi negem,&c. quo me teſte conuinces 2 pro Seſt. 7 a, Habeo quem oppo- nam illi. de Fi. 25 a, Opponere ſe loſtibus. de Fin. 73 a, Protu lit non tam ut probaret, quàm ut Stoicis, quibus cum bel-
Obijci inſidijs coniuratorum,& ad omne periculũ ao ad omnem inuidiam opponi. I. C. 109° b, Et primum gladiaro- ri illiimperatores noſtros opponire. de Cla. 167 4, Ij ppo ſuit ſeſe Socrates, qui,&c. de Leg. 187 a, Lacedæmone Bpho ri regibus à Theopompo ſunt oppoſiti. At. u16 a, Põ peium perſequi Cęſar dicitur, ut interficiat(d me miſerum)& non omnes nôͤſtra corpora opponimus?& 252 b, His quod op- poni poſſer præſidium non habebamus.
OPPORTVN E. uxdsue, non incommodeè, loco, in loco, tẽpore, in tépore.)((æuisue, iniquo loco, alieno tépore. Att. 14 4 a, Trebatius opportund ad me ante aduentum Cæſaris uenerat.& pro Cl. 52 b, Opportunsè ades. Ep. b, Te ipſum, inquit, cupio, nihil opportunius potuit accedere, de N. 5a, Peropportunè, inquit, uenis. de Fi. 103 a, Si id opportunè fa- cere poſsit. pro Cæl. 5i b, Potuerúntne meliori tépore pro- ſilire? Ep. 168 a, Satis in tempore ad eos accedemus R uale- bunt. Att. 234 a, Tu uerò cum Craſſo, ut cætera quàm com- modè, opportunè autem, quod id ipſum apud me mones
„quatriduo ants ad eum ſcripſeram.
OPPOR T VNITA S,ris. Uag ſc, Occaſio, tempus actionis opportunum, utilitas. de Fi. 99 b, Quemadmodum oppor- tunitas(ſic enim appellemus uet æ) non ſit maior pro- duione cẽporis:habent enim ſuum modum, quæcũq́;: op- po rtuna dicũtur. de Inu. 50 b, Locus cöſideratur, in quo res geſta ſit exopportunitate, quam uideatur habuiſſe 2d nego cium admiuiſtrand um.& 51 a, Occaſio eſt pars tẽporis in ſe alicuius rei idoneã faciendi, aut non faciõdi opportunita- tem. 0fL.29 a, Locum autè acrionis opportunitaté téporis eſle dicũt.& b. Opportunitas idoneorũ ad agsèdum téẽpo- rum.& EP. 44 b, proMluf. i31 b, Et certè in armis locorum nalet opportunitas. de D. ↄ9 b. Ac mihi quidem uidétur ex locis Ps, ec. Siuinatio nũ opporrunitates eſſe ductæ. Off. 8 /a, Se 4 credo illos ſecutos opportunitatẽ loci, maximè ne, &c. IL. R. 188 5, Diuina uerò opportunitas; ut in ſörtitione prouinciarum, quæ cuid; apta eſſet, ea cuiq; obuenirert. Att. 126 3, Tenendam hanc horam puto, quæ dignitatem& op- portunitaté habet. de Am. 99 b, Amicitia plurimas oppor- tunitates habet. pro Pom. i3 b; Cùçm ad cæreras ſummas uti litates hæc quoq́, opportunitas adiungatur, ut,&c. de N. 19 b,& 37 a, 5, Cõôſidera quę ſit utilitas, quæq́; opportunitas in homine mẽbrorum.& At. iz0 a, Natura prouida utilita- rum opporrunitatumq́; omnium. L. Deſperari. Att. 257 b, O' Brute ubi es, quãtam uνpiay amittis. Of. 28 b, Deinceps de ordine rerum,& temporum opportunitate dicendum eſt. Offic. 59 b, Itaq; hac opportunitate annuli uſus, reginæ ſtuprum intulit. de N.52 b, Enumerari non poſſunt flumi- num opporrunitates. de Leg. 161 b, Omitto opportunira- tes habilitates; reliqui corporis.
O PPORTVNVS, a, um. commo dus.)((Importunus. Offic: 29 a, Tempus actionis opportunum, Græcè uagia, Lati- nè appellatur occaſio. de In. 48 b, Opportunus lo cus, tem- pus idoneum. pro S. R. 29 b, Locus opportunus, captus ad eam rem.& Epiſt. 99 b, Aetas opportuniſsima. Ep. 153 a, Ni- hil poſthominum memoriam opportunius accidere uidi. & nõ b, Hæc res mihi accidit opportuna. contra Rull. 34 a, Capua non modò non obfuit, ſed opportuniſsima ſe no- bis præbuit. pro Ceci. 287 b, Magis opportuna opera non- nunquam quam aliquando fideli. de Orat. 130 b, Requie- ſcam in Cęlaris ſermone quaſi in aliquo peropportuno di- uerſorio. de Clar. 196 b, Si operoſa eſt concurſatio magis opportunorum. I. A. 192 b, Milites Albæ conſtiterunt in ur- be opportuna. de Amic. ioo a, Cæteræ res quæ expetuntur, opportunæ ſunt ſingulæ rebus ferè ſingulis, diuitiæ ut u-
tare, opus ut colere,&c.
6 PPOSITIO, oni.. de In. 51 b, Diſparatum eſt, quod ab ali- qua re per oppoſitionem negationis ſeparatur: ut ſapere, non ſapere. de Or. 136 a, In refellendo aduerſario uel in con firmandis noſtris rebus. Ora. 201 b, Aut aliquid affert, quo d
oppoſitum probabilius ſit, quàm illud quod obſtabit. de Or. 92 b, Quod contradicatur refellere: L. Refello.
6 PPO SITVS, a, um. diuerſus, aduerſus, cõtrarius, èregions factus. Tui. 7⁸ a, Ne dolorem ſummumi nialum diceres, op poſitoq́ dedecorè ſententia depellerere. Off. 35 b, Moles op poſitæ fluctibus. pro Do. 225 b, Hanc ego uim meo còôrpore oppoſito à bonorum ceruicibus depuli.& ib. Omnem uim improborum excepi meo corpore. Orat. z01 b, Aut aliquid affert quò d oppoſicum probabilius ſit, quàm illud quod
obſtabit. de Diu. iiz a, Lunia ſubiecta ſoli at q, oppoſita no- ſtris oculis.& ibid. Luna è regione folis facta
OPPOSITI S,18. pro Mar. i36 a, Non modò excubias& cu
ſto dias, ſed etiam laterum noſtrorum oppoſitus& corpo-
rum pollicemur. 8.. OPPFRESSIO, onus. obfeſsio,oppugnatio. pro Dom. 213 az 8 2 Occupatiò

67 OPT
9 Occupatio fori, oppreſsio curiæ.& Off. 68 b, Oppreſsio le- gum libertatis.
OPPRESSOR, oris. Atric. 286 a, Vindex& oppreſſor coniu- rationis. 1
OPpPRESSV 8,2, um. obſeſſus, oppugnatus. Poſt. 208% a, Sena- tus opprefſus& afflictus.& pro Dom. 218 a, Oppreſſa ca- ptad. republ.
O 4 PRIM O, mis. ſeruitute oppreſſum teneo, ſubigo, abſco n- do. Off.37 b, Qui ui oppreſſos imperio coercent.& ibid. Ar mis oppreſſa ciuitas.& Epi. 47 b, Opprimere remp-. armis. Atr. 274 a, Opprimemini(mihi crede Brute) niſi prouideri- tis.& pro Fon. 281 a, Cõficere atq, opprimere hoſtes. Ep. 155 b, Quioppreſſerit Antonium, is bellum confecerit.& pro Mur. 131 a, Quem L. Murena repreſſum magna ex parte non oppreſſum reliquit. pro S. X. 24 a,& pro Mil. 109 b, Extin- guere& opprimere potentiam alicuius. Att. 237 a, Cum ho minem temperantem tantus improuisò morbus oppreſſe- rit. pro Qu. b, Innocentes iniquo iudicio opprimere, Pro 8. R. 20 a, Opprimi me onere offlcij malo, quàm,&c.& Epi. 51 b, Opprimi dolore. Ep. 253 a, Cuùm hæc tertia iam epiſto- Ia antè te oppreſſerit, quàm tu ſchedulam aut literam. I. V. 226 a, Contumeliæ quibus operti oppreſsiq́; erant.& 80 a, Obrutus& oppreſſus eſt. de D. 119 a, Quo modo potuit ter ra oppreſſus uiuere?
OPPROBRIVM, Prij. dedecus, ignominia. Sal. 274 b, Cùm omnibus matribus familiarum opprobrio eſſet.
OPPVGNA TIO, ons. de Or. 10 2 b, Oppidorum oppugna- tiones.& Qu. Fr. 310 b, Sine oppugnatione noſtra. S& in Vat. 29 b, pro Cæl. ,„ Cum hoc genus oppugnationis infere- tur, propulſare debebitis.
OPPVGNATOR,rs. qui cõtrè pugnat, qui fert arma con tra.)( Defenſor, propugnator. Anteq. 194 a,& PrO Pl. 275 b,
Qui oppugnator ſalutis meæ fuiſſet. I. A.141 a, Antonius op pugnator patriæ.
OPPVGNO,S. impugno, cõtrà arma fero, oppugnationem infero, prodo. I. A. 206 a, Cum Antonius Brutum oppugnet, Mutinam circũſedeat. pro Pom. 7 b, Vrbẽ Cizycenorũ ob- ſeſſam eſſe ab ipſo rege,& ppugnatam uehementiſsimè. de Ar. 24 4 b, Obſidere, oppugnare,& labefactare aliquam ur- bem. cont. Rul. 6 a, Quæ res apertè petebatur, ea nunc cuni culis oppugnatur. Anteq. 19 4 a, Oppugnare nocentes.)(. Propugnare pro innocentibus. de Inu. 42 a, Oppugnare pa- triam.)((Pugnare pro patria. pro Qu. 7 a, Oppugnare caput alterius. Or. 219 a, Oppugnare aliqué clandeſtinis conſilijs. & Ep. a, Oppugnare aliquem pecunia. I. V. 128 a, Pater rogat eos atq; orat, ne oppugnent filiũ ſuum. de Or. 123 b, Carnea- des nullam unquam rem defendit, quam non probarit: nul lam oppugnauit quam non euerterit. Epiſt. 59 a, Nec Me- tellum fratrem obdictum capite& fortunis per te oppu- gnatum iri exiſtim aram.& 61 a, Quare ego non oppugnaui fratrem tuum, ſed fratri tuo repugnaui. pro S. R. 38 b, Quod Auobis oppugnari uideo, ne in quæſtionem dentur, ſuſpi- cioſum eſt. Qu. Fr. 309 b, Vatinium, à quo palàm oppugna- bamur, arbitratu noſtro concidimus.
OPONTIVS, ti. I. V. 130 b, Philodamus Opontius.
O PS, Opu. I. A. 156 a, Pecunia utinam ad ædem Opis maneret. &n7Sa, de Vn. 281 b, Ops Saturni ſoror, Oceani& Salaciæ fi- lia. Att. 88 a, Statua quæ ad Opis per te poſita in excelſo eſt. & 230 b, Ad Opis, ſcilicet ædem.
OPTABILIS,Ie. Optatus, optandus, expetendus, potior. de Or. 104 a, Quæ uulgò expetenda& optabilia uidentur. Ep. 68 a, Quæ erſi nobis optabiles in experiundo non fuerüt, in legendo tamé erunt iucũdæ. I. A. 210 a, Mihi pax ſemper fuit oprabilis. pro Seſt. 23 b, Hose eſt maximè optabile omnibus. Off. io a, Quæ ut concurrant omnia, optabile eſt. I. P. 86 b, Vtrum tandem bono uiro oprabilius putas, ſic exire,&c. an,&c. ad Br. 91 b, Exitus optabilis.
OPTABILITE K. cum deſiderio, opratò. Tuſ. 269, Quàm optabiliter iter illud ineundum eſt.
OPTANDV S,, um. I. P. 86 b, Optandam duco mihi fuiſſe il lam expetendamq́; fortunam.
OPTATIO, nis. optio, optatum. Of. 71 a, Theſeus, cui cum tres optationes Neptunus dediſſet, optauit interitum Hip polyti filij ſui.
OPTATIO, onis. ornatus quidam orationis. de Or. 172 a, O- ptatio.)((ExXecratio,&c.
OPT A TO., optabiliter. Attic. 214 a, Et mihi optatò uene- ris.& de Orat. n0 b, Ocium quod nunc peròoptatò nobis da rum eſt.
OPTATVM, u. ſomnium, deſiderium, uotum. eont. Rull. 61 a, Hæc non cogitata ſapientum, ſed optata furioſorum ui- dèrur. Off.7 4,EXtrib. enim optatis hoc erar tertium, quod de Hippolytt interitu iratus optauit.& 71 a, Quo optato
impetrato, Theſeus in maximis fuit luctibus. Ep. 28 a,In o-
mnibus tuis rebus meis optatis fortuna reſpondit. Ep. 25 a, Quid eſt cauſæ cur mihi non ſit in opratis complecti h omi nem 7I. P. 89 b, Illudetiam accidit præter optatum meum, ſed ualde ex uoluntate, ut in furorem&inſaniam incideris,
OPTATVS, a, um. optebilis, exo ptratus, longus in Optatis, gratus. I. V. 50 a, Quid eſtquod omnibus gratius atq; opta- tius poſsit eſſe? Epiſt. 264 d, Grati& optati rumores de ali.- quo. Epiſt. 29 b, Cum optstiſsimum nuncium accepiſſem te,&c.& 30 a, Mihi quæſtoropratior obringere nemo po- tuit. pro Dom. 229 a, Quod ilis optatiſsimum erat. Att. 151 a, Nihil mihi opratius, quàm euolare. Qu. Fr. z10 b, Vale mi optime& optatiſsime frater,& aduola. pro§. R.25 a Patres optatiſsimum ſibi putant eſſe, fihos ſuos rei familiari ma- ximè ſeruire.
OPTIMATES, um. optimi ſenatoies, ſummi einitatis uiri, primarij, principes, nobiles.)(Populares. Att. 163 b, Vide ne dum pudet te parum optimatem eſſe, parum diligenter qc optimum ſit, eligas.& Epiſt. 14 a,& Tuſ. 72 a, pro Fla. 157 b, Vſq; eò orba fuit ab optimatibus illa concio, ut princeps principum eſſet Meandrius. pro Seſt. 23 2, Qui ita ſe gere- bant, ut ſua conſilia optimo cuiq; probaientur, optimates habebantur. de Cl. 193 b, Optimates Athenenſium.& de In. 68 a, Cötra uoluntatem omnium optimatum. Ep, 9σa, Ma tronæ opulentæ optimates. Tuſ. 17² a, Optimates.)(„Plebs. Att. 20 a, Häc uiam optimatum non teneo.& 114 a, Philoti- mus enim me ab optimaribus ait conſcindi, quibus opti- matibus,&c. Offi. 50 a, Ex quo tantæ diſcordiæ ſecutę ſunt, ut tyranni exiſterent, optimates exterminarentur.
OPTIM E. præclarè. Qu. Fr. zu a, Si perficiunt optimsè: ſi mi- nus,&c. Ep. 57 b, Sed hæc tu melius, uel optimè omnium. IJ. V.134 a,& Acad. 29 a, Optimè, inquit;,&c. de D. 81 b, Optimè uerò, inquam,&c.
OPTIMVS,, um. lectiſsimus, beneficentiſsimus. de N.)8 b, Iupiter optimus: id eſt, beneficentiſsimus.& de Opt. 240 b, Quod omnes laudes habet, id eſt optimum. de In. 53 a, Nam & tu mulier optimum uirum uis habere,& tu Xenophonm
xorem habere lectiſsimam maximè uis. de Opt. 243 a, O- ptimum unum eſt,& quod optimo diſsimillimum eſt, id eſt deterrimum. de Cla. 177 a, In omnibus rebus dificilis opti- mi perfectio atq; abſolutio. Or. 197 b, Nã neq; illud ipſum, quod eſt optimum, deſperandum eſt:& in p ræſtantibus re- bus magna ſunt ea, quæ ſunt optimis proxima. Or. 200 a, In omni re difücillimum eſt formam exponere optimi, quòd aliud alijs uideatur optimum. de Ar. 250 a, Vtris, qui eſt o-
8
ptimus à populo Romano iudicatus P. Scipio. de Fin. 65 a, Hoc uerò, inquit, optimum, ut is,&c. A⁵ᷣνi. de Ora. 97 a, Stylus optimus& præſſtanriſsimus dicendi magiſter. pro Clu. 28 a, Optimus.)(deterrimus.
OPTIMI,pro optimatibus& Senatoribus. de Leg. li., Eãd́; optimram rempub. eſſe duco, quam hic conſul conſtituerat, quaæ ſit in poreſtate oprimorum.
OPTIO,, ont. poteſtas. de Fi. 5 a, Cum ſoluta nobis eſt eligen di oprio. Acad. 6 a, Si optio naturæ noſtræ detur. I. V. 61 b, Ille tibi poteſtatem electionemꝗ; facturus eſt, ut eligas u- trum uelis. I. V. An erit hæc optio,& porteſtas tuat ut dicas, &c. de Fat. 14° b, Vtro frui malis, optio tua ſit. de Cla. 181 b, Quãdo autem dubium fuiſſet apud patres noſtros eligen- di, cui patroni daretur optio, quin Antonium optaret aut Craſſum?pro Qu. 5 b, Cui hæc optio tam miſera tamꝗ; ini- qua daretur, ut,&c. pro Cecin. 297 a, Si mihi non copioſo homini ad dicendum optio detur, urrum,&c. Art. 67 b, Hy- bernam legionem eligendi optio delata.
OP TX O; tas. cupio, d= ſidero, exopto, expeto, uota facio, eligo⸗
de Orat. 93 a, Inſperanti mihi, ſed ualde optãti cecidit, ut in iſtum ſermonẽ delaberer. de Ora. 156 a, Quorum ſi alterum ſit oprandum, malim indiſertam prudentiam, quaàm ſtulti- tiam loquacem. de Fat. 14 9 b, Optare hoc quidem eſt, non diſputare. Or. 202 a, Bonitas uocis optãda eſt(non eſt enim in nobis) ſed tractatio in nobis,&c. Qu. Fr. 314 a, Id erat hu- iuſmodi, ut magis optãdum quàm ſperãdum putarem. pro Pom. d b, Itaq; tantùm uictus efficere potuit, quantum inco Ismis nunquam eſt auſus optare& pro Fla. 153 a, Quantum ſibi ablatum domo impudentiſsimus dicit, tãtum nũquam eſt auſus ut haberet optare. I. A. 25 8 b, Cum ad eum, què eu- pimus optamusq; ueſtitum, redierimus. de Cla. 196 b, Tibi fauemus, te tua uirtute frui cupimus, tibi optamus eã rem- pub. quæ,&c. de Or. 85 a, Neq; nobis cupientibus& optan- tibus fructus ocij datus eſt. pro Lig. 138 b, Quid cupiebass quid oprabastI. C. 107 b, Ned; ego à dijs immorralib. opta- bo Quirires, ut,&c. pro Clu. 57 b, Nihil eſt enim mali, nihil ſceleris, quod non illa filio uoluerit, optarit, cogitarit, effe⸗ cerit. Of. 71 a, Sol Phaetõti filio facturum ſe eſſe dixit, quic- quid optaſſet: optauit ut in currum patris tolleretur. Of.7 a, Ex tribus opratis hoc erat terrium, quod deHippolyti in-
terit u
oogè max ellatinis 1 auit, ut, AelNean. 0 s& ardl vid agerel 17„Itinat gcete&enau wcuantate damoperls regiination guidSop tam elegans Oytsanite ac ptclar nü manus e. zictore ocöſideral Ee b, deOr.108 a llb, Public un public dhfornicis na ſumme „uorum Wotia prec eopere( opete tecto⸗ pium. de kunt ſenibu totam ad V. cue tum op noniméta: dints munu manitionib opere magt opis elt inl npettüud opetibus al torum ma Güquodn ſocue ſine f opus efft 1 O. b Kdd Kine! 1 Ceſari nusſcilicer
ſcipies
unträch pyseſ 1

8.Kdeln. 9.99 3, Ma .).Plebs. vhiloti- dus opti. rute ſunt,
no:ſi mi.
mium. IJ.
„Optimè
de N.b, Optacb,
a.) 1Nan
Yenophon d. 145 3, O- um ettid et cilisopti lludiplum, tantidus fe⸗ Or. 200 alh etimi, gudd is, qulekto⸗ de Fin.62 de Ora.gya
ngitter, de
teg liit conſtitvern,
bis eſtelige
zdur. IV.ölb, ut eligasu-
ualut dica,
de Cla nh V
tros eligen- optarèt ald era tamd; lnl⸗ inon copiob
Art.6 bf⸗
ta acio,9 tlmn
i cecidith
leram,
969
0 P
teritu iratus optauit. Ep. 42 a, Sed ne optari quidẽ ſacerdo- tẽ licebat, qui cuiquam ex collegio eſſet inimicus. I. P. 86 b, Optãdam duco mihi fuiſſe expetendamꝗ; fortunam.& 89 à, Hæc ego de uobis ſemper expetiui, hæc òptaui, hæc pre- catus ſum.& ibid. Optare inſaniam alicui. de Amic. 207 b, Quin etiam neceſſe eſt cupere, etiam optare, ut quàm ſæpiſ ſimè amicus peccet.
OPVILENTIAuz. opes. Sal. in Cic. 271 a, Opulétiam iſtam
ex ſanguine ciuium paraſti.
OPVLENTISSIMVS, a, um. ditiſsimus, opibus circum-
fuens& abundans. de D. 132 b, Crœſus Aſię rex opulentiſsi- mus.& Tuſc. 247 b, Sardanapalus opulẽtiſsimus Syriæ rex. de N. 76 b, Opulentiſsima& beatiſsima ciuitas.
OPVS, erz. munus, opera, artificium. de Or. ins a, Magnum eſt 8, 1— 30 pera,
quoddam opus atq; haud ſciam an de humanis operibus longè maximum dicere,&c. de Cl. i7a, Et nimirũ princeps ex latinis illa oratorum propria,& quaſi legitima opera tra ctauit, ut egrederetur à propoſito, ut delectaret animos, &c. I. V. 212 b, Nüquam mihi opus deeſt. Or. 203 b, Magnum opus& arduum, ſed ingredientibus conſiderandum fuit, quid ageremus. Tuſc. 208⅝ b, Magnum opus& difficile. Att. 147 a, Vtinam aliquod in hac miſeria reip.=νοε⁴ αιιν pus ef- ficere& nauare mihi liceat. Ep. 107 b, Itaq; opera efficio ran ta, quanta fortaſſe tu ſenties. de Or. u2 a, Homo unius cuiu dam operis, ut inquit Cæcilius. At. 25 a, Curabo ut huius pe regrinationis tibi opus extet.& ¹59 a, Epi. 263 b, An pangis aliquid Sophocleumè fac opus appareat. I. V. 229 b; Opus tam elegans, tam perfectum, tam elaboratum.& de N. 54 a, Opus artificioſum& diuinum. de N. 2: a, Operà magnifica atq; præclara. de N. 37 a, Quod in operibus noſtrarum ar- riũ manus efficit, id multo artificic ſius naturã efficere. Offi. 30 a, Pictoôres& ueri etiam poetæ ſuum quiſq; opus à unl- o cõſiderari uult. Acad. 39 a, Magnum opus in manibus ha Peo.Ep5 b, Minimè miror te tuis pręclaris operibus letari. de Or. 108 a, In uno aliquo opere noctes& dies urgeri. I. V. 68 b, Publicorum operum depopulatio. pro Do. 223 b, Ope rum publicorum exactio. Topic. 222 a, Eius gperis nitio: id eſt, fornicis uel parietis. I. V. 210 b, Hæc omnia antiquo ope- re& ſummo artificio facta.& 224 b,& ſumma arte. I. V. 229 3, Quorum iſte nõ opere delectatur, ſed pondere.& 205 b, Hydria pręclara opere, grandi pondere. I. V. 223 a, Galeæ cę- latæ opere Corinthio. de Leg. 183 a, Exornare ſepulchrum opere tectorio. Tuſ.:40 a, Stragulum magnificis operibus pictum. de Sen. 8i b, Nunquam ulla in agro maiora opera fiunt ſenibus abſentibus. Attic. 208% b, Academicam νaæiu totam ad Varronem traduximus. At. 226 a, Dij immortales, quæ tum opera effici potuerunt. Off. 53 a, Julla eius ingenij monimẽéta mandata literis, nullũ opus ocij, nullum ſolitu- dinis munus extat. I. A. 250 a, Antonius Murinam operibus munitionibusd; ſepſit. I. A. 264 a, Erit igitur extructa moles opere magnifico, inciſæq́; literæ,&c. de Sen. 82 b, Pręclarum opus eſt inſtituere adoleſcentes. Par. 116 b, Hoc ramen opus in apertũ ut proferas, nihil poſtulo.& ¹8 a, Qui Corinthijs operibus abundant. de L. 15 a, Cùm ſit opus unum hoc ora torium maximè. pro Mar. 132 b, Nihil eſt opere aut manu fa ʒũ, quod nõ aliquando cõſumat uetuſtas. Top. 226 a, Cau- ſæ, quæ ſine ulla appetitione animi, ſine uoluntate ſuũ qua- ſi opus efficiunt. I. V. 230 b, Nimiò opere, ſicut magno ope- re. Off. 35 b, Quæ non ſine hoôminũ opere haberè poſſemus. & ib. Sine hominum manu atq; opera. Qu. Pr. 328 b, De arca no Cæſaris, opus eſt uel meherculè etiam elegãtioris alicu- ius, ſcilicet artificis. de D. 120 b, Vt ſi niures corroſerint ali-
quid, quorum eſt opus, hoc unum monſtrùm putemus. OPVSCVLVM,4. Attic. 30 b, Minutorum opuſculorum fa-
bricator.& de Leg. 156 b, In iſto opuſculo,&c. Parad. i16 b,
Accipies igitur hoc paruũ opuſculum, lucubratum his iam contractioribus noctibus.
PVSeſt. conuenit, tẽpus fert, res fert, ſi uſus eſt, ſi ira cõômo- dum ueſtrum fert, neceſſe eſt. de Orat. u12 b, Illud etiam fi o- pus eſt, tamẽ eſt minus neceſſarium. Epi. 17 a, Legem curia- tam conſuli ferre opus eſſe, ſibi neceſſe non eſſe. ad Her. 28 a,
Tacito cum opus eſt, clamas: cum loqui conuenit, obmute-
ſcis. At. u8 b, Sed opus fuit Hircio cõuento. At. 12 a, Hoc fie ri& opottet& opus eſt. At. 106 b, Quid opus eſt de Diony- ſig tã ualde affirmare? an mihi nutus tuus nõ faceret fidem? Epi. 66 b, Et ſi opus eſſe uidebitur, ipſe cõueniam. I. C. i6 a, Ne dici quidem opus eſt quanta diminutione ciuium,&c. de Or. i04 a, Acuto homine nobis opus eſt.& I. 4. 236 a, Ex- pedito nobis homine opus eſt. Par. 124 b; Mihi quæfito o- pus eſt. in Sal. 273 b, Vbi rerũ teſtimonia adſunt, non opus eſt uerbis. Of. 75 b, Is quod fibi opus eſſe uidebat, non quod reip. cẽſuit. Ep. 50 b, IIla quãdiu ei opus fuit, uixit. pro Flac. 153 h, Græci ex tempore, quod opus eſt, obſignant. Epiſt. 66. 8, Nos ſi quid erit iltic opus, defendes. Epiſt. 73 a; Tu quæ
0
de Nat. deor. 59 a, Quacunque in ora ac parte terrarum
8O P 970 iſtic opus erũt, adminiſtrari proſpicies. Epi. 89 b, Non enim acciderat mihi opus eſſe. Epiſt. 29 b, Is omnia pollicitus eſt, quæ tibi eſſent opus. Epiſt. 139 a, Nihil tibi opus eſt illud à Trabea. Ep. 20 b, Dux nobis& autor opus eſt. de Rep. lib. 5 teſte Nonio, Sed tamen, ut bono patrifamilidâs, colendi, ædi ficandi, ratiocinãdi quidam uſus opus eſt. Epi. 109 b, Sulpi- tij tibi operam intelligo non multũ opus fuiſſe. Art. 24 /, Video, mihi opus eſt uiaticum.& ibi. Mihi opus eſt uniuer- ſo quidem, ſcilicet uiatico. de Ora. 141 b, In omnibus rebus, quæ ſub aſpectũ ueniunt ſedes opus eſt. de Inu. 69 a, Huius nobis exempla permulra opus ſunt. Ep. 147 b, Aliquantum nobis temporis& magni laboris,& multæ impenſæ opus fuerunt, ut quæ,&c. At. ⁷ b, Dices hummos mthi opus eſſe ad apparatũ triumphi. Epiſt. 58 b, Quibuſcunq; rebus opus eſſe intelligam, tibi præſtò ero. de Cla. 174 a, d remp. dun- taxat quod opus eſſet, ſatis habuit eloquentię. cont. Rul. 64 a, Wihi ad huiuſce uerbi uim ucheméter opus eſt prudentia ueſtra. Epi. 31 b,& ad Her. 37 a, Praæfidio firmiori opus eſt ad iſtam prouinciam. Ep. 158 a, VIla in re, quæ ad ualetudinem opus ſit. I. V. 102 a, Aiebat multa ſibi opus eſſe, muita cani-
bus ſuis. Tuſ.24 6 a, Alexandro roganti, ut diceret, ſi quid ſi-
J. A. 19 4 a, Si res ita tuliſſet: id eſt, ſi opus fuiſſet. Epiſt. 132 a, Si tibi ita conueniat:id eſt, opus ſit. Am. 106 a, Atq haud ſcio, an oput ſit quidem, nihil unquam omnino deeſſe amicis. Epi. n6 a, Amabo te, ſi quid quod opus fuerit Appio facies, ponito me in gratia..— RA re. regio, pars terrarum, extremitas. pro Corn. 56 b, Qui tot habet triumphos, quot oræ ſunt partes ́ terrarum.& Ep. 185 b, Exteræ nationes à prima ora Gręciæ uſq; ad Aegy ptum. Tuſ. 162 b, Terra duabus oris diſtätibus habitabilis. Tuſc. 157 b, Oræ ipſæ locorum illorum, quò peruenerimus. Atr. 109 2,& Tuſc. 236 a, Tota hæc maritima ora. de D. 1⁷ b, Oræ gentiũ, in quibus hæc ne obſeruantur quidem. de Nat. 49 2, Amoœnitates orarum& litorum. Tuſc. 152 b, Duæ oræ diſtantes, de N. i2 b, Ignibus altiſsima ora reddita eſt. de N. 46 a, Aethet extrema ora& determinatio mundi. de Fin. 86 2Reßionessqaruüin nulla eſſet ora, nulla exttemitas. de N. 12 b, Immenſa regionum magnitudo, in quam ſe intendens animus, nullam oram ultimi uideat. de D. 102 b, Omnes aui di ſpectant ad carceris oras. pro Pomp. b, Fani diripiendi cauſa, in eas oras noſtrum exereitum eſſe adductum. RACVLVM, Ü. ſors, uaticinatio. Topic. 22 b, Oracula ex eo ipſo appellata ſunt, quòd ineſt in his deorum oratio. de D. 100 a, ijſdem de rebus ſemper aut Delphis oraculum, aut ab Ammone, aut à Dodone petebant. de D. 96 a, Cùm ora- culum ab Ioue Dodoneo petiuiſſent de uictoria ſciſcitãtes. de D. 80 b, Græcia nullam coloniam miſit ſine Pythio aut Dodonæo aut Ammonis oraculo. de Diu. 96 a, b, Sacerdos
quæ præpoſita erat oraculo. pro Font. 290 a, Nationes quæ
quondam Delphos uſq; ad Apollinem Pythiũ atq; ad ora- culum orbis terræ ſpoliandũ profectæ ſunt. de D. 87 b, Ora cula quæ inſtinctu diuino afflatuq́; funduntur.& ibid. Ora cula, quæ æquatis ſortibus ducuntur. de Diu. i04 a, Credo etiam anhelitus quoſdam fuiſſe terrarum, quib. inflate men res oracula funderent. de D. 88 b, Poteſt autem uis illa terræ quæ mentem Pythiæ concitabat, euanuiſſe uetuſtate. Attic. 274 a, Hec ex oraculo Apollinis Pythij edita tibi puta nihil poteſt eſſe uerius.& Off. 49 b.Apollo Pythius oraculo edi- dir, Spartam,&c. pro Fon. 279 a, Si quiequam er illo loco di cetur, ex éraculo dici putet. de Diu. 132 b, Sors illa edita eſt opulentiſsimo regi Aſiæ, Crœſus Halym penetrãs magnam peruertet opum uim.& ib. Cur iſto modo iam oracula Del phis non eduntur. de L. i78 a, Oraculum eſt, eas,&c. de Nat.
14 b, Hæc ego nunc phyſicorum o racula fundo. de Di. 95 a,
Expoſui ſomnij ac furoris oracula. Tuſ. 174 a,& de Fi. 68 b, Quod oraculum erat datum, ſi rex interfectus eſſet; uictri- tes Athenas fore.& ibid. Oraculo edito. pro S. R. 29 a, Cum præſertim deorum immortalium iuſsis atq; oraculis id fe-
Beiſſe dieantur.“ ORATIO, onis. locutio, ſermo, concio. Or. 202 a, Quanquam
omhis locutio, oratio eſt, tamen unius oratoris locutio in hoc proprio ſignata nomine eſt. de N. 20 a, Sermo& oratio in homine. de Or. 126 b, Illa, quæ à bônò poeta dicta eſt fle- xanima atq; regina rerũ oratio.& ib. Oratio mores effingit hominũ.& ib. multa de oratione. Or. 13 b, Iſocrates oratio nis faciendæ ac ornãdę autor locupletiſsimus.& de Or. 9o b, Ignarus faciũdæ ac poliẽdæ orationis. pro Do. 216 b, Cũ his hęc haberi oratio poteſt, qui, Sec. Ep. uz a, Tu quam ora rionẽ Pomp. habuerit tecũ, fac mihi perſcribas. Tuſc. 246,
Habere multã orationé de aliqua re. Epi. 62 a, Mitiſsimam
in ſenatu orationẽ habuit. Of. 26 b, Magnauis orationis eſt, 8 eademq;

971 O R
eadem; duplex: altera contentionis, altera ſermonis: con- tẽétio,&c. ſermò,&c.& 42 b, Duplex eſt ratio orationis: qua rum in altera eſt ſermo, in altera contentio,&c.& ib. Con- tentio orationis maiorem uim habet ad gloriam: ea eſt e- nim quam eloquẽtiam dicimus.& 43 a, Quæ in multitudi- ne cũ contẽtione habetur oratio, Ep. 153 a, Oratio grauiſsi- mis uerbis ſentẽtijs q́; plena. de Ora. 87 b, Sapiẽtiſsimis ſen- tétijs grauibusq́; uerbis ornata oratio& perpolita. de Cla. 175 b, Orator grandis uerbis, ſapiens ſentétijs, genere toto grauis. de Fi. 94 a, Verùm tamen cũ de rebus grandioribus dicas, ipſæ res uerba rapiunt, ita fit cùm grauior, tum etiam ſplendidior oratio. pro Cor. 58 a, C. Pompeius cuius oratio Omnibus ornamétis abüdauit pro Cę. 47 a, Genus oratio- nis, eius facultatẽ, copiã ſententiarũ atꝗ; uerborũ perſpexi. Gibi. Sed inerat oratio& bonis artibus inſtituta,& cura& uigilijs elaborata. pro Seſt. 19 b, Ita de me ille ſcripſit, ijs uer bis, rebus, ſentétijs, ut,&cc. de In. 67 a, Diſtinguere& illuſtra re orationè rarò inducẽdis locis cõmunib. de Orat. 147 a,& 114 a, Oratio de horridis rebus nitida, de ieiunis plena, de peruulgatis noua.&25 a, Flumen orationis&uarietas.& Aca. zo a, Flumen grauiſsimorũ& optimorum uerborum. & de Fin. 64 b, Aureũ orationis flumen fundés Ariſtoteles. Irẽ, Quaſi torrẽs fertur oratio,de Cl. 172 a, Oratio incitata, grauis, uehemés. de Or. 16z b. Eigura orationis plena,& ta- men teres.)((Tenuis, nõ tamẽ ſine neruis& uiribus, medio- cris. de Or. 159 a, Itaq; tũ graues ſumus, tum ſubtiles, tũ me- dium quiddam tenemus. de Opt. 243 a, Orator grãdis, gra- uis, copioſus.)((Tenuis, ſubtilis, breuis.& Or. 201 b. Alij gra ues, alij tenues, alij téperati. Ora. 205 a,b, Oratio uel orator grauis, acer, ardens, amplus, copioſus, ornatus.)(.Tenuis, ſubtilis, acutus, ſubmifſus, humilis, medius, modicus, tem- peratus, mediocris, ut philoſophorũ: inſignis, florens, pi- ctus, expolitus, ut ſophiſtarũ. de N. 0 a, Vberius& fufius diſ putare.)((Anguſtius& breuius, S&c.& ibi. de oratione rhe- torica& dialectica. de Or. 128 b, Multa, uaria,& copioſa ora tio. de Ora. 127 a, Genus orationis uehemens atq; atrox.)(. Genus alterum lenitatis& mãſuetudinis.& de Cl. 175 b, Ge nus dicẽdi magnificẽtius& ornatius.& de Cla. 175 a, Genus orationis uagum, fuſum, multiplex. de Or. 145 b, Genus di- cẽdi forte, uehemẽs, commotum in agẽdo, præmunitum, ex omni parte ſeptũ, acre, acutum, enucleatũ,& multa alia. de Or. 123 a,& de Cl. 167 b, Orario fortis, intẽta, acris, uehemẽs, grädis, incitata.)((Placida, ſummiſſa, lenis. de Ora. u13 a, Ge- nus ſermonis liquidũ, fuſum, profluẽs.)((Exile, aridũ, conci ſum, minutũ. de Cla. 173 a, Limatum dicẽdi genus. de Or. i51 a, Oratio-grauis, ſuauis, erudita, liberalis, admirabilis, poli- ta, ſenſus& dolores habens.)(.Exilis, inculta, uulgaris, ob- ſoleta.& ibid. Cõſperſa quaſi uerborũ ſententiarumꝗ; flo- ribus. de Or. 160 a, Oratio, quæ quidem polita ſit atq; facta quo dãmo do.& 152 a, Concinna, diſtincta, ornata, feſtiua.& 158 b, Iuncta, cohærens, lenis, æquabiliter fluens. de Orat. 161 b, Diſtingusda& frequentanda eſt omnis oratio luminib. ſentétiarum atq; uerborum. de Or. 147 b, Qui diſtincte, qui explicatè, qui abundanter, qui illuminatè& rebus& uerbis dicunt,& in ipſa oratione quaſi quéèdam numerũ uerſumꝗ; conficiunt, id eſt quod dico ornatè. de Cl. 174 a, Peracutum & artis plenum orationis genus. de Cl. 170 b, Hæc poſterio- rum quaſi exaggerata altius oratio.& de Fin. 126 b, Oratio ſplẽdida, illuſtris. Or. 315 b, Oratio alta& exaggerata.)(Ab- iecta, humilis. de Cla. 18 3 a, Incitata, uolubilis, redundans& circumfluens oratio. de Orat. n4 a, Genus orationis fuſum
atq; tractum,& cum lenitate quadam æquabiliter profiu-
ens, ſine iudiciali aſperitate,& ſine ſententiarum forenſium culeis. Or. 199 a, Optimum quoddam& tanquam adipale orationis genus. Ora. z01 a, Dulce orationis genus,& ſolu- tum,& effluens, ſententijs argutum, uerbis ſonans, eſt in il- lo epidictico genere. Ora. 198 b, Grandiloqui(ut ita dicam) Huerũt, cũ ampla& ſentẽtiarum grauitate& maieſtate uer- borum.& ib. Oratores uehemétes, uarij, copioſi, graues. de Cla. 191 a, Accuratũ& exquifirum dicendi genus. de Cla. 19 5 b, 196 a, Oratio cùm incitata& uibrãs, tum accurata etiam polita. Orat. 215 a, Oratio collocata arq; diffuſa.)((Angu ſta atq; conciſa. de Clar. 189 a, Plena literatæ ſenectutis ora- tio.& ibid. Splendida quædam& minimè ueteratoria ra- tio dicendi. pro Syl. 169 a, Copio ſiſsima atq; ornatiſsima Oratio. de Cla. 189 b, Compoſitum dicendi genus,& acre, 4 esPecllenam.& 190 a, Oratio ſplendida& grandis,& ea- dem faceta erurban⸗ Drario 1s& ctis uerbis dd ude a⸗ za l aee Hesr ehni 3 els. ctis uerbis co ita. At. 238 a, cripta ele gantiſsime fententijs& uerbis, ut nihil poſsit ultrà. pro Pl. 271 a, Tua fuit perelegans& perſubtilis oratio. de Clar. 192 a, Genus orationis ſincerum, ſolidum,& exſiccarum. Orat. 201 b, Lenitas& ęquabilitas orationis,& purũ quaſi quod- dam& candidum genus dicendi, contra Rul. 69 b, Is expli-
OC R 972
„ 2141 8 cat oratiònem ſanè longam& uerbis ualde bonis, Off. 1a, Aptè, diſtinctè, ornated; dicere oratoris proprii eſt. de Or.
„„1„ 117 9. X 147 a, Preſés, æquabiliter, leniter Ioqui.)(.Aſpers, uaſtè, ru- 1
„preſss, enucleatè, ſolu-
]
I ſticè lo qui.& de Cl. 174 b, Subtiliter a. 170 a, Atti
7 4
tè& ſuauiter dicere. de Cl i acuti, elegans es, fa- ceti, breues. de Di. 97 b, Oratio uel actio uehemens,& gra- uis,& copioſa. de P. 14 b, Vbertas orationis& ornamenta dicendi. Or. 202 b, Oratio tracta quædam& fluens.& ibid. Contorta& acris oratio. de Or. 125 b,
k
4 1 4—-„ Sententlæ integre, ue-
₰
ra, incitata. de Or. 109 b, Quid enim tu ſubtilius aut ornatius eſſe? pro Seſt. 26 1
a poteſt oratione aut ratio eſt cum uirtute, non cum deſidia.
Sed mihi omnis o- de Clar. 174 b, Appij 187 a, Feruidum quoddam& petulãs& furioſum genus di- cẽdi.& ibid. Inconditum genus dicendi. de Cl. 170 b, Anti- quior eſt eius ſermo,& quædam horridiora uerba.& b5, Exilis oratio& redolés antiquitaté. Or. 218 b, Oratio carés numeris, diſsipata, inculta,& Hluens eſt.& 220 a, Oratio diſ- ſipata, diffluens, ſoluta. de Clar. 189 a, Oratio tum obſcura, quia peracuta:tum rapida& celeritate cæcata oratio. Ora. 19⅝ b, Oratio aſpera, horrida, triſtis, neq; perfecta neq; con- cluſa.& ib. Leuis, inſtructa,& terminata orario.& ibid. Alia pulchra. de Cl. 174 a, Triſte& ſeuerum genus dicendi. Ora, z01b, Duritas& ſeueritas& quaſi moœſticia orationis. Ora, 216 b, Ne immo derata aut fluens aut diſſoluta aut anguſta ſit oratio. Gra. 203 b, Genus dicendi ſum miſſum& humile. & ibid. Orator tenuis, ſubtilis, acutus. Qu. Fr. 314 b, Ille ca- pitalis, creber, acutus, breuis, penè puſillus Thucydides. Of. 1 b, Diſputator ſubtilis, orator parum uehemens, dulcis ta- men. de Clar. 190 b, Eos quorum altior oratio, actioꝗq́; eſſet ardentior, furere& bacchari arbitrabatur. Orat. 19 9 a, Hor- ridè, incultè.)((Eleganter, enucleateq; dicere,& inquinatè
2
.1*
lo qui. de N. 5o a, Anguſtia concluſæ orationis non facilè ſe
8 4 41 gare 4 CrrE 3 4 genus. de Or. i82 b, Attenuatè preſſeq; dicere.)(Sublatè am 8. 11„.., pled; dicere. ad Her. 27 a, Oratio inflata, arida, exilis.& ib
4—— 1- 1— 4 8 Ioluta. de Fi. ↄ4½ a, Res philoſophicas ornatè
cere uelle, puerile eſt: planè ait& perſpicuè expedire, docti
qualis. de Cl. 175 b, Oratio philo ſophorum pacatior, orato-
rum pugnacior. de L. 158 b, Oratio tua non multum à phil
4
quo uis atq; cõtentio quæritur.& Tuſc. 237 b, Lenitas ora-
eſt, Academicorum ueterum,& Platonis.)(.Libera, lata. de Or. 1 a, Oratio Stoicorum ſpinoſa& exilis. de Orat. 149 a, Stoici orationis genus habent forraſſe ſubtile,& certè acu- tum: ſed ut in oratore exile, inuſitatum, abhorrens ab auri- bus uulgi, obſcurum, inane, ieiunũ. de Or. i14 a,& Or. 202 b, Oratio hiſtoricorum qualis. Or. 219 b, Siculorũ dicendi ge- nus adiectum. de Cla. 183 a, Grandis,& ut ita dicam, Tragi- cus orator. de Orat. 127 b, Neq; paruis in rebus adhibendæ ſunt hæ dicendi faces.& ibid. Trage Sen. 82 b, Compta oratio& mitis. 8 ſus. de Sen. 83 a, Ex Neſtoris lingua, ut ait Homerus, melle dulcior fluebat oratio. de Sene. 8 4 b, Cauſarum illuſtrium quaſcunq; defendi, nũc quàm maximè conficio orationes- At. lib. i, In illam orationem Metellinam addidi quædam.
e e dA edias agere in nugts. de -
ermo quietus& remiſ-
ORATIVNCVI. A, l«. oratio. Att. 209 a, Scripfit enim ad
me Balbus,& Oppius mirificè ſe probare, ob eamꝗ; cauſam ad Cęſarẽ meam ſe oratiunculã miſiſſe. 239 a, Brutum omnt re, qua poſſum cupio iuuare,& cuius de oraciuncula idem te, quod me ſentire uideo. de Cl. i71 a, Iudicant eum oratiun culę, tum hiſtoria quędam Gręca, ſcripta dulciſsimè.& ¹⁸3, de Nat. 68 a, Oratiuncula aureola.
„.„... 1— ORATO R.,ris. is qui dicit, eloquẽs, legatus. de Or. 90 b. Is 0⸗
rator erit mea quidẽ ſententia hoc tã graui dignus nomine, qui quæcũq; res inciderit, quæ ſit dictione explicanda pru⸗ denter, cõpo ſitè, ornatè& memoriter dicat, cum quada e- tiã actionis dignitate. de Or. ↄ0 a, Orator plenus atq; perfe ctus is eſt, qui de omnib. reb. poſsit uariè copioſed; dicere- & 1§0 b, De oratore ſummo& perfecto. de Or. 103 a Orato
22
rem eũ puto eſſe, qui& uerbis ad audiendũ iucun dis,& ſen tentijs ad probandum accõmodatis uti poſsit in cauſis fo- renſibus atq; cõmunibus: eumâ; eſſe præterea inſtructũ uo ce& actione& lepòre quodam uolo. de Or. i0 a, Sit Oka- tor nobis is qui, ut Craſſus deſcripfit, accõmodatè ad per- ſuadendũ poſsit dicere.& ⁹⁶ b, Oratoré ubicũq; cõſtiterit, cõſiſtere in ſuo. de Or. 95, Nibil in hominum genere Llecta
pertecto
2— 4 3 760„„41 2—. 11 ræ, nouæ, ſine figment 18 1u O; Puer 111. Ep. 95 a, Oratio 1156— 1 4
——
vxſtat mll aatien s uy orrid rdlluix all venirentur. dicendi, 4 6 quæcungh; 1 Ordg 4,01 Or.9. Nel omnibſ5 4 de Or. 453 liferentia.
DRATO Kp
gecqptiuist traius fasd dobelllindt (KTONI goratoriè (3T 0 K Mtoria uis, perux ad pe dlputandi Lehanc orat dlimitatur. oratorlam! dlllaorato. orztorijs or AATVSA tutuo- 83ATVS 145 N apectu tuo GABICVL. lis eſſepal (ABISM, Narzja, Manis circu ul AStella Nexa lunt 01 derſtonem forr breui dtdi lign 0 dsde Vn. fitatoriü 1 huim putr iFtare del ede Or. o rmai Drat. 220 hb Lente dus incig bterrart Vaſ a id. Hac dps orbig alcdetri likd uus otdis Anarie dR nnn une MRarr zimu RB T. 104 b, J ueg

„Oratio cars 22,Oratio ql. o tumobſcur ta oratio. Ora
ecda neg con. tio. Kibid ali Sdicendi. Ora. orationis. Ona dz aut angula lum Chumile. kr. bIlle ca. Thucjdides. Of mens, dulcis tza. tio actiog ele Orat 9 Jlot. tere, Kinquinat onis nonfacllèſt ſo illioratoriin
torruptum dicici
ere.) Sublatbam ida exilis Gibide Dhicas ornatsdi expedire doch „ ab Oratiopli onis& Democlii nacationotas. nmultum apbil Genus dicendin 37 b Leuitasot- rum muttadépul da& contradtajl . Liberalltacd lis. de Orat. 495 btile,&certéacl
8
bhorrensad aun.
culoridicendig- tita dican,Tfag.-
drebus adhibende
Sagere in rugi
ztus& reml- quierus e 3 iit Homerusce arum llultaun
— — —
licant eumd
dulcißäi
coͤmod zhkrert bicud; 1n 1 n gene 37 numd peite
9 7z O KR
perfecto oratore inueniri poteſt.& ⁹4 b, Pingendus eſt no- bis detractis omnib. uitijs orator, atq; omni laude cumula tus.& 15 3, Si quærimus quid unum excellat, docto orato- ri palma danda eſt.& ibid. In oratore perfecto ineſt omnis philoſophorum ſcientia. Off. a, Oratoris proprium, aptè, diſtinctè, ornated; dicere. Or. 202 b, Oratorem hoc uno ex- cellere, id eſt, oratione: cætera in eo latêre, indicat nomen i- pſum. Non enim inuentor, aut cõpoſitor, aut actor, le cõ- plexus eſt omnia: ſed& Græcè ab eloquendo pbruę,& lati- nè eloquens dictus eſt,&c.& ibid. Dicendi, id eſt, eloquendi maxima uis ſoli oratori conceditur.& Or. 207 a, Diſputan di ratio& eloquendi Dialecticorum ſit, oratorum autẽ di- cendi& ornandi. Par. 242 b, Vt oratoré decet latè exprime- re. de Or. 14 8 a, Vt illũ efficeret oratorẽ uerborũ, actoremꝗ; rerum.& Or. 220 a, Orator compoſitus.)(Incöõditus.& de Cl. 147 a, Orator canorus& uolubilis. de Cl. 188 a, Orator præſtat minutis imperatoribus. de Cla. 187 b, Antronius& Statienus mali oratores. pro Mur. 131 a, Spernitur orator bo nus, horridu' miles amatur. de Or. li.I. Quum boni perdiu nulli, uix aũt ſingulis ętatib. ſinguli tolerabiles oratores in- uenirentur. de Ora. 86 b, Vis oratoris profeſsio d; ipſa bene dicendi, hoc ſuſcipere acpolliceri uidetur, ut omni de re, quæcungq; ſit propoſita, ab eo ordine copioſeq́; dicatur. de Or. 39 a, Oratoris eſt compofitè, ornatè, copiosè eloqui. de Or. 9r a, Nemo eſt in ratorũ numero habendus, qui nõ ſit omnib. ijs artib. quæ ſunt libero homine dign e,perpolitus. de Or. 145 a, De oratorũ tam Græcorum quàm Latinorum differentia. Oratorum genera, uide de Opt. 243 a, b.
ORATOK,pro legato. de Cl. 169 a, C. Pabricius ad Pyrrhũ
de captiuis reddẽdis miſſus oraror. de Ar. 251 b, Oratores cõ tra ius fasq́, interfectos. i. legatos. de L. 173 b, Eœderum pa- cis belli induciarum oratores, fœciales,&c. L. Oratio.
ORATORIE.Ornatè, copiosè, ſplendids. Or. 210 a, Pulchré * 1) P 9*
& oratoriè dicere.& ad Her. 41 b.
O RATORIV S,, um. ca. 45 a, Huic quaſi ex altera parte 0
ratoria uis dicendi adhibebatur, explicatrix orationis per- peruæ ad perſuadendum accõmodatæ. Par. 237 a, Et illam diſputandi prudentiam concertatio captatioq́; uerborum, & hanc oratoriam uim inanis quædam profluentia loquẽ- di imitatur. de Or. 105 a, Sic illam orationè diſertam ſibi& oratoriam uideri, fortem& uirilem nõ uideri.& de Cl. 185 b, Illa oratoria ornamenta dicendi. Part. é a, Stoicè nullis oratorijs ornamentis adhibitis dicere.
ORATVS; tus. rogatus. pro Flac. 163 b, An etiam ſcripſi ora-
tu tuo?
ORBATVS,, um. priuatus. pro Cl. 26 b, Mater orbata filio.
Fp. 54 b, Nec eam multis claris uiris orbaram priuare etiã aſpectu tuo. Epi. 83 a, Omni ſpe ſalutis orbarus.
ORBICVLATV S, a, um. globoſus. Epi. 124 a, Malis orbicu
latis eſſe paſti uidentur.
ORBIS, b. circus, circulus, ambitus, rotundus ambitus. de
Nat. 35 a, Duæ formæ præſtantes ſunt, ex ſolidis globus, ex planis circulus aut orbis, qui Gręcè cyclos dicitur. de Som.
128 a, Stellæ circulos ſuos orbesq; conficiunt celeritate mi-
rabili.& ibid. b, Nouem tibi orbibus uel potius globis con nexa ſunt omnia.& de N. z5 a, Circuitus orbium ſolis con- uerſionem conficiunt annuam. Acade. i7 a, Quæ curſu inte- riore breui conuertitur orbe. de Na. 36 b, Orbis ſignifer,& orbis ſignorũ. de Som. 128 a, Orbis lacteus,& circulus lacte us. de Vn. 199 a, In orbem torquere. I. P. 84 a, Cum illum ſuũ ſaltatoriũ uerſaret orbem. Attic. 28 a,& 35 b, Minore ſonitu quàm putaram orbis hic reip. eſt conuerſus.& pro Pla. 279 a, Stare debemus tãquam in orbe aliquo reip. qui uerſetur, &c. de Or. 161 b, Circuitus& quaſi orbis uerborum. Or. 210 b, Forma ipſa concinnitas q́ uerborum cõficiat orbem ſuũ. Orat. 220 a,In Thucydide orbem orarionis defidero. de Fi. 29 b, Sententiæ illorum in hunc orbem quem circumſcripſi mus, incidere nõ poſſunt. pro S. R. 35 b, Africa tertia pars or bis terrarũ. cont. Rul. 72 b, Orbis terrarũ gẽriumꝗ; omniũ. I. V. 225 a,& Ep. 27 a, Orbem omniũ peragraſſe terrarum.& ibid. Hæc orbis terrarũ perturbatio. pro Do. 253 b, Vir prin ceps orbis terræ. cont. Rul. 71 a, Ager Campanus orbis terrę pulcherrimus. I. C. ↄ* a, In hoc orbis terræ grauiſsimo con filio. Ep. 6 4 a, Sed ſcito ea quæ nos pro ſalute patriæ geſsi- mus, orbis terræ iudicio cõprobari. de Fat. 143 a, Si in ſphæ ra maximi orbes ſunt, medij inter ſe diuiduntur.
ORB L pro orbe. Cic. de Rep. lib. 5.teſte Chariſio, Orbi terra-
rum comprehenſos.
ORBIT A, 1c. rotæ currentis ueſtigium. Attic. 35 b, Orbis
reipubl. ſic eſt conuerſus, ut uix impreſſam orbitam uidere poſsimus.
OKRBITA S, ts. ſolitudo liberorum. pro Dom. 232 a, de Orat.
104 b, Inſtituere aliquem tutorem filiorum ſuorum orbita ti.& 143 a, Craſſus deplorauit caſum& orbiratem ſenatus.
0 RB de Fin. 144 b, Bonum liberi, miſera orbitas. Ep. ma orbitate reip. uirorum talium.
ORB O, as. priuo, ſpollo, nudo. Aca. 16 a, Ea philo ſophia, quæ cõfundit uera cũ falſis, ſpoliat nos ludicio, priuat approba tione, omnib. orbat ſenſib.& 9 a, Ipſumꝗ; animal orbat ani mo. pro Seſt. in a, Ne uictor multis fortib. ciuib. remp. orba ret. Poſt. 2 05 a, Cum reſp. non ſolùm parentib. perpetuis, ue rùm etiam tutorib. annuis eſſer orbata.& pro Mure. 144 a, Ne orbertur auxilio reſpub. de Cl. 16 5 a, Cũ forum uoce eru dita ſpoliatum atq; orbatum uideret. Offic.7 a, Theſeus fi- lio Hippolyto orbatus.
ORB V S,a, um. priuatus, deſertus. Qu. Pr. z05½ a, Sed te incolu- mi orbi non erunt: id eſt filij. Poſt. 200 a, Reſp. orba conſulis fidem tanquã legitimi tutoris implorauit. Ep. 43 b, Vt tam orba ciuitas tales tutores cõplecti debeat. pro Fl. 157 b, VIq; ed orba fuit ab optimatib. illa concio, ut,&c. de Cl. 196 a, Orbæ eloquẽtiæ quaſi tutores relicti ſumus. de N. 4 a, Quã philo ſophię rationem nunc propemodũ orbã eſſe in Græ- cia intelligo. Epi. 7 a, Itaq; orbus ijs rebus omnib. quibus, c. 123 b, Hæreditatis ſpes quem nutum non obſeruat locu pletis orbi ſenis? de L. 185 b, Néue plebem orbam Tribunis relinquunto.
ORCHESTRA, ſtra. locus in theatro uel ſcena„‚ubi ſede- bant ſenatores. de Pro. 72 a, Piſo iam cum Græcis in Orche- ſtra helluatur, antea poſt ſiparium ſolebat.
ORCVS, ci, Dis pater, Pluro. de N. 68 a, Iupiter& Neptunus, ergo etiam Orcus frater. I. V. 216 a, Vt Verres alter Orcus ue niſſe Ennam,& Proſerpinam rapuiſſe uidererur. de Fin. 79 a, Mihi ſex menſes ſatis ſunt uitæ, ſeptimum Orco ſpödeo. Tuſc. 158 b, Acherontia templa alra, Orci pallida.
ORPDINAT E'. ordinatim. ad Her. 41 b, Diſtinétè& ordina tè diſponere.
ORDINATIM.ordinatsè, ordine, cöpoſitè, diſtinét?, ex or- dine. Ep. 174 a, Ille enim id paſsim, ego ordinatim. Sulpitij. &§0 a, Honores ordinatim petere. Bruti.
ORDIN O, us. compono, conſtituo, d eſigno, digero, ratione diſpono, in ordinè adduco uel redigo. pro Syl. ⸗ a, Cùm omnia ordinarentur, inſtituerentur, pararétur. de In. 46 b, Tum deniq; ordinãdæ ſunt cæterę partes orationis. de Or. 112 a, Ea mihi uidentur in lite ordinanda,& in conſilio dan do eſſe poſita. Qu. Fr. 307 b, Referebatur de ordinandis pre torib. aliter, ornandis. Quin. Pr. 307 b, Referebatur de pro- uincijs quæſtorum,& de ordinandis prætoribus.
ORDIO R, iris, Orſuus ſum. incipio. de Diui. u14 a, Itaq; ordiar ab aruſpicina, quam,&c.& de Pi. 51 b, Vt autem à facillimis ordiamur, prima,&c.& de Or. 16 0 b, Ordiri orations à pęa- ne.& Orator. 20 8 a, Attic. 54 a, Alterius uitæ quoddam ini- tium ordimur. Ep. 67 a, Dixeras autem mihite reliquas res oOrdiri. de Clar. 193 a, Hortenſius admodum adoleſcens, or- ſus eſt in foro dicere. de Orat. ↄ3 a, Craſſus princeps eius ſer monis ordiendi fuit. in Verr. 225 a, De quo paulo alrius ordi ar,& repetam memoriam religionis.& de Clar. 66 b, Elo- quentia, de qua diſputare ordimur. Oct. 129 b, Vt ordiar ab initio,& perducam ad finem. de Fat. 140 b, Proinde ordire. in Anton. 169 a, Vis ne igitur te inſpiciamus à puero? ſic opi nor, ordiamur à principio. de Legi. i57 b, Ego autem animi pendére ſoleo, cum quid orſus ſum, ſi traducor aliò. de Le. 158 b, Sed iam ordire explicare quæſo, de iure ciuili quid ſen tias. de Leg. 160 a, Nam ſi hoc non probas, à deo cauſa ordi enda eſt potiſsimum. pro Mar. 136 a, Sed unde eſt orſa, in co- dem terminetur oratio.
ORDO, inis. ratio, diſtributio, diſpo ſitio, collocatio, ſocietas, natio(ut ita dicam) grex. At. 84 a, Nec lnovoatiz", meam in- ſtituam, ſed ordinem conſeruabo tuum.& pro Qu. R. 45 b, Acade. 17 b, Vt præpoſterè tecum agam, mox referam me ad ordinem. de Or. 124 b, Ordo& diſpofitio argumentorum. Off. 29 a, Nam& ordinem ſic definiunt, compoßtionem re- rum aptis& accommo datis locis.& 28 b, braglaw, in qua intelligitur ordinis conſeruatio.& ibid. Itaque uidetur ea- déuis ordinis& collocationis fore, de Ora. 14 a, Ordo eſt, qui memoriæ maximè lumen affert. de Orat. 96 b, Inuenta non ſolũ ordine, ſed etiam momento quo dã& iudicio diſ- ponere. de Cl. 187 a, Sed ordinèé ſequens in memoriã notã & æqua em neceſſariò incurro. Or. 218 b, Verborum ordins immuta, fac ſic, comprobauit filij temeritas. de D. 106 b, Fa tum, id eſt, ordo ſeries q́; cauſarum. de A. 2 4 a, Rerum ordo ac uiciſsitudo. de Cl. 185 a, Vt in ijs perturbem ætatum ordi nem.& 166 a, Explicare ordines temporum. Par. 120 b, Quie quid peccatur, perturbatione peccatur rationis atq; ordi- nis. de Leg. 185 a, Mihi uerò ordo iſte rerum placet.& ibi. b, Tu uerò iſtam rationem quam cœpiſti, tene. de Cla. 18 9 a, Præcepta quæ habent ordinem. Ac. 29 b, Sed ex ea materia parriculas primùm confuſas, poſtea in ordinẽ adductas. ad Her. i9 a, Redigere in ordinem ea quæ inuenimus. pro Qu. 8 4. Rofc.
597 145 a, Maxi-

975 0 R
Roſc. 46 a, Hæc ſunt deiecta, illæ in ordinem eonfectæ. pro Cec. 289 a, Eius fundi extremam partem oleæ directo ordi- ne definiunt. Attic. 161 a, Domeſtica ordine adminiſtrantur- Part. 229 b, Ordine interrogare aliquem. I. V. 192 4, Rectè, or dine, è rep. facere aliquid. pro Qu. 4 b. Recte atq; ordine ali quid factum eſſe.& ibid. Modo& ratione omnia facere. I. V. 233 a, Vt quiſq; ætate antecedebat, ita ſententiam dicebat ex ordine. contra Rul. 75§ b, Quam tu mihi ex ordine de le- gis ſcripto recita populi Romani actionem. ad Heren. 22 a, Collocare aliquid ex ordine.& 25 b, Item putamus oporte- re ex ordine hos Ilocos habere. ad Her. z1 b, Si in ordine ſtan tes notos quàm plures uiderimus. pro Dom. 216 b. Plurima bella Cn. Pompeio extra ordinẽ ſunt commifſa.& ibid. N e- gat oportere quicquam uni extra ordinem decerni:& de Pro. 73 à, Cum prouinciam extra ordinem decernebãt pro Clu. 35 b, ludicem pecuniam ab reo clàm atq; extra ordinẽ accepiſſe. Item: Non eſt idem ordo dignitatis& renuncia- tionis, propterea quòd renunciatio gradus habet, dignitas autem eſt perſæpe eadem omniũ. pro FI. 155 a, Lyſanias ade- ptus eſt ordinem ſenatorium.& pro Dom. 227 b, Proximus eſt huic dignitari ordo equeſter.& pro Clu. 0 a,& 29 a, Fi- diculanus cuius erat ordinis?ſenatorij. Epiſt.; a, Maximed; uiſi ſumus ſenatum commemoratione tuæ uoluntatis erga illum ordinem commouere. Offic. 30 b, Hæ ſunt ijs quorũ ordini conueniunt honeſtæ. I. S. 112 a, Si cuiquam ordini fi- ue oratorum, ſiue pecuariorum, ſiue mercatorum, proba- tus ſit. Epiſt. 15 b, Omnium generum atq; ordinum conſen ſus. Epi. 87 b, Tum certè ordinis tui facilè princeps:& 207 a, Ordo publicanorum. pro Dom. 242 a, Omnes ſocietates, omnes ordines. I. P. 98 b, Quid per tuum ſeruulum Ördines aſsignati? pro Qu. b, Nemo noſtro loco natus& de Am. 109 a, In noſtro(ut ita dicam) grege. Att. 129 b, Aliter uideo cenſeri Marcello,& cæteris noſtri ordinis qui hic ſunt. Off. 4 a, Omnium quæ fiunt, quæq; dicuntur, ordo ac modus. Off. 4 b, His enim rebus quæ tractantur in uita, mo dũ quẽ- dam adhibentes& ordinem, honeſtatem& decus conſer- uabimus. de Sen. 39 b, Arborum ordines in quincuncem di recti. in Sal. 273 a, IIla pernicioſa ambitio, cuius primos or- dines Salluſtius duxit. de L. i85 a, Pecunia ciuitatis ordines partiunto. de L. 16° b, Locus certè non deerit, quoniam te- nes ordinem rerũ. de Vn. 196 b, Id ex inordinato in ordinẽ adduxit. pro Mil. ioz a, Ampliſsimorũ ordinum delecti ui- ri. I. A. 156 b, Vir fortiſsimus qui ordines duxit: id eſt, militũ copias. I. A. 169 a, Sediſti in quatuordecim ordinib. cũ lege Roſcia prohibereris. I. A. 19¼ a, Aliquẽ rectè atq; ordine exq́; Rep. feciſſe& facere. I. A. 225 a, Literas Bruti rectè& ordine ſcriptas uideri. I. A. 201a, Qui ordo in ſententijs rogandis ſeruari ſolet, eundem tenebo in uiris fortib. honorandis. de Sen. 88 a, Frugem ſpicæ ſtructam.
ORESTES, læ. uir tragœdijs decantatus, Agamemnonis& Clytemneſtræ filius, Pyladis amicus. de Am. ioo b.
ORESTIS, dis. pars Macedoniæ. de Ar. 251b.
ORICHALCVM, i. æris genus auri colore, ſeu natiuum ſit, ſeu cadmia tinctum. Offic. 70 b, Si quis aurum uendens, orichalcum ſe putet uendere.& de Fi. 69 b, in Cod. Germ. aliter, o drilirium.
ORIENS, t. ortus. de N. 59 a, Qui terras ab Oriente ad Oe- cidentem colunt. Or. 218 b, Oratio uel oriens, uel media, uel cadens. Oriens, id eſt, prima. pro Do. 226 b, Vis oriens& cõ gregata.)(Iam diſtricta& extincta.
ORIG O, inis. principium, initium, cauſa, ortus, ſtirps, ſemen,
fons, caput, autor. de Vn. 195 b, Nullius rei cauſa remota, re
Periri origo poteſt. de Or. 219 b, Vitium quod ab Egeſia flu xit: id eſt, initium duxit, uel originem habuit. de Cla. 1898 a, Verborum delectum originem eſſe eloquentiæ. de Vn. 196 a, Quæ cauſa impulerit eum, qui hæc machinatus ſit, ut ori ginem rerum& molitionem nouam quæreret. Tuſc. 195 a, Doloris igitur huius origo nobis explicanda eſt: id eſt, cau ſa efficiens ægritudinem in animo.
ORIO N, nis. in Arato, Pabula Orionis& Dianæ.
O RILO R. reris. naſcor, exorior, in uitam introeo, proficiſcor, mano, hanc à natura propriam lucem accipere. de Finib. 87 a, Sed ipſum à ſe oritur,& ſua ſponte naſcirur.& pro Mure. 140 a, Tu qui ab illo ortus es. de Legib. 169 b, Hoc ſolum in quo tu ortus& procreatus es. de Vn. 202 a, Vos qui deorum ſatu orti eſtis. de Einib. 14 1a, Officia, quæ oriuntur à ſuo Tuitſqus Senere uirtutis. de Orator. 124 a, Ea quę ſunt orta de cauſis. pro Dom. 227 a, Sed ne quis oriretur aliquando qui dicerer,&c. 4
9 R ITHIA, thiæ. de L. 56 b, Orithi
ORIVNDV S, a, um. alicuius ſatu ortus, cuius genus profe- ctum eſt aliunde. Top. 223 a, Qui ab ingenuis oriundi ſunt. pro Syl. 171 a, Eſt enim ipſe à materno genere municipalis. & ibi. a. pro Fõ, 282 b, Hoc dico, inquir, te eſſe ex municipio,
am aquilo ſuſtulit.
6 B 976 generis illius antiquiras Tuſculano ex clariſsimo munici- pio profecta. de Vn. 202 a, Vos qui deorum ſatu orti eſtis.
OPIZONTEV. L. Horizon.
OPM E, H2. de Nat-lib. 2, Sic natura mundi oës motus habet uoluntarios, conatusq;,& appetitiones, quas dεs Græci uocant. Aca. lib. 2, Nam aliter appetitio(eam enim eſſe uo- lumus εικαιν) qua ad agèdum impellimur,& id appetimus
quod eſt uiſum. L. Apperitio,& Appetitus.
ORNAMENTVMLu. honor, dignitas, decus, inſigne, lumẽ. Ep. 64 a, Suſcepiq́; mihi perpetuã propugnartionem pro o- mnibus ornamétis tuis. I. C. 116 a, In animis ego ueſtris oës triumphos meos,ornamenta omnia honoris, monumenta gloriæ, laudis inſignia cõdi uolo. de Pro. 73 a, Intueor corã hæclumina atq; ornamẽta reip.& 74 b, Sed decus illud&e ornamentũ triũphi minuendũ non putaui.& ibid. Alij ſine ullis uerborum ornamétis dabant. I. A. 185 b, Flos Italiæ, fir- mamentum imperij noſtri, ornamentũ dignitatis. pro Syl. 184 a, Omnia generis inſignia atq; ornamèta occiderũt. de Or. 101 b, Equidé mihi hoc ſubſidium cõparaui, nõ ſolũ ad uſum forẽſem, ſed etiã ad decus atq; ornamentũ ſenectutis. & pro Ce. 290 a, Falcula decus atꝗ; ornamẽtũ ciuitatis. pro Cor. 63 b, C. Cæſar populum iſtũ maximis ornamentis af- fecit. de Cl. 177 a, Sententiarũ ornamenta& cõfirmationes. &188 b, Illa oratoria ornamenta dicendi. de Or. u b, Nemi nem omniũ tot ac tanta quanta eſſet in Craſſo, habuiſſe or namenta dicendi. I. A. 218 a, Cum ad nos mitteret Cotylam, orna mentum atq; arcẽ amicorum ſuorum. pro Mil. 10 8 b,
Qu. Hortenſius lumen& ornamentum reipub.
OCKRNATF'. non inornate, elegäter, polirè, non incultè, ſplẽ dide, luculenter. de Ora. 147 b, Qui diſtinctè, qui explicatè, qui abundanter, qui illuminatè& rebus& uerbis dicunt, & in ipſa oratione quaſi quen dam numerũ uerſumq; conf ciunt, id eſt quod dico ornatè. de Fini. 95 b, Poteſt id quidẽ fusè& copiosè,& omnib. electiſsimis uerbis grauiſsimisq́; ſententijs rhetoricè& augeri& ornari. de Fin. 94 a, Philo- ſophicas res ornatè dicere uelle, puerile eſt. Off. b, Ornatè ſplendideꝗ; dicere. pro Cal. 39 a, Ornatsè politeq́; dicere. de Orat. 89 a, Oratoris eſt, compoſitè, ornatè, copiosè elo- qui. Tuſc. 176 a, Qui profitentur ſe neq; diſtinctè, neq́ diſtra
butéè, neqd; eleganter, neq; ornatè dicere.
ORNATVS;, a, um. politus, luculentus, excultus, comptus, er politus, nitens, elaboratus. I. V. 59 b,& de Cla. 177 b, Frater tuus lectiſsimus,& ornatiſsimus adoleſcens. pro Fla. 156 b, Splendidiſsimus arq; ornatiſsimus uir. de Sen. 39 a, Agro be ne culto nihil nec uſu uberius, nec ſpecie ornatius. pro Qu- 18 a, E'fundo ornatiſsimo deijci. de Or. 88 b, Homo in dics do ornatus& grauis. de Fin. 53 b, Res uerdò bonas uerbis ele ctis grauiter ornateq́; dictatas, quis non legat. Orat. 200 a, Omnes apud Pacuuium ornati elaboratiq; ſunt uerſus. I. P. 80a, Prouincia exercitu& pecunia inſtru cta& ornata. de Fi. 33 a, Sapiens plurimis& grauiſsimis artib. atq; uirtutib. inſtructus& ornatus. pro Pom. 4 a, Locus ad agendum am pliſsimus, ad dicendum ornatiſsimus. ad Brut. 289 a, Vir cõ iuge, liberis, multis affinib. ornatus. pro S. R. 37 a, Is terret e- tiam nos‚ ac minatur tribus præmijs. hoc eſt, præmijs ſcele- ris ornatus. Item: Compoſita oratio& ornata,& artificio
quodam& expolitione diſtincta.
ORNATV S, tus. Iux uerborum, flos orationis. de Ora. 89 a, Ornatus uerborum oratoris putandus eſt.&ν142 b, Diſtin- ctio& ornatus Oratoris. de Cl. 189 a, Ornatus orationis tan quã ueſtis.& 196 a, Concinnitas illa ſententiarũ manebart, ſed ea ueſtitu illo orationis, quo conſueuerat, ornata nõ e- rat.& Or. 19 8 b, Omnemq; orationem ornamentis modicis uerborum ſententiarum; diſtinguit.& 203 a, Clariſsimis uerborum luminib. utitur Plato.& 204 a, Inornata mulier, incõpta oratio. de Or. 144 b, Eloquentia, quaſcunq; in oras diſputationis, regiones ue delata eſt,& quocunq; ingredi- tur, eo dem eſt inſtructu, ornatuꝗ; comitata. Or. 204 a, Tum remouebitur omnis inſignis ornatus quaſt margaritarum, ne calamiſtri quidem adhibebuntur.& ibi. Fucati uerò me- dicamenta candoris& ruboris omnia repellentur, elegan- tia modò& munditia remianebit.& ibid. Collocata uerba habent ornatum, ſi aliquid concinnitatis efficiũt, quod mu- tatis uerbis non manear manente ſententia.& b, Illa conti- nuitas, quæ uerborũ collationẽ illuminat his luminib. quæ Gręci quaſi quoſdã geſtus oratiõis, Xααιæ appellät.& ib. Elaborata côcinnitas. de Cl. 177 a, Schemata quę uocãt Grę ci, in uerbis pingẽdis& illuminãdis ſentẽétijs habẽt põdus- de Cl. 290 a, Verborũ ſententiarũq; illa lumina, qus uocant Gręci Xé α‿œ, quib. tanquã inſignib. in ornatu diſtingueba tur omnis oratio. de Fin. 5u a, Quando enim nobis ullus o- rationis uel copioſæ uel elegãtis ornatus defuit? Or. 205§ a, Träſlata uerba, quaſi ſtellę, illuſtrat orationẽ. Or. 209 ², Ora
tionis
een. 9 b, 1 Itisch 5 4 gitu atg; c0 1 M dd orna unge liquelm ornatl re 0N 0 3 Ve aro ornit omawent to augeo, hadomo,p ilumne Winledta5. eild, tempe 4EZo9 4 PBus-Ep. 4 amtuä me anbbeſles.. mauerunta ütentius Krego ſeh tde 9 Ibig nd 1 udde ado ülelteuer bſcdommaui eaperorna .pida mrealiquen derefcijs om
ſan defenſus
nälulatu guos res eiu toraduerſe. duem de Ar. tetinoniſse dnta t.5 taDomic dus omnit ſelanus g ſtuneribus bDomici doln b,D 7 Dom.; ſao aOr Kare conui biornari Unæfor ntu orna Gabund Übranda zuam iuri lotid.amp

hrmationes erng beci
ralh, nabuiſen mltteret Cotylam m. No)l ud repod.— renon neulth lnctö ui Apliend & verdi dicun ꝛerũ rerlumd cai Fd oretitguit derdis grauibimi. delinas ai ect.OF hOna dats poliet; dien dmata copiczet ditinctenenjdi cuktus conptnsg deCh.yyb Panr Keenspro Nlagöh deKen Jhaagroh ie omatius. pro C rb Homoindt nerd bonzs uetdbd dnlegrt. Orat ad adig funtuerſusln, trudadt omaa
Sartid atq urtuid.
deus adagencum m adBrut.aloalit 1 5K J Stertete noccpreniß ſcd Komaa, Katüd
ationis de Olgh geſt. Lunbih
Irnatusorationbidl ententiar anti deuerat, omntalhe omnamentumwich R0z4 Claribimd
2* 4
t nuüle 4 3Ioornaa-
tionis lumina& quodammo do inſignia. Item: Hęc quaſi lu mina magnum afferunt ornatum orationi. de Or. 151 b, Sed ita diſtinctum, ut fint quaſi in ornatu diſpoſita quędam in- ſignia& lumina.& ibi. Flores.& de Cl. 186 a, Nullus flos ne que lumen ullum orationis. de Or. 161 b, Diſtinguẽda& fre
uentanda eſt omnis orario luminib. uerborũ& ſententia- rum. Item, Ante Periclé litera nulla eſt, quæ quidem ornatũ habeat. de Cl. 188, Itaq; ad hanc elegantiam uerborum lati- norum adiungit etiam illa ocatoria ornamenta dicendi. de Cl. 193 a, Caronis lineamétis nihil niſi eorum pigmentorũ, quę inuenta nondum erayt, flos& color defuit.& 165 b, Or nata ſententiarum concinnitas.& ibid. Ex ornato& faceto genere uerborum. Ora. 709 b, Omnes aut certè pleraſq; ali- qua ſpecie illuminare ſententias. Or. 212 b, Splendidis nomi nibus illuminatus eſtuerſus. pro Seſt. 25 a, Omni ex genere Orationem aucupantur,& omnes undiq; floſculos carpunt & delibant. Off. 13 ‧, Statuas uidemus ornatu ferè militari. de Sen. 39 b, Cyri yurpura ornatusq́, Perſicus, multo auro multisq́ gemmis pro Cæl. 47 b, Non inceſſu ſolum, ſed or natu atꝗ; comit⸗tu. pro Dom. 235 b, Hoc fimulachrum qui- dem ad ornatum ædilitatis ſuæ deportauit. de Or. 101a, Or nare aliquem alieno ornatu. de Fin. 79 a, Pulcherrimo ueſti
tu, ornatu regali. ORNO,;, us. exorno, diſtinguo, illuſtro, illumino, noto, pingo,
uario, ornatum affero, in aliquem omnia ornamenta cõge- ro, ornamento ſum, ornamento afficio, honoro, decoro, ho neſto, augeo, amplifico, collocupleto, commo dis augeo, lau do, adomo, paro, inſtruo. de Or. 145 a, Quib. orationẽ orna xi& illuminari puto.& 9ↄ6 a, Veſtire atque ornare oratione res innentas. Or. 206 a, Fuit ornandus in Manilia lege Pom peius, temperata oratione ornandi copiã perſecuti ſumus, & C. F.z09 a,& Ep. 25 b, Ornare aliquèé ueris& diuinis lau- dibus. Ep. 4 a, Ornare aliquem inſignib. gloriæ. Epiſt. 59 b, Cùm tu à me reb. ampliſsimis atq; honòrificentiſsimis or- natus eſſes. I. P. 36 a, Qui frequentia ſua aduentum ueſtrum ornauerunt ac celebrauerunt, de Or. 92 b, Mirabilius& ma gnificentius augere aliquid atq́; ornare. pro Pl. 263 b, Tota alla regio ſe huius honore ornari, ſe dignitate augeri puta bat. de † 79 a, Oratio, in autoritas ornatur Senatus. Ep. 134. a, Tibiq́; nõ mo dò tuendos, ſed etiã ornãdos illos uiros.& a74 b, De adornando adoleſcente. pro S. R. 41 b, Non modò nõ lęſi te, uerùm etiã ornaui. At. 15 b, Quos ego nõ ſolùm tu li, ſed ornaui. Tuſc. 173 a, Tu uerò iſtã artẽ ne reliqueris, quã ſemper ornaſti: illa enim, ſi uerè loqui uolumus, te ornaue- rat. Epi. ↄ 8 a, Si uis, ad me aliũ mitte, què ornẽ. IJ. V. 83 a, Or- nare aliquem beneficijs omnib.& Att. 85 b, Ornare ciuitatẽ beneficijs omnib. pro Do. 231 b, A' populo Romano ſemper ſum defenſus, amplificatus,& ornatus. I. C. 17 a, Quæ geſsi in cõſulatu priuatus tuebor atq; ornabo: pro Syl. 181 a, Per quos res eius ſecundæ quondã erant ornatæ, nunc ſubleuã- tur aduerſæ. pro Flac. 15 8 b, Ornare aliquem.)(.Spoliare ali quem. de Ar. 250 b, Deiotarus clariſsimorum imperatorum teſtimonijs ornatus.& pro Mur. 144 a, Reſpu. ſuis præſidijs ornata. At. 67 a,& 51 b, Ornare prouincias conſulib. de Nat. 45 a, Domicilium ornatum ſignis& picturis, inſtructum ꝗ; rebus omnib. neceſſarijs. pro Cec. 296 b, Armatos uerè ap- pellamus, qui ſcutis telisq́; parati ornariq́; ſunt. de L. 1632a, Muneribus deorum nos eſſe inſtructos& ornatos. pro Põ. / b, Domicilia regia omnibus reb. ornata atq; referta. cont. Rul. 72 b, Deinde ornat apparitoribus, ſcribis, librarijs,&c. pro Pom. 5 a, Qui maximas ædificaſſet ornaſſetq́; claſſes. I.
V. 210 a, Ornare& apparare conuiuium.& pro Qu. 17 b, Or
nare conuiuium magnificè ſplendided;. pro Cl. 20 b, Lectũ ſibi ornari& ſterni iubet. pro Flac. 164 a, Sepulchrum L. Ca tilinæ floribus ornatum eſt. de Or. i0 5 a, Nouo& alieno or natu ornare iuris ciuilis ſcientiam. At. z a, Caietam ſi quan- do abundare cœpero, ornabo. de Or. 101, Senectuti uerò ce- lebrandæ& ornandæ quod honeſtius poteſt eſſe perfugiũ, quàm iuris interpretatio? At. 280 a, Lepidus ornatus cũ ho norib. ampliſsimis à Senatu. At. 287 b, Ornare aliqué omni- bus decretis. Quint. Frat. 324 b. Ille à me fingularibus meis ſtudijs ornatus eſt. I. A. 165 a, Hic non ſolum meis laudibus me ornat, ſed etiã honorat alienis. I. A. 226 a, Græcia M. Bru ti imperio, autoritate, copijs non ſolũ inſtructa, ſed etiam ornata, dexteram rendit Italiæ. I. A.238 a, Ornari& exorna- ri ab aliquo.
ORO, 3. rogo, obſecro, obteſtor. Att. i70 b, Le etiam atque e-
tiam oro, ut me tuendum ſuſcipias. Att. 248 b, Orare aliquẽ pro ſalute alicuius. Tuſc. 226 b, Rogandi ſunt orandiq ut, &c. J. V. 128 a, Rogare atq; orare aliquem.& n7 a, Orare at- que obſecrare aliquem,& obteſtari. pro Plan. 281 4, Ted, C. Flaui oro& obteſtor,&c. pro. S. R. 20 a, Quapᷣpter uos oro atq; obſecro iudices, ur, etc. Ep. 16 6 b, Ego uos P. C. oro atq; Obſecro, ut,&c. Atti. 19 ⁷ a, Orat multis& ſupplicib. uerbis,
G 0 O
O O
O
0
0
O K. 978 ut liceat.& I. V. 2 60 a, Idq; poſtremum parentes ſuos liberi orabãät, ut,&c. Q. F. 290 a, Illlud ad extremum te oro& hor- tor, ut,&c. I. V. 223 b, Quò liberos adire ne orandi quidẽ cau ſa fas erat:id eſt, quod fanum. Att. 59 b, Dic oro te clarius o- rare, orationẽ habere. de Cl. 168 b, Nemo unquã melius ul- lam orauit capitis cauſam. Poſtꝗq. 2 04 a, Quis poſsit ueſtra in nos uniuerſa promerita, non dicam complecti orando, ſed percenſere numerando. Of. 60 a, Iudex amicus orandæ liti, tempus, quoad per leges liceat, accommodet. RONDICVS, ci. urbs. contra Rul. 76 a.
ROPVS,pi. op. At. 193...... RPHEVS, ei. de N. 22 b, Orpheum poetam docet Ariſtote- les nunquam fuiſſe. RPHICV S, 4, um. de N. 71 a, Sacra Orphica Dionyſio pu- tantur confici.& z2 b, Orphicum carmen. L. Cercopg. RSVS, orſa, um. inceptus, de Clar. 17 b, Eius collega L. Be- ſtia bonis initijs orſus tribunatus, triſtes exitus habuit con ſulatus. 4
KRSVS, ſus. initia, exordium. de Diu. 121 b, Auguris ut noſtri Chalchantis fata queamus Dicere, ratos ne habeant tam ua nos pectoris orſus.
KTVS, tus. exortus.)((Occaſus. de Diu. u12 a, de D. u18 b, Sed quid plurat ortum uideampas aruſpicinæ.& 127 a, Cum or- tus naſcentium luna moderè&sur. de L. 188 a, Tribunatus cu- ius primum ortum inter arma procreatum uidemus. de L. 160 a, Iuris ortum à fronte repetamus. Offic. 5 a, Non ſolum nati nobis ſumus, ſed ortus noſtri partem patria, patem pa rentes uendicant. de L. 17J0 a, Cato ortu Tuſculanus fuit, ci- uitate Romanus. I. C. 115 a, Simulachrum ſolis ortum cu-- riamã; conſpiciens. de Vn. 195 b, Quę ortum habere gigniq; diximus.& ib. Quod ſemper eſt, neq;, ullum habet ortum. & ib. Mundum nullo ortu fuiſſe generatum. de N.z5 b, Sol ab ortu ad occaſum commeans. de In. 54 a, Signorum ortus & obitus ſeruant. de Diu. 108 a, Siderum ortus obitusq́; co- gnoſcere. de D. 127 b, Ortus occaſus q, fderum non fieri eo- dem tempore apudomnes. S, oris. de Nat. 0 a, Quædam animalia cibum oris hiatu& dentibus ipfis capeſſunt. de D. 96 b, Midæ dormienti formi cæ in os tritici grana congeſſerunt. de Or. 133 b, Inſerere ci- bũ in os alicui. I. P. 82 a, Os fœtidum.& I. V. 229 a, Gorgonis os cinctum anguib. de D. 127 b, Draco cum reticulam in ore teneret, locutus eſt. de D. 86 a, Neceſſe eſt offa obiecta cade re fruſtum ex pulli ore, cum paſcitur. I. V. 125 a, Quæ palên in ore atq; oculis omnium geſta ſunt. I. V. i01 aslſtius iniqui tas tum in ore uulgi& in communibus prouerbijs uerſaba tur. pro Mil. 109 b, Ora omnium atꝗq; oculos intuemur. I. C. 11 a, Video P. C. in me omnium ueſtrùm ora atꝗq; oculos eſſe conuerfos. de D. 102 b, Sic expèctabat populus, atꝗ; ora te- nebat. pro S. R. 22 a, Eo tempore Roſcius erat Romæ fre- quens, atq; in foro,& in ore omnium quotidie uerſabatur. Att. 237 a, Deinde habent in ore, nos ingratos. Ep. 62 a, Ha- bere aliquid ſemper in ore. Tuſ. 174 a, Vigere in ore. de Fin. do b, MHa tibi ſemper in ore ſunt. Ep. 72 b, Cõſolatio peruul- gata, quam ſemper in ore atq; in animo habere debemus. Att. 91 b, Tu cuius mihi os ante oculos ſolet uerfari. Or. 197 b, Vnde illud ut ex ore aliquo quaſi imago exprimatur. de Clar. 179 b, Cui orationi Cæpionis ore reſpondit Aelius.& pro Deio. 149 a, Non debebas optimo uiro fugitiui ore ma ledicere.& Tuſ.iõ a, Plato qué ex ore tuo admiror. de Cl. 189 a, Nihil non coôſideratum exibat ex ore.& Or. 209 a, Ver bum ex ore nullum niſi elegãs exeat.& in Vat. 29 b, Non pu tas fas eſſe uerbum ex ore exire cuiuſquam, quod non,&c. pro Syl. 180 b, Verbum eo quod unquam ex ore huius exci- dit, unde quiſquam poſſet offendi? pro S. R. 44 b, Os ſuum alicui tradere. At. i7 a, Præbere os alicui ad malè audiẽdum. I. V. 76 b, Ora iudicum aſpicere„& os ſuum populo oſten- dere, de Or. i1i a, Studium dicendi niſi acceſsit os, nullũ po- teſt eſſe. I. V. 2 41 b, In ipſo aditu atq́; ore portus. I. V. 230 a, In ore ponti& anguſtijs.& ibid. Introitus ponti. pro Deiot. 144 b, In tuis oculis, in tuo ore uultuq; acquieſco. pro
Marc. 132 b, Te uerò cuius mentem ſenſusd;& os cernimus,
quibus laudibus efferemus? At. 93 b, Tibi autem ualde ſolet in ore eſſe. I. A. 227 a, Brutus erat deſiderio ciuitatis, in ore. & in ſermone ominium. dée An. 9 5 b, Sermo qui tum ferè e- rat multis in ore.
OS, pro fronte,& impudentia. I. V. 118 b, Noſtis os hominis,
noſtis audaciam. pro Qu. 14 a, Mihi uidetur ore duriſsimo eſſe, qui præſente Roſcio geſtum agere conentur. Tuſcul. 199 a, Cum os perfricuiſti. de Orat. 96 a, Quod tandem os eſt illius patroni, qui ad eas cauſas, ſine ulla ſcientia iuris audet accedere? Ep. 129 b, Noſti profectò os adoleſcentio- ris Academiæ. I. P. 93 a, Sed os tuum ferreum ſenatus con- uicio uerberari noluiſti.
O S, oßis, de Nat. 54 a, Quid dicam de oſsibus? quæ ſubiecta
corpori

9 O 8
8 /d vorimirabile: commiſſuras habent.& ibi multa de uti litate oſsium. de Clar. 170 b, Atq; utinam imitarentur nec ofſa ſolũ, ſed etiã ſanguinem. IJ. V. 99 a, Cur hunc dolorẽ ci neri eius atq; oſsib. inuſsiſti?& 262 a, Cineri atq 0ſsib. filij.
OSCINIS, ne, nis. uel OS CE N, inis. teſte Chariſio, auis au- ſpicium ore, cantu q faciens: omnis auis quæ canit. de N. 58 b, Aues,& alites,& oſcines, ut augures noſtri appellant. de Di. 105 a, Aues, quæ tum huc, tum illuc uolant alites: quæ tũ à dextra, tum à ſiniſtra parte canãt, oſcines. Ep. 83 b, Ex can- tu fini ſtro oſcinis, augurari.—
OSCITANTER.ü negligenter, indiligẽter. de Cl. 190 b, Tã ſolutè egit, tam leniter, tam oſcitanter.„.
OSCITO R aris. dormito, ocior. ad Her. 39 b, Cum etiã maio res calamitates impendére uideantur, ſedetis& oſcitami- ni. de Nat. 15 a, Iſta quæ Epicurus oſcitans hallucinatus eſt. & de Orat. 121 b, Iſta oſcitans& dormitans ſapientia.& de Cl. 182 b, Oſcitans iudex. pro Mil. u2, Adde inſcitiam pranſi poti, oſcitantis ducis. pro Clu. 32 a, Et eum quòd iamdiu ni hil quæſierat, triſtem atq; oſcitantem impellit: id eſt, ocio- ſum, negligentem.
OSCVLA TIO, onis. oſculum. pro Cæl. 43 b, Complexu&
oſculatione,&c.
OSCVLO R., aris. ſuauior, ſuauium do. de Som. 127 b, Ille me amplexus atq; oſculans fieri prohibebat. pro Muren. 145 a, Mater filium ſuum oſculata eſt. Tuſc. 168 a, Vt eum dormiè tem oſcularetur. I. V. 222 a, In precibus& gratularionib. nõ ſolàm id ſimulachrum uenerari, ſed etiam oſculari ſolent. pro Mur. 229 a, Quoniam mihi uideris iſtam ſcientiam iu- ris tan quam filiolam oſculari tuam, non patiar,&c. Epi. 12 a, Inimicum meum ſic amplexabantur, ſic in manib. habe- bant, ſic fouebant, ſic oſculabantur,&c. Att. 254, Complecti & oſculari aliquem.
OSCVLVML. ſuauium. Att. 18 complexum meæ Tulliæ,& a rere. L. Famoſus.
OS CIIudi:id eſt, ruſticani& obſcœni. nam& obſcœnum ab oſcis deducunt. Oſci uerò Italiæ pop. fuerunt. Ep. 95 a.
OSIM. pro auſim, Comicorum more. At. 186 b, Quod autem oſim hanc rem, lαeνουν te. Quod, inquit, auſim ſub tyranno Cæſare uiuere, mandatum àte habeo.
OSTENPD O, du. demonſtro, polliceor, doceo, propono, ar- gumentum planum facio, declaro, ſignificarionem habeo. de Or. 97 a, Omnes loci artis inquirentibus nobis oſtendũt ſe& occurrunt. pro S. R. 33 a, Os tuum non modò oſtendis, ſed etiam offers. I. V. 76 b, Nec tam nefarijs criminib.& tam multis teſtib. euictus, ora iudicum aſpicere,& os ſuũ pop. Romano oſtendere auderet. cont. Rul. 67, Cui errato nulla uenia proponitur, non dubitandi fidele conſilium oſtendi tur. de Ar. 249 a, Hæc nobis& ſcelerum iudicia oſtendit,& periculorum ſigna patefecit. de Som. 127 a, Hic tu oſtendas oporter patriæ lumen animi confilijq ue tui. pro Cec. 287 a, Sicur& uiuus multis ipſe reb. oſtendit,& in morte ſua te-
5 b, Atq; utinam continud ad 2— 8 4 Ole
ſtamenta declarauit. Epi. 129 b, Et ſi munus f agitari, quam- uis quis oſtéderit, ne populus quidẽ ſolet, niſi cõcitatus: ta mè,&c. id eſt, promiſerit. I. V. 217 a, Iſte tũ metuũ, tũ ſo oſten dere. Att. 177 a, Cum præſertim ne ſpes quidem ulla oſten- datur. Qu. F. 3 03 a, Tribuni ſunt nobis amic conſules ſe o- ptimè oſtendũt, prætores habemus amiciſtimos. de Vn. 20½ a, Palàm oſtendit: id eſt, palàm apparere.& pro Arc. 188 b, Si non hic tantus fructus oſtenderetur. Atti.2 a, Demonſtraui hæc Cæcilio, ſimul illud oſtendi,&c. ad Her. i0 b, De his pri muͤm partib. oſtendendum eſt, deinde,&c. At. 127 b, De Ira- lia nihil mihi unquam oſtenderas.
OSTENTATI O, enis. uenditatio, ſimulatio, uanitas, glo- ria. ad Her. 40 a, pro R. P. 128 b, Quod genus tandẽ eſt illud oſtentatione& gloriæ. de Ora. 139 a, Vitanda eſt ingenij o- ſtẽtationisq; ſuſpicio. de Orat. un b, Et ea magis quòd nulla mihi oſtentatione uideris eſſe uſurus. de Fin. 81 a,In fronte oſtẽtatio fit, intus ueritas occultetur.& 121 b, Oſtétatio glo rioſa. cont. Rul. 65§ a. Conſul ueritate, nonoſtentatione po- pularis. Off. 41 b, Qui ſimuſatione& inani oſtentatione, fi- cto nõ modd ſermone, ſed etidã uultu ſtabilé ſe gloriam con ſequi poſſe rentur, uehementer errant. Tuſc. 177 a, Philoſo- phorum diſciplina, oſtétatio ſcientiæ, nô Iex uitæ. Off. o a, Quæ ab oſtétatione proficiſci potius quàm A uoluntate ui- deantur. pro Fl. 157 a, Vbi illa magnifica& glorioſa oſtenta tio ciuitatis? At. 75 a,Intelligis oſtentationes nunc in diſcri- men eſſe adductas,&c. de Am. u2 a, Virtus uenditatio quæ- dã atq; oſtentatio eſſe dicitur. Para. 12 4 a, Qus eſt iſta in cõ- memoranda pecunia tua tam inſolens oſtentatio?
OSTENTATO R, oris. glorioſus. ad Her. 39 b, Vt ſi uelis o- ſtentatorem pecunioſum deſcribere.
OSTENT O: as. uédito, prę me fero, pro mitto, minitor. cõt. Kul. 68 a, Largitio, quæ uerbis oſtentari poteſt, reuera fieri
ſculum Atticæ poſsim cur
O † 980
nullo pactopoteſt.& ibid. Aliud obſcurè moliri, aliud ſpe. cie ſimulationis oſtentare. cont. Rul. 8 b, Agrum quem uo. bis oſtentanr, ipſi cõcupiuerunt. pro Mar. 135 b, Huic tu in- ſeruias, huic te oſtentes oportet. pro Cl. 22 a, Cum ei filij re cuperãdi ſpes eſſet oſtẽtata.& ead. Illum qui ſibi delationẽ nominis& periculum capitis oſtenrarat. Att. li.1, Oſtentare iugulum pro capite alterius: id eſt, exponere ſe periculo ui te: pro Q. R. 47 a, Pecunia quæ ex liberalitate huius promiſ ſa ſit& oſtentata. At. 38 a, Clodius omnib. præ ſe fert& oſté tat. Ep. 4 b, Quid enim me oſtentè? qui,& c.& 143 a, Oſten- tare prudentiam. Epi. 5 a, Bellũ ex altera parte cædem oſta tat, ex altera ſeruitutem. ad Here. 30 b, Hic qui ſe magnific? ia ctat& oſtentat. ad Her. 15 a, Vendirare ingenium,& oſté- tare memoriam.
O8TENTV Wii. portentum, oſtenta, quia oſtédat aliquid. de D. 96 b, Monſtrum. I. V. 325 b, Cum magnorum periculo rum metus ex oſtentis portenderetur.& de Ar. 145 b, Gau- deo mihi dicendũ eſſe de toto hoc oſtenio, quod haud ſcio an grauiſsimum multis his annis huic ordini nunciatũ ſit. de Di. 105 b, Crœſi filius infans locutus eſt, quo oſtento re- gnum patris concidit. Cæl. Ep. 123 b, Scis AEpium hic oſten ta facere de ſignis& tabulis..
OSTIATIM. I. V. 210 b, Nolite expectare dum ego hoc cri-
nen agam oſtiatim.& 212 a.
OSTIVM, Nr†j. ianua. Tuſc. 230 b, Extra oſtium limenq; carce ris. de Di. 12 4 b,& de Ar. 243 b, Alicui ab oſtio quæxrenti re- ſpondere. de N. 93 a, Aſpera arteria oſtium habet adiun dũ linguæ radicib. de Pet. 2u1 b, Quæ ſi ſigniſicant nolantatem eſſe abditam, parui refert patère oſtium. I. V. 227 b, Inſula in utriuſq; portus oſtium aditumq́; proiĩecta. pro Pomp. i0 b Ante oſtium Tyberinum.& ibi. Intra Oceani oſtiü. pro 8. R. 29 a, Aperto oſtio dormiétes eos repertos eſſe. I. A. 16 b Ad oſtium fluminis Cydni. 2
OSTRE A, ſTreæ. de D. 115 a, Oſtreis& conchilijs omnib. con- tingit, ut cũ luna creſcant pariter, pariterq́j, decreſcanr. Ep. 107 b, Qui me oſtreis& murenis facilè abſtinebã. in Hortè- ſio, In tegulis proſeminare oſtreas.
OSVRV S,4, um. de Amic. 107 a, Ita amare oporterc, ut aliquã do fis oſitrus. 4 OTIOL.VM,. otium. Epi. uz a, Cum otioſus ſum, planè u-
bi delectem oriolum meum non habeo. Calij.
OTIO R. otiarus. nihil ago, ceſſo, uaco, ocio perfruor. Offic. 63 b, Cum ſe Syracuſas ociandi cauſa, non negociandi(ut ipſe dicere ſolebat) contuliſſet. Canij. de Diuinat. 85 a, Ocia qui ſtudijs læti tenuere decoris. de Or. u10 b, Nihil agere& pla- nè ceſſare.
OTIOSB. per ocium, uacuo animo. I. V. 207 a, Contemplari unumquodqꝗ; ociosè.& de Fi. u13 b, Tum licebit ocioss iſta quærere. Off. 71 b, Ociosè uiuere domi.
OTIOSVS, 4,um. cefſans, nihil agens, feriatus, uacuus, laxa- tus curis, ocio nimio affluens, animo uacuo eſſe, ſolutus o- pere, qui cura uacat& negocio: qui ſecum eſt, ſecumꝗ; ut di citur, uiuit: uacãs animo, iners, languidus.)(.(Operoſus, ſem per agẽs aliquid. de Cl. 16 5 a, Cum inambularem in Xyſto, eſſemꝗq; ocioſus domi.& Att. 199 b, Niſi eris ualde ocioſus. de Nat. 79 a, Cur non rebus humanis aliquos ocioſos deos præfecit. pro Pl. 273 a, Quid dicam de occupatis meis tem- poribus, cui fuerit negocium nunquam ocioſum. Qu. Pra. 327 a, Idq́; perficiam his ſupplicationum ocioſis dieb. Item, Ocioſus.)((occupatus. Epi. 14 2 b, Si ocioſum eum reddide rit. Off. 52 b, Dicere ſolitum Scipionem accepimus, nunquã ſe minus ocioſum eſſe, quàm cũ eſſet ocioſus. de Sene. 94 a, Ocioſam ætatem& quietã ſine ullo labore& contentione traducere. de L. 167 b, Ceſſatio libera atq; ocioſa. de Sen. 87 a, Si ucrò habet aliquid tanquam pabulum ſtudij atq; do- ctrinæ, nihil eſt ocioſa uira iucundius. J. A. 235 a, Ocioſus&e nihil agens. de Or. 103 b, Quo in ſtudio hominum ingenio- ſiſsimorũ ocioſiſsimorumꝗ; totas ætates uidemus eſſe con tritas. Offic. 14 b, Sed& facilior,& tutior,& minus alijs gra uis aut moleſta uita eſt ocioſorum. Off. 37 a, Spectatoresq́; ſe præbuerunt ocioſos Leuctricæ calamitatis.
OTIVM. tempus, ſpacium, uacuum tempus, laxamentum, ceſſatio libera atq; ocioſa, remiſsio, quies, uacatio ætatis, le gatio libera, tranquillitas uitæ, facultas uacui& liberi tem poris. de Orar. 85 a, Et quantum mihi uel fraus,&c. uel cau- ſæ,&c. uel reſpub. tribuet ocij, ad ſcribendum poriſsimùm conferam.& At. 20 b, Quod mihi de forenſi labore rempo- ris datur, in his ſtudijs conquieſco.& 98 a, Cum non eſſet
temporis mihi ad ſcribendum ſatis. de Or. 93 a, Non deſpe ro fore aliquem aliquando, qui& ſtudio acriore quàm nos ſumus atque fuimus,& ocio ac facultate dicendi maiore ac maturiore exiſtat talis orator, qualem,&c. de Orato. u0 b. Qcium quod& rarò datur,& nunc peroptatò nobis datũ eſt.& ibi. Ocij fructus nõ contẽtio animi, ſed relaxatio. Itẽ:
Philiſtus
8
MMc.zz bE. jandi oclunm ugtiuorum diofuit.Ace b Cuüm ock umaüt libr wiem atque Nein Syria- zam oratore Phuentes. 6 Orat.sg! luentes ocio zurum ſcrip uvocij qua eium me fulnsb,O ller. 1a, zumſtudio! gijlibentiu hen Kc.de I achoptimit walumunt. nodo,Uacuc gon modd te adeſderat, Guieſtudio r dre egt. 9 pexais ſer e Kquo dunteruente deOrator.36 tam ocio ſt entem K do nuum deata ognoſcen d Jpopul Ot. üihinulla tem Nec ſepipote d cura u pus et DRlcV ul. 0N d. (Plari Uce tmmatu 0 Cohad leri me umug in 6 0' da pe dn ho m tum cuſt TMa.. dn s —— 8 Ga droue

*Nenes 39 lieren nalbe
Lcddem g. wahs and
R nd danchae
oachiljgomb con.
tderg denrkean N eadttineda uhnn
ne oponetagt lni
otiolüs lum un eo. Czlij
cio hettruan ir dn negocinäſſihe Diuinat. Ocuc 2b Nüilagrän.
Nao- Comemli Tum licebit ciozelk ai. ſeriatus Naculsiln uacuo ede, ſolutuso- ecum etzſecung; n daus) Operolus ſn nandularemin Vilw Sidersuldecciols s4liguos ddilosce e wdncine ren. am ociolum.(un um ccbüsdeln ocioſumeum mäclä m caqieus uuii ocioſus-de dene 4 7 cborege cutatu acunec to.0“ 5 lum tudjſatg 4
5.I. 4.35 eil
9 aer j Jioris
tat0 erope ri J mi, 8 d 4 15
981 0O T
Philiſtus ocium ſuum conſumpſit in hiſtoria ſcribenda. de Or. 4 a, Horum libros delectationis cauſa cum eſt ocium, lego. K121 b, Cum ſe de turba& à ſubſellijs in ocium, ut co gitat, ſolitudinemq́; contulerit. pro Seſt. 8 b, Ocium& ſoli- rudo langorem afferunt hominib. cont. Rul. 84 b, Incertiſ- ſimum& deſidioſiſsimum ocium. pro Seſt. 23 b, Quod ma- ximè eſt optabile& bonis& beatis cum dignitate ocium. contra Rul. 87 a, Iſtos quibus ocioſi ocium feciſſemus, ocio ſiſsimos reddam,& ibid. Vos omni ratione ocium tenere debetis.& ibi. Qui propter deſidiã in ocio uiuunt. Aca. 2 a, Vt non multum imperatori ſub ipſis pellib. ocij relinqua- tur. Ep. 35 a.& 22 b, Plurib. uerbis ad te ſcribã, cum plus o- cij nactus ero. de Hi. 327 a, Plura ad te uacuo animo ſcribã. Epi. 161 b, Plura ſcribam, ſi iplus ocij habuero. Ep. z01 a, Quã uis enim occuparus ſis, ocij tamen plus habes, aut ſi ne tu quidè uacas, noli mihi moleſtiã exhibere. de Or. 98 b, Quo⸗ niam tantum habemus ocij, quantum iamdiu nobis nõ cõ tigit. Part. 229 b& pro Fl. 147 b, Si tibi eſt ocium,& ſi uis.& Offic. 33 b, Et magis etiã tum, cum plus erat ocij. Item: Scri- bendi ocium non erat. in Verr. 237 a, Brgo tum cum bello fugitiuorum tota Italia arderet, Cn. Norbanus ſummo in ocio fuit. Acad. 2 b, Hebeſcere& langu iere in ocio.& de Na. 3 b, Cùm ocio langueremus. de Orato. 104 a, Philoſopho- rum aũt libros releruer ſibi ad huiuſcemodi Tuſculani re- quiem atque ocium. Epiſt. 28 b, Si antea auditum erit ociũ eſſe in Syria. Att. 198 a, Tantamne ab re tua eſt ocij tibi, ut e- tiam oratorem legas? de Orato. 148 a, Homines ocio nimio
affluentes.&ibi. Summa facultas uacui& ¹i liberi temporis. de Orat. 154 b, Homines abundantes ocio.& ibi. Græci dif- fluentes ocio. pro Pl. 273 a, M. Cato in principio Originum ſuarum ſeripſit, clarorum uirorum atq; magnorum non mi nus ocij quàm nego cij rationem extare oportere. de Cl. 165 b, Oeium moderatum& honeſtum.)(.(Inertia atq; deſidia. Tuſ. 248 b, Ocium literatum.& Ep. 130 b, Referre ſe in ociũ. ad Her. i a, Etſi negocijs familiaribus impediti uix ſatis o- cium ſudio ſuppeditare pol ſumus,& id ipſum quod datur ocij, libentius in philoſophia conſumere conſueuimus: ta- men,&c. de In. 4² b, Honeſta ſtudia per ocium concelebra-
taab optimis uiris. de Or. 9 b, Philoſophi in angulis ociũ conſumunt. J. V. 76 5 a, 81 ſpacium ad dicendum noſtro com- modo, ua zcnosd; dies habuifſemus. Qu. F. 324 b, Opera quę non modò rempus, ioc etiam animum uacuum ab omni cu ra deſiderat, id eſt, ſummum ocium. de Diu. 109 b, Tantum
huic ſtudio relinquendum, quantum uacabit a publico mu
nere.& At. 199 b, Si uacabis: id eſt, ſi ocium habebis. At. 25 b, In αουν õCribe: id eſt, per ocium. de Fat. 140 a, Iraq,& ſæpe alidàs,& quodam liberiore quam ſolebam& magis uacuo ab interuentoribus die, cum ille ad me ueniſſet, primo,&c. de Orator. 86 b, Græci non ſolùm ingenio& dockrina, ſed etiam ocio ſtudio. abundantes. de Orat. 121 b, Iſtam oſel⸗ tantem& dormitantem ſapientiam Scæuolarum,& cæte- rorum beatorum ocio concedamus. de Am. u15 b, in ſtudijs cognoſcendi ſemper aliquid atq; diſcendi, remoti ab ocu- lis populi omne ocium tempusꝗ; contriuimus., de Leg. 157 b, Mihi nullum tribuitur uacuum tempus ac liberum.& i- bidem: Nec occupata opera, nec impedito animo res tanta ſuſcipi poreſt: id eſt, fine ſummo ocio.& ibi. Vtrumq; opus eſt,& cura uacare cæ negocio. Ribid. Mihi nullum uacuum tempus eſt conceſſum.
OTRICVLAN A uilla, pro Mil. u b. Otriculana tribus,
in Rul.
OVANS, tis. propè triumphans. Att. 38, b, Vt ouanti introire
Cæſari liceret, decreui. de Orat. 126 a, Imperatorem ornatũ A ſenatu, ouanrem in Capitolium aſcendiſſe. ad Here. 26 b,
Quo pacto hoſtes ouantes irruerunt in ciuitatem. I. A. 260
b, Heri me ouantem& propè triumphantem Populus Ro- manus in Gapiro tolium domo tulit, domum inde reduxit.
OVIS, uis. pecus. de Na. 56 a, Ouium unllis conſectis atq; con-
rextis homines ueſtiunturel A. 108 b,& de Am. 188 a, O prę clarum cuſtodem ouium(ut aiunt) lupum.
OVVM, ui. 2 de Nat. 50 a, Anatum oua gallinis ſæpe ſuppo
nimus.&§2 a, Piſces, ut alüt, oua cum genuerint, relinquũt.
&ibid. Gallinæ ex ouis pullos excludunc. Aca. a, Vides ne
ur in prouerbio Bt, ouorum inter ſe uiae eibid. Hi cum ouum inſpexerant, quæ id gallina Bd er che dicere ſo jebant. de Diuina. 13 6 a, Defert ac coniectorem quidam ſo= mniaſſe ſe,ouum,&c. Ep. 335 a, Integram famem ad ouũ affe ro prouerbium.
PH A ABVLVM, I. paſtio. de Diuin. 114 b, Extis declara- ri hoc duntaxat pabuli genus,& earũ rerum, quas terra procreet, uel ubertatem,„uel renuitaté. de Se. 87 a, Si uerò habeat aliquid tanquam pabulum ſtu
dij atq; doctrinæ, nihil eſt ocioſa uita iucũdius. Ac. 32 a, Eſt
P A 982 enim animorum ingenior umque na aturale quoddam quat pabulum conſideratio contemplatiod. de Ar. 2. enim hunc proſequor, pecudem ac belluam,„pab corum meorum& glande corruptum?
PAC ATVS, a, um. de Or. 87 b, Pacatę& tranquillæ ciuitates. & pro Lig. 137 b. Prouincia pacatiſsim a. Antequam. 167 b, Pompeius terra mariq; hoſtes reddidit pacatos. I. A. 213 b, Huic tali uiro poterit ne pacatus eſſe Abtonft 82
PACHXNVS. portus& promontorium in Sicilia. in Verr. 283 b.
PACIDEIANVS, ni. L. Aeſerninus.
PACIFICATIO, nis. compoſfitio, ab armis dilceſsio. Att. 106 b, Nulla ſpes paciſicationis eſt. Item: Itaq. ſa ceris, ſ te in iſtam pacif lcationem non in erpone
PACIEICATOR oris. G ui pacis facien dæ a kbiter eſt,&ele⸗ gatus,& deprecator paci ificus. Ar. 7 b, Propo ſitumꝗ; eſſe no bis pacificatorem. 3
PACIFICATORIVS, A, um. J. A. 140 a, Poſteaquam nos pa cificatoria legatione implicatos putant.
PACIFIC AKI. ab armis diſcedere pacem c um aliquo fa- cere uel efficere. Attic. 241 b, Seruius pacificatus eſt cum li⸗ brariolo ſuo.
PACIFICOVS, A, um. At. 128 a ‚Eeduæ pacif ica perſona deſide- retur, an in bellatore ſint omnia.
PACISCOR, rs, pactus ſum. pago, dep aciſcor, ſpondeo, de- ſpondeo, promirto, cõſtituo, pactum uel pactionem facio, pactionem tcum aliquo conflo, foe dus cum aliquo ferio, cũ aliquo pactionẽ uel fœdus fancio, pactiones agere. I. V. 155 a, Edictum ne quis frumentum de area rollerer antequam cum Decumano pactus eſſet. in Sal. 27⅓ a, Is ne cauſam dice ret, ſeſtertio duodecios cü Ca ſars paciſcitur-At. 23 a, Si quæ
de e me pacta ſi unt ea non ſeruantur, in cœlo ſum. pro Seſt. 15 b, Gabinius Ciliciam ſibi pactus eſt. Off. 7 b, Cum triginta dierum eſſent cum hoſte P actæ in« duci x. de Or. 14 1 b, Di) xIt ſe dimidium eius el quod) pactus eſſet pro illo carmine da- turum. I. C. 102 a, Scio pactam& conſtitutam eſſe cũ Man- lio diem. Qu. Fr. 323 b, Paciſci pręmium ab aliquo. pro Seſt.
4 4 a, Qnid
4 Sulo inimi-
zhie entius fe-
10 a, Pacto iam fœdere prouinei⸗ arum. At. 81 a, Deiotari flli-.
us cui pacta eſt Arthabaſdis filia.
PACO, cas. pacificor. Ep. 24.5§ a, Pacare Amanum&perpetuũ hoſtem ex eo monte tollere, agere perrexi.
PACTIO, onus. pactum, conditio, fœdus, prachiſsio, deciſio. de In. 7ů a, Cum omnes perituri milites eſſenr, aiſtad hanc pactionem uenifſent, utrum ſatius fuerit amittere milites, an ad he anc conditionem uenire?& I. V. 162 b, A At. 125 2,An cen
es nihil inter eos conuenireinullam pactionem fieri potu- iſe. Att. 145 b, Si res ad pactionem non uenit, longius bellũ puto fore. At. 75 a, At eo magis quòd in noſtra prouincia cõ fectæ ſunt pactiones publican orum.& Poſtq. zu a, Conſut pactionibus eos ſuorum præmiorum obligarat. Poſta. 200 b, Cum duo Confules empti pactione prouinciarum au- tores ſe inimicis reip. t tradidiſſent. Qu. Pr. 296 b, In pactio- nibus faciendis legem ſpectare cenſoriam. pro Qu. R. 5 b, Flauius de tora lite fecit pactionem. pro Qu. R. 52 b, Non e- nim ex pactione uerborum ‚quibus iuſiurandum compre- henditur, ſed ex perfidia per quam inſidiæ tẽduntur alicui, dij immortales hominib. iraſci ſolent. pro Fl. 163 a, Quis pa cxionem fieri coegit?& ibid. Deciſionis arbirer C. Cæcilius fuit. Ep 227 b, Vt bactiones cum reli« quis ciuitatibus confi- ciat. Att. 67 a, Facere pactionem cum aliquo, ſi aliquid niat. de Prou. 71 a, Facere pactionem cum aliqno de aliqua re. de Ar. 253 b, Clodius nefarias cum mul tis ſcelerum pactiones ſocierate 8; conflauit. de Pro. 72 a, Igitur in Syria imperato re illo nihi Ialiud actum eſt, niſi pactiones; pecuniarum cum tyrannis. pro Qu. R. 5o b, Roſcius cum Flauio de ſua Parte fecit pactionem.
PACTO R, rt. I. V. 246 b, Societatis pactores.
PACTVM Sji. pactio, conuentum, conuentus, cõditio. de In. 70 b, Pacta præſtanrt legib. ad Her. 10 a, Pactum preſtat iuri. At. 92 3 Pomptinus enim ex pacto& conuentu, nam ea lege exierat, iam à me diſceſſerat. Off. 73 b, Regulus non debuit conditiones& pactiones bellicas perturbar e periurio. I. V. 69 a, Manere conditione atq́; pacto. de Or. uu8 a, Pacta, con- uenta, ſtipulationes. pro Cec. 294 b, Pacti& conuenrti for- niatt de Vn. 97 b, Nullo pacto, nullo modo.& de Inu. 4 9 a, lio pacto.&Ep. 16 3 b, Nulla conditione. de In. 70 b„Pacti 3 quod inter aliquos conuenit. Off 70 b, Pacta& promiſ- ſa ſem per ne ſeruaàda ſin k,quler nec ui, nec dolo malo, ut præ tores lolent dicere, facta ſun
PA CTVSI, a En. promiſſus. Oflic. 73 b, Vt ſi P donibus pa- ctum pro capite precium non atruleris. Qu. 323 b, Magna inuidia ſunt confules propter ſuſpicionem d 516 rum à cã- didatis præmiorum.
PACVVIV S,ui. poeta tragicus. Orator. 200 2nns Pnd
und
———
—,——

983 P A b hunc ornati elaboratid; ſunt uerſus.& de Orat. 106 a, Teu- cer Pacuuij.
PAEA N, nis. pes in uerſu, aut oratione,& hymnus. Græcè waiauvaios de Orat. 160 a, Pæan eſt duplex, aut ſic,-vvv, aut ſic,vvvν.& ibid. A ſuperio re pæane. Orator. 218 a, Ariſtote- les pæana, ut optimum probat, à quo diſſentio.de O ra. 107 a, Peanem aut munionem cantare.& Orat. 215 b, aliter, Pę 5, watcν νον. 8 v“
PAEDAGOGVS, g. eriam puellarum. At. 197 b. Et pædago gi probitas,& mediei aſsiduitas, id me ſuſpicari uetat. Am. no a, to enim modo nutrices& pædagogi maximè erunt diligendi. ad Her. 27 a, Conturbatus eſt adoleſcens, nec mi- rum, cui etiam nũc pædagogi lites ad auriculas uerſarètur.
PAESTANVS,a. At. 255, Pæſtanus finus.
PAESTV M, ſti. opp. Italiæ. At. 181 b..—
PAGANVS, A, um. pro Do. 228 a, Nullum eſt in hac urbe col legiüznulli pagani aut montani, qui non,&c. Pagani& mõ tani conuenticula erant plebis Romanc«.
PAGELLA,Iæ. Ep. 25 a, Extrema pagella pupugit me.&79 a, Nõ imitor àauuνεοεμαων tuũ, altera iam pagella procedit.
PAGINA, næ. altera folij pars. Orat. 200 b, Etenim ut ſcis, quaf in extrema pagina Phædri his uerbis loquens Socra- tes, adoleſcens,&c. At. 90 a, Quoniam reſpondi tuæ paginę poſtremæ prima mea, nunc ad primam reuertar tuam. Atri. 76 b, Et ſi meam in eo parſimoniam huius paginæ contra- tio ſignificat. 242 a, Epiſtolæ prior pagina. Atti. 216 b, Ete- nim hæc decantata erat fabula, ſed complere paginam uo- lui. Qu. Fr. 01a, Cum hanc paginam tenerem, L. Flauius ad me uenit. de Ein. u18 a, Vrrum igitur tibi uideor an totas pa ginas commouere. Epiſt. 258 a, Variè ſum affectus tuis lite- ris, ualde priore pagina conturbatus, paulum altera recrea tus. Atti. 9 b, Reſpondebo ꝓrimùm poſtremæ tuæ paginæ, quæ mihi magnæ moleſtiæ fuit.
PAGINVLA Ic. At. 59 b, Longæ paginulæ in codieillorum faſtis fururorum conſulum.
PAG O, agis. pepigi, uel pegpaclum. paciſcor. pro Qu. R. 49 a, Dic pactionem feciſie, non pepigit. ad Heren. 10 a, Ex pacto ius eſt, ſi quid inter ſe pepigerunt, ſi quid inter quos conue- nit. I. P.87 a, Obtinuiſti prouinciam ijs finibus, quos lex cu- piditatis tuæ, non quos lex generi tui pepigerat. Offi. 70 b, Nec ab eo qui cum pepigerat impetret, ut,&c. de Le. 167 b, Requiri placet terminos, quos Socrates pegit, ijsq; parére. ad Her. 10 a, Rem ubi pagunt, oratione pagunt.
PAG VS, gi. uilla, curia. Qu. de Pet. 209 a, Collegium omniũ pagorum, uicinitatum.
PAL A, la. annuli pars plana& latior, in qua u el gemma inclu ditur, uel ſignum aliquod inſculpitur. Offi. 59 b, Is cum palã annuli ad palmam conuerrerat, à nullo uidebatur, ipſe au- tem omnia uidebat.
PALAEM O N, onis. L. Leucothea..
PALAESTRA, ſtræ. gymnaſium. de In. 62 a, Illi ſtatim homi nẽ duxerunt in palæſtram, atq; ei pueros oſtenderunt mul-
tos magma præditos dignitate. Ora. 19 8 a, Palæſtra adiuuat
hiſtrioné. Or. 215§ a, Numerus quaſi quandam palęſtrã& ex- trema lineamenta orationi artulit. Or. 219 a, Motus hic ha- bet palæſtrã quandam. de Or. rb, Sed paleſtræ magis& o- lei, quàm huius ciuilis turbæ atq; fori. At. 25 a, Palæſtra Pala tina. I. V. u15 b, De palæſtra& palæſtritis. ad Her. 38 b, Non enim ut in palæſtra, qui tædas cadentes accipit, celerior eſt in curſu continuo quaàm ille qui tradit: ita melior impera- tor nouus qui accipit exercitum, quàm ille qui decedit, pro pterea quòd defatigatus curſor integro facẽ, hic peritus im perator imperito exercitum tradit.
PALAESTKRICE palæſtritarum more. de Op. 24 3 b, Palæ ſtricè ſpaciari in Xyſto. 1
PALAESTRICVS, 4, um. in V. n9 b, Nunquam uos præto- rem tam palæſtricum uidiſtis. Off. 26 a, Nam palæſtrici mo tus ſæpe ſunt odioſiores.
PALAESTRIT A, 1. I. V. 115 b, Faciemus ut palęſtritæ negẽt ex teſtamento eſſe poſitas.
P A LAM. manifeſtè, apertè, in conſpectu, in oculis omnium, in ore atq; oculis omnium.)(.Clam, per præſtigia. I. V. n5 a, Quæ in foro palàm Syracuſis in ore atꝗ; oculis omnium ge ſta ſunt. pro Cæl. 41 b, Palm in eum tela iaciuntur, clàm ſubminiſtrantur. Poſt. 206 a, Cuius primum tempus ætatis palàm fuiſſet ad omnes libidines diuulgatum. I. P. 84 a, b, Cum arma in templum Caſtoris luce ac palàm comporta- rentur. in Piſonem 98 a, Stipendium militibus numeratum eſt, menſis palàm propoſitis. J. A. 197 b, M. Antonius palàm ſecum habuit armatos. Item: Non per præſtigia, ſed paldàm totum oppidum compilauit. Off. 79 b, Luce palàm in foro ſaltare. pro Mil. 106 a, Palàm agere cœpit, apertè dicere, oc- cidendum Milonem. I. P. 8 b, Mitto enim domeſtica, hec cõ memoro, quæ ſunt palàm. pro FI.160 a, Quæſitum& prola
P A 984 tum palàm nõ negas. Poſtꝗ. 20 ‧ a, Nondum palàèm factum erat concidiſſe rempublicã, cum, G&ec. Ora. 200 a, Nõ ex inſi- dijs, ſed apertè ac palàm facere aliquid.& I. V. 69 b, Apertà palamꝗ; dicere aliquid. Att. 257 a, Octauius ré gerit palàm. At. 210 b, Credo enim palàm factum eſſe. pro Cl. 2 a, A. Au- rius in foro palàm, multis audientib.& clariſsima uoce, no men Oppianici delaturum eſſe teſtatur. Acad. 4 a, Alterum quidem palàm, alterum obſcurius. Epi. 2 a, Is palam ſic egit cauſam tuam, ut,&c. J. V. 249 a, Palaàm ante oculos omnium eſſe. de Prou. 70 b, Hæc audacia, quam ille præſens in oculis ueſtris mentibusꝗq́; deficit. Att. 210 b, De Panſa etiam, ſi quid
certius, credo enim palàm factum eſſe. PALAMED ES, dw. Dux Græcus, in bello Troiano indignè proditusnad Her. lib. 2.& Top.
PALATINV S,, um. At. 25 a, Palæſtra Palatina. pro§. R. 21 b,
Ad balneas Palatinas.& pro Domo ſua, Vt etiam Palatinã tuam perderent. 1 PALATIVM, mj. mons Romæ. pro Dom. 233 b, In Palatio
atq; in pulcherrimo urbis loco. Antequam. 196 b,& de Na.
72 a, Ilouis Statoris templum à Romulo in Palatij radice eſt
collo catum. pro S. R. 49 a, Alter tibi deſcendit de Palatio&
ædibus ſuis. I. C. 97 b, Nihil ne te nocturnum præſidiũ Pa- latij mouat
PALATVS,I. pars oris interior, ſuperiorq́; in qua ſenſus eſt guſtatus. alij autores palatũ genere neutro uſurpant. de Fi. 69 b, Nec enim ſequitur, ut cui cor ſapiat, ei non ſapiat pala tus. de Fin. 71 a, Voluptas, quæ palato percipitur, quæ auri- bus. de Na. 35 b; Epicurus dum palato quid ſit optimum iu
dicat, cœli palatum, ut ait Ennius, non ſuſpexit.
PALEA, leæ. Para. 119 a, Auri nauem euertat gubernator an pa lee, in re aliquantum, in gubernatoris inſcitia nihil intereſt. de Fi. 123 a, Gubernator æquè peccat, ſi palearum nauem e- uertit,& ſi auri. Item: Itaq; aurum paleãmue portet, ad be-
ne aut malè gubernandum nihil intereſt.
PALILIA, orum. Feriæ XIII. Cal. Septembris, Romæ urbis natali conſecratæ, ut Varro& Ouidius teſtantur. Lege Vi- nalia.
PALINODIA, diæ. contraria cãtio, retractatio. At. 7 b, Sub turpicula mihi uidebatur eſſe palino dia.& 10½ a, Mihi autè nulla de eo palinodia detur, propter,&c. Att. 28 a, Quarum expecta diuinam maxir⁴iu.
PALINSESTVM, uel Palimpſeſtum, uel potius Palimpſe- ſtos, charta ſeu tabula, in qua cũ aliquid ſcriptum eſt, deleri abradiq, cõmodè porteſt, rurſus ꝗ́; ſcribi. deletitiã VIpianus iuriſconſultus uocat. Ep. 104 a, Nã quod in palinſeſto, lau- do equidem parfimoniam: ſed miror quid in illa chartula fuerit, quod delere malueris, quàm liæc ſeribere.
PAL.IL. A le. ueſtis genus, præſertim muliebris honeſta. in An. 186 b, Qui cum palla& cothurnis nummos populo de ro-
ris ſpargere ſolebet.
PALLADIVM, dij. Palladis ſignum. pro Mil. 107 b, Exhibe quæſo librarium illud legum ueſtrarum, quod te aiunt ex medijs armis turbaq́; nocturna tanquã Palladiũ ſuſtuliſſe.
PALLAS, dw. Antequam. 196 b, Tritonia armipotens, Gorgo na, Pallas, Minerua. L. Gorgona. in Ora. Vt nemo cui ſancta manu doctiſsima Pallas, Solertem ip ſa dedit fabricæ ratio- nib. artem. Epi. 30 b, Idꝗ me puto non inuita Minerua eſſe facturum: quã quidem ego, ſi fortè de tuis ſumpſero, nõ ſo Iàm Pallada, ſed etiam Appiada nominabo.
PALLE O, ſes. exalbeſco, expalleſco. I. A. 176 b, Sudat, pallet quidlibet, modò ne nauſeet, faciat,&c. ad Her. 13 b, Neceſſe
eſt quoniam pallet, ægrotaſſe.
FPALLIATV S, a, um. I. A. 197 a, Græcus iudex modò pallia- tus, mõôdò togatus. pro R. P. 26 b, Is ſępe palliatus fuit,& a- liqua habuit non Romani hominis inſignia. Qu. Fra. 319 a,
Deniq; illi palliati, topiariam facere uidentur..
PALLIOI, VM,E. Tuſcu. 202 b, Sæpe eſt etiam ſub palliolo
ſordido ſapientia. prouerbium. Cæcilij.
PALL.IVM,Ij. amiculum. Pallium propriè Græcorum fuit, ut toga Romanorum. I. V. 212 b, Verres cum tunica pulla,& pallio.& 242 a,& 253 b, Iſte cũ pallio purpureo tunicad; ta- lari. de Or. 154 b, Hippias gloriatus eſt, palliũ quo amictus,
ſoccos quibus indutus eſſet, ſe manu ſua confeciſſe. pro R- P. 127 a, Conſularis homo ſoccos habuit& palliũ.& 126 b,
Aut palliũ ſumendum Alexandriæ, aut o mnes fortunæ abij
ciẽdę, ſi togam retinuiſſet. de D. 138 a, Amica corpus elus te-
xit ſuo pallio. de Nat. 76 b, Dionyfius aureum Ioui detraxit amiculum grandi pondere, eiq́; laneum iniecit pallium.
PAL.L. O R, oru. Tuſ. 313 a, Ex quo fit, ut terrorem pallor R& tre mor,& dentium crepitus conſequatur.& Ac. 13 a, Nihil in- tereſſet, qui diſtingueretur tremor ille& pallor. pro Flac. 148 a, Magno cum tremore& pallore aliquid dicere.
PALMA, mæ. manus pars interior. de Fin. 67 b, Zeno rheto-
ricam palmæ, diale cticam pugno ſimilem eſſe Aieeb, 8 rat⸗
jutor ha ladiatore næyhæc p. nLMAart nalteram algne ſum rudo in dic am palma MRAkl- ged Illaſtat marid quid ddlP 0 KA peſt erav i LPEBK nenta ocul a lunitaq; vMKegult Nundo nec lTo; (uenti K&le nobiliter p LTO§.§ ALIDAT 76 4 Cor nodelt. gtic 16 b, ludatum, ALISK li hDamnui AlVS pab Lol⸗6 M Klob pol AMPHYIL kam lb. MpHv. AMpH vL- RAMbINy etitapam defendi MNm. paſt magiktro. ſerunt. AMäTR! genienſiu ena uo „ konſect NCHR breſtum o0, ne ſe ulau 4, u ſtatim Reruehi l3

apaln 93t Ntm
dro G 1 da mm,
9. Troioin ta
N etiam 8
dlain;
1m 96 b n balaij. endit de
th in quaſendi 4 nroulirpant li ne don ſaput dat rapitun qux an idt optimunin läſpen.
nadernator an 1 aſcitia uihi intenal pälearum nauemt. :mueonet adhe⸗ emdris Nomeuhi 3 rektanturlegeſ
acatio.At yb u u.&io-ltiani Ke Arasumn
nelpotius Alapſ d ſcnptum etcsi
—
di. delttitilpinu
odin palnſetogg- Jaudmili dun cſcnbeft. ledris honetka nnn mmoß dopulo detn.
ro Mil-orb Hüüe um, quodte aunta
aialldi ſitulike
anmipotens Gol r Ktremo cuilandh dedtfädriee at
n jnuitz lüneru:
etuislunpleto l
bo. 8 nöb, adtn ul 44 Her,zd Nä—
. d modd rlh
56 corum fun ¹ wapul 1
aureum Ilun miiniecit urd errorem! Ipll
„1 4)¹
—
985 P A
Or. 207 a, Cum autem manum dilatauerat, palmæ illius fi- milem elo quẽtiam eſſe dicebat. Off. 59 b, IIs cum palam eius annuli ad palmam conuerterat, à nullo uidebatur, ipſe au- tem omnia uidebat. in Ara. Hanc dextrã Cephei dextro pe- de pellere palmam Geſtit.
PAL MA. uictoria, laus, principatus alicuius rei. de Ora. 156 a, Si quærimus quid unum excellat ex omnibus, docto oraro ri palma danda eſt. de Or. 129 b, Miror te non huius rei pal- mam urt cærerarum, Craſſo detuliſſe. in An. 159 b, Niſi fortè Actio tum plaudi,& palmam dari putabatis. de Cla. 180 a, In qua drigis, qui palmã iam primus acceperit. Att. 62 b, Ne diutius pendeas, palmam tulit. Antequam. 197 b, Habeant hanc palmam ex inno cẽtis cruore. de Sen. 80 b, Quam pal- mam utinam dij immortales tibi Scipio reſeruent, pro S. R. z1 a, Alter plurimarum palmarum uetus ac nobilis gla- diator habetur.& I. A. 233a, Sexta palma urbana etiam in gladiatore difficilis. pro S. R. 35 a, Multæ ſunt infames pal- mæ, hæc prima tamen eſt lemniſcata.
PALMA. arbor nobilis, quę contra pondus nititur,& potius in alteram curuatur partem: hinc uictoriæ, fortitudinisque inſigne ſumptum eſt. I. V. 253 a, Palmarum agreſtium multi- tudo in Sicilia. de L. 156 a, Vlyſſes Deli ſe proceram& tene- ram palmam uidiſſe dixit.
PALMARIS, re. id eſt, cui palma uictoriaq́. datur. I. A. 208 a, Sed illa ſtatua palmaris, de qua,&c.& de N. 6 a, Sed illa pal maris quidem, ſcilicet ſententia philoſophorum.
PALPO R. arts. adulor, blandior. Ep. 165 b, Palparer planè ne ceſſe erat, ſi uellem,&c. Pollionis.
PALPEBRAE, rum. de Nat. 34 b, Palpebræ, quæ ſunt tegu- menta oculorum, molliſsimæ tactu, ne læderẽt aciem.& 5§ a, Munitæq; ſunt palpebræ tanquam uallo pilorum. in P. 88 b, M. Regulus, quem Carthaginenſes reſectis palpebris ui- gilando necauerunt.
PALPITO;as. palpitare, eſt moueri& exilire, ſed motu fre- quenti& leni. de Na. 0 b, Cum cor animantis euulſum ita mobiliter palpitaret, ur imitaretur igneam celeritatem.
PALT OS. Syriæ opp. Ep. 189 b, Caſsij.
PALVDATVS, a, um. paludamẽto ornatus. L. Chlamys. in P. 86 a, Conſul proficiſcens paludatus in prouinciam.& pro Seſt. 29 a, Exierunt duo Vulturij paludati.& Epi. 120 a, Attic. 16 b, Craſſum minore dignitate aiunt profectum pa- ludatum.
PALVS,ü. lignum in terra infixum,& patibuli genus. I. V 237 b, Damnati producuntur,& ad palum alligantur.
PALVS, paludis. I. A. 295 b, Ille paludes ſiccare aoluit. contra Rul. 76 a, Mithridares Mæoti& illis paludibus defenditur.
c d0 b, Poſtq. 202 b, Arenam aliquam aut paludes emere.
PAMPHYXLIA. regio in minori Aſia. in Ver. 149, de Di. d0, & Fam. lib. 8.
PAMPHVYLI I. pop. in Aſia. de D. 85 b.
PAMPHYL.IVW§, a. At. 82 a, Forum Pamphylium.
PAMPINVS, ni. folium uitis. de Sen. 88 a,& Tuſ. 162 b, Vua ueſtita pampinis, nec modico tempore calet,& nimios ſo- lis defendit ardores.
P AN nu. paſtorũ deus. Verg. in Buc. Pan curat oues, ouiumꝗ; magiſtros. de N. 79 b. Ex Mercurio& Penelopa Pana natũ
ferunt.
PANATHENAICVS. Iſocratis oratio de rebus geſtis A- thenienſium, ſic appellata à ludis Quinquatrijs, quæ Pana- thenæa uocabantur, Ora. 200 b, Pahathenaico Ifocrates ea ſe eonſectatum fatetur.
PANCHRESTVS, 4,um. optimus, utiliſsimus. I. V. i81 b, Pã chreſtum medicamentum.
PANDO, da. aperio. Tuſ. 2 13 a, Alia autem diuina illa longè lateq́; ſe pandant, cœlumꝗ́; contingant: id eſt, bona animi. Tuſ.z11 a, Quærebam igitur, utrum panderem uela oratio- nis ſtatim, an,&c.& Tuſcul. 174 b, Quò utinam paſsis uelis
„Peruchi licear. in Ar. Omnis iam panditur hydra,& ibi. Nõ ſecum medium pandet Nepa,&œc. L. Præpando.
PANEGVRICVS. laudatio, uel ſuaſio, uel concio in eon- uentu habita. Ora. 200 a, Tales fuaſiones, qualem Iſocrates facit Panegyricum. de Cl. 170 a, Wortuorum laudationes. &ib. Quanquam his laudationibus hiſtoria rerum noſtra-
rum eſt facta mendoſior.
nANHTTPIS, conuentus. At. 3 b, Erat in eo ipſo loco illo die
nundinarum wavby"'gie.
PANGO, u, compono, condo, ſcribo. Ep. 263 b, An pangis ali
quid Sophocleumsfac opus appareat. Att. 30 b, De pangen
0 quod me adhorraris, fieri nihil poteſt. Att. iz b, Condere
Poema. Qu. Fr. 325 b, Nec ſanè ſatis commoueor animo ad
ea quæ uis canenda. Att. 16 a, Itaq; auνnlora quæ tibi uni le-
gamus, pangentur.
ANIKON, quidam inanis metus. Pro Cal. 45 a, Attic. 251 a,
P A 986 De Ventidio wavuiude puto.& 223 a, Maviud certè, ſcripfiſſes enl.
PANIS, nw. I. P. 94 a, Piſtor domi nullus, nulla cella, panis& uinum à propola atq; decupa. pro Cl. s3 a, Oppianicum ue neno eſſe necatum, quod ei datum ſit in pane.& Tuſc. 147 a, Cùm Ptolemæo peragranti Aegyptum comitib. non con ſecutis cibarius in caſa panis eſſet, nihil uiſum eſt illo pane iucundius.
PANISCVS, i. de N. 68 a, Nymphæ deæ, Paniſci& Satyri. de D. 85 a,& nò b, In Chiorum lapidicinis ſaxo diffiſo ca- pur extitiſſe Paniſci.
PANNOSVS,, um. malè ueſtitus, ſordidatus. At. 6 b, Pau- ci pannoſi, ſine laterna.
PANORMITANVS.I. V. 132 b.
PANORMV S. urbs Siciliæ. I. V. 121 b, At. u9.
PANT HE RA, ræ. beſtia maculoſa, cuius mas, pardus appel latur. de N. 8 b, Leones& pantheras eſſe.& 51 a, Pantheræ in Barbaria, uenenata carne capiuntur.
PAPHLAGONIA regio. contra Rul. 62.
PAPHO S. urbs. I. A. 165.
PAPHII. pop. Ep. 122.
PA R, ru. parilis, æqualis, æquus, ſimilis, communis, iugum, ſo cius alicuius rei. de Inu. 70 b, Par eſt, quod inter omnes æ- quale eſt. Or. 208 a, Orario par& æqualis rebus ipſis. de N. 57 a, Vita beata par& fimilis deorum. Or. u a, Iambus par chorei: ſed ſpacio par, non ſyllabis. Par. 230 a, Ex compara- tione parium. de Or. 124 a, Ex pari, ſic,&c. Top. 222 b, Quod in re pari ualet, ualeat in hac, quæ par eſt. de L. i8 8 a, Omnia infima ſummis paria fecit. de N. 12 a, Vt omnia omnibus, pa ribus paria reſpondeant. iοσινκοιαμια de Or. 160 a, Paria eſſe de bent extrema primis. de Orar. 162 b, Aut quæ paribus paria referuntur.& Ep. 15 a, Par pari referre. prouerbium, de Inu. 62 b, Si par in nobis, at; in illo ſcientia fuiſſer. de Cl. 168 b, Omnia fuiſſe in Themiſtocle paria& Coriolano. de Or. 1 b, Virrutes ipſas eſſe inter ſe æquales& pares.& 105 b, Con- ſtituere duas artes inter ſe pares& eiuidem ſocias dignita- tis. de Cl. ¹84 b, Quædam ſunt mihi paria cum illo, quæ dã ſuperiora. ad Her. 7 a, Si non poterit par uitium cum cauſa reperire, reperiat diſpar. Or. 200 b, Vt uerba uerbis quaſi di menſa& paria reſpondeant. de Am. 109 a, In amicitia ſupe- rior, par eit inferiori. I. A. 159 a, Libertate eſſe parem cum cæ teris, princip em dignitate. de Fi. 66 b, Verbum latinum par græco& idem ualens. Ep. 60 a, Mutuus animus in amicitia eſt, cum par uoluntas accipitur,& redditur. Tuſ. 14 8 a, Re-
ſpondere ſuis maioribus,& parem eſſe eiſdem. Epi. 66 b, In reliquis rebus tuis pari me ſtudio erga re,& eadem uolun- tate eſſe cognoſces. Ep. 204 a, Pro pari inter nos& mutua beneuolenria. At. 2 62 a, Tua uoluntas erga me par atq; mu- tua. Ac. 9 b, Stellarum numerus par an impar ſit, neſcitur.& 224 a, Officia paria& mutua. At. à8 b, Habes ad omnia, non ut poſtulaſti ĩπεεa aur! anduv ſed paria paribus reſpon dimus.& Att. 156 b, Si quid cui debetur, ut ſit unde par pari reſpondeatur. pro Pl. 264 b, Aliquis alicui omni uirtute& laude par. Par. u⁷ b, Reges ſunt omnes pares inter ſe præter Superbum. de Or. 106 a, Ille cum diſſerendo par eſſe nõ potf ſet,&c.& pro Fon. 281 a, Eſſe parem alicui belligerando. de Ora. 90 b, Poera orarori multis ornandi generibus ſocius, ac penè par. Of. 25 a, Aequo& pari iure cum cæreris uiuere. de N. 60 a, Neq; enim mihi par ratio cum Lucilio eſt ac te- cum fuit. pro Cæl. 5 a, Ingenium minimè uoluntati par. de Di. 81 a, Cratippus, quem ego parem ſummis Peripateticis iudico. pro Plan. 27 b, Honorum gradus ſummis hominib. & infimis ſunt pares, gloriæ diſpares. pro Li. 4 a, Mihi o- mnia paria cum illo ſunt. de L. 193 a, Noxiæ pœna par eſto. Att. 130 a, Nos diſiecta manu, pares aduerſarijs eſſe non po ſumus. Attic. 30 b, Diſtracti pares aduerſarijs eſſe non poſ- ſumus. pro Pom. 14 a, Hi nullo in loco pares iam prædoni- bus eſſe poterant.& de Sen. 78 a, Pares cum paribus, uete- ri prouerbio, facillimè congregantur. de Or. i28 a, Inuident aurem homines paribus& inferioribus, ſed etiam ſuperio- rihus inuidetur. ad Her. 36 b, In æquos& pares faſtidioſus. I. P. i a, Qu. Metellus, cuius paucos pares hæc ciuitas tulit. Poſtquam. 207 b, Tu es auſus in circo Flaminio productus ceum illo tuo pari dicere, te ſemper miſericordem fuiſſe? At. 260 a, Duo pares æqusè inter ſe. de Am. 9 b, Ex omnibus ſe- culis uix tria aut quatuor nominantur paria amicorũ. pro Dom, 2u8 b, Quod enim par amicitiæ fuit unquam in hae ciuitate coniunctius, quàm fuimus inter nos ego& Pom- peius?pro Dom. 237 a, Atq; hanc rem par illud ſimile Piſo& Gabinius uidit. I. P. 85 b, Vter periſſet in eiuſmodi pari, lu- crum fieri putabat. de Op. 244 b, Gladiarorũ par nobiliſsi- mũ. J. A. 229 a, T. Plancus, cęteri q́; pares id agũt. in An. 230 b, Recs tibi geminũ in ſcelere par inuſitatum,&c. de Cl. 175 b, T Gracchus

987 P A b Gracchus ſi uixiſſet, eloquentia neſcio an habuiſſet parem neminem. I. V. 118 a, Scyphorum paria compluraT.
PAR eit decer, æquum eſt. de Diu. 132 a, Caſum prælij omnes timebamus, ſed ita ut conſtantibus hominibus par eſt, non apertè. pro Mur. 127 a, His rebus fretum ad conſulatus peti tionem aggredi par eſt.& ib. Paria eſſe iſta cognoſces in L. Murena. At. 143, Dubito quid me facere par ſit: de Am. 111 a, Par eſt autem, primùm ipſum eſſe bonum, deinde,&c. Epi. 179 b, Quibus tu, ut par erat, reſtitiſti. I. V. 237 a, Statim, ut par fuit, comprehenſi ſunt. pro Rab. 97 a, Quod ei præ- mium dari par fuiſſe? Orat. 197 a, Sed par eſt, omnes omnia
experiri. Artic. 246, b, Tu uerò quicquid erit quod me ſcire par ſit, tatim,&c. Of. 50 b, Sic par eſt agere cum ciuibus. de Le. 171 b, Ex quo intelligi par eſt eos qui,&c.
PARABILIS,Ie. paratus, factlis inuentu& paratu. de Fin. 58 b, Ipſa natura diuitias, quibus contenta eſt,& parabiles&
terminatas habet. Tuſ. 246 b, Diuitias naturæ parabileis.
PARADOXA. de Fi. 123 a, Hæe paradoxa illi, nos admirabi lia dicamus.& Acade. 34 b, Illa mirabilia Stoicorum, quæ æaxpadofe nominantur. Par. 116 a, Quæ quia ſunt admirabi- lia, contraꝗ; opinionem omnium, ab ipfis etiam x apddoe appellantur.
PARAIL.YS'I18, ſis. reſolutio neruorum, ut Cor. Celſus inter- pretatur. Att. 259 b, Quid eſt quod audiui de Bruto'Pyliam æespãαQι ααννeοe te ſcrip fiſſe aiebat.
PpARASITVS, u. omnium menſarum aſſecla. de Amic. u14 b,
Affentatio parafirorum in comœœædijs faceta uidetur. Ep. 14
b, Dixi me facere quiddam, quod in Eunucho paraſitus ſua
deat militi.
PARATF. adu. de Cla. 187 a, Is tamen ad dicendum uenie-
bat magis audacter quàm paratè.
PARATIVS. aduerbium. de Ora. ↄ⁷ a, Quamobrem in iſtis ipfis exercitationibus, etſi utile eſt, etiam ſubit ò ſæxpe dice- re, tamen illud utilius, ſumpto ſpacio ad cgitandum para tius atq; accuratius dicere.
PARATV S, a, um. inſtructus, armatus pro mptus, exp editus, præſtò. J. V. 61 a, Quo paratior ad uſum forenſem prom- ptiorq́; eſſe poſſem.& 67 b, Paratus atq; inſtructus ad iudi- cium uenit. pro Qu. 7 a, Cum paratus meditatusq; ueniſ- ſes.& I. V. 112 a,& ad Her. 26 b, Paratior inſtructiorq; ueni- ret. de Na. 60 a, Spero te, ut ſoles, bene paratum uentre.& I. A. 183 a, Antonius inſtructus paratusq; uenit. de Orat. 88 à, Gracchi omnibus uel naturæ uel doctrinæ præſidijs ad di= cendum parati. de Or. 19 a, Quos locos multa commenta- tione ac meditatione paratos atq; expeditos habere debe- ris. Or. 198 b, Alij ad permouendos animos inſtructi& pa- rati.& pro Cec. 283 a Pararus ad hoc munus. de Cla. 178 a, Prompta& parata in reſp ödendo celeritas. Tuſ. 220 a. For- titudo ſatis eſt inſtructa, armata, parata per ſeſe. Irem: Nec deſiderat iracundiam aduocatam. de Or. 123 b, Vt habeãt pa ratum quid quaq; de re dicant. Qu. de Per. 20% a, lis fac, ut propoſirum ac paratum auxilium tuum eſſe uideatur. de Cla. 177 b, Qu. Scæuola in iure paratiſsimus.& ib. a, Non ſa tis paratus ad cauendum fui. pro Mi. 106 a, Homo adomne facinus paratiſſimus. de Ami. 4 b, Cum alter ad mentien- dum paratus eſt. contra Rul. à2 a, Ad uim promptus, ad ſedi tionem paratus, expeditus ad cædem. Of. 4 4 a, Deinde con ſuerudine beneficentiæ paratiores erunt,& tanquam exer- citatiores ad bene de multis promerendum.& ib. Ad idem ſemper expectandum paratior. pro Seſt. 10 b, Confenſu bo- norum omnium tam parato, tota deniq; Italia ad omnem contentionem expedita. pro Qu. 2 a, Si id quod parati ſunt facere, mihi nocuerint. Epi. 69 b, Paratus contra fortunam. Ep. 120 a, Paratus ab exercitu.& 14 8 a, Paratus ab omni re. 148 b,& 174 a, Paratus animo. ad At. ro5 a, Cum bene para- to pugnare. ad At. 138 a, Domitius paratus ad nauigandum. ad Att. 249 a, Ego hunc paratum uideo peditatu, equitatu. de Leg. 183 b, Sed fuit hic uir,& ciuis,& reip. maximè, tuen- dæd, ciuitatis paratiſsimus. Paratus.)(Imparatus. pro Mi. 112 a, Imparatum in paratos incidere.
PARCAE, arum. de Nat. 6% b, Parcæ deæ ſunt, quas Erebo& Nocte natas ferunt. Item, Parcæ Heſperides, ſorores Aethe- ris& Diei.
PAROCPF'. reſtricté. Epiſt. 16 b, Etenim id feci parcè& molli- ter. Offic. ⁊ b, Parcè continenter, ſobrieq; uiuere. de Ei. 73 à, Nec cur id tam parcètamꝗ; reſtrictè faciãt, intelligo.& Ep. 85 a, Scripſi de te parcè& timidè. pro Mur. 131 a, Itaq; ſi fatis Profeciſſem, parcius de eius laude dicerem. pro flaec. 151 a, Maiores noſtri minimo contenti, tenuiſsimo cultu uiue- bant.
PARCO, cH, ignoſco, concedo, remitto, condono, ueniam do, tempero, impunitatem do, impunitum ſcelus fero, fa- neo. pro Qu. 9 b. Viri boni malunt commemorare) ſe cum
P A 9⁸
perdere poſſent, peperciſſe, quàm cum parcere poſſent, per
AEn
7 a, Parcere auribus alicuius. de Orato. 158, Auribus con- ſuetudiniq; parcendum. de Or. 129 a, Craſſus parcebat ad- uerſarij dignitati, in quo ipſe ſeruabat ſuam.& Orator. 20 a, Parcet& amic itijs& dignitatib us. I. V. 228 a, Itaque Mar- cellus ædificijs omnibus pepercit. Epiſt. 207 a, Te rogo ur Albinio parcas,& prædia eius ne attingas. de Ar. 257 b,&e pro Cl. 53 a, b, Quis minus unquam pepereit hoſtiũ caſtris, quàm hic omnibus corporis ſui partibus? pro Plan. 277 b, Ego fateor, quèd uiderim mihi auxilium non deeſſe, idcir- co me illi auxilio peperciſſe. Epiſt. 258 a, Te rogo, ſumptut ne parcas ulla in re. Epiſt. 215 a, Sed tamen non parcam ope ræ. Ep. ĩ9 b, Quem cum obiurgarem, quòd parum ualetu dini parceret, tum ille,&c. PARCV S, a, um. paruo contentus, diligens, reſtrictus, tenax. de Ora. 135 b, Cum optimus colonus, parciſsimus, trugaliſ- ſimus eſſet. pro Cæl. 45 a, Pater parcus& tenax. de Nat. 74 b, Poſtremò àparco patre, quod ſumas, quanto diſsipas li- bentius. pro Cor. 65 a, M. Craſſus uel nimium parcus in lar gienda ciuitare.& Or. 204 a,In transferendis uerbis uere- cundus& parcus.& ib. b, Non parcus ſolum, ſed elegans. ad Her. 35 a, Homo prodigus& luxurioſus.)(„Parcus& di ligens. de Am. u12 a, Quam paruo contentum tenuis uictus cultusq delectat. de Cl. 177 b, Craſſus erat elegantium par ciſsimus, Scæuola parcorum elegantiſsimus. PARDII. pop. I. V. 211. PARENS, tis pater& mater. Poſtq. 204 a, Parentes chariſsi-
mos habere debemus, quòd ab ijs uita, patrimoniũ, liber=
tas, ciuitas tradita eſt. I. V. 260 a, Idꝗ; poſtremum parentes ſuos liberi orabant.& 257 b, Veniunt Syracuſas parentes propinquiq; miſerorũ adoleſcétium.& 264 a, Hæc ſi tibi tuus parens diceret. pro Syl. 182 b, Parens tuus Torquate, &c. Ep. 65 a, Me ficut alterũ parentẽ& obſeruat& dtligit⸗ de In. 21 a, Si ad ſenes, de patrib. aut parentib. cogitẽèt. de fi. 64 a, Socrates, qui philoſophiæ parens iure dici poteſt. de Or. 85 b, Philofophia bonarum artium omniũ procreatrix quædam& quaſi parens. de Vniu. 202 a, Horum operiũ ego parens effectorq; ſum. At. 143 a, Cum parentes nõ alere ne- farium ſit, noſtri principes antiquiſsimã& ſanctiſsimã pa- rentem patriam fame necandã putant.& de Leg. 16 8 a, Ea- rum rerum parens eſt educatrixq; ſapientia.
PARENTIVM, pro parétum, Cicero in genitiuo, rationis memor ſæpe dicit:teſte Chariſio lib. 1.
PARENTALIAorum. iuſta& conuiuia quæ in funere pa- rentum& coniunctorum exhibentur. I. A. 155 a, An me cen- ſetis decreturũ fuiſſe, ut parentalia cum ſupplicationibus miſcerentur.
PARENTO,„.. iuſta ſoluo, funus duco, funus induco. pro Fl. 164 a, Iitemus igitur Lentulo, parentemus Cethego. de L. 181 a, Hoſtia maxima paréẽtari pietatis eſſe adiunctũ puta bat. I. A. 155 b, Vt cuius ſepulehrũ nuſquã extet, ibi parente- tur, ei publicè ſupplicetur. I. A. 25 4 b, Non Dolabella prius imperatori ſuo, quàm Anto nius etiam college parentaſſet.
PAREO, res. obediozobtempero, dicto audiens ſum, in legẽ iuro. Tuſ. 235 a, Sapiens parebit,& obediet præcepto illi ue teri,& c.& dę Fi. 6 a, His parendum non eſt. de N. 5 b, Obe- dire& parêre uoluntati architecti. Orat. 216 b, Numeri in quibus quaſi neceſsitati parére cogimur. Off. 41a, Latro- num leges eſſe dicuntur, quibus pareant, quas obſeruent. in Ant. 209 b, Non ut parôret,& dicto audiens eſſet huic or dini, ſed ut conditiones ferrer, leges imponeret,&c. Att. 36 a, Timeo ne ille dolori atq; iracundiæ pareat. At. 128 b, Pa- rère conſilijs alicuius.
PARERE. pro apparere. pro Quint. R. 45 b, Non habet ſe hoc nomen in codice accepti& expenſi relatum, confite- tur, ſed in aduertarijs parêre contendit. Sic legendum pu- tat uir ſingularis diligériæ Paulus Manutius, cum aliàs pa tére legeretur. Huc fortaſsis eriam illud ex Philip. 2. pag- 178 a, Vbi eſt ſepries millies ſeſtertium, quod in tabulis qug ſunt ad opis parebat.
PARIANV“S, a. Ep. 223 b, Pariana ciuitas.
PARICID A, dæ. primùm, qui parentem occidit: deinde le-
ge Pompeia, qui propinquum quemuis: poſtremò Numæ Pompilij
ſicere eu⸗ coelle p L6zb aricidic gio obltr JARI E 5 diingun s.Ep.58 40 momnib ub a Duc Cum par ſcentia pe AklE T curi parie netinæ. ARILIA up b,Kd MRILIS, rlio colo IANIO,. gairo,de, nendum dias aliau. cr ſelepar gallinape qua quat ora Adh Tuurbes. KdeOr.) n.:0) 4) (daD. di lalusd pro Sjl.y darur ſicu urälng. tymale d NAklo4a. licadant, AlTE 1i 4Con farter licitK u nctuse dittitur. ſul 174 it. de 8. kunt. Ar be q; ci dur am dgorib dob Vt dem pa

utadden der 9⁸⁹ ,1...4. P A.„.
Kee depen Pompilij lege, qui liberũ hominẽé morti ſciens dederit. Pa- Arn. keo R triæ eriam oppreffor, aut proditor, paricida iure uocatur: nehe boeran quia patria, parés uninſcuiuſq; eſt. Att. 297 a, Audiuimus eũ edant dard ueniſſe in ſuſpicionè 1 orquato de morre Panſaæ, cuſto di- rogadan 1 riq; ut paricidam. pro Deiot. 218 b, Quid de me quod tuliſ- dus eun aae. ſe te dicis, paricida, fratricida, ſororicida, nõnne extra ordi aon barcere 18 nem tuliſti? Ep. 184 b, Vt non modò ſicarij, ſed etiam parici nne drlstaln dæ iudicemini. pro S. R. 30 a,& ²3 b, Paricidas inſui uolue- na pucdieit 6 runt in culeũ uiuos, atꝗ; ita in flumẽ deijci. I. C. 103 b, Pari- lmec niai cida ciuiũ interfectus. Par. 120 a, Paricidam eſſe qui patrem Rtur. nw 1 necauit. I. A. n6 b, Fateor nos. plus ꝗ́ ſicarios, plus quã homi 2 drban 4 cidas, plus etiã quàm paricidas eſſe: ſi quidẽ eſt atrocius pa llus durda trię parentem quàm ſuum occidere. L. Clepo,& Patricida. mn.KOradr 1 PA KRI C IDIV M, dij. I. V. 60 b, Ciuem Romanum prope pa- ula aqueze ricidium necari. de Inuent. 69 a, Cum uenefici cuiuſdã no- 107 a Tewahn men eſſet delatũ,& quia pari cidij cauſa ſubſcripta eſſer, ex- 33. de Kdn 1. tra ordinem eſſet acceptum.& ibi. Cum de nece parentis reithotiiae nihil demonſtratum ſit, indignum facinus eſſe, ea pœna af- 31pro Nan 6 ficere eum, qua paricidæ afficiuntur. pro Do. 220 a, Hoc di Anonde co eſſe paricidium. pro Clu. 23 b, Fraternum paricidium. J. Terae ſenne A. 163 b, Paricidium patrię. J. A. 187 a, Hic de patris& patrui non pacan paricidio cogitauit. I. A. 37 a, Qui nefario ſe patriæ parici- düüpanm nohe dio obſtrinxit.
ualen
PAKRIES, s. maceria, priuatus murus, quo domus àdomo diſtinguitur. Top. 222 a, Paries directus, ſolidus, uel fornica tus. Ep.8 b, Nihil mihi intra meos parietes tutum. I. V. 228 b,& de Or. z28 b, Interiores templi parietes.& de Ora. 131 a, In omnibus parietibus eſſe literas, tria L L. L.&c. pro Mil. 116 a, Ducere parietem per ueſtibulum alterius, Para. 121 a, Cum parietes diſturbabas. I. V. 31 a, Licet parietes in adole- ſcentia perfo deris.
PARIETIN AE, arum. parietum reliquiæ. Epiſt. 202 b, Epi- curi parietinarum neſcio quid.& Tuſc. lib. 3 b, Aſpectæ pa- rierinæ.
PARILIA, orum. dies feſtus, quo urbs Roma conqdita eſt. Att.
rekrictus tenan ralbimus rugall. Cdenas. de N,
lunto diipas l. mlum hatcus ini tenäts verdis uet. ſoldm, ſed dlegan lus.) Parcusci atum tenuis uichs erat elegundum nu
imus. 1²9 b,& de D. 128 b. PARIL IS,le. par, ſimilis. in Arat. Conſimili ſpecie ſtellas pa- aParentes chanli riliq; colore.
PARIO, ru.& Parior, pareris. gigno, procreo, partum edo, ac- quiro. de Or. 163 b, Mulier grauida expleris iam ferè ad pa- riendum menſibus. de Ora. 133 b, Si quintum pâreret mater eius, aſinum fuiſſe parituram.& Epiſtol. 5o a, Vt ea liberos ex ſeſe pãreret. Acad. i5 a, Hli cum ouum inſpexerant, quæ id gallina peperiſſet, dicere ſolebant. de Na. 1 5, Fruges& reli- qua quæ terra pariat.& ibid. Omnia quæ terra gignat. I. C. 102 a, Ad hanc te demenriam natura peperit.& Puſc. 225 b, Tu urbes peperiſti. ad Heren. 25 a, Pärere, proferre, gignere. & de Or. 141 b, Ars non totum aliquid parit& procreat. O-
patrimoniü, lber⸗ doſtremum parans Fyracuſas purtnss K 26 4, Heclthl tens tuus Totquns tobſeruat&dlige rentid cognitcel iure dicipottt.. momniü procrennl
aHorum opect q rat. 207 a, Poſtea dialectici ſpinoſiora multa pepererunt. J. arentez lt C. ud a, Dummodo meis laboribus populo Romano digni ni&ſandtibimäh. tas ſalus q́; pariatur.& Ep. 196 b, Victoria pax parienda eſt. Kdelegda e pro Syl. 170 b, Tum afflicto P. Sylla conſulatus uobis parie . batur ficuti partus eſt. Offic. 39 a, Hæc quibus rebus pariun n genituoyrätiond tur à ſingulis, eitdem fers à multitudine. I. A. 173 a, Malè par
ta, malè dilabuntur. PARIS, dis. Oct. 330 a, At te fata patriæ Paridem futurum præ dicabant, qui uaſtares urbem incendio, Italiam bello. PARITE RK. fimul, ſimiliter, æqualiter, æquè, uiciſsim. de D. 115 a, Conchilijs omnibus contingit, ut cum luna creſcant Pariter, pariterq; decreſcant. de Or. 143 b, Vt ille qui hæc nõ uidit,& uixiſſe cum republica pariter,& cum illa ſimul ex- eleadunctüpli tinct us eſſe uideatur. Tuſc. 153 a, Pariter cum uita ſenſis a- us ete mittitur. Off. 42 b, Tua laus pariter cum republica cecidit. Tuſ. 174 a, Animus uoluptatem pariter cum corpore perci
iaqur in funerepi- 1A6S* Whecl-
de(apolicxtioabblt
n e aru pit. de Se. 87 b, Studia doctrinæ, quæ pariter cum ætate cre b collel ſcunt. Antequam. 196 b, Ferte opem pariter reipublicæ, cun audiiens Rnih ctæ q́; ciuitati, meisꝗq́; fortunis. de Finib. 6ã3 a, Nam& læta- diet prace 30 mur amicorum læticia æquè ac noſtra,& pariter dolemus nckdeumi angoribus. Of. z9 a, Sed ea non pariter omnes egemus. Or. ſrat. ub d, mn. 200 b, Vt pariter extrema terminentur. contra Rul. B2 a, Et nur. lierun quem pariter, qui iter faciunt, ueſtrum eſſe au diunt. I. V. 271 ant, quss ui b, Siculi mecum pariter moleſte ferunt.& ad Her. 16 a, Pari- audian farn. ter nobiſcum. Poſtquam, 212 a, Reſpub. me ſecum pariter mponele 8 5 reportauit. Am. 106 b, Vt noſtra in amicos beneuolétia, illo eparet. Aln n rum erga nos beneuolentiæ pariter æqualiterque reſpon-
bha deat. Par. 124 b, Qui domi tuæ uidet pariter atq; accuſato-
.455 0l uuir rum atq; iudicum conſociatos greges. üi nlu upe PARM A, ma. urbs Italiæ, I. C. 260 a, Qua enim in urbe tam Scc kgenäunt, immanis Annibal capta, quàm in Parma ſubrepta Anto- ſ. r un aleh nius. are gig 1 PARMENSIS,/6. I. A.256 b. bis. wGuvdn ddulbg PARO, as. apparo, comparo, orno, adorno, inſtituo, inſtruo,
„ molior, munio, uiam munio. Ora. 20 8 a,In quo aut conci- lietur auditor, aut erigatur, aut paret ſe ad audiendum, E-
P A 990 piſt. 3 a, Huc te para, hæc cogita. in Sal. 273 b, Qui mihi pa⸗- rare putaſti inuidiã ex mea re familiari. Epi. 19, Eſt enim tibi grauius aduerſaria cöſtituta,& Parata incredibilis quę dã expectatio. pro Ceci. 296 b, Armatos uerè appellamus, qui ſcutis telisq́; parati ornatid; ſunt. I. V. 214 a, inſtruere& parare conuiuium. At. 1 a, Cogito trans Tyberim hortos
aliquos parare.& pro Fl. 161 a, Agros ſibi uſpiam parare. PARO,, onus. nauigium piratarum. Cicero: Tunc ſe fluctigero tradit, mandatq́; paroni.& alibi, Paronculis ad litus ludit celeribus. Iſidorus Etymolog. lib. 19. cap. 1. PAROCHVS, ch. publicus curator miniſterq;, qui peregri- nis reipub. nomine munera, atque alia neceflaria procura- bat. At. 205 b, Ariartem omnino Seſtius parochus publicus occupauit, quod quidem facilè patior,&c. Iegirur etiã Pa- rochijs: id eſt, præbitionibus& muneribus publicis. nAPANOMA ZIA. L. Annominatio. PA RS, ts. membrum. de Inu. 49 b,& 5 b, Genus eſt, quod plu res amplectitur partes: ut animal. pars eſt, quæ ſubeſt gene ri: ut equus. de Ora. 10° b, Partes ſunt, quæ generibus ijs ex quibus emanäãt, ſubijciũtur. de Or. 94 a, Res aliquas uerbis deſignare, generibus illuſtrare, partibus diſtribuere. de Fi. 97 b, Omnes hæ ſunt genere quatuor, partib. plures. de N. 3 b, Omnes partes philoſophicæ, atque omnia membra tum facillimè noicuntur, cum totæ quæſſtiones ſcribendo expli cantur. de Or. 140 a, Virtus haber plures partes, quarũ,&c. de Or. n6 a, Deinde faciunt quinq; quaſi membra elo quen tiæ. de Or. 141 b, Traducta ex parte ad genus notatio. PAKRTES uariè uſurpatæ. de Or. 142 b, Quis Antonio per- miſit, ut partes faceret,& utram uellet prior ipſe ſumeret? At. 197 b. Is partes fecit in Ripa neſcio quotenoruũ iugerum. pro Quin. R. 4 a, Vt ſocius in ſocietate habet parte, ſic co- heres in hæreditate habet partẽ. I. V. 253 a, Quibus illi urbis ſuæ partem ademerunt, ijs tu noſtri imperi]) parté dediſti. pro Cecin. 237 a, Mulieres in parrem uocatæ ſunt.& ibi. Ei partem bonorum maiorem legauit. pro Domo 243 a, Vr- bis partes celeberrimæ& maximæ, ut fo rum, curia,&c. PARS. pro factione. Offic. 28 b, Studio se pleriquc, praſertim in hac parte, facta principum imitantur. Attic. 120 b, Quòd plura in ea parte uerba fecerim. de Fin. 98 a, Quis non mul tis partibus malit,&c. Attic. u bIn hac parte hæc ſunrt, ui- de nunc quæ ſunt in altera. Epiſt. 15§9 b, Si Africanæ legio- nes celeriter uenerint, ſecuros uos ab hac parte reddam. E- piſt. 125 b, Vtinam aut non in iſta parte Appius, aut non in hac Curio, cuius amicitia me paulatim in hanc perditam cauſam impoſuit. Artic. 14 0 a, Cum eadem metuam ab hac parte, ſi illinc beneficiũ non ˖it, rectius putem quiduis do- mi perpeti. I. C. 109 b, Ex hac parte pudor pugnat, illinc pe tulantia. ad Brut. 91 b, Vir bonarum in republica partium. I. A. 20 b, Nam nunc quidem partium conrentionem eſſe dictitat. quarum partium? alteri uicti ſunt, alteri ſunt à me dijs C. Cæſaris partibus, Epiſtol. 163 a, Non licet mihi nul- lius partis eſſe, quia utrobique inimicos habeo. pro Quin. 12 b, Erat, inquit, illarum partium. quid ni, qui,&c. I.. 212 a, Periculum quod offendit animos maioris partis homi- num magis. pro Cor. 59 a, Cum magna pars,&c. cont. Rul. 81 a, Omnibus uobis, aut maiori ueſtrum parti. contra Rul. 70 b, Qui maiorem partem populi ſuftragijs priuauit.& 69 b, Vt minor pars populi uocaretur. Attic. 255 a, Si qui- dem ſimiles maioris partis oratorum futuri ſumus. de Or. 110 a, Scæuolam dicere aiebat, bonam partem ſermonis in hunc diem eſſe dilatam.
EX PARTE, maiore, minore,& alia. de D. u a, In eo ſenatu què maiore ex parte cooptaſſer. pro Clu. 31 b, Hac. n. ille,& aliqua ex parte habebat,& maiore ex parte habere ſe ſimu labat. pro Do. 220 b, Itaq, populus Romanus breui tempo re neq; Salios habebit, neq; ex parte dimidia reliquos ſacer dores. pro Mu. 134 a, Quæſtio peculatus ex altera parte la- chrymarum, ex altera cathenarum. de Som. 129 b, Extrema ex altera parte grauiter, ex altera acurè ſonant.& ibi.& 120 b, Cœli uerticibus ex utraq; parte ſubnixi. Offic. 62 b, Mun dus ex quadam parte mortalis, ex altera autem parte,&c. de D. uu a, Caput iecoris ex omni parte diligenriſsimè con ſiderant.& ib. Semina malorum in contrarias partes ſe uer tunt. de Ar. 245 b, Veſtræ domus multo maxima ex parte ſunt liberæ religione. Offi. 27 b, Magna autem ex parte cle- menti caſtigatione licet uti. Orat. 207 a, Rhetorica quaſi ex altera parte reſpondet dialecticę. pro Quin. R.0 b, Qui a- ger neq; uillam habuit, neq; ulla ex parte fuit cultus. pro Cec. 292 a, Si ulla ex parte hæc ſententia infirmata fuerit. pro Quin. R. 49 b, Is ſeruus ex qua parte erat Fannij, non erat H-S. LIII. ex qua parte erat Roſcij, amplius erat H- S. CCCLIII. de L. 180 b, Si quis de hęredibus exegiſſet pro
„ſua parte, id quod, G&c. Quin. Fr. 319 b, Ex parte gaudeo. At. 102 a, Etſi ex parte magna tibi aſſentior. Ep. 71 a, Ex Lnn. T 2 bus

bus parribus amor tuus mihi ſe oſtendit. Epi. 29 b,& ¹33 a, & de Einib. 133 b, Tua laus ex aliqua parte fuerit. Epiſt. 169 b, Ex magna parte communi commodo inſeruieris. pro Fl. 15 4 b, laccus bellum Cretenſe magna ex parte geſsit. Tuſ. 148 a, Aut omnino aut magna ex parte liberatus. Tuſ. 229 a, Tibi nos ut afitea magna ex parte, ſic nunc penitùs totosd́; tradidimus. Aca. i0 b, Si magna ex parte quidem ad uerum ipſum, aut quàm proximè accedunt.& u a, Si ex omni par- te eiuſdem mo di fint. Epiſt. 1¼α 6 a, Ex maxima parte. Tuſc. 232 b, Ex maiore parte pleraſq́; res nominari.& 233 a, Ex ma iori parte unamquamque rem appy ellari ſpectariq́; dicunt. Tuſcul. 245a, Si multo maiore& grauiore ex parte bona propendent. Or. 214 a, Quod ab ijs uerè quadam ex parte, non totum dicitur. 1 ö“ AAGNAM PARTEM,& alia ſine præpoſitione. de Diu. 93 a, Cum magnam partem noctis uigilaſſes. Epiſt. 134 b,& Tuſ.zu a, Non omnino quidem, ſed magnam partem. pro Fon. 178 b, In rèbus iudicandis, ad unam quanq; rem ponde randam, non minimam partem ſapientia iudicis tenet. Or. 215 b, Magnam parrem ex ianibis noftra conſtat oratio. In Ver. 212 a, Maioreni partein diei ſedere alicubi. Ep. u19 b, A- mabo te, hoc cura. ſoles libenter, ut ego maiorem partem nihil curare. Off. b, Maximam autem partem ad imuriam faciendam aggrediuntur nonnulli, ut,&c. Tuſc. zu1 a4, Stoici magnam partem in his partiendis occupati ſunt. Att. 225 a, Remis magnatm partem: id eſt, nauigaui. Poſtquam. 199 b, Nam mulleres filijq; parui,&c. itinerib. neceſſarijs, aut ma nam partem tectis ac tenebris continebantur. Epiſt. 47 a, Erſt abfui magnam partem conſulatus tui. Pro Sex. R. z5 a, Nullam partem noctis requieſcere. 1N VTRAMQVE PARTE M,& alia id genus. Attic. 243 b, Permulta mihi de noſtro itinere in utfamq; partem occurunt. de D. 96 b. Flumina in cõtrarias partes fluxerũt. de Or. 128 b, Omnium rerum in contrarias partes facultas ex ijſdem luppeditarur locis. Of. 36 b, Magna uis eſt in for- tuna in utramq; parten, uel ad ſecundas res, uel aduerſas. et ibi. Hæc fine hominum operibus& ſtudijs neutram in par tem effici poſſunt. pro Seſt. 7 a, Alter multos planè in o- mnes partes fefellit. Ep. 55 a, Cum ſuſpicarer multũ intereſ ſe rei familiaris tuæ, te quãprimùm, idd, in omnes partes ualere. Epiſt. 66 b. Med; tibi in dmnes partes defendendũ putes. Off. 2 b, Præcepta quibus in omnes partes uſus uitæ confirmari poſsit. Ep. 202 a, Hoc tua nullam in partẽè mul- tum intereſt. Ep. u15 b,In hanc partem tutum erir tibi grati ficari: id eſt, in Appium. At. 25i a, Hæc ſcripſi in eam partem, ne me motum puútares. I. C. u18 a, Moueor his rebus omnib. ſed in eam partem, ut ſalui fint nobiſcum omnes. Offi. 42 b, Facillimè in optimam partem cõgnoſcuntur adoleſcentes, qui,&c. At. 156 a, Accipere aliquid in optimam partem. Ep. 168 a, Quæ profectò in optimam partem accipies.& 36 a, Hoc aſſequère, ut in quam partem accipias, minus laborè. & Attic. u7 b. Id ego in eèam partem accepi, hæc dppida,&c. pro Mur. 139 b, Quod ditiſti, aut non dixiſſes, aut mitiorem in partem interpretare. I. A. 231 a, Aliquid in beneficij parré numerare. I. V. 237 a, Durum hoc fortaſſe uideatur, neq; ego ullam in partem diſputo. ad At. 102 b, Nuncc in alteram par tem magis timendi armorum exitus. pro§. R. 27 a, in eam partem põtius peccant, quæ caurior eſt. Epiſt. 21 b, In hane partem errare malo, ut faciam,&c. quàm,&c. Epi. 117 a, Ali- uando tamen fæpe fe dilata, in eam partem, ut eum dece- dere poſt Cal. Martias placeret, ſenatuſconſulrum factum. pro Syl. 181 a, In impiorum partem, atq; in parricidarum nu nmerum aliquem transferre. 1 PARS. pro regione, uel Ioco. Ep. 185 b, Ab Orientis partibus. & 186 b, Omnes quæ in iſtis partibus ſunt copię. in Ver. 10 b, Quæremus etiam, quid iſte in extremis Phrygiæ partib.
„ fecerit. Tuſcul. 198 b, Hypanis, qui ab Europæ parte in pon
tum influit. pro Mur. 14 5 ², Ibis igitur in exilium miſer, quò? ad Orientis'ne partes?ſ. P. 8½ b, Qui in Italia omnes omniũ gentium partes tribus triumphis deuinxit. Ep. 150 a, In his Ppartibus:id eſt, in his regionibus, uel locis. PARS. pro munere,& officio, uel perſona. Quint. Frat. 298 b, Etſi mea pars nemini cedit, fac ut tua cæteros uincat. con- tra Rull. 70 a, Creationem Pont. Max. populi ad partes da- re. Attic. 103 b,& 104 a,& Epi. 40 b, Pompeius hortabatur, ut partes ſuas ſuſciperem.& 44 a, Juſcipere officia& par- tes pro dignitate alicuius. Attic. u17 a, Si erit bellum, ut ui- deo fore, partes meæ non deſiderabuntur. de Orat. in a, Ac aximè partes iſtius officij ſunt pueri Ciceronis. Epiſt. 30 b, De mea beneuolentia erga te etſi potes ex eodem Pha- nia cognoſcere, tamen uidentur etiam aliquæ partes meæ. de Orat. 156 a, Sed certè hæ partes fuerunt tuæ de illuſtran da oratione ut diceres. de Or. un a, Sed cur impedimus An- tonium cuius audio eſſe partes, ut de tota eloquentia diſ-
. P 4A4 992 ſerat. de Ora. ud a, Sed tranſactis iam meis partibus, ad An tonium audiendum ueniſtis. ad Atric. 162 a, Iudicabam du- riores partes mihi impoſitas eſſe ab offenfione noſtra. de Nat.% b, Eique eius partes tribuit, ur,&c. id eſt, id munus. pro Font. 278 b, Næ multo ueſtrę maiores grauiores; par tes ſunt ad cogitandũ, quàm ad dicendum mex. pro Quin. 1 b, Qu. Hortenſius, qui hoc iudicio partes accuſatoris ob- tinet. Epi. 41a, Cùm te ex fratre meo, ne tum quidem, cum tibi propè neceſſe eſſet eas agere partes, inimicũ mihi fuiſ- ſe cognoſſem. Off. z0 a, Nobis à natura conſtantiæ, mode- rationis, temperantiæ partes datæ ſunt. Epiſt. 130 a, Tibi de di partès Antiochianas, mihi ſump ſi Philonis. Epift. 41 b. Cum tibi propè neceſſe eſſet eas agere partes: id eſt, eſſe ini micum. pro Mure. 120 4, Ego has partes lenitatis& miſe- ricordiæ, quas me natura ipſa docuit, ſemper egi libenter: illam uerò grauitatis ſeueritatis6, perſonam non apperi- ui, ſed ab repubtica mihi impoſitam ſuſtinui. de Aruſp. 258 a, Niſi hanc perſonam& has partes poſſem ſuſtinerc. Epi- ſtol. 44 a, De me autẽè ſuſcipe pauliſper partes meas,& eum te eſſe finge, qui ego ſum. pro Flac.*60 a, Quis unquã Græ eus comœdiam ſcripſit, in qua ſeruus primarum partium nõ Lydus eſſet? pro Domo 2i5 a, An meæ partes in ca canſa non præcipus fuerunt?& 216 a,& 161 b, In hoc officio, quod præcipuè fuit mecum. pro R. F. 124 a, Nulla pars non füit mea. pro Corn. 55 a, Quæ ſünt igitur partes meæt in Ver. 89 a, Munus hoc meum non eſt, cum meæ partes ſunt hoſpi- tum recipiendorum, id libenter facio. Attic. 103 b,& a, Et ſuſcipere partes ſuas. de D. 101 b, Quid de auguribus lo quarè tuæ partes ſunt, tuum, inquam, au ſiciorum patrock nium debet eſſe. in Ver. 21 8 b, Cur tuas partes fuſcipio, cur tuum onus ſuſtineo?& Ep. 40 a, Suſcipere officia& partos pro aliquo. in Vat. 35 a, Eripuiſti partes illo temporè cha- riſsimas partim à Cæſare, partim à publicanis. Attic. 229 b, Tuas partes eſſe arbitror, ut pueri animum tenerũ his opi- nionibus imbuas. pro Rab. Poſth. 123 a, Dare partes alicvi, & mittere in negocium.
PRIMAS, ſecundas,& terrias pattes alicui dare,&c. id eſt,
Pprimam laudem, ſeu primum locum& gradum. in Verr. 6½ a, Vt in actoribus Græcis fieri uidemus, ſæpe illum qut eſt ſecundarum aut tertiarum parrium, cum poſsit aliq uanto clarius dicere, quàm ipſe primarum, multum ſummittere, ut ilſe princeps quàm maximè excellat. in Verrem 62 b, 8i alienus minus uehemens fuerit,& tibi primas in dicendo partes conceſſerit. Orat. 198 a, Pribuere primas alicui I. A. 216 b, Pater tuus primas omnium ciuium P. Naſicæ, qui Ty berium Gracchum interfecir, dare ſolebat. de Oraro. 162 b, Hutc primas dediſſe Hemoſthenes dicitur, huic ſecundas, huic tertias.& Or. z02 a, Demoſthenes tribuit& primas& ſecundas actioni. Ora. 199 a, Pericles cui primæ ſine contro uerſia deferebant ur. de Clar. 172 a, Et ſi utriq; primas, prio- res tamen deferunt Lælio. Item: Velleius, ad quem tum E- picurei primas dcferebanrt. de Clar. 193 b, Primas in cauſis agebat Hortenſias,& 196 a, Hortenſius facilè primas tene- bat. de Cla. 182 a, Ex his illi duo facilè primas tulerũt. Qu. Fr. 324 b, Tibi iſtius generis in ſcribendo priores partes tri buo quam mihi.
PRO mea parte,&c. Epiſt. 15 b, Quid; meus in repub. ſit pro
mea parte capeſſenda ſtatus. Ep. 61 a, Atq; etiam ut ita fie= rèet, pro mea parte adiuui.& 15 a, Quiq; meus in repub. ſit Pro mea parte capeſſenda ſtatus. Tuſcul. quæſt. 168 b, O- mnia iſta perinde ut cuiq; data ſunt, pro rata parre, à uitæ longa aut breuia dicuntur. I. V. 219 a, In his artibus pro mea Parte uerſor, quarum ille princeps fuit. Epi. 252 b, Ego pro- mea, tu pro tua, pro ſua quiſq; parte ferre potuiſſet. Caſſ- Epi. 190 a, Ita pro noſtra parte celeriter iter nobis expedirs poſſe confido. Ep. 180° a, Ac debeo pro ciuili parte remp. uel le ſaluam. pro S. R. 41 a, Pro illa tenui infirma parte nob? litarem defendi. pro Syl. 167 b, Omnes qui adſunt pro ſua Parte atq, autoritate defendũrt. pro R. P. 123 a, Rabirius ma- gnas partes habuit publicanorum.
PARSIMONIA niæ. frugalitas, moderatio ſumptuã, dili-
gentia. Par. 125 b, Magnum uectigal eſt parſimonia. de Rep- lib. 4 teſte Nonio, Optimum autem& in priuatis familijs, & in Rep. uectigal dico eſſe parſimoniam. Tuſculan. 247 b, Ciuitates quædam parſimonia delectantur, ut de Lace- demonijs paulo antè diximus.& ibi. de parſimonia uictus Perfarum. I. V. ito a, Summa parſimonia, ſumma diligentia- Off. 1 b, Res familiaris conſeruatur diligentia& parſimo- nia, ijſdem etiam rebus augetur. pro Qu. 10 b, Amicos ob- ſeruantia, rem parſimonia retinere.& 1⁷ b, Ruſtica illa atq́; inculta parſimonia. At. 70 b,& Or. 20 ½ b, Et ſi meam in co parſimoniam huius paginæ contractio ſignificat. de Pro- 74 b, Sed decus illud triumphi minuendum noſtra parſi-
—— 12
lmo fcec Ijparttel tomnes 0 83 part Jec ull⸗ md'ue b 9 bVtrli ſotius exp ationis.. ecaret. pl nniam A0 9 regin ipes frube -ATICI leg. 5⸗ b, ommunic dos⸗Tuſc. bbi parata ATICV domne at noetquæ ſcuotur, no eb Part moes tenuu lofceren torum ge AATICV aſummat AMRTIM unpartin Var.ra, R ſentiebant, bCeteri mulanter deuoraſet an empti tepareim ata lunt. ſueptü zCun dal npüb. aue nes induſt prouincia rum auten Keidet, Re parti dusich eſt tene ſunt apartim ominut lnonp umlas 2 82Cal us rebu ultenret um ſine tidus in

anrs ſunt hoſpi. e0zb, 41o43 deauguribus l Niorum patroci tres ſuſcipio, cur te ocfcla Kpartes llo tempore cn. canis Atriceangh, imn tenerü lus opi. are dandezalt,
ldare,&e id h radum. in Verr.6: xpe illum quiet poſsit aliqumo tum ſummitters Nerrem 62 5 d imas in dicendo
imas alicui. I4.
P. Naficæ, qui Iy .de Orato. 1ö2!, r huic ſecundaé buit Kprimasdh rim æ fihe contto iq; primadpriö- ad quem tum!- primas in cauli ile primas tene- as tulerüt. A. riores partes ii
repub. ſitpm
eriam ut itafe- deus in repudeſ quxt 6¹ b0⸗ rata patte„Auls artibus promas pi. 252 b Egoprh — otuiſſet. Cul. er nobis expelm li patte rem.le rm aq patte 8 ui adtunt pfo: 1a KabiEiuS MT. 4) 7
993 P A PARTHI. pop. At. 76.& 77.
PARTHICV S,. At. 75 b, Ocium parchicum. PARTHINI. pop. l. P. 1 0.
PARTICEPS,pu. conſors, ſocius, non expers, compos.)(.
Expers. de Orat. 99 a, Quoniam ſententiæ atq; opinionis
meæ uoluiſtis eſſe participes, nihil occultabo. de D. 93 a, Ea pars animi, quæ mentis ac rationis eſt particeps. de Vn. 199
b, Animus rationis compos& particeps. pro Arch. 190 b, Milites dulcedine quadam gloriæ commoti, quaſi partici-
pes eiuſdem laudis, magno illud clamore approbauerunt.
& contra Rul. 8 a, Qui aliquam partem illius honoris at tigerunt. Epiſt. i5 a, Feci continud omnes participes meæ uoluptatis. de Inuent. 53 b, Tu particeps factus es in turpiſ ſimo fœdere. Epiſt. 168 b, Digni ſumus, quos habeas tui cõſi lij participes. de Fin. 14° b, 141 a, Virtutes ita connexæ ſunt, ut omnes omnium participes ſint. Att. 145 b, Huius belli e- g0& particeps,& adiutor, x ſocius eſſe cogor. de Finib. 72 b, Nec ulla de ſummo bono rario, aut uoluptatis non do- lendi'ue particeps, aut honeſtatis expers probabitur. Ora. 198 b, Vtriuſq; particeps, ucl utriuſq;, ſi uerum quærimus, potius expers. de Na. 30 a,& 33 a, Mundum eſſe compotem rationis. de Di. 87 b, Quodparticeps artis eſt.)((Quod ar- te caret. pro Fon. 283 b, Soctus ac particeps forrunarum o- mnium. Antequam. ¹96 b, Teq; particeps connubij ſocia re gni regina Iuno. At. 235 a, Zeneficijs& honoribus ut parti- cipes frui, quantis uellem us.
PARTICIPO, as. impartio, communico, partem capio. de
Leg. 162 b, Sequitur igitur ad parricipandã alium ab alio, communicanduma; inter omnes, iuſtos narura nos eſſe fa kos. Tuſc. 183 a, Qut alteri exit ũ parat, eum ſeire oportet,
ſibi paratam peſtem ut participet parem.
PARTICVLA le. articulus, appendicula. de Vn. 196 b, Mun
di omne animal quaſi particula quædam eſt. de N. 33 a, Ho mo eſt quædam particula perfecti. Of. 41a, Qui ſcelere pa ſcuntur, non poſſunt ſine ulla particula iuſticiæ uiuere. At. 284 b, Parriculam literarum tua um legi. de Or. 123 b, O- mnes tenuiſsimæ particulæ.& 99 b, Cuicunq; particule cœ li officerentur. in P. 98 a, Cognoſcis ex particula ſcelerum tuorum, genus uniuerſum.
PARTICVLATI M articulatim, membratim. ad Her. 3 a,
Si ſummatim non particulatim narrabimus.
PARTIM. qua, pars, ex parte quadam. de Or. 117 a, Sed eo-
rum partim in pompa, partim in acie illuſtres fuerunt. in Vat. 32 a, Reliqui ſfex fuerunt, ex quib. partim tecum planè ſentiebant, partim medium quen dã curſum tenebant. Ep. 5ů b, Cæteri ſunt partim obſcurius iniqui, partim non diſ- ſimulanter irati. I. P. 9o a, Cum partim eius prædæ libido deuoraſſet, partim noua quædam& inau dita luxuries, par tim emptiones,&c. de D. 132 a, Qiorum partim ficta aper- tè, partim effutita temerè, nunqua n prudèsti cui quam pro- bata ſunt.& 125 b, Neceſſe eſt fateri partim horum errore ſuſceptũ eſſe, partim ſuperſtitione multa fallendo. I. A. 220 a, Cum partim è nobis ita timidi ſint, ut,&c. partim ita à repub. auerſi, ut,&c. pro Põ. 7 a, Ex cæteris ordinib. homi- nes induſtrij partim in Aſia negociantur, partim eorum in prouincia magnas pecunias collaras habent. Off. 3 b, Eo- rum autem ipſorum partim eiuſmo di ſunt, ut,&c. partim, S&c. id eſt, eorum aliqua,&c. de Orat. 96 b, Cauſarum, quæ, &c. partim in iudicijs uerſantur, partim in deliberationi- bus: id eſt, quædam,& quædam. de N. 22 a, Beſtiarum ter- renæ ſunt ali e, partim aquatiles. de D. ↄ9 b, Multa inu ſita- ta, partim ex cœlo, alia ex terra oriebantur, quædam etiã ex hominum cõceptu& ſatu. de Am. 104 b, Sed nihil eſt quod illi non perſequantur ſuis argutijs, partim fugiendas eſſe nimias amicitias, ne,&c. alios autem dicere aiunt,&c. de D. u1z a, Cæſar à nobiliſsimis ciuibus, partim etiam à ſe omni- bus rebus ornatis trucidatus eſt. Atti. i7² a, Videbis ergo ut ſuſtenretur partim de Fruſinati, partim. contra Rul. 73 b, S0 lum, ſine ſecundo. Atti. 129 a, Domitius ſuas XII. cohorteis tribus in oppidis diſtributas habet, unam partim Albæ, par tim Sulmonæ collocauit. Qu. Fr. 304 a, Amici partim deſe- ruerunt me, partim etiam prodiderunt.
PARTIO, t. partior. Or. 215 a, Pes qui adhibetur ad nume-
ros, partitur in tria. de Or. 153 b, Sed paulo ſecus à me, atque ab illo partita ſunt. pro Syll. 167 b, Neq; ego hoc partiendæ inuidiæ, ſed communicandæ laudis cauſa loquor.
PARTIO R ris. diuido, partio, partitionem facio, communi
co. de Vniu. 19% b, Idã; ipſum in ea, quæ decuit, membra par titus eſt. I. V. 99 a, Patres bona ſua cum filijs partiuntur. de Cla. 161 b, Hortenſius cum Cicerone cauſas partiebatur. de Or. 142 b, Antonius ita partitus eſt tecum, ut,&c. pro Dom. 217 b, Tamen ærarium cum eo parritus eſt, I. V. 208 a, Cum bona pupillus erepta cum illo partitus eſt. de Fin. 53 a, Epi- curus nihil de diuidendo ac partiendo docet. Ora. 207 b, Is
P A 994
genus uniuerſum in ſpecies certas, ut nulla neq; praterm it tatur, neq; redundet, partietur ac diuidet. de Fin. 107 a, Qui totam philoſophiam in tres partes diuiferunt, quam parri- tionem à Zenone retentam eſſe uidemus. pro Mil. 115 a, Par tiri aliquid cum aliquo. de Clar. 177 a, Actio partienda eſt in geſtum atq; uocem. I. A. z61 a, Partiuntur inter ſe, qui Ca- pitolium, qui urbis portas occuparent.
PARTIENDVS, da, dum. L. Portitor. PARTITE. diſtributè. Ora, 205 b, Partitè, definitè, diſtin&tè
dicere.
PARTITIO, onis. diuiſio. de Or. 86 b, Græcos partitionem
quandam artium feciſſe uideo.& de Clar. orat. 193 a, Parti- tiones, quibus de rebus dicturus fis. pro Syll. 169 a, Arq; in- ter nos partitio non eſt temerè facta. de Orat. 131 b, Hæc ſit primapartitio, quod facetè dicatur, id alis in re habere, a- lids in uerbo facetias. de Fin. 58 a, Partitio qua uſus eſt Epi- curus, qui poſuit unum genus cupiditatum,&c. alterũ,&c. tertium,&c. pro Cec. 287 b, Cum præſertim pecunia ex par titione deberetur. I. A. 257 a, Vrbis Italiæq́; partitio.& pro Seſt. i5, Partitio ærarij. Off. 41 a, Propter æquabilem prædæ Partitionem, Bargulus,&c. de Legib. 7 b, Partitionis caput ſeriptum caurè. De Partitione uide multa præclara, Topic. 222 b,& 223 a,b,& de Inuen. 49 a, b.
PARTVRIO, ru. in pariendo laboro, enitor, conor. pro Mu.
14 4 a, Dij faciant, ut hoc quod conceprum reſpub. periculũ parturit, conſilio diſcutiam& comprimam. I. A. 191 b, Vtinã aliquando dolor populi Romani pariat, quod iamdiu par turit. Amic. 104 b, Securitate frui non poreſt animus, ſi tan- quam parturiat unus pro pluribus.
PARTVS, a, um. collectus, comparatus. contra Rull. 69 a, Li-
bertas plurimo ſudore& ſanguine maiorum noſtrorũ par ta, nobis; tradita.& pro Syll. 182 a, Exiſtimario parta. de Or. 102 a, Vt ipſum quod erar hominis proprium, non par- tum per nos, ſed diuinitùs ad nos delatum uideretur. pro Quin. i3 b, Honeſtè partis bonis priuari.& de Prouin. 74 b, Præda parta. I. A. 173 a, Malè parta, malè dilabuntur. de Or. 128 a, Aliqua non eſſe uirtute parta, ſed uitijs& peccaris.& ibid. Aliqua magno labore, magnis periculis eſſe parta. Art. 282 b, Magna peſtis erat depulſa per uos, uobis uerò parta diuina gloria.
PARTV S,tus. fœtus. de Na. 69 a, Natio dea, quæ partus ma-
tro narum tuetur, à naſcentibus nominata. de Nat. 39 b, Dia na adhibetur ad partus, quòd ij matureſcũt aut ſeptem aut nouem lunæ curſibus.& 49 b, Luna ſole illuminata, graui- ditates& partus affert.& 5 b, Ceruę paulo ante partũ per- Purgant ſe quadam herbula. de Diu. nò b, Conceptio mulæ contra naturam fortaſſe, ſed partus propè neceſſarius. de Diu. 88 a, Irridetur partus hic mulæ.& ibid. Fœtus extirit in ſterilitate naturæ.& ib. Partus malorum, pro Cl. 2z b, Cum mulier eſſet grauida,& iam appropinquare partus uidere- tur. Epiſto. 92 a, Me Romæ tenuit Tulliæ partus. de D. 319 a, Quæ natura partum animantis faciat. de Orat. 124 b, Feræ partus ſuos diligunt. de Fi.s a, An partus ancillæ in fructu ſit habendus. Tuſ. 179 a, Quantum una uęcors Oenei partu edita. Oct. 330 b, Matris tuæ partum aureum eſſe dixi.
PARVI duco. paruipendo. pro Arc. 188 a, Pericula mortis par
ui eſſe ducenda.& de Finibus 69 b;. Sed quia parui id du- ceret.
PARVIFACIO, ciz. L. Facio,& Minimi facio.
PARVIPENDO. parui duco. At. 239 a, Sed ſi iſta paruipen dimus, certè& maiora contemnimus.
PARVITA 8, tis. de V. 203, Quæ cerni non poſſent propter paruirarem.
PARVM. paulum, modicum, paululum, leuiter, ad exiguum
tempus, minus, non. pro Seſt. 9'b, Parumne eſt Piſo, ut omit tam Gabinium, quòd tantum homines fefelliſti? ur neglige
res autoritatem ſenatus?remp. proderestetiã ne audes?& c.
Tuſ. 172 a, Nemo parum diu uixit, qui,&c. Att. 16 3 b, Vide ne dum pudet te parum optimatem eſſe, parum diligenter qd optimum ſit, cligas.& 164 b, Sunt ea quidem parum firma. de Inuen. 3 b, Cum parum memineris, quod conceſſeris. de N. 60 b, Quæram ex te ea, quæ parum accepi.& ibi. Quàm ea quæ minus intellexi, requirere. de Sen. 92 b, Ad exiguum tempus durat. de Fin. 97 a, Paulũ oppidò inter ſe differunt. Tuſc, 233 a, Paulum ad beatam uitam deeſt.
PARVMPE‚ R. pauliſper, aliquantum, ad breue tempus, ad
punctum temporis, paulum. de D. 9o a, Diſcedo parumper à ſomnijs, ad quæ mox reuertar. de Clar. 195 a, Digredi pa- rumper à cauſa. At. 137 a, Abduco parumper animum à mo- leſtijs.& de Or. 1566 a, Parumper ipſe conticuirt.
PARVVI.V S, 4,um. pufillus. de Inuent. 63 a, Dum parunlum
hoc conſequimur.& 65 a, Et impulſionem paruulam quan dam fuiſſe dicet.& I. V. 222 a, Acad. 21 a, Videte quæſo quàm
in paruulis ſitis. T 3 P A R-

595 P A
PARVVS, /, um. puſillus, exiguus, mo dicus, breuis, anguſtus, tenuis, minutus, mediocris, mo dica magnitudine. ad He. 22 a, contra Kull. 78 b, Paruam exigui temporis uſuram bonæ de me opinionis poſtulo.& 83 a, Parua pars. de Som. 128 a, Ipſa uerò terra ita parua mihi uiſa eſt, ut,&c. pro Pom. 14 a, Inſula Delos parua. de Orat. u6 a Parua aur mediocris res. Qu. Fr. 327 a, Non enim cõmoda quædam ſequebamur par ua ac mediocria. pro Clu. 37 a, Sylla magis opibus, cogna- tis,&c. hæc autem apud Iunium parua atq́;: nfirma ſunt. de L.e. 257 a, Sed eſt quædam inter nos Parua diſſenſio. de Leg. 156 a, In paruum quendam& anguſtum locum concludi. pro Cec. 39 b, Beneficium non paruum: de Pro.7o a, Mace doniam pacatam tenui præſidio, atq; exigua manu tueba- mur. I. V. 231 a, Vendere aliquid paruo precio. At. 2 b, Ea abs te diligenter paruot curata ſunt. pro S.R. 4° a, Cur tantu- lo uenieruntide Legibera, A paruis enifh didicimus,&c. Offf. 14 a, Ea quæ eximia pleriſq;& p ræclara uidentur, par- ua ducere,& contemnere. de I. eg. 166 b, Quæ cum adſunt, perparua ſunt,&c de Legib. 167 a, Perparuam uerò contro- uerſiam dicis. PASCOS ſcus paui,& Paſcor, rs, paſtus ſum. Attic. 7 a, Lancibus & ſplendi diſsimis caniſtris ‚non oluſculis nos ſoles pa- ſcere. Officio. 36 b, Sinehominum opera aut paſcere equos, aur domare non poſſumus. pro Cec. 296 a, Qui colendi aut paſcendi cauſa eſſe in agro conſueuerant. de Diu. 87 a, Qu cum propter paupertatem ſues puer paſceret, una ex his a-
miſſa uoluiſſe dicitur,&c. pro Mil. 102 a, Quos P. Clodij fu
ror rapinis& incendijs pauit. I. V. 24 9 a, Cum eius cruciatu paſcere oculos, animumꝗ; exaturare uellent. Officior. 4 a, Qui maleficio& ſcelere paſcuntur. Attic. 60 b, Ego hic pa- ſcor bibliotheca Fauſti. I. P. 59 a, Hiſce ego rebus paſcor, his delector, his perfruor, quòd ſenatus,&c. de Nat. 27 b, Cuͤm cauea liberati pulli non paſcerentur.& de Di. 86 a, Neceſſe eſt oſta obiecta cadere truſtum ex pulli ore, cum paſcitur. pro Cluenr.zu b, Beſtiæ fame dominante plerunq; ad eum locum ubi paſtæ aliquando ſunt, reuertuntur. Offic. 51 b, Ex quo genere comparationis illud eſt Catonis ſenis, à quo cum quæreretur, quid maximè in re familiari expediretère- ſpondit, Bene paſcere. quid ſecundum bene ueſtire. quid tertium ſatis bene ueſtire. quid quartum t arare. I. A. 232 a,
At in eius corpore lacerando cum animum ſatiare non poſ
ſet, oculos pauit ſuos.
PASCVA, orum. contra Rull. 61 b, Vtrum tandem hanc ſyl- uam in relictis poſſeſsionibus, an in cenſorum paſcuis in-
ueniſti? 6
PASIPHAE, e. de Na. 69 a, Circe& Paſiphae è Perſeide O- ceani filia natæ, patre Sole.
PASITHEA;theæ. de D. 100 a, In Paſitheæ fano:
PASSER ru. de D. 9 b, Calchas apud Homerum, ex paſſerũ numero, belli Troiani annos auguratus eſt. de Fin. 80 b,&
de D. 12: b,& 122 a.
PASSERCVIL.VS,K. de Di. 122 a, De paſſereulis coniecturã facere.
PASSIM. diſpersè, ubiq;, undiq;, ſine ordine. pro Mur. 141 b, Ad prandium uocare uulgò, paſsim. quid eſt uulgò? uniuer ſos. Epi. 174 a, Ille enim it paſsim, ego ordinatim. pro Syll. 175 a, Ilas fabulas deſcribi ab mnibus ſtatim librarijs, di- uidi paſsim d peruulgari, atq; edi populo imperaui. pro S. R. 41 a, Paſsim per forum uolitare. de Or. 2 0%0 b, Paſsim car- pere& colligere undiq; de Diu. 125 a, Aues huc& illuc paſ- ſim uagantes.& de Or. i10 a, Aues paſsim ac liberè uolitare.
PASSV SHa, um apertus, à pandendo. de N. 48 a, Minorem ſe- ptentrionem Oepheus paſsis palmis ſubſequitur.& Tuſc. 174 5, Quò etiam uelis paſsis peruehi liceat.
PASSVS, ſus. gradus, ut quotieſcunq; gradum facias, toties tibi tuarum uirtutum ueniat in mentem. pro Seſt. ↄ b, Edi- xitq́; ut ab urbe abeſſet mille paſſus. Attic. 256 b, Erat enim Brutus citra Velliam millia paſſuum tria. pro Qu. 1 ½ b, Tri duo ſeptingenta millia paſſuum ambulare. Qu. E.378 b, Seſe menſum pedibus aiebat pafſuum CCCCM. de Fin. 09 b, Et gradus unus in ea uia quæ eſt hinc in Indiam. de Le. 167 a, Qui me deduxit in Academiam perpauculis paſsibus. in A. 213 b, Ne propius urbem millia paſſuum ducenta exerci- tum admouerit. pro Mar. 13r b, Diſiunctiſsimas terras paſsi bus peragrare.
PASTIO, onw. pabulum, paſtus. pro Pom. 6 b, Aſia fertilis eſt magnitudine paſtionis.
PASTO R, ru. pro Fl. 154 a,O paſtores, neſcio quos cupi- dos literarum,&c.
PA 8 TORAL I8,fe. paſtoricius. de D. 102 b, Atq; ille Romu
li auguratus paſtoralis, non urbanus fuit.
PASTO RI CIV S,, um. paſtoralis. At. 13 a, Paſtoricia fiſtu- la. Item: Fera quædam ſo dalitas& planè paſtoricia, atq; a- greſtis germanorum lupercorum. 4
P. A 996
PASTVS, 4, um. pro Clu. 32 b, Hic ille planus quæſtu indicia rio paſtus contrahit frontem. Ep. 124 a, Nunc tibi noſtri mi lites malis orbiculatis eſſe paſti uidentur.
PASTVS, tus. paſtio, cibus locus paſcuus. de Na. 46 a, Volu crüm lapſus, pecudum paſtus, uita ſylueſtrium.& 50 a, Pa.-- ſtum animantibus largè& copiosè natura comparauit.& ib. Partes corporis ad paſtum capeſſendũ conficiendumꝗq;. & 58 b, Pecudum paſtus-de Fi.88 a, Terra fundit ex ſeſe pa- ſtus uarios beſtijs& ⁷½ a, Pecudes ad paſtum procreatæ. de D. 90 b, Cilices paſtu pecudum maximè utuntur. de N. 51 a, Beſtiæ in paſtu circumſpectant.& Tuſ. 41 a, Oblectatio in duſtriæ, qui eſt unus ſuauiſsimus paſtus animorum. in An. 231 a, Qui popularetur agros, non ad ſpem cõſtituendæ rei familiaris, ſed ad præſentem paſtum mendicitatis ſuæ. Off. 3 a, Omne genus animantium, omnia quæ ſint ad uiuendũ neceſſaria, inquirunt, parant, ut paſtum, ut latibula.
PATARANI. Patara Lyciæ oppido.,*†
PATAVINI. pop-in A. 24.
PATAVINV S,a.At. z01. b
PATEFACILO, cu. in lucem profero, diuulgo, aperio. de 0- ra. 93 a, Nunc uterq; ueſtrm patefecit earũ rerum aditum, quas quærimus.& 102 a, Hæc quex patefecit oratione ſua Craſſus. de Ar. 2409 a, Hæc nobis& ſcelerum indicia oſten- dit,& periculorũ ſigna patetecit. pro Mil. 21 b, Indicia com
munis exitij indagaui, parefeci, protuli. Top. 227 b, Patefa- cere aliquid, in iudiciumꝗ; proferre. pro Flac. ¹¼α a, Qut ea proferenda patefaciendaq; curauit. de Or. 99 b, Patefacere & illuſtrare obſcura.& Acad. 2 a, Patefacere aliquid obſeu rum. Ep. 94 b, Ex quo tibi patefeciſti Seianũ. Ep. 213 b, Huie ego tantum modo adirum ad tuam cognitionẽé paretacio, & innuo cognitũ. in C. 123 a, Patetacere nobis prouincias, quò exire poſſumus. At. 1 8 b, Patefacere odium ſuum in ali quem. Ep. 87 b, Itaq; Theudæ liberto tuo totum me pate- feci. de Am. n; a, Patefacere& illuſtrare ueritatem.
PATEFAOTI O,, ouw. euolutio, explicatio. de Fin. 64 b, De finitio eſt patefactio quaſi rerũ opertarũ, cum quid quie= que ſit, aperitur.
PATEFEACTVS, a, um. illuſtratus, diuulgatüs, apertus. de D. 88 b, Neq; ante philoſophiam patefactam hac de re quiſ quam dubitauit. de Or. 102 a, Ab hoc aditu ianuad; pate- facta.& Tuſc. 241 a, Aditus parefactus. in A. u4 a, Lentulus patefactus eſt indicijs& confeſsionibus ſuis. pro Pomp. ⁷ b, Patefactum noſtris legionibus eſſe Pontum, ui antè po puto Rom. ex omni aditu clauſus eſſet. pro Syl. 167 b, Qua- re iſta coniuratio ſi patefacta per me eſt, tam patet Horten ſio quàm mihi.& Ep io a, Quibus patefactis,&c. in C. u1 4 a, Lentulus patefactus,&c.
PATELILA, læ. uas picatum, uel fictile, ſacrificijs faciendis aptũ. in Ver. 10 a, Patella grädis cum figillis ſimulachrisq́; deorum. de Fin. lib. 2, Reperiemus aſotos primum ita non religioſos ut edant de patella. L. Venor,& Thuribulum.
PATENS,tu. apertus.)(Clauſus. de D. è0 a, Cœlum ex o- mni parte patens atꝗ; apertũ intueri. pro Qu. 17 b, Habere domum clauſam pudori,patentem atque adeò expofitam cupiditaribus.
PATENTIVS. aduer. apertius. de In. 70 b. L. Abſconditè?.
PATEO, es. apertus ſum. I. A. 1b b, Cur ualuæ Concordiæ non patenté pro S. R. 42 b, Mea domus tibi patet, mihi clau ſa eſt. de Cl. 167 b, Domus Iſocratis cũctæ Græciæ quaſi lu- dus quidam patuit. Ep. 27 a, Si cuius aures ad hane diſputa tionem patét. de Cl. 166 a, Aditus, qui nobis patuit, obſtru- ctus eſt. Att. 166 a, Si nobis is curſus, quem ſperaraã, patèret. pro Mur. /30 a, Quod omnibus patet,& æquè promptum eſt mihi& aduerſario meo. de D. 109 a, Vt nullum philoſo phiæ locum eſſe pateremur, qui non latinis literis illuſtra- tus patêret. de Or. 87 a, Cum illa pareãt, in promptuꝗ; ſint omnibus. pro QR. 4 b, Nõ habere ſe hoc nomè in codice fatetur, ſed in aduerſarijs patêère contendit. de Aruſ. 256 a, Quid exiſtimatis eum, ſi reditus ei gratiæ paruerit, eſſe fa- cturum. Epiſt. 37 b, Vt intelligant omnia Ciceronis, patère Trebatio. pro Cor. 59 b, Iis præmijs excluſos eſſe ſocios, quæ pateãt ſtipendiarijs. Of. 15 a, In philoſophorũ uita mi=- nus multa patẽt, quæ fortuna feriat. de Am. uu b, Qui exiſti mant peccatorũ omniũ patêre in amicitia licentiã. de Or- 105 a, Hæc. n. ars& latè patet,& ad multos pertinet.& Of- 18 b, Hoc latiſsimè patet, ad plurimosq́ pertinet. Of. 5 b, In quo uitio latiſsimè patet auaritia. de In.⸗5 a, Hocmaiorem quandam uim habet,& latius patet quàm hic expliceturæ Pro Ar. 189 b, Bellum in multa uarietate terra mariq́; uer- ſatũ,& latè fuſum eſt. Epi. 34 b, Latè enim patet hoc uitiũ, & eſt in multis. Or. 203 b, Locus longsè lateq́ patens Offic. 47 a, Cuius beneficia latè patent.& ibid. Latiſsimè eo- rum manat induſtria.& pro Plan. 291 a, Latius diſsipa-
ri, Epiſtol, 271 b, Cappadocia maxime patet.& 24 4 4, 3 Cappado=
te necisd; gec patel, ibus dici ſatis acrer po quo 1 Inus L.Ack tem.Kpre pud patte uſu memo jores noſt hos Papi nilaypatt: ATEREA ATERA/ tere coror ſinebantu Weſtfunc Hlcatus, TERN tt.1623) Satis an ꝛgiletd lius. tes elſe gli KTENpa dendumi nterinuid wlconſult do Cec.) ſogucln ATHET nunnom ATPSC. llotempe legendun MTIBIL len natur ATIBII ihb,Ne⸗ tes putan MTIBVI iidulo in MTIEN 1 fend lſTlEN henti and
ſeriens
ko Lig. 11) 4, d4 Quc Kdeno 1 lbo r. plp dulle. mnanter
Ad, umlciti
a

Unt ad lluengs b de lanbals, ui
go aperio ⸗. rerum adiun
ſett oratione 4 m ndicia oſten. ub lodicia com Dd.17 b, Dateta. da.)sCule 99 b, Patefacers ee aliquid obſeu hu. Fp.a9 b Hlute tlonè bacetacio, lodls prouincia, dium ſuuminai totum me hate Lernatem.
de Pin.64 bDe vum quid quc-
ditüs, apertu d am hac derequl eu lanuaq́; pat- A.u a, Lentulas uis. pro Pomp; tum,.ui antèpy 9§)la67 b, Cu. im patet Honan dis, Gc.in C. ug
rrificijs faciendi lis fimulachris; primum ita non Thurbulum.
a,Cœlum exo. Lu. b Habers
ded expofitam
L. Abſcondits luæ Concordis datet mihi clun Græcia quaüll ad hane diſiun is patu obitn. pe rarã patera rquè promptun t nultum pbilo 4 nis lieri l 2 n promptuc i cnomèm 0 lce . Jde Aruſ. 2* epatuerib e⸗ (iceronispate
2ſoclo5,
997 A
Cappadocia, quæ pater à Syria. de Diuin. 99 b, Babylonij in camporum patentium æquoribus habitantes. Att. 6 b, Ve- lim do mum ad tuos ſcribas, ut mihi libri tui pateant. Qu. Fr. 29% b, Facilimos eſſe aditus ad te, patère aures tuas qus- relis omnium. Offl. in: a, Ac latiſsimè quidem patens homi- nibus inter ipſos, omnibus inter omnes ſocietas hæc eſt. in A. 178 a, Septies millies ſeſtertium, quod in tabulis, quę ſunt ad Opis, parebat. L. Pareo.
PATE T,bat. conſtat. pro MWil. 104 a, Quid porrò quærendũ eſt, factum ne ſitꝭ at conſtat. à quo? at patet. Tuſc. 159 b, Cũ pateat igitur æternum id eſſe,&c. I. A. 2 40 a, Diſcuſſa eſt ca- ligo, diluxit, patet, uidemus omnia.
PAT E R, trus. parens, generator, genitor, procreator, ſator, un- de aliquis natus eſt, educator, altor, ſenatores. L. Conſcri- pti,& Patricius, Maiores. pro Rab. 96 a, Quem uerè patrem patriæ, parentem inquam reip. poſſumus dicere.& I. P. 80 b,& pro Seſt. 25 b, Me Qu. Catulus parentem patriæ nomi- nauit. de In. 61 a, Si ad ſenes de patribus, aut parentibus co- gitent.& I. A. 186 a, Pater naturalis. pro Do. 228 b, Pater ui- tæ necisq́ poteſtatem habebat in filios. de Or. 132 b, Quib. nec pater, nec mater ſit. Item: Si id quod præclarè à ſapien- tibus dicitur, uultu ſæpe læditur pietas, quod ſupplicium ſatis acre reperierur in eum qui mortem obtulerit parenti, pro quo ipſum mori iura omnia cogebant. de Am. 96 b, Sci mus L. Acilium apud patres noſtros appellatum eſſe ſapien tem.& pro Mur. 142 a, Fuit eodem ex ſtudio uir eruditus a- pud patres noſtros Qu. Tubero. de Ora. 100 a, Quid, quod uſu memoria patrum uenitꝭ& ibi. Quæſitum eſt apud ma iores noſtros,&c. Offic. 61 a, Vt Petronius apud patres no- ſtros, Papius nuper: I. V. 6 5½ b, Patres maioresq́; noſtri. Orat.
198a, Patrum noſtrorum ætas.
PATEKRFAMILIAS.L. Familids.
PATERA, ræ. poculi genus latum acpatens. de Na. 77 a, Pa- teræ coronaq́; quæ ſimulachrorum porrectis manibus ſu- ſtinebantur. de Di. 90 a, Mercurius è patera ſanguinem ui- ſus eſt fundere. de Cl. 16 8 a, Excipere ſanguinem patera. L. Filicatus,& Thuribulum.
PATERNV S,, um. patrius. pro Cæl. 44 a, Bona paterna.& Att. 262 a, Paterna neceſsitudo.& pro Do. 243 a,& Epi. 223 a, Satis amplum patrimonium paterni nominis. de Or. 99 a, Egiſſerq, lege in hæreditatem paternam teſtamento exhę res filius.& ⁹9 b, Poſſet ne paternorum bonorum exhæ- res eſſe filius. L. Maternus.
PATE Rpatrarus. qui ad iuſiurandum patrandum; id eſt, ſan ciendum in fœderibus mittebatur. de Or. 100 a, Cum pro- pter inuidiam Numantini fœderis pater patratus ex ſena- tuſconſulto C. Mancinum Numantinis dedidiſſet.& 221 a. pro Cec. 304 a.
AOH, ucl A 00 2. L. Motus,& Perturbatio,& Morbus. PATHETICVS, um. Or. 208 b, Alterũ quod Græci wabu- 710 nominãt, quo pertu rbantur animi,& concitantur. PATESCO)H z. J. A. 261 a, Quæ res pateſcit P. Cõſcripti: ſed ſuo tempore totius huius ſceleris fons aperietur. ſic enim
legendum eſt, non patefacit, aut patefacta eſt.
PATIBIILIS, le. wabxrius de Na. 65 a, Omne animal patibi- lem naturam baber.
PATIBIILIIS. tolerabilis.)(Impatibilis, intolerabilis. Tuſc.
219 b, Negligenda mors eſt, patibiles& labores& dolo- res putandi. 1.
PATIBVLVM M. crux. J. V. 221 a, Tibi Marcelli ſtatua pro pa tibulo in clientes Marcellorum fuit.
PATIEND VS, dz. Attic. 165 a, Sed ea omnia mihi ſunt pa- tienda.
PATIENS, His. de Ar. 245 b, Non modd patienti, ſed etiam li benti animo religioni parebo. de Or. 137 a,In quo nimium patiens& lentus exiſtimor.& 134. b. Vir patiens& lentus. pro Lig. 141 2, Ne offendam tuas patientiſs imas aures. Qu. F. 29 a, Meæ literæ te patientiorem lenioremq́ fecerüt. Of. 22 a, Quo in genereè uerſutiſsimum,& patientifsimum La-
4
cedæmonium Lylandrum actepimus. pro Cæl. 40 a, Quis
in laboribus patienrior? L. Patior.
PATIENTER. toleranter, placidè, ſedatè, moderatsè, tran- quillè, patienti animo, lentè, leniter,tolerabiliter non repu gnanter. de Amic. 1¹3 a, Et monere& moneri proprium eſt amicitiæ,& alterum liberè facere, non aſperè: alterum pa- tienter accipere, non repugnanter. Epi. 9 a, Patienter fer- re potentiam alicuius. Item: Patienter, placidè, ſedats, fer- re dolorem.. d
PATIENTIA, Hiæ. tolerantia. de In. 82 a, Patientia eſt hone- ſtaris aut utilitaris cauſa, rerum arduarũ ac diffciliu m uo- luntaria ac diuturna perpeſsio. Par. 237 a, Patientiam duri- tia immanis imitatur. contra Rull. 78 b, Homo patientia paupertatis ornatus. in C. 10 2 b, Habes ubi oſtentes illam
Praclaram tuam patientiam famis& frigoris, inopiæ rerũ
P A 998
omnium pro Do. 243 a, Externorum bonorum& in uten- do rationem,& in carendo patientiam ſemper e xpetendã puraui. I. P. 30 a, Ego Antonium collegam patientia atque obſequio meo mitigaui. pro Mil. 16 a, Sed neſcio quomo- do uſu obduruerat,& percalluerat ciuitatis incredibilis pa tientia. I. A. 226 a, Brutus uſus eſt incredibili patiéria. in V. 24 3 b, Obduruiſſe in patientia eiuſmodi turpitudinis. con- tra Rul. 69 b. Tentare patientiam alicuius. Off. 25 a, Adole- ſcentia à libidinibus arcenda eſt, exercendaq́; in labore pa- tientia q;& animi& corporis. PATINA, næ. lanx. Ep. 136 b,& Att. 59 a, Patina tyrotarichi. L. Tyrotarichus.. PATIO R, ru. fero, perfero, ſuffero, tolero, perpetior, ſuſti- neo, haurio, ſubeo, non moleſtè fero, capio, facio, ſino, qui- eſco, locum relinquo. de Natur. 65 à; Nullum eſt corpus, quod eſfugiat accipiendi aliquid extrinſecus, id eſt, feren- di patiendiq́; neceſsitatem.& b, Omne animal ad accipien dam uim externam& ferendam paratum eſt. Offi. 23 a, Mul ta paſſus eſt Vlyſſes in illo diuturno errore. Tuſeulan. 178 b, Res ad patiendum tolerandumque difficilis. de Finib. 59 b, Eriam ſi dolores tolerabilius patiantur. Tuſt. 19 4 a, Pati do lorem toleranter. de Finib. u b, De dolore patiendo. I. C. 08 b, Iſta non modò homines, ſed ne pecudes quidem mi- hi paffuræ uidentur. pro Fon. 281 b, Quod in turpi reo pa-
tien dum non eſſet. in V. 261 b, Parimur enim iam multos,&
filemus. I. C. 99 b, Non feram, non patiar; non ſinam. Att. 15
—
a, Aſperius quam tui patiantur mores, de Dionyſio ſcripſi-
in V. 165 a, Et imbri frumentum corrumpi in area patieba- tur. L. Sino. de Clar. 1⁄9 a, Præcepta quæ habent ordinem & quaſdam errare in dicendo non patientes uias. de Clar. 193 a, de Diuin. 109 a, Vt nullum philoſophiæ locum eſſe pa teremur, qui non latinis literis illuſtratus patêret. At. 10 7 b, Aut ſi per tribun. Pleb. nõ patiatur, tamẽ quieſcat rem ad- duci ad interregnum. pro(Qu. 16 b, Neque eum, ſi tribunos appellarit, idcirco minus iudicio pati paratum fuiſſe. Attic. 263 b, Non modò facilè patior, ſed etiam gaudeo. Epiſt. 63 b, Quibus officijs ſi quando non mutuò reſpondetur, apud me plus ofiicij reſidere facillimè patior. Atric. zu b, Facilè patiebar nos potius Romæ und eſſe, quàm alibi: pro Planc. 272 b, Populus Romanus deligit magiſtratus, in quibus ſi qua præterea eſt ars, facilè paritur: ſin minus, uirtute eorum & innocentia contentus eſt. Attic. 209 b, Torquato noſtra officia grata eſſe facilè patior, eaque augere non deſinam. in V. 14 8 b, Patior non moleſtè eam uitam,&c. Attic. 251 b, Me laudari non moleſtè fero.& 238 b, Flauia quòd bene lo- quitur, non moleſtè fero: id eſt, facilè patior. in Ver. 2 42 a, Indignè pati.& de Inuen. 72 a,Indignè paffus. Epiſto. 19 5 b, Pati aliquid periniquo animo. Attic. 238 b, Conſilium meũ àte probari facilè patior. Offic. 6 b, Vt eos quos tutari de- beant, deſertos eſſe patiantur. I. A. 209 a, Aliæ natiônes ſer- uitutem pati poſſunt,&c. I. A. 241 a, Gallia æquo animo bel li patitur iniuriam. de Vn. 198 a, Mundus per ſe,& à ſe& pa titur,& facit omnia. pro Lig. 137 b, Is nullo ſe implicari ne- gocio paſſus eſtä. PATRAE, arum. urbs Peloponneſi. At. 17. p. 10 8.& 2u1. PATRENSIS,/7. Ep. 211. PATRATV S,, um. perfectus. L. Patro. de L.:⁷ a, Ferijs iur- gia amouenro, easq́; in famulis, operibus patratis, habéto- L. Pater patratus.. PATRIA, patrie. ſedes natalis, dij penates, patrij: terra pa- rens, altrix, patriæ ſolum. Tuſcula. 249 a, Patria eſt ubicun- que eſt bene: Teucri uox I. C. 10 1 a,& de Oraro. 101a, Parria quæ communis eſt omnium noſtrm parens. I. C.12 a, Pa- triæ ſolum cùm omnibus eiſt charum, tum uerò dulce atq; iucundum. de Or. 10 a, Ac nos id quod maximè debet, pa- tria noſtra delectat: cuius rei tanta eſt uis, tanta natura, ut Ithacam illam in aſperrimis ſaxulis tanquam nidulum affi xam ſapientiſsimus uir immortalitati anteponeret.& ibi. de amore in patriam.& At. u8 b, Pro patria& in patria mo ri præclarum eſt. Off. i2 a, Pro patria nemo bonus dubitat mortem oppetere, ſi ſit ei profuturus. Antequ. ¹96 a, Neque enim mors miſeranda eſt, quæ ob remp. capitur. de Fin. 103 b, Decet chariorem eſſe patriam nobis quàm noſmetipſos. & Poſtquam. 20 4 a, Patria qua nihil poteſt eſſe iucundius. de Sen. 127 b, Omnibus qui patriam conſeruarint, adiuue- rint, auxerint, certum eſſe in cœlo ac definitum locum, ubi beati æuo ſempiterno fruanrur. pro Plan. 176 b, Cui non lo cus ille mutus, ubi quiſꝗ; altus& doctus eſt, cum grata re- cordatione in mente uerſeturèò I. A. 174 a, Ego arma contra deos patrios aras q;& focos, contra patriam tuli.& ibid. b, Patria, dij penates patrij, aræ, foci, Iar famili aris. pro Hlac. 158 a, Et eorum eadem terra parens altrix, patria dicitur. At. 14 3 a, Patria antiquiſsima& ſanétiſsima parés. Pro Seſt.
* 13 1 1 4 13 b.
———--——

7 999 P A
33 b, Mortem uirgines regis, opinor, Erichthei filiæ pro pa- tria contempſifſe dicuntur. de Fin. 139 b, Patriæ conſeruator
—* 4*— 8+₰.—. 2. 7 Codrus.)(Patriæ proditor Pullus Numitor Fregellanus. in P. 8o b, Me Quin. Catulus parentem patrix nominauit. de In. 50 a, Patria Arhenienſis an Lacedæmonius.& Tul. 171
4.. 7 a, Quęrentibus amicis, uellentne Glazomenas in patriam, ſi quid accidiſſer, afferri? Nihil neceſſe eſt, inquit,&c. de Or.
106 b, Ne in noſtra patria peregrini atq; hoſpites eſſe uide- amur. Par. n7 a, Quius cum patriam Prienem cepiſſet ho- ſtis, admonitus eſt,&c. de Leg. 169 b, Hæc eſt mea& huius fratris mei germana patria, hic enim orti ſtirpe antiquiſsi- ma ſumus, hic ſacra, hic genus, hic multa maiorum ueſtigia, Sec. de Le. 169 b, Sapientiſsimus uir Ithacam ut uideret, im- mortalitaté fcribitur repudiaſſe.& 1⸗0 a, Ego& Caroni& omnibus municipib. duas eſſe cenſeo patrias: unam naturę, alterã ciuitatis: ut ille GCato cum eſſer Tuſculi natus, in po- puli Ro- ciuitatẽ ſuſceptus eſt. itaq, cum ortu Tuſculanus eſſet, ciuitate Romanus, habuit alteram loci patriã, alteram iuris.& ibid. Patria qua mori,& cui nos roros de dere,& in qua noſtra omnia ponere,& quaſi conſecrare debemus.
PATRICID A, dæ. de Legibus. 74 a, Sacrum facro'ue com- mendarum, qui clepſerit rapſeritq;, patricida eſto. aliter, parricida.
PATRICIVS, a, um. Romulus(inquit Liuius) centum creat
ſenatores, qui patres ab honore, patricij quoq; eorum pro
genies appellati.)((Plebeius. Bro M ir. 127 a, de Le. 181 b, Syl la primus è patricijs Cornelijs igne aoluit cręm⸗ ri. de Gl. 170 a, Vt ſi ego me a M. Tullio efle dicerem, qui patricius cũ Ser. Sulpirio conſul fuit.& ibi. Ad plebem tranſitiones. Ep. 1239 a, b, Quid tibi uenit in mentem, negare Papyrium quen quam unquam niſi plebeium fuiſſe? fuerunt enim patricij minorum gentj m. At. 24 5 b, Dum unus erit patricius ma- giſtratus, auſpleia ad partes redire non poffunt. pro Cec. 304 b, Omnes patricij antiquiſsimiq; ciues pro Do. 220 b, Extre è patricijs: id eſt, ſieri plebeium. de L. 170 b, Fibrenus præcipitat in Lirem,& quaſi in familiam patriciam uene- rit, amittit nomen obſcurius.
PATRIMONIVM, nij. bona, hæreditas. pro R. P. 128 b, Qui duo lauta& copioſa patrimonia accepiſſet.& Offic. ꝓ a, Effundere patrimonium.& pro Cæl. 46 b, pro Dom. 243 a, Liberis noſtris ſatis amplum patrimonium paterni nomi- nis ac memoriæ noſtræ relinquamus. I. A.179 b, Quæ arati- ones in populi Roniani patrimonio glandiferę& tructao?* ſæ ferebantur. de Or. 106 a, Mutius paterni iuris defenſor,& quaſi patrimonij propugnator fuit.& pro Cec. 299 a, Non minus diligenter publica pattimonia iuris, quàm priuatæ rei ueſtræ rerinere debetis. pro S. R. 43 a, Quem tu èparri- monio, tanquam è naufragio nudum expuliſti. pro Flacc. 16 3 b, Qui patrimonium ſuum lautum, quod hic nobiſcum conficere poruit, Græcorum conuiuijs maluit diſsipare.& ibid. Quani bona comeſſe Romæ non liceret. Epiſt. 17 a, Vt frater meus uerè exiſtimet, adiuncto iſto fundo patrimo- nium fore ſuum perte conßſitutum.
PATRIMVS, cuius pater uiuit adhuc. L. Matrimus.
PATRITVS,a parrius. Tuſc. lib. 1, Hæc enim pulchritudo etiam in terris patritam illam& auitam, ut ait Theophra- ſtus, philoſophiam cognitionis cupiditate incenſam exci- tauit. Nonius.
PATRIVS, a, um. paternus, quod eſt patris uel patriæ. de Cl. 134 a. pro S. R. 25 b, Intelligere, qui animus patrius in li- beros eſſet.& 42 b, pro Planc. 166 b, Percipere ſenſum ex mœrore patrio. I. V. 6 b, Res patriæ atque auitæ.& Tuſcu lan. 157 b, Patria& auita philoſophia. de Orato. b, Hic e- num mos patrius Academiæ, aduerſari ſemper omnibus in diſputando.
PATR O, as. cõmitto, perficio, perſoluo. L. Patratus. I. V. 60 b, Quæ C. Verres in Aſia patrauit. At. 10 a, Tauνw ˙ promiſ- ſa patrauit. Et perſoluere promifſa. L. Perſoluo.
PATROCINIVM nj. defenſio, aduocatio. Ep. 65 a, Si tuã conſuetudinem in patrocinijs tuendis ſeruas, P. Vatinius cliens ad te uenit, qui pro ſe cauſam dicier uult. de Cla. 174 b, Hoc dicendi genus ad patrocinia medio criter aptum ui- detur. de Natu.z a, Suſcipere patrocinium alicuius deſer- ti.& de Orat. 106 a, Arripere patrocinium æquitatis Orat. 107 b, Legitimarum& ciuilium controuerfiarum patroci- ni a ſuſcipere.& I. A. 210 a, Suſcipere patris patrocinium, de Finib. 7⁷ b, Aut hæc tibi ſunt uituperanda, aut patrocinium uoluptatis repudiandum. Offic. 38 a, Ita que illud patroci- nium o rbis terræ uerius quàm imperium poterat no mina- rl. pro Dom 2¹7 a, Ca in eius bona& fortunas patrociniũ huius imperij immiſiſſes. Par. u18 a, Voluptas plurimorum patrocinijs defenditur.
PA T R 0N Anæ. defenſatrix. de Or. 126 b, Aduocatio patro-
na illa ciuitatis,& uindes libertaris.
P A 1000
2 4. 2*. 7„. PATRONVS, M. defenſor, cuſtos, tutor, in cuius ide aliquis eſt. pro S. R. 19 a, His de cauſis ego huic cauſæ patronus ex-
5 1
titi.& de Or. 13 4 b, Dare patronum cauſæ alicui. p ro Cæl. 40 b, Quis eum unquam non modò in patronl, ſed in lau- datoris, aut aduocati loco uiderat? Offl. 8 a, Qui ciuitates, aut nationes in fidem cepiſſent, earum patront erant more maiorum. pro Syl. 173 b, Colenorum diſſenſio delata ad pa tronos eſt.& ibid. Hic patronus, cuſtos, defenſor Mllius pro- uinciæ. Offl. 43 b, Parronus nonnunquam uerifimile, etiam ſi minus ſit uerum, defendit. pro Seſt. 4 b, Cõuentus ille me unum patronum adoptauit. l. A. 207 b, Atqui quinq;& tri- ginta trib.patro nũ adoptaruant. pro Cor. 59 b, Hanc tu igi- tur patrone fœderũ& fœderato rũ conditionèe fatuis tuis ciuibus. I. A. 207 b, L. Anronius, qui uos omnes in fidem ſuã recepit. pro Mur. 12 4 b In quibuſdam ciuitatibus patronus caufis publicè conſtituitur. cont. Rul. 81 a, A' ueſtrorũ com- modorum patrono conſcripta hæc lex cſt. Epi. 109 a, Ergo patrone mi bene uale.& ib. Sed amice magne noli,&c. Epi. 213 a, Pete â te, ut Antonium libertum in patroni eius nego cio tueare, de Am. 100 b, Qualis tum iuſtitiæ patronus fuit contra accuratam orationem Phili. pro Mil. 104 b, IIle uir, &c. ſenatus propugnator ac penè patro nus.
PATRVEL ES,l“. fratrum inter ſe filij: quoniam qui alteri pater eſt, alteri eſt patruus. de Fi. 124 a, L. Cicero frater no- ſter, cognatione patruelis, amore germanus. pro Pla. 264 a, Torquatus C. Plancij frater patruelis& ſocer.
PATRVVS, rrui. mei patris frater: quanquam& alijs modis patruus dicatur, ut eit apud Iuriſconſultos de gradibus af- finitatis. de Ar. 249 b, Pater tuus& patruus tuus.& I. V. 104 a, M. Iontus patruus pueri. de Or. 10 8% b, L. Cicero patruus M. Ciceronis. Ar. 73 b, Qui cum ſororis tuæ tilij patruo cer taret. pro Cęl. 4 b, Is fuirt in hac cauſa pertriſtis quidam pa truus, cenſor, magiſter, obiurgauit M. Cęlium, ficut neminè unquam parens.
PATVLVS, a,un. patens. de Natur. 0 b, Pinna duabus gran dibus patula conchis.& ibidem: Admonita à ſquilla pin- na morſu comprimit conchas. de Finib. 103 b, Illa, quæ in concha patula pinna dicitur. de Orat. 87 a, Plaranus patu- lis diftuſa ramis. V
PAVCITAS, tis. de Inuen. 49 b,& de Orator. 121 b, 122 a, Ge- nera eſſe definita non ſolum numero, ſed eriam paucitate. & pro Rab. 94 a, Epiſto. 24 a, Depantheris agitur manda- to meo diligenter, ſed mira paucitas eſt. Epiſtol. 15§2 a, Ex paucitate eius decem fugerunt. Antequam. 194 a, Pauci- tas amicorum. de Orat. 5 b, Magna oratorum eſt, ſemperq́; fuit paucitas.
PAVCVILV S, 4, um. At. 152 a, Pauculos dies alicubi cõmora-
ri.& de L. 167 a, Qui me ex noſtris penè conuellit hortulis,:
deduxitq́; in Academiam perpauculis paſsibus.
PAVCVS,, um. rarus, modicus, exiguus, minus multi, quo- tus quiſq, tenuis.)(Innumerabilis, multus. IJ. V. 106 a, Quã- ti paucæ operæ,& mercedes fabrorum tulerunt. pro Mur. 119 b, Poſſet agi lege nec ne, pauci quõdam ſciebant. contra Rul. 69 b, Paucas tribus ad uſurpandam libertatem uocare. pro Clu. 4 ¼ a, Paucos ex multis ad ignominiam ſortiri. de Orat. 2a, Generum quæſtiones modicæ& paucæ. de Cla. 172 a, Paucis interpoſitis diebus iterum redijt. ad Her. 30 a, Qui cum plures erant, paucis nobis exæquari non potue- runt. Atri. ⸗ a, Quotus quiſq; eſt, qui,&c.& 4 4 a, Eodue ad te minus multa ſcribo, quòd,&c. Tuſ. 177 a, Quotus quiſq; philoſophorum inuenitur, qui,&c. Tuſcu. 229 b, Alij gloriæ ſeruiunt, alij pecuniæ, rari ſunt quidam, qui,&c. pro S. R. 40 a, Cur tantulo uenierunt? Quin. Fr. 31 a, Spero paucis menſibus opus Diphili perfectum fore. Off. 64 b, Perpauc res ſunt, in quibus dolus iſte malus non uerſetur. Ac. Si per- pauca mutauiſſet.
PAVEO,eRtimeo. I. 4. 1966 b, Pauet animus apud conſiliũ il- lud pro reo dicere. Tuſcu. 180 a, Nauem ut horriſono freto noctem pauentes timidi adnectunt nauitæ..
PAVIMENTATVW S, a, um. pro Do. 236 b, Porticus pauimè tata CCC. pedum.
PAVIMENTVM, u. ſolum arte factum,& ſtratum aliqua materia in ædibus, quod pedibus inambulando pauimus, id eſt, tundimus& terimus. IJ. A. 280 a, Natabant pauimenta uino, parietes madebanrt. Qu. Fr. 218 a, Villa mihi ualde pla cebat, proprerea quòd ſummam dignitatem pauimèta por ricus habebant. de Orat. 1 8 b, Quam lepidè lexeis cõpoſtæ ut teſſerulæ omnes, Arte, pauimento, atq;, emblemate uer- miculato. L. Tectoriolum.
PAVIO, uu. ferio, peto, tundo. de Di. 123 b, Sed quia cum pul- li paſcuntur, neceſſè eſt ali quid ex ore cadere,& terram pa- uire, terripauium primò, pôſt terripudium dictum eſt, hoc quidem iam tripudium dicimus. 3
PAVLATIM. fenſim, minutatim, leniter, Epiſt. 125 b, Cuius
amici-
re au 60. Ileuerd II ſorioſis c 4.320 dequam; tranumeri AVLO amg do paulo 4 nepaulo. b AVL O ant id dico n P 4:6, ArLO mig us pro RM daulo min. duod huius ſcdcuiquat quaro. pro gderatus, miagener lominus te AVLO mag rausb k. nqs Luoc bacabre. ora. ILO nim AILO pdd trpoltis u nus Kpro paulo. de caz Kec.id e ponam pau opottquit NLO ſeen AVLVLV daulalum. 1)pbO Bulcpaulu
danlulum, ulun. INlVM. ſonpoffun kad.zz 4,8 ge non!
ll.92 a, Kllatis., Hb, Mreant. Glba. de Un)
kelet.
41O ni.

Uu Om. b 0hago ne noli Lep. troni eiug nego 1 Datronug tunt 10½ b lle ur 3. 1 olam quialten cero frater no- *pro Na. 364 4 cer. n alißs modi de gradibus af. tuus A 1No⸗ Cicero patruus elj patruo cer ritts quidam 1
um cut nemm,
ana duabus grn lta àſgullapu. 3 d, llla, guen „Plaxanus pan-
rim b una,(e. eriam paucitäte Sagitur manda. Epittol. ia,R im. 194 a, Pauc-. rum elt ſempett
alicubi cömora. nuellit hortuli ibus.
nus multi, qud-
„.V. 1o6 3,Cui-
erunt. pro Muk ciebant. contn ertatem uocare.
niam ſortiri. d paucæ. de Cl. liſt. ad Her. z aari non potle- 144 Eodues
) uotus ulic 2219 b;Alij gori qui,c pro 83 §4, Spero puu Eb4 b Perpauc erſetur Aed per
apud conſiliũ d. t norriſono freto te. 8 porticus pauli —
qus „ Aratum lii ſtratu 4 u
us 4 4b,Cul pilt n) amic
1001 P A
amicitia me paulatim in hanc perditam cauſam impoſuit.
PAVLISPE R aliquantum, paulum, ad breue répus, ad pun ctum temporis.)((In perpetuum. in V. 208 b, Abeſſe ab do mo pauliſper malui, quàm illud argentum amittere, in P. 82 a, Pauliſper ſtetimus, in illo tuarum ganearũ nidore at- que fumo. Ep. 103 b, Quæ ego pauliſper a te deſideraui.& 44 a, Suſcipe pauliſper meas partes. in V. 212 a,& 241 a, Le- ctica pauliſper depoſita. pro Mil. 106 à, Milo pauliſper, dũ ſe uxor comparat, cõmoratus eſt. Att. 6 5 a, Recordor quàm bella nobis pauliſper gubernantibus ciuitas fuerit.
PAVL O, haud multo. Orar. 264 b, Hoc ornamento liberius paulo utendum eſt.& de Or. 9o b, Poeta numeris aſtrictior paulo. de Or. 129 b, Orator paulo illuſtrior. Or. zu1 a, Ne ille
quidem haud paulo melior ſcriptor Plato. Atti. 29 b, Ciuis haud paulo melior, quàm iſti noſtri. de Orat. 107 b, Sermo paulo intentior. Or. 206 b, Quędam etiam paulo hilariora. At. 7 b, Nec Epeiroticis paulò liberiores liter as committe- re audeo. Att. 129 a, Ne paulo quidem triſtius.& Tuſc. 183 b; Ille uerò melius, ac non paulo quidem. At. 129 a, Non ſolum gloriofis conſilijs uramur, ſed etiam paulo ſalubrioribus. At. 283 a, Cognoui eo die paulo plures in ſenatu maleuolos eſſe, quàm gratos. Para. 120 b, Hiſtrio ſi paulo ſe moueat ex- tranumerum, exploditur.
PAVLO amplius. paulo plus. prõ Fl. 160 b, Auri uiginti pon do paulo amplius. ad Her. 25 a, Quiſquis enim audierit de arte paulo plus, omnia uidere poterit. 1
PAVL O antè. mo dò, dudum, iamdudum in V. 201 a, Nuper, quid dico nupersimmò uerò mo dò, ac planè paulo ante.& Part. 24 2 b, Quæ paulo antè& quæ proximè diximus.
PAVLO minus. pro Fl. 16° b, Auri pondo centum paulo mi- nus, pro Syll. 180° b, Ecquod illius factum eſt, quod cuiquã paulo minus conſideratum uideatur. pro Syll. 180 b, Ec- quod huius factum aut commiſſum, non dicam audacius, ſed cuiquam paulo minus conſideratum uideretur, factum quæro. pro Q.2 b, C. Quintius una in re paulo minus ton- ſideratus, qui,&c. Attic. 183 a, Sullana confers, in quibus o- mnia genere ipſo præclariſsima fuerunt: moderatione pau lo minus temperata.
PAVLO magis. de Cl. 172 a, Verba paulo magis priſca. in Ver rem 1¹25 b, Paulo magis animum cuiuſpiam commouere.&œ 209 a, Quod iſti paulo magis placeret.& 69 a, Paulo ma- gis affabrè. in Arat. Er clinata magis paulo eſt aquilonis ad oras.
PAVLO nimium. de Or. né a, Paulo nimium redundans.
PAVLO pSſt, nõ multo poſt, breui tempore, pòſt, paucis in- terpoſitis uerfibus. de Or. 137 b, De quibus paulo pôſt dice- mus.& pro Cl. 20 a, Breui tempore pôſt.& Oct. 329 a, Pôſt paulo. de D. 107 b, Cum ipſè paucis interpoſitis uerſibus di cas,&c. id eſt, paulo pôſt. de Or. 122 a, In ijs locis quos pro- ponam paulo pôͤſt. Ep. 10 a, De qua oſtendam equidem pau lo pôſt qui ſit meus ſenſus.
PAVL O ſecus. L. Secus.
PAVLVLVM, pufillum de Na. 49 b, Nihil ferè aut admo dũ paululum. ad Brut. 91 a, Itaq; manè hoc paululum exaraui. Ep. 70 b, Qua tamen paululum uideor leuari. Tuſcul. 233 a,
Huic paululum ad beatam uitam deeſt.& 232 b, Sed habeo paululum quod requiram. pro Quint. ↄ b, Reſpirare pau- lulum.
PAVLVM. de Orar. 159 b, Hac paulum immutata cohærere non poſſunt.& 93 a, Paulum huic aliquid poterit addere.& Acad. 32 a, Sed paulum antè dicendum eſt. pro S. R. 37 b, Et ex eo non paulũ neſcio quid in rem ſuam conuerrtit. cont. Rull. 82 a, Quaſi uerdò paulum differat ager Campanus&
tellatis.& de Fin. 97 a, Paulum oppido inter ſe differunt. At. 138 b, Tuas nunc epiſtolas à primo lego: hæ me paulum recreant. de Cl. 171 b, Inter hos ætate paulum his antecedẽs Galba. de Fin. 39 a, Paulum abeſſe ab ali quo loco. Epiſt. 5 b, Quòdd ſi Pompeius paulum modò ſibi placere oſtenderit, faciet.
PAV O, nis. Ep.* de Fin. 94 a, Alia autem, nullam ob utilita- tem, quaſi ad quendam ornatum à natura eſſe donata, ut cauda pauoni,&c.
PAVO K,orsu. Tuſc. 213 a, Pauor metus eſt, mentem loco mo- uens. de Or. 157 a, Vnde illud Ennij, Pauor ſapientiam mihi omnem ex animo expectorat.. 2
PAVPER, ru. inops, egens, qui eget, tenuis, tenuior, humilis, ſumma egeſtate, paruis opibus ac facultatibus pręditus, mi ſerrimus& inaniſsimus, cui egeſtas imperat, cui parua eſt res familiaris, qui in paupertate eſt. ad Heren. 12 a, Par. 125 b, M. Manilius pauper fuit, habuit enim ædiculas in Carinis, & fundum in Labicano.& 126 a, Hic non modò non copio ſas& diues, ſed etiam inops ac pauper exiſtimandus eſt. in Vat. 35 a, Ex paupere diues factus es. in V. 136 a, Tenuiſsi- mus.)(Eocupleriſsimus.
1 P4 1002 AVPERTAS, t. tenuitas, anguſtia rei familiaris, dometti ca difficultas, inopia, egeſtas, mendicitas. Puſc. 20² b, Vt de paupertate, cuius onus diſputando leuamus, docentes quã parua& quàm pauca ſint, quæ natura detderat.& 23 4 a, Paupertas, ignobilitas, humilitas. de Fin. 14 4 b, Pauperras ſi malum eſt, mendicus beatus eſſe nemo poteſt. cont. Rull. 7 b, Homo non ſolum honoribus populi, uerumetiam pa tientia paupertatis ornatus. Of. 40 b, Qui propter pauper- tatem ſues puer paſceret. Para. 124 b, Iſta paupertas uel po- tiüs egeſtas ac men dicitas tua.
A X, ew. concordia, ocium, quies, tranquillitas, compoſitio, uenia. Att. 11 b, Pax uel iniuſta utilior eſt quàm iuſtiſsimum bellum in ciuibus. Offic.% a, Paci, quæ nihil habitura ſit inſi diarum, ſemper eſt conſulendum.& 74 a, Conſules noſtri Pacem cum Samnitibus fecerunt. in A. 242 a, Cum his facta Pax, nôn erit pax, ſed pactio ſeruitutis.& 1⁷ b, Pacem habe remus, quæ erart facta per obſidem puerum M. Antonij fi-
lium.& 152 a, Et nomen pacis dulce eſt,& res ipſa ſalutaris.
& ibid. Pax eſt tranquilla libertas.& z210 b, Ego pacem cum
M. Antonio eſſe nolo.& 213 a, Habere pacem cum aliquo.&
ibid. Eſſe pacem cum aliquo I. A. 241 a, Pacis dulciſs.& pul- cherrimum nomen.& ibid. b, Quæ eſt enim conditio pacis, in qua ei cum quo pacem facias, nihil cõcedi poteſt?& 242 4, Non facere pacem, ſed differre bellum. Antequam. 193 b, Pax& concordia cæteris continetur, cum iam domeſticis
non inſideat, ſed publicè prouidenti eripiatur?& 14 b, Et uos ut tutam tranquillamꝗ; pacem traheretis, mea perfeci
nigilantia. Quint. Pr. 290 b, Tibi data eſt ſumma pax, ſum-
ma tranquillitas. in A. 152 a, Pax deniq; per eum cũ pręſtan-
tiſsimis ciuibus confirmata eſt.& Ep. 160 b, Conciliare pa-
cem inter aliquos. At. in b, Spero etiam in præſentia pacem
in nos habituros. pro Fla. 153 a, Pompeius pacem maritimã
confecit. pro Mur. 131 b, L. Sylla Mithridatem,&c. cum pace
dimiſit. Tuſc. 2 44 b, Nos illud quidem cum pace agemus.
(.Cum ira, iracundè. pro Cl. 38 b, Numarius interpres pa- cis& concordiæ non probatur. pro Corn. 62 a, Nihil eſt a-
liud in fœdere niſi ut pia& æterna pax ſit. in A. 212 a, Pote-
ritis igitur exploratam habere pacem, cum in ciuitate An- tonium uideatis?& 213 a, Cum his pacem ſeruabit Anto-
nius?de Pro. 69 b, Qui ut pace urerentur, uim argenteã de-
derunt., de Cl. 168 b, Eloquentia pacis eſt comes, ocijꝗ; fo-
cia. cont. Rul. 65 a, Summa tranquillitas pacis& ocij. Tuſc.
237 b, Placidiſsima pax. pro Ce. 291 a, In pace& ocio copias
parare. Att. 150 a, Rurſus in ſpem pacis ueni.& ibid. Cum in
ſpem uenero de compoſitione aliquid me cõficere. de Pro.
69 b, Macedonia à Barbaris, quibus eſt propter auaritiam
pax erepta, uexatur. de Som. 167 b, Pax ſir rebus.
PA X. pro uenia. pro Rab. 1a, Ab Ioue pacem& ueniam pe-
P
P
to, precorq́; ut,&c. I. C. 117 b, Arque ut in perpetua pace eſſe poſsitis, prouidebo. pro Font. 208 b, In bellis gerendis ab dijs immortalibus pacem& ueniam petere. de N. 17 a, Pace mihi liceat cœleſtes dicere ueſtra, Mortalis uiſus pulchrior eſſe Dei. Tuſ. 23 0 b,& de L. 190 a, Cuius ego iudicium(paca tua dixerim) longè antepono tuo. de Or. r a, Tu uix ullam cæteris oratoribus(pace horum dixerim) laudem reliqui- ſti.& de Fa. 141 a,(Pace magiſtri dixerim.) Off. 60 b, Pecca- uit igitur(pace uel Quirini uel Romuli dixerim.) de Le. 191 a, Bona tua uenia dixerim. pro Cl. 50 a, Equites ordini ſena torio concordia coniunctiſsimos eſſe cupio. pro S. R. 21 a, Recedere ab armis. pro Milo. 121 b, Pace tua patria dixerim (metuo enim ne ſceleratè dicam in te, quod pro Milone di- cam piè.)
PAXILLVS,K. Or. 2u a, Literam X uexillo& paxillo con-
ſuetudo euellit, unde uelum,& palus, li, ducta ſunt. AE A N nis. Apollo. in V. 130 a, Pæan apud Syracuſanos cum Aeſculapio colebatur. ibid. Signum Pæanis. ECCATVM, u. delictum, erratum, crimen, culpa, error, ui tium, noxa, noxia, maleficium, paruus actus, animi labes. J(Rectè factum. de Fi. 104 b, Aca. 45 b, Sic inter rectè factun atq; peccatum, officium& contra officium media locabat quædam: rectè facta ſola in bonis actionibus ponens, pra- ua, id eſt, peccata in malis. de Am. 103 b, Nulla eſt excuſatio peccati, ſi amici cauſa peccaueris. de Amic. inn b. In ijs perni- cioſus eſt error, qui exiſtimant libidinum peccatorumꝗ, o- mnium patére in amicitia licentiam. de Fin. 97 a, Peccatum eſt prodere patriam pro Mur. ¹39 a, At leue delictum eſt, o- mnia peccata ſunt paria. de N. 28 a, Vir ſapiens confiteri pec catum ſuum maluit, quàm hærere in republica religionem. de Or. 95 a, Oratoris peccatum ſi quod eſt animaduerſum, ſtulritiæ peccatum uidetur. At. ο3 a, Noſtrum quidem ſi eſt peccatum, in eo eſt, quo d,&c. Ep. 77 b, Præter culpã& pecca tum, quo ſemper caruiſti, homini accidere nihil poteſt, qd ſit horribile& pertimeſcendum.& 76 b, De quibus me- mini mihi àte Smyrna literas eſſe allatas, non mei erern 24

1003 P E ſed tui: in quo peccatũ uidebatur eſſe, ſi modò erat, fratris tul& Tullij. in Ant. 169 b, Quam facultatem mihi multitu- do iſtius uitiorum peccatorumq; largitur. Off.71 a, Gladiũ reddere, peccatum eſt: non reddere, officium. Atti. 45 3,8ci nos noſtris multis peccatis in hanc ærumnam inci diſſe. G 131 b, Id quantis noſtris peccatis uitijsq́; uenerit, nõ poſſum ſine moleſtia cogitare. Att. 137 b, Sic ego decem annorũ pec- cata recordans ſuccenſebam. P EC OO, s. delinquo, aliquid admitto, uel committo, ſcelus admitto, ſcelere me aſtringo uel obſtringo, uel deuincio, ré aliquam nefariam committo, facinus edo, ſcelus in ali quẽ edo, flagirium com mitto, ſcelera facio, culpam ſuſcipio uel contraho, uel committo, uitium uel ſcelus concipio.)(. Re- & facio. de Fi. 100 a, Off. 6 4 a, Nunquam eſt utile peccare, quia ſemper eſt turpe. Or. 12 a, Impetratum eſt à conſuetu- dine, ut peccare ſuauitatis cauſa liceret. Attic. 46 a, 81 quid in te peccaui, ac potius quoniam peccaui, ignoſce in me e- nim ipſum peccaui uehemenrtius. de N. 28 b, In his qui erra- uerunt, hominum coniectura peccauit.& da, Xenophö ea- dem ferè peccat.& ⁷ b, Empedocles m Ata alia peccat. pro Muren. 138 b, Non multa peccas, inq uit ille, Scc. ſed ſi pec- cas, te regere poſſum. Item At ego te ueriſsimè dixerim pec- care nihil. Orar. 203 a, Decori ignorarione in poematis ſaæ- piſsimè peccatur. de Finib. 1 b, In hoc eodem peccat Hiero nymus. pro S. R. 27 b, In eam partem potius peccant, quę eſt cautior. Epiſt. 6 b, Vt ipſum quòd maneam in uita, pecca- re me exiſtimem. Attic. 98 b, Peccare in republica. Par. 120 b, Quicquid peccatur, perturbatione peccatur rationis atque ordinis. PEXVS, xa, xum. I. C. 109 a, Quos pexo capillo nitidos uide- tis. PECTVS, oris. anterior pars à gula, uſq; ad nêtrem, animus, nerui, uires. de Or. 154 a, Onerandum& complendum pe- ctus plurimarum& maximarum rerum copia. de Ami. 114 a, In amicitia niſi(ut dicitur) apertum pectus uideas, tuũd; oſtendas, nihil fidum habeas,&c. de L. 166 a, Amicus per ſe amari debet toto pectore, ut dicitur. Attic. 207 b, De hortis toto pectore cogitemus. Epi. 149 b, Incumbere ad laudem toto pectore. PECVARIA, orum. pecorum greges,& armenta. ad Her. 35 a, Qum canes fungantur officijs luporum, cuinam præſidio pecuaria credemus?de Cla. 172 a, Quæ ſocietas pecuaria de P. Cornel. L. Mummio Conſ-redemiſſer. PECVARIV S, a, um. quod ad pecora pertinct. pro Qu. 2 b, Erat ei pecuaria res ampla& ruſtica ſanè bene culta. PECVARIV S; rij. magiſter pecoris. pro Deiot. 14 ½ b, Deio- tarus diligentiſs imus agricola,& pecuarius habebatur. in V. u12 a, Aratores, pecuarij, mercatores,&c.& pro Fon. 276 a, Aratores, pecuarij, coloni,&c. PECVLATOR, Ors. Off. 66 a, Fures, peculatores: id eſt, qui peculatum faciunt. PECVLATVS, tus. crimen eius qui publicam pecuniam a- uertit, pecuniæ publicæ furtum. pro Rab. 91 b, An de pecula tu facto, de tabulario incenſo longa oratio expriméẽda eſt? .Or. u18 a, De ficarijs, de ueneficijs, de peculatu inficiari neceſ
ſe eſt. ad Her. 4 b, Si quis pecularus accuſetur, quòd uaſa pu blica de loco priuato dicirur fuſtuliſſe. pro Fl. 155§ a, Damna- ri peculatus,& damnari pecuniæ publicæ. in Ant. 2 41 b, Cũ pecuniam, Hublicam auerterit, num fraude poterit carere peculatus?
PECVLIARIS;, re. præcipuus. IJ. V. 186 b, Quid? peculiarem habes aliquam Siciliam, quæ tibi ex alio genere frumẽtum ſuppeditet?pro Fla. 157 a, Venio ad Lyſaniam, peculiarẽ tuũ Deciane teſtem. Quint. Pr. 313 a, Hoc mihi peculiare fuerit, hic etiam iſto frui. I. V. 15§5 a, Peculiare edictum: id eſt, ad ali- quod tempus proprium.
PECVLIATV S, ,um. nummatus, pecunioſus. Epiſt. 164 a, Balbus planè bene peculiatus. Pollionis.
PECVLIVNM, peculij. proprium lucrum, præſertim ſeruo- rum. Par. 23 b, Qui cupiditate peculij nullam conditionem recuſant duriſsimę ſeruitutis.& in V. 95§ a, Peculia omnium uicarij q́; retinentur.
PECGCVNIA, niæ. fortunæ, nummi, patrimonium. Att. 62 b, Pe cunia omnium digniratem exæquat. 76 a, Magni æſtima- bant pecuniam non modò non contra leges, ſed legib. par- ram, quæ quidem uel cum periculo eſt quærenda nobis: eſt enim effectrix multarum& magnarum uoluptatum. de D. 103 a, Vt oſtenderet eriam philoſophum, ſi ei commodum eſſet, pecuniam facere poſſe. cont. Rull. 72 b, Poreſtas innu- merabilis pecuniæ conficiendæ de ueſtris uectigalibus alie nandis. Item: Redigere pecuniã ex rebus uenditis uel ex ue- ctigalibus. L. Redigo. Ep. 75 b,& 28 b, Erat enim curata no-
bis pecunia Valerij mancipis nomine. in V. z260 a, Dare He- cuniam alicui. I. P. 87 b, Nondum commemoro exactas e-
P E 1004 cunias, non captas, non imperatas. pro S. R19 b, In alienam pecuniam tam plenam atq; præcl aram inuaſit nullo iure. de Or. 134 a, Breui ad maximas pecunias uenturus es. pro S. R. 19 b, Pecunia fortunæd; Sex. Roſcij.& ibi. Patrimoniũ tam amplum& copio ſum. pro S. R. 22 a, Ipſe ampliſsimę pe cuniæ fit dominus. I. A. 195 a, Pecunia nerui belli. pro R. P. 124 a, Iubet lex Iulia perſequi ab ijs, ad quos ea pecunia, quã is accepit, qui damnatus fit, peruenerit.& 123 b, Quò ea pe- cunia peruenerit. Q. F. 29²2 b, Græci omnes uias pecuniæ no runt,& omnia pecuniæ cauſa faciunt. in Arat. 205 a, Quan- tam pecuniam militibus in ſingulos Cæſar pollicitus fit, tantam dari placet.
PECVNIARIV S, ria, rium. Att. lib. io, Cùm propter alterius crudeliratem, alterius audaciam: tum propter utriuſq; diffi cultatem pecuniariam. ad Brutum 292 a, Maximus autem, niſi me fortè fallit, in Rep. nodus eſt, inopia rei pecuniariæ.
PECVNIOSVS, ,um. nummatus, peculiatus. pro Qu. R. 52 b, Vir copijs rei familiaris locuples& pecunioſus.& Para. 124 b, Nocens& pecunioſus reus. ad He. 31 b, Quęro igitur, unde iſte tam pecunioſus factus eſt? in V. 2 40 b, Homo pe- cunio ſiſsimus.& de In. 50 b, Pecunioſus.)(„Tenuis.
PECVS, ori.& udis. Tuſcul. 163 a, Tum multitudo pecorum partim ad ueſcẽdum, partim ad cultus agrorum, partim ad uehendum, partim ad corpora ueſtiéda. J. A. 189 b, Antonius cædit greges armentorum, reliquid; pecoris, quodcunq; na ctus eſt. contra Rul. 73 b, Multa in mancipijs, multa in peco re,&c. Off. 21 a, In promptu habere quantum natura homi- nis pecudibus reliquisq́; beſtijs antecedat. Att. 106 a, Vt pe- cudes ſui generis ſequuntur greges, ut bos armenta. de Na. 58 b, G& de Fin. 133 b, Sus uerò quid habet præter eſcam? qua pecude nihil genuit natura fœcundius. de Orat. 135 a, Agros publicos depaſci à pecore alicuius. de N. 73 b, Agnum inter pecudes aurea clarum coma. Item: Tarda& languida pe- cus. Att. iz a, Non modò homines, uerumetiã pecudes ſcie- bant.& in C. 108 b, Iſta non modò homines, ſed ne pecudes quidem. I. P. 83 a, Ego iſtius pecudis conſilio niti uolebam? I. P. 95 a, Iſtius impuriſsimæ atq; intemperantiſsimæ pecu- dis ſordes. I. A. 216 a, Si homines ſunt illi potius quàm pecu- des. Off. 21 b, Natura hominis pecudibus cæterisd; beſtijs anrecedit.& 35 a, Expertes rationis ſunt equi, boues, reliquę
ecudes. de Rep. apud Nõ. Cũ adhibéèt in pecuda paſtores.
PEDALIS, le. quod pedis unius menſuram continet. Ac. 20 b, Mihi quidem ſol quaſi pedalis uidetur.
PEDARIV S, a. ium. frequentes, qui in ſenatu ipſi ſententiã non dicunt, ſed in aliorum pedibus eunt. Att. 10 a, Eſt enim
illud S. C. ſumma pedariorum uoluntate, nulliùs noſtrüm autoritate factum. Eod. 20 b, Et raptim in eam ſententiam
pedarij cucurrerunt. Poſtquam. 205½ b, Cum præclarum ca- put recitaretur, ne quis ad nos referrer, ne decerneret, ne pe dibus iret, ne ſcribendo adeſſet.
PE D E§, tis. At. 130 b, Equitum& peditum copiæ.
PEDESTE R,-ſtru,, eſtre. I. A. 223 a, Statua ænea pedeſtris uel equeſtris. de Sen. 79 b, Pedeſtres naualésue pugnæ. de Fi. 88 a, Equeſtres pedeſtresq́, copiæ.
PED ETENTIM,ſenſim. Tuſ. 201 a, Senſim enim& pede- rentim progrediens extenuatur dolor. Ep. 134 a, Legi con- cionem tuam, nihil illa ſapientius, ita pedetentim& grada tim tũ acceſſus à te ad cauſam facti, tum receſſus. de Inu. 47 b, Pedetentim in defenſionem ingredi.& ad Her. 2 b, Pede- tentim ad cauſam accedemus. pro C. 42 a,A me omnia cau tè pedetẽtimꝗ; dicẽtur. Att. 260 a, Quod me mones, ut pede tentim, aſſentior. pro Qu. 9 a, Timidè ac pedetentim ad ali quid agendum deſcendere. Off. 24 a, Sin minus, ſenſim erit pedetentimꝗ; mutatio facienda.
PEDIB VS. aduerbium, reſte Chariſio li. 2. de Sen. Ingreſſus iter pedibus.
PEDISSEQVA,. famula. de Or. 10§ b, Iuris ſcientiam elo- quentiæ tanquam ancillulam pediſſequamꝗ⅞; adiunxiſti. ad Her. 40 b, Gorgia pediſſequa puerorum.& 28 b, Diuitiæ no ſunt idoneæ, quæ uirtutis pediſſequæ ſint.
PEDISSEQVVS, i. famulus. pro Do. 235 b, Cum hunc àpe diſſequis conculcari iuberes. Ar. z1 b, Clamor pediſſequorũ noſtrorum. pro Deiot. 144 a, Et eum à legatorum pedibus abduxit.
PEDITATV S, atus. pedeſtres copię. J. A. 195 b, Tu ciuem ſce leratum peditatu, equitatu, copijs inſtrues? Ep. 95 a, Armatu ra uaria peditatus& equitatus.& 244 b, Et equitatu,& pe ditatu,& pecunia paratus.
PEDO R oris. fœtor. Tuſcul. 196 a, Situ nidoris barba pedore horrida.& 204 a, Pedores.
PEGASVS,ſ. equus pennatus, ut in fabulis eſt. pro Quin. 14 b, 15 a, O' fortunatum hominem, qui huiuſmodi nũcios ſeu potius pegaſos habet.
PEGMA TA. ſunt ornamenta& machinæ quædam ligneæ, aut
Luimillu relius ell nc ir AILAGVS coui. SLA86* nLIGNI AILIVSpr ALA urt ubina.Or. ſerinouer ubiculoru vob kllia rILLICA letum ſer nopter pe AALICl- nunadol mwideli nalij lat dbay kult drepellen 2ALLIOV dcdinislee MLIS. Cſcutu ſecore com mimper dlllsinau IILLITV. ſanro,c tos teltes PMlLO,. eere ora⸗ hrumd, medio.& dm la exi atuspulf ddus opt dmo ne⸗ äcel reidlü ml Uhat.a 44 ſepnotan 1 ltum dim prim lſequer unde Cl. n1 am dLVC 3 Kollis 1IOplü dllco cruc dintelli necne
nd& ali
tac aud eron nke
de 0.

1005 P F
aut ex alià materia, qu bus imponuntur ſatuæ, ſigna, lib ri, & alia ad ædium ornarũ. ad At. 59 b, Nihil uenuſt us quam illa tua pegmata.
PEIERO,Ms. fidem iuſiurandumq; negligo uel relinquo. pro
R. P. 128 a, Vbi ſemel quis peieret, ei credi poſtea etiam ſi per
3 D E 1006 PEf.O pS„H“*s. Tantali filius, qui in Deloponneſo regnauit. Tuſ. 195 b, Pelops qui quondam ſocero Oenomao rege Hip podamiam raptis eſt nactus nuptijs. PELORILSndis. terra,& Siciliæ pars, Peloro monti ſubiecta.
cung.. I. V. 2z6 b.
uh bnuge plures deos luret, non oportet. pro Qu. R. 52 b,& ad He. 28 PEI. O V S,ri. Ppromontorium Siciliæ. I. V. 254 a,& 213. zuiageeunane b, Nihil intereſt Inter periurum& mendacem. qui mentiri PENARIV S,, um. ut cella penaria. L. Penus. J. V. 109 b,& de ratacſ⸗ eno ſolet, peierare conſueuit. quem ego ut mentiatur inducere Sen. 39 a. èſar dalä h poſſum, ut peieret exorare facilè potero. pro Cl. 43 b, Peie- PENATES, tum. dij patrij, lares, foci. de N.;9 b, Dij penates
dtus t, rare conceptis uerbis. Of. 73 b, Non enim falſum iurare peie fiue à penu ducto nomine, ſiue quòd penitùs inſident. pro proptxi rare eſt, ſed Tuoder animi tui ſententia iuraueris, ficut con Do. 242 b, Illi dij penares ac familiares mei per uos in meã öprer trunzn PE M D noſtro, id nomtacere P ur un 3 do mum mecum erunt reſtituti.& ibidem: Vos patrij pena- öNtarimu 5. us. KrerioroA., 9 Wurpis A ngreis Siai eſt tes familiares q.& ibidem: Vos qui huic urbi& reipub licæ daxmipennien mor Heiore dſce 7 iumie Tuid Ln⸗ e 14 ia Pe. Preſhder eſtis.& pro Seſt. i2 b, Vos penates patrij que dij.& nungrooe 1 † 4 en ·.35 er 4 did a in peiorem Fen. us P SyII. 83 b, Dij patrij ac penates, qui,&e. pro Dom. 23 cunioir eh mnia. Academ. 15„Qui 1 utrunqzum Pelus eite Iuic. b, V niuſcuiuſq; ueſtrũ ſedès, aras, fo cos, deos penates ſubie- Sh. 181 b, Turpitudo peior eſt quàm dolor. I. A. 233 a, Quo ne- Ctos eſſe libidini tribunitiæ. I. V. 203 b, Deos penates àte pa „ Nero iu, minem peius odi.& Epiſt. 96 a, Oderam multo peius hunc; trios repoſcit. pro Seſt. 9 a, Exterminare aliquem à ſuis dijs f aauuh Audm lum Vcuen Clo dium. de Fin. u a, Quòd aliud alio Penaribus.&E pro Q5 b, Mintius à füis dijs Penatib. Ppræ- Ueduan. me inse b du Peius. b ceps eiectus. pro Dlo. 14 4, In conſpectu deorum penatiũ eunn pecormn nEIO 5?. L. Suada. necare hoſpitem.“ 4 panimad PELAGVS, gi. mare. de Orator. 167 a, Feruet æſtu pelagus: PENDE O, des. ex aliquò aptus ſum, ſuſpenſus ſum, nitor. de A 39 5 Anrorig Pacuuij. Di. 136 a, Quidam, ſomniaſſe ſe ouum pendere ex faſcia le- u guodcunq n 1 PELASGVS,, am. Græcorum natio& gens. de Fin. 66 b. cti ſui cubicularis. Tuſc. 19 8 b, Si prudentia extrinſecus re- dmulta inper PELIGNVS, a. At. 121 b, C. Accius Pelignus. I. V. z6 b. ligata pendeat,& non oriarur ex ſe. I. V. 159 b, Tamdiu pe- dum narurahomi. PELIVS. pro Cæl. 41 a, Vtinam ne in nemore Pelio. pendit in arbore ſocius populi Römani, quamdiu uolũütas
n.At06 a)t de. Larmenta. de Na
PELLA. urbs. At. 42.
Apronij tulit.& 161 5, Pendere ex arbore.& 217 a, Sagittæ PEI. I. E X, cu. quæ cum eo cui uxor ſit, corpus miſceat; con-
pendebant ab humero. I. P. 38 b, Vt tu uſpiam ſaxis fixus a-
drater eſcam? qua leOraß 5gun .ͤb Agnumimter 2& unguidape nerlä pecudesſcie hes ſed nepecutes ilio nitiuoledam erantiſsimæ pecl dotius quèm pecu. us caterisgz deliſ equi boues rlag i pecuda paſtot. im continet. Aca- 4 matu ipſ ſenteni Att. 10 3,Fſtenim re, nullis nolttin iin eam ſententiem bum præclauma ne decerneret heye
ncopiæ. xnea pedelrüll te pugnæ. de nl
ſim enim&pe- p. 34* Legtem. detentim&grat receſſus. de lnuv ad Her. 15, Ri- aA me ommi al me mones utpe cpedetentima d
minus ſeofinan
1„geSen.Ings b
lo⸗
. ſee aob Tu ciuem n aaran
dtis batbah th
mil. seſt.pro Qu
ſmodi nuclo u
. ji ges, equzdan bar
cubina. Or. 206 b, Ab hac indole iam illa matura uxor ge- neri, nouerca filij, filiæ pellex. Sal. in Cic. 275 b, Tu omnium cubiculorum ineunte ætate pellex, idem poſtea adulter.& 270 b, Filia matris pellex.
PELLICATVS,. pro Cl. 20 b, Eilia nefarium matris pel
licatum ferre non poſſet. Offic. 38 a, Dionyſius ab uxore eſt propter pellicatus ſuſpicionem interfectus.
PELLICIO, cis. allicio, induco. pro Cluen. 20 b, Ea ani-
mum adoleſcentis pellexit omnibus rebus quibus illa ætas capi& deliniri poteſt. pro Flacc. 16 a, Malierem imbecilli conſilij ſaris locupletem pellexit Decianus ad ſeſe. de Ora. 106 a, Multo maiorem partem ſententiarum ſale tuo& le- pôre pellexiſti.
PELLICVI A,læ. pro Mur. 142 a, Atq; ille ſtrauit pelliculis
hœdinis lectulos Punicanos.
PELLIS,. de Natu. 17 b, Soſpita dea cum pelle caprina, ha-
ſta,& ſcutulo. de Or. u15 a, I. P. 98 b, Omnitòtius prouinciæ pecore compulſo pellium nomine. Acad. z a, Vt non mul- tum imperatori ſub ipſis pellibus ocij relinquatur. Item: Pellis inaurata arietis.
PELLITVS,a. teſte Aſconio in orationẽ Ciceronis pro M.
Scauro, Ac propè dicam, pellitis teſtibus condonatur. pel- litos teſtes, frigidos& ſubornatos; dicere uidetur.
PELLO,w. moueo, agito, depello. Ora. z10 a, Si uitioſum eſt
dicere ornatè, pellatur è ciuitate eloquent ia. Offl.) a,& de Orat. uz b, Quamobrem hoc deliberantium genus pellatur dmedio.& de Leg. 189 a, Thucydides ſcripſit libros ſuos, cum in exilium palſus eſſet. pro Cec. 290 b, Qui armis fu- gatus pulſusq, eſt, non eſt deiectus? de Ar. 252 b, Cum lapi- dibus optimos uiros foro pellis. pro Dom. 235 b; Hæc me domo mea pellet? pro Mil. u5 b. Pellere aliquem poſſeſsio- ne. de Fi. a, Pellere mœsſtitiam ex animis. Epi. 56 b, Naulla meipſum priuatim pepulir inſignis iniuria. aliter, perculit. Orat. 21 4 a, Quod cum animos hominum auresq; pepulif- ſet, notandum certè genus fuit. de Fin. 72 b, Nec ullum ha- bet ictum, quo pellat animi ſtatum. Aca. 9 a, Quemadmo-
dum prima uiſa nos pellerent, deinde appetitio ab his pul-
ſa ſequeretur. de Nat.7 a, Senſus quo natura ipſa pulſa ſen- tit. de Cl. 182 a, Nerui in fidibus pulſi. Offl. 60 a, Species uti- litatis animum eius pepulit, qui,&c.
PELLVCEO. L. Perluceo. PELLVCENS. uelperlucens: id eſt, perlucidus. de Cla. 190
a, Mollis& pellucens oratio.
PEI.O PID AE, arum. à Pelope immaniſsimo rege dicti: id-
circo crudeles& immanes, quales erant Cæſariani, quos hic intelligit Cicero. Attic. 227 a, Vbi nec Pelopidarum fa- cta, nec nomen audiam.& Epiſto. 109 a, Hinc euolare cu- pio,& aliquò peruenire, ubi nec Pelopidarum nomen, nec facta audiam. Epiſto. 108 b, Vbi nec Pelopidarum, noſti cæ-
tera. Att. 243 b. PELOPONNESIACVS, ca, cum. Offic. 17 a, Peloponneſia
cum bellum.
PELOPONNESIVS,a, um, Attic. 60 a, Peloponneſiæ ci-
uitates.
PELOPONNESVS, neſi. Apia, Pelaſgia. Atti. 90 a, Achaia.
de D. 99 a, Elis urbs Peloponneſi.
ſperis euiſceratus latere penderes. Offic. 1z b Qui ex errore jmperitæ multitudinis pendet, hic in magnis uiris non eſt habendus.& de Fi. 75 a, Quid turpius eſt, quam ſapientem ex inſipientium ſermone pendere? Pro Syl. 79 b, Omnis ter ror,& omnis ſuſpicionis timor ex Antonij improbitarte ps debat. I. V. 191 4, Nr intelligas non ex æſtimatione pendere crimen, ſed ex coniunctione,&c. Acade. 29 a, Rationes qua⸗ ex coniectura pendent. de Or. 121 a, Cauſas non ex perſonis, ſed ex genere quæſtionis pendere.& Top. 225 b, Cauſæ ex xternitate pendentes. pro Cec. 295 a, Non ex uerbis aprum pendere ius, ſed uerba ſeruire hominum conſilijs. Attic. 235 a, Reſpublica è Bruto pendet, quæ aur nulla erit, aut ab iſto ſeruabitur. pro Ma. 134 b, Quis non intelligit ex unius tui uitam pendere omnium? Epiſt. 16 0 b, Comitia tamen quã- do ex his pendes, quantum facere poſſumus, in lanuarium menſem protendimus.& 155 b, Puderet me inconſtantiæ li- terarum, ſi non ex aliena leuitate penderent. Ep. 94 a, Tuiq; qui ex te pendent. Tuſcula. 235 a, Cui ex ſe ipſo apra ſunt o- mnia, nec ſuſpenſa aliorum bono caſu aut contrario, pen- dere ex alterius euentis coguntur. de Fini. 61 b. Penderg ex futuris.& Ep. 69 b, Pédere aliunde. Qu. Fr. 325 b, Promiſsis ijs quæ oſtendis, non ualde pendeo. pro Mur. 4 6 b, Salus noſtra, quæ ſpe exigua extremaꝗ pendet. contr. Rull. 7 a, Suſpenſus& incertus obſcura ſpe,& cæca expectatione pẽ- deo- cont. Rul. 82 a, Cætera uectigalia perleui ſeepe momen to fortunæ, inclinatione temporis pendere. Epi. u ½ b, Ego quidem uehemenrter animi pendeo. At. 122 a,& Tuſc. 216 b, Pendeo animi expectatione Corfiniéſi. de L. 15 b, Et animi pendere ſoleo, cum quid orſus ſum, ſi traducor aliò. Att. 2959 b, Animi pendeo de te& de me. At. 177 b.& 221 b, Pendeo a- nimi, quam nam rationem, c. Tuſc. 169 a, Si expectan do & deſiderando pendemus animis, cruciamur, angimur. At. 62 b, Ne diutius pendeas, palmam tulit. de Orato. u1s b, Ex quo uerbo lege Apuleia tota illa cauſa pendehat.& Att. 177 b, Pendere animi. I. P. 1 a, Non in tab ellis paucorum iudi- cum, ſed in tabellis omnium iudicum famam noſtram for- tunamq; pendere. Para. u18 b, Cui omnis ſpes,& ratio,& co gitatio pendet ex fortuna. PENDO,, dis, pependi, appendo, æſtimo, ſoluo. Orato. z01 b, In philoſophia res ſpectatur, non uerba benduntur. l. V. 200 a, Rem uobis proponam, uos eam ſuo nominis pondere pen ditote. Ep. 177 a, Totamꝗ; iſtam cantilenã ex hoc pendunt, ut quamplurimum lucri faciant. pro(Au. 1b, Si ex opibus, non ex ueritate cauſa pendetur. pro S. R. 28 b, Tamen non temerè creditur, neq; leui coniectura res penditur. cõt. Rul. 89 a, Ego pro aqua uectigal pendam.& Q. E. 296 b, Pende- re uectigal. de Pro. 70 a, Achæi ingentem pecuniam pendũr L. Piſoni quotannis. Atti. 89 a, Vedius H-S. centena pendat neceſſè eſt.& 228 a, Vel impentò precio. Attic. 194 b, Pendere uſuram pecuniæ cuipiam.& 193 a, Pendere uſuram ei à quo emeris, Atti. 175 a, Maximas pœnas pendo temeritatis meæ. &.¹ 224 b, Tuſcul. quæſtio. 180 a, Pœnas illum pependiſte audiui.— PENE'. propè, nihil propius eſt factum, quàm ut,&c. de Or. 9 b, Oratori poeta multis ornandi generibus penèpar, in hoc autẽ propè idem, nullis in terminis,&c. Epi. 4 a Llh. -. um

1007 P E
lum habuimus multo iuſtiorem, penè etiam amicum. pro
Q.R. 47 b, ludicia ſummæ exiſtimationis,& penè dicam ca
pitis. Ep. 22 b, Penè factus ſum ille. At. 80 a, Brutum non mi
nus amo quàm tu, penè dixi, quàm te.& 236 b, Ibi penè ua-
lentem uideram Piliam..
PENES. I. V. 186 b, Cum omnis copia frumenti penes iſtum eflet redacta. cont. Rul. 76 a, Agri quorum adhuc penes Pö- peium omne iudicium& poteſtas more maiorum debet eſ ſe. pro Do. 239 b, Cenſor, penes quem maiores noſtri iudi- cium ſenatus de dignitate eſſe uoluerunt. pro Mil. 113 a, Ser- ui centum dies penes accuſatorem fuerunt. Ora. 210 a, Elo- quentia eos ornat penes quos eſt. ad Her. 27 a, Vt ne ad ſo- larium quidem idoneus, ſed penes ſcenam& eiuſmodi lo- cis exercitus ſis. de Cl. 188 b, Locutionis emendatæ ac lati- næ laus penes Cæſarem fuit.& in Ver. 243 b, Cùm penes te prætorium nomen eſſet. Poſtquam. 2⁰2 b, Imperium quod erat penes ipſos. Epiſtol. 52 b. Ille penes quem omnis eſt poteſtas.& 152 b, ad Heren. 255 a, Si putabit poſſe omnia penes unum autorem confiſtere: id eſt, omnia penes u- num reperirert.
PENETRAL. ES.loca interiora& ſecretiora domus ueltẽ
pli. de Ar. 257 b, Ab diti& penetrales foci. de N. 39 b, A'pe-
nu penetrales à poetis uocantur.
PENETR Oppenetras. peruado, pertineo, permano, ſerpo. Pro Arc. 190 a, Cupere debemus, quò minus manuum no- ſtrarum tela peru enerint, edkadem glo riam famamque pene- trare. de Som. i30 a, Cum Romulus hæc ipia in templa pe- netrauit. de Pro. 75 b, Non ipſe ad eorum urbes ſedesq́; pe- netrauit, I. V. 225 a, Subitò, non longèà Syracuſis penetra- uit ſub terras. Acad.30 b, Nulla acies humani ingenij tan- ta eſt, quæ penetrare in cœlum poſsit. Tuſcu. 15/7 a, Animus penetrat,& diuidit omne cœlu m. de Nat. 7 a, Ratio homi- nis in cœlum uſque penetrauit. Par. 2412, Definiendo uer- bo penetrare ad ſenſum opinionemquæ iudicis. de Cla. 177 a, Nulla res magis penetrat in animos. I. A.z5O a, Antonio in Galliam penetranti D. ſe Brutus obiecit. de Vn. 201 a, A- Ktra per cœlum penetrantia ſolſtiriali ſe& brumali reuoca- rione conuertunt.
PENICILLVS;,5. Or. 203 b, Pictor uidit obuoluendum ca pur Agamemnonis eſſe, quoniã ſummum illum luctũ pe- nicillo non poſſet imitari. Q.. 215 b, Mihi date Britanniàã,
uam pingam coloribus& penicillo meo.
PENIS, nu. Ep. 14° a, Caudam antiqui penem uo cabant, ex quo eſt propter ſimilitudinem peniculus. at hodie penis eſt in Obſcœnis. At uerd Piſo ille frugi in annalib. ſuis queritur adoleſcentes peni deditos eſſe.
PENITVS. prorſus. de N. 24 b, Euhemerus religionem pe- nitas totam ſuſtulit. Epiſt. 70 a, Rationes à te collectæ ue- tabant me reipublicæ penituùs diffidere. Off. 38 a, de Or. 154 a, Hanc conſuetudinem penitùs amiſimus. pro Qu. R. 48 a, Supercilia illa penitùs abraſa. Epiſt. 259 a, Tamen te peni- rùs rogo, ne,&c. de Nat. 39 b, Dij penates dicti, eo quòd pe- nitas infident. pro Mil. u4 b, Si tibi penitùs inſedit iſta ſu- ſpicio. I. C. 10 3 b, Periculum autem reſidebit& erit inclu- ſum penitus in uenis atque uiſceribus reipublicæ. de Aruf. 257 a, Vitia in aliquo penirùès defixa arque hærentia. contra Rul. 69 a, Odium penitus inſitum. de Ora. ↄ4 a, Res penitus perſpectæ planeque cognitæ.& ¹38 a, Kes penitùs ex cauſa effloreſcere. de Orat. 92 b, Artem cognitis penirusq́; perſpe tis rebus conrineri. de Orat. 93 a, Penitùs in eam ipſam hu ius ſtudij diſputarionem intimam perueniſtis de Orat. 86 a, b, Omnes animorum motus penitùs pernoſcendi. de Cla. 180 b, Totam enim rempublicam tenebat, penitusque co- gnorat. Att. 109 b. Dimittam ne me penitùs in cauſam. Qu. Fr. 292 b, Qui in tuam familiaritatem penitus intrarit. I. V. 143 a,Is bene penitùs in iſtius familiaritatem ſeſe dedit. pro Cl. 13 b, Euellam ex animis hominum tantam opinionem, tam penitùs inſitam? tam uetuſtam I. C. 10½ b, Ea penitùs animis ueſtris mentibusque mandate. contra Rul. 6⁰½ b, Pe- nitðès abſtruſas inſidias contra aliquem ponere. pro Syl. 169 a, Nondum penitus in republica uerſabar. Acad. 9 b, Natu- ra in profundo ueritatem, ut ait Democritus, penitòs ab- ſtruſit.& 31 a, Videamus terra'ne penitùs defixa ſit. Epiſto.
16§5 a, Legiones penitùs in Luſitania in hybernis collocarã. de Einib. 150 b, Habere aliquam rem penitùs cognitam. I. V. 249 b, Opus multorum operis penitùs exciſum. Tuſcu. 229 a, Tibi nos ut antea magna ex parte, ſic nunc penitùs to⸗- tosque tradimus. Epiſt. 223 b, Eum tibi penitùs commen-
do atque trado. Epiſtol. 259 a, Tamen te penitùs rogo, ne,
&c. de Fin. 56 a, Ob eamque cauſam multi ſeipſos penitùs
perdiderunt. Attic. 128 b, Explicari mihi tuum confilium
planè uolo, ut penitùs intelligam. Offic. 35 a,& de Leg. 159 3, Nec aurum effoderetur penitès abditum.&1613, Sed pe- nitès er intima Philoſophia hauriendam iuris diſciplinam
P E 1008 puto. Item: Natura in ſpecie oris penitäs reconditos mo- res effinxit.
PENN A,pennæa. pinna. de Na. 52 a,& de Diu. 10 a, Aues pul- los ex ouis excluſos pennis foueant, ne frigo re lędantur. de Finibus 32 a, Pennarumque contextu corporis tegmenta faciebat.in Arat. Quæ uolat,& ſerpens geminis ſecat ae- ra pennis.
PENNATV 8, a, um. pinnatus. de Di. 102 a, Hic Iouis altiſoni ſubitò pennata ſatelles.& in Arat.
PENNIGER a, um. de Vn. 201 a, Animalium genus pennige rum& aerium. L. Armiger.
PENNVLA, læ. parua penna. de N. 52 a.
PENSILO, onuw. merces, uectigal. Epiſto. 92 b. Teneor tamen dum à Dolabellæ procuratoribus exigam primam penſio- nem. pro Qu. R.53 b, Cum altera penſio ſoluenda eſſet. Att. 127 a, De penſio ne altera, oro te, omni cura confidera, quid ſit faciendum. At. 188 b, Sed de prima penfione antè uidea- mus. adeſt. I. A. 81 b, ſta coniunx tua nimium debet diu po pulo Rom. penſionem tertiã. At. 261 a, Hortenfius uerò im-
udent er, nihil enim debetur ei, niſi ex tertia penſione, quæ eſt Calend. Sextil. ex qua penſione ipſa maior pars eſt,& ei ſoluta aliquanto ante diem.
PENSIT O, 2. pendo. pro Po. 6 b, Qui uectigalia uobis pen ſitant, aut eos qui exercent atq; exigunt.& cont. Rull. 89 a, Immunia commodiore conditione ſunt, quàm illa quę pè- ſitant. I. V. 185 a, Penſitare pecunias alicui.
PENS O, as. de Offi. lib. 2, Eenſare operis& officijs, id quod uiolatum eſt.
PENSVM,. à pendeo, quod in colu eſt, è quo fila ducũt nen do mulieres. de Or. 153 b, Nunc ad reliqua progrediar, meq́; ad meum munus penſum§; reuocabo.
PENSVM. penfio. I. V. 17½ a, Penſum in agro Leontino magis eſt exigendum.
PENVL A,I. palliuni quo utimur in itinere propter pluuis, lacerna. pro Mil. 106 b, Milo de rheda reiecta penula, deſi- luit. Attic. 316 a, Sed ita egi, ut non ſcinderem penulam.& i- bid Horum ego uix attigi penulam. pro Seſt. 1 a, Is Milo- niam penulam arripuit,&c.
PENVLATVS. penula indutus aut amictus. L. Rheda.
PENVS. de N. 39 b, Penates à penu ducto nomine: eſt enim omne quo ueſcuntur homines, penus.
PENVRIA, æ. paucitas. de Cl. 16§ a, Magna ſapientium ciuiũ bonorumq; penuria. de Am. 105 a, Sunt igitur conſtantes e-
ligendi amici, cuius generis magna penuria eſt. de In. 76 b,
Penuria agri.)((Copia.
PER, cum accuſatiuis rerum. pro Qu. z2 b, Qui per uim& ſes lus plurimũ poſſunt.& 20 a, Iſta cauſa abs te tota per ſum- mam fraudem& malitiam ficta eſt. pro Sex. R. 19 b, Quod per ſcelus adeptus eſt, per luxuriam effudit ac conſumit. Of.74 a, Quod per uim actum eſt, ratum eſſe non debet. de Le. 192 b, Agere aliquid per uim. I. V. 87 a, Per ſcelus& la trocinium afferre aliquid. QE. 294 a,& I. V. 234 a, Per uim & metum facere uel auferre aliquid. pro Do. 225 a, Per inſi- dias interficere aliquem. de Natur. 77 a, Poteſtas quam ipſe per ſcelus erat nactus. I. P. 85 b, Lex iniuſta per ſeruos, inci- ſa per uim, impo ſita per latrocinium. Quin. Frat. 237 b, Per uim perferre legem. de Aruſ. 253 b, POſt exercitu ſolicitato per nefandum ſcelus fugit illinc. pro S. R. 23 b, Per ſummum dedecus uitam amittere. pro Qu. 2 a, Mihi ſummam per in- juriam omnia inimica ſunt. Epiſt. 123 a,& I. V. 63 b, Per iniu riam facere uel eripere aliquid alicui. pro Qu. R.48 b, Fan- nium per malitiam feciſſe,& Roſcium per imprudentiam deceptum eſſe.& ibid. Vtrumꝗq; incredibile eſt,& Roſcium quiequam per auariciam appetiſſe,& Fannium quiequam per ſe bonitatem amiſſe. pro Milon. 204 b, Mors illata per ſcelus. ad Heren. 2 b, Per dolum facere aliquid. Tuſcul. 226 b, Per iram interfcere aliquem. Epiſt. 40 b, Per uim uiolare aliquem. l. V. 22 4 a, Res per caſtimoniam mulierum ac uiro rum ſacræ per alicuius ſtuprum uiolatæ. pro Cec. 286 a, Per tutelam aut fiduciæ rationem fraudare quempiam. de lnu- é61b, Aliquid per uim per manum opulentam factum eſſe. ad Heren. 10 b, Per culpam uenire in neceſsitatem& 28 b. In bello per ignauiam tubæ ſonitum ferre non potes, de Inu. 56 a, Per fidem fallere aliquem. Poſtquam. 202 b, Qui per ſi⸗ mulationem amicitiæ me prodiderunt. pro Do. 206 b, Ca- to inuiſus, quaſi peribeneficium Cyprum relegatur: alter eijeitur per honorem turpiſsimum, alter per honeſtiſsimã calamitatem. pro S. R. 33 a, Aſcendere per alterius incom- modum& calamitatem.& 24 a, Scæuola ciues ſuos ſeruars per compoſfitionem uolebat. pro Qu.n b, Per ius& magi- ſtratus aliquem defendere. pro Sex. R. 20 a, Per ſententiam iusq́; iurandum alicuius aliquid aſſequi, quod antea ſcele- re ac ferro aſſequi conſueueris. Orat. 205 a, Translata, quæ per ſimilitudinem ab alia retransferuntur. de Nat. 25ne.
0⁰⁹ bus a gaelle vanllat tibuna Li ur pr pl tibi liijs no erat 10! rinxer er nat zum d ſdeſta tut per 84 4)à gem ua lituum er not⸗ ſomnius Zbylla⸗ gete.Epi snaui tudinem
Nemope a er imp ſenfio, de herpicer pellucid per pteſt ſare. K 2 lm copi n ſet.2) gentam Rcumg AeAb dulus cu Or.a- uper hon quispœn ure poli der meta dlicordie dere pen debro.) Ae d. mata eſt derſuos, aäiciuit 4duosd diris bon kerectut 4 Jak
unus um iam lum ſin .z0 b 6N ſellet 5 iun ſua.

Klnin no. 1000
den penſione que ot paxelt
zalaobisge Keonr ull 19 Wämilla qughe.
kofeiß, id quod
guoflla ducütnen aprogrecian met
roLeonuno magi
erepropter pluuii ſecta penulz, gei⸗ rrem penulam gi. delt. a14, Io Mla-
ctus.L. Jheda.
nnomine: eſt euin
aſapientium ciui gitur conſtantete riek deln. 76 1
„Qüperuim älſ bstetoraperlun. Hex.R.19 d,Cua fudit ac confum im eſſenon dcd 7 Per ſcelus 1 I.V. 234 Per um Do. 1u5 a, Petin- Poteſtas quam t Ra per ſeruoz ni uin. Frat. 297 dR exercitu ſolictal Razb Ferſumam hi ſummam perl- &.V. zb, Periul 0 QuK4 ba
—
P E
bus inanimis per quandam ſignificationem, deorum nomi na eſſe tributa. de Orat. 16 a, Verbum per ſimilitudinem sranſlatum. de Ora. 1¼43 b, C. Cotta depulſus per inuidiam tribunatu. pPro D. 229 b, Ferre legem alicui per gratiam. in Va. 1 b, Vt nemo per tuum latus(quod ſoles dicere) ſaucie
tur. pro D. 223 b, Ne id quidem per legem Liciniam, ut i-
ſe tibi curationem ferres, facere poruiſti. I. P. 33 a, TVamen id ijs non licere per interdicta crudelitatis tuæ, poteſtatis erat non ferendæ. I. A. 240 a, Sed quaſi per caliginem per- ſtrinxerat aciem animi Bruti ſalus. pro Mil. uo a, Hoc neq; Per naturam fas eſt, neq; per leges licet. de Orato. 15⁷ b, Ne- xum quod per libram agitur. I. V. 134 a, Per hanc rationem: id eſt, ad hune modum, uel hoc modo. de D. 120 a, Hoc igi- tur per gallinas Iupiter tantæ ciuirati ſignum dabat. de D. 334 a, Aeſculapius porteſt præſcribere per ſomnium curatio nem ualetudinis. de Ora. 87 a, Quæ ſit ab Actio Næuio per lituum regionum facta deſcriptio. de Di. ud a, Quam ſcitè Per notas nos certiores facit Iupiter.& u+% a, Animus per ſomnium curis uacuus.& 87 b, Varicinans per furorem ut Sibylla,&c. de Pro. 77 a, Per manus prouinciam alteri tra dere. Epiſt. 257 a, Cum per ualerudinem,& per anni tem- pus nauigare poteris, ad nos ueni.& 9ↄ4 b, Cum per uale- rudinem poſſes, noluiſti. I. A. 152 a, Omnes conſulares, qui per eam ualetudinem exequi fugam illam non poſſunt At. 671 b, Nunc per auſpicia longam moram uideo. pro Pom. 37 b, Nec Pompeij gratiam mihi per hanc cauſam concilia ri puto. I. V. 74 b, Per gratiam contendere aliquid ab ali- quo.& 191 b. Per beneficium concedere aliquid, de In. 31a, Nemo poteſt omnes res per ſcripturam complecti.& 64 a, Per impulſionem facere aliquid. Top. 227 b, Per extà præ ſenſio. de Or. 88 a, Per quædam inuolucra& inregumenta perſpicere aliquid. de N. 54 b, Natura membranas oculo rũ perlucidas fecit, ut per eas cerni poſſet. in Vert. 212 a, Non per præſtigia, ſed palàm per imperium oppidum compi- lare.& 201a, Per ſimulationem ædilitaris. cont. Rul. 35 b, II lam copiam cum hac per riſum ac per iocum contemnent. in Ver. 237 a, Hono res ad quos& per ludum& per negli- gentiam perueniſtis,&c.
PER, cum perſonis coniunctuc, ut per me:id eſt, me autore,
c. At. 15 b, Ca ſar cum eo coire per Arrium cogitat,& Bi- bulus cum hoc ſe putat pęr C. Piſonem pofſe coniungi. de Or. 88 a, Plura derrimenta publicis rebus, quàm adiumen- ta per homines eloquentiſsimos importata. I. C. u19 b, Ne quis pœnam eorum aut per ſenatum, aut per populum le- uare poſsit. pro Mil. 1z0 a. Tranquilla rep. ſine me ipſi, ſed
per me tamen perfruantur. de Ar. 253 a, Ne per optimatum
diſcordiam pericula patribus creentur. pro Mil. 102 b. Ha-
bere ſpem ad ſalurem alicuius per iudices expugnandam.
de Pro. 79 4, Liberè per aliquos gloriari aliquem, ſe,&c. I. A. 153 a, Pax deniq; per eum per liberos cum ciuibus confir
mata eſt. pro Mu. 35 a, Exturbare aliquem, qui& per ſe,&
per ſuos,& uerò etiam per alienos defen darur. pro Fl. 157
a, Si ciuitas per uiros bonos grauesque homines querelas
ad uos detuliſſet. pro D. 224 b, Cum meam domunn refertã
uiris bonis per amicos ſuos complerent. Ar. 66 b, Nihil in- tereſt, utrum per procuratorè agas, an per te ipſum. pro S. R. 37 a, Recede de medio, per alium tranſigã. 4t. 36 b, Per bi nos tabellarios miſi Romam literas. At. 76 a, Iu autem ſæ Pe dare poteris tabellarijs publicanorü, per magiſtros ſcri
pturæ. pro Cl. 33 a, Venenũ datum alicui peraliquem. I. P. 98 b, Quid per tuum ſeruulũ ordines aſsignati? pro Clu. 27 a, Comparare inſidias alicui per aliquem. At. u b, Biduo
er unum ſeruum confecit totum negociũ. I. C. 101 a, Nul- Pum iam tot annos facinus extitit niſi per re, nullum flagi- tium finete.& i a, Quod nefariũ ſtuprum nõ perillum?
Art. 20 b, Enitere per ſeruos tuos, ut ſcheda ne qua depereat.
de N. 77 a, Per præconé uendere aliquid. Ar. 277 b Bibulus ueller per te aliquid autoritaris aſſumere. in Ver. 110 b, Iniu rias ſuas per uos ulciſci ſtatuerunt.&§8 a, VIciſci iniurias ſuas per alium. pro S. R. 31 b, Vulgò occidebantur per quos? Arri. 82 b, Appius aliquot turmas equitũ dedit Scaptio, per quas Salaminios coercerer. Quin. Pr. 313 b, Mirificè mihi& Pperſe,& per Pompeium blanditur Appius. At. 93 a, Rex n. in Pompeiũ prolixior per ipſum, quàm per me in Brut um fuit. pro Qu 3 a, Per te C. Aquili decidit Quintius, quod Ii beris Scapulæ diſſolueret. Item: Hoc eo per te agebatur, quòd,&c. Qu. Er 294 b, Complures urbes dirutas ac penè deſertas per te eſſe recreatas. de Se. 31 a, Reſpublica per ado
leſcentes labefactata pro Fla. 160 b, Ante pedes prætoris in
foro expenſum eſt auri pondo centũ, paulo minus per Sex. Cæſium,&c. Atti. 28 4 b, Atqui non eſſe, quàm ele per illum Præſtar.& ε7 a, Clodius ſuſpicetur aliquid à ſuis, uel per ſuos potius inimicos ad te eſſe delatũ, quo,&c.& 1 5 a, Per eos diligentiſsimè contendas opus eſt, ut,&c, de Ora. 135 b,
P E 1010 Ego cùm doctior per te, tum etiam audacior factus ſum ad iocandum. Att. 143 b, Id aſſequetur, ſi per prætores conſules creentur.& 129 a, Volo eriam exquiras quid Domitius agat (habebis autem per quos pôſsis.)& ibi. Memini quid mihi ſuaſeris per Theophanem Culeonem. Epiſt. 4 b, Perte fa- ctum eſt, quo minus pax fieret. Atric. 235 P, Hircium per me meliorem fieri uolunt. Acad. 3 b, Per me uel ſtertas licet, nõ modò quieſcas. Epi. 110 a, Trahãtur per me pedibus omnes rei. Tuſc. 219 a, Digladientur ibi per me licet: id eſt, quod ad me attinet. Ep. 217 b, Per quos homines ſteterim. Epi. 42 a, Memetipſum per illum reſtitutum puto.& ibi. b, Agere ali- quid ꝑer ali quem.& 6 a, Per aliquem fieri certiorem,&c.&e 110 d, Quæ ſunt à me in ſecundo libro per Antonij perſonã diſpurata.& 143 b, Nunquã per M. Antoniũ quietus fui. Tu- ſcul. 158 a, Liberari metu per aliquem.
PERſe aliquid agere. E. Per ſe. pro Mar. 137 a, Cum id neque
per te ſcires, neq; aliunde ſcire potuiſſes. pro Syl. 179 b Var- Zunteium& Antonium nihil audacter ipſos per ſeſe ſine P.
Sylla, facere potuiſſe. pro Planc. 268 b, Is Omnib. officijs per
ſe, per patrem, per maiores ſuos totam Atinatem pręfectu-
ram comprehenderat. de Orat. 109 a, Cæteræ ferè artes ſe i-
Pſæ per ſe ruentur ſingulæ.& 144 b, Nullum genus rerum
auuiſum à cęteris per ſe ipſum poteſt conſtare. Ep: 39 b, Hoc
cům per ſe mihi gratum eſt, tum quod,&c.& 39 b, Hoc eſt
mihi charũ non propter,&c. ſed per ſe,&c. Tuſ. 218 a, Quod
cùm ipſum per ſe, tum,&c. Ora. ioi a, lam uerò ipſa per ſeſe
multum prodeſt. I. C. ioz a, Homo per ſe cognitus nulla cõ-
mendatione maiorum. Epiſt. i0 a, Per ſeſe facere aliquid.)(.
Qum alio, 12 a. pro Do. 227 b, Exul, ipſum per ſe nomen eſt
calamitatis, de Ar. 253 a, Hoc quid ſit, per ſe ipſum non faci-
lè interpretor, ſed ex eo quòd ſequitur, ſuſpicor. pro Seſt. 16
b, Virtus ſplendet ipſa per ſeſe ſemper, nec alienis unquam ſordibus obſoleſcit. de Ora. 129 b. Hoc non minus eſt per ſe
ipſum inuidendum. de N. z2 a, Ignis per ſe ipſe ac ſua ſpon- te mouetur. de Or. 109 b, Tu qui rationem dicendi per tei- Pſum, uſum autem per nos percipere uoluiſti.& 93 a, Cum & per me ipſum egiſſem,& per Brutum ſępe tentaſſem. I. C. 99 b, Quotieſcunq; me petiſti, per me tibi obſtiti.
PER literas⸗Atti. 24. a, Agere gratias alicui per literas. Attic.
207 a, Brutus per literas purgat Cæſarem de interitu Mar- celli.& 2⁰0 a, Cæſar mihi ignoſcit per literas, quòd non ue- nerim.& 204 b, Inuito eum per literas, ut apud me diuerſe tur. I. P. 88 a, Is à ſenatu ſupplicationem per literas pôſtula-⸗ uit.& I. V. 175 b, Per literas ſupplicare alicui. At. 27 8 a, Con- ſolari aliquem per literas.& 15 a, Ea pars epiſtolæ, per quã te mihi purgatum eſſe uoluiſti.& ¹9 b, Quint. Fr. purgat ſe mihi per literas. pro Fl. 163 b, Nunc matri purgat ſeper epi ſtolam. Att. 17⅝ a, Aecuſaſti me per literas grauioribus uer-
bis. Atric. 39 a,& Epiſtol. 6 a, Colloqui cum aliquo per lite-
ras.& 15 b, Per literas collo qui cum aliquo; uel oſtendere aliquid. Epiſt. 20 a, Per literas petere aliq uid ab aliquo. pro Syl. 77 b, Literæ, per quas ille precibus à Sylla petit, ut gla
diatores emat.. PER deos,& cæteræ uel iurandi, uel precandi formulæ. pro
R. P. 128 a, Per plures deos iurare. Offic. 33 b, Quid eſt enim per deos optabilius ſapientia?pro Fl. 4 a, Per deos immor tales iudices uos quæretis?&c. I. V. 218 b, Quis nä per deos immortales tuebitur P. Scipionis mortui memoriam? pro S. R. 43 a,Si tibi omnia mea tradidi, per deos immortales, quæ eſt iſta crudelitas? pꝓ Seſ. 24 a, Hæc imitamini per deos immortales, qui gloriam quæritis. de N. 22 a, Hoc per ipfos deos quale tandem eſt? Attic. 284 a, Propera per dcos.& ad Her. 40 b, Et tu per deos, inquit, hunc amplexare. Oct. 329 b, Nam per deum immortalium fidem, perq́ fortunam po- puli Romani, quis,& c. de Ora. 121 a, Per tuam nobilitatem, per ueſtram familiam, per tuas ſtatuas,&c.& pro Quint. 18 a, Næuium obſecrauit per fratris ſui mortui cinerem, per nomen propinquitatis, per ipſius coniugem& liberos, ur, &c. ad Her. 4 ο a, Parce, inquit,& per ea quæ tibi dulciſsi- ma ſunt in uita, miſerere noſtri.
PER, cum tempus fignificat. de Cl. i9z b, Duo fratres per ide
tempus diſsimiles inter ſe. Att. 10 ⅝ a, Tenuiſtis prouinciam per decem annos, non tibi a ſenatu, ſed àte ipſo per uim& factionem datos.& 104 b, Hunc per annos decem aluimus tontra nos. Epi. 145 a, Per tot annos reſpub. diuexata. Qu. Fr. 307 b, Conſecuti ſunt dies comitiales, per quos ſenatus haberi non poterat. pro 8. R. zu b, Per iſta tempora ijdè fue- runt,& c.& pro Cl 3 b, Pec hos annos,&c. pro Cl. 22 b, Per illam uim atq; uictoriam I., Syllæ: id eſt, eo tempore. I. C. 115 a, Ludi, decem per dies facti. Ep. u b, Vtiq; eius rei cau- ſa per dies comitiales ſenatum haberent. Epi. 259 a, Tamen te penitùs rogo, ne te uiæ per hyemem, niſi bene firmum cõ mittas. Epi. 94 b, Neq; tamen dubito, quin per eos dies ma tutina tempora lectiunculis conſumpleris. 1 95 a, Binæ
uena-

101I1 P E
uenationes per dies quinq; magniſicę. pro Po. 4 a, Cum an
tea per ætatem nondum huius autoritatem loci continge-
re auderem. pro Dom. 220 b, Factus es eius filius contra fas,
cuius per ætatem pater eſſe potuiſti.& ibi. Ille tibi loco filij
per ætatem eſſe poteſt. Ep. 10 b, Quòd nullam partem per
œtatem ſanæ& ſaluę reip. guſtare pôtuiſti. Q.de Pet. 210 b, ui per ætatem& per negocium poſſunt.
PERABSVRDVS,z. Par. 234 b, Nam hęc quia uidentur per
abſurda, cùm grauiora ſunt quam cauſa, diligẽter ferè quid quemꝗq; deceat, iudicandum eſt.
PEFRACCOMMODATVS, a. Epiſt. 33 a, Tunc mihi ille dixit, claſſe te uelle decedere, per fore accõmodatũ tibi,&c.
PERACERK cre. de Orator. 154 b, Ingenium peracre. Epiſt. libro ad Papyrium: Sed tamen ipſe Cæſar habet peracre iudici um.
PERACERBV S,. L. Dulcefoo.
PERACVTVS, a. I. V. 130 b, Quii eo uultu nos intuetur; ut ſibi ipſe peracutus eſſe uideatur.
PERACVTBaduerb. acurè. Ac. 45 b, Peracutè moueri. Ep. 35 a, Et ſimul peracutè querebaris, quòd eos tributa exigere uetarem prius, quàm ego re cognita permiſiſſem.
PERACTIO, nus. finis, extremũ. de Sen. 95 a,Senectus pera- ctio ætatis eſt tanquam fabulæ.
PERADOLESCENsS. admodum adoleſcens. pro Pom. 15 b, Quid tam præter conſuerudinem, qudàm homini pera- doleſcenti, cuius à ſenatorio gradu ætas longè abeſſet, im- perium atꝗq; exercitum dari?
PEROEBIA,. regio. I. P.1 ̈..
PERAEQV E'. I. V. 74 b, Atq;, hoc peręquè in omni agro de cumano reperietis.& Ora. 19 8 b, I. P. 98 a, Quod cùm peræ- què omnes, tum acerbiſsimè Bœotij ſenſerunt. Ep. 165 b, Legiones omnes peræquè Antonij cæœſas.
PERAEQVVS,a. I. V. z10 b, Vt hoc liceret ſuſpicari fuiſſe ali quando apud Siculos peræqua prop ortione cætera.
PERAGO,; gis. perficio. de N. 28 a, Gracchus cùm comitia ni hilominus peregiſſet, rem ad ſenatum retulit. I. P. 80 b, Atq, ita eſt à me confulatus peractus, ut,&c. de Sen. 91 b, Nec hi- ſtrioni ut placeat, peragenda eſt fabula, modò in quocunq; fuerit actu, proberur.
PERAGRATIO, nu. percurſatio, luſtratio JI. A. 171 b, Pera- gratio itinerum, luſtratio municipiorum.
PERAGRO,. pedibus obeo, luſtro, concurſo. I. V. 225 a, Ce res dicitur orbem omnium peragraſſe terrarum.& de Ora. 132 b, Cum quidem omnes prouincias ſe peragraſſe gloria- retur. de Cl. 169 a, Eloquentia omnes peragrauit inſulas,&
peregrinata tota Aſta eſt. pro Murcna 126 b, Afia ab eo in
militari labore peragrara eſt. pro Mil. 120 b, Fama de interi ru Clodij fines imperij Romani iã peragrauit. de Pro. 75 b, Has regiones populi Romani arma peragrarũt. de D. 100 a, Cilices, qui campos& montes hyeme& æſtate peragrant. de Ar. 249 a, Agros& nemora peragrare. pro Cor. 57 b. Cn. Pompeij res geſtæ omnes gentes cum clariſsima uictoria 5. 15, terra mariq; peragrarunt. de Fi. 45 a, Plato Aegyptum peta
grauit. de Vniu. 200 b, Annus, ubi ſol ſuum totum confecit
& peragrauit orbem. pro Cęl. 49 b, Poſſum omnes latebras ſuſpicionum peragrare dicendo. de Or. 104 a, Oratorem di cendo peragrare per animos hominum, ſenſus mentes que pertractare. de Fi. 86 a, Qui innumerabiles mundos, infini- tasque keri oness Aitawun nulla eſſet ora, nulla extremitas, mente peragrauiſſet.& 88 a, Maria pedib. peragrare, claſsi- bus mentes.& 145 a, Peragrare, luſtrare, pedibus obire. de Cl. 194 a, Pöſtà me Aſia tota peragrata eſt, eũ ſummis ora- toribus. Offi. 52 b, Et ob eam cauſam urbe relicta, rure pera
grantes ſæpe ſoli ſumus.
PERAMA NS, tw. amians. At 59 5, Homo peramans ſemper noſtri fuit.
PERAMANTER. At. 139, Me quidem peroffieioſè& pera manter obſeruant.
PERAMO, as. de L. lib. i, Vbi illa ſancta amicitia, ſi non ipſe amicus peramatur toto pectore?
PERAMPI.V S,a. I. V. 226 a, Signa perampla.
PERANGVSTV S,a. I. V. 270 a,b, Peranguſtum fretum.
PERANGVSTFE. aduerb. de Ora.98 a, Perfice, ut Craſſus hæc quæ coarctauit,& perã guſteè referſit in oratione ſua, di latet nobis atq; explicet.
PERANTIQVVS,z. I. V. 220 b, Sacrarium perantiquum.
PERAPPOSITVS, 4. de Or. 134 4, Non ſolùm mimis per- appoſita, ſed etiam quo dammodo nobis.
PERARDVVS, a. in Ver. 185 a, Mihi perarduum eſt hoc co monſtrare.
PERARGVTVS, a. de Cl. 79, Homo perargutus.
PERATTENTE). audire aliqué attétiſsimè. pro Cp. 42 b.
PERATTENTVS. attentus. I. V. 150 a, Perattentos ani- mos habere.
P F 1012
PERBACCHO R, aris. bacchari, furere. in Sal. 273 b, Poſtea-
quam ille ſuum annum in rep. perbacchatus eſt. I. A. i80 a, Quam diu in illa uilla turpiſsimè es perbacchatus?
PERBEATV S,4. de Or. 85 a, Perbeati fuiſſe Qu. Frater ills uideri ſolent, qui in optima repu. cum& honoribus& re- rum geſtarum gloria florerent, eum uitæ curſum tenere po tuerunrt, ut uel in negocio ſine periculo, uel in ocio cum di- gnitate eſſe poſſent.
PERBELLFE’. aduer. At. 57 a, Perbellè feceris, ſi ad nos ue- neris. Ep. 263 b, Sed fi me amas, qdod quidem aut facis, aut perbellè ſimulas, quod,&c.
PERBENIGNF. aduer. benignè⸗Att. 310 b, Perbenignè re ſpondere alicui.
PERBENEVOI.VS, a. beneuolus. Ep. 235 b, Cænius eſt
erbeneuolus nobis.
PERBENE.L. Bene.
P ERBLANDVS,, um. pro Rab. Poff. 1z6 a, Huic perblan- dus reperiendus fuit,&c. Quin. Fr. lib. 2, Sueceſſorem habes perblandum.
PERBONV S,a. in V. 208 b, Perbona toreumata. pro Fl. 162 a, Agros natura perbonos habent. Ar. 84 b, Quoad mecum rex fuit, perbono loco res fuit.
PERBREVIS,e. in Ver. 152 a, Perbreue tẽpus. de Cl. Quodq; perdifficile eſt, idẽ& perornatus,& perbreuis. pro Clu. Per mihi breuis uidetur.
PERBREVITER. breuiter. pro Do. 221 a, Sed hæc de au- ſpicijs quæ ego nunc perbreuiter attingo, acta ſunt Ate. de Or. lib. 2, Perbreuiter exponam.
PERCALL E O, les. obdureſco. de Oratore, 122 a, Si modò uſum rerum percallueris. pro Milone 1té a, Sed neſcio quo- modo uſit obduruerat,& percalluerat eiuiratis ineredibi- lis patientia.
PERCAVTVS,a. At. 203 a, Delectus percautus.
PERCELEBRARI.I. V. 252, De qua muliere plurimi uer- ſus tota Sicilia percelebrabantur. pro Cæl. Audita,& per- uulgata,& percelebrata ſermonib us res eſt.
PERCEL. ER. celer. pro M. Cæl. 50 a,Interitus perceler.
PERCELERITER. Ep. 89 a, Perceleriter aliquid adferre.
PERCEL.L O, ls, perculi, perculſum. L. Perculſus. in Ver. i⁷7⁷ b, Hæc te uox non perculitnon perturbauitipro Cæl. 54 b, Ne adoleſcentiam plenam ſpei maximæ perculiſſe atꝗ; af flixiſſe uideamini. pro Dom. 218 b, liſdem machinis ſperant me reſtitutum poſſe labefactari, quibus antea ſtantem per- culerunt. pro Milone uz a, Mars communis qui ſæpe ſpoli- antem iam& exultãtem euertit& perculit ab abiecto. pro Seſt. 2) a, Quos repentina aliqua uis ac tempeſtas perculit popularis. de Orator. 135 a, Scipio qui Tib. Gracchum per- aulit. pro Mil. uz b, Quæ quamuis etiam mediocrium deli- torum conſcientiã perculiſſent pro Mar. 122 b, Quos ami- ſimus ciues, eos Martis uis percultt, non ira uictoriæ.
PERCENSEO, ſes. recenſeo, percurro. Par. 241 b, Quo in genere percenſere potetit pleroſq, inueniendi locos. con- tra Rull. 75§ b, Italiatm percenfuiſti, perge in Siciliam. Poſt. 204 a, Quis poſsit ueſtra in me uniuerſa promerita non di- cam complecti orando, ſed percenſere numerando.
PEKCEPTI O, onis. collectio, comprehenſio. Offic. 35 a, Fru
gum fructuumd; reliquorũ perceptio& conſeruatio. Aca. 7 a, Ars ex multis animi perceptionibus conſtat. Acad. 47 b⸗ Turpe eſt cognitioni& perceptioni aſſertionem approba- bationemque præcurrere. Item, Perceptio, quam ua raViu Græci uocant.
PERCEPTVM. ti. L. Theorema.
PERCIPI O, pis. fero, diſco, comprehendo. de Sen. 81 b, Sere- re, percipere,& condere fructus.& Offi. 12 b, Vicinumm citius adiuueris in frugibus percipiendis, quàm propinquum. de N. 4 a, Nam fi fingulas diſciplinas percipere magnum eſt,
quanto magis omnes? Q. Fr. 365 b, Cuit in doctrina, cui in uirtute atque humanitate percipienda plurimum à pueri- tia ſtudij fuiſſet& téporis. de Fin. 62 a, Cognoſcere& per- cipere aliquid. Acad. 10 a, Id tamen percipi ac comprehendi poteſt. Ep. 232 b, Capere uoluptatem, percipere luctum. de Fin. 56 b, Percipere uoluptatem uel dolorem ſenſib. de Sen. 81 a, Themiſtocles omnium ciuium nomina perceperat. de Or. 103 b, Philoſophia oratori neceſſariò percipienda eſt. J. C. 102 b, Percipite quæſo diligenter quæ dicam. Orat. 97 b,
uæ neq; oculis, neq; auribus, neq; ullo ſenſu percipi po- teſt. I. V. 21 4 b, Perciperè aliquid oculis. de Or. 95 b, Aliquid percipere animo& memoria cuſto dire. Of. 2 b. Nec orato res quamuis artis præcepta perceperint, quicquam ſine uſu & exercitatione conſequi poſſunt. Att. 126 a, Vt quodcunq; tu conſilium percepiſſes, id nobis perſequendũ putaremus⸗
PERCITVS,, um. incitatus, concitatus. Pro Mil. uz b, Ant-
mo irato& percito facere aliquid. P 4 PEE
ate pere Oum ha luerit.I. lum ſer IACKE tepabat A1ACVI ercullac uum ſe græcia q lurint rulſo Gea rüſtus. E. ub al⸗ CIN lo,Kehui tugtatio. ßalcp percuntat quod not ulderetur quidi tenPer co RCVN genete un folſt. Kil dypliaris pereuntal cuntantib losde5o Clntatus tur et ani btaba um ftſ neperco 1154 48L lbar eor Cumint doh per ſpondete das llo RCVp cüpidum NRCV diüädelis tar mull kCvI im atti b. Bre auſam drrere Re, qu ſolita. reuita delpoti durrit o Cralle d rat omn Rer 3 Uandari on om nonlon Or. lo uüdige lereur akC ltallg lation SRC rerun
Kko-

33 b, Ceuiuh d
aecellorem abe
duxmatz pro9 „oad mecun
us. ge CIuo.
2 10) uls.pro Clu ex
a ded hæc de au. acta lunt ate de
de ma Simoda z Sed heſcio quo. auitatio lmcredibi⸗
cautus.
ullere pluriminer. Al. Audita Kper. eſt.
terttus perceler ter aliquid adfetre ulſus. i Veriyd uitipro Cal. 640, perculill ig i. n machigis pernt antea ſtantem per mis quiſepe pal- alit ab abiecto.pao tempeſtas perclle 1b. Gracchumper. mediocrium l- r.112 b. uos mm ira uictorix. Par. 241 b Col- iendi locos. dhè- ein Siciliam. 1'
romerita nold-
amerando.
nſio. Offe.afi
conſeruatlo. d
oaſtat.Acadeh
ertionem appid 1
io, quam aaräS )
derk⸗ Fen. 55. o.dr citih
1013 P. E
PERCOMMO DFE, ualde commodè. Tuſ. 213 b, Itaq; ſiue caſu accidit, ſiue conſilio, percommodè factũ eſt. pro Cec. Hoc loco percommodè accidit, quod,&c. I. V. Verùm hoc adhuc percommodè cadit, quòd cum incredibili eius au- dacia, ſingularis ſtulritia contuncta eſt.
PERCOMIS. de Cl. 183 b, Qui peritiſsimus iuris, idemque percomis habitus eſt.
PERGCREBRESOO, ſcis. increbreſco, diuulgor. I. V. 30 a, Res percrebuit, in ore atq; ſermone omnium cœpit eſſe. At. 1a, Cùm hoc percrebreſcit plurimos noſtros amicos inue- niri. pro Mur. 236 a, Cum uoces illius nefarij percrebuiſ-
ſent, qua,&c.& Off. 63 b, Quod cum percrebuiſſer, Pythias
quidam,&c. Ep. 149 a, Tamen ipſa fama, qua de tua uolun- tate percrebuit, magnam es laudem conſecutus. I. V. 215 b, Cum hæc fama de cupiditate noſtrorum hominum percre buerit. I. V. 66 b,&§66 b, Opinio apud exteras nationes om-
nium ſermone percrebuit.
PERCREPO, as. perſono. I. V. 24 4 a, Lucus ille totus per- crepabat mulierum uocibus, eantuꝗ; ſymphoniæ.
PERCVLSVS, a, um. pereufſus. At. 274 a, Timore magno perculſa ciuitas tota ad te ſe effundebat. I. C. 104 b, Catili- na iam ſe pereulſum& abiectùum eſſe ſentit. pro Fl. 149 a, Græcia quę iamdiu ſuis confilijs perculſa& afflicta eſt. pro Mur. 134 b, Perculſus& proſtratus. At. 4 a, Sum animo per culſo& abiecto.& 9) a, Vehementer perculſus. aliter, per- cuͤſſus. Ep. 48 b, Ira perculſa& proſtrata iacent omnia.& At. u16 a, Improbos eſſe quaſi perculſos.
PFERCVNTA TIO, onw. interrogatio. de Or. 162 a, Roga- tio,& huic finirima quaſi percuntatio.& 138 a, Seruilis per- cuntatio. ad Her. 8 b, Percuntatione, ſcirent’ne,&c. de Vn. 195 a, Ac primum quidem tempus ſalutationibus reliquum percuntatione conſumpſimus. pro Clu. 56 b, Adiungere ali quod non percuntatione quæſitum, ſed dolore expreſſum uidererur. de Clar. 184 b, Sermo ductus è percunratione fi- lij, quid in ſenatu eſſet actum. de In. 81 a, Percuntatione. ali- ter, Per contentionem. v“.
PERCVNTO KR, art. quæro, ſciſcitor. de Or. 93 a, Quo in genere unquam mihi percuntanti, aut quęrenti aliquid de- fuiſti.& ibi. Nunquã te niſi omnia, quæ percuntati erimus, explicaris, dimittemus. de Or. 135 b, Quærenribus& quaſi percuntanribus lentè reſpondere. Ep. 102 b, Negant te per- cuntantibus reſpondere. Ep. 102 b,& u6 b, Percontari ſingu los. de Som. 126 b, Ac. 39 a, Deinde ille me de noſtra rep.per-
cuntatus eſt. de Cl. 150 a, Cum Theophraſtus percuntare-
tur ex anicula quadam, quanti illud uenderet,&c. ad He. 10 b, Et ab aduerſarijs percuntabatur accuſator, quid futù- rum ſit, ſi,&c. de Diu. 124 a,& contra Rul. 5 a, Is ſolebat ex me percontari noſtri augurij diſciplinam,& ego illius. de Fi. 64 a, Socrates percontando& interrogando elicere ſo- lebat eorum opiniones, quibus cum diſſerebat. Par. 234 a, Qum interrogamus noſmetipſos, aut percũtamur. ad Her. 10 b, Percuntari ab alijs. de Se. 8r a, Sic enim percuntanti re ſpon detur. Att. 96 a, Sed tamen percuntando de nomini- bus Milonis, aliquid proficies. PERCVPID VS, 4, um. Epiſt. 6 b, Cognoui Hortẽſium per- cupidum tui. PERCVRIOSVS,. curioſus. pro Cl. 54 b, Nicoſtratus qui dã fidelis Oppianici ſeruulus percurioſus,& minimè men- dax multa dicitur?&c. PERCVRR O, /u, percurri, percurſum. percenſeo, obeo, ſtri- ctim attingo, breuiter decurro. de Orat. 132 b,& pro Clu. 23 b, Breuiter ſtrictimq; dico. pro Ce. 303 a, Id ramerſi extra
cauſam eſt, percurram tamen breui.& de D. 28 b, Hæc per-
currere oratione facile eſt. pro Cor. 65 a, M. Craſſus, à quo hæc, quæ ego nunc percurro, ſubtiliſsimè ſunr omnia per- polita. de Or. 38 b, Si fic confiſtitur aliquando, acnon iſta Lreuitate percurritur.& 4ν b, Partes, quas modò percurri, uel potius penè præterij. J. V. 169 a, Per omnes ciuitates per currit oratio mea. de Or. 102 a, Ea quæ ualde breuiter à te Craſſe de ipſa arte percurſa ſunt. Or. 201a, Orator percur- rat omnes locos. de Ora. 124 b, Hæc properãs percurro. ad Her. 3 a, Et identidẽ primos quoſq; locos imaginum reno uandarũ cauſa celeriter animo percurramus. pro S. R. 32 a, Non omnia dicam,& breuiter omnia tangam.& ib. Quod non longius proſequar, quam ſalus huius poſtulabit. de Or. 103 b, Eſt boni oratoris multa auribus accepiſſe, multa uidiſſe, multa animo& vogitatione, multa etiam legendo percurriſſe. PERCVRSATIO, percurſationi. peragratio. in Anto. 172 a, Italiæ rurſus percurſatio.& 179 b,O' claram illam percur- ſationem. PERCVRSIO, onuw. Tuſc. 215 b, Propter animi multarum rerum breui tempore percurſionem.
PERCVRSV S,a, um. Perceptus. de Or. 121 a, Quæſtiones o-
P EF 1014 mnes animo percurſas,& propè decantatas habere.
PERCVSSIO, onis. de Or. 159 b, Sed ſunt inſignes eorum nu merorum percuſsiones.& Or. 16 b, Non ſunt in oratione tanquam tibicini percuſsionum modi.& Tuſc. 20 4 a, Per- cuſsiones capitis. Item Offi. Si dares hanc uim M. Oraſſo, ut
digitorum percuſsione poſſet hæres ſcriptus eſſe.
PERCVSSO R, rts. interfector. pro S. R. 4 a, Ii quos qui le uiore nomine appellant, percuſſores uocant.& pro Dom.
215 b,& in Ant. 174 b, Quippe in his ipſis temporibus domi Cæſaris percuſſor ab iſto miſſus, deprehenſus dicebatur eeſſe cum ſica.
PERCVSSV S, 4, um. perculſus. de N. 71 a, Is fulmine percuſ- ſus dicirur humatus eſſe Cynoſuris.& pro Mur. 137 a, Ho- mines percuſsi Syllani temporis calamitate. Aca. 41 a, Per-
cuſſus grauiſs imo fortunæ uulnere.&14 2 b, Percuſſus at- trociſs. literis. de Or. 13 4 5, Cùm Cato percuſſus eſſet ab eo
qui arcam ferebat. 1
P. ERCGVTILO, is. ferio, cędo, perculi. de Nat. 77 a, Hunc igi- tur Iupiter fulmine non percuſsit.& pro Mil. 114 a, Deinde
gladiò percuſſus eſt ab uno de illis. in C. u5 a, Turres de cœ lo eſſe percuſſas. pro Do. 2u5 b, A quibusille ſe lapidibus ap petitum& percuſſum eſſe dixit. de Or. 126 b, M. Aemilium lapide percuſſum eſſe conſtabat. pro S. R. 34. b, Non quæro quis percuſſerit, cuius manu ſit percuſſus non laboro. Tuſ. 234 b, Quôdcunq; noſtros animos probabilitate percuſsit, id dicimus. pro Mil. 17 a, Qui uos mortuus inani cogita- tione perculzitt.
PERDIFFICILIS, k.)(„Perfacilis. pro Pl. 259 b.& de Nat. 2 a, Perdifficilis& perob ſcura quæſtio. Par. Orator. Quæ perdifficilia ſunt, perinde habenda ſępe ſunt, ac ſi effici non
poſgint. W.
PERDIFFICILIT E R. Acad. 13 a, Aut ſi ea quoq; poſsit,
curilla non poſsit, quæ perdifficiliter, sec.
PERDIGNVS. Ep. 205.
PERDILIGENS.At. 26.
PERDILIGENTER. de Cl. 169. At. li..
PEKD IS C O, ſci. de Or. 106 b, Num igitur, ſi,&c. Magonis Carthaginenſis ſunt libri perdiſcendi? Ep. 102a, Si malu- iſſes beneuolentiæ quaàm litium iura perdiſcere.& de Fi. 5+
a, Illa perdiſcere ludus. Q. F. 320 a, Mea in illum pueri o- mnes tanquam dictata perdiſcant. de Or. 121 b, Voluntatèé diſcendi, nmul cum ſpe perdiſcendi abijcere. de Or. 107 a,
Contortas res,& ſæpe difficiles neceſſariò perdiſcimus.
PERDISERTEvLde Or.oo.—
PERDIT E’. faagitioſe, nequiter. Att. 136 a, Qui hic poteſt ſe
gerere non perdite?
PERDITO R, rs. pro Pl. 279 a, Ergo ego committerem ut perditor reip. nominarer, Jui ſeruatorfuiſſemèin Vat. 39 a, Etſi ego te perditorem& uexatorem Reip. fero, tu me con- ſeruatorem& cuſto dem feras.
PERDITVS, a, um. profligarus. Att. 125 a, Nihil fieri poteſt miſerius, ninil perditius, nihil fœdius. con. Rul. 77 a,O' cο- ſilia diſſoluta& perdita.& Tuſ. z21 a, Adoleſeens perditus & diſſolutus. in V. 161 b,& 67 b, Tu omniũ profligariſsime & perditiſsime.& pro Ra. 95 a, Iudicia perdita& profliga- ta. pro Dom. 236 b, Aliquis ſcelere& egeſtate perditus. pro S. R. 24 b, Omnia in eo ad perniciem profligata arq́; perdi- ta. pro Mu. 14 4 b, Morbo confectus ſlachrymis ac mœrore perditus.& Tuſ. 23 4 a, Perdita ualerudo. Antequam. 19§ a, Nemo tam perdita autoritate inuentus eſt, qui,&c. pro Cec. 302 b, Exuritur hic iam obrutis rebus Omnibus ac per ditis illa defenſio,&c. 4
PERDIV. ualde diu. At. 5o a, Per Theſſaliam ſi irem in Epei rum, perdiu nihil eram auditurus. de Or. li. Boni orato-
res perdiu.
PERDIVTVRNVS, na. pro Seſt. 16 a, Bellum perdiurur- num. de Nat. 42 b, Natura, aut ſempiterna ſit neceſſe eſt hoc eodem ornatu, quem uidemus: aut certè perdiuturna, per- manens ad longinquum& immenſum penè tempus.
PERDIVE S. At. 85 a, Amici regis duotres ueperdiuites: ſed ij ſuum tam diligenter tenent, quàm ego aut tu. IJ. V. Mulier
eſt Segeſtana perdiues& nobilis, Lamia nomine.
PERD O, dis. amitto, deperdo, offenſionem accipio, iactu- ram alicuius rei facio, damnum facio, detrimentum facio uel accipio, aliquid damni contraho, deſeror. Poſtquã. 302 b, Recuperata uerò ſua dignitate ſe non commiſſurum, ut c˙ùm ea quæ amiſerat ſibi reſtituta eſſent, uirturẽ animi non haberet, quam nunquã perdidiſſet.& de Ar. 252 b, Aut quèòd oculos non perdidiſti. Ep. 2 a, Vt mihi ſtomachum faceréèr, quem ego funditùs perdidi.&/ a, Niſi id uerbum in omne tempus perdidifſem.& 62 b, Quę ego ſi non profundere ac perdere uidebor, omnib. meis uiribus ſuſtinebo.& 72 a, Mi nus autẽ miſeri, qui his temp orib. liberos amiſerunt, quàm ſi eoſdẽ bona, aut deniq; aliqua rep. perdidiſs 6t. ad He. 8 a,
V 2 Vitam

1015 P E Vitam amiſtt,& nõ perdidit. Ep. 51 b, M. Cato ſumma uirtu te filium perdidit.& ibi. Exiſtimabam omnes me,& indu- duſtriæ meæ fructus,& fortunæ perdidiſſe.& ibid. Amit- tere omnia ornamenta. Epiſt. 136 b, Nunc cum tam æquo animo bona perdas, fion eo ſis conſfilio, ut,&c. Epi. 158 a, Ne
quid ex amore tuo perdam. pro Mur. 129 a, Qudd ius ciuile didiciſti, operam perdidiſti. de Orator. 95 a,& Parad. 122 a, Perdere operam apud aliquem doctorem. Epi. ↄ5§ a, Perde- re oleum& operam. de Or. 156 b, Si non potuero, tempus non perdam. Orator. 134 a, Perdere uel amittere aliquod oppidum.)(Recipere uel recuperare. pro Qu. R. 46 b, Per- dere cauſam.& ibidem, Totam litem aut obtinere aut amit tere.& de Orator. 98 b, Perdere litem. Attic. 174 a, Perde- re iudicium bonorum.& pro R. P. 126 a, Perdere liberta- rem. J. V. 68 b, Claffes amiſſee ac perditæ. de Sen. a, Perde- re memoriam.
PERDERE. proſternere, affligere, profligare. pro P. R. 40 a, lupiter urbes deleuit, fruges perdidir. At. 85 b, Ciuitates fun ditðs perdidiſſem. pro S. R. 24 a, Mors Qu. Scæuolę omnes ciues ſuos perdidit& afflixit. I. C. 104 b, Sine dubio perdi- dimus hominem, magnificè uicimus. de Fin. 39 a, Multi pa- rentes, multi amicos, nonnulli patriam, pleriq; ſeipſos peni tus perdiderünt. Of. 51 4, Si hoc non fuerit, ut locupletes ſu⸗ um perdant, debitores lucrentur aliena. 4
PERPOCEO, ces. edoceo. pro Seſt. 23 a, Res difficilis ad per docendum.& pro Cor. 67 a, Aliquis rerum uarietate, atque uſu ipſo iam perdoctus.
PERPDVC O, cv. pro Cl. 25 b, pra Pl. 280 b, Is Theſſalonicam me in quæſtoriumq́, Perduxit. Tuſc. 210 a, Alacem quidem jra ad furorem mortemꝗ; perduxit. At. 257 a, Octauius ue- teranos perduxit ad ſuam ſententiam. Ep. 196 a, Dum ad te legiones perducantur, quas audio duci. pro Quin. 4 b, Per- ducere aliquem ad ſuas conditiones iniquis rationibus. Ep. 143 b, Quæ ſi ad tempus tuùum perducitur, facilis guber nario eſt. I. V. 123 a, Expoſitis ſuis difficultatibus hominem ad H- S. L X XX. perducit, eamꝗ; ei pecuniam numerat. de Sen. 39 b, Is ad centeſimum annum uitam perduxit. Epi. 138 b, Ita uſq; ad aſſum uitulinum opera perducitur. de Am. 110 a, Perducere aliquem ad ampliſsimos honores. At. 83 a, Sca-
tius rôgat ut eos ad talentà C C. perducam.
PERDVOTO R,Orz. qui uel inuitum durit. If. V. 32 b, Leno nes, aleatores, perductôres.
PERDVELLIO,, uw. crimen imminutæ maieſtatis. in P. 80 4, C. Rabirius perduellionis reus.& pro Milon. 108 b, Acti- onem perduellionis alicui intendere. pro Rab. 92 b, Perduel lionis iudicium à M. Tullio Cicerone ſublatum.& ibid. de perduellione multa.& de Leg. 191a, ad Herenn. 26 a, Nam qui perduellionibus uenditat patriam, non ſatis fupplicij dederit, ſi, S&ec.
PERDVEILILIIEB,.hoſtis patriæ, qui maieſtatẽ minuit. de Off. 73 b, Nam pirata non ex perduelliũ numero definitus, ſed communis hoſtis omnium. Of. 8 b, Equidem animad- uerto, quòd qui proprio nomine perduellis eſſet, is hoſtis uocaretur, lenitate uerbi triſtitiam rei mitigante.
PERED O, dis. exedo. Tuſ. 196 a, Lachrymæ peredere humo- re exangues genas. Poetæ.
PEREGRE.ü in peregrinatione, foris. in Ant. 200 a, L. qui- dem frater eius, urpote qui peregrè depugnauit, fami- liam ducirt.
PEREGRINATIO, onis. Atti. 145 b, Hæc fuga quam tu pe regrinarionem veonopiſuw appellas.& Tuſc. 249 a, Exilium non multum à perpetua peregrinatione differt. de Finibus 87 b, Turtures curſu& peregrinatione lætantur. in Ant. 179 b, At quàm nobilis eſt tua illa peregrinatio. de Amic. u¹5 b, Peregrinationes ruſticationesque. Att. 25 a, Curabo ut eius peregrinationis tibi opus extet.& 90 a, In hac autem pere- grinatione militia'ue noſtra ſæpe incenſum ira uidi, ſæpe placatum. Attic. 252 b, Omne tempus in peregrinatione con
ſumemus. PEREGRINATO Rrtz. Ep. 92 a, Non tam ſum peregri- nator quàm ſolebam: ædificia mea me delectant. PEREGRINITAS, tz. mores peregrini, uel peregrinorũ multitudo. Epiſto. 134 b, Tune cum in urbem eſt infuſa pe- regrinitas. PEREGRINO R, art. peregrinator uel peregrinus ſum. de Clar. 166 a, Eloquentia peragrauit omnes inſulas, atque ita peregrinata tota Aſia eſt, ut ſe externis oblineret mori-
bus. de Fin. ↄ8 b, Philoſophia peregrinari Romæ uideba-
tur. pro Rab. 96 b, Peregrinari in aliena ciuitate.& de Nat. „.... 12 b, Longè lateque peregrinari. Tuſcul. 250 a, Ille infinita-
tem omnem peregrinahatur, ut nulla in extremitate conſi-
ſteret. Acad. b, Tanta uis ingenij peregrinata abfuit ab o- culis fori. pro Mil. 107 b, An uerò tu ſolus ignoras? tu ho-
ſpes in hac urbe uerſaris? tuæ peregrinantur aures neq; in
P E 1016
hoe peruagato ciuitatis ſermone uerſantur?
PEREGRINV 8, 4, um. aduena, hoſpes, incola, alien us, exter
nus. Of. 8 b, Hoſtis apud maiores noſtros is dicebatur, quẽ nüc peregrinũ dicimus. cõt. Rul. 85 a, Nos aũt iam nõ hoſpi tes, ſfed peregrini atq; aduenæ nominabamur.& 63 a, Lex, qua peregrini Roma eijciuntur. de Ora. 103 b, Orator nulla in re tyro ac rudis, ned; Peregrinus atq; hoſpes eſſe debet. I. V. 217 b, Nemo neq; ciuis neq;, peregrinus. de Amic. 99 a, Ci- uis.)((Peregrinus. At. 93 a, Eſt enim quid dam aduenientem non eſſe peregrinũ atq, hoſpitem. Ot. 25 b, Peregrini& in- colæ offfeium eſt, nihil præter negocium ſuum agere.
PEREL. EGANS,iis. perpolitus. pro Pl. 271 a. L. Perſubtilis. & de Or. 134 a. 8
PERELEGANTE R. de Cl. 182 a, Pereleganter dicere.
PERELOQVENS.de Cl. 187.
PERENDIE. perédino die. At. 201 b, Scies igitur cras, ſum- mum perendie.& 214 b, Vt ſpero peren die. Epiſt. 263 a, Ho- die, cras„perendie.
PERENPDINV S, a, um. pro Mu. ¹330 a, Tot homines taã inge
nioſos, per tot annos eriam nune ſtatuere nõ potuiſſe, utrũ diem tertium an perendinum dici oporteret.
PERENNIS, ne. perpetuus, cõtinuus, iugis, cõrinuatus. pro
Fl. 151 a, Ab hac perenni conteſtaraq́; uirtute maio rũ nõ de- generauerit L. Flaccu 5.de Pro. 73 b. Meus in rempublieã ani mus priſtinus& perennis. Poſtq. 206 a, Si illud de duob. cõ- ſulibus perenne ac proprium manere potuiſſct. de Som. z0. b, Sermo nunquam de ullo perennis fuit. de Di. 122 a, Tarda ac ſera nimis, ſed fama& laude perenni. de Orat. 160⁄2, Lo- quacitas perennis& profluens. de Cl. 196 b, Contine te in tuis perennibus ſtudijs. de N. 37 a, Stellarum perennes atq; perpetui curſus.& I. V. 225 a, Aquæ perennes. Tuſ. 153 a, Con tinuata motio& perennis. Epi. i0 a, Ille perennis inimicus amicorum ſuorum. de Nat. 27 b, Perenne auſpicium. Item, Nulla perennia ſeruantur.
PEREMNNITA S, t. perpetuitas. de N. 45 b. Adde huc fon- tium gelidas perennitates.
PERE; O, ru. intereo. Att. 226 a, Liberalia tu accuſas, quid fie ri tum potuit? iam pridem perieramus. de Nat. 76 a, Varius ſummo cruciatu perijt.& Epiſt. 12 8 a, Scipio& Afranius for dèperierunt. Qu. Fr. 296 b, Vt& publicanis ſatisfacias, ac ſocios perire non ſinas. Attic. 32 a, Ne opera& oleum phi- lologiæ noſtræ perierit.& 16 a, Meo uitio pereo. I. A. 196 b, Tanram pecuniam populi Romani tam breui tempore perire potuiſſe.
PERERVDITVS.At. 62.
PERENIGVVS. de Nat. 42 a, Perexiguum ſemen. Qu. Frat. libr.:, Aut nulla, aut perexigua pars. I. V. Act.ꝛ, Dies perexi- gua. Ead. Solicitabar reb. maximis uno atq; eo perexiguo rempore. Tuſ. lib. 2, Bona corporis& fortunæ perex gua&
perminuta.
PEREXIGVFEL. Minutatim.
PEREXPEDITVS. de Fin. 97 a, Sed hæe quidem eſt perfa cilis& perexpedita ſententia.
PERFACETVS pro Planc. 266, Si non perfacetum, atta- men fortaſſe non ruſticum.
PERFACETE. I. V. i9:, Perfacetè dicta.
PERFACILIS. de Or. 92,& Or. 208% a.
PERFACII. E). aduer. I. V. 107 a..
PEREAMILIARIS, re. de Fin. 147. Famil. lib. i3 de Cl. ora. Quint. Frat. lib. 2. pro Quin.
PEREECTP. abſolutè, plenè, cumulatè, ex toto. de Diu. 85 a, Nunquam perfectè ueritatem caſus imitatur. de Ora. 95 b, Roſcius nihil niſi perfectè, nihil niſi cum ſumma uenu ſtate faciebat. de Cla. 191 a, Perfectè planeq; eruditus. de Fi- n0 a, Perfectè abſolutus. de Cl. 173 b, Oratio neq; nimis in-
fans, neq; perfectè diſerta.
PERFECTI O, onis. expletio, abſolutio.)(Inchoatio, adum bratio. de Or. 95 b,& 160 b, Hanc ego abſolutionem perfe- ctionemq; in oratore deſidero. de Cl. 177 a, In omnibus re- bus difficilis optimi perfectio atq; abſolutio. Item: Sic ea quæ proficiſcuntur à uirtute, ſuſceptione primanon perfe- ctione ſunt iudicanda. pro Mar. 134 a, Tantum abes à perfe Stione magnorum operum, ut fundamenta, quæ cogitas, nondum ieceris. Or. 206 a, Rei alicuius ſi non perfectio, at conatus ramen& adumbratio.
PERFEECTO R, oris. de Or. 107 b, Stylus perfector dicendi, ac magiſter. At. lib. 8.
PERFECTVS, a, um. abſolutus, perfectè abſolutus, planus, ſummus, completus, expletus, cumulatus, elaboratus, per- politus, maturus, uerus, explerum omnibus ſuis partibus, quod ur Stoici dicunt, omnes numeros habet, quod omnes habet in ſe numeros ueritatis, rectè facta quæ Græci appel lant lœrogbνμαᷣa omnes numeros uirtutis cötinent.)(„In- hoatus,icperfectus,adumbratus, conatus.de lnuen,on,
017. Jybil f ecpoliu lummul ptuls 1 15 Ko 1 emn 96 ſtgenu 1t4b Ac 603,0. ſectus h uiſti ot ſ perf lutis pe læc noũ & eru ꝛchoat (1187 b lemmi ſenè per am abſo ubin ge zeadum gæper fur derkectur imperat 14 Prp fleigitu Cunihil ltum eſt 15b Na Kidi.0 inpedlien dlboratu duribim Socratem dlaſ qui V perketut eKeha hamltali 1 Lo An.u 4, ebquim fatuum. winbus, ſeckusne ttut u4a) Vo omai ger ac perf tur.Or.n butetur wäügene tim ner meros u ue d per bherfe RPEI IERFE tib. mol maz. de 1 omne buquo kerre. feret n inimic berfer, 1 4) P Do.au8 Tamer derkern um per leg jpl berferr cis, gu ra NAxrl.
—

Jander dicen
V nzitu cragſ n kpiks anl.
homine tüingt
n0. 5 rüllle Uern ret.
awätinann hn
de maioründ Se. in rempudlicai llucd de duob cq. uillet de Hom.0
eDina, Tarqz leOrat. 160,2,Lo.
5b, Contine tein tum perennes atq.
T aes.Tul.Sa Cou Derenals inimicus eauſpicäum. hem,
S b,Addehucfon.
naccuſas, quiſe le Nat.76 a Variuj
pio& atranius ſae
nis ſätisfacias, a dera& oleumppbi. no pereo.J. A.196 im breui tempon
nſemen. du Act. Dies peregl anq; eo pereuigag rrunæ perex gua
quidem et fen
perfacetum ii
L. lib. je Clon
oto. de Diug dert de i n
lnchoatigzäun Lſolutionemm 4
erſector zicend
1017 P E Nihil ſimplici in genereomni exparte perfe dum natura expoliuit. Orat. 19 a, Illud cui nihil addi poſsit, quod ego ſummũ& perfectiſsimum iudico. de N.33 a, Quod undiq; aptum atꝗq; perfectum expletumqꝗ; ſit omnibus ſuis nume- ris& partibus de Orat. 95 b, Quis ad iſta ſumma atque in omni genere perfectaporeſt peruenire?de Op. 243 a, Vnum eſt genus perfecti, à quo qui abſunt, non genere differunt, ut ab Accio Terentius, ſed in eodẽ non ſunt pares. de Ora. 90 a, Orator plenus atq; perfectus is eſt, qui,&c.& ibi. Per- fectus homo in dicendo& perpolitus.& 88 a,& Hta, Sta- tuiſti oratorem in omni genere ſermonis atq; humanitatis eſſe perfectum. Tuſc. 172 a, Nemo parum diu uixit, qui uir- tutis perfecte perfecto functus eſt munere. de Diu. 135 b, Ad hæc non mediocri opus eſt prudentia, ſed ingenio præſtan ti& eruditione perfecta. de N.z2 b,& de Cl. 175 b, A'primis inchoatisque naturis ad ultimas perfectas q́; procedere. de Cl. 187 b, Præclara inchoata multa, perfecta non plans, M. Memmius perfectus literis Græcis. de Cla. 1⁷ 4 b, Rutilius penè perfectus in Stoicis. de D. 139 b, Philoſophi qui propè iam abſoluti& perfecti uidentur. de Pi. 53 a, Homo erudi- tus, in geometriaq́; perfectus. in P. 92 a, Homo ad perſua- dendum concinnus, perfectus, politus. de Pro. 74 b, Vt ea quæ per eum affecta ſunt, perfecta reip. tribuantur. Ora. 213 a, Perfectus completusq́; uerborum ambitus.& de In. 54 a, Perfectus& abſolutus. pro Po. n a, Summus atq; perfectus Imperator. pro Seſt. z2 a, Perfecta cumulatad; uirtus. de Fi. 74 b. Expleta& perfecta forma honeſtatis.& Tuſcu. 236 a, Hic igitur,&c. fit perfecta mens: id eſt, abſoluta ratio.& ibi. Cui nihil deeſt,& quod in ſuo genere expletum atq; cumu latum eſt. de Or. 14 ⁄ a, Vterq; in ſuo genere perfectus. Tuſ. 235 b, Natura in ſuo quodq; genere perfectum eſſe uoluit. & ibid. Omniaꝗᷓ; in omnibus, quantum in ipſis eſt, nulla ui impediente, perfecta ſunt. pro Po. 4 a, Perfectum ingenio, elaboratum induſtria. I. V. 214 a, Candelabrum è gemmis clariſsimis, opere mirabili perfectum.& 216 a, de Or. 102 a, Socratem illum ſolitum aiunt dicere, perfectum fibi opus eſſe, ſi quis,&c. de Cl. i⸗° b, Nihil eſt ſimul& inuentum,& perfectum. de Cl. 195 a, Iam uidebatur illud in me perfectũ eſſe,& habere maturitatem quandam ſuam. Ep. 76 a, Vide bam ltalici belli hiſtoriam iam penè à te eſſe perfectam.& 2 a, Qioniam tu niſi perfecta re de me non conquieſti. de Am. u a, Omnia præclara, rara: nec quicquam difficilius eſt, quàm reperire quod ſit omai ex parte in ſuo genere per fectum. Offl. io a, Quoniam non uiuitur cum perfectis ho- minibus, plened; ſapientibus,&c.& ibid. Homo non per- fectus, nec ſapiens.& ⁷ a, Quod perfe ſtum atq; abſolutum eſt,& ut Stoici dicunt, omnes numeros habet. Qu. de Pet. 214 a, Volo enim hoc commentariolum petitionis haberi
omni genere perfectum. de Vn. 197 b, Vt unum opus rotum
atq; perfectum, ex omnibus totis atq; perfectis abſoluere- tur. Or. 197 b, Quicquid eſt igitur de quo ratione& uia di- ſputetur, id eſt ad ultimam ſui generis formam ſpeciemꝗ; redigendum.& 198 a, Veram illam& abſolutam eloquen- tiam nemo conſequitur. de Fin. 95 a, Continere omnes nu- meros uirtutis.& 97 a, Expletus omnibus ſuis partibus.& 14 b, Perfectum& plenũ.)((Curtum& mancũ. Top. 226 b, Perfectũ.)(Inchoatũ. de N. ¼0 b, Plenum.)((Præciſum. PERFERENS, t. de Or. 125 a, Perferens iniuriarum. PERFERO, Fer. perpetior, tolero, obduro. At. 82 a, Fortaſſe tibi moleſtus ſum, qui hæc prædicem de me, perfer ſi me a- mas. de Or. us b, Ac mihi quidem non ita moleſti ſunt, faci- lè omnes perpetior ac perfero. pro S. R. 20 a, Id quod ſuſce pi, quoad potero perferam. I. C. 109 b, Pruinas ac niues per ferre. Tuf. 178 b, Expectas fortaſſe dum dicat, patietur, per- feret, nõ ſuccumbet, G&æec. pro Seſt. 28 a, Pertuli crudelitatem inimicorum.& ibid. Pertuli pœnarum ſatis. pro Do. 23 4 b, Perferre impetum in aliquem: id eſt, in eum irruere. Atti. 18 a, Perferre legem.& 89 a, Si Curio legem pertulerit. pro Do. 218a, Si quæ promulgaſti, perferre potuiſſes. At. 289 b, Tamen exiſtimaui à me quoq; tibi huius moleſtiæ nunciũ perferri oportere. Ep. 182 b, Et Atticus ad me ſermonem tu um pertulit. Ep. iu b, Hæc cum ad me frater pertuliſſet, col- legi ipſe me,&c.& z0 a, Cum has ad te quamprimũ literas perferri magnopere uellemus.& 22 b, In his enim ſum lo- cis, quò& propter longinquitatẽm,& propter latrocinia tardiſsimè omnia perferuntur. 1 PERFICIO, cu. abſoluo, conficio, tranſigo, efficio, perago, extrema perſequor, abſolutionem alicuius rei perficio, per polio, munus ſuſceptũ expleo. de N. 32 b, In natura neceſſe eſt abſolui aliquid atq; perfici. de Cla. 205 a, Demoſthenes multa pficit, nos multa conamur: ille poteſt, nos uolumus, &c.& Or. 217 b, Id nos fortaſſe nõ perfecimus, conati quidẽ ſumus. de Cl. 196 b, Quorũ tamen ipſorũ ad ætatẽ laus elo quentiæ perfecta nondum erat. I. V. 227 b. Mitto, inquam,
hæc omnia, quę ab iſto per triennium perfecta ſunt, de Or- 88 a, Tametſi ipſam exactionem mente, non lingua perfe- ctam uidemus. Atti. 101 b, Ac primùm illud, etſi cupidiſsi- mè expetitum à me ſit,& approbatum A te, ne diutius anno in prouincia eſſem, tamen non eſt noſtra contentione per- fectum. pro Ar. 191 a, Nam res noſtras geſtas attigit hic uer ſibus,& inchoauit, quibus auditis eum ad perficien dũ ſum ortatus. de Or. 86 a, Athenis ſumma dicendi laus& inuen ta eſt& perfecta. At. 208 b, Ego interea admonitu tuo per-
feci ſanè argutulos libros ad Varronẽ.& ibi. Dialo gos con
feci& abſolui. Qu. Er. 27 a, Inſtitutum poema perficere.&ʒ alibi, Inſtituere& efficere aliquid.& de D. i0⸗ b, Si inſtitu- ta perfecero. Att. 232 a, Iſta nobis ad pridie Calendarũ tra- ctanda& perficienda ſunt. pro Cl. 21 a, Hôc totum malum à matre conflatum,& perfectum.& 58 b, Hoſtiæ cęſæ ad ſce lus perficiendum.& pro Syl. 181 a, Itaq; eos ad perficièdum ſcelus furiæ quædam incitarunt. pro Cæl. 48 b, Perficiendi
& occultandi maleficij ſpes.& pro Deio. 14 7 b, Perficere co
gitara. Antequã. 197 b, Antea laude digniſsimi ducebantur, qui ſe perfecerunt: nunc ſcelerati dieuntur, qui hæc admini ſtrarunt. de D. u2z a, Ea enim prædicant, quæ naturæ neceſsi tas perféctura eſt. Ep. 86 a, Perficere onus uel munus. cõnt. Ru. 66 4, Quod ſi quis,&c. perficiam profegtò, id quod,&c. ut,&c. de D. 13 b, Callidè enim qui illa compoſuit, perfecit, ut quodcunq; accidiſſet, prædictum uidererur. Q. Fr. 308 b, Eo die nihil perfectum eſt.& 318 b, Omnino ſpero paùucis menſibus, opus Diphili perfectum fore. de L. 160 b, Ratio cum adoleuit atq; perfecta eſt, nominatur ritè ſapientia de Vniu. 202 b, Quibus prætermiſsis cœli abſolutio perfecta non erit. PERFIDELIS,e. At. 24. PERFIDIA, diæ. fraus, deſtitutio. Qu. Fr. 168 b, Cato Pom- peij in me perfidiam increpauit. de Or. us a, In quo illa ma gna offenſio eſt, uel negligentię ſüſceptis rebus, uel perfidig receptis. pro S. R. 36 b, Iſtius fide ac potius perfidia dece- ptus ſum. I. A. 231 a, Dextræ, quę fidei teſtes eſſe ſolebãt, per- ſidia ſunt& ſcelere uiolatę. Ep. 3 b, In tanta hominum per- fidia& iniquitate. At. 123 b, Perfidiæ ſuſpicionem fugere. I. A. 175 b, Vtriuſq; ueſtrum perfidia in Dolabellam. PERFIDIOSE. fallaciter. ad Her. ꝛ a, Spurcè, ſuperbè, per fidios è.& 28 b. PERFIDIOSV S, 4, um. perfidus. de N. 76 a, Homo perfidio ſiſsimus C. Marius.& de Orat. 136 a, Homo improbus& perfidioſus.& Ep. 41 b, Perfidioſus, inſidioſus, fallax. PERFIDVS,4, um. perfidioſus. Poſtquã. 202 b, Perfidus ani- mus. pro Qu. 4 b, Si fide ſocietas colitur, qui ſocium pro- dit, perfidioſus eſt. Offi. 64 a, Omnes aliud agentes; aliud ſimulantes perfidi, improbi, malitioſi ſunt.
FPFERFLABILIS, perflabile. per quod flatus penetrare po-
teſt, tenue. de Diui. 116 b, Epicurus deos induxit perluci- dos& perflabiles.
PERFLAGITIOSVS,a. pro Cæl. 44..
PERFLVENS. affluens. de Fin. 89 a, Perpetuis uoluptatib.
Herfluens.
PERFO DILO, di. perfero, perfringo. j. V. 31 a, Licet impuns per me parietes in adoleſcentia perfo deris.& de Fin. 88 a,
Atho perfoſſo. ö“
PERFORE. Ep. 33 a, Perfore accommo datũ tibi ſcio, ſi,&æc.
PERFORO, 2s. perfodio, patefacio. Ep. 94 b. Ex quo tibi Stabianum perforaſti,& patefeciſti Seianum. Tuſ. 158 a, Vig ad oculos à ſede animi perforatæ.& de Nat. 68 b, Duo lu- mina ab animo ad oculos perforata.
PERFRACTE’. de Off. lib. 3, Perfractè aliquid defendere.
PERFREMO, perfremis. de Natur. 44, Perfremunt delphi- ni. Accij.
PERF 89 C O, as. I. V. 160 b, Cum interea Apronius caput at-
ue os ſuum unguento perfricaret. in P. 92 b, Scriba eaput Aniſtra manu perfricans,&c. Tuſ. 199 a, Quæ tu idem cum os perfricuiſti, ſoles dicere: id eſt, cum pudorem& uerecun diam depoſuiſti.
PERFRIGID VS, da. I. V. 229, Perfrigida dicere.
PERFRING O, g. infringo, effringo, labefacto. de Cla. 16 8
a, Suauitas, quæ perfundat animos, non quæ perfringat.&
I. V. 2 43 b. L. Repagulum.& Or. 205 b. L. Irrepo. de Ar, 25 5 a,
ui omnium obiecta tela ſemper ui& uirtute perfregit.&
de D. 126 a, Itaq; perfracto ſaxo ſortes eruperunt. I. C. 101 a,
Deuincere&œ perfringere leges.&123 a, Perfringere& labe- factare conſpirationem bonorum.
PERFRVO R vris, perfruclus ſum. utor, potior. de Cl. 165 b, For tunati, quibus ſapientiæ laude perfrui licuit. I. C. io2 b, Hic qua lætitia perfruère?quibus gaudijs exultabis? Tuſ. 242 b, Omnes d; ſapientes ijs gaudijs perfruũtur. Ep. 67 a, Vt ſua- uitate ingenij tui uiui perfruamur. I. C. 120 b, Ita mihi rep. ſalua uobiſcum perfrui licet.& Ep. 94 b, Perfrui ocio. de L.
V 3 167 b,
P E 1018

1019 P E
167 b, Vita modica& apta uirtute perfrui. Off. b, Expetũ- tur diuitiæ tum ad uſus uitæ neceſſarios, tum ad perfruen- das uoluptates. I. P. 89 a, Hiſce ego rebus paſcor, his dele- Kor, his perfruor, quod ſenatus,& cætera. PERFRVCTVS. non perfruitus. In Hortenſio, autore Pri- ſciano. 4 PERFVG A, gæ. transfuga, qui ad hoſtes profugit. Or. a, Cur de perfugis noſtris copias comparat contra nos! pro S. R. 38 a, Iſte qui initiò proditor fuit, deinde perfuga. Offl. 69 b, Perfuga à Pyrrho uenit in caſtra Fabricij. PERFVGIO, g. kransfugio. pro Corn. 59 b, Qui hoſtes ad noſtros imperatòres perfügiſſent. l. P. 98 b, In dppidum Be- roam perfugiſti. PERFVGIVMWLZ j. portus, præfidium, arx. pro Cluent. 19 4, Spero hunc lôcum eius fortunæ miſeræ atq, iactatæ portu ac perfugium futurum. Offic. 12 a, Tota domus quæ ſpectat in nos ſolos, neq; aliud poteſt habere perfugium. pro Kab. 91 a, Perfügium& præſidium ſalutis reipub. pro Syll. 182 a, Munite communem arcem bonorum, obſtruite perfugia improborum. pro Arc. 188 b. Hęc ſtudia rebus aduerſis per- fugium ac ſolatium præbent. I. C. 118 a, Domus commune perfugium. de D. 139 a, Somnus eſt perfugium omnium la- borum& ſolicitudinum. Ep. 71 b, A' portu& perfugio ex- cludere aliquem. in V. 129 a, Poſtremò illo deſperatiſsimo perfugio uri poſſet. Item, Senectuti uerò celebrandæ quod honeſtius poteſt eſſe perfugium?pro S. R. 43 b, Vnum perfu gium, una ſpes reliqua eſt. Puſc. 174 b, Portum potius para tum nobis& perfugium putemus.
PERFVNCTIO, onu. de Fi. 59 a, Perfunctio laborum.& de
Or. 143 b, Hönërum perfunctiô.
PERFVND O, ds. reſpergo. in V. 89 b, Aqua feruenti à Ru- brio ipſo Philodamas perfunditur.& ad Herenn. 27 a, Cœ- pit poſtquam perfuſus eſt defricari. de Cla. 181 a,b, Multitu do audiens ducitur dratione,& quaſi uoluptate quadam perfunditur. de Fin. 88 b, Cum omnes ſenſus dulcedine o- mni perfuſi mouerentur.& Tuſ. 213 a, Perfundere animum uoluprate.& de N. 23 b, Perfundere aliquem omni uolupta te.& de Fin. 65 a, Perfundi uoluptate uel iucunditate.& de Cl. 168 a, Phaleræus ſuauis fuit, ſed ſuauitate ea, qua perfun deret animos, non qua perfringeret. Att. 12 b, Dij immorta- les, qui me horror perfudit?pro S. R. z1 b, Mihi uideris Eru- ci, una mercede duas res aſſequi uelle, nos iudicio perfunde re, accuſate autem eos, à quibus mercedem accepiſti.
PERFVNGO R, rz. utor, exantlo. de Se. 93 a, Nam dum ſu⸗ mus in his incluſi compagibus corporis, munere quo dam neceſsitatis& graui öpère perfungimur. I. A. 183 a, Mihi iam opranda mors eſt perfuncto rebus ijs, quas adeptus ſum, quasq́; geſsi.& de Clar. 165 b, Aetas noſtra perfuncta rebus ampliſsimis.& de Or. rb, Senex perfunctus honoribus& reip. muneribus. pro Mar. i24 b, Qui eadem pericula, quib. nos perfuncti ſumus, ingrediuntur. Ep. 9 a, Cum& honori bus ampliſsimis,& laboribus maximis perfuncti eſſemus. Epi. 5 b, Reminiſcere illam omnibus bonis perfunctàã eſſe. Pro Mu. 336 a, Reſp. perfuncta eſt hoc miſero fataliq; bello. pro D. 240 a, Ab Hercule iam perfuncto laboribus facra di
diciſſe. Epi. 68 a, Cæteris uerò nulla perfunctis propria mo leſtia,&c. prô Cl. 41 b, Aut quod ſe perfunctos iam eſſe arbi
trantur, cum de reo iudicarunt. pro D. 222 b, Equidem iam
perfunctus ſum, expleui animos inuidorum. Epi. in b, Vt mi hi tam multa pro ſê perpeſſo atq; perfuncto cõcederer. Atr. 280 a, Et dignitatem perfuncturus es.
PERGA ga. urbs. in V. 86.& 216.
PERGAMENVS,, um. pro Fla. 160 b, Annòs iam XX X. in
foro Pergàmeno uerlaris.
PERGAMV M mi. urbs in Aſia. pro Fla. 161 a, Cur non Perga
mièsmyrnæ,&c.& de D. 89 a. 3
PERGAVDERB. ad Qu. Pr. 319.
PERGO, gu. eo, iter facio, tendo, petere contendo. pro Pla. 280 a, Qui antequam de meo aduentu audire potuiſſent; a- liquorum dierum uiam in Macedoniam ad Planciumque perrexi. de Finib. 1 4 b, In oppidum ad Pompeium perrexi- mus omnes. Tuſc. 230 b, Vt ad eas curſim perrectura beata uita uideatur. ad Heren. 40 b, Pergere obuiam alicui. de Le gibus 158 b, Quin igitur ad illa ſpacia noſtra ſedes q́ pergi- mus? Atric. 152 a, Brunduſium pergere cogito. de D. 106 a, Quibus quærentibus cur non eadem uia pergeret, deterre- ri à Deo dixit. de N. 7¹ a, Neptunũ eſſe animũ cum intelligẽ tia per mare pergentem. de D. 86 a, Conclaue illud ubi erat manſurus, ſi ire perrexiſſet, proxima nocte corruit. Ac. 39 a, Itaque confeſtim ad eum ire perreximus. ad Herenn. 16 a, Nos proficiſci ad inſtituta pergemus. in Ar. Poſt hunc ore fero Capricornus uadere pergit. de Orat. i35 b, Perge con- ficere iter reliquum. Attic. 174 b, Hæc tu perge, ut facis, mi- tigare. pro Cecin,. 29 a, Perge porrò hoc idem interdictum
PE 1020 ſequi, homines,&c. Q. de Pet. 213 b, Perge tenere iſtam uià, quam inſtituiſti. de Or. 87 b, Quamobré pergite, ut facitis, adoleſcentes. I. C. 99 a, Perge uerò ut cœpiſti, egredere,&c. At. 14 0 b, Perge, ut facis,& ſeribe quantum potes. Epiſt. 15 b, Perge igitur, ut agis,&c.& de Fin. 123 a, Perge p orrò,&c. Offic. 32 a, Sed ad reliqua pergamus. J. V. 15 a, Pergam atque inſequar longius. Part. 232 a, Perge igitur ordine quatuor
mihi iſtas partes explicare.& At. 60 b, Perge reliqua. Att. ⸗9
a, Cum graues de Parthis nuncij uenirent, perrexi in Cici-
liam. de Clar. i88 b, Sed perge Pomponi de Cæſare,& red-
de quæ reſtant. 279 a, Equidem ſuaſi ut Romam pergeret.
Item: Quanquam dolebam,&c. tamen perrexi, Romamd;
perueni. Quin. Fr. 304 a, Rogo teut Romam protinus per- as& properes.
PERGRANDILS, de. I. V. 12,132, Vas uinarium ex una gem- ma pergrandi. contra Rull. Pergrande uectigal. I. V. Per-
grandis pecunia.
PERGRATV S‚a. At. 30 b, Vtriq; noſtrm exiſtimo, tũ mi. hi erit pergratum. At. 20 b, Per mihi, per inquam, mihi gra- tum feceris. de Am. 93 b, Pergratum mihi feceris.
PERGRAVIS, ve. pro Seſt. 27.& pro Cæl. Si.
PERGRAVIT E R. de Or. 104..
PERGRATVM. IL. Per, in compoſitione.
PERHIBE O, bes. dico, aio, uoco. de Diu. un a, Bene qui con- ijciet, uatem hunc perhibero optimum. de Na. 47 a, Quem claro perhibét Ophiuchum nomine.& 44 a, Hoc quod me moro, Graij perhibent æthera.& 39 a, Hunc ſummum ha- beto diuum, hunc perhibeto louem. I. Ar. Qum quibus, ut perhibent, auſa eſt contendere forma. Epiſt. 68 b, Nec mi- hus eſt Spartiates ille Ageſilaus perhibendus: id eſt, celebrã- dus. Attic. 2 a, Qui ſine eo, quem Cæcilius ſuo nomine per- hiberet, facilè communem cauſam ſuſtinerent. Tuſcul. 154 a,Ille auditor füiſſe perhibetur. pro Lig. i4 a; Prohibiti e- ſtis in prouincia ueſtta pedem ponere, ut perhiberis ſum- ma cum iniuria.
PERHONORIFICE“. adu. At. 225, Octauium ſui perho- norificè& amicè Cæſarem ſalutabant.
PERHONORIEFICVS, ca. de Pro. 78,& Att. lib. Collega in me perhonorificus.
PERHORRESOO NMi. exhorreſco, pertimeſto. pro Seſt. 21 a, I. P. 39 a, Nemo ciuis eas, qui hos non oculos fugiat, an ribus reſpuat, animo aſpernetur, recordatione deniq; ipſa conſulatus ueſtri perhorreſcat. I. A. 253 a, Tu illius diei me- moriam non perhorreſcis?& de Orat. 129 b, Tu imagines i⸗
pſas non perhorreſcis I. V. z1 8 a, Hanc tantam religionem
non perhorreſcis? I. C. 12 0 b, Tum lamentationem matrü- familiâs, tum fugam uirginum ac puerorum perhorreſco. pro Qu. iz a, Quorum frequentiam& conſeſſum non mo- dò Quintius, qui de capite decernit, ſed quiuis, qui extra pe riculum ſit, perhorreſcat. de Eini. 131 b“ Et ſi hoc quidem eſt in uitio, diflolutionem naturæ tam ualde perhorreſcere. I. V. 5 a, Non ſolùm commoueor animo, ſed etiam toto cor- pore perhorreſco. Attic. 212 b, Sed quid eſt tandem quod perhorreſcas?
PERHOSPITALIS,fe. I. V. 200, Domus perhoſpitalis.
PERHVMANVS, a. At. 259, Homo perhumanus. Qu. Fra. lib. 2, Sermo perhumanus.
PERHVMANIT ER. Epiſt.„.
PERICLE‚S, clis. orator Athenienfis. Or. 198 a, Pericles Ana- xagoræ Phyſici auditor.& 199 a, Pericles ab Ariſtophane poeta fulgurare, tonare,& permiſcere Græciàã dictus eſt. de Orat. 155 b, Pericles in cuius labris ueteres comici leporẽ ha bitafſe dixerunt.& in a, Pericles, Thucydides& Alcibiades eadem ætate fuerunt.& 67 a, De Pericle.& de Cla. 168 b,& 169 b. L. Pitho.
PERICLITATI O, ohis. experientia. de Nat. 53 b, Quarun dam herbarum utilitates longinqui temporis uſu ac peri- clitatione percepimus. 4
FERICLITO R aris. periculum facio, experior, tento; eum periculo experior, periculum pro aliquo ſuſcipio, periculis me offero. de Or. ⁷ b, Subeundus uſus omnium, periclitan dæ uires ingeni),& illa commentatio incluſa in ueritatis lu cem profèrenda eſt.& 15 a, Mihi non eſt difficile periclita- ri,&c. de Diuin. 128 b, Babylonij CCCCL XX. millia an- norum in periclitandia experiundisque pueris quicunque nati eſſent, poſuerunt. Ep. 154 a, Itaq; potius periclitari uo- lui, ſi poſſem mea præſentia exercitum facere meliorem, quàm nimis cautus uideri. I. V. 262 b, Homines, in prælijs
belli fortunam tentare ac periclitari ſolent. pro Qu. 18a, Omnia circumſpexit Quintius, omnia periclitatus eſt. de In. 81 a, Periclitari omnium iura, ſi ſimilitudines accipian- turꝛid eſt, periculum ſubire. J. C. 199 a, Nõ eſt ſæpius in uno homine ſalus periclitãda reip: de Am. 108 a, Vt utamur qua- ſi equis temperatis, ſic amicitijs, aliqua ex parte perielitatis
4 moribus
cedet, m gere non calo.in zSubire b periculu Kpro guemn Int dum. pr Pom.b 4) lpeticu anferre. d ne de N. V. b,A habitus n AeEp. dum put⸗ magno0 eilublto! Vbrb ka nculum: 1.At.a ꝛmallet. lun ueni mutragic eset.& po.Tul. e ec.& don 5N u eat perie tur.Meo nculod; culo lu perculo Rripſttre ds Kput de a) demtibi etiam dic der perie periculo turmin) MklCV kacere b fo qua. ſui peri impliss let..p. zudes.]. RklL. NkIM tum Her RIN ſer qulſo cdelet mnterm miht ui caufam tenero, kelann dls un e,quc wih

d„Nomant uprotinus h.
um evüna em. ctigal 3 dn
exiſtimo, ti ml quam mihi dra. ecerls. 3 1.
a,Bene qui con. Na 473, Luem aHoc quod me c ſummum ha. dum quibus, ut 4. 63 b, Nec mi. z:id eſt celebrä. ſuo nomine per⸗ erent. Tuſcul. 54 414, Prohibni e. tpethidetis ſum
auium ſti perbo. K Att. lib. Collegt
riimeſco. pro det.
2n oculos fugiatan atione denig; jpſ Tu illius diei me. ao b,Tuimaginesis tantam religionem entationem matti⸗ totum perdorrelco conſeſſum non mo. Quiuis, qui extraye Ertühoc quidemck lde perhoncſene ſed etiamtoto cot d eſt tandem quo
aus perhofpitiln 3 erhumanus Cfh
Gut ge Nat.59 b) L s uſu ac Pe
N Vt utaà 108*
rle nerpattee
noiii
murqhs V
1021 P E
morlbus amicorum.& Offi. 66 a, Periclitemur(ſi placet) in ijs quidem exemplis, in quibus,&c.
PERICVLOSE. cum periculo. in A. 210 b, Periculosè di-
co, ſed oro uos,&c.& Ep. 260 a, Periculosè hyeme nauiga- tur. Atti. u19 a, Homo quotannis periculosè ægrotans. Pro Mil. 103 a, Periculosè facere aliquid.
PERICVLOSV S,, um. lubricus, anceps, pra ceps, non pro
cul à periculo. Attic. 213 b, Alirer fuiſſemus in hos inofficio- ſi,& in noſmetipſos penè periculoſi. Epi. 7 a, Offenſionem eſſe periculoſam uideo. Epi. 7 b, Ratio rei gerendæ pericu- loſa tibi uidebitur. Ac. 17 b, Res periculoſa& lubrica.& de Nat. 72 a, Periculoſa conſuetudo. Off. 17 a, Periculoſa& an ceps curatio. I. A. 2 44 a, Infeſtum& periculoſum iter. Atric. 231 a, Dolabella ſuſtulit ſimulationem deſideri],&c. ne peri culoſa noſtris tyranno ctonis eſſet. pro Ce. 29 a, Ea ſunt& turbulenta,& temeraria,& periculoſa. pro Do. 4 b. Bellum graue& periculoſum. I. A. 204 a, Dominãdi cupiditas præ- ceps& lubrica. in Ant. 263 a, Duobus periculoſis uulneri- bus acceptis.
PERICVLVM, E. diſcrimen, dimicatio. pro§. R. 36 b, Adire
periculum capitis. Ora. 205 b, Etiamſi quando minus ſuc- cedet, magnum tamen periculum non adibis: altè enim ca- dere non potes.& ibid. Verſari in lubrico:id eſt, eſſe in peri culo. in C. u7 a, Offerre ſe periculis pro patria.& Parad. 235 a, Subire periculum pro amico. pro Syl. 169 a, Quibus ipſis periculum tum conflari putabatur. Atti. 33 b,& pro S. R. 19 b,& pro Qu. S a, Periculum uel perieula alicui, uel in ali- quem intendere. pro Ce. 301 a, Cui periculũ mortis ſit inie- Kum. pro Dom. i0 a, Committere ſe periculo morris. pro Pom. 6 a, In periculum ac diſcrimen uocari. pro Cor. 59 b, In periculum capitis atque in uitæ diſcrimen pro aliquo ſe inferre. de Or. 126 a, In amicorum periculis aliquid accide- re. de Na. 59 b, Dij diſcriminum periculorumꝗ; comites. in V. 259 b, A ſecuri negat ei eſſe periculum. de Cſ. 19 ¼ a, Qui habitus non procul abeſtà periculo uitæ, ſi accedat labor, &c. Ep. 58 b, 59 a, Tamen hoc tempore breuiter commonè dum puraui, ne quò periculo te proprio exiſtimares eſſe: in magno omnes, ſed tamen in commmuni ſumus. Off. 31 a, Si ei ſubitò ſit allarum periculum, diſerimen; patriæ,&c. I. V. 6 b, Faceſſere periculum innocenti. I. V. 64 b, Creare pe- riculum alicui. Anteq. 196 a, Nemini iniuſtè periculũ crea- ui. At. 37 a, Si mihi periculũ procrearetur ab eo, quem ipſe armaſſet. pro Mu. i37 a, Qui dum conatus eſt,&c. in pericu lum ueni ne amittat,&c. Ep. 267 a, Maximum ab uniuerſo naufragio periculum eſt: Attic. 122 b, Maximo in periculo
res eſt.& 129 a, Domitium periculo obüidionis liberari cu-
pio. Tuſ. 251 a, Quæ qui recordetur;, aut ſanè periculum eſt, ne,&c.& 163 a, Ne mouear,&c. periculum nõ eſt.& de Or. 102 b, Nullum periculum eſt, ne quid tu,&c. Att.* Summũ erat periculum, ne ſi nihil impetrarent, a ſenatu alienaren- tur. Meo periculo, tuo, ſuo, alicuius. I. V. 2 46 a, Sumptu pe- riculo q́; ſuo armatam nauem aliquò mittere. I. V. 14 3 a, Pe- riculo fuo uerſari in aliqua re. pro Seſ. 25 a, Quid tu meo periculo gurges parrimonij helluabere? Atric. 85 b, Brutus fcripſit rem illam ſuo periculo eſſe. pro Fl. 154 b, Iniuſtè fa- cis, ſi putas periculo noſtro uiuere tuos cõtubernales. pro Seſ. 14. a, Ego qui periculo reip. uiuebã. At. 59 a, Quod qui- dem tibi nummi meo periculo ſit. Atti. 212 b, Sed eriam atq; etiam dico,tuò periculo fiet. I. A. 242 b, Ita fit, ut meo ſem-
per periculo peccet Antonius. de Leg. 18 8 a, Dux enim ſuo periculo progredi cogitat. pro Mur. 130 b, Quæ conſulun- tur, minimo periculo reſpondentur.
PERICVLVM facere. pro experiri,& perclitari. in V. 72 b,
Facere periculum innocentiæ alicuius. in Verr. 59 a, Tu ue- rò qua in re ſpecimen cæteris aliquod dediſti?quando tute rui periculũ feciſti? de Pro. 76 a, Si quis fortunæ muneribus ampliſsimis ornatus, ſæpius eius deæ periculũ facere nol- let. I. P. 93 b, Fac huius odij tanti ac uniuerſi periculum, ſi audes. I. A. 197 a, Qui quotidie periculum fortunæ facit.
PERII.I.VSTRILS,re. At. 79, Perilluſtres fuimus. PERIMBECIL. LVS; la, lum. At. 169, Quod quidem eſt na-
tum, perimbecillum eſt.
PERIMO, mu. interimo, deleo. Tuſ. i67 b, Nec poteſt eſſe mi
ſer quiſquam ſenſu perempto.& 174 a, Sin autem perimit ac delet omnino, quid melius? de Aruſp. 2 49 a, Si ludi non intermiſsi, ſed perempti atque ſublati ſunt. pro Pl. 280 b, Si mihi uis aliqua maior reditum peremiſſet. pro Seſt. 13 b, 81 caufam publicã mea mors peremiſſet. de Di. 84 a, Vbi tam teneros uolucres matremꝗ, peremit. de Di. 84 a, Luna,&c. ſtellanti nocte perempta eſt. de Vn. 202 a, Nec uos ulla mor tis unquam fata periment.
PERINCOMMO D E). At. 14 a, Sed accidit perincommo
dè, quod eum nuſquam uidiſti.
PFERINPDE. proinde quaſi, ſimiliter, eo loco. de Ora. 149 b,
P E 1023 Non poſſum dicere me hæc perinde ut dicam diſcenda el- fe didiciſſe.& 162 b, Sed hæc omnia Perinde ſunt ut agun- tur. Of. 76 b, Habes à patre munus magnum, ſed perinde e- rit ut acceperis. At. 203 a, Bene facis cum id efficis, mihi cre- de, perinde ur tu exiſtimare nõ poſſes. Epi. 122 b, A te peto, ut meas iniurias perinde doleas, ut me exiſtimas dolere tua ſolere. de Cl. 18 b, Hæt perinde accidunt, ut eorum qui audiunt mentes oratione tractantur. I. A. 261 b, Perinde ho mines, ut quiſq; meretur, iudicant. pro Cluen. 32 a, Perinde ut opinio eſt de cuiuſq; moribus, ita quid ab co factũ aut non factum fit, exiſtimari poteſt. de D. 126 b, Signiferi orbis unaquęq; pars alia alio môdo mouet cœlũ, perinde ut quę que ſtellæ in his finitimisq́; partib. ſunr quòq; tempore. de D. 227 a, Perinde utcunq; temperatus ſit aer, ita pueros oris tes animari atꝗ; formari. Ac. 9 a, Difficile eſt de eorum te- meritate, perinde ut cauſa poſtulat, dicere. Epiſt. 134 a, Non perinde ur eſt re abſens percipere potuiſti. Tuſc. 168 b, O= mnia iſta perinde ut cuique data ſunt, pro rata parte aà uita uel longa uel breuia dicutur. Epiſt. 145 b, Si perinde ut me- reor, mihi ſücceſſerit. pro Cec. 296 b, Perinde ualebit, quaſi
armatiſsimi fuerint 41 reperientur,&c. pro Q.i) b, Arq; hæc perinde loquor, quaſi debueris,&c. Tuſ. 204 a, Perinde ſtul tiſsimum regem in luctu capillu ſibi euellere, quafi calui- rio mœror leuaretur. pro Qu. J a, Quod nunquam factum eſt, perinde quaſi tactum ſit cõfirmare. Tuſ. 60 b,& I. V. 96 a, Metelii ſperat ſibi quiſq; fortunã, perinde quaſi certi quic quam ſit in rebus humanis. aliter, proinde quaſi. Att. 220 b, Quod cgo perinde tuebar, ac ſi ulus eſſem. Att. 44 b, Perin- de habebo, ac ſi ſcripſiſſes nihil eſſe.& Par. 23 7 a, Perinde ha bere aliquid ac ſi non eiſſet. pro Qu. Ro. 4 a, Perinde ac ſi, &c. perinde dicemus. Epi. 179 b, Perinde ac ſi iam uicerint. aliter, Proinde ac fi. Tuſ. 229 a, Philoſophia non perinde ac de hominum eſt uita merita laudatur, de Ein. 63 b, Viuendi artem tantam tamq; operoſam,& perinde fructuoſam re- linquerent. ad Her. b, Res geſtæ aut perinde ut geſtæ. pro Mar. 132 b, Perinde habeatur, quaſi eam pecuniam ceperit. Vereor, ut hoc quod dicã non perinde inteliigi auditu poſ- ſit, atq; ego ipſe cogitans ſentio.
PERINDVLGENS. de Off. li.3, Perindulgens in parrem, idem acerbè ſeuerus in filium.
PERINFIRMV S, ma. de Fin. 75.
PERINGENIOSVS. de Cl. 172.
PERINIQVVS, qua. Epiſt. 195, Periniquò animo pati. pro Pom. Periniquum& non ferendum.
PERINSIGNIS, gne. notabilis, conſpicuus. de Le. 166 a, Perinſignis corporis prauitas.
PERINVITV S;,ta. inuité, inuitò. Ep. iu1 a, Tu uellem ne ue ritus eſſes, ne perinuitus legerem tuas literas.
PERIO CHA, chæ. argumentum, complexio totius rei bre- uior. Artic. 213 a, Ego ne Tyroni quidem dictaui, qui totas *roxae perſequi ſolet, ſad Spintheri ſyllabatim.
PERIODVS,. eiusq; partes. Ora. 217 a, Circuitus oratio- nis, quem Græci ⁴οdou, nos tum ambirum, tum circui- tum, tum comprehenſionem, aut continuationem, aut cir- cumſcriptionem dicimus.& de Ora. 16 b, Cum illi ueteres circuitum,& quaſi orbem uerborũ conficere non poſſenr, terna aut bina, aut nonnulli ſingula eriam uerba dicebanta de Cla. 179 a, Comprehenfio& ambitus ille uerborum(ſi ſic periodum appellari placet) erar apud illum cõtractus & breuis. Or. 217 a, Dicendum eſt, quantos circuitus facere deceat, deq́; éorum particulis& tanquam inciſionibus diſ ſerendum eſt. Or. 218 b, Conſtat enim ille ambitus,& plena
comprehenſio è quatuor ferè partibus quæ membra dici- mus.& ib. E' quatuor quaſi hexametrorũ inſtax uerſuum quod ſit, conſtat ferè plena comprehenfio. Or. 219 a, Sequi- tur comprehenno ex duobus membris, qua non poteſt eſſe breuior. Quem quaſi noſtrũ fefellit, ita uos eſſe dicturos. Ora. 217 a, Placet igitur omnia dici illa circumſcriptione& ambitu, ut tanquãâ in orbe incluſa currar oratio, quoad in- ſiſtat in fingulis perfectis abſolutis q́; ſententijs. Ora. 216 b, Solet aũt quęri, totõne in ambitu uerborũ numeri tenendi fint, an in primis parribus atq; in extremis. Or. 216 b, Non ſunt in oratione tanquã tibicini percuſsionũ modi, ſed cõ- prehéſio& ſpecies orationis clauſa& terminata eſt. Or. 215 a, Circuitus ineitatior numero ipſo fertur,& labitur, quo- ad perueniat finẽ& inſiſtat. Orato. 210 b, Forma concinni- tasq; uerborũ cõficiat orbem ſuũ. de Or. 160 b, Orario cõ= uerfiones habeat abſolutas. ad He. 30 a, Cörinuatio eſt, den ſa& cõrinèẽs frequẽtatio uerborũ cum abſolutio ne ſenten tiari.& ib. Exẽpla perio dorũ, quæ in trib. cõmodiſsimè fie ri ſolent, in ſentétia, in cõtrario, in cõcluſione.& 34 a, In cõ tinuationibus oportet uerba ſicut à poetis in quendam nu merum extruere. I. V. 250 b, Exempla perio dorum.& 261a, Cui,&c. hæc,&c.& de Finib. à 4 a, Cui,&c.& è3 b, Quin, 7 4&c.

1023 P E &c. ijs,&c.& Tuſcu. 235½ a, Nam cui,&c. huic,&c. Exemplũ pulcherrimæ periodi. de Am. Nam cuius aures clauſæ ſunt ueritati, ut ab amico uerum audire nequeat, huius ſalus de ſperanda eſt. Exemplum perip di figura tantum. I. V. 274 a, Poſt Syracuſas conditas, quem in portu nunquã hoſtis ac- ceſſerat, in eo te prætore primùm piratæ nauigauerunt.
PERIPATETIGCVS, a, um. de Ora. 14 8 a, Ab ipſo Platone Ariſtoteles& Xenocrates, quorum alter Peripateticoru, al ter Academiæ nomèé obrinuit:Ac. 4 2 a, Qui erant cum Ari- ſtotele, Peripatetici dicti ſunt, quia diſp utabant inambulà- tes in Lycio. Tuſc. 19 5 a, Peripatetici familiares noſtri, qui- bus nihil eſt uberius, nihil eruditius, nihil grauius. Of. 56 a, Peripat etici, qui quondam ijdem erãt qui Acad emici.& de Fi. 125 b, Peripatetici& Academici ueteres ijdem. de Na. 5 a, Stoici cum Peripateticis re conſentire, uerbis diſcrspare ui- dentur.& ib. M. Piſo Peripateticus. de Fi. 99 a, Eſt enim Peri pateticorum conſuetudo dicendi non ſatis acuta, propter ignorationem dialecticæ. Peripatetici ad placandos ani- mos multa afferunt: ſpinas partiendi& diffiniendi præter- mirtunt, Tuſc. lib. 4. Peripaterici honeſta commiſcent com modis, ut ea inter ſe magnitudine,& quaſi gradibus, non ge nere differant, de Nat. Peripatetici libidinis uel cupiditatis
enus ad ſummam utilitatem eſſe dicũt Anatura datum; ni kn enim quenquam, niſi quod libeat, præclarè facere Poſſe, Tuſili. 4. Peripaterici omnia, quæ ip ſi bona appellant, per- tinere dicunt ad beatè uiuendum, de Fin. lib. 3. Peripatetici corporis commodis compleri uitam beatam putant, de Fi.
li. 3. Peripatetici imperia feueriora nulla eſſe putant fine ali
qua acerbitate iracundiæ, Tuſ. quæſt. li. a. Peripaterici, per- rurbationes iſtas, quas Stoici extirpandas putant, non mo- dèd naturales efſe dicunt, ſed etiam utiliter à natura datas, Tuſ. q. lib. ¼. Peripatetici reprehendunt præmeditationem rerum futurarum, ſed malè, Tuſ. q. b. 3. Peripatetici pluri- mum tribuunc honeſtati, ſed tamen& in corpore,& extra, eſſe quædam bona cenſent, de Fi. lib. 2. Peripateticorum di- ſciplina, quantum ad dicendum conferat, Br. Peripatetico- rum elegans exercitatio, Or. Plaronis autem autoritate, qui uarius& mulriplex& copio ſus fuit, una& cõſentiens duo- bus uocabulis philoſophię forma inſtituta eſt Academico- rum& Peripateticorum, qui rebus cnßtuentes nominib. differebant, Aca. q. Peripateticorum librorum duo genera ſunt: unum populariter ſcriptum, quod a εεενμeν appella- bant: alterum limatius, quod in commentarijs reliquerunt, de Fin. lib.. Peripateticorum facilè princeps Cratippus, de Vn. Mollis& eneruata Peripateticorum ratio& oratio, qui perturbari animos neceſſe eſſe aiunt,&c. Tuſ. q. lib. 4. Peri- Pateticorum ratio in philoſophia& ratione dicendi, Br. Pe ripateticis nihil eſt uberius,&c.; Tuſ. q. 19. A Peripateticis diſſerendi non dialecticè ſoluùm, ſed eriam oratoriè præce- pta ſunt tradita, de Fin. lib. 5.
PERIPETASMA,. periſtroma, aulæum. I. V. 205 b, Quid illa Attalica tota Sicilia nominata, ab eodem Heio peripe- taſmata emere oblitus es?
PERIRATVS. Epiſt. 128.
PERISTROMA, t. peripetaſma, ſtragulũ, ſtragula ueſtis. I. A. 173 a, Conchyliatis Cn. Pompeij periſtromatis ſeruorũ in cellis lectos ſtratos uideres.
PERISTVYLVM, M. locus columnis undiq;, clauſus,& orna- tus, intra quas columnas, tres aut quatuor porticus patent, ea forma, qua uidemns clauſtra, quæ uocant ſacrarũ ædiũ, præſertim monachorum fabricata. pro Do. 236 b, Porticus cum conclauibus pauimenta trecentüm pedum ampliſsi- mum periſtylum. 8
PERIT E. ſcienter. de Or. u16 a, Hæe quidem ſunt concinn? diſtributa, ſed non peritè.& pro Corn. 5 a, Peritè dicere de aliqua re. de Or. 109 a, Scienter& peritè dicere. de Or. 89 a,
In aliqua re ſatis callidè uerſari ac peritè.& I. V. 135 b. Peritiſ
ſimè& callidiſsimè facere aliquid.
PERITVS, a, um. ſciens, gnarus, exercitatus, intelligens, in ali qua re artifex. pro Cor. 55 a, Si uſus parronorum in iudicijs ualeret, à peritiſsimis L. Cornelij cauſa defenſa eſt.& pro Fon. 283 a, Peritus ad uſum ae diſciplinam belli. de Or. 99 a, M. Cato iuris ciuilis omnium peritiſsimus.& 10ã3 a, Iuriſcõ ſultus, qui legum& conſuetudinis ad reſpondendum& ad cauendum peritus ſit.& 106 a, In eo iure quod ambigitur inter peritiſsimos. de Cl. 171 b, Fabius Pictor iuris& litera- rum& antiquitatis bene peritus. Ep. 102 b, Neminem te iu- ris peritiorem eſſe conſtat. pro Cl. 39 b, Quis P. Octauio in- genio prudentiorèiure peritior?de Cl. 73 b, L. Cælius iuris ualde peritus.& 183 a, L. Aelius antiquitatis ſcriptorumꝗ;
neterum literatè peritus. de Or. 94 a, Hæc ab hominib. cal- lidis ac peritis animaduerſa ſunt. pro Fon. 279 b, Sapiens ho mo ac multarum rerum peritus. Offic. 29 b, Homo doctus,
uel etiam uſu peritus, Officiotum 64 a, Homo peritus defi-
P EFE 1024
niendi.& pro Font. 283 a, Peritus belli gerendi, in Pet. 91a, Vir fortis, in primis belli ac rei militaris peritus Qu. Mar- tius, S&c. PERIVCVNDVS, da. de Or. 102.& im. Epiſt. lib. 1. PERIVCVND EI. pro Cal. 42, Fuit enim periucundè. PERIVRIV M, rij, perfidia. Off. 73 b, Non enim falſum iura- re peierare eſt, ſed quod ex animi tui ſententia iuraueris, ſi- cut uerbis concipitur more noſtro, id non facere, periuriũ eſt. Off. 73 b, Sed ſi hic fibi ſumunt, nullam eſſe fidem quæ infideli data ſit, uideant ne quæratur latebra periurio, in V. 204 a, Quàm minimum dem illi temporis ad meditandum confirmandum; periurium. pro Font. 2 83 b, Sceleratorum hominum periuria. de Aruſ. 252 b, Hoc ſuſpicor de tuorum iudicũ manifeſto perlurio dici. Irem: In periurio fides iuſiu randum§, negligitur. de L. ⁷4³ a, Periurij pœna diuina, exi- tium:humana, dedecus. 3 PERIVRVS,, um. qui fidem& iuſiurandum negligit& uio lat, uel relinquit. pro Qu. R. 48 2,Improbiſsimus& periu- riſsimus leno. 2 b, Nihil intereſt inter periurum& menda- cem. L. Mendax. PERLABO R, v. Tuſ. 1§ 4 a, Inded; perlapſus ad nos,& uſq; ad Oceanum Hercules.. PERLATE. de Or. u10 a, Perlatè patere. PERLE G O, ℳ. de Diu. 81 b, Perlegi, inquit ille, tuum paulò antè terrium de natura deorum. PERLEVIS, ue. contra Rul. 82, Perleui momento fortunæ, PERLEVITER. Qu. Fr. 09, Perleuiter commotus. PERLIBENTERAtt. 32i. PERLIBERALITER. Att. 158,& 245. W PERLITVS,, um. reſperſus. pro S. R. 43 b, Perlitus ſangui- nis crudelitare. PERLONG VS. Attic. d0 a, Perlonga& non ſatis tuta uia, cont. Rul. Perlongo interuallo. PERLVBENS, ts. Qu. F. zu b, Me perlubente, Seruius alli- ſus eſt. PERLVCE‚OSces. eluceo. Offic. 39 b, Honeſtum illud maxi- mè quaſi perlucet ex ijs quas commemoraui uirtutibus.
PERELVCIDVS, a,um. perlucens, quod ita tenue ac lucidũ
eſt, ut per id res reſpici& peruideri poſsint, illuſtre,& ual-
de clarum. de Na. 54 b, Membranæ oculorum perlucidæ.&e
de D. 107 b, Illuſtris& perlucida ſtella. pro Do. nò b, Deos ipſos induxit Epicurus perlucidos& perflabiles.
PERLVCTVOSVS,/³, ſum. Qu. F. 327. L. Funus.
PERLVSTRO) as. Par. 233 a. L. Luſtro.
PERMAGNV S, 4, um. I. V. 8i, Permagno uendere. At. lib, 10. 154 b, Per enim magni æſtimo, tibi firmitudinem animi no- ſtri,& factum noſtrum probari. Part. Quod enim perma-
gnui intereſt, pro neceſſario ſæpe habetur.
PERMANEO, es. conſto. de Ami. 110 a, Aliter enim amicitiæ ſtabiles permanere non poſſunt. Epi. 1 a, In omnibus meis ſententijs de rep. priſtinis permanebam.& 70 b, 71 a, Perma nere in incepto, de Leg. 183 a, Nam& Athenis iam ille mos à Cecrope, ut aiunt, permanſit. Epi. 61 a, In mea erga te uo- luntate permaneo. de Fin. 2 b, IIlud ſtabile& firmum per- manſurum eſt. de Or. n0 b, In qua permaneo Catule ſenten tia. Ep. 13 a, Qua in ſententiaà conſtare ſi uoluiſſent,&c. Atti⸗
20 a, Permanere in priſtina ſententia.
PERMANO,. peruenio, penetro-pro Corn. 66 b, Vt aliqui ſermones inuidorum etiam ad ueſtras aures permanarent, & in iudicio ipſo redundarent. pro Do. 237 b, Et ſi effluunt multa ex ueſtra diſciplina, quæ ad noſtras aures ſæpe per- manant. de Na. i b, Nec eſt quod ab his ad hominum uitam permanare poſsit.& de Or. 137 b, Vt ad eorum mentes per- mouendas permanare poſsint. Tuſ. 184 b, Concluſiunculæ ad ſenſus non permanantes. de Fi. u1½ b, Natura omnis appe tendarum rerum ita latè patet, ur à principijs permanet a fines. pro Cl. 54 a, Venenum epotum permanat in uenas, in omne corpus. pro§. R. 29 a, Macula ex paterno ſanguine
concepta uſq; eò permanat ad animum, ut,&.
PERMANSIO, nis. Epiſtol. 15 b, In una ſententia perpetua permanſio. de Inu. 82 b, Permanſio perpetua in aliqua re⸗ Attic. 18r b, Quoduis enim ſupplicium leuius eſt hac per- manſione.
PERMEDIOCRIS, cre. de Or. 103 b, Permediocres motus.
PERME O, as. penetro. Ac. 30 a, Quòd quaædam animalis in- telligentia per omnia permeet& tranſeat..
PERMETIO R, ris. dimetior. Ac. 32 a, Vos uerò folis magni tudinem quaſi decempeda permenſt refertis. de Vni, 200 Cum eos permenſus eſt idem,& ſemper ſui ſimilis orbis.& Tuſc. lib. 2,
PERMINVTV S.L. Perexiguus.
PRRMIRVS,ra. de Ora. 103 a, In quo per mihi mirum uiſum
eſt Scæuola, te hoc illi concedere. Ep. lib.3. de Diu. lib. 2.
PRRMISCE O, es, cõmiſceo, in Vat. zu b, Ne tuas ſordes cũ 8 clariſs
(e0.4 leeren. 33 iquãre IRNM1S Rrnill
ab⸗ eque per AIntercl IMII5. nitionis FAII5! umcorp permi lerar.Or tonfuſos -IlT tedo Ep.. glem K! goovelle nalt de N doDo.nn Luü tidi um alicu mittttur i cendæ. in dmationt alpis ud eeneperm hPermite amleitiet voninſtit bob Lex. aülterale aumadue llenaruſc npub ic tinegocim ahd, Co dluimici aglb,E iquett arutde derepta eretur.( MMO! fimidus MMO! RMo- RMO ſermot untun lant eſſ nentis,

ndi in nn
.In Pet a.. eritug M d la
um urlo hdesumn b b Cena düuina i. um degligiteug riurum&menda.
lus adnos aul
4
it ille tuum paud
omento fortunz, tommotus.
d, Perlitus ſangi. tnon ſatis tutaui dente, geruius ill
dneſtum illud man. oraui uirtutibus.
d ina tenue aclucidi Sint illuſtre,&ual llotumpetlucida.A pro Do. nd b, Deos perladiles, L.Funu,
uendere. N. löi nitudinem animino. Quod enim petus- tur. Alidet enim miciis ma, In omnidus Rei m.& 7J0 b N1akeh Athenis jam illeno- a, In meaerga rei zabile&urmumgit maneo Catule ſättd KuoluifſenhKetb
Corn.”56 diaiß ermanaten aeiche
m, ut, 9 3 maſentent
rmediocres marn ualmn nimals
er t. 2 r 1 1 uerd ſolis ui 3 ſertis de Nnn 3 4 erſui ſimilis ord
„
3
1025 D E
clariſsimorum uirorum ſplendore permiſceas. deOr. 128 a,
Etilla excellens opinione fortuna cum laboribus& miſe-
rijs permiſta eſſe uideatur. Or. 215 a, Interualla longa& bre uia, quibus implicata&permiſta oratio eſt. pro Pl. 279 a, Ego fructus magna acerbitate permixtos tuli. Or. 216 a, O- ratio permiſta& temperata numeris. in Ver. 133 b, Non mo dò illa permiſcuit, ſed etiam in his turbauit. pro Pla. 267 b, Omnia potius permiſcuerunt, quàm ei legi cõditioniꝗ́, pa rèrẽt. in An. 244 b, Cuius immanitas naturæ, ne uino qui- dem permixta temperari ſolet. de Vn. 202 b, In qua tẽpera- tione animum uniuerſæ naturæ temperans permiſcebat.
PERMISSIO, onu. permiſſus, conceſſus. Qu. Fr. 319 b, Quòd tibi mea permiſsio manſionis tuæ grata eſt, ex parte gau- deo. ad Heren. 9 a, Plus enim ualet ſanctio permiſsione. ad Heren. 33 a, Permiſsio eſt, cum oſtendimus in dicendo nos aliquã rem totam tradere& concedere alicuius uoluntati.
PERMISSVS,ſus. permiſsio. de Aruſp. 249 b, Omne ſerui- tium permiſſu magiſtratus liberatum,&c. contra Rull. 73 a, Permiſſu legis.& I. V. 189 b, Permiſſu tuo.& pro Cornel. 63 b.
PERMISTE. de Inu. 49 b, Si genera ipſa rerum ponuntur, neque permiſtè cum partibus implicantur.& Partit. 232 a. L. Intercis è.
PERMISTIO, onis. admiſtio. de V. 202 b, Superioris ꝗ; per- miſtionis reliquias fundens æquabart.
PERMISTV S,4,um. admiſtus. de D. 107 a, Ea quæ permiſti cum corpore animi uidere non poſſunt. de Vn. 199 a, Atque ita permiſtum illud, ex quo hæc ſecuit, iam omne conſum- pſerat. Or. 216 a, Omnes in oratione eſſe quaſi permiſtos& confuſos pedes.
PERMIT T O, tu. dimitto, concedo, poteſtatẽ facio uel con cedo. Ep. 229 a, Neq; nũc diſceſsiſſet à me, niſi ego ei permi- ſiſſem.& 86 b, Quid tibi permittatur cognoui.& 56 a, Vt in quo uellemus gymnaſio eum ſepeliremus, nobis permiſe- runt. de Na. 60 b, Tibi permitto abire ne malis an manere. pro Do. 224 a, Vt omnia tibi permitterent.& de Ora. 142 b, Quis tibi permiſit, ut,&c. in Verrem 153 b, Permittere licen tiam alicui faciendi aliquid. contra Rul. 72 b, Primùm per-
P E
PERMVILTO'’. adu. de D. 13 4, Permultdò clariora.
PE RMYV. LTVS, a, um. de Legib. 190 b, Permulti imitatores principum exiſtunt. pro Sex. Roſ. 33 b, Permulti obſeruan- di ſunt.
PERMVTATIO,nw. mutatio. At. 75 a, Ego rationem Phi-
logeni permutationis eam quam tecum feci, edidi. Ep. 33 a, b, Ibi perpaucos dies, dum pecunia aceipitur, quæ mihi ex publica permutatione deberur, cõmorabor. pro Cæl. 5o b, Quadrantaria permutatio. in P. 9o a, Partim emptiones, &c. partim permutationes ad hunc Tuſculanum montem extruendum. pro Seſt. 19, Magna rerum permutatione im- pendente declinaui paululum. Par. 126 a, Virtus nec tempe- ſtatum, nec temporum permutarione mutatur,&c.
PERMVTA TIO. exornatio, eſt ornatio aliud uerbis, a- liud ſententia demonſtrans. ad Her. 34 b, 35 a.
PERMVTO, a. muto. I. C. 107 a, Si Catilina ſententiã per- mutauerit,&c. de Ar. 254 a, Id ita perturbatũ, itaq́; permu- tatum eſt, ut,&c. Off. u1 b, Efre ctumq; ut dan do et accipien do& permutãdis facultatibus nulla re egeremus. Item: At Permutata aliquando pecunia eſt, ductæ merces,& c. Epiſt. 29 a, At ſe curaſſe, ut cum quæſtu populi pecunia permuta- retur. Attic. 245 b, Quare uelim cures, ut permutetur Athe- nis, quod fit in annuum ſumptum ei ſatis. Attic. 194 a, Sed quęro quod illi opus erit Athenis permutari, ut poſsit. Att. 195a, Ipfi permittam de tempore nummorum, quantum o- pus erit ut permutetur, tu uidebis. Artt. 184 b, Scripſerat ut XII. H-*S. permutaret, tantum eſſe reliquum de argẽto. Att. 231 a, Que quo plus permutaſti quàm ad fructum inſularũ, &c. At. 76 a, Vt uerear ne illud quod tecum permuraui, uer ſura mihi ſoluendum ſit.
PERNEGO, as. prorſus nego. pro Cæl. 51 b, Atq; à ſe illam pyxidem traditã pernegarer. I. V. Act. 3, 8æpe appellati per- negaucrunt.& Act. 6, Itaq; illo tempore ac primo iſtius ad- uentu pernegatur.
PERNECESSARIVS,. At. 30 b, Te non eſſe Romæ meo tempore perneceſſario, ſubmoleſtè fero. pro Fl. Contendiſ- ſe à Lælio paterno amico ac perneceſſario, ut hunc hoc iu- dicio arceſſeret.
1026
mittitur infinita poteſtas innumerabilis pecuniæ confi P ERNICGIES, ei. exitium, peſtis, labes, calamit as. I. C. 99 b,
ciendæ. in Verr. 135 a,In cenſu habendo poteſtas omnis æ- ſtimationis habendæ cenſori permittitur. in Verrem 240 a, Ipſis iudicibus ſine mea argumentatione coniecturam fa cere permittam, quòd hoc genus prædandi,&c. pro Syl. 175 b, Permitto aliquid iracundiæ tuæ, do adoleſcentiæ, cedo amicitiæ, tribuo parenti. pro Syl. 170 b, Quo in magiſtratu non inſtiturum eſt à me regnum, ſed non permiſſum. de In. 30b, Lex aut iubet, aur permitrit, aut uetat.& ad Heren: 9 a, Altera lex cogit, altera permittit. in Ver. 235 a, Grudelis in animaduertẽdo, diſſolutus in permittendo. IJ. C. 98 a, Simi- li ſenatuſconſulto C. Mario, L. Valerio Coſs. permiſſa eſt reſpub. id eſt, ne quid detrimenti caperet. Qu. F. 3u1 a, Torũ ei negociũ permiſi, meq́; in eius poteſtate dixi fore. pro Fõ. 282 b, Committere fidei, permittere poteſtati. pro Seſt. 19 b, Inimicitias cum aliquo ſuſceptas reip. permittere. n. F. 291 b, Ea poteſtate, quæ tibi ad dignitatem permiſſa fit, ad quæſtum uti. At. 263 a, Coſs.& lege,& S. C. permiſſum erat, ut de actis Cæſaris iudicarent. pro S. R. 43⅜ b, Roſcij ui- ta erepta de manibus ſectorum, ſententijs iudicum permit teretur. Q. F.z16 b, Tibi gmiſſurus ſum, ut facias quod uis.
PERMODESTVS. Ar. 59, Acutus& permo deſtus. in Cat. Timidus& permo deſtus.
PERMOLESTVS. At. 16.
PERMOLESTE. I. V. 230.
PERMOTIO, onis. motus, perturbatio. de Ora. 128 b, Quæ permotionis cauſa uehementer, uel conciliationis leuiter aguntur. Acad. 34 a, In omni permotione naturalem uole-
bant eſſe quendam modum. pro D. uo a, Quæ permotione
mentis magis quàm natura ipſa ſentimus.
PRRMOVE O; ues. commoueo, perturbo, perpello. Or. 206 a, Miſeratione mens iudicum permouenda eſt. de Or. 125 5, In commouendis iudicibus ijs ipſis ſenſibus, ad quos illos adducere uolo, permoueor. de Diuin. 10 b, Quod maxi- mè contingit, aut dormientibus, aut mente permotis. pro Cec. 29 4 a, Ex eo loco metu permotus fugit.
PERMVLCEO, ces, permulſt, permulſum. mulceo, delinio, mitigo. Orator. 212 b, Duæ ſunt igitur res, quæ permul- ceant aures, ſonus& numerus.& de Ora. 138 a, Eum qui au dit, permulcere atque allicere. de Nat. 48 b, Aram, quam fla tu permulcet ſpirirus auſtri. de Fin. 71 b, At ille pellit, ꝗ per- mulcet ſenſum uoluptate. ad Heren. 20 a, Nam læduntur ar teriæ, ſi antequam leni uoce permulſæ ſunt, aeri clamo- re compleantur. de Sene. 78 a, Præterita enim ætas quam- uis longa, nulla conſolatione permulcere poſſet ſtultam ſe nectutem.
Quanquam uidebam pernicié cum magna calamirate rei- pub. eſſe coniunctam.& 104 a, Cum tua peſte ac pernicie proficiſcere. pro S. R. 40 a, Quorum nihil pernicie cauſa di- uino conſilio factum putamus. aliter, pernicij. apud A. Gel lium:& pernici, apud Non. Marcellum. de Or. un a, Eadem facultate& fraus hominum ad perniciem,& integritas ad ſalutem uocatur: I. V. 67 a, Labes atq; pernicies prouinciæ. I. C. 1z0 a, De pernicie reip.& exitio urbis cogitare. pro D. 230 b, Cum à patria perniciè depuli. I. V. 67 a, Pernicies pa- triæ.)(„Salus patriæ. PERNICIOSB, peſtiferè. de L. 71 b, Multa perniciosè&e peſtiferè ſciſcuntur in populis. de L. 189 b, Ciuis pernicio- sè popularis. de Le. lib. 3, Quàm diſſolutè, quàm turpiter, quamꝗ; ita perniciosè. PERNICIOSVS, 4,um. exitioſus, capitalis, peſtifer, infelix. Anteq. 196 a, Quiæ omnia nõ ſunt tam calamitoſa, quòd mi hi ſunt ſubeunda, qᷓ pernicioſa, quòd in remp. ſunt introdu cta. Q. F. 328 a, Exitum iudicij fœdum& pernicioſum leuiſ ſimè tuli. pro Do. 235 a, Conſilium reip. pernicioſum. PERNICITAS, tw. magna celeritas. Tuſ. 237 a, Adde etiam ſi libet pernicitatem& uelocitatem. PERNOBILIS,pernobile. in Verr. 229, Epigramma græcum pernobile. 5. PERNOCTO, as. noctem agere, traducere. I. V. 205 a, Sena tor populi Rom. in ueſtro oppido iacuit& pernoctauit in publico.& 259 b, Matres miferæ pernoctabant ad oſtium carceris. pro D. 229 a, Sedulius propter inopiam tecti in fo ro pernoctans. pro Ar. 189 a, Hæc ſtudia pernoctant nobiſ- cum, peregrinantur, ruſticantur. pro Cl. 25 a, Cum is apud mulierculam quandam pernoctaret,& ibi diem poſterum commoraretur. Tuſcul. 183 a, Perno ctãt uenatores in niue. Tuſ. 241 b, Animum cum his habitantem, pernoctantemò; euris,&c. Tuſc. 247 b, Bis in die ſaturum fieri, nec unquam pernoctare ſolum.
PERNO SCO, ſtis. de Or. 86, Mores hominum ſunt penitès
oratori pernoſcendi. L. Profiteor. PEROBSCVRVS, ra. de N.., Perobſcura quæſtiò. PERODIOSVS)a. At. 169, Lippitudo perodioſa. Atti. lib. 13, De Bruto noſtro perodioſum. PEROFFICIOSE. Epiſt. 139, Perofficios& peramanter obſeruare aliquem. PEROPPORTVNVS, na. de Or. 30, Peropportunum di uerſorium. Epiſt. lib. 6, Peropportuna uictoria. PEROPPORTVNE. de Orat. uo, Peropportunè cecidit. de N. lib. i, Peropportunè uenis. PERO-

1027 PE PEROPTATOaduerb. de Or. uo, Peroptatò ocium no- bis datum eſt. PERORATI O, onis, concluſio, epilogus. de Ora. u16 a, Tum alij concluſionem orationis,& quaſi perorationem collo- cant.& de Cl. 176 a, Peroratio, qui epilogus dicitur. Or. 208 a, Poſt omnia perorationem inflammantem reſtinguen- tem’'ue concludere. 1 b PERORNATVS, perpolitus. de Cl. 178, Craſſus in dicen- do& perornatus& breuis.. PEROR O, as. concludo. de Orato. u16 a, Alij iubent antequã peroretur, ornandi aut augendi cauſa digredi, deinde con- cludere ac perorare. de Cl. 181 a, Perorandi locus, ubi pluri- mum pollet oratio. pro Cæl. 52 b, Dicta eſt à me cauſa iudi- ces& perorata.& ad He. 3 b, Perorata narratione. de Le. 184 a, Plato omnem orationem elus de legibus perorauiruno xſtiuo die. Ac. 36 b,& 37 a, Quoniam ſatis multa dixi, eſt mi hi perorandum.& de In. 49 4, Quibus dictis intelligat fore peroratum. de In. 59 a, idcirco iudices, quia ueram cauſam habebam, breui peroraui. I. V. 182 a, De qua cum dixero, to- rum hoc crimen decumanum perorabo. de In. 67 b,& Qu. Fr. 306 a, Quo loco nili pero rata cauſa& probata, nõ eſt u- tendum. pro Seſt. b, à. Horcenſio cauſa P. Seſtij eſt pero rata. I. V. 123 a, Res illo die non peroratur, dimittitur iudi- cium. I. V. 34 a, Cum YVectius ad arbitrium tuum peroraſſet. pro Q.¹+ a, Perorare cauſam contra aliquem. de N. 57 a, Vt aliquando pero rem. Atti. 72 b, Sed hæc tum laudemus, cum erunt perorata. O ff. 60 b, Perorandæ litis. aliter, Orandæ 1i tis. At. 54 b, Odio& ſtrepitu ſenatus coactus eſt aliquando perorare.& pro Qu. 6 a, Queritur priore patrono caufam defendente nunquam perorari potuiſſe.. PERPARVVIL. VS.I.V. 222 b,Sigilla perparuula. ibi. Perpar uulum ſignum. PERPARVVS, a, um. de Le. lib. 2, Cur igitur hæc tanta faci- mus, cum cætera perparua ſintil. V. Perparua& tenuis ciui- tas. pro Deiot. Perparua culpa.„ PERPAVCVLV SIa. de Le. 167, Deduxitq́; in Academiam
perpauculis paſsibus.
PERPARVM, adu. I. V. Act.5, Perparum exillis magnis lu-
cris ad ſeſe peruenire. 1
PERPAVCVS, ca, cum. Att. lib. 6, Perpauci offenſi. de Le. lib. „De quo cùm perpauca dixero, ad ius ciuile ueniam.
PERPAVI.VLVM, aduerb. de Or. 122 a, Perpaululum loci.
PERPAVLVM. de Fin. 52 b, Perpaulum declinare.
PERPAVPER. At. 93, Ariobarzanes rex perpauper.
PERPFELL. O,Iu. impello, permoueo. pro Cæl. 45½ a, Vultus huius te oculiq; perpulerunt. de Or. 88 a, Cn. Carbo què tu adoleſcens pepuliſti. 4.
PERPEFENDICVLVM, Ä. linea eſt, plumbeum cylindrum, paruum appenſum habés, qua à ſummo ad imum laterum æqualitatem fabri perpendunt. Victruuius autem lib. 7. fic diſtinguit: Longitudines ad regulam& lineam, altitudines ad perpendiculum, anguli ad normam reſpondenrtes exi- gantur. in V. 103 b, Nulla eſt columna, quæ ad perpendiculũ eſſe poſsit. de Fat. 4 4 b, Si gra uitate feruntur ad perpendi-
culum atomi rectis lineis. Item: Columnas neq; rectas, ne- que è regione Diphilus collocarat, aliquando perpendicu- lo& linea diſcet uti. Ac. lib. 2. apud Nonium, Arqui ſi id cre deremus, non egeremus perpendiculis, non normis, non re gulis. L. Norma, Linea, Regula.
PERPENDO, du. expendo, dirigo. pro Mur. 124 b, M. Cato uitam ad certam rationis normam dirigens,& diligentiſsi mè perpendens momenta officiorum omnium. de Ora. 156 b, Hoc non arte aliqua perpenditur, ſed quodam quaſi na- turali ſenſu iudicatur. I. V. 196 a, Aequitas æſtimationis ara torum commodo& uoluntate perpenditur. pro Mu. 14 2 a, Hæc omnia ad rationem ciuitatis ſi dirigas, recta ſunt: ſin perpendere ad diſciplinæ præcepta uelis, rep eriuntur pra- uiſsima. Am. u14 a, Amicitia quæ tota ueritate perpenditur. Qu. de Pet. 208 b, In ijs omnibus generib. iudicato& per- pendito quantum quiſq́; poſsit.
PERPERAM. praue, peruersè, præpoſterè. pro Quin. 5 b,& pro Cec. 298 a, Seu rectè, ſeu perperam facere cœperunt. de In. 60 b, Res perperam conſtitutæ. ad Her. 7 a, Qui fecerit il lud tam nequiter, eundem hunc tam perperam feciſſe non eſt mirandum,
PERPESSIO, onis. perpeſſus. pro Rab. 93 b, Harum rerum non ſolùm euentus atꝗq; perpeſsio, ſed etiam expectatio in- digna homine libero eſt. de Fin. 59 a, Dolorum perpeſsio. & deIn. 2 b, Laborum perpeſsio.
PERPESSVS, ſus. de Einib. 122 b, Dolor difficilis perpeſſu, &æc.
PERPETIO R rt. fuffero, perfero. Epi. 50 a, Niſi hoc peius ſit, hæc ſufferre& perpeti. Item: Vt mihi tam multa pro te perpeſſ atq; perfuncto cõcederet, ut præſtarè,&c. Ep. 27 a,
PFE— 1028
Vt perpeſſurus fim quiduis, S&ec. de Ora. a, Ac mihi quids
non ita moleſti ſunt, facilè omnes perpetior& perfero. cõ- tra Rull. 67 a, Mihi omnia potius perperienda eſſe duco, quàm non, dec. de Fi. 78 b, Caſus ille qui nobis miſerabilis uidetur audientibus, illi perpetièti erat uoluntarius. de Fi. 432 a, Cum mendicitatem multi perpetiantur, ut uiuant. de Fi. 39 a, lidem perperiuntur dolorem, ut,&c. PERPETVITA S, tu. p erennitas, diuturnitas, continuatio. Of. 37 a, Malus cuſtos diuturnitatis met us, cõtraq; beneuo lentia fidelis eſt, uel ad perpetuitatè. Qu. Fr. 325 b, Magis uo lunratis perpetuitatem, quam promiſſorum exitum expe- to. Off. 2 ¼ a, Vt conſtare in uitæ perpetuitate poſsimus uo biſmeripſis. de N. 57 b, Quod perpetuitatis cauſa machina- ta natura eſt. Tuſ. 234. b, Non ex fingulis uocibus philoſo- phi ſunt ſpectandi, ſed ex perpetuitate atq; conſtantia. de Fi. d2 b, Qui autem diffidit perpetuitate bonorü, rimear ne ceſſe eſt. Tuſc. 169 b, Perpetuitate conſequentis temporis. Tuſc. 234 b, Perpetuitas& conſtantia dictorum. de Or. 60 b, Perpetuitas,& quaſi cöuerſio orationis.)(„Oratio mem bris interciſa. Or. 197 b, In perpetuitate dicendi. de Ora. 129 a, Genus facetiarum quod in perpetuitate ſermonis eſt. de Vn. 202 a, Perpetuitas pro immortalitate. PERPETVO)ein perperuum. contra Rull. 87 b, Vt eam opi nioné perpetuò retineatis. Qu. Fr. 298 b,& de Vn. 201 a, Fa- cies perperuò, quæ feciſti. Ep. 49 a, Si perpetuò tacerem.& ibi. Starueram in perperuũ tacere.& 170 a,& 40 b,& 88a, pro Cl. 39 a, Iudex, qui non perpetuò ſediflet. PERPETVO, s. continuo, as. de Or. 159 a, Si cuiuſpiam ſit infinitus ſpiritus, tamen eum perpetuare uerba nolimus.
pro Syl. 179 a, Cæcilius iudicum poteſtatem perpetuandã,
legis acerbitatem mitigandam purauit.
PERPETVV S,a, um. perennis, conſtans, æternus uel ſempi- ternus, uniuerſus, continens, cõtextus. I. C. u⁷ b, Atq; ut in perpetua pace eſſe poſsitis, prouidebo. de Na. 37 a, Stellarũ perènes atq; ppetui curſus. I. C. 122 b, Ignis Veſtę perpetuus & ſempiternus. de Nat. 10 a, Legis perpetuæ& æternæ uis. pro Rab. 90 b, Nam me mieæ uitæ perpetua conſiretudo ad eum defendendum eſt adhortara. de In. 82 b, Stabilis& per petua permanſio in rarione bene conſiderata. Qu. de Pet. 209 a, Firma& perpetua amicitia.& Epiſt. o a, Aſsidua& perpetua cura. Epiſt. 67 b, Qui omnes Aà perpetuis ſuis hi- ſtorijs ea quæ dixi bella ſeparauerunt.& 68a, A'continen tibus tuis ſcriptis, in quibus perpetuam rerum geſtarũ hi- ſtoriam complecteris. de Fin- 67 b, Perpetua oratio nõô rhe- rorum ſolùm, ſed etiam philoſophorum eſt. de Ora. 10 a, Valde ſum cupidus te in illa longiore& perpetua diſbus tione audiendi. Qu. F. 308 a,& de Ora. 97 b, Caro Pompeiũ oratione perpetua tanquam reum accuſauir. de Orat. 129 3, In illo genere perpetuæ feſtiuiratis. Ac. 16 b, Hortenſius au- tem uehementer admirans, quod quidam perpetuo Lucul- lo loquente ferat,&c. de Or. 121 b, Perpetui& uniuerſi gene ris quæſtio.& de Cl. 174 a, Quæſtiones perpetuæ.& de N. 60 b, Orario uniuerſatid eſt, perpetua. Poſt. 210 b, Conſtans & perpetua defenſio ſaluris meæ. Tuſc. 247 a, Ira perpetuas & contextas uoluptates in ſapiente fore ſemper. pro Fl. 16 ⅓ a, Annui temporis criminationem omnis ætas L. Flacci& perpetua defender. At. 33 a, S. C. factũ eſt, ut centeſimæ per⸗ petuo fonore ducerentur. At. 189 a, b, Perpetuum morbum iurabo. Poſt. 205½ a, Cum reſp. non ſolùm parentibus perpe- tuis, ſed etiam tutoribus annuis eſſet orbata. I. V. 228 a, Vna uia lata atq; perpetua, multæd; rranſuerſæ Syracuſis. l. P. 9 b, A Brunduſio uſq; Romam agmen perpetuum totius Ità liæ uidi. Top. 229 b, Non folùm perpetuæ orationes, ſede= tiam partes orationis ijſdem locis adiuuantur. At. 12 a, Per=⸗ petua oratio.)(.Altercatio.& ibid. Tempus eſt nos de illa perpetua iam, non de hac exigua uita cogitare. Of.4r b, Pe⸗ cuniæ quærendæ non ſolùm ratio eſt, ſed etiam collocãdas quæ perpetuos ſumptus ſuppeditet. I. A. 156 a, Quæ ille in es incidit, in quo populi iuſſa perpetuasq́;H leges eſſe uoluit, pro nihilo habebuntur? I. A. 24 b, Mea perpetua atq́ con⸗- ſtans uoluntas in remp. de L. 179 b, Perpetua ſaera. Pro Mil.
mn a, Perpetua alicuius conſuerudo in ui inferenda.
IN PERPETVVM. d eſt, perpetuò. de Am. 0 a,In perpe- tuum.)(Ad quoddam tempus. At. 76 b, Euerſam in perpe- tuum prouinciam nos inueniſſe ſcito. de Or. i19 a, Hoc me- diratum nobis in perpetuum eſſe debet I. Catil. 103 b, Hæc reipub. peſtis pauliſper reprimi, non in perpetuum compri mi poreſt. contra Rull. 77 a, Res ueſtras in perpetuum alie- nari. ad Brutum 90 b, Eum in perpetuum alienari. ad Bru- tum 90 b, Eum in perpetuum mo deſtiorem ſpero fore.
PERPLAGE T. Att. li., Vide legem quam T. Fabio ſcripſit T. Viſellius: ea mihi perplacet.
PERPOLIO, Is. expolio. L. Polio. L. Politus. Ep. 69 b. Et ea quæ habes inſtituta perpolies,& de Vn. 203 a, Perpolire,&
abſoluere
Tulim 5 KII drbit ad emolari 6 tur Jeoa nuektiges dolum et Id ius Kdili DRAK AAEC IDI M Perr AAID! DEARVM Tucculan. Jot aere, Kaiuidit perrupi d wmpunt, gpontet, SAEE TS4,& herle du tumlitos iaturna Raulolar ſenopho ur quos hrttum, dus Ner ſet qull um diſc lunt ba ladere.)

5. dull Jy bät an d Ee de Vnaola h derpetud taceren d d0 a& gob Kl ediſſet. 9 4§ cuiuſpumſt uare nerda nolimu. tatem perperunti . 1 aternus uel ſempi 4C. uyb k un de Nazy a Stelai Ignis Veſtepepeuun petux& æternæuu. petuaconſietudoal In. J2 b, Stabili dept iderata. u. debet Epitt 9o a, Aſiiduud iperpetuis ſüisb- 8.&b!a, Pcontin un rerum geltarüh rpetua oratio na he tum eſt. de Ora.10 e&perperua diſpuin 1.97 5b,Cuco Pompel cuſauit, de Otat.nya
c.16 b,Hortenius l.
dam perpetuo Lual- petui& uniued ſn es perpetur. KleN „Poſt uod, Contan . 247 alta hefei ore ſempet. plo ti mnis xtas l. Hho jeſt ut centelnie
Perpetuum mofd
tare. OI. b ogitar
locidh
10
„Jetiam Lolloe ſed etua ue ilen
ofjtus E
) a. 103*—Pſli
Wah P r abiblüere aliquid imperfectü. pro Cor. 59 a, Placuit ambo- bus adhiberi hunc àme quaſi perpohendi quendam ope- ris extremum laborem. de Ora. uz a, Tractu orationis leui & æquabili perpoliuit illud opus. de Or. 127 a, Hæ duæ par tes, quæ minim præceptis artium ſunt perpolitæ.
PERPOLITI O, onis. expolitio. ad He. 29 a, Infignita perpo litio uerborum.
PERPOLITISSIM E. de In. 34.
PERPOL.ITV S,, um. expolitus, excultus. pro Seſt. 22 b, Vi- ta perpolita humanitare. ad Her. 27 b, Omnes partes ora- tionis æqualiter perpolitæ. de Or. 90 a, Homines perfecti in dicendo& perpoliti.
PERPOTATIO, outz. I. P. 8 a, Intemp eratiſsimæ perpo-
tationes.
PERPO TO, 2. I. V. 253 b, Perpotare totos dies.
PERPVGNA X acis.de Or. 92. in diſputando.
PERPVRG O, as. pro Mur. 137 a, Nune mihi tertius ille lo- cus eſt orationis de ambitu ecriminibus perpurgatus ab ijs qui ante me dixerunt.& de Domo 10 b. Perpurgatus eſt is locus,&æc.
PERPVSILLVS. de Ora. 131 b, Perpuſillum rogabo. iocus ex ambiguo, nam& puſillum hominem ſignificat,& bre- uiter.
PERQVA'M. ualde. de Or. 118 b, Quod mihi quidẽ perquã puerile uideri ſolet.& 123 b, Hoc perquàm optandũ nobis. & 127 a, Sic illud perquàm breuiter perſtrinxi.& Tuſ. 185 b, Perquàm flebiliter Vlyſſes lamẽtatur in uulnere. pro Plan. 262 a, Hic quàm ille dignior perquàm graue eſt dictu.& Tuſ. 171 b. Illud uerò perquàm inane.
PERQVIR O, riz. exquiro, inquiro, de Orat. 153 a, I. V. 208 b, Scribit ad quoſdam, ut ea uaſa perquirãt. de Ein, 136 b; Con templari& perquirere res occultas. pro Cluen. 55§ b, Perqui ritur à eoactoribus. Qu. de Pet. 209 b, Perquiras etiam,& inueſtiges homines ex omni regione,&c. pro Cal. 48 b, Poſſum eriã illa ab accuſatore perquirere, ubi ſit. nam,&c.
PERQVISITIVS, aduerb. exquiſitius. de In. 57, Perquiſi- tius& diligentius.
PERRARO'. aduerb. de Or. 85. de Fin. lib. 2.
PERRECONDITVS, a. de Or. 96. facultas.
PERRIDICVLVS,Ia. I. V. u2, Perridiculi homines. de Or-. lib. 2, Perridicula doctrina.
PERRIDICVIL. E. de Or. 11.
PERRVMP O, pu. difrumpo, perfringo, ui aperio, perſeco. Tuſculan. 157 a, Accedit ut eo facilius animus euadat ex hoc aere, cumq; perrumpat.& ibidem: Ab his perrumpitur & diuiditur craſſus hic aer. I. A. 244 b, Sed effugi inſidias, perrupi Apenninum,&c. Of. 59 a, Pœnam legum, quas per- rumpunt, aon uident. Atti. 3: a, Exercitum firmum habere oportet, quo confidamus perrumpere non poſſe.
PERSAE PE. I. V. 263.& de Leg. lib. 2.
PERSA, Perſæ. Regnum non modò Rom. homini, ſed ne Perſæ quidem cui quam tolerabile, 10 ad At. Perſæ circa cir- cumlitos mortuos condiunr, ur quàm maximè permaneãt
diuturna corpora, Tuſ. Perſæ ad Delum appulſi, nihil in
ea uiolarunt, z in Ver. Veſcuntur naſturtio Perſæ, ut ſcribirt Xenophon, z de Fi. Perſarum à Xenophonte uictus exponi tur, quos negat ad panem adhibere quicquam præter na- ſturtium, 5 Tuſ. Nec Perſarum Magos ſequor, quibus auto ribus Xerxes infammaſſe templa Græciæ dicitur, 2. de Le. Nec quiſquã rex Perſarum poteſt eſſe, qui non antè Mago- rum diſciplinam, ſcientiamꝗ́; perceperit, de Diuin. Solere aiunt barbaros reges Perſarum ac Syrorum plures uxores habere:his autem uxoribus ciuitates attribuere,&c. 5 Verr. In Perſis augurantur& diuinant Magi, qui congregantur in fano commentandi cauſa, atq; inter ſe collo quendi, i de
Diuinat. 99.
PERSALSVS,/2. de Or. 34.
PERSALS E. At. 316, Perſalsè& humaniter.
PERSALVTATIO, nu. ſaluratio. pro Mur. 134 b,
PERSALVT O, As. faluto. pro Fl. 155 a.
PERSAPIENS, tw. de Prouinc. 78, Magni& ſapientis ho-
minis.
PERSAPIENT ER. pro Mil. 103.
PERSCIENTE R. de Cl. 182.
PERSCRIB O, bz. refero, datum alicui refero, in tabulas
publicas refero. contra Rul. 83 b, Hoc perſeriptum in monu mentis ueteribus reperietis. pro Fla. 15§5§ b, Pecuniam in æ- dem ſacram reficiendam ſe perſcripſiſſe dicunt.& ibi. Cum Flacco datam referunt. pro Qu. R. 45 a, Aequè enim tabulæ condemnantur, eius qui uerum non retulir,& eius qui fal- ſum perſcribit.& ibi. Ego’ne hanc manum impellere po- tui, ut falſum perſcriberet nomen?& Ep. 142 b, pro Syl. 175 a, Conſtituti ſenatores, qui omnia iudicum dicta perſcribe rent. I. C. u3 b, Et quoniam nondum eſt perſcriptum ſena-
P. F. 1030
tuſconſultum ex memoria uobis Quirites, quid ſenatus cenſuerit exponam. pro Syl. 174 b, Recenti memoria ſena- tus autoritatem huius iudici) monumentis publicis teſta- tus ſum. Epiſt.3 b, Senatus autoritas pericripta. I. P. 87 a, lis uerbis ea de me ſenatus autoritas declarata eſt, ut nemini ſit triumphus honorificẽérius quam mihi ſalus reſtitutio q́; perſcripta. de Ora. 143 a, Et eundem id quod in autoritari- bus perſcriptis extat, ſcribendo affuiſſe. in Piſ. 92 b, Ratio- nes etiam perſcriptę erant ita ſcitè& literatè, ut ſcriba,&c. At. 47 a, Fac ut omnia ad me explorata perſcribas. Epiſtol. 2 a, Nunc mihi Qu. Frat. mitiſsimam tuam orationé per- ſcripſit. Epi. 6 b, De meis rebus ad Lælium perſcripfi. Epi. 6 b, Vt perſcripfi ad te antea. At. 93 b, Ad ipſum hæc pericri pfi omnia. PERSCRIPTOR, oris. I. V. 185, Scriba perſcriptor fœnera- tionis. PERSCRIPTIO, nis. Epi. 60 a, Iam illud S. C. quod,&c. ea perſcriptione eſt, ut dum id extabit, officiũ meum in te obſcurum eſſe non poſsit. in An. 196 a, Antonius ſepries mil lies falſis perſcriprionibus donarionibusq; uerrit. in Rull. 70 b, Legis perſcriptio. de Or. 107 a, Si de tabulis& perſcri- ptionibus controuerſia eſt. pro Q. Roſ. 45 b, Suarum per- ſcriptionum& literarum aduerſaria proferre. PERSCRVTO R, arg. exquiro, inquiro. pro Fl. 150 a, Itaq; perſcrutamini penitùs naturam rationem; criminũ. I. V. 210 b, Inueſtigare& perſcrutari omnia. Tuſ. 239 a, Specula- ri& perſcrutari omnia. de Inu. 5 b, Deſinite literas perſcru tari. de In. 78 a, Perſcrutari uoluntatem alicuius domeſticis ſuſpicionibus. Off.z 8 a, Dionyſius præmittebat de ſtiparo- ribus ſuis, qui perſcrurarentur arculas muliebres,& ne quod occultaretur telum exquirerent. PERſe. ex ſe, ſua ſponte, à natura, natura,& ſpecie ſua, ſepa- ratus. de Vn. 19 8 a, Mundus per ſe& à ſe,& patitur& facit omnia. Tuſ. 246 b, Voluptas per ſe, quia uoluptas eſt, ſem- per optanda eſt. de Di. 134 b, Siue externus pulſus dormien tium animos cõmouet, ſiue per ſe ipſi animi mouentur. de D. 133 a, Vtrum cenſemus animos per ſemetipſos in ſomniã do moueri, an externa& aduentitia uiſione pulfſari? de Fin. 54 a, Si concederetur iſta ſua ſponte& per ſe eſſe iucunda, per ſe eſſet uirtus& cognitio rerum experenda.& 59 a, Nec patientiam laudari ſuo nomine. pro Pl. 267 b, Non enim ſi, &c. idcirco iſta editio per ſe non acerba eſt. in An. 225 a, Per ſe nullo adiuuante confecit. Para. 125 b, Poſſeſsio uirtutis i- pſa ſus ſe uiribus ſuſtinet.)((Poſſeſsio, quæ quo maior eſt, eo plus requirit ad ſe tuendam. in A. 192 b, Gallia ipſa ſua ſponte ſuoq́; iudicio excitata. de Fin. 82 a, Amicitia ipſa ſua Iponre, ui ſua ex ſe& ꝓpter ſe expetenda. in Ant. 19 8 b, Quæ ſeparatim ſuo nomine notanda cenſeo. de Aruſp. 249 b, Id monſtrum ſibi ipſum eſt. Epiſt. 15§0 a, Et ſ res ipſa lo queba- tur:id eſt, per ſe nota erat. Offic. 39 b, Quod honeſtum eſt per ſe, nobis placet, animos q́, omnium natura& ſpecie ſua commouet. de Amic. in a, Naturalis illa amicitia per ſe& propter ſe expetenda.& ibid. Per ſe quiſq; charus. de EFin. 72 a, Rectum ipſum quod per ſe, ſua ui, ſua natura, ſua ſit ſponte laudabile. PERSE C O, s. Att. 212 a, Quare da te in ſermonem,& perſe- ca,& confice,&c. Aca. 31 a, Ecquid nos rerum naturas perſe- care, aperire, diuidere poſſumus? PERSECVTIO, nis. hoc uerbo VIpianus extraordinarias iuris actiones putat contineri, ut fideicommiſſorum,& a- liorum quę non habenrt iuris ordinarij exequutionem. Or-. 210 a, Perſecutionum cautionumꝗ; præceptio in iure cuuili- PERSEPHONE, s. id eſt, Proſerpina. de N. 39. PERSEQVENTISSIMVS iniuriarum. de In. u. PERSEQYVO R rt. ſequor, cõſequor, inſaquor. Epi. 34 3, Eꝰ diſceſsiſti, quò ego ne perſequi quidem poſſem triginta die bus. Ac. 40 a, Siue enim Zenonem ſequare, magnum eſt,&c. & ibr. Si uerò Academiam uererem perſequamur,&c. At. 116 b,& Ep. 152 b, Pompeium perſe qui Cæſar dicitur.& At. 276 a, Perſequi aliquem bello. de Diu. 139 a, Superſtitio quocun que te uerteris perſequitur. I. V. 273 a, Horum nos hominũ ſectam perſequimur. pro D. 242 a, Nec inſtitutas ceremo- nias perſequi potuit. Aca. 1 a, Perſequi inimicitias. in Ve. ο b, Iniurias ſuas per uos ulciſci ac perſequi ſtatuerunt.& 6 a, Qui iniurias ſuas perſequi uolunt. pro Do. 223 a, Is mor- tem eius ſe perſequi uelle dixit.& I. A. 255 b, Perſequi mortè alicuius. pro Cec. 291 a, Vt tuas iniurias perſequar. i. à te fa- ctas. pro Cecin. 286 b,& I. V. 58 a, Perſequi ius ſuum. I. V. 154 b,& pro Fla. 1§6 a, Bona ſua repetere ac perſequi lite atq; iu dicio. Ep. 3 a, Cum pœnas à ſeditioſo ciue per bonos uiros iudicio perſequi uellet. pro Qu. 7 b, Perſequi rem ſuam: id eſt, petere in iudicio. in Ant. 242 a, Vt uiram inopem& ua- gam perſequamur. PERSEQV I. complecti, deſcribere, percenſere. pro Ce 2 8 a, Per-

10311 P E a, Perſequi tutiſsima quæq;. de Clar. 175 b, Nunc reliquorũ oratorum ætates& gradus perſequamur. de Na. 23 b,& 77 a, Epicurus uoluptates perſequitur omnes nominatim. Aca dem. 41 a, Brutus fic philoſophiam Latinis lireris perſequi- tur, nihil ut,&c. Epi. 14 7 a,& de Fin. 5¹ b, Et perſequi omnia literis. de D. iu b, Qui ſiderum motus numeris perſequun- tur. Ep. 14 7 a, Sed breuiorem me duæ res faciunt. una, quòc
publicis literis o mnia ſum perſecutus: altera,&c. de Fi. 140 a, Nec ſum copiam quam potui,&cc. perſecutu s. in Ant. 165 b, Longum eſt perſequi cæteto s,&cc. I. P. 87 b, Perſequere c⸗= nexos his funeribus dies. de Pro. 73 a,& Ep. 32 b, Siidem ex-
trema perſequitur, qui incho auit, iam omnia perfecta uide bimus.& n b, Perſequi extrema. pro D. 242 4, Nec inſtitu- tas ceremonias perſequi potuit. de Ar. 248 a, Vix quiſquam arte ulla ordinem rerum ac uiciſsitudins perſequi poteſt. OfB. zu b, Has res Xenophon commodiſsimè perſecutus eſt in eo libro, qui,&c. de D. 90 b, Is diligentiſsimè res Anniba- lis perſecutus eſt. de Sen. 80 a, Quæ uerſibus perſecutus eſt Ennius. pro Syll. 175 a, Qui conſuetudine& celeritate ſcri- bendi facillimè quę dicerentur, perſequi poſſent. pro Ar. 188
PERSERVERO,„s. perfiſto, permaneo, perſto, pergo tenere
222 a, At ille in hac conſtantia morbo aduerſante perſeue- rauit, de Pro. 71 a, Statuit ius dicere,& in eo perſeuerauit. I.
A. 193 b, Vt uos in iſta ſententia perſeueretis.& de Le. 159 b,
Perſeueras tu quidem,& in tua uetere ſententia permanes. & de Na. 76 b, Perſeuerare in eadem ſententia. de Inu. 62 b, Perſeuerare in uirijs. pro Quint. 14 a, Quod turpiſsimè ſu- ſcepiſſes, perſeuerare& tran igere non potuiſti. At. 254 a, Et ad urbem urt non accederem, perſeueraui. pro Qu. 5 b, Do- lab ella iniuriam facere fortiſsimè perſeuerat. pro Quint. 12 a, Si inimiciſsimè contendere perſeueret. in V. 220 a, Quod cum omnibus diſpliceret, non eſt ab iſto perſeueratum. Ep. 14 a, Id quod ante cœperam, agere perrexi. Ep. 108 a, Qua- re mi Cicero perſeuera conſtanter nos defendere. Att. 125 b, Quod quæris, quid Cæſar ad me ſcripſerit, quod ſæpe gra- tiſsimum ſibi eſſe, quod quierim, oratꝗ́; in eo ut perſeuerẽ. GI. A. 240 a, CGuiuſuis hominis eſt errare, nullius niſi inſi- pientis perſeuerare in errore. Am. 100 b, Cum Pylades Ore- ſtem ſe eſſe diceret, Oreſtes autem ſe eſſe perſeueraret: id eſt, vonſtanter aſſeueraret.
PERS EVS, Je. de Nar. 34 a, Ad pedes Andromedæ, Perſeus deſc ribitur.
PERSICVS, a, um. de Se. 39 b, Cyri purpura, ornatusq́; Per- ficus multo auro multis q; gemmis. de Diu. 90 a, Dionyſius Perſicus.
PERSIMIILIS, fe. I. P. 9 9. L. Memoria.
PERSIS TO. perſto, perſeuero. de Ein. 87 b, Si in eo perſtite- ris, ad corpus ea quæ dixi referre.
PERSOLVO, a. de Or. in a,& de Fin. 50 b, Epiſt. 133 a, Tan- rum me tibi debere exiſtimo, quantum perſoluere difficile eſt. Item: Sinite me, quod uobis fretus huic ſæpe promifi, id Auobis ei perſoluere. in Ver. 2 69 b, Perſoluere pœnas iudi- cio. L. Pœna. At. 103 b, Perſoluere rarionem officij ſui. At. 103 b, Si mihi hoct ſτταταν perſolueris, magna me cura liberaris. Att. 235 a, Petſolui primæ epiſtolæ, uenio ad ſecundam. Ep. 39 b, Perſoluere promiſſa. pro Plan. Perſoluere gratiam. de Ar. Perſolu ere uota. Attic. lib r. i, ſtipendium. l. V. Act. 7, offi- cium.
PERSON4, næ eſt ea qualitas, qua homo differt ab homine ijs in rebus quæ rhetores attributa perſonarum uocant. ut pater, filiu;: maritus, uxor: iudex, imperator: philoſophus, oraror,&id genus alia. ponitur pro munere,& partibus.
de Orat, 126 a, Sxæpe uidi eum ex perſona mihi ardere oculi
P E 1032
hominis hiſtrionis uiderentur. Epiſt. 4½ a, Cæſar nunquam niſi honorificentiſsimè Pompeium appellar, at in eius per- ſona multa fecit aſperius: armorum iſta& uictoriæ ſunt fa cta, non Cæſaris. Epi. 33 a, Neq enim obſcutis perſonis, nec paruis in cauſis res agetur. ad He.* 3,! 3 perſona alicuius ca pere beneuolentiam. Epiſt. 50 b, Ea reminiſcere, quæ digna tua perſona ſunt. Epi. ¹ b, Libenterd; commutata perſona te mihi fratris loco eſſe duco. de Or. 121 b, Hominum innu- merabiles perſonæ. de Natu. 74 a, Medea& Atreus heroica perſonæ. At.128 b, Ecquæ pacifica perſona deſideretur. in A. 173 a, Exultabat gaudio perfona de Mimo, modèò egens, re-
entè diues. de Or. nd a, Tres perſonas unus ſuſtineo: mes, aduerſari], udicis. Off. 25 a, Magiſtratus gerit perſonam ci- uitatis. pro Plan. 280 b, Is abiecit quæſtoriam perſonam, co mitis q; ſump ſit. At. 147 b, Ad cam rationem exiſtimabã eſſe ſatis aptam naturam ac pertonam meanm. Attic. 237 b, Quid
eſt aurem cur ego perſonatus ambulẽ parum’ne fœdę per-
ſona eſt ipſius ſenecturis. Off. 20 a, Nobis autem perſonam impoſuit ipſa natura, magna cum excellentia præſtantiaq;
reliquarum animantium.& ibi. Nobis autem à natura, con
ſtantiæ, moderationis, temperantiæ, uerecundiæ partes da- tæ ſunt. Offic. 23 b, Ac duabus his perſonis, quas ſuprà dixi, terria adiungitur, quam caſus ali quis uel rempus imponit. Off.:7 b, Cùm tractaretur Atre us, perſonæ ſernisdum fuit. J. A. 219 b, Magnum eſt in rep. tueri perſonam principis. Off. 23 b, Ipfi autem quam perſonã gerere uelimus, à noſtra uo- luptate proficiſcitur. I. A. 205 b, lIta ueni in ſenatum, ut me- miniſſem quam perſonam impoſitam Auobis ſüſtinerem. & 208 a, Quanquam non alienum fuit perſonas quaſdam à
uobis recognoſci, ut,&c. I. P. 84 b, Non capiunt anguſtie pe ctoris tui tantam perſonam, tam grauem, tam ſeueram, id
eſt, perſonam conſulis. pro Quin. d a,& Epiſt. in a, Petitoris perlonam ſuſcipere, accuſatoris deponere. pro Syll. 16 8 b,
Deniq; iſtam perſonam uehementem& acrem, quam mihi
tempus& reſp. impoſuit, iam uoluntas& natura ipſa de- traxit. pro Ce. 287 b, Quam perſonam cognoſciris mulierũ aſſentatoris, cognitoris uiduarum,&c. hanc perſonam im
ponite Ebutio, is enim,&c. I. P. 95 a, Qui philoſophiã pro-
Hitetur, grauiſsimam ſuſtinet perſonam. de Cl. i71 b, Paulus perſonam principis ciuis facilè dicendo uebatur.& 179 b, Ad tuendam perſonã magiſtratus. de OrA. 98 a, Is qui hane perſonam ſuſceperit, ut amicorum partes tueatur. 147 b, Nec adhuc quam perſonãteneant, intelligunt. pro Mu. 125 a, Ego has partes lenitatis& mifericordię ſemper egi liben ter, illam uerò grauitatis& ſeueritatis perſonam non ap-
petiui, ſed à rep. mihi impofitam ſuſtinui.& Of. 20 a, No-
bis à natura uerecundiæ partes datæ ſunt. contr. Rull. 75 b, Vos mihi perſonam hanc impoſuiſtis, ut eum tuerer.
PERSONATVS, 4, um. de Or. 163 b, Noſtri ſenes, qui perſo-
natum ne Roſcium quidem magnopere laudant. Attic. 137, Quid eſt autem cur ego perſonatus ambulem? PERSONO, s. percrepo. pro§. R. 41 a, Cantu uocũ, neruo-
rum& tibiarum, tota uicinitas perſonabat.& I. P. 94 a, I. A. 180 a, At uerò te inquilino perſonabant o mnia uocibus e- briorum. pro Pl. 277 b, Cum furialis illa uox ſecum illos fa- cere acerbiſsimè perſonabat. pro Cæl. 47 b, llli uerò non lo quuntur ſolùm, uerùm eti am perſonant, huc unius mulie⸗ ris libidinem eſſe prolapſam. Ep. oę'⁊ꝝæza, Iam tamen perſona-
re aures cius huiuſmodi uocibus non eſt inutile.
PERSPECTVS, a,um. certus, cognitus, exploratus, pertra- ctatus. At. 47 a, Fac ut omnia ad me perſpecta& explorata perſcribas. At. 170 b, Tua erga me mihi perſpectiſsima be- neuolentia, de Or. 138 a, Tota cauſa pertractata atq; perſpe cta.& Ep. 6 a, Re perſpecta atq; cognita. de Or. 92 b, Artem cognitis penitus d; perſpectis rebus cõtineri. At. 273 a, Clo- dij animũ perſpectum habeo, cognitum, iudicatũ. Or. 208
a, Erit etiam ei perſpectum, nihil poſſe,&c. de Fat. 143 3, Quo d erit ei perſpectum in arte. pro Cor. 58 a, Virtus au- dita.)(Virtus præſens, experta atq; perſpecta. de Ora. 94
a, Ars definitur ex rebus penitùs perſpectis, planeq; cogni- tis,&c. Off. 30 a, Is quorũ uita perſpecta in rebus honeſtis
atq; magnis eſt.
PERSPERG O, gis. reſpergo, profundo. de Or. 983 a, Lepos
quo tanquam ſale perſpergatur omnis oratio.
PERSPICACITA S, tatu. folertia, acumen. Atti. 1⁷ a, Nunc uides quibus Huctib. iactemur,& ſi ex ijs quæ ſeripſimus (tanta es perſpicuitate) eriam à me non ſcripta„perſpicis ex Gallico Sim. Colinæi exemplari.
PERSPTCA X, cus. ſolers, acutus. Of. 20 b, Id quod acutum& perſpicax natura eſt. Offic. 71 a, Palamedis perſpicax pru- dentia.
PERSPICIENTIA, tiæ. confideratio, contemplatio, co- gnitio, intelligentia. Of. 4 a, Quod honeſtum eſt, aut in per
ſpicientia ueri ſolertiaq́; uerſatur, aut,&c. pER
1033 pKS- turat aon pe tumg; gentla te.Ep togan puam mcon pto R piclte rcte po piciur natura Ate al n qua⸗ MN§P. Non m Diuin duo per de fin.9 bere ale pikbpl ugjis, b cet non ſcuatur. Täksbl. ne dubi mrer om dem,i naiget⸗ omaldu. lblam Rub, R. Racere al medios! miecille. uim cuil to comt AASTC ſententi menneit quic Ki euin pol MSTy go dreui media un gaitudo ſnit de kinxiat zetäntur Nüne re tingam Conluls dertrin V 645,0 ſel b) telagit bugn! (tütlt a llll hor Jnzb, fendb, ktingit lligin Cuiu Kac H wocule ledt ca tellem bllle I. ſtiwit

autem naunn recundie anai, duls aasſuprän uelrempuimponn ſon ſeraitdum an lonam prineipisOf velimus; doſtra n. niin ſenatun,R m. n duodis lüſidenn it perſonas gualäm. dn capiuntagguld auem, tmm ſeueran d Epit ma pamni onere. Pro,l. n& acrem qhanmni atas&narurapatt m cognoleids mulei Kcc. Nane perſorunim ui philoſopbii m. am. de CLynib hub ndo uedarur An le Ofd.oNalk qudm panes tuetur.ih ntelligunt ptolun cordig ſemperegi la eis perſonam dona ſtinui. KOf. 4Ne e lunt conr Puli his ut eum tuen Noſtri enes güneſ
pere laudant tioh
ambulem!
14,Cantu voci end- ſonabas Al.4 414 dant omni uocbu!
illa orſeeumilbii 1 xl. 47 lluerö enl
dnant, hucunins m 1 a lam tamen pelbnl
1033 P E
PERSPICGIO, cw. animaduerto. de In. 64 a, Animus ita uide
tur affectus fuiſſe, ut rem cum conſilio& cura perſpicere
non potuerit. de Le. 168 a, Homo cum ſeipſe perſpexerit, to
2....
tumq; tentarit, intelliget,&c. de Ar. 247 b, Nemo illorũ pru dentiam non dicam aſſequi, ſed quãta fuerit, perſpicere po- teſt. Epi. 3 a, Quod tum dicendo, tum ſingulis appellandis
rogandisq́; Perſpexeram. Epi. 40 b, Nollem accidiſſet tem-
pus, in quo perſpicere poſſes quanti te facerem, quanquam in conſuetudine quoridiana perſpexiſſes, ſicuti perſpicies. pPro Syl. 181 b, Perſpicite etiam atq; etiam,&c. penitùs intro- ſpicite iſtorum mentcs. I. C. 0rb, Quorum tu ſtudia perſpi cere potuiſti, de Am.* Quidam ſæpe in parua pecunia per- ſpiciuntur, quàm ſint leues. de Or. 103 b, Qui rerum omniũ naturam perſpexerit. At. 29 a, Ex fronte, ut aiunt, meum er- 8a te amorem perſpicere poruiſſes. Of. 36 a, Perſpicere quid in quaq; re uerum ſit.
PERSPICVE’. manifeſte, apertè, dilucidè. pro Cal. 42 b,
Non me hæc mouent, quæ perſpicusè falſa ſunt.& de Di. u16
a, Diuinatio perſpicuè tollitur. de Inuen. 58 b, Falſum eſt in
quo perſpicuè mendacium eſt.& 59 a, Res perſpicuè turpis. de Fin. 9 4 a,& de In. 63 a, Planè& perſpicuè dicere uel ſcri- bere aliquid.
PERSPICVITAS,. euidentia. Acad. 5 b, Nihil eſt clarius
avaęyiæ, ut Græci, perſpicuitatem aut euidentiam nos, ſi pla cet, nominemus. de Nat. 61 b, Perſpicuitas argumentatione leuatur. L. Enargia.
PERSPICVVsS, clarus, cuidens, apertus, manifeſtus, mini-
mè dubius. de N. 61 b, Quaſi hoc perſpicuum ſit, conſtetque inter omnes eſſe deos. de Or. 120 b, Perſpicua ſunt hæc qui- dem,& in uulgari prudentia ſita. de In. a, Hæc propoſitio indiget approbationis, non enim perſpicua eſt.& ib. Ex his omnibus illud perſpicuum eſt, approbationẽ,&c.& de Or. 128 b, Iam illud perſpicuum eſt, omnium rerum,&c. pro S. R. z1 b, Rem quæ ſuſpicioſa ſir, perſpicuam facere. I. V. 67 a, Facere aliquid perſpicuum. pro Dom. 226 a, Quoſdam ſe in medios hoſtes ad perſpicuam mortem pro ſalute exercitus inieciſſe. pro Qu. iz a, Perſpicua ueritas. Off. 36 a, Quis eſt e- nim, cui non perſpicua ſiat illa, quę pluribus uerbis à Panę- tio commemorantur.
PERST O, s. p erſiſto, perſeuero. pro Qu. Ro. 54 a, Perſtat in
ſententia Saturius.& 4 b, Perſtat in impudétia. Ac. 7 b, Ta men ne in iſta prauitate perſtabitis. Offi. 6 a, Qui negat ali- quid,& in eo perſtat. Offic. 60 a, Vrgent ruſticè ſaneè, negant enim poſſe,& in eo perſtant.
PERSTRING O, gB. percurro, leuiter tango, ſtrictim ⸗ttin
go, breuiter ſtrictimꝗ; dico, non longius perſequor, incido media ut citò ad extrema ueniam, pungo. J. V. 225 a, Rei ma- gnitudo me breuiter perſtringere atrocitatem criminis nõ ſinit. de Or. 127 a, Sic quid eſſet illud, perquam breuiter per- ſtrinxi atq; attigi. pro§. R. 33 b, In animo eſt leuiter tranſire actantummodo perſtringere unamquamq; rem. I. A. 69 b, Nunc reliauum curſum uidete, quem quidem celeriter per- ſtringam, ad ea enim, quæ,&c. feſtinat animus. de Cl. 195 b, Conſulatus meus illum leuiter perſtrinxit. Att. 238 a, Iraque perſtringam ſine ulla contumelia. in A. 179 b,& de Amicit. 104 b, Quem locum breuiter perſtrinxit paulo antè.& de Se. 85 b, Voluntas rationi inimica, mentis, ut ita dicam, per- ſtringit oculos. pro R. P. 129 b, Nec illius animi aciem per- ſtringit ſplendor ſui nominis, nec mentis quaſi luminibus officit altitudo fortunæ& gloriæ. Br. 289 a, Qui ſplendore falſi honoris obiecto aciem boni ingenij perſtringunt. de Fi. u18 b, Aciem animorum noſtrorũ uirtutis ſplendore per- ſtringitis. I. A. 2 40 a, Quod uidebam equidem, ſed quaſi per caliginem perſtrinxerat aciem animi Bruti ſalus. in Vat. 34. a, Cuius ſplendor ac dignitas perſtringebat oculos Varinij. & ad Her. 39 b, Exiſtimat ſe gemmæ nitore& auri ſplendo- re oculos omnium perſtringere. At. 9 a, Perſtringere aliquẽ: ĩd eſt carpere, pungere,&c. pro Seſt. 5a, Vt eos quorum ſcele re eſſem uiolatus, uocis libertate perſtringerem. pro Pl. 266 b. IIle L. Craſsi uoluntatem aſperioribus uerbis ſæpe per- ſtrinxit impunè. pro Syl. 275 b, Nemo unquam me tenuiſsi- ma ſuſpicione perſtrinxit, quem non præuerterem. I. A. 179 b, Aratrum, cuius quidem uomere portã Capuæ penè per- ſtrinxiſti. cont. Rul. 79 b, Quod ſolum tam exile& macrum eſt, ut aratro perſtringi non poſsit.
PERSTVDIOSVS)a. At. 80 b, Perſtudioſus tui. PERSTVDIOSE. de Cl. 183. PERSVADE O, des. probo, ad credẽdum duco, fidem facio.
ad Her. 2 b, de Nat. i3 b, Eſſe deos perſuaderi mihi non opi- nione ſolum, ſed etiam ad ueritatem planè uelim. At. 106 b, Prorſus ita eſſe, ut ſcribis, mihi perſuades. Acad. 29 b, At hoc Anarimandro populari ſuo non perſuaſit. At. 254 a, Hoc mi hi non ſolum confirmauit, ſed etiam perſuaſit. in A. 165 a, Qorum ſi urrumuis perſuaſiſſem, in has miſerias nunquã
P E 10
34
incidiſſemus. Off. 13 a, Cum perſuaſum ſit, nihil hominẽ niſi quod honeſtum ſit, expetere oportere. At. 162 a, Sic enim uo lo te tibi perſuadere mihi neminem eſſe chariorem. de Sen. 93 b, Mihi nunquam perſuaderi potuit, animos,&c. de Or. 150 b, At. 229 b, Hoc tibi primum perſuadeas uelim, me,&c. Epi. 170 a, Hoc uelim tibi penitus perſuadeas. Offl. 59 b, O- mnibus perſuaſum eſſe deber, ſi poſſemus,&c. IJ. V. 248 b, O- mnes ſic habent perſuaſum, iſtum clam à piratis pecuniam accepiſſe. Ep. 16 a, Perſuaſum eſt mihi de tua fide.& 172 a, Perſuaſiſsimum mihi eſt. Tuſ. 222 a, Ne ſi fortè de pauperta tenon perſuaſeris, ſit ægritudini concedendum. I. V.202 a, Quid ſi magnitudine pecuniæ perſuaſum eſt ei? uerifimile non eſt. de Or. 96 b, Oratoris officium eſt, dicere ad perſua- dendum accommodatè. de In. 47 a, Si ab ijs, qui antè dixe- runt, iam quiddam auditori perſuaſum uidetur.& ad Her. 2 b, Aut cum animus auditoris perſuaſus uidetur.
PERSVASIO, nis. L. Eides. de In. 7.& 43.& 51.& 66,
FERSVASVS,, um. Tuſcul. 206 a, Opinio mali, quo uiſo& perſuaſo ægritudo inſequitur neceſſariò.
PERSVBTII.IS,. pertenuis. Pro Plan. 271 a, Perelegans& ſubtilis orario.
PERTAEDE T, pertæſum eſt, tædet ualde. Quin. Pr. 300 a, Pertæſum eſt leuitatis Græcorum. Or. 213 a, Ex quo quidam pertæſum etiam uolunt, quod eadem conſuetudo nõ Pro- bauit: id eſt, pro pertæſum.
PERTEND O, du. contendo, confero. pro Corn. 57a, Nos C. Pompeij decretum iudiciũ, de conſfilij ſententia pronun- ciatum recogno ſcemus?cum legibus conferemus? cum fœ- deribus, quorum acerbiſsima diligentia eſt, pertendemus?
PERTENTO,s. attento, exploro. Quint. Fr. 305 b, Perſpi- cę rem& perrenta. de Or. 138 a, Tota cauſa perrentata atque Perſpecta. de In. 66 b, Pertentare aliquam rem ex omnibus partibus,
PERTENVIS, nue. pro Cecin. Pertenuis uis. de Or. 93 a, Di- cendi aut nullam artem aut pertenuem uideri. Epi. lib. 14, Spes pertenuis. pro Cl. ſuſpicio. in Ver. Act. 3, Pertenue argu mentum. cont. Rul. Pertenue diſcrimen.
PERTEREBRO,.. exterebro, perforo. de D. 90 b, Annibal columnam auream perterebrauit.
PERTERREO,es.terreo, conterreo, exterreo, metum affe- ro. pro Ceci. 29 b, Ferro, inquit, te reieci, atq; perterrui. Itẽ ibid. Omnes metu perterriti, in fugam ſe conferunt.
PERTERRICREPVS,, um. Or. z12 b, Ennij, quod terro- res crepat,& incutit.
PERTERRITV S, a, um. exanimatus.)(. Alacer, geſtiens. de Diu. 92 b, Is primo perterritus ſomnio ſurrexit, deinde cùàm
ſe collegiſſet,&c. recubuit. Item ibidem: Tum ego contre- mui timore perterritus. pro Mi. u3 a, Milo nullo meru per- territus, nulla conſcientia exanimatus. I. C. 107 b, Catilina obſtupefactus ac perterritus mea diligentia,&c. pro Cæl. 5 b, Alacer.)((Perterritus. Amic. 103½ b, Iraq; hac amentia quæ- ſtione noua perterritus, in Aſiam profugit. At. 78 b, Perterri tos, inermes, ſaucios non ſunt noſtri duces perſecuti.
PERTE X O, v. detexo, perficio. Att. a, Quid multattotum hunc locum quem in Ariſtocratia ego uariè meis orationi- bus ſoleo pingere, de flamma, de ferro,&c. ualde grauiter pertexui. de Orato. 121 b, Pertexe modò Antoni, quod exor- ſus es.
PERTERREFACTVS. Epi. 177. Bruti.
PERTIMESCO, ſeu. perhorreſco. Epiſto. 12 a, Non putaui famam inconſtantiæ mihi pertimeſcendam. pro Quin. ib, Gratia Sex. Næui ne P. Quintio noceat, id uerò non medio criter pertimeſco. I. P. 84 a, In quo ne tum quidem fortunæ rotam pertimeſcebat. I. V. 66 a, Pertimeſcere de honore ac fama ſua.
PERTINACIA ciæ. obſtinatio, peruicacia. Off. 13 a, In ma- gnitudine animi facillimè pertinacia& nimia cupidirtas principatus innaſcitur. Aca d. i7 a, In minimis rebus pertina cia reprehenditur, calumnia etiam coercetur. Tuſ. 176 a, Et refellere ſine pertinacia,& refelli fine iracũdia parati ſumꝰ. de Fin. 54 b, Nec cum iracundia& pertinacia rectè diſputæ ri poteſt. pro Pla. 279 b, Libertarem non in pertinacia, ſed in quadam moderatione poſitam putabo. pro Mar. 134 a, Qui ſua pertinacia uitam amiſerunt. de In. 33 a, Pertinacia, quæ perſeuerantiæ finitima eſt. Ac. 47 a, Pertinacia aut ſtu- dium uincendi. pro Mar. 136 a, Quæ enim perrinacia qui- buſdam, eadem alijs conſtantia uideri poteſt.
PERTINACITE R. cum pertinacia. Plan. Epi. 157 a, Nam niſi uno loco aſſemus, uerebar ne cui obrrectatorum uide-
rer& nimium pertinaciter Lepido infenſus,& mea patien tia exiam alere bellum.
PERTINA X,. obfirmatus, obſtinatus. de Or. 125 a, Demiſ. ſus, non acer, non pertinax, non litigioſus, non acerbus. pro Lig. 14° a, Cupidus, iratus, pertinax. Offi. 27 a, Sermo lenis,
X mänl-

1035 P E
minimed; pertinax. de Fin. 54 b, Concertationes in diſpu- tando pertinaces.& ibid. Certè ualde pertinax non ero.& 65 b, Nifi ualde pertinax fueris.
PERTINEO, nes. permano, permeo, Penetro. de Nat. 53 b, Viæ quæ pertinent ad iecur, eiq; adhærent.& 54 a, Venæ in omnes partes corporis pertinentes. Item ibid. Nerui toto corpore pertinentes. de Na. deor. 5 a, Aſpera arteria ad pul mones uſg; pertinet. de Diuin. 127 b, Quæ poteſt igitur con tagio ex infinito penèinteruallo pertinere ad lunâ, uel po- tius ad terram? de Nat. ⸗ a, Ratio quædam pertinens per o- mnem rerum naturam.& de Diuin. 115 b, Vis quædam ſen- riens quoq; diuina, quæ rota confuſa mundo eſt. de Nat. 30 b, Vis uitalis per omnem mundum pertinens.& 40 a, Deus pertinens per naturam cuiuſq; rei, per terras Ceres, per ma ria Neptunus,&c. de Diui. 127 b, Vt ſi iam concedamus ali- quid uim cœleſtem ad eos qui in terris gignuntur, pertine- re. de Ora. 109 a, Talem uerò exiſtere elo quentiam non co- gnitis rebus omnibus, quæ in tantam prudentiam pertine- rent, non potuiſſe confirmo. Attic. 123 b, Eodemd;, pertinet, quòd cauſam eius probo.
PERTINE T, unebat. atrinet, ſp ectat, attingit, ualet, partes meæ præcipuè ſunt, hoc officium præcipuè meum fuit, alie- num nõ eſt Ame, penes me eſt, curationis meæ eſt. pro Mar. 135 b, Id autem etiam ſitunc adte, ut quidam falsò purant,
non pertinebit, nunc certè pertinet, te,&c. Atti. 41 a,1dd, ad
multa pertinuit meis, ut in Epeiro conſiſteremus. de Or. 92²
a, Omues res quæ ad dicendum pertinent. de Fi. 230 a, Caͤm
autem proceſsit paulùm,& quatenus quidq; ſe attingat, ad
ſed pertineat, perſpicere cœpir, tum,&c. de Finibus us a, At enim iam dicitis uirtutem non poſſe conſtitui, ſi ea quę ex-
tra uirtutem ſunt, ad beatè uiuendum pertineant.& 214 b,
Oætera credo uelit quæ ad colendam uitam attinebüt. pro
Corn. 61 b, Nec uerò hæc oratio mea pertinet ad infirman-
dum fœdus Gaditanorum. Ep. 145 a, Interea, quæ ad digni-
tarem tuam pertinere arbitrabor, diligenter curabo. de Or.
205 a, Hęc afs latè patet,& ad multos pertinet. Of. 18 b, Hos
latiſsimè paret, ad plurimosq́ pertinet. de Diuin. 128 b, Ad
rem pertinet quomodo ccœælo affecto quodq; animal oria- tur. de Nar. 71 b, Veſtri hæc confirmant interpretando quor ſum quicq; pertineat. de Cl. 193 a, Quòd autem plures à no bis nominati ſunt, eò pertinuit, quod intelligi uolui,&c. de Or. 154 a, Dum ilta ad hanc ciuilem ſcientiam, quò pertinet, & quam intuentur, tran sferamus. Epiſt. 89 b, Hoc eò perti- net, ut,&c. de Finib. 65 a, Intelligere quò alfquid pertineat. Epiſto. 73 b, Atg; hæc cò pertiner oratio, ut,&c. l. V. 240 b, Summa illuc pertinet, ut ſciatis,&c. de Nat. 60 b, Quod eò credo ualebat, ut,&c. id eſt, pertinebat. ad Att. 19 0 b, Quan- quã quid ad met& pro D. 21 b, Sed quid ad te?de N. 103 b, Muſicam philoſophi non eſſe: id eſt, adphiloſophum non pertinere. Atr. 261 a, Noſtræ grauitatis eſt,&c. id eſt, ad no- ftram grauitatem pertinet. Aedes Telluris eſt curationis meæ. L. Curatio.
PERTRACTATIO,onb. uſus, euolutio, tractatio, explica tio. de Or. 89 a, Sine multa pertractatione rerum omnium. &l00 b, Poctarum pertractatio.
PERTRACTATVS, a, um. perſpectus, exploratus. Tuſeu- lanarum 197 a, Perceptas penitùs& pertractatas humanas res habere.
PERTRACTO, las. tracto, explico, uerſo, peruoluo. de D. 118 a, Oſtenta reſtant, ut tora aruſpicina ſit pertractata. de Na. z b, Dare ſe ad totam philo ſophiam pertractandam. de In. 67 a, Facilius autem ad inuentionem animus incedert, ſi geſti negocij& ſuam& aduerſarij narrationem ſæpe& di- ligenter pertractabit. de Diu. 107 a, Qui euentorum conſe- quentiam diuturnitate pertractata notauerunt. de Or. 104 a, Oratorem dicendo peragrare per animos hominum, ſen ſus mentesq; pertractare. Par. 125 a, Aliquis barbatulos mul lulos exceptans de piſcina,& pertractans.
PERTRIS TIS, c. de Diuin. 83, Pertriſte carmen. pro Cæl. Pertriſtis patruus, cenſor, magiſter.
PERTVMVLTVOSE. Ep. 3244.
PE KTVRBATE. de In.;z.& 48.& Or. 20 8.
PERTVRBATIO, onis. affectio animi, motus animi turbi⸗ dus, Græcè dolor, confuſio. Tuſc. 19 b,& 195 a,& 2u a, Quæ Graærti wadv, melius Latini perturbationes appellat,
quàam Græci, qui morbos uocant. Tuſc. 219 a,& zu b, Zeno
/
perturbationem ita definit, ut perturbatio ſit(quod aε ille dicit) auerſa à ratione contra naturam animi commo- tioeuel breuius, ut perturbatio ſit apperitus uehementior. Tuſeu I. 216 a, Perturbationes ſunt, ut paulo antè diximus, turbidi animorum concitatiq; motus, auerſi à ratione, ini- IL! menkis Alraæcd; tranquillæ. Offic. 27 b, Perturbationes fugiamus:id eſt, motus animi nimios, rationi nõ obtempe- rantes, de Fi. 203 a, Cùm illa quæ ex elementis turbulẽta&
P E 1036 rationis expertia inſederint, rarione depulerit. de Orat. 124 b, Impetu quodam animi,& perturbatione porius quàm confilio aut 1udicio regi. Offic. 13 b, Nulli neq, homini, ne- que perrurbationi animi, neque fortunæ ſuccumbere 60- portet. Offic. 13 b, Si cauebimus ne in perturbationes exa- nimarionesq; incidamus. Attic. 87 a, Equidem ſum magna animi perturbatione commotus. de Ora. 128 b. Illud genus orationis non cognitionem iudicis, ſed perturbationem re quirit. de Diui. 93 b, Vt nihil fit, duo d errorem animis per- turbationemꝗ; afferat. pro Cluen. 28 b, Pimor rei, pertur- batio, fuſpenſus incertusq́; uultus, crebra coloris mutatio, quæ erant antea ſuſpicioſa, hæc aperta& manifeſta facie- baät. in An. 214 b, Quid eſt enim tumultus, niſi p erturbatio tanta, ut maior timor oriatur. pro Pl. 164 b, Videris in quo motu temporum, quanta in conuerſione rerum& pertur- batione uerſemur. de Fa. 140 a, Cùm omnes poft interitun Cæſaris nouarum perturbationum cauſæ quæri uideren- tur. Attic. 26 3 a, Magnam rerum perrurbationem fore. Pa- rad. 120 a, Quicquid peccatur, pertu rbatione peccatur ra- tionis atque ordinis. Officiorum 19 a, Omnis perturbatio & rerum cernitur. Officiorum 28 a, Quæ cum aliqua per- turbatione fiunt, ea neque conſtanter fieri poffunt, nec ab ijs qui adſunt, app robari. Officiorum 5 b, Qui iniuſte imp e tum in quempiam facit, aut ira, aut perturbatione incita- rus, is,&c. Officiorum 14 a, Vacandum eſt omni animi per- rurbatione, tum cupiditate& metu, tum etiam ægritudine & uoluptate animi,& iracundia. Offic. 36 b, Cohibere mo- tus animi perturbatos, quos Græci wAbõ⁊ de Nat. b, Pertur batio uitæ& magna confuſio. de Diuin. 128 a, Coœli pertur- batio.)(„Serenitas. Epiſt. 239 b, Tanta perturbatio ualetu- dinis tuæ. Tuſc. 195 b, Perrurbariones quatuor ſunt: uolu- ptas, libido, metus, ægritudo. de Fin. 97 b, Perturbationes genere ſunt quatuor, partibus plures: ægritudo, formido, lt bido, lætitia. Tuſ. 95 b, Perturbationes quas in uita homi- num ſtultitia quaſi quadã immittit furias. Ac. 34 a,& Tuſc. 236 b,& 237 b, Perturbatio, cõcitatio animi uel commotio, uel permotio.)(Sedatio animi.
PERTVBATRIX, cw. de L. 163 b, Perturbatrir harum o-
mnium rerum Academia.
PERTVRBATVS,, um. confuſus.)(Integer ‚quietus. de
1
Or. 125 b, At. 124 b, Quòd me magno animi motu perturba- tum putas, ſum equidem, ſed,&c. de D. 93 a, Nunc onufy ci bo& uino, perturbata& confuſa cernimus. de Diui. 133 b, Somniantium uiſa, quæ multo etiam perturbatiora ſurn
PERTVRB O, s, rurb o, confundo, miſceò, permiſceo, per-
turoationè affero, commoueo, concito. pro Syl. i77 b, Cin- cius eſt ab eo in Hiſpaniam miſſus, ut eam prouin cià per- turbaret.& contra Rul. 65 a, Ciuitas Perturbata ſeditioni- bus-de Or. 147 a, Non diſcerptis ſenteustijs, non præpoſte- ris temporibus, non confuſis perfonis, non perturbato or= dine. de Ar. 254 a, Id ita perturbatum, itaq́; permutatti eſt, ut,&c. pro Do. 220 a, Perturbatis ſacris, contaminatis gen- tibus factus es filius,&c. de Cl. 185 a, Vt perturbem ætatum ordinem. de Or. 103 b, Nec uerd iſtis tragœdijs tuis Craſſe perturbor. pro Cl. 28 a, Tum uerò ita ſum perturbatus, ut omnia timerem. pro Ra. 93 b, Nec me clamor iſte commo⸗
uet aut perturbat. pro Mil. 0 b, Milo magis de reip. ſalu-
te, quàm de ſua perturbatur. Or. 203 b, Alterum quo pertur bantur animi& cõcitantur. ad He. 26 b, Vt eum præcipits perturbetis ex ciuitate.
PERTVRPE. pro Cæa. 48, Perturpe aut flagitioſum eſſé. 8 PERVAD O, du. peruenio, permano. I. V. 167 b, Cernitis iudi
ces quantum incendium per agros peruaſerit. pro F. 68 b, Opinio quæ per animos gentium barbararum pernaſerat. pro Pö. 12 a, Nulla ora eſt tam deſerta, quò nõ illius diei fa ma peruaſerit. pro Sy. 177 a, Quas oras maximè quaſi mor- bus quidam illius furoris peruaſerat. I. V. 236 b, Pars eius belli in Italiam nulla peruaſit. de Na. 55 a, Nequid in aures, quo noceart, po ſsit peruadere. I. V. 85 a, Quacund; iter fecit,
ut quædam calamitas peruadere uidebatur. b 3
PERVAGATISSIMVS, ma. Orator. 210, Peruagatiſsi-
mus ille uerſus, qui uetat, artem pudere proloqui quam factites.
PERVAGATV 8, a, um. diuulgatus, peruulgatus. de Inuen.
55 b, Hæc cauſa apud Græcos peruagata eſt. pro Pla. 268 b, Vulgaris& peruagata declinatio.& Or. 216 a, Res peruaga
. 8„ 4 8 8 ta& uulgaris. de In. 57 b,& I. V. 214 a, Pars autem eſt perua
gatior: id eſt, communior. de Ora. 128 b, Commune& per-
uagatum uitium. de Ora. 9 b, De communibus& perua- gatis rebus loqui uel au dire. de Ora. 160 b, Vulgare, quortl- dianũ, peruagatũ. pro Plan. 279 b, Peruagatus, pro diuulga to.& de Or. 120 a, Peruagata. aliter, Peruulgata. Top. 226 b. Longè& latè peruagata bona.)(. Anguſta. I. V. ¹129 b, In re tam clara‚tam teſtata, tam abs te ipſo Peruagatatab as ““. publlea³.
TRV EkV
ſempet Rb⸗ nenera laudéy veniret peruen to ekcle duinih mult nnta! cuius a qllam 6,5,( mad! ertpe venerl venire manſer rum p. proR. fortun tra Rul a Non Venit duodr iuriam adteg natura peruer quo ac tna ſc AERVI rmum b cerehe turſtu blerio 97 a) quar
nibug dur. O comg Aia i tem 1 derue DERVI Nähil 248 nid. Potel berue cls.p coru euli TENJ ui m Ar.

mnls perturdan t cum aliqu t. leri dollund ec ah d,Li niukeinn eurdaioneinca 1 onni minpa. m etlam agrituäin 3 d,Cohdderomg. ir de Nat bpen 1. 12d 2) Cal dettlr derturbatioualen. quatuor ſunt voll- 97 b, Pertuudaxins xgritudo formilo s quasin uita bomi- rias. Ac. 4 1 Tul. nimi uel commaxc,
rurbarrir Narum.
Integer guittu, 4 aimi motu penurqi. D. 9 a Nuncorhji nimus. de Diul iyh penturdatiotaſu ſilceò, petmiſceye o. pro SJl77 b. neam prouintiſe- verturdata leältoll gectijs non napole 15, non detturdan d a tagh permutatl 4 ris, contaminatäÜget Vr pertuddem atauln tragxdi ris 4 ta ſum perturbalh r ite comml⸗
ul 4.5 4* uc terfa zLie debann zgatibii
kta.L.e huls ngukta. ro a lPaus ſass
1037 P F
publicas corrumpere auderes? al. peruulgata. pro Mar. 135 a, Illuſtris& peruagata fama alicuius rei.
PERVAGO R, rüs. erro. I. V. 255 b, Hic prædonum nauiculæ peruagatæ ſunt. de In. 76 b, Deinde ne eis honos nimiũ per- uagetur. de Le. 162 a, Moleſtię, lætitię, cupiditates, timores, ſimiliter omnium mentes peruagantur: id eſt, peragrant.
PERVARIE. de Or. 138, Peruariè, iucundè narrare.
PERVEHO R. euchor, perducor. Tuſc. 174 b, Quò utinam uelis paſsis peruchi liceat. At. 134.
PERVELL O, us. uellico. Tuſ. 198 b, Fortuna quæ peruelle- rete forſitan potuerit& pugnare, non potuerit certè uires frangere, de Orat. 108 b, Antonius non mihi fuit moleſtus, quòd ius noſtrum ciuile peruellit.
PERVENIO; nu. deuenio, pertineo, mano, permano, perdu cor, accedo. in C. 103 b, Si iſte quò intendit, in Manliana ca- ſtra peruenerit. de Or. 96 a, Nihil proſunt ſtudia peruenië- di aliquò, niſi illud quod eò quò intendas, ferat deducatꝗ; cognoris. Attic. i5 b, Ad quem propter diei breuitatem non eſt peruentum. pro Mur. 128 b, Vt eò quò intendit, maturè cum exercitu perueniat. pro Seſt. 14 a, Marius in oras Afri- cæœ deſertiſsimas peruenit. Orat. 206 a, Si potuiſſemus, quò contendimus, peruenire. I. V. 214 b, Peruenit res ad iſtius au res, ſed neſcio quomodo. pro S. R. 44 a, Vide quem in locũ rempub. peruenturam putes. I. A. 231 b, Mihi quidem& ille perueniſſe uidetur, quoad progredi potuerit fieri hominũ amentia. Parad. 521 a, Iactam à te nefariam in me iniuriam ſemper duxi, tamen perueniſſe ad me nunquam putaui. pro Syl. 169 a, Nondum ad propoſitũ mihi finem honoris per- ueneram. de Cla. 188 b, Cotta alia quadam uia ad eandem laudé peruenerat. Att. 122 a, Ne epiſtola in eius manus per- uenirer. ad Heren. 26 b, Ad paucos ex alijs peccatis inuidia peruenit. de Ora. 92 b, Libellus qui me imprudente& inui to excidit,& peruenit in manꝰ hominũi. At. 284 a, Ad liberos qui nihil meruerunt, pœna parentum peruenit. Of. 38 b, Ni ſi multorũ impunita ſcelera tuliſſemus, nunquam ad unũ tanta licẽtia peruenifſet. Top. 223 a, Pecunia, quæ morte ali cuius ad quempiam peruenit iure. pro R. P. 124 a, Nemo un quam quò ea pecunia perueniſſet, cauſam dixit, qui,&c.& 123 b, Quò& ad quos pecunia peruenerit. de Di. 90 a, Cy-
rus ad ſeptuageſimum annum peruenit. At. 83 b, Summum erat periculum, ne culpa Senatus res ad tabulas nouas per- uenerit. pro Mu. 155 a, Qui nulla conditione in ſenatũ per- uenire potuit. de Ora. 134 a, Ego tibi hoc cõfirmo, ſi Romæ manſeris, te paucis annis ad maximas pecunias peruentu- rum. pro Qu. d a, Peruenire ad ſuum ſine alterius infamia. pro R. P. 127 a, In quo ſpes fuit poſſe ſeſe aliquando ad ſuas fortunas peruenire.& Epi. 209 b, PFeruenire ad nummos. cõ tra Rul. 82 a, Si poſſet ager iſte ad uos peruenire. pro Ce. 230 a, Non ea ſola uis eſt, quæ ad corpus noſtrum uitamꝗ; per- uenit, ſed,&c. I. V. 199 a, Quid eſt enim in calamitate reſidui, quod nonad miſeros aratores iſto prætore per ſummã in- iuriam peruenerit? cont. Rul. 70 b, Sine ad illos poteſtatem, ad te gratiam tui beneficij peruenire.pro Mu. 140 a, Tamen naturæ ſimilitudo illius ad te magis, qui ab illo ortus es, peruenire potuit, quàm,&c. pro Quint. 295 a, Sed etiam à quo ad alios perueniſſe putetur humanitas. Epi. 6% b, Si in tua ſcripta peruenero.
PERVERSE'.perperâm, præpoſterè. de N. 73 b, Multi deo-
rum beneficio peruers è utuntur.& de Or. 67 a, Peruersè di- cere homines, peruersè dicendo conſequi. Off. 75 a, Fuit igi tur ſtulta calliditas peruersè imitata prudentiam. Am. un b, Pleriq; peruersè, ne dicam impudenter uolunt.& de Orat. 97 a, Peruersè dicere.& de Inuent. 43 a, Peruersè abuti ali- ua re.
PERVERSIO, nis. inuerſio, perturbatio. ad Her. 34 a.
PERVERSITA S, tis. prauitas. Or. 199 b, Quæ eſt in homi- nibus tanta peruerſitas, ut inuentis frugibus glande ueſcan
tur. Qu. Pr. 397 a, Cum te alicuius improbitas peruerſitas q; commouerit. Of. 29 b, Vt ſi quis in foro cantet, aut ſi qua eſt alia magna peruerſitas. Quin. Fr. 309 b, Alicuius peruerſira tem quàm humaniſsimè ferre. Epi. 7 b, Incredibilis hominũ peruerſitas.& Tuſ. 190 a, In omni prauitate.
PERVERSVS, a,um. prauus, præpoſterus. pro Qu. Roſ. 50 a, Nihil ab hoc prauum& peruerſum produci poteſt. de Ar. 243 b, Ludi deformati, inquinati, peruerſi, conturbati. de Fi nib. 31§ a, Nunc iſta ſeparantur, ut difiuncta ſint, quo nihil poreſt eſſe peruerſius.& Tuſcu. 238 a, Quo quid poteſt dici
peruerſius pro Q. R. 54 a, Niſi forrè tu peruerſo more id fa cis. pro Mur. 142 a, Peruerſa ſapientia Tuberonis uel Stoi- corum. pro Cl. 32 a, Præpoſterus& peruerſus. de N. 17 a, O-
euli peruerſi, ut ſtrabonum.
PERVEETO,. euerro. de D. ¹32 b,& 90 b, Crœſus hoſtiũ uim ſeſe peruerſurum putauit, peruertit autem ſuam.& de Ar. 257 b, Tum uifam belluam immanem quacunque ince-
P EF 1038 deret, arbuſta, uirgulta, tecta peruertere. de Cl. 19 0 a, Ceci- ditq́, cum eos imitari cœpit, quos ipſe peruerterat. de Aruſ- 257 b, Qui ſacra occulta inexpiabili ſcelere peruertit. pro Cl. 40 a, Quintius Junium peruertit. ad He. 5 b, Oreſtes niſi attulerit facti rationem, peruertit defenſioné. Off. 2 a, Qui- dam propofitis malorum& bonorum finibus officium o- mne peruerterunt. Offic. 6 a, Temeritas C. Cæſaris, qui o- mnia iura diuina& humana peruertit.
PERVESPEKRI. Ep. 126, Cum ad me perueſperi ueniſſet. Le gitur etiam, Quum nuperueſperi.
PERVESTIGATIO, onu. inquiſitio. de Orat. 85 b, Omnia uel ſcientiæ perueſtigatione, uel diſſerendi ratione compre hendere.
PERVESTIG O, as. inuenio, reperio. I. V. 206 b, Vt canes ue natici optimè odorabantur omnia& perueſtigabant. de Orat. 122 a, Noſſe regiones, inter quas uenêre,& perueſtiges quod quæris.
PERVETVSTVS, ra. de Or. 161, Peruetuſta uerba.
PERVETVS.Qu. F. lib. 3, Peruerus epiſtola. Epi. lib. 3, Per- uetus amicitia. I. V. Act. 6 a, Signum peruetus ligneum. de Cl. 170 a, Catonem perueterem habemus. L. Segeſta.
PERVICACIA ciæ. pertinacia. Tuſ. 215§ a, Mulieroſitas, per- uicacia, liguritio,&c.
PERVID E O,es. Atti. 240 a, Ibi te quàm primùm peruidere uelim. Ep. 149.
PERVIGILATIO,onu. uigilia. de Leg. 177 a, Peruigilatio- nes no cturnæ.
PERVIGII. O, s. pernocto. pro S. R. 35 a, Non orat, ut eam noctem peruigilet?
PERVINCO O, cis. uinco. At. 23 a, Reſtitit& peruicit Cato.
PERVIVS. apertus. de N. 39, Tranfitiones peruiæ.
PERVN G O, gi. ungo. Tuſc. 173 a, Tunc iuuenes ueſte poſi- ta, corpora oleo perunxerunt.
PERVOLO, s. pro S. R. 21 b, Decem horis ſex& quinqua- ginta millia paſſuum peruolauit.
PERVOL. O, uisz. Attic. b, Hoc abs te mihi ignoſci peruelim. pro Syll. 171 a, Sed ſcire ex te peruelim, quamobrem,&c. de Offic. 131.
PERVOLVO, uis. uerſor. de Or. 122 a, Vt in his locis peruol- uatur animus, quos,&c. b
PERVOLVTO,„. pertracto, euoluo, uoluto. At. 74 a, Per- uolutare libros.& de Or. ↄ7 b. L. Scriptor.
PERVRBANVS, na. de Or. 91. de Cl. At. lib. 2.
PERVVLGATVS, 4, um. jactatus, peruagatꝰ. I. V. 126 a, Res nota, atq; apud omnes peruulgata.& pro Cæl. 38 a, Sunt e- nim iſta maledicta peruulgata in omnes. I. V. 129 b, In re tã clara, tam teſtata, tam ab teipſo peruulgata. aliter, peruaga ta. pro Mil. 107 a, Peruulgatus ciuitatis ſermo.& de Fin. 90 b, Res peruulgata.& Ep. 72 b, Conſolatio peruulgata.
PERVSTVS, a, um. exuſtus. Ep. 210 a, Homo peruſtus.
PERVTILIS,le. At. 152,Opera& fidelitas perutilis.
PERVVI. G O, as. diuulgo. pro Syl. 175 a, IIlas tabulas deſcri bi ab omnibus ſtatim librarijs, diuidi paſsim& peruulga- ri, atq; edi populo imperaui. de In. 76 b, Præmia uirtutis cũ improbis communicari,& cum mediocrib. hominib. per- uulgari non oportet. de Or. 106 b, Veteres illi peruulgari ar tem ſuam noluerunt. At. 202 a, Tu uerò peruulga Hircium. de Fin. 67 a, De re in uulgus peruulgata loquitur. pro Cæl. 45 b, Mulier, quæ ſe omnibus peruulget.
PES, dus. de Vniu. 19 8 b, Pedes& membra gradiendi. de Or. 87
a, Sed quod ille duriſsimis pedibus fecit, ut ſe abijceret in herba,&c. id meis pedib. certè concedi eſt æuius. pro Qu. Roſc. 49 b, Seſe menſum pedibus alebat paſſuum CCCC. millia. At. 256 a, Brutus pedibus ad me ſtatim. At. 41 a, Alter pedibus in Macedoniam uenire: id eſt, equo.& I. V. 94 a, Pe dibus ire& reuerti. de Senect. 33 b, Ingredi iter pedibus, uel equo. in Var. 312, b, Cùm iter illud Hiſpanienſe pedibus fe- rè confici ſoleat. Poſt. 205 b, Ne quis pedibus irer, ne ſeriben do adeſſet. Ar. 122 a, Pollucem ſeruum à pedibus meum Ro- mam miſi. de Diuin. 14 b, Quod ante pedes eſt, nemo ſpe- ctat, cœli ſcrurantur plagas. de Orat. 257 b, Tranfilire ante pedes poſita,& alia Iongè repetita ſumere. pro Cecin. 290 b, Si in fundo pedem pofſuifſes, ſtatim tibi eſſe pereundum. J. A. 169 b, Nihil erat in terris ubi in tuo pedem poneres.& ibid. Pedem ponere, ueſtigium imprimere. de Finibus 121 a, Sapienria ubi pedem poneret, non habebat. Attic. 215 b, Pe- dem in Italia uideo nullum eſſe, qui non iſtius poteſtate ſit⸗ id eſt, locum. pro Deiot. 15 a, Nunquam àte pedem diſceſ- ſi. pro Planc. 269 a, Non poſſum magis pedem conferre, ur aiunt, aut propius accedere.& Epiſt. 162 a, Referre pedem. & de Orat. 104 b, Supplodere pedem. Attic. 65 a, Per me iſta
pedibus trahantur. Epiſtol. 210 a, Trahantur per me pedi- bus omnes rei non laboro. Epiſtol. 109 b, Propter res tuas ita contractas, ut nec caput, nec pedes: equidem uellem uti X 2 pedes

1039 P E
pedes haberent, ut aliquando redires. pro Seſt. 8 b, Proijce- re ſe ad pedes alicuius.& Attic. 55 a, Abijcere ſe ad pedes a- licuius J. V. 262 a, Mater mihi ad pedes miſera iacuit. Qu. Frat. 321 a, Furnius præſens ad pedes uniuſcuiuſq; iacens. At. 156 b, Alter, qui nos ſibi quondam ad pedes noſtros ſtra- tos, ne ſubleuabat quidem. Anteq. 196 b, Quibus ſigillatim ſæpe ſupplex ad pedes iacui.& Poſtq. 200 b, Cum Cn. Op- pius ad pedes flens iacéret. pro Seſt. 28 a, Frater uolutatus eſt ad pedes inimicorum. de Or. 157 b, Pes in naui: id eſt, fu- nis quo uelum tenditur,& remittitur, pro gubernatoris uo luntate. Orat. 215 a, Pes qui adhibetur ad numeros, partitur in tria, ut neceſſe ſit,&c. Orat. 168 a, Pedes heroi tres: dacty- lus, anapæſtus,& ſpondæus. de Orat. 159 b, Cùm ſint nume- ri plures, iambum& trochæum ſegregat ab oratione Ari- ſtoteles.& 160 a, Quare primum ad heròum nos dactyli,& anapæſti,& ſpondæi pedem, inuitat. Orat. 128 a, Iam pæan, quòd plures habeat Fllabas quàm tres, numerus quibuſ- dam non pes hab erur. Or. 216 a, Pedes non ſyllabis, ſed tem poribus,& interuallis& ſpacijs metiendi. de Or. 107 b, Hi- ſtrio aſtrictus certa quadam numerorum moderatione& pedum. Att. 9 b.Accidere ad pedes omnium ſigillatim. Atti. 22 a, Noli de uno pede ſororis queri, licet etiam alterũ tol⸗ las. Att. 123 b, Cui tali in re libenter me ad pedes abieciſſem. & 204 b, Nam quomodo nunc eſt, pedem ubi ponat in ſuo non habet.& 265 a, Peſtanum& Vibonenſem utrunq; pedi- bus X equis tranſmiſimus. I. A. 189 a, Hodie in poſſelsionẽ libertatis pedem ponimus. I. A. 241 a, Perferre pedẽ. pro Li. 141a, Prohibiti eſtis in prouincia ueſtra pedem ponere. L. Pedibus.
PESSIME ſentire de repub. I. A. 74. de O r. 116.
PERSSIMVS,ma. Ep. 16 8 a, At. 181.184. Pro Qu. KR. 50.& 173. de Inu. ui. 1
PESSINVS, untis. ppid. de Ar. 250 a, Qui Peſsinuntẽ ipſum ſedem domiciliumq; matris deorum uaſtaris.
PESSINVNTIVS. ſacerdos matris magnæ. pro Seſt. ¹s b.
PESSVND O, peſundas. conculco, protero. apud Quintilia- num.
PESTIFER, a,«m. pernicioſus. pro Do. 230 a, Peſtifer ciuis. & de Or. 104 b, Peſtiferi ciues. Att. 132 a, Bellum magnum& peſtiferum, de Fin. 105 b, Peſtiferum uitium. pro Dom. 213 a, Peſtifer ac funeſtus tribunatus. de Aruſp. 255 b, Vipera uene nata& peſtifera. I. A. 184 a, Cuius à Brunduſio crudelis ac peſtifer reditus timeretur. Po ſtq. 204 b, Quem habuit ille peſtifer annus maximè fidelem. de N. 32 b, Acceſſus ad res ſa lutares, à peſtiferis receſſus.& 50 a, A peſtiferis& nocentib. rebus refugere. Attic. 32 b, Ad res peſtiferas aditus ſibi com-
arent.
PESTIFERE'. perniciosè. de Leg. 171 b, Multa peſtiferè& perniciosè ſciſcuntur in populis.
PESTILENS, zs. de Di. 97 a, Sunt partes agrorum aliæ pe- ſtilentes, aliæ falubres. Ep. 72 a, Hoc grauiſsimo& peſtilen-
tiſsimo anno. Par. 233 a, Locus peſtilens.)((Salubris. contra KRul. 32 a, Ager cœlo ac loco calamitoſus.
PESTILENTIA, tic.)(Salubritas. de D. 114 b, Epiſt. 232 b,
De loco nunc quidem abijt peſtilentia, ſed quãdiu fuit, me non attigit.& de Nat. 28 b, Vaſtitas, peſtilentia,&c. contra Rul. S0 a, Ager propter ſterilitatem incultus, propter peſti- lentiam uaſtus atq́; deſertus.& 63 b, Inuidiæ aut peſtilentię poſſeſſores. de D. 107 b, Quòrum ex habitu& colore tum ſalubritatis, tum peſtilentiæ ſigna percipi. Offic. 36 b, Cauſę eluuionis, peſtilentiæ, uaſtitatis, belluarum etiam repenti- næ multitudines.
PESTIS,tis. pernicies. Off. 36 a, Nulla tam deteſtabilis peſtis eſt, quæ non homini ab homine naſcatur. pro Rab. 90 b, Pe ſtis ac pernicies ciuitatis. in C.9 4 a, Cũ tua peſte atq; per- nicie proficiſcere,&c. ꝓ Seſt. 10 a, Illa furia ac peſtis patriæ. de Ar. 244 a,& pro D. 213 b, Cum his exitioſis prodigijs, ac penè huius imperij peſtibus. pro Syl. idub, Funeſta reipub. peſtis. Epiſt. 64 a, Quædam peſtes hominum laude aliena dolentium. de Nat. 21 b, Ibes auertunt peſtem ab Aegypto. de Nat. 73 a, Sibi ipſa nefariam peſtem machinatur: id eſt, maximam uim anguium. de Ora. 85 a, Fluctus à communi peſte depulſi, in noſmetipſos redundarũt. I. V. 175 b, Impor
tuniſsima peſtis.
PETASATI. petaſo, id eſt, lato pileo tecti. Ep. 253 b, Sed pe taſati ueniunt, comites ad portam expectare dicunt.
PETESS O,. peto. Tuſ. 188 b, Qui hanc laudem peteſſunt,
nullum fugiunt dolorem. de D. 83 b, Menteq; diuina cœlũ terras q́; peteſsit.
PETITIO,nis. actio priuata. de Cl. 166 a, At ego tibi nonm-
ſoluam niſi prius àte cauero, amplius eo nomine neminè cuius petitio ſit petiturum. pro Qu. R. 54 a, Et tibi integrã petitionem reliquit.
PETITI O.icts, côiectio, percuſsio. Or. 219 b, Sed nec oratio
b P E 1040 facit plagam grauem, niſi petitio fuerit apta. in C. 100 b, E- go huius petitiones ita coniectas, ut uitari non poſſe uide rentur, parua quadam declinatione effugi. Qu. de Pet. Peti tio conſulatus: id eſt, ambitus.
PETITO R, oru. actor. Par. Sed accuſatorem pro omni a- ctore& peritore appello. Atti.: b, Petitorum hæc eſt adhuc informata cogitatio, pro Q. R. 52 a, Petitor.)(„Reus. de Cl.
166 a, Petitor: id eſt, cuius petitio ſit. pro Cec. 286 a, Prætor
nunquam petitori præſtituit, qua actione illum uti uelit. pro Qu. 8 a, Poſſumus petitoris perſonam ſuſcipere, accuſa toris deponere!? L. Pignerator.
PET O, ius. poſeo, poſtulo, quæro, quæſo, contendo, expoſco, imploro, expello, appeto, uado, quaſi inuado, uel aggre- dior feriendi cauſa, repeto. I. V. 214 b, Iſte petit à rege,& eũ pluribus uerbis rogat, ut,&c. pro Qu. 14 a, Cum is à me pe reret,& ſummè contenderet, ut,&c. Epiſt. 206 b, Quapro- pter àte etiam atꝗq; etiam pro no ſtra ſumma cõiunctione, proꝗ; tua in me perpetua& maxima beneuolentia maioré in modum peto atque contendo, ur,&c. I. V. 215 a, Id ſibi ut donarer rogare,& uehementer petere cœpit. I. V. 191 a, Peti uit in beneſicij loco& gratiæ, ut,&c. de Ora. 98 a, Similiter nunc petes à Craſſo, ut,&c.& ibi. Non dubitares rogare dominum, ut,&c. Petere præfidiũ, uel auxilium ab aliquo. L. Auxilium. Ep.:¹78 a, Peto àte, ut eum conſeruatum uelis. Acad. 40 a, Quę docti à Gręcis petere mallent, indocti ne 4 nobis quidem accipiunt. de In. 5 a, Summopere ſapientia petenda eſt. de Fi. 75 3,dd eſt illa laus, quæ poſsit e macel lo peti? Ora. 202 a, Qui e oquentiæ principatum petit. pro Arc. 188 b, Ex his ſtudijs delectatio ſola peritur. Ep.71 b, Li- teris utor, non ut ab ijs medicinam perpetuam, ſed ut exi- guam doloris obliuionem petam. de Clar. 243 b. Hæc dixi breuius quàm res petebat. de Or. 154 a, Ex his tantũ quan- tum res petit, hauriemus. Ora. 219 b, Gladiatores& uitãdo cautè,& petendo uehementer omnia faciunt utiliter ad pu gnam,& ad aſpectum uenuſtsè. pro Mur. 136 b, Caput& col lum petere. pro Mil. 170 a, Petere iu gulum alicuius. pro S. R. 19 b,& 43 b, Petèere ſanguinè& uiram alicuius. Item: Cu- ius latus mucro ille petebat? I. C. 99 b, Quotienſcunq; me petiſti, per me tibi obſtiti, nunc rempub. uniuerſam petis. & de Ar. 254 b, Petita eſt autoritas ueſtra. ad Her. 29 a, Bo- norum infidiatores latrocinio uitam innocentiſsimi cuiuſ que petiſtis. Itẽ ib. Quos tantopere timeat, eos neceſſe eſt, ut quèq; modo poſsit, ueneficio petat.& 28 b, Qui ſi fuiſ- ſet homo, nunquã tam crudeliter uitam hominis petiſſet. de In. 46 a, Perere pœnas ab aliquo. pro Qu. R. 45a, Petu- niam non ex tuis tabulis, ſed ex aduerſarijs petis. Atti. 85 à, Petere pręfecturam alicui. Qu. F. 316 a, M. Curtius Tribuna tum ab Cæſare petiuit. Qu. E. 317 a, Præſidium firmiſsimũ
petebamus ex optimi& pôtentiſsimi beneuolentia ad o-
nnem ſtatum noſtræ dignitatis. Atti. 2z b, Qui me epiſtola petiuit, ad te, ut uideo, cominus acceſsit. pro Dei. 49 a, Vn- de pudoris exempla peterentur. de Fi. 77 b, Eamq; mortem ardentiore ſtudio peteret, quàmn Epicurus uoluptatem pe- tendam putat. pro Cl. 37 b,& 30 b, Petere mulctam ab ali- quo. Ora. 219 b, Petere ueniam. Q. de Pe. 213 b, Petere hono- res. At. 42 a, Fortaſſe alium curſum petiuit. de Or. 98 b, Vt il li unde peteretur, uetus atq; inuſitata exceptio daretur. de In. 59 a, Remotum eſt, quod ultrà quaàm ſatis eſt petitur: id eſt, repetitur. pro Ce. 286 b, Altius initium rei alicuius de-
monſtrandæ petere.
PETERE. pro ire. de Nat. 51 a, Grues loca calidiora peten- tes, mare tranſmittunt. At. 154 a, Crotonẽ petemus.& Epi. 235 a, Per Macedoniam Cyzicum petebamus. Off. 62 a, Na- ues Rhodum petentes uidi. pro Planc. 280 a, Iter à Vibio- ne Brunduſium petere contendi. Item ibi. Dyrrhachium po tere contendi.
PETRINVM ni. Leptæ uilla fuit. Ep. 92 b.
PETRINI. ex Perrino. I. V. 167 b.
PETVLANS‚ tis. proteruus, procax. de Or. 137 a,i quis mi- hi maledicit, petulans& planè inſanus uidetur. de Ein. 61 b, Alij appetendo omnia petulantes, alij audaces, proterui- Par. 119 b, Lapſa eſt libido in muliere ignota, dolor ad pau ciores pertinet, quàm ſi petulãs fuiſſet in aliqua nobili uir- gine. pro Mur. 127 a, Nullum eius petulans dictum in uita profertur. pro Syl. 180 b, Audax, petulans, libidinofus.& de In. 66 a, Turpis, cupidus, petulans.& Qu. F. 309 b, Vatinius homo petulans& audax. I. P. 31 b,& de L. 166 a, Id nemo tam effus è petulãs conatus eſt. de Cl. 187 a, Feruidũ quod- dam& petulans,& furioſum genus dicendi. Off, 21 a, Ge- nus iocand illiberale, perulans, flagitioſum, obſcœnum.
PETVLANTE R.licenter. pro Cæl. 38 b, Maledictio ſi ia⸗ atur petulantius, conuiciũ nominatur.& 45 b, Si proter- ua perulanter uiueret.& 45 b, Petuläter facimus, ſi,&c. At- lib. 9 a,Petulãtiſsimè aliquid fieri. At, 24 a, Diphilus traane
—*
libimu phalart- pifittrat HALA MALE Rubruuf pulcher dem ab leras.At MALE. tentia p HALE; Demoſt HANI. blum. ANT luit g lle gayr putant tari Att ꝛazcia. HARM Clodiu MARS. dictaii HARS. lium. THASE; ptaculr HASE nioblo 7akpi ASE PAA4T tinis di

Be 1,718% dillte n duditates dgn
zurlium adalaa
conſeruatun uit
mallenvingogtien mmopereſſpiena »qux poſite mactl neipatum petta
petntur Epnbli.
erpetuam ſedutei. Clar. u bHet iu Exhis untiqun. lladiatores Kunich taciunt nilitraim 1r.3 b, Capuräc lum alicuius prn) m alicuius ltem Cl. „Wuotienleung m ud. uniuerlam pei tra. ad Her. 11a Jo. innocentißimi cil imeat eosneceſech t. Kadb Ciff am hominipetie- dro QX.a kd. ruͤnſß petueilſ 4M. Curtus Ttiun
rxſidium ärmibimi
1 deneuolanhtih meeolkol az b, Günton Git. pro Deiusgaſt- 1.77J b,Eanq; mofti curus uoluptatem e- etere mulctam ad dl- pe.1n brrebode
eriuit.eOaödit
4 exceptio durtu 1 am ſatis 5 pettut rium rei Alcuiusch
adamu r c. 110 3 Ke- a. u bi yrhacümg
1
1041 P M dus in noſtrum Pompeium petulanter inuecctus eſt.
P E TV LANTIA, æ. procacitas, proteruitas.)(Modeſtia. Offic. 25 b, 26 a, Itaq; nec actio rerum illarum aperta petu- lantia uacat, nec oratio obſcœnitate. Epiſt. 85 a, Nec in pe- tulantiam incidas. I. C. 109 b, Ex hac parte pudor pugnat, illine petulantia. I. P. 86 a, Hominis furorem& petulantiã fregi. I. V. 69 a, Coniuges integras ab iſtius petulantia con ſeruare non licitum eſt. pro Font. 281 b,& pro Cecin. 305 a, Turpitudo quæ à libidine, aut à petulantia nata fit. Sal. in Ci. 270 b, Iniquo animo maledicta tua paterer, M. Tulli, ſi te ſcirẽ iudicio magis, quàm animi morbo petulantia iſta uti: ſed in te neq; modum neq; modeſtiam ullam animad- uerto. L. Procacitas.
PETVLANTISSIME.. pro Seſt. 28.
PETVLVS;, a, um. qui oculum alterum minorem habet, ac ferè clauſum. de N. i7 a.
PEXVS, a, um. compoſitus. in C. 109 a, Quos pexo capillo ni tidos uideris.
PHAEACES, cum. Corcyræi. L. Corcyra. de Cl. 170 b, Car- mina quæ apud Homerum& in Phæacum,& in procorum epulis canuntur.
P HAENO N. Saturni ſtella. de N. 36 a.
PHAEREVS Iaſon. Off. 22 a.
PHAETO N. Iouis ſtella. de N. 36 b.
PHAETHO MN, ontu. Of. 71 a, Sol Phaethonti filio(ut redea mus ad fabulas) facturum ſe eſſe dixit, quicquid optaſſet.
PHALARILS, idu. I. V. 217 a, Ille nobilis taurus, quem crude- liſsimus omnium tyrannorum Phalaris habuiſſe dicitur. Phalaridis tauro ſuccenfis ignibus torreri, in Piſonem. L. Piſiſtratus.
PHALARISGrammaticus. in Piſ.
PHALER AE, arum. equorum ornamenta. in Ver. 190 a, Qu. Rubrium& phaleris actorque donaſti.& 206 a, Phaleras pulcherrimas, quæ regis Hieronis fuiſſe dicuntur, utrũ tan dem abſtuliſti, an emiſti?ibid. Alias item nobiles: id eſt, pha leras. At. 253 a, Plancum ſine phaleris dimiſſum.
PHALEREVS ille Demerrius, omnium iſtorum mea ſen-
tentia politiſsimus, de Or. u7 b. PHAL ERIV S, rij. Atticæ portus, ubi declamare ſolitus eſt Demoſthenes. de Ein. 125 a.
P HANIA, Phania. Fam. libr. 2, Phania nwaαι⁶‿ udgrvs, prouer- bium.
PHANTASIA, ſiæ. Acad. 46 a,& 6 a, Senſus iunctos eſſe cen ſuit è quadam quaſi impulſione oblata extrinſecus, quam ille ævræsiav, nos uiſum appellemus licet. Epiſt. 253 a, Qui putant etiam Aiaævoxriuds Hauuracias ſpectris Catianis exci- tari. Attic. 13 8 b, Deinde emergit rurſus dolor, alαᷣ ρᷣαs- raæoix.
PHARMACOPOLA, Ie. unguentarius. pro Clu. 25 b, L. Clo dius pharmacopola circumforaneus.
PHARSALIA,«. Thefſaliæ regio,& campi Philippi etiam dicta. in Ant. 262 b.
PHARSALICVS,, um. pro Deiot. 149 a, Pharſalicum præ- lium.
PHAS ELIS, idis. græcè Oaœuats, urbs Ciliciæ, piratarum rece ptaculum. in Ver. 204 b.
PHASELVS,B. myoparo. erat etiam genus nauigij Campa ni oblongi, neq; ita magni. At. 231 a, Phaſelus epiſcopus. At. 7 a, Epiſtolam anchoris ſolutis de phaſelo dediſti.
PHASELIT AE. Phaſelide dicti pop.
PHATNAE, arum. ſtellæ in Cancri ſigno, quæ præſepe à La- tinis dicuntur. in Prognoſticis, teſte Priſc. Aſtantem tenui quæ candent lumina Phatnæ.
PHENEATAE. pop. de N. 70 b.
PHERAE, arum. urbs Theſſaliæ nobilis. de D. rb.
PHERAEVS,a. Off. 37. de In. 80. de N. 74.
PH ERECYDEVS, a, um. de D. 124 b. L. Puteus.
PHIDIAS, diæ. de Cla. 185 b, Vt Phidiæ ſignum ſimul aſpectũ & probatum eſt.& 188 b, Mineruæ ſignũ ex ebore pulcherri mum Phidiæ.
PHID ITIA, Phiditiorum. Lacedæmoniorum conuiuia. Tuſc. 247 a.
51AAVYTIA. L. Amor. Attic. 208 a, Niſi fortè me communis pnauria decipit. Tuſ. 240 a,In hoc enim genere neſcio quo pacto magis quam in alijs ſuum cuiq; pulchrum eſt. adhue neminem cognoui, poetam(& mihi fuit cum Aquilio ami- citia) qui ſibi nõ optimus uideretur. ſic ſe res habet: te tua, me delectãt mea. de Or. 145 b, Minimè ſibi quiſq; notus eſt, & difficillimè de ſe quiſq; ſentit. Off. 6 b, Facilè poterimus, niſi nos ualde amabimus, iudicare. Off. 48 a, Homo ipſe de ſe bene exiſtimans, ſeſeq; diligens. At. 283 b, Ego autem(ſed erro fortaſſe) nec tamen is ſum, ut mea me maximè dele- ctent, nihil mihi uideor hoc bello ſenſiſſe prudentius.
P H 1042
PHILIPPICAE, arum. At. 21 a, Philippicæ orationes Demo ſthenis.& ad Brut. 91 a, Video te delectari Philippicis no- ſtris, hoc eſt in quinq; epiſtolis additis, quæ in paucis codi- cibus leguntur.
AᷣIAIIII’ZEIN. L. Facere cum aliquo.
PHILOCTETA, tæ.& Phuloctetes, tæ. de Finib. 232 a, Ea per- ferant, quæ Philo ctetam uidemus in fabulis, qui cum cru- ciaretur non ferendum doloribus, propagabat tamen uitã aucupio ſagittarum, configebat tardus celeres ſtans uolan tes, ut apud Actium eſt. de Fat. 147 a, Philoctetes ſerpentis morſu ulceratus in inſula Lemno relictus eſt. de Rep. Ni- mium te laborare doleo,& meliorem ciuem eſſe quàm Phi loctetam, qui accepta iniuria, illa ſpectacula quærebat, quæ tibi acerba eſſe uideo. ad Her. 33 b, Non poſſe capi Troiam ſine Philo ctetæ ſagittis.
PHILOCTETEVSclamor. de Fin. 84 b,& Tuſ. 187 a.
PHILOLO GIA, giæ. ſtudium uel amor ſermonis. Epi. 264 b, Nõ eſt enim ſeiunctus iocus à philologia& quotidiana vrſuriαlν. At. 33 b, Ne& opera& oleum philologiæ noſtræ perierit.
AIAOTYNEIA. L. Mulieroſitas.
PHILOLOGVS, gI. Att. 207 b, Homines nobiles, ſed nullo modo philologi. Qu. Fr. 313 a, Nos autem ita philologi ſu- mus, ut uel cum fabris habitare poſsimus.
P HILOMELVM,A. urbs Phrygiæ. At. 77. Ep. 37.
PHILO MELENSIS. I. V. 191.
PHILOSOPHIAa. ſtudium uel amor ſapientiæ. Off. 33 b, Nec quicquam aliud eſt philoſophia, ſi interpretari uelis, quàm ſtudium ſapientiæ. de Le. 168 a, Sapientia, à cuius a- more græco uerbo philoſophia nomen inuenit. Tuſ. 171 b, Philo ſophia omnium mater artium, donum& inuentum deorum. de Ora. 85 a, Philoſophia laudandarum artium o- mnium procreatrix,& quaſi parens. de Or. 14 a, Omnis o- ptimarum rerum coxnitio, atq; in ijs exercitatio philoſo- phia nominatur. de Fin. 90 b, Ars eſt enim philoſophia ui- tę. de Cl. 195 a, Philoſophia mater omnium bene factorum, bene dictorum. Tuſ. ¹91 a, Eſt profectò animi medicina phi loſophia. Tuſcu. 177 a, Cultura animi philoſophia eſt, quæ extrahit uitia radicitus,&c. I. P. 95 a, Philoſophia uirturis cõ rinet,& officij& bene uiuendi diſciplinam, quam qui profi
tetur, grauiſsimam mihi ſuſtinere perſonam uidetur, de Se. 77 b, Nunquam igitur ſatis dignè laudari philoſophia po- terit, cui qui pareat, omne tempus æratis ſine moleſtia poſ- ſit degere. de Vn. 204 a, Quibus ex rebus philoſophiam ade pti ſumus, quo bono nullum optabilius, nullum præſtan- tius, neq; datum eſt mortalium generi deorum cõceſſu atꝗq; munere, neq; dabitur. Tuſc. 175 a, Philoſophia paucis con- tenta iudicibus, multitudinem conſultò fugiẽs. de D. 125 a, In philoſophia nihil debet eſſe commentitijs fabulis Ioci. Or. z01 b, In philoſophia plurimum intereſt quemadmodũ dicas, ubi res ſpectatur, non uerba penduntur. Tuſc. 164 a, Philoſophia cõmentatio morris. de Or. 191 a, Iſta præpotẽs & glorioſa philoſophia. Or. 198 a, Sine philoſophia nõ poſ- ſe fieri eum quem quærimus eloquentem.& ibid. Nec uerò ſine philoſophorũ diſciplina genus& ſpeciẽ cuiuſq; rei cer nere, neq; eam definiendo explicare, nec tribuere in partes poſſumus, nec iudicare quæ uera, quæ falſa ſunt, neq; cerne re conſequentia, repugnantia uidere, ambigua diſtinguere. de Diu. 109 a, Philoſophia uir bonus& fortis efficitur. Off. 53 a, Tota philoſophia, mi Cicero, frugifera& fructuoſa eſt, nec ulla pars eius inculta ac deſerta eſt. de Or. 90 b, Philoſo phia in tres partes diſtributa eſt: in naturæ obſcuritatem, in diſſerendi ſubtilitatem, in uitam atq; mores. de Clar. 167 b, Philoſophia, nõ illa de natura, ſed hęc in qua de bonis re- bus& malis, deq́;, hominũ uita& moribus diſputatur, tum primũ inuenta dicitur. Or. 200 b, Ineſt enim natura philo- ſophia in huius uiri mente quædã. Epi. 247 a,& Tuſ. 228 b., Philoſophiæ laus.& Epiſt. 197 a, De philoſophia multa& pulchra. de Or. 123 a,& de Or. 110 b, Contra philoſophiam. de Or. 91 a, Apolſonius Rhodiusirridebat& contemnebat philoſophiam. de Orat. 123 a, Philoſophia, ſicut Zethus ille Pacuuianus, propè bellum indicere. Off. 34 b, In antiquiſsi ma nobiliſsimaq; philoſophia uerſari. de Or. 152 b, Exerci- tatio propria duarum philoſophiarum.
P HILOSO PHICVS, a, um. Tuſ. 251 b, A' Bruto impulſi ſu- mus ad has philoſophicas ſcriptiones. Epiſt. 181 b, Vt hæc Onooops tra ſcriberem, tu me impuliſti.
PHILOSOPHO R ar. philoſophiam colo. de Fi. 106 a,& de Or. 123 b, Decreui philoſophari, ut Neoptolemus apud Enniũ, paucis: nam omnino haud placet.& de Fi. 39 a, Qui- buſdam totũ hoc diſplicet philoſophari. I. A. 256 b, Sed iam ſe colligit,& ad extremum incipit philoſophari. de Na.z a, Et cum minimè uidebamur, tũ maximè philoſophabamur.
X 3z de Cl.

1043 P H 1 de Cla. 195 b, Admirabili quo dã ad philoſophaãdum ſtudio concitatus. Poſtq. 207 a, Cum Græculis philoſophari. Tuſ. 167 b, Quanquam quid opus fit in hoc philoſophari, cum rem non magnopere egere philoſophia uideamus.—
PHILOSOPHVS, phs. phyſicus, naturę interpres, mag er uirtutis, qui rerum cognitione doctrinad; delectatur. Tu. 229 b, Pythagoræ ingenium& eloquentiam cum admirar- tus eſſet Leon, quæſiuit ex eo, qua maximè arte confideret: at ille artem quidem ſe ſcire nullam reſpondit, ſed eſſe phi- loſophum. de Fi. 2 b, Et tamen Aphiloſopho ſi afferat de⸗ quentiam, non aſperner: ii non habeat, non admo dum 42 gitem.& 94 a, De oratione philoſoph orũ. de Or. 103 a, P 1- Ioſophus, qui de ſua ui ac ſapientia unus penè omnia pro- fitetur, is eſt, qui omnium rerum diuinarum atq; humana- rum naturam cauſasq́; noſcit,& omnem bene uiuendi ra- trionem tenet ac perſequitur. de Ora. 103 b, Philoſophi, qui omnia ſicut propria ſua eſſe atque à ſe poſsideri uolunt. de N. 75 b, Philoiophi rerum autores, non fabularum. de Or. n1 4 a, In philoſophos ueſtros ſi quando incidi, nullum pror ſus uerbum intelligo, ita ſunt anguſtis& conciſis diſputa- tionibus illigati. Or. 201 a, Philoſophorũ mos tenuiter diſ⸗ ſerendi. Of.ò2 a,Sed de hoctoto genere commodius à qui- buſdam optimis uiris ad medium ianuæ ſedentibus quàm ab ullis philoſophis ulla in ſchola diſputatur. de Di. 133 a, Sed neſcio quomodo nihil tam abſurdè dici poteſt, quod non dicatur ab aliquo philoſophorum. Tuſ. 224 b. Philoſo phi magiſtri uirtutis. de Or. 95 b, Sententiæ philoſophorũ. de Na. 59 b, Socrates princeps philoſophorum. deę Ora. 14 8 b, De mulris generibus pliiloſophorum.
PHILOTHEOROS, Gſtudio nouas ſemper uiſendi ter- ras regionesq́; tenetur. Ep. 102 b.
PHIL.EGETON,fluuius apud inferos. L. Acheron.
PHILIASII. populi. Att. 90 b, Phliaſios dici ſciebam.& Tu- ſcul. 229 b.
PHLIASIV S,, um. Tuſcul. 230 a, Poſt hunc Phliaſium ſer
monem.
PHLIVS, untu. oppidum. Tuſc. 229 b.
PHOEBVS,. Sol. de D. 84 a, Quid uerò Phœbi fax triſtis, nuncia belli.
PHOENICIA, ciæ. regio Syriæ. I. A. 238 a.
PHOENISSAE. Euripidis tragœdia. Off. 88.
PHOENICES. pop de N. 47.
PHOENIX, apud Homerum Achillis magiſter. de Orator. 143 A.
PHO CII. pop. I. P. 100 b.
PHORCIS, nis. de Vn. z01 b, Saturnus, Phorcis,& Ops, fra- tres, Oceani Terræq; filij.
PHOSPHORVS.Veneris ſtella. de N. 36.
PHRENETICV S,, um. demens, inſaniẽs. de Di. 97 b, Nec cardiacis hoc tribuendum eſt, nec phreneticis.
αPONHLIV. L. Prudentia.
PHRXYGIA, giæ. Or. 199 a, Caria, Phrygia, Myſia.
PHRYGIV S, a, um. Phryx. Quin. Fra. 293 b, Paconius neſcio quis homo, ne Græcus quidem, aut Myſius, aut Phrygius potius. de Di. 103 a, Qui ſono quodam uoeum& Phrygijs
antibus incirantur. Phrygium ferrum. L. ferrum.
PHKRX X, gu. pro PI. 154 b, Ignotiſsimus Phryx. pro FI. 159 b, Prouerbium, Phrygem plagis fieri meliorem.
PHTHIA, hiæ. Achillis patria. de D. 1 a.
PHTHIO TA, ræ. Tuſcul. 152 b, Pherecrates auidam Phthio ta ſenex.
PHYLARCNHVS, chi. tribunus. poteſt etiam gentis nomen eſſe. Arabes enim quidam Phylarchi à Srrabone numeran- tur. Ep. 240 a, Iambichus Phylarchus Arabum.
PHYSICA, cæ. explicatio naturæ. de Finib. 105 a, Ad eas uir- tutes Dialecticam etiam adiungunt,& Phyſicam. Item ibi. Phyficæ quoque non fſine cauſa tributus eſt honos, propte- rea quòd,&c. Item ib. b, Nec quanta dijs gratia debeatur, fine explicatione naturæ intelligi poteſt. Item ibi. Hæc ſine phyficis quam uim habeant, uidere nemo poteſt. de Finib. 108 b, Ineſt in explicatione naturæ inſatiabilis quædam ex cognoſcendis rebus uoluptas.
PHYSICA, orum. res Phyſicæ uel naturales. Ora. 207 b, Ora torem ne phyſicorum quidem eſſe expertem uolo. de Fin. 52 a, Epicurus in phyficis, quibus maximè gloriatur, totus eſt alienus.
PHYSICE'. acutè, phvſicorũ more. de Na. 63 a,& de D. 106 b, Quæs à te phyſicè dicta ſunt.
PHYSICVS, a, um. de N. 17 b, Phyſicus, id eſt, ſpeculator ue- natord; naturæ. de D. 115 a, Quod uideo phyſicis placuiſſe, eisq, maximè, qui omne quod eſſet, unum eſſe dixerunt. de Fi. 67 a, Nec de re obſcura loquitur, ut Phyſici. de Di. 143 a, Si uelim geometricum quiddam, aut phyſficũ, aut dialecti- cum explicare, Irem: Phyſica diſputandi ſubtilitas, de Nat.
P. 1 1044 36 b, Vr pleriq; dicunt, phyſicæ rationis ignari. de Nat. 30 b, Rarionibus phyficis confirmare aliquid.& Orart. 103 b, Eademque ratione dicantur& quos Quνσαι⁷ Græci nomi- nant, ijdem poetæ, quoniam Empedocles phyficus egregiũ poema fecerit. Or. 207 b, Oratorem ne Phyficorum quidem eſſe ignarum uolo. de Ora. 89 a, Si ornate locutus eſt, ſcuti fertur, phyſicus ille Democritus, materies illa fuit phyſici, ornatus uerò ipſe uerborum Oratoris putandus eſt.
PHYSIOGNOMON. de Fat. 142 a, Socraté notauit Zo- pyrus phyſiognomon, qui ſe profitebatur hominum mo- res naturas q́; ex corpore, oculis, uultu, fronte pernoſcere. Tuſc. 227 a, Cum multa in conuentu uitia collegiſſet in So cratem Zopyrus, qui ſe naturã cuiuſq; ex forma perſpice- re profitebatur, deriſus eſt Acæteris, qui illa in So crate ui- tia nõ agnoſcerẽt: ab ipſo autem Socrate ſubleuatus eſt, cũ illa ſibi figna ineſſe, ſed ratione à ſe deiecta diceret.
PHYSIOELO GIAgiæ. naturæ ratio. de Diui. 9⸗ a, Naturæ ratio, quam phyſiologiã Græci appellant. de N. 6 a, Hunc cenſes primis, ut dicitur, labijs deguſtaſſe phyſiologiam: id eſt, naturæ rationem. de D. n6 a, Dum aruſpicinam uerã eſſe uultis, phyſiologiam totam peruertitis.
PIACVLVM,M4. de L. 181, b, Porco fœmina piaculum pati.
PIA M. particula quæ nominibus quibuſdam ad finem addi ſolet. L. Aliquiſpiam,& Quiſpiam.
PICEARIAE, arum. uectigal picis. Eſt autẽ pix humorpin guis ex tæda ſeu pinu combuſta collectus. de Clar. 172 a, Societas, quæ picearias de P. Cornelio, L. Mummio cenſo-
ribus redemiſſet. ali às picarias, aliàs pecuaria legebatur.
PICENTINVS, na. At. 1z0, Pompeij.
PICENTES. pop. pro Syl. 172 b. Aut doceat Picentes ſolos non eſſe peregrinos.
PICENVM, n.. ora Iraliæ. At. 123 a.
PICENVS, a, um. de Cl. 169 b, Ager Gallicus& Picenus.
PICTO R, ris. Ac. 6 b, Multa uident pictores in umbris& in eminentia, quæ nos non uidemus. de Leg. 179 a, Digniſsima autem dona habentur,& formæ ab uno pictore uno abſo- lutæ die. de Clar. 179 b, Zeuſis, Polygnotus, Timantes, qui non plus quàm quatuor coloribus uſi ſunt: Eetion uerò,& Nico machꝰ,& Protogenes perfecti pictores fuerũt. de Or. 145 a, Zeuſis, Aglaophon, Apelles.& At. 36 a, Apelles& Pro- rogenes.
PICTVRArræ. tabula. Or. 200 a, In picturis alios horrida, in culta, abdita,& opaca: contrà alios nitida, læta, colluſtrata dele ctant. Tuſ. 250 a, Homerum tradunt cæcum fuiſſe, at e- ius picturam, non poeſin uidemus? Ac. 6 b, Oculi pictura te
nentur, aures cantibus. I. V. 200 a, Pictura textilis aut inta- bulis. Tuſ. 229 b, Cum animũ ab iſta pictura imaginibus q́; uirtutum ad rem ueritatemꝗ; traduxeris.
PIGTV S, a, um. de Clar. 188 b, Tabulas bene pictas collocare in bono lumine.& 192 b, Lyſias, quo quid poteſt eſſe pictiꝰ de Fin. 143 b, Qui nunquam philoſophum pictum, ut dici- tur, uiderunt.
PIE. religiosè. de Nat. 1 a, Piè colere deos.& 12 b, Piè ſancte- que colere deum. de Sen. 9 4 a, Memoriam noſtri piè inuio- lated; ſeruabiris. pro Mur. 14 b, Illa piè fecit. pro Planc. 280 a, Vt conſteare aliquando, quod faciam, me& gratè& piè facere. pro Milo. 121 b, Meruo enim ne ſceleratè dicam in te, quod pro Milone dicam pis. Attic. 96 a, Quintus filius ſua- pte piè ſanè currentem animum patris ſui, ſorori tuæ recon cillauit.
PIERIDES, dum muſæ Pieriæ. de Na. 70 a, Tertiæ Ioue ter- tio Pierio natæ& Antiopa, quas Pieridas& Pierias ſolent poetæ appellare..
PIETAS, t. de In. 82 a, Pietas eſt, per quam ſanguine coniun ctis, patriæq; beneuolis officium& diligens tribuitur cul- tus.& Parr. 536 b, Pietas eſt iuſticia erga parentes.& ꝓ Plan. 276 a, Pietas eſt uoluntas grata in parente. de Natur. 24 a,
Eſt enim pietas iuſticia aduerſum deos. pro Plan. 265 a, Pie- tas iudicio meo fundamẽtum eſt uirtutum omnium.& de Som. 128 a, Iuſticiam cole& pietatem, quę cum ſit magna in parentibus& propinquis, tum in patria maxima eſt.& de Nat. 57 a, Pietas cui coniuncta iuſticia eſt, reliquæq́; uirtu- tes. hic pietas pro religione ponitur. pro Qu. 4 b, Si pietate propinquitas colitur, qui affinem prodit, impius ſit neceſſe eſt. pro S. Roſc. 24 b, Quod præclarè à ſapientibus dicitur,
uultu ſæpe læditur pietas. de Or. 123 b, Si pietati ſumma tri
buenda laus eſt, debitis moueri, cum Quint. Metellum tam piè lugere uideatis. de Cla. 275 b, Vtinam Gracchus nõ tam fratri pietatem, quàm patriæ præſtare uoluiſſat. pro FI. 16 4. a, Nimia pietas& ſummus amor in patriam. pro Dom. 234 b, Nec oſt ulla erga deos pieras, niſi honeſta de numine eo- rum ac mente opinio. Poſtquam. 20 2a, Qua ſanctiſsimi ho- mines pietare erga deos immortales eſſe ſolent, eadem e- go erga populum Romanũ ſemper ero. Anseuam h4l,
aut p⸗ eruar 516E2 rigru aterdt hare 26ET ſereh lus mi titix I ortun cupidit mileric
Ienta Ineam zumer tentie! leapig IGNE publie hrſole MGNE ateni ſoſet. d mas ten ſuu IIGNV nareip ſenato. agitur, natoren atb, Roman cia gu animo dideru tu cum ſrat Ppig uulter e) te 4. ſg ztur higdor tat cu mand. e put e libe teſp ub lauol dulus okl. üniunt dNoli han. ula.&. eam ne ume 1 da multe lepid rd ne omni
nam dlg,

dutandun ed,
ocrate
üilla inihabi. 3 lubleuaru 3
»L. Mummio caſ decuaria legebanu.
doceat Dicentes ſolch
llicus Sepicenus,
Kcores in umdti En Leg.7 aignibime no pictore uno all. motus, Tinantesqu iſunt: Eetionuedd ſctores fuerüt. de 1.z 3,Apelles br.
duris alios horridayin ltida leta colluſtrars unt cæcum fuille ate.
.5 b,Oculipicturae
turatertlis aut inu- 3.. 4
ickura imaginidust
erls.
denepicdas colbenr
quid potekteſenici'
hum pictum udd.
e0s. Enb Dèſcndt⸗ iam noſtri pir lnuio-
iè fecit. pro Nancab
am, me Kgrut J ſceleratè dicam ty „Cuiatusfliublu- 3 lui,oronn tux recol
„ 4 Tertie loler- 4)
ridas& hierias ſölent
10 45 P I IIli quorum animus eſt religionis pietate defunctus. Ofic. 35 a, Deos placatos eſficiet pietas& ſanctiras. de N. i b, Pie- tas, fanctitas, religio, quæ omnia purè& caſtè deorum nu- mini tribuenda ſunt. de Fin. 79 b, Nemo pius eſt, qui pieta- tem cauet. Epiſt. 21 a, Pietas in referenda gratia. Epiſt. i a, E- go omni officio, ac potius pietate erga te cæteris ſatisfacio omnibus. Epiſto. 10 a, Meam in te pietatem, quid enim dicã beneuolentiam: Epiſt. 93 a, Hic tui omnes ualent, ſummaꝗ; pietate te deſiderant. pro Cluent. zua, Quorum alter elo- d zuntiæ damnationem illam tacita pietate deplorat.& 54. a, Tu qui pietate ad accuſandum excitatus es. de Finib. 105 b, Pietas aduerſus deos. Tuſcul. 173 a, Pietas erga matrem. Part. 234 b,& 236 b, Pietas,& charitas,& bonitas quaſi idẽ ualere uidentur. de Inuenrt. 70 b, Pietas eſt, quæ erga patria, aut parentes, aut alios ſanguine coniunctos officium con- ſeruare moneat.
PIG ER.,, um. ſegnis ad aliquid agendũ. ad Her. 34 a, Frigus pigrum dicimus, quia pigros facit.& Ep. 103 a, Quòd mihi inderdum piger, interdum timidus in labore militari uide- bare& u11 b, Ad literas ſcribendas pigerrimus.
PIGE T, bat. tædet, pœnitet. de Di. 94 b, Mea mater tui me mi ſeret mei piget. pro Syll. 184 b, Teipſum iam expletum hu- ius miſerijs pigeat. pro Dom. 219 a, Me nõ ſolùm piget ſtul titiæ meæ, ſed etiam pudet. I. S. 272 b, Quòd ſi eſſes ab illo ortus, nonnullos iam tuæ turpitudinis pigeret. Atti. ⸗5 a, In cupiditatem incubui, nec mepiget. de Cla. 181 b, Induci ad miſericordiam, ad pudendum, ad pigẽdum. I. S. 275 a, Neq; piguir quærere, cur ego,&c.
PIGMENTARIVS,rH. Epi. 53 b, Accius pigmentarius ual de gaudebat, ſe aduerſarium perdidiſſe.
PILGMENTVM, pPrgmenti. color, fucus, ornatus. de Diuinat. 85 a,& u a, Aſpera temeròè pigmenta in tabella oris linea- menta effingere poſſunt. de Cla. 103 a, Intelliges nihil illius lineamentis, niſi eorum pigmentorum, quæ inuenrta non- dum erant, florem& colorem defuiſſe. de Orato. 125 b, Sen- tentiæ ueræ ſine pigmentis fucoq́, puerili. Att. 2u a, Ariſtote lica pigmenta.
PIGNERATO R, oris. I. V. 153 a, Cum in his rebus omnibus publica nus petitor ac pignerator, non ereptor neq; poſſeſ- ſor ſoleat eſſe.
PIGNEROR, anu. pignus aufero, fiduciam accipio. I. A. 264 a, Etenim Mars ipfe ex acie fortiſsimum quemq; pignerari ſolet. de Rep. iib., reſte Nonio: Sed ut plurimas& maxi- mas noſtri animi, ingenij, confilij prima ipſa ſibi ad utilita- tem ſuam pigneraretur. De patria loquiuidetur.
PIGNVS, oru:. ducia, obſes. At. 18 a, Vt nos duo quafi pigno- ra reipublicę retineri uideremur. I. A. 255 a, Coguntur enim ſenatores non pignoribus, ſed eorum quorum de honore agitur, gratia. Item ibidem Qui unquam tanto damno ſe- natorem coegit? aut quid eſt ultra pignus aut mulctam 1& 243 b, Vt quamprimuùm illud pignus liberalitatis populi Roman aſpiciam. I. A. 247 a, Pro libertate hæc omnia proij- cias, quæ ſunt pignora iniuriæ. de Pro. 79 a, Quo'nam me animo eſſè oportet in eos, cuius illi ſalutẽ pro pignore tra- diderunt ad explendas ſuas cupiditates? de Orat. 143 a, An tu cum omnem autoritatem uniuerſi ordinis pro pignore Ptates,eame in conſpectu populi Roman. concideres, me
nis pignorib. exiſtimas poſſe terreri?& ibid. Philippus gra- uiter exarſit, pignoribus; ablatis Craſſum inſtituit coerce re. I. A. 24 7 b, Magnis& multis pignoribus eum reſpu. ob-
ligatum tenet. At. 12 4 a, Minus multa dederant illi reipubl. pigpora. I. S. 274 b, Poſteaquam magna pignora eis dede- rat, cum quib. ſe coniunxerat. pro Cl. 58 a, IIla tibi ad confir mandas inimicitias affinitatis coniunctionem pignori fo- re putauit. I. A.153 b, Magnum pignus ab eo reipub. datum,
ſe liberam ciuitatem eſſe uelle. pro Cæl. 54 a, Habet ab hoc reſpubl. duas accuſationes uel obſides periculi, uel pigno- ra uoluntatis. J. V. 66 a, A' nobis multos obſides habet po- pulus Romanus, quos,&c.
PIGRITIAkæ. negligentia, ignauia, inertia. Tuſc. 213 a, De- ſiniunt pigritiam, metum conſequentis labo ris. Attic. 260 b, Noli putare pigritia facere me, quòd non mea manu ſtri- bam. OMHic. 5 b,& 27 b, Negligentia, pigritia, inertia, igna- uia.& 20 b, Efficiendum eſt, ut appetitus rationi obediant, eam neque præcurrant, neque propter pigritiam aut igna- uiam deſerant...
PIGRO Raun. ut grauor. At. 12 2 b, Tu quæſo quicquid noui (multa autem expecto)ſcribere ne pigrere. 8
PIISSIMV S. I. A. 256 b, Antonius. Mihi quidẽ cõſtat,&c. nec Lepidi ſocietatẽ uiolare pijſsimi hominis. Cicero. Tu por- rò ne pios quidem, ſed pijſsimos quæris:& quod uerbum omnino nullum in lingua Latina eſt, id propter tuam diui- nam pietatem nouum inducis.
PILA, 74, de Orator 91a, Vt qui pila Iludunt.& 103 b, Licet
*
P 1 1046 iſta ratione dicamus pila bene,& duodecim Kr proprium eſſe iuris ciuilis. de Or. 14 a, Pila, tali, teſſera. im Piſ. 94 b, Iſte claudus, quo modo aiunt pilam tenere, Gcc. d5 Sen. 94 b, Retorquere pilam. de Orat. 151 a, Tityus Præclarè pila ludens, Brulla talis.
PILOSVW S, a, um. I. P. 77 b, Piloſæ genæ, dentes putridi.
PILV M, L. genus teli, Romanorum proprium. J. A. 2z1 a, Idꝗ; caput fixum geſtari iuſsit in pilo. pro Mil. 123 b, Sparorum pilorumq; multitudo.
PILV S,L. de N. 55 a, Munitæ§; ſunt palpebræ tanquam uallo pilorum. Ac. zu b, Nullum eſſe pilum omnib. rebus talem qualis ſit pilus alius. pro Qu. R. 43 a, Hic capite& ſuperci-
lijs ſemper eſt raſis, ne ullum pilum uiri boni habere uidea tur. At. 30 a, Interea è Cappadocia ne pilum quidem. Qu. F. 317 b, Ego ne pilo quidem minus te amabo.
PINDENTISS AE. pop. At. 78.
PINDENISSVS. Opp. At. 79,86, Ep. 23, 245.
PING O gi. pictura exprimo. de Or. u b, Vt in pictura, qui hominis ſpeciem pingere perdidicerat, is poteſt cuiuſuis uel formæ uel ætaris etiamſt non didicerit, pingere. Epiſto,
6 b, Alexander ab Ap elle potiſsimùm pingi, à Lyßippo fin-
gi uolebat. de Cla. 177 a, In uerbis pingendis& illuminan-
dis ſenrentijs. de Inuent. 62 a, Is& cæreras tabulas
&,&c. id eſt, Zeuſis. Attic. 58 a, Bibliothecam mihi tui pin-
xerunt conſtructione. Tuſcu.2 40 b, Textile ſtragulum ma-
gnificis operibus pictum. de Clar. 188 b, Tabulas bene pi- ctas collocare in bono lumine. pro Arc. 19 1 b, Effigies uir- tutũ ſummis ingenijs expreſſa& polita. de Fin. 79 a, Clean thes tabulam uerbis pingere ſolebat,&c. id eſt, tabulam uo luptatis. Qu. Fr. 315 b, Quadrigis poeticis modò mihi date Britäniam, quam pingam coloribus tuis penicillo meo. IL. Color,& Lecythus.
PINGVIS, gue. opimus, craſſus, rudis. de Fat. 14 b, Thebis craſſum cœlum, itaq; Thebani pingues& ualentes. de Di. 107 b, Pingue& concretum eſſe cœlum. pro Arch. 190 b, Cordubæ nati poetæ, pingue quiddam ſonantes atq; pe- regrinum. Aead. 27 b. Quod ip ſi Antiocho bingue uideb a- tur,&e fibi contrarium, de Am. 99 b, Agamus 1gitur pingui
Minerua, ur alunt.
PINNA næ. penna. de N. 71 b, Minerua, cui pinnarum tala- ria affigunt. in Arat. Atꝗq; auis ad ſummam caudã primasꝗq; recedit Pinnas,&c.
PINNA. conchæ marinæ genus. de Nat. 56 b, Pinna duabus grandlbus patula conchis. de Fin. 10 3 b, Quæ in concha pa- tula pinna dicitur.
PINNATVS, a, um. pennatus, pinniger. de N. 71 a, Pinnatus Cupido.& Tuſ.180 b, Pinnata cauda.
PINNIGE R, ra. penniger. Epiſt. 110 b, Pinnigero in corpore non armigero tela exercere. aliter, Pennigero.
PINNOTERES, teris. cCéchæ marinę, id eſt, piſcis genus. de Fi. 103 b, At illa quæ in concha parula, pinna dicitur: isq; quĩ enat è concha, qui quòd eam cuſto dit, pinnoteres uocatur.
PINNVLA. de N. lib. 2, Pulli cum pinnulis uti poſſunt.
PIO, as. expio. de L. 173 b. Hetrurię principes fulgura atq; oſts ta pianto. pro Do. 239 b, Si quid tibi piandum aut inſtituen dum tuifſet religione domeſtica.
PIRAEEV S, ei· E aα Græcè, portus Athenarum. Atti. 103 a, Venio ad Piræea, in quo magis reprehendédus ſum, quòd homo Romanus Piræea dixerim, non Pir æeum, ſic enim o- mnes noſtri locuti ſunt, quam quòd In addiderim.& 9/ a, In Piræea cum exiſſem,&c, de Cl. 169 a, Vt ſemel è Piræeo e- loquentia euecta eſt.
PIRATAnæ. prædo. I. V. 24 b, Iſte àpiratis ob hunc archipi ratã pecunias accepit.& 6% b, Vrbes piratis prædonibusq; patefactæ. Of. 73 b, Nam pirata non eſt ex perduelliũ nume ro definitus, ſed cõmunis hoſtis omniũ. pro S. R. 43 a, Quis prædo tam nefarius?pirata tam barbarus?
PIRATICAcæ. Poſtq. 206 a, Is profectò egeſtate coactus pi
PIRATICVS, ca. I. V. 250, 254, 255.(raticam feciſſet.
PISAE, arum. opp. Qu. Pr. 310 a.
PISAVRVM, Yr. opp.& Piſaurenſis. de Cl. 189 b.
PISCATO Rrs. Of. 63 b, Pum Pythius piſcatores ad ſe cõ uocauit, ab ijs petiuit, ut ante ſuos hortulos piſcarentur.
PIS CATVS,; tus. de Fin. 69 b, Piſcatu, aucupio.
PIS CIGVLV S,6. de N. 50 b, Piſciculi parui.
PISCINAnæ lacuna in qua piſces uiui ſeruãrur. Q. F. 306,& Ar. 17 a,& Par. u13 a, Magna uis aquæ uſq; ad piſcinam publi cã. At. 22 b, Si mihi barbati in piſcinis ſint. Q. P. 321 a, Intelli- go mirifica ſuauitate te uillam habiturum piſcina& ſalien ribus additis, palæſtra& ſylua uiridicara. L.. Nilus.
PIS CINARIVS,, um. qui piſcinis delectatur. At. 18 b, Bea- tos homines(hos piſcinarios dico amicos tuos) non obſcu rè nobis iuuidere.&⁊0 a, Mihi uerò ut inuideant piſcinarij
noſtri,&c.
Upis ludere
PIIXxit,
4.*
X 4 PISGIS,

1047 P L
PIS CIS, ſcis. de N. 52 a, Piſces utlaiunt, oua cum genuerint, re- linquunt. de Se. 86 a, Piſces hamo capiuntur. I. P. 94 a, Men- ſa extructa nõ conchylijs aut piſcibus, ſed multa carne,&c. de N. 4.3 a, Piſces ſignum cœleſte.
PISCO R, aris. Offl. 63 b, Tum Pythius piſcatores ad ſe con- uocauit, ab ijs petiuit, ut ante ſuos hortulos poſtera die pi- ſcarentur.
PISID AE,arumFiſidij'pop-dt.So b,& 99 b,
SID IA, diæ. regio. de Di. 99 b..
5. S1D Il, orumm. Piidæ. de Duin.85 b, Cilices, Pamphylij, Pi- ſidij.
PISISTRATVS,i. Tyrannus clemens Athenis. Att. u5 a.
PISTO R, ris. qui panem conficit. I. P. 94 a, Piſtor domi nul- lus, nulla cella, panis& uinum à propola atque de cupa. Pro S. R. 41 a, Mirto haſce artes uulgares, coquos, piſtores, lecticarios,&c. de Fin. 69 b, Optimis cocis, piſtoribus, piſca tu, aucupio,&et.
PISTRINVM, ni. Iocus ubi frumentum tundebatur mola truſarili. de Or. 39 a, Oratorem in iudicia& in conciuncu- las, tanquam in aliquod piſtrinum detrudi& compingi ui debam.& uu b, Tibi mecum in eodem eſt piſtrino Craſſe uiuendum. Qu. F. 30 2 b, Tradere aliquem in cuſtodiam, uel in publicum uel in pi ſtrinum.
PISTRIX, cw. cetus, belua marina. in Ar. Fera piſtrix.& 388 b, in Ar. Spiniferam ſubter caudam piſtricis adhæſit.
PITHO. L. Ssuada.
PITVIT A, tæ. unus ex quatuor corporis humoribus, is qui
aquæ ſimilior eſt. Tuſ. 160 a, Sanguis, bilis, pituita.& 213 b, Cuùm pituita redundat aut bilis in corpore. PITVITOSVS,, um. de Fat. 141 a, In alijs locis homines ſunt pituitofi,& quaſi redundantes, in alijs exiccati at-
que aridi.
PIV S, a, um. qui pietatem colit. Of. 70 a, Ip ſi patriæ conducit, pios habere ciues in parentes. de L.¹7² b, Deos piorum ge impiorum habere rationem. pro Cor. 60 b, Nihil eſt aliud in fœdere, niſi ut pia& æterna pax ſit. de Finib. 79 b, Nemo pius eſt, qui piern çauet. pro Seſt.; b, Pius dolor,& iuſta iracundia. de Som. 128, ani Publi& pijs omnib. reti nendus eſt animus in cuſto di 1s.pro S. R. 29 a, Ore- ſtes ne pius quidem ſine ſcelere eſſè tuit.
PLACABILIS,Ile. exorabilis. I. V. 127 b, Omnia habuit æ- quiora& placabiliora, quàm animum iudicis. At. 229 a, Vt eo te placabiliorem præbeas. Or. 199 b, Tu eos eriam quos contrà ſtatuis æquos placabiles d dimittis. Att. 263 b, Præ- bere ſe placabilem alicui, ad Her. 28 b,& 38 a, Placabilis, ex- orabilis.)(Implacabilis, inexorabilis.
PLACABILITAS, s. clementia, lenitas, manſuetudo. Of. 18 a, Nihil magno& præclaro uiro dignius placabilitate at que clemenria.
PLACATE patienter, humaniter, placidè. Epi. 78 b,& 90 a, Omnia humana placatè& moderatè feramus.
PLACATIO,, nis. pax, uenia. de N. 61 a,& de Diu. 16 a, No- ſtra ciuiras nunquam ſine placatione deorum immortaliũ tanta eſſe potuiſſet.
PLACATIO. moderatio, tranquillitas. Tuſ. 222 a, Perturba tio animi, placatione abluatur.
PLACATIVS. mo deratius. aduer. Epiſt. 9o a, Remiſsius& placatius quotidie aliquid ferre.
PLACATV S,, um. placabilis, pacatus, tranquillus, quietus. Atti. 68 a, Nihil ram uidi mite, nihil tam placatũ, quantum erat frater meus in ſororem tuam. Tuſ. 231 b, Sic animi quie tus& placatus ſtatus cernitur. Item: Alteros tibi iam placa tos eſſe intelligo, alteros nunquam iratos fuiſſe. Tuſcu. 169 b, Placatiſsima quies. de Fi. 63 b, Placata, tranquilla, quieta, beata uita. Quin. de Pet. 212 a, Tamẽ hi poſſunt abs te placa ti æquiq́; diſcedere. pro Mar. 133 b, Dij uel placati iam, uel e- tiam ſatiati eſſe debent. Poſtq. 198 a, Si mihi placata& tran- quilla omnia fuiſſent. Or. 202 b, Res placatæ& minimè tur bulentæ. At, 9o a, Placatus.)(-Ira incenſus. Of. 35 a, Deos pla catos pietas efficit& ſanctitas.
PELACENTIA, æ. urbs,& colonia Rom. in L. Piſonẽ apud Aſconium Pedianum.
PLACENTINVS. de Clar. 70,& 180 a, T. Tinca Placen- tinus.& I. A. 182.
PLACE O, es. nõ diſpliceo, ſatisfacio, arrideo, iucũdus ſum. & Placet, bat, placitum eſt: ſedet, uidetur, probatur, cordi eſt. Attic. 135 b, Cum ſcripſiſſem ad Brutum de optimo genere dicendi, nõ modò mihi, ſed etiã tibi ſcripſit, ſibi illud, quod mihi placerer, non probaxi: quare ſine quæſo quemque ſibi
ſcribere, ſuam cuiq; ſponſam, mihi meam, ſuum cuiq; amo- rem, mihi meum, non ſcitè. hoc enim Attilius poera duriſsi mus. Item ibi. Meum mihi placebar, illi ſuum. de Orato. 10 a, Ego nunquam mihi minus quam heſterno die placui. E- piſt. 3 a,Itaque poſtridie placuit, ut breuiter ſententias dice
P T 1048 remus. de Or. ↄ7 b, Poſtea mihi placuit, eoꝗ; ſum uſus adole ſcens, ut explicarem,& c. pro Clu. 32 b, Canutio placuit re- pentè iudices pronunciare. Att. 149 b, Video tibi non pro- bari, quæ ne mihi quidem placebant. Attic. 204 a, Expecto quid iſtis placeat de epiſtola ad Cæſarè.& 208 a, Volo Do- labellæ ualde deſideranti placere, nec reperio quid. Qu. Fr. 310 a, Longilius mihi aiebat, ſe uelle nobis placere. pro Do. 224 a, Nõnne fieri poterat, ut populo de Cyprio rege pla- ceret? de exulibus Byzantijs diſpliceret? Att. 276 a, Hoc mi- hi in te placuit. ad Heren. 6 a, Ita nobis placitum eſt, ut ſcri beremus,&c. D. Brut. Epiſt. 167 a, Cum in his uerſarer an- guſtijs, placitum eſt mihi ut poſtularem legationem,&c. I. tem: Placitum eſt mihi, ut Brunduſium ducerem hanc co- piam quam habeo mecum. Ep. u4 a, b,& At. 129 a, De pro- uincijs placitum eſt, ut coram Pompeio ageretur. pro§. R. 35 b, Si dijs immortalibus placet. de Of. 43 b, Quod ſcribe- re non auderem, niſi idem placeret Panætio. de Di. 103 a, Vt doctiſsimis ſapientiſsimis q; placuit.& ibi. Nam non placet Stoicis,&c.& 117 a, Placet Stoicis,&c. Acade. 25 a, Duo pla- cet eſſe Carneadi uiſorum genera. de Fin. 54 b, Vtrum igi- tur percurri omnem Epicuri diſciplinam placetèan,&c. Itẽ ibi. Igitur agam ſic, ut ipſi autori huius diſciplinæ placet. I- tem ibid. Vt placet inquam. Epi. 256 b, Videbis quid Lyſo- ni, quid medico placeat.
PLACID E!leniter, placatè, Or. 205 a, Placidè ſedateq́; lo- qui.& I. V. 126 a, Placidè ferre aliquid& Tuſ. 184 b, Placidè & ſedatè ferre dolorem.
PLACITV S, a, um. placatus, rranquillus. Tuſcul. 237 b, Sem per in animo ſapientis eſſe placidiſsimam pacem.& zula, Placida quietaque conſtantia. pro Cecinn. 290 a, Aliquem iratum, plaeidum, ac mollem reddere. de Senect. 79 b, Pla- cida ac lenis ſenectus. de Orato. 125ra, Oratio placida, ſum- miſſa, lenàis.
PLA CO, zs. lenio, mitigo, placatum efficio, exoro, recõcilio, macto, expio, procuro. Attic. 5 b, Primùm tibi de noſtro pla cando, aut eriam penè reſtituendo polliceor. de Natur.3 a, Qua in cauſa beneuolos obiurgatores placare poſſumus. pro Domo 222 a, Placaui odia improborum. pro Font. 283 b, Placare animos iudicum. de Aru. 258 a, Noſtræ ſunt inter nos iræ diſcordiæq́; placandæ. Epiſt. 202 b, Is ad me Romã literas miſit, ut te ſibi placarem. I. C. 180 a, Quos ego nontã ulciſci ſtudeo, quàm ſanare,& ipſos placare reipub. I. A. 213 a, Iam uerò ipſe ſe placabit& leniet prouinciæ Gallię.& de Fin. 58 a, Er animos quaſi concordia quadam placet ac le- niat. pro Dom. 241 b, Cum diuinum numen ſcelere uiola- tum precibus placare cogetur. de Nat. 62 b, Tu Deciorum deuotionibus placatos eſſe deos cenſes? Item ibi. Quæ au- tem tanta eorum fuit iniquitas, ut placari populo Rom. nõ poſſent, niſi uiri tales occidiſſent? pro Font. 280 a, Galli hu- manis hoſtijs deos placãt. Tuſ. 179 b, Hæc dextera Lernam terram mactata excetra placauit. pro Deiot. 145 a, Nemo unquam te placauit inimicus, qui ullas reſediſſe in re ſimul tatis reliquias ſenſerit. de Leg. 174 a, Impius ne audeto pla- care donis iram deorum. Qu. Fr. 300 a, Quoſcunque de re queri audiui, quacunq; potui ratione placaui. I. A. 225 a, Pla
cca animum,& mitiga.
PLA GA, ga. uulnus, percuſsio. I. V. 563 a, Dico mercedẽé uul- neris atq; plagę conſtitui nefas eſſe. Tuſ. 183 b, Qui bene in- ſtituti ſunt, accipere plagam malunt, quaàm turpiter uitare- de N. i5 a, Grauiorem plagam accipiebat, ut leuiorem repel leret.& Epiſt. 13 6 b, Hæc eſt leuior plaga ab amico, quàm à debitore.& Tuſ. 187a, Venit plaga uehementior. pro Mu- 135 a, Illa plaga eſt iniecta petitioni tuæ maxima. pro Fl. 19 b, Phrygem plagis fieri meliorẽ.& I. V. 269 a, Crepitus pla-
garum. I. V. 33 a, Inſligere plagam mortiferã alicui. pro Seſt.
12 b, Imponere plagam inſanabilem alicui. I. A. 212 a, Lucu- lentam tamen ipſe plagam accepit. Or. 219 b, Sic nec oratio facit plagam grauem, niſi,&c.
PLA GA. regio. de Diuin. u4 b, Quod ante oculos eſt, non uident, cœli ſcrutantur plagas. de Fat. 14 4 b, Motus extra pondus& plagam cum atòmus declinat interuallo mini- mo.& 149 b, Atomi uim quandam habès à Democrito im- pulſionis, quam ille plagam appellat, ab Epicuro grauita- tis& ponderis.
PLAG AE.retia. L. Macula. I. V. 226 b, Si ex his laqueis te exu eris, in illas tibi maiores plagas incidendum eſt. Academ. 37 a Plagas ipfi contra ſe Stoici texuerunt. Offic. 65 b, Ten- dere plagas. Epiſtol. 19 8 b, Conijcere aliquem in alicuius plagas.„
PLAGIARIVS, m. qui liberũ homins uẽdit, uel emit. itẽ qui ſeruũ ſeruam ue à domino auertit, fugam ſuadet, emit uendit ue neſciente domino. Fieri aũt poreſt hic, ut ſit co- gnomẽ Licinij eius de quo loquitur Cicero. Qu. Fr. 300 b.
Licinium plagiarium cum pullo miluino tributa e Sere ELA-
danèm itellige df 4b onüliu diato el ſuuntu nter eo. plNE lerarum 514NG amenta Wmpone 14 Her. b 54NI. tteque doc re AANT menta, Orionis ALANV. meple ordi.p 86(C nluecſit Hllbba SKyy, 11.731 ſidus num fa Oratio AANV Amus, PALASM tscopi AT; Nzob taleane eas aue MATa dum a Sub d AT MNaras AT 4& 9 dellis deorat ror logui. cendi Longs dadi reles uzent kum. 1 brir ercu ddid. n b, te.O com Uere.

kin. 64
Mlaciiglelnt b. «Tu, d hard
. Tuſcul yb ze mam pacem& ua dnn a9o a, Aligun „de deneit„9 k. Oratio Dlacidaſin.
icio eroro, reüdclln, um tidi denoltoyi lliceor. de Nurz; es placare poumu. dorum. pro Fomh
(Ia Noſtræſuntimr
aorb, adme Joni 10 a,uosego uonit DlacarereipubIA. drouincie Gallie,&d
quadam plactt ac e- aumen ſcelere uiole n. bab, Tu Deciomn ſeslltemidi. Cral- acari populo Nomf Pont.Wo aallihl- Hæc dertera lemam o Deiot. u3a, Jemo las reſediſſeinrelmu lmpius neandevple — Cuoſcmmqltde d e dlacauilAiahl
aa Dico mererdeul )
2. I- Tuſndz bCudene tter ulan,
41
auam rurpl
1049 DP I.
PLAGIOSIPPVS. ad Her.; 4 a4.
PLANE’'. clärè, apertè.)(Obſcurè. de Orat. 96 b, Pplanè& lu- cidè loqui.& de Arat. 249 b,& de Fin. 94 a, Planè& perſpi- cuè dicere aliquid. Epi. 10 4 b, Quàm pleniſsimè res illa ſcri bi potuit. I. V. 40 a, Apertiſsimè& planiſsimè explicare a- liquid. pro Qu. R.;2a2, Planius& apertius dicam.& Top. 222 a, Quo planius accipiatur. de Fin. 66 a, Sed illud dixiſti bene larins, parum planè. de Di. 128 b, Demoſthenem ſcribit Phalereus, cum Rho dicere nequiret, exercitatione feciſſe, ut planiſsimè diceret. I. P. o a, Quod omnes leges planiſsi- mè uetant. Ep. 26 a, De Ocella parum planè ad me ſcripſe- ras.& de Fi. 2 a, Nam& complectitur uerbis quod uult,& dicit planè quod intelligam.
PLANPE. prorſus, omnino, funditès. de Clar. 184 a, Nee illi hoc planè atq; omnino defuit.& de Orat. 9⁸½ a, Neq; omni- no,&c. neq; planè,&c. de Cl. 19 6 b Quod iam propemòdũ, ael planè potius effeciſti. de Clar. 19 ½a, Perfectè, planeque eruditus. Att. uo b, Aenigma Oppiorum planè non intelle- xi. Att. 39 b, Te rogo ut planè ad nos aduoles. ad Att. 205a, Quòd conueniſti,&c. feciſti planè bene. de Or. ↄ4 a, Res pe nitùs cognitæ planeq́; perſpectæ. ad Her, 30 b, Fieri poteſt, ut non planè par ſit numerus ſyllabarum. Epiſt. 49 a, Illud
lanè moleſtè tuli, quo d uidebam,&c. Ep. 105 b, Planè enim intelligo, te,&c. Epiſto. b,& 21 a, Cauſa Alexandrina uide- tur ab illo planè eſſe depoſita. At. 128 b, Explicari mihi tuũ conſilium planè uolo, ur penitùs intelligam. I. A. 212 a, Gla- diarorem appella, ut appellant hi qui planè& latinè lo- quuntur. de Leg. 166 b, Sed ego planè uellem me arbitrum inter eos datum.
PLANETAE, arum. inerrantes ſtellæ ſeptem. Tuſ. lib.:, Pla- netarum motus tarditate& celeritate diſsimilimi.
PLANGO R.,rus. eiulatus, ploratus. Ora. 209 a, Plangore& lamentatione compleuimus forum. I. A. 176 b, Tu diade ma imponebas cum plägore populi, ille cũ plauſu reijciebat. ad Her, 21r a, Fœmineus plangor.
PLANITIE S, ei. æquor, campus. I. V. 226 a, Quo in ſummo eſt æquata agri planities.& de Di. 80 a, Planities magnitu- doq́; regionum.
PLANTA z. furculus. ſtirps. de Sen. 88 a, Malleoli, plantę, far
menta, uites, traduces, propagines,&c. Pro pede. I. A. Hunc
Orioais ſub læua cernere planta Serpentem poteris.
PLANVS, 4, um. æquabilis)(.( Montoſus. de N. 35 a, Duæ for-
mæ praærſtãtes ſunt, ex ſolidis globus, ex planis circulus aut orbis. pro Cec. 29 4 b, Aequus& planus locus.& cont. Rul. 35 b, Capua planiſsimo in loco explicata. de Vn. 198 a, Si u- niuerſitatis corpus planum& æquabile explicaretur. pro Tl. 166 a, Via præceps& lubrica.)((Via plana& ſtabilis. pro S. R. 27 a, Atq; id obijcere, quod planum facere non pobsis. I. V. 73 b,& 269 b, Cum præſertim planum facere multis te- ſtibus poſsim, C. Verrem dixiſſe,&c.& ad Heren.7 a, Se pla- num facturum, ab eo maleficium non abeſſe. Top. 229 b, Orario plana& euidens.
PLANV S, m. nebulo. pro Clu. 32 a, Hic ille planus improbiſ-
ſimus, quæſtu iudiciario paſtus.
PLASMA. Atri. i49 b, Sed fit hoc æadĩνπα magnas habet cer- tè copias. aliter, Aνιινν.
PLATAL EAlæ. genus auis, quam Plateam uòocat Plin. de
N. 50 b, Legi etiam ſcriptum eſſe auem quandam quæ Pla- ralea nominaretur, eam fibi cibum quęrere aduolantem ad eas aues quæ in mari mergerent.
PLATANVS, n.. arbor. de Or. 87 a, Platanus, quę ad opacã- dum aliquem locum patulis ſit diffuſa ramis. de Diu. i21 b, Sub platano umbrifera,&c.
PLATEAE, arum. opp. Offi. iz a, Hinc rhetorum campus de Marathone, Plareis,&c.
PLATO, n. de Opt. 2 44 a, Diuinus autor Plato.& de Di. 79 a,& 96 b, Platont in cunis paruulo dormienti apes in la- bellis conſederunt. reſponſum eſt, fſingulari illum ſuauita- te orationis fore. de Clar. 175 b, Quis uberior in dicendo Platone? Iouem ſic, ut aiunt philoſophi, ſi Gręcè loquatur, loqui. Or. 197 b, Ille non iatelligendi ſolum, ſed etiam di- cendi grauiſsimus autor& magiſter Plato.& Orato. z02 b, Longè omnium quicunq; ſcripſerunt aut locuti ſunt,& co pia dicendi,& grauitate princeps Plato. Tuſ. 152 b, Ariſto- teles longè omnibus(Platonem ſemper excipio) præſtans ingenio. de N. 32 a, Plato quaſi quidam Deus philoſopho- rum. At. 632 b, Deus ille noſter Plato in ναι⁴αeſ. Qu. Fr. 295 b, Princeps ingenij& doctrinæ Plaro. Tuſ. 156 a, Errare me- herculs malo cum Plarone, quàm cum iſtis uera ſentire.& ibid. Ego quoq; cum ipſo non inuitus errauerim. de Clar. 181 b, Plato miht unus erit inſtar omnium Antimachi poe- tæ. Or. 203 a, Platonis locutio potius pœna putandũ, quàm comicorum poetarum. Acad. 47 b, Platonem ex Academia uetere numeramus, cuius in libris nihil affirmatur,& in u-
P 1. 1050 rranq; partem multa diſſeruntur, de omnibus quærirtur, ni- hil certi dicitur. pro R. P. 126 a, Plato iniquitate Dio nyſij Si ciliæ tyranni, cui ſe ille cõmiſerat, in maximis periculis in- ſidijs q́; uerſatus eſt. Orat. 200 b, Plato exagirator omnium Rhetorum. Orat. 203 a, De aratione Platonis& Democriti. de Or. 144 a, Pro Platone. de Leg. 184 a, Contra Platonem. de Or. 104 a, b, In illa commentitia Platonis ciuitate. Plato in Timæo& in Legibus, mundum Deum eſſe ait,& cœlum & aſtra,& terram,& animos,& eos quos maiorum inſtitu- tis accepimus, de Nat. deor. 1. Plato pro immortalitate ani- mæ tor rationes attulit, ur uelle cæteris, ſibi certè perſua- ſiſſe uideatur, Tuſcu. quæſt. lib. i. Plato quantum in repub. contendendum exiſtimarit, i Fam. Cur Remp. non attige- rit, ibi. Plato quando Reſpub. fore beatas putauerit,= ad Qui. Frat. Plato ex materia in ſe omnia recipiente, mundum eſſe factum cenſet à Deo ſempiternum, Acade. quæſt. ed. 1. lib. 2. Plato in muſicis, geometria, numeris, aſtris ſe contri- uUit, de Fin. lib. i. Plato beatum dicit, cui in ſenectute conti- gerit, ut ſapiendiam, uerasq́; opiniones aſſequi poſsit, de Fi nib. lib.. Plato eadem dicit de immortalirate animorum, & reliqua poſt mortem tranquillitate bonorum, pœnis im piorum, ꝛ de L. Plato in ideis ſeu ſpeciebus diuinum quid- dam eſſe dixit, Aca. q. ed.3. lib. i. Plato iram& cupiditatem duas partes animi locis diſcluſit: iramꝗ;: in pectore, cupidi- tatem ſubter præcordia locauit, Tuſc. q. lib. i. Plato Crete, cum Clinia& Lacedæmonio Megillo, ęſtiuo die in cupreſ- ſeris Gnoſiorum& ſpacijs ſylueſtribus, de inſtitutis rerum publicar um, ac de optimis legihus diſputat, i de Leg. Plato Syracuſium Dionem erudiuit, Offic. i. Plato omnium Rhe- torum exagitator, unum Iſocratem mirabatur, Orat. Plato Dionem Syracuſium omnibus doctrinis expoliuit, 3 de Or. Plato ſic fecit, quem tu admiraris, quem omnibus antepo- nis, quem maximè diligis, i de L. Plato triplicem finxit ani- mam, Tuſc. q. lib.1. Plato poetas è ciuitate, quam finxit, e- duxit, Tuſcu. q. libr. z. Plato iubet ſic ad ſomnum proficiſci corporibus affectis, ut nihil ſit, quod eigapem animis per- turbationem; afferat, Di. lib. 1. Plare fril otelis magiſter, de N. d. i. Plato non lin& m, ſed etiam animi ac uir- uno& octogeſimo anno ſcri-
tutis magiſter,z de CI bens mortuus eſt, de Sen. Plato in Timæo patrè huius mũ- di nominari negar poſſe: in legum autem libris quid ſit o- mnino Deus, inquiri oportere non cenſet, de Na. d. 1. Plato negat ſine furore quen quam poetam magnũ eſſe poſſe, Di-
uin. lib.. Plato oratores irridens, ſummus ipſe oraror eſt, de Oratore. Plato principatum animæ, id eſt, rationem, in capite ſicut in arce poſuit, Tuſ. q. lib.. Plato in geometria & muſica præſtantiſsimus, de Orato. Longè omntũ, qui- cunq; ſcripſerunt aut locuri ſunt,& copia dicendi,& graui=
tate princeps Plato, in Orat. plato ægritudines, iras, libidi=
nesq́; ſemotas A mente& diſcluſas purat, Tuſc. q. lib. 1. Pla- to nihil putat eſſe, quod oriatur& intereat, Tul. ꝗ. lib. 1. Pla to id ſolum eſſe putat, quod ſemper tale ſit, Tuſ. q. iib. i. id eſt, quod æternum eſt, neq; mutabile, neq; corruptibile. Pla to iuſta funerum reijcit ad interpretes religionum, quẽ nos morem tenemus, ꝛ2 de Leg. Plato perfectiſsimam difciplinã reliquit, Peripateticos& Academicos, Acad. quæſt. ed. 1. li. 2.16. Plato Speuſippum, ſororis filium, philoſophiæ quaſi hæredem reliquit, Acad. q. ed. 2. lib. i. Plato Titanum è ge- nere ſtatuit eos, qui, ur illi cœleſtibus, ſic hi aduerſentur ma giſtratibus, 3 de Le. Plato Sardianus, Epicureus, i ad Qu. Fr. Plato de animorum æternitate nõ ſolùm ſenſit idem quod Pythagoras, ſed rationem etiam attulit, Tuſcul. q. lib. i. Pla- to uir doctiſsimus, idemꝗ́; grauiſsimus, omniumq́; prin- ceps de repub. cùm ſcripſit, idem& ſeparatim de legibus e- ius ſcripſit, 2 de Legibus. Plato uarius& multiplex& copi- oſus fuit, Acad. quæſt. ed. 2. lib.. Plato Athenienſis Taren- tum uenit, L. Aemylio, App. Claudio Coſſ. Cat. Plato ſepul chrum alrius uetat extrui, quàm quod quinq; diebus abſol uerint, nec è lapide excitari plus, nec imponi, quàm quod capiat laudem mortui inciſam quatuor heroicis uerſibus, 2 de Legibus. Plato omne iudicium ucritatis, ueritatemꝗ; ipſam, abductam ab opinionibus& à fenſibus, cogitatio- nis ipſius& mentis eſſe uoluit, Acad. q. ed. 1.lib. 2. Plato ſi- ne corpore ullo Deum uult eſſe, ut Græci dicunt arνπμαά̈[(, de Nat. d. i. Plato& Socrates, ut rationem non redderent, authoritate tamen reliquos minutos philoſophos uince- rent, Diu. lib. i. Plato& Socrates tollendi ex eorũ numero, qui negarunt quicquam ſciri aut percipi poſſe, Aca. q. ed. 1. lib. 2. Platonis amplitudo Ariſtotelé à ſcribendo nõ deter- ruit, Orat. Platonis frequẽs auditor Demoſthenes, Orator. Platonis de tyränis auguria, 0 ad Att. Plaronis ſummi uiri authoritas de ſepulchris, à quo funerum ſumptus præfini- tur ex cenſibus, à minis quinq; uſque ad minam, 2ꝛ de Leg:- bus. Platonis authoritate, una& conſentiens duobus uas *.

1051 P. I. bulis philoſophiæ forma inſtituta eſt, Academicorum& Peripateticorum, Acad. quæſt. ed. 2. lib. i. Platonis diſcipu- lus quidam Pamphilus, cuius au ditorem ſe fuiſſe Sami di- cebat Epicurus, de Natur. deor.. De Platonis inconſtantia longum eſt dicere, de Natur. deor. i. Plaronis leges de ſepul chro ex agro culto non ſumendæ, z de Legib. Platonis liber qui eſt de animo, Tuſ. q. lib. i. 1s alio nomine Phædon dici- tur. Platonis libri mirabiliter ſcripti, 3 de Orato re. In Plato nis libris nihil affirmatur,& in utramq; partemn multa dil- ſeruntur: de omnibus quæritur, nihil certi dicitur, Acad. q. ed. 2. lib. 1. Platonis de TFimæo Deus opifex, ædificatorque mundi, de Natur, deor.i. Platonis oratio funebris, quotan- nis certo die Athenis recitabatur, Orat. Plaronis oratio o- mnis de legibus perorata uno æſtiuo die, ꝛ de Legib. Plato nis politia, ad Attic. Ex eadem Platonis ſchola Ponticus Heraclides, de Nat. deor. i. Platonis uerecundia, o Fam. Pla- toni prorſus aſſentior, ne agri conſecrentur, ailde Legib. Pla toni aſſentior nihil tam facilè in animos teneros ac molles influere, quàm uarios canendi ſonos, ꝛ de Legibus. Platoni noſtro placet muſicorum cantibus mutatis, mutari ciuita- tum ſtatus, 3 de Leg. Virum unum torius Græciæ facilè do- tiſsimum Platonem, pro R. P. Apud Platonem no ſtrũ ſcri- pta diuinitus, Fam. Apud Platonem ſæpe hæc oratio uſur pata eſt, ut nihil præter uirtutem dicerecur bonum, Tuſcu-
lan. quæſt. lib./. Platonem audiant impi], qul uetat dubita-
re qua ſit mente futurus Deus, qu ando aliquid ei ab impijs donatur, cum uir nemo bonus ab improbo donari uelit, 2 de Legibus. Equidem& Plaronem exiſtimo ſi genus foren ſe dicendi tractare uoluiſſet, grauiſsimè& coploſiſsimè po tuiſſe dicere, Offic. i. Platonem ferunt, ut Pythagoreos co- gnoſceret, in Italiam ueniſſe,& in ea cùm alios multos, tum Archicam, Timæumꝗ; cognouiſſe,& didiciſſe Pythagorea omnia, PTuſcu. quæit. lib. i. Platonem auiculum Speuſippus ſubſequens, de Natu. deor. i. Platonem ego authorem uehe menter ſequor, i Famil.
PIL. ATONICI, corum. pro Mur. Platonicorum diſciplina.
PLAVD O, du. aſſentior, approbo, plauſum alicui do uel tri- buo.)(Reclamo. I. A. 207 b, Atti. 251 b, Populus Roman. ſuas non in defendenda liberrate, ſed in plaudendo conſumit. At. 34 a, Huic ita plauſum eſt, ut ſalua rep. Pomp eio plaudi ſolebat. At. 34 a, Inimici erant equitibus, qui Curioni ſtan- tes plauſerant. Qu. F. 309 b, Dijs hominibusq; plaudentib. Tuſ. 2 4 2 b, Quod quidem me plaudente dicit. Attic. z19 a,
Ne uictoriæ quidem plauditur. aliter, ploditur.
PL. AVSIBILIS,le. in Verr. 57 a, Cenſorium nomen iam po pulare atque plauſibile factum eſt. S& Tuſcula. 201 b, Tan- tum admonebo, quoniam hęc plauſibilia non ſunt, ur in fi- nu gaudeant. 1
PLAVSTRV M. ſtri. ploſtrum, currus. de Di. ↄ2 b, Se interfe- ctum in plauſtrum à caupone coniectum eſſe. bis.
PL AVSVS. ſus. applau ſus, admurmuratio, uox, clamor, indi- cium, teſtimonium, ſtudium populi ſpectatorum.)(.Recla- mare, repudiare. Tuſc. 229 b, Qui nec plauſum, nec lucrum quærunt.& 18 8 b, Plauſum caprtans. At. 34 a, Cæſar cum ue- niſſet mortuo plauſu, Curio flius eſt inſecutus. At. 53 b, Cũ populus eo nomine plauſum dediſſet. de Sen. 90 b, Quib. à cunto conſeſſu plauſus eſt multiplex datus. Att. 33 a, Huic plauſus maximi impertiuntur. Atti. 53 a, Plauſu maximo cũ eſſet mihi gratulatio ſigniſicata. At. 124 a, In cauſa fœdiſsi- ma plauſus quærere. Att. 231 a, Præſertim tantis plauſibus, tanta approbatione infimorum. At. 274 b, Maximo clamo- re& plauſu in roſtris collocatus ſum. Q. Pr. 320 a, Ille plau ſus qui Miloni quodammo do nobis uidetur dari. de Ar. 256 a, Qui eius effrenatos plauſus etiam proſequebantur. ali- ter perſequebantur. pro Seſt. 25 b, Magnus ex omnibus ſpe- ctaculis plauſus excitatus eſt. de Di. 93 a, Idq́; frequentiſsi- mo theatro, incredibili clamore& plauſu comprobatũ eſt. I. A. 176 b, Tu diadema imponebas cum plangore populi, ille cum plauſu reijciebat. de Di. 120 a, Galli cantu plauſuꝗ́;
remunt alas.
PI. AVTVS, Plauti. Poeta Romanus, is mortuus eſt P. Clau- dio, L. Porrio Cofl. de Cla. 170 a, Plauti locus reprehenſus. ad Heren. lib. 2.
PLEBECVIL.Alæ. Attic. 15§ a, Miſera& ieiuna plebecula.& 257 b, Plebecula urbana.
PL EBEIVS,, um. pro Seſt. 6 a, Veſtitus aſper, purpura illa plebeia ac penè fuſca. Ep. 139 a, Verunramen quid tibi ego uideor in epiſtolis? non ne plebeio ſermone agere tecum? & ibi. Quid tibr uenit in mentem, negare Papyrium quẽq; unquam niſi plebeium fuiſſe: fuerunt enim patricij mino-
tum gentium. Tuſcu. 159 b, Licet concurrant plebeij omnes philoſophi: ſic enim hi, qui à Platone& Socrate& ab illa fa milia diſsidenr, appellandi uidentur.
PLEBES, bu. plebs. de Leg. 185 b, Plebes, quos pro ſe contra
P P 1052
uim auxilij ergò decem creaſsit, tribuni eius ſunto.
PLEBICOL A, læ. popularis. contra Rul. 83 a, Plebicola tri- bunus.& pro Seſt. 28.
PLEBISCITVM,tB. ut populi ſcitum, tribunitia rogatio. de Or. 126 b, Plebiſcitis multotiens conſularè dignitatẽ mi-
nui. de Fin. 75 b, P. Scær ola trib. pleb. tulit ad plebem, uel- lent ne de ea re quæri, quo plebiſcito decreta à ſenatu eſt conſuli quæſtio Cn. Scipioni. ad Heren. 5 b, Ex plebiſcito ue tari facere aliquid. pro Dom. 222 a, Hoc plebiſcitum eſtehęc lex? hæc rogatio eſt. b
PL EB 8, bis. plebes, uulgus, turba, infima mulrtitudo. de Clar. 169 a, Cum plebs prope ripam Anienis conſediſſet. Tuſ. 72 a, in Hyrcania plebs publicos alit canes, oprimates dome- ſticos. At. 53 a, Gradus templorum ab infima plebe comple ti erant. pro Mil. 120 a, Plebs& infima multitudo.
PL ECTO, Kl“. punio. de Ora. 135 a, Aemilius fecit, plectitur Rutilius. pro Cl. 19 b, Et ſine inuidia culpa plectatur,& ſi- ne culpa inuidia ponatur. de Am. n a, Cùm multis in rebus negligentia plectimur, tum maximè in amicis deligendis.
OffH. 38 a, Iure igitur plectimur. de Leg. 193 a, Vt in ſuo uitio quiſq; plectatur, uis capite, auaritia mulcta, honoris cupi- ditas ignominia ſanciatur. Of. i8 a, Cauendum eſt, ne ijſdẽ de cauſis alij plectantur, alij ne appellentur quidem. Epiſt. 180 a, Plecteris ergo, inquiunt.
PL ECTRVM, plectri. inſtrumentum quo citharœdi cordas lyræ plectunt, id eſt, percutiunt. de Nat. deor. 56 a, Itaq; ple ctri ſimilem linguam noſtri dixere, chordarum dentes.
PLEN E'. planè, p erfectè, cumulatè. de Diuin. 108 b, Quæ ut plenè eſſer, cumulateq; perfecta, de diuinatione ingreſsi ſu mus dicere,&c. Offic. io a, Quoniam uiuitur non cum per- fectis hominibus, pleneque fapientibus. Quint. Frat. 297 b, Si hocplenè uitare non potes. de Clar. 105 a, Perfectè pla- neq; eruditus.
PLENITVD O, ni. magnitudo. ad Heren. 30 b, Cum in al- tero longior aut longiores, plenior aut pleniores ſyllabæ erunt, ut longitudo aut plenitudo harum multitudinem al terius exæquet.
PLENVS, a,um. refertus, confertus, completus, repletus, op- pletus, frequens, frequentatus, redundan s, affluens, cumu- latus, integer. perfectus.)(Inanis, exilis, enectus. Academ. quæſt. 29 b, Leucippus plenum& inane dixit eſſe,&c. I. V. 115 b, Domus plena cælati argenti optimi, multæq́; ſtragu- læ ueſtis, precioſiſs imorumque mancipiorum. pro Pomp- 10 a, Portus pleniſsimus nauium. pro Font. 276 b, Referta
Gallia negociatorum eſt, plena ciuium Romanorum. de Clar. 174 b, Peracutum& artis plenum orationis genus. Tuſcul. quæſt. 241 b, Omnia honeſta plena gaudiorũ ſunt- Acad. 28 b, Turpiſsimum eſt,& pleniſsimum temeritatis.& Poſtquam. 206 b, Somni, ſtupri, uini plenus. de Prouin. 73 a, uis plenior inimicorum fuit C. Mario? Epiſto. 179 b, Ho- mo plenus officij. in Ver. 229 b, Ornamentis fanorum ple- na domus, uillæ refertæ. Epiſto. 262 b, Itaque habui noctem plenam timoribus. pro Seſt. 7 b, Ocioſa uita, conferta& ple na uolupratibus. de Sen. 77 a, Vir fide plenus. irem: Aliud genus eſt nontam ſententijs frequentatum. Ep. 153 a, Lite- ræ grauiſsimis uerbis ſententijs que plenæ. Acad. lib 2, Ala- baſter plenus unguenti. Nonius. de Orat. 88 a, Deinceps o- mnia plena confiliorum, inania uerborum uidemus.& 9ο a, Orator plenus& perfectus is eſt, qui de omnibus rebus poſsit uariè& copioſè dicere. Off. a, Orationem autem la tinam profectò legendis noſtris efficies pleniorem. de Off. 13 a, Ea neſcio quomo do quaſi pleniore ore laudamus. Att. 45a, Extuis literis plenus ſum expectatione de Pompeio- de Clar. i75 b, Nemo plenior& uberior ad dicendum fuit. de Orat. 14.,4 b, Antonium ieiuniorem, Crafſum pleniorem aut ſuauiorem audiui. de Clar. 192 a, Subſellia grandiorem & planiorem uo cem defiderant. Epiſt. 194 a, Ingredi pleno gradu. ad Her. 30 b, Syllaba longior& plenior. de Orat. 147 a, E plenum. ad Her. 12 a, Perfecta& plena argumentatio- de Finibus u4 b, Perfecta& plena ſententia.)(Curta.& de Somn. 127 a, Numerus plenus. Tuſc. 241 b, Ex perpetuis ple nis q́; gaudijs nita beata exiſtit. pro Milo. 106 a, Vt haberet plenum annum atq; integrum ad præturam gerendam. de Orat. in a, Quid plenius quàm omni genere cumulata ora rio? Orator. 2u1 b, Si& plenum eſt, ſit imminutum. de Diui. u14 b, Iecur plenum.)(.Iecur exile. de Diuinarione 1¹37 b, Ple- nus.)((Enectus.
PL ERA. pro pleraq;. de Leg. lib. 3, Minores magiſtratus par titi iuris plures in plera ſunro..
PLERIQV E, pleræque, pleraque. maior pars hominum. I. A. 212 a, de Natu. 36 b, Vt pleriq; dicunt phyſicæ rationis igna- ri. de Orat. 97 a, Eſt enim magni laboris, quem pleriq; fu-
gimus. Epiſt. 77 a, Pleriquc eorum quibus cum uiuo neceſ-
Iariò,de Inu. 66 a, Partes generum pleræque. Täſaul.ne a, 3 69
ſugione mirt -INE mncalcit „.VII lebriim 54 Nlte et Dar. dibimu purim nalent. münim umnum duimg uduct DVSm meherc nalep dirtus, ee At. ltate le pute Ke.de z8e Ino.A! ed no⸗ eltum 1no.p. 163 3, dedin e. pr Kcept lus u ple kae
lusa trum mnug diati erato.

miälusfertlän ulpaplectanu 44
dm multinr 4 n amicis deligen J19; aN; nnluou ulcda honori a 4. auendum d, ne iſ lentur quillen, dit
b.
—— —
auo citharadi corch ar.deor a lan b nordarum denten
eDiuin.ohb, Cueu uinatione lngreüiſt viunturnoncun a. dus. Cn Paphh ar.1 z) becettäh
Kleren.zob Cum hi. raut pleniores hllie arum multitudinem
ompletus repletugg ndans affuens, cim- exilis, enectus Acade. dane diritelſe,&c.” primimultxg; fragr ncipiorum. pro Pomg- ro Pont.*)b b, Ncfer zuium Romanomm t lenum orationis genlb ta plena guuaori lur nißimum temettatu plenus.deProuin,yaà dario! Epiteomydfl- namentis moruple d taquehbtinnärm ioſauita confetadnt ade plenus tem All entatum Pp. g2llt e olenæ Acad va Orat. 89 a Deincghit
1053 P T Plerædue quæſtiones, de Fin. i2 7 a, Tleophraſtum adhibe- mus ad pleraque. Orat. 204 b, Pleraque ex illis conuenient huic tenuitati.
PLERVNQVE. magna uel maiore ex parte, maiore parte, magnam partem, maximam partem, perſæpe, ferè, maiorem partem. Acad. q. 5Ja, de Diui. iu a, Fortuita funt, quæ plerun que, non ſemper eueniunt.& 107 a, Aut ſemper, aut plerun- que. de Cla. orat. 167 b, Sententia aptis conſtricta uerbis ca dit plerunq; numeroſè. ad Att. 76 b, Multis locis ne tectum quidem accipio,& in taberculo maneo plerunq;. de Finib. 59 b, Plerunq; improborum facta primò ſuſpicio inſequi- tur, deinde ſermo& fama, tum,& cætera. Epiſt. 229 a, Ego autem tribuo nonnunquam in uulgus, ſed plerunque ne- ceſſarijs, ut hoc tempore. de Officijs i0 a, Fortis animus& magnus in homine non perfecto, nec ſapiente, feruentior plerunque eſt.
PLORATV S; tus. plangor, eiulatus. Tuſculan. 19 b, Edere ploratum.
PL O RO, as. ploratum edo. pro Dom. 224 b, Senatum pro me
lorare& ſupplicare prohibuerunt. Attic. 242 a, Plorando feſſus ſuf/.
PLOSTR VM, ſtri. plauſtrum. I. V. 86 b. 8
PLVIT,bat. imber cffluit. de Diuinat. 220 b, Sanguinem plu- iſſe ſenatui nunciatum eſt. Top. 224 a, Pluuia,& pluendo coniugata. Sæpe lapidum uel ſanguinis, uel lactis imber ef- Huxit. L. Effluo..
PLVM A, mæ. de Fin. 94 a, Plumæ uerſicolores columbis. de Nat. de. 50 a, Pluma alias, alias ſquama uidemus obductas. in Arat. Quem rutila fulgens pluma præteruolat ales. Atti. 133 a, Cofl. qui pluma aur folio facilius mouentur.
PLVMA TVS,, um. pennatus. de N. 43 b, Extrema nitẽs plu mato corpore taurus. in Ar..
PLVMBE VS;, a, um. hebes, rudis, obtuſus. Tuſcul. 163 a, Niſ planè in phyſicis plumbei ſumus. de Fin. u7 a, O' plumben pugionem. Attic. 10 b, Cum illum plumbeo gladio iugula⸗- tum iri diceret.
PLVMEVS, a, um. plumis refertus. Tuſ. 200 b, Collocemus in culcitra plumea.
PLVRIMVM. multum.)(Minimum. de In. 62 a, Zeuſis mu- liebri in corpore pingendo, plurimum alijs præſtabat. Epi. 6 a, Alterum mihi, ut te plurimum diligam, facere neceſſe eſt. Parad. 225 a, Vt quiſq; quod plurimi eſt poſsidet, ita di- tiſsimus habendus eſt. pro S. R. 19 b, Qui apud me dignitate plurimum poſſunt.& Ep. 2 a, Præmia apud me minimum ualent. de Inu. 47 b, Habere plurimũ dignitatis.)(.Habere minimum dignitatis. de Orat. 95 a, Vt in quòq; oratore plu rimum eſt, ita maximsè is pertimeſcit. de Or. 67 a, Caput eſt quàm plurimum ſcribere. pro R. P. 128 b, Antum credebat inductus uſuris, ut haberet quàm plurimum?
PLVS, ri. magis, amplius, præter, ultrà, antè. At. 92 a, Pompeiũ meherculè plus plusq. indies diligo.& de Finib. 221 a, Alter ualet plus quotidie, alter uidet. de Inuent. 66 a, Nam ſæpe uirtus,&c. plus proficit ad miſericordiam quaàm humilitas, &c. At. 102 b, Tantum& plus etiam. de Ora. 85 a, Nec auto- ritate quiſquam apud me plus te ualere poteſt. At. 133 b, Ca ue putes hoctempore plus me quenquam cruciari, quòd, &c. de Nat:z a, Fieri non porteſt, ut plus una uera ſit'.& Aca. 20 a, Sentio in columba plures uideri colores, nec eſſe plus uno. Attic. 162 a, Ego te nimio plus diligo. Epiſt. 217, Affuir, ſed non plus duobus aut tribus menſibus. de Nat. 21 a, Mo Ieſtum eſt uno digito plus habere.& Orato. 20 2 a, Nec plus uno. pro S. R. 30 b, Nunquam Romæ plus triduo fuit. Atric. 143 a, Dimidio plus ſcripſit Clodia. I. V. 164 b, Abducitur
Redimnis MM. dimidio ferè pluris quàm anno ſuperio- re. pro Seſt. 21 b, Tribunum plebis plus uiginti uulneribus acceptis iacentem uidiſtis. pro Quin. 7 a, At tecum anno plus uixit. ad Her. 25 a, Quiſquis enim audierit de arte pau- plus,omnia uidere poterit. de Am. 107 a, Neq; uerendũ eſt, ne plus æquo quid amicitia congeratur. Atti. 193 a, Non plus annum poſſunt aſſequi, quod uolo. At. 68 a, Vt hoc no ſtrum deſideriũ, ne plus fit annuũi. Att. 95 b, Hoc eſt, nõ plus annum obtinere prouinciam? Tuſc. 182 b, Ferre plus dimi- diati menſis cibaria. pro Fl. 146 b, Et magis etiam tum cum erat ocij. I. V. 141 b, Senatores triginta non minus adſint. de Legib. 157 a, Alius alio plus habet uirium. de Inu. 58 b, Vul- tis autem pecuniæ plus habera. pro Seſt. 27 b, Nemo Car- thaginenſium pluris fuit Annibale, conſilio, uirtute, rebus geſtis. At. 0 a,& 254 a, Quod pluris eſt quam omnia. Top. 228 a, Eloquentia pluris eſt, quàm iuris ciuilis ſcientia. de Pro. 71 b, Qui hoc etiam ſe pluris eſſe quam collegas putat,
quod,&c. Of. 32 b, Conſideratè agere pluris eſt, quàm cogi-
tare prudenter. At. 195 b, Mihi cõſcienria pluris quàm homi nl ſermo. pro Qu. R. 50 b, Ager nũc multo pluris eſt, quàm
—
tũc fuit. IJ. A. 207 a, Hic pluris habetu r, quàm L. Trebellius.
P O 15 4 de N. 64 bArrogdtis eſt, pluris ſe putare quèm mündn 4 Ep. 152 b, Pluris putare quàm alios. Parad. 125 a, Hæc pluris æſtimanda ſunt quim illa,&c. Ep. 32 b, Ex quo tempore tu me diligere cœpiſti, quoridie pluris feci. de Aru Ip. 244 b, L taq; eum nunquam à me eſſe accuſandum putaui, non plus quâm ſtipitem illum, qui,&c. de Diuin. 103 a, Alij quos pru dentes poſſumus dice re, diuinos nullo modo poſſumus, nõ plus quàm Mileſiũ Thalé, qui,&c. pro Cl. 41 b, Hoc plurib. uerbis dicere nõ debeo. pro Pom. 7 a, Non poſſunt in ciui- tate multi res amittere, ut non plures ſecũ trahant. ad Her. 30 a, Qui cũ plures eſſent, paucis nobis exæquari nõ potue- runt. Ep. 3 a, Perſpiciebant enim in Hortenſi ſententià mul- tis partib. plures ituros. de Inu. s3 b, Hoc non plus quàm in duas partes poſſe diſtribui puto. 229 a, Verba'ne plus an ſen tentiæ nalere debeãt. At. 98 b, Neuter quempiã omniũ plu- ris facere uidetur quàm me.& ud a, Facio pluris omniũ ho minum neminem. Offi. 55 b, Pluris putare quod utile uidea tur, qudàm quod honeſtum, turpiſsimum eſt. de Le. 169 a, E- go uerò cum licer plures dies abeſſe, amœnitatem hanc ſe- quor. de L. 182 a, Hoc plus, inquit, ne rogum facito. PLVRE, pro pluris, teſte Chariſio, plure uenit. PLVSCVLVM. paulò plus. Epi. 67 b, Amorid; noſtro plu- ſculũ etiã quàm cõcedit ueritas, largiare. de Or. u⁷ b, Cau- ſqæ in quibus pluſculum negocij eſt id eſt, paulo plus. PLVS QVA M. ultrà quam, amplius ants. pro Flacc. 148 a, Græci ſemper accuſatori pluſquàm ad rogatũ reſpondent- de Ora. ↄ4 a, Iſta quæ exiſtimas pluſquàm ipſam artẽé poſ- ſe pro deſſe. ad Her. 38 b, Procurrere ultra quàm amicus ſen tire poſsit. de Inuen. 48 a, VItrà quàm ſaris eſt. Ar. 20 b,& 32 b, amplius. L. Plus. 2 PLVTEALIAfigilla. L. Puteal. PLV TIA æ. locus in Sicilia. I. V. 19. PLVTO, onu. Dis pater, orcus. de N. 68 a, Dis, apud Græcog wAsru. L. Dis. PLVTO NIA. de D. 97 a, Morrifera, Plutonia terra in Aſia. PLVVIA, uiæ. imber. At. 246 b, Equidè etiã pluuias metuo, ſt prognoſti ca noſtra uera ſunt, ranæ enim ↄντοναννςσνꝓν. PLVVI V S, a, um. pro Mur. 120 a, Tu ſeis ut aquæ pluuiæ ar- ceantur. Top. 224 a, Aqua pluuia nocens. POCVLENTVS, a,um. quod in potum ſumi poteſt. de N. 54 b, Ea pars oris, qua eſculentis& poculentis iter natura patefecit.. 3 PGCVLVM,I. ſcyphus. pro Cl. 23 b, Cui cum ipſe poculum dediſſet, ſubitò illa in media potione exclamauit, ſe maxi-
mo cum dolore mori.& Tuſ. 169 a, Cum uenenũ obbibiſa
ſet, reliquum ſics poculo eiecit, ut id reſonaret.& pro Olu-. 24 a, Iam exhauſto illo poculo mortis. de Sen. 86 b, Pocula, ut in Ssympofio Xenophontis, minuta arq; rorantia. pro Fl. 163 b, Nam iſte magnitudine poculorum, bibendoque to- tam Aſiam ſuperauit.& I. A. 162 b, In tuis illis immanib. po- culis. I. V. 39 b, Poſcunt maioribus poculis. PO DAGRAgræ. dolor artuũ, dolores pedum. de Fin. 127 a, Arceſilas, cum podagræ doloribus arderet,&c.& Tuſc. 18 ½ b, Qui complures annos dolorib. podagræ crucientur ma Ximis. de Cla. 176 a, C. Sextius cum remiferant dolores pe- dum, nõ deerat in cauſis. Ep. 14 a, Ex pedib. laborare. Tuſ. 183 a, Quòd uehementer eius artus laborarent. PO E MAptu. poeta opus. Acad. 40 b, Atq; ipſe uarium& ele⸗- gans omni ferè numero poema feciſti. O rator. 203 a, Plato-
nis locutio potius poema putandum, quàm comicorum
poetarum, apud quos niſi quòd uerſiculi ſunt, nihil eſt a- liud quoridiani diſsimile ſermonis. Qu. Fr. 320 a, Côpone- re poema ad aliquem. At. 3 b, Lucullus graæcum poema co- didit. de Ora. 103 b, Empedocles phyficus egregium poema fecit. I. P. 94 b, Is poema fecit ira feſtiuum ita concinnũ ‚ita elegans, nihil ut fieri poſsit argutius. pro Do. 94 b, O poe- ma tenerum& moratum, atq; molle. Qu. Fr. 12 b, Non me- herculè quiſquam αοᷣræy O libentius ſua poemata le- git, quàm ego te,&c. ibi. 125 b, Opus eſt ad poema quadam animi alacritate. Off. 5 a, Quod in poematibus& in ſcri- pturis uſuuenit. de Di. 1z1 b, Non eſſe autem carmen illud furentis, ipſum poema declaratt eſt enim magis artis& ſci- entiæ,&c. de Leg. 156 b, Alias in hiſtoria leges obſeruandas eſſe, alias in poemate. ad Her. 2 4 a,& 25 a, Cum ex oratio- nibus aut poematibus elegeris exempla aliter, poematis. Chariſtus lib.. ſic ait: Itaq; Cicero pro Gallio,poematorü, & in Oratore, poematis dixit. POE NA, næ. ſupplicium, animaduerfio, damnum, incommo dum, mulcta, merces.)((Beneficium, co mmodum. pro Cor. 58 b, 59 a, de Leg. 185 a, Cum magiſtratus iudicafſfet per po- pulum mulctæ, pœnæ certatio eſto. At. i a, Nos ltultitiæ
48●*
noſtræ grauiſsimas pœnas pendimus reipub. de N. 76 b, Ps
dere pœnas ſceleris. pro Seſt. 25 a, Omnes hi reip. pœnas aut pPræſenti morte, aur turpi exilio dependerunt. Tuſc. b, Expen-

Quint. dur
0 1055 P 0. aliquid f P gceir poœnil! Lur Expendere pœnas alicui. Orat. 218 a, Quicunque rempub let eum, cum a 1d— ur19 i 1n elle ez en iicum uiolaſſent, ab omnibus eſſe ei pœnas perſolutas. Antequã- id facinus ned hirnrerenr eulam re Pro Afrehnes 1011 195 b, Itaque illi ſuorum ſcelerum conſcientia cruciati, mi- Sapientem nni Peenl Lnerre9 Wue 1 4,0, Se 1b Se tatuc hi abſenti populo Rom. pœnas dabunt. de Aru. 252 b, Cũ Proprium, ninil quòod pœnite Pe b= 30 50 Ln leri à dijs con- quitur ut nihil pœniteat, nihil deſit. At. 102 b,&lorb, Ego jt eas pœnas des, quæ ſunt ſolæ hom num ſce 8 4 A1li. auòd de ſua ſententia deceſſerit, pœnitendum puro.) Pi ſtitutæ. Tuſcul. 23 9 a, Cum adhuc ſtyli pœnas dem. contra illi, qu d de iua icr cenert Pænttendumnp N. 7015 Rull. 72 b, Pœnam fine prouocatione, animaduerſionem fi- Auεratαν˙⁸. Epiſt. 128 a, Conflli) noſtri, niſi eos pœnite- 10¹E ne auxilio dari cuipiam. pro Dom. 240 a, Is pœnam hanc ret, nobis pœnitendum putarem. de Ein. 87 a. SæpiusG; re- roLl maternæ temeritatis tulit, ut præberer,&c.& ibid. b, Et gra linquit cauſas pœnitendi, quàm recordandi de uſc. 226 b, 1011 uiſs imas pœnas affinitatis impuriſsimæ ſuſtinuit. Poſtquã. Tanta uis fuit pœnitendi. Acade. lib. 3, Qndd Kläceretzut ijs poltc 198 a, Suſtinere pœnam ſempiternam.pro Flac. 154 b, Pœna qui in itinere deerrauiſſent, ſic uitam deulam ecutos corri fus fac falſarum& corruptarum literarum Romaæ grauis eſt. pro gere errorem pœnitendo, felicior eſſet emen datio temeri- JoLl. Flac. 16 4 a, Summi amoris in patriam uiciſsim nos pœnas, tatis. Lact. Inſt. lib. 6. cap. 24. Orat. 208 b, Quæ qualiacunc; pol ſi ita placer, ſufferamus. pro Pom. 6 a, ls adhuc pœnam nul- in me ſunt, me enim ipſum non pœnitet, quanta ſint, ſed ap tealic lam ſuo dignam ſcelere ſuſcepit. Off. 64 b, Quæ qut inficia- parent. Att. 195 b, Quod me ipſe per literas conſolatus ſum, lqui tus eſſet, duplicem pœnam ſubibat. Item, Et ſubire pœnam non pœnitet me quantum profecerim. Offi.: a, Tam diu a3 wep dupli. pro Seſt. 28 a, Si ſcelus eſt amare patriam, pertuli pœ- tem uelle debebis, quoad te, quantum proficias, non pœni- voll narum ſatis. de Le. 179 a, Plus pœnarum habui quàâm peri- tebit. pro Mil. 117⁷ a, Viri fortis eſt, ne ſupplicijs quidem mo voLlr ui. Qu. Fr. 309 a, Teneri ea pœna, quæ eſt de ui. de Natu. 78 ueri, ut fortiter feciſſe pœniteat. At. 37 b, Tædet ipſum Pom volI a, Luere pœnas. pro D. 122 a, Pœna in ciues Rom. nomina- peium, uchementerq; pœnitet. I. A. 159 a, Num huiuſce, cum 4 uche rim ſine iudicio conſtiturta. At. 144 b, Itaq; dedo Pœnas te- Pro ſalute reipub. tanta geſsiſſes„ fortunæ te, num gloriæ On meritatis meæ. At. 150 b, Perſequi pœnas alicuius: id eſt, ul⸗ pœnitebat? I. A. 186 b, Quos certò ſcio, dignitatis uxorum de 3 ciſci Pœnas illius. Antequam. 197 a, Si malui inimicorũ cu- ſuarum non pœnitere. buib piditati quàm reip.& legitimæ autoritari pœnas ſufferre. POENVI.VS,u. de Fin. b. Zenonem appellat pœnulũ: id Mne de Cl. 187 a, Is in manifeſto facinore deprehenſus, pœnas le- eſt, pœnum. Citium enim Zenonis patriam, quæ in Cypro dicat. gibus& iudicio dedit. At. 227 a, Vereor ne nobis idus Mar- eſt, Phœnices, qui& Poeni dicti ſunt, tenuere. autor Dioge- ltem tiæ nihil dederint præter lætitiam& odij pœnam,& dolo- nes Laertius. opuse ris.& 292 a, In animaduerſione pœnad; duriorem eſſe. cont. POENVS, u. de Nat. 76 a, Cur Pœnorum crudelitati Regu- nem Rul. 94 b, Perferre omnes acerbiſsimas pœnas impiorum. li corpus eſt præbitum I. V. 150 b, Vt Hiſpanis& pleriſque zueter de Inuen. 73 a, Sumere pœnas.& ibid. Sumere ſupplicium. Pœnorum. de Aruſp. 248 b, Pœni præter cæteras nationes eſetr. .Dare ſupplicium. I. V. 269 b, Repetere pœnas ab aliquo. calliditare ualent. Acad. 24 b. Homo acutus, ut Pœnus,& 1011 pro S. R. 29 a, Furiæ quæ parentum pœnas à filijs repetunt. ualde ſtudioſus. ſealo Antequam. 195 b, Si à me luxuries& ſtupra Caſsij pœnas POESIS, ſis.poetria, poema. Tuſcul. 325 a, Anacreontis tota JoLII repetunt. de Inu. 46 a, Petere pœnam ab liquo. At. 12 a, Pe- poeſis eit amatoria.& de Orator. 152 a, Claris coloribus pi bijſc tere pœnas ſui doloris ab ali quo. Ep. 13 a, Iudicio perſequi cta uel poeſis eſt, uel oratio. Tuſculan. 250 a, Homeri poe- aHlom pœnam ab aliquo. I. V. 54 a, Fœnam octupli cõmiſſam per- ſim uidemus. eipers ſequi. pro Se. 28 a, Pœnam domeſtici ſanguinis expeto. pro POE TA, tæ. de Orat. 90 b, Eſt enim finitimus oratori poeta, Ils.& Mur. 135 a, Morbi excuſationi pœna addita eſt. de Aru. 252 b, numeris aſtrictior paulo, uerborum autem licentia liberi- Orato. Pœna quæ ſequeretur illud ſcelus. Offi. 64 b, A' iuriſconſul or. Orator. 203 a, Poeta uirtures oratoris perſequitur, cùm xceura tis eriam reticentiæ pœna eſt conſtituta. de Orat. 102 a, In- uerſu ſit aſtrictior. Tuſculan. 148 b, Antiquiſsimum è do- 1 nocenriam iudiciorum pœna liberare. pro Planc. 268 a, No ctis apud Græcos eſt genus poetarum.& ibid. de antiqui- li obſeruantiam ſancire pœna. pro Cor. 62 a, Aliquem mul tate poerarum. de Clar. 170 b, Poetas ante Homerum fuiſ- fate cta& pœna mulcto. Off. 36 b, Tantaque pœna eos afficia- ſe. Tuſeul. 2 40 b, Neminem adhuc cognoui poetam, qui ſi- ue mus, quantum æquitas humanitasq́; patitur. Epiſt. 266 b, bi non optimus uideretur. de Diuinat. 97 b, Negat ſine fu- l. Non poteris effugere huius culpæ pœnam. pro Dom. 213 b, rore Democritus quenquam poetam magnum eſſe poſſe. ur Quæ tetanta pœna tuorum ſcelerum ac flagitiorũ uexat? pro Ar. 189 a, Cæterarum rerum ſtu dia& doctrina„& præ- t ut arbitreris. pro Cor. 5ů8 a, Hanc pœnam fœderibus aſcri- cepris,& arte conſtant: poeta natura ipſa ualet,& moèntis ſnr bere, ut nullus populus fœderatus ciuitate donari poſsit, uiribus excitatur,& quaſi diuino quodam ſpiritu afflatur: 1 niſi fundus factus ſit. Offl. 8 a, Cauendum eſt, ne maior pœ uare ſuo iure noſter ille Ennius ſanctos appellat poetas, on 3 na quàm culpa ſit. I. P. d9 b, Deorum immortalium hę ſunt quòd quaſi deorum aliquo dono& munere commendati ſu in impios pœnæ certiſsimæ conſtitutæ. ibid. 90 a, Aliquem nobis eſſe uideantur. de Orat. 126 a, Sæpe audiui poetam bo dul Pœnas patriæ dijsque immortalibus, eas quæ grauiſsimæ num neminem(id quod à Platone& Democrito in ſcriptis tpol ſunt, furore atq; inſania pendere. ibid. b, Grauiſsimæ legũ relictum eſſe ferunt) ſine inflammatione animorum exiſte- buus pœnæ. pro Lig. 139 a, Ea pœna, in qua adhuc Quin. Ligarius re poſſe,& ſine quodam afflatu quaſi furoris. de Orator. auam eſt, non uideris eſſe contentus. l. P. 99 a, Et pœnam, quæ tan 160 a, Poetæ quos neceſsitas cogit& numeri,& modi, ſic ſäem to facinori deberetur, ſubire.& 100 a, Non in eo cui facta uerba uerſu includunt, ut nihil ſit ne ſpiritu quidem mini- kosple eſt iniuria, ſed in ijs qui fecerunt, ſceleris ac eonſcientiæ poe mo breuius aut longius quàm neceſſè eſt. pro§. R. 26 a, Hęc Tulc. na remanſit. in Ant. 232 a, Mors naturæ pœna eſt iracundia conficta à poeris arbirror eſſe, ut effictos noſtros mores in dolle tormentum arque cruciatus. in Ant. 337 a, Is pœnas dijs ho- alienis perſonis, expreſſamque imaginem noſtram uitæ voll minibusque meritas debitasd; perſoluer. Off. 68 a, Præto- quotidianæ uideremus. de Ar. 258 a, Quis unquam tam im teris, res conſcripſerunt edictum cum pœna atꝗ; iudicio. de Am. manem Charybdim poera fingendo exprimere potuitſpro daſſ 103 b, Is pœnas reipub. graues iuſtasq́; perſoluit. de Legib. Planc. 271 b, Qu e ſcripſit grauis ille& ingenioſus poeta. cſ 1274 a, Periurij Pœna diuina exitium, humana dedecus. ibi. de Orator. u a, Poetas græcos omnino quaſi alia quadam 2DL 183 a, Pœnad; eſt, ſi quis buſtum uiolarit. pro Mil. 10¼ b, Qui lingua locutos non conoraritingere. Quin. Frat. 312 b, Nõ blan. non pœnam confeſsioni, ſed defenſionem dedit.& ibid. 118 mehercula quiſquam us ondraæy G libenrius ſua recentia, horü a, Vobis ueſtro in conſpectu feræ, ſed tamen iuſtæ& debitę lA 2 gc Arch. 190 b, Malus poe- 8,Eg enx ſolurx ſumt poemara legit, quàm ego,&c. pro Arch. 190 b, Malus poe- Eg Pœna. 3 ta de populo., de Opt. 243 a, Poetæ tragici, comic:, epici, mihi POENITENS, ts. I. A. 240 b, Optimus eſt portus pœniten- 2 Popalo: de Opr.24 33, Hiet⸗ 4;9.. . deden 40 b. Op P P melici, dithyrambici. de Orator. 14 5 a, Ennius, Actius, Pa- Aq ti muratio conſilij. cuuius, Aeſchylus, Sophocles, Euripides. Tuſculan. 180 b dunsr POENITE T, bat. tædet, piget. At. 146 a, Non pœnitet me cõ O 8, ElEnJlu§, dOPOEl8, Pdes: 1 le late edon mau ſilij de tua manſione. de Or. 145 a, Memet meipœnitet. Epi. n. lonffa Pctas- 1 r.E 78a, Suæ quemq; fortunæ pœnitet. deInuen. 63 a, Quòd ſi, IE TIA L. Bonum,& Efficiens.. zo facien Ic. neq; eos, neque alios induſtriæ noſtræ pœnitebit. pro POETICAcæ. uel PO ETICE ces. ars ipſa Serario ka 93 lr Dom. 16 b, Quarum rerum ſi quem pœnitet, eum uictoriæ dorum uerſuum. de Inuent. 50 a, Puſcula. 448 b. Ser 208 p de lein Populus Rom. neceſſe eſt pœnitere. Ep. 23 a, Vt eos ineptia- ticam nos accepimus. Tuſcul. 22 4 b,O præclaram Emene an rum ſuarum pœniteret. Epiſt. 27 a, Huius me conſtantię pu tricem uitæ poeticam. Orat. 214 b, Poetica& uerlus kadene 117 to fore, ut nunquam pœniteat. pro planc. 273 b, Vide qum us terminatione aurium, obſeruatione prudentum. Ju⸗ neh me uerbi tui pœniteat, non modd,&c. de Ar. 25 4 a, Et eo fe- Orator. 159 a, Hæc duo à poetica ad elo quentiam tra u 1 eiſſeè ſe autore dicebat, cuius autoritatis neminẽ poſſet pœ- Senda ſunt.* nitére. de Som. 128 a, Ipſa uerò terra ita mihi parua uiſa eſt, fOIO/THE 747O-L. Qualitas. d 1 ut me imperij noſtri pœniteret. Epiſt. a, Me meæ fortunæ POETICE',poetarum more& modo. de Fin. 126 a, Vt poe d non nimis pœniret. Orat. 212 b, Niſi fortè ſic loqui pœnitert. ticè loquar. Or. 220 a, Numerus poeticè uinctus. 1 4 ds Ora. us b. Eciunt ut me non didiciſſe minus pœniteat. POETICV S,a, um. de Orat. 97 a, Non poetico, ſed oratoris he Ar. ig? a, Me pœrniter quòd te offenderim, Attic. 122 a, Etſi ſo quodam numero& modo. de Natur. libro 3, Poetici dij. dd

.„„hdum gon 10, Igultatis vrona
mappellat danuläi arlam quxin Ohn ſenuen annarhig.
tum crudelitati Neru. thl panis& lenldgu xter cateras nationes dacurs, n hanu
z2za Anacreontiste 22 Clariscolorduni 1n.ſo a, Homai hä.
aitmus oraton pore autem licenti lden. atoris perſequtun am „Antiquißimum ich. xum.& bid deantiql as anteomerum ful- ognouipoetam guil.
nat.;yd, Negatſinefi.
am magrum efe poſe dia& doctina, Ene. a ipſa ualet,& madi uodam ſpiritu aſkannr. nctos appellt doetg «munere cocmenitü Sxpe audiui poerando
& Democcito inlechat
tione animorum eolke al furoris. de Ofum & numeri,& modi i eſoiritu quicem ni ſlett. pro SKüb aM9 cos noſtros natän aaginem noſtram uls Duis ungummn exprimert porul
auinän larun ctied poena di
1057 P O Quin. Fr. lib. 2. Poeticæ quadrigæ. de Orator. libro 3, Poe- ticum uerbum.
POETRIA,rriæ. poefis. pro Cælio 51 a, Poetria uetus& mul tarum fabularum.
POL. iurandi uox. Tuſ. 200 a, Pol mihi fortuna magis nunc defit, quàm genus. Poetæ.
POLEMO N, u. philoſophus Stoicus.
POLEMONEVS,z. Ac. 33 b.
POLICRATES Samius. de Fi. 146 b.
POLIO, lu. perpolio, limo. de L. 182 a, Ne facito rogũ, aſcia ne polito. Qu. F. z18 a, Columnæ politæ ſunt. de Or. 90 b, Igna rus faciundæ ac poliendæ orarionis.
FOLITE) ornatéè, eleganter, ſplendidè. pro Cæl. 39 a, Orna tè politeq́; dicere.& de Cl. i7i a, Politè& luculentè ſcribe- re aliquid.& de Fin. 107 a, Politè apteq́, dicere. Epiſt. 30 b, Aliquid politè& ſubtiliter effici. Acad. 39 b, Quæ limantur Amepolitius.
POLITES, uates. de L. 176. aliter, Polyades.
POLITIA,. reſp. de Di. 93 a, In Platonis politia.& 120 b.
POLITICVS, 4, um. de Fin. li.5, Vt habeat quiddam innatũ quaſi ciuile atq, populare, quod Graæci wontrinò uocant. de Ora. 152 b, Politici philoſophi.& de Clar. i89 a, Hunc nõ tam citò rhetorem diziſſes, quàm politicon, ut Gręci dicũt. Epiſto. uz a, Tui politici libri omnibus uigent. ad At. u6 b, otue politicæ. Item: Ratio atq; prudentia reipub. gerendę. Item 147,Vtinam aliquod in hac miſeria rei publ. wontriνον opus efficere& nauare mihi liceat. de Fin. i0 a, Eum locum quem ciuilem rectè appellaturi uidemur, Græcè wontνu, Auereribus Peripatericis Acad emicis; grauiter& copioſè eſſe tractarum.
POLITVI. VS, la, lum. Ep. 111 a, Opus eſt hic limatulo& po litulo tuo iudicio.
POLITVS, a, um.)((Impolitus. de Or. 35 a, Vis aliquid à no- bis ijſdem de rebus politius perfectius q́; proferri. de Or. us a, Homo cõmunium literarum& politioris humanitatis expers. Epiſtol. 202 b, Vir omni liberali do ctrina politiſsi- mus.& de Fin. 425 a, Non ſatis politus bonis artibus.& de Orato. 122 b, Vir humanitate politus. de Clar. 19 6 a, Oratio accurata& polita.& de Or. u19 b, Explicatio illuſtris& per- polita. pro Seſt. 22 b, Vita humanitate perpolita.)((Vita im manis. Epi. 13 b, Apelles Veneris capur politiſsima arte per- fecit. de Cl. 191 b, Politus, urbanus, elegans. At. 36 a, Pöpeius à me pictus& politus omnibus arris colorib. Epi. 95 a, Sed quæ poteſt eſſe homini polito delectatio, cum homo imbe cillus à ualentiſsima bettia laniaturlaliàs politico: ſed po- lito uererib. exemplaribus conſentientibus, melius. de Or. 87 b, Ornata oratio,& perpolita. I. P. 92 a, Homo ad perſua dendum concinnus, perfectus, politus è ſchola.
POLLENTIA, Ʒ. urbs. Ep. 1⁷4,Bruti.
POLLE O, les. poſſum, ualeo. de Cl. 187 a, Multum in hac ur- be pollet, multorũ obedire tempori. de Cl. 181 b, Perorandi locus ubi plurimũ pollet orario. de Cl. 190 b, Tertia pars, quam plurimũ pollere diximus. Off. 39 b, Harum duarũ ad fidem faciendam iuſtitia plus pollet. Parad. 122 b, Nec ulla res plus apud eum pollet, quàm eius uolũtas atq; iudiciũ. Tuſc. 224 b, Filius plus pollet, potiorq́; eſt patre. Part. 23 6 b, Pollere ſcientia uel uirtute.
POLLE NX, cw. digitus in manu, qui unus plurimum præ cæ-
teris pollet. Off. 61 a, Athenienſes ſciuerüt, ut Aeginetis, qui
claſſe ualebant, pollices præciderentur. Attic. 219 b, Pollex,
&c. ſed planè pollex, non index. L. Index.
POLLICEO R, erw. pro mitto, profiteor, defero, offero. pro
Plan. 2 89 b, Nihil ego tibi tum de meis opib. pollicebar, ſed horũ erga me beneuolentiã promittebam. contra Rull. 87 a, Ego uerò expectabo ea quæ polliceris, neq; exigã,& erũt mihi grata ſi ſolueris. Item: Pro certo polliccor hoc uobis atq; confirmo, me,&c. At. 204 a, De æſtate polliceris, uel po tius recipis. Ep. 98 a, Neq; meherculè minus ei prolixè de tua uoluntate promiſi, quàm eram ſolitus de mea pollice- ri. Ep.5 a, De cauſa regia tantũ habeo polliceri, me tibi,&c. At. b, Tibi de noſtro amico placando polliceor. Epi. 155 b, VItròô polliceri omnia cupiã. At. 279 b, Is ultrèò nobis pol- licitus eſt,& dabit,&c. Epi. 75 a, Benignè polliceri aliquid. At. 75 a, Liberaliſsimè polliceri cuipiam. Epi. 105 a, Si ad eũ ultròè ueneris, eiq, pollicitus fueris. pro Planc. 264 a, VItrò meherculè ſe mihi etiam offerentes, ultrò pollicentes roga ui. Epiſt. 64 b, Ego tibi profiteor atq; polliceor eximium ac fingulare meum ſtudium. pro Pom. 17 a, Quicquid poſ- ſum, id omnè ad hanc rem conficiendam tibi polliceor ac defero. pro Do. 219 a, Is quę meum tempus poſtularet, ſatis Prolixè mihi pollicitus eſt. Qu. Fr. 02 b, Noſtræ cauſæ non uidentur homines defuturi, mirandum in modum profité- tur, offerunt ſe, pollicentur. pro Dom, 2u b, Quod nos de
P O 1058 En. Pompeio pollicemur, id ille ſumma fide perficiet. Atti. 120, Phamea in conſulatus petitione perte mihi pollicitus eſt, ſi quid opus eſſet. I. A. 226 a, Græcia dextram tendit Ita- liæ, ſuumꝗᷓ; ei præſidium pollicetur. de Le. 1⸗1 b, Contrà fa- cis quàm profeſſus pollicitus ꝗ́ es.
PFOLEICITA TIO, nis. promiſsio. Ep. 164 b, Hac pollici tatione,&c. Pollionis.
POLLVO, u. uiolo, macula afficio, inquino, maculo, conta- mino, fœdo, peruerto, conturbo. pro Sex. R. 30 a, Noluerũt in mare deferri, ne ipſum polluerent, quo cætera quæ uio-
lata ſunt, expiari putantur. pre Dom. 234 b, Iſte qui non ſo- lum aſpectu, ſed etiam inceſto flagitio& ſtupro polluit ce- rimonias.& de Aruſp. 249 a, Et ut eos ludos hæc lues impu ra pollueret.& 250 a, Qui caſtiſsimos ludos omni flagitio Pollueres. I. V. 223 a, In his ſacris polluendis, quæ attingi fas non eſt.& ²74 b, Sacra ab iſto polluta& uiolata. pro S. R. 29 a, Pqlluere omnia iura diuina& humana ſcelere nefa- rio. LA. 237 a, Qui omnia deorum hominumq; iura inexpia bili ſcelere polluit.
POLVS,h. uertex. de Nat. 46 b, Extremusq; adeò duplici de cardine uertex, Dicitur eſſe polus.
PFOLYBIVS, bj. Of. 75 a, Nam Polybius bonus autor in pri mis ſcribit,&c. 1
POLYBV S,bi. uates. de Diu. 99.
FOLXCLETVS, u. qui ſigna ænea faciebat. de Or. u a,& I. V. 201 a,& de Cla. 170 b, FPolycletus Herculem finxit cum pelle& hydra.
POLYDIVS. uates. de Le. 176 b, aliter, Poletes.
POLYPVS, pi. piſcis, de mollium genere, à pedum multitu- dine fic appellatus. Ep. 136 b, Aut etiam polypum Miniani Iouis ſimilem.
POMARIVM, rij. hortus arboribus conſitus. de Sen. 88 b, Po maria& horti.
POMERIDIANVS,, um. poſtmeridianus. de Orat. 154 a, Ambulatio antemeridiana, aut pomeridiana ſeſsio. de Or. 212 a, Pomeridianas quadrigas, quàm poſtmeridianas, liben tius dixerim. At. lib. 12, Pomeridianæ literæ.
POMERIVM, rij. uel Pomænum. locus circum mœnia ua- cuus, non tam quòd poſt mœnia eſſet, quàm quòd murus poſt eum, appellatus eſt. de N. 28, Cum pomœrium poſtea intraſſet.& ibid. Cum idem pomoœrium tranſiret.& de Di-. 124 a, De iure pomœrij.
POMPApæ. ſpectaculũ, apparatusꝗ ſolennis cum oſtétati- one& magnificentia quadam, qualis fieri ſoler in publicis ſupplicationibus& triumphis. Tuſ. 46 a, Socrates in pom pa cum magna uis auri argentiq́; ferretur, Quam multa nõ deſidero, inquit. de Orat. 1u⁷ a, Sed eorum partim in pom- pa, partim in acie illuſtres eſſe uoluerunt.& Ora. 201a, Epi dicticon genus pompæ, quàm pugnæ aptius.& ibi. Verùm hæc ludorum arq; pompaæ, nos aurem iam in aciem dimi- cationemꝗ́; ueniamus. Tuſ. 219 b, Illa quidem ex rhetorum Pompa. lItem: Ardores animorum, cotesq́; uirtutum. de Or. 13 a, Adhibere quandam in dicendo ſpeciem atq; pompam, & pugnæ ſimilem fugam. Ar. 214 a, Hic de pompa Quirini contubernalis.& in P. 92 a, De pompa triumphi. pro Milo. 108 a, Cadauer P. Clodij ſpoliatum exequijs, pompa, lauda tione,&c. Off. 26 a, Vt pomparum fercuſis miles eſſe uide- amur. I. P. 84 b, At fuit pompa, fuit ſpecies, fuit inceſſus ſal-
tem ſeplafia dignus.& Qu. de Petit. 213 a, Poſtremò tota pe titio cura ut pompæ plena ſit, ut illuſtris, ut ſplendida, ut habeat ſummam ſpeciem ac dignitatem. Arti. 24 4 a, Is non qua pompa, ad me tamen claàm uenturus eſt. Ep. 26 b, Acce- dit etiam moleſta hæc pompa lictorum meorum.
POMPEIAuia. I. V. 270.
POMPEIANV M ni. uilla. At. 19, 23.
POMPEII, orum. oppidum. contra Rull, 33 a,& pro Syll. 178 b. 3
P GM VM, mi. de Nat. 58 a, Pomorum iucundus non guſta- tus ſolůùm, ſed odoratus etiam& aſpectus. de Sen. 92 a, Po- ma ex arboribus, ſi cruda ſunt, ui auelluntur: ſi matura& cocta, decidunt.
PONDERO, zc. pendo, appendo, expendo, examino, æſti- mo. de Or. 156 b, Delectus eſt quidam habendus, arq, is au- rium quodam iudicio ponderandus. pro Font. 27 8 b, Ad u- namquamq; rem exiſtimandam, momentoꝗq́; ſuo ponderã- dam. pro Cec. 206 b, Cauſæ, ratione non uocibus pondera ri debent. Par. 240 a, bis. Eides ex fortuna ponderanda non eſt. I. V. 84 b, Magnitudine rerum crimina ponderare. de Cl. 188 b, Non quantum quiſq; proſit, ſed quanri quiſꝗ; ſit, pon derandum eſt. pro Syl.:80 a, Quod quiſq; admiſerit non er crimine, ſed ex moribus eius qui arguitur, eſt ponderandũ. Off. 45 a, Ea quæ fiunt, iudicio certo ponderare. Ep. 20 a, Si mea eſſent officia tanta, quanta magis à teipſo prædicari, quàm à me ponderari ſolèr. I. P.100 b, Non euentis, ſecee
X 5

1059 P O
ctis cuiuſq; fortunã ponderari. pro Pl. 277 a, Vos qui in cau ſis ponderandis omnes ferè repudiatis. Tuſ. 24 2 b, Dialecti ca, ex qua ſumma utilitas exiſtit ad res ponderandas. Puſc. 251 b, Cùm ea re, non uer bis ponderentur. pro R. P. 12 4 b, Iu dex non ſolùm quid poſsit, ſed etiam quid deceatpondera re debert. Of. 10 b, In quo tamen in primis quo quiid; animo fecerit, ponderandum eſt. de Le. 163 b, Epicurei omnia uo- luptatibus& doloribus ponderantes. i. metientes,
PONDEROSVS,, um. grauis. At. 19 a, Huic puero da pon deroſam aliquam epiſtolam.
PONDO,Arcrrow, mina, quã libram alij uocant. pro Cl. 55 b, Is armarij fundum execuir,& ſeſtertiorum,& auri quinque pondo abſtulit. pro Flac. 160 a, Ante pedes prætoris in foro expenſum eſt auri pondo centum, paulo minus. pro Sex.& de In. 77 a, Centum pondo uaſorum argenteorum. Parad. 119 b, Non eſt uir bonus, qui depofitum nullo teſte, cum lu- crari impunè poſsit auri pondo decem, reddiderit, ſi idem in decem millibus pondo auri non fecerit.
PONODVS, ris. grauitas, momentum. de Som. 127 b, In terram feruntur omnia ſuo motu pondera. de Fat. 150 a, Omne po- dus nulla re impediente mouearur& feratur neceſſe eſt.& 14 4 b, Motus extra pondus& plagam.& 45 a, Atomos gra uitate& pondere moueri. I. A. 173 a, Magnum optimi pon- dus argenti. pro Cec. 287 a, Grande pondus argenti. de Se. 88 a, Magnum auri pondus. de Na. 76 b, Aureum amiculum grandi pondere. I. V. 35 a, Audiſtis ex æde Mineruæ grande auri pondus ablatum.
LOND VS, momentum, uis, autoritas, de Or. us a, Sententia ram grauitate, uerborum ponderibus eſt utendum. de Na- 77 a, Graue ipfius conſcientiæ pondus eſt. Tuſc. i⸗ 7 Æ, Cum ſui ſimilem leuitatem adeptus eſt, tanquam paribus exami- natus ponderibus, nullam in partem mouetur. Of. 5o a, Nõ enim numero hæc iudicantur, ſed pondere. Of. 59 a, Hone- ſtas ommi pondere grauior eſt habenda, quàm cætera o- mnia. pro Corn. 67 b, Si mea autoritas ſatis apud illos in
hac reponderis haberet. At. 143 a, Dubitanti mihi quid me facere par ſit, permagnum põdus affert beneuolentia erga illum,&c. pro Planc. 276 a, Sed ego hoc meis ponderib. exa- minabo, quid cui debeam. Topic. 227 a, Perſona non qua- liſcunq; teſtimonij pondus habet. de Ora. 136 b, Pondus in uita: id eſt, aucoritas. in Vat. 30 b, Id eſt maximi momenti& ponderis. Epiſt. 182 b, Quòd in utramque partem in men- tem multa ueniebant, magnum pondus acceſsit ad tollen- dam dubitationem iudicium& conſilium tuum. Epiſto. 12 b, Sed idem ſcribit meas literas magnum apud te pondus habituras.& 30 a, Sed tuæ lireræ maximi ſunt apud me põ- deris.& ibid. Valet id quidem apud me multum. Off. 10 a, Sin minus plures cauſę& maiores, ponderis plus habebũt. ro Planc. 259 b, Ea non ita magni ponderis apud me eſſe debent. Atti. 154 b, Eius filius eodem eſt apud me pondere, quo fuit ille.& 172 a, Addis etiam ijs qui pondus habent, fa &um noſtrum probari.de Clar. 177 a, xsαα‿æ in uerbis pin gendis habent pondus.
PONE. poſt. de Vniuer. 203 b, Antè, ponè, ad dextram, ad læuam, ſurſum, deorſum. Ibid. 201 b, Et ponè quos aut an- tè labuntur.
PONO, nu. confero, cõſumo, adhibeo. de D. 99 b, Aegyptij o- mnem curam in ſiderum cognitione poſuerunt. Qu. Fr. 29 8% a, Animum, curam, cogirationemꝗ́; tuam pone in omnium laude undiq; colligenda. de Cl. 174 a, Ponere multum ope- ræ in aliqua re⸗Ibid. ⁷2 a, Ponere totum diem in conſiderã- da aliqua re. de Ora. 144 a, Ponere tempus in aliqua cogi- tatione uel negocio.& At. 7 b, Ponere tempus in aliquo lo- co. Ep. 242 a, Ponere tempus in aliquo magno officio. Atti. 91a, Nonis Maij in Ciliciam cogitabam, ibi cum Iuniũ men ſem conſumpſiſſem, Quintilem in reditu ponere. de Di. 128 b, Babylonij CCCCI.XX. millia annorũ in experiundis pueris, quicung; nati eſſent, poſuerunt. Epiſtol. 77 a, Pone- re diem cum aliquo. Offic. i6 a, In quibus multum operę ſtu dijq́; ponendum eſt. pro Mur. i35 a, Ponere totum animum atq; omnem curam, operam, diligentiamꝗ;, ſuam in aliquo negocio. Off.;3 b, Reſp. in qua omnis mea cura, vogitatio,
opera poni ſolebat. Tuſc. 1567 b, Põnere ſe totum in contem plandis rebus. de Fin. 49 a, Sed tantum ſtudium, tamq́; mul tam operam ponendam non in eo arbitrantur. Tuſ. 228, Po nere curam in aliqua re. At. 183 b, Itinera ita facit, ut multos dies in oppidum ponat.
PONERE.locare, collocare, figere, cõfigere, defigere, ſtatue-
re, numerare, dicere. Ep. 5a, Omnis amplitudo ac dignitas
in uirtute poſita eſt. de Di. ni b, Quæ in fortuna aut caſu po
ſita ſunt. Epiſt.5ᷣ a, Quæ pofita ſunr in coniectura. de Fi. 67
a, Omnes uoluptates in corpore ponunt.& 69 b, Ponere o-
mnia in corpore. Attic. 279 a, Potentia in ui poſita eſt& ar-
mis. de Opt, 244 a, Qui intelligentiam ponunt in audiendi
X contumeliæ loco ponere aliquid. Tuſculan, ¹9 13,54
P O 1060
faſtidio. contra Rull. 70 b, Cæteri fructus, qui in ſpe huius legis poſiti ſunt. Qu. Fr. 327 a, Plura Ponuntur in ſpe quàm in pecunijs. Orat. 201 b, Qui ponunt eloquentiam in orati- onis celeritate. de Orat. 107 b, Subſidium ſenectutis in eo- rum qui conſultum ueniant, multitudine non eſſe ponen- dum. Qu. Fr. 296 a, Hoc non eſt pofitum in labore aliquo, ſed in quadam animi inductione& uoluntate. Poſtquam. 194 b, Atque id non in ipſius, ſed in aliorum uoluntate po- ſirum eſt. At. 231 b, Omne conſilium in fortuna poſitum ui- detur. de Natur. 9 a, Omnem uim diuinam in natura ſitam eſſe. Orat. 199 a, Fortunæ omnes Græciæ in eo poſitæ non ſunt. de Ein. 32 b, Beatè uiuere alij in alio, uos in uoluptate
ponitis: alij contra, omnem infelicitatem in dolore. Attic.
263 a, In te poſitum eſt, ut noſtræ ſolicitudinis finem quam- primùm facere poſsimus. pro Qu.: b. Illi quorum uita in al terius manu poſita eſt. de Fin. 32 b, Id oportet totum poni in poteſtate ſapientis. in Vat. 36 b, Vatinius in tribunatu gra tis nihil fecit, qui omnia in pecunia poſuit. pro Planc. 279 a, Libertatem tu ponis in eo, ſi ſemper cum ijs quibus cum aliquando contendimus, depugnemus, pro Flac. 14 6 b, To tum ſtatum ciuitatis,& omnem ſpem,&c. in uno iudicio poſitam eſſe defixam. Tuſc. 2 45 b, Vt omnia quæ ſine hone- ſtate ſint, longè& retrò ponenda cenſeat. I. C. 10 8 b, Quos ego in eodem genere prædatorum pono. pro Cluent. 29 a, Vt quæcunque dicendi poteſtas eſſet data, in honore atque beneficio ponerent. Offic. n a, Quod ab Ennio poſitum in una re transferri in multas poreſt. de Leg. 170 a, Patria cuĩ nos totos dedere,& in qua noſtra omnia ponere,& quaſi conſecrare debemus. de Orat. 92 b, Id difficile nobis eſt, ſit tamen in re poſitum atque natura, de Ora. 96 b, Genus cau ſarum, quod in laudandis hominibus uituperandis; po- neretur. At. 2u1 b, Sed id quidem mihi in optima ſpe pono. Epiſt. 160 a, Ponere maximam ſpem uictoriæ in aliquo.& jbid. Ponere magnum fructum in perpetuitate laudis. de Cl. 179 a, Et ſi non fuit in oratqrum numero, tamen pono ſatis fuiſſe orationis. Top. 225 b, Hunc metuere, alterum in metu non ponere. Or. 202 a, Natura in omni uerbo poſuit acutam uocem. de Fart. 142 b, Quod in Fabio certum poni- tur, ortum eſſe eum canicula oriênte. pro Corn. 62 b, Certè ille populus in ſuperiore conditione cauſad; ponitur, cuius maieſtas fœderis ſanctione defenditur. pro Cæl. 49 a, Res minimè dubitanda in contentione ponitur, utrum,&c. an, &c. Ep. 132 b, Ponere quæſtionem.& Tuſ. 149 b, de Or. 93 b, Ponere quæſtionem alicui. de Ora. 94 a, Ponere omnè uim dicendi in arte.& 126 b, Vos meam defenſionem in aliquo artis loco reponetis. de Le. 163 a, Ius in natura poſitum eſt. Par. 124 a, Quem enim intelligimus diuiremtaut hoc uerbũ in quo homine ponimusde Di. 99 b, Portentorum uim uer ba ipſa prudenter à maioribus poſita declarant, quia enim, &c. Or. 204 b, Ponere uerbum aliquod in oratione.& 199, Ponere aliquod uerbum inſolens. de Cl. 190 b, Hoc ipſum etiam poſui pro argumento, quod ille,&c. Or. 198 a, Poſitũ ſit igitur in primis, quod poſt magis intelligetur, non poſſa effici quem quærimus eloquentem. Anteq. 195½ b. In concio- ne mea nihil ponam de rebus meis geſtis.& I. V. 59 a, Pone- re in oratione ſua:id eſt, dicere. de Vn. 200 a, Ponere longàã orationem in aliqua re. de In. 60 a,& ę b, Nunc de conclu ſione ponemus. Ep. 85 b,& de Fin. 35 b, Ponere aliquid ſcri- bendo. Ep. 62 b, Ne fortè id ipſum uerbum ponam, quod, &c. Of. 55 b, Exempli cauſa ponatur aliquid, quod pateat la rius.& pro Cec. 29 a, Nunc rem ipſam ponamus.& ibi. Eſt hæc res poſita, quæ ab aduerſario non negatur, Cecinnam pulſum eſſe,&c. de In. 38 b, Ponere exemplum uitio ſum,& uitiũ obſcurius poſitum. de Fin. 64 b, Hoc poſitum in Phæ dro à Platone, probauit Epicurus. Epiſt. i6 a, Vt paulo ant? poſui.& 193 a, Vt ego poſui. de Or. 128 b, Argumentũ ſimul atque poſitum eſt arripitur. de Finibus 96 a, Quo pofito atq; approbato,&c. pro Dom. 236 b, Non eſt auſus ſuũ no⸗ men emptioni illi aſcribere, poſuit ſcilicet Catonem illum, &c. Poſtq. z0 b, Tum in perorando poſuit, uos rogari à ſe- natu,&c. de Or. 157 b, Ponere aliqua penè in conſpectu ant- mi. de Or. 0ra, Omnia enim ſunt poſita ante oculos, collo- cata in uſu quotidiano.& 106 b, Hæc ſtatuere ante oculos. &144 a, in V. 268 a, Ponere rem in medio. pro fl. i5e b, Ler obſignatas tabulas in publico poni uoluirt. Att. 2 a, Herma- thena tua poſita ita bellè eſt, ut totum Gymnaſiũ ipuabdoa eſſe uideatur. IJ. V. 26 5 a, Iſte de bonis illius in æde Veneris argenteum Cupidinem poſuit. IJ. V. 243 a, Ponere uel loca- re aliquid in extremo.& ibid. Aedilitas alicui data rectè col locata,& in loco poſita.& 246 a, Bene collocare munera apud aliquem. Epiſt. 246 a, Ponere aliquid in loco benefi- cij.& I. V. n4 a, Deferre aliquid cuipiam in loco beneficij. Oct. 330 a, Ponere aliquem loco hoſtis. I. P. 86 a, Maledicti Con- eng
uitiß audie ceret, repon verti noltro geVn qur 1 dütrit dem aWn nere duse icam 10NE nemt boni, 10 NS 6b b 10 NS ſdo p Helle quos terſci tis tri ſos.a aden deijch 0NI Tuſ⸗ 20N7 &ma
b eidgu lRo. de Se lacer mus. ktes, bieij omne nalb kropt e Com
often eume noua udã datis
doN
tume del. don
doN

L no. pro Clueant. 9.
ta inonoreage ab Ennio doltum i SS. 17d 2 Dat ci anlaponere,& auſ düfftle nobis eb Ora 96 b Genvsen e de pono, uictonein Jicud. erdetuitate laudis, 4e aumero, tamen dono dc metuere alterumun in omai uerdo polit in Fadio cenun fomi pro Comn. t: Cend ecauſad; ponitnruil cur. pro Cal. 494, IS vonituratmm,&c.an Tu.ugce Orgb 14 Poneteomni tim defenäonem in aiqu- in natun poctum ti diuitemauthocueti Pomentotumiin n ta declarant quiaenlc odin otatione.9 6 le Cl ho b, Hoc hün lle, Kc Ot.gla uüü zintelligeturnanpelt Anteq.19; dln coblr gettiA 1.Hakohe
eßgd Nuceema
zd ponere aruide derdum ponam duih
x is l Dnereud 13* 4 zreckel
piam 64 Erſlushi
1061 P O
fidens mala conſuetudine loquendi in uitio ponitur.& 212 b, Vt& in laude& in uitio nomen æmulationis ſit. de Ora. 127 a, Non continuò ſi quis motus populi factus eſſet, id C. Norbano in nefario crimine, atque in fraude capitali eſſe ponendum. de Clar. 177 a, Ipſum Latinè loqui eſt in magna
laude ponendum. Top. 227 a, Conſilio iuuare ciues magna inlaude ponendum eſt. I. V. 196 a, Neq; ego hoc in tua lau-
de pono.& 244 b, Obijcere aliquam rem in magnis crimi- nib. Ep. 246 a, Ponere aliquid in loco beneſicij, uel teſtimo nij, uel iudicij. Ep. 166 a, Ponere aliquid loco ſceleris. Ep. 136 a, Ponere aliquid loco. ad Her. 13 b, Hoc in aperto delicto poſitum eſt. Ep. 223 b, Ponere beneficiũ apud gratos homi- nes. Ep. 216 a, Bene ponere beneficiũ apud aliquẽ. Ep. 224 b, Bene ponere ſtudiũ ſuũ& officium apud aliquem. Epi. 20 b, Præclarè ponere apud aliquem.& 227 a, Apud ipſum prę- clariſsimè poſueris. At. 34 a, Quare nõo⁵αινεa induſtria tua, ſed pręclarè ponitur. Qu. de Pet. 212 a, Operam apud aliquẽ optimè poni. Ep. 73 b, Ponere aliquid loco conſolationis. Ep. 54 b, Ponere aliquid in minimis: id eſt, putare. de EFini. 96 a, Ponere mortem in malis. Acad. 3 a, Ponere multum in aliqua re: id eſt, magni æſtimare. de Ora. u6 a, Tantum ego in excellente oratore pono eſſe ornamenti uniuerſæ ciuita- ti. At. 8 a, Credibile non eſt quanrum in prudentia tua& fide ponam. Quin. de Pet. 209 a, Bene ponere. I. C. 119 b, Vt aliqua in uita formido improbis eſſet poſita. I. A. 228 b, Vt in eo multum præſidij reipub. poneret. Am. 104 a, Carbo quem modò poſuimus. de Legib. 163 b, Quidam uirtuti- bus exceptis atque uitijs, cætera in ſumma æqualitate po- ſuerunt. de Legib. 165 a, Vt honeſta in uirtute ponantur, in uitijs turpia. de L. 170 a, Rectè igitur Magnus ille noſter me audiente poſuit in iudicio, cum pro Albio tecum ſimul di- ceret, remp. noſtrã iuſtiſsimas huic municipio gratias age- re poſſe: poſuit in iudicio: id eſt, dixit. de Fin. lib. 3, Animad- uerti te iſto modo paulo antè ponere:& ſcio ab Antiocho noſtro dici ſic ſolere.& hic ponere, pro dicere, poſitum eſt. de Vn 203 a, Ponere ſe extra culpam. Qu. de Pet. 205 a, Vt illa quæ in re diſperſa atq, infinita uiderentur eſſe, ratio ne& diſtributione ſub uno aſpectu ponerentur. Ep. 134 b, Equi- dem cum in mentem uenit, ponor ad ſcribendum. Atti. 170 a, Vt malè poſuimus initia, ſic cætera ſequentur. At. 213 b, Po nere operam alicui: id eſt, dare negocium. Or. 216 b, Ponen- dus eſt enim ille ambitus, non abijciendus. Tuſc. 239 b, Tu- nicamꝗ; poſuit: id eſt, depoſuit.
PONERE in gratia:id eſt, intro ducere. At. 74 a, Apud Patro
nem te in maxima gratia poſui. At. 96 a, Ac te apud eum dij boni, quanta in gratia poſur?
PONS Argenteus, qui ſupra Argenteum flumen erat. Epiſto.
166 b.
PO NS, tu. I. V. 227 b, Eorum coniunctione pars oppidi angu
ſto ponte rurſum adiungitur& conrinetur.& de Fin. 88 a, Helleſponto iun cto, Athoꝗ; perfoſſo. Pl. Ep. 157 b, Pötesq́; quos fecerant interrupi. de L. i⸗ b, Et àtergo pônrem in- terſcindi iuſs it. I. V. 33 a, Feciſti ante roſtra pontẽ continua- ris tribunalib. de L. 19 a, Pontes etiam lex Maria fecir angu ſtos. ad Her. 4 b, Pontes diſturbat, ciſtas deijcit. pro S. R. 35 a,Senes ſexagenarij more maiorum de ponte in Tyberim deijciebantur. in Ca. iu a, Pons Miluius.
PONTICVI.VS,ü. Q. F. 319 a, Pöticulus qui eſt ad Furniæ.
Tuſ. 239 b, Foſſæ tranſitum ponticulo ligneo coniunxit.
ONTIFE X, cu. antiſtes ceremoniarum& ſacrorum, autor / 2
& magiſter publicę religionis, qui publicis ſacerdorijs prę- eſt, qui ſacris præeeſt, ſacerdos publicus, uel ſacerdos popu- li Rom. antiſtes deorum immorralium, antiſtes ſacrorum. de Sen. 33 a, L. Metellus Pont. Max. uiginti& duos annos ei ſacerdotio præfuit.& de N. 76 a, Q. Scæuola põtifex maxi- mus. de L. 73 b, Diuis alijs alij ſacerdotes, omnibus põtifi- fices, ſingulis flamines ſunto. de N. 25 b, Sacris põtifices, au- ſpicijs augures præſunt. de Or. 113 a, Pontifex maximus res omnes ſingulorum annorum literis mandabat, efferebatq́; in album, proponebat,&c. de Orat. 149 b, Pörifices ueteres propter multitudinem ſacrificiorum, tres uiros epulones eſſe uoluerunt, cùm eſſent ipſi à Numa inſtituti,&c. Item, Comitia pontificis maximi. contra Rull. 69 b, Amplitudo ſacerdotij.pro Dom. 218 b, Si cuius fortè põtificis animum offendi.& ibid. Alio modo conſtituere de religione põrifi- cum quam ceremoniarum ius poſtulat. de Ar. 246 a, P. Albi nouanus, Qu. Terentius põtifices minores. de Orat. 10¹ 4, In põtificum libris,& in XII. rabulis plurima eſt anti qui- taris effigies.
PONTIEICIALIOS,e. de Legib. 180 b, Iraque uſibus tan-
tummodo pötiſficis eſſet, ſi põtificialis maneret autoritas. de Legib. i81 a, Ponrificialis compoſitio iuris.& 181 b, Ius pontificiale.
PONTIFICATVS, tus. ſacerdotium, ampliſsimum ſacer-
P O 1062
dotium. de Ar. 247 b, Statas ſolennes q, ceremonias põtiſi- caru contineri.
PONTIFICIV S, a, um. pontificialis. pro Dom. 220 b„Ne- go iſtam adoptionem põtificio iure factam. de Natu. 68 a, & Tuſcu. 153 b, Meliora didici de colendis dijs immortali- bus iure pontificio,& more maiorum. pro Dom. 219 b, Ius religionis: id eſt, ius pontificium. de Natur. lib. i, Nominum non magnus numerus, ne in pontificijs quidem noſtris(ſci licer libris.)
PONTINAuilla. At. 63.
PONTINVM. locus. At. 104,& de Or. 135.
PONTINV S. de Pro. 75 b, de C. Pontinio.
PONTVS, ti. mare. I. V. 230 a, Alterum in ponti ore,& angu- ſtijs.& de Or. 99 a, Pontus Euxinus, Item: Rauca fulix itide fugiens è gurgite ponti.
POPIN A,næ. ganea, culina. I. C. 195§ a, Quorum æs alienum cõtractum in popinam nullum reip. motum afferre pote- rat.& I. P. 82 a, Cùm iſto ore fœtido teterrimã nobis popi- nam inhalaſſes.& ò3 a, Tu ex tenebricoſa popina extractus. &I. A. 173 a, Huius in ſedibus pro cubiculis ſtabula, pro tri- clinijs popinæ ſunt.& 187 a, Vino& epulis retentus eſt, ſi e- pulæ potius quam popinæ nominandæ ſunt.
POPLE S,/u. pars poſterior genu,& quaſi ſinus. nam ibi pli- catur ipſum genu. de Natur. z1 a, Redundans poplitibus& pedibus.
POPVLARIS, re. uulgaris, de populo, ciuis, municeps, ple- bicola, iucundus& gratus populo, ſeditioſus.)(„Alienus à cõmodis populi. Off. 46 a, Popularibus uerbis eſt agendũ, & uſiratis, cum loquemur de opinione populari. de Or. 94. a, Oratio ad uulgaré popularemꝗ; ſenſum accõmodata. de L. 71a, Lex popularis: id eſt, quã populus ſanxit. Off. 17 b, Ex quo euenit, ur alij populares, alij ſtudioſi optimi cuiuſ- que uideantur. de Ar. 254 a, A grauitate patrum deſciſcere, & popularé fieri. pro Seſt. 2z a, Qui ea quæ faciebant, quęq́; dicebant, multitudini iucunda eſſe uolebant, populares ha bebantur. I. A. 234 a, Extraordinarium ſemper imperiũ po- pulare atq; uentoſum eſt. pro Cl. 33 b, Quintius homo ma- ximè popularis, qui omnes rumorum& cõcionum uentos colligere cõſueſcet.& Att. 262 b, Erat enim popularis, ut no ras:id eſt, Cæſar. in C. i20 a, Video quid intereſt inter leui- tatem cõcionarorum,& animum uerè popularem,& ſa- luti populi cõſulentem. I. V. 6 a, Cenſorium nomẽ iam po- pulare atque plaufibile factum eſt.& pro Seſt. i a, Cauſa po pularis. L. Plauſibiliter. de Clar. 173 a, Homo nõ liberalita- te, ut alij, ſed ipſa triſtitia& ſeueritate popularis. de Le. 168 b, Seſeq́; nõ popularem alicuius loci, ſed eiuem totius mũdi quaſi unius urbis agnouerit. Acad. 29 b, At hoc Thales Ana ximandro populari& ſo dali ſuo nõ perſuaſit.& Att. 154 b. Solon popularis tuus. Am. uz b, Popularis: id eſt, aſſenta- tor& leuis ciuis.
POPVLARITER. uulgd, ſeditioſs. de L. 159 b, Sed quoniã
in populari ratione omnis noſtra uerſatur oratio, popula- riter interdum loqui neceſſe erit,& appellare legem,&c. ut uulgus appellat.& de Fi. 68 a, Populariter loqui. de§5. 130 b, Homines populariter annum tantummodo ſolis reditu metiuntur. pro Seſt. u a, Homo uigilans,& in cauſa popula ri ſi nõ moderatè, at certè populariter agens. de Clar. 179 a, Cõtra quorum potentiam populariter tum agendum fuit. Pro Cl. 37 a,& 45 b, Cõciones quotidianæ ſeditioſè& po- pulariter cõcitatæ. Off. 48 a, Sed cum in agendo multa po- pulariter, tum illud malè non,&c.
POPVL OR arus. diripio, uexo. I. V. 177 a, Apronius qui maxi mos agros populabatur. I. V. z5 a, Qui nunc populari atq, uexati ad me uenerunt.& 5 a,& ⁷4. b, Verre populatam uexatamꝗque prouinciam. Offi. 7 b, Ille noctu populabatur agros, quod,&c.
POPVLVS,4. Quirites, multitudo ciuiũ reliqua prærer ſe- natum. hinc illa autoritatis formula, S. P. Q. R. id eſt, Sena- tus populusq́; Romanus. pro Do. 228 b,& 219 a. Or. 212 a,- ſum loquendi populo cõceſsi, ſcientiã mihi reſeruaui. I. A. 207 b, Populi Ro. uictor, dominusq, omnium gentiũ. Oct. 330 a, Quantum te popule Rom. de me fefellit opinio. pro Arch. 160 b, Malus poeta de populo. L. Reſpublica.
POPVLVS pro arbore. de Le. 159 a, Populus proceriſsima. L. Libertas.
P ORCA, cæ. porcus fœmina, ut Cato dixit. L. Porcus. de In. 73 b, Qui porcam tenuit, dedi oportere. de Le. 8 a, Quæ in porca confracta iura ſint.
PORCVS, ci.de Sen. 39 a, Villa abundat porco, hœdo, agno, &c. de L. 18i b, Et porca fœmina piaculum pati.
PORRECTIO, onb. proiectio. de N. 56 b, Digitorũ cõtra- ctio.)(Digitorum porrectio. ad Heren. 21 a, Celeri porre- ctione brachij.
PORRECTVS,, um. proiectus, extentus, extenſus. de Fi. 57
2. a, Sta-

1063 P O
a, Seatua Chryſippi ſedentis porrecta manu. de N. 77 a, Pa-
teræ, quæ fimulachrorum porrectis manibus ſuſtineban- tur. Att. 77 b, Ne quid in cæſa& porrecta, ut aiunt, onerls mihi addatur.
PORRIG O, gis. tendo, admoueo, intendo, proijcio ‚extẽdo
)(Cötraho. de N. 77 a,Stultitia eſt, à quibus bona preca- mur, ab ijs porrigentibus& dantib. nolle ſumere. pro Mil. 103 a, Aliquando gladius nobis ad occidendum hominem ab ipſis porrigitur legib. Tuſ. 240 b, Nec manum porrige- bat in menſam. pro Deiot. 145 a, Porrigere dextram alicui. pro Cæl. 5¹ a, Licinium cum iam manum ad tradendum py xidem porrexifſet, retraxiſſe. de Di. 105a, Animal membra quò uult flectit, ceõtorquet, porrigit, cõtrahit. pro Fl. 149 b, Porrexerür manus, pſephiſma notũ eſt: id eſt, 4Xe εοıνeæp. pro Fl. 149 a, PFſephiſmata non ſententijs, nec autoritatibus expreſſa, ſed porrigenda manu,& profundendo clamore multitudinis concitatæ. I. V. 267 a, Cui ciui ſupplicij non illa dextera inuicta& fidem porrexit,& ſpem ſaluris o- ſtendit? de Natur. 48 b, Hinc dextram porrigens quadru- pes qua uaſta tenetur. de Oraro. 100 a, Cunctis propè ciui- bus lucem ingenij& conſilij ſui porrigere atque tendere. Poſtquam. 209 a, Qui mihi primus afflicto& iacenti con- ſularem fidem dextramꝗ; porrexit. Or. 299 a, In hoc in eum huc an illuc manum porrexerit. de Fi. 102 a, Ne digitũ qui- dem eius cauſa porrigendum putabant. ad Her. 41 b. Porri- gere manum gratulantibus.
PORRO' præter a, ſanè, diu uel longo interuallo. Epi. 54 a,
Multa uidebis iortaſſe, quæ nolis, non plura tamen quã au dis quoridie, nõ eſt porrò tuũ uno ſenſu ſoluùm oculorum moueri, cũ,&c. de Diuinat. 30 a, Sequitur porrò nihil deos ignorare.& de Inuentione ²2 a, Eſtporrò quiddam, quod, &c. de Ora. 37 b, Quid tam porrò regiũ?&c.& I. V. 0 a, Sic porrò diligũr,&c. Ar. 99 b, Catoni porrò aſſenſus eſt Fauo- nius. de Sen. 35 b, Sæpe à maiorib. natu audiui, qui ſe porrò pueros à ſenib. audiuiſſe dicerẽt, C. Fab riciũ,&c. pro S. R. 37 b, Videte iam porrò cætera iudices,&c. pro Qu. 5 a, Cla- mabat porrò Quintins,&c. Ité ibi. Spõſione porrò,&c. Tã- tũ porrò aberat, ut,&c.& de Or. 190 b, Quis porrò,&c. Att. zu a, de In. 79 a, Age porrò, quid ſi,&c. de Fi. iz23 a, Perge por r8. I. V. 92 b, Porrò autem populi Rom. ſocijs,&c. At. 3 b, Por rò autem neq; mihi accidit,&c. Ep. 16 b, Dubium porrò il- li non erat quid fururum eſſet. de Fin. 70 a, Ille porrò malè, prausè,&c. de Fin. 143 a, Ea nos maledicimus, ſed exigua por rò& minima:id eſt, ſanè.
PORRO’. diu, uel longo interuallo. Poſt. 297 a, Intemperans
non in auarè cœptis, fed porrò intermiſsis uoluprtatibus.
PORTAF tæ. de Fi. 111 a, Si Annibal ad portas ueniſſet murũꝗ́;
jaculo traieciſſet. At. 119 a,& 97 a, Socrates dum triginta ty
ranni eſſent, pedem porta non extulit.& i0r a, Bibulus pe-
dem porta non plus extulit, quàm domo ſua. I. A. 261 a, Qui urbis portas occuparent. Ep. 253 a, Comites ad portam ex-
pectare dicunt. de N. 53 b, Porta iecoris, ſic enim appellant.
I. P.— a, Cum ego Cœlimontana porta introiſſem, homo promptiſs. laceſsiuit. I. P. 9u b, Porta triumphalis dixiſſem reſponfione inimica, Aeſquilina introiſſe. Tuſ.z ½1, Agra- gianæ portæ Syracuſis.
1 8 21 0 8 PORTENDO, du. præmonſtro, denunciò. prædico. de Di.
89 b, Nam quod de ſole oſtenium eſt tibi, populo cõmuta- tionè rerũ portendit fore. Ar. 256 a, Cùm dij principib. pe- riculum portendunt.& de Ar. 249 b, Cũ in eo ipſo pericu- Iũ eſt, ex quo periculũ portẽditur. I. V. 225 b, Cùm magnorũ
ericulorũ metus ex oſtentis portenderetur. de Na. 59 b,& de Di. 135 b, Significationes rerum futurarũ, quæ tum uigi- lantibus tum dormittib. portenduntur. de Di. 99 b, Quòd enim oſtendunt, portendunt, monſtrant, prædicunt, oſten- ta, portenta, monſtra, prodigia dicuntuf.
PORTENTOSVS, 4, um. monſtroſus, prodigioſus. de Di.
120 b, Si quando aliqua prortentoſa, aut ex pecude, aut ex ho mine nata dicuntur.
PORTENTVM, u. monſtrum, prodigium. de Natur. 27 a,
de Diu. 121 a, Nec ſi id factum eſt, quod fieri potuit, porten- tum debet uideri. nam ſi, quod rarò fit, portentum putan- dum eſt, ſapientem eſſe portentum eſt. de Aruſp. 24 a, Por- tentorum explanationes Hetruſcorum diſciplina continẽ- tur. de Nat. 28 b, Præter naturam ho minum pecudũꝗ; por- tenta. I. P. 31 a, P. Clodius fatale portentum prodigiumque reip. de Fi. 122 a, Quid Zenorportéta hæc eſſe dicit. Tuſc. 150 a, Aut quid negocij eſt, hæc poetarum& pictorum poͤrten ta conuincere?—
PORTICVI,A,læ. à porticu, ut Varro dixit, ducta eſt. eſt e-
nim parua porticus. Epiſt. 106 a, In porticula Tuſcul. Leg. Exedria.
PORTICVS, ci. ambulatio, exedra, xyſtus. Attic. 66 a, In cã-
po Martio ſepta marmorea ſumus facturi, eaq́; cingemus
P O 1064. excelſa porticu. pro Do. 236 b, Porticus cum conclauibus, pauimenta trecenrüm pedum., de Or. 110 b, Porticus hæc i- pſa ubi inambulabimus.& de Cl. 165 b, Cùm inambularem in xyſto. Qu. Fr. 318 a, Summam dignitatem pauimẽta por- ticus habebant. I. A. 176 b, Quidlibet, modò ne nauſeet fa-
ciat: quod in porticu Minuta fecit. Vide noſtros in Philip-
icas commentarios.
PORTICVS Neptuni, quæ Puteolis in Italia erat. Ac. 20. PORTIO, onis. pars. pro Fl. 152 b, Cum omnes Aſiæ ciuitates
pro portione in prouincias deſcripſiſſet. de Som. 128 b, So- nus interuallis coniunctus imparibus, ſed tamen pro rata portione diſtinctus.& Tuſc. 169 a, Pro rata parte. I. V. 246 b, Nunquam in Sicilia frumẽtum publieè emptum eſt, quin Mamertinis pro portione imperaretur. de Or. 138 a, Cauſis principia pro portione rerum præponere-
PORTITO R, oru. publicanus, qui exigẽdis portorijs præ-
fectus eſt. L. Portorium. cont. Rul. 78 a, Decemuiros porti- tores omnib. omniũ pecunijs conſtituti. Of. 30 a, Quæſtus qui in odia hominum incurrunt, ut portitorum,& fœnera torum. I. V. 3: a, Cum te non cuſtodem ad continendas, ſed portitoré ad partiendas mercedes miſſum putares. de Rep. lib. 4 teſte Nonio, Nolo enim eundem populum imperato rem& portitorem eſſe terrarum.
PORTO, as. comporto, fero, defero. Qu. Fr. 312 b, Memini cũ
hominem portarent ad Baias Neapoli octophoro, miros riſus nos edere.& I. A. 181 b, Lecticas porrari uidemus. pro Do. 225 b, Columnæ marmoreæ ex ædibus meis ad ſocerũ conſulis portabantur.& 236 b, Qui fortunas meas domos ſuas comportarent. Par. 7 a, Omnia mea mecum porto. Attic. 223 a, Rumorem afferunt magnum Romę, domum ad Antonium frumentum omne portari. Off. 38 a, Ad exem- plum amiſsi imperij portari in triumpho Maſsiliam uidi- mus. pro Seſt. io a, Arma in templo Caſtoris palàm porta- bantur. I. A. Non eodem ſemper ſpacio portata feruntur. pro Fon. 27 a, Eleſio dolus tantum ſenos denarios ab ijs qui ad hoſtem portarent, exegit.& Ep. 154 b, Ad hoſtem ſci licet portari uiaticum.
PORTORIVM rj. uectigal quod in portu exigitur ex rerũ
portatione. Qu. F. 296 a, Ciues qui in portorijs Italiæ tol- lendis non tam de porrorio, quàm de nõnullis iniurijs por titorum querebãtur. pro Font. 278 a, Titurius Toloſę qua-
ernos denarios in ſingulas uini amphoras portorij nomi- ne exegit. de In. 52 a, Locare& cõducere portorium. I. P. 98 a, Singulis rebus quæcũq; uenirent, portorium impoſuit. I. V. 4 3 b, Quæ ſine portorio Syracuſis erant exportata.& At. 32 a, Portoriũ circumuectionis. I. V. 14 4 b, His pro reb. portoriũ nõ eſſe datũ.& 145 b, Res exportatæ ſine porto- rio. de Pro. 70 a, Vectigal ac portorium Dyrrachinorũ. Att. 31 b, Portoria Italiæ ſublata ſunt.
PORTVNV S, ni. Deus marinus, qui portub. præeſt: quem
poetæ Melicertam& Palæmonem uocant. de Nat. 39 a, Vt Portunus à portu, ſic Neptunus à nando, paulùm primis li teris immutatis.
PORTVOSVS, um. de Or. 149 a, Superum mare Ioniũ por
tuoſum.&. Ep. 92 b, Nauigatio minimè portuoſa.
PORTVS, us: locus in littore tutus, quo merces importan-
tur,& ex quo exportantur, perfugium. Ep. i5, In nauigando tempeſtati obſequi artis eſt, etiã ſi portũ tenere nõ queas. I. V. 227 b, Inſula, quæ duob. portubus cincta, in utriuſq; por tus oſtiũ aditũq; proiecta eſt. pro Pom. ô b, Publicanorum familiæ, quas in portubus& cuſtodijs habent. pro Pom. 10 a, Portus Caieræ celeberrimus& pleniſsimus nauium. pro Fl. i51 b, Regio, quæ mari cincta, portubus diſtincta, inſulis circũ data eſſet. de Sen. 92 a, Quo propius ad mortè accedo, quaſi terram uideor uidere, aliquandoꝗ; in portũ ex lõga naui garione eſſe uenturus. I. V. 43 b, Canuleius, qui in por tu Syracuſis operas dabat. Item ibid. Portum& ſcripturas eadem ſocieras habebat, pro Mu. 124 b, In portum ex alto inuechi,& portu ſoluere.& de Pro. 75 a, Portus tutus& clau ſus.pro Pl. 279 a, Tutus& tranquillus portus. Att. 276 a,&
I. V. 267 a, Et fugæ portus erat in tuis caſtris,& ſubſidium
ſalutis in tuo exercitu. pro Cec. 304 a, Exilium eſt perfugiũ portus q́; ſupplicij.& Tuſ. 174 b, Portum paratum nobis S perfugin putemus. de Or. 107 b, Sed tanquam portum ali- quem expecto, iſtam quam tu times ſolitudinmem. At. 150 b, Ab utroq; portus cornu moles iacimus. Of. 35 b, Molesjop poſitæ fluctibus, portus manufacti. Of. 38 a, Nationum por tus erat,& refugium ſenatus.
POSCO, ſcu. pero, flagitro, requiro. pro S. R. 24 a, Audaciæ
partes Roſcij ſibi popoſcerunt. pro Planc. 269 a, Sic ego hoc contendo, me tibi cuiuſcunque tribus rationem popo ſceris redditurum. I. V. 77 b, Iſte inuentus eſt, qui parentes precium pro ſepultura liberũm poſceret.& 85 a, Magiſtrum
Sicyonum nummos popoſcit. Tuſculan. 191 b, Vt Seinn . zn Acas.
ſatitu nusa, mam. maiot ſebsio tanqu coatr enit puli depo nemu polle
fenä-
Loo lebio in pol in ua ſelsio ren poge de0r in alie Deno mug.. lil.n eul pe 65 ebio itque um. ooſt vHic urda

um Cone.. deonien de 1065 1 b 4 0 P 1066 um dam lan in Academam noſtram deſcendimus, popoſci eorum ali- tum,& de poſsidendis bonis, de Orat. 135 a, Bona cins cen- aauinzaye Auem ui derant, audadaliceerench I. V. 207 b,& Attic. feo publicè poſsidenda. I, A. 233 b, Pofsidere bona alrerius 1 denalſ 3 205 9,2 Jon de ebaun ego abs re literas poſcere. I. V. 132 a, Si ſine teſtamento. cont. Rul. 62 b, Agri qui ab Hiempſale poſ- oſtro; n ni. h de me non Promnele bopoſciſſet. Attic. 20 b, At ni popo ſidẽtur. de Or. 6 a, Itaq; neq; hoc poſſum dicere, me omni- d. ſciſſes, ego me tibi non offerebam. de Orator. 87 a, Tum no ignorare quid poſsideas, neq; planè noſſe ac uidiſſe. pro taliaerat Craſfum puluinos pop ſciſſe. I. V. 56 a, Poſcere, poſtulare, Qu. R. 47 b, Plus fidei quàm artis, plus ueritaris quaàm di- nnes li 8 effagitare. I.v 250 a, Non deſiderare ſolum, ſed etiam po- ſciplinæ poſsidet in ſe. pro Fl. 15/7 a, Hanc fiduciam cõmiſ- de Som. Udun ſcere& Hagitare. ſam tibi tenes hodie ac poſsides. pro Do. 235 b, Cum forum ſcd tamen ät. POSITIO urbis. pro Flac. 159 a.. armatis cateruis Perditorum hrominum poſsideres. I. V. 122 tna pan 25 POSITVS,, um. ſitus, locatus. co nt. Rul. 85 b, Roma in mon a, Cum iſte cal umniæ licentiam ſua autoritate poſſediffet.
9
tibus poſita.& pro Pom. 14 b, Inſula Delos in Aegeo mari pontta. pro Pom. 9 b, Nulla res in uſu militari poſita, quæ huius uiri ſcientiam effugerit. Par. 126 a, Qui poſſeſsiones incertas atq; in caſu poſitas habent.
OSSESIO, poßeſsionu. ius ipſum poſsidendi, fortungę bo- na. interdum etiam ipſa bona, ſiue prædia& res. de Diuin.
de In. 58 a, Sin inuerecundum antmi ingenium poſsidet, ta- men accuſes, non enim probus eſt. de Ora. 103 b, Neq; ea ut ſua poſſediſſe, ſed ut aliena libaſſe. pro S. R. 29 a, Magnam uim, magnam neceſsitatem, magnam poſsidet religionẽ pa ternus maternus q, ſanguis.
POSSVMK tes.licet mihi, ualeo, polleo, poteſtas eſt uel non
ritoru 4 t 12 eiceio ea)eibearo buüdl laacem de Bloeis daamr cNoteſtarenn habeo, poteſtate ualeo, facultas eſt uel non dcontinend 6 fches monede iniquum 9 8 bat 5* 9 aRul, Web'n nK. 9 Kas d. Aate labeo, uim habeo, potis ſum, facultas uel po- — i londem ee nuidlu 3 abat. Kontie ul. 82 b. piſt. teſtas zenesoni 8 poteſtas mea eſt, mihi liberum eſt fa- mo din 3. eka.+ b, Sim s, has 8 ernas ho eſsiones tenebis. pro cere, erat re pondere ma gnas,&c. nulla erat recuſatio, quo- duluminperan Qu. 7 a, Bonorum pol eſsio ſpectatur non in aliqua parte, ad facultas tulit, ut fa cultas tulit, habeo dicere, habeo què- ſed in uniuerſis quæ teneri& poſsideri poſſunt. de Ora. 153 admo dum tibi porras huius urbis patère ius nõ eſt, ius po
4 83 d enini„Eriuee einiliſürcule detrinagen do uſurpare poſſeſsioné teſtatemꝗq; imperandi babeo, quod mihi reſpondeas non lioctophor, nin amifſam.& ibid. Recuperare poſſeſsionem amiſſam. de Or.„ habebis, huius rei poteſtas omnis in te ſita eſt, hoc multum
Ntunas megs don; mea mecum pomg, um Romg domum 1 „Off 314, mn. pho Maßiiliam lici. aſtoris palämpon. do portaza ferunru. ſenos denarioaiß
d. d4 b, Adhoſtnſä
donu erigiturani aponorißs kalie tq. enönullis iniurjäpar Titurius Toloſegu dhoras ponorijgom- tere pororun.19h portonum impolut ſäs erant eportatado „V 44 Hsptord, erportatx 3ne potto- am Dyrachinoti nn
portub. preett guen ocant. de Nat.zuſt ndo) paulim prm
perum narelorünn me portuols.
uo merces impoftn⸗ m. Hp. nbasgud
„ erehö queu.?. ortü tenete no qlau
dactzin utnu
is ciſtns, erigi
ltuquan d N.joh dolesoh
154 a, Poſſeſsio quaſi caduca arque uacua. Par. 135 a, Poſſeſ-
ſiones uacuas recordari. contra Rul. 6 b, Vtrum hanc ſyl- uam in relictis poſſeſsionibus, an in cenſorum paſcuis in- ueniſti?contra Rul. 79 b, Decedere de poſſeſsion e.& ib. Qui latitudinem poſſeſsionum rueri non poſſunt.& d0 a, Sylla- nus ager à certis hominibus latiſsimè continuatus maxt- mam habet inuidiam. I. C. 108 a, Qui magno ære alieno
maiores etiam poſſeſsiones habent.& ibid. Aliquid de poſ
ſeſsione det rahere ac fidem acquirerc. Offi. 27 a, Nec uerò tanquam in poſſeſsi onem ſuam uenerit, excludar alios.& contra Rul.&9 a, Etiam ue ſi ui eiecit, ſi clàm aut precaridò uenit in poſſeſsionem? ad Bru. 9ra, Prouinciæ poſſelsione pulſi ſumus. contra Rul. 8 a, Remouere& deijcere aliquem
de poſſeisione. pro Qu. 15, Qui ex edicto meo in poſſetsio-
nem uenerit.&, Eſſe in poſſeſsione. pro Cec. 288 b, Eſſe in poſſeſsione bonorum: id eſt, eſſe in bonis. de Ora. 127 a, Vbi ſenſi me in poſſeſsione iudicij& defenſionis meæ cöſtitiſ- ſe. Ep. it a, Non potui magis in arcem cauſę inuadere: id eſt,
in poſſeſsionem. pro Qu. 16 a, Profi ciſci in poſſeſsionem.& At. 54 b, Vi conari in poffeſsionem uenire. I. A. 189 a, Hodie in poſſeſsionem libertatis pedem ponimus. I. V. 63 b,& pro Qu. 14 b., Mittere in poſſeſsionem bonorum alicuius. Top.
22 b,& I. A. 172 a, Dare poſſeſs ionem ſecundum tabulas.& Ep. 10 b, Hæreditatum poſſeſsiones datæ. Item, Dare poſ- ſeſsionem bonorum alicuius ex edicto. Ep. 156 b, Reſpubl. in poſſeſsione uictoriæ permanebit. At. is a, Retinere aliquẽ
in ſua poſſeſsione. pro Syl. 180 b, Exturbare homines àpoſ
ſeſsionibus. Epiſt. 19 ⅝ b, Deturbari non ſolùm ſpe, ſed cerra re& poſſfeſsione.& 170 b, Si iſta pax perditum hominem in poſſeſsionem impotentiſsimi dominatus reſtitutura eſt. de Ora. 88 b, Aut te ex iure manu conſertum uocarèt, quòd in alienas poſſeſsiones tam temersè irruiſſes. de Orat. 152 b, De noſtra poſſeſsione depulſi, in paruo prædiolo relicti ſu mus. Ep. 147 a,& 104 b, Occupare poſſeſsionem laudis. pro Mil. u5 b, Pellere ali quem poſſeſsione.& né a, Cedere ali- cui poſſeſsione hortorum. At. 87 b, De poſſeſsionibus hæ- reditatum, de ſoluendis bonis.& ½ a, Voluptarias poſ- ſeſsiones uolet Sylius. Offic. 47 a, Iuris ciuilis cognitionem atque interpretationem in poſſeſsione principes retinue- runt. de Fat. 14 0 b, Quamobrem, quoniam utriuſque ſtudij noſtra poſſeſsio eſt, utro frui malis oprio tua ſit. in A. 198 a, Hic pecunias noſtras æſtimabat, poſſfeſsiones notabat& urbanas& ruſticas. de Amic. 106 b, Amicitiarum ſua cui- que permanet ſtabilis& certa poſſeſsio. Par. 124 a, Diues eſt cui tanta poſſeſsio eſt, ut liberaliter poſsit uiuere.& 126 a, Callidi rerum æſtimatores prata& areas quaſdam ma- gni æſtimant, quòd ei genera poſſeſsionum minimè quaſi noceri poteſt.
POSSESSIVNCVLAIæ. At. 212. POSSESSO R,Oris. de Orator. 135 a, Mortuus rapitur, uide,
inquit, ſi potes eſſe poſſeſſor. pro Qu. 5a, Iſte acerrimus bo norũ poſſeſſor, expulſor, ereptor. I. A. 198 a, b, Tantũ quiſq; habebat poſſeſſor, quantum diuiſor reliquerat Antonio.
POSSIDEO, es. renco. pro Quin. 17 a, Omnia quæ teneri ac
pPoſsideri poffunt. I. V. u7 b, Huic omnia bona utẽda ac poſ- ſidenda tradiderat. pro Quin. 4 b, Poſtulat à Burieno præ- tore Nauius, ut ex edicto bona poſsidere liceat.& 13 a, Si ex edicto poſſediſti, quæro, cur bona non uenierint. de Or. 103 b, Philoſophi qui omnia ſicut propria ſua eſſe atque à ſe poſsideri uolunt. Att. 87 b, De poſſeſsionibus hæredita-
4
habet ad fidem faciendam uirium ‚autoritatem apud ali- quem habeo, hoc non adducor ut credam, in magna poten tia ſum, multum opibus ualeo, magnas opes Habeo, magna uis eſt in deorum numine, non ubi quiſq; eſt, eius loci uim tenet, quotieſcunque ei locus& poteſtas dicendi fuit. Epi. 15 b, Si mihi integra omnia ac libera fuiſſent.& 16 a, Si eſ- ſent omnia mihi ſolutiſsima. At. 61 b, Ex quo anim o conſu les ferant hun c⸗ou, reſcribas ad me quantum potes& ua les. Ep. 82 a, Cum hac exceptione quantum ualeam, quan- tumq; poſsim. At. 121 b, Semper enim ſipotero. Epf. 10⁄ a, Si te Cſari commendaui& tradidi, ut prauiſsimè diligentiſ- ſimetue potui. pro Dom,. 232 a, Dico igitur,& quàm poſ- ſum naxima uoce dico. de N. 52 a, Aues nidos coanſtruunt, cosdu qudm poſſunt molliſsimè ſubſternunt. Epi. 244 b, uampotui maximis itineribus ad Amanum exercitum duxi. ti. 15 b, Sic tu cor, ut poſſim concordiam. I. A.165a, Ego nilil prætermiſi, quantum facere enitique potui, quin, c. Attx. 281 b, Nullis literis aſſequi poſſum, ut exprimam. de Orat 8 b, Hoctu ſi potes tua quadam propria, non cõ- muni ontorum facultate potes, de Orat. 124 b, Hæc res tã- tum potiſt in dicendo, ut ad uincendum nulla plus poſsit. Orat. 20 3a, Hoc ad obtinendas cauſas poteſt plurimũ. pro Qu. a, Ego qui neque uſu ſatis, ingenio parum poſſum.& ibid. Quæres in ciuitate duæ plurimum poſſuat, hæ con- tra nos amæ faciunt hoc tempore. Epiſt. 57 b, Repub. quę minimum runc quidem poteſt, ſed poſsit neceſſeeſt. pro Qu. 12 b, Qu per uim& ſcelus poſſunt plurimum. pi§. R. 19, Qui apudme& amicitia,& beneficijs,& dignitatenlu- rimum poſſum. pro Cecin. 2 85 a, Si quantum in agro auia- cia poteſt, tantum in foro impudentia ualeret,&c. I. A. 17. a, An ille me uicit? at ne potuit quidem. contra Rull. 79 b, Ager in quo oliuetum non eſt, ſed fieri poteſt. Epiſto. 230 a, Poteſt fieri ut fallar. Qu. Fr. 326 a, Sed tamen quid fieri po- terit, non negligam. Attic. 39 b, Quare item arque eo ſi po- teſt acrius, te rogo,&c. Epiſt.: b, Nos dignitatem noſtram, ut poteſt, in tanta hominum perfidia retinebimus. Att. 245 a, Tenere non potui quin declararem. in Sal. 272 b, Iam da- bo operam quàm maximè potero, ut breue id faciam. Atti. 136 b, Tota res Brunduſina iam quomodo habeat, diutius neſcire non poſſum. I. A. 20% b, Quamobrem Quir. confilio quantum potero, labore plus penè quàm potero excuba- bo, uigilabo que pro uobis. de Senect. 84 b, Conuiuium ad multam noctem, quàm maximè poſſumus, uario ſermone Pproducimus. de Amic. 9½ b, Vt quoad poſſem,& mihi lice- ret, à ſenis latere nunquam diſcederem. L. Quoad. Attic. 132 a, Facere non poſſum, ut nihil ad te dem literarum. de Ora. Non poſſum quin exclamem. L. Exclamo. pro Planc. 281 a, Quid enim poſſum aliud, niſi mœrere? pro Font. 2 81 a, Aut quoniam id quidem non poteſt,& c.& ibid. Aut ſi non po- terit,&c. de N. 50 a, Enumerare poſſum quæ ſit,&c.& 5a, Proferre poſſum,&c. Or. 207 b, Erit igitur hæc facultas in co, ut definire rem poſsit. pro Cec. 287 b, Quoniam pote- ſtas eſſet emendi fundum. Ep. 168 b, Sed alius nemo facul- ratem habet decipiendi nos. de Inu. 58 a, Si facultas erit. de In. 63 a, Quoad facultas tulit. de Orat. u13 a, Facultas ex cæ- teris rebus& cauſis comparata. I. V. 129 a, Non licet mihi Romæ eſſe. Ep. ꝛ b, Quod cõmo do reip. facere poſsis. Leg. Pauli Manutij Scholia.
PO*S T. poſtea, poſt hoc, uel poſt id tempus, ſub, poſterius,
ſecundum, tanto interuallo, longo interuallo, à tergo, po- 13 ne.)(.

1067 P O 8 nè.)((Antè, Afronte. Ep. 98 b, Vt initid mea ſponte, poſt au tem inuitatu tuo mittendum duxerim. de Fi. 94 b, Nö ineſt in primis naturæ cöciliationibus honeſta actio. cõſequens enim eſt,& poſt ſequirur. Or. 218 a, Poſt omnia peroratione ccludere. I. V. 98 b, Poſt te prætorem. At. 84. b, Quoad me- cum, Sec. Pòſt,&c. J. V. 69 b, Primò,&ec. Pôſt,&c. Ep.nj b, Pau cis pôſt diebus quàm Luca diſceſſerat. At. 86 a, Hic magi- ſtratus multis annis poſt Decemuiros inſtitutus. pro Flac. 158 a, Pecunia recuperata eſt multis Pſt annis. pro S.R. 39 b, Aliquot poſt menſes is occiſus eſt. de Ora. 334 b. Aliquot oſt annos. Att. 79 a, Caſtra paucos poſt dies habuimus. de Cla. 184 b, Anno pôſt,& deinceps reliquis annis.& 94 b, Ita recepi me biennio pôſt. Orat. 296 a, PòÖſt aliquanto. I. C. 123 a, Pöſt autem aliquanto. de Diuin. 101 a; Sexennio poſt Veios captos. pro Cæl. 41 a, Cur tanto pPoſt potius quàm cötinuòd queri maluit? de Aruſ. 247 a, O poſt hominũ me- moriam fortiſsimi cõſules. I. C. 121 b, Cauſa enim eſt poſt ur bem cõditam hæc inuenta ſola, in qua,&c. pro Corn. 60 a, Pauci poſt genus hominum natum reperti ſunt, qui,&c. de Aruſ. 24 7 a, Mea domus, quam ſenatus unam poſt hanc ur- bem cõſtitutam, ex ærario ædificandam putauit.& 246 b, Nego unquam poſt ſacra conſtituta ram frequens colle- gium iudicaſſe. pro Milen. 207 a, Partim cædere incipiunt cius ſeruos qui pôſt erant. At. 18 6 b, De auctione, id eſt, poſt auctionem.— PO STEA pPdſt, poſthæc, præterea, poſtorius, tum inde, ſecũ
dum ea, reliquo tempore. pro S. R. 34 a, Quid poſtea, ſi Ro-
mæ fuiè pro Mur. 129 b, Cedo quid poſteat quid tum inde? de In. 81 b, Poſtea aliquanto, id eſt, aliquanto pPOſt. de Clar. 165 b, Poſteaq́; proſperæ res deinceps multæ cõſecutę ſunt. pro S. R. Nöne cogitas te d ſectoribus hu cad uectum eſſe? quid poſteaipro Cec. Poſtea, cur Ebuti de iſto porius krn- do, quàmide alio Cecinnæ denunciabas? I. V. 214 b, Iubet i- ſte poſterius illos ad ſe reuerti.
POSTEAQVAM. poſtquam. J. V. 136 b, Poſteaquã eg ue- ni,&c. repent ille abijt, de Di. 123 a, Quid ergo Aius iſe lo- quens, quando eum nemo norat, aiebat& loquebatir: po- ſteaquam& ſedem& aram inuenit, obmutuit. Ep. 4) a, Po ſteaquam mihi renunciatum eſt,&c. grauiter moleſtq; tu- li.& 5 a, Poſteaquam Pompeius,&c. Epi. 60 a, Poſta uerd
quàm profectus es,&c. uelim, S&cc.
POSTEKRhorum. poſteritas, qui inferioris ſunt xtats, hi qui naſcentur, proles futurorum hominum. Acaund b, ce Cl. 19 5 b, Dicendi genus quod fuerit in utro q;, orarionesutriuſq; etiam poſteris noſtris indicabunt. Qu. Fr. 29 8 b, Ioſterorũ erit uerius iudicium, obtrectatione& maleuolentia libe- ratum. pro 00. 233 b, Vt apud poſteros noſtros oniurati- onis autorfuiſſe uidear. de Fini. 12 a, Horum peſteri dege- nerarunt de Fin. 127 a; Horum poſteri meliores Poſtq. 20 b, Poſtei noſtri,&c.
POSTERIO R, us.)(Superior, prior. de Clar. 6⁸8 a, Thucy- dids paulo ætate poſterior. de Or. 160 a, Paria eſſe debent
citeriora poſterioribus. Ac. 12 a, Ita priori poſterior, ſu- „criori poſterius non iungitur. Atti. 156 b, Horum utrique ſemper reip. ſalus poſterior ſua dominatione,& domeſti- cis cõmodis fuit. pro Rab. 91 a, Suam ſalutem poſteriorem ſalute communi ducere. I. A. 247 a, Nihil nita antiquius exi ſtimare, omnia libertate poſteriora ducere. de Clar. i9u b, Ipſe Thucydides ſi poſterius fuiſſet, multo maturior& mi- tior fuiſſet. I. A. 240 a,Poſteriores cogtationes(ut aiunt) ſa pientiores ſolent eſſe. I. P. 94 a, Nihilo iſto eſt poſterius, ni- hil nequius.
POSTERITA S, tis. poſteri. At. 19 ½ b, Domini innum erabi- les fieri poſſunt in infinita poſteritate. Tuſ. 155 b, Optimus quiſq; poſteritati maximè ſeruit. I. A. 17⁰0 b, Huius rei ne po ſteritas quidem omnium ſeculorum immemor erit. in Ca. 103 b, Non uereor ne quid parricida ciuium interfecto, in- uidiæ mihi in poſteritatem redundet. I. V. 176 a, Salus ur- bis in poſteritatem iſtius auaritia incerijt. pro Rab. 96 b, Spe poſteritatis fructuq; duci. Ep. 17 4, ldd; me non modò ut tu ſentias, ſed ut omnes gẽtes etiam, ut poſteritas omnis intelligat, eſſe facturum.
POSTERIVS. adu. poſtea. Ac. 88 b, de L. 159 b, Sed hæc po- ſterius,& coràm fortaſſe cõmo dius. pro Qu.z b, Poſterius, inquit, iſta uidebimus, nũc,&c. de Cla. 19z b, Ipſe Thucydi- des, ſi poſterius fuiſſet, multo maturior fuiſſet,& mitior.
POSTERVS,, um. cõſequens. de EFi. 97 a, Sed in cæteris ar- tibus cum dicitur artificiosè, poſterum quodammodo& cõſequens putandum eſt, quod illi iy ouuæridy appellãt. &e ibid. Verum hæc nõ in poſteris& in conſequentibus, ſed in primis cõtinuò peccata ſunt. de Fi. 127 a, Primum Theo- phraſti Strato phyſicũ ſe uoluit:ĩd eſt, Strato poſterus The- ophraſti.& ibi. Huius Lyſias. i. Stratonis poſterus Lyſias. i-
tẽ, Hęc in poſterũ gratiora theatra, porticus, noua templa.
P O 1068
pro Cl. 25 a, Cũ is apud mulierculã quandũ pernoctaret,& ibi diẽ poſterũ cõmoraretur. pro Sy. 177 a, Nox ea quæ cõſe cuta eſt poſterũ diẽ Nonarũ Decemb. pro Fl. 165 b, Nox illa quã iſte eſt dies cõſecutus. I. V. 6 b, Poſtero die mansè. Epi. 151 a, Poſtero die. I. V. 136 a, Poſtero anno. Part. 236 a, Proui- ſio poſteri tẽporis. pro Dei. 147 bo In poſterum, inquit, diem diſtulit. Ep. 151 a, Differre rem in poſterũ. At. 284 a,&16/ b, Diſtulimus ſermonè in poſterum.)(.In præſens. pro Mur. 138 a, Sapiens, ac multũ in poſterũ proſpiciens. pro Do. 234 b, In poſterũ tempus. I. A. 39° b, contr. Rul. 84 b, Multum in poſterum prouidens. Ep. 22 a, Longè in poſrerũ proſpicere. At. 145 b, In poſterum, ad poſterum, in poſteritats, poſthac,
reliquo tempore. I. V. 157 b, At. 167 b, pro Cl. 19 b, Ad poſte-
rum: id eſt, in poſterum.
POSTHAB EO,. bes. lögè retro, pono. Tuſ. 245 b, cõt. Rul. 66 b, Hoc honore ex nouis hominibus primùm me multis poſthabitis effeciſti. Tuſ. 128 a, Vt omnibus reb. poſthabi- tis, totos ſe collocarent,&c.
POSTHAC. deinceps, deinde.)((Antehac, hoc tempore. At. 34, Poſthac ad te ſcribã planius. G 104, 103 b, Poſthac neque herculè antea negligentes fuimus. Ep. 137 a, Item poſthacſ quid opus erit, facies ut ſciã.& 95 b, Poſthac ad ludos ue- nies, nosq́; uiſes. I. C. 122 b,&n7 a, Id ne unquam poſthac accidere poſsit, prouidendum eſt. I. A. 175§ a, Caput autem li terarum, ſibi cum illa nihil poſthac futurum.
POSTHAE C. Art. 222 a, Inde ambulauit in littore, poſthæc iu balneum. de In. 5o a, Primùm nati uitam,&c. deinde ſuũ conſilium,&c. poſthæc quid Soſiam uelit facere.
POSTILLA, pro poſtea. de Di. 89 a, Poetæ.
POSTHVMV S, mi. qui ex ea quam pater grauidam relique rat, natus eſt: id eſt, poſt humatum patrem. de Or. 99 b, Qui eſſet ſecundum poſthumum& natum& mortuum hære. inſtitutus. pro Cec. 295 a, M. Curius, qui hæres inſtiturus eſſet ita mortuo poſthumo filio, cum filius non modò mor tuus, ſed ne natus quidem eſſer.
POSTIS,s.hoſtie uel ianuæ tabula, ſeu latus porte. pro D. 225 a, Qui parietibus, qui tectis, qui hoſtib. meis bellũ intu-
liſti. pro Do. 237 a, An putatis, ſi is peſtẽ tenuerit,& aliquid dixerit, domum uniuſcuiuſq; conſecrari poſſe? At. 46 b, Ca put legis Clodium in curiæ poſte fixiſſe,&c. Item, Poſtem teneri in dedicarione rempli oportet. ibi enim potis eſt, u- bi templi aditus,& ualuæ ambulationis.
POSTLIMINIVM, ni. Top. 223 b, Cũ ipfius poſtliminij uis quæritur,& uerbũ ipſum notatur. in quo Seruius no- ſter nil putat eſſe notãdum, niſi poſt,& liminiũ. illud pro- ductione eſſe uerbi uult, ut in finitimo, legitimo, æditimo, non plus ineſſe timum, quam in meditullio tullium. Scæuo la aũt P. filius, iunctũ putat eſſe uerbum, ut fit in eo& poſt & limẽ: ut quæ à nobis alienata ſunt, cùm ad hoſtẽè perue- nerint, ex ſuo tanquam limine exierint: hinc eum redierint poôſt ad idem limen, poſtliminio uideantur redijſſe. Item ibi. Poſtliminio redeunt hæc, homo, nauis, mulus clitella- rius,&ec. de Or. 121 a, Ei quem pater patratus dediderit, ſi is receptus non ſit, poſtliminium eſſe.& 100 a, Quem pater patratus dediſſer, ei nullum eſſe poſtliminium.& ib. Poſtli- minio redire. pro Cec. 304 a, Si non accipiunt, ut Mancinũ Numantini, retinet integram cauſam;,& ius ciuitatis. pro Cor. 60 a, Non ſolùm dedicarione, ſed etiam poſtliminio
fit ciuitatis mutatio.
POSTMERIDIANVS, a, um. pomeridianus. de Ora. 144. b, Inclinato iam in poſtmeridianum tempus die.& Tuſ. 191 b, G& At. 203 b, Literæ matutinæ& poſtmeridianæ. de Fi. 124
a, Poſtmeridiana ambulatio.
POSTMITTO, z. poſtpono, omitto. pro Cecinna 49 a, Quod in alicuius agreſtis periculo non poſtmitteret, id ho moô eruditus in inſidijs doctiſsimi hominis diſsimulãdum
putarer?
POSTPONO, ſui. poſthabeo. Ep. 265 a, Sed omnia poſtpo- ſui, dummo do præceptis patris parérem. Cic. filius.
POSTOQVAM. ubi, ut, mul, ſimulac, ſimulut, ſimulatque:, de Pro. 70 a, Quò ille poſtquam nihil à miſeris extorque- re potuit, cohortes in hyberna miſit. Ep. 97 a, Me uoluiſſe etiam reliquis omnibus poſtquam non potuerim, mihi i- pfi finem feciſſe. At. 185½ b, Vndecimo die poſtquam à te di- ſceſſeram, hoc literularum exaraui egrediens à uilla. At. 92 a, Nihil habebã noui, quod poſt accidiſſet, quùm dediſſem ad te liberto tuo literas.
POSTREM O!. poſtremùm, nouiſsimè. de Na. 22 a, Quæro igitur primùm,&c. deinde,&c. poſtremò,&c.& ibid. Deus quid appetat, ad quam deniq; remotu mentis utatur, po-
ſtremò quomodo beatus ſit..
POSTREMV M. poſtremò. de Or. lib., Vt ueſtigium illud
ipſum quo ille poſtremùm inſtituiſſet, contueremur.
POSTREMV 8,aum. ultimus,extremus, nauiſsimus. Ors- 1 58
u ch
hidie. teuen tridie, 505T! enatus
gens pe
jatio⸗ cretas, Rla 3 la de 1gsa ican ktj ban 507] zceipi griitp gicetu bülape tero 2051 alliud b bame wuolo pes cu fenatu alare Gare a Iibuli quoda Ntcau Ludip guiace guiden rrelig Gentia a Nttt kardee nottri X; e dlig ered deamt nia.

ac hoc tempore 1oz, Doſthacge 3 altem doltdag oſthaca ludos ne unquam gaſtha 752, Capuraum l turum.
tin littore, dolhet tam, Kc. deindegi ellt facere, doetx. der grauidam niiu rem de Or gb li & monuum nare dui eres inſitung nllus non mocom-
eu latus porte yoh, oſtib. meisbelluinn te tenuert Kalqui ari poſſeldt. 455,(1 iſſe,&c. Neem Dolten ibienim potiebl. 2nis. Cü ipiuspatlininij r. in quoenüits 1o⸗ & limini iludpro- do,legitimo xüttm, trullio tullium euo um, ut ftined Kgok „caͤm ad holkpene- t:hinc cum redient jeantur rediſſe lan nauis, mulus dtlo- atratus dedidtt K100 a,(uem pdlr liminium. Kid käll accipiunt, ut anl „Kius ciuitatsm ddetiam polinnd
ridianusdeOr 49
tempus zie. ulhf
meridian dehn-
0. pro Cecinna h5 on boſtmittertiin aminis dißimlle
1069 P O
201 b, De firmiſsimis alia prima ponet, alia poſtrema, ineul- cabitq́; leuiora. At. 89 b, Reſpõdebo primùm poſtremæ tug paginæ. Ep. 14 a, Ego autem cùm illa ſequor, quę paulo an-
tè propoſui, tum hoc nõ in poſtremis, de quo cœperã expo
nere. Att. 285 a, Br.& pro S§. R. 4 a, Poſtremi homines: id eſt, nequiſſimi. in A. 192 a, Seruitus eſt poſtremum malorum o- mnium.
POSTRIDIE. poſtero die. Epiſt. 33 b, Hæc ſcripſi poſtridie
eius diei: id eſt, poſtridie Non. Octo. Ep. u12 b, Poſtridie eius abſolutionis in theatrum Curionis Hortenſius introijt. At. 253 a, Venatio quę poſtrid. lud. Apollinar. futura eſt. Ep. 39 a, Haæc ſcripſi poſtridie eius diei. Ep. 0 b, Lupus noſter cum Romam ſexto die Murina ueniſſet, poſtridie me manè con- uenit. Item: Iudices adeſſe iubetur poſtridie. in A. 172 b, Tan tum uini in Hippiæ nuptijs exhauſeras, ut tibi neceſlè eſſet
poſtridie uomere. At. 2u b, Ego ut conſtitui adero, atq; uti-
nam tu quoq; eodem die, ſin(quid enim multa?) utiq; po- ſtridie. Q. Fr. 10 b, Poſtridie quàm tu es profectus, multa no te uenit ad Pompeium. At. 137 a, Eam mihi Philotimus po ſtridie, quàm â te acceperat, reddidit.
POSTVILATIO, onu. poſtulatum. pro Mur. 135 a, Conceſsit
ſenatus poſtulationi tuæ.& At. 105 a, Eſt illa quidem impu dens poſtulario.& pro S. R. 19 b, Aequa atꝗq; honeſta poſtu- latio. de Aruſ. 248 b, De ea reſcriptum eſt poſtulationes de- cretas eſſe Ioui, Saturno, Neptuno, Telluri, dijs cœleſtibus. & 251 a, Eodem oſtento telluri poſtulario debetur. de In. 75 a, In deprecatione ignoſcendi poſtulatio continetur.& in V. 33 a, Poſtulationem formulæ. Qu. F. 313 a, De te eſt hono rifica mentio facta, cum te unum diceret poſtulationi L. Se ſtij Panſæ reſtitiſſe,
POSTVLATVM, u. poſtulario. I. A. 245 a. Reliquum eſt ut
accipiantur& remittantur poſtulata per literas. pro Fl.*Le gati Apollonienſes omnia poſtulata de iniurijs uniꝰ Decia- ni detulerunt. Ep. 185 a, Legati ultrò ab illo ad nos intolera bilia poſtulata retulerunt. Att. u12 a, Poſtulata hæc ab eo in- terpofita ſunt, quo,&c. Poſtulata geo metrarũ. L. Poſtulo.
POS TVLO, s. peto, poſco, deſidero, requiro. Antequã. 196
a, Illud à uobis poſtulo, petoq́, uti,&c. Epi. 40 b, Omnia uo lo à mepoſtules& expectes. Ep. 37 b, Atq; hoc tamen te ſci- re uolo, me de iſto ſumptu nihil decreuiſſe, niſi quod princi pes ciuitatum me poſtulaſſent. pro Corn. 62 a, Gaditani à ſenatu de fœdere poſtulauerunt. At. 10 ⅓ a, Cæſari quod po- ſtularet concedendum eſſe. Qu. Fr. 19 8 a, Poſtulare& expe- ctare aliquid magnum ab aliquo. Ep. 3 a, Poſtulatum eſt, ut Bibuli ſententia diuideretur. Att. 156 b, Nec iam recuſat, ſed quodammo do poſtulat ut appelletur tyrannus. Ora. 20 8% a, Vt cauſæ natura& temporis ratio poſtulabit. de Off. 45 a,
Ludi poſtulantur ab ædilibus, à populo. pro Qu. 2 b, Tam?
quia cauſa poſtulat, non flagitat, præteribo. Atti. 9⁊ a, Ratio
quidem& opinio hominum poſtulat fratrẽ. Epi. 70 b, Non
intelliges duplicari ſolicitudines, quas eleuare tua te proui dentia poſtulabat. de Or. 137 b, Res hoc poſtulat, ut. Epi. 23 a, Vt tua fides poſtulat. de In. 599 a, Longius quàm res poſtu lat. de Ora. 93 b, Nam quod tu non poteris aut neſcies, quis noſtrům tam impu dens eſt, qui ſe ſcire aut poſſe poſtulet. ꝓ S. R. 3z1 a, Poſtulare ſeruos in quæſtionẽ. Poſt. 20 8 a, Poſtula- re aliquem de ui:id eſt, deferre, uel accuſare. Ep. u6 a, Pylius de repetundis eum poſtulæauit. Qu. Pr. 30 8 b, Seſtius A Nerio de ambitu eſt poſtu latus. I. V. 25 b, Poſtulatus fuiſti lege Li- cinia. Epi. 122 b, Ego Appium eadem lege poſtulaui. Off. 58 b, Geometræ ſolent non omnia docere, ſed poſtulare, ut quædam fibi concedantur, quo facilius, quæ uelint expli- cent. I. V. 6 a, Efflagitatur, poſtulatur, poſeitur. At. 38 b, Po- ſtulare fidem publicam,&c. id eſt, implorare. Qu. Fr. 320 b, Gabiniü rres adhuc factiones poſtulät.& ibi Lentulus, qui iam de maieſtate poſtulauit. de Am. iu a, Neq; quicquã niſi noneſtum& rectum alter ab altero poſtulabit.
POTATILO, nu. perpotatio. de Di. 104 a, Si modò tempera-
tis eſcis, modicis§ potationibus eſt affectus.
POTENS, tzs. ualens, qui multum& plurimum poteſt, qui
in magna potentia eſt, qui magnas uires habet, magnas o- pes habens, ſumma poreſtate pręditus, magnis opibus prę- ditus, opibus& copijs affluens. de In. 33 a, Ampla& potens ciuitas, opibus ualens. At. 279 a, Potens homo uelpotentiſ- ſirnus potius.& pro Pom. 4 a, Duo potentiſsimi reges. Ep. 135 a, Ne quid temerè dicam faciamie contra potentes.& ad Her. 3 b, Si quis potẽs& factioſus,&c. pro Cęl. 41 b, Ho- mo potens, gratioſus, diſertus. pro Dom. 223 a, Cum tu flo-
rens ac potens per medium forum popularis uolitares. pro
Plan. 266 a, M. Druſus tribunus plebis, homo porètiſsimus. & 226 b, Potentiſsimus& clariſsimus ciuis C. Claudius.& Offic. 47 b, Vir fortunatus& potens. Att. 275 a, Infinita tri- buere potentibus. pro Corncl. 61 a, Præpotens terra mari- que Carthago. de Diu. 232 b, Aeacidæ belliporentes magis,
*
b b O 1079 qudm ſapientes potentes. aliter, ſapienti potentes. de D. u7⁷ a,& de Finibus 76 b, Rerum omnium præpotens Iupiter- Tuſcul. 232 a, Xerxes refertus omnibus præmijs bonisd for tunæ. Att. 93 b, Potentiſsimorum hominum contumaciam nunquam tuli.
POTENTIA, tiæ. poteſtas, uis, opes, magnæ opes. de Inu. 83
a, Potentia eſt, ad ſua conſeruanda,& alterius obtinenda i- donearum rerum facultas. Att. 279 a, Potétia in ui pofira eſt & armis. pro Cec. 29 8 b, Nimia iſta quæ dominatur in ciui- tate potentia:& pro Plan. 264 a, Potentia uix ferenda. Off. 59 a, Hinc opum nimiarum potenrtiæ non ferendæ. I. A. 158 b, Opes uiolentas& minimè ferendam potentiam concupi ſcere. Off. 68 a, Qui omnia honeſta negligunt, dũmodo po tentiam conſequantur.& ad Hcr. 2 a, Si uim, ſi potentiã ad- uerſariorum Proferemus. pro D. 229 b, Quæ nec uis tempa
rum, nec potentia magiſtratuum, nec uniuerſi populi Ro- mani poteſtas labefactare poſsit. pro Muren. 120 b, Erät in magna potentia, qui conſulebantur. Off. 2 b, Tum aũt con-
ſultant, conducat id nec ne ad facultates rerum atq; copias,
ad opes, ad potentiam,&cc. de Fin. 133 a, Virtutes animi pro
potentijs quas uocãt. ad Att. 102 a, De ſua potentia dimicãt
homines, Item: Conciones illæ quibus quotidie meam po-
tentiam inuidiose criminabatur.
POTENTIA. urbs agri Piceni. de Ar. 258 b,& pro Ma. 133 a. —.147.„. 5/ POTESSE. id eſt, poſte. in Arato, ut Virgilio poteſtu
vAne
5
POTESTA S, atw. facultas, copia, optio, ditio, imperiü, ma-
giſtratus, ius, iuriſdictio, uis poteſtatis, manus. de In. 64 b, 2..„. 4.. 1 3
Si fuiſſe alijs quoque cauſa faciendi uidebitur, aut poteſtas
alijs defuiſſe demonſtranda eſt, aut facultas: poteſtas, ſi au
neſciſſe, aut non affuiſſe, aut conficere aliquid non potuiſſe
dicetur: facultas, ſi ratio, adiutores, adiumeta& cætera, quę
ad rem pertinebunt, defuiſſe alicui demonſtrabuntur.
FOTESTATEM dare,&c. Epi. 151 b,Vt primaèm poteſtas
data eſt augendæ dignitatis tuæ, nihil prætermiſi,&c. Qu. F. 305 aIta mihi poteſtas detur in patria moriendi. de In. 62 b,& 69 a,& 72 b, Et pictori quam uellet eligendi poreſtaté dederunat. I. V. 10 4 a,& pro Clu. 5ů1 b, Simulac poreſtas pri- mum data eſt, adeunt. pro Qu. 16 b, Alrcui uis reſpirãdi po- teſtatem dare. At. 53 b, Lex qua Pompeio poreſtas rei frumé tariæ daretur. cötra Rul. 70 b, Si uobis ex omni populo po- teſtas ddligendi eſſet data. pro Dom. 222 a, Hanc uos tribu- no potefarem dabitis. Epiſt. 60 b, Priuare aliquem poteſta te faciendi aliquid. de Orat. 104 b, Cui populus ipſe mode- randi& regendi ſui quaſi quaſdam habenas tradidit. pro Flac. 14.6 b Populus omnem poteſtatè ſuam de bonis tradit nobis. pro Gor. 62 b, Deferre poteſtatem alicui tribuendo- rum beneſiciorum. contra Rul. 73 bz Decemuiris corrumpè- darum tabularum publicarum magna poreſtas vermitti- tur. Qu. Fr. 291 b, Ea dignitate, quæ ſibi ad dignitaum per- miſſa erat, adquæſtum utebatur. pro Flac. 15 a, Publisę lite⸗ ræ retentæ ſunt in accuſatorum poteſtate. pro S. R. 31 a, Oui ne quærendi quidem de patre poteſtas permittitur. Potg. 204 b,& I. V. 63 a,& 187 b, Permittere alicui poteſtatem f-- ciendi aliquid.
POTESTATEM eſſe,&c. de Ar. 246 a, Populus Ro. cuius
eſt ſumma poteſtas omnium rerum. Epi. 5 a, Quoties mihi certorum hominũ poreſtas erit, quibus rectè dem, non prę- termittam.& 16 b, Quocunq; tempore mihi poteſtas præ- ſentis tui fuerit, tu eris,&c. de Pro. 69 a, Quotieſcunq; ei 10 cus dicendi& poteſtas fuit’àntequam. 195 a, Vos ego appel lo, quorũ de me maxima eſt poteſtas. de Cl. 190 a, Compre- henſio uerborũ nullius oratoris æquè in poteſtate fuit. pro Qu. 1 a, Cui poteſtas eſſet agẽdi quotidie.& At. 85 b, Ei po- teſtas fuit auferendi omnem pecuniã ex edicto meo. pro D. 223 a, Nec eorũ cuiuſquã tibi poteſtas fuit. pro D. 229 a, De agris ratum eſt, fuit enim populi poteſtas. pro Cor. 69 a, Vr ſi Gaditani ſciuerint de aliquo,&c. magna poteſtas ſit ciui noſtro murandæ ciuitatis. At. 264 b, Tora poteſtas eius rei tua eſt. At. 558 b, Mea poteſtas eſt.& 55 a, Mihi integrum eſt. in Vat. 37 a, An erit hac optio& poteſtas tuadut dicas,&c. Att. 25 b, Si defererur, erit quædam noſtra poteſtas.& pro Clu. 33 a, Quæ tum erat poteſtas: id eſt, quod tum fieri poterat. de Cl. 11r b, Cui eligendi poteſtas eſt. Aca.3 a, Integra nobis eſt iudicandi poteſtas.
IN POTESTATE ESSE. cötra Rul. 33 a, Qui in ſua po
teſtate eſt. pro Cæl. 40 b, Tabulas, ꝗ in parris poteſtate eſt, nullas cõfecit. de Fat. 14 2 a, Nã nihil eſſer in noſtra poteſta- te, ſi, c.& ibid. Acuti heberèſne ſimus, nõ eſtid in nobis.& 145 a, Nihil liberum nobis eſſe. Ep. 233 b. Hlæc nõ ſunt in no ſtra manu. At. 50 a, Lentulus rotus eſt in Pompeij poreſta- te. Ac. 10 b, Aſſenſio, quæ eſt in noſtra ſita poteſtate.& de Fa. 143 a, Si cauſa apperitus non eſt ſita in nobis. pro Mur. 144 a, Huiuſce rei poteſtas omnis in uobis ſita eſt, iudices,&c. & Antequã. 194 a, Iu eorum poteſtate noſtra fita eſt ſalus. 1 4 PrO

1071 PO pro Quin. b, Omnes quorum in alterius manu uita pofita eſt, magis cogitant quid poſsit is, in cuius ditione ac pote- ſtate ſunt facere quàâm,&c. Att. 115 b,& Epi. 53 a,& 62 a, Eſſe in poteſtate alicuius. pro Pom. 10 a, Veſtros portus in præ- donum fuiſſe poreſtare ſcitis... POTESTATEMhabere. p Cor. 62 a, Si præmij tribuendi poteſtatem nullam haberemus. Ant. 195 b, Ego nõ m ³d 10 quendi liberè in iudicio, ſed conſiſtendi quidem in ciuitate habeo poteſtatem. pro S. R. 22 a, Sylla belli gerendi poteſta- tem ſolus habet.& 23 a, Vos qui ſummam poteſtatem habe tis. Qu. Fr. 295 b. Habere ſummam poteſtatem in aliquo lo- co. in Sal. 274 a, Parer tuus qui eo tempore ſummam tui po teſtatem habuit. de Ar. 256 b, Sylla regalem habuit poteſta- tem. de In. 31 a,& Epi. 74 a, Habere poteſtatem faciendi te- ſtamenti. Habere poreſtatem iudicandi. de Inu. 72 b. Vel fa- ciendi aliquid. IJ. V. 75 b I. V. 96 a, Proinde quaſi exſcribendi poteſtatem non haberet. Att. 26 4 a, Cum Coſs.& lege& S. C. ſtaruendi poteſtarem haberent. Item: Theſeus ter optan di à patre habuit poteſtatem. Anteq. 197 a, Liberum ſpiritũ ducendi nullam habeo poreſtatem. I. A. 137 a, Ius poteſta- emq; imperandi habeo. de Ar. 246 b, Pontifices poreſtatẽ habent iudicum. I. A. 153 b, Dictatura, quæ uim iam regiè po teſtaris obſederat. POTESTATEMW:facerc. Qu. Fr. 302 b, Cum prætores die- bus aliquot adiri non poſſent, nec poteſtatem ſui facerent. I. A. 219 b, Qu. Mutius faciebat ommibus ſui conueniendi po teſtatem.& 242 b, Concedere alicui poteſtatem peccandi. I. C. uz a, Si quid de his rebus dicere uellet, feci poteſtatem. I. V. 23 4 b, Niſi minatus eſſem tabularum poteſtas mihi facta nõ eſſet.& ⁷9 a, Iludices ſubſcribẽdi mihi fecerũt p oteſtaté. Poſtquam. 214 a, Scio me tibi in ſtaurandæ cædis poreſtaté feciſſe. pro S. R. z0 b, Facio tibi poteſtatem interpellandi. I. A. 160 a, Quæ poteſtas ſi mihi ſæpius fiet, utar, ſi minu 8,&c. Anrt. 197 a, Neq; mihi libera loquendi facta eſt poteſtas. I. V. 214 b, Neq; ſe alijs uiuendi poteſtatem eſſe facturum.& 61 b, Quotiens ille tibi poreſtatem optionemque factunus ſit, ut ellgas utrum uelis. Atric. 210 b, Vt fieret tuis deſcribendi poteſtas. HABERE IN POTESTATE. Att. 257 a, pro Clu. 55 b, Habere aliquem in ſua poteſtate. I. V. 1zu b, Quadruplatorũ quicquid erat, habebat in poteſtate. pro Syl. 178 b, V oppi- dum& Pompeianos in ſua poteſtate haberet. de fin. 82 b, Si modò ſir aliquid eſſe beatum, id oportet totum poni in poteſtate ſapientis. pro Cecin.304 a,Si pater uenddit eum quem in ſuam poteſtatem ſuſceperar, ex poteſtatedimirtit. pro D. 228 b, Ia te P. Fonteius uite necisd; poteſtatem habe- ret, ut in filio, I. C. u10 a, Gladiatores, quanquam,&c. p ote- ſtate tamen in ueſtra continebuntur. in V. 95 a, Jenere ali- quem in da poteſtate& dirione. Qu. Fr. 297 b, Tenere mo- tum aumi in ſua poteſtate. I. V. 106 b, Venire is arbitriũ ac porefatem alicuius. Brur. 91 b, In poteſtatem hoſtium ue- niezdum eſt. contra Rul. 31 a, Kedigere aliquem in ſuam di- tonem ac poteſtatem. POTESTASuaris uſfurpata, de Ora. ir5 a, Mentes eorũ qui cum aliqua ſtatuendi poreſtare audiant, mouere poſſe. I. V. 206 b, Per poteſtatem auferre aliquid alicui. de Leg. 160b, liſdem imperijs& poteſtatibus parére. pro Font. 281 b, In poteſtatibus, in imperijs gerendis. ad Her. 10 b, Miſericors in poreſtatibus.& ¹8 b, In poteſtatibus gerendis. pro Pom. 7 a, Quicquid in hac poreſtataprætoria poſſum,&c. pro Cl. 3 a, L. Quiartius illud iudſeim pro poreſtate dimitri iuſ- ſit. Tuſ. 163 b, A' magiſtratu aut ab aliqua poteſtate legiti- ma euocatus. Or. 146 b, Icaq;, Pharſalico prælio facto à Põ- peio diſceſsit,&c. ad Heren. 29 b, Priuatum eſſe,&c.)(.(Cum poteſtate eſſe. I. A. 1z6 a, Qni togatus in repub. cum poteſta- te& imperio uerſatus eſt. L.Imperium. I. C. u5 b, Hanc ur- bem deorum immortalium nutu atq; poteſtate adminiſtra ri. pro D. 217 b, Extraordinariæ poteſtates. de N. 78 a, Vis o- mnis ac poteſtas deorum. Qu. F. 290 b, Fortunæ poteſtas in omnes. pro Dom. 235 a, Vir ſumma poteſtate præditus. de Na. 31 b, Vir dignus poreſtate& dominatu omnium rerum. & Tuſc. q. 192 a, Qui igitur exiſſe ex poteſtate dicuntur, id- circo dicuntur, quia non ſunt in poteſtate mentis.& 226 a, Itad; iratos dicimus exiſſe de poteſtate. i. de conſilio, de ra- tione, de mète, quorum poteſtas in totum animum eſſe de- bet.& 339 a, Quid autem me roget, paucis ille quidem uer- bis, ſed dv olueoases cogno ſce ex ipſius epiſtola.& 141 a, Duo praæfecti fabrům Pompeij in meam poteſtatem uenerunt,& aäme miſsi ſunt. pro Põ. 10 a, Cum duo decim ſecures in ho- ſtium poteſtatem peruenerunt. I. A. 203 b, Cæſar equites& ſagittarios in ſuam populiq; Rom. poreſtatem redegit. de Leg. 184 b, Idq; in repub. noſtra maximè ualuit, qudd'ei re- galis poteſtas pr.fuit.& 186 a, Gerere poteſtatem.& 187 b, Sylla trib. pleb. ſua lege iniuriæ faciendę poteſtaté ademit.
P
ꝓ
. P O 1072
O TIO, enis. potus. pro Clu. 23 b,& 25 b, Cui cum ipſe pocu- lum dediſſet, ſubitò illa in media potione exclamauit, e ma ximo cũ dolore mori.& 54 a, Medicus prima potione mu- lierem ſuſtulirt. de Ei. 56 b, Cũ cibo& potione fames ſitisq́; depulſa eſt. Tuſc. 200 b, Demus ſcutellã diluculæ potionis. OTIO RvW. teneo, fruor.)(„Careo. de Fin. 32 a, Cleanthes ſolem dominari& rerum portiri putat. Ep. 9 a, Quod ij qui potiuntur rerũ, præſtaturi uidentur.& 73 a, Ciuitates quæ rerum potitæ ſunt. pro S. R. 29 b, Dum ea ciuitas rerum po- titk eſt. ad Her. 32 a, Athenienſium potiti ſunt Sparrtiatæ. E- piſt. 7 a, Si exploratum tibi ſit, poſſe te illius regni potiri. in A. 247 a, Vincamus odium, paceq́; potiamur. de Pi. 61 a, Prę- terea bona præterita non meminerunt, præſentib. nõ fruun tur, futura modò expectant.& ibid. Voluptates quarum po tiendi ſpe inffammati facit,&c. Tuſc. 246 b, Secundum ge- nus cupiditatum, nec ad potiendum difficile cenſet, nec ue- rò ad carendum. de Sen. 37 a,Si etiam non abundè potitur, nonomnino caret. Attic. 109 b, An cuncter& tergiuerſer,& ijs medem, qui tenent, qui potiuntur Tuſ. 168 a, Et ego do- leam, ſi ad decem millia annorum gentem aliquam urbem noſtram potituram putem. de In. 74 a, Si eo potu potiti eſ- ſent. Off. 4 4 a, Omni Macedonum gaza potitus eſt Paulus. de Sen. 85 a, Voluptates auidæ libidines temerè& effrenatè
ad potiundum incitantur.
O TIO R, us. antiquius, longius, charius, melius, prius. pro-
Mur. 124 a, Non quo mihi potior ſit officij mei, quàm huiu- ſce ſalutis defenſio. I. A. 228 b, Mors quæ ciuibus Rom. ſem- per fuit ſeruitute potior. Ep. 180 a, Res eſt potior oratione. Tuſ. 224 b, Filius plus p ollet, potiorq; eſt patre. de Fin. 5ra, Qui hæc legere afſueuerit, iudicabit nulla ad legendum his eſſe potiora. Att. 251 b, Si quid eiuſmo di acciderit, ne quid ti bi ſit fama mea potius. de Or. 360 b. llla ſemper potiora du xiſti, quæ ad ſapientiam ſpectarent. de Ami. 99 a, Itaq; ciues potiores ſunt quàm peregrini, propinqui quaàm alieni,&c. Top. 221 b, Topice, quæ ad uſum potior erat. I. V. 98 a, Quid potius id eſt, quid melius. Ep. 144 b, Nemini concedo quid tibi potior ueruſtate neceſsitudinis poſsit eſſe. de Som. 126 b, Cum Africam ueniſſem, nihil mihi fuit potius, quàm ut Maſiniſſam conuenirem regem. Epi. 170 a, Nec habui quic- quam antiquius, quàm ut Panſam ſtatim conuenirẽ.& 15r a, Tum ille nihil ſibi fuiſſe longius, qu àm ut me uideret. Ni hil prius mihi faciundum putaui, quàm ut,&c. L. Prius. de Inu. ¼ 5 b, ad Her. 33 a,In comparatione per contentionem, utrum potius aut quid potiſsimum ſit, quæritur. Att. 159 b, Conamur opus magnum, ſed tamen nihil eſt quod potius faciamus. Tuſcul. 186 a, b, Zeno Eleates perpeſſus eſt omnia potius, quàm conſcios delendæ tyrannidis indicaret. Of. 14. a, Nec uerò imperia expetenda, ac potius non accipiẽda in- terdum. At. 106 a, Depugna, inquit, potius, quàm ſeruias. de Cl. 192 b, Magnus homo, uel porius ſummus. I. A. 19 5 b, Qug eius feſtinatio? niſi ut ad urbem potius exercirum maximũ
adducerer? I. V. ↄ4 a, Vel potius, fiue adeò atq; adeò, idem.
Tuſ. 70 a, Haud paulo malle: id eſt, multo potius uelle. At. 19 a, Quod potius ſit.& 9 a, Primum quòd uidetur eſſe bo nus, nemo igitur potior. de Or. 138 a, Oratio in qua non uis potius, ſed delectatio poſtu latur.
PO TIs eſt, pro poteſt. in Arat. Hic caput ad ſuperas potis
eſt demergere partes, Infera lumborum nunquam cõueſti- et umbra. de Cl. 180 a, Hoſpes non pote minoris: id eſt non poteſt minoris addici, aut uendi. Tuſc. 193 a, Neque ſanguis ullo potis eſt pacto profluens confiſt ere.
POTISSIMVM. maximè, quàm maximè, p otius, pręcipuè.
de Inuen. 45 b,& ad Her. 16 b, Ex comparatione in qua per contentionem, utrum potius, aut quid potiſsimũ ſir, quæ ri tur. de In. 48 a, Quanquam præſtat honeſtas incolumitati, tamen utri potiſsimũ conſulendum ſir, deliberatur. ad He. 33 a, Cum quęrit orator, utrum de duobus porius, aut quid de pluribus potiſsimum dicar. Of. 18 a, Vt ſi nautæ certarẽt, quis eorum potiſsimũ gubernaret. pro Mur. 126 b, In equis triumphantium prætextati potiſsimum filij ſedere ſolent. de Ar. 246 b, De hoc igitur loco ſacro uidentur potiſsimũ aruſpices dicere. pro Milo. 105 b, Ex conſularibus te creauit potiſsimum. pro Cęl. 4 4 a, Exiſtat igitur aliquis ex hac ipſa familia,& potiſsimùm cęcus ille,&c. de L. 160 a, Nam ſi hoc non probas, à deo cauſa ordienda potiſsimùm. pro Cæl. 50 b, Cur enim balneas publicas potiſsimùm cõſtituerat?pro Dom. 214 b, Ego eos potiſsimùm damnare debui. Epi. 56 b, & 55 b, Qugrenti mihi quid adte potiſsimùm ſcriberem. de 8e.84 b, Cauſarũ illuſtrium, quaſcunq; defendi, nunc quàm maximè conficio orationes.
POTIVS. citius, prius. L. Po tior. L. Citò. PO TIVS QVA M. priuſquàm, antequàm. pro Mil. 121 b. PO TO, s. bibo, perpoto. de Cl. 191 b, Si potare uelis, de do-
lio tibi hauriendum eſt. Tuſc. 230 a, Sic Stoicorum iſta ma-
8¹⁸
MAE. fe 101 ſum te 6 jcit Fn. Rapr c ſul liushe pier m tiaudi errai
RE. llli lacpe üiscc darai ur de deCl les pu ulatid caam uteſu fuicer iuite emne tead! kele
llicui hop.) trum Aicu hiu. muz. Pret MAB üm M Mec Næc. alde uend

Settdaulu es demers&eefunn
us meliug iu n menſmehgumhun.
ux ciuibug Rom n.
Seſtpotior oratione
ett Datre. de hn. ſu
nulla ad legmmamii
di accidenitne audi
Ua lemper pationin
te Ami, 99 llag dl aqui quam aleni a
dlor era.L 4 Cl Nemini concedo qui poſdit eſſe. de on. ut 1i foit potius quimu nd Nec haduiqur atim conueniri.& duim urmeuiceretN am ut&c. L. Priuls de daeper contentionem, ſir quxsitut.t. ig, ennbilekqrod potin ates pergellu Komai annidis idicaret. O44 otius non accpücan. potius quäm ſeruiss d6 ſummus LA“9od G dius exercitum maälni
1 eaded atq; ade-y tem.
multo potlus velle n qudd uidetur d b „Oratio in qur walh
caput ad ſapers ait um aunquam chled- ote minonssidetonn ſc. Nequeſug Kere.
1073 P R
gis guſtata, quàm potata delectant. de Fin. 79 a, Clamat uir tus, M. Regulum beatiorem eſſe, quàm potentè in roſa Tho rium. Tuſ. 252 a, Aut fruatur cum alijs uoluptate potandi. I. A. 173 a, Toros dies potabatur.
POTVS,4, um. hauſtus. de Clar. 16 8 a, Themiſtocles excepit
ſanguinem tauri patera,& eo poto, mortuus concidit. Po- tus, etiam ut pranſus, cœnatus, paſtus dicitur,& ſignificat eum qui bibit,& penè ebrius eſt. pro Mil. uu2 a, Ad de inſcitiã pranſi, poti, oſcitantis ducis. Epi. 105½ b, Domum bene potus redieram.
POTVS, tus. uino madens, uini plenus, temulentus, potio. de
D. 95 a, Cum ea pars animi, quæ,&c. it immoderato obſtu- pefacta potu atꝗq; paſtu.& ibid. Onuſtus cibo& uino.
PRAE. propter. I. A. 250 a, Quorum ille nomen præ metu fer-
re non poterat. Atti. 143 a, Non herculè præ lachrymis poſ- ſum reliqua ſcribere.& 7§½ a, Præ fletu& dolore.& 181 a, Præ ſolicitudine ac ſtomacho multa ſcribere non poſſum. pro Plan. 280 a, Præ mœrore loqui non poſſum.& 265 b, Ide po ſtea præ mandatis requiſitus. I. V. 128 a, Præ cupiditate offi- cij ſui rationem non habet.& 179 a, Præ lucro prædad; nul
lius habere rationem. Att. 36 a, Præ multitudine, id eſ, pro-
pter multitudinem. Tuſc. 170 b, Solem præ iaculorum mul titudine non uidebitis,& ſagittarũ umbra. ad Att. 9 ⁵§ a, Præ cura iocari non poteram.
PRAE. ante, cum quadam comparatione. contra Rullum 85
b, Illi Romam præ ſua Capua irridebunt, illam copiã cum hac per riſum ac per iocum contemnèt, agros noſtros cum ſuis conferendos ſcilicet non putabunt. Oſff. 6 1 b, Illa præ- clara in quibus utilitatis ſpecies præ honeſtate contemni- tur. de Am. 96 a, Qui in ipſa ſenectute præ cęteris floruiſſet. de Clar. 191 b, Hegeſias uerò illos Atticos præ ſe penè agre-
ſtes purtat. At. 138 a, Illa nihil fuerunt præ his de uictoria gra
tulationibus. I. V. Ipſe conſul in hac cauſa præ me, minus etiam quam priuatus erit. I. V. 14 0 a, Omnia pericula pro ſa lute ſua leuia duxerunt. Epiſt. 4 ⁸ b, At contrà nobis non tu quidem uacuus moleſtijs, ſed præ nobis beatus. de Fi. 122 b, Diuitiæ nec magnum bonum,& præ rectis honeſtis q́; gon- temnendum pro S. R. 40 b, Hominem præ ſe neminem puta re. ad Her. 30 b, Præ ſe neminem ducere hominem. I. V. u6 b, Præ ſe alios pro nihilo ducere. L. Præ me fero.
PRAEB E O, bes. impertio, adhibeo, exhibeo, præſto. de Nat.
49 a, Aer uitalem& ſalutarem ſpiritum præbet animantib. & 76 a, Reguli corpus Pœnorum crudelitari eſt præbitum. de Cla. 17 a, C. Coſconius eam uerborum copiam ſi quam habebat, præbebat populo. pro Ar. 188 a, Hæc ſtudia rebus aduerfis perfugium ac ſolatium præbent. At. 141 a, Vt quàm leniſsimum me præberem.& 223 b, Si duriorem te eius mi- ſeræ& afflictæ fortunæ præbes. Qu. Pr. 361 a, In literis mit- tendis te nimium inexorabilem præbuiſti.& 323 b, Animũ præbeo ad illius perniciem moderatum. Off. 9 a, Vti ſeruis ut mercenarijs ad operam exigendam,& iuſta præbenda.& 38 a, Socij ſpectatores ſe ocioſos præbuerunt Leuctricæ ca- lamitatis, pro S. R. 20 a, Te magnopere quæſo, ut qualem te antea P. R. præbuiſti, talem te nobis hoc tempore imperti- as. pro Ceci. 290 a, Qui& in re miſericordem ſe præbuit,& in teſtimonio religiofum. Epi. 73 b, Teq́; uirum præbeas.& 254 a, Præbere ſe hominem in malis.&X ¹29 b, Præbere ſe di- gnum ſuis maioribus.& 61 b,& ¹33 a, Præbere ſe æquum iu- dicem alicui. I. V. 241 a, Præbere ſe patientem atg; impigrũ.
At. 121 a, Præbere ſe ſuperbum.& 16 b, Præbere ſe placabilẽé alicui. I. V. 93 a, Verres in ciuitatibus ſociorum nõ legatum pop. Rom. ſed tyrannum præbuit. Or. i0r b, Præbere ſe mini ſtrum alicui in aliqua re. Off. 43 b, Præbere ſe moderatũ in aliqua re. pro Pla. 273 b, Præbere ſe gratum bene meritis. de Diu. ↄ b, Off. 26 b, Appetitum rationi obedientem præbea-
mus. Qu. Fr. 309 b, Præbere ſponſalia genero. Anteq. 19 4 b,
Præbere aures uacuas.
PRAE BITO K,rs. Of. 44 a, Vt Macedones non te regẽ ſuũ,
ſed miniſtrum& præbitorem putent.
PRAECAVE O, es,antè caueo, declino, uito. pro S.37 b, Mala
quæ difficilimè præcauentur, de Inu. 74 a, Aut niſi feciſſer, præcaueri potuiſſet. Tuſc. 201 b, Cum uidetur pręcaueri po tuiſſe, ſi prouiſum eſſet. de Fin. 132 a, Quibus abeſt ad præca uendum intelligendi aſtutia. pro Plan. 260 a, Prouidete an- te,& præcauete.& Antequam. 195 a, Præcauete, ne&c. At. 22 b, A me ita præcautum atq; prouiſum eſt,&c. in Verr. 221 b, Res mihi præuiſa atq; præcauta eſt.
PRAECELL ENS, tw. excellens, pręſtans. pro Cor. 59 b, Vir
& animo& uirtute præcellés. I. V. 223 a, P. Scipio, uir omni- bus rebus præcellentiſsimus.
PRAECEL SVS,, um. excelſus. I. V. 225 a, Præcelſus atq; edi-
tus locus.
PRAECENTIO,nis. cantus qui aliquem uel aliquid præ-
cedit, de Aruſ. 4 8 b, Tui ſacerdotij ſunt thenſæ, curricula,
P R 1074 præcentio,&c.
PRAECE PS, pitu. inconſideratus, ruens, periculo ſus, ſubi- tus. de Orat. 162 b, Sol ipſe iam præcipitans me hæc præcipi tem penè euoluere coegit. Acad. 17 b, Vt tamen in præcipitẽ locum non debeat ſe ſapiens committere. pro Fla. 166 a, Via Præceps& lubrica.)(„Via plana& ſtabilis. de Ar. 256 a, Ille demens,& iampridem ad pœnam exitumꝗ; præceps. I. A. 201 b, Homo amentiſsimus, atq; omnibus coniilijs præceps & deuius.& pro Mil. uò a, Aliquis præcops amentia.& I. V. 270 a, Præceps amentia ferebare. ad Her. 26 b, Vt eum præ- cipitem Perturbertis ex ea ciuitate, quam,&c. I. P. 94 b, Lu- bricum genus orationis, adoleſcenti non acriter in telligen- ti ſæpe præceps. At. 14 5 b, Subitus diſceſſus,& præceps pro- fectio. I. V. 215 b, Antiochus præceps ex prouincia exturba- tus eſt. Attic.35 a, Progreſſum præcipitem, inconſtantem re ditum uidet. I. V. 77 b,& pro Clu. 5 ½ a, Agunt eum præcipi- tem pœnæ ciuium Romanorum. pro Gecinn, 296 b, Si ſaxis aliquem de fundo præcipitem egeris.& 194 b, Aliquis ma- nu demotus& actus præceps. de Amicit, uz a, Obſequium, quod, Sec. amicum præcipitem ferri ſinit. Oct. 30 a, Ome- am calamitoſam& præcipitem ſenectutem. pro Flacc. 156 b, Homo uolubilis præcipiri quadam celeritate dicendi. Ppro Dom. 231 a, Nullo labore tuo præcipiti furori reſtiriſ- ſem. de Orat, 14 3 b, Propter tot tantosq; tamꝗ præcipites caſus. pro Pla.: 60 a, Sed ego cæcum me o præcipitem fer- ri confitear in cauſa, ſi,& c. de Diainat. 84 a, Præcipites cœli
artes.
PRAECEPTI O, onis. præceptorum explicatio, doctrina. Off. 2 a, Itaq. propria eſt ea præceptio Stoicorum.& de In.
37,& de N. 41.
PRAECEPTOR, ris. doctor. de Orat. 148 a, Neq; diſiuncti doctores, ſed ijdem erant uiuendi præceptores atq; dicen- di. I. A. 163 a, Hunc tu autorem& præceptorem omniũ con- ſiliorum, toriusq́; uitæ debuiſſes habere, Epiſtol. 69 b, Hoc fortiorem me puto, quaàm teipſum præceptorem fortitu- dinis. de Inuët. 50 b, Arrium liberalium magiſtri,& uiuendi præceptores.
PRAECEPTRINX cis. magiſtra. de Fin. 58 a, Sapientia præco ptrice in tranquillitate uiui poteſt./
PRAECEPTVM,pz. monitum, admonitio, inſtitutums, iuſ- ſum, uia, ratio. Epiſt. 70 a, Tuis monitis præceptisq́; omnis eſt abijciendus dolor. Or. 207 a, de Fin. 126 b, Ariſtoteles tra didit plurima præcepta diſſerendi. de Or. o b, Qui dicendi præ cepta tradunt, Tuſc. 197 b, Dare præcepta de aliqua re- de Gra. 115 b, Præcepta de re militari cuipiam dare.& 122 b. Philoſophi nulla dant præcepta dicendi. de Clar. 189 a, Di- ſciplina Hermagoræ dat rationes certas& præcepta dicen- di, quæ habent ordinem& quaſdam errare in dicendo non patientes uias.& Orat. z10 a, Præcepta& quaſi uias, quæ ad eloquentiam ferant, tradere. Off. 1 a, Te abundare oportet præceptis inſtiturisq́, philoſophiæ. pro PI. 166 a, Huic pue- ro uiuendi præcepta dabitis. Off. 43 a, b, Etiam hoc præce- ptum omcij diligenter tenendum eſt. de L.7 ½ b, Neq; medi corum præcepta dici uerè poſſunt, ſi qua inſcij imperitique pro ſalutaribus mortifera conſcripſerint.
PRAECERPO, pu. præripiô. I. V. z18 b, Non præcerpo fru- ctum officij tui.
PRAECERTA TIO, nis. decertatio. ad Her. 33 b, Mihi te- cum præcertatio non eſt, ideo quòd,&c.
PRAECID O, du, incido, ſeco, amputo, perſeco, pręcludo. L.
Præciſus. I. V. 253 b, Cleomenes anchoras præcidi imperat. Ar. 13 3 b, Naues præcidere aut incendere. de Diu. 87 a, Cotẽ nouacula poſſe præcidi. Tuſ. 239 a, Cinna collegæ ſui con- ſulis C. Octauij præcidi caput iuſsit.& de In. 69 b, Pręcide- re manum alicui gladio. Off. 24 b, Amicitiam magis decer ſenſim diſſuere, quàm repentè præcidere. pro Rabir. 96 a, Præcidere fiſtulas, quibus aqua ſuppeditatur alicui loco. Qu. Fr. 313 a, Tenedia libertas ſecuri Tenedia præciſa eſt. ad Her. 41 a, Præcidere& abſcindere ſermonem, ut hic, qui,&c. Nolo plura dicere. in V. 139 a, lam tibi maximam partè de- fenſionis præcideris.& 80 a, Præcidere alicui ſpem faciendi aliquid. ad Her. 41 a, Per abſciſsionem, ſi cum incipimus ali quid dicere, præcidimus. in V. 148 b, Præcidere ſibijpfi licen tiam libertatem ꝗq́; uiuendi. I. B. 90 b, Is fibijpſi reditum prę- cidit. Acad. 33 b, Præcide, inquit, ſtatue aliquando quodli- bet. Att. 121 b, Nunquam reo cuiquam tam humili, tam no- centi, tam pręcisè negaui, quam hic mihi planè ſine ulla ex- ceptione præcidit.
PRAECINO, uw. prænuncio, præ dico. de Aruſ( 24 a, Nouo aliquo motu magnũ aliquid deos hominib. præmonſtrare & præcinere. Tuſ. quæſt. 210 a, Ex epulis magiſtratuum, fi- des præcinunt: id eſt, tibicines cum fidibus præeunt.
PRAECIPIO, Su. præcepta do, uel trado, præſentio, anteca pio. pro Mur. 124 b.& Offic. 42 b Portu ſaluentibus ij, qui
tam

1075 P R
iam in portum ex alto inuehuntur, præcipere ſummo ſtu- dio ſolent,& tempeſtatum rationem& lo corum. de Sen. 82 b, Quod fi exequi nequeas, poſsis tamen Scipioni præcipe- re,& Lęlio. de Or. 96 a, Et dehoc uno minime eſt facilè prę cipere.& n a, Præcipere de eloquentia. Epiſt. 70 a, Nos eri mus ertiam in omni deſperatione fortes, ut tu tamen idem hortaris& præcipis.& 9 a, Vt tute mihi praæcepiſti. PRAECIPERE. præſentire, antecapere. Of. 16 b, Ingenij ma gni eſt, præcipere cogitatione futura. I. A. 256 b, Præcipias li cet gaudia, omnes te dij oderunt.
PRAECIPITANS, tz.. ruens, cadens. pro Dom. 221 a, Tuus præcipitans iam& debilitarus tribunatus. L. Præceps. PRAECIPIT O, 7. præcipitem ago, celeriter deſcẽdo, ruo. pro Cec. 294 a, Qui ſe pręcipitatos ex locis ſuperioribus di cerent. de Fin. 131 b, Si quando his ludentes minamur præci- pitaturos alicunde, extimeſcunt. pro D. 232 b, Pręcipitari ex altiſsimo dignitatis gradu. Tuſc. 277 b, Vt ſi poſſe putet ei, qui ſe ð Leucade præcipitauerit, ſuſtinere ſe quum uelint. pro Milo. 122 b, Vrgere iacentes, aut præcipitantes impelle- re, inhumanum eſt. de Natur. i9 a, Præcipitare iſtuc quidem eſt, non deſcendere. de Ora. i60 a, In amni præcipitante nu- merum notare non poſſumus. de Leg.° b, Fibrenus ex eo loco præcipitat in Lirẽ, de Som. 129 a, Loca ubi Nilus præ- cipitat ex altiſsimis montibus. pro Cluen. 32 a, Præcipitan- tem igitur impellamus,& perditum proſternamus. Acad. 17 b, Suſtinenda potius omnis affenſio, ne præcipitet, ſi te-
merè proceſſerit. Attic. 4.8 a, Me certè ad exitum præcipitan
tem retinuiſſes. de Orat. 162 b, Sol iam præcipitans. pro Syl. 167 a, Reſpubl. præcipitans.& 184 a, Præcipitanti reipubl. ſubueni. PRAECIPVE.V. potiſſimùm, uel maximè. Part. 24 0 a,& de Ora. 87 b, Hæc una res in omni libero populo maximed; in pacatis ciuitatibus præcipuè ſemper foruit. cötr. Rul. 78 a, Nihil ſibi apperit præcipuè Pompeius, unlt ſe in commun:i, atq; eo dem quo cæteri iure uiuere. pro Syll. 83 a, Neq; ego nunc præcipuè de conſularibus diſpuro, uniuerſi ſenatus communis eſt iſta laus. pro Rab. ↄνa, Labor in hoc defen- den do præcipuè meus eſt: ſtudium uerò conſcruandi homi nis commune mihi uobiſcum eſſe debet. Ep. 5⁸ b, Nihil tibi præcipuè rimendum eſt. Ep. 213 b, Sed uereor ne quia com- plures ribi præcipuè commendo, exæquare uidear ambitio ne quadam commendationes meas. uin. F. 2 95½ b, Nos iſti hominum generi præcipuè debere uidemur. de Leg. 179 a, Color albus præcipuè decorus deo eſt. de Fi. 28 a, Ergo ho- mini, qui cæreris animantibus præſtat, præcipuè à natura niniil darum eſſe dicemus? Epi. zu a, In mea ſalute præcipus ſum ab illo adiutus. Ep.;8 a,In quibus unum illud te præci puè rogo, ut,&c. de D. 85 a, Ritè igitur ueteres,&c. Pręcipuè ingenti coluerunt numine diuos. de Orat. 122 a, Diligentia præcipuè colenda eſt nobis.& Epi. 176 b, Vicetini M. Brutũ præcipuè obſeruant. PRAECIPVVS,, um. peculiaris, proprius.)((Communis. Ep. 59 a, Att. 179 a, Tum communibus malis, tum preęcipuis oppreſſus ſum.& pro Syl. 169 a, Tum cõmunibus, tum præ- cipuis patris tui periculis commouebatur. de Pro. 69 a, Præ cipuum illum& proprium ſenſum doloris mei à ſententia dicenda amouebo. pro Syll. 16 3 b, Quod mihi conſuli præ- cipuum fuit præter cæteros, id iam priuato cum cæteris eſt commune. pro D. 215 a, An meæ partes in ea cauſa non præ- cipuè fuerunt. pro Pomp. iq a,& pro Mil. u16 b, Qui in hoc bello etiam præcipuo iure eſſe deberet. Ep. 47 a, In commu nibus miſerijs præcipuo quodam dolore angi. de Fin. 71 b, Nam ſunt in animo præcipua quædam. Planc. Ep. 14 9 a, Ni ſiin multitudine optimorum ciuium impetus animi mei fuerit ſingularis,& opera præcipua, nihil uolo,&c. Ante- quam. 197 a, Cum præcipuum uobis obſidem ſui animi, ue ſtram reliquerit libertatem. Offic.; b, Ingenerat; in primis præcipuum quendam amorem in eos qui procreati ſunt. pro Ligario 141 b, Vt enim cætera paria fint,&c. hoc certè præcipuum Tuberonis fuit, quod,&cc. ad Atricum 247 a, Domus publico omni præcipuo& humano, diuino iure munita. PRAE CIS E.. breuiter.)(„Plenè, perfectè. de N. 40 b, Proui- dentia mundum adminiſtrari præcisè dicitur, plenè autem R& perfectè, prouidentia deorum mundũ adminiſtrari. Att. 121 b, Nunquam ego cuiquam,& cætera, tam præcisè negãt, quàm hic mihi planè ſine ulla exceptione præcidit. PRAECISIO, onis. Oornamentum quoddam. ad Her. 33 b, Prę ciſio eſt, cum dictis quibuſdam, reliquum quod cœptũ eſt dici, relinquitur audientium iudicio,&c. de Or. 161 b. PRAE CISVS, z, um. diminutus, ereptus. Att. 282 b, Oppreſſa ab impijs ciuiras opitulandi poteſtate præciſa. de Or. uu a, Hic Catulus, Præciſa, inquit, mihi quidẽé dubitatio eſt, quo- niam,&c.& in Ver. i8i b, Tibi præciſa defenſio eſt.
P R PRAECLARE. rectè, probè, optim. I. A. 209 b,& 188 clarèigitur facitis tribun. plebis,&c. Ep. 52 a, Egos ſe, qui,&c. præclars memini. 1bid. 206 a, Etfl non ſi ſcius, quæ tua poteſtas ſit, tibi negociũ datum eſſe à ſare, non indicium præclarè intelligo. pro S. B. 24 b, præclarè à ſapientibus dicitur, Vu Itu ſape lęditur pi Cla. 169 b, Vir excellens præclarè. de Off. 10 a, Viuit in quibus præclarè agitur, ſint ſimulachra uirtutis. PRAECLARV S,, um. eximius, egregius, commemorãdus. Epi. 7 b, Minimè mirorte tuis præclaris operibus lætari. de Orat. 89 a, Multi erant præterea præclari in philoſophia,& nobiles. de Ora. u⁷ a, Genus dicendi magnificum atꝗq; præ- clarum.& Orat. 19 8 a, Cùm præclara quædam& magnifica didiciſſet. pro D. 239 b, Præclara uoluntas atq; omni laude digna. de Orat. 95 b, Egregia quædam& præclara indoles. pro§. R. 19 b, Opima atque præclara præda. pro Seſt. a3 a, Res præclara iuuentuti ad diſcendum. I. V.74 a, O'comme moranda indicia, præclaramꝗ; exiſtimationem noſtri ordi nis. I. A. 192 a, Præclara& luculenta reclamatione ueſtra fa- ctum Martialium comprobauiſti. Off. 14 a, Ea quæ eximia pleriſq;& præclara uidentur, parua ducere. pro S. R. 40 b, Prædium præclarum& propinquum. PRAECLVDO. claudo, intercludo, præcido. Antequã. 193 b, Cum aditus cuſto di patriæ præcluſus ſit.& ibi. Cum ciui
bus præcluſa ſit expectatio incolumitatis. I. V. 270 b, Omnè
orbem terrarum ciuibus noſtris iſta defenſione præcluſe- ris. pro Pl. 260 a, Nam maritimos exitus præcludebat hye- mis magnitudo. Anteq. 195 a, Animus præcluditur ad expo- nendam rei indignitatem. I. P. 88 a, In perpetuum tibi curiã præclufiſti. J. V. 139 b, Omnes tibi aditus miſericordiæ iudi- cum præcluſi ſunt.
PRAE CO, onis. buccinator, prædicator. I. V. ¹56 a, Si palàm præco iuſſu tuo prædicaſſet, non decumas frumenti, ſed di- midias uenire partes. pro Quin. 9 a, De quo homine præco nis uox prædicat,& precium conficit huic,&c.& ibid. Ali- cuius uictum ueſtitumꝗ; neceſſarium ſub pręcone cum de- decore eſſe ſubiectum. Offi. 0 b, Haſtam in foro ponere,& bona ciuium uoci ſubijcere præconis. pro Fla. 153 a, Citat præco maxima uoce legatos Aemonenſes. Of. 63 a, Si domi ni iuſſu præco ita prædicet, Domum peſtilentem uendo. cõ tra Rul. 66 a, Itaq; me non ſingulæ uoces præconum, ſed u- na uoce uniuerſus populus conſulem declarauit. pro D. 223 b, Vt Cyprius rex cum omnibus bonis ſub præcone ſubij- ceretur. de Natur. 77 a, Per præconem uendere aliquid. pro Seſt. 16 a, Et præconi publico ſubijcere. ad Her. 4 a, Illi prę- co faciebat audientiam. in V. 124 a, Dicit unus& alter bre- uiter, nihil interrogatur, præco dixiſſe pronunciat. de Ora. 105 b, Iuriſconſultus præco actionum. pro Ar. 90 a, O for- tunate, inquit, adoleſcens, qui tuæ uirtutis Homerum prę- conem inueneris. Epi. 69 a, Pręcones ludorum gymnicorũ. pro Plan. 266 a, Granius præco.
PRAECOGNOSCOO, cis.pręſentio. Epiſtol. 153 a, Si latro precognito noſtro aduentu rurſus in Italiam ſe recipere cœ perit.
PRAECONIVM, ni. laus, ars præconis. pro Qu. u8 a, Cuius uox in præconio quæſtum preæſtitit. Ep. 91 b, Facere præco nium. Attic. 207 a, Ligarianam præclarè uendidiſti, poſthac quid ſcripſero tibi præconium deferam. pro R. P. 130 4,0 meum miſerum& acerbum præconium. de Or. u6 b, Stulti tiæ ſuæ quàm plurimos teſtes domeſtico pręconio collige re. pro Arc. 189 b, Omnes mandari uerſibus æternum ſuorũ laborum præconium facilè pariuntur. Ep. 68 b, Vt mihi nõ ſolum præconium tributum, ſed eriam graue teſtimonium
impartitum clari hominis magniq; eſſe uideatur.
PRAECORDIA, orum. exta. Tuſ. 152 b, Iram in pectore, cu- piditatè ſubter præcordia locauit. de N. 47 b, Subter præ- cordia. de Fi. 46 b, Annulus in præcordijs piſcis inuentus eſt. Tuſ. 169 a, Cũ iam in præcordijs cõceptam mortè cõti- neret. I. A. Hunc tegit obſcurus ſubter præ cordia ueſper.
PRAECVI. TVS. antecultus, præparatus. Par. 236 b.
PRAECVRRE NTIA. primordia, præcurfio. de Or. 124 a, Ex cöſentaneis& præcurrentibus& repugnantib.& Part- 230 b, Vt primordia rerum,& quaſi præcurrentia, in quibus
ineſt aliquid argumenti..
PRAECVRRO, ru. anteeo, ſupero. Aca. 47 b, Ned; hoc quic quam eſt turpius, quàm cognitioni aſſertionem approba- tionẽq; præcurrere. de Or. 110 a, Auditio& cogitatio, quæ
ſtudio& diligentia præcurrit ætatem. Orator. 214 3, Horũ
uterq; Iſocratem ætate præcurrit. Offi. 20, Efficiendum au-
tem eſt, ut appetitus rationi obediant, eamꝗ́; neq; Præcur-
rant, neq; propter pigritiam aut ignauiam deſerant. 164 b, Vobis uerò illum tanto minorẽ præcurrere uix honeſtum eſt. de Am. 108 a, Ita pręcurrit amicitia iudiciũ,&c. Qu. de
Pet. 209 a, Vt homo iners hominsè diligẽtem præcurrat, ſine 2 magna
—
cucul v. zfa d bupes gitrat M 1 D Aep. A D 64,( Dnſul aator lbera
1 55
lo co pAkl rendun rde PlAED a chiau biltan 1cha dereri nefcci deatur catlor cätra proD dicati AMEL zlei meell MAk! riorp duod Ka lie Khol proA mäau Noſtr carid rioſtu neceſ guidh dicab de Ar loliti inim præc tibi hom præc lämt palz NAE ed, teng mult Lide daul mon diſe ind Lere dig run lun Ar. elt

dro§. r40,e. 1 4.) del üinrnade
præcido. rregus, lauſt.Kd ma atts... yob Oat defenſione rachi. autus precudädai s præcluciturade d. In berperumtiini atus miſericordia nd-
tor.LV. 5a änaln kcumas frumemtisedd. De quo bomnenrau dit hulc&cc. Kibid.gle im ſud precone unte läſtam in for ponet nis. pro Hla. 33a Cta denſes. Oi 3aKdhmd m pettllentem uendocd uocaspreconum ſcdl. lem ceclarauit pro D. j dnis ſüd precone lubi dem dendere alquid pn cere ad Her.-llüpr- Dicitumns& aberde- riſſe duncin iel um. pro Ar. 90 10 bhr nirtutis Romeruni- es ludorum gcnkeor
atio Epittolii zzilun
in aliam ſe wcpenm
it. E
o. 1 b, Purreſtd
1077 P KR.
magna negligentia fieri non poreſt. de D. 104 b, Certis reb. certa ſigna præcurrunt. I. C. 122 b, Atq; hæc non ut uos, quĩ mihi ſtudio penè præcurritis, excitarem, locutus ſum, ſed, &c. de Ora. 164 b, Cui quanquam faueo, tamen illum ætati ſuæ præſtare cupio, uobis uerò in ranto minorem præcurre re uix honeſtum eſt.
PRAECVRSIO, Onw. anteceſsio. de Fa. 149 a, Non fieri aſſen ſiones fine præcurſione uiſorum. Top. 225 b, Pręcurſio quę- dam: id eſt, prægreſsio.
PRAECVRSO R, oris. excurſor, prodromus. J. V. 257 b, Hunc in rebus capitalibus præcurſorem habebat& emiſſarium.
PRAEDA, de. rapina. de Prou. 74 b, IIlum putabam retinere poſſe exercitum præda antè parta,&c. contra Rul. 77 b, Ae- cumulat aurum ex præda, ex manubijs, ex coronario, ecc. I. V. 174 a, Maximos quæſtus prædasq; feciſſe. pro Dom. 243 a, Præda conſulum ex meis fortunis crudeliſs. capta. Bp. 188 b, Spes prædæ& rapinarum. in Sal. 27 4 b, Prædæ loco ma-
giſtratum accipere.
PRAEDATO R, ris. prædo. in C. 10% b, Quos in eodem ge⸗ nere prædatorum direptorumꝗ́ pono.
PRAEDIATOK,oOrius. iuris prædiatorij peritus. pro Corn. 64 a, Qu. Scæuola cum de iure pradiatorio conſuleretur, conſultores ſuos nonnunquam ad Furium& Caſſeliũ prę- diatores reijciebat. Atti. 190 b,& 189 b, Apuleius prædiator liberalis.
PRAEDIATORIVS,, um. quod ad prædia poſſeſsionesq́; Pertinet. pro Cor. 64 a, Cum Qu. Mutius de iure prædiato- rio conſuleretur,&c. id eſt de iure poſſeſsionum.
PRAEDICABILIS,e. pradicandus, gloriandus, præ ſe fe- rendus. Tuſc. 233 a, Nec in miſera uita quicquam eſt prædi- cabile aut gloriandum.
PRAEDICANDVS,A,. Tuſ. 238 a, Si beata uita glorian- da& prædicanda,& præ ſe ferenda eſt.
PRAE DICA TIO,nis. cehbratio, commemoratio. pro Ar⸗ chia 190 b, Philoſophi in eo ipſo in quo prædicationem no biliratemq; fugiunt, prædicari de ſe ac nominari uolũt. At, 149 a, Tua prædicatione factum eſt, ut tantum ei debere ui dereris. de Ar. 247 a, Nec uereor ne hæc mea ueſtrorum be- neficiorum prædicatio non grata porius quàm arrogans ui deatur. Qu. Fr. 29 8 a, Si in mediocri ſtatu ſermonis ac prædi cationis res tuæ eſſent, nihil abs te eximium poſtularerur. cõtra Rul. 75 b, Quæ prædicatio præconi acerba futura eſt. pro Dom. z18 b, Prædicatio de laude alicuius. I. V. y⸗ a, Præ dicatio nefariæ ſocietatis.
PRAEDICATO R, ort. laudator, præco, buccinator. Epi. 1* a, Te ipſo prædicatore ac teſte.& pro Cor. 5 b, Qui uolunt me eſſe ſui facti& prædicatorem& autorem.
PRAEDICO,, s. canto, decanto, celebro, commemoro, glo-⸗ rior, perſono. de Orat. 10% b, Erant; multi, qui libenter id quo d dixi, de illis oratoribus prædicarent. I. P. 79 b, Mihi i- ſta licet de me uera cum gloria prædicare. I. A. 237 b, Multa & honoratè& honorificè& grauiter de aliquo prædicare. pro Arc. 189 b, Themiſtocles dixit ſe eius uocem libentifsi- mè audire, à quo ſua uirtus oprimè prædicaretur.&ο⁹0 a, Noſtra ſæpe feretur& prædicabitur.& ibi. b, Omnes prædi cari de ſe& nominari uolunt. pro Dom. 231 b, De ſeipſo glo rio ſius prædicaret.& ibid. Nunquam de me niſi coactus ae neceffariò dixi.& Epiſt. 70 a, Ignoſces mihi de me ipſo ali- quid prędicanti. pro QR. 48 a, De hoc ut exiſtimabas, prę- dicabas. Ep. 59 a, Ne ipu ſua uoce ſe uictores eſſe prædicẽt, de Ar. 255 a, In ipſum Pompeium autorem(ut prædicare eſt ſolitus)conſiliorum ſuorum inuchi cœpit. I. C. 102 a, Mihi inimico, ut prædicas tuo. de Or. 136 a, Ego de te oratore ſic prædico, unum te eſſe,&c. pro Pl. 269 b, Auus tuus P. Naſica tibi ædilitiam prædicaret repulſam. pro Quint. 9 a, De quo hominipræconis uox prædicat,&c. de Opt. 244 b, Atq; ita prædicaretur, eum donari uirtutis ergò. in Verr. 156 b, Si pa- lIàm præco iuſſu tuo prædicaſſet.& At. 143 a, Prædicat enim palèm. Tuſ. 213 b, Dici de quodam, uel de quibuſdam.
PRAEDICOO, cis. ex præ& dico, antè dico, cano, pręcino, mo neo, prænuncio, præſignifico, teſtificor, antè prædico, por- tendo, oraculum edo, pręmonſtro. I. C. 99 a, Quos ego iam multis ac ſummis uiris ad me uenturos id tẽporis eſſe præ- dixeram. de Ar. 248 a, Aruſpices bellum non obſcurè nobis paulò antè prædixerunt. Ar. 256 a, b, Cum dij immortales monent de optimatium diſcordijs, de clariſsimorum ciuiũ diſſenſione prædicunt, cum principibus cędem portendũt, in tuto collocant Clodium. de D. 80 a, Intelligere& prædi cere futura. de D. 126 a, Scylax totum Chaldaicum prędicen di genus repudiauit. de Diui. uu b, Solis defectiones prædi- cuntur in multos annos.& de Na. 5⁷ a, Defectiones ſolis& lunæ cognitæ prædictæque in omne poſterum tempus. de Ar. 250 b, Id totum in iſtius ludis prædictum atq; reſpõſum eſt. I. Verr. 73 a, Moneo, prædico, ante denuncio. Epiſt. 83 b,
P R 1078 Nihil aduerſi aceidit non prædicente me. PRAEDICTIO, onis. prædictum, diuinatio, ſignificatio, ua ticinatio, præſenſio. Epi. 83 b, Quare quando ut augures& aſtrologi ſolent, ego quoq; augur publicus ex meis ſuperio ribus prædictis conſtitui apud te autoritatem augurij& di uinationis meæ, debet habere fidem noſtra prædictie. de D. u19 b, Omnis enim prædictio mali tum probatur, cùm ad prædictionem cautio adhibetur. de D. 100 a,(uis rex un- quam fuit, qui non uteretur prædictione diuina.& 126 b, Prædictio& notatio cuiuſq; uitę ex natali die.& d4 b, Ario lorum& uatum furibundæ prædictiones. de N. 27 a, Prædi ctiones& præſenfiones rerum futurarum, de Ar. 249 a, Fa- torum uereres prædictiones Apolhnis uatum. PRAEDICTVM, ti. prædictio. de D. 126 b, Pangtius, qui a- ſtrologorum prædicta reiecit.& ib.& 129 a, Qui hæc Chal- dæorum natalitia prædicta defendunt. de L. 75 b, Ad deos placandos alij ſacerdotes conſtituti, ad interpretanda alij prædicta uatum. PRAEDICTVS,, um. pro Dom. 237 b, Si omnia ueteribus & prædictis inſtitutis acta eſſe dicerem. PRAEDIOLVM,L. de Orat. 152 b, At. 262 b, Prædiola noſtra bellè ædificara,& ſatis amcœna, PRAEDISCO;H ſäuz. de Orat. ↄ7 a, Quæ in foro agenda ſunt, exercitatione quafi ludicra prædiſcere& meditari. PRAEDITV S,«, um. cumulartus, ornatus, decoratus, inſtru- ctus, armatus, affectus, auctus, amplificatus, confectus, per- ditus, contaminatus, inuro. pro Cæl, 4 2 a, Adoleſcens rectiſ ſimis ſtudijs atq, optimis artibus præditus.& I. A. 169 a, A- doleſcens ſumma ſpe& animi& ingenij præditus. pro Põ. 13 b, Vir ſummis ornamentis honoris, fortunæ, uirtutis, in- genij præditus Qu. Hortenſius.& 17 a, C. Curio ſummis ue ſtris beneficijs maximisque rebus geſtis, ſummo ingenio& prudentia præditus. pro Clu. 28 a, Homo ſumma religione & autoritate præditus. pro S. R. 4 4 a, Homo ſapiens& iſta autoritate& poteſtate præditus, qua tu es. pro Milo. 165 b, Homo ſapiens& alta quadam mente prędirus. de Or. 85 b, Summi homines,& ſummis ingenijs præditi. de Ami. n0 a, Venandi uel pilæ ſtudio præditus. de V. 2003 b, Siderum er- rores multitudine infinita, uarietate admirabili præditi. P Clu. 35 a, Vir magna prudentia& exercitatione præditus.& contra Rul. 34. a, Homines diuina mente& conſilio prædi- ti. pro Fl. Adoleſcens optima ſpe præditus, ſummæ dignira tis. pro Do. 221 a, Vir fingulari uirtute, conſtantia, grauitate præditus.& Epi. 4 /½ a, Sapientia præditus propè ſingulari. pro Arch. 187 b, Aliquis ſumma ingenij præditus gloria.& ibi. Homo mediocris,& aut nulla, aut humili aliqua arta præditus. pro Cluent. 24 b, Vir arte quadam pręditus. Epi- 179 b, Ornatus optimis artibus. Or. 199 a, Sed tamè eos ſtu⸗ dio optimo, iudicio minus firmo præditos docere non alie num eſt. I. V. 78 b, Homo omnibus ornamsris pręditus. Tu- ſcul. 162 a, Mens eſt moru prędita ſempiterno. de Inuent. 8 b, Perſpicuo& grandi uitio pręditum poſuimus exemplũ. Tuſ. 236 a, Non ut paruo metu præditus ſt, ſed ut nullo. I. V. 65 b, In me homine paruis opibus& facultatibus prædi- to.& 161 a, Homo illa autoritate& ętate præditus. de In. 79 b, Certa ętate præditus. I. V. 220 b, Vir lummo magiſtratu præditus. pro Dom. 235 a, Vir ſumma poteſtate præ dirus.& ibid. Singulari bonitate& modeſtia præditus. At. u19 b, Ali- quis præditus ampliſsimo ſacerdotio. in Verr. 2 57 b, Cum eum uideres illa autoritate& miſeria pręditum.& 1⁷ b, A- mentia præditus atq; audacia. de Inuent. 62 a, Puer prædi- tus magna dignitate. in Ver. 63 a, Prædirus magna ſpe.&. ω a, Homo ſingulari cupiditate, audacia, ſcelere pręditus. pro Fl. 14 7 a, Præditus leuitate, egeſtate, perfidia, audacia. de N⸗ deor. 5 b, Mundus animo& ſenſibus præditus.& 24 b, Ima- gines diuinitate præditæ.& 60 a, Deos membris humanis eſſe præditos. pro Sex. Roſc. 12 a, Aliquis miſer, luctu prędi- tus. ad Heren. 14 b, Mortuum deformatum, tumore prędi- tum, decoloratum corpore conſtat eſſe. de Inu. 76 a, Quidã. neque eo nomine, neque numero pręditi, ut digni fint, qus aut,&c. PRAEDIVM, di. fundus, poſſeſsio, regnum. Ep. 106 a, 207 a, M. Laberio C. Albinus prędia in eſtimationem acceperat, quæ prędia Laberius emerat à Cæſare. Atti. u13 b, Stripſi me tamen in prædijs meis eſſe. I. V. iũ a, Vrhana prædia.& pro 8. R. 5 a, Frædia rüſtica. I. V. 105 a, In bonis prædibus præ- dijsq uendendis. Atti. 252 b, Prædiola noſtra bellè ædifica- ta,& ſatis amgœna. At. 171 a, In quos ſumptus abeunt fructus prædiorum.& 24 7 b, Mercedes totalium prædiorum. pro 8. R. 25 a, Tot prædia, tam pulchra, tam fructuoſa pater filio ſuo colenda ac tuenda tradiderat. PRAED O;nu. prædator, pirata. Tuſ. 189 b, Si cui nauiganti, quem prædones inſequantur, deus dixerit, Eijce te de naui. I. V. 6 8 b,& ad He. 12 a, Vrbes piratis prædonibusq́ parefa-
ta,

1079 P KR.
æ. de N. 76 b, Plures captiuos acerbè quàm prædones ne- cari. de Orat. 143 a, Nefarius prædo. pro Do. 241 b, Omniuũ templorum atq; tectorum, totius q; urbis prædo. Prędones Hetruſci. L. Homo..
PRAED O R aris. prædam facio. I. V. 103 a, Verres omnibus in rebus apertiſsimè prædatus eſt.& 189 a, Tuus apparitor de aratorum bonis prædabitur. I. A. 193 a, Sed ſpes rapiẽdi atꝗq; prædandi cæcat animos eorum. Offic. 66 a, Nemo id agere deber, ut ex alterius prædetur inſcitia..
PRAEE O,. anteeo. pro Do. 240 a, Adeſte, ut mihi præeatis, poſtemq; teneatis. de Fin. 138 b, Ad quorum uſum iam cor- roborarti natura ipſa præeunte deducimur. pro Milo. 102 a, Qui heſterna etiam concione incitati ſunt, ut uobis uoce præirent, quod iudicaretis.
PRAEFARI. præloqui. de D. 101a, Antiqui omnibus rebus agendis, quod bonum fauſtumꝗ; eſſet,& c. præfabãtur. Ep. 140 b, Nos autem ridiculè ſi dicimus, ille patrem ſtrangula uit, honorem non pręfamur: ſi inde Aurelia aliquid, aut Lo lia, honos præfandus eſt.& de Fin. 71a, Cætera addit, quę ſi appelles, honos præfandus fit. de Vni. 201 b, Quæ de Deorũ natura,&c. præfati ſumus, hunc habeant terminum.
PRAEFATIO, nu. exordium. I. V. 190 b, Quæ porrò præfa- tio tuæ donationis fuit?
PRAEFECTVRA, ræ. ea erat Romanis(ut Feſtus air)in qua & ius dicebatur,& nundinæ agebantur:& erat quædã reſp. niſi quòd legibus à Romanis in ſingulas præfecturas, præfe cti mittebantur quorannis, qui ius dicerent. pro Planc. 262 b, Tu es è municipio antiquiſsimo Tuſculano, hic eſt è prę- fectura Atinati, non tam priſca.& pro Rab. 9s a, Omnis præ fectura, regio, uicinitas noſtra. Atti. 62 b, Præfecturam peti- uit, negaul. de N. 27 a, Cum P. Vacienus è præfectura Keati- na rediret. At. 85 a, Dare præ fecturam alicui,& deterre præ- fecturam alicui.
PRAERFECTVS, Ch. præpoſitus, quicunq; alicui rei uel ne- gocio præfectus eſt. I. P. 98 a, Cum hyberna legato præfe- ctoque tradidiſſes, euertiſti miſeras ciuitates. A. 70 b, De quinq;, præfectis quid Pompeius facturus ſit, faciã ut ſcias. I. V. 254 a, Dux præfectusꝗq́; claſsis.& 255§ a, Cleomenes præ- poſirus imperio.& 6 3 b, Quidam præfectus Antonij.& de Cl. 179 b, pro Cl. 44 a, Cenior præfectus moribus. Ep. 135 a, Noſter hic præfectus moribus. Poſt. 207 a, His utitur quaſi pręfectis libidinum ſuarum. pro Mar. 132 a, Nihiltibi ex iſta laude centurio, nihil præfectus decerpit.
PRAEFERO, Fer. antefero, prę me fero, præpono. I. Ver. 240 a, Paſces prætoribus præferuntur. I. V. 225 a, Faſces, quas ſibi cum ipſa præferret, orbem omnium peragrarit terrarum. Antequam. 193 b, Vos dij,&c. qui meæ menti lumina prætu liſtis?& I. C. 100 a, Cum adoleſcentulo non ad libidinem fa cem prætuliſti?pro Syl. 174 b, Vos mihi in tantis tenebris er roris& inſcitiæ clariſsimum lIlumen prætuliſtis. Qu. Pr. 292 a, Maiora præferant faſces illi ac ſecures digniratis inſignia quàm potentiæ.& pro S. R. 32 b, Auaritiam præfers, qui,&c. Ep. 14 3 a, Præferre ſenſus apertè: id eſt, oſtendere quod eſt in animo. de Or. 140 a, Præferre ſe alijs.& Att. 150 a, Præfer- re aliquem omnibus. de Cla. 173 b, pro Pom. 173 b, Præferre ſalutem reip. ſuis commo dis. de Fi. 5§5§ b, Præferre ius impe- rij amori patrio. I. A. 208 b, Quem uos àſe ortum homini- bus nobiliſsimis omnibus honoribus prætuliſtis.
PRAEFICIO, czz. præpono. de Leg. 183 b, Et huic procura- tioni certum magiſtratum præfecerat. pro Flac. 149 b, Tum ſeditio ſos homines reipublicæ præficiebant. Epi. 84 a, Cæ- ſar Brutum Galliæ præfecit.& 26 a, Nec erat ſuperiore ho- nore uſus, quem pręficerem. pro Pom. 9 a, Imperator tantis rebus præficiendus.& 13 b, Pręficere aliquem imperatorem alicui bello.& pro Dom. 231 a, Præficere aliquem ducè exer citui. in Ver. 137 b,& Epiſt. 167 a, Aliquem curatorem præfi- cere, qui ſtatuis faciendis præeſſet.& Epiſt. 16 a, pro DHomo 238 b, Præficere aliquem alicui negocio.& præficere aliquẽ alicui rei. Poſtquam, 207 b, 20% a, Tu me comitijs præroga- riuæ primum cuſto dem præfeceras. pro Pla. 272 a, Præfice- re aliquem pecori. de Natur. b, Ariſtoteles deum præfecit mundo. in Verrem 24 3 a, Vt is eam pecuniam tractaret, quẽ ipſe pręfeciſſet. de Diuinatio. u1 a, Nec locus in materia in- uenitur, cui diuinationem præficere poſsimus. pro Do. 217 a, Cuius pecuniæ deportandæ M. Catonem præfeciſti. Atti. 82 b, Primum cõtendam à Qu. fratre, ut ſe præfici patiatur. Attic. 262 b, Præficere aliquem alicui negocio. Atti. 156 a, In ipſa Italia quem cuiq; regioni aut negocio prafeciſſet.
PRAEFIDENS, us. confidens. Offic. 18 b, Homines fecun- dis rebus effrenatos, ſibiq́, præfidentes.& de Orat. 158 a. L. Fido. 4
PRAEFINIO, uis. præſtituo, præſcribo. Tuſc. 232 b, Tu uerò ut uidetur, nam præfinire non eſt meum. Epiſt. 96 a, Sed co uiqiſti multũ quod pręfiniſti, quo ne pluris emerem. de Le,
P R 1080
179 a, Sed ego cætera non tam reſtrictè præfinio. in Ver. 271 b, Neq; de illo quicquam tibi præfinio, quo minus ingenio mecum contendas. pro S. R. 40 a, Deinde aliquanto poſt eã diem uenerunt, quæ dies lege præfinita eſt. contra Rull. 62 b, Quod ſuperiore parte legis præfinitum fuit, id rurſus li- berum infinitumꝗ; fecerunt. de Pro. 76 b, Præfinire diem a- licui.& Epiſt. 86 a, Cal. Ianuarias tibi præfinitas eſſe. de Le. 183 b, A Platone ſumptus funerum præfinitur ex cenſibus, à minis quinq; ad minam.
PRAEFRACT E’ pertinaciter. Off. 69 b, Cato nimis præ- fractè uectigalia defendebat: id eſt, pugnaciſsimè.
PRAEFRACTVS,, um, pertinax, pugnax. Or. 2003 b, Thu-
cydides præfractior, nec ſatis(ut ita dicam) rotundus.
PR AEL VLCI O, cis. præmunio, ſuſtento. At. 75 a, Per fortu- nas illud præfulci& præmuni quæſo, ut ſimus annui.
PRAEFVLGE O; ges. præter modum fulgeo. ad Heren. 22 a, Ne aut obcæcentur tenebris imagines, aut ſplendore præ- fulgeant.
PRAEGESTIO,ſzu. ualde geſtio, cupio. pro Cæl. 31 b, Præ- geſtit animus uidere iam primùm,&c. 3
PRAEGNANS,. plenus, grauidus. de D. 98 b, Cum mater prægnans hunc ipſum Dionyſium aluo cõtineret, ſomnia- uit,&c. pro Clu. 24 a, Is uxorem ſuam interrogauit, efſet ne prægnans, eaq; ſe eſſe reſpondit. de Or. 100 a, Paterfamiliâs qui uxorem prægnantem in prouincia reliquiſſet.
PRAEGREDIENS;, tis. præiens, antecedens. J. A. 2 46 a, Se- quentes ali], alij prægredientes amici.
PRAEGRESSIO, onis. præcurſio. de Far. 149 a, Nihil fieri niſi prægreſsione cauſæ..
PRAEGVSTATOR, oru. qui cibos principis præguſtat: quod& ad alia transfertur. pro Do, 218 a, Sex. Clodius prę- guſtator libidinum tuarum.
PRAEIVDICATVS,, um. pro Cluen. 18 a, Primum poſtu- lo id quod æquiſsimum eſt, ut ve quid hue præiudicati affe ratis.& ibidem: Si nõ ex cauſisipſis iudicabimus, ſed ad cau ſas iudicia iam facta domo deferemus.& 27 a, Res ſemel ar que iterum præiudicata. de N. 4 a, Tantum opinio præiu- dicata poterat, ut etiã ſine ratione ualeret autoritas. pro R. P. 127 b, Quaſi præiudicata res ad has cauſas deferri foleat.
PRAEIVDICIVM, cj. iudicatum, res iuditata, quaſi præro gatiua, ſpecimen. in Ver, 56 b, De quo non præiudicium, ſed planè iudicium factum puratur. in V. 18 b, Cum hoc dice- ret Merellus, præiudicium ſe de capite C. Verris per hoc iu- dicium nolle fieri. de Inu. 69 b, Exceptio, extra quam in reũ capitis præiudicium fiat.& ibi. Non oportert in recuperato rio iudicio eius iudicij, de quo inter ficarios quæritur, prę- iudicium fieri. pro Cl. 19 b,& 29 bPraiu de aliquo fa- cta eſſe à iudicibus. pro Mur. 138 a, Iudich accuſatoris in reum pro aliquo præiudicio ualere. pro Pl. 270 b, Cur non eius damnatione aliquid ad hoc iudicium præiudicij com paraſti?At. 87 b, Nimis graue præiudicium in ordinem no- ſtrum. Præiudicium(inquit Aſconius) eſt res quæ cùm ſtatu ta fuerit, affert iudicaturis exemplum, quod ſequantur. L. Iudicatum.
PRAEIVDIOO, as. præiudicium facio. de Leg. 193 b, Qui magiſtratu abierint, apud cenſores edant& exponãt, quid in magiſtratu geſſerint, deq́; ijs cenſores præiudicent. ꝓ Cl. 54 a, Vt per illum, qui attulit uenenum, de hoc pręiudicare- tur. I. V. 182 a, De aliquo homine nõ modò præiudicare, ſed eriã grauiſsimè iudicare. de In. 69 b, Satis ne cauſę ſit, quare de aliquo maiore maleficio præiudicetur. Atti. 275 a, Quod nondum ſenatus cenſuit, nec populus Rom. iuſsit, id arro- ganter non præiudico, neq; reuoco ad arbitrium meum.
PRAELABOR, rB. de N. 48 a, Quorum alter paulò prælabi tur antè.& in Arat.
PRAELIGATVS,. obligatus. de In. 3i a, Os autem obuo lutum eſt folliculo& præligatum. PRAELIO R aru. prælio dimico, pręlium facio uel cõmitto, rem gero, certo, pugno. Anteq. 195 b, Hoſtib. in ipſa acie, cum præliantur, licet Ioqui. de D. 91 b, Eudemus prælians ad Sy-
racuſas occidit. At. 10 b, Vehementer præliatus ſum.
PRAELIVM, j. dimicatio, certamen, pugna. Epiſt. 81 a, Præ- liorum exitus ſunt incerti.& Epiſt. 252 P, Prælio facto. Tuſ- 218 a, Prælium rectum hoc fieri. de Orat. 124 a, Salinator ex arce Tarentina multa prærlia præclara fecit.& de Diu. 96 b, Qum hoc calamitoſum prælium fieret. de Natu. 27 a, Cum A. Poſthumius cum Octauio Manilio prælio dimicaret. de D. 96 b, Prælium committo. At. 13u a, Committere prælium cum aliquo.& pro S. R. 43 b,& I. A. 215 b, Prælium commiſ- ſum. de Prouinc. 75 b, Prælijs frango,& prælijs decerto. pro Deiot. 149 a, Prælium Pharſalicum. pro Mar. 133 b, Vidimus tuam uictoriam præliorum exitu terminatam. pro Pom. 8 b, Noſter exercitus prælijs uſus erat ſecundis.& Offic. 8 b,
Monet igitur eum ut caueat ne prælium ineat, in A. 8 lar

9„Ca
»o dimj ugnacigimg Uhre Snax. Or. 1
tececdenlAg uci.
dePa gg aNülier
38.
05 rinci 8 1z d Nreguhe d.n„der.Codunmn.
uen. vrimunxuh. uichue draiuditasiaft ludicadimus ſetaleag mus. K 7 z Neslena „Tantum opiniorau- ualerer autorias nh has cauſas decern ſola res udiearz quafipran duo noapreiudicumſe a Vahb, Cumhoccice⸗ pite Ciſenmuperhoci- teeptio ainquaminni on opontein rechperan ter ſicatios quærtrurpié Præiuc de liguot ludic accdſausin re.pro Layob,CI. tudicium præiudiijcnm audicium nordinenbo- dius eltres qux cim hn lum, quod ſequurul,
m ſacoo delegigd s edant&erponin ſ ſores preiudiemn num dehoc rriudu 5 modd reudien b Satis ge cali ſdggu adicetut aͤrn ſt 3 ulus Ron uußi 1 o ad arbitrium 1u orum alter paubſs
—— —
el 1 9 05 uten de
1cn4. E f Kt. 1:5) alnen 2* t. u. 9 9n gat Kde hi clara 9 7 17
1081 P Rh.
Cvſar ſecundum prælium fecit. pro Mil. us a, Clo dius cum prælium commiſiſſet, aulnus accepit. I. C. 003 a, In hoc cer- ramine& prælio,& c. O rat. 199 b, Thucydides res geſtas& bella narrat& præl a. Epi. 131 b, Scribis prælia te mea cauſa ſuſtinere.
PRAELOQVO R, ris. præfari. Ep. 122 a, Vix hæc erat prælo-
cutus. Cælij. 3 PRAELVCE O, ces. lucem uel lumen præferre. in Sal. 272 b, Ego meis maioribus uirtute preluxi. de Am. 100 a, Amicitia bona ſpe prælucet in poſterum.
PRAEMAND O, s. Ep. 65 b, Dicitur mihi tuus ſeruus ana- gnoſtes fugitiuus Vardaci eſſe, de quo tu nihil mihi manda ſti, ego tamen terra mariq́; ut conquireretur, præmandaui. Vatinij..
PRAEMATVRV S, a, Am. præproperus, immaturus, intem- peſtiuus. Planc. Epiſt. 14 8 a, Quòd præmatura denunciatio boni ciuis imparati quàm eſſet periculoſa, ex caſu collegæ uidebam.
PRAEME DITATIO, nis. meditatio, prouiſio. Tuſcu. 19 6 b, Premeditatio futurorum malorum. PRAEMEDITATVS,/, um. meditatus, cogitatus, domo al latus, paratus, præparatus. Off. 42 b, Craſfus oſtendit id ſe in foro optimè iam præmediratum facere, quod etiam tum poterat domi cum laude meditari. ad Her. 7 b, Accuſator di cet eum pręmeditatum fuiſſe, quod ſibi eſſet uſu uenturum. I. A. 225 a, Quod uerbum tibi non excidit fortuitu, ſcriptũ, meditatum, cogitatum attuliſti. de L. 158 a, Ad cauſas nun- quam niſi paratus& meditatus accedo. de Se. d b, VItroq́;
affero res multum ac diu cogitaras.
PRAEMEDITO R, art. L. Præmeditatus. Att. 92 b, Vr poſ- ſim præmeditari quo animo accedam ad urbem. ad Her. 7 b, Accuſator dicet eum uſq; adeò præmeditatũ fuiſſe, quod ſibi eſſet uſu uenrurum, ut,&c. I. A. 232 a, Sapientis eſt quic- quid homini accidere poſsit, id præmeditari feren dum mo dicè ſi aduenerit eſſe.
PRAE me fero, præ te fers, præ ſe fert, præ me gero, apertè fe- ro, non obſcurè fero, præfero, inſcriptum in frõre eſt, quid, &c. quod animo ſenrio, id& uultu promptũ habeo& lin- gua. de N. 4 b, Tantam facultatem conſecutum eſſe me non profiteor, ſecutũ eſſe præ me fero. Att. 127 b, Semper præ me tuli nihil me malle quàm pacem. Ora. 210 b, Fortaſſe cæteri tectiores, ego ſemper me didiciſſe præ me tuli. de N. 35 a,& Ep. 1s a, Noli quæſo præ te ferre, uos planè expertes eſſe do ctrinæ. Tuſ. 90 b, Poetæ, qui cum magnam ſpeciem doctri næ ſapientiæq; præ ſe tulerunt, audiuntur,&c. I. A. 66 a, Il- le qui ſtillantem præ ſe pugionem tulit. pro Mil. 109 b, Præ ſe ferre& confiteri facinus. Item: Præ ſe gerere. uide in uer- bo Gerendi in extremo. Att. 136 b, σέααν aut hanc habent, eamꝗ; præ ſe ferũt.& 260 b, Sum ab illo alienatus, idq́; præ
me fero. Tuſ. 238 a, In miſera uita nihil prædicabile, glorio- ſum,& præ ſe ferendum. Ac. 45 a, Præ ſe ferre probitatem quandam. I. A. 193 a, Reliquũ eſt Quirites, ut uos in iſta ſen- tentia, quam præ uobis fertis, perſeueretis. de Or. 164 a, A- ctio prę ſe motum animi fert. At. 28 a, Clodius Sampſicera- mno negat, cæteris præ ſe fert& oſtentat. contra Rull. 66 a,
Vocem unam præ nobis indicem ueſtrarum erga me uolun
tatum tuliſtis. de Or. 137 b, Vna ex tribus his rebus præ no-
bis eſt ferenda, ut nihil aliud niſi docere uelle uideamur. At
tic. 263 b, Atticum quanti facias, prę te ſoles ferre. Off. 40 b,
Niſi ſpeciem præ te boni uiri feras. de In. 65 a, Affectionis ra
tio perſpicuam præ ſe gerit coniecturam.
PRAEMITTO, ts. Att. 1u2 a, Fannius cum imperio in Siciliã præmittitur. Atti. 275 b,& I. C. 102 a, Pilius in Macedoniam cum equitatu præmiſſus eſt. At. 161 b, Antonius præmiſit mi hi odioſas literas hocexemplo.
PRAEMIVM, mij. merces, fructus, beneficium. Atti. 282 a, So- lon remp. duabus rebus contineri dixit, præmio& pœna. de Or. 106 b, Legibus& præmia propoſita ſunt uirtutibus, & ſupplicia uitijs.& de N. 77 a, Rectè factis præmia, pecca- tis ſupplicia deberi. Tuſ. 173 a, Ita ſacerdos precata à dea di citur, ut illis præmium daret pro pietate, quod maximum homini dari poſsit à Deo. in C. 119 a, Poſtremo hodierno die pręmia legatis Allobrogum dediſtis ampliſs ima.& pro Rab. 97 a, Quod ei præmium dari par fuiſſet? pro Ar. 199 b, Tribuere præmium alicui.& I. V. 84 a, Ei præmia poſtea ta men liberaliter tribuit. pro Fl. 146 a, Quod enim eſſet præ- mium dignitatis quod populus Rom., cum huius maiorib. ſemper detuliſſet, huic denegaret? I. C. u6 b, Quib. pro tan- tis rebus nullum præmium uirtutis, nuallum inſigne hono- ris, nullum monimẽtum laudis poſtulo. pro S. R. 36 a, Quã ob cauſam à Chryſogono tantis præmijs donabantur?& ꝓ Ar. 186 b, Itaq;, cum Neapolitani ciuitate cæterisq́; præmijs donauerüt. p Cor.;9 a, Qutnulla conditione huius ciuita
...—.. 1. tis præmijs affici poſſet, de Pro. 96 b, Prouinciæ, quas peſti-
P R 10 82
feri illi conſules pro euerſæ reipub. præmijs occupauerüt. Pro Dom. 256 a, Cum mihi ſumma& quotidie maiora præ mia in repub. fore putabas. Tuſc. 232 a, Xerxes præmiũ pro- pofuit, qui inueniſſet nouam uoluptatem. de Leg. 139 a,& pro Corn. 62 b, Elicere uel inuitare aliquem prrmijs ad fa ciendum aliquid. Item, Quaſi eximio præmio ſceleris expo ſito cupidiſsimè cõtendere. de Ora. i0 ra, Cum uerus, iuſtus & honeſtus labor, honoribus, præmijs, atq; ſplendore de- coratur. Antequam. 194 a, Inimici qui tuis te præmijs oppu gnent. I. P. 32 b, Toram rempub. prouinciæ præmio uendi- diſti. Ac. 1 a, Licebat enim celerius legis pręmio: id eſt, bene- ficio. pro Clu. 38 a, Eos qui in eodem genere in quo ipſi of- fendiffent, alios reprehendiſſent, ad præmia legis uenire o- Portere. pro R. 67 a, Non ſupplicium deprecarer, ſed præ- mium poſtularem. Antequ. 193 a, Repetere officij præmium & fructum. de Ora. 86 a, Amplis præmijs ad perdiſcendum commoueri. Brut. 289 b, Tributum quod ex centeſima col- latum impu denti cenſu locupletum, in duarum legionum præmijs conſumitur. in P. a, Minimè fructum laborum, Præmia periculorum contemnere debuiſti.& ⁹ϑ* a, Mitto e- reptam libertatem populis, ac fingulis qui erant affeeti præ mijs nominatim.& I. A. 263 b, Atq; utinam omnibus ciuib. ſoluere nobis præmia quæ promiſimus, liceret. in A. 246 b, Quæ præmia militibus promiſimus nos republica recupe- rata tributuros, ea cumulatè cum tempus uenerit, cenſeo perſoluenda, pro Cæl. 2 a,& pro Mil. 112 b, Magnis& am- plis præmijs aliquem afficere.& ib. Perſoluere meritũ præ- mium alicui. pro Mil. 120 b, Ex omnibus præmijs uirtutis ſi eſſet habenda ratio præmiorum, ampliſsimum eſſe præ- mium gloriam.
PRAEMOLES TIA, ſfiæ. Tuſc. 223 b, Alij autem metũ prę- moleſtiam appellabant, quòd eſt quaſi dux conſequentis moleſtiæ.
PRAEMONEO, nes. de Aruſ. 245 b, Reperietis ex hoc toto prodigio atq; reſponſo, uos ex iſtius ſcelere ac furore ab im pendentibus periculis maximis, propè iam uoce Iouis opti mi maximi præmoneri. Atti. 131 a, Quod putaui& præmo- nui, fit, ut Cæſar te implicet.& in V. 76 b, Me ut magnope- re cauerem, præmonebat.
PRAE MONSTR O,. prenũcio, mõſtro. de D. 82 b, Atq; e- tiã uentos præmonſtrat ſæpe futuros, Inflatũ mare. Poetæ.
PRAEMVNI O, nus. præfulcio, præparo. Att. 75 a, Per fortu- nas illud pręfulci& pręmuni quæſo, ut ſimus annui.& pro Cæl. 4 a, de Leg. 163 a, Quæ præmuniuntur omnia reliquo ſermoni diſputationi que noſtræ. Orator. 209 b, Præmuni- re antè.
PRAE MVNITIO, nis. præparatio. de Ora. 137 a, Sine præ- munitione acerbè inuchi in aliquem.& 162 a, Præmunitio ad id quod aggrediare.
PRAENEST E. Opp. de Diuin. 126 b, Nuſquam fortunatio- rem quàm Præneſtæ fortunam eſſe.
PRAENESTINAE ſortes. de D. 126 b, Præneſtinarum ſor- tium nomen.
PRAENOME N, nis. nomen, quo honoris& differentię cau ſa uteb antur Romani. ut Marcus, prænomen fuit Tullij Ci- ceronis. quod idem inrelligetur de alijs. in A. 252 b, Omnes habent tantam ſimilitudinem inter ſe, ut in eorum præno- minibus errem. Ep. u19 a, Quòd ſine prænomine familiari- ter ad me epiſtolã miſiſti, primùm addubitaui num à Volu-
mnio ſenatore eſſet,&c. ad He. 22 a, Aliquis cui prænomẽè ſit Decimo. de Ar. 150 a, Qu. Claudia.
PRAENOSCO;ſdu. præſentio. in Arat. Hoc ſignum ueniens poterunt prænoſcere nautæ. de Di. 98 a, Futura prænoſcere dij poſſunt.
PRAENOTIO, nu. prima notio, antecepta animo rei que- dam informatio. de N. 10 b, m a, Hanc nos habemus ſiue an- ticipationem ut antè dixi, ſiue prænotionem deorum. ſunr enim nouis rebus noua ponenda nomina, ut Epicurus ipſe æonuuiu appellauit, quam antea nemo nominarat.
PRAENVNCIO, as. præmonſtro, prædico. de D. 82 b, Eſt e- nim natura quædam, quæ futura prænunciat.
PRAENVNCIVS,a, um. de N. d. Stellæ magnarum calami- tatum prænunciæ.& pro Muren. 134 b, Inquiſitio candidati prænuncia repulſæ. in Arat. Aurora prænuncia ſolis.
PRAEOCCVPOas. anteoccupo, anteuerto, anticipo. in A. 224 b, Quas partes ipſe mihi ſumpſeram, eas præoccupa uit Antontus.
PRAEPANDENS.aperiens, pandens. in Ar. 387, Prepandés temporis ortus,&c.
PRAEPARATIO, nis. prouiſio, præmeditatio. Off. 15 a, In omnibus negocijs, priuſquam aggrediare, adhibenda eſt præparatio diligens. Tuſc. 196 a, Multum prodeſt prouiſio animi& præparatio ad minuendum dolorem.
PRAEPARATV S,, um. paratus. de Orator. 205 b, Si is non
2. Ppræpa-

1083 P K
præparatis auribus inffammare rem ccœpit, furere uidetur. de Diui. i33 5, Iam Pythagoras& Plato, quo certiora in ſo⸗- mnis uideamus, præparatos quodam uictu atq; cultu pro- Riciſci ad dormiendit iubent.& 105 b, Qui ſe tradet ita quie ti præparato animo tum bonis cogitationibus. tum rebus adtranquillitatem accommodatis de Leg. 157 b, Hiſtoria nec inſtitui poteſt, nifi præparato ocio, nec exiguo tempo- re abſolui.. PRAEPARO,S. præparationem adhibeo, præmunio, p ræ- fulcio. de In. 52 a, Impijs apud inferos pœnas eſſe præpara- tas. Off.z b, Ad uiram agendam præpararc res neceſſarias. Quin. Fra. 328 a, Appius miſcet, Hircius præparat. Pro Cæl. 45 a, Habes hortos ad Tyberim, ac diligenter eo loco præ-
p araſti, quò omnis iuuentus natarrdi cauſa uenit. de Le. 161 .—. 1. 3„. 3 3 a, Sunt enim hac minora, quàm illæ ipfa quorum cauſa prę
Sllee
darantur.
PN AIE PEDITVS, ta, tum. impeditus, irretitus. pro Rabir. 94 b, Quintus Scæuola confectus ſenectute,& præpeditus morbo.
PRAEP ES, tis. celer, citus. de Diui. 102 b, Auis præpes,&c. bis. Poetæ.
PRAEPONDER O, s. ponderis plus habeo, p erpẽdo, exa- mino, pondero. Off.55 b, Qui omnia metiuntur emolumen ris, neg; cea uolunt præponderari honeſtate,&c.
PRAEPONO)nu. antepono, præfero, antefero, antiquior mihi eſt, præficio. I. A. 223 b, Qui falutem populi Rom. uitæ ſuæ præpoſuit.& pro Ra b. 95 a, Præponere amicitiam pa- triæ. de Fin. 122 b, Præpoſitum ex eo credo appellatum eſt, quòd præponatur alijs. in Verr. 55 a, Præponcre unum alte- ri. pro Pl. 261 b, Et præferri unum alteri. contra Rul. 67 b, Vt nobiliſsimis hominibus longè præponerèr. de Or.38 a, Pre ponere prinecipia cauſis proportione. Ora. 212, NOti ſunt&
naui, quib. In præponitur.& Att. 103 a, Non enim hocut op
gocio. pro Lig. 137 b, Cum is præpo Etus Aphricæ eſt. de Ar.
pr-æxpoſitum. PRAEPORTO, s. præfero. in Ar. L. Scorpius. PRAEPOSITIO,Onuw. Oorationis pars una. Or. 212 a, Vna pre poſitio eſt ab uel abs, eaque nunc tantùm in accepti rabulis aanet,&c. Topic. 22 4 b, Præpoſitio In, priuat uerbum ea ui quam habebat. pPRAEPOSITIO alio modo. de Fin. 10z b, Neq; tamen illa præpofftio tali ad eum, quem dixi, finem pertinebit. PRAEPOSITVS, a, um. præfectus. I. V. 256 a, Qui nauibus præpoſiti fuerant.& de D. 96 a,& pro Milo. 105 b, Sacerdos quæ præpoſita erat᷑ oraculo. I. V. 57 a, Hoc no n dico, me o- mnibus patronis eſſe præpoſitum. de Or. uz a, Domitius i- ſti quæſtioni præpoſitus eſt,&c. Epiſt. u14 b, Aliquem alicui muneri eſſe præpoſitum. Item: Præpoſitus negocio publi- co. de In. 54 a, Exercitus cui præpoſitus eſt ſapiens impera- ror. de Fin. 122 b,& l0 b, Præpoſitum ex eo credo appellatũ eſt, quòd præponatur alijs. PRAEPOSTERE). peruersè, perperam.)(.Ordine. Ac. 17 b, Vt prępoſterè tecum agam, mox referam me ad ordinem. & Att. uz b, Omneis arbitror mihi tuas literas redditas eſſe, ſed primas præpoſterè, reliquas ordine. PRAEPOSTEKRV S, a, um. peruerſus. de Ora. 146 b, Ne quid perturbatum ac diſctépans aut præpoſterum ſit. pro Clu. 32 a, Iraq; ut erat ſemper præpoſterus atq; peruerſis, initiũ facit à Bulbo. pro Dom. 241 b, Iſte omnia præpoſteris uer- bis pronunciauit. pro Syll. 18 4 b, O præpoſteram gratula-
tionem. Ep. 253 b, Præpoſteròs habes tabellarios, qui cum à me diſcedunt, flagitant literas: cum ad me uemiunt, nullas
afferunt. Am. in a, Præpoſteris utimur confilijs,& acta agi- mus. de Or. 147 a, Nôon diſcerpris ſententijs, non præpoſte- ris temporibus, non confuſis perſonis, non perturbato or- dine. I. P. 99 b, Noſter hic prapoſterus imperator,&c. pro R. P. 128 b, Quid tam peruerſum prępoſterum'ue excogita- ri poteſt? 4
PRAEPOTENS, ts. omnipotens. pro Cor. 61 b, Præpotens terra mariq́, Carthago.& de D. u7 a, Rerum omnium præ- potens Iupiter.& pro R. P. 129 b, Clarus ac præpotens uir. de N. 41 a, Natura deorum præpotens& excellens. de Ora. 1013, Siuequem iſta præpotens& glorioſa philoſophia de- lectat. de Fi. 76 b, Non ſolum callidus, uerumetiam præpo- tens, ut M. Craſſus. Off. 22 a, Iteḿ; in ſermonibus aliũ qui- dem uidemus, quamuis præpotens ſit, efficere ut unus de mulkis eſſe uideatur. de Ami. 106 b, Multorum opes præ- potencti um exctudunt amicitias fideles. de Leg. 16 0 b, Præ- porens deus.
P K 1084
PERAEPROPERVS, um. præmaturus, nimis celer. Epi. 99 b, Cognoui præproperam feſtinationem tuam.& 160 b, At. 1a, Fuit hæc illius præpropera prenſatiò.
PRAERIPILO,pu. præcerpo, antefero. Ep. 72² b,& pro§. R. 28 b, Ne iſtius quidem laudis ita ſum cupidus, ut alijs eam prę reptam uelim.& Off. 68 a, Marius præripuit collegis popu larem gratiam. I. A. 259 a, Ne deorum immortalium benefi- cium feſtinarione præripuiſſe uideamur. Off. 22 a, Facilè ce lare, tacere, diſsimulare, inſidiari, præripere hoſtium conſi- lia& Ep. 72 b, Præripere aliquid confilie. At. 154 b, Alterum mihi eſt certius, non prætipiam tamen, ſed expectabo conſt lium tuum. de Ar. 244 b, Præripere alicui deſpõſam iam& deſtinatam laudem.
PRAERO GATIVA uæ. quafi ſpecimen, tanquam præiudè cium. I. V. 7u a, Dedit enim prærogatiuam ſuę uoluntatis e- iuſmodi, ut iſti pro prærogatiuis iam reddidiſſe uideatur. I. P. 81 b, Is cui primam comitijs dederas tabulam præroga tiuæ. Poſt. 20 8 a, Tu me comitijs prærogatiuæ primum cu- ſtodem præfeceras. de Di. 101 b, Prærôgatiuam maiores o-
mnes iuſtorum comitiorum eſſe uoluerunt. de D. 124 2, I5
qui in prærogatiua referenda ſubitò concidiſſet. in An. 155 a, Sortitio prærogatiuæ. Epi. 24 a, Si triumphiprærogati- 22 uel centies H-S. conſtinuunt in prærogatiua pronunciare. Aſcon. 64 a, Prærogariua ſignificat aliquid aut dictum, aut factum liberaliter ab eo, qui nobis benefacturus eſt, ante ¹- pſum beneficium nobis præſtitum. PRAEROGATIVVS, a, um. quod primo ro gatũ eſt, ut cen turia prærogatiua: id eſt, quæ prima ferebat ſuffragla. pro
5 1*
Mur. 133 b, Tanta illis comitijs religio eſt, ut adhuc ſemper
uam putas ſupplicationè. Qu. F. 316 b, Non dico ër*säs,
omen ualuerit prærogatiuum.& de D. 125 b, Prerogatiuum
omen iudiciorum. pro Pl. 269 a, Vna centuria prærogatina. & ibid. Non exigua pars populi, ſed uniuerſus populus ua luntatem ſuam declarauit.
PRAERO G O, s. primũm rogo. pro Pl. 269 a, Cuius in ho- nore non unius tribus pars, ſed comitia tota comitijs fue- rint prærogata.
PRAERVPTV S, 4 um.. V. 265 b, Qui aliqua promontoris,
aut prærupta ſaxa tenuiſſe dicuntur.
PRAES, dis. ponſor, qui pro altero ſe obligat, in cauſa præſer tim pecuniaria. Attic. 20 3 b, Plancus præs pro Flaminio eſt H-S. X X.& I. V. 106 b, Prædibus acceptis de H-S. D L. X. J. V. 9ↄ9 b, Aut prædæ litis uindiciarum cum ſaris accepiſſet, ſpõ- ſionem faceret. Epi. 28 b, Laodiceæ me prædes accepturum arbitror omnis pecuniæ publicæ, ut& mihi& populo can tum ſit.& 75 b, Prædes Valeriani tenentur. I. A. 175 a, Ne L. Plancus prædes tuos uenderet. in V. 105 a, In bonis pradi- bus prædijs que uenden dis. Attic. 205§ a, Præs aliquando fa- ctus eſſet in his quidem tabulis. Attic. 86 a, Cum ſex libris ranquam prædibus meipſum obſtrinxerim. Att. 44 a, Cum Quint. egi per prædem, ilte daret. Attic. 191 a, Opinor Anto- nium propter prædes ſuos accurriſſe. pro R. P. 124 a, Sunt l res æſtimatæ A. Gabinio, nec prædes dati. pro R. P. 128 b. R aut prædes dediſſer Gabinius, aut tantum ex eius bonis, quanta ſumma litium fuiſſet, populus recepiſſet, quamuis magna ad Poſthumum ab eo pecunia perueniſflet, non re- digeretur.
PRAESAGIO;H gis. præſentio. de D. 94 a,Is igitur, qui antèſæ git quã oblata res eſt, dicitur res præſagire. id eſt, futura an- tè ſentire.& ibi. Præſagiebat animus fruſtra me ire, cum en rem domo. Ep. 120 a, Exiguitas copiarum receſſum, non di- micationem mihi tuam præſagiebat, de Am. 95 a, Qui idem quaſi præſagiret,&c.
PRAESAGITIO, ni. de D. 94 a, Ineſt igitur in animis præ ſagitio extrinſecus iniecta,& incluſa diuinitüs.& ihi. 106 2s Præfagitione diuina.
PRAESCRIB O, bv. definio, præfinio, præſtituo, uoce præ- co. de N. b, Arbitramur nos ea præſtitiſſe, quæ rario& do- ctrina præſcripſerit.& 6 b, Natura homini pręſcripſit, ut na? hil pulchrius quàm hominem putaret. Epi. 79 b, Simus igi- tur ea mente, quam ratio& ueritas præſcribit. pro Cec. 299
b, Veſtra autoritate hoc conſtituetur, hoc præſcribetur. Att- 253 a, Cum ei præſcriptum eſſet, ne ſine Seſtij noſtri ſentẽtia ageret. Puſ. 231 a, Etſi iniquum eſt præſcribere mihi te, quẽ- admo dum à me diſputari uelis. Ac.z a, Neq; ut omnia quæ præſcripta& quaſi imperata ſunt defendamus, naceſsitate ulla cogimur. Præſcribere alicui quomodo agat aliquid. H Cec. 286 b, Vel qualis eſſe debebat. pro FI. 166 b, Vel quem- admo dum ius ſuum perſequatur, uel quid dicat aut reſpon
—
deat. Tuſ. 231 a,& Ep. 214 b, pro Q. 15 b, Tibi quid facias præ
finit. pro Fon. 278 b, Si hoc iudices pręſcriptum lege aut or cio Purtatis, teſtibus credere. Att. 153 a, Meòne, inquam arbi- tratulan tibi, inquit, ego præſcribam?I. C. na b, Atq; ita ſibi præſeriprũ eſſe ut mitterèt,&c. pro Fant. 29 3 b. Vt maiorum 1 3 1urA.

4„ 10„ nnitcde 8
mtu m 1 3 eo 4
2 3 9 .ph F 1. pah 65 dc0 inſn3e Sata prongne. 8 un peonuncan. quidaut diun n enefackurus eſt a Tus eit aoten.
nimo rogni et Ren a leredat ſuffraga d 50 K. 1 5. d 1 eit, utadhueſenge
uſb, Prerognum
Lenturian
cenruraprerognu duniuerſus populum
PL:69 3z(Cuiminld würatota omtiſl.
2i aliqu: ptomontann
—
odligxin cuiſ pralet
praspw aminioctk
teptis deH.DLII. cum ſtiisacepilet pͤ⸗ eme pretes acceturum t Kmiti& populocn enentur. IAN* Nel. V. os a ln donis rrai. 05 1 Pres lguniott tric. 16 a Cun ſalti trinxerim.JtE 4440
àAAI
Attic. gt.Opiorim.
N pro K uzsSm dati. proKE nld t antum cr eius dul alus recepiſſt, quund ani petueniſe,war-
67 44 18 ieirurquut 94*0. 1 gire.dd ebfünnna⸗ as feuſtramelle and 7 u dunum recällunn ee 1de Im 91L „einmimät lneſt grurinann—
Unitäs. Kihiuoih
aſa diu
aio om itua an at atio d aſbtifle, 1
10 85 P R
iura moresq; præſcribunt. pro Põ. 4 a, Facilè intellexi Qui- rites& quid de me iudicaretis,& quid alijs præſcriberetis. pro Fl. 50 b, Qui plura etiam reſpondebit, quam tu ei ante præſcripſeris. I. Vat. 3u b, Ac tibi iam inde præſcribo, ne per- miſceas. de Se. 82 b, Præſcribere iura ciuibus. de D. 134 a, An Aeſculapius poteſt præſcribere per ſomnium curationem ualetudinis? Neptunus gubernantibus non poteſtè de F. 64 b, Omnis quæ uia quadam& ratione habetur oratio, præ- ſcribere primùm debert, ut,&c. pro Do. 239 b, Præſcribere e- nim ſe arbitrabatur, ut ſine ſtudijs diſſenſionis, ſententiæ di cerentur. Attic. 69 b, Nondum huc erat allatum quomodo Cæſar ferret de autoritate præſcripta. ad Her. 10 b, Quæ de neceſsitudine præſcripta ſunt: id eſt, antè ſcripta ſunt. Attic. 129 a, Sed nihil præſcribo. de Sen. d0 b, Senatui, quæ ſunt ge renda præſcribo.
PRAESCRIPTIO, onis. præſcriptum. Acad. 35 b, Hæc nor-
ma, hæc regula, hæc præſcriptio eſt naturę. Tuſc. 213 b, Intẽ- perãtia eſt à recta ratione defectio, ſic auerſa à præſcriptio- ne rationis, ut,&c. pro Cal. 46 b, Dummo do illa in hoc ge- nere præſcriptio moderatioq́; teneatur, pareat,&c. pro Ra. 91 b, Quanquã in hac præſcriprione ſemihoræ patroni mi- hi parres reliquiſti. de Inu. 49 b, Hæc ideo diligentius indu citur præſcriptio, ut,&c.
PRAESCRIPTVM, u. præſcriptio, formula, norma, regu-
la, certa quædam& definita lex, religio. de Inu. 84 a, Cuius rei cerrum quiddam præſcriptum uidetur in perpetuum da ri poſſe. de Inu. 79 a, Ex communi præſcripto ciuitatis u- namquamq; rem adminiſtrare. pro Cl. 48 b, Omnia legum imperio& præſcripto fieri uidebitis. de Or. 124 b, Plura ho mines iudicant odio aut amore,&c. quàm ueritate aut præ ſcripto, aut iuris norma aliqua, aut iudicij formula, aut le- gibus.& Or. 200 a, Quid eſt quòd pręſcriptum aliquod aut formulam exprimas? Off. 19 a, Hæc præſcripta ſeruantem li cet magnificè uiuere.
PRAE SE FEERRE Att. 38 a. L. Præ me fero. PRAESENS, t. arbiter, teſtis, inſpectans, inſtans, coràm, u-
nà, in conſpectu, quod adeſt. de Ora. 94 a, Hic eſt unus ho- mo ex omnibus, quo ego preſente minimè ineptus eſſe uel- lem. pro Cec. 299 b, Nam ipſo præſente de eius uirtute ti- midius dicerem. de In. 61 a, Ipſe interfuit,& præſens uidit.& pro Do. 2z21 a, Aderat præſens M. Bibulus,&c. Epi. 21 b, Præ- ſens tecũ egi, cum,&c. itemꝗ, petiui ſæpius per literas,&c. & Atrt. 78 a, Quaſi coràm adſis. Atti. 14 b, Sed hoc prætenti ti bi commodius exprimam. Epi. 16 a, Cum mihi poreſtas tui præſentis fuerit. Att. 219 b, Ex eo cognoui creationem teſti bus præſentibus ſexaginta duobus. I. C. i2 a, Cum eũ præ- ſentem atq; audientem uita priuandum eſſe dixit. Epiſt. 3 a, Amorem tui abſentis omnes tui præſentes cognoſcent.& 145 b, Si facultas mihi tui præſentis eſſet. Off. 31 b, Neq; ſolũ uiui atq;, præſentes ſtudio ſos dicendi docent, ſed,&c. de 9⸗ rat. 109 b, Eorum qui illos uiderunt, uiuorum& præſentiũ memoria teſte. de N. 62 a, At enim præſentes uidemus deos, ut apud Regillum,&c. pro Qu. 14 a, Agere geſtum præſente Roſcio.& alibi, Inſpectante. I. V. 78 b,& Ep. u12 b, Me præſen te& me inſpectante hoc factum eſt. At. 24 b, Pro eo libro ti bi præſentem pecuniam ſolui imperaui. Pro C. 24 b, Is pe- cuniam præſentem, non debitam mulieri ſoluit. Off. 3 a, Bel lua ad id ſolum quod adeſt, quodꝗ́; præſens eſt, ſe accom- modat.& de EFin. 60 a, Corpore nihil niſi præſens,& quod adeſt, ſentire poſſumus. pro Pl. 280 b, Præſentem alicui gra- tiam refero. de D. 13 4 a, Atqui ne ſi nauigare quidem uelim,
ita gubernarẽ, ut ſomniauerim, præſens enim pœna ſit. Off.
45 b, Quod pręſens tanquam in manu datur, iucundius eſt.
pro Dom. 215 b, Erat igitur præſens caritas& futura fames. de Di. 93 b, Animus meminit præteritorum, præſentia cer-
nir, futura prouidet. Off. 16 b, Præſentis animi uti conſilio. de Ora. ué b, Animus acer& præſens: id eſt, paratus. I. V. 225 b, Præſens auxilium.& I. A. 221 b, Præſens peſtis. Tuſc. 15 4 a,
Hercules tantus& tam præſens deus. i. propitius. At. 241 a,
Præſentes ad nocendum uires habere. i- efficaces. I. C. u15 b, Illud uerò non ne ita præſens eſt, ut Iouis nutu factum ui- deatur. I. C. 0 2 a, Magna tempeſtas inuidiæ nobis ſi minus in præſens, at in poſteritatem impẽdet. At. 284 a,In pręſens. („In poſterum. Ep. 23 b, Hęc ad te in preſenti ſcripſ̃, ut ſpe- res,&c. id eſt, in pręſentia. Am. 96 a, Vt tanquam à præſenti- bus coràm haberi ſermo uideretur. At. 16 b, Quanquam ani mus eſt pręſens, ramen uoluntas ipſa medicinam efficit. Q. Pr. 310 b, Cgtera(ut tu ſeribis)pręſenti ſermoni reſeruentur. I. A. 231 a, Populari agros non ad ſpem conſtituendę rei fa- miliaris, ſed ad pręſentem paſtum men dicitatis ſuæ. In prę- ſentia. L. In præſentia.
IN rem præſentem uenire: id eſt, in locum de quo lis& con-
trouerſia eſt. quod tunc fit, cùm fundus aut alia poſſeſsio deſignanda eſt,& certis finibus circumſcribenda, ut certius
eeAo M 1086 de ea iudicari poſsit. Off.7 a, Vt ſi conſtitueris te cuipiã ad- uocatum in rem præſentem eſſe uenturum. de Or. 10 a, An uerò ſi de re ipſa, ſi de ſinibus, cum in rem præſentem non uenimus, ſi de tabulis& pręſcriptionibus, controuerſia eſt, &c. pro Ce. 288 a, Placuit de amicorum ſententia conſtitue re, quo die in rem præſentem ueniretur.
PRAESENSIO, onu. Præſagitio. Topic. 247 b, Atq; etiã per exta inuenta præſenſio.& de Na. 27 a, Prædictiones& præ- ſenfiones rerum futurarum. de D. 80 a, Diuinatio: id eſt, prę ſenſio& ſcientia rerum fururarum.
PRAES ENTIA tiæ. conſpectus, aſpectus. de N. 27 a, Præſen tiam ſæpe diui ſuam declarant.& 59 b, Deorum præſentiæ quales ſuprà commemoraui. Epi. 95§ a, Præſentię tuæ deſide rium meo labore minuam. I. C. 100 b, Alicuius aſpectũ prę- ſentiamꝗ; uirare. pro Dom. 215 a, Periculum in præſentia& ante oculos propoſitum eſt. pro Mil. na a, Præſentia animi: id eſt, fortitudo.
PRAESENTIO,. cogitatione præcipio, præſagio, futura antè ſentio, præcognoſco. de N. 34 b, Cum talem eſſe deum certa notione animi præſentiamus. pro Rab. 96 b, Sapientiſ ſimi cuiuſq;, animus præſentit in poſterum.& pro Ar. 191a, Si nihil animus præſentiret in poſterum. de D. 106 a, Multa diuina præſenſa& prædicta reperiri. de D. 129 a,& 87 b, Eu- rore diuino incitatus animus futura præſentit.
PRAESEPIA,rum. luſtra, ganeæx. I. P. 88 b, Verum audis in præſepibus, audis in ſtupris,&c.
PRAESERTIM.& eo magis, eoq; magis, maximè, nec mini mè. At. 83 b, Meditare aduerſus Brutum cauſam meã, ſi hæc cauſa eſt, contra quam nihil honeſte dici poteſt, præſertim cum integram rem cauſamq; reliquerim. pro Fl. 154 b, Facis iniuſtè Læli, ſi putas,&c. præſertim quòd tua negligentia fa
ctum arbitrere. de Am. 9⁸ b, Itaq; non tam iſta me ſapientię fama delectat, falſa pręſertim, quàm quod,&c. Ep. Ego tibi in hac pręſertim imbecillitate magiſtratuum pręſtare nihil poſſum. de Cl. 18 4 b, Admiror tantam fuiſſe obliuionem, in ſcripto pręſertim. Antequam. ¹93 a, Liceat ex hac flamma e- uolare, præſertim qui,&c. Tuſc. 232 a, Proprijs enim& ſuis argumentis tractanda quæq; res eſt, ranta præſertim.
PRAESE S, dis. cuſtos, uindex, antiſtes. I. V. 274 a, Mercurius iuuentutis cuſtos& præſes.& contra Rull. 69 a, Tribunus plebis præſes cuſtos q́; libertatis.& ibid. a, Cuſtos ac uin- dex cupiditatum. pro Seſt. 26 b, Senatus reip. cuſtos, præſes, propugnator. pro Dom. 242 a, Cuſtos ac præſes templi.& 1b. b, Vos qui huic urbi& reip. præſides eſtis.
PRAESID E O, es. cuſtos uel præſes ſum. pro Syll. 183 b, Vos dij patrij, qui huic urbi atq; imperio præſidetis. I. V. 274 b, Deæ, quæ cunctæ Sicilię præſidetis. pro Pom. i7 a,& I. C. 18 b,& I. A. 250 a, Dij qui huic loco temploòꝗ́; præſident. I. A. 163 b, Senatus ille qui quondam florens orbi terrarum prę- ſidebat. pro Mil. 121 b, Vobis huic iudicio præſidentibus Mi lo eijcieturè?& in Vat. 32 b, Pręſidentibus in templo duobus conſulibus. J. A. 201 b, Gallia, quæ ſemper præſidet arq; præ ſedit huic imperio libertatiq, communi, meritò uereque laudetur.
PRAESIDIVM, djj. cuſtodia, ſtatio, comitatus, opes. I. A. 57 b, Armati in præſidijs multis in locis collocabuntur.& I. V. 190 a, Claſsis pulcherrima, Siciliæ propugnaculum, præſi- dium prouinciæ. de Cl. 184 b, Quint. Catulum in præſidijs reip. collocemus. pro S. R. 20 b, Ad iudicium cum præſidio uenire. pro S. R. 19 a, Aliquem ſatis firmo pręfidio defendi. At. 136 b, Italiam totam armis præſidijs q, teneri. pro Pom. 10 a, Quis locus tam firmum habuit pręſidium, ut tutus eſ- ſet?& ibid.b, Atq; hæc tria frumentaria ſubſidia reipublicæ firmiſsimis præſidijs claſsibusq́; muniuit. Ep. 28 a,& At. 130 b, Coſs. præfidia omnia deducturi ſunt: id eſt, ex oppidis. Ep. 29 a, Itraq; omnia præfidia, quæ magna& firma paraue- ram, dimiſi. Epi. 7 a, Firmare aliquem locum præſidijs. cõt.
Rull. 63 b, Italiã præſidijs confirmare, colonijs occupare.& 64 b, Si prafidium non proponitur huic urbi, iſta colonia. cont. Rul. 81 a, Totam Italiam ſuis preſidijs obfidere& oc- cupare cogitat.& ib. Pręſidijs intercluſum teneo. pro Rab. 91 a, Munire præſidia reipub.& ibid. Perfugium& præſidiũ ſalutis reip. I. C. 97 b, Nocturnum pręſidium palatij. Item, Illa colonia meo iuſſu, meis pręſidijs, cuſto dijs, uigilijsq́ue eſt munita. pro Mur. 129 a, Omnia hæc noſtra,&c. larent in tutela ac pręſidio bellicæ uirtutis. pro Mur. 143 a, Deijci de urbis præſidio,& de cuſto dia ciuitatis deturbari. pro Syll. 176 b, Ego tectus pręfidio firmo amicorũ, Catilinæ copias repreſsi.& 182 a, Vbi erit illud fortiſsimũ pręſidium pudo- risepro Cęl. 52² a, Viri à muliere in pręſidio balnearum loca- ti. pro S. R. 37 a, Qui fidem lędit, oppugnat omnium com- mune pręſidium. Or. 218 b, Vbi libido dominatur, innocen- tię leue præſidium eſt. ad Bru. 189 a, Ferre præſidium laben- ti rei.pro Quint. i b. Eſſe præſidio alicui contra aliquẽ. pro Z 2 Pom.

1087 P R Pom. i7 b, Præſidia periculis& adiumenta honoribus quę- renda. Tuſc. 1758 b.Is magnum ſibi præſidium ad beatam 4 tam comparat. de Or. 38 a, Gracchi omnibus uel naturę, ue doctrinæ præſidijs ad dicendum parati. ad He. 30 a, Qui fi- bi firmius in uirtute, quàm in caſu præhdium collo cauit.&
31 b, Petere præ ſidium ſibi ex ali qua re. Epi. 139 4 omus ur
propugnacula& præſidium habeat, Philorimo icetis. t.
237 b, Vtriq; non fine cauſa pręſidium habent, ego autem u-
eo. Atti. 24 3 a, Quinto filio negocium dedit
traq; arma tim A aes Antonius, ut eum dictatorem efficeret, præ ſidium occupa-
ret,&c. Bru. 283 a, Omne præſidium eſt in puero. de Se. 92 a, Vetat; Pythagoras iniuflu imperatoris, id eſt, Dei, de præ- ſidio& ſtatione uitæ decedere..
PRAESIGNIFICO, as. prænuncio. de Diu. 79 b, Præfigni- ficare alicui quæ ſunt futura.& 12²9 b, Præſignificare homi- nibus.
PRAESTABIILIS,. præſtans. de Or. 140 b, Res magnitu- dine prærſtabiles, aut nouitate primæ. de N. 29 b, Nihil me- lius mundo, nihil præſtabilius, nihil pulchrius. Amic. 115 b, Virtute excepta nihil amicitia præſtabilius. de Ar. 253 a, Ali- cuius præſtabilis inſignisq́; uirtus.& de Pro. 77 a, Præſtabi lis dignitas. de Scn. 93 a, Homini natura nihil mente præſta bilius dedit. in Va. zu a, Quæro utrum tandem putes melius fuiſſe& præſtabilius, me naſei an te.
PRAESTANS, tu. excellens, antecellens, præſtabilis, egre- gius, eximius, habens præſtantiam. Tu(c. 135 b, Præſtantia di ci debent, quę habent aliquam comparationem. pro Pl. 266 a, Qu. Scæuola uir omnib. ingenio, iuſticia, integritate præ- ſtans. Tuſc. 152 b, Longè præſtans omnibus ingenio& do- ctrina.& Acad. 42 a, Duo præſtantiſsimi ſtudio atq; doctri na Xenocrates& Ariſtoteles. pro Seſt. 22 a, Qui uirtute& conſilio præſtanti extirerunt. pro Cor. B. 6 a, Homo graui tate& prudentia præſtans. de Or. 15 5, Vir literis do ctrinaq; præſtans. in Vat. 30 b, Quid ſolidæ laudis ac ueræ dignita- tis præſtantius mihi potuit accidere, qu àm,&c. de Ora. 163 b, Platonem in illis artibus præſtantiſsimum fuiſſe aiũt. de N. 3 a, Natura excellens& præſtans. de N. i a, Nam pręſtãs deorum natura pietate coleretur. Ep. 98 b.In manum tuam
iſtam& uicto ria& ſide præſtantem.
PRAESTANTIAM Hiæ. excellentia. de Fi. 132 5, Homo habet præſtantiam mentis, cui tota illius natura pareat.& 133 a, Excellens præſtantia.& Ac. 42 b, Præſtantia partium. de D. 135 a, Dij immortales rerum omnium præſtantia excellen- tes. de Or. 128 a, Quidam intolerantius ſe iactant,& qua- bilitatem communis iuris præſtantia dignitatis aut fortu- næ ſua tranſeunt. Off ꝛ0 a, Nobis autem perſonam impo- ſuit ipſa natura magna cum excellentia præſtantiaq́; ani- mantium reliquarum. de Am. 10⁰9° b, Qui aliquam præſtan- tiam uirtutis, ingenij, fortunæ conſecuti ſunt.
PRAESTA T, bat. melius eſt, conducit. pro Seſt. 28 b, Multo mihi præſtat in eandem recidere fortunam, quàm,&c. I. P. 82 b, Emori potius quàm ſeruire præſtat.& Atti. 225 b, Mori millies præſtitit, quàm hæc pati. de Na. 75 b, Tacere præſtat philoſophis quàm loqui.
PRAESTIGIAE, arum. quas Plinius incantamenta uocat.
e N. 74 b, Doli, machinæ, fallaciæ, præſtigiæ ſine ratione eſ ſe non poſſunt. pro R. P. 128 a, IHlinc omnes preſtigię, omnes fallaciæ. I. V. 212 a, Non per præſtigias, ſed palà˙m totum op- pidum cõpilauit Verres. Ac. i2 b, Quaſi præſtigijs quibuſdã & caprtionibus depelli ab ijs, quæ clara ſunt.& de Fin. 122 a, Ex eiſdem uerborum præſtigijs regna uobis nata ſunt.
PRAESTITVO, tuus. præfinio, præſcribo, dico. in V. 106 a, Diem præſtituit operi faciundo Cal. Decembris. pro Ceci. 286 a, Prætor nunquam petitori preſtituit, qua actione illũ uti uelit. de In. 78 a, Lex quibus diebus proficiſceretur, præ- ſtituebat. pro Qu. 5 b, Præſtituere tempus alicui, quãdiu di- cat. Tuſ. 16 3 b, Narura dedit uſuram uitę tanquam pecunię, nulla præſtiturta die. At. 221 a, Scis enim dies illorum pręſti- tutos fuiſſe.
PRAES T O, 4s. excello, antecello, præſtanti uirtute& conſi- lio exiſto, præcurro, ſto, tueor, ſuperò. de Cl. 18⁰½ b, Horten- ſius ſuos inter æquales longè præſtitit. de In. 62, Zeuſis mu- liebri in corpore pingendo alijs præſtabat. de Or. i0 a, Ma- iores noſtri prudentia cæteris gentibus præſtiterunt. de In. 63 a, Ariſtoteles muitum alijs breuitate dicendi preſtitit. de Or. 14.5 b, Qui multum omnibus gloria præſtitifſet. de Fin. 88 a, Homo cæxteris animantibus plurimum præſtat.& 134. a, Longè multumq́; præſtat mens. de Or. iss b, Piſiſtratus li- teris doctrinaq; præſtitit. de Na. s3 a, Ratio eſt quæ præſtat omnibus. de Or. 124 a, Bona exiſtimatio diuitijs præſtat. de Fin. 117 b, Virtus præſtat omnibus rebus. de Or. 134 a, Socra- tes in hac ironia longè lepòre omnibus Praæeſtitit. de Or. 155 a, Cato utroq; in genere& laborauit& prærſtitit. de Cl. 173 b, Mutius augur iuris ciuilis intelligentia, atque omni pru-
b P R 1088 dentiæ genere præſtitit. Et ibid. Nemo his uiris gloria prę- ſtitir. de Cla. 18 8 a, Orator præſtat minutis imperatoribus, Qu. F. 291 b, De legatis, honore& xtate præſtat Tubero. de Am. 99 a, Nanq; hoc præſtat amicitia propinquitati, quòd, &c. de Leg. 170 a, Sed neceſſè eſt charitate eam Preęſtare, quia reipub. nomen uniuerſæ ciuitatis eſt, pro qua mori,&c. de- bemus. ſic enim legendum eſt, non ut antea charitatẽ. loqui tur. n. de duabus patrijs, naturæ ſcilicet,& ciuitatis: hancq. charitate alteri anteponit, idcirco eam dicit charitate præ- ſtare, id eſt excellere. de Vniu. 199 a, Ea alteram eadem parte præſtantem extremis, atq; ſuperatam: alteram pari numero præſtantem extremis, Parid; numero ſuperatam. Tuſc. 230 a, Contemplatio rerum longe omnibus ſtudijs præſtat. de In. 70 b, Pacta præſtant legibus.& ad Her. i0 a, Pactum prę- ſtat iuri. de Cl. 182 b, Quid præſtat intelligens imperito?ma gna re& difſicili, ſiquidem,&c.& ib. Præſtat etiam illo do- ctus auditor indocto, quo d,&c. I. P. 86 b, Si meum illud tur bulentiſsimum tempus tuo tran quilliſsimo præſtar, quid conferã reliqua? At. 110 b, Quæ cõditio nõ huic fugæ præſti tit?de In. 43 a, Præſtare& antecellere.)(Humiliore& infir- miorẽ eſſe. de Cl. 179 a, Is totidẽ annis mihi ętate pręſtabat.
PRAESTAREfacere, efficere, implere, exoluere, obire, ſer-
uare, præbere, uel exhibere. de N.3 b, Arbitramur nos ea præ ſtitiſſe, quæ ratio& doctrina præſcripſerit. n a, 10 b, Neque hercule in ijs ipfis rebus, quæ,&c. eam uoluntatem, quam expectaram, præſtiterunt. Att. 32 b, Præſtare fidem ſuam ali cui. Top. 224 a,& de D. 124 b, Præſtare fidem alicui.& 72 b, Præſta te eum, qui mihi à teneris unguiculis es cognitus. E- piſt. 72 b, Sapientia quam tu à puero preæſtitiſti. Ep. 40 b,& 55 b, Præſtare alicui memoriam& beneuolentiam. Epi. 234 a, Præſtare diligenriam& uirtutem alicui. Ep. 6 ½ b, Vttuam conſuctudinem& liberalitatéẽ in me defendendo mihi prę- ſtes. de Le. 15 b, Iuriſconſulti ius ciuile eatenus exercuerüt, quoad populo præſtare uoluerunt. I. A. 223 b, Præſtare debi tum honorem patri. de Or. 83 b, Satis id eſt magnum quod potes præeſtare. Atti. 142² a, Vtriq; ut uis tuam beneuolentiã præſtare poſsis, quam melierculè te præſtaturum confido. pro Dom. un b, Vt officium meum memoremq́ in beneme- ritos animum fidemq; fratris mei præſtarem. pro Ceci. 285 b, Præſtare fidem ſuam ae diligentiam in agenda cauſa. de Cl. 175 b, Præſtare pietatem parentibus& patriæ. pro Fl. ³ b, Quidam mare tutum præſtiterunt. Offic. 63 a, Si dictum non omne præſtandum eſt, quod dictum non eſt, id præſtã- dum puras. Ep. 5 b, Præſtare re.& 143 a, Præſtare exitu. pro eodem. Planc. ad Brut. 9o b, Omnia Brute præſtiti reip. quę præſtare debuit is, qui,&c.& ibid. Fides, uigilantia, patriæ charitas: hæc ſunt enim, quæ nemo eſt, quin præſtare debe- at. Att. 170 b, Præſtare beneuolentiam alicui. de Orat. u a, Præſtare ſuum munus. ad Bru. 289 a, Vix uideor, quod pro- miſi præſtare poſſe. de Ora. 155 a, lidem& in ſenatu& apud populum& in cauſis amicorum ec domi& militię conſiliũ ſuum fidemꝗ; præſtabant.& ibi. Facere ciuibus omffib. con ſilij ſui copiam. pro Qu. i8 a, Is cuius uox in præconio quę- ſtum præſtitit. I. P. 96 b, Cum ſenatus ſententiam pręſtaret. pro Pom. 14 b, Socios autoritate nominis noſtri ſaluos prę ſtare poteramus.& 17 b, Pericula facilè(ut hominem pręſta re oportet)innocentia tecti pellemus: I. C. 123 b. Habetis cõ- ſulem, qui& ea, quæ ſtatueritis, quoad uiuet, defendere& per ſe ipſum præſtare poſsit. Antequã. 195 a, Proinde in meo periculo ſalutem integram præſtare cõmunem. pro Pl. 280, Cùm omnia illa municipia tunc iter tutum mihi præſtite- rint. Ep. 59 a, Quod de te ſperare, de me præſtare poſſum.&e 4 b, Ego tibi præſtare nihil poſſum.
PRAESTARE. pro fideiubere, cauere, tueri, uel exitum rei,
ſiue bonus ſit, ſiue malus, in ſe recipere,& interdum promit tere uel polliceri. Att. 14 1 b, Præſtabo ſi Cæſarem bene no- ui, eum tuæ dignitatis rationem habiturum. Qu. Fr. 327 ba Ego Meſſalam Cæſari præſtabo. At. 279 a, Præſtare ſe acetri mum propugnatorem libertatis. de Pro. 79 a, Me non ingra tum eſſe præſſtabo. pro Fl. 152 a, Prædones nullos fore quis præſtare poterat? Qu. Fr. 29 b. Prætor omnes miniſtros im perij ſui ſocijs& ciuibus& reip.præſtare debet. Qu. Fr. 29 2 a, Horum non modò facta, ſed etiam dicta omnia præſtan- da nobis ſunt. pro Mur. 124 b, Is periculum iudicij præſtare deber, qui ſe nexu obligauit. pro Seſt. 17 a, Cuius inuidiam capitis periculo fibi preſtandam putabat. pro Seſt. u a, Quę quidem ea conditione geſſeram, ut meum factum ſemper omnes boni præſtare tueriq; deberent. de Orat. 94 a, Perge uerò Craſſe, inquit Murius, iſtam enim culpam quam uere- ris, ego pręſtabo. de Or. ↄ9 a, Quicquid eſt incõmodi in mã cipio, id ſi uenditor ſcit, neq; declarat, praſſtare debet. Top- 222 a, In pariete cõmuni demoliendo, qui damni infecti ꝓ- miſerit, nõ debebit præſtare, quod fornix uitij fecerit. At. ins b. Si quid offendimus in genere noſtro, quod Widem de præſtare
PRA

eee 5— 85 c0 Attunx. opreſtti E. 59 eneuolentiam. bii llienEp djtun edetendendo mili. ulle eatenu eraeii Ianj d bretkan qai is ic eld magumut uis wam deneuoleni e prettaturum onüil, nemoremq in benene⸗ præſarem pro(eci l lam in agenda cauſa,de ldus&parriz gro Hl ot. Ofi 6/3 Si dictum lictum waetkidpreſti 1414 Nettceedtu pro a Iratepræciditep.gue fiden uglunti, pune e qunpreat däh am alicui. de Orat,ua a Vir uideorguody-. zem Kin ſenauudunul domi& miltegnil cere ciuibus omld n us uoxin præcodioqe tus ſententium pratan ominis nottiſdubi-e acile ut hominem rrh usl C.nzbasd⸗ loaduiuet, deinite Sua. 9 aPwinde nn 2 ömunem pry. h
m miti pratté- ter tutu ſin je me preltat boll
1089 P R præſtare nõ debeo. Ep. 73 b, Nihil præſtandũ in uita præter culpã.& u¹s a, Nihil eſt ſapientis pręſtare, niſi culpã. Tuſ. 197 2, Culpa nulla eſt, cum id quod ab homine nõ potuerit præ ſtari, euenerit. Att. 93 a, Què tamen ego præſtare nõ poterã. de Orat. 20 a, Impetus populi quos præſtare nemo poreſt. Epi. 73 a, Id eſt ut communem& incertũ caſum, quem neq; uitare quiſquam noſtrm, neq; præſtare ullo pacto poreſt, ſapienter ferres. Br. At. 287 a, Illum conſulem hic conſularis præſtare uidetur. Ep. 9 a, 194 a, Quod ij qui potiuntur rerũ,
præſtaturi uidentur. Ep. 103 b, Egò tibi& iucunda& hone-
ſta præſtabo. Ep. 66 b, De Dionyſio ſi me amas, cõfice, quã- cunꝗq; ei fidem dederis, præſtabo. Epi. un b, Vt officium meũ memoremq; in benemeritos animum, fidemꝗ; fratris mei præſtarem. de Fin. 33 a, Iſtam uoluptatem pPoteſt præſtare ſapienti? Qu. Frat. 318 b, Præſtabo ſumptum nuſquam melius poni pofle. pro Pomp. i3 a, Felicitas, quam præſtare de ſeipſo nemo poreſt, meminiſſe& commemora- re de altero poſſumus. in A. 24 4 a, Quis igitur mihi præſtat Lentonem uno capite eſſe contentum? Off. 64 b, Quiicquid enim ineſt prædio uitij, id iuriſconſulti ſtatuerunt, i uendi tor ſciret, niſi nominatim dictum eſſet, præſtari oportere. Off. 65 a, Damnum præſtar i oportere. PRAESTO'. paratus, in promptu. I. V. u2 b, Quadruplato- res ad fretum præſtò fuerunt.& 122 a, Conſtirui cum homi nibus quo die Meſſanæ mihi præſtò eſſent. At. 61 a, Macroni uix uideor præſtò eſſe poſſe.& ibid. Dionyſius nobis præ- ſtò fuit. I. P. 9r a, Togulæ lictoribus ad portam præſtò fue- runt. de Clar. 19 5 b, Quibus quidem cauſis tu etiam præſtò fuiſti. Epiſt. 53 b, Vt ad omnia, quæ tui uelint, ita ſim pręſtò, ut,&c.& pro Syl. 17² b, Si officia mea, ſi operæ tui ueliat, ita ſim præſtò, ut,&c. pro Syl. 172² b, Si officia mea cauſis, tu etiã præſtò fuiſti. Epi. 53 b, Vt ad omnia, quæ ſi operæ, ſi uigiliæ deſeruiunt amicis,& præſtè ſunt omnibus. Epiſto.;8 b, De mea autem in te uoluntate ſic uelim iudices, me opera& conſilio, ſtudio quidem certè rei, famæ, ſaluti tuæ præſtò fu rurum. de Inu. 74 b, Hoſtiæ ad ſacrificium præſtò nom fue- runt. de Le. 192 b, Eſt boni auguris, meminiſſe maximis rei- pub. temporibus præſtò eſſe debere. pro Deiot. 148 a, Is ti- bi uictori non ſolum ad hoſpitium, ſed etiam ad periculũ, atq; ad aciem præſtò fuit.
PFRAESTOI, O R, aru. expecto. At. 31 a, In Formiano tibi prę ſtoler uſq; ad III. Non. Mai.& 4¼9 a, Ego huic ſpei& expe- Ctationi quæ præponitur, maximè tamen uolui præſto lari in Epeiro. I. C. 102 a, Qui tibi ad forum Aurelium præſtola- rétur armati. hoc uerbũ reliqui autores accuſatiuo iungũt.
PRAESTRINGO, gs. hebero, fallo. I. V. 52 a, Periculum eſt ne motu ipſo præſtringat aciem ingenij.& de D. 93 b, Quo- rum utrũq; præſtringere aciem mentis ſolet. de Natu. 73 b, Omnes meos dolos præſtrinxit commoditas patris. I. An. 240 a, Sed quaſi per caliginem præſtrinxerat aciem animi, D. Bruti ſalus.
PRAESVLTOR, ori. princeps Saliorum. Erant autem Sa- lij, Martis ſacerdotes, à ſaliendo dicti: quidam præſulẽ uo- cant. de Di. 92 a, Cuidam dormienti uiſus eſt uenire qui di- ceret, præſultorem ſibi non placuiſſe ludis. de D. 136 b, Per- uulgatum iam illud de præſultore.
PRAESVMW, es. præſideo, præpo ſitus ſum, præfectus ſum. I. V.
137 b, Aliquem curatorem præicere, qui ſtatuis faciendis præeſſer.& 24 5 a, Præeſſe alicui rei faciundæ.& pro S. R. 26 a, I. P. 9 b, Cum pater armis faciendis tuus præfuiſſet. I. V. 252, Præeſſe nauibus& claſsi. Epiſt i7 a, Præeſſe prouinciæ. 14 8 a, Præeſſe exercitui. 260 b. Præeſſe legionibus. Ep. 216 b, Achaiæ ciuitates felices ſunt, quòd tu ijs præ is.& 26 a, Fra- ter meus triennium Aſiæ præfuit. de Orato. 155 b, Hi omnes præter Thalem ciuitaribus ſuis præfuerunt. Qu. Fra. 290a, Nihil negocij eſt continere eos, quib. præſis. I. V. 18 8 b, Pro- uincia in qua tu triennium præfuiſti. pro Dom. 23 4 b, Qui ſacerdotijs præſunt.& de Ar. 2 46 b, Qui ſacris præſunt. Of fic. 16 a, Qui rogati reipub. præſunt. I. V. 7i b, Metellus huic quæſtioni præfurturus eſt. de Diui. 94 b, Cùm C. Coponius prætorio imperio claſsi Rhodiæ præeſſet. de Ora. 38 a,& de Natur. 4 b, Auſpicia quibus ego& tu Craſſe præſumus. de Or,. 3 b, Id niſi hic in tuo regno eſſemus, noa tuliſſæm, mul- tisq́; præeſſem, qui,&c. de Orat. 101 a, Cognitio iuris ciuilis prodeſt ijs qui ei præſunt.& 105 a, Et clariſsimi uiri ei ſtu- dio etiam hodie præſunt. de Finib. 123 b, Qui cuiq; artificio Præſunt. de Amic. 103 b, Non enim paruit iſle Tib. Gracchi temeritati, ſed præfuit. p. à b, Qui noa ſolum intertuit his rebus, ſed etiam præfuit.& Att. 39 a, Alicui crudelitati non ſolum intereſſe, ſed etiam præeſſe. pro S. R. z0 a, M. Fannius huic quæſtioni iudex præfuit. de Leg. 18 ¼ b, Vt magiſtratib. leges, ita populo præſunt magiſtratus. de Leg. 186 b, Magi- ſtratibus ijsq́, qui præſunt reſpub. continetur. PRAESVMPTIO, uw. de Diu. lib. 2.131 a, Sed demus tibi i-
perpetuam, quis
P R 1090
ſtas duas ſumptiones, ea quæ Asuuæa appellãt Dialectici: ſed nos Latinè loqui malumus: præſumprio tamen, quam wfõhaViv ijdem uocant, non dabitur. Legitur etiam præſen fio: ſed præſumptio rectius, pro maiore propoſitione.
PRAETENDO, du. prætexo. I. V. 31 b, Tu qui te Pythagorã
ſoles dicere,& hominis doctiſsimi nomen tuis immanibus moribus prærendere.
PRAETENTATV S,, um. de Or. lib. 2, Tota cauſa præten
tata atq; perſpecta.
PRAETE R. extra, excepto, niſi, ad, cum. Epi. 5 b, Amiĩcum ex
conſularibus neminem tibi eſſe uideo præter Lucullum.& At. i b, Sed hoc nemini præter me uidetur. Epi. 181 b, In reli- Juie officijs, cui tu tribuiſti excepto Cæſare prærer me, ut omum uentitares pro Cl. 28 b, Omnibus ſententijs pręter unam Scamander condemnatus eſt. Qu. F. 2 95 b, Præter cõ- munem fidem, quæ omnibus debetur, præterea nos iſti ho- minum generi præcipuè debemus. pro Syll. 68 b, Hoc mihi præcipuum eſt præter cæteros. I. C. 1 b, Cum ei nihil ad- huc præter ipſius uoluntatem cogitationemꝗ; acciderit, ni ſi quod,&c. pro Plan. 262 b, Nihil ut plerunq; euenit præter opinionem accidet. de D. 120 b, Vt etiam ſi præter conſueru dinem acciderit aliquid, præter naturam tamen non poſsit exiſtere. I. C. n2 a, Credo quod literis dandis præter conſue tudinem proxima nocte uigilauerat. pro Plan. 269 a, Con- ſul comitia habere cœpit ſubitò præter opinionem omniũ. Ep. 22 b, Id præter opinionem mihi accidere. At. 124 b, Dio- nyſius ad me præter opinionẽ meam uenit. de Or. 135 a, Ni- hil magis ridetur, quàm quod eſt præter expectationẽ. Att.
244 b, Si quid præter ſpem erit, facies ut ſciam. Ep. 49 a, Cę
ſar repentè præter ſpem dixit,&c. de Orat. 128 b, Attici in eo genere præter cæteros excellunt. pro S. R. 18 b, Quæ me res igitur præter cæteros impulit ut,&c. de Or. 152 b, Guſtatus dulcirudine pręter cæteros ſenſus commouetur. de D. 82 a, Nihil de diuinatione habeo, quod præter cæteros ipſe ſen- tiam. in Ver. 217 b, Segeſteis præter cæteros imponebat, ali- quanto amplius quam ferre poſſent. Art. ur b, Mulieres no- ſtræ præter cæteras Romæ remanſerunt. de D. 100 b, Lacus Albanus præter modum creuit. Off. 40 b, Præter modũ ex- terreri. Tuſ. 21 4 b, Ariſtides expulſus eſt patria, quòd præter moducr iuſtus eſſet. ad He. 23 b, In ſuperioribus libris nihil neq; ante rem, neq; præter rem locuti ſumus. de Ar. 245 b, In quo cum alijs multis etiam illud eſt, loca ſacra,&c. I. V. 191 a, Serui præter oculos Lolli hæc omnia ferebant: id eſt, ante oculos. At. 10 b, Quod tam præter opinionem omniũ factum ſit. Qu. Fr. 29 8 b, Quòd ſi ut ampliſsimũ nomen cõ- ſequeremur, unus præter cęteros adiuuiſti, certè idem, ut id retineamus, præter cæteros elaborabis.
PRAETEREA. etiam, tum etiam, tum præterea, adhæc, por
rò, inſuper, quin, alius. Epiſt. 14 4 b, Nam& in omni genere Prudentiam tuam mihi expoſuit,& præterea mihi nò igno tam in conſuetudine ſuauitatem tuam adiunxit, præterea ſummam erga ſe libertatem, quæ omnia,&c. I. C. 122 b, Præ- terea de geitra uita,&c. hodierno die iudicandum eſt. Item,
Idibus actionem Larini uideo& biduum præterea. de Or-
83 b,& ad Brut. 90 b, Quas cum recitaſſem, cecidit Serui- lius, multi prærterea. pro Cor. 60 b, Sed nos poſſumus& hu ius eſſe ciuitatis,& cuiuſuis præterea. pro Clu. 22 b, Se& a- lios præterea tres factos eſſe dixit. de Or. 98 a, Nihil'’ne uo bis in mentem uenit, quod præterea à Craſſo requiratis? I. A. 236 a, Expedito nobis homine opus eſt,& eo qui imperiũ legitimum habeat, qui præterea auroritatem, nomen,&c. I. A. 197 a, Nam Lyſiadem nouimus, eſt enim Phædri philoſo Phi nobilis filius, homo pręterea feſtiuus. pro Pl. 272 b, Po- pulus Rom. diligit magiſtratus, in quibus ſi qua prærterea eſt ars, facilè paritur: ſin minus,&c. in A. 154 a, Addebant prę terea remp. conuenturam Cal. Sex. Ep. 19 1 a,& 14 4 b, Præte rea mihi promiſit Pania, ſe daturum operã,& c. Ep. 203 b, I- Ppſum præterea ſumma obſeruantia tibi in perpetuũ deuin- cies. de N. 59 a, Multos præterea& noſtra ciuitas& Græcia tulit ſingulares uiros.& 59 b, Multa præterea oſtentis, mul- tain extis admonentur, multiq; alijs rebus. At. 94 a, Diſceſ- ſus noſter, belli periculũ, militum improbitas, ſexcenta Ppræ terea alia. At. 94 a, Illud pręterea ur‿τανννον ad te ſcribam, ꝛu ſagacius odorabere. Qu. F. 295 b, Præter communem fi- dem quæ omnibus deberur, prærerea nos iſti hominum ge neri præcipuè debere uidemus. I. A. 35 a,& pro Põ. 4 b, Hüc unum ab hoſtibus merui, præterea neminem.
PRAETEREO, ru. relinquo, miſſum facio, prætermitto, o-
mitto, in præteritis relinquo, abeo, effluo. de Fi. 12 4 a, Sum multum equidem cum Phædro in Epicuri hortis, quos mo dò præteribamus.& de Cl. 182 b, Si præteriens aſpexerit.& ibi. Vno aſpectu& præteriens iudicat. Epi. 36 b, Sed prima duo capita epiſtolæ tuæ tacita mihi quodammodo præte- reunda ſunt, de Proui. 70 a, Cædes relinquo, libidines præ-
2 3 tereo,

1091 P KX tereo, ne hæe quidem idcirco omitto, quòd,&c.& pro Cec. 104 b, Tametſi de hoc iudicio multa prætereo, tamè,&c. I. V. 70 b,& 188 b, Hæc nũc prętereò ac relinquo.& pro Qu. 2 b, Vt illud prætereanmi& miſſum faciã, prætetibo. 1. V.107 b, Non prætereundum eſt, ne id quidem. At. 93 a, Er quod pe⸗ nè pręterij, Bruti tua cauſa feci omnia.& I. V. 126 a, Et quo penè præterij, capella quædã. I. V. 62 b, Quafi præteriens ſa- tisfaciã uniuerſis. Ep. 9 a, Sed te nõ præterit quaà ſit difficile: id eſt, te nõ fugit. pro Cl. 21 Nam illud me nõ præterit, cu iuſmodicũq; mater ſit, tamè in iudicio filij de turpitudine parẽtis uix dici oporteré. pro Ce. 304 a,b, Certè quærthoc ſolere me nõ præterit, quemad modũ,&c.& b, Nõ me præte rit, me,&c. IJ. A. 16 8 a, Is fratris filiũ pręterijt: id eſt, nihil ei in teſtamento reliquit. pro Plan. 269, Quos omnes ſcimus ædi litate præteritos, conſules eſſe factos. 260 a4, Populus ſolet nonnunquã dignos præterire. Tul. 238 b, Cum bonis ſuffra gijs præteritus,& A uano populo repulſam fert. At. 17 b, At- que illud non queo præterire. de Cl. 90 a, Nec uerò M. Cæ- lium prætereundum arbitror. in Sal. 272 a, Qui ned; ab alio uinci poteſt, neq; ipſe ſe reliqua ætate præterire. PRAETERITV 8, a, um. anteactus, tranſactus:. de D. 93 b, A- nimus ſeparatus à corpore meminit præteritorum, præſen tia cernir, futura prouidèt. de Se. 93 4, b, Memoria præteri- torum, futurorum prouid entia: de Fat. 143 a, Nec in falſum à uero pfeterita poſſunt conuerti. de Sen. 91 b, Præteritum tempus nũquam reuertitur, nec quid ſequatur ſciri poteſt. de Sen. 78 a, Præterita xætas, quamuis longa, cum effluxit, no poteſt,&c.& 91 b, Cum enim aduenerit, tüc illud quod prę- terijt, cfHuxit. I. P. 92 a, Præterita mutareè non poffumus. Ac. 12 a, Quæque ab his dicuntur, ſic perſequamur, ut nihil in pryeteritis relinqùamus. pro Ar. 1 85 b, Quoad longiſsimè po teſt mens mea reſpicere ſpaciũ præteriti temporis. pro Syl. 182 a,& pro Muren. 313 b, Quo in loco nobis uita antea acta roderit. PRAETERFL- VO, z. elabor, prętergredior. Tuf. 247 a, Ani mus præſèentem uòluptatem percipit pariter cum corpore, & proſpicit uenientem, nec præteritam præterfluere ſinit.
PRAETERGREDIO R. ris. præterlabor. Epi. 35 b, Teiam caſtra prætergreſſum eſſe,&cc. 1
PRAETERLABORr“. præteruolo, effluo. de Orat. uud b, Definitio enim antè præterlabitur, quàm percepta eſt.
PRAETERMISSIO, nus. Top. 223 a, Formæ igitur ſunt hę, in quas genus fine ullius prætermiſsione diuiditur.& de Off. lib. 2.
PRAETERMIT T O, tws. prætereo, relinquò. Qu. Fra. 323 a,
De aqua& uia nihil prætermiſi quadam epiſtola, quin ad te enucleatè ſcriberem.& in A. 165 a, Ego nihil prætermiſi quantum eniti potui, quin Pompeium 3 Cæſaris coniun- Ktione auocaré. Offi. 54 a, Qui negant illum locũ à Panætio prętermiſſum, ſed confultdò relictum,&c. Ep. 197 b, Nullum locum prætermitto laudandi tui. Ep. 10 a, Quæ prætermitri ſine nefario ſcelere non poſſunt. de N. 67 a, Temperãtia c- ſtat ex prætermitten dis uoluptatib. Ep. 5 b, Nos tamen ni- hil quod ad eam rem pertinet, prærermittimus. de Ora. 120 a, Si quid ab Antonio prætermiſſum aut relictu ſit. Epi. 8 b, Neqʒ ullũ officiũ erga te hominis amantiſsimi prætermiſit. Ep. 73 a, Ne hoc quidẽ prætermittendũ eſſe duxi, te ut hor- tarer, ut,&c. At. 93 b, Hæc te igitur ſcire uolui, ne illud qui- dem prætermittã, Hortenſius,&c.& Qu. F. 312 a, Nö pręter- mittam, ne illud quidẽ, te,&c. At. 150 b, Ego nullam diẽ prę- termitto!At. 174 b, Exitus illius minuit eius officij præter- miſsi reprehenfionem,&c. Item, Prætermittendæ auté de- fenſionis, deſerendiq; officij plures ſolent eſſe cauſæ. PRAETERmodum, extra modum, ultrà quàm ſatis eſt, ni- mium. Off. 40 b, Dolorum cùm admouentur faces, præter modum pleriq; exterrentur. L. Præter.
PRAETERQVA M. nifl. I. C. 16 b, Quibus pro tantis reb.
nullum præmium poſtulò præterquàm huius diei ueſtram memoriam ſempiternam. de Diui. 123 a, Iuno Moneta, à qua præterquàm de ſue plena, quid unquam moniti fuimus? E- piſt. 35 a, Nullas ijs præterquàm adte dedi literas.. PR AE TE RQXYV A! M quòd. de Diu. 4 a, At id præterquàm quòd fieri non potuit, ne fingi quidem poreſt. pro Do. 223 b, Hoc nihil aliud quàm bonorum meorum direptio, præ- terquàm quòd ne id quidẽ per legem Liciniã facere potui- ſti. Epi. 18° a, Neq; quod diſpliceat committam, præterquã quòd hominis mihi cõiunctiſsimi doleo grauè caſum. Ep. 144 3, Et præterquã quòd reip. conſulere debemus, tamen ruæ dignitati ita lauemus, ut,&c. de Fi. 139 b, Hoc autem lo- co tantum explicemus, hæc honeſta quæ dico, præterquàm quòd noſmetipſos diligamus, pręterea ſuapte natura per ſe eſſe expetenda. At. 15 b, Præterquã quòd arbitror,&c. prætè rea te ipſum,&c. Qu. Fr. 315 a, Ego me in Cumano, præter- quàm quòd ſine te, ſatis commodè oblectabar.
P R 1092 PRAETERVECTIO, nis. uectio. I. V. 271 a, Præteruectio- ne omnium, qui ultrò citroꝗ; nauigant.
PRAETERVEHOR. prætereo, prætergredior. in Ant. 2uu a, Quoniam periculoſiſsimum loceum ſilentio ſum præter- uectus.& pro Cęl. 45 a, Emerſi iam è uadis,& ſcopulos prę teruecta eſt oratio mea. pro Cor. 55 b, Oratio quæ non prę- teruecta eſt aures ueſtras, ſed in animis omniũ penitùs inſe- dit I. V. 25 3 a, Quãdiu claſsis cõuiuium eius flagitioſiſs im ũ præteruecta eſt.& 255 b, Inſulam totam pręteruectus eſt. de Fin. 136 b, Sirenes uocum ſuauitate reuocare eos ſolitæ, quĩ
ræteruehebantur.
PRAETERVOLO,s prærterfluo. de Ora. 164 b, Sententia ſæpe acutæ, non acutorum hominum ſenſus præteruolant. & Or. 216 a, Fugit eos& præteruolat numerus. de Ein. 14 3 a, Illud à te nimium feſtinanter dictum eſt, neſcio quomodo præteruolauit oratio. Ac. u b, Hæc duo propoſita non præ- teruolant, ſed ita dilatant,&c. in Ar. Quem rutila fulgens pluma præteruolat auis.
PRAEHTENXO, is.prætendo. de Or. 138 a, Sic omnia, quæ fi-
uunr, quæq; aguntur, acerrimè lenioribus principijs natura prætexuit, de D. 131 b, Atqui in Sibyllinis ex primo uerſu cu- iuſq; ſententiæ, primis literis illius ſententiæ carmen ordi- ne prætexitur. I. P. b, Nemo poteſt exercitum apertè pete re, ut non prætexat cupiditatem triumphi.
PRAETEXTA kæ. toga prætexra. ueſtis erat nobilium tam
uirorum quàm mulierum, cuius limbus& oræ eranr pur- pureæ, idcirco prætexta appellata. Hac, etſi magiſtratuum eriam eſſet, tamen potiſsimùm pueri, uſq; ad annum deei- mumſeptimum utebantur, quo tempore togam puram ui- rilemq́; ſumebant: puellæ donec nuberent. Poſt. 206 b, Cõ- ſul unguentis öblitus cum toga prætexta, quam omnes prę tores ędiles; tum abieceranr, irriſit ſqualorem ueſtrum.& I. V. 243 a, Aediles cum toga prætexta& ſella curuli. de Am. 102 b, Pueri togam fumentes, prætextam deponebant. I. V. 99 a, Eripies igitur pupillæ togam prætextã. I. V. 107 a, Pu- pillus cum toga prætexta, ſine bulla.& Qu. 33 b, Toga prę- texta. I. C. 105 a, Pongillum mihi eduxir, quã amare in pra- texta calumnia cœperat.
PRAETEXTATV S,, um. qui nondum uirilem togã ſum- pfiſſet. I. A.169 a, Tenes ne memoria prætextatum te deco- xiſſe?& Qu. z13 b, I. P. 18 a, Tu S. Clodium, qui nunquam an- tea prætextatus fuiſſet, ludos facere,& prætexatum u olita- re paſſus es. At. 88 b, Magnus enim prętextarus illo die fuit- pro Mur. 126 b, Prętextati triumphantium filij.& I. V. 106 b, Pupillus prætextatus. 3
PRAETOR, ort. qui cum imperio prætorio eſt, Quæſitor. At. 148 b, Prætores ius dicunt, ædiles ludos parant. pro Mu. 134 a, Sapiens prætor offenſionò uitat æqualitate decernen di, beneuolentiam adiungit lenitate audiendi. pro Clu. 42 b, Prætores urbani, qui iurati debent optimum quẽᷣq; in ſe lectos iudices referre. pro Cec. 291 b, Prætor qui dies totos aut uim fieri uetar, aut reſtitui factum iubet, qui de foſsis, de cloacis, de minimis aquarum itinerumq; controuerfijs interdicit. pro Pom. 4 a, Prætor primus centurijs cunctis re nunciatus ſum. pro Flac. 147 b, Iuſtiſsimus prætor. Item, Iu ris diſceptator, qui priuata iudicet, iudicarite iubeat. de L. 185 b, Prætor eſto, quotcunq; ſenatus creuerit, populus us iuſſerit, tot ſunto. pro R. P. 124 a, Accuſaui de pecunijs repe tundis iudeXx ſedi, prætor quæſiui.
PRAETORIVM,rH. domus uel tabernaculum prætoris, ut quæſtorium quæſtoris, domus prætoria. de Diu. 95 b, Cum Sylla in agro Nolano immolaret ante prætorium. J. V. 214 b, Imperat ſuis, ut candelabrum illud in prætoriũ deferrẽt.
PRAETORIVS, A, um. I. V. 265 b, Onera& merces in præto- riam domum deferebantur. de D. 94 b, Cùm C. Coponius prætorio imperio elaſsi Rhodiæ præeſſet. Cę. Ep. u8 a, Pro- uinciæ, quæ prættorij pro prætore obtinerent. At. 256 a, Cõ- fulares& prætorij uiri.& Poſt. 201 b, Vir prętorius. Off.7 a⸗ Quæ quidem pleraque iure prærorio liberantur. J. C. 109 52 Gohors prætoria.
PRAETVRA,ræ. Prætoris munus. pro Fl. 147 a, Præturæ iu=
riſdictio res uaria& multiplex ad ſuſpiciones& fimulta- tes. pro Mu. 136 b,& 127 b,& I. V. 59 a, Prætura Muzenæ PrO- bata in iure, grata in munere, ornata in prouincia.
PRAEVARICATIO, nu. Par. 241 a, Præuaricationem ac-
cuſator eſſe definiat, omnẽè iudicij corruptelã ab reo:defen-
————„ 24 ₰ ſõr aũt non omnẽè, ſed tantüũmodo accuſatoris corruptelã
ab reo.& ibi. Verus accuſator, cui contrariũ eſt nomè præ- uaricationis. pro Cæl. 42 a, At præuaricatione eſt Aſcitius là beratus.& Ep. u7 a, Dicere cauſam præuaricationis. Item, At ego id ipſum quod Diogenes Chaldæis quaſi quadam præuaricatione concedit, nego poſſe intelligi. Qu. Fr. 317 as Druſus erat præuaricatione a rribunis abſolutus.
PRAEVYARICGATO R. oris. accuſator, ab reo pecunia corru-
F d 48

.LV.
1 1 unt. hen
ueſtis erat dodilun, imdus Karzaudm a. llac, eti nsgibumn uer!, uſq, ad amun aauceiean dann Duran. auderent.Dolt:oih dretexta quam onaa tit ſqualorem uchnnä exta& ſella crrli egn textam deponedan n preterti. IV.G,a lla.& Z d Toan. edurit qui amanumn. ondum inlemtweiin. eria prætextatumt dan. lodium,quixaquma. tere,& prateraum min n pretenatus llo ten
hantium fllj Kl aeh
oprætono et, CErir. liles ludos parnt nik uitat equalttut denmn tate audiendi pro(ê dent optimum qüh aub Pretorquichestas Ktum iudet, qui dehüh itmnerumq. conrrauei rimus centuiij anc aſtiſsimus pretorun. tet, iudicarle ludet 3 atus creuerit, popul 1 Accuſaui de pecl
.„, 3 1. 3! 1 adernacilin nan atoria de Dun da
vorium ſ3
äih
1093 P KR
ptꝰ, falſus accuſator. Par. 2 ½1 a, Præuaricationis nomẽ ſigni ſicat eum, qui in cõtrarijs cauſis quaſi uariè eſſe poſitus ui- deatur. I. V. ꝙ a, Virum te perfidioſum an præuaricatorem exiſtimari mauis? Cęl. Ep. 121 b, Pręuaricator cauſè publicę. I. P. 84 b,& I. V. 64 a, Piſo præuaricator Catilinæ quõdam, nunc ultor. I. A. 105 b, Vereor ne mihi præuaricatorem ap- poſuiſſe uidear, qui me non ſolùm meis laudibus ornaret, ſed etiam honoraret alienis.
PRAEVARICOR u. colludo. in Ver. 120 b,& pro Cluent. 29 b, Hoc quanquam ſedulò faciebat, tamen interdum non defendere, ſed præuaricari accuſationi uidebatur. de Aruſ. 253 b, Clodius à Catilina pecuniam accepit, ut turpiſsimè præuaricaretur. Attic. 65 a, Quem fremunt omnes præuari- catum,&cc.
PRAEVENIO, nis. præripio, antefero. de Off. 59 a, Hæc Pa- nætius credo perſecutus fuiſſet, niſi aliquis caſus aut occu- patio conſilium eius præueniſſet.
PRAEVERTO, s. anteuerto, præuenio. de D. 82 a, Ita tamè ſi uacas animo, neq; habes aliquid quod huic ſermoni prę- nertendũ putes.pro Sy.i⸗5 b; Nemo unquam me tenuiſsi⸗ ma ſuſpicione perſtrinxit, quem non præuerterim.
PRAEVIDE O, des. proſpicio, animo proſpicio, cogitatione pręcipio, præſentio, præcaueo. de Nat. ½ b, Multa augures
ræuident. I. V. 239 b, Præuideo quòd ſit defenſurus Hortè fius. de Di. 96 a, Ita futura eloquètia præuiſa in infante eſt. I. V. 221 b, Res mihi tota præuiſa atꝗq; præcauta eſt. de Som. 130 b, Animus præuidet,&c.
PRAEVOI. O, as. de N. 61 a, Grues in tergo præuolantiũ col la,& capita reponunt.
PRAGMA TICV S,a, um. expertus, in agendo uerſatus. Att. 36 a, Pragmatici homines cauere iubent,& uetant credere. & 223 a, Pu fi quid pragmaticum habes, ſcribe. de Orato. 107 a, Itaq; illi,&c.& qui pragmatici nominantur. de Ora. 101 b, Quidam miniſtros ſe præbent in iudicijs oratoribus ijs qui apud Græcos æpaypuæriuot uocantur.
PRAND E O, des, prandi,& pranſiu ſum. Epiſt. 199 a, Itaque ſci- to Caninio conſule neminem prandiſſe.& Attic. 68 a, Sed prandimus in Arcano. pro Cluen. 53 a, Cùm in eius nuptijs more Larinatium mulritudo hominum pranderet, uene- num Habiti conſilio paratum.
PRANDIVNM, 21. I. V. 36 a, Quid ego iſtius prandia& cœ- nas cõmemorem?& I. A. 179 b, Quid prandiorũ apparatus proferam At. 5 8 b, Anteceſſerat Status, ut prandium no bis præberet. pro Cl. 53 a, Dico illum cum ad illud prandium crudior ueniſſer,& ut ætas illa fert, ſibi tum non peperciſ-
ſer, ægrotaſſe. pro Mur. 14° a, 81 gladiatoribus uulgò locus tributim,& item prandia, ſi uulgò eſſent data. pro Mur. 141 a, Ar ſpectacula ſunt tributim data,&c ad prandium uulg uocati.& ibid. b, Ad prandium inuitare. Offi. 45 a, Vt Oreiti nuper prandia in ſemitis decimæ nomine, magno hono- re uerunt...
PRAXANSV S, a, um. pro Mil. nz a, Adde inſcitiam pranſi, poti, oſcitantis ducis.
PRATVMLNi. pratorum uiriditas. de Sen, 89 a,& d8 a.
PRATVLVM,. de Cl. 167 a, In pratulo. Qu. Fr. 318 b, Iugera L. prati Coeſius rigaturũ facilè te arbitrabatur.& pro Do. 233 b,& ad At. 188 a.
PRAVE. de Fi. 70 a, Ille porrò malsè, prauè, nequiter,&c. Ac. 45 b, Zeno rectè facta in bonis actionibus ponebat: praus, id eſt peccata, in malis.
PRAVITAS, tw. uirium, peruerſitas, deformitas. de Orat. 97 b, Ne mala conſuetudine ad aliquam deformitatem praui tatemꝗq; ueniamus.& de Fin. 136 a, Prauitas& imminurio corporis. Tuſ. 215 a, Ex quo prauitas membrorum, diſtor- tio, deformitas. in Vat. 31 b, Quæ tauta prauitas te mentis tenuit, ut,&c. de Orat. 217 a, Imitari prauitatem oris alicu-
., 1, 25 2. ius. Quin. de Pet. zun a, Da operam ut eam de illa prauitate
anim deducas. Tuſc. 24 3 b, Aegyptiorum mentes imbutæ prauitatis erroribus. de Fini. 70 b, Qualis iſta philoſophia eſt, quæ non interirum afferat prauitatis? Acad. 7 b, Præſta- re in aliqua prauitate. Par. 1¹9 b, Prauitates animi rectè ui- tia dicuntur. de Leg. 166 a, An corporis prauitates ſi erunt perinſignes habebunt aliquid offenſionis, animi deformi- tas non habebit?
PRAVV 8, a, um. peruerſus, diſtortus.)(. Rectus. de Orat. 161 a,
Recta& praua tacito quodã ſenſu dijudicamus. de Fi. uz b,
Si qua in mẽbris praua, aut debilitata, aut imminuta ſunt. Ac.9 b, G& 46 b. Intereſſe oportet ut inter rectum& prauũ, ſic inter uerum& falſum. Tuſc. 11⁵½ a, Sed non diſtorta, neq; praua. de Ei. 71 b, Beſtiæ deprauatæ eſſe non poſſunt, prauæ
tamen poſſunt. Or. z01a, Recti prauiq́; partes. pro S. R. 50 a,
Nihil ab hoc prauum& peruerſum produci poſſe putant. de L. 162 a, Nec ſolum in rectis, ſed etiam in prauis actibus inſignis eſt humani generis ſimilitudo.
P R 004 IPAzZIV. L. AKio. 1094
PRAXITELES. opifex nobilis, qui ſigna ex lapide& mar- more faciebat. I. V. 200 b, ad Her. lib. 4.
PRAXITEI.IIVS, a, um. de Di. 118 b, Praxitelia capita.
PRECARIO’ prece, uel precibus. de Or. 158 a, Arq; ut preca riè, non ui ueniſſe uideatur.& I. V. 247 b, Etiam ſ'precarid eſſent rogandi.& pro Cæl. 43 a, contr. Rul. 89 a, Etiam ne ſi ui eiecit, ſi claàm, ſi precariò uenit in poſſeſsionem.& pro Cec. 302 b, Nec ui, nec clàm, nec precariò poſsidere.
PREGARIVS, 4,„m. Oct. 331 a. Facere quæſtum precarium,
& Br. At. 285 a, Petere ſalurem precariam ab aliquo. PRECATIO, onis. pro Mur. 124 a, Si illa ſolennis comiriorũ precatio cõſularibus auſpicijs conſecrata rantäã habet uim & religionem, quanta,&c. Tuſcula. 173 a, Simili precatione Trophonius& Agamedes uſi dicuntur. de N. 70 a, In augu- rum precatione fluminum nomina uidemus,& 39 b, Itaq; in ea dea, quæ eſt rerum cuſtos intimarum, omnis precatio & ſacrificatio extrema eſt. PRE CIS, ci. rogatio, precatio, rogatus, obſecratio, obteſta- tio, execratio. Att. 1⁷9 b, Quintus non modò non cum ma- gna prece, ſed acerbiſsimè ſcripſit. ad Here. 17 a, Nec prece, nec precio, nec gratia, nec ſimulatè à recta uia deduci opor- tet. de Inuen. 47 a, Si prece& obſecratione humili utemur. Atti. 281 a, Quare noli expectare longas preces, intuere me- ip ſum, qui,&c. At. 284 b, Preces ſeruientis aduerſus regem. Arti. 149 b, Ego autem non tam„oxräaæν huius timeo, quàm eadxdle as a ru& νeuru Aesoes,inquit xντνeν νς ori uεεαέένμμτ dnais aσi. I. V. 222 a, In precibus& gratu- lationbus non ſolùm id ſimulachrum uenerari, ſed etiam oſculari ſolent. pro Pl. 280 a, Eorum preces& uota de meo reditu audiui. pro Domo 141 b, Cùm diuinum numen ſce- lere uiolarum placare cogeretur. de Nat. 9 a, Nihil ſentiens Deus nunquam nobis occurrit, neq; in precibus, neq; in o- ptatis, neq; in uotis. Pro Cl.58 b, Nocturna illius ſacrificia ſceleratas q, preces,& nefaria uora cognoſcimus. I. P. 88 b, In quo dij immortales meas preces audiuerunt, id eſt, exe- crationes Qu. Fr. 32 a, Nifi incredibilis contentio& pre- ces Pompeij fuiſſent. pro Syl. 177 b, Literæ per quas ille pre cibus à SyHa petit, ut gladiatores emat. Artic. 2 80 a, Nihit tuli grauius quàm me non poſſe matris tuæ precibus cede re. Qu. Frat. 305 a, Quod precarer deos, niſi meas preces au dire deſijſſent. PRECIVSlacus. pro Mil. u5 b. PRE GO R aris. precibus peto, preces adhibeo, opto, peto, im ploro, quæſo, deprecor, iupplico, obteſtor. I. V. 216 a, Verres in udicium uenit, ubi ne precari quidem deos, atq; ab eis auxilium perere poſs it.& de Na. 24 b, Dij, quos nos cole- re, precari uenerarique ſolemus.& 26 b, Quid ueneramur, quid precamur deos? ad Heren. 4α, Cum Gracchus deos inciperet precari, curſim iſti impetum faciunt. pro Cor. 66 b, Vr deos immortales ſcientia peregrina, mente domeſtica precarentur. Qu Frat. 305 a, Sed hæc utinam non experiare, quod precarer deos, niſi meas preces audire deſijſſent: ue- runtamen precor, ut his infinitis noſtris malis contẽèti ſint. de N. 77 a, Stulritia eſt, à quib. bona precamur, ab ijs danti- bus nolle ſumere. Tulc. 173 a, Sacerdos precara à Deo dici- tur, ut daret,&c. pro Mur. 124 a, Quæ precatus ſum à dijs immorrtalibus,&c. ut ea res mihi bene atq; feliciter eueni- ret, eadem precor ab ijſdem dijs immortalibus, ob eiuſdõ hominis conſulatum unà cũ ſalute reip obtinẽdum,&ut, &c.& ibid. Idem ego precatus ſum, ut uobis ea res fauſtsè, feliciter, proſpereq; eueniret. de Amic. 170 a, Precari amicis ab indigno, ſupplicare. I. C. 7⁹0 b, Nũquã ego à dijs immor talib. optabo Quirites inuidię meæ leuãdæ cauſa, ut audia tis,&c. pro Rab. 91 a, Ab Ioue opt. maximo, cæteris que dijs deabusq́; immortalib. pacẽ& ueniã peto, precorꝗ́, ut,&c. I. C. u0 b, Deos immortales precari, uenerari, atq; implora re debetis, ut urbem defendant. pro Dom. 242 b, Vos pre- cor, ac quæſo,& obteſtor, ut ſi,&c. Tuſc. 251 a, Paulus Perſæ precanti ne in triumphum duceretur, inquit,&c. I. A. 193 a, Ita uerò Quir. ut precamini, ueniat, ut huius amentiæ pœ- na in ipſum recidat. pro Seſt. 29 a, Quibus utinam eueniſ- ſent ea, quæ tum homines precabantur. I. P. 86 b, Vtrum tan dem optabilius putas, ſic exire à patria, ut omnes ſui ciues ſalutem, incolumitatem, reditum precentur(quod mihi ac- cidir) an quod tibi proficiſcenti eu enit, ut omnes execrarè- tur, malè precarentur, unam tibi illam uiam& perpetuam eſſe uellent. Or. 127 a, Omnia ſemper pro amicorum pericu lis, nihil unquam pro me ipſo deprecor. I. P. 88 a, Nec ego ſi unquam uobis mala precarer, quod ſæpe feci, in quo dij immorrales meas preces audiuerunt, morbum, aut mortẽ, aut cruciatum precarer, Thyeſtea iſta execratio. I. P. 39 a, b, Hæc ego ſemper de uobis expetiui, hæc optaui, hæc pre- catus ſum.
4 PRE-

1095 P R
PREMHEND O, dv. capio, prédo, de Or. 105 b, Deinde ipſum Craſſum manu prehendit,& heus tu, inquit, Scc. de Clar. 172 b, Dein cum ocioſus ſtylum prehenderat, flacceſcebat oratio. de Di. 93 a, Viſum cibi eſſe C. Marium, prehendiſſe eum dexteram tuam,& bono animo te iuſsiſſe eſſe. pro Q. 4 b, Sex. Alphenus ſeruulum unum, quem iſte prehenderat, abducit. in Ara. Quorum ſtirpes tellus amplexa prehendit. de Leg. 16 8 b, Cum ipſum ea moderantem& regentem pe- nè prehenderit.
PREHENS O, as. prenſo. L. PFrenſo.
PREM O, mis. urgeo. de Ora. 104 b, Cùm inuidia& odio po- puli Galba premeretur. de Clar. 196 b, Curſum ingenij tui Brute premit hæc importuna clades ciuitatis. Ep. 126 a, Spe ro ſi te uiderim,& ea quæ premant,& ea quæ imp endeant, me facilè tranſiturum. pro S. R.3 ¼ b, Quæ neceſsitas tetan ta premebatè contra Rull. 63 b, Ne urbè hanc urbe alia pre- mere atq; urgere poſsitis. Anteq. 193 a, Non odio bonorä, ſed inuidia premor malorum. de Di. u17 b, Premam te, cum ex te cauſam uniuſcuiuſq́; rei exquiram. de Di. 120 a, Galli cantu plauſuq́; premunt alas.
PREND O, du. prehendo, prenſo, ambio. pro Clu. 25 b, Cum tabulas preadiſſet Oppianicus, digito legata deleuit. Aca- dem. 46 b, Comprehenſio ſimilis ijs rebus, quæ manu pren derentur. ad Brurt. o b, Vt gubernacula reipub. prenderem. Attic. 189 a, Prende C. Septimium. Epiſtol. 121 a, Renuncia- rum nobis erat, Hirrum diutius dicturum: prendimus cũ, non fecir.
PRENS‚ATI O, onis. ambitio. At. a, Fuit hæc illius præpro pera prenſatio.
PRENS O, ſas. prendo, prehenſo, ambio. de Orat. 94 a, Cum peterem magiſtratus, ſolebam in prehenſando dimittere à me Scæuolam. Atti. a, Prenſat unus Galba ſine fuco& fal- lacijs, more maiorum.& ib. Nos autem initium prenſandi facere cogi tabamus.&c.
nPE ON. L. Decorum.
PRESSE. de Cl. 182 b, Attenuatè preſſed; dicere.& de Orat. 147 a, Preſè, æqualiter,& leniter dicere. Orat. 207 b, Preſsè & anguſtè definire. de Fin. u b, Mihi placet agi ſubtilius,& ut ipſe dixiſti, preſsius. Offic. 27 a,Imitatio pretsè loquen- tium,& leniter.
PRESSVS, a, um. de Cl. 169 a, Aſiatici parum preſsi. A.& ni- mis redundantes.& 182 b, Preſſus orator. de Ora. u3 b, Thu cydides uerbis aptus& predus. de Or. u⁷ b, Oratio preſſa .)(In qua ineſt lux uries quædam.
PRESSVS, ſus. compreſsio. de Ora. 146 b, Ipſo preſſu oris& ſono.& de N. 47 b, Hic preſſu duplici palmarum continet anguem. Tuſ. 187 a, Sic animus intentione ſua depellit preſ ſum omnem ponderum.
PRETIOSEö eleganter, artificiosè, operosè. de In. 77 a, Va ſa magnifica& pretiosè cælata.
PRETIOSV S,, um. multorum nummorüũ, magni pretij.)(. Vilis. pro Q. R. 49 b, Facies non erat, ars erat pretioſa.& I. A. 173 a, Pretio ſa ueſtis. de Fi. 33 b, Nô minor uoluptas per- cipitur ex uiliſsimis rebus, quàm ex prerioſiſsimis. Offi. 70 a, Equi pretioſi iacturam facerc. I. S. 275 a, Et dic unde tu pretioſifsimos hortos paraueris.
PRETIVM, Hj. merces, præmium. I. V. 2 45 b, Pretio atq; mer cede minuiſti maieſtatem reip.&ιέ b, Merces preriumã; impudentiæ. pro Dom. 2u7 b, Cum ab eo merces tui bene- ficij, pretiumq́; prouinciæ meo ſanguine tibi eſſet perſolu- tum. I. V. 133 a, Ab iſto& pretio, qui uoluit iſtum ordinem, pretio mercatus eſt.& 10 a, Auroritas pretio ſuperabatur. I. V. 199 a, Annona pretium non habet. pro Qu R. 50 b, Nũc jacent pretia prædiorum. pro Quin. R. 49 b, Communem eſſe factum gratis, qui pretio proprius fuiſſet. I. V. 207 a, Au dierant alicuius prerij ſcyphos eſſe.& deę Inu. s3 a, Veſtem pretij maioris habeo quàm tu. I. V. z01 b, Res alicuius pre- rij. Quin. Frat. 302 b, Noli ſpectare quanti homo fit, parui enim pretij eſt, qui iam nihil ſit. I. V. 2z: a, Vendere aliquid Paruo pretio. pro S. R. 4 b, Mercari aliquid magno pretio- & ibi. Enamerare pretium. contra Rul. S0 a, Hic ager quo- quo pretio coemptus erit, tamen ingenti pecunia uobis inducetur. pro Font. 277 a, Falſum eſt ob uacationem pre- tium datum, cum immunis nemo fuerit. pro Sex. R. z0 b, Quomodo perſuaſit? pretium dedit? cui dedit? pro Cec. 28 b, Nec pretio quidem corrumpi iudex in eiuſmodi cau- ſa poteſt. Attic. 228 a, Pendere pretium. Item: Vel impenſo pPretio. Att. 197 b, Conſt tuere certum pretium. Epiſt. 69 a, Nune quo niam tuum pretium noui, in licitarionem potius ponã, quàm illud minoris uencat. ad Her. i⸗, Nec prece, nec pretio, nec gratia, nec ſimultate A uia recta deduci oporter. Ep. 192 b, Non ſine magna mercede, id eſt, pretio. Om. 73 b, Vt ſi prædonibus pactum pro capite pretium non attule-
PRIMIGENIV S,a, um. de Le. 175 b, Vel primigeniam à gi-
P R. 1096 ris. de In. 76 b, Pretium pro præmio. At. 19 4 a, Nec tamè iſta pretia hortorum pertimueris. Oflic.37 a, Pretio& mercede duci ad aliqui d faciendum.
PRIA MVS, m. rex Troiæ atq; Aſiæ. Tuſ. 166 a, Quinquagin ta filios Priamus habuit, è quibus decem& ſeprem iuſta uxore nati.
PRIDEM. dudum. Ep. 65 a, Quod ad me pridem ſcripſeras. & I. V. 2 2 a, Demonſtrat quàm pridem ſibi hæreditas ue- niſſet. pro Qu. R. 46 b, Quam pridem hoc nomen Fanni in aduerfaria retuliſti?
PRIEN E, nes. Biantis patria. Off. i77 a.
PRIDIE. ante diem.)(.Poſtridie. Att. 12 a, Pridie quàm has literas dedi, Coſs. conueni.& 250 b, Pridie quàm hęæc ſeri- benda, id eſt, III. nonarum. At. 183 b,& Ep. 14 a, Philotimus
ridie eius diei uenit. At. 75 b, Dederam Epheſo pridie, has dedi Trallibus. At. lib. 2, Pridie cOmpitalia. At. 149 a, Pridie quinquatrijs. At. 47 b, Ex ante diem Nonarum lIun. uſq; ad pridie Cal. Septemb. id eſt, à pridie Non. Pl. 152 b, Ad pridie idus Maij. Epiſt. 243 b, Ante diem ter. non. Sept. At. 42 a, Hęc eſt pridie data quam illa. Attic. 74 a, Memmius qui pridie quaàm ego Athenas uenirem, Mitylenas profectus erar. I. A. 211 a, Non auditis ſententiam meam flagitari? cui cum pri- die frequentes eſſetis aſenſi, poſtridie ad ſpem eſtis inanẽ pacis deuoluti.
PRIMARIVS, 4,um. principũ aliquis, uel unus.)(.Secũdus, poſtremus. de Sen. 90 a, Vir primarius populi.& de Fin. 89 a,& pro Fl. 156 b, C. Plotius ſenator, uir primarius. Epi. o a, Vt cum aliquo adoleſcente primario coniunctam etatem ageret. de Finib. 101 a, Sic in uita non ea quæ primario loco ſunt, ſed ea quæ ſecundum locum obt inent, ²oouyαεννα‧, id eſt, producta nominentur. I. V. 107 a, Fœmina primaria.& 78 b,& 193 b,& 269 b, Vir primarius.
—— 8 gnendo, id eſt, Fortunam.
PRIMIPIL VS,L. primus, uel primæ cohortis ſiue centuriæ triariorum centurio. pro Corn. 62 a, L. Martius primipili centurio. I. A. 243 a, Aquila primipili. de Di. 96 b, Centurio primipili.& ibi. Signifer primi haſtati.& At. lib. 5.
PRIMO' primùm, iniriò, à primo, principi d. de Cl. 168 b, Iſo crates primò artem dicendi eſſe negauit.& Tuſc. 229 a, bis. de Orat. 38 b, Tantum impelli primò iudex debet, ut,&c.
ro Cluen. 20 a, Primò,&c. deinde,&c.& pro S. R. 38 a,& ibid. Initidò,&c. deinde,&c. Or. iu9 a, A primo,&c. deinde, &c. poôſt,&c.
PRIMORDIVM, dij. principiũ, cauſa. de L. 170 b, A' dijs im mortalib. ſunt nobis agendi capienda primordia. Par. 230 b, Primordia rerum,& quaſi præcurrentia.
PRIMORES, rum. ſummæ uel extremæ quæq; res. pro Cæl. 43 a, Aliquid primoribus labris guſtare,& extremis(ut di- cunt) digitis attingere: id eſt leuiter. de Orat. 92 a, Quæ iſti rhetores ne primoribus quidem labris attigerunt: id eſt, ne attigerunt quidem. L. Labra.
PRIMV M. primò. de N. 22 a, Quæro igitur, ueſter Deus pri můͤm ubi habitet: deinde,&c. pro Syl. 175 a, Primùm ne,&c. deinde ne,&c. poſtremò ne,&c. D. Brut. Epi. 72 a, Primùm omnium non te fugir,&cc. de N. 50 a, Serpentes quædam ſi- mulac primùm niti poſſunt, aquam perſequuntur. Epi. 222 a, Cum primùm in eam inſulam ueni. Epi. 151 b, Vt primùm poteſtas darta eſt.& 64 b, Vt primùm attigi forum. de In. 90 b, Nunc primũ,&c. de L. 169 a, Equidem qui nunc primùm huc uenerim, ſatiari non queo. I. A. 200 b, Quo die primùm conuocati ſumus, ieci,&c.
PRIMVS, 4, m. in numero primarius, princeps.). Poſtre- mus, nouiſsimus. I. V. 25 4 a, Poſtremam quamq; nauem pi- ratæ primam adoriebantur. Ep. 150 a, Primæ tuæ ſententiæ, &c. poſteriores,&c. notiſs imæ mihi ſunt. At. 127 b, Secundis Saturnalibus,& tertijs Sarurnalibus.& 112 a, Ora. 197 a, Pri- ma enim ſequentem, honeſtum eſt in ſecundis tertijs q, con fiſtere. de N. 71 a, Aeſculapius, qui primus uulnus obligaui ſe dicitur. ad Her. 33 b, De quibus exornationibus nami- natio eſt prima. de Fin. u0 a, Peripatetici primi ex omnibus philoſophis docuerũt,&c. Or. 218 a, Qui numerus in primo uiget, iacet in extremo. Tuſ. 223 b, De morte& dolore pri- mo& proximo die diſputatum eſt. I. P. 79 b, Me quæſtors in primis ædilem priorẽ, prætorem primum pop. Rom. fe- cit. pro Seſt. 4 a, Qui Trib. pl. primus inter homines nobi- liſsimos factus eſt. Offic. 72 b, Vtilia& prima ſumma habe- mus. de Vn. 196 a, De his igitur quæ diximus, hæc ſir pri- ma diſtinctio. I. V. 145 b. Recita mihi quæſo hũc primũ libel lũ, deinde illũ alterũ libellũ Canuleij. I. V. 162 a, Quinq; Prl mi accitu iſtius euocantur. de N. 74 b, Sex primi. pro S. R. 22 b, Decretum fit, ut decem primi proficiſcantur ad L. Syl- lam. Ep. 36 b, Prima duo capita epiſtolæ tuæ. IJ. V. i4 b, Euo
cat ad ſe Centuripinum magiſtratũ& decẽ primos. üe Ne 6 a, Pri-
pute tkate orac tes umg
guicu Liin nuo. kuc. Kor da.p ürbis pucie Nn.) 45b qpen dulo. amic. dinci Jatit mnib Or ttic Cug. dem.

mn Ephelopha, 5 apitclarzt icd lem Nonarunea
die Non la u
m ter. non. 5e 64
iquig uel unus.)
ator, uirpumaru. in rumario coniundan
um obtinent,
ariug.
(Krit b marius populi an b
4 untan non ea qux punanſh Tnau,. 07 4, Femina num.
115 b Vel btimigrum
rimæ cohonti ſixetmne D. 62 a, L. Manius nmd aipili. de Di. 5b(um
haſtati.& t lb,
0,principi.de Clülhli
„
ſe negauit.& Tuſcuak primò iuder cedam k. ade,&cc.&pro àLk u9 aA primo,&rcen,
cauſa de L.yohiGt
pienda primoräang xcurrentia.
tremæ quæq rsmn guſtare,& ettrenäſhe
uiter. e Oratts ei s attig 1l m labris attigerun 3
„„
1
1D. Brut Epi maak Tdant- 3
. 350„ Jerpentes 8' 3 untur. M
uam perſecu bNtonna
nueni. Epi.¹ t g
1
— ,run del- maͤm attigi formm
1'
Equidem quimanee
1A 100 b W defn
veroſgi un lxro gitur uekrl 3 70 Sl. 7 a Pnmimbadt,
1097 P R
6 a, Primis labris, id eſt, primoribus labris guſtare aliquid. pro S. R. 21 b; Aliquis genere& nobilitate ſui municipij fa- cilè primus. I. V, 208 a, A. Lyſone Lilybetano primo homi- ne.)((Poſtremo. I. V. 176 b, Dyrrhachinus primus ciuitatis. I. V. 126 b, Sthenius in primis Siculorum in dicendo copio- ſus. I. V. 126 a, Oppidum Himera in primis Siciliæ clarũ& ornatum. de N. 24 b, Democritus uir magnus in primis. de Or. 14 4 a, In primis hoc à ſe coanimaduerſum eſſe dicebat. L. In primis. de Inu. 62 a, Cum Crortoniatæ in Italia in pri- mis beati numerarentur. I. V. 162 a, Homo in primis impro- biſsimus. de Or. 123 b, Si omnes debent, certè in primis im-
peratores. At. 68 a, Cum ad me frater ueniſſet, in primis no
bis ſermo de te fuit. de Finib. u7 b, Illud uerò minimè con- ſectarium, ſed in primis hebes. I. V.122 b,; Hôomo domi ſuæ cum primis locuples.& 104 a, Homo cũ primis honeſtus. & de Ora. 129 a, Sapiẽs homo cum primis noſtræ ciuitatis. Ep. 14 a, Ego autem cùm illa ſequor, tum hoc nõ in poſtre- mis, quod,&c. At. 14 b, Amoris erga me tibi primas defero-. L. Partes. de Nat. 5 a, Ad quem tum Epicurei primas defe- rebant. de Cla. 103 b, Primas in caufis agebat Hortenſius. Ora. 122 a, Non poſſiim equidem non ingenio primas con- cedere. At. 122 a, Primo quòq; tempore aliquid ſieri, uel agi- 219 b,& 289 a,&30 a,& I. A. 220 b, Primo quòq; die. de Inu. 69 b, Eiuſmo di iniuriæ ut de eis indignum ſit non primo quòq; tempore iudicari.& in Verr. 213 a, Acade. 13 b, Me tibi primum quidq; concedente.& de Fin. 87 a, Prima quæque abuolat, id eſt, aoluptas. Attic. 138 b, Tuas nunc epiſtolas à
primo lego,hæ me paulùm recreant, primæ mouent,& ro-
gant, ne,&c. proximæ oſtendunt,&c. Attic. 125 a, Sed hocà primo cogitauit: id eſt, ab initio. de Diuinat. u16 a, Quæ au tem inconſtantia deorum eſt, ut primis minentur extis, be- ne promittant ſecundis.
PRILINCEP S, pu. Primus, primarius, author, inuentor, dux,
optimates, coryphæus excellens, columè, qui cæterorũ ob- tinet principatum, qui honeſtiſsimũ locũ ciuitatis tenet, qui ſententiæ principatũ tenet, qui primos ordines ducirt, qui omnium animantiũ tenet principati. de N. 5 a, Tres e- nim trii diſciplinarũ principes conueniſtis. de Orat. 103 a,
Pericles plurimos annos princeps confilij publici fuit. de Ora. 14 5 b, Princeps ſententiæ in ſenatu, dux regendæ ciui- tatis, author publici conſilij. de Ar. 257 a, Sed tamen eorum omnium hic dux eſt atq; princeps. de Orat. 39 a, Harum di- ſputationum inuentor ac princeps Plato. de Nat. 59 b, So- crates princeps philoſophorum. Acad.;3 b, Zeno qui inuen ror ac princeps Stoicorum fuit. de In. 46 b, Exordiũ prin- ceps omniuni debet eſſe. de Cl. 194 b, Hi tum in Aſia rheto-
rum principes numerabantur. Ora. 202 b, Longè omnium,
quicunque fuerunt, grauitate dicendi princeps Plaro.& Quin. Frat. 295 b, Princeps ingenij& doctrinę Plato. de A-
rup. 275 b, Senatus princeps ſalutis menrisq́; publicæ. pro
Plac. 157 b, Vique eò orba fuit ab optimatibus illa concio, PFRINCIPI O'.primò, initiè, primũ omniũ. de Di. 124 a, Ius
ur princeps principum eſſet Mæandrus. pro Domo 226 a, Cn. Pöpeius longè princeps ciuitatis.& 235 b, Vir princeps orbis terr.de N 75 a, Cur tot ciuitatis principes à Cinna trucidati. de Orat. 14 a, Natura huius boni princeps eſt. de Tin. 77 b, P. Oecius princeps in ea familia conſulatus. Epiſt. 1¼ b, Deinde fe,& ſenatui, bonisq́; omnibus auroré, prin- cipem, dugem præbeat.& 1⁹ϑ% a, Me principem ſenatui po- pulod; Rom. profeſſus ſum. I. V. 09 a, Sicilia princeps ſe ad amicitiam populi Romani applicuit,& prima omniũ pro-
uincia eſt appellata. de Cl. 171 b, Et nimirum is princeps ex Latinis hæc tractauit. de Ora. 154 b, Gorgias princeps ex o- mnibus aufus eſt,&c Acade. 44 a, Principes qualitates. de
Ornz b, Herodotus ille, qui princeps genus hoc ornauirt.
Attic. 15 bz Ego princeps in adiutoribus, atque adeò ſecun-
dus. de Glar. 173 a, Longè omnium in iure ciuili eſſe princi
Pem. I. V. 6² a, Is qui princeps in agendo eſt. Item, Qui par- rim in dicendo, partim in ſeribendo principes extiterunt. Ep. 12 a, Cum in rep. Cn. Pompeius princeps eſſet. de Diu. 126 b, Eudoxus in aſtrologia facilè princeps. I. V. 254 a, Vr quiſq; in fuga poſtremus, ita periculo princeps erat. de O- rat. 93 a, Aliquis confilio ac lingua princeps. Epi. 153 b, Prin ceps ad omnia pericula. de Amic. i0a, Amor princeps eſt ad beneuolentiam coniungendam. Aca. 44 a, Earum qua- litatum ſunt aliæ ꝓrincipes, aliæ ex ijs ortæ. de Clar. 19§a, CQum eſſem in principibus patronis quinquennium uerſa- tus.pro Dom. 243 a, Qui in me0a ſalure principem locum autoritatéq́; tenuiſtis. de Cla. 191 b, Is perſonã principis ci- uis facilè dicẽ᷑do tuebatur.& de N. 59 b, Ille ſe princips cius putat. de Ar. 250 a, Cum noſtri imperatores ad illam ipſam principem aram uota perſoluerent. I. P. 36 a, Ciuitas in qua in Principii numero uultis eſſe. Ep. b, Quem tamẽ illi eſ-
ſé in principib. facilè ſunt paſsi, euolare altius certè nolue-
runz. Ep. ¹37 b, Nos enim Principi ſeruimus: id eſt, Cæſari.
P R 1098G de Dl. 9o a, Quæ magi Cyro illi principi interpretati iunc. Tuſc. 229 b, Leon princeps Phalifiorum.& 22 4 b, Princeps ille Argonautarũ. Of. 26 b, Pacta principũ imitari. Ep. 12 b, Quales in repub. principes eſſenrt, tales reliquos ſolere efſe ciHes. ex Platone. At. 22 b, Te ſignifero ac principe. de L. 187 a, Demerrius urraq; re excellit, nam& doctrinæ ſtudijs,& regenda ciuitate princeps eſt. Parad. 123 a, Ex ſummis, in- qutunt, principes ciuitaris ſumus. At. 3 b, Ille legaros quin- decim cum poſtularet, me principẽ nominauit. de Cl. 186 a, Is in principib. patronis aliquot annos fuit. Of. 28 a, iomo hönoratus& princeps. I. A. 213 a, Firmiani principes pecu- niæ pollicendæ fuerunt. I. A. 219 b, Magnum eit perſonam in repu. tueri principis,&c. I. A. 229 b, Is princeps ruit ad co narum exercitus cõparandi. de Vn. z03 a, Deinde ur illi prin cipem ſe ducemq́ præberer.
PRINCEPS. pro acie atq; ordine militari. Nam in legione
Romana hæ acies erant, triarij, principes, haſtatt, uelites:
quæ præter uelites, ingulæ in decem centurias diuideban- tur. Hinc ad Brutum ieribit Cicero, Naſennius Crereſi bel 10 Merello imperatore octauum principem duxit: id eſt, o- crauam principum centuriam ſiue ordinem.
PRINCIPALIS,e. princeps. ur municipalis. de Fat. 14 3 b,
Cauſarum aliæ ſiint perfectæ& principales, aliæ adiuuàâtes & proximæ.& ibidem: Aſſenſio non poreſt nieri niſi cõmo- ta uiſo,& ad id uiſum proximam cauſam haber, non prin- cipalem. de Fat. 142 a, Non ſequitur tamen, ut ſedere eos d ambulare principalibus caufis definitum üir.
PRINCIPATVS,zzs. dominatus, primæ. de N. zu b, Princi-
patum id dico, quod Græci*νιαυαοννmνεν uocant, quo nihil in quòg; genere nec poteſt nec debet eſſe pręſtantius.& de N. 9 3, Theophraſtus menti diuinum tribuit principatũ. Of- 47 a, Eloquentiæ ergo à maioribus noſtris eit in tota di- gnitate principatus datus.& I. A. 238 a, Caſsio mea ſenten-
tia dominatum æ principatum dedi:id eſt᷑, eum plus quam
cæteros ornaui. I. A. 6 1 a, Cæſar qui tibi detulerat ex latro nibus ſuis principatum. Orat. 20 2 a, Qui cloquentiæ prin- cipatum petet. de Fin. i 1 a, Regius principatus. Tuſcul. 15à a, Tenere principatum. de Nat. 35 b, Sol, qui aſtrorum ob- tinet principatum. Ep. 15 b, Delere principatum ſummorũ uirorum. de Fin. 16 a, Principatus regius. Epi. 54 a, Omnia delata ad unum ſunt. de Vn. 195 b, An mundus ab aliquo tè-
poris principatu ortus eſt. de Clar. 193 b, Primas in caufis agebat Hortenfius. I. A. 241 a, Gallia huius belli adminiſtraã
di principatum tenet. I. A. 256 b, Qul huius belli feret prin-
cipatum. Att. 209 b, Sermo ita inducitur cæterorum, ut pe-
nes ipſum ſit principatus. Ora. 329 b, M. Antonius concu- Pierat regium principatum. Of. b, Huic ueri uidendi cupi ditati adiuncta eſt appetitio quædam princip atus. Of. 13 a, In hac elatione animi facillimè pertinacia& nimia cupidi tas principatus innaſcitur.
augurum diuinationis opinione principidò conſtitutum eſt, poſtea reipub. cauſa conſeruatum ac rerenrum. de Ora. 102 b,& ¹38 b, Nam ſi quæreretur,&c. conſtituendum pu- rarem principiò, quis eiſet,&c. de Einib. 52 a, Principiò in- quarr in phyſicis, quibus maximè gloriatur, primùm totus eſt alienus. Offic. 3 a, Principiè, generi animantium omni eſt ârnatura tributum, ut,&c. Oi. 26 b, Principiò corporis noſtri magnam natura ipſa uidetur habuiſſe rationẽ. Tuſc. lib. 2, C. Marius ruſticanus uir cum ſecaretur, principiò ue- tuit ſe alligari. 3 1.
PRINCIPIVM, pi. a α initium primordium, principatus-
introitus, exordium, procœmium incunabula, ſeminartum, origo, cauſa, ſemen, fons, ſtirps, oftus autor, primum. de kin. 138 b, Omnium rerum princi- Pia parua, fed luis progreſsionibus uſa augentur. de Nat. 6 a, Cuius PrIncipium aliquod fir, eius neceſſe eſt extremum. in Vat. 1 b, Omnium rerum magnarum à dijs immortali- bus principia ducenda ſun b ſarum unum eſt naturale principium. de Sen 93 b, Animus .** 2* m g&—.. 3. ſemper agitatur, cuius motus nec principium nec finem ha bet. Tuſc. 159 b, Principij aulla 1 oriuntur omnia, ipſum aur nn 7 n 8A. Aütenen uirhen aũt nulla ex re alia naſci poteſt.& 5 bt 4 e principio. Of. 3 a, Principia& cauſæ erum. Acad.: ipia—— Kantieeibi de 9 ng Principià rerum, ex quibus omnia con- 3 1 14 Helneipijs rerum, de Fato 149 a, Qui protru- en 4n Aedn. Let el principiü morionis, uolubilitatem aũt non dedirt. e Fi inciojis 3 Santeealir. SedeFi. ho„Principijs à natura datis,&c. 3 118 ranquam ſeminibus d natura datis,&c. Pro Che- a, Principijs cognitis multo facilius extrema in- 72 lietisOffsr b, Hoc autem eſt drincipium urbis,& quaſi annatſum reip. de Somn. 130 b, Cæteris quæ mouenrtur, 1c ons, hoc principium eſt mouendi. pro Corn. 56 b, Qui Pueritia tempus extremũ Principium habuit bellorũ arq;
„tyrocinium, rudimẽtum,
—
———OCO—-——Oÿ———————-—————— —————————ꝛ—ꝛ;o⸗⸗⸗C⸗-——ꝛꝛ———————————————— 2———————————————————————— ———— 3—————=———— d—————— 2—=———.——=— ——————————————————=—— 4* 4——— —.—— 2
t. de Cla. or. 183 b, Omniũ cau-
eſt origo. nam ex principio
impe-
—
——
———— —
—
—
—— 8 „.

1099 P RK
imperiorum maximorum. Of. 62 a, Ea habemus principia
naturæ, quibus parère debeamus. de Natur. 1a, Scientia eſt cauſa, id eſt, principium philoſophia. pro Cæl. 49 b, Cuius
criminis ego neq; principium innenire, neque euoluere e-
xitum poſſum.& pro Pom. 4 a, Cuius orationis difficilius
eſt exitum, quàm principium inuenire. Brut. 91 b, Natum omnino eſt principium à mc. Epiſt. 67 b, A principio con- iurationis uſq́; ad reditum noſtru m. Orat. 216 b, Ad exitum
A principio ferri,& Acapite ita fluere, ut ad extremum ue-
ntens conſiſtas. de Fini. u¼ a, A principio inſtituere aliquid,
idque perficere. de Natur. 22 a, Malè inſtituta ratio exitum reperire non poteſt. de Nat. b, An à principio dij omnia; fe cerint. de Pro. 76 a, Iam inde à principio huius imperi]j. pro
Corn. 63 a, Gaditani à principio ſui generis ac reipubl. flu-
xerunt. pro Dom. 241 a, Dixi à principio me,&c.& de Clar.
178 b, de Diuinat. 126 a, Non poteras hoc à principio dice-
re? Top. 227 a, A principio diuidere.& 224 a, A capite ar-
ceſſere. Attic. 89 b, A' principio audire amiciſsimè monen- tem.& Attic. S a, Attic. 125 a,& Orator. 217 b, Qprimo. pro
Syll. 80 a, De principio: id eſt, à principio. Offic. 7 a,& uu b,
Ea quæ propoſui in principio. de Orator. 95 a, Exalbeſcere
in principijs dicendi. de Orator. 10 2 b, Quod in principio
fieri in omnibus diſputationibus oportere cenſeo. Att. 164
b, Medere amabo te, dum eſt apxd. de Orat. 128 b, In utroq́;
autem genere dicendi& principia tarda ſunt,& exitus ta-
men ſpiisi& pro ducti eſſe debent. de Legib. 159 b, Nunc iu
ris principia uideamus.& 163 a, Quocirca uereor co mmit-
rere, ur non bene prouiſa& diligenter explorata principia ponantur.
PRIOR us. ſuperior, primus. Acad. 12 a, Priori poſterius, po- ſteriori ſuperius non iungitur.& de Fi. 105b, Quid poſte- rius priori non conuenit? Ep. 17 a, Qu od de Qu. Fratris ne gocio ſcribis, te priore xeſtare conficere non potuiſſe,&c. pro Plan. 270 a, Et ais prioribus comitijs Tarentinam tibi à Plancio eſſe conceſſam: id eſt, ſuperioribus.& Epi. 189 b, Anno priore, id eſt, ſuperiore. I. P. 79 a, Me quæſtorem in pri mis ædilem priorem, prætorem primum populus Roman. fecit. de Cla. 272 a, Er ſi utriq; primas, priores tamen defe- runt Lælio. de N. 26 b, Primum,&c. deinde,&c. tum,&c. po ſtremò,&c. nos autem quę priora duo ſunt, ſumamus: ter- tium& quartum puto in aliud eſſe tempus differenda. I. V. 265 a, Indignum hocuideo uideri omnibus iudices,& id iã priore actione, cum hæc teſtes dicerent, intellexi: id eſt, pri ma.& ui b,& ν˙ a,& 112 b,& 156 a, de N. 18 a, Itag; in illis ſe- lectis eius ſententijs, quas,&c. hæc, ut opinor, prior ſenten- tia eſt, quo d,& c. de Ora. 160 3, Atq; illi placet ordiri à ſupe riore pæane, à poſteriore finire. pro Qu. 1 b, Priore loco cau ſam dicere.
PRISCE“S. priſco more, horridè, aſperè. pro Cæl. 44 a, Seue- rè,& grauiter,& priſcè agere cum aliquo.)6. Remiſſe, leni- niter, urbanè.
PRISCVS,, um. caſcus, ut ait Ennins. antiquiſsimus. pro Pl. 232 b, Tuſc. 153 b, Itaq; illud erat inſitum priſcis illis, quos caſcos Ennius appellat. de Nat. 6 b, loues quoq; plures in priſcis Græcorum literis inuenimus, de Ar. 250 a, Priſca il- la ſeueritas,&c. pro Do. 238 a, Verbis priſcis& penè ſolen- nibus bona alicuius conſecrare.& de Ora. 0a, Verborum priſca ueruſtas. de Nat. 70 b, Heroicis temporibus.& Of. 45 a, Bonis remporibus. I. A. 203 b, Veteres illi admodum antiqui. de Vniuer. 201 b, Credendum eſt ueteribus& pri- ſcis, ut aiunt, uiris, qui,&c. de Orato. 146 b, Illud quod lo- quitur, priſcum uiſum iri purat.& de Clar. 172 a, Verba pau lò magis priſca.
PRISTINV S, a, um. uetus, antiquus. Epiſt. 5 b, Vt priſtinam tuam digniratem& gloriam conſequare. pro Mil. i0 b, Ve- tus conſuetudo fori,& priſtinus mos iudiciorum immuta- tus eſt. Anteq. 94 a, Vt ego ad priſtinum ſtatum recidã. pro 8. R. 43 b, Veitra priſtina bonitas& miſericordia. pro Clu. 56 a, Mulier incenſa odio priſtino.& pro Syll. 17² a, IIle la- bor meus priſtinus,&cc. I. V. 68 b, Reſtitui in antiquum ſta- tum:id eſt, priſtinum.
PRIVAN 8, iis. ⁵ενταεο. Par. 22 4 b, Sunt enim alia contraria, quæ priuantia licer appellemus latinè, græcè appellantur Fduriud.
PRIVATIM. proprisè.)(.Publicè. pro Quint. 3 a, Nec ſocie- tas tibi quicquã debet, nec priuatim Quinrtius debuit. Ep- 56 b, Nulla enim me ipſum priuatim pepulir inſignis iniu- ria. pro S. R. 37 a, Si hanc ei ré priuatim S. R. mandauiſſet &c.& ibid. In ranta re quæ publicè cõmiſſa eſt. Antequ. 192 b, Beneficia quæ fingulis ciuibus priuarim; dantur.
PRI VA TIO, oni. amotio, diminutio, ſpoliatio, de Fin. 70 b,
Quia dolori non uoluptas contraria eſt, ſed doloris priua tio.& 5 b, Omni pritiatione doloris putat Epicurus ter-
PRIVIGNVS
P R
minari ſummam uoluptatem.
1100
PRIVATVS, 4, um. ſuus, domeſticus, ꝓprius.)(Pub licus, cũ
poteſkate uel imperio. pro Seſt. b, Pro me uno ciue& bo- nos omnes priuato conſenſu,& uniuerſum ſenatum publi co conſilio mutaſſe ueſtem. pro Quin.; a, Res quæ ipſius e- rant priuatæ.& ibid. Priuata domus. de Fin. 90 b, Verbis in dicendo quaſi priuatis utuntur ac ſuis. At. 106 a, Illud pri- uatius non aſcribis,&c. id eſt, magis ad me pertinens. pro Do. 222 a, XII.tabulæ uetant leges priuatis hominibus ir- rogari. de Ar. 248 b, Tua tum uirtus eadem fuit quæ priua- to quondam proauo tuo. de In. 50 b, In fortuna quæritur, priuatus an cum poteſtate ſit. Ep. 2 b, Cum imperio eſſe, de Sen. S1 b, Vita priuata nulla natura, ſed aut,&c.
PRIVERNAS, tz. à Priuerno oppido. de Or. 129 a, Teſtifica
tur pater, ſe tibi Priuernatem fundum reliquiſſe.& ibi. For tè euenit, ut in Priuernati eſſemus.
PRIVIG NA, gna. Attic. 209 b, Deuxore Tuberonis& pri-
—2
uigna neque poſſum iam abdere, neque Tuberonem uolo
defendere. gni. ad uitricum nouercam' ue refertur. nam is dicitur, cuius alter non eſt uerus parens. ſic etiam priui- gna. pro Clu. 57 b, Mulier in priuignorum funus nupfit. Q. Fr. 523 b, Gabinium de ambitu reum fecit P. Sylla ſubſcribè- te priuigno Memmio.
PRIVILE GIVN, gjj.lex priuata homini irrogata. pro Do-,
222 a, Vetant leges lacratæ, uetant XII. tabulæ, leges priua- tis hominibus irrogari: id eſt enim priuilegiũ. de Le. 103a, In priuatos homines leges ferri nolue runt:id eſt enim pri- uilegiũ. pro Seſt 17 b, Cum XII. tabulis ſancitũ eſſet, ut ne- que priuilegium irrogari, neq; de capite ciuis, niſi comitijs centuriatis rogari poſſet. Par. 121 b, Familiaris tuus de te pri uilegiũ tulit, ut ſi in opertum Bonæ deæ acceſsiſſes, exula- res. pro Do. 278 b, An licuit tibi de peſte ciuis indemnati fer re non legem, ſed nefariũ priuilegium?& 235 b, Cum inde- mnatũ exturbares priuilegijs tyrannicis irrogatis. Poſtqu. 210 b, Priuilegij uim& crudeliratem autoritate honeſtiſsi- morum hominũ& publicis literis conſignauit. de Cla. 172 b, T. Libo fogationem in Galba priuilegij ſimilé tulit. Att. 46 b, Quod cum Curione de priuilegio locutus es, eſt ali- quid. de L. 186 a, Priuilegia ne irroganto.
PRIVO, u. aufero, adimo, abrogo, mulcto, orbo, ſpolio, di- ſpolio, expolio, excludo, expertem facio.)((Augeo, orno. Top. 224 a, Præpoſitio In, priuat uerbũ ea ui quã habebat. At. 14 4 a, Aegritudo me ſomno priuat. de Fin. 14§ a, Demo- critus oculis ſe priuaſſe dicitur.& Aca. 9 b, Si quis aliquem oculis priuauerit. Ep. 54 b, Noli patriam multis claris ui- ris orbatam priuare etiam aſpectu tuo.& 75 b, Sic me libe- ralitatis fructu priuas. con. Rul. 63 a, Non enim unus affici- tur beneficio, ſed unus priuatur iniuria. de Fin. 56 b, Priuari dolore. I. A. 222 b, Vos Ser. Sulpitium uita priuaſtis.& pro Rab. ↄ1 b, Vt alter uita crud eliſsimè priuaretur. pro Quin. 13 b, Non modò honeſtè partis bonis, ſed etiam cõmuni lu ce priuari.& pro S. R. 28 b, Priuare luce. Deſeri uoluptati- bus. L. Deſero: id eſt, priuari. Attic. 12 b, Priuare aliquem exilio. pro K. P. 126 a, Demetrius aſpide ad corpus admota, uita priuatus eſt.
PRIVS. antè. Attic. 62 b, Nihil prius mihi faciendum putaui, quàm ut tibi gratularer. pro Syll. 179 b, Cum in Capitoliũ nos ſenatum conuocaſſemus, nihil eſt actum prius. pro Q 2 a, Prętor iudicium prius de probro, quàm de re maluit fie ri. 1 4 b, Præſtabo(ſi Cęſarem bene noui)eum prius tuæ di- gnitatis, quàm ſuæ utilitatis rationem habiturum. Amicit.
98 b, Quẽ fuit ęquius, ut prius introierã in uitam, ſic prius exire de uita. Att. 244 a, Ad te antea atq; adeò prius ſcripfi. Tuſcul. 172 b, Antea enim Salaminam ipſam Neptunus ob- ruet, quàm,&c.& ibid. Priusq́; Bœotia Leuctra tollentur,
uàm,&c.
PRIVSQVAM. antequam. de Or. 145 a, Sed priuſquam illa conor attingere, proponam breuiter,&c. in Var. 29 b, Quo ego ſimulac te aſpexi, priuſquam loqui cœpiſti, ſenſi. Epiſt. 142 b, Tamen quid potius faciam, priuſquam me dormi- tum conferam, non reperio.& 43 a, de Opti. 244 3, Vt ne quis corona donaretur in magiſtratu, priuſquam rationes retuliſſet. pro Corn. 8 a, Ac priuſquã aggrediar ad cauſam, &c. quiddam de communi conditione breuiter commemo randum uidetur. I. A.160 b, Cui priuſquam de cæteris rebus reſpondeo, de amicitia pauca dicamus. pro Mil. 121 b, Præ- clarè enim uixero, ſi quid mihi acciderit, priuſquã hoctan- tum mali uidero. Quint. Fr. z01 b, Ne de bonis quæ Octauij fuiſſent, diminui paterentur, priuſquam Fundanio debitũ ſolutum eſſet. 1.
PRO;, uel proh. L. Proh. interiectio eſt, exclamationem, uo cife rationem,& indignationem ſignificans. I. A. 156 b, Quæ res unquam, prò ſancte Iupiter, in terxis eſt geſta maior ſe. 5 2
—

aus. De uxore Tuberan,
nnezte Ndenach
nouercam uer Guignorum funugm reum fecit P laldh
dr. rus Parens, ſic lam 8 3 pit
h.
ſe
ra hominiim unt XII.tabul dun nn
nim priulegii zel
Rnoluerunti dau
I rabulis ſanctüel un. de capit duis üünni aib, Familars uuchri
Bonæ dex accelill
de peſte ciusntemait legium&xßbCmnt.
t rannicis irogans
ntatem autortareunit. teris conſigaamtäecam ba priuilegjjümkukit oriuilegio loctused.
b irroganto.
go, mulcto ohh polocd. ertem facio),ugeo, om at uerbu eau qui kbehn o priuat. denagaDeng. 1r.& Aca.h üquüalgto li patriam milté duni. u wo Kbörri 6 1.634 Nonainuuf 6 ar iniuria. de Fin tdytui
de
irium uita pruuk ü
bimè priurrern wyn
bonis ſedetumcönmt uare luce. Deci ulh. Attie. ub, Nrumtiä us aſpide ad nuhün
14 iaggreiir ugs uldu d uitet o
au
7, eges nu.
14 de 0p 8 mil3 itranu, Pen daun
8
1101
58 a, Dro deũn hominumque fdem.& Tuſculan. 237 b, Proh deüm atq, homiaum fidem. in V. 255 a, Prèò dij immor tales,&c.
PRO loco, uel in loco. Orat. 205 a, Ennius pro Afris immutat
Africam. Item ibid. Quia quaſi ſummittunt uerba pro uer- bis. Item ibi. In quibus pro uerbo proprio ſubijcitur aliud: Or. zu: a, Sodes, pro ſi audes: malle, pro magis uelle. de Ora. 15 5 a, Oeres pro frugibus, liber pro uino. de Ora. 14 i b, Dixit ſe dimidium eius quòd pactus eſſèt, pro illo carmine datu- rum. de Opr. 244 a, Verbum pro uerbo reddere. de Sen. 9i a,Incerta pro certis habere, falſa pro ueris. de Cl. 19° b, Hoc ipſum etiam poſui pro argumento, quod ille cum,&c. e- giſſet,&c.& ibid. Sic nos fummi oratoris uitio pro argu- mento ad diluendum crimen uſi ſumus. Qu. Fra. 302 a, Li- cinius ſeruus apud patronum Epicureum pro libero fait:. Bru. Att. 285 a, An hoc pro beneficio eſt habèdumè pro Qu. 18 b, Ornamentis alicuius pro ſpolijs abuti. pro S. R. 20 a, Supplicia pro maleficijs ſuis metuere. I. V. 10 b, Sicilia nõ ſolùm pro penaria cella, ſed etiã pro ærario Romanis fuit. OffHl. 5 a, Communibus pro communibus uti: priuatis au-
tem, ut ſuis. I. A. i⸗i a, Quoniam condemnatum eſſe, pro ni-
hilo uis. L. Nihilum. Atr. 286 b, Benefacta pro debetis exigi
mus. de Leg. i7 b, Præcepta, quæ imperiti pro ſalutaribus
mortifera conſcripſerunt. I. A. 232 b, Beſtia damnationem pro prætura putat.& 236 b, Tamen ego, pro decreto puta- ré. de Se. 81 a, Num cenſetis eum qui Ariſti des eſſet, Lyſima chum ſalutare ſolitum? id eſt, pro Lyſimacho. pro Milo. 11 4 a, Vulnus quod acu punctum uideatur, pro ictu gladiaroris putari. I. V. 267 a, Cũ Verres iã pro dänato mortuod; eſſet. I. V. 221 a, Tibi Marcelli ſtatua pro patibulo fuit. Acad. 43 b, Quibus uerbis conſuetudo iam uritur pro Latinis. Atti. 25 b, Vnus Cato mihi eſt pro centum millibus. Att. 204 a, Iam iſtuc pro facto habeo.& de Inu. 72 b, Habere aliquid factã pro infecto. Ep. 75 a, Rem non factam pro facta habeo. Att. 12 b, Hoc pro mercede uel pro præmio tibi erit. Epiſt. 89 b, Hæc pro certis ad te ſcribo. Atr. 8r b, Omnia quæ certa non erunt, pro certo negato. de Inu. 58 a, Cum ambiguũ pro cer to conceſſeris. de Diu. 30 a, Quæ dubia ſunt, ea ſumere pro certis atq, conceſsis. Puſ. 232 a, Id ſumunt pro certo& pro- bato. Epi. 16 b, Pro beneficio dare aliquid alicui. Ep. 7 a, Pro abſoluto haberi, Acad. 44 a, Vti aliquo uerbo pro La- tino. pro Seſt. 20 b, P. Seſtius, qui pro oceiſo relictus eſt, pro Pl. 272 a,Si mancipium pro fabro aur pro textore emimus. Att. 249 a, Ludi pro feſtis pens funeſti extiterunt. de Diui. 106 b, Poteſt accidere, ut ſignum aliquod dubiè datum pro certo fit acceptum. de Pro. 69 b, Occupare aliquid pro prę- mio alicuius facti.& ibi. a, Tribuere aliquid pro pignore. de Diuinat. uz b, Aliquid pro certo fůturum eſſe. I. P. 91 a,
Non ne tibi nox erat pro die? caupona pro oppido? Att. 111
a,Sermone aliquo alicubi arrepto pro mandatis abuti. At. 111 a, Oram maritimam pro derelicto habere. At. 1532 a, Pro certo habemus de Cæſaris aduentu.& ibid. Hoc pro certo habemus., de Or. 14 3 a, Qum tu omnem autoritatè uniuerſi ordinis pro pignore Putares. alirer, propugnares. de Na. 5 8 b, Sui, ne putreſcat, anima p ſale data eſt. I. A. 221 b, Reddita eſt ei tum à maiorib. ſtatua pro uita. pro Mur. 138 a, Iudiciũ accuſatoris in reum pro aliquo præiudicio ualere. OfHic. 61 a. Nam eſſe pro ciue, qui ciuis non ſir, iuſtum eſt non licere. I. S. 274 a, Qui patre nondum mortuo, pro hærede geſſerit
Omnia. ProAr. 37 b, Ita ſe iam tum geſsit pro ciue. At. 176 a,
Quib. in miſerijs una eſt pro omnib. de Am. inn b, Omnia al
tec pro altero ſuſcipiart. I. V. 143 a,in ſcriptura Siciliæ pro magiſtrõ eſt quidam L. Carpinatius. Ep. 227 ˙a,& I. V. 143. L. Scriptura.& At. 176 b, Terentius magnas operas in ſcriptu ra Aſis pro magiſtro dedit. de Cl. i71 b, Metellus pro L. Cot ta dixir, accuſante Africano. pro Clu. 36 a, Hoc non modò nõ contra me ualet, ſed etiam pro me eſt. de Or. 149 b, Hoc modò nõ pro me, ſed cõtra me eſt porius. Of. 126 b, Antece- debat ut hæc tu pro rep. quæri exiſtimare. de Or. 114 a, Ego pro ſo dali,& pro mea omni fama fortunis q; decerno.& i=
bid. Omnia ſemper pro amicorũ periculis, nihil unquã pro
me ipſo deprecor. de L. ¹80 b, Exigere aliquid pro ſua par=- te L. Pars. Ppro Mil. 109 a, Védicare aliquid pro ſuo. pro Seſ. 3 b, Nihil prætermifſum eſt, quod aut pro rep. cõquerendũ fuit, aut pro eo diſputandũ. de Orat. 96 b, Quæ pro nobis ſunt ampiificãda, quę pro aduerſarijs ſunt infirmanda. pro
Do. 219 b, Idem pro falute mea populum KRom. obſecrauit.
Poſtq. 210 b, Qui populũ Rom. pro me tanquam pro fratre ———P 4.
aut pro parente nõ ſolùm hortatus eſt, ſed etiam obſecra-
uit. de Or. 9r a, Pro ſe quiſq;, eorũ certabat. Item: Pro eo ac,
pro eo ac ſi, pro eo quantum, pro eo quod, pro eo quomo-
do. L. Pro eo ac,& cætera locis ſuis.
PRO ſecundum, uel ex, uel propter. Attic. 147 b, Spe tamen
deducebar ad eam cogitationem, ut te pro tua admirabili
& pro uetuſtate neceſsitudinis,& pro bene
P KR 1102 ac ſigulari ſapientia de concordia ciuium agi uelle arbi- trarer. pPro Pom. 7 a, Horum uobis pro ueſtra ſapientia eſt habenda ratio. At. 130 b, Non enim pro tua prudentia de- bes illud ſolũ animaduertere, quod,&c ſed,&c. Epiſt. 5§5 b, Reliquatua pro tua prudentia conſiderabis.& 86 a, Nõ du bito pro tua fingulari prudentia, quin perſpicias, i,&c. Ep.
2:18 b, Quæ quanquam ex mulris pro tua claritate audiam;,
tamen ex ruis literis libentiſsimè cognoſcam eadem. Quiod dcijs ueſtris,& pro dignitate ipſius facere debeo. Vale. Epi. 257 b, Hæc pro ruo ingenio conſidera. At. 26£ a, Tibi pro tuis ſummis be- neſicijs gratias ago: id eſt, propter rua benedicia. I. A. 210 b, Pro mea perperua cupiditate ueſtræ dignitaris augendæ, quæſo oroq, uos,&c.& 248 a, Sed hanc mihi diſsipatio-
nem, pro paterna neceſsitadine& coniunctione depoſco,
&c. de Orat. 10 5 a, Quem omnes amare meritiſsimò pro e- ius eximia ſuauitate debemus. pro Clu. 42 a, Qui à me pro eximia ſia uirtute, fummis honbribus, quos,&c. honoris cauſa nominatur. pro Mur. 14. 4 b, Ego uos pro mea ſumma & uobis cognita in remp. diligentia moneo, pro autoritate confulari hortor, pro magnitudine periculi obteſtor, ut,
cc. pro Clu. 52² a, Muib. de reb. pro Cluentij uoluntate ni-
mium, pro reipublicæ dignitate parum, pro ueſtra pruden tia ſatis dixiiſe uideor. Oif. 9 b, Videndum eſt, ut pro digai tate cuiq;, rribdatur. Ep. 252 b, Ego pro mea, tu pro tua, proô ſua quiſq; parte ferre potuiiſet. Puſe ul. 172 a, Pro ſua quiſ- quefacultate parat,&c. pro Qa. 3 a, Romæ mihi nummo- rum facultas eſt, quam, ſi ſapies, communem exiſtimabis, pro fraterna illa neceſsitudine,& pro noſtra alinitate. pro Pomp. 4 b, Qut ad me pro neceſsitudine, quæ inihi eſt cum illo ordine, pericula reram ſuaram detulerunt pro Cluen. 50 a, Si fieri hoc poſſe exiſtimaſſet, pro illo odio, quod ha-
2
bet in ordinem equeſtren feciſſet,&c. contra Rul. 36 a, Hec
ego uos concupiife pro ueltra ſtultitia atq; intemperantia non miror. I. C. 119 b, Vrerq; pro ſua dignitate& pro rerum magnirudine, in ſumma ſeueritate uerlatur. pro Muren. 136 b, Neq; tamen ſenatus ſatis ſeuerè pro rei indignitate de- creuir. Tuſcul. 26; a, Huc nequaquam pro opinione uulgi extimeſcenda ſunt. pro Arch. 19ν b, Qua de re pro mea con ſuetudine breniter dixi. Atric. 189 b, Pro malis rectè habe- bam. I. V. 243 a, Ciuiratib. pro numero milirum pecuniari ſummas deſcribere. pro Cor. 67 a, Sic quæ ab hoc pro facul tate huius, pro loco facta ſunt, grata elle uobis debent. I. V. 90 a, In eam rationem pro ſuo quiſꝗ; ſenſu ac dolore loqui tur. At. 24 5 b, Tibi pro tua natura ſemper placuiſſe eũ,&c. Off. ½5 a, Quars faciendum eſt, modò pro facultatibus&e. de Natur. 5 a, Huic diſputationi pro tuo ſtudio non eſt a- lienum te intereſſe. pro Font. 282 b, Videor hoc leuiter pro mea autoritate uobis præcipere poſſe. I. A. 155 a, Miſi pro a- micitia, qui hòc dicerer,&c. I. V. u13 a, Isd Dione, pro ho- ſpitio, quod ſibi cum eo eſt, cognouit,&cc. I. A. 165 a, Que- rela mitera quidem, ſed mihi pro hoc gradu, in quo mes. P. QR. collocauit, neceſfaria. pro Pomp. a, In quo omnes pro ampliſsimis ueſtris honoribus ſummam grauitatem eſſe cognoſcitis. IJ. A.190, Sunt impij ciues pro caritate rei- publicæ nimium multi, pro multitudine bene ſentientium admo dum pauci.& 245 b, Sunt fortes illi quidem, ſed pro- pter memoriam rerum quas geſſerunt, pro populi Roma- ni libertate& dignitate nimis feroces: id eſt, ad liberratem & dignitatem. in A. 25 S a, Pompeius, On. F. pro patris maio rumꝗ; ſuorum animo, ſtudioq́; in rempublicam, ſuaq́; pri.⸗ ſtina uirtute, induſtria, uoluntare fecit, quòd S. P. Q. R. pol- licirus eſt operam ſuam,&c. ad Herennium 3 a, Pro teſti- bus, à reſtibus, ſecundum rteſtes. I. A. iz0 a, Nunquam te mi- hi pro tuis in me iniurijs ſatis eſſe fructus purahas. I. A. 232 b, Quis eſt, qui pro rerũ atrocitate deplorare tantas calami tates queati At. 128 a, Quo dtibi facilè me probaturum pro tuo in me beneficio arbitrabar. Poſtq. 20 ½ a, Si pro ueſtris immortalibus in me meritis parum uobis cumulatè gra- tias egero, quæſo,&c. Antequam. 194 a, Non turpitudine uitæ, non pro magnitudine ſcelerum, non proprer reliquæ xtatis infamiam pœnas iure& lege perſoluo. pro Domo 219 b, Quid mihi pro expectatione populi Romani, pro Cn. Pompeij meritis erga me, pro ratione mei temporis faciundum fuerir, non ignorant. pro Domo 234 a, Qgam porticum pro amore, quem habetis in rempublicam,& ſemper habuiſtis, ueſtris manibus diſturbare cuperetis. pro Domo 235 a, Nemo fuit, qui non me pro ſuis opibus in ih- la tempeſtare defenderit. Epiſtol. 204 a, Si pro meis priſti- nis opibus poſſem,&c. Epiſto. 216 a, Achaiæ ciuitates pro horum temporum perturbatione felices ſunt, quod,&c. Epiſtol. a1 3, Vt ſuum negocium, pro cauſæ ueritate& pro ſua dignitate conficiat. ad Herenn. 6 a, Vt pro tuo imnos oficio,& noſtro in te ſtudio munus hoc accumulatiſsim tux

1103 P AK tuæ largiamur uoluntati. Ep. 76 b, Credo me quidem tibi pro animi mei uoluntate& pro ea ſpe facultatum, quantii habebamus, quàm hu maniſsimè potuerim reſcrip ſiſſe. Tu.
203 a, Pro opinione uulgi.& 316 a, Pro rerum obſcuritate.&
Epiſt. 1§6 a, bro magnitudine rei. Att. 113 b, Pro temporibus.
& ibi. Pro rebus tuis geſtis ampliſsimis. Attic. 106 b,& b, Pro re nara. J. V. z2 u a, Pro imperio& poteſtate. pro Cl. 33 a, C. Quintius illud iudiciüũ pro poteſtate dimitti iuſsit. Att. 126 b, Pro iure amicitiæ no ſtræ à te peto,&c. pro S. R. 24 4 Hunc pro dignitate ne laudare quidem quiſquam ſatis cõ modè poteſt. pro S. R. 43 a, Si omnes hoſpites huic pro pa- tris eius hoſpitijs& gratia adefſe uellent, is ſatis copioſè defenderetur. pro S. R. 35 a, Pro reſtimonio aliquid dicere. pro Clu. 45 a, Lentulus Popilium in iudicio de ambitu pro teſtimonio diligentiſsimè laud auit. J. V. 29 a,Sed heſterno pro reſtimonio te eſſe men tirum, paulo antè imprudes in- dicaſti. Pro ſocio arbitrum. L. Socius, in fine.
PKR O. ante. pro Mil. 101 b, Illa præfidia quæ pro tẽplis omnib. cernitis. f. A. 189 a, Pro æde Caſtoris ſedens,&c.& 198 b,& 172 b, Pro æde Iouis Statoris haſta poſita. pro Mil. Illa præ- ſidia, quæ pro templis omnibus cernitis.
PROAGORVS Soparer. I. V. 211 a, Dionyſiarchum ad ſe
proagorum, hioc eſt ſummum magiſtratum, uocari iu-
F G 12 3 bet.& 220 a, Diſcedès mandat Proagoro Sopatro. ibidem,
Proagorus retert ad ſenatum.& 221 b, Proagori Sopatri iuſſu.
PROAVVS, ui. aui paterni uel materni pater. pro Cæl. 44
a, Pater, auus, proauus, atauus. de Fini. 9 a, pro Muren. 127 a, Pro auus L. Murenæ& auus prætores fuerunt. Atric. 205 b, Tudiranus proauus Horrenfij.& de Cla. 133 b, Duo aui, & tres proaui.. PROBABIILLIS,le. ueriſimilis, credibilis, tolerabilis, usdibi lis. de In. 52 a, Probabile eſt id quod uereè fieri ſolet, aut ꝗd in opinione poſitũ eſt, aut quod habet in ſe ad hoc quandã ſimilitu dinem, ſiue id falſum eſt, ſiue uerũ. de Fini. 10 2a, ſt autem offlcium, quod ità factum eſt, ut eius facti probabi- lis ratio reddi poſsit.& Offi. 2 b, Quod cur factum ſit, pro- babilis ratio reddi poteſt. Ac. 26 b, Sed ea quæ uos percipi cõprehendiq́;, eadẽ nos, ſi modò probabilia ſint, uideri di- cimus. Par. 116 a, Nihil eſt tam incredibile, quod non dicen- do fiat probabile. de Di. in b, Qui nihil ſine aliqua proba- bili coniectura& ratione dicunt. de Or. 106 a, Alicuius di- ſpurationem nobis probabilem& propè ueraã uideri. pro Cecin. 208 a, Honeſto ac probabili nomine errorem obijci cuipiam. de Cl. 189 a, C. Sicinius probabilis orator, iam ue- rò etiam probatus.& 186 a, P. Antronius uoce magna, nec alia re ulla probabilis.& 1⁸ε9 a, Probabilis, tolerabilis, uen- dibilis, orator nõ ſatis uendibilis populo. de Cla. 180 b, In-
genium probabile. de Ora. 22 b, Semper exiſtimaui iucun-
diorem& probablliorem huic populo oratorem fore, qui, &c. de Or. 95 b, Diſcipulus probabilis. Offic. 20 b, Cauſam probabilem reddere alicuius rei.
PROBABILITAS,. ueriſimilitudo. Ac. 19 a, Multa ſunt quæ nos fallunt probabilitate magna.& de Fi. 105 a, Capti- oſa probabilitas.& Ac. 26 a, Tuſc. 23 4 b, Quodcũq; noſtros animos probabilitate percuſsit, id dicimus.
PROBABILITE R. credibiliter, uel ad hominum opinio- nem. Or. 20% a, Rem probabiliter exponere.& de Di. 83 a.
PRO BATILO, Onts. approbatio. pro Font. 277 a, Falſum eſt ob probationem precium darum, cum multa improba- ta fint.
PROBATORris. approbator. pro Ce. 301 a, Huius ratiõis nõô modò inuentor, ſed ne probator quidem ſum. I. A. 116 a, Nihil intereſt inter ſuaſorem facti& probatorem.
PROBATVS, a, um. ſpectatus. de Cl. 189 a, C. Sicinius proba bilis orator, iam uerò eriam probatus.& ibid. C. Sicinius orator probatus ex hac inopi Hermagoræ diſciplina. pro Pl. 264 b, Quib. ſi fuerit probatus, omnibus eſſe ſe proba- tum debet ſperare. pro Mur. 166 b, Prætura probata in iu- re, grata in munere. de Ora. 95 a, Cæterarum artium homi- nes ſpectati& probari. Top. 227 b, Vita conſtans& proba- ta. pro Cec. 287 a, Probatiſsima fœmina. ad Her. 4 b, Virib. Probata Numantia.
PROB E'. rectè, bene, præclarè. de Orat. 161 a, Antipater ille, quem tu probè Catule meminiſti. Atti. 205 a, De aquæ du- ctu probè feciſti. de In. 56 b, Probè teneo.& Ep. 24 b, Quod cum probè ſcirem,&c. At. 68 a, De Saturnio curaſti probe. de Or. 1 4 b, Quem hominem probè commeminiſſe ſe aie- bat. Ep. 23 a, Ad Amanum exercitum adduxi, ſatis probè or natu m auxilijs. Tuſ. 193 b, Oculus perturbatus nõ eſt pro- bè affectus ad ſuum munus fungendum. Tuſ. 167 a, Hoc i- gitur probè ſtabilito,& c. de Or. 199 b, Thucydides res ge- tas narrat grauiter ſanè& probè.& Of. i3 a, Itaque probs diffinitur à Stoicis forritudo, cum dicunt,&cc. At. 102 a, Il-
PE R 1104 lud probè iudicas. de Clar. 178 a, De Seruio probè dicis.& Tuſ. 180 b, Probè dicis, fed,&c.
PROBITA 8, tis. bonitas, integritas, uirtus. de Am. io0i a, pro
Plan. 272 a, Virrus, probitas, integritas, in candidato requi- ri ſolet. Ep. z0⁸ a, Cum ſeparatim de probitate eius& mo- rib. dicturus eſſem. de Or. ↄ5 a, Pudor, qui nòõ modò nõ ob- ſit, ſed etiam probitatis cõmendatione proſit.& 128 a, Pro- biratis cCémendatione boni uiri ſpeciem tueri. At. 197 b, Pæ dagogi probiras. de Am. 101 b, Ab altero propter probitaté eius nõ alienos animos habemus.& ibi. Tanta uis eſt pro- bitatis, ut eam uel in hoſte diligamus.
PROBLEM A, tw. At. 186 a, Iam explicandum eſt wgôaxua. & 21 4 a, E90, gAuex— ακεεανMcÜoν L. Quæſtio.
PROB O, as. approb 0, aſſentior, laudo, aliquid mihi proba- tum eſt, planum facio, fidem facio, argumentor, ſignis ueri- ratem illuſtro, credere facio, reſtimonio ſum, perſuadeo, do ceo, frmo, agnoſco.)(Improbo. pro Mil. n6 b, Nunc uerd quis eſt qui non probet? qui non laudet? id eſt, id factum. & 52 a, Meum factum probari abs te gaudeo. de Or. 10 4¼ a, Quæ aà platone dicta ſunt, non p robari in populis& ciui- tatibus. E piſt. 7 a, Sed hæc ſententia ſic& illi& nobis pro- babatur, ur,&c. de Fini. 105 a, Minimè ueròꝰ probatur huic diſciplinæ, amicitiam propter urilitates aſciſci aut proba- ri. I. O. 101 b, De te autem Catilina, cum quieſcunt, probant. contra Rul. 65 b, Hoc ſenatus probat, nec populus eſt in a- lia uoluntate. pro Cor. 63 b, Sed paucis ipſe uerbis cauſam illam grauitate ſua defendit& probauit, pro Do. 224 b, An eam cauſam probare non poteramicuius tanta bonitas eſt, ut ea ipſa non modò ſe, ſed etiam me abſentem per ſe pro- barit. I. V. 219 b, Non uereor, ne hoc officium meum P. Ser- uilio iudici non probem. At. 61 b, Libros oratorios in ma- nibus habeo, quos(ut ſpero) tibi ualde probabo. de Or. 91 b, Probas mihi iſta Craſſe quæ dicis: id eſt, perſuades.& cõ tra Rul. 87 b, Si quæ dixero, uobis probabo. At. a, Spero ti bi me cauſam probaſſe. pro Qu. R. 45 b, Quod ſibi probare non poſsit, id perſuadere alteri conatur. pro Mur. /124. b, Vt uobis rationem mei facti probem. I. V. 78 a, Probabo Ver- rem contra leges pecunias cepiſſe. de Fini. 54 b, Et tibi ma- gnitudinem ſolis probabo. Epiſt. 58 a, Bonts uiris probare quod ſentias. de Fini. 54 b, Probare alicui quod dicas. Epi. 14 a, Tantum contendere, quantum probare alicui poſsis. Ep. 201 b, A' magiſtris cum contenderem de proferédo die,
robauerunt mihi ſeſe, quo minus id facerent.& de Fini. 81 b, At multis ſe probauit. Epiſt. 10 a, b,& 166 b, Cum graui- ter ex inteſtinis laborarem, neq; ijs qui opera mea uti uole bant, probarem me non ualere. pro Cæl. 44 b, Vel ſeueriſ- ſimis diſceptatorib. M. Cælij uitam me probaturum eſſe cöfido. de Or. 123 b, Carneades nullam unquam rem defen dit quam nõ probarit: nullam oppugnauit, quam nõ euer- terit. pro Fl. 163 b, 16 4 a, His tu epiſtolis recitatis, his muli- erculis productis, illo abſente autore laudato, täãtum te cri- men probaturum putaſtiꝰ pro Syl. 167 a, Rationem facti ſui & côſtantiam officij omnibus probare. de In. 65 a, Quod uerum eſt, pro uero probare. I. V. 163 b, Probare triticũ 6. improbare. de Op. 24 4 a, Probare picturam. Tabulis hoc Cenſorum, memoria multorum firmabo& probabo, L. Firmo. At. 83 b, Habes cauſam meã, quæ ſi Bruto nõ proba- bitur, neſcio cur illũ amemus: ſed auunculo eius certè pro- babitur. pro Lig. 137 a, Qua in legatione omnib. ita ſe pro- bauit, ur,&c. id eſt, ſatisfecit, ſe cmendauit. At. 85 b, Quod ego ambobus negaui,& ijs probaui,&c.& ibid. Quod ue- reor tibijpſi ut probẽ. At. 86 a, Quos libros tibi tam proba ri gaudeo. Att. 91 a, b, Hæc à me ordine facta, puro me Bru- to probaturum, tibi neſcio, Caroni certè probabo. Att. ¹32 a, Non mihi ſatis idonei ſunt autores, qui à te probantur. Att. 139 b, Conſilium factumque noſtrum ab Sexto proba- tur. Attic. 142 a, Conſilia ex euentu, non ex uoluntare à ple- riſq;, probari ſolent. At. 258 b, Conſilium te probare facilè parior. Att. 254 a, Sic ei probatum eſt quod ad te ſcribo, ut ipſe crediderit.
PROBROSVS,, um. ignominioſus. pro Font. 281 b, Pro- broſum crimen.
PROBRVM, b. dedecus, cõuicium, maledictum. IJ. V. 184 a, Ego iſtũ uelim ex paternis probris ac uitijs emergere. pro Dom. 239 b, Tuum ſcelus meum probrum putas eſſe opor- tere. Item: Illis inimicorum iniuria probro nõ fuit. pro S. R. 26 a, Vira ruſtica, quam tu probro& crimini putas eſſe oportere.& in Vat. 30 a, Magno tibi probro futurum eſt, ſi, &c. pro§. R. 29 b, Sumptus effuſi cum probro atque dede- core. Attic. 176a, Epiſtolæ plenæ omnium in me probro- rum. pro Cæll. 46 b, Inferre probrum alicui. de Orat. 135 a, Obijcere probra alicui. Tuſculan. 148 b, Obijcere alicui ut probrum, quòd ſaltarit. pro Flacc. 156 b, Aliquem probris
omnib. maledictis q; uexo. pro Do. 228 b, In iſto tuo nale⸗ 1et0
—,— vr 22——,——
—
—

utilitates aſclſcjau 1” ina cum uietcnruin drobat, nec populus ein, ed paucis ipſe unii ali Eprobauit proDa 1 eramtcuiug tänehoniag tam me adſentengerem. hoc offcium meum) g àb.Libios ontarogn u. tibi ualde prodado de0 dicis: id eitperiutas
4
— odis prodadoazgni .K45; b,Cod ipehe r conatur. proMursh dem. I.V. 1a, Prohahv t. diſſe. de Fini. 45 Rttlim piſt. /8 a Bomursmin odare alicui quod di h
antum prodate alnualt entenderem de proſcidad; ninus id facerent. Kdebal- 1107 a, b, K 6 Cungm. 29. ijs qui openma uim
de.pro Cel.44 b,10ken ſ
uitam me produme 4 nullam unquam tnek oppugnaum aummar- tepiſtolis recitus ba- autore laudatotintc- § L.167 aNrtionen faäll — probare. deln. ſG 1V6zb, Pwͤnent dare picturam. Tadabwe
rrum ürmado& rnte 4l
mei 4 4 21 lc eics ere b taler
uai Näa cc. 5e Alnihe Do.2¹
jil 1
1105
arBntutöfnb
P R
dicto probrum non modò mihi nullum obiectas, ſed etia
laudemilluſtras meam. pro Qu. z a, Prætor iudicium prius de probro, quàm de re maluit fieri. Of. 12 b, Itaq; in probris maximè in promptu eſt, ſi quid tale dici poteſt,&c. I. A. 179 a, Probri inſimulaſti pudiciſsimam fœminam. de Sen. 8 b, Tam perdita libido, quæ cum probro priuato coniunge- ret imperij dedecus.
PROBVS, a, um. bonus, moratus, bene inſtitutus, ſpectatus,
integer, frugi, religioſus, caſtus, officioſus, antiquus, purus, pudens. de Orat. 125 a, Probus, bene moratus& bonus uir. &I. V. 18 a, Nauus& pudens& probus filius. de Di. 119 b, At hocne homines quidem probi faciunt. de Orat. 104 b, Cum eſſet ille uir exemplum, ut ſcitis, innocentiæ, cum que illo nemo nec integrior eſſet in ciuitate neq; ſanctior. Tuſ. 185 a, Sic imperabat, ut iuſtus parens probis filijs. Orar. 213 b, Probæ res, lecta uerba. Ora. 2 03 6, Poeta peccat, cum pro- ham orationem affingit improbo. Off. z1 a, Si in ipſo ioco ali quod probi ingenij lumen eluceat. Acad. 25 a, Probũ na- uigium. At. 159 a, Pulſus eſt modeſtior rex,& probior,& in- regrior. Off. 5 a, Ob eam credo cauſam, quòd inſit in his a- liquid probi,&c.
PRO GACITAS, tu. petulantia. de Rep. lib. 4, teſte Nonio,
Itaq;, à petendo petulantia, à procurando, id eſt poſcendo, procacitas nominata eſt. in Sal. 272 b, Non enim procacita- te linguæ, uitæ ſordes eluuntur.& 275 b, Deſine morbo i- ſto procacitatis uti.
PRO GA Vess. petulans. pro Cal. 49 a, Temeraria&e procax
mulier. de N. 4 b. Academia procax.& pro Cæl. 47 b, Vt nõ ſolùm meretrix, ſed etiam procax uideatur. Epi. 102 a, Scio te non eſſe procacem in laceſſendo.
PROCED O, du. pro ceſſum efficio, progredior, æquabiliter
ingredior, ſerpo. de Fi. 120 b, Nihil ergo adiuuat procedere & progredi in uirtute, quo minus miſerrimus ſit ‚antequã ad eam peruenerit.& nu a, Longè ad uirtutem proceſſerunt natura ac doctrina. Epiſt. 259 b, Ad Caſſo dem ſtadia CX X. proceſsimus. de Aruſp. 255 a, Longius proceſsit, in ipſum Pompeium inuchi cœpit.& Ep. 149 a, Procedere in dies 15- gius.& de Cl. 186 b, Longius autem procedens, uidebatur, &c. de Fin. 100 a, Qui proceſſerit aliquantulum ad uirtutis aditum.& 91a, Qui in philoſophia tantũ proceſſeris. Ora. 214 a, Iſocrates ſe rantum, quantum ætate procedebat, rela- xabat ànimia neceſsitate numerorum. de Inu. 48 b, Si non longius quàm quod ſcitu opus in narrando procedetur. Tuſc. 209 b, Tempus procedens mitigat ægritudinem. I. V. 254 b, Procedit in publicum uini plenus. de Or. i3u b,& pro Fl. 148 a, Puſillus teſtis proceſsit. Att. 127 a, Itaq, Cales pro- ceſsi, ut ibi confiſterem. At. 25 5 b, Cùm ſtadia circiter trecen ra proceſsiſſem, reiectus ſum. At. 94 b, Et ſi(ut ſpero)te hęc legente ali quantum tamen uiæ proceſſero.& 207 b, Ille aſ- ſiduo curſu cubitum nullum proceſsit. de Na. 55 b, Perſpi- cuum eſt enim, quo corporum lenocinia proceſſerint. de Diuin. 9 b, Poſteaquam philoſophia proceſsit, nemo ali- ter philoſophus ſenſit. de Diu. 10 5 a, Cæſar cum purpurea ueſte proceſsit. Tuſ. 239 a, Procedere obuiam alicui. pro Se. 18 a, Huic ad urbem uenienti tota ciuitas obuiam proceſ- ſit. pro Cæl. 52 a, Qui ſe nunquam profectò, ſi in iſtum locũ proceſſerint, explicabunt. Poſtqu. 206 b, Cum A rrib. pleb. conſul in concionem productus eſſet, primũ proceſsit, qua autoritate uir. de Cl. 167 a, Procedere in ſolem ex umbra- culis. de Na. 32 a, A' primis ad ultima procedere. Or. 200 b, Procedere ætate. de Cl. i80 b,& pro Clu. 40 b, Is proceſsiſ-
ſet honoribus longius, niſi,&c. de Cl. 176 b, L. Cotta in me-
diocrium oratorum numero dicendi non ita multum lau- de proceſſerat. de Ein. 54 a, Vt ratione& uia procedat ora- tio. Epiſt. 179 a, Non imitor Aæuwυαιιςeν tuum, altera iam pa gella procedit. de Vn. 200 b, Aliqua bifariam contrariè fi- mul procedentia. de Ora. 95 a, Nonnunquam ſummis ora- toribus, non ſatis ex ſententia euentum dicendi procedere. & I. V. 199 a, Si proceſsit. Epiſt. 287 a, Omnia, ut ſpero, pro-
ſperè procedent. pro Mil. 122 a, Cui bene quid proceſſerit,
eum multum prouidiſſe dicimus. Epiſt. 122 a, Quibus cum
parum proceſsiſſet, ut,&c. pro Cluent. 55 a, Alicui nequa-
quam, ut ſperaſſet, ea quæ cogiraſſet, procedere. I. P. 9o b, Mihi ipſa Roma propè conuulſa ſedibus ſuis ad comple- ctendum conſeruatorem ſuum procedere uiſa eſt. I. A. 204. a, An hoc uidit puer, ſi ætate proceſſerit non uidebit?& 256 a, Pergit in mea maledicta, quaſi uerò ei pulcherrimè prio- ra proceſſerint. de Se. 8⸗ a, Liuius uſq; ad adoleſcentiã meã Procefsit ætate.
PROCELZILALlæ. tempeſtas. de N. 69 b. Imbres, nimbi, pro-
cellæ, turbines.& Off. 6 b, Primùm ab inanimis, procellas, tempeſtates, naufragia. pro Dom. 241 a,& 218 a, Tu procel- la patriæ, turbo& tempeſtas pacis. I. C. 118b b, Circunſpicite omnes procellas, quæ impendent, niſi prouidetis. I. V. 68 a,
9
PROCLAM O, as. uociferor. I. V.
b R 1106 Quoniam criminum uim ſubterfugere non poterat, pro- cellam temporis deuitauit.
PROCERES, Principes. Ep. 210 a, Audiebam enim noſtros proceres clamitantes,&c.
PROCERITA 8, tis. longitudo. de Na. 50 b, Quæ autem al tiora ſunt, adiuuantur proceritate collorũ.& Or. 277 b, Bre uitas pedum.)(Proceritas pedum. pro Cæl. 45 a, Candor huius te& pro ceritas,& uultus oculiq́; perpulerunt. de Se, 89 b, Cum admiraretur proceritates arborum,&c.
PROCERIVS, longius. de Orato. 163 b, Brachium proce-
rius proiectum.
PROCERV S,a,um. longus. de Natu. 21 a, Corneum proce-
rumque roſtrum.& de Clar. 194 a, Procerum& tenue col- lum. de Legibus 156 a, Procera& tenera palma. de Orator. 160 a, Anapęſtus prôcerior quidam numerus.& ibid. b, Nu meri proceri& liberi, ut pæan. de Legib. 159 a, Procerifſsi- ma populus.
PROCESSV S, ſus. progreſſus. deè Clar. 186 a, Gradus tuos
& quaſi proceſſus dicendi ſtudeo cognoſcere. de Clar. 190 a, Itaque tantos proceſſus efficiebat ‚ut euolare, non ex- currere uideretur. Orator. 21 b, Sed iam is qui audit, fa- uet, proceſſumque uult. pro Pomp. b, Ex his locis à mili- tibus noſtris reditus magis maturus, quàm proceſſus lon- gior quærebatur.
PRO C Lorum. qui eandem amant& petunt. Ora. zu, Fabrum
& procùm audeo dicere, non fabrorum& procorum.& de Cl. 170 b, Carmina quæ apud Homerum in Phæacum&in Procorum epulis canuntur. Ibid. 19 6, Vthos ignotos,& im pudentes procos repudiemus.
PRO CINCTVS, cius. de Nat. 27 b, Teſtamentum in pro-
cinctu. de Ora. 104 b, Facere teſtamentum in pro cinctu fi. ne libra atq; tabulis: id eſt, in caſtris, ſine ſolenni illo teſta- mentorum ritu.
PROCLAMATO R, oris. præco, cantor. de Orar. 102 a, Nõ
enim cauſidicum neſcio quem, neq; proclamatorem aut ra bulam conquirimus. 8
Proclamant, fidem iſtius, quæ nuſquam erat, implorant.
procliuior eſt ad libidinem. Tuſ. 227 a, Vt alius ad aliũ mor tum propenſtor, ſic alius ad alia uitia procliuior.& 214 b, Quia procliues ad eas pexturbationes ſunt. Tuſc. 218 a4, In- citata ſemel in procliue lãbũürur. Procliue.)(Laborioſum. Op. 226 b, Procliuia anteponuntur laboriofis. Amicir. 109 Amicitia remiſsior efſe debet,& ad omnem comitatem taremq; procliuior. Off. 47 b, Sed cum in hominibus
. 8
81 t mores ſpectari, aut fortuna ſoleat, dictu qui-
4 — 3 ., 11*
1
84 4 17 KXS
PRO CL,AIVILTA 3, z5. facilitas. Tuſe c. 214 b, Atq; hæc aliorũ ad alios orbos Procliuitas latè patet.& 215 a, Procliuitas ad andunm. ſed hæc in bonis reb. quòd alij ad alia bo
aa antaptiorgs facilitas nomninetur, in malis procliuitas, ur apzonem Sec. ROCGIINIWS. Dr. 215 a, Breuitate& celeritate ſyllabarũ uerba Proclius labuntur.& de Fi. 144 b, Pro cliuius currit OrsrKnre.4 5, Qui ſperant, facilius& procliuius ad laudem nobiliratis wernenient.
PROSSONSNEL B. Jui ad prouinciam gubernandam cum
poteſtate conſulari mittebatur. pro Pompeio 15 b,& I. A. 234 a, Cunm eſſet non nemo in ſenatu, qui diceret non o- portere priuatum mitti proconſule, L. Philippus dixiſſe dicitur, non ſe illum ſua ſententia proconſule, ſed procon ſulibus mittere. de Diuinat. 124 b, Quaàm multi anni ſunt, cum bella à proconſulibus& proprætoribus adminiſtran- rur. ꝑro Pom. i5 b, Eques Rom. ad exercitum maximũ pro- conſule miſſus eſt.
IPOKOIH“ id eſt, progreſſus, ſcilicet in ſtudijs literarũ. Att-
245 b, Tandem à Cicerone tabellari us,& meherculè literæ
werevuεᷣνν, quod id ipſum xponoxlo- aliquam ſignificaret. Sic enim legendum eſt, non Perſpicaciam.
FROCGCRASTINA TIO, onu.. I. A. 260 b, Pleriſq; in reb. ge-
rendis tarditas& procraſtinatio odioſa eſt.
PROCRASTINO, as. differo, rardo, tempus differo, in diẽ
ex die differo. ad Br. 90 b, I. V. 104 b, Iſte uerò nõ procraſti- nat, locare incipit.& pro S. R. 22 b, Ac primò rem differre quotidie ac procraſtinare cœperunt.& I. V. 129 a, Ita illi nõ procraſtinant.& 223 b. Res non procraſtinatur. ad Br. 90 b, Si ea, quæ ex tempore ſuſcepta ſunt ut agerentur, non tarda ta& procraſtinata eſſent.
PROCREATIO. ortus, partus. L. Volucris. de Diui. 128 b,
Diſsimilitudo locorum diſsimiles hominum procreatio- nes habet.
FROCREATIO. proles, progenies. Anteq. 192 b, Qui cha-
riſsimam ueſtram procreationem ſibi eſſe duxit. Aa PRO-
257 b, Adſunt, defendunta
PROCLIVIS, ue. Propenſus, facilis. Par. 233 a, Adoleſcentist
*

P R b P R 1108
1107 PROCREATO Rris. genitor. de Fini. 141 b, A' primo ſatu perſeribas Att,7 b, Procura quantulacunq; eſt, Precianam t æreditatem.
quo à procreatorib. nati diligũtur.& de Vn. 199 b, Procrea- Teir tor ille mundi Deus. de Fi. 110 a, Vt ij, qui procreati eſſent, à PROCVR O. expio, de Di. 30 b. In monſtris interpretandis
procurãdisq́; magna uis eſſe uidetur, in aruſpicũ diſcipli- na.& 135 b, Quẽadmo dũ ea procurẽtur atq; expientur.
procreatoribus amarentnr. PROCREATRINX, ci. L. Parens. . 3 PROCVRR O, ri. excurro. ad He. 38 b, Sed ut productus ſtu
PROCREO, as. creo, pario, gigno, uitã trado, liberos ex ali- qua ſuſcipio. de N. 52 a, Quæ multiplices foœtus procreant, ijs mammarum data eſt multitudo. de Sen. 88 a, Terra, quæ ex minutiſsimis feminibus tantos truncos ramosd; Pro- creat.& de Di. 114 b, Et earum rerum, quas terra procreat, ubertatem. Anteq. 19 6 a, Non magis me mea cauſa puto eſ= ſe natum, quàm reip. pro creatum. de In. 599 a,& de Fini. 104 b, Ille ex uxore duos filios procreauit.& Tuſ. 249 b, Procre- are liberos. de Ein. 73 a, Procreandi uoluptas. de Leg. 169 b, Hoc ſolũ, in quo tu ortus& procreatus es. At. Procreare pe riculum alicui. de Leg. 188 a, Tribunatus, cuius primum or tum inter arma procreatum uidemus. At. 36 b, Mihi pericu lum procreatur ab amicis,&c. 1
PROCREATVS.natus. de. Fi. 103 a, Vt natura& procreari uellet,& diligi procreatos non curarert.
PROCLVDP O, du. exacuo. Sed procudimus malleo, acui- mus& cote,& malleo. de Or. 154 a, Non ſolùm acuenda no bis, neq; procudenda lingua eſt, ſed,&c. Vir. Geor. lib. 2, Du rum procudit arator Vomeris obtuſi dentem.
PROCVL. longsè, longius.)(.Propè. pro Cor. 63 a, Cn. Pom peius procul à Gaditanorum mœœntbus acre bellum gerit. pro Pomp. 14 b. Inſula Delos tam procul à nobis in Aegeo rrari. de Or. 156 a, Procul à terra abripi. Epi. 241 b, Nõ pro- cul à ſuis finibus. Ep. 33 b, Procul enim ſum ab re ipſa. Ac. 41 b, Cœleſtia procul eſſe à noſtra cognitione. contra Rull. 83 b, Hæc quæ tam procul erant à conſpectu imperij. de In. 43 b, Procul remotus A uero. Tuſc. 236 b, Procul ab omni im- petu. Epiſt. 99 a, Patria procul. I. Ar. Et procul arcturo. pro Mil. un a, Sciebat Pompeium in Alſienſi eſſe procul inde. in V. u8 b, Non quæſiuit procul alicunde, quem illam pecu- niam diceret abſtuliſſe. I. C. 110 b, Qui iam non procul, ſed hic præſentes defendent,&c. de Le. 181 a,* Sepulchrũ, quo d procul ad fontis aras,&c. de Or. 99 b, Cuicunq; particulæ cœli, quamuis eſſet procul, immutata lumina putabat. pro Planc. 265 a, Procul apparere.& de Clar. 192 a, Procul uidere aliquid. de Orat. 122 b, Subauſcultando procul quid narretur, attendere. de Se. 87 a, Procul ſpectare aliquid.)(. Prope intueri aliquid.
PROCVRATIO,, nis. curatio, adminiſtratio, gubernatio. de N. ib, Sunt qui nullã putant habere rerum humanarum procurationè deos.& 34 b, Epicurus deos omni procura- tione atq; actione priuat. de Ar. 254 a, Saturnium quæſtorẽ Aſua frumentaria procuratione ſenatus amouit. de Or. 193 a, Si eſt idem in procuratione ciuitatis egregius.& pro Seſ. 18 a, Procuratio negocij& muneris publici. Ac. 41 a, Dũ me reip.nõ ſolùm cura, ſed quædã etiã procuratio multis offi- cijs implicatũ& conſtrictũ tenebat.& Of. 17 5b, Procuratio reip. de Di. 101 2,&e de Le. 176 b, Vt ſuæ plena procuratio fie ret. de Ar. 258 a, Conſtituendæ nobis ſunt procurationes& Obſecratio. pro Deiot. i50 b, Nimis magna procuratione li beratus modicis regni terminis utebatur. de Leg. 183 b, Et huic procurationi certum magiſtratum prærfecerat. Atri. 53 b, Ad eius procurationem Cæſar uocabatur.
PROCVRATO R,rwz. qui aliena negocia procurat, qui a- lieno præpofitus eſt negocio, qui alteri operam dat, cogni- tor, qui alterum abſentẽ in iure defendit. Atti. 66 a,& 261a, b, Nihil intereſt utrum per procuratores agas, an per te i- pſum. Ep. 9ꝛ a, Tencor tamen dum à Dolabellæ procurato rib.exigã primã penſionem. de Ora. 106 b, Si mandandum aliquid procuratori de agricultura, aut imperandum uilli- co ſit. I. V. 121 a, Procuratores poſtulant, ut ſe ad leges ſuas reijeiat. pro Qu. 4 b, Libellos Sex. Alphenus procurator F. Quintij deijcit.& ibid.Denunciat ſe procuratorem.& ii a, Hic quoq; conſtat procuratoris diligentis officiũ. pro Cec. 296 a,& 295 b, Qui legitimè procurator dicitur, qui alieni negocij aliquid gerit, alieno præpoſitus negocio, penè do- minus& alieni iuris uicarius. Att. 231 a, Cum Pyliæ noſtræ uillam ad Lucrinum, uillicosq́; procuratores tradidiſſem. I. A. 233 a, Cuius bona mo dò proſcripta uidimus, tanta eſt procuratorum negligentia.
PROCVRATRIXI Gu. gubernatrix. de Fin. 110 a, Sapientia totius hominis cuſtos& procuratrix.
PROCVRO, 2. curo, gero, adminiſtro, guberno. Ep. 19 8 a, Is procurat rationes negociaq́, Dionyſij noſtri. At. 41 a, Itaq; nunc Romæ omnia negocia procuro.& I. V. 181 a, Procura- re negocium alterius in decumis. Qu. Prat. 328 a, In quo etſi nihil procuro, tamen nihit curare uix poſſum. pro Syl. 177 a, Sylla procurante eius rem& gerente. Epi. n4 a, Quomo-
—
do regnum illud ſe habeat, quis procuret, diligenter mihi
4* 18 1
dio ultràâ facilè procurras.
PROCYO N, w. canis minor, ſic dictus quòd ante ſiriũ ca- nem oriatur. de Nat. 43 b, Anticanis graio procyon qui no
mine fertur.
PRODEO, dis. exeo, procedo. de Orat. 14 a, Paulo poſt eſſe ferunt nunciatum Simonidi, ut prodiret.& Orat. 219 a, Mii-
ſos faciant patronos, ipſi prodeant. pro Flac. 150 b,& 153a,
Teſtes und ex domo prodeunt. Attic. 125 b, Scio te in publi-
cum non prodire. de Cla. 168 a, Eloquentia ſerò prodijt in lIucem. Epi. 79 a, Pro dire in aciem. I. V. 6 ½ b, Si hæc conſue- tudo ſerpere ac prodire cœperit. pro Mur. 140 b, Prodire obuiam alicui.& Epi. 39 a, An ego tibi obuiam non prodi-
rem?& I. A. 71 b, Homines obuiam prodeuntes. Offic. 25 à,
Cauendum eſt etiam ſi ædifices, ne extra modum ſumptu & magnificentia prodeas. Off. 26 a, Vt in ſcenam fine ſubli- aculo prodeat nemo.
PRODICTA dies. pro Do. 222 a, Ne niſi prodicta die quis
accuſetur. ibi. Quarta ſit accuſatio trinum nundinum, pro- dicta die, qua die iudicium ſit futurum. alij legebant, prodi ta, alij prædicta die.
PRODITG E).ö effuſè. in A. 262 a, Prodigè uiuere. PRODIGIVM-, gj. monſtrum, portentum, oſtentum. L.
2☛ Monſtrum. in Ver. 225 a, Multa ſæpe prodigia uim eius nu- menque declarant. I. P. 8r a, P. Clodius fatale portentum prodigiumque reip. I. V. 2 86 b, Non mihi iam furtum, ſed monſtrum ac prodigium uidebatur. de Diuin. 9ↄ9 b, Prodi- gia quia prædicunt aliquid. ꝑro Li. 138 b, Hæc ſunt prodi- gijs fimilia.
PRODIGVS,, um. profuſus, effuſus nepos, luxurioſus, ne-
pos diſſolutus, perditus, nimius.)(.Parcus, diligés. ad Her. 35 a, At. 292 a, Cicero in honorib. decernẽédis erat nimius& tanquam pro digus. I. C. 1z0 a, Homo largitor& prodigus. Of. 44 b, Omnino duo ſunt genera largorum, quorũ alteri prodigi, alteri liberales. pro digi qui pecunias profundunt in eas res, quarum,&c. liberales autem,&c. contra Rull. 6: a, Diſperdere& diſsipare poſſeſsiones à patre relictas,& eſ ſe nepots in ſuo patrimnonio. pro S. R. 29 b, Sumptus effuſi cum probro atq; dedecore. I. C. 106 a, Patrimonia ſua pro- fuderunt, fortunas ſuas abligurierunt. pro S. R. 22 a, Largè effuſeq: donare.& 41 b, Sumptus profuſus.
PROPDITIO, nis. Ep. 68 a, Multorum in nos perfidiam, in-
fidias, proditionem notabis. Epi. 68 a, Ac. 3 a, Amicitiarum proditiones& rerum publicarum.
PRODITORrz. deſertor, oppugnator patriæ. Antequã.
19 a, pro Sext. Roſc.38 a, Iſte qui initiò proditor fuit, de- inde perfuga. pro Syl. 18% a, Ne extinctor patriæ ac pro di- tor appelletur. Poſtquam. 200 b, Cum uiderem homines, &c. aut proditores eſſe, aut deſertores ſalutis meæ. pro Se. 6 b,& Epiſtol. b, Conſul proditor noſtri imperij. Epiſtol. 184 b, Proditor patriæ.)(.(Proditor. de Finibus ¹93 b, Pul- lus Numitor.
PRODITVS, a, um. pro D0. 222 a, Quarta ſit accuſatio tri-
num nundinum pro dita die. aliter, prodicta die. Atti. lib. 3, Ego proditus, inductus, coniectus in fraudem. pro Rab. Poſthu. Imago ad memoriam poſteritatis prodita. de Off. 69 b, Regnum à Tantalo& Pelope proditum, pro Arc. Vir- tutes literis proditæ. L. Eniteſco.
PRO DO, dis. trado, deſero. I. V. z08 b, Eriphyla uiri ſalutẽ
prodidit.& Poſtqu. 202 b, Qui per ſimulationem amicitiæ nefariè me prodiderunt. pro Clu. 4 b, Ab amicis uidelicet imprudentes prodimur. de Diui. 116 a, Vrbem philoſophiæ (mihi crede) proditis, dum caſtella de fenditis. I. P. 91 b, Cũ prodebas caput& ſalutẽ meã mercede prouinciæ. pro Fla. Quẽ ego ſum ſecutus, is me deſeruit ac pro didit. Qu. F.304 a, Kmici partim deſeruerunt me, partim prodiderũt.& pro Ce. 20 4 a, Aliquem non ſolùm relinquere, ſed etiam prode re. de Fin. 97 a, Prodere patriam hoſtib.& I. V. 257 a, Prode- re claſſem Hoſtib. Ac. a, Prodere decretum. Acad. 7 b, Qui ſtatuit omnem cruciatum perferre potius, quàm aut offi- cium pro dat, aut fidem. I. A. 227 b, Qui cauſam ueteranoru prodi uolunt.
PRODERE. tradere, mandare, ſcribere. de Leg. uο b, Sacra
deinceps familijs produntur,& ſunt perpetua. Qu. Fra. 293
b, Gloria tua ribi eſt communicanda mecum,& prodenda liberis noſtris. Offic. 69 a, Regnum quod A Tantalo& Pe-
lope proditum iure obtinebatur. de Vn. 201a, Itad; eorum
uocabula nobis prodiderunt, pro Flac. 151 b, Ne periculo- ....... 1 ſam imitationem exempli reliquis in poſterum proderetis⸗
pro
—,—— 2
— ——

du
nnd
3 Ne niñ brodicadi do trinum nundidum uturam alijlgajan )
Drodigs vinere — ntum, ottn. 1 4 4 4 (Pehrocſzannenn lodius faule porennm Non mihiianfäna d datur. de Diuin. gpha tan duin. hb Nac. dzl d, Rer in m
fuſus nepos lumnaſthn. 5)karcu dilgis aüse d. decernädis erat imiut Homo largitorepnän aeralargorum, aubii li 3i qui pecuniss yrofncr s autem,&c. contralali- Gioness dpatrenlcäati ro§.Ka9 b, Sumptu cii 106 Patrimoaiz un. rierunt. proSRn dlin us profuſus ſtorum in nos periumi- pi. 69* Ac.JaAmictun zum.
pugnator atia trrg ui initid procdintfün ertinctor parnei nol⸗ b,Cum uiderntomu ſerores ſaltumer.h litor noſtriimpeij kpin litor. de Finiduj
14, Qutfti itunii lter, proch jcaa die An 1 ſectus in fraudem doſteritatis 5 B ope proditum, 1 1.
k. . 19) 3 2 o Hac- 1 ungwie 6
sIAPee.
zb
109 P R
Pro Fl. 111 b, In hoc reo ne quod pernicioſum exemplũ pro- datur, pertimeſco. Epi. uz b, Prodere memoriã alicuius rei poiteris. I. V. 2443 a, Imagines ad memoriã poſteritatem que prodendam. de Or. i0° a, Quia memoria ſic eſſet proditũ, quem pater,&c. de Or. 14 4 a, Sermonemꝗ; L, Craſsi memo riæ prodamus.& de Cl. 165 a, Memoriæ pro ditũ eſt, poetas nobiles poetarũ æqualium morte doluiſſe. I. V. 85 b, Quod eſt proditum memoriæ acliteris. de Cl. 16 8 a,& 169 b, Ante Solonis ætatem de nullo ut diſerto memoriæ proditũ eſt. Ep. 809 b, In uirorũ fortiũ factis memorię prodendis. Of. 72 a, Vt quidam poetæ tragici prodiderunt. Tuſc. 154 a, Si co- ner eruere, quæ Græci ſcriptores prodiderunt. Tuſc. 170 b, Quidam cuius ne nomẽ quidem proditũ eſt. pro Pl. 279 a, Hæc de ſapientiſsimis uiris monumenta nobis literæ pro- diderunt, non ſemper,&c. pro R. P. 125 a, Imago ad memo- riam poſteritatis prodita. pro Mi. 17 b, Maiores noſtri qui ſacra, qui cerimonias& ipfi ſanctiſsimè coluerunt,& no- bis poſteris ſuis prodiderunt.
PRODERE. proferre, edere, indicare. pro Mil. 106 b, Iter eo
die Miloni erat Lanuuiũ ad flaminẽ prodendũ, quòd erat dictator Lanuuij Milo. pro Mil. no a, A dictatore Milone prodi flaminem neceiſe eſt. pro Do. 221 a, Interrex, quem& ipſum patriciũ eſſe,& à patricio prodi neceſſe eſt. de L. 184 b, Deinde etiam deinceps poſteris prodebatur. de Le. 185 b, Auſpicia patrum ſunto, olliq; ex ſe produnto, qui comitijs creare conſiles ritè poſsint. de Le. 186 a, Is quem produnt patres conſulum rogandorum ergò.
PRODROMVS, mi. præcurſor. At. 6 b, Pompeiani prodro-
mi.& 255 a, Prodromi nulli.
PRODVC O, cis. duco, in longius duco, pro fero, proueho,
promoueo. Off. 67 b, C. Marius apud populum criminatus eſt, bellum illũ producere.& de Cl. 187 b, Producere ſermo nem longius.& pro Do. zu9 b, Prouehere orationem. de In. 4 8 a, Produci ultrà quàm ſatis eſt. Qu. Fra. 307 b, Pro ducta dies eſt in III I. iduum Februar. de Somn. 126 b, Producere ſermonem in multã noctem. de N. 39 a, Datũ eſt igitur Ne- ptuno maritimum omne regnum, nomenꝗ; productum, ut Portunus à portu, ſic Neptunus à nando. de Cl. 170 a, Var- ro uitam Næuij producit longius. pro Q a, Pro ducere ali quẽ condirionibus. Tuſ. 251 a, Dolores longinquitate pro- ducti, uehementius torquent hominem. ad Herenn. 38 b, Sed ut productus ſtudio ultrà facilè procurras. I. V. 204 a, Producere aliquem in ius.& 10a, Producere ali quẽ in pro-
ſpectum populi.& 267 a, Producere aliquem ad necem in-
uoluto capite. Ep. 162 a, Repentè Antonius in aciem copias
ſuas de uico produxit. pro Q. R. 52 a, Pro ducere teſtem.&l.
V. 73 b, Pro ducere teſtes ad iudices.& 245 a,b, Quod oſten- dam cũ iſtos produxero. in Ver. 262 b, Harum omnium re- rum autores teſtes q;, produco. pro Fl. 153 a, Tamen coràm
producti aliguid dicent, in quo reprehendãtur. Poſtquam.
206 b, Cum àtribuno plebis cõſul in concionẽ productus eſſet. de Pi. 0a, Nemo dicit in regia regẽ ipſum quaſi pro- ductum eſſe ad dignitatem. pro Do. 277 a, Cato, quẽ tu non pro illius dignitate produxeras, ſed pro tuo ſcelere ſubdu- xeras.& pro Q. R. 5o a, Nihil ab hoc prauum& peruerſum produci poſſe putant. I. V. 82 b, Nihil à me audiet ex impu- ra illa adoleſcentia ſua, quæ qualis fuerit, aut meminiſtis, aut ex eo, quem ſui ſimilimum pro duxit, recognoſcere po- teſtis: id eſt, ex filio. de Sen. 86 b, Conuiuium ad multã no- ctem uario ſermone producimus.
PRODVCTE)'. Or. 212 a. L. Breuiter. PROODVCTIO, ni.)(Breuitas. de Orat. 16 a, Contracti-
one breuius fieri, aut productione longius. de Finibus 99
b, Opportunitas enim non fit maior producëtione tempo-
ris. ad Her. 30 b, Productione unius literæ, ut auium, auiũ: breuitate, ut curia, curia. Top. 223 b, Pro ductio uerbi, pro qua grammarici crementum uel incrementum uerbi dicũt. L. Poſtliminium.
PRODVCTVS, a, um. longus, in lõgius ductus, de Cl. 190a,
Or. z12 a, Inclytus dicimus breui prima litera, inſanus pro- ducta.& de Or. 160 a, Syllaba producta atq; longa. Or. 214 b, Productiora alia& quaſi immoderatius excurrentia. de Or. 128 b, 247 a, Principia orationis rarda.)(. Exitus ſpiſsi ac producti. de Fini. 112 b, Sed non ſunt in eo genere tantæ commoditates corporis, tamque pro ductæ temporibus, tamq́ multæ.& Tuſc. 15 a, Dolores longinquitare produ- ti uehementius torquent.& ¹99 a, Si dolor productior fo ret. de Fi. ir a, Sic in uita, non ea quæ primario loco ſunt, ſed ea quæ ſecundum locum obtinẽt, æpovyttva: id eſt, Pro- ducta nominentur, quæ uel ita(appellemus id erit uerbũ) à uerbo uel promota, uel ut dudum diximus propoſita uel præcipua, illa reiecta.
PROEGMENA.)(.Apoproegmena. de Fi. 93 a,& 102 a,&
Tuſc. 237 b.
P R 1110
PRO co. Epiſt. 206 b, Sin minus, pro eo tamen id habeamus, quando,&c.
PROceo ac. I. C. 18 b, Spero deos omnes pro eo mihi ac me- reor relaturos gratiam eſſe. Epi. 49 b, Sanè quàm pro eo ac debui moleſtè tuli.
PRO eo ac fi. de In. 53 b, Pro eo ac ſi conceſſum ſit, conclude- re oportebit argumentationem.
PRO eo quantum. de Fi. 219 a, Eaq́; pro eo, quãtum in quaq; ſit ponderis, eſſe æſtimanda.& Epiſt. 32 a, Equidem pro eo quanti te facio, quicquid feceris approbabo.
PRO eo quòd. pro S. R. 43 a, Si pro magnitudine iniuriæ,& pro eo quòd ſumma reip. in huius periculo tentatur, hæc omnes uindicarent. de Orat. 115 b, Cum Annibal Epheſum ueniſſet exul, proq́; eo quòd nomen eius magna erat apud omnes gloria, inuitatus eſſer,&c, id eſt, quoniam. pro Planc. 279 b, Vereor ne parum tibi pro eo quod àte habeo, reddiderim.
PRO eo quomo do. Ep. 206 b, Sin minus, pro eo tamen id ha beamus, quo modo à te data ſit opera, ut impetraremus. PROFANVS, G, um. nihil habens religionis, à religione re- motus.)(„Conſecratus, ſacer, religioſus. pro Do. 238 a, Sin iſta conſecratio legitima eſt, quid eſt, quod profanum in tuis bonis eſſe poſsit? de Ar. 245 b, Loca ſacra& religioſa, profana haberi. I. V. 228 b, Facere aliquid ex ſacro profanũ. de Natu, 39 b, Liminia profanarum ædium. Par. 233 a,& de Inu. 5o b,& ad Heren. 7 a, Locus profanus.)(.Locus ſacer,
uel conſecratus.
PROFECTIO, onis. diſceſſus. in A.153 a, Exponam uobis breuiter confilium& profectionis& reuerfionis meæ. de Cla. 185 a, Inter profectionem& reditum L. Syllæ. pro Syll. 180 b, Profectio C. Cethegi in Hiſpaniam. pro Quint. 10 b, Inuenitur dies profectionis pridie Calendas Februarij. E- piſt. 4 b, Eiuſmodi tempora poſt tuam profectionem con-
ſecuta ſunt, ut,&c.
PROFEECTO’ü. certè quidem. de N. z a, Alterum fieri profe ctò poteſt, ut earum nulla, alterum certè non poteſt, ur plus una uera ſit. de N. 7 a, Terra enim profectò pars mundt eſt. At. 67 a, Profectò enim aliquid egiſſes. At. 94 b,& Qu. Fra. 295 b, Nunc quidem profectò Romæ es. pro Fla. 157 b, Non eſt ita iudices, non eſt profectò.
PROFERO,fFer. prodo, edo, promo, prorogo, differo, com-
memoro. Off. 64 a, Aquilius protulit de dolo malo formu las. de Orat. 97 b, Et illa commentatio incluſa in ueritatis lucem proferenda eſt. pro Mur. 147 a, Qui ea proferenda& parefacienda curauit. Attic. 243 b, Orationem tibi miſi, cu- ius cuſtodiendæ& proferendæ arbitrium tuum ſit. pro Mi. 121 b, Iludicia communis exitij indagaui, patefeci, protuli. pro Ar. 188 a, Ex literis aliquid in aſpectum lucemq́; profe- ro. pro Cæl. 49 b, Domus in qua nihil geratur, quod foràs proferendum ſit. de Orat. 98 a, Proferre in lucem, explicare, palaàm collocare, proponere. I. Ver. 71 b, Proferre aliquod crimen in medium. pro Fl. 160 a, Quæſitum& prolatũ pa- làm non nego. Epiſt. 142 b, Se eam rem ante tempus illud nunquam in medium propter periculi metum protuliſſe. & de Fi. 30 a, Eamne rationem ſequare, qua tecum ipſe& cum tuis utare? profiteri autem& in medium proferre nõ audeas. in C. 180 a,& pro FlI. 154 b,& in V. 20 b, Proferre ta- bulas nouas. de Nat. 23 a, Proferrem libros, ſi negares. pro Cor. 6]3 a, Proferam teſtes, proferam legatos. Academ. 16 a, Proferre in lucem res occultiſsimas. Acad. i b,& de Fini. 73 a, Ars memoriæ, quæ tum primùm proferebatur. de Orai- 106 a, Et id quod ipſe dicerer, in P. Mutij libris ſcriptũ pro- tulit.& 135 b, Proferre Fabricios autores. pro Qu. R. 49 b, Tu H-S. LIII. ex arca proferebas, C C CLIII. ex artificio Roſcius promebat..
PROFERRE. commemorare. pro Mur. 137 b, Qui neceſsi- tudinis cauſas complures protulit, ſmultatis nullam com memorare potuit. pro S. R. 25 b, Poſſum multos proferre, qui,&c. Or. 7 a, Vis aliquid ijſdem de reb. politius à nobis perfectius q́; proferri. de Di. uò b, Mulæ partus à te prola- tus eſt. de Or. 85 b, In dicendo excellentes uix paucos pro- ferre poſſumus. de Diuinat. 136 b, Multa ſunt etiam à te ex hiſtorijs prolata ſomnia, matris Phalaridis, Cyri ſuperio- ris. I. A. ¹79 b, Quid prandiorum apparatus proferam? ad Her. 2 a, Si affinitates illorum proferemus.
PROFERRE. prorogare, differre. de Diui. 98 a, Cur pulmo inciſus etiam in bonis extis dirimat tẽpus& proferat diè. pro Cec. 287 a, Sæpius proferre aliquid: id eſt, prorogare. At. 207 b, Dices igitur amicis tuis, auctionem proferant.& 208 a, Auctionis diem latius proferre, pro Syl. 179 b, Paulò longius quàm finis quotidiani officij poſtulat, pietas& fra ternus amor L. Cæcilium protulit. pro Mur. 193 b, Stoici mihi uidentur fines officiorum paulò longius quàm natu-
ra ueltet, protuliſſe. pro Mur. i40 b, Homines tenues unum Aa 2 habent

II P A
babent in hoſtrum ordinem)aut prometendi, aut brofcteti di beneficij locum. At. 208 a, Quòd fi latius uolent profer- re diem, poterunt uel biduum uel triduum, uel ut uidebi- tur:nihil enim intereſt..„
PROFESSIO, nis. eſt certa confeſsio,& denunciatio eorũ quæ quiſq; poſsidet, quæ profeſsio apud prætorem urba- num fieri ſolebat, quanquam imperatores è prouintia de- cedentes, apud decemuiros profitebantur. L. Profiteor. E- piſtol. 265 b, Tu uerò confice profeſsionem, ſi potes, etfi hec pecunia ex eo genere eſt, ut profeſsione non egeat. Attie. 215 b, Referre profeſsionem. pro Arch. 187 a, Archias ijs ta- bulis profeſſus eſt, quæ ſolæ ex illa profeſsione collegiod; prætorum obtinent publicarum tabularum autoritatem. I. V. 172 a, Iugerum ſubſcriptio ac profeſsio:& 155 b, Iudicrũ
de profeſsione.
PROFESSIO. pollieitatio. Pl. Epiſt. 143 a, Non me præter- ibar in tam perturbato ſtatu ciuitatis fructuoſiſsimam eſſe profeſsionem bonæ uolunratis, ſed,&c. de Orator. 86 b, Vis oratoris profeſsioq́; ipſa dicendi hoc ſuſcipere ac pol- liceri uidetur...
PROFICIO, cis. affequor, pProcedo; ualed, proſum. At. no a, Quiut nihil aliud; hoctamen profecit, dedit ei dolorem, ſed etiam ad ſummam profectum aliquid puùto. Epr 70b, Non intelligis te querelis quotidianis nihil proficere?& 69 b, Teque multum profeciſſe ſentio. pro Lig. 137 b, Diu recuſans nihil profeci. Item: Contentio tamdiu ſapiens eſt, quãdiu proficit aliquid. Offi. 59 a, Si modò in philoſophia aliquid profecimus. pro Planc. 275 a, In Cyro nihil profeci- ſti. At. 123 b, Sed quid hæc nunctutinam aliquid profectum eſſer: Item: Si mihi minus proficio, ſimulationi certè facio ſatis. de Cl. ⸗⁊⁷ a Res ubi plurimum proficere& ualere poſ ſunt, collocari debent. pro Pomp.nz b, Et quiſquam dubi- tabit, quid uirtute profecturus ſit, qui tantum autoritate profecerit. de Clar. 172 a, Nulla res tantum ad dicendum proficit, quàm ſcriptio, ad Herenn. 32 a, Prôficit hæc exor- natio ad duas res. de Finib. 93 a, Hoc ad ea, quæ quærimus, multum profecerir. de Inu. 62 a, Hoc plus proficit ad uirtu- tem quàm illud. Planc. 152 b, Profeci itaque per Laterenſem internuncium. Epiſt. 251 a, Literæ tuæ pro fecerunt. Ep. 184 a, Nonnihil ut in tantis malis eſt profectum.& 45 b, Cum ipſe idem ſentirem, nihil proficiebam. I. A. 159 b, Si exitus C. Cæſaris hoc efficere non poteſt, nihil cuiuſquam profi- ciet net ualebit oratio. At. r a, Multum profici, ſed quantũ, non planè, quia longe abſum, ſcio. Qu. Fr. 320 b, Po mpeiits adhuc nihil profecit, mec, ſi ullam partem dignitatis tene- bo,proficiert.„
PRO FICISCO R ri. diſcedo. de Diui. 25 b; Achiui ita pro- fecti ſunt ab Ilio, ut profectione læti piſcium laſciuiam in- tuerentur. pro Mil. 106 b, Clodius Roma profectus pridie eſt, ut ante ſuum fundum inſidias Miloni collocaret. in V. 2 a, Qui ſtatim Romæ& ab urbe antequã proficiſceretur, tœpit,&c. Ep. 20 a, Cum te iam ex Aſia Romã uerſus profe- ctũ eſſe cõſtaret.At.ꝛ13 a, Etſi poterã remanere: tamẽ, ut ſcri pfi tibi proficiſcor hinc, ne relictus uidear.& Ep. 241 a, Leu cade proficiſcens. Epiſt. 5 b, Vt cũ rex intelligãat niſi per te ſit reſtirutus, deſertũ ſe& abiectũ fore, proficiſcatur ad te. de Fi. 105§ a, Qui cõuenienter uicturus ſit, ei proficiſcendum eſt ab omni mundo& eius cognitione. de N. 54 a, Nerui à cor de tracti& profecti in corpus omne ducuntur. Antequ. 192 b, Beneficia quę ſingulis ciuib. priuatimꝗ dantur, ſolent ijs
eſſe fructuoſa, à quib. ſunt profecta. de Inu. 54 b, Quam par titionem omnes ab Ariſtotele profecti maximsè ſecuti ſunt. de Or. ua b, Deniq; etiam à philoſophia profectus princeps Xenophon Socraricus ille,&c. de In. 55 b, Nam ut ex medi- cina nihil oportet putare proficiſci, niſt quod ad corporis utilitatem ſpettat, ſic à legibus nihil conuenit arbitrari, ni ſi quod reip.conducat, proficiſci. Epiſt. 30 a, Quæcunque à me ornamenta in te proficiſcuntur. At. 275 b, Hoc grato a- nimo liberali q́;, prôfe ctum, cautiorem liberalitatem deſi- derat. At. 143 b, III. iduum Philorimum(ut ais epiſtola ter- tia) expectabam, at ille Idibus à me profectus eſt. de Fin. 63 b, Proficiſci à falſis initis. PROFITEO R, ris. polliceor, perloquor, præ me fero, prædi co, glorior, iacto. de N. 4 b, Tantam facultatem conſecutũ eſſe me nõ profiteor, ſecutum eſſe præ me fero. de Ein. 80 b, EFam'ne rationem ſequare qua tecum ipſe& cum tuis uta- re, profiteri autem& in medium proferre nõ audeas 7I. A. 240 b, Vt eos pœniteat profeſſos,& præ ſe tuliſſe odium in Antonium. pro Cec. 290 a, Atq; ita libenter cõfitetur, ut nõ ſolùm fateri, ſed etiam profiteri uidcatur. pro Rab. 93 b, Fa- teor, atq; etiam profiteor,& præ me fero, hancà me actio- nem eſſe ſublatam. Tuſc.17⁷ b, Vt enim ſi grammaticum ſe profeſſus quiſpiam, barbarè loquatur, aut abſurdè canat is, qui ſe haberi uelit muſicum hoc turpior ſit, quòd in eo
P KR 1112 ipſo peceet, cnius proſitetur ſcientiam: ſic,&c. pro Pl.*72 a, Omnes iſtiuſmodi in ijs reprehenduntur, qui cum profeſsi fuerint, ſatis facere non poſſunt, nõ in ijs qui abfuiſſe ab ĩ- ſtis ſtudijs confitentur. I. P. 95§ a, Qui philoſophiam profi- tetur, grauiſsimam ſuſtinet perſonam. Acad. 18 b, Democri- tus, qui ita eſt auſus ordiri, Hæc loquor de uniuerſis, nihil excipit, de quo non profiteatur. quid enim eſſe poteſt ex- tra uniuerſa? de Or. 122 b, Cum tantas res Græci ſilſciperẽt, profiterentur, agerent.& 94 b, Suſcipere ac profiteri ma- gnum aliquod onus atq; munus.& 93 b, Suſcipere ac pro- fiteri magnum quiddam.& ibi. De omnibus rebus profitè. tur ſe eſſe dicturos. de Cl. 168 b, Lyſiam primò profiteri ſo- litum eſſe artem dicendi. Orat. 199 b, Eece autem quidam ſe Thucydidios eſſe profirentur. pro Sex. R. 19 b, Vt ad hanc prædam tam nefariam adiutores uos profiteamini. pro S. R. 44 a, Profiteri operam ſuam in aliqua re. pro Clu. 28 a, Profiteri id quod non poſsis implere, quòd impudentiæ eſt. contra Rul. 65 a, Profiteor tibi meum ſtudium ad remp. defendendam.& pro Muren. 130 b, Triduò me iuriſconſul- tum eſſe profitebor. Epiſt. 64 b, Ego uerë tibi profiteor& polliceor eximium& ſingulare meum ſtudium. de Ar. 44 a, Ego inimicũ me ſemper eſſe profeſſus ſum duobus, qui, &c. l. F. 69 b, Cum ſe Pompeius ſupplicem pro me profite- retur. Epiſt. 163 a, Quicunque is eſt, ei me inimicum profi- teor. Epiſt. 45 a, Tibi me profiteor in rep. ſocium. de Na. 14 a, Exiſtimo tardiores ad hanc ſententiam profitendã mul- tos eſſe factos. I. V. 12 6 a, A Sthenio petere cœpit, ut ad eéa ſigna tollenda operam ſuam profiteretur, ſeq́ue adiuuaret. de Le. 7 b, Contrà facere quàm profeſſus pollicitusqꝗ́j; ſis. de Or. 88 b, Quamobrem iſta tanta tamꝗ; multà profiten- da Craſſe nõ cenſeo. At. 182 b, Italiæ ſua nobis ſtudia profi- tenti remiſiſtis. Q. F. 201 a, Noſtræ cauſæ non uidentur ho mines defuturi mirandum in modum profitentur, offerũt ſe, pollicentur.
PROFIT E R I. edere, qenunciare. cont. Rul. 78 a, In poſterſ
uerò lex hæc imperatoribus noſtris conſtituatur, ut quicũ- que de prouincia deceſſerit, apud eoſdẽ decemuitros, quan- tum habeat prædæ, manubiarũ, auri coronarij profrteatur. I. V. i55 b, Edixerat, ut aratores iugera ſationum ſuarũ pro- fiterentur.& 153 b, Nemo erat decumanarũ, qui grano am- plius fibi quàm deberetur, deberi profeſſus eſſet. pro Arch. 186 b, Si ſexaginta dieb. apud prætorem eſſent profetsi.& 187 a, Archias profeſſus eſt apud prætorem Q. Metellum.& ibi. At non eſt profeſſus, imò uerò his tabulis profeſſus, quę ſolæ ex illa profeſsione collegio q́; obtinent publicarum ta bularum autoritarem.
4
PROELIGATVS, a um. perditus. pro S. R. 24 b,. Omnia in
eo ad perniciem profligata atq; perdita.& I. V. 67 k, Iudi- cia perdita& profligata. I. V. 161 b,& pro Arch. 18 8 a3 Tu o- mnium̃ profligatiſsime& perditiſsime.
PROFLIG O, as. affligo, proſterno, depello. de Or. 43 a, Cu
Philippus ſuis confilijs rẽp. profligaſſet. I. C. 104 b, Quam tandem illum mœrore afflictum eſſe& profligatum puta- tis? pro Rab. 129 b, Profligare aciem hoſtium. de Pro. 76 a, Vos tamen oportet ab eodem illa omnia, à quo profligata ſunt, confici uelle. Ep. 201 a, Qui profligato bello ac pend ſublato, renouatum bellum gerere conamur. Puſc. 231 a, At qui profligata iam hæc,& penè ad exitum adducta quæ- ſtio eſt. I. A. 265 a, Cum Cæſar hoſtium copias profligarit, occiderit,&c.
PROFLVENS, tis.fluuius, Humen, torrens. de In. 81 a, Dein
de eſt in carcerem deductus, ut ibi tantiſper eſſet, dum cu- leus, in quem coniectus in profluentẽè deferretur, compare- tur. ad Her. 4 b, Et obuolutus corio deijciatur in profluen- tem. Q. Fr. 308 b, Aquam profluentem& eam uberem uidi multis lIocis. de Or. 145 a, Profluens quiddam habuit Car- bo& canorũ. Or. 123 a, Genus ôrationis liquidum, fuſum, profluens.)(.Exile, aridum, minurum. de Cl. 184 b, Expedi ta ac prõfluens loquendi celeritas, de Or. 160 a, Loquacitas perennis& profluens.
PROFLVENTER. abundanter, copioſè. Tuſ. 23 b, Ergo
omnia profluenter, abſolutè, proſpersè.
PROFLVENTIAH tiæ. affluentia, copia, redundantia, Par,
237 a, Inanis profluentia loquendi.
PROFLVO,. dimano. Of. 1 a, Ex quo ſunt illa ceõmunia,
nõ prohibere aquam profluentem.& Q. F. 318 b, Cuins ors farmo melle dulciox Prfluchat, de Di. 101a, Si lacus emiſ⸗ profluxiſſet. pro Cæl. 38 b, Ego
aTa VT⸗**e T
I

) ATlara- m profeſſus lhne antatamg, multz nnie taliæ ſua nobis tutagn re cauſe non uüenm nodum proftentr, ofii
re. cont.Nul ⸗1nahi ſtris contitutturnait ud eoſde decemurdsqau. auri coronarj roitenn ugera ſationam lunim. lecumanori quigewon. ri profefſus cſet.ym ſ rxtorem eſſent prottit Ipranorem letelunk dè histabulisprofeliggu og obtinent publian
us.pPro.R.a45,0Müäl perdita. Kl..7lü lib, Kpro archüläli tißime. a0, depello. deOejs. digaſſec. 1Cu Sum elle& prolierun pta- em Nohun. ker.55) ommis, iguoproign proſigaco deld 1 4 re conamur Tuſc yaſt exitum addatti qlr vüierr
4
ohum coplus h8
„rorrens.dela. . 0 3 zumcl.
zitantiſper elſet, 4 encè deterretul am 3 no deiſciaturin r0 1 rec K eim ennu 8* un hadui er
1
pers 3 undunib er. copiat
d! Ntah
h.
1113 P R minem nobilem profugiſſe. pro Pomp. da, Ex Ponto Me- dea quondam profugitſe dicitur. pro Dei. 145 b, Senatus ex Italia Profugit. I. V. 1⁷ a, Heraclius Syracuſis illa nocte pro- fugit. de Am. 103 b, C. Bloſius qusſtione noua perterritus in Afiam profugit. de Cla. 193 b, Philo cum optimatibus Athe nienſium domo profugit. Ep. 56 a, Reliquos aiebant profu giſſe metu perterriros. At. 243 a, Quintus filius prôfugere ad Brutum uoluit..
FROFVGIV M, gj.perfugium. pro Cec. 304 a, Exilium eſt Profugium portus ́; ſupplicij. Ep. 71 a,& 105 a, Quôd enim poterat mihi eſſe profugium?
PROFVNDO, du. effundo. de Som. 127 b, Equidem uim la- chrymarũ profudi.& Att. 175 a, Lachrymæ ſe ſubitò profu- derunt.& pro Fon. 284 a, Lachrymas profundo. pro Cęl. 53 b, Volup tates, quæ cum incluſæ diutius& prima ætate cõ- preſſæ& conſtrictæ fuerunt, ſubitò ſe nõnunquam profun-
dunr, atq; eijciuntur uniuerſæ. I. P. 82 b, Omne odium inclu.
ſum netarijs ſenſib. impiorum in me profudiſtis, pro Mar. 136 a, Qui in cauſa animam profudit. Off. 17 a,& I. A. 263 a, Profunderé uitam pro parria.& de Fi. 77 a, Qui uitam pro Patria profuderunt.& pro Clu. 2u a, Profundere ſanguins Pro patria. Tuüſ. 187 a, Profundere uòcem:.& pro Fla. 149 a, Sed profundendd clamore multirudinis cõöcitâtæ. I. C. 106 a, Patrimonia ſua profuderunt, fôrrunas ſuas obligurierũt. Pro Quin. i7 b, Prõôfuſis ſumptibus uiuere: At. 16 b, Omnes pProfudi uires animi atq; ingenij. At. 102 a, Si totum ſe ille in me profudiſſet. de Orat. 13 8a, Nihil eſt in natura rerum o- mnium, quod ſe uniuerſum profundat,& quod rotum re- Pentè euolet. ad Her. 38 a, Sed tanquã ſanguis profulus eſt per totũ corpus orationis. Aca. 22 a, Res iam uniuerſas pro- fundam. Ep. 62 b, Profundere& perdere laborem. Offl. 44 b, Pecunias profundere in eas res, quarũ memoriam breuè, aut nullã ſint relicturi oninino. I. A. 221 b, Sanguis qui pro- fuſus eſt in morte,&c. de Leg. 161 a, Quæ frugibus ac baccis terræ fœtu profunduntur.. PROFVNDVS,, um. pro Planc. 262 a, Mare profundum& immenſum. pro Seſt. 15 a, Ieciſſem me potius in profun- dum.& I. V. 205 b, Abijcere aliquid in profundum: id eſt, in mare. de Finib. 100 a, Eſſe in profundo aquæ.)(. Efſe in
ſummo aquæ. Aca. qꝗ b, Narura ueritatem in profundo ab- 8 9 b, P
nes deuoraſſent. FROFVS VS, a, um. immò deſtus, immo deratus. pro Qu. 7 a, Quis tam profuſus ac perditus nepos ſic diſſolutus fuiſſet? Pro Mur. 14 b5, Priuata luxuria, profuſæ epulæ.& pro Cæl. 49 b, Profuſa luxuries. Tuſ. 212 a, Læritia profuſam hilarita tem efficit. pro Qu. 17 b, Profuſis ſumptibus uiuere. pro Cl. 25 a, Quanti d quam profuſi ſumptus. Offæ z1 a, Ipſumꝗq́; ge
ſtruſit. I. P.9o a, Cum partim eius prædæ profundæ libidi-
nus iocandi non profuſum neq; immo deratum, ſed inge-
nuum& facetum eſſe debet. FROGENIE‚S, ei. proles, genus. de Vn. 201 b, Veteres, qui ſe pProgeniè deorũ eſſe dicebant. Oct. 331 b, Audiet Bru tus eũ populum, qué ipſe primò, poôſt progenies eius à regibus li- berauit, pro turpi ſtupro datum in ſeruitutem. pro Cæl. 44 b, Progenies mea Quilla Claudia. Tuſc. 166 a, Priamus tan- ra progenie orbatus. Tuſ. 153 b, Antiquitas, quæ quo pro- pius aberat ab ortu& diuina progenie, hoc,&c. I. A. 221 a, Reddita eſt ei ſtarua pro uita, quæ multos per annos pro- geniem eius honeſtaret.“ PRO GIGNO, gnüsz. procreo, gigno. de Diuinat. 170 a, In ſe- minibus ineſt uis earum rerum, quæ ex his progignuntur. Offic. 65 a, Sic hic, qui hoc lumen progenuir, ex filio eſt no- minandus. PROGNATVS, 2, um. natus, procreatus. 195 b, Thyeſtes Taã ralo prognatus, Pelope natus.& de Di. 88 b, Euridica pro- gnata. Ep. fam. lib. 8, Venere prognatus. PROGNOSTICO N. coniectura, ſignum rei futuræ, diui natio. At. 246 a, Equidem pluuias mietuo, ſi prognoſtica no ſtra uera ſunt, ranę enim àατωιαυνσαα.& 23 a, Prognoſtica mea cum oratiunculis propediem expecta. de Diu. 83 a, Atq; his rerum perſuaſionibus prognoſtica tua referta ſunt. de Di. lih.2, Prognoſticorum cauſas perſecuti ſunt Boerhus Stoi- cus,& Poſsidonius.. PROGREDIO R, vu. progreſsioné uel progreſſum facio, procedo, ſerpo, quaſi pergo facere. de Di. 86 a, Itaq; reuertit exitinere, cum iam progreſſus eſſet multorum dierum uiã. & Ep. 169 b, Progreſſus ſum ad Ciſalpinos cum exercitu. de Ora. 159 b, In quo impunè progredi licet duos pedes. de Di. 95 b, Cum aliquantulum progreſſus eſſet, ſubitò exaudiuit hinnitum. pro Seſt. z20 a, Seſtius nihil progreditur. I. A. 231 b, Mihi Antonius perueniſſe uidetur, quoad progredi pPotue- rit feri hominis amentia. I. A. 162 a, Quid ſtultius quàm obijcere aduerſario, quòd ille ſi uerbo negarit, lõgius pro- gredi non poſsir, qui obierit. de Ami. 130 a, Videamus, ſi pla
2₰.
*
P R b 1114 cet, quatenus amor in amicitijs progredi debeat. de Fi. 120 b, Nihil ergo adiuuat procedere&progredi in uirrute. Tu
ſculan. 151 b, Vltrà quò progrediar, quàm ut probabilia ui-
deam, non habeo. IJ. V. 92 a, Nunquam in eum locum pro- greſsi fuiſſent, ut illum interficere conarentur. Epiſt. 142 b, Exiſtimauit que fratrem ſuum hominem non ſapiẽtem im- pulſu inimicorum ſuorum eò progreſſum eſſe. Attic. 193 a, Neque tamen progredior longius quàm mihi concefſum eſt. Orat. 20 a, In quo tamen longius progrediamur, quod uidemus,&c. de Diuin. 85 b, Diuinatio cöiectura nititur, ul tra quam progredi nõ poteſt. contra Rull. 85½ b, Sed certè nõ continebuntur, progredientur longius, efferentur. Ante- quam. 195 a, Ne calamitas remorata longius ſerpat atque progrediatur, præcauete. de Aruſ. 27§ a, Ad omnia progre- di:id eſt, proiectum eſſe. de Sen. 83 a,& 86 b, Paululum æta- te progreſsi. de Finib. 134 b, Progrediente ætate,& progre- dientibus raribus. de Orat. 15ã3 b, Nunc ad reliqua progre diar, meque ad meum munus penſumque reuocabo, de Fi- nibus 94 a, Progrediamur igitur,&c. de Natu. 37 a, Natu- ra eſt ignis artiflcioſus ad gignendum progrediens.& 42 a, Natura particeps rationis, ranquam uia progrediens. pro Cæl. 50 a, Ex hac domo progreſſa iſta mulier, de ueneni ce- leritate audebit Par. 19 b, Quaàm longè progrediare, cum ſemel tranſieris, ad augendam tranſeundi culpam nihil pertinet. Attic. 157 a, Alter es progreſſus eſt, quò non au- deo dicere. Attic. 162 a, Scribendum ad te exiſtimaui, ne quò progredereris inclinata iam re, qua integra etiam pro- grediendum tibi non exiſtimaſſes. Offic.7 b, Regredi quàm progredi malo. ROGRESSIO, onis. progreſſus. Offic. 54 b, Quæ& inge- nij bonitate multi aſſequuntur,& progreſsione diſcendi. & de Fin. 121 a, Veſtri progreſsionem ad uirtutem fieri alüt, leuationem uitiorum fieri negant.& Tuſc. 209 a, de Finib. 110 a, Ab his initijs profecti omnium uirtutum& origins & progreſsionem perſecuti ſunt. Of. 5 b, Aliter enim teneri non poteſt, ſi qua ad uirtutem eſt facta progreſsio. ROGRESSVS)us. proceſſus, progreſsio. Attic. 36 a, Pro- greſſum præcipitem, inconſtantem reditum uidet. Off. 3 a, Ratio quæ cauſas rerum uider, earumꝗ́; progreſſus, quaſi anteceſsiones non ignorat. Tuſcul. n9 b, Philo ſophi nun- quam in ſuis ſtudijs tantos progreſſus facere potuiſſent. de Nat. 5 2, Lucilius Balbus, qui tantos progreſſis habebat in Stoicis. J. A. 203 b, Progreſſum ætatis expectari non opor- tet. de Nat. 36 a, Progreſſus& regreſſus quinque ſtellarum errantium conſtantes& rati. At. 130 a, Audiui Cæſarem fir- mo progreſſu in caſtrum Truentinum ueniſſe. I. A. 23 a, Bru tus Dolabellam irruentem in Aſiam à progreſſu arcuit, à reditu refrenauit.
PRO H, uel pro. L. Prè. de Orat. 129 b„Proh dij immortales,
quæ fuit illa, quanta uis.& Orator. zui b, Proh deuim arque hominum fidem.& ibid. Vel proh deùm dico, uel proh de- orum. Tuſcul. 37 b, Etenim proh dedrum arq; hominum fidem,&c.
PROHIBE O, bes, ueto, interdico, excludo, obſto, inhibeo, li
bertatem adimo, poteſtatem nõ permitto, præcludo, ſum mouco; arceo, intercludo, rep ello, poteſtate taciédi aliquid aliquem priuo. Attic. 56 a, Qui mecum erant, facilè operas aditu prohibuerunt.& pro Pom.7 a, Prohibere aliquem ca lamitate. Of. 41 a, Qui prohibent iniuria tenuiores iniuria cõſtituenda. Ep. 152 b, Prohibere aliquẽé prouincia. ad Her. 31 b, Prohibere aliqué ſepultura.& 9 b, Prohibere aliquem detrimẽto. I. V. 160 b, Eques Ro. biduum cibo tectoq́ pro- bibirus. de Or. 14 8 a, Cum homines téẽpeſtatis cauſa opere prohibentur. I. A. 169 a, Patri perſuaſi, ut eũ à tua congreſ- ſione prohiberet. I. V. 233 b, Quòd prædones ab urbe prohi buiſſet. de Cl. 199 b, Et uirginè ab armarorũ impetu prohi- beamus. pro Pô. 7 a, Prohibere remp. à periculo. Epi. 84 a, Prohibere aliqué d rep. Of. 8 a, Prohibenda eſt autem ma- ximè ira in puniendo. I. C. 100 a, Is omnes motus Catilinæ conatusq; prohibebit. de Na. 9 a, Lex recta imperans, pro- hibensq; cötraria. Ot. 61 a, Vſu uerò urbis prohibere pere- grinos, ſanè inhumanũ eſt. pro Lig. 139 a, Tu nos iacentes ad pedes ſupplicum uoce prohibebis? Oct. 329 b, Quoniã coràm id facere prohibeor, abſens proſim. Ep. u a, Qui Bi- bulum exire domo prohibuiſſent. pro S. R. 44 a, Dij prohi beant iudices, ut hoc præſidium ſectorum exiſtimetur. de Or. 148 a, Temporibus excludi.
FROHIBESS I T, prohibeßint. pro prohibuerit, prohibue-
rint. de Leg. 185 a,b, 186 a, Ni par maior ue poteſtas, popu- lus ue prohibeſsit.
PROIECTI O, onis. porrectio. Or. 202 a, Brachij proiectio
in contentionibus, contractio in remiſsis.
PROIEC T VS, a, um. porrectus, abiectus. de Or. 163 b, Bra-
chium procerius proiectum, I. V. z27 b, Inſula in utriuſque Aa 3 portu

5 P A portus oſtium proiecta. 204 b, Vrbs proiecta in altum. in Arat. Exin prolectæ claro cum lumine chelæ. de Diui. 92 a, Simonides ignotum quendam proiectum mortuum uidit, eum humauit.
PBROIECTV S. impudens, profligatus ‚ad omnia progre- diens. pro Cl. 56 b, Illi quorum eminet audacia, atq; proie- cta eſt. pro Dom. 236 a, Proiecta quędam& effrenata cupi- ditas. I. V. 76 b, Proiectus ad audendum.
NPOHPME NA. producta, prom ota, propoſita, præcipua.)L- drompouyuadva, id eſt, reiecta. de Fin. 101 a, b.& 12² a. I., Pro- egmena.
PROIICI O, cuz. abijcio. IJ. C. 104 b, Patria mihi lætari uide- tur, quòd tantã peſtem euomuerit, forasd; proiecerit. An- teq. 197 b, Proijcitur Tullius in cxiliu. pro Rab. 127 b, Neq; ego meã libertatem proieciſſem.— ul. 171 a. Diogen es pro-
ijci ſe iuſsit inhumatũ. Anteq. 197 5, A liberis ſuis abltrahi,
à coninge abripi, ab aris 4; arem proijci. de Fi.
d0 a, Quæ libido non ſe proripiet ac proijciett pro Seſt. 3 a,
Proijcere ſe ad pedes alicuius. Pro Cec. 41 a, Qul ſe in hoc
iudicium proiecerunr. Artic. 138 b, Proximè monent& ro-
ijciam. I. A. 247 a, Nec pro his libertatem,
gant, ne me prol ſed pro libertate hæc proijcias tanquam pignora iniuriæ.
Attic. 14. ν a, Tum poterimus deliberar tegra re, ſed certa, minus infecta, quàm ſi unàa proieceris te.
.. 1S 1001s. 11111002 10 4; 11110
e, non ſcilicer in in- de Diu. i38 a, Is cum eſſet proiectus, n humatus, amica cor- pus eius texit ſuo pallio. IJ. 4. 243 a, Qui ex naufrago,&cc. ad hæc ſaxa proiectus eſt.
PROIN. proinde. in Cat. 106 b, Proin aut exeant; aut quie- ſoant.
PROINPD E. proin, itaq; proinde. pro Dom. 19 a, Proinde deſinãt aliquando me ijſidem inflammare Herbis.& de Fat. 146 b, Proinde ordire. I. V. 123 a, Proinde fi ſapis, uide,&c.& 273 b, Proinde ſi qui ſunt,&c. At. 5 b, Proinde bono animo ſis.& Ep. 186 a, Proinde fac magnum animum habeas. Ep. 167 a, Et proinde diligenter ab utroq; conſeruata ſunt. Ep. 133 b, Proinde te para,&c. Ep. 150 a, Proinde ad omnia pa- ratus ero, ac res me monebit. Tuſc. 166 b, Metelli ſperat ſibi
quiſq; forrunam, proinde quaſi,&c. pro Dom. 219 b,& I. V. 96 a, Proinde quaſi iſti aliter ſentiant.& ad Her. 14. b„ Pro- inde quaſi,&ec. de In. 84 a, Proinde, uti quæq; res eſt, labo- randum eſt. Antequam. 195 a, Proinde aut, c. I. V. 273 b, Proinde ſi qui ſunt,&c. Epiſtol. 167 b, Proinde exiſtimes, &c. quo tibi,&c. Attic. 28 b, Proinde iſti licet faciant quos uolent Coſlſ.
PLROLABOB, ris. delabor, euagor. de L. 166 b, Libenter ad
4
2 iſtã orationè tecum prolaberer. pro(Qu. 14 a, Cogitabã fo re, uti multis in rebus timore prolaberer. de Di. 109 a, luuẽ- Sporib. ita prolapſa eſt ut omniũ opi
L 1 3
tus his moribus atq; t
bus refrenanda atq; coercenda ſit. pro Ce. 304, Tametſi de hoc iudicio multa prætereo, tamè longius prolapſus ſum, quàm ratio ueſtri iudicij poſtulabat. pro Cæl. 4 7 b, Huc u- nius mulieris libido prolapſa eſt, ur,&c.& Atti. 15 b, Prola- pſus cupiditate. pro Fo. 280 a, Ne quod ab aliqua cupidit te prolapſum uerbum eſſe uideatur.
PROLAPSIO, onu. Iapſus, lapſio. pro Cæl. 46 a, Via lubri- ca, qua ingredi ſine caſu aut prolapfione uix poſsis.
PROLATIO,, oni. dilatio. pro Rab. 92 a, Cũ alteri ad prola tionem iudicij biduum quæreretur.
PROLA TIO, uacatio à muneribus. At. li.*. 100 b, Nec enim rerum prolatio, nec ſenatus magiſtratus ꝗ́, diſceſſus, nec æ- rarium clauſum tardabit.
PROLATIO,cömemoratio, uſurpatio. Or. 208% a, Cõmemo rario autem anriquitatis, exemplorumꝗ; prolatio, ſumma cum delectatione& autoritatem orationt afferr,& fidem.
PROLATO, s. differo, procraſtino: I. C. 119 a, Id malorũ op primi ſuſtentando& prlatando nullo pacto poteſt, qua- cunq; ratione placet, celeriter uobis iudicandum eſt.
PROLATVS, a, tum. rerũ prolatio& res prolatæ, eſt tépus illud quo homines feriantur, ac ſi dicas, negociorũ iurisq; ſuſpenſio, uacatio à muneribus, quæ maximè erat ludorũ diebus, cuiuſmodi erant uotiui, Romani, uictoriæ, plebeij. pro Mur. 130 b, Sapiens exiſtimari nemo poteſt in ea pru- dentia, quæ neq; extra Romam uſquam, neq; Romæ, rebus prolatis quidquam ualet. Qu. F. 327 b, Res prolatæ: ad in- rerregnum comitia adducta. At. li. 14. 226 a, Meam ſtultam uerecundiam, qui legari noluerim ante res prolatas, ne de- ſerere uiderer hunc rerum tumorem.
PROLATVS. productus, editus. I. V. Nônne te ex prolatis & non prolatis tabulis condemnari neceſſe eſt?
PROLECTO, 2.. allecto, illicio. pro Fl. 49 b, Egentes pri-
uata benignitarte prolectat. PROLE S, lis. progenies, ſoboles. de So. 130 a, Proles illa fu- urorum hominum, de N. 58 a, Ferrea rum uerò proles ex- orra repentè elt, des Or. 157 a, Nec enim fugerim dicere pro-
P KR 16 ſem, aut ſobolem,&c. de L. 155 b, Equitum peditumq pro- lem deſcribunto.
PO-AHTIS.L. Præſumptio,& Antecaptio,& Anticipatie, & Noticia,& Notio,& Prænotio.
PROLINX E. Jargè, liberaliter, cumulartè. pro Do. 219 a, Is mi hi, quæ meũ tempus poſtularet, ſatis prolixe pollicitus eſt. Irem: Qued ſtatuerat facere, non ſolùm fecit, ſed etiã pro- lixè cumulateq; fecit. At. 262 b, Id autem eſt, ut hoc, quòd te tua ſponte acturum eſſe certò ſcio, honoris noſtri cauſa lt benter, non prolixè, ſed celeriter facias. aliter, Non ſolum libenter& prolixè, ſed etiam celeriter facias. Epi. 98 a, Nec minus& prolixè de tua uoluntate promiſi, quàm eram fo- litus de mea polliceri.
PROLIXV 8,, um. liberalis, benignus. Epiſt. 38 b, Prolixa& benefica natrura.& At. 26+ a, Aliquid animo libenri proli- XO q facere.& 25 a, Animo gaudenti& libenti. At., b, Cæte- ra ſpero prolixa eſſe his duntaxat urbanis comperitoribus. Attl. 93 a, Ario barzanes non in Pompeium prolixior peri- pſum, quàm per me in Brutum. At. in b. In quo parum pro- lixi reſpondent campani coloni.
PROLOOVO R, ri. profiteor. Or. z10 b, Verſus ille qui ue- tat artem pudere proloqui quam factites.
PROLVD O, du. ſpecimen exhibeo. de Orat. 138 b, Sed ijs i-
ſis ſententijs, quibus proluſerunt, uel pugnare poſsint.& ibid. Proluſio.
PROLVSIO, Oniss. quaſi proœmium. I. V. 62 a, Sin mecum in hac proluſione nihil fueris,& c.& de Or. 138 b.
PROLLVVIES, ez. eluuies, eluuio. Qu. Fr. 326 a, Romæ mira proluuies, magna uis aqu x,&c.
PROMA GISTRO. ut propræto re,& proconſule dictum eſt. Ep. 227. L. Scriptura.
PROMEREORLrB. mereor. Antequam. 103 a, Non conue- nit enim, cum ego ad promerendum officium tam fuerim expeditus, uos ad referendam gratiam eſſe tardiores. I. A. 191 a, Optimè de rep ub. promereri. Quint. de Pet. 109 a, Si poſſunt, non amittunt occaſionem promerendi. Qu. F. 209 a, Is ſuo beneficio promeritus eſt, ſe ur ames,& libr ur de- beas. Qu. Fr. 295 b, Aliquem fuiſſe diligentiſsimum in pro- merendo, ut ſibi maximi honores haberentur. pro Mu. 140 b, Homines tenues unum habent in noſtrum ordinem, aur promerendi, aut proterendi benefieij locum. de In. 72 b, Le uius punitus quàm promeritus ſit. Off. 44 a, Paratus ad be ne promeren dum.
PROMERITVM, H. meritü, beneficium. Poſtq. 199 b, Qua- re hoc maius eſt in nos ueſtrum promeritum, quod,&c.& 20 4 a, Veſtra in nos uniuerſa promerita.
PROMISCVE. communiter.)(„Propris. contra Rul. 83 a, Promiſcuè toto quaàm proprisè parua frui parte malletis.&
de Or. 20 ¾ b. Cæreris promiſcus poterit uti.& de Ora. 149
b, Promiſcuè haurire ex aliquo fonte. pro Fonrt. 278 b, ludi- cium aurium prômiſcuè& communiter ſtultis ac ſapienti-
bus à narura datum.
PROMISSIO, nus. pollicitatio, pactio. Epiſto. 56 b, Id quo- que genus literarũ deficiebar me, in quo debebat eſſe aut promiſsio auxilij alicuius, aut conſolario doloris tui. Atti. 52% a,& de Orat. 129 b,& 162 a, Cum literis, cum mandatis, cum promiſsione prouinciæ. in Ant. 216 a, Scelerum enim promiſsio,& ijs qui expectant, pernicioſa eſt,& ijs qui Promittunt.
PROMISSVM, ſ. fides, receptum. Of. 1a, Ac ne illa quidem promiſſa ſeruanda ſunt quæ ſunt ijs ipſis inutilia, quibus illa promiferis.& ⸗0 b, Pacta& promiiſa ſempẽérne ſeruan- da ſint, quæ nec ui, nec dolo malo, ut prætores dicere ſolẽt, facta ſunt. I. A. 175 b, Ille induxit ur peteret, promiſſum ac
†
1
receprum interuertit, ad ſeq; tranſtulit. I. V. 26 4 a, Satis eſt factum pro miſſo noſtro ac cecepto. I. A. 156 a, Cæſar multis multa promiſſa non fecit. Tuſc. 235 a, Nullum eſt philoſs= phie promiſſum uberius aut maius. Tuſ. 169 a, Si antè mors aduenter, quàm Chaldęorũ promiſſa cõfecuti ſumus. Atti- 65 a,O' conſtantiäã promiſsi,& fidem miram.& 125 b, Cü li
teris Cæſaris, præmiorumq; promiſsis. Q. F. 325 b, Promiſ- ſis ijs quæ oſtendit, non ualde pendeo. Ofli.7 b, Non ſtan- dum eft promiſis, quæ quis coactus metu fecerit. Of. 71 a, & ⁷ a, Facere promiſſum alicui.& ibid. Efficere promiffum & conuentum cuipiam.& ibi. Seruare promiſſa. Epi. 201 5. Soluere promiſſa militibus,&c. Exoluere promiſfa. L. Exol uo. pro Planc. 2 80 b, Quid me aſpectas? quid mea promil- ſa repetis? Ep. 91 b, Expetere promiſſa. Epiſt. 43 b Cum tua promiſſa per literas flagitabam. pro Seſt. io b, Spe& pro- mifsis aliquem tenere. Part. 241 a, Eo expoſito munus pro- miſsi omne confecero. Atti. 10 a, Teucer promiſſa patrauit. 190 b, Sed iam quaſi uoro quodam& promiſlo me teners puto.& 245 a, Sponſor promiſſorum alicuius. Of.-** a, Ihe
ſeus exegit promiflum 4 Neptuno. pro Fl. 156 a Hermippus Funzs

8. nod Verſuil
m lactitez.
33eda. Jid Küi. lel pugnar olim.
& de Or. nib
4 um.LY.62 vSn neaun „ .o. *r z16 Panenn
tore& proconliledihn ſ
requam. i9 1 Non om. dum ofäcum tun uann gratiam eſſe tudictes, eri. Wint. dehe. da dem promerad. Cohr d ſe ut ames,& ſdlntä⸗
e diligentiſimuninm. e haberentur. peo-luig
at in noſtmm orcuem m
neseij locum. deh hlt.
it. Off.4 42 Paruah
deſicium Poſto.hbom.
promeritum quod,kkh
romenta. (Proptis connallſz arua truipartemiltut zoterit ui 4G.0ugh onte. pro font. dlui⸗ muniter tutüxcfquni.
aio Poibebligne hasnos bedneltat
e, in quodäeden 4; Stui.h
onſolatio dolal Cam literiz unm 5 u64, cderum dGn Ant. 116 4,) aus perniciold ek) 7 Pe . Of asrellsui b 1 ipus jautilia, Gl- d, empeneſäun
4
m7 P R Fuſijs ſatisfacit,& fidem ſuam liberat. Ep. 186 a, Ei liberare fidem. pro Ceci. 286 a, Qui quod ſpopondit, non facit. pro Deiot. 14 5 a, Dextra in promitsis& fde firma.
PROMIT TO, 5. Polliceor, ſpondeo, recipio, profiteor, con ſtituo, offero, defero, paciſcor, fidem meam alicui obligo, me ali quid facturum oſtendo promiſſum facio. Of.7 b, At. 251 a, Dij faxint, ut ea faciat, quæ promittit.& ad Bru. 289 a, Vix uideor, quod promiſeram, præeſtare poſſe. Ep. 9 8 a, Nec minus ei prolixè de tua uoluntate promiſi, quàm eram ſoli tus de mea polliceri. pro Muren. 14 5 a, Quem ego uobis ita commendo, ut eum inimiciſs imum huic coniurationi futu rum eſſe promittam, ac ſpondeam.& pro Cæl. 54 a, Promir to hoc uobis,& reip. ſpondeo, hunc,&c. Epi. 207 b, Tum il- lud tibi expertus promitto& ſpondeo, te cogniturum, S&cc. Ep. 65 a, Quæ tibi promirto ac recipio, ſanctiſsimè obſerua
bo, diligentiſsimed; faciam. I. A. 204 b, Promitto ‚recipio,
ſpondeo, P. C. C. Cæſarem,&c. Item: Fidem meam obligo.
Ep. 40 a, De me tibi ſic promitto arq; confirmo, me,&c. de Di. 16 a, Quæ autem inconſtantia deorü, ut primis minen- tur extis, bene promittant ſecundis? pro QR. 47 a, Quæ ex liberalitate illius promiſſa& oſtentata ſunt. I. V. 273 b, Do- num loui dicatum ac promiſſum. de Or. uu a, Cum ille du- bitaret quod ad fratrem promiſerat. Top. 222 a, Promitte- re damni infecti. Off. 7 b, Non ſtandum eſſe promifsis, quæ- duis metu coactus fecerit. Off. ⸗7 a, Neptunus quod Theſeo promiſerat, non fecit. Epi. 191 a, Præterca, mibi promiſerunt Panſa& Hircius coràm,& abſenti mihi ſcripterunt, Variô- que noſtro Panſa afirmauit, ſe daturum operam, ne in ſuo conſulatu mihi ſuccedatur.
PROMO, mis. profero. I. V. 192 a, Cum tibi ſenatus ex ærario pecuniam prompfiſſet atq; adnumeraſſet.& pro Cæl. 4. 8a, Promere aurum ex armario. pro Qu. R. 49 b, Tu LIII. ex arca proferebas, ille CCC. ex artificio promebat. Ep. 7o b, Animas, qui ſemper aliquid ex ſe promar, quod alios dele- ctet.& de Fin. 69 a, Medicamenta illa tanquam de narthe- cio promant. de Or. ↄ ¼ a, Ne ipte aliquid à me prompſiſſe, ſed forruitò in hunc ſermonem incidiſſe uidear. de Ora. 90 a, Eſt aliquid, quod ex obſcuriore aliqua ſciëtia ſit promen dum atq; aſſumendum. Top. z2ub, Loci ſunt quaſi ſedes, s quibus argumenta promunrtur. de Fin. ↄ¹ a, Promere libros Sbibliotheca. de D. 84 b, Voces triſtificas chartis promebat Hetruſcis. 1
PROMONTORIVM, ij. mös in mare porrectus. I. V. 265 b, Qui aliqua promonroria, aut prærupta ſaxa tenuiſſè di- cuntur.& pro Pl. 152 a, I. A. 154 a, Leucopetra, quod eſt pro- montorium agri KRhegini.
PROMOTVS, a, um, productus. de Fin. 101 a. L. Productus.
PROMOVE O, es. proucho, produco. At. 61 a, Ibi igitur te ui debo& promo uebo. Qu. F. 318 a, Aſfſa in alterum apo dyte- rij angulum promoui. Ter. Qui ſedulò mouens ſeſe, nihil promouet.
PROMPTE promittere:id eſt, alacri animo,& ſine cuncta- tione, Qu. de Pet. 211 b.
PROMPTIVS. aduerb. de In. go.
PROMPTV. OH. † 7 a, Iam illud non ſumus adaionendi(eſt enim in promptu)ut animaduertant,&c. de Diui. 134 a, Sed hæc quoq; in promptu, nune interiora uideamus. Off. 2 a, Hæc ira ſunt in promptu, ut res diſputatione non egeat. Of fic. 21 a, Habere aliquid ſemper in promptu: id eſt, quaſi in animo uel memoria. Oſtic. 12 b, Icaq, in probris maximè in promptu eſt, ſi quid tale dici poteſt. Off. 19 b, Hoc quod di- co decorum, non recõdita quadam ratione cernitur, ſed eſt in promptu. de Or. 37 a, Cùm illa pateant, in promptuque ſint omnibus. Ac. 39 b, Sed ea dicam, quæ mihi funt in prom Ptu. Ac. 12 b, Oporrer igitur ea quæ pro perſpicuitate reſpõ deri pofſunt, in promptu habere. Off. 25 b, Natura formam noſtram, reliquamꝗ; figuram, in qua eſſet ſpecies honeſti, eam poſuit in promptu. 4
PROMPTVW S§, 4, um. paratus, expeditus, alacer, hilaris, ardẽs, erectus, expoſitus, manifeſtus, propofirus, in promptu. I. V. 61a, Quo paratior ad uſum forenſem prompriorq; eſſe poũ ſim. cont. Rul. 82 a, Ad uim promptus, ad ſeditionem para- tus, ad cædem expeditus. de Cl. 1·8 a, Prompta& parata in reſpondendo celeritas.& pro Milo. uub, Promptus ad pu- gnam. de Cla. 176 b, M. Marcellus promptus,& non inexer- citatus ad dicendum fuit. Off. 17 a, Promptiores igitur de- bemus eſſe ad noſtra pericula, quàm ad communia. Qu. Fr. 344 a, Te eſſe hilari animo,& prompto ad iocandum, ualde me iuuat. Epi. 43 b, Animum tuum promptum& alacrem perſpexi ad defendendam remp. pro Ce. 300 a, Qui tot an- nos fidem ſuam populo Rom. prompꝑtam expoſitamꝗ́; prę- buit. de Ora. 163 a, Diſcutienda ſunt ea quæ obſcurant:& ea quæ ſunt eminentia& prompta, ſumenda.& 105 b, Eius rei facilis eſt& prompta reſponſio. J. V. 209 b, Clauſum& re-
P R ints conditum.)((Apertum& promptum. pro Mu. 130 a, Quod omnibus patet,& æquè promptum eſt mihi& alijs. de Or. 100 a, Alacri& prompto ore ac uultu huc atq; illuc intue- ri. pro S. R. 33 a, Tametſi hoc quidem minim? latet, quod i- ta promptum& propoſitum eſt, ut,&c. pro Pla. 266 a, Hic quod animo ſenriebat,& uultu promptum habuit,& lin- gua. I. P. 91 a, Reſpõſione me mimica homo promptiſsimus laceſsiuit. in Ver. 208 a, Promptiſsimus homo& experiens. Epi. 57 b, Cætera, quæ tibi à multis prompta eſſe certò ſcio, à me ſunt paratiſsima. de Or. 121 a, Queeſtiones animo per- curſas,& prope decantatas habere: id eſt, promptas, uel in promptu.
PROMVL GATIO, nu. legis alicuius(ut ita dicam) publi
catio& propoſitio. J. A. 154 b, Illæ enim leges nulla promul gatione latæ ſunt, antequam ſcriptæ.& 195 b, Vbi promul- Satio trinundinum? Ep. 4 b, Subitò exorta eſt nefaria Caro
nis promulgatio, quę ſtudia noſtra impediret.& u4 b, Pro-
mulgatio de dictatore.
PROMV LGAT V S, a, um. de L. 186 a, Promulgata, propoſi- ta, in ærario cognita agunto.
PROMVLGO, as. propono. Qu. Fr. 309 b, Cato legem pro- mualgaunit de imperio Lentuli abrogando. Qu. Pr. 3u1 b, Qui de Cæſare monſtra promulgarunt, quibus intercederet ne- mo. pro Mur. 131a, Prælijs promulgatis tollitur è medio ſa- Pientia. pro Fl. 149 a, Re multos dies promulgata& cogni- ta. Epi. 203 b, Cum Tribuni plebis legem iniquiſsimam de eorum agris promulgaſſenrt. Atr. 7 b, Promulgare rogatio- nem. Atti. 8 b, Quid de pro mulgata rogatione ſentiret. pro Pom. 14 a, Cum Gabinius de uno imperatore cötra predo- nes conſtiruendo legem promulgaſſet. I. A. 158 a, Loquor de legibus promulgatis, de quibus eſt integrum nobis. Poſtq. 204 b,& pro Do. 239 a, Tribuni qui promulgarent de ſalu- te mea,& ad uos ſæpenumero deferrent. pro Seſt. 3 a, Pro- mulgantur uno& eodem tempore rogationes de mea per- nicie,& de prouincijs nominatim confularibus. pro Seft. 18 b, De meo reditu octo Tribuni pl. promulgarunt. pro Syll, 179 b, Lex dies fuit propoſita paucos, ferri cœpta nunquam poſita eſt in ſenatu, populum Romanum latuit.
PROMVL SIS, dis. potio mulſo condita. Epiſt. 136 b,& 138 b, Non eum, quem tu es ſolitus promulſide conficere.
PRKONEPOS, tu. nepotis filius, referturd; ad proauum. in Ant. 24 3 b. M. IL. cpide M. Lepidi Pontificis max. fueris pro- nepos.& Tuſcul. 196 a, louis iſte quidem pronepos, id eſt, Thyeſtes.
PRONOMINATIO. ornatus quidam uerborum. ad He-. 3 ¼ a, Pronominario eſt, qua ſicuti cognomine quodam ex- traneo demonſtrat id, quod ſuo nomine appellari non po- teſt. ut ſi quis, cum loquatur de Gracchis: At non Africant
nepotes, inquiet, iſtiuſmodi fuerunt.
LIPONOIA. L. Prouidentia.
PRONVNOCIA TIO, onis. actio, appellatio. pro Clu. 29 a, Oppianicus re& exiſtimatione iam, lege& pronunciatio-
ne nondum condemnatus. de Cl. 188 b, Lenis appellatio li- terarum. de In. 44 a,& ad Her. 1 b, Pronunciatio eſt ex rerũ & uerborum dignitate uocis& corporis moderatio. de O- rat. 36 b, Actio quæ motu corporis, quæ geſtu, quæ uultu, quę uocis cõürmatione ac uarietate moderanda eſt. de Or. in b, Quis enim cantus moderatæ orationis pronunciatio- ne dulcior inueniri poteſt?de Fat. 145 b, Omnis pronuncia- tio aut uera, aut falſa eſt. de Finib. 42 b, In lingua ponebant explanatam unocum impreſsionem.
PRONVNGIATO RKoru. hiſtoricus. de Cl. 9 1 b, Thucydi des pronunciator ſincerus& grandis etiam fuit.
PRONVNGIATVM H. effatum, græcè Aειιαα. Tuſc. 151 a, Omne pronunciatum(ſic mihi in præſentia occurrit, ut ap- pellarem eοαe. utar poſt alio, ſi inuenero melius) id ergo eſt pronũciatum, quod uerum eſt aut falſum. L. Enüciatio.
PRONVNCI O, as. dico, prædico, ago, lingua nuncupo, ef- fero, appello, ſententiam dico, effari. Epiſt. 69 a, Dicunt ue- recundiores eſſe præcones ludorum gymnicorum, qui cùm cateris coronas impoſuerunt uictoribus, eorumd; nomina
magna uoce pronunciauerunt, cum ipſi ante ludorum miſ- fionem corona donentur, alium præconem adhibeant, ne ſua uoce ipſi ſe uictores eſſe prædicent. pro Quint. 9 a, Cui magiſtri fiunt, qui pronuncient, qc.& de quo preconis uox pPrædicat,&c. de Fat. 143 a, Neque eos uſuros eſſe coniun- ctionibus ut ita ſua præcepta pronuncient, ſi quis natus eſt,&c. ſed potius ita dicant, non& natus eſt quis,&c, de Orat. u⁰ a, Tum ad extremum agere& pronunciare. de. m a, Memoriter pronunciare multos uerſus. de Orat. 92 a, Menedemus memoriter multa ex orationibus Demoſthe- nis præclarè ſcripta pronuncians.& 97 b, Eam rem, quam legas, uerbis alijs quàm maximè fieri poſsit, lectis pronun- ciare,&c. de Di, 5 4, Et ea quæ pronunciaui, accuratiſsimà 5 Aa 4 ſcripſe-
2

1119 P R ſcripſeris. Off. 65 a, Cũ in uenundando rem eam ſciſſet, neq; pronunciauiſſet empto ri. Off. 65 a, Is igitur iudex ita pronui ciauit.& ibi. M. Cato ſentenrtiam dixir. I. V. 127 b, Prætor de tribunali pronun ciat, ſi quis,&c. de Cl. a, Cõſules re au- dita, amplius de confilij ſententia pronunciauerüt. pro Cl. 34 a, Suppreſſam eſſe ab eo pecuniâ, quam pro reo pronun- ciauifſer. de Fin. b, Aequam igitur pronunciabit ſenten- tiam ratio. de Ora. 10 8 a, Demoſthenes ſumma uoce uerſus multos uno ſpiritu pronunciare conſueſcebat. in P. 100 b, Tum iple ge te ſententiam tuliſti, tum iudicium pronuncia uiſti. Partit. i20 b, Cum uerſüs pronunciatus eſt una ſyllaba breuior aur longior. 12. PRONVS, a, um. in anteriorem partem flexus.). Supinus. de D. 105 a, Motus corporis pronus, obliquus, ſupinus. Tuſcul. 157 a, Nihil habent hæc duo genera proni,& ſupera ſemper erunt: PROOEMIVM, mij. exordium, principium orationis. At. 63 b. In fingulis libris utor proœmijs.& pro Clu. 29 a, Longo & altè petito proœmio reſpondere.& I. V. 93 b, Procemium mercenarium. At. 258 a, De gloria librum ad te miſi,& in eo proœmium, id eſt quod in Academico twertio: id euenit ob eam rem, quòd habeo uolumen proœmiorum, ex eo elige- re ſoleo, cum aliquod quypsæue inſtitui, itaq;,&c. Epi. 67 b, Gratia illa, de qua ſüauiſsimè quodam in proœmio ſcri- püſti. Ac. 40 b, In ijs ipfis antiquitatum pro œmijs philoſo- phiiæ,&c. de Or. 138 a, Tanquam citharœdi proœmium affi ctum,&c. ad Her. 1 b, Exordiorum duo ſunt genera: princi- pium, quod græcè wooizuou appellatur:& inſinuatio, quæ 17ℳ&ᷣnominatur. de Orat. 92 a, De proœmijs,& de epilo- is,& de huiuſmo di nugis referti funt oratorum libri. Atti. 215 b, His libris noua proœmia ſunt addita, quibus eorum uterq; laudatur. de Leg. 172 b, Habes proœmium legis, ſic enim hoc appellat Plato.“ PRO PAGATIO, ouiz. procreatio, amplificatio. Offic. u b, Quæ propagatio& ſoboles origo eſt rerum publicarum. de Pro. 75 a, Propagatio finium imperij.& Tuſc. 154. b, Pro- pagatio nominis. Epiſt. 71 b, Vita in qua nihil inſit, niſi pro pagatio miſerrimi temporis. de Senect. 99 a, Propagatio
uitium... PROPAGATO R, rb. amplificator. At. 120 a Ille prouincie 2* 2 8 2* propagator.
PROPAGOS inis. uitis ad ſobolem ſuppreſſa. de Se. 88 a, Mal leoli, plantæ, ſarmenta, uites, traduces, propagines. PROPAG O, s. profero, produco, dilatio. I. V. 273 b, Cum i- pſe ſui generis initium ab ſe gigni& propagari uellet. Oct. 330 b, Quæ ueriſsimè memoriæ propagara fuerint. I. A. 155 a, Iun. Brutus, qui regio dominatu rempublicam liberauit, & ad fimilem uirtutem& ſimile factum ſtirpem in propè quingenteſimum annum propagauit. de Off 4. b, Vera glo ria radices agir, atq;, etiam propagatur.& Topic. 126 b, Ex quibus plura bona propagentur. I. C. 106 b, Quos ſi meus conſulatus ſuſtulerir, non breue neſcio quod tempus, ſed multa ſecula propagarit reipublicæ. de Fin. 132 a, Propaga- bat tamen uitam aucupio ſagittarum. de In. 42 a, Cum ho- mines ſibi uictu ferino uitam propagabant. pro Seſt. 24 a,
Hæc monumentis annalium mandantur, poſteritati propa
gantur. I. C. ué b, Ad memoriam conſulatus mei propagan dam. de Diuin. 139 a, Religio propaganda eſt. pro Ma. 134 b; Propaganda ſoboles. pro Do. 230 a, Huius uiri laudem ad ſempiternam memoriam temporis calamitas prorogauit. de Pro. 72 a, Annus eſt integer nobis expectandus, quo in- teriecto ciuium calamitas propagatur. Propagare prouin- ciam. L. Propagator. 5
PROPAL.A M. palàm, in propatulo loco. de Ora. 98 a, Pro- pofito argento, ac ſignis& tabulis propalàm collocaris.
PROPATVILV S,la,lam. apertus. I. V. 226 a, In apertò ac pro
batulo loco figna duo ſunt.
PROPE propius. propter.)((Longè, pro cul. Tuſcul. 7⁄ a, Sed bacillum quo abigam, prope me ponitote.& Ep. 129 b, Vo- lebam propè alicubi eſſes.& 106 b, Vt nõ ſoluùm prope me, ſed planè mecum habitare poſſes, de Cla. 169 a, Cum plebs prope ripam Anienis àdIII. miliarium conſediſſet. pro Mi. 11r a, Illi, ſi inſidiaretur, nocte prope urbem expectandum. de N. 70 a, Vites à caulibus, ſi propè ſati ſint, refugiunt. At. 65 b, Tu aduentare ac propè adeſſe iam debes. de Inu. 78a, Hoſtes prope muros caſtra habent. de In. 63 b, Alterius gla- dium propè appofitum è uagina eduxit. pro Pom. 6 a, Vi- dent eum propsè eſſe, quo etiam carent ægrius.& Epi. Soa, Fropè accedere. Ep. 3 a, Prope Cal. Sextiles puro me Lao- dicèæ fore. I. V. 236 b, Cuùm in Italia bellum, tum propè à Si- eilia, tamen in Sicilia non fuit. I. V. 10 b, Tam propè ab do- mo detineri. Atti. 178 b,Atq; utinam propius te acceſsiſſem. Oct. 33 0 a, Cur caſtra longius aduerſariorum caſtris,& pro- pius urbé mouétur Tu. 153 b, Antiquitas quæ quo propius
T R. I120 aberat ab ortu& diuina progenie, hoc melius ea cernebat, &c. At. 1 b, Tu illam manum mihi cura ut præſtes, quoniam propius abes⸗de N. 8 b, Stellæ aliæ propius à terris mouen tur, alię remotius. Par. 241 a, Propius accedere ad ſenſum a- licuius. de L. 182 b, Lex rogum buſtumüe nouũ uetat pro- pius ſexagintà pedes adijci ædes alicuius, inuito domino. Item: Ad ſimilirudinem Deo propius accedebat humana uirtus, quàm figura. I. A. 213 b, Ne propius urbem millia paſ ſuum ducenta cxercirum admouerit.& 206 b, Dum ne exer cirum propius urbem Romam C C. mil. admoueret. Qr.F. 300 b, Proßius nihil eſt factum, quàm ur occidererur. I. V. 255 a, Nec quicquam propius eſt factum, quàm ut uiuus cõ bureretur.& pPro C. 29 b,& At. 157 b, Propius factum eſt ni- hil. pro Flac. 151 a, Propius accedo, nego eſſe reſtimoniũ, in-
tro etiam magis, qui geſsit, non adeſt.
PFROPE. pens, ferè, quafi, propè dicam, propè iam. I. V. 229 a, Nam Sappho dat mihl iuſtam excuſarionem, propè uti- enoſcendum eſſe uideatur. in V. 160 b, Eques Romanus pro Pè annos X C. natus. Ep. 47 a,Sapientia præ ditus propè ſin gulari. pro Arch. 186 b, Propè nouo quodam genere dicen- di. Ep. 123 b, Propè oblitus ſum,&c.& 10% a, Propè deſpera- tis his rebus. Ep. 5 a, Ad quem propè iam delatum eſſe exi- ſtimatur. Epi. 34 b, Prouinciam annuã propè iam undecim menſium factam eſſe. de Sen. ↄ4 b, Quaſi decurſo ſpacio, id eſt, propsè iam. I. V. 105 a, Excludit eum, cui propè dicami ſoli poteſtatem factam oportuit.& pro Qu. 7 b Mo deſtia pro- pè dicam non minore, quàm,&c. de Inu. 83 b; Quid igitur profecit&c. propè dicam plurimum. pro Pla. 163 a, Quorũ honoribus agri propè dicam ipſi, montesq́ fauerunt: de Se nect. 87 a, Propè intueri aliquid.)((Procul ſpectare aliquid. Ep. 106 b, Primùm ut eam domum ſumeres, ut non prope
me, ſed planè mecum habitares. PROPEDIE M. breui. Att. 91 a, Ego, ut ſpero, propediem te uidebo.& de D. ↄ0 a,& Att. 23 a, Prognoſtica noſtra prope-
diem expecta.& Ep. 159 b, PROPELL O, ls. propulſo. Antequam. 192 b, Si quando ini- micorum impetum propulſare& propellere cupiſtis. Tuf.
zu a, Propellere nauem remis.
PROPEMODVM. propsè, ferè. de Di. 126 a, Quid enim eſt
ſorstidem propemodum quod micarse. Or. 210 b, Ver ba cõ-
pemodum mantere in inſtituro meo uideor.& 219 a,& Off. 39 a, Epi. 81 a, Alteros propemodum iam ſumus experti.& de Fin. 49 b,& Fuſf. 168 b, Vt propemodum,&c.
PROPENDE O, des. inclino. de Orat. 125 b, Si ſe dant,& ſua ſponte, quò impellimus, inclinant, arq; propéẽdent, accipio quod datur. Tuſ. 245 a,Si multo maiore& grauiore ex par te propendent. Tuſ. 23 8 a, Tantum propen dere illam bono rum animi lancem, ur terram& maria deprimat. de Orat. 120 a, Neceſſe eſt, ut inclinatione uoluntatis propendeat
in nos.
PROPENSF.ex animo, libenter. Epiſt. i92 b, Vt hanc cof- cordiam& conſpirationem omnium ordinum ad defen- dendam libertatem propensè non crederent aſſe factam.
PROPENSIO, onu. procliuitas, inclinatio uolütatis. de Fi. 117 a, Zeno, qui nulla in re, niſi in uirtute aut uitio propen- ſionem minimi quidem momenti, ad ſummum bonum adi
piſcendum diceret.
PROPENSV S, a, um. procliuis. Attic. 117 a, Quod addis, ne propenfior ad turpem cauſam uidear,« ertè uideri non poſ ſum.& 120 a, Infimus quiſq; propenſus in alteram partem. de N. 79 b, Mihi Balbi diſputario ad ueritatis ſimilitudine uidetur eſſe propenfior. de D. 32 a, Cum diſputatio tibi ad ueritatem eſt uiſa propenſior. pro Mur. 139 b, Propenſus ad lenitatem.& de Inu. 75 b, Propenſus ad ignoſcendum.& de Fin. 130 b, Propenſus in neutram partem. Att. 211 a, Coràm i- girkr& propenſo quidem animo ad probandum. Q. F. 317 a, A propeniis in hanc partem uehementer colimur& ama mur. Off. 46 a, Propenfior benignitas eſſe debebit in cala- mitoſos. Off. 47 b, A quo enim celeriter remuneratio fore
uidetur, in eum ferè eſt uoluntas noſtra propenfior. Far. 120
a, Cauſa, quæ quando accedit alteri, id fit propenſius. pro
§. R. 32 b, Is natura non tam propenſus ad miſèricordiam,
quam implicatus ad ſeueritatem uidebatur. Tuſc. 227 a, Vt alius ad alium morbũ procliuior, ſic alius ad alia uitia pro penſior. de F. 14 a, Omnes ad diſcendum propenfi ſumus. 125 a, Propenſus ſua ſpõte ad aliq uid agendum. Ep. ⁷ a, Vi- deor mihi perſpicere ipſius animũ propenſum ad ſalutem tuã. Of. 21 b, Si quis paulò eſt ad uoluptatẽ propenſior. An- teq. 192 b, Hllie enim animi uoluntas propenſa cõprobatur-.
PROFERATI O, onu. feſtinatio. Epi. 67 b, Sed ad propera-
tionem meam quiddam intereſt, nõ te expectare, donec a locum uenias.
PROPERATO opus. id eſt, celerit ate, pro Mil. mn. PROFPE-

3
KW hi curamlut tenthe
¹ 1 d Prohuufazuia . 0, nego elle 1 letu nadeſt.
4 b, QuabGeeysa a 4 ai decutan „ um culprpgechand Sbro L.) b bächamn c. de lnu. 35 Cii rumn 1Gan
aum. pro klaut(ri Pi montesqh faurun d.)(.Procul peckarlit num ſumerss,u un mn
1
.
F 4. 2 pP „ESo) ut ſpero hnypelten donn 6 4
a, Prognollica nolctannon
dtequam aor Diqundit
4
te propellere euyiténl
erè. de Di.u6 iaa d⁴ micare. Or. No h lei- dum dinumerzceläk d meo uideor& uoa dhi nodum ium ſuns cyend dropemodum Ac.
de Orat u bäiſedus i nunt atg, propätem uin ſco maiote&grauione nt
rum propendereilandon maria deonmat. de lone uoluntass pöopentas
4
ater. Epitind ſeae a 4 3 3. mnium ordnunl 1 dei non credetes käm. 4 4. 1 as inclinato volätasb. del 3 2 44* 8„ 7 wrtute uututbo prper 1 1n unm d nettti,ad(ummuindd
ohi bedit, * e at 9 aignitas e emunaid. n celerlte fe jor9” tas not- fus.
orope 4 . uidedan urif 9 us 5 gor, Hi unopu „Kendum plor nl
1121 P R
PROPERO, ½. feſtino, appropero, accelero, celeritate utor,
maturo. At. 10 B, Sed ductus odio prôoperauit rem deducere iꝑ iudicium. de Or. 98 b, Cum in campum properarer,& ri- dens& ſtomachans Scæuola. Ep. 198 b, Arq; inde uentis re- misq́; in patriam omni feſtinatione properaui, de Prou. 76 a, Si Cæſar in patriam redire properaret. pro Mil. n a, Quæ cauſa erat, cur Romam properaretè de Som. 27 b, Quin huc uenire propero. pro Syll. i⸗ b, Properatũ uehementer, cum longè tempus muneris abeſſet. Attic. 284 a, Sed propera per deos,&c.& 24 ¼ b, Ego ih Pompeianum properabam. de D. us b, Ira enim cum magis properant, cõcludunt,&c. Att. 57 A, Hæc properantes ſcripſimus. Epiſto. 259 b, Sed tum ita uelim, ut ne quid properes. Tuſciil. 16 4 b, Siue retardabis,
ſiue properabis. I. A.222 a, At ille properans feſtinansq́;,&c.
177„ 3. 8 Quint. Frat. 304 a, Rogo te, Romam pergas& properes.
PRO PERTIVS. pro Dom. 223 àä. PROPINO, s. trado, offero. Tuſ. 169 a, Socrates cum conie
ctus in carcerem triginta iuſſu tyrannorum uenèenum ut ſi- tiens ebibiſſet, reliquum ſic è poculo eiecit, ut id reſönaret. quo ſonitu reddito, ridens: Propino, inquit, ioc pulchro
eritiæ, qui in eum fuerat deterrimus. Græci enim in conui uijs ſolent nominare, cui poôculum tradituri ſunt.
PROPINQVITAS, z. agnatio, coniunctio ſanguinis uel
affinitatis, neceſsitudo. pro Mu. 14 b, pro Qu. 4 b, Si pieta- te propinquitas colitur, qui affinem prodit, impius ſit ne- ceſſe eſt. pro Pla. 26 4 b,& ad Her. 26 b, Qui eſt cum illo ma- ximis uinculis& propinquitatis& affinttatis coniunctus. I. A. 136 b, Municipium propinquitate propè finitimuni. de In. 50 b, Propinquitas lõci.)(Longinquitas loci.
PROPIN QVVS, uicinus, prõximè accedens, eitimus, pro-
ximus, finitinius, neceſſarius, cognatus, cognarione cöniun ctus, propinquitate coniunctus, qui aliquem cognatione attingit, homines deoruni agnatione& gente tenentur. de Legib. 160 b.)((Longinquus, alienus. de Finibus 12 4 b, Pla- to, cuius etiam illi hortuli propinqui memoriam mihi affe runt. Pla. Epiſt. 156 a, Et ſubeſſe tamen propinquis locis ce- leriter poſſem. pro Sex. R. 40 5, Præclarum& propinquum prædium. I. A. 237 b, Propinquæ finitimæque prouinciæ, ut Cilicia& Syria. de Orator. 125 a, Motus, qui finitimi ſunt,& propinqui fis. ad Heren. 27 a, Nam graui figurę propinqua eſt ſufflata. de Dom. 94 a, Hector moriens propinquam A- chilli mortem denuncidât: Attic. 15 a, Erat enim ſpes propin qut reditus. de Inu. 83 a, Audacia non contrarium, ſed appo ſitum eſt ac propinquum,& tamen uitium eſt. Orat. 205 a, Abutimur uerbis propinquis. pro Mil. u6 a, Clodius æqua- liter in propinquos& in longinquos irruebat. pro Mur. 141 b, Virgo ueſtalis huius propinqua& neceſfaria. I. A. 264 b, Conſolemur eorum propinquos, qui,&c. Offi. 11 B, Arctior uerò colligatio eſt ſocietas propinquorum. pro S. R. 34. b; Propinqui cognatiq;, optimè conuenientes. pro Quint. 18 a2, Iibi propior me nemo eſt. pro Pla. 26 4 b, Qui eſt cum il- lomaximis uinculis& propinquitatis& affinitatis con- junctus.
PRO PILO R, us. interior, arctior, iunctior, citerior. I. V. 226 b,
In quib. erant omnia, quæ ſceleri propiora ſunt, quàm reli- gioni. de Inu. 76 a, Sed hæc uétera, propiora uideamus. pro Seſ.ii b, Omnibus ſua ſibi propiora eſſè pericula, quàm alie na. de Cl. 19 4 b, POſt autem cauſa fuit propior,& cum exitu iunctior. de Clar. 10 4 b, Et dicendi ardore eram propior,& xtate coniunctior. pro Qu. 18 a, Tibi propior me nemo eſt. Att. 334 a, Nos autem alium portum propiorem huic ætati uidebamus. Off. 37 a, Prius de ijs rebus quæ uirtuti propio- res ſunt, dixerimus. Off. 6 b, Societas, quæ latiſsimè patert, &c. interior,&c. propior,&c.
PRO PITIVS, a,um. fecundus, præſens.)(.Infeſtus, iratus:
Oct. 329 b, Fortuna quæ nobis infeſta eſt, fuit aliquando ꝓ- pitia.& pro Cæl. 46, Huic ego deos propitios, pleriq; autè iratos purant.& I. P. 92 b, Dij neq; propitij ſunt cuiquam, neq; irati. I. V. 61 a, Ita deos mihi uelim propitios, ut cõmo- ueor animo,&c. de N. 25 b, Quid enim dicam propitius ſit, ele enim propitius poteſt nemini, id eſt, deus.& 55 b, Ira- tus.)(„Propitius. At. 28 b, Paria propitia ſit. Att. 13 4 a, Hunc propitium ſperant, illum iratum putant.
PROPOL A, le. qui mercatur à mercatoribus quod ſtatim
uendat. Oft. 30 b, in P. 94 a, Piſtor domi nullus, nulla cella, danis Knnun z panis& uinum à propola atq; de cupa.
PROPONO, us. Pono, ante oculos mihi conſtituto. At. 125
b, Si quidem ille ipſe ad eundem ſcribens, in publico propo ſuit epiſtolam illam.& pro Fl. ů50 a, Lex tabulas obſignatas in publico poni uult. pro Mu. 129 a, Qui ſingulis diebus edi ſcendos faſtos populo propoſuit.& 14 b, Eſt illud quidè exemplum tibi propoſitum domi.& ib. Ad imitandum mi hi propoſitum exemplar illud eſt.& de Op. 244 b, Attici no bis propoſiti ſunt ad imitandum. de Or. 98 a, Explicare ue-
P R 124
ſtem, proponere argentum, tabulas ac ſigna propalàm col- locare. At. nz a,& u8 b, Proponere literas in publico. cont. Rull. 63 b, Lex in publicum Proponitur.& I. P. 9 8 b, Stipen- dium miliribus numeratum eſt menſis Paldàm propofitis. Pro Qa.9 a, Proponere libellos de aliquo in celeberrimis locis. I. V. 124 b, Proponere fidem uenalem. in V. 169 a, Eſt hic ordo propoſitus atq; editus in altum. Off. 2 a, Quidam propoſfitis malorum& bonorum finibus officiũ omne per uertunt. de Orat. u17 a, Proponere fibi aliquem imitandum.
de Am. 1i b, Proponere ſibi memoriam atq; imaginem ali-.
cuius. de Or. 97 b, Ad uerſus alicuius ſe exercere, uel illius o- ratio nemi ſibi proponere.& ibi. Proponere aliquam exerci- tationem. Or. z02 b, His propoſitum eſt placare animos. E- Piſt. 16 b, Neq; mihi in omni uita res tam erit ulla propoſi-
ta, quam ut latére,&c. de Cl. 19 z a, Omni huic ſermoni pro-
Poſitum eſt, ut laborem meum perſpicias. de Cl. 167 a, Hoc ned; propofitum nobis eſt hoc loco, neque neceſſarium. im C. n a, Quæcunq; mihi fortuna proponatur, ſubibo. pro
Cl. 49 b, Purant enim minus multos laqueos legum ac iu-
diciorum eſſe propoſitos. pro Rab. 93 a, Serui, qui libertatis ſpem propoſitam non habent. pro Rab. 9o b, Tamen in hac defenſione capitis C. Rabirij, proponenda ratio uiderur eſ- ſe offi cij mei. I. A. 93 a, Qui ſibi bona ciuium ad prædã pro- poſuerunt. de In. 5F5 b, Qui leges ſcribunt, utilitatem reip. ſi- bi proponere debent. pro Fl. 4 b, Quibus laus, merces, gra tia, gratulatio propoſita eſt in impudenti mendacio. Pro Seſ.9 b, Mihi propoſitum eſt oſtendere omnia,&c. Ep. 16 b, Omnibus propoſitum eſſe debet cum dignitate ociũ. pro D. 222 a, Mea cauſa uidebatur perditis ciuibus ad inuidiam eſſe propofita. Epi. 71 b, Omnibus telis fortunæ propofita eſt uita noſtra. de Fi. 76 b, CQum improbis pœnam proponi tis. Epi. 27 b, Proponere aliquid alicui ad timorem.& pro Pl. 250 a, Cum mors proponeretur. Epi. 5 b, Iniurijs, quæ 4 Gatone propoſitæ ſunt, reſiſtemus. pro Cæl. 54 a, Et cu hu- ius uobis adoleſcentiam propoſueritis, cõſtituite nobis an te oculos huius etiam miſeri ſenectutem. pro Seſt. 6 b, Si o-
ra ipſorum oculis ueſtris propoſueritis. de N. 33 b, Cöpre- hende animo,& propone ante oculos deum,&c. I. C. 120 b, Cum uerò mihi Propono regnantem Lentulum,&c. uerſa-
tur mihi ante oculos,&c. cerno animo,&c. uideor mihi ui.- dere,&c. pro Syll. 180 b, Et uitam illius ante oculos ueſtros proponite. Epiſt. 50 b, Hoc idem fac ante oculos tuos tibi proponas modòo,&c.& ibid. Quæ alijs rute præcipere ſo- les, ea tute tibi ſubijce, atq, apud animum tuum propone, nullus dolor,&c. pro D. 215 a, Res erat non in opinione du- bia, ſed in præſentia atq; ante oculos propo ſito periculo. Pl. 259 b, Sed mihi in cauſa facili perdifficilis defenſionis ra- tio proponitur. Att. 197 a, Ciceroni uelim hoc proponas, ut accommo det,&c. de Or. 137 b, Digredi ab eo quòd propo- ſueris. Ora. 209 b, Proponere quod dicturus ſis. pro Pom. 7 a, Quod mihi ego extremum propoſuerã, cum eſſem de bel li genere dicturus. Ep. 14 a, Illa ſequor quæ paulo antè pro-
poſui.& 251 a, Extremum illud eſt de ijs quæ propoſueram. de Cl. 18 4 a, Curio cum tria propoſuiſſet, aut quartum ad-
debat, aut tertium quærebat.& 186 b, Céſorinus quod pro-
pPoſuerat, explicans expeditè. de Or. 124 b, Proponi oporter quid afferas,& id quare ita ſit, oſten dere.& 90 b, Si cuipiam nimis infinitum uidetur quod ita propoſui, quacũq; de re, &c.& 128 b, Aliquid non efici ex propoſitis, nec eſſe conſe- quens.& 96 b, Ab eo quod tibi propoſueris, minus aberra- re. Tuſ.+¼ b, Ponere iubebam de quo quis audire uellet. i.
proponere. in A. 193 b, Mortem omnibus natura propoſuit.
&D 212 b, De tribus enim quę propoſuiſti, hoc extremum eſt. pro Dei i2 a, Propone tibi duos reges, idq; animo contem plare quod oculis non potes. I. A. 2 43 b; Cum peruenero ad eum exitum, qui mihi fuit propoſitus.& 231 a, Qui eam tibi cauſam belli gerédi proponis, ut ſenatum funditùs deleas⸗ de L. 173 a, Legum uocem proponam. Atti. 282 a, Non enim id propoſitum eſt huic epiſtolæ, Meſſalam ut laudem, præ- ſertim ad Brurum. Qu. P. 243 a, Sed neſcio quo pacto ad prę cipiendi rationem delapſa eſt oratio mea, cum id mihi pro poſitum non eſſet.& 319 a, Quid nunc putas tanta abs temi hi mercede propofita? Or. 7 a, Referri enim decet ad ea quæ propoſui in principio fundamenta iuſticiæ.& 10 a, Tertiü oſt propoſitum, ut in beneficentia delectus eſſet dignitatis, &4 b, Mihi propoſitum eſt, ut in libertate uiuam. Att. 33 b,
Minæ, quæ mihi proponuntur, modicè me tangunt.& 26 a, Locus ubi proponuntur edicta.& 124 b, Moderatori reip. beata ciuium uita propoſita eſt.
PROPORTIO, onu. comparatio. L. Portio. in V. 210 b, Fue- re aliquãdo apud Siculos peræqua proportione cætera. de
Vn. 197 a, Id optimè aſſequitur, quæ Græcè aæsadoyiæ, Lati- nè(audendum eſt enim, quoniam hæc primùòm à nobis no- uantur) comparatio proportiue dici poreſt. de Vni. 197 b,
Quemad-

1123 P R Quemadmodum ignis animaær, ſic anima aquę: duodô; ani- ma aquæ, id aqua terræ proportione reddit.& 199 a, Eius autem particulę interuallo relicto habebat numerus ad nu merum eandem proportionem, conparationemq; in extre mis, quam habent CCLVI. cum CCLELIII. Tuſ. 156 a, Ter ra ad uniuerſi cœli complexum quaſ puncti inſtar obtinet.
Lege Varronem de Analogia..
PRODPOSITIO, nis. de Or. 162 a, Propoſitioq; quid ſis di- Kurus. Tuſc. 199 a, Quid ergothuius'ne uitæ propofitio& cogitatio Thyeſtem leuare poterit? de Inu. 82 b, Cum ant- mi ampla quadam& ſplendida propoſitione. L. Magnifi- centia.
PROPOSITIO, cum pars eſt ratiocinationis, eſt, per quã breuiter locus is exponitur, ex quo omnis uis oportet ema net ratiocinationis. de In. 54. 55.
PROPOSITV M, t. ⁴οπο m ens, cõſilium, propoſfita ratio, quod attinet, ſuſceptum, conſiliu m, inſtitutum. Orat. 209 a, Vt declinet à propoſito, deflectat; ſententiam.& de Orat. 162 a, Declinatio breuis à propoſito. de Clar. 71 b, Egredi à propoſito ornandi cauſa. de Or. 162 a, Reditus ad propoſi- tum.& ibid. b, Reditus ad rem. Tuſ. 153 a, Redire ad propo- ſitum.& 1⁹2 b, Nos ad propoſitum reuertamur. pro Caæl. 58 b, Maledictio nihil habet propoſfiti præter contumeliã. de Fa. 140 b, Academiæ conſuetudo contra propoſitum diſpu randi. Off. 23 a, Cato grauitatem ſuam perpetua conſtantia roborauirt, ſemperq; in propoſito ſuſceptoq; conſilio per- manſit.& 14 b, His idem propoſitum fuit, quod& regibus ur libertate uterentur. de Cl. 176 b, Eſt enim propoſitũ, colli gere cos qui,&c. Attic. 280 a, Nulla re deterreri à propo ſito Poteſt. Off. 60 a, Sed iam ad propoſitum reuertamur. Pro- pofitum, conſultatio, infinita quæſtio. L. Quæſtio. de In. 43 b,& de Or. 96 b,& 115 b,& 153 a,& Or. 201a, Top. 227 b, Par. 235 a, ad He. 23 b, Nihil neq; ante rem, nsq́; p ræter rem locu- ti ſumus. Atrti. 250 a, b, 2uoν hic, eſt enim huic noſtro, nihil
ræbere.
PROPOSITV S, a, um. ſuſceptus, manifeſtus, prõptus. pro
Lig. 41 b, Quem de ſuſcepta cauſa propoſitaque fententia, nulla uis, nuſlum periculum poſſer depellere.& Offic. 23 a, Cato ſemper in propoſito ſuſceproq́; conſilio permäãſit. de Fin. 105 b, Sed iam ſentio me eſſe longius prouectum, quàm propoſita ratio poſtularet. pro Do. 169 a, Nondum ad pro- poſitum mihi finem honoris perueni. de D. 85 b, Cum ex iti nere quodam propo ſito,& iam conſtituto reuertiſſet, aqui læ admonitus uolatu. Par. 12 4 b, Ergo hoc propoſito nun- quam eris diues, antequam,&c. pro Mil. 107 b, Magna Clo- dio ſpes erat in Milonis morte propofßta.& nz a, Milo uitã ſuam maximis præmijs propoſitam,& penè addictam ſcie bat. Quint. de Pet. 20 ⁸ a, Iis fac ut propoſitum& paratum auxilium tuum eſſe uideatur. Epiſto. 16 a, Sic omnibus no- bis in adminiſtranda rep. propofitum eſſe debet, cum digni tadte ocium. pro S. R.;;8 a, Tamerſi hoc minimè latet, quod ita promptum& propoſitum eſt, ut,&c. I. A. 258 b, Quorum ea mens idꝗq; confſilium eſt, ut cupiant,&c. Off. 53 b, De ter- tio autem genere deinceps ſe ſcripſit dicturum, nec exoluit quod promiſerat.
PROPRAETO R,/ rt. uel Proprætore. qui cum prætoria po teſtate aliquò mittebatur. de Proui. 72 a, Res in prouincia à proprætore geſta.& I. A. 203 b, Prouinciæ, quas prætorij ꝓ- prætore obtinerent. Ep. 18 a,& ibi. Quos ex S. C. cum im- perio in prouincias proprætori mitti oporteret.
PROPRIE'. priuatim.)(. Communirer, publice, promiſcuè. Ep. 13 4 a, Quòd me amas, eſk id tibi commune cum multis: quòd tu ipſe tam amandus es, id eſt propriè tuum. pro Seſt. 10 b, Merelli cauſam neq; ſenatus publicè, ned; ullus ordo propriè ſuſceperat. in A. 156 a, Nihil eſt quod tam propriè dici poſsit actum eius quàm lex. Part. 230 a, Propriè in uer- bis eloqui dicitur. de Or. n3 b, Quam propriè de unoquo- que dixit. contra Rul. 83 a, Pro miſcuè toto quã propriè par ua frui parte malleris. Off. 2r b, Quarum una eſt cõmunis, &cc. altera quæ propriè ſingulis eſt tributa. Off. 3 b, A pere grino enim receſsit,& propriè in eo qui cõtraà ferret arma, remanſit. Off. 544 b, Atq; llud quidem honeſtum, quod pro- priè uereq; dicitur, id in ſapientibus eſt ſolis, nec à uirtute unquam diuellitur. I. A. i75 a, O' hominem nequam, quid e- nim aliud dicam? magis propriè nihil poſſum dicere.
PROPRIETA S’tis. natura, uis, natura propria. Acad. 15 a, Singularum rerum ſingulæ proprietates ſunt. Partit. 233 b, Definitio genere declaretur& proprietate quadam.& 228 a, Proprieras ſic, in hominem ne ſolum cadat, atq; etiam in belluas ægritudo. de Som. 3 a, Hæc eſt natura propria ani mæ atꝗq; uis: id eſt, ut ipſa à ſe moueatur.
PROPRIVS, a, um. præcipuus, peculiaris, certus, ſuũ cuiuſq;, quod proprisè fingulis eſt tributum, quortidianus& quaſi le gitimus, germanus. Pro Cor. 69 a, Pręcipuum illum& pro-
PROPTER. Ob, pro, ab, ad, de, ex, ut. Anteq. 197 a, Non tu
P R 1124
prium ſenſum doloris mei ſententia dicenda amouebo. de Sen. 84 a, At id quidem non proprium ſenectutis eſt uirijü, ſed cõmune ualetudinis.& de Di. 137 a, Varietas eſt propria fortunæ. I. A. 159 a, Libertas propria Romani generis. pro Sex. R. 43 a, Prædia, quæ noſtra ſunt propria, lux quæ com- munis eſt. de Or. 88 b, No id mihi uidetur orator, ſed Craſ- ſus ſua quadam propria, non communi oratorum faculra- te poſſe. Epi. 59 a, Quare non debes aut propriam fortunã, aut præcipuam poſtulare, aut com munem recuſare. Ep. 70 b, Conſuetudo communis uel tua ſolius& propria. de Or. 2 a, Aliunde aſſumpto uti bono, non proprio, nec ſuo. de Orat. 157 b, Tranflata& aliena uerba.)(. Propria ac ſua. de Or. 103 b, Philoſophi, qui omnia ſicut propria ſua eſſe, atq; à ſe poſsideri uolunt. pro Cec. 29 4 b, Rem aliquam ſuo cer- to ac proprio uocabulo nominare. de Or. 156 b, Verba pro- ria& certa quaſi uocabula rerum, penè und nata cum reb. ipſis. Ac. 10 a, Certa& propria nota ueri. Tuſ. 252 a, Proprijs & ſuis argumentis quæque res tractanda eſt. pro S. R. 22 a, Tria prædia Capitoni propria traduntur. de Clar. 171 b, Et nimirum is princeps ex Latinis illa oratorum propria& quaſi legitima opera tractauit. de Cl. 195 b, Animum iudicis impellere quocunq; res poſtulat, hoc eſt unum oratoris ma ximè proprium.& Qu. E. 297 b, Hoc eſt epiſtolę proprium, ut is ad quem ſcribitur, de ijs rebus quas ignoret, certior fiat. de Orat. 153 a, Ornatè dicere proprium ne ſit oratoris, an id etiam aliquis pręterea po(Sit?& 103 b, Licet iſta ratio- ne dicamus, pila bene ludere, proprium eſſe iuris ciuilis.& Ofa, de Na. 37 a, Artis maximè proprium eſt creare& gi- gnere. de Na. 22 a, Animantium proprium eſt, ur aliquid ap petant. Epiſt.- a, Quod meum erat proprium, id eriã po- pulo ſe remiſiſſe ſcribit. contra Rull. 77 a, Res ueſtras pro- prias alienari. pro Syll. 68 b, Tempus agendi fuit mihi ma gis proprium quàm cæteris. Poſtqu. 206 a, Si illud de duo- bus conſulibus perenne ac proprium manere potuiſſet. Of fic. 8 b, Qui proprio nomine perduellis erat, is hoſtis uoca- tur. Orato. u4¼ a, Qui profiretur eſſe ſuum, dicere de aliqua re. de Fa. 140 b, Huius ſtudij mea profeſsio eſt. de Orat. 103 b, Geometriam aut muſicam philoſophi non eſſe. Offic. 5a, Ex quo, quia ſuum cuiuſque fit eorum, quæ natura fuerant communia, quod cuiq; obtigit, id quiſq; teneat. de Nat. 181 b, Et quod nunc communiter in omnib. ſepulrtis eſt, ut hu- mati dicantur, id erat proprium tum in ijs, quos humus in- iecta contegeret. pi e
T PFo*
tudine uitæ, non pro magnitudine ſcelerum, non prop
reliquæ ætatis infamiam pœnas iure& lege perſoluo. de Orat. 105 a, Quod tamen propter eius ingenij magnitudi- nem uellem.& ibid. Quem omnes amare pro eius eximia ſuauitate debemus. Att. 104 b, Tyronem propter humani- tatem& modeſtiam malo ſaluũ, quàm propter uſum m eñ. pro§. R. 20 a, Suſceptum onus aut propter perfidiam abij- cere, aut propter imbecilliratem animi deponere. de Cl. 173 b, Ead; ſuſpicio propter eam cauſam fuit, quòd,&c. pro Q. 12 b, Si propter partium ſtudium potens fuit Alphenus, po- tentiſsimus Næuius. Par. 122 a, Qui legib. non propter me- tum paret, ſed quia id ſalurare maximè iudicat. Epiſt. 70 b, Qui propter acumen occultiſsima perſpicis. Epi. 4 a, Pro- pter tuum in me amorem. Ep. 20 b, Habeamus hæc omnia, bonorum ſtudium, propter noſtram cauſam: uulgi ac mul-
tirudinis, propter magnificentiam munerum. de Fin. 82 a,
Evſe& proprer ſe expeti.
PROPTER. propè. de Natur. 70 b, Vulcanus tenuit inſulas propter Siciliam, quæ Vulcaniæ nominantur. contra Rull. 78 a, Flauius Eurotas qui propter L.acedæmonem fluit. At. 130 b, Nam nec caſtra propter anni tempus facere poſſum. de Cla. 167 a, In pratulo proter Platonis ſtatuam conſedi- mus. pro S. R. 29 a, Duo filij propter patrem cubantes.& de N. 4.8 a, Hic iacet propter illum. I. V. 225 a, Propter eſt ſpelun ca quædam.& 252 a, Propter introitum portus.&39, Pro- pter ædem Vulcani. I. P. 80 b, Hic uir clariſsimus, qui pro- pter te ſedet L. Gellius.
PROPTEREA. ideo, idcirco, ex eo, ea re. Pro Lig. 138 a, At- que hæc propterea de me dixi, ut mihi Tubero, eum de ſe eadem dicerem, ignoſceret. 8
PROPTEREA qudd. propterea quia, ideo quòd, ex eo,
propter hanc cauſam quòd, ob eam rem quòd, ea re, Pro- pter hanc dubitationem quòd,&c. At. a, Pro§. R. 36 b. Ma- dato iudicium eſt conſtiturum non minus turpe quàm fur ti, propterea quòd quib. in rebus,&c. Epi. 138 a, Cum eſſem ocioſus in Tuſculano, propterea quòd diſcipulos obuiam miſeram,&c. Acad. ↄ b, Si notionem ueri& falſi propterea
quòd ea non poſſunt internoſci, nullam habemus. Epi. 49
b, Et ſi genus hoc cõſolarionis acerbum eſt, propterea quià
er quos,&c. be Tos PROPV-
PKR0

entia qicen 4. I
4 oc eſtunum ora 06 An atm ſedus quss igone eng ere propnum a ſtarrnn 0Bit K 109 dliccrikme Proprium eſſeiuns duil
mé propriumekarmet nproprium et udlagig 1
im erat proprumiterin a Rull.*7 4 Besuetam. Tempus agendifutniim Oſtqu. 06 a Kiiludcecn. oprium manere potuite derduellis erat is hottsua ur eſſe ſuum, ditceteceaig dea profeſsid et de0Om- philoſophinon eféCEi àt eorum, qux matun ina
at, id quiſq; tenea:dtWedi
rin omnid. ſepultsekab- um tum in iſ gucsdaru
z
erx ut Anteg.graei udine ſcelerun, aon ſuye enas jure K lege petdtac opter eius ugeni nagin omacsamate proelßannt d T ronem ptoptt una luũ quim kinente
Torooter perfcun 13 aut prof d tem anim deponere de Colh cauſam fuit gudchcerprod um dotenstut obenuöss 2 Cuilegd tone 4 * dica.Eptbeſe9
19 3i9: .. 0 qu ⸗ u14 ide tehl ea quld; d, ah, er em ud e 4 8 1 Kc. ³ e 1 9 1 4 m n— Foiun. 3 scu eb u50 aiſcipu 7 au.4 erea d Al Ji
ob ezm
ipn
1125 P K PROPVDIVM dH. res pudenda, is à quo pudor& pudicitia
procul abſit. Sic enim Romani dicebant, cum maledicto nu dare alicuius turpitudinem uolebant, quaſi porrò puden- dum. I. A. 259 b, Propudium illud& portentum. Lege An- tonius.
PROPVGNAGVLVAR, I. locus munitus unde pugnari poſsit. I. V. 19° a, Claſsis pulcherrima Siciliæ propugnacu- lum præſidium prouinciæ. I. P. 81 a, Lex Aelia& Fuſia pro- pugnaculum muriq; tranquillitatis. in V. 23 4 a, Nauis con- ſtrata& ita magna, ut propugnaculo cæreris poſſet eſſe. ꝓ Fon. 276 b, Eſt in prouincia Gallia Narbo Martius, ſpecula populi Romani, ac propugnaculum iſtis ipſis nationibus oppofitum& obiectum. pro Pom. 10 a, Propugnaculis im- perij ſociorum fortunas defendere. Epi. 239 a, Domus pro- pugnacula& pręſidium habet. I. V. 256 a, Si prius illud pro- pugnaculum, quo contra omnes meos impetus uſurum ſe putat, ex defenſione deiecero.
PROPVGNATIO, uu. defenſto. Epi. 64 a, Suſcepiq́; mihi
perpetuam propugnationem pro omnib. ornamentis tuis.
pro Seſt. 3 b, Ne mea propugnatio ei defuiſſe uideatur. Epi. 6 b,& 10 a, Noſtra propugnatio ac defenſio ſalutis tuæ.
PROPVGNATO R, ru. defenſor. in V. 253 a, Claſsis infir- ma propter dimiſsionem propugnatorum& remigum.& de Or. 106 a, Mutius paterni iuris defenſor& quaſi patrimo nij propugnator ſui.& Poſt. 212 b, pro Mil. 104 b, Propugna tor fenatus.
PROPVGNO; as. defendo.)(Oppugno. pro Rab. 96 a, Te- ſtator me pro illorum fama, gloria, memoria propugnan-
dum putare. Off13 a, Fortitudo eſt uirtus, propugnaus pro
æquitate. Antequam 94 a, Pro innocentibus propugnare. (Nocentes oppugnare.& Ep. 175 b, Acerrime propugnare pro ialute alicuius. Tuſ. 144 a, Beſtię pro ſuo partu ita pro- pugnant, ut,&c.
PROPVLSATIO, Onu. depulſio. pro Syl. 167 a, Cum huius periculi propulſatione, coniungã defenſio nem officij mei.
PROPVLS O, as. repello, arceo, depello, propello. pro S. R.
19 b, Periculum quod in omnes intẽditur, propulſate.& de Inu. 70 b, Propulſare iniuriam à ſe. Anteq. 192 a, Propulſare & propellere impetum inimicorum. Off. 5 b, Propulſare in- iuriam ab aliquo.& ibid. Inferre iniuriam alicui. de Fin. 122 a, Propulſare frigus& famem. I. A. 196 a, Sic ab ingreſsione fori populum propulſari uideres.
PROPNLAEVM,ai. ueſtibulum. Off. 45 b, Pericles tantam pecuniam in præclara illa propylæa coniecit.
PROQVAESTO R,rt. uel proquæſtore, qui cum autorita te quæſtoria mittitur aliquò. I. V. 6 a, Cum cui legatus& proquæſtore fuiſſet, prodidit.& 84 b,& ↄ4 b, Nam à Dola bella ſtatim pro quæſtore iuſſus eſt eſſe. Ep. 252 a, M. T. C. C. Caſsio proquæſ. Codex Aldinus uetuitior ita hab er, C. Caſ Hio proquæſtori. Ac. 3 b, Cum Alexandriæ proquæſtore eſ-
ſem.& 2 a, Sed& proquæſtore aliquot annos,&c.
PRO RA, ræ. prior anterlérue nauis pars. de Or. 159 b, In naui gio latera, carinæ, prora, puppis. I. A. A prora ad malum, à malo ad puppim. Epi. 266 a, Mihi prora& puppis, ut in ꝓ- uerbio Græcorum eſt, fuit à me tui dimittendi, ut rationes noſtras explicares.
PRORIPIO;,pu. ſubduco. de Ar. 243 b, IIle æſtuans ſe è curia repentè proripuit. in V. 269 a, lubet hominem proripi, uehe menriſsimeq́; uerberari. de Finib. 80 a, Quæ libido non ſeſe proripiet ac proijciet.
PROROGA TIO;nu. Prolatio. pro Muren. 135 b, Proroga- tionem legis Maniliæ flagitaſti. Att. 218 b, Vtar prorogario- ne unius diei.
PROROGO, as. differo, profero, propago. I. A. 165 a, Ne qn-
quennij imperium Cæſari prorogaretur. in V. 96 a, Impe- trat à ſenatu ut dies ſibi prorogaretur. Att. 73 a, Ne prouin- cia nobis prorogetur, per fortunas dum ades, prouide. I. A. 242 a, Differre bellum, neq; ſolum prorogare, ſed etiam con cedere uictoriam. Ep. zu b, Rogo atq; oro te, ne patiaris mi- hi quic quam ad hanc prouincialem moleſtiã temporis pro rogari.& 4° b, Illud pugna atq; enitere, ne quid nobis tem poris prorogetur. I. A. 174 b, Cæſar paucos ribi ad ſoluen- dum propter inopiam tuam prorogauit dies.& 181 a, Nu- merum annorũ prouincijs prorogauit. At. 69 a, Illud probè ne pateretur, quantũ eſſet in ipſo prorogari nobis prouin- cias.& 216 b, IJpſe enim adſum, niſi quid tu prorogas. Qu. F. 209 b, Quòd fi tibi bellum adminiſtranti prorogatum im- perium uiderem, intelligerem etiam fortunę poteſtatem in nos prorogatam.
PRORSVS. penitüðs, planè, omnino, funditùs, radicitùs, in to tum, utiq. uſquequaq;, omni ex parte, undiq; ſine ulla exce- Ptione.)(Nulla ex parte, de N. 63 a, Si autem id dicis, mun- do nihil eſſe ſapientius, nullo modo prorſus aſſentior. Att. 2¹¼ a, Prorſus non uidetur eſſe dubium, quin,&c. de Ora. u+
P R 112 6
a, Verbum prorſus nullum intelligo. Epiſt. 3 b, Prorſus eum libero omni ſuſpicione cupiditatis. Epiſt. 5§ a,& 105 b, Ne- que ſolum nobis, id eſt, tuis, ſed prorſus omnibus. Tuſc. 162 b, Prorſus hæc diuina ſunt. Att. 261 a, De ſumma agi prorſus uehementer& ſeuerè uolo. pro Syl. 177 b, Gladiatores em- ꝑpti ſunt ad cædem,&c. ita prorſus. de Natu. 75 b, Prorſi“s, ſi, &c. præſtare,&c. Attic. 251 a, H-S. LXXII. ſatis eſſe affatim prorſus.
PRORVMPO,. erumpo. pro Mu. 144 b, Catilina prorum- pet, quà minatur, in agros ſuburbanos repentè aduolabit. pro Sext. Roſc. 20 b, Hoc cogitate iudices, eò prorumpere hominum audaciam, ut hic ante pedes ueſtros cædes futu- ræ fint.
P 19 RVPTV S, a, um. proiectus, pro S. R. 29 a, Prorupta au-
acia.
PROSAPIApiæ. genus, ſtirps. de Vn. 202 a, Et eorum, ut uta- mur ueteri uerbo, proſapiam,&c.
PROSCRIB O, bu. proſcriptionem facio, edico. pro Do. 222 a, Quæro enim quid ſit aliud, proſcribere uelitis, iubeatis, ut M. Tullius in ciuitate ne ſit.& ibid. Hoc pati poteſtis, ur ſinguli ciues fingulis uerficulis è ciuitate tollantur? pro S. R. 21 2, Cum proſcriberentur homines, atq; ex omni regio- ne caperentur ij, qui aduerſarij fuiſſe putabantur. in V. 101 a, Lex Cornelia proſcriptum iuuare uetat. Offic. 65 a, Si tu cum ædes proſcribas, tabulam tanquam plagam ponas, do mum propter uitia uendas,&c. At. 152 b, Senatum enim Ca lend. uelle ſe frequentẽ adeſſe, eriam Formijs proſcribi iuſ- ſit. Qu. Frat. zu a, Racilius tabulam proſcripſit, ſe familiam Catonianam uenditurum. pro Qu. 3 a, Auctionem in Gal- lia ſe facturum eſſe proſcripſit.& 9 a, Proſcribere bona al- terius.& 3 a, Eum non poſſe quæ proſcripſiſſet uendere. Of fic. 62 b, Ille quod non placebat, proſcripſit, tu quò placebat miſiſti. cont. Rull. 89 a, Poſſeſsiones uenales ac proſcriptas hac lege uideo. Attic. 103 b, Horti quam in diem proſcripti fint, uelim ad me ſcribas. in V. 104 b, Iſte locare incipit non proſcripta neq; edicta die. At. 55 b, Tuſculanũ proſcripſi. At. 105 a, Vt quid ſi uictus eris, proſcribare: ſi uiceris, tamen ſer- uias. Attic. 253 a, Itaque ſeſe ſcripturum aiebat ut uenatio- nem eriam, quæ poſtridie ludis Apollinaribus futura eſt, proſcriberent. Attic. 262 a, Throtium ægrum proſcriptum uidimus.
PROSCRIPTIO, nis. damnatio, publicatio. pro§. R.;9 b, Opinor eſſe in lege quam ad diem proſcriptiones uendi- tionesq, fiant.& pro Quint. 10 a, in V. 267, Proſcriptio bo- norum. pro Pl. 16z b, Emptiones falſas, proſcriptiones cum mulierculis aperta circumſcriptione feciſti. pro Qu. R. 44. a, Cauete per deos immortales, ne noua& multo crude- lior per uos proſcriptiò inſtaurata eſſe uideatur, illã prio- rem quæ facta eſt in eos, qui arma capere potuerunt, tamen ſenatus ſuſcipere noluit. pro Seſt. 17 b, Cum de capite ciuis, & de bonis proſcriprio ferretur.& Poſtꝗ. 205 a, Cum capur meæ proſcriptionis recitaretur.& de Pro. 78 b, Proſcriptio capitis mei. Partit. 125 a, Proſcriptiones locupletum. Attic. 173 a, Non nominatim, ſed generatim proſcriptio eſt in- formata.
PFROSCRIPTVRIO, ru. proſcribere cupio. At. 145 b, Syl- laturit animus eius& proſcripturit.
PROSCRIPTVS, a,um. cont. Rul. 89 b, Poſſeſsiones uena-
les ac proſcriptas haclege uideo.
PROSEMINATV S, ta. procreatus. de Or. 148 b, Nam cum eſſent plures orti ferè à Socrate, proſeminatæ ſunt quaſi fa- miliæ diſſentientes inter ſe.
PROSEQVO R ru. ſequor, comitor, perſequor. Qu. Er, 314 b, Publicani Domitium cum equis proſecuti ſunt.& in A. 192 b, Legio quarta C. Cæſaris exercitum proſecuta eſt.& At. 93 a, Is me proficiſcentem Apameam proſecutus eſt.& Ep. 205 a, Cùm te proſequerer paludatum.& 42 a, Cùm te Puteolis proſequerer. pro Qu. 18 b, Vt eum bona exiſtima- tio uſq; ad rogum proſequatur. de Cl. 176 b, Proſequi atq; imitari antiquitatem. pro S. R. 32 a, Et id non proſequar lõ- gius, quàm mea fides poſtulabit.& ad He. 3 b, Ne ab ultimo repetamus, ne longius proſequamur. de Or. 93 a, Date no- bis hanc ueniam, ut ea quæ ſentitis de omni genere dicẽdi, ſubtiliter proſequamini.& At. 258 b, Eum locum Poſsido- nius proſecutus eſt. Par. 131 a, Accuſator rerum ordinẽ proſe quitur.& de Or. 160 b, Ne hæc difficiliora ad proſequendũ eſſe uideantur. Ep. 256 a, Reliquũ eſt, ut tuam profectionem
amore proſe quar, reditũ ſpe expectem. pro Pla. 275 a, Is me in diſceſſu meo nõ lachrymis ſolum ſuis, ſed animo, corpo- re, copijs proſecutus eſt. de Cl. 165 a, Opportunitatem uerò mortis illius beneuolentia potius quàm miſericordia pro- ſequamur. At. 4 b, Spes quæ nos proficiſcẽtes proſequeba- tur. pro Pl. 264 a, Minturnẽſes C. Mariũ linquentẽ eam ter- rã quã ſeruauerat, lachrymis uotisq́; ꝓſecuti ſunt. I. A.167 a,
Quæ

7 P R
Queꝛ tam ingratæ literæ reperientur, quæ non eorum glo- immortalitatis memoria proſequantur. de Ora. u14 a,
Genus orationis fuſum atq; tractum pro ſequendum eſt. de nilioο a, Quocirca& mortui uiuunt, tantus eos honos, In ria, delſiderium proſequitur amicorum. de Leg. 182 b, Protecullades clarorum uirorum ad cantus& ad tibici- nen. IL. A01 b, Laudo uos Quirites, cùm grariſsimis animis Droleguimini omen clariſsimi adoleſcentis. I. A. 225 b, Po- Saximo clamôre& plauſu Bruti memoriam r. Ep. 249 b, Proſequi aliquem omnibus offi- c a, Qui paternam amicitiã nullis ipſi officijs proſe 1 R.Kpi.2 54 a, Mirabilis eum beneuolentia proſecuta
4 2 63 a, Alicuius uirtutem grata memoria proſequi. 26 3, Elrcnaros eius furores plauſu etiam ſuo proſe
„9
clam. in Verr. 123 b, Proſequi aliquem uerbis uehe-
120 Or1n3.
PKOSAERPIN A n. Libera. in V. 225 a,& ibid.& de N. 33 b,
de raptu cius. PROSII,I O, W„. exilio, prorumpo. pro Cæl. 50 b, Vt ſerui re-
₰ L E4—
pentè proflirent, hominemdue comprehenderent.& 51 b „ 1 1 9
——— 5—,* 2.
Proſilire. pro Cæl. 51 a, Deinde temerè proſilierunt.& 51 b,
Quos tu temerè proſlliuiſſe dicis.. PRGSPECO, o. proſpicio, ſpecto. I. V. 244 a, Quæ nauis proſpectare iam exilium uidetur. PEOSPEGTVS, dus. locus editus& apertus ad proſpiciẽ- pecula. pro Do. 235 b, Porticus in Palatio pulcherri-
ducere aliquem in proſpectum populi. Aca. 20 b, O præcla rum proſpectum. Atri. 227 b, Quæris, utrum magis tumulis
rolbectudt,an ambulatione delecter. EOSSPER a, um. ſecundus, felix, ad uoluntatem noſtram flu
b .
2/1 ens.)(Ad erſus, incommodus. Off. 36 b, Cùm proſpero fla tu tortunæ utimur. Poſtq. 198 a, Proſpera, æquabilis, perpe- uadue fortuna, ſecundo uitæ ſine ulla offenſione curſu. de .73 a, Ad proſperam aduerſam'ue fortunam qualis fis, hi
4
ſt. de Cl. 165 b, Poſteaq; proſperæ res deinceps mul
econlecutæ funt. At. 22 a, Venti ſecundi.& Oft. 18 a, Ad uo
Iuntstem noſtram fluens. At. 139 b, Ego enim non iam id a- r proſperos exitus confequar,&c.
, Ie..„.„.. 2
SPERE. feliciter. Epi. 177 a, Omnia ut ſpero, proſperè
Pes r bLeln
SerEn procedent.& 44 b, Ego uerò uelim mihi Tulliæd, meæ ꝓ-
ſperdeuenire ea, quæ me inſciente facta ſunt à meis. de Na.
„Magnis uiris proſperè eueniunt ſemper omnes res. de . 197 a,& pro Mur. 124 a,& Tuſcu. 138 b, Qu. Arrius omni i?m fortuna proſp erè functus.
PROSPERITA S,16. res ſecundæ, commo ditas.)(„Afflictæ kortunæ. ε Fi. 68 a, Ariſtoteles uirtutis uſum cum uitę per- fectæ proſperitate coniunxit. de Na. 77 b, Commoditatem proſperitatem, uitę à dijs habemus, uirtutem deo acceptã nemo refert.& 78 a, Improborum proſperitates ſecundæ q; res redarguunt uim deorum.
PROSPICIO, cu. conſulo, prouideo, præſentio, præuideo. in Verr. 107 a,& pro Fla. 196 a, Conſulere filijs ac proſpicere debemus. in V. 80 a, Vos quod ad famam ueſtram pertiner,
proſpicite atq; conſulite. in Catil. u8 b, Quare P. C. conſu- lite uobis, proſpicite patriæ,&c. pro Clu. 0 a, Proſpicite id
quod prouidendum eſt. Epiſt. 31 b, Rogo te ut proſpicias& conſfulas rationibus meis. de Ar. 257 a, Sed ramen huic ma- Io populus Rom. proſpexit. Pro Syll. 177 a, Sed tamen mune re feruili obtulit ſe ad ferramenta proſpicienda. PKROSPICIO. præſentio, præuideo. Epi. 22 a, Sed ut ab ho- mine longè in poſterum proſpiciente futura expecto. Epi. 47 a, Multo enim antè tanquam ex aliqua ſpecula proſpexi cempeſtatem futuram.& de Am. 104 a, Longè proſpicere fu ruros caſus.& pro Do. 215§ a, Proſpicere aliquid coniectura. &I. V. 75 a, Proſpicere inſidias.& Off. 39 b, Proſpicere futu- ra. pro Mur. 138 a, Sapiens ac multum in poſterum proſpi- ciens uir.& Ep. 22 a, Longè in poſterum proſpicere. Epi. 84 b, Vt ſpero, uel potius ut proſpicio. pro Q. 6 a, Iam antè ani mo proſpicere aliquid. pro Cæl. 41 b, Proſpicere aliquid a- nimo. pro Cl. 24 a, Magiũ longè animo proſpexiſſe morien tem. Ep. 103 a, Quem tamen ſi excideris, multum proſpexe- ris. de Ar. 24+ 2, Tum, inquam, tum uidi,& multo antè pro ſpexi quanra tempeſtas excitaretur, quanra impendèret ꝓ- cCela regip. pro Do. 227 a, Sed proſpexiſtis ne qua in uos ali- qua do inuidia redundaret. Att. 157 a, Eaq́; ipſa tempeſtate cuerſam efſe remp. quam XIIII. annis antè proſpexerim. PROSTERNO; nis. abijcio, affli go, profligo, ad caſum do, peruerto. Pro Clu. 32 a, Præcipitantem igitur impellamus, & perditum proſternamus. Par. u18 a, Abijcere& proſterne- re ſe.& Epi. 63 b, Proſternere atq; obterere obtrectationes maleuolorum. pro Pl. 269 a, Proſternere ſe& ſupplicare a- licui. pro Cl. z20 b, Mulier perftegit ac proſtrauit omnia cu-
tu.& At. 188 b, Proſpectus maris. in V. ioi a, Pro-
P. R 1128 piditate ac furore. in C. 10 4 b, Quando tandem illum m œ- rore afflictum eſſe& profligatum putatis? iacet ille nu ne proſtratus,& perculſum ſe atꝗ; abiectum eſſe ſentit. in An. 169 a, IIle ſe ad pedes meos proſtrauit lachrymans.& 163 a, Hircius hoſtes proſtrauit, fudit, occidit.
PROSTRATVS, 3, um. profligatus, afflictus. I. C. 10 4 a, de Ora. 128 a, Afflicta& proſtrata uirtus maximè lu ctuo ſa eſt.
Oct. 330 a, Afflictam& proſtratam remp. extuliſti. pro Lig. 129 a, Proſtratus ad pedes,&c.
PROSVM, es. proficio, utilitatem uel fructum affero, emolu- mentum facio, conſulo, orno. Off. 40 a, Qui nec ſibi, nec al- teri proſunt, ut dicitur. de Orat. 95 a, Pudor qui non mo dò non obeſſet eius orationi, ſed etiam probitatis com men da tione pro deſſet. Ep. 29 a, Sin à me eſt alienior, nihil tibi lite ræ meæ proderunt.& 101 b, Metuo ne artificium tuum tibi parum proſit.
PROTECTIO R,oris. munitior. in A. 247 a, Sapientia cau- tioribus utitur confilijs, in poſterum prouider, eſt omni ra tione prote ctior.
PROTE G O, gw. defendo. Tuſ. 219 b, Cum Africanus in acie M. Halienum ſcuto protexit. pro Syll. 176 b, Ego ia cétem& ſpoliatum defendo& protego.& pro Pl. 274 b, Ali quẽ pro tectum in acie hoſtium manibus eripi.
PROTENDO, du. prorogo. Ep. 160 b. Comitia tamè, quan do ex his pendes, quant um facere poſſumus, in Ian. mèſem protendimus. Afin. 164 b. Nec periculorum metu quæ ui- Storibus illis prorendebantur, exercitum diminuere uolui. &165 a. aliter, portendebantur.
PROTERO, rt. conculco. pro Fl. 157 b, Illi iſtum ſemper do mi proterendum eſſe& conculcandum putauerunt.& ad
Ier. 40 b, Proteri& conculcari.
PROTERVVS,, um. petulans. de Pin. 61 b, Alij audaces& proterui.& pro Cæll. 45 b,& de Einib. 132 b, Si uidua liberè, proterua petulanter uiueret. ibid. Edictum proteruum.
PROTERVITA S, s. petulãtia. pro Cæl. 43 a, De proterui tate, de ſumptibus.
PROTINVS. ſtatim. de In. 46 b, Principium eſt oratio per- ſpicuè& protinus perficiens auditorem attentum. de D. 90 b, Tum ei deus præcepit, ur pergeret protinus: quid retrò
fieret, ne laborarert. At. 182 b, Illum arbitrantur protinus Pa-
tris in Siciliam. Qu. Fr. 364 a, Rogo teut Romam protinus
pergas.& 327 2, Cæſaris ne tabellarijs, ut is ad te protinus mittat,&c.
PRO TRAHO, bis. traho, prorogo. in Ant. 157 a, Quis reum damnare audearlur ipſe adoperas mercenarias ſtatim pro- trahatur? Ter. 3 a, Vt aliquot ſaltem nuptijs protrahat dies.
PROTRVD O, dis. propello, impello. de Fa. 149 a, Qui pro- truſit cylindrum, dedit ei principium motionis, uolubilita tem autem non dedit.
PROVECTV S, a, um. Tuſc. 158 b, Ex his igitur beſtiolis ho- ra octaua quæ mortua eſt, prouecta ætate mortua eſt: que uerò occidente ſole, decrepita. de Cl. 176 a, C. Licinius ijſdẽ temporibus ferè, ſed longè ætate prouectus, habitus eſt ſa- nè luculentus patronus.& de D. 109 a, Qui iam ætate pro- uecti in noſtris libris acquieſcunt. de Sen. 79 a, Non admo- dum grandis natu, ſed tamen ætate prouectior.
PROVE HO, bu. pro duco, promoueo. de Fin. 105 b, Sentio me eſſe longius prouectum, quàm propoſita ratio poſtula- ret. Tuſc. 217 b, In altumꝗ; prouehitur imprudens.& de In.
d1 b, Nauis in portum prouchitur. de D. 92 b, Cum tu equo aduectus ad quandam magni fluminis ripã prouectus ſubi tò in flumen delapſus es. in Ver. 253 b, Poſtea quàm paulum prouecta claſsis eſt. pro Qu. Ro. 50 a, Paulo longius oratio mea prouecta eſt. pro Dom. 21⁰9 b, Veſtra in me attentè au- diendo benignitas prouexit orationè meam. Of.36 b, Cùm proſpero flatu fortunæ utimur, ad optatos exitus prouehi mur. de Aru. 254 a, Sulpitium longius quàm uoluit popula ris aura prouexit. de Som. 82 b, Quorum uſq; ad extremum ſpiritum prouecta eſt prudentia.& de Am. 102 b, Si longius in amicitiam prouecti eſſent, ſi amorem ad adoleſcentiam perduxiſſent. in Ant. 154 a, Nec ita multum prouectus ſum. in An. 216 a, Atq; etiam homines agreſtes inani ſpe ad aquas uſq; Puteolanas prouehuntur. l. A. 261 a, b, Ecquò te tua ur tus prouexiſſet: ecquam genus? At. 282 a, Sed prouehor amo re, non enim id propoſitum eſt huic epiſtolæ. pro Mil. 12 a, Milo uitam ſuam nunquam in periculũ ſine cuſtodia pro- uehebat..
PROVENIO, ni.. exorior, uenio. de Sen. S1a, Proueniebant oratores noui, ſtulti. ex Næuio. de Fin. 5 b, Nec quid pro- uenturum fir prouident..
PROVERBIVM,Bjj. uerbum, dictum, uel ſententia, quæ in ore omnium ferè uerſatur, aut uerſata quondã eſt. Hinc A- dagium quoq; appellatur, quaſi(ut Varro docet) circuma- giu, qtid circiagatur per omniũ ora. Duo noſtra memon

Duund ot u. tum u mül 1.
u 4). U 4— 1 84 aderie und 1129 K P R 130 — rauitaekeſad u uiri clariſsimi Adagia collegerunt& explicarunt, Eraſmus dum ades, quiequid prouideri poteſt, prouide. Atti. 22 b, A
..1..... 1. derl. 22 5, 7
docciäſueWwa 99 ille Roterodamus,& Polydorus Vergilius Vrbinas. Sed hic me ita præcautum&c prouiſum eſt.& pro Plan. 270 a, Pro 1„ 5...—... 8 3.* 4 18 atus 2r. ü facra potiſsimum, ille omnia delibauit. I. V. 101a, Iſtius ini- uidere antè& præcauere. Attic. 169 a, Cætera quæ conſtlio uirdu giu. quitas tum in ore uulgi& in communibus prouerbijs uer- Pprouideri potuerunt, cauebuntur.& 2 a, Omnibus rebus da amauin äutz ſabatur. Oſf.7 b, Ex quo illud, Summum ius ſumma iniuria, cura& prouide, ne,&c. in V. 261 b, Iam ſocij ne ſpoliaren-
de beruli vl factum eſt iam tritum ſermone prouerbium.& de Fi. 125 a, tur, fide ac officijs prouiderunt. pro Cluen. 50 a, Proſpice id 8 dul 4& 124 b, Sed ueteris prouerbij admonitu uiuorum memi- quod prouidendum eſt. in V. 74 a, Huic loco per deos im- Oudlfncdn ni. de Sen. 85 b, Illud uetus laudatumꝗ; prouerbium, quod mortales iudices conſulite& prouidete. Quint. Frat. 197 b,
40 uüneci dule monet,&c. I. V. 86 b, Quod eſt Grecis hominibus in prouer Antè occupatur animus ab iracundia, quàm prouidere ra- at. 5 Pudor on in bio. Tuſc. 216 b, Illud ita peruulgatum eſt, ut iam prouerbij tio potuit, ne occuparetur. de Fin. 66 b, Quod quidem ego eramprodita aan locum obtineat, hominem frugi omnia rectè facere. Or. 220 à principio ita me malle dixeram, hoc ipſum prouidens dia
Kalerio dna b, Sed ut in prouerbio eſt, Scopas mihi uidetur diſſoluere. lecticas capriones. Ep. 33 4, Quæ propterea prouiderim pre letuo ne rmiehtlüi de Fin. 6 5 b. An uerum eſt hoc contritum uetuſtate prouer- terco.& 4.5 b, Multo antè prouidere aliquod malum.& 239 u duni bium? Qui cum in tenebris mices? Epi. 155 a, Culpa enim il- b, Quod opus erit prouideas atq́; adminiſtres. de Di. 134 b,
in A.19718„ la, bis ad eundem, uulgari reprehenſa Prouerbio eſt. Of. 44 Si deus iſta uiſa, nobis prouidéci cauſa dat. Anrequam. 194
terum grau apienis b, Omnino meminiſſe debemus id quod à noſtris homini- a, Cum pax publicè prouidenti eripiatur. Epiſt.; a, Quæ urt
Lder omn bus ſæpiffimè uſurpatum eſt, iamq; in prouerbij conſuetu- quam rectiſsimè agantur, omni cura prouidebo. Tufc. 201
Canb 8 dinem uenit, largitionem fundum non habere.& 58 b, Nul b, Cum uidetur præcaueri potuiſſe, ſi prouiſum eſſet. Epi. 4. 1. 4
lis adminiculis, ſed, ut dicitur, marte noſtro. de Fin. 86 b, Vt
b, Si qua conabuntur agere, ſatis prouiſum eſt.& Ac. 16 a,
2 dun erip 4 üg 54 dumne nöd unhoc Planco rowerbij 10 co Sich 1 ler,nerire b 16: ge 43 er 1 eG hae. Noran 18 beudu 4 5 Hwelliree Ep. 160 b0 Mekllen f. 9 iſei a fr 8 1 Ka ſun 9 6 Perlre 1O. ehn 8. 26 5Ex allorum euentibus, rationibus fuis * omtitmi non poſſe, niſi ei crura fracta eſſent: racta unt,& uiuit. pro prouic ere. cont. Rull. 87 a,& in C. 103 b, Quæ timebaris ea
ere doſun nlun, Qu. 10 a, Vetus eſt de ſcurra, multo facilius,&c. Am. uuz a, Et ne acciderent, conſilio meo ac ratione prouiſa ſunt.& Epi. *periculorum netu 9 acta agimus quæ uetamur ueteri prouerbio. Off. ii a, Græ- 88 a, Vigilare, prouidere reip in C.i10 a, Mihi uel urbi fatis un aereitun Bninen corum prouerbio eſt, amicorum omnia eſſe communia. Of eſſe præſidij, cõſultum& prouiſum eſt. in C. u8 b, Circum- ur. 6 fic. 67 b, Ruſtici, à quibus natum eſt id, quod iam tritum eſt ſpicite omnes procellas, quæ impendent, niſi prouidetis.
n. de fin Hid Llj näan,
de Hinid. pr iutulhe
2 Hl.* b Ll iiun ne) 3 eulcandum Durauu
uetuſtate prouerbium,&c.
PROVID ENS,. prGuid, prudens. in Ver. 256 b, Obſignat
ſignis amicorum prouidens homo.& Epiſtol. 84 a, Homo ualde acutus& multum prouidens. Epiſtol. 30 b, Id enim mihi& ad breuitatem eſt aptius,& ad reliquas res proui-
pro Pom. 9 b, Celeritas in cnficiendo, conſilium in proui- dendo. in V. 9ↄ3 b, Quis non ex iniuria, quæ tibi facta eſler, fibi Prôuideret?& 4 a, Qua de re uobis magnopere proui dendum eſt. in A. 236 a, Eſt etiam de Brunduſio prouiden- dum. de N. i b, A deis hominum uitæ conſuli ac prouideri,
did Kliceun urm 1 dentius.. ö& proſpici. L. Proſpicio. pro Cæl. 4 b. Prouidere alicui cõ-
tia pro Cal PROVID ENTISSIME de Nat. 79 a, Ratio ſanctiſsimè tra aliquem. At. 241 a, Præſidia ſunt in mulros annos proui
Hadexuei& prouidentiſsimè conſtituta. ſa. Epiſt. 22 a, Prouidere& futura proſpicere. Att. a, Proui-
... PROVIDENTIA, tiæ. prudentia, numen. de In. 82 a,& pro de aliquid coniectura. de D. 03 b, Animus ſeparatus A cor-
6 d Principium karrum. Fl. 146 b, Pro uidentia eſt, per quam futurum aliquid uide- pore, meminit P ræteritorum, præſentia cernit, tutura pro- zuditorem attenun a rur antequam eueniat. de N.;37 b, Mens mundi prouidentia er
dergetet protnnui: qut mh lllum ardttrantur pntan „Rogo teut Nomammim tadellarijs, Müaduum
orogd in Antrzdüm
peras mertesan kannm
ſaltem nuptijß pvreünts
impello.dekausim. incipium mouoni, uln
„Ib Erbis ſmmicu
ouecta xtutenonusct; a de CLyaClimnus ſi tate prouect nöitusetl eD. 109 3Uum nue
(unt. deSer/h:Nol aün aatate prouecid omoue quim propo rouehitur im
ſtantopon mden d0h
aes agfe 1.LA.11 2de Tucu r Raei3 lu
Läe- ols po, t huicch Mabs 4 n per
.
d Seh
appellari rectè poteſt. Græcè enim wpdvota dicitur. hac po- tiſsimum prouidet,& in his maximè eſt occupata, primum ut,&c. deinde ut,&c. de Nat. 5 a, Anus faridica Stoicorum wονοα, quam Latinè licet prouidentiam dicere. de D. 104 b, Efſe deos& eorum prouidentia mundum adminiſtrari, eoſdemque conſulere rebus humanis, nec ſolum uniuerfis, ſed etiam fingulis.I. C. 115 b, Omnia deorum nutu atq; pote ſtate adminiſtrari. Ac. 30 b, Stoici exiſtimant à deo nos cura ri. de Ar. 24 8a, Duis non intelligit deorũ numine hoc tan-
tum imperium eſſe natum, auctum& retentũ?& ibi. Deorũ immortalium numine omnia regi gubernariq́;. de So. 127 b, Ille princeps deus, qui omnem hunc mundum regit. de Se.
94 a, Dij qui hanc omnem pulciritudinem tuentur& re-
gunt. de D. 130 a, Epicurius negat quicquam deos nec alie-
ni curare, nec ſui.& ib. Ennius: Sed deos non curare opinor
quid agat humanum genus. de Sen.§3 a, Memoria præteri-
torum, futurorum prudentia. Attic. i5 b, Tu me cura tua& prouidentia iuua. de Nat. 73 b, Diuinam prouidentiã quo- cungq; ſe moueat, efficere poſſe quicquid uelit. 172 b, Sit igi- tur hos perſuaſum omnibus, dominos eſſe omnium rerum ac mè deratores deos, eaq; quæ gerantur eorum geri dirio- ne ac numine, eoſdemꝗ; optimè de genere hominum mere- ri,& qualis quiſque ſit, quid agat, quid in ſe admittat, qua mente, qua pietate religiones colat, piorum& impiorũ ha- bere rationem. de Leg. 176 a, Deorum mente mundum re- gi,& eorundem benignitate hominum cõſuli generi. de V- niu. 196 b, Hunc mundum eſſe diuina prouidentia conſtitu tum. pro Mil. u⸗ b, Nec uerò quiſquam aliter arbitrari po- teſt, niſi qui nullam uim cœleſtem exiſtimat, numénue diui num, quem neq; ſol ille, nec cœli& ſignorum motus, nec ui ciſsitudines rerum arq; ordines mouent, nec id quod maxi mum eſt, maiorum ſapientia, qui ſacra, qui cerimonias& i- pfi ſanctiſsimè coluerunt,& nobis ſuis poſteris prodide- runt. de Leg. 160 a, Naturam omnem diuinitùs regi deorũ immortalium natura, ratione, poteſtate, mente, numine, ſiue quod eſt alind uerbum, quo planius ſignificem quod uolo.
PROVIDE O, des. antè ꝓuideo, proſpicio, conſulo, medeor.
de N. 37 b, Prouidentia, quæ wporon? Græcè dicitur, hæc po- tiſsimůùm prouidet,& in his maximè eſt occupata, primùm ut,&c. pro Mur. 125 a, Eſt boni conſulis, non ſolum uidere quid agatur, uerùm etiam prouidere quid futurum ſit. Tu- ſcul. 197 b, Siue illa antè prouiſa expectata ſint, ſiue interue- terauerint. de D. iu b, Medicus morbum ingraueſcentem ra tione prouidet, inſidias imperator, tempeſtates guberna- tor. Att. 73 a, Ne prouincia nobis prorogetur, per fortunas
uidet. contra Rull. 84. b, Multum in poſterum prouidere. Attic. in b, Sanè multum in eo reipublicæ prouiſum eſt.& Acad. 29 a, Geometræ prouideant. Arric. u19 b, Bt ut eſſet à me(tute ſcis)multo antè prouiſum, Quint. Frat. 29 6 a, Con ſulere omnibus; mederi incommodis hominum, prouide- re ſaluti: in A. 190 a, Nobis uigilantibus& multum in po- ſterum prouidentibus. in Ant. 212 b, In poſterum quam lon- giſsimè prouidere. 177 b, Græcia longè prouidens. pro Mar. 134 a, Nunc uenio ad atrociſsimam ſuſpicionem tu- am; quæ non tibi ipſi magis quàm nobis omnibus proui-
denda eſt.
PROVIDVS,, um. prouidens, cautús, multum in pôſterum
prouidens uel proſpiciens. de Diuin. 133 a, Afflatus ex terra mentem ita mouens, ut eam prouidam rerum futurarum efficiat.& de Legib. 160 a, Homo animal prouidum, ſagax, &c.& Par. 231 a, Orator prudens& prouidus.& pro S. N. 33 a, Is parum cautus prouidus ́; eſt. de N.37 a, b. Natura con- ſultrix& prouida utilitatum omnium.& 52 a, Prouida fo- lers q́; natura.
PROVIN CIA ciæ. propriè hoc nomine deſignantur regio-
nes extra Italiam bello deuictæ atq, ſubactæ, quarum aliæ conſulares, ad quas gubernandas proconſules mitteban- tur, aliæ prætoriæ, ad quas prætores. quod cum fiebat, in prouinciæ formam redigi dicebantur. per tranſlationem uerò, Prouincia eſt negocium, munus, onus, partes, opus, o- pera, penſum, labor, officium, officij munus, uis. de Leg. 184. b, in V. 5§5 b, Defendo prouinciam Siciliam totam.& 109 a, Sicilia princeps ſe ad fidem amicitiamꝗ; populi Rom. ap- plicuit,& prima omnium prouincia eſt appellata. pro Tla. 16 2 a, Cum prouinciam Aſiam conſulari imperio obtine- res.& 152 b, L. Sylla omnes Aſiæ ciuitates pro portione in prouincias deſcripſfit. pro Font. 276 a, Prouinciæ Galliæ M. Fonteius præfuit.& Ep. 208 b, In prouincia Gallia. in A. 15 b, C. Cæſar legem tulit, ne pratoriæ prouinciæ pluſquam annum, conſulares pluſquam biennium obtinerentur. de Pro. 72 b, Vr prætores annuas prouincias habeant pro Do. 217 b, Tu prouincias conſulares, quas C. Gracchus conſti- tui per ſenatum decreta lege ſanxit, lege Sempronia per ſe- natum decreras reſcidiſti. l. P. 90 a,& At. 21 b,& Ep. 60 a, P. Lentulus prouinciam, quam& autoritate ſenatus& ſorte habebat, interpoſita religione depoſuit. Qu. Fr. 307 b, Refe rebatur de prouincijs Quæſtorum,& de ornandis prætori bus. de Pro. 72 b, Ex conſulari prouincia facere prætoriam. & pro Do. 217 b, Ciliciam ad prętorem item extra ordinem tranſtuliſti. I. P. 87 b, Quas res geſsiſti in imperio, exercitu, prouincia conſulari? Ep. 241 b, Bellum in prouinciam Syriã illatum. pro Fla. 151 b, In eiuſmodi regione arg; prouincia,
B b quæ

1131 P NX quæ mari cincta eſſet.& Ep. 7 b, Ea eſt natura& regio pro- uinciæ tuæ.& d a, Cùm aliquantum ex prouincia atq; ex im perio laudis acceſſerit. Epiſt. 31 b. Vides ex S. C. prouinciam eſſe habendam.
PROVINCIA per tranſlationem. J. V. 212 b, Dare prouincià uel negocium alicui. Item, Illam ſibi ab iſto prouinciam da tam. de Fin. 52 b, Hoc erit quaſi prouincias ato mis dare, quę rectè, quæ obliquè ferantur. pro Cæl. 5n a, Deinde qui eam
prouinciam ſuſceperint, ut in balneas contruderentur. pro
Syll. ⁷7 a, Is illam ſibi officioſam prouinciam depopoſcit,
ut prima luce conſulem ſalutatum ueniret. in Ant. 221 a, Nõ
quòd ei cura defuerit in tanto officio, tantoque munere. de
Sen. 93 a, Munere quodam neceſsitatis& graui opere per- fungimur.
PROVINCIALIS, 7e. Epiſto. zu b, Rogo te ne patiaris mihi quicquam ad hanc p rouincialem moleſtiam temporis pro rogari. Qu. Fra. 293 b, In qua ſcientia præſertim prouincia- lis ratio expedita eſt. in C. 123 b, Prouincialia hoſpitia. Poſt- quam. 212 a, Pro uincialia ornamenta: pro Seſt. Prouincialis abſtinentia. Eadem, Prouincialis integritas: Quin. Pr. lib. 1, Prouincialis uel urbana adminiſtratio. Fam. lib. 5, Prouin- ciale officium. At. lib. 6, Prouinciales aditus. Qu. Fr. lib. 1, Vi ri prouinciales. At. lib. 2, Negocia prouincialia. Qu. Fra. li. i Famil. lib. i5, Prouinciales amicct.
PROVISIO,nu. cautio. de Am. n1 a, Omnino horum uitio- rum atq; incommodorum ſumma cautio eſt, atq; una pro- uiſio, ne nimis citò diligere incipiamus: Tuſcul. 197 a, Mul- tum poteſt prouiſio animi& præparatio ad minuendũ do lôrem. Or. 215 b, Vitium longa animi prouiſione fugiendũ. Part. 236 a, Prouiſio poſteri temporis. de D. u0 a, Quæ pro- uiſione aut commotione mentis ſentimus.
PROVISV S,, um. ant è prouiſus. Par. 122 a, Cui uiuendi uia conſiderata atq, prouiſa eſt.& Tuſ. 197 b, Cur fierent proui ſa leuiora? de Legib. 163 a, Quocirca uereor committere ut non bene prouiſa& diligenter explorata principia po-
nantur.
PROVOCATIO,pnis. auxilium. de Ora. 126 b, Prouocatio patrona illa ciuitatis ac uinder libertatis populo Rom. da- ri ſine nobilium diſſenſione nõ potuit.& in Ant. 157 a, Qui- bus cùm prouocatio datur, nõnne acta Cæſaris reſcindun- tur?cont. Rul. 72 b, Orbis terrarum cognitionem ſine con- filio, pœnam ſine prouocatio ne, animaduerſionem fine au- xilio dari cuipiam. de Leg. 185a, Ad populum prouacatio eſto. de Leg. 185 a, Militiæ ab eo qui imperabit, prouocatio ne eſto.& 187 b, Quid turpius quam fine prouocatione ſe- nator? quàm legatus ſine mandatis?
PROVOCATO Krus. in Vat. 34..
PROVO CO, as. laceſſo, tento, uo co. Epiſtol. 97 a, Ego enim reſpondere facilius poſſum quàm prouocare.& Tuſcu. 219 b, Prouocare aliquem ad pugnam. Ep. 6 b, Qui mecum ſæ- pe non ſolum à me prouocatus, ſed etiam ſua ſponte de te communicare ſolet.& 1§ a, Si aliquando illa dicet, Phædrià intromittamus comeſfatum, tu Pamphilam cantatum pro- uocemus. Att. 275 a, Reſpondere in amore ijs, à quibus pro- uocere.& 229 a, Amo te beneficio tuo prouocatus.& Of. 10 b, Quid nam beneficio prouocati facere debemus? pro Põ. 6 b, Prouocari iniurijs alicuius.& de Orat. 87 b, Prouocare aliquem. Orator. 200 a, Semper aut ſcribis aliquid, aut me uocas ad ſcribendum. in Ant. i87 a, Lex, ut de maieſtate da- mnati ad populum prouocent, ſi uelint. ad Atticum 86 b, Quàm rectè decretum ſit, tu iudicabis, ne ad Catonẽ qui- dem prouòcabo.& 286 b, Prouocari in integrum. aliter Re uocari.
PROVT. u;, perinde ut. Att. 173 b, Tuas literas prout res po- ſtulat expecto. in Verr. 125 b,& Cæſ. i71 a, Prout Thermita- ni hominis facultates ferebant. in Ant. 203 b, Prout haberi lege liceret, ſi anno ſuperiore Quæſtorfuiſſet. de Diuinat. 126 b, Signiferi orbis unaquæque pars mouer cœlum, perin de ut quæque ſtellę in his finitimisque partibus ſunt quo- que temporis.
PROXIMF. nuperrimè, maximè, in proximò. Att. 177 a, Li- teræ, quas proximè ad te dedi.& de Na. 9 b, Is quem proxi- mè nominaui. Epiſt. 60 a, Aduentus tuus, cum proximè Ro mam ueniſti.& 71 a, Literæ, quas à te proximè accepi. Para. 242 b, Quæ paulo antè& quæ proximè diximus. Epi.96 b, Illud tempus, quo proximè fuimus unà. Att. i21 a, Hæc ſcri- pſi ſedatiore animo quàm proximòè ſcripſeram. Epiſt. 87 b, Itaq; Poſthumio& ſapiſsimè Attico noſtro, proximè Teu- dæ totum me patefeci. de Natur. 70 b, Muſæ eodem nume- ro quo proximè ſuperiores.& Orat. 218 a, Proximus ſupe- rior pes. de Clar. 274 a, Eique proximè adiunctus Druſus fuit. Epiſtol. ν7 b, Ego huic tuæ uirtuti proximè accedo.& Orat. 216 b, Id ad numeros proximè accedit. in Verr. u10 a,& pro Rabir. i a, Siculi ad noſtram diſciplinam proximè ac-
b P KR 1132 cedunt. de Finib. 101 a, Quorum ordo proximè accedit, ur ſit ſecundus ad regium principatum. Ac. 10 b, Quàùm maxi-
aè uel magna parte accedere ad ueritatem. Epi. 132 b, Non poſſum non proximè atq; ille, aut etiam æqusè laborare. de Nat. 38 a, Proximsè,&c. antè, Scc. pro Rabir. 128 a, Si ita feciſ- ſem, me ſcilicert maximè, ſed proximè illum quoq; fefelliſ- ſem. pro Clu. 35 a, Sapientiſsimus eſt, cui quod opus ſit, ipf ueniat in mentem: proximè accedit, qui alterius bene inuen tis obtemperat. Quin. Qat. Epiſt. 189 b, Proximè hos chari, qui ſtudiorum tuorum ſunt æmuli. in A. 2 29 b, Brutus ope- ram det, ut tum ſuis copijs quàm proximè Italiam ſit.& At tic. 45 b, Nihil eſt neceſſe quàm proximè Italiam eſſe. Att. 95 a, Habere exercitum quàm proximé hoſtem. Oflic. 35 a, Pro- ximè autem& ſecundum deos homines hominibus maki- mè utiles eſſe poſſunt.
PRONXIM O, s. proximus ſum. de Natu. 48 a, Capiti autem equi pximat aquarij dextra. Po etæ. id eſt, ut in Arato, Huic ceruix dextra mulcetur aquari.
PROXIMO'. aduerb. proximè. At. lib. 4, Ab Qu. Fratre acce pi literas datas Alitoribus Britanniæ, proximò ad Calen. Octobr.
PRONXIMVS, 4,um. pro Pom. 14 a, Qui anno proximo legati fuerunt.& de Clar. 168 a, Hunc proximo ſeculo Themiſto- cles inſecutus eſt.& de Fin. 75 b, Proximo anno. de Amic. 96 b, Eoq; magis quòd his proximis Nonis tu non affuiſti. E- piſt. 15 a, Gabinius, quem proximis ſuperioribus diebus a-
errimè oppugnaſſem,&c. pro Mil. 1 6 a, Clodius reliquit annum ſuum, ſeſeq́;, in proximum tranſtulit. Tuſcul. 223 b, Primo& proximo die.& in Cat. 97 b, Quid proxima, quid ſuperiore nocte egeris. Epiſt. 160 b, Scilicet id agitur, utrum hac petitione an proxima prætor fias. Attic. 177 a, Ego tuis
roximis, quas ramẽ iam pridem accepi, nihil habeo quod reſcribam. Academ. 26 b, Mare diſsimile eſt proximo ei con tinenti. de Natur. 36 b, Huic prozimum inferiorem orbem tenet. pro Dom. 227 b, Proximus eſt huic dignitati ordo e- queſter. pro Cluent. 50 a, Eques ſenatori dignitate proxi- mus. de EFinib. 127 b, Proximus grauitaté. de Cl. 180 a, Duo- bus igitur ſummis Philippus proximus accedebat, ſed lon- go interuallo tamen proximus. Epi. iõo a, Laudem Planco proximam conſecutus es. Attic. 9 a, Proximus Pompeio ſe- debam. Atti. 7 b, Amore tibi nos proximi ſumus. de Cl. 184 b, Prokimum dptimis numerari.& 167 b, Huic Hiperides proximus fuit. Off. 22 a, Callicratides, qui præfectus claſsis proximus poſt Lyfandrum fuit. de Sen. 85 b, Tunc hic fra- tre ſuo cenſore, qii proximus ante me fuerat, elapſus eſt. Oct.z31 a, Qui proximus in illam æternam domum diſceſſe rit. Off. 24 a, Ad Hanc rationem maximam uim natura ha- bet, fortuna proximam. ad Bru. 90 b, Lepidus ſecundum fra trem affines habet, quòs odit proximos. Atti.= b, Obſeruat L. Domirium maximè, me habet proximum. de Inu. 84 a, Summa Hleceſsitudo honeſtatis, huic proxima incolumita- tis, tertia& leuiſsima commoditatis. O rat. 218 a, Proximus A poſtremo. Ep. 264 b, Ego huic locum in proximo condu- xi.& Qu. Fr. 300 b, Interior uicinus. Off. 41 b, Sôcrates hanc uiam ad gloriam proximam& quaſi compendiariam dice bat eſſe, fi quis,& c. de Inuent. 30 b, Tyranno occiſo, quinq; eius proximos cognatione, magiſtratus necato. de Am. 109 b, Si quam præſtantiã conſecutl ſunt, impertiant eam ſuis, communicentq; cum proximis. I. V. 269 b, Cm hæc omnia tuis proximis plana fecero. Offic: b, Iniuriòſus in proxi- mos, id eſt, in propinquos, ſeu affines. At. b, Me habet pro- ximum. Att. 26 a, Proxima eſt illi municipio hæc Antiatum ciuitas.& 215 a, C. Albanus eſt uicinus. Quin: Fr. 305§a, Inti- mus, proximus, familiariſsimus quiſque ſibi pertimuit.& de Legib. 178 a, Id Rabendum eſt Deo proximum, quod eſt optimum.
PRVDENS, ts. prudentia præditus, ſapiens, multarum re- rum peritus, magni confilij uir. Orat. 198 a, Vir natura pera cutus& prudens.& de Ora. 8 a, Homo prudens& grauis- Par. 231 a, Orator prudens& prouidus. pro Cl. 39 b, Quis P. Octauio ingenio prudentior, iure peritior?& de Orat. ⁸ 4, Prudentium conſilia. de Am. 86 a, L. Acilius prudens eſſein jure ciuili putabatur. de Cla. 175 a, Omnes ferè Sroici pru- dentiſsimi in diſſerendo. de D. 103 a, Alij quos prudentes, id eſt, prouidẽtes poſſumus dicere. pro Seſt. 6 a, Gnarus& pru dens impendentium malo rum. de Cla. 186 b, L. Torquatus elegans in dicendo, in exiſtimando admodum prudens. At.
163 b, Ne te ſciens prudensd; ed dimittas, unde exitum ur-
des nullum eſſe.& alibi, Viuus, uidensq́;. pro Mur.33 a, Ep.
83 b, Vt in fabulis Amphiaraus, ſic ego prudens& ſciens a
peſtem ante oculos poſitam ſum profectus. pro Fon. 253 b,
Prudens ad conſilia.& 279 b, Sapiens homo& multarum
rerum peritus.& pro Font. 282 b, Vir in re militari ſummt
conſilij,& maximi animi, de Leg. 165 a, Quis p rudentem,& ut

8₰ — —
—
drimshoſt
aoltem.O
ho winida dn
de Nan Oeta. ide 1.
At'lib. 4b 8
4 Oi anno dwimke
cprorimo ſceulo Nean „Froximo anno,ae mis Nonis tu aon ulh.
timis luperiorduiun
2 Ml. 6 3, Clodu nne
um traaſtalt. Nial k
at. 9 bLuic proinsa 60 b, Scilicet id agtrunn
tor Ras.Attienya Eoa tem accepi, nihl hadagal edißimileetproumdcn proximuminferionenaid aus eſt Ruic èigitaiern. ies ſenatoti digntremi.
grauitate de Cealn Hartn 9. Aun vnrus arrifieie Preelane; deheat ebeie⸗ mo 227 b, Ordo equeſter: id eſt, publicani. Att. 17 8, Cato pu proxmus acccdchuſti 4 337 4 Pen en. ee, 1 be 145 confufione par- blicanos tertium iam menſem uexat. Atrtic. 6 a, Tu autem u. Epit lauänkas de nelete un teltHentiandf⸗ 23 1 Prudẽétia in fuis rebus, ſæpe dare tabellarijs publicanorum poteris per magiſtros ic. a Prorinus Domiot. Omeirica 10 bu 1uti, hea. Soh Aar-Ateieaz b, Non e- ſcripturæ. Quin. Frat. 291 a, Improbum negociatorem, pau- 63 ronimi ſumm. Redh nlm pro rua prucentta 2 Mlud folum animaduertere, Iè cupidiorem publicanum comprimere non poſsis. Qu.
fe znjiin 1 4. S in præſentia,&c. Off. 23 a, Ne ſcenici pluſquam nos ui Frat. 296 b, Qulpendere ipfi uectigal ſine publicano non rari.& ¹675. ue e eantur habere prudentię.& 29 a, Prudentia eſt ſcientia op otucrunt
præfectus duih jtatis] 297 e cg 4...
zade Turhiß. Portunitatis idoneorum ad agéèdum keiprn m. Off.39 b, PVBLICAT 10, onis. proſcriptio. in Cat. 120 b, Adiungit e- 3 ante me fwern, Aplu tiam. I. A. 227 a, Prudentia in iudicando. Off. 66 a, Prudétia norum proponeretur
am xtermam dommn didh m marimamuim mtrrälr u. g0 DLepidus eemümt’1
voximos.Atilb bſtu bet proumun. del 19 is huic ptoua ncolbmit eris Out ad-rorint mwumocn 2 Fberxeͤhul datan dit
zob Trrunsd ociid Jnz
ditatis. O nic locumi cinus. OEud & quaf coaßen
nagiſtrarus ecnn ienn
4 aCapi 1a din Atato h.
kunt h
Ran tannie prouimd 40 6
Latg
amllh a(uut impettlun n ati ſunt, 5 Im beton
Föh
m
. aultarlet 5 85 nul 4 c.Orat. ¹912 sgrb
ͤͤͤ
1133 P G ut ita dicam, cautum non ex ipſius habitu, ſed ex aliqua re externa iudicet?
PRVDENTER. ſapienter, prouidentiſsimè. de Orat. u4 b, Vt hæc in cauſa prudenter poſsit intexere.& de Amic. 96 b,
Multa prudenter prouiſa.
PRVDENTIA, tæ. ſapientia, intelligentia.)(Temeritas. de In. 82 a, Prudentia eſt rerum bonarum& malarum,& utra- rumq; ſcientia. de N. 67 a, Prudentia conſtat ex ſcientia re- rum bonarum& malarum,& nec bonarum nec malarum. de Fi. 141 a, Prudenria in delectu bonorum& malorum cer nitur.& ¹28 a, Vt medicina ualetudinis, ſic uiuẽdi ars eſt pru dentia.& b, Ars uitæ. Offic. 32 b, Cognitionem prudétiamꝗ; ſequitur conſiderata actio. ad Her. 16 b, Prudentia eſt calli- ditas, quæ ratione quadam poteſt delectum habere bono- rum& malorum.& ib. Item prudentia ſcientia cuiuſdã arti ficij.& ibid. Prudentia multarum rerum memoria,& uſus complurium negociorũ. pro Seſt. 22 a, Hoc ſentire pruden- tiæ eſt, facere fortitudinis. de Di. 85 b, Ratio atq, prudentia reip. gerendæ. de Or. 93 b, Exercitatio intelligendi pruden-
tiam acuit. Tuſc. 231 a, Si nulla uirtus prudentia uacat, pru- dentia hoc uidet. ad Her. 7 a, Quam is prudentiam appel- larit, inepram& garrulam,& odioſam ſeientiam eſe dice- mus. Off. 31 a, Prudentia enim quam Græci opivnoi; dicunt, aliam quandam intelligimus, quæ eſt rerum expetendarum fugiendarumq; ſcientia. Orat. 199 a, Semper oratorum elo- quentiæ moderatrix fuit auditorum prudenria:id eſt, audi rorum cognitio. de D. u10 b, Phyſicorum eſt iſta prudentia: id eſt, ſcientia uel cognitio. de Se. 93 a, b, Memoria præteri- torum, futurorum prudentia. de Orat. 120 b, Perſp icua ſunt hæc quidem& in uulgari prudentia ſita. Par. 236 b, Pruden tiam malitia imitatur.& Off. 66 a,& ibi. In malitia ſimula- tio intelligentiæ. de Or. 98 b,& 107 b, Prudentia iuris ciui- lis. At. 97 b, Adeòn' ego non perſpexeram prudentiam lite- rarum tuarumède Fin. 123 b, Omnibus artibus uolumus at- tributam eſſe eam, quæ communis appellatur prudentia,
eſt locata in delectu bonorum& malorum. de Sen. 81 a, Te- meritas eſt florentis ætatis, prudentia ſenecturis. de Le. 168 a, Cùm homo exacuerit illam ingenij aciem ad bona deli- genda& reijcienda conrraria, quę uirtus ex prouidendo eſt appellata prudentia. PRVINA, næ. de Natur. 31 a, Aquam conglaciare frigoribus, & niue pruinaque concreſcere. I. C. 109 b, Pruinas ac niues perferre.& de Somn. 129 b, Quorum duos obriguiſſe prui- na uides.
PRYTANEVM, nei. publica domus Athenis, in qua uiri de
rep. benemeriti, publicè alebantur, ad cuius imitationem, al terum erat in Sicilia in urbe Acradina, ornatiſsimum, in Ve. 228 a,& de Or. 10 5a. 5
P V HI
Poſt red. 207 a, Non ianua receptis ſed pſeudothyro zuua mifsis uoluptatibus. in V. u18 b, Ea quemadmo dum ad iſtũ pſfeudothyrum poſtea reuertatuc, tabulis uobis& teſtibus iudices planum faciam.
PSXOHOMANTIA, læ. de Diuin, 10 8 a, Nec pſychoman- tiam agnoſco. L. Necromantia.
PSXYCHOMANTIVMtz“locus uaticinationũ. Tuſ. ⁷3 b.
PTE. Attic. 96 a, Qu. puer ſapte piè ſanè me quidem hortan te matrem patri ſuo reconciliauit. de Natura 15 a, Suopte Pondere deorſum ferrj. de Orator. 143 b, Craſſus ſuapte in- terfectus manu. de Orator. 117 b,& 212 b, Suapte natura fa- cere aliquid.
PTOLEMAILS. urbs. Epiſt. 7.—
PTOLEMAEIVM gymnaſium. de Fin. 124 a.
PVBER, ris. adoleſcens. Off. z6 a, Noſtro quidem more cum parentibus puberes filij non lauantur.& de Or. 119 b, Pater filium puberem habens.
PVBERTAS, a. pili qui primi puberibus effloreſcunt. de
Natura 43 a, Vt ſi quis dentes& puberratem natura dicat exiſtere.
PVB ES, bis. puber. pro Rab. 97 a, Nemo pubes tum fuit, quin armia ceperit.& pro Mil. uz a, Ea poteſtas, cui ſenatus omnẽ
Italiæ pubem commiſerat.
PVBES CO, ſci, adoleſco. Offic. 24 a, Hercules cum primtan pubeſceret, exiſſe in ſolitudinem dicitur. de N. z a, Cœli mu tationes, quibus omnia, quæ terra gignat, maturata pube- ſcunt. de N. 34 a, Sol efficit ut omnia floreant,& in ſuo quę- que genere pubeſcant.& 36 a, Mulra quibus animantes a- lantur, augeſcantã;& pubeſcant. Tuſc. 162 b, Vites lærificæ
pampinis pubeſcere.
PVBLICANA næ. in V. 165 a, Muliercula publicana.
PVBLICANVS, ni. qui uectigal exercet& exigit, uectiga- lis. pro Pl. 26 3 b, Flos equitum Rom. publicanorum ordine
continetur. pro Pomp. 6 b, Publicanorum familiæ, quas in
Salinis habent. Ep. 207 a, Ordo publicanorum.& pro Do-
PVBLICE'. uulgò.)(.Priuatim. At. 15§9 a, Publicè tamen ſcri pfl.& pro S. R. 37 b, Res tanta, quæ publicè geſta arg, com- miſſa ſit.— PVBLICVS uates. de D. 104 a,& 132. PVBLICO, s. publicum facio, præconi publico ſubijcio. c⁰ tra Rul. 77 b, Priuata publicare, publica liberare.& 62 b, A- gros, quos ipſis libeat, publicare. pro Seſt. 16 a, Vt rex cum bonis omnibus publicaretur.& pro Dom 2172, Qui Pto- lemæum regem Cypri cauſa incognita publicaſſes. in Car. 119 b, Bona præterea publicari iubet.& Att. 280 b, Publica- ta bona. de In. 74 a, Lex, ſi qua roſtrata nauis in porru de- prehenſa fit, publicetur.& ibid. Nauim ex lege populi eſſe oportet.
PSALIL.O, ls. fidibus cano, lyram pulſo. I. C.109 a, Pueri lePpi PVBLICV S, a, um. communis. de In. 51 a, Publicum eſt quod
di ac delicati, qui cantare& pſallere didicerunt. PSALTRIA, riα. mulier fidibus docta. pro Seſt. 25 a, Qui in
cœtu mulierum pro pſaltria adducitur.& Tuſ. 200 h, Pſal-
triam adducamus.
PSALTERIVM terqj. fides, lyra. ſunt tamen quibus hic pla- ceat Pſaltrius, irij. qui Græcè Lanzug uel Ydxrze dicirur, id eſt,
fidicen. de Ar. 254 a, L Strophio, ab pſaltrio, S&c. PSEPMISM A, w. decretum. pro Fla. 14 9 b, Porrexerunt ma nus, pfphiſma natum eſt. pro Fla. 149 a, Sic ſunt expreſſa i- ſta praclara, quæ recitantur pſephiſmata, non ſententij⸗ nec autoritatibus declarata,&c.& 161 b, Poſſem recitare plep hifmaSsmyrnaorum, quod fecerunt in Caſtritiũ mor- tuum.
vEIAHEIO'AIION. quod falsò Heſio do adſcribitur. Atric. 14 b.„
PSEVD O CA TO. fictus Cato. Att. 10 a.
PSEVDO DAMASIPPVS. Epiſt. 106 a, Si enim Damaſip- pus in ſententia non manebit, aliquem pſeudodamaſippũ uel cum iactura reperiemus: id eſt, Hicrum Damaſippum.
PSEVDOMENOS. mentiens, fallax. de D. no0 b, Quomo- do autem mentientem didoluas, quem pſeudomenon uo- cant. L. Sorites.
PSEVDOPHILIPPV 8, pz. falſus uel fictus Philippus. cõ-
rra Rul. 84 a.
PSRVDOTHVYKRV S,M. falſa ianua, alij poſticum uocant.
ciuitas uniuerſa aliqua de cauſa frequentat.& ibidem, Pu- blicum, commune, ſingulare. I. V. 16 3 b, Recita literas publi- cas.& 164 a, Teſtimonium publicum. pro Cl. 33 a, Ipſe è pu blico iudicio ad priuatum Staleni iudicium profectus eſt. contra Rul. 73 b, Sunt loca publica urbis, ſunt ſacella,&c.& pro Dom. 235 b. Communia loca. pro Cl. 5n a, Res commu- nis municipi), id eſt, reſpublica. contra Rul. 82 b, Agros, qui in publicum Campanum incurrebant, pecunia publica coe mit. pro Mil. u b, Memoria publica recenfionis tabulis pu blicis continetur. pro S. R. 28 a, Antea cauſam publicam nul lam dixi. I. V. 25 4 b,& ¹31 b, In publico eſſe non audert. cõtra Rul. 63 b, Lex in publicum proponitur. Topic. 223 b, Litora omnia publica elſe. At. 5 a, Nos publicam propè opinioné ſecuti ſumus. Atti. 123 b, Proponere epiſtolam in publico. in Verr. u2 a, Communis fama atq; ſermo. pro Flacc. 14 b, Si quid ipſi audiſtis communi fama arq; ſermone de ui, de ar- mis,&c. in Ver. 158 a, Autorem rumorè habetis, ſermonemq; omnium.& 120 a, Res in ore atq; in ſfermone omnium cœ- Eie efle. Qu. P. Hic te ira uerſari, ut& publicanis ſatisfacias, præſertim publicis malè redemptis: publicis, intellige ue- ctigalibus, ſeu, rebus. PVDENDVW S,2, um. in Ant. 195 a, Vt iam pudendum ſit, ho- neſtiora eſſe legionum decreta quàm ſenatus. PVDE NS, tu. uerecundus. in Ver. 76 b, Nec impudentiæ ſuæ pudentem finem quæſiuit. pro Flacc. 156 b, Pudentiſsimus — Bb 2 atq;

——
—-
185 P VN
atq;, optimus uir.& Epiſt. 20 a, Iomo pudens. in Ver. 184 a, Nauus& pudens& probus filius.& 95 b, pudentiſsima fe mina. ad Her. 20 b, Riſus pudens& liberalis. in An. 189 a, Ni hil apparet in eo ingenuum, nihil mo deratum, nihil pudès, nihil pudicum.
PVDERNTE R. uerecundè- in Vatic. 30 a, Pudenter uiuere.&
6(* 1 SrO) Pide dé Or. 142 a, Pudenter facere aliquid.& pro Qu. 6 b, Puden ter appellare aliquem.& Epi. 0% a, Parum pudenter rogare
aliqu em.
PVDENTIVS, aduer. de Orat. 142 a. PVDENTISSIME. Att. 261.
7— Se 8 1* 1 PVD E T,at. pudore afficior, erubeſco. de Orat. ↄ5 a, Non e-
im pudendo, ſed non faciendo id quod non decet, impu- dentiæ nomen effugere debemus. Oraxor. z10 b, Verſus ille qui uertat artem pudere perloqui, quam mactites. pro flacc.
157 a, Non’ne eſſet puditum, ſi hanc cauſam agerent ſeuerè?
legatum ſuum dici Mæandrium. de Cla. 181 b, In duci ad mi-
ſericordiam, ad pudendum, ad pigendum. in Verrem 72 b,
Sunt homines, quos infamiæ ſuæ neque pu deat, neque tæ-
deat.& 263 b, Non te huiuſcemodi crimine maximè eius pu
detèpro Arch. 198 a, Me autem quid pudeatè qui,&c. de Ora-
tor. 38 b, Et hæc ætas noſtra quòd interdum pu det, iuris 1-
gnara eſt.& 95 a, Quem non pudet, hunc poœna dignum pu
to. de Natur. 3 a, Puderet me dicere non utelligere, ſi uos
ipfi intelligereris. in F. 92 b, Craſſe pudet me tui. Orator. 211 b, Patris mei meüm factúm pudet. pro meorum factorum. de Diu. u b, Pudet me non tui, ſed Chryfippi.& in A. 229 a, Cuius eos non pudere miror.& 21 a, Pudet Op;timi exercl- tus, qui,&c. pro Domo 219 a, Me non ſolum piget ſt ultitiæ mecæ, ſed etiam pudet. Epiſtol. 5¹ a, Plura me ad te de hac re ſcribere pudet, ne uidear prudentiæ tuæ difidere. de Finiß. 65 b, Quaſi me pudeat iſtorum. Tuſc. 177 b, Magis eſſet pu- dendum, ſi,&c. Qu. Fr. 295 b. Non me hoclam dicere pude- bit. de Leg. 66 a, Ac me nimirum Mtorum philoſophorum pudet.
PVDICITIA,/. pudor. de Ar. 245 b, An ex ſororis cubiculo egreſſus, pudorem pudicitiamque defen dat. pro Cxl. 46 b, Parcat iuuentus pudicitiæ ſua, ne ſpoliet alienam.& 47b, Expugnare pudicitiam. pro Cluent. 20 a, Eam non pudor, non pudicitia à cupiditate reuoc auic. pro R. 92 a, Hunc nec ſuæ nec alienæ pudicitiæ peperciſſe. pro Mil. 103 a, Eripere pudicitiam alicui. de L. 166 a, Erubeſcunt pudici etiam, 1o⸗ qui de pudicitia. ſic enim corrigendus eſt hic locus in uer- bo Erubeſco, quod tunc non animaduertimus.
PVDICVS,, um. uerecundus, caſtus. Oct. 331 b, Audiet C. Ma rius impudico domino ſeruire nos, qui ne militem quidem habere uoluit niſi pudicum.& l. A. 166 b,& de Legib. 166 a, & Tuſculan. 225 a. L. Impuritas. in An. 189 a, Nihil apparet in eo ingenuum, nihil moderatum, nihil pudens, nihil pu- dicum. 3.
PVD O R, u. uerecundia, robur, ingen uitas, modeſtia.)(PFetu- lantia. Tuſc. 213 a, Ex quo ät, ut pudorem rubor conſequa- tur.& de Ein.§ a, Pudor moderator cupiditatis, pro 8S. R. 43 b, Pudor, qui ornat ætatem. de Or. 95 a, Fuit enim mirifi- cus quidam in Craiſo pudor.& 109 a, Quam tum illius æ- tatis patiebatur pudor.& ib. b, Tuſ. Pudore à dicendo& ti miditate ingenua quadam refugiſti. de Prou. 71 b. Homo in quo aliquis ſi non famæ pudor, at ſupplicij timor eſt. de O- rator. 125 a, Nulla pudoris fignificatio. pro Pl. 264 b, Adole- ſcentis mo deſtiſsimi pudor. Ep. 74 b, Non dimittam pudo rem in rogando meum. pro Cl. 20 a, Quem non pudor, nõ pudicitia à cupiditate reuo cauit.& de Aru. 245 b, Pudorem pudicitiamq; defendere.
PVEILLL. Ale. Attic. 4 a, De tutela legitima, in qua dicitur eſſe puella, nihil uſucapi poreſt.
PVER, u. Ora. 207 b, Neſcire autem quid antequam natus ſis, acciderit, eſt ſemper eſſe puerum. pro Ar. 186 a, Vt primùm ex pueris exceſsit Archias. pro S. R. 44 a, Infantium puero- rum incunabula. I. A. 169 a, Puer emptus libidinis cauſa. de Cl. 175 a, C. Gracchus doctus à puero.& Tuſ. 2 40 b, Homo docëtus puero.& Epiſt. 210 b, Idq́; à puero.& I. A. 210 a, Ab ineunte ætate. Attic. a, Eunti mihi Antium, uenit obuiam puer tuus, is mihi literas à te reddidit.& 57 a, Sed iam ſubi- tò fratris puer proficiſcebatur. Att. 4ν1, Eo die pueri tui mi hi à te literas reddiderũt,& alij pueri poſt diem rertiũ eius
diei literas alias atrulerunt. de Or. 85 a, Ad eas artes, quibus Apueris dediti fuimus. At. 27 4 a, Cæſaris pueri mirifica in- doles uirtutis.
PVERILIS,le. de Orator. 118 a, Exercitatio penè pueri lis.& pro Arch. 186 a, Aetas puerilis.& de Finib. 63 b, Delectatio puerilis. de Diui. 110 a, Is autem Tages p uerili ſpecie dicitur uiſus.
PVERILITE R, ſtult è. Aca. 9 b, Nam cum dicunt hoc ſe u- num tollere, faciunt pueriliter.& 14 b,& de Fin. 2 b-
P V zG
PVERITIALBiæ. primum tempus ætatis, primus actus uitæ,
xtatis tyrocinium, ineuntis ætatis diſciplina, ex pueris ex- cedere. pro Pom. 9 a, Pompeius ludo atq; pueritiæ diſci. plina in militiæ diſciplinam profectus eſt.& ibid. Qui ex- trema pueritia miles fuit ſu mmi imperatoris. de Sene. 7 a,
X 33 b, Qui enim citius adoleſcentiæ ſenectus quàm pue-
ritię adoleſcentia obrepitide Officijs 330 b,& 248,8 65a5
Qui me a pueritia ſua femper obſeruauit.& 5 La.& 8 b, Qus
mihi a pueritia tua cognita eſt. A paruis, id eſt, à pueritia, L. Paruus. PVERVLVS,. puſio. pro§. R. 38 b, Puerulos.& Top. 222 a, Puerulorum.. PVGIL,Iis. athleta. de Cla. 187 a, Pugiles inexercitati etiam ſi pugnos& plagas Olympiorum cupidi ferre poffunt, ſolem tamen ſæpe ferre nõ poſſunt. Att. 210 4, Carneades e ⁸οeαqοέʃeorr pugilis, retentionem aurigæ ſi milem facit. pro fI. 152 b, Aci. nas pugil Olympionices. Tuf. 18 3 b, Pugiles ceſtibus cõtuſt, ne ingemiſcunt quidem.& 187 a, Pugiles etiam cum feriung aduerfarium in iactandis ceſtibus ingemiſcunt.
PVGILATI O, onu. pugilum exercitatio. de Le. 177 b, Cur⸗ ſus, pugilatio, luctatio.
PVGIO, onu. gladius breuis, ſica. in A. 164 b,& 166 a, Brutus cruentum altè extollens mucronem.& ibid. Qui ſtillantem prę ſe pugionem tulit. de Fin. 117 4,0¹ plumbeum pugioué. & Ep. 56 b, A P. Magio pugione p ercufſum eſſe. At. 38 b⸗Scri ba Bibuli pugionem mihi à Bibulo attulit.
PVGIVNOGVI.VS,l. Ora. 219 a, In ijs quibus ut pugiuncu- lis uti oporter.
PVGNA, næ. prælium. I. C. 12 a, Tum interuentu Pontini pu- gna, quę erat co mmiſſa ſedatur. I. V. 241 b, Nonnunquam e- tiam res ad manus atq; ad pugnam ueniebat. pro Mil. u12 a, Incerti exitus pugnarum, Mars; communis. pro Mu. 132 a, Pugna Pompeij, quæ cum rege commiſſa eſt,& ſumma con tentione pugnarta.& ibid. Aeerrima pugna. de D. 130 a, Hic uerò quanta pugna eſt doctifsimorum hominum. I. V. 22 b, Pugna equeſtris Agathoclis regis. de D. u19 b, Lacedæmo niorum mala pugna in Ler ctris.
PVGNACITE R. pertinaciter. Acad. 17 a, Certare cum ali- quo pugnaciter.& 3 a, Pugnaciſsimèe defendere ſuam ſen- tentiam.
PVGNA X, cis. pertinax, bellicoſus. de Orat. 92 b, Carneades dicere ſolebat, me ſibi perfacilem in dicendo, te perpugna- cem in diſputando eſſe uiſum.& 138 a, Exordium dicen di uehemens& pugnax. de Cla. 175 b, Oratio pugnax.)(Ora- tio pacata. Epiſt. 122 b, Pugna in uitijs. I. P.+ b, Græcus fa- cilis& ualde uenuſtus, nimis pugnax contra ſenatorem po puli Rom. eſſe noluit. I. A. 219 a, Saxa centurio pugnax& la- certofus.
PVGN O, 3. dimico, certo, decerto, cerno, congredio r, depu-
AAp?
. 8———.„.„. S„ 1.₰ 3„. gno, contrariùs ſum pro Corn. 59 a, Qui cum hoite nottro
cominus in acie ſæpe pugnauit. pro Mhr. 132 4, Pugna quæ 1 5 3 2 4
4 rArrAP— 4„. Le. p„ eum rege commiſia eit,& tumma contentione pugnata. Ot ( ſul 11 8 1A I 1*1 4171Aun fie: 74 a, Cum à cõſulibus malè pugnatum apuc Claudium
eſſer. At. 105 a, Niſi fortè hęc illi tum arma dedimus; ut nune
ne pacem accipere malui, quàm uiribus cum ualentiore b 4 5 8 B.. 1. e gnare. de In. 4 8 a, Pugnare procommo bpu-
5 gnare. de Or. 105 a, Sed ego n&gum iſt.
„ 3 mortalib. n6 magn de N. 60 a, Videtur Epicurus d&js immortalib. nô magno. 6-* b 5- aNIIPrN 3 4 4 1 ere pugnare. Ac. 15 a, Hie pugneicet, non repuuaab0 de . 2 —..—— L 99 Cahan Fin. 79 a, Pugnant Stoici cum Peri Meticis.& 88 b, Sec hæc
3
inter ſe pugnant. Tuſ. 250 b, Pugnan teloqui non uides? & ibi. Quid enim tam pugnat?Or. 208 a, b, Cöferre pugnan 8 8— 5— ⸗ 13
tia,& comparare contraria. I. A. 164 a, Tota in oratlone re- „ 4. g 3 8 12. 1. 8.... di 15 ſed
cum pugnas,& non mo dò non cohęrentia inter ie dicisis
0 b, Illud pugna&
p
maximè diſiuncta atq; contraria. Epi. 4 enitere, ne,&c. ꝓ S. R. 19 b, Nihil aliud age Hoc ſolùm pugno, ut,&c. 1 PVGNVS,gnuz. de Cl. i87 a, Pugiles exercitati pugno 2 gas ferre poſſunt. I. V.159 b, Pugnis& calcibus conl adimus inter n03
₰ cibas, unguibus,
„niſi, ut,&c& ibi⸗
aliquem. Para. izo a, Quando uerbis côten non pugnis. Tuſ. 243 b, Certare pu gnis, cal morſu. Ora. 207 a, Comprimere digitos, pugnumq; Acere= & Ac. 36 b, Pugnum faceère,& pugnum are uehementerq; comprimere. de Fi. 67 a, Zeno rhetoricam palmæ, dialecti- cam pugno ſimilem dicebat.. PVL CHELLV S, a, um. At. 12 b, Surgit pulchellus puer.& de Orat. 133 a, Audiamus pulchellum puerum. Ep. 106 a, At pul chellæ ſunt. PVL CH E R a, um. formoſus, decorus, p ræclarus, uiſendus‚in ſignis, egregia forma, in quò forma eſt, ſpecies eſt liberalis, egregia, facie, eximia facic. Ofic. 29 a, O. puerum pulchrum Pericle.& Tuſe 240 a,Suum cuiq; pulchrum eſt, te tua, me delectant mea pro Mure. 129 b, Ne pulchrum te ac beatum

V
1 end
1 pugiles
us ingemiſcunt. 8. da
a in A. 6:& 6 onem. ddid. L lllerg 17 4,0 7plumbeum u. ne dercullum elee h lidulo attult. halln ijs quidusm dußimn.
Tum interuentu Dontun.
1r.L..a41 Nommmxum,
Snam ueniedatpro üg „d; communis pro-nh
e commilſa eſt&ſumma
rrma pugna. üt D.prak Gsimorum hominum lſ regis.de D.ugd lactm trs.— er. Acad. a Cemanani- aciſsime defendere un i-
oſus. de Orat. qab, Cmeii ailem in qicendo teperoi n.& 2, Frordun dini b,Oratio puganihe in uitijs.l.ö94 bGteah pugnax coutra ſenannn„
4,Saxa centurio pugadj
erto,cerno congrimt.
1n. 19 4, i cucn Joteuch nit. pro Mar. 314 Dumt nma contentlone pl 1 1an le pugnaum 1pud(lu
Hitum arma dedimsnt
Ep. 77 QMällS cndir . EP.7,—.
m uiribus cum valenriotft Lau ke),Oph ocommodis patrte d um iſta quidem a immofta
5
4 . a er les rrercitztipugn onde9 & cald nnter lh
. 1c. 19 4 lchtume 99 oulc 2 7 nulerus f 5*
3ag
uſu
nnupl lb ndc.
tlal ul ug 1 dlbd⸗ 1
1137 P V putes. Tuſ.: 40 a, Puer egregia forma. i. pulcher.& in Verr. 252 a, Mulier eximia facie, de Sene. 88 a, Vua quid poteſt eſſe tum fructu lætius, tum aſpectu pulchrius PVLCHRKE. probe, præclare. de D. u5 b, Proxima hoſtia li- tatur ſæpe pulcherrimè,de N. 3 b, Mihi pulchreè eſt, ego bea tus ſum. de Fi. 77 b, At quàm pulchrè dicere uidebare. Orat. 219 Lahurs& dratoris dicere. pro Cl. z2 a, Is pulchirè aſſe uerat ſe, Rc. Ep. 157 a, Lepidum pulchrè noram,& 51 a, Pul- cherrimè ferre fortunam aduerſam- PVLCHRITVDO, nu. forma, ſpecies, dignitas, forma& ſpecies liberalis. Tuſ. 215 b, Vt corpdris eſt quædam apta fi- gura membrorum, cum coloris quadam ſuauitate, eaq́; pul chritudo dicitur: ſic in animo,&c. de In. 62 a, Excellens mu liebris tormæ pulchritudo. de Ora.i 49 b, Si illam præclarã & eximiam ſpeciem oratoris perfecti,& pulchritudiné ada
maſtis. de Fin. 75 b, Honeſtum pulchritudine ſua, ſpecieque
laudabile eſt. Tuſc. 215 b, Pulchritudo eſt apta figura mem- brorum cum coloris quadam ſuauitate. Off. 20 a, Pulchri- rudo corporis apta compoſirione membrorum mouet ocu ¼ los,& delectat hoc ipſo quòd inter ſe omnes partes cũ quo dam lepòre conſentiunt. de Or. 159 b, Hæc tantã habet pul- chritudinem, ut nulla ſpecies ne excogitari quidem poſsit ornatior. Off. 40 b, Quis non admiretur ſplendorem pPul- chritudinemq; uirtutis? I. P. 96 b, Habet hoc uirtus, ut ſpe- ciesvius& pulchritudo etiam in hoſte poſita delectet. de D. 9r a, Mulier eximia pulchritudine. de 5. 85 a, Veneris Cni diæ Coæq́; pulchritudo.& de O. 5 ⁄ a, Oris pulchricudo. Off. 3 b, Nullum aliud animal pulchritudinem, uenuſtars,
P V I138 ſuꝗ; remo rum. de N. 32 a, Ex ſe& ſua ſponte moueri.)(-Agi tari ab alio& externo pulſu. 3
PVILVERVIENTVSa um. Atti. 75 b, Nunc iter faciebam
æſtuo ſa& puluerulenta uia.
PVLVINAR, 7u. lectus quadam religione in templo poſtto,
nus ſequetur.
P
PVNCTVMch. momentum. Acad. 2
conuenientiam parrium ſentit. Of. 19 b, Venuſtas& pulchri
tudo corporis ſecerni non poteſt à ualetudine,& 26 a, Pul- chritudints duo genera ſunt, quorũ in altero uenulſtas eſt,
in altero digniras: uenuſtarem muliebrem dicere debemus,
dignitatem uirilem.
PVLEIVM,ey. uel Puleg um, g*. de Di. 115 a, Puleium aridum floreſcere dicitur ipſo brumali dx. Epi. 166 a, Cras expecto Leptam: etenim ad cuius rutam pulegio mihr tui ſermonis urendum eſt.
PVLLARIVS, rj. de Di. 123 b, Attulit in cauea pullos, is qui ex eo nominatur pullarius. con. Kul. 72² b, Iuber auſpisij cau ſa Decemuiros habere pullarios. Ep. li. 0. 151 a, Oblata reli- gio Corauto eſt, pullariorum admonitu.
PVLLVS;, a, um. ater. in Va. 35 a, Ve in epulo Qu. Arij familia- ris mei cum toga pulla accumberes.& ibid. Quis un quam cœnauit atratus? I. V. 12 b, Verres cum tunica Pulla x pal- lio..) 9.„.
PVLLVS,k. tener uolucris. de O. 12: b, de N. 27 b, Cum cauea libertati pulli non paſcerentur.& O b, Ex ouis pulli orti relinquunt eas, a quibus excluſi fotiq́, ſunt.& 52 a, Cum gal linæ ex ouis pullos excluſerunt. Epi. 138 a, Pullus columbi- nus. Qu. PF.z 00 b, Licinius plagiarius cũ luo pullo miluino.
PVLMENTVMLH. obſonium. Tu. 2 4 a, Mihi cubile terra, pul nentum fames.
PVLM O, ens. de D. 98 a, Cur pulmo inciſus in extis proferart diem.& 1 4 b, Tauri optimi tecur, aut cor, aut pulmo, quid habet naturale, quod poſsit,&c.& de Na. 2u a, Cerebru, cor, pulmones, iecur. de N. 53 b, In pulmonibus ineſt rariras Ju? dam,& aſsimilis ſpongiæ mollirudo ad haurienduan ſiri tum aptiſsima. qui tum ſe contrahunt aſpirantes, tum 1piri tu dilatant, ut trequenter ducatur cibus animalis, quo ma- ximè aluntur animãtes. de N. 53 a, Aſpera arteria ad pulmo nes uſq; pertinens excipit animam eam, quæ ducta eſt ſpiri tu, eandem; à pulmonibus reſpirat. Tuſculan. 156 4,&³4 b, Quod fieri fine laterum& pulmonum ui& figura non
poreſt.
PVLMONES. pro pulmone dicere, intellectio figura eſt. ad Her. 34 b,
PVL S, ². de D. 123 b, Si auis fame enecta in offam pultis inua- dit, hoc tu auſpicium putas?
PVLSA TIO, outs. uerberatio. pro Cęl. 42 a, De Alexandrino rum pulſatione Puteolana.& ad Her. 14 4u.
PVIL.I S O, as. uerbero. I. V. 122 a, Si quis eum pulſaſſet, edixit fe- ſe iudicium iniuriarum non daturum. pro Cæl. 41 a, Alebãt
fore reſtem ſenasorum, qui ſe pulſatum à Cælio dicerer. in V. 161 b, 264 b, Videris pendere alios ex arbore, pulſari alios arq; uerberari. ad Her. 17 a, Pueri tui mooο me pulſauerũt. de Na. 24 a, Cùm Deus pulſetur agiteturq́; incurſione ato-
& conſecratus dijs. I. C. i6 a, Ad omnia puluinaria ſuppli- catio decreta eſt. Tuſc. 210 a, Puluinaria deorum. de Ar. 245 b, Qui puluinaribus Bonæ deæ ſtuprum intulit. pro Dom. 240 b, Ea aram& ædiculam,& puluinar ſub ſaxo ſacro de- dicauit. de Ar. 250 4, Qui ſacerdotem ab ipſis aris puluina- ribusq́;, derraxiſti. I. A. 291a, Diuus Iulius habuit puluinar, ſimulachrum, faſtigium, flaminem. VLVINV S, ni. lectulus, quo utimur ut commodius ſedea- mus. un coôſsino. de Or. 87 a, Tum Craffum puluinos popo ſeiſſe,& omnes in ijs ſedibus quæ erant ſub platano, conſe- diſe dicedar. in V. 24 a, Lectica in qua erat puluinus, Meli- tenii roſa fractus. Ep. 138 a, Sella tibi erit in ludo, eam pului
VLVIS, ers. Qu. F. 18 b, Eo loco puluis, non glarea iniecta eſt. de In. 52 a, Multus erar in calceis puluis. de N. 53 a, Frudi- tus puluis mathematicorum. de Or. 97 b, Educere dictioné ex ulbratiſi exercitarione in puluerem,&c.
1LV 9 a, Punctum eſt quod magnitudinem nullam habet. pro Cl. 25 b, Neq; poſtea La-
rini punctum eſt temporis commoratus. pro Fla. 15 b,Vni uerforum ciuium Romanorum per tot urbes uno puncto temporis miſera crudelis q́; cædes.& pro Pom.s b, Vno tem porc.& pro Do 236 b, Eodem puncto temporis, quo,&c. ꝓ Seſt. i5 a, Dic dico smd hora at; etiam puncto temporis eo dem de Na. i2 a, Nullo puncto temporis intermiſſo uerfari cireum acem cœli.& 14 b, Omnibus minimis remporũ pun t s. Ep. 32 b, Quare ne punctum quidé temporis in iſta for tuua faiiſes, nifi,&ec. I. A. 218 a, Ne punctum quidem tempo-
ris Oppaganatio reipirauit. I. V. 9y a, Ille nullũ temporis pũ-
ctum uacuũ peccato pręterire paſſus eſt. I. C. n9 b, Eos pun cto cemporis uiuere non oportere puro. de N. 28 a, Conſu-
les ſum nu nimperium ſtatim deponere maluerunt, quàm id tenere punctum temporis contra religionem. Tuſ. 165 b.
& Ep. 32 b, Hoc enim fit ad punctum temporis. I. A. 166 a, At tende enim auliſper, cogitationéq́; ſobrij hominis ad pun
ctum temporis ſuſcipe. I. A. i8 a, Hunc diem ‚hoc punctum
teinporis, quo loquor, defende ſi potes. de Leg. 152 a, Leges
una uerſiculo ſenatus, puncto temporis ſublatæ.
PFVNOTA. pro ſuffragijs pro Mu. i i a, Recordor quantum
hæ quæ ſtiones in ſenatu habitæ punctorum nobis detraxe rint. pro pla. 200 a, At nonnullas tribus punctis penè totidẽ tuſerunrt. X 1bi. b, Quot im ea tribu puncta tuleris. Tuſc. 188 b, Punctis fingulis honores colligere.
PVNCT Aargumentorum: id eſt, capita præcipua, uel cõclu
ſiques iſæ. de Or. 124 b, Parad. u6 a, Cato neq; dilatat argu mentum, ſed minutis interrogatiunculis quaſi punctis qd propotunt, efficit.
PVN G O, u. perſtringo, ſtimulo, ſtimulum admoueo, ſtimu-
lis fodio. pro Seſt. b, Gladius qui per ſe pungere non po- tuiſſet.& de Fi. 107 b, PFungunt quaſi aculeis, interrogatiun calis anguſtis. pro S. R. 19 b, Hunc mihi ex animo ſcrupulũ euelle, qut me dies noctesq; ſtimulat ac pungit. Tuſ. 24 8 a, Quostamen pungit aliquid, cum illa unde habeant recor- dantur. Atr.zn a, Primum epiſtola illa ita me pupugirt, ut ſo- mnum mini ademerit.& Ep, z5 a, Extrema pagella pupugit me.& 102 a, Pungit me rurſus, quod ſcribis,&cc. pro Mil. 114 b, Vulnus in latece, quod acu Punctum uidererur, pro ictu gladiatoris putari.
PVNIGCANV S, a, um. pro Mu. 142 a, Atq; ille ſtrauit pellicu-
lis Aœ dinis lectulos punicanos.
PVNICVW S,, um. Tuſ. 201 b, Bellum Punicum.
P
morum. de Oiui. 133 b, Animos externa& aduentitia uifio-
ne pulſari. de Orato. 163 a, Nerui in fidibus à motu digito-
rum pulfi.. PVL SVSus. motus, agitatio. Tuſ. 159 b, Inanimum eſt quod
pulſu agitatur externo. de D. 132 b, Siue externus& aduen-
titius pulſus animos dormientium commouer, ſſue per ſe
ipſi animi mouentur.& 36 b. Nulla ſpecies cogitari poreſt, niſi ꝑulſus imaginum. de Ora. 97 b, Intermiſſo impetu pul-
VNILO, b. punior, uindico, cattigo, plecto, ulciſcor, pœna uel ſupplicio afficio, ſupplicio côftringo, animaduerto, pœ- nam uel ſupplicium ſumo, ſupplicium adhibeo, ſupplicio uia dico, ſupplicium alicui ſoluo, mulctam uel pœnam irro 80, pœnam alicui tribuo, ſupplicium inhibeo, exemplü in aliquem edo. de Ora. 103 a, Iracundia eſt cupiditas punien- di doloris. L. Punitor.& Off. 18 a, Prohibenda eſt autem ira in puniendo.&c 16 a, Punire ſontes.& pro Cecin. 286 a, Pu- nire maleficium.& pro Mi. 10 4 b, Hoc facinus puniendum eſt. pro Do. 225 b, Tu eum ſupplicio puniendum putaſti. de In. 72 b, Poftea leuius demonſtrando reum punitum, quàm ſit ille promerirus. pro Mil. u18 a, Vos aliquando ad eum pu niendum oculos aperuiſtis. de Aru. 244 a, Senatus meam do muma magiſtratibus defendendam, à iudicibus puniendaã Purauit. pro Cl. 53 b, Oppianicus pœna affectus pro male- nicijs. de Inu. 70 b, Vindicatio eſt per quam peccata puni- mus. Oific.7 b, Eſt enim ulciſcendi& puniendi modus. pro Milo. 10 a, Tu me ixatum Sexte puras tibi, cuius tu inimi-
B b 3 ciſsimum

ciſsimum multo crudelius etiam punitus es, quàm erat hu
manitatis m eæ poſtulare.
PVNIENS, s. Tuſcul. 204 b, Quid ille Terentianus ipſe pu niens: id eſt, iæv οντιιμάκνενναάιεισ
PVNIO Rru. punio. de In. 72² a, b, Tum leges quoq;& iudi- cia demonſtrandæ ſunt, per quæ potuerit id peccatũ, quod ſponte ſua reus punitus ſit, moribus& iudicio uindicari. ꝓ Mil. io8 a, Cuius tu inimiciſsimum multo crudelius etiam punitus es, quàm erat hum anitatis meæ poſtulars. Philip. 8, Ve clariſsimorum hominum crudeliſsimam puniretur necem.
PVNITO Rris. pro Mil. 180 a, At fuit ultor iniuriæ, punitor doloris ſui.
PVPILLA,. de Natur. 54 b, Acies ipſa duam cernimus quæ pupilla uocatur, ita parua eſt, ut quæ nocere poſsint, facile uitet.
PVPIIL.L VS, ü. impuber, qui deſijt eſſe in patris poteſtate, uel morre, uel emancipatione, ut Pomp. ait, de uerb. ſig. I. V. 107 a, Iſte infanti pupillæ fortunas patrias ademit. pro Qu. R. 4 7 b, Pupillum fraudare qui in tutelam peruenit.
PVPINIAæB. regio. contra Rul. 85 b..
PVPPIS,pu. nauis pars poſterior. de Or. 159 a, In nauigio late ra, carinæ, prora, puppis. de Sen. 80 b, Gubernator ſedens in puppi, clauum tenet.& Ep. i3 4 b, Sedebamus enim in pup- pi clauumꝗ; tenebamus. de Di. 103 a, Et ex Taygeto monte extrema montis quaſi puppis auulſa eſt. Att. 210 b, Conuer- tere nauem ad puppim.
PRORA& puppis. prouerbium. L. Prora.
PVRE. caſtè, ſimpliciter, candidè. de Op. 143 a, Purè& emen datè loqui. At. 7 a, Purè loqui. de Or. 96 b, Purè& Latinè lo qui. de Sen. 79 b, Quietè, purè& eleganter acta ætas. de N.i b, Purè& caſtè deos uenerari.
PVRGA TIO. ſatisfactio, excuſatio- prò Syl. 174 b, Nam cu- ius ſcientia de omnibus conſtat fuiſſe, eius ignoratio de ali quo purgatio debet uideri. de In. 45 b, Pufgatio eſt cum fa- tum conceditur, culpa remouetur. de Na. 71 a, Aeſculapius primus alui purgationem inuenit. Ep. 262 a, Inedia,& pur- gationibus,& ui ipfius morbi conſumptus es.
PVRG O, w. expurgo, excuſo, ſatisfacio. Tuſcu. 241 a, Immiſsi cum falcibus multi purgarunt& aperuerunt locum. Item, Educ tecum omnes tuos, purga urbem. pro Seſt. 20 a, Tu cę dem maximam facias?forum purges? de N. 51 a, Vomitione canis purgare aluos ibes Aegyptiæ curant.& ibid. b, Ceruæ Faulo ante partum perpurgant ſe quadam herba, quæ ſeſe-
is dicitur. de D. 83 b, Quid ſcamoneę radix ad purgandum poſsit. pro S. R. 38 b, Seruos ipſos neq; arguo, neque purgo. Epi. 19 8 b, Quòd te mihi de Sempronio purgas, accipio ex- cuſationem. Att. 19 b, Qu. Frater purgat ſe mihi per literas. At. 207 a, Brutus per literas purgat Gæſarẽ de interitu Mar- celli.& pro S. R. 24 b, De luxuria purgauit Erutius. At. 46 a, Nam quòd purgas eos,&c. I. A. 261 b, Si parum uobis effem ſine defenſione purgatus. Qu. de Pe. 210 a, Si quis tibi ſe pur gare uolet, quod ſuſpectum eſſe arbitretur. Or. 219 b, Ab ali quo cuĩ te purges, ueniam petere.& Epiſtol. 10 8 a, Liben- ter tibi me purgaſſem.& 214 a, Purgare ſe alicui de aliqua re.& 41 a.
PVRPVRA, ræ. ruber color& ſplendens, qualis ferè eſt roſæ, uel ueſtis eiꝰ coloris, à purpura piſce, cuius ſuceo ueſtes tin gebantur. L. Conchylæ. I. C. 105§ b, Qui nitent unguétis, qui fulgent purpura.& pro Fl. 161 a, Purpura Tytis.& I. V. 265 b,
I. V. 213 a, Ipſe dabat purpuram, amici opera.& ibi. Nihil ni-
ſi conchylio tinctum. pro Cl. 40 b, Illa uſq; ad talos demiſ- ſa purpura. pro Seſt. 6 b, Veſtitus aſper noſtra hac purpura plebeia ac penè fuſca. Or. 216 a, Numeros cum numeris tan quam purpuram miſceri.
PVRPVRASCERE, purpureum fieri. Ac. lib. 2. apud No- nium: Quid mare?nônne cæruleum, aut eius unda, cũ pulſa remis purpuraſcit?.
PVRPVRATVS, 4, um. conchyliatus, purpura ornatus. Tul. 170 b, Iſtis quæſo iſta horribilia minitare purpuratis tuis. Quid Cyrenæum Theodorum philoſophum non ignobi- lem nônne miramur?cui cum Lyſimachus rex crucem mina retur, Iſtis quæſo, inꝗt, iſta horribilia minitare purpuratis tuis. I. C. 4, Cum uerò mihi propoſui regnãtem Lentulum purpuratum eſſe hunc Gabinium.
PVRPVREVS, 4, um. I. V. 24 2 a,Iſte cum pallio purpureo tu
. 2.—.. nicaq; talari uerſabatur in cõuiuijs. de D. 1056 a, Cæſar cum purpurea ueſte proceſsit.& u6 a, Cæſar cum ueſtitu purpu
reo,&c. Ac. 26 b, Mare purpureum. PVRVS,, um. mundus, caſtus, inuiolatus, integer, liquidus. I.
V. 2z1 a, Argentum illi cæterum purum appoſuir, ne purus i-
Pſe relinqueretur. pro Ceci. 300 a, Quicquid inde haurias, Ln liquidumꝗ; te haurire ſentias. de Aruſp. 245 b, Nul-
L in hac urbe domus ab hac religionis ſuſpicione tam ua.
P N 140 cua atq; pura eſt. de Sen. 89 b, Humus ſublata atq; Pura. D. 105 b,& Tuſ. i58 a, Caſtus animus& purus. de Sene. 9 3 b, Animus omni admiſtione corporis liberatus, purus& inte ger eſſe cœpit.& pro Mi. uz a, Pura atq; integra mens. de N. 34 a, Aer purus ac tenuis.)(„Craſſus& concretus. de Ar. 256 b, Clodius tantum abeſt à principibus, quantum à puris& religioſis.& pro Qu. Ro. 47 b, Vir purus, prudens,&c. z01 b, Lenitas orationis,& purum quaſi quoddam& candidum genus dicendi. de Cl. 189 a, Nihil eſt in hiſtoria pura& illu ſtri breuitate dulcius.
PVSILLV S,a, um. paruus, breuis. At. 69 a, Habuimus in Tu- ſculano quaſi puſillam Romam, tanta erat in his locis mul titudo.& ¹195 a, Villula ualde puſilla. Ep. 29 a, Illud uerò pu ſilli animi,&c. de Ora. 131 b, Puſillus teſtis proceſsit.& ibid. Perpuſillum rogabo-At. 89 4,& 281 b, Pufilla epiſtola. Epiſt. 104 b, Nactus puſillum laxament:i,&cc. Ep. lib., Pufilli ho- mines.)((Potentiſsimi. I. V. 4, Libelli pufilli,&c.
PVSIO, onu. puerulus. pro Cæ. 45a, Qul tecum ſemper pufio cum maiore ſorore cubitauit. Tuſc. 160 a, Socrates pufionẽ
uendam interrogat,&c.
PVTAMEN, uu. nucis cruſta. Tuſc. 239 b, Candentibus iu- glandium putaminibus barb am& capillum adurere.
PVTATIO, onis. de Or. 106 b, Nemo neſcit quid ſit ſementis ac meſsis, quid arborum putatio ac uirium.
PVTEA L., lw. operculum quale puteis imponi ſolet,&slocus in Comitio Romæ. de Di. 78 a, Cotem illam& nouaculam defoſſam in Co mitio, ſuprá; impoſitũ puteal accepimus. pro Seſt. 6 b, Puteali,& fœneratorum gregibus inflarus. Ac.
Iib. 5 b, Præterea typos tibi mando quos in tectorio atrio- li poſsim includere,& putealia ſigillata duo. Legitur etiam plutsalia figilla,& putealia ſigilla.
PVTIE O, es. malè oleo. Ac. lib. 2, Quibus etiam alabaſter ple- nus unguenti putere uidetur. Nonius.
PVTEOLANV S,, um. I. A. 216 a, Aquæ Puteolanæ.
PVT EOL.LLorum. op. pro Pl. 273 a, Cum Puteolos ueniſſem, me unũ ex ijs feci, qui ad aquas ueniſſent. contra Rul. 83 a.
PVTEVS, zel. de Pro. 70 a, Virgines ſe in puteos abiecerunt. & de Di. u3 b, n+ a, Quale Pherecydeum illud, quod eſt àte dictum: Qui cum aquam uidiſſer ex puteo hauſtam, terræ- morum dixit futurum. Item: Haurire aquam de iugi puteo- de N. z1 a, Ex puteis iugibus aquam calidam trahi.
PVTID E!. faſtidiose, moleſtè. de Or. 146 b, Nolo exprimi li teras putidius.& de Clar. 191 a, Ineptè, odiosè& putidè dicere.
PVTIDIVSCVIL.VS, a, um. blandus. Epi. 98 b, Sumus enim putidiuſculi, quàm per te uix licet: uerùm, ut ſpero, licebit. aliter, pudentiuſculi.
PVTIDVS,, um. odoris mali, malè olens, infuauis, moleſtus, grauis, faſtidioſus, uauosswe. I. P. 33 a, Ego iſtius pecudis a⁵ putidæ carnis confilio niti uolebã Off. 27 a, Sonus erat dul cis, literæ neq; expreſſæ, neq; oppreſſæ, ne aut obſeurum eſ⸗ ſet, aut nimis putidum: id eſt, exquiſitum. At. b, Vereoòr ne putidum ſit ſcribere ad te, quàm ſim occupatus.& de Orat. 147 b, Spero hæc uobis moleſta& purida uideri. Ora. 199 a, Cum Demoſthenes Athenis exagitetur, ut putidus: id eſt, tao,νAwe.
PVTISCERE. A putidus: id eſt, malè olere. de Ein. lib. 5, Nõ inſcitè illud dictum in ſue, animum illi pecudi datum pro ſale ne putiſceret. Nonius. L. Sal.
PVTISSIM VS. puriſsimus. L. Putus.
PVT O, s. reor, ſuſpicor, cenſeo, ſenrio, habeo, exiſtimo, æſti- mo, ſpero, pono, opinio mea fert, in ea opinione ſum, nõ eo ſis confilio ut pures,&c. pro Pla. 261 a, In quo primùm illud debes putare, comitijs ſtudium eſſe populi, non iudicium. I. A. 22 Sa, Tantũd; abfuit, ut periculoſum reip. M. Bruti pu- taret exercitum, ut in eo firmiſsimum reip. præſidium pone ret. Epi. u12 b, Puto ut ſuum gaudiũ gauderemus. I. A. 232 b, Beſtia damnationem pro prętura putat: id eſt, damnationèe purat eſſe præturam. de Cl. 174 b, In Scauri oratione ſum- ma inerat autoritas, non ut cauſam, ſed ut teſtimonium di- cere putares, cum pro reis diceret. I. A. 236 b, Itaq; ſi ad nos nihil refefretur de Dolabella perſequendo, tamen ego pro decreto purarem. pro Mil. u a, Aliquem indoctum putari pro docto. Atti. 193 a, Ego te unum pluris quàm omnes i los puto. pro Pla. 261 a, Honores fi magni non putemus, nò ſefuire populo. in Ver. 202 b, Si denarijs COC C. Cupidi- nem illum putafſet: id eſt, æſtimaſſet. de Ora, 140 a, Saplen- tia& magnitu do animi tenues,& pro nihilo putantur, ſi &c.& in V. 58 b, Pro nihilo putare aliquem. è: de EFinib. 96 a, Putare aliquid pro nihilo.& 160 b, Epiſto. 97 b, Putare a- liquid lôco criminis.& 10 b, Putare aliquid minimi uel ma ximi. Attic. 84, Noli putare me,&c.& de Orator. 126 a, No- lite exiſtimare me, G&c. Orat. 216 b, Ea oratio numeroſa ha-
berur.& ibid. Id in dicendo numeroſum putatur. Att, 60 b.
Putare
—— zx
ſſ„—„⸗— 8—·,„·⸗——

4 99d. Candenthu u. capillum adunae no neſcitgutitſam 10 ac uitium. puteis imponiſoler Ga Cotem illam Geeig impoſitũ puteal ueepiau torum gregidus lar ando quos in tecdono mn afigillata duo. eginrein alla. idun etiam äladahrn Nonius. 52. Aquæ buteolim,
3* Cum buteolos wnilg zueniſfent. coarahulhe ines ſe in puteos Dieenn, erecydeum illud, duodc ſſet et puteo hautanrs laurire aquam deiuginun, Juam calidamtrah.
de Or. 146 b Noloennal b
14, lnepte, odiont à mn
lundus.Epi.94 bundhn Ucet: uerim ut ſpem ltät
dale olens infuauismlth .P. 13 a Ego ihu haif cba Off.7* Senu cat ppreffæ,ne autodſauns: erquiftum. 4t. 5 ſemm m fim occupatus gele 2& putida uiden Oah ragitetun ui putidub amale olere. de FiN mum illi pec zal.
a putat fe ln- In c* jumd 2n ſeaͤuttet du-
udi bnſh
1141 P T
Putare rationes cum publicanis. de Sen. 898 a, Vitem ſerpen tem multiplici lapſu& erratico ferro amputans coercet ars agricolarum.
PVTRESCO, ci. de Na. 58 a, Sui ne putreſceret, anima pro ſale data eſt.& de Fi. 133 b, Animus illi datus pro ſale, ne pu- treſceret. aliter, Putiſceret. Tuſ. 170 b, Nihil mea intereſt, hu mi ne an ſublime putreſcam.
PVTRID VS, a, um. Fancidus. I. P. 79, Piloſæ genæ, dentes putridi.
PVTVS, a, um. purus, ſincerus. At. 28 a, Vt ſciat hie Hiero ſoly- marius traductor ad plebem, quàm bonã meis putiſsimis orationibus gratiam retulerit.
PXLADEA amicitia. de Fin. 82 b.
PXRAMIS,Ydu. meta. de Na. 6 b, Forma Pyramidis:
IYPFOEIZ.L. Mars.
PXYRAMV S. fluuius. Ep. 42.
PYRENAE V S,i. mons. At. 111u4.
PYRGENSIS,6. de Or. 135 b, M. Antiſtius Pyrgenſis:
PYRRHONI philoſophi, à Pyrrhone magiſtro. de Ora- tore 143 b.
PYXTHAGOR AS8S,ræ. Pythagoras cenſuit Deum, animũ eſ- ſe per naturam rerum omnem intentum& commeantem,
ex quo animi no ſtri caperentur, dę N. deor. i. Pythagoras; quum in Geometria noui quiddam inueniſſet, Muſis bous
immolaſſe dicitur,3 de Natur. deor. 77 b. Pythagoras, cum
in Italiam uenifſet, exvornauit eam Græciam quæ magna di
cta eſt,& priuarim& publicè præſtantiſsimis& inſtitutis & artibus, Tuſculan. quæſt. libro 5. Pythagoras diſcipulus Pherecydis opinionem de immortalitate animorum ma- ximè conflrmauit, Tuſcul. q. lib. i. Pythagoras exiſtimat ad harmoniam canere mundum, 3z de Natu. deor. Pythagoras
fuit in Italia temporibus ijſdem, quibus L. Brutus patriam
liberauit, Tuſc. q. lib. 4. Erat enim illis penè in conſpectu præſtanti ſapientia& nobilitate Pythagoras,&c. Tuſ. q. li. 4.Pythagoras interrogatus à Leonte Phliaſiorum princi-
pe, qua maximè arte confideretè artem quidem ſe nullã ſci-
re reſpondit, ſed eſſe philoſophum, Tuſc. q. lib. 5.156 b, Py-
thagoras interrogatus à Leonte, qui nam eſſent philoſo- phi,& quid inter eos& reliquos intereſſet? reſpondit, ſimi lem ſibi uideri unitam hominum,& mercatum eum, qui ha- beretur maximo ludorum apparatu totius Græciæ cele-
britate, Tuſc. q. lib. 5. Pythagoras magnam Gręciam tenuit
cum honore& diſciplina, tum etiam autoritarte, Tuſe. q. li.
1. Pythagoras magnam autoritatem tribuit diuinationi, de
Di. lib. i. Pythagoras, regnante Tarquinio Superbo, in Ita- liã uenit, Tuſ. q. lib. ů. Pythagoras Phliuntem uenit, ibiq́; cũ Leonte principe Phliaſiorum docts& copioſè quædã diſ- ſeruit, Tuſ. q. lib. 5. Pythagoras uetat, iniuſſu imperatoris, id eſt, dei, de præſidio& ſtatione uitæ decedere, Cat. Effici- tir id quod Pythagoras uult in amicitia, ut unus fiat ex plu ribus, Offi. i. Pythagoras etiam ipſe augur eſſe uoluit, de Di uin. lib.. Pythagoras ne Apollini quidem Delio hoſtiã im-
molare uoluit, ne n ſanguine aſpergeret,z de Na. d. Py- Aimum in duas partes diuidunt: alterã
thagoras& Plato rarionis particips faciunt, alterã expertem: in participe ra- tionis ponunt tranquillitaté. i. placidã quietãꝗ; cõſtantiã: in illa altera motus turbidos tum iræ, tum cupiditatis, cõ- trarios inimicos ꝗq; rationi, Tuſ. q. li. 4. Pythagoras& Pla-
te, quòè in ſomnijs certiora uideamus, pręparatos quodam
eultu atq; uictu proficiſci ad dormiendũ iubent, de Diu. li. 2. Pythagoræ aũt doctrina cũ longè lateq́; flueret,&c. Tuſ. q. l.4. Pythagoræ doctrinam permanaſſe in hanc ciuitatem probatur, Tuſ. q. lib. 4. 4 Pythagora uiro doctiſsimo illud bene dictum eſt, tum maximè& pietatem& religionè uer- Aari in animis, cùm rebus diuinis operam daremus, 2 de Le. He Pythagora& Numa Pompilio, de Or. 22 b. PYTHAGOREVS,a, um. Tuſ. 156 b. Off. z1 b, Pythagoreus Lyfias. Pythagorea uox, za νυνινπαοαυπν εοενα μαQ αμᷣaν loοᷣre 74, 1 de L. 162 b. Pythagorei faba abſtinuere, de Di. li. 2. Py- thagorei nunquã dubitarũt, quin ex uniuerſa mète diuina delibatos animos haberemus, Ca. Pythagorei Italici philo ſophi quõ dã nominati, Cat. Pythagorei nõ ſolũ deorũ uo- ces obſeruauerunt, ſed etiã ho minũ quæ uocant omnia, de Di. lib. iů. Pyrhagorei carminib. foliti illi eſſe dicũtur,& prę-
cepta quædam occultius tradere,& mentes ſuas à cogita-
tionum inteatione, cantu, fidibus q́; ad tranquillitatẽ tradu cere, Tuſ. q. li. 4. Pythagorei ex numeris& Mathematicorũ initijs proficiſci uolunt omnia, Ac. q. ed. 1. li. 2. Referta quõ- dam Italia Pyihagoreorum fuit, 2 de Or. 122 b. Pythagore- orum nobilium extincta diſciplina, quum aliquot ſecula in Italia, Siciliad; aiguiſſet, de Vn. i. Pythagoreorum nomen multa ſecula ficuiguit, ut nulli alij docti uiderentur, Tuſc. . l. i. AudiebamPythagoram, Pythagoreosd, incolas penè no ſtros,&c, de Senect,
V 8142 PYTHAGORI CVS,, um. de Sen. 93 b, Audiebam 812 goram, Pythagoricosque incolas penè noſtros qui eſſent Itali philoſophi quondam nominati. de Nat. libr. 1, Pytha-
gorici ferunt Orphicũ carmen fuiſſe, cuius Cercopis. L. Fa-
ba& Interdico.
PYTHIA, thiæ. uirgo, Apollinis ſacerdos. de Di. 97 a, Nä ter-
ræ uis Pythiam Helphis incitabat.
PXTHIV S, thij. Apollinis cognomen. pro Font. 280 a, Galli Delphos uſq; ad Apollinem Pythium profecti ſunt. de Or.
10ib, de Di. 88. de Le. 17 8. At. 274.
PNXI S,idu. arcula. pro Cæl. 5o b, Aiunt eodem Licinium eſ- ſe uenturum, ac ſeruis ueneni pyxidem traditurum.& 51 a, Cum Licinius pyxidem teneret in manu.& b, Illa py- xis,&c. 1
VAablatiuus. Acad. li.-, Qua de cauſa ad Her. lib. 1,
Firma ſimilitudine eius rei, qua de re agitur, ad
I eã rem, qua de re iudicatũ eſt. Item, Qua de re iu-
dices uobis magnopere prouidendum eſt. Att. li.
8, Ne fortè qua re impediar. pro R. Com. Quod fi facit, qua impudentia eſt, eum ne teſtem improbabit?
QVA' parrim, qua parte uel rarione. Qu. Fr. 310 a, Omnia cõ- ueſtiuit edera, quà baſim uillæ, quà intercolumnia ambula tionis. At. 34 a, Quà dominus, quàâ aduocati fibilis cõſciſ- ſi ſunt. Att. 24 6 b, Intelligo te diſtentiſsimũ eſſe, quà de Bu- throtis, quà de Bruto ad Atr. 14 3 a, Quàm expedita conſi- lia tuafquàm euigilata tuis cogitationib. quà itineris, quà nauigationis;, quà congreſſus ſermonis ꝗq́; cũù Cæſare. de O- rat. 91 a, Mihi licet uagari, quà uolo. pro Cec. 288 b, Omnes
introitus, quà adiri poterat in eum fundum& ibid. Quòd eà proximè adiri poterat. I. A. 187 b, Ipſe in templum na- ſcio quà per cuniculum aſcendit. pro Cecinn: 298 b, Nimia Potentia quid agat, quomodo aggrediatur iudicem, qua deniq; digitum proferat, non habet. Att. 120 b, Qua autem & quò, nihil ſcimus. I. A. 206 b, Prædico uobis eum delectus quâ poſsit habiturum:
QVACVN QYE. de Ein. 125 a, Quacunq; ingredimur in ali quam hiſtoriam, ueſtigium ponimus. I. V. 85 a, Quacunq; iter fecit.& At. 232 a, Quacunque nos mouemus.& contra Rul. 73 a, Quacunq; uelis uagari. 8
QVADRAN TARIVS, a, um. à quadrante nummo, qui quadrante meret. pro Cæl. 0 b, Niſi fortè mulier potens quadrantaria illa permuratione, familiaris facta erat bal- neatorr.
VADRAGENARIAE cohortesAtt. 7 a. Kliter, Qua-
dringentariæ.
QVADRAGENI.I. V. Act. z, Columnas H=S: quadragenis millibus locatas.
QVADRAGIE‚S. pro Flac. 125 a, Seſtertium ter& quadra-
ies.
QVADRATVM, 8. Tuſc. 160 a, Puſionem quendam Socræ- tes interrogat quædam genmetrica de dimenſione quadra ti. de Fi. 72 b; Quadratum, rotundum.& de Ora. 6 b, Forma quadrati. de Di. 127 a, Cum autem ſtellæ in eam ipſam par- tem orbem uenerint, in qua ſi ortus eius qui naſcitur, aut in eam, quę coniunctum aliquid habeat, aut conſentiens, ca triangula illi& quadrata nominant.
VADRATVS, 4, um. I. A. 180 a, Quadrato agmine milites ſequuntur.—
QNADRIENNIOante mortẽ,&c. de Op. 244 b,& de Of. 79 a, Quadriennio pôſt, factus ſum prætor.
QVAPDRIGARIVS, rj. qui quadrigas agitat. pro C. Cor. de maieſtate. Aſconius.
QVADRIGAE, arum. rheda quatuor equis uecta. de N. 71 a, Mineruã quadrigarũ inuentricẽ ferunt. de Di. 13 8 a, Curru quadrigarũ uehi. pro Mu. 137 b, Quaſi deſultorius in qua- drigarũ curriculum incurrere. de Cl. 180 a, Nec in quadri- gis, qui uix è carcerib. exierit. de Cl. 196 b, Bruti adoleſcen- tia per medias laudes quaſi quadrigis uehens: id eſt, uecta.
Or. z12 a, Pomeridianæ quadrigæ. Qu. Fra. 315 b, Quadrigis poeticis modò mihi date Britanniam.
QVADRIGVLAE, arum. paruæ quadrigæ. de Fat. 141 a.
QYVYADRIIVG VS, a, um. Tuſ. 171a, Quadrijugo curru ra- ptari: id eſt, quadrigis. Poetæ.
QVADRIMVS, a, um. Faarndr annos habens. Epi. 256, Vna interpoſitio omnino difficilior eſt de quadrimo Catone.
QVAPRINGENT L orum. de Di. u8 a, Quadringentis ta lis iactis,&c.
QVADRINGENTE SIMVSDECIMVS. de Cl. 171.
QVADRINGENTIES. aduer. in Ver. 81, in Anton. 126. &178.
QVADRINGENVS,, um. At. li. 4, Vt ambo H-S. quadrin gena conſulibus darent, ſi eſſent ipſi Coſs. fa cti.
QVYADRIPARTITV S,a,um. in quatuor partes diſtribu-
B b 4 rus.

143 A N
tus. Tuſ.i6 2 a, Commutationes temporum quadripartitæ.
de In. 1&§5.& I. V. 82
QVADRIREMI S, mu. nauis quę in ſingulis ſedib. quatuor remos habet. I. V. 235 a.
QVADR O, as, conuenio. de Or. i59 a, Coniunctionem uer- porum ſicuti uerſum numeroſè cadere,& quadrare& per- fici uolumus.& Or. 216 a, Sic minimè animaduertetur dele ctationis aucupium,& quadrandæ orationis induſtria:id eſt, componendæ. pro Cæl. 52 b, Nifi omnia turpia in iſtam quadrare aptè uiderentur. de Clar. 168 a, Quoniã tibi qua- drat omnia in illis fuiſſe paria. I. V. 95 a, Quomodo DC. eodem quadrarint. Item, Non Archimedes melius po- tuit deſcribere. Atticum 67 b, Viſum eſt hæc mihi ad mul- ta quadrare.
QVYADRVM, dri.translatum Geometris perfectionem fi- gnificat, cum nihil nec excurrit, nec deeſt. Orat. 217 a, Redi- gere ſententias in quadrum numerumque.& 220 a, Si ali- cuius inconditi arripias diſsipatram aliquam ſententiam, eamque ordine uerborum paulum commutato in qua- drum redigas..
QVAPDRVPE 8, ds. beſtia. de Na. 56 b, Efficimus etiã domi- tu noſtro quadrupedũ uectiones.& de Or. n4 b, Idẽ in mul tis alijs quadrupedib. fecerit. Parad. u18 a, Nihil inter te atq; inter quadrupedem intereſt. de Na. 4 ⁸ b, Hinc dextrã por-
gens, quadrupes qua uaſta tenetur.
QVADRVPLATO R, oris. delator eriminũ publicorũ, cui pars cedat bonorum eius quem detulit. ad Her. 14 a, Qua- druplator, ut breuiter deſcribam, capitalis eſt. I. V. 112 b, Ho mo omnium exillo conuentu quadruplatorũ deterrimus. Item ibi. Quadruplatores fuiſſe. Item I. V. 8 b, Si à quadru- plaroribus,&c. translata ſit..
QVADRVPL. E X, cs. in Ar. Prætor quadruplices ſtellas in fronte locatas.
QVADRVPLVM“, pK. I. V. 154 b. Dare iudicium in aliquem, in quadruplum.& ibi. Quadrupli condemnarir.
QVAER O, ris. ſciſcitor, contor,percontor, ſcrutor, ſcitor, ro go, ueſtigo, indago, conſulo, excurio, quæſtionem habeo, cö fector, peto, capto, aucupor, appello, re- uiro, exquiro, ſcire cupio, quæſo. de Or. 93 a, Quo in genere nunquã mihi per- cuntanti aut quærenti aliquid defuiſti.& 113 b, Quærere& quaſi percuntari. Acad. i9 b, Quærere de aliquo.& in Vat. 38 b, De te quæro Vatini,&c.& ibid. Tum reſpondeto ad ea quæ de reipſo rogaro.& At. a, Epiſt. 33 b,& 45 b, Quæ- rere ex aliquo.& de Orat. 109 a, Ipſe ex eo multa ſæpe quæ- ſiui. I. V. 19 b, Quæro nunc àte Hortenſt, cum utris,&c. de Inu. 62 a, Zeufis illicèò quæſiuir ab his, quas'nã uirgines for- moſas haberent. de Fa. 14 0 a, Cum omnes nouarũ pertur- bationum cauſæ quæri uiderentur. in Verr. 145 b, Scrutatus ſum quæ potui,& quæſiui omni a.& Quin. Frat. 291 b, Scru- tari omnes ſordes, excutere unumquemque comitum. E- piſto. 143 a, Cum ille, ſi quis quid quærerer, dixiſſet, cœenam te quærere à manè dixeris: ille uerò putabat quæſiturum, num unum cœlum eſſet, an innumerabilia. pro R. P. 130 a, Querere inuidiam in aliquem. de Orat. 85 b, Quæro quid ſit, cur,&c. I. A. 205 b, Quamobrem quod quæſiuit me P. Abuleius, ita reſpondebo, ut,&c. Ep. 127 a, In literis& libris nauare reip.& de motibus ac legibus quærere.& Atti. 15 a, Senatus cenſuit, ut de ijs, qui ob iudicandum pecuniam ac- cepiſſent, quæreretur. I. V. 71 a, Quærereé de pecunijs repe- tundis.& pro S. R. 38 a, Quærere de morte alicuius. pro S. R.; 8 a,In dominos quæri de ſeruis iniquum eſt. de Fini. 75 b, P. Scæuola tribun. ple. tulir ad plebem, uelléntne de ea re quæri, quo plebiſcito decreta à ſenatu eſt conſuli quæſtio Cn. Scipioni. de Orato. u8 a, Nihil enim eſt, quod inter ho- mines ambigatur, in quo non quæratur, aut,&c, aut,&c. E- piſto. 186 b, STpemque omnem in Planco habemus, ſi uerum quæris in te,&c. ad Brur. 91 b, Hoc cogere uolebat, falſas li- teras eſſe,& ſi quæris, probabat. Offic. 67 a, Et ea res, ſi quę- ris, magno ei honori fuit. Attic. 144 a, Quam tum in ſolo quæretur. pro Qu. z b, En quæ uoce quæſierat, magno ſibi quæſtui fore putabat. Attic. 24+ b, Quæro autem quid tã- dem Sextius in hac re facere poſsit. Qu. Fr. 307 a, Me adhuc nemo rogauit nunquid in Sardiniam uellem: te puto ſæpe habere, qui nunquid Romæuelis; quærant. Par. 124 b, Qui honeſtè rem quærunt mercaturis faciendis. Ep. 94 b, Omni no fi quæris, ludi apparatiſsimi, ſed non tui ſtomachi. pro Mil. u12 b, Cuius de morte tanquam de ceremonijs uiolatis quæritur.& ib. Maiores noſtri in dominum de ſeruis quæri noluerunt. pro Deio. 144 a, b, More matorum de ſeruis in dominum, ne tormentis quidem quæri licet.
QVAESITO Kori. iudex quæſtionis, prætor uel iudex, qui iudicium exercet, uel qui præeſt quæſtioni rerum capita- lium,& de repetundis. pro Syll. 182 a, Tormenta gubernat dolor, moderatur natura cuiuſque, regit quæſitor,&c. pro
V 1144 Sext. Roſ. 32 b, Hunc quæſitorem& iudicem fugiebant. pro Milon. 105 b, Et iſti præpoſitus eſt quæſtioni, qui hæc recta ſapienterque diſceptet. pro R. P. 124 a, Iudex ſedi, prætor quæſiui. pro Font. 278 b, Sapiens iudex, æquus quæſitor. Quint. Frat. 323 b, Gonſfilium uarium, quæſitor grauis& firmus. I. V.71 a, Duo Coſs.& quæſitor erunt ex illius vo- luntate: id eſt, Metellus.& ibid. Metellus huic ipfi quæſtio- ni præfuturus eſt. pro Pla. 267 b, Et ſi quæſitor edendus fu- iſſet, quem potius,&c. in Vat. 36 a, Quæſitor,&c.& prætor. 35 b,& de Cl. 182 b, Mittentem ad horas quæſitorem, ut ad- mittat rogantem.
QVAESITVMLii. Par. 124 b, Operis dandis, publicis ſumé- dis, quæſito opus eſt. bis. Aca. lib. 2.& de Or. lib. 2, Quæſita & diſputata.
QVAES O, obſecro. I. V. 71 a, uid eſt quæſo Metelle iudi- cium corrumpere, ſi hoc non eſt? Attic. 108 b, Quæſo quid hoc eſteè contra Rul. 80 b, Id uos poteſtis quæſo concedere? I. V. 129 b, Quæſo co dicem circumfer, oſtende.& 224 b, Ad ea quæ dicturus ſum reficire uos quæſo iudices per deos immorrales.& Attic. 183 b, Quæſo attende,&c. pro Sext. R. 4 a, Quæſo ut eum diem memoriæ mandetis.& 20 a, Te magnopere quæſo, ut,&c. pro Flac. 159 b, Quamobrem quæſo à uobis Aſiatici teſtes, ut,&c. pro S. R. 40 a, Quæſo Auobis iudices, ut,&c. Attic. ˙9ꝗ b, Quæſo quid ſit mihi faciendum. Attic. 212 a, Sed quæſo epiſtola mea ad Varro- nem ualdè ne ribi placuit? Attic. 24 b, De te quæſo eriam
atque etiam uide,&c. Epiſt. 105 b, Fac quæſo, qui ego ſum, eſſe ita. de Fin. 81 a, Attende quæſo rectúm ne ſit,&c. Epiſt. 127 b, Vide quæſo an rectum ſit,&c. Epiſtol. 36 a, Quæſo etiam ne tu has ineptias?& 169 b, Deos quæſumus, confi- lia tua reipublicæ ſalutaria ſint. Epiſto.31 2, A te maximo- pere peto& quæ ſo.& 62 a, Pero quæſoque, ut, Sec.& au1 a, Magnopere àte quæſo, ut,&cc. de Inuent. 5ꝛ b, Die quæſo, &c. Poſtquam. 204 a, Si uobis parum cumulatè gratias e- gero, quæſo obteſtorque, ne,&c. Attic. 1 8 a, Tu quæſo ad me crebròè ſcribe. I. A. 205 b, Quod quæſiuiſti me, reſponde- bo. At. 4 3 b, Quæſo ecquid tantum malum eſt, quod in mea calamitate non ſit?& 170 a, Perge quæſo ſcribere, nec meas literas expectaris.
QVAESTIO, onis. cau ſa, wfôàuaua, cuitᷣαu, dubitatio, con- trouerſia. de generibus quæſtionum& earũ diuifionibus, uide de Orat. 112 b, 14 b, 115 b, 153 a,& Topic. 227 b, 228 2,& Par. 230 a, 235 a, Acad. Sa, Quæſtio autem eſt appetitio co- gnitionis, quæſtionis q́ finis intenrio.& ibid. Sic& initiũ quærendi& exitus percipiendi& comprehendendi tener. de Orato. 154 b, De omni re quæcunque in diſceptationem quæſtionemque uocaretur, ſe copioſiſsimè dicturum eſſe profiteri. de Natur. 13 b, Quæritur primùm in quæſtione quæ eſt de natura deorum, ſintne dij, nec ne fint. de Ora- tore ¹53 a, Omnis res eandem habet naturam ambigendi, de qua quæri& diſceptari poteſt. de Amicit. 109 a, Exiſtit au- tem hoc loco quæſtio ſub difficilis, num quando,&c. de Na tur. 1 a, Perdiffcilis& perobſcura quæſtio eſt de natura deorum.& 26 b, Diuidunt iſtam de dijs immortalibus quæſtionem in partes quatuor: primùm dicunt eſſe deos,
deinde quales fint, tum mundum ab his adminiſtrari, po- ſtremò conſulere eos rebus humanis. de Natu. 74 b, Quæ- ſtio auri Tholoſani. Atticum 107 a, wpοαlν ſanè oAtrtudν. & 106 b, 2αααα xαειτεν& 115 b, Sutα‿ᷣe magnum. Pone- re quæſtionem. L. Quæſtiuncula. pro Syl. 179 b, Quæ res in quæſtione uerſetur. Oraror. 203 a, Sed id nec dubium eſt, etſi quid habet quæſtionis, tam en,&c.& ibid. Poetæ quæ- ſtionem attulerunt, quid nam eſſet illud, quo,&c. de Orat. 96 b, Omnem orationem eſſe aut de infinitæ rei quæſtio- ne, aut de re certis in perſonis locata.& ibid. Cauſæ d com- muni quæſtione ſeiunctæ: id eſt, à quæſtione rei infinitæ. de Pin. i19 a, Omnis controuerſia aut de re ſolet, aut de no- mine eſſe. utraq, harum naſcitur, cũ aut res ignoratur, aut erratur in nomine. 8 QVAES TIO. Cum ad forum pertinet, pro diligenti erimi- niss inquiſitione& tormentis. de Orato. 124 a, Hoc faltum eſt, habita enim quæſtio eſt.& pro Mur. 141 a, Weſtiones in ſenatu habitæ. de Eini. 12 9 a, Habere quæſtionem de ali- qua re. pro Cluent. 56 a, Conſtituitur quæſtio de furto- de Claris orator. 174 a, Quæſtiones perp etuæ hoc adole- ſcente conſtitutæ. pro Sext. Roſc. 31 a, pro Cluent. 56 3, Po- ſtulare ſeruos in quæſtionem de morte paterni. Ppro Clu. 5 a, Habere quæſtionem in capurt alterius de fuſo. pro Sext. Roſc. 31 b, Mortis paternæ de ſeruis paterni? quæſtionem habere filio non licet.& 38 b, Dare ſeruos in quæſtionem. pro Cluent. 54 b, Saſsia quæſtionem habere de uiri morte conſtituit. de Cl. orat. 189 a, C. Viſellius iugex quæſtionis.
pro Clu. 36 a, C. Iunius huic quæſtioni prafuerat.& he u0
—
—
—— ———

— Kc. pro§. R. 40
5b, Hac quæſo
tua eiaun, dubitricn. ionum& exrũ ciuioni 83a,& Topic. ub ut eſtio autem edtappeitan. atentio.& idid. Sèc ini di& comprebendenätte 1 cunque in diſcgtuinm copioibims diaunmmd eritur primm in qutin 'ne dij, nec ne fit elr aabet naturam undignä
de Amicit. 109 1 Hüika dllis, aum quando, K4h xtio ett deum
. ans immotdlh ſtum de dis imnsni ſtam de ch du
lcura qu
er: primdm dicuntede du
8 Tnunu
pe de
2„Cn
Jhd. Gasd ain b elo epiſtola mea adſm. tmn
„Luiegyig eſo rectuͤm des nd
ie, dec. Epitiol.z5 4uh 9 b, Deos quxſumas an. .Epiſto.12, te Nauo. 0 quxſogue, närng 3 de lauent.ſ.b, Nüga’ parum cumulats gns. . Attic. 1eLa, Tu qeid dod quæſiuiſti me npunt. tum malum ruu b ege quxſo ſciibers, teima
1
mab his admnibafr umanis de Na.⸗4hO”
*
11 45 QV
*
Quo tempore à quæſtione ad nullum aliud munus reip-
abduci licebat, eo tempore ad quæſtionem ipſe abreptus eſt.& pro S. B. 20 a, Cum huic quæſtioni iudex præeſſes.& de Finib. 75 b, Cum prætor quæſtionè inter ficarios exer- cuiſſet, apertè cepit pecunias ob rem iudicãdam.& pro Cl. 18 a, Qoæſtio ueneficij. pro Syl. 182 a, Quæſtiones no bis ſer- uorum,& tormenta accuſator minitatur. pro Muren. 134 a,
Quaſtio peculatus, ex altera parte lachrymæ, ex altera ca-
thenæ. de Claris orat. 72 b, Socios illa die quæſtione fuiſſe liberatos, pro Milon. 112, Facti in eculeo quæſtio eſt, iuris in judicio. I. A. 164 b, Quid enim attinebat noua lege quæri de eo qui hominem occidiſſet? cum eſſet legibus quæſtio conſtitnta. in A. 2z1 b, Tum uerberibus actormentis quæ- ſtionem habuit pecuniæ publicæ. pro Milo. u2 b, Sed quæ- ſtiones urgent Milonem, quæ ſunt habitæ in atrio Liber- tatis. pro Milon. 10 3 b,& 104 a, Erant quæſtiones uel de cade, uel de ui: nec erat neceſſe at noua quæſtio conſtitue- retur. Pro Mil. 107 b, Et Pöpeius de iure, non de facto quæ- ſtionem tulit.
QVAESTIVNCVIL. Aple. de Or. 93 b, Quid mihi nunc, in-
quit Craſſus, tanquã alicui græculo ocioſo& loquaci quę- ſtiunculam, de qua meo arbitratu loquar, ponitis. de L.8o, His propoſitis quæſtiunculæ multæ naſcuntur. Ep. lib. ↄ a, 136 b, Quæſtiunculis te faciebam attentiorem.
QVAESTICVLVS,B. de Diuinart. lib. 2. 115 b. Aut fiſſum ie-
coris cum lucello meo, aut meus quæſticulus cum coœlo, ter ra, rerumꝗ́; natura.
QVAESTO Korts. ærarij& publicę pecunię præfectus. I. V.
64 b, Sic enim à maiorib. noſtris accepimus, prætorẽ quæ- ſtori ſuo parentis loco eſſe oportere.& de Or. 127 a, de Or. 126 b, C. Norbanus ſo dalts& quæſtor meus. pro Mur. 128 a, Qucſtores ſortieh antur prouincias.
QVYAESTORIVM, rij. ſicut prætorium. pro Plan. 28 0 b. Iſte
Theſſalo nicam me& in quæſto rium perduxirt.
QVAESTORIV S,, um. I. A. 253 4, Quæſtorius uir. de Cla.
189 a, C. Sicinius quæſtorius mortuus eſt. pro Planc. 280 b;, Epi. 28 b, Abijcere quæſtoriam perſonam, comitis; ſume- re. I. V. Act. 3, Legatus quæſtorius. Epiſto. libr. 2, Quæſtorio
adductus oficio. Philip. 13, Qui quæſtorij. Fam. lib. 7, Quę-
ſtorijs comitijs.
QVAESTVOSVS, a, um. quod quæſtum qusrit, ſeu ex quo
quæſtus capitur, quod alij lucroſum etiam dicunt. de in. 146 a, Mercatura quæſtuoſa.& Atric. 225 b, Hoc damnum quæſtuo ſum eſſe uidetur. Tuſc. 24 5 a, Vt quæſtuoſa mer- catura, fructuoſa aratio dicitur. Domus quæſtuofiſsima, in A. 167 ain Verr. 73 b, Annus uberrimus quæſtuo ſiſsimus-
que. Part. 125 b, Venio iam ad ſumptuoſos, relinquo iſtum
Quæſtuoſum.
QVAESTVRA ræa. quæſtoris munus. I. V. Act. 2, Quæſtura
primus gradus honoris. pro Mur. i28 a, Quæſtura utriuſq;,
propemo dũ pari momenro ſortis fuit.& L. V. 59 a, Cum ijſd-
dem literis illius prætura& tua quæſtura conſignata fit.
QVAESTVS;, 2us. lucrum, compendium, commo dum, mer-
2₰. 4 3„ 2. ces. I. V. o0 a, Mercibus ſuppeditandis cum quæſtu copen- dio q́.. ⅞& Tuſcul. 229 b, Alij emendi quæſtu& lucro ducun- tur. Offic, 30 a, Illiberales& ſordidi quæſtus mercenario-
rum omnium.& 49 b, Habere rempub. quæſtui, turpe eſt. I. P. 98 a, Seſtertiüm centies Romae in guæſtu reliquiſti. I.
V. 14 b, Cum hos fibi quæſtus propoſuiſſet magnos atque
uberes.& 171 b,& 174 a, Maximos quæſtus pra-dasque fe-
ciſſet.& 264 b, Facere quæſtum furtis. Epiſtol. 251 a, Facere
quæſtum in aliqua re. pro S. R. 36 b, Sui quæſtus aut com- modi cauſa facere aliquid. pro Quin. R. 4 3 b, Roſcius H. S. CCCLIII quæſtus facere noluit. Oct. 331 a, Facere quæ- ſtum precarium.
OQVAL IAK id eſt qualitates. Ac. 44 a.
—
QVALIS,k. cuiuſdammodi, cuius generis, qui. de N. 14 a, Do
ce me ubi ſint dij, quales ünt corpore, animo, uita.& 6 a, Aeternitas ſpacio qualis ſit, intelligi non poteſt. de Inu. 44. b, Generis eſt controuerſla, cum quantum& cuiuſmo di,& omnine quale ſit, quæritur. pro Pom. u a, Ac primùm quan ta innocenrtia debent eſſe imperatores? quanta temperan- tia? quanta fide? quanta facultatet quanto ingenioſquanta humanitatel quæ breuiter qualia fint, in Cn. Pompeio con
fideremus: ſumma enim ſunt omnia. de Fi. 83 b, Mhil inter- eſt ad bearè uiuendũ, quali utaris cibo. Ep. b, Ex eodé co- gnoſcas de toto Ratu rerum omnium, quę quales ſint, nõ fa cilè eſt ſcribere, de Di. 105 a, Idemq; mittit ſigna nobis eius generis, qualia pernulta hiſtoria tradidit.& ¹39 a, Ad aper ta& clara ſomnia ueniamus, quale eſt de illo interfecto à caupone,&c. Ep. 14 a,Sapienrium ciuium, qualem me eſ= ſe&ʒ numerari uolo. Aca, zu b, Nullum eſſe pilum omnibus rebus talé, qualis ſit pilus alius. Ep. 16 a, Vidi quaſdam in te tales, qualis tu,&c. I. C. 10 4 b, At ſi quis eſt talis, quales eſſe
QV 1146 omnes oportebat, qui,&c. de Inu. 4 a, Vt non tales quales antè habitæ ſint habeantur. Attic. 274 a, Quales tibi ſæpe ſcripſi conſules, tales extiterunt. pro S. R. 20 a, Te magno- pere quæſo ut qualem te iam antea populo Rom. præbui- ſti,talem te nobis hoc tempore impertias. pro Font. 280 a, Quali fide, quali pietate esiſtimatis eſſe eos, qui,&c. pro Rab. 96 a, An'non intelligis quos homines, quales uiros mortuos ſummi ſceleris arguas? Tuſc. 161 a, Si quid fit hoc non uides, at quale ſit uides: ſi ne id quidem, at quantum ſit profectò uides. de Cla. 192 a, Cum qualis quiſq; orator fu- iſſet exponeret.& ibid. b, Ili fuerunt certè oratores, quanti autem& quales, tu uideris.& 195 b, Genus digendi uolu- cre atq; incitatum, quale nunc eſt Afiatota. de Orato. uz a, Qualis oratoris& quanti hominis in dicendo putas eſſe ſcribere hiſtoriam?de N. z2 a, Hoc per ipſos deos quale tan dem eſt? Tuſc. 202 b, Nam aut de ipfius rei natura qualis& quanta fit, quærimus. de In. 84 b, Contraria quoq.,& quæ & qualia fint intelligimus, de Na. 44 b, Formæ literarum, uel aureæ uel qualeslibet. de Inu. 83 b, Licet uim rei qualis & quanta ſit cognoſcamus. Ac. 25 b, Quia poſsit eiuſdéè mo di exiſtere falſum aliquod, cuiuſmodi hoc uerum. ad Her. 18 b, Si interierit, cuiuſmo di mors eius ferit, cuiuſmodi res mortem eius fit cõſecuta. ad At. 19 b, Talis qualem eum eſ- ſe ſeripſeris. Off. 41 b, Si quis id ageret, ut qualis haberi uel- let, talis eſſet. de L. 161 a, Nulla gens eſt, quc non etiam ſii- gnoret, qualem habere Deum deceat, tamen habend um ſci at. de Vniue. 196 a, Orario talis ſit, qualis ſit illa quæ neq; redargui, neq; conuinci poſsit. de In. 44 b, Cum& quid fa- ctum fit conuenit,& quo id factum nomine appellari opor teat,& tamen quantum,& cuiuſmo di,& omnino quale fit quæritur.& de Or. 96 b.
QVALISCVNAVY E. quicunq; cuiuſmodi, cuiuſcemo di,
cuiuſq; modi, cuiuſmo dicũq;, qualislibet. At. 230 b, Sed ho mines beneuolos, qualeſcunq; ſunt, graue eſt inſequi cõtu- melia. At. 251 b, Hoc qualecunq; eſſet, te ſcire uolui. de Leg. 190 b, Qualeſcunq; ſummi ciuitatis uiri funt, ralis eſt ciui- tas. Ora. 2 8% b, Quæ qualiacunq; in me ſunt, me enim non pœnitet, quanta ſint, ſed apparent,&c. I. P. 85 a, Cum tamen ille qualiſcunque eit, qui eſt ab uno te in probitate uictus, Gabinius collegit ipſe ſe,&c. Epiſtol.53 b, Sin qualemeun- que locum ſequimur, qui eſt domeſtica ſede iucũdior? Tuſ. 251 b, Vbi enim melius uri poſſumus hoc, cuiuſmodi eſt o- cio?de Na. 41 a, Quale id cunq; eſt.
QVALITA S,. Ac. 43 b, Qualitates igiturlappellaui, quas
xousraras Græci uocant, quod ipſum apud Græcos non eſt uulgi uerbum, ſed philoſophorum.& ibid. Sed quod ex u- troq;, id eſt, ex materia& ui, id iam corpus& qualitatein nominabant.& 44 a, Earum igitur qualitatum ſunt aliæ principes, aliæ ex ijs ortæ principes ſunt uniuſmodi,& Himplices. Ex his autem ortæ uariæ ſunt,& quaſi mul- tiformes: itaq; aer, utimur enim pro Larino, ignis,& aqua & terra prima funt: ex ijs autem ortæ animantium formæ, earum rerum quæ gignuntur è terra. de Natur. 44 a, Cor- puſcula non colore, non qualitate aliqua(quam wοιιντα Græci uocant) prædita,
QVA M. cum antsé,& quibuſdam alijs. Tuſcul. 106 b, de Ora.
122 b, Numa magnus uir habendus eſt, cum eam ſapiẽtiam conftituendæ ciuitatis duobus propè ſeculis antè cogno- uit, quàm eam Græci natã eſſe ſenſerunt. zde Or. u10 b, Secu- lis multis antè gymnaſia inuenta ſunt, quàm in ijs philoſo phi garrire cœperunt. de Orat. 109 b, Poſtero die quàm illa erant acta, Catulus uenit. Attic. u5 b, Sed antiquiores lite- ræ, quàm ruere cœpit Dolabella.& 185 b, Vndecimo die
poſtquã àte diſceſſeram, hæc ſcripfi.& pro Cæl. 5o a, Ter-
tio die poſtquam in curia floruiſſet. Epiſtol. 25 4 a, Nõ me- herculè quicquam libentius facio, quàâm ſeribo ad te. de Di
uinatio. 32, Quorum neutrum tam facile quàm tu arbitra-
ris conceditur. Tuſcul. 116 0 b, Ego autem non commemini antequam ſum natus, me miſerum. Acad. b, Poſtridie ueni quam apud Catulum fui. Atti. 127 a, Eam mihi Philotimus) poſtridie quàm acceperat, reddidit. Aca. 3 a, Antè tenentur aſtricti quàm quod eſſet oprimum iudicare poruerunt. Ep. 264 a, Tabellarij uenerunt poſt diem XL,& ſextum, quàm à nobis diſceſſerant.
QVA M. comparatiuo iunctum cum ut& fine,& cum quo-
modo, uel quemadmo dum. Orat. 203 a, Sed hoc maius eſt quo ddam, quàm ab alijs poſtulandum ſit.& 124 b, Nihil eſt in dicendo maius, quàm ut faueat oratori auditor. de Nat. u a, Hæc ſunt dicta ſubtilius, quàm ut quiuis ea poſsit agnoſcere. Att. 126 a, Ex literis tuis cognoui ea, quæ in agro Piceno geſta erant, commodiora eſſe multo, quàm ut erart nobis nunciatum. de Or. 144 b, Sed ſi hoc eſt altius quàm ut nos humi ſtrati ſuſpicere poſsimus,&c. I. P. 93 a, Hoc in-
ferius eſt, ꝗ ut patre tuo dignũ uideatur. de Vn. 201 b, Hoc
matus
1
V

1147 0. Ny
maius eſt quàm ut profiteri ſeribere audeamus. Orat. 200 b, Maiore mihi ingenio uidetur eſe lſoctates, quim ur cũ orationibus Lyſixæ comparetur. Puſculan. 251a, Plerunque dolor uehementior, quam ut cauſa ſit, cur feratur. Epiſto. 181 a, Tum ille nihil ſibi fuide longius, qudm ut me uiderer. Tuſculan, 206 b, Qui ſuos caſus aliter ferunt, atq; ut alijs
de Orator. 14 4 a, Craſſus plenior fuit qudm quomodo à nobis inductus eſt. de Senect. 79 b, Mul- ta præęclara in eo uiro cognout, ſed nihil admirabilius, Juæ quomodo ille mortè filiſ tulit. Att. 20% a, Nec magis quam quemadm odum ego uellem. pro Cecin. 30 4 b, Qudd 11 adi mi ciuitas illi poſſet, magis tamẽ omnes quæreremus, què- admo dum poffemus,&c. qunàm uti nunc quiſquam exiſtat, At. 273 b, Timeo ne Cæſar tuus altius ſe aſcendiſſe
aurores ipſi fuerunt
qui,&c
pute
rum. pro Do. 3 4. a, 1d ſperaſti rempuo. quàm quoad mecũ expulſa eſſet, laturam?
QVA Mquod, quàm quantum. de Orat. ↄ8 b, Alter iniquum
3 „v* ,— aor
putabar plus ſecum agi quàm quod eſſer in actione. Polt- quam. 206 a, Piraticam ipie feciſſet ac minore quidem reip.
detrimenro qu im q uSd inter meenia nefarius prædo uer-
ſatus eſt. I. V. 123 a, Hic maiorem pecuniam prætori pollice- tur, qudàm quantum tu dee Iſti.& 269 b, lis plus frumenti imperabatur, quàm quantum exarauerant. I. V. 169 b,& de Claris orator. 69 a, Sexies tantum quàm quantum ſatis ſit, ablarum eſſe. in Ver. 19² 5,& 20 ½ b, Pluris ſenatus xæſrimaſ- ſet quàm quanti eſſer annona. Epiſtol. 9 4 a, Suſcipere plus quàm quantum præſtare poſsis. de Orat. 98 b,& 144 a, Al- ter plus perebat, quam quantum lex permittebat. de Diui- natione 1¹6 a, Aruſpicibus dicitur quàm phyſicis potius cre dendum exiſtimas? 1
QW M. cum poſſum& ſuperlatiuo. pro Dom. 232 a, Dico
Igirur& quàm poſum maxima uoce dico,&. de Diuin. 95 a, ExboOſul Juam breuiſsimè potui oracula,&c. de Sene. 36 b, Conuiuium ad mulram noctein quàm maximèe poſſu- mus uario ſermone producimus de Nat. deor. sz a, Aues ni dos cöſtruunr, eosq; quam poſſunt molliſsimè ſubiternüt. pro Clu. 2 b, Tum appellat hominem ut blandiſsimè po-
eſt. Epiſt. 24. 4 b, Auâin potui maximis itineribus ad Ama- num ueni. Parad. u16 b, Ei drcain breuius quam tanta res di cipoſsit. de Som. i3u b, Quàm maximè ſe à corpore abſtra-
here. L. Stadium.
QVX M.eum comparariuo, alia quadam ratione. Attic. 123, Pro tuis rebus geſtis amplilsim:
s, amplioribus'ue quàm meis, quam Africani. de N. 4 a,Aliquid eſſe neceſſe eſt me- lius quàm deos.& de I eg. 166 b, Melius eſſe aliquid quàm uictutem neceſſe eſt. pro Fl. 163 b, Et hoc te ſuperiorem pu- tas quàm Lælius, quod,&c.& Att. 75 b, Si me nihilominus noſti curioſum in rep. quàcn te. Qu. Pr. 313 a, Doleo te me- liorem ciuem eſſe quàm Philoctetem. Atti. 143 a, Pompeius oſtendit ſe ſuperiorem qu àm hunc fore. pro Pl. 265 a, Hunc nonnullis rebus inrertorem quâm te ſuperiorem alijs eſſe m raris. Ar. 12 4 b, Quòd me magno animi moru perturba- tum putas, ſum equidem, ſed nõ tam magno, quam tibi for taſſe uidzor. Cofl. At. 107 b, Nobis, ut quidam purtanr, nthil es timendum magis quàm ille.& pro Pl. 268 b, Quàm tibi commodum eſt, unam tribum delige.
7 1„ 4 27. 1 CONTRA'QVA“M. pro contrà atq;, ac, atq; ut. pro Cl.
20 a, Socrus generi côtra qudm fas erat amore capra. I. P. 83 a, Edicere aulus es ut ſenatus contrà quam ipſe cenſuifſet, ad ueſtitum rediret. pro Dom. 237 b, Quanquam quid ego de ueſtro iure contrà quàm propoſueram diſputabo? pro Cecin. 78 a, Miror te hoc in hac re alieno tempore,& con- tra quàm hæc cauſa poſtulabat, defendiſſe. ad Heren. 2 ¼ b, Contrà faciunt, quàm pollicentur. Qu. F. 290 a, Factum eſt enim mea culpa contrà quùm tu mecum egeras.& de L. 171
b, Cötrà facis quàm pollicitus es. de Or. u16 b, Clamare cõ-
trà qudm deceat& quàm poſsit, hominis eſt impudentiſsi-
—
mi.& Or. 209 b, Sepe ſuprAâ feret quàm ſieri poſsit. Top. 224 a, Hoc eſt infra quàm illud. Lege Iafrà. Kaαυντ ꝛμνμ ⁶ν woNA aærædν ς αεᷣν de In. 62 b„Si à multis eligere ho- mines commo diſsimum quodq; quàm ſeſe uni alicui certo uellent addicere.
QVA' M. pro ualde de Orat. 95 b, In artificio& opera quàm
tenui ac leui. de Cl. 194+ a, Oratio quam elucubrata. de Nat. 76 b, Qaͤm multas ante hunc Piſiſtratus pœnas ſustulit, multis quidem antè cruciatis& necatis. I. V. 19⁴ b, Fecerũt ali] alia quàm multa. Ep. 16 b, Teigitur imitabor, quàm multa quàm paucis.& 0 b, Liberis dare operam quàm honeſt dicitur. pro Li. 30 b, Quàm mulri enim eſſent de uictoribu:, qui,&c. cum etiam de uictis quam multi ſint, &c.& de Diu. 129 a, Qlàm mulra,&c. Q Ez12 a, Quo quàm minimè multi hoc ſciant. Epi. 174 b, Sanè quàm ſum gaui- ſus. Attic. 112 a,& Att. 115 b. Is autoritatem ſuam quèàm ma-
t decreris tuis, quàm inde ſi conſul factus ſit, deſcenſu-
O V 114 8 gni æſtimat. Ep. 174 2,Suos u alde quàm paucos habet. Tu- ſcul. 2 40 a, Abacos quàm plures ornauit argento. Item: So- mnia quorum defenſio repetita quàm longè eſt. de In. 78 b, Quam abfurdum. I. V. 129 a, Quàm uoletis multi dicent. I,
— M 1» V. 212 b, Sunt ueſtrüm quùm multi.
QVAX M. pro quantum, aliquan do cum admiratione. Att. 135 si
b, Quàm nihil prætermitt s in confilio dando, quàm tamè nihil.quod tibi placeat, explicas. de Finib. 130 b, Quàm cu- . 2 1. 1.. 5 2 8 1 piunt laudari, ut pudet uinci. Ep. On b, Vt ex hac commen-
—
datione mihi Cuſpius quàm maximas quã primùm, quàm
ſæpiſsimè gratias agat.
VAM. pro niſi. Nihil aliud niß,, ut,& c. Nihil aliud quàm id quod,&c. J. V. /14 a, Nihil aliud niſi quemadmodũ,&c. pro Mar. 131, Hoc tibi afirmo, nullam in his eſſe laudem amplio
rem, quam eam, quam hodie con ſecutus es.
QVA'Mam Ox. Quint. R. 52 a, Quid expectas quàm mox ego
cos dicam ordine effe ſenatores? ætate grandes natu,&cc. non faciam.
QVAMOBRE M. quare, quid ita, cur, quo. At. iz21 a, Quam-
obrem ut de maxima re deliberanti, ita mihn des conſilium uelim Ep. 6 a, Quamobrem uelim,& c.& 64 b, Quamob- rem tu,&c.& 65 a, Quamobrem ſatis eſſe hoc tempore ar- bitratus ſum,&c. I. V. 272 b, Iſte multa ſigna dederat, quam- obrem aliquibus reſponſurus non uideretur, I. V. 23: b, Ve- rum illud eſt quamobrem hæc commemorarim, quod,&cc. pro S. R. 19 b, Si ulla uel minima res reperiretur, quamob- rem,&c. Ep. 40 a, Mulra mihi ueniebant in mentem, quã obrem ita fore putarem.& 133 b, Vno utor arguméto, quã- obrem,&c. Ep. 19 b, Quamobrem quonis,&c. utar ea celau- ſula,&c.& pro Fl. 160 b, Quamobrem quoniam,&e Epiſt. 149 a, Quamobrem quanquam&c. pro Cluen. 163 a, Qua- re quoniam tibi quadrat,&c licet. de N. 32 a, Quapropter, quoniam,&c. At. 138 b, Quamobrem obfecro te mi Tite, e- ripe mihi hunc dolorem.
QVAMPRIMV M. primo quòq; tẽpore, ſine mora. ad Br.
QVAMVIS. quantumuis. de N. 26 a, Nectimeo fine
288 b, Sepe te literis hortatus ſum, ut quamp rimũ reip. ſub- uenires. l. A. 203 b, Quid eſt enim cur eum non quãprimùm ampliſsimos honores capere cupiamus Epiſt. 30 a,& 55 a, bis. Gratiſfsimum mihi feceris, ſi ad me in Ciliciam quam- primùm ueneris. ad Bru. 289 a, Dignitati& exiſtimationi tuæ conducit te primo quòs tempore ferre ſubſidiũ reip. Ep. 20 a,& 285 b, Cum has adte quamprimuùm literas per- ferri magnopere uellemus.
de Leg. 199 a,& Epiſto. 81 b, Quamuis enumeres multos li- cet, non tamen,& c. At. 286 a, Et B, quamuis ſuaſor non fue- ris profectionis meæ, approbator certe fuiſti. pro S. R. 22 a, Quamuis ille felix ſit, ficut eſt, tamen,&c. de Na 77 b, Quà- uis menti delubra& uirturi cõſecremus., I. A. 255 a, Quam- uis intentus animus tuus ſit ad fortitsimum uirum libe- randum, tamen.
iſta r 1 loſophia rhetorem quamuis eloquentem.& Tuſcul. 188 a,
QVANDI V. dum, quantum, quoad, quàm, quouſq;, quẽ ad
7.. 1- 4.—. finem.)(.Tandiu. Atti. 116 b, Ego tamdiu requrefco, quam- —„ 8
diu ad te ſcribo. I. C. ↄ /ν b, Quandiu nos etiã furor iſte tuus eludet? Ep. 196 b, Qui ſe oOppPido randiu ten ait, quamdiu in prouincia Parthi fuerunt. de Clar. 165 a, Vixitque ta diu, 8 ndm licuit bene uidere: id eſt, quam din. Artic. 254 a, 8 d quantum fuit, incredibile eſt, quàm,&c. id eſt, quãdiu fuit. O. a, Diſces quandiu uoles, tandiu autem uelle debebis, quoad te,&c.
QVAND O. cum) uübi, quia uel quoniam. de Di. 123 a, Quid
ergo? Aius iſte, quando eum nemo norat, aiebat& loqueba tur. de Fin. 124 b, Vt quando ea loca uideamus, in quibus, &cc, id eſt, cum,&c. de I., 195 a, Aſt quando conſulis eſt,&ec. id eſt, aſt cum,&c. ex XII.& de Som. 1 0 a,& Off. 45 b, Ebi- 76 a, Quando te id uideo dèéſiderare: id eſt, quoniam. Epi. 151 b, Quam quando complexus es, rene. Epiſt. 33 b, Quare, quando,&c. id eſt, quoniam.& de Fini. 14 a, Omnes deni- que, quando,&cc. Attic. 120 a, At recuperabit remp. quando? aut quid ad eam ſpem elt᷑ parati? de Ora. 92 b, Quando me iſta curaſſe aut cogitaſſe arbitramini?& I. P. 90 b, Qando hoc bellum populus Rom. ſuſcepitide Diui. 12 2, Vident er . I I.
conſtantiſsimo motu lunaæ, quando ille è region cta occurrit in umbrã terra, ut eã obſcurari neceſl doq; eadẽ luna,&c. Off. 49 a, Vtinam, irqu it, tunc eſſem na tus, quando Romani dona cœpiſſent. pro Do. ²27 b, Quan- do igitur eſt turpet quando eſt pœnæ peccati. cõtra Rul. 74 b, Tum quando Alexandro mortuo legatos Tyrum miſi- mus. de Se.%5 a, Semper enim in his ſtudijs uinenti, non in- relligirur, quand o obrepar ſenectus. de Vniu. 197 a, Quzn⸗ do enim trium numcxorũ,&c. id eſt, cum enim,&c. de Vn. 200 b, Quando,& ibid. pro, Cum. VANPDOCVNOQYVE. id eſt, quocunq; tẽpore.
ne ſolis fa- e fit, qua-
de Som, 130₰,

Wid ex 1 n—
as non uicererr n Ac.
2C Lommemorim unt — 1„
ima re⸗ repentretun qaani, uneniedant in menren 6
K
33 b, Vno utor angumi e, 1 2
drem quonis, Sc.uraia
amobrem quoniam Acht
4„ Inen 41.. am Kcc. p. Cluen
Uicet. de Nzna umg.
modbrem oblecro tem ld. auoc; téporeſnemn uh ſum, ut quampnmiw- emim cur eum nonguixmt te cupiamus Fpit eadig ris,ſi ad me in Cilicim an
74, Dignitat& auſnmu
„tempore ſere ſidicüm dte quamprimdaltaui.
N. 16 a Nec timeo fneitt
3 cloquentem.&Trſala.
Quamuis enumeresmithl- F' f, quamuns ſabenmnie Dator cente fniſt pndhaz Ktamen, Rc. Ce N de côſecremus.I. 4. 16 1 t ad fortilzimum unune
zuoad, quèm. quvilppi k90 tamdu requcla Hrandiu nos etiäfurorl d tandiu ren uit quan
44 ¹
eu duu
„Clur. 1653, V V A auamdin. leuede .,. qulm, Kc.id eſ es,randia autem udlesn * 1 .msG quoniam. de D 3 niedat
9 1 1 9) us es keſle. 5 f6sdh & ge kim. 41 4 Gne
. dilh ortvo le. enthhdh moftia is uineh, 5 ſtudiſ„h 5— in b'
necn aum enim,
„ –˙‧
conſecutus e. 1inh
ſcogul⸗
tzu un
D. ge Vuss, g
1149 C. V oà, Windocund; eadem parte ſol, a0 dem, tempore ite rum dexecerie, tum,&c..
QNV A⁸ D0 E.aluando. Epiſtol. 92 b, Ego me Aſtu- Tr Giutlus arbitror commoraturum, quoad ille quando- que ueniat.
QNYANDPDOQYVIDEM. Par. 12 4 a, Tu te poſſe dicito, quã- doquidem potes.& de Fin. 133 b, de Grat. 147 b, Quæ ſunt in hominum Hita quandoquidem in ea uerſatur drator. G
de Fin. 2 4.0 b,& in V. u10 b, Quandoquidem honeſtum ipſa
uirrus eſt. Orat: 203 a,& de Legii84 a;Ita prætermifſa pars nulla erit, quandoquidem,&c. de Clar. 179 a, Quandoqui- dem tu,&c. uellem,&c. I. V. 9ο b, Quando tu quidẽè in Prę- lio mihi affuiſti.
QVYANQVAM. tametſ,, etſi, ſcilicet. de Orat. i26 b, Quam- obrem, hoc uos doceo Sulpiti, ut in dicendo poſsitis,&c- quanquam te quidem quid hoc doceam? qui,&c. de Natu. 67 b, Homerus conuentri Herculem apud inferos facit ab Vyfſfe, quanquam quem potiſsimùm Herculem colamus, ſcire ſanè uelich. Epiſt. 253 a, In integro res nobis erit, quan- quani qui cum loquorteum unòo,&c Tuſc.: 47 a, Omnia iu cunda, quanquam ſenſu corporis iudicentur, ad animum referri tamen. Pro S. R. 27 a, Innocens eſt quiſpiam, uerun- tamen quanquam abeiſt à culpa, ſuſpicione tamen non ca- ret. de Ora. 107 b, Quanquam quoniam,&c. idem Roſcius, &c. Par. 2 4 b, Quanquam uterque uterur,&c. tamen,&c.
de Fin. 9 a, Quanquam ea uerba,&c. quanquam inquam,
&c. tamen,&c.
QVANTOPERE.). Tantopere. de Orar. ↄ8 a, Neq; enim tantopere defiderabam,&c. quantopere delector,&c.& At. 196 a,& 276 a, Epiſt. 205 b, Quantoq; opere eius muni- cipij cauſa laborarem, ribi oſtendi. At. 22 4 b, Dici nõ poteſt, quantopere gaudeant.
QVYANTVLVM. de Or. ob a, Nihil plus aſſequi cupimus, quàùm quantulum tu in dicendo aſſecutus es. cont. Rul. 79 b, Etenim quantulum intereſt, utrum in Maſsici radices, an in Italiam alio'ue deducamini.
QVANTVIL.VS, 4, um. de Di. 236 a, Miſit coniectori quãtu-
ium uiſum eſt de argento. de Le. 179 b, Id autem quantulũ eſt? I. V. Act. i, Mulieri reddidit, quantulum uiſum eſt. QVANTVLVSCVNQVE. de Orat. 96 a, Si de hac mea, quantulacunq; eſt, facultate quæritis. Or. 206 b, Easq; nos primi quicunq; eramus,& quantulumcunq; dicebamus, cõ uertimus. de Or. u7 b, Ex eo quod dico quantulum id cũq; eſt, iudicari poteſt. QVANTVM. ut, ut maximè, quàm maximè, quod, quate- nus. pro Fl. 154 a, Vociferarer,& quantum maximè poſſem contenderem, ſi,&c. pro Seſt.9 b, Vt afflictæ reip. quantum poſſer mederetur. I. P. 93 b, Pompeius quem quantum po- tui, multis ſæpe orationibus decoraui. At. 140 b, Perge ut facis,& ſcribe quantum potes. Ep. ⸗0 a, Quantum potero me ab omnibus angoribus abducam. Qu. F. 29 7a, b, Quã- tum in me erit, quantum efficere& cõſequi poſſumus. Ora. 220 a, Qiantum autem ſit aptè dicere, experiri licet,&c. ſi, Gcc. pro Qu. 9 a, Viri boni conſiderant, quid& quantum ſit alterius bona proſcribere. de Or. us b, Sed tamen eſt eorum doctrina(quanrũ iudicare poſſum) perridicula. pro S. R. 24 a, Tres ſunt res, quantũ ego exiſtimare poſſum, qus,&c. pro Pl. 159 a; Nã nomen ciuiũ Ro. quantum in ipſis fuit, ſuſtule- runt. At. 26 a, Is remp. quantũ in ipſo fuit, euertit. de Na. 62 b, Non igitur adhuc, quantũ in te eſt, intellexi deos eſſe. L. Quantus. pro Ar. 185 b, Huc profectò, ipſi, quantũ eſt ſirum ih hobis;opem ferre debemus. Tuſe. 235 b, Vr omnia in o- mnibus, quantum in ipſis, nulla ui impediẽte perfecta ſint. Ep. 36 b, Quãtum ex tuis literis intelligere potui.& At. 107 a, Quantum ex Pompeij ſermone perſpexi. de L. 191 b, Hæc lex Attico noſtro non placet, quantum ex uultu eius intel- Iligo. At 28 a, Quantum coniectura auguramur. de Or. 92 b, Ego quatum auguror coniectura, quantaq, ingenia in no ſtris hominibus eſſe uideo, non deſpero fore aliquem,&c. & Att. j a, Quod adhuc coniectura prouideri poſsit. Epiſt. 9 b, Quantum ego perſpicio.& un a, Quantum diuino.& ibid. Vt uideo. Bp. 158 b, Quantumi me diligis, tantum adhi be in te diligentiæ. Ep. 257 b, Quantum me diligis, tantum fac,&c. At. 14 a, Nec tantum proficiebam, quantum uolebä. I. S. 72 b, Iam dabo operam, quàm maximès potero, ut, Sec. id eſt, quantum,&c. Tuſc. 227 a, Cognoſcere aliquid quo- ad poſsit ab homine cognoſci.& Epiſt. 15 8 a,& 226 a, Id oſt, quantum uel quatenus. QNANTVMVIS licet excellas. de Am. uio a. QVANTVS,, um. Atti. 98 a, b, Videre mihi uideor tantam dimicationem, quanta nunquam fuit. Attic. 174 a, b, Tanta multitudo quantam capit urbs noſtra.& Ep. 186 a, Dixi tan ta contentione, quantum iorum eſt. pro Cluen. 36 a, Pecu- nia numero ac ſumma ſua quanta ſit oſtendit. pro R. P. 128
NV 1150 b, Si tantum ex èius bonis, quanta ſumma litium fuiſſet, po pulus recepiſſet. pro Dom. 228 b, Populus Rom. ſenſit quan tus& quanta dignitate eſſes. de Ora. nz a, Qualis oratoris & quanti hominis in dicẽdo putas eſſe ſcribere hiſtoriam. At. 28; b, Poruimus beneficijs ur participes frui, quãris uel- lemus. Or. 217 a, Dicendum eſt quantos circu itus facere de- ceat. de Or. 160 b, Nec hoc tanti laboris eſt, quanti uidetur. Pro Do. 227 b, Quod eſt in terris commune, tantũ tantum- ue conſilium? quo d,&c. cont Rul. 72 b, Perſpicite quãta po- teſtas permittatur.& ibid. Primùm permittitur infinita po
teſtas pecuniæ conſiciendæ. pro Seſt. 8 a, Vt pecuniam acci-
Perent quantam uellent. de Orat. 98 b, Alter plus lege agen do petebat, quàm quantum lex permittebat. I. A. 166 a, O- mnes boni quantum in ipſis fuit, Cæſarem occiderunt.& 208 b, Quamobrem Quir. conſilio quantum potero, labo- re plus penè quàm botero, uigilabo pro uobis. pro Corn. 63 b, Omitto quantis ornamentis populum Rom. C. Cæſar affecerit. I. A.211 b, Quanta illa reipub. turpirudo, quantum dedecus? de L. 72 b, OCum intelligat quantæ ſalutis fint fœ dera religionum. pro Milo. 109 a, Quem ſi interficere uo- luiſſet, quantæ quotiens occaſiones, quam pręclaræ fuerũt? Pro Milo 109 b, Scio quanta& quàm ſolicira cupiditas ſit conſulatus. pro Syl. 181 b, Quantus& quàâm incredibilis fu ror,&c. Tuſcul. 199 b, Is propagatione uitæ quot, quantas,
quàm incredibiles hauſit calamitates?de D. or a, Xenophö
Socraticus, qui uir& quantus, ſcribit,&c. Am. iu a, Nec co- gnoſcunt, hæc uis amicitiæ qualis& quanta eſt. I. V. 161 b, Gernitis iudices quod& quantum incendium per Siciliam Peruaſerit. Epiſto. 258 b, Quantam diligentiam in ualetu- dinem tuam contuleris, tanti me fieri dte iudicabo. Atti. 10 b, Dij immortales, quas ego pugnas& quantas ſtrages e- didi.& I. V. 51 a, Quæ& quantæ ſint,&c.& 236 a, Quot& quanta fint,&c.& 266 b,& 240 a,& 74 b, Tot tantaque ui tia. Quanti addictus, z de Orat. In qua docet, quot à ciuita te ſuà nautas acceperit, quot& quãti quẽq; dimiſerit, /Ver. Sed quãri quãti bene emitur quo d neceſſe eſt, z ad At. Quã ti libertas iſta æſtimãda eſt, nò mihi neceſſe eſſe qd tibi eſts 4 Ac. Pluris Senatus ęſtimaſſet, quàm quãti eſſet annona, ꝗ Ver. Vide quanti apud me ſis, ⸗ Fa. Quãti quiſq; ſit, nõ quã- tum proſit, ponderandum, Brut. Noli ſpectare quanti ho- mo ſit, parui enim precij eſt qui iam nihil ſit, i ad Quin. Fr. Hoc quanti putas eſſe ad famam hominum ac uoluntatẽ? pro Mur. An dubitas, quum ſcias quanti cùõm illum, tum uerò Tulliam meam faciã? Cælio, lib. 2. Quanti hoc ipſumꝰ? 11 Fam. Tantum damm feci, quanti quæq; res amiſſæ uale- bant, de Fin. 127 b.
VNANTI. d preciũ relati. At. i93 b, De Druſt hortis quãti
licuiſſe tum ſcribis, id ego quoq; audierã,& ut opinor, heri ad te ſcripſeram, ſed tanti, quanti bene emitur. de Nat. 12 b, Quanti autem hæe philoſophia æſtimanda eſt? quæ,&c. Ia A. 2 24 a, Quanti locarint, tantam pecuniam redemptori ſol uendam curent. Off.50 b, Vt commodius putarent nume- rari, quod tanti eſſet, quàm poſſeſsiones recuperare.
QVANTOppro quò. Acad. lib., Quantò magis philoſophi
delectabunt.
ANTVSCVNQVB. de Or. u9 b, Atq; ego is qui ſum,
quãtuſcunꝗq;, ſum ad iudicandũ, ſic ſtatuo,&c.& de Cla. 95 b, Noſtrum illud quantumcunq; eſt augere. Or. 204 a, Itaq; eum qui audiunt, quamuis ipſfi infantes ſint, tamẽ illo mo- do cõfidunt ſe poſſe dicere. de EFi. a, Debeo profectò quã⸗= tũcunq; poſsim in eo laborare, ut,&c. I. A. 198 b, Quorum bona quantacunq; erant, ſuis comitib. deſcripſit. pro Mar. 132 a, Totum hoc, quantumcunq; eſt, ruum eſt.
ANTVS maximus, ma. ad Brut. 275 b, Autoritas, quanta
maxima in libera ciuitate unius eſſe poteſt. de Am. 110 a, Tã ta eſt inter eos, quanta maxima poteſt eſſe, morum ſtudio- rumꝗ; diſtantia.
QVYAPROPTER. quare, quamobrem, quocirca. Epiſtol.
54 a, Quapropter eo animo ſimus inter nos, quo ſemper fuimus. de Orato. 32 a, Quapropter quoniam illud eſt,&c. hoc ſit neceſſe eſt. I. A. 189 a, Quapropter quoniam,&c. ali- liquando,&c. pro S§. R. 20 a, Quapropter uos oro iudices, &c. pro Cecinn. 299 a,& de Am. 10 1a, Quaproprer non mi- nus,&c.
QVAQVAVERSVS.I. A. 224 a, Circumq́; eam ſtatuam po
ſteros eius quaquauerſus pedes quinq; habere. emendatio- res codices habent, Quoquouerſus.
QYARKE. quamobré, quapropter, ex quo, ut. Ep. 226 a, Qua-
re ſic tibi eum cõmendo, ut,&c. Qu. Pr. 297 b, Quare quo- niam,&c. Ep. 83 b, Quare quando,&c. de Orat. 9t a, Namq; illud quare Scæuola negaſti?&c. Attic. 93 a, Is fuit apertè mihi neſcio quare non amicus. pro Quin. u a, Commiſſum nihil eſſe, quare ad iſtam rationem perueniretur. Ep. 100 b, Vnum mihi eſt ſolatium, quare poſsim,&c. pro Sex. R. 52 a, 1æ-
Ä 1
——— ———

.„
II151 C. V a, Quæramus igitur quæ tanta uitia fuerint in unico filio, quare is patri diſpliceret. pro S. R.z4 b, Permulta ſunt, quæ dici poſfunt, quare intelligatur,&c. Epiſtol. 15s b, Omnia feci, quare reſiſterem,&c. Offic. 42 b, Vtendum eſt excuſa- tione, quare id quod feceris, neceſſe fuerit, nec aliter face- re potueris. Epiſtol. 145 a, Quare,&c. quare,&c. quare,&c. quòd ſi,&c. 4
QVARTANAnæ. Ep. 260 a, In quartanam conuerſa eſt uis morbi. Att. 100 a, Alteram quartanam Pamphilus tuus mi- hi dixit deceſsiſſe. Quartana feb ris. L. Febris.
QNV ART VS ſexageſimus. de Cl. 105s b
QVASI. tanquam, quo dammo do. Acad. 9 b, Illos qui omnia incerta dicunt, quaſi deſperatos aliquos relinquamus. G&
jbid. Volunt probabile aliquid eſſe& quaſi ueriſimile. Tu-
ſcul. 18a, Quafi de uerbo, non de re laboretur. pro Quin. 2
7
a. Quaſi tua res aut honos agatur, ita laboras. de Orat. 107 *— 8 4
a, Vocem ab acuto ſono ad grauem recipere,& quaſi quo- dammodo colligere. Tuſcul. 192 b, Eſt in animis tenerum quiddam, quod ægritudine quafſi tempeſtate quatiatur. de Nat. zu b, Epicurus quaſi pueri delicari nihil ceſſatio ne me-
lius exiſtimat. de Orat. ↄ3 a, Earum rerum quæ quaſi in ar- tetkaduiitur inſcitia. Item: Procreatrix quædam& quati
parens, G&c. Orat. 202 a, Quaſi corporis quædam elo quen- tià.& 201 b, Puro quaſi quodam genere dicendi. de Or. 126 a, Sine quodam afflatu quaſi furoris. Tuſcul. 227 a, Ii ſunt eiuſmodi conſtituti, quaſi mala ualetudine animi. I. V. 70 b, Ex his quafi X. fiſcos ad ſenatorem illum relictos eſſe. de Orat. 35 b, Philoſophia laudandarum artium omniũ pro- creatrix quædam,& quaſi parens. de Sen. 82 a, Literas Græ-
ſic auidè arripui, quaſi diuturnam fitim explere cupiẽs.
cas ſic
—. ₰ 3 4.. 8.. de Sen. 94 b, Nec uerò uelim quaſi decurſo ſpacio, a calce ad carceres reuocari.
7 4 ½. 3 QVAISI uerò. perinde quaſi. Epi. 35 b, Non poterã credo an- te hyemem(ſic enim ſcribis) quaſi uerò ad cognoſcendũ e- gd ad illos, non illi ad mie uenire debuerint. de Natu. 6r b,
Guafi uerèò quiſquam noſtrm,&c.
— 8
QVASSATVS,, um. fractus& debilitatus. pro Seſt. 19 b,
Flamma illa fuit quaſſatæ reipub.& pro Mar, 134 b, Quaſ- ſara reſpub..
QVASSVS, ſus. Tuſc. 186 a. L. Attrectatus.
QVATE FACIO, cw. concutio. At. 279 a, Romam perueni, nullo præſidio quarefeci Antonium.
QVATENV S. quantum, ad quem finem& quaſi terminũ, ex ea parte quatenus, quia ob id ipſum, quia quoad. de A- mic. 1di b, Quamobrem id primùm uideamus, quatenus a- mor in amicltijs progredi debeat. Orato. 103 b, In omni re uidendum eſt, quatenus. etſi enim ſuus cuiq; mo dus eſt, ta- men magis offendit nimium quàm parum. Tuſc. 171 b, Ma- gna culpa Pelopis qui non erudierit filium, nec docuerit, quatenus eſſet quodꝗ; curandum. de Ora. 130 a, Quatenus ſint ridicula tractanda oratori, perquàm diligenter eſt ui- dendum.& ibi. Quatenus. de Orat. 141 a, Qui memoria ui- gent, ſciunt quid& quatenus& quomo do dicturi ſunt. de Pi. 1z0 a, Videre quatenus aliquid ſe attingat, ad ſeq́; perti- neat.& Ac. 3 a,In omni re ſtatuere quatenus. Att. 192 b, 193 a, Neq; mihi ut abſim concedere, aut quatenus eos mihi cõ cederc. Opt. 243 b, Sed quatenus uoluerunt, ſani& ficci dun raxat habeantur. Epiſt.; a, Poſtulatum eſt ur Bibuli ſenten- tia diuideretur, quatenus de religione dicebat ei rei cui iam obſiſti non poterat, Bibulo aſſenſum. Epiſt. 48 a, Sed acci- pio excuſationem ex ea parte, quatenus aut negligètia aut improbitate eorum qui epiſtolas accipiant fieri ſcribis. At. tic. 25 8 b, Ta πφντς laæbbaovr quatenus Panætius abſol- uit duobus, illius tres ſunt. Ofic. 27 b, Animaduertendum eſt etiam, quatenus ſermo delectationem habeat. Offl. 55 a, Vulgus quid abſit à perfecto, terè non ex toto intelligit: quatenus autem intelligit, nihil putat prætermiſſum.& I. A. 210 4, Quib. auſpicijs iſtos faſces augur acceperim? qua- tenus haberé cui traderè? Offi. 62 a, Diogeni uidetur, uendi- torem quatenus iure ciuili conſtitutũ ſit, dicere uitia opor tere. Off. 65 b, Leges tollũt aſturias, quatenus manu tenere poſſunt, philoſophi quatenus ratione& intelligentia. de Am. 207 b, Eſt enim quatenus amicitiæ dari uenia poſsit. de Vn. 263 a, Deinde dijs permiſit ut huic animanti duces ſe præberent,& eum pulcherrimè gubernarent, niſi quate- nus ipſe ſibi ſua culpa aliquid miſeriæ quæreret. pro R. P. 124 b, Iudex meminiſſe debet non ſolum quantum ſibi per- miſſum, ſed etiam quatenus permiſſum ſit. Tuſcula. 246 b, Vt uoluptas ipſa per ſe, quia uoluptas eſt, ſemper optan- da eſt: eadem ratione dolor ob id ipſum quia dolor eſt, ſemper eſt fugiendus. Epiſto. 4 b., Hactenus exiſtimo no- ſtram conſolationem rectè adhibitam eſſe quoad certior fieres ab homine amiciſsimo ijs de rebus, quib. leuari poſ- ſint moleſtiæ tuæ.
O V 1452
QVATERDFCIE 8.1. V.*,Hl- S. quaterdecies numerata.
N ATERRNYVS, na. Attic. 83 b, Scaptius quaternas cente- fmas ſperabat. Attic. libro 6, At Scaprius quaternas po- ſtulabat.
QVATIO,. qu atefacio. de Na. 47 b, in Ara. Tum fixum tre mulo quatierur frigore corpus.& de Natur. 47 b, Magnus leo tremulam quatiens è corpore Hamma m. Tuſc. 192 b, Eſt in animis renerum quiddam quod ægritudine quaſi tem-
peſtate quati.
VATRID VI. At. li. 3. 41 a, Ab Antronio& cæteris quatri-
QVATRIDVO: quarto die. pro S. R. 21 b, Quatriduò, quo hæc geſta ſunt, bis ad Brutum. quatriduò antè. VATRIDVVM, dw. At. 91, Ipſum enim triduum quatri- duumue. L. Triduum.
QVATVORVIR ATVS. Ep. 164 a, Pollionis.
QVATVORVIKIL uRt trium uiri,&c. de Cl. 22 b.
QV E,&. de Nat. 36 a, Multa quib. animanres alantur, auge⸗
=A 82„ 2* 9 4 1— Z. 2.... ◻
ſcãtq́ᷣ& pub eſcãt.& de Or. 128 b, Alterüd;& terrium po- 4
—„ ⸗ 3„³ 2. Arr—„ 2—. 3— ſcitur. Or. 200 a, Argutl certid;& ci cülcripti am
174 a, Ego arma contra deos arasd; G&10αοσ 7,6“ b, Nſi tu, quod eſſet tuũ ius& officiũ poteſtas q́, docuiſſes. . 24. 2. 3 1. 3 7 3 2 4 Off. 14 a, Ead; ratione ſtabili firmaq; contemnere.& Epi. 4 7.— 8 44„ 94— a, In primisq; ut,&c. de Or. 94 b, Quid; optimè dicũr, quiq:
QVE MADMODV M. quomodo, ut, ita ut, perinde ut, ſi-
ſpe militum, tum collegæ mei quemadmo dũ dicebat ipſe, promiſsis. I. C. 1 a,b, Semper ui Haui& prouidi, quemad- modum ſalui eſſe poſſemus. l. P. 80 a, Magnificent
cere quemadmodum geſſeri mus co nſulatum, quàm quèad
— 7
ius eſt di
3
modum ceperimus. Poſtquã. 202 b, Mthi maiori curæ erit,
quemadmo dũ quidein uobis gratiam referam, quàm qus-
admo dum inimicorum iniurias perſequar.& ibid. Sic ul- ciſcar facinora ſingula, quemadmo dũ à quibuſq; ſum uocatus. de L. 16% a, Si te ipſe perſpicies, totumq́; ten intelliges quemadmodum à natura ſubornatusi neris. pro Dom. 227 a, Sed iſti qui Clodij leges timuer quemad modum cæteras obſeruaueruntède Ar. 245 a, Solus ille cognouit, quemadmo dum iſtum uinci oporteret. Atti. 20 4 a, Nec ſeuerius, nec temperãtius ſcribi poterat, nec ma- gis quàm quemadmodum ego maximè uellem. pro Qu. R 54 a, Si non reliquit, quemadmodum ab eo exegiſti?& de Cl. 19 3½ b, Vt poſsis uidere quemadmodum,&c. Epiſt. 233 b, Valerius mihi ſcripfit, id quod ego maximo cum fletu leg quemadmodũ à Veſtæ ad tabulam Valeriâ ducta eſſes. Ep. 7 a, Ita fore ut per te reſtituatur, quemadmodũ ſenatus ini- tiò cenſuit. de Fi. 82 a, Quemadmo dũ ſunrt,&c. eodem mo- do ſint,&c. de Pa. 142 a, Quidè Socratẽ nõônne legimus quẽ- admodum notarit Zophirus,&c. 1. VE O, quws. Ep. 233 a, Ad te non queo ſine lachrymis ſcribe- re.& Anteq. 193 a, Vt ijs ſine magna uirtute nonf queat reſi- ſti. pPro Do. 253 a, Quem ſatis mirari, quibus oculis aſpicere audeas, non queo. l. A. 231 b, Qui tantas calamitates deplo- rare queat. Or. 211 a, Nequire, pro non quire. At. 17 b; Atque hoc loco illud non queo præterire.& 94 b, Non queo tan- tum, quantum uereor ſcribere..
QVERCVS, cus. Attic. 25 a, Quercus Dodonea. de Legibus 156 a, Quercus glandifera. de Leg. libr.¹, Quercus Arpina-
tium ingenio ſata manet,& ſemper manebit. Attic. libr. 13, F quercu neſcio quid exclupſeram, quod uideretur fimile
ſimulachri.
QVEREL A,læ. querimo nia, conqueſtio. Qu. Fr. 326 b, Epi- ſtola plena ſtomachi& querelarũ.& Att. 107 a, Querela de damnatis. Q Pr. 299 b, Statius interuenit nonnullorũ que- relis, quæ apud me de illo ipſo habebantur. pro Mar. 134 3 Nunc uenio ad grauiſsimam querelam,& atrociſsimam ſu ſpicionem tuam. de Fi. i32 a, Eorum eſt hæc querela, qui fi- bi chari ſunt. Ep. 16 a, Veſtrum in remp. meritum nonnullà habet querelam.& 70 b, Querelis quotidianis nihil profi- cere. pro Seſt. 17 b, His de tor tantisꝗq́; iniurijs in ſocios,&c- conſulum querela eſſe debuit. de Diu. 83 a, Et aſsiduas iacit ore querelas. de Sen. 78 b, Querelæ quas illi deplorare ſo- lebant. pro Deio. 145 a, Quanquam cui ſunt inauditæ cum Deiotaro querelæ tuæ?
QVERIBVNDV 8, a, um. lamẽtabilis. pro Syl. 172 a, De ſup
licio P. Lentuli magna& queribunda uoce dixit. QVERIMONI A, niæ. querela, lamenratio. I. V. 56 a,In Po- puli Romani qu otidiana querimonia.& 195a,& 250 a, In ca querimonia, quam ſum habiturus de iſtius crudelitate.
Qu. k.
2 — 4 3
—
„—+—„———
— ——„
———————.——»
— —,—
——o—2xꝙ
———

es ü. erüc K ranan 3 Arcüͤſerati anditu AraSG. N wit 489. Kfocostul' 1 1
mgh
Xothciũ . mMelll doteitaza.
armad.. 3
4 0
4 odo ud itaus zemten; hm erulras gucmaumadua 19r1d, Prætorn qlemadmg. ro Ar. 116 3aubi queg. 2a. pro Nur. palikans aͤm A quemadmodi üeä p 1 ruigilaui& drolicigumal. lP. 10 a Magnütanu J mus conſulatum qumm— . ꝛ0 2 b, Mühi maon arac 8 Sratlam referam qumq’. uras perſequar. K’dit Nul. aadmodũ aquddulc ſunm. e perſpices, totuna;tenu Inatura ſubomaumulir. i qui Codijleges umung ſeruaueruntide Mag iitu um iſtum uinci oponar t verätius ſcribipoter ntu. go marimèuellempn dmodum ad eo ergttd emadmodum&cpitsh dego marimo cum heng dulam Valerii üucchch tur, quemadmocuſmmmi 8 admod luns Acetan Socratéè nônnelegimlöèe 3,Re., h 29 queo ſine lalmnuſi na uirtute not— murati qubsocliani Dui tantas cdlamitäti 6 eo non guüre At—
nag
ererite. K945
1153 3OQ. V Quint. Fr. 306 b, Eo metu iniecto, repentè magna querimo nia omnium diſceſsimus. QVERO R. ri. conqueror, expoſtulo, deploro, querelam uel querimoniam habeo, querela eſt, querelas deploro, quere- las iacio. I. V. 580 b, Hic tu fortaſſe querere, dem atq; homi num fidem implorabis. de Or. 126 b, Accedebat ut hæc tu ꝓ rep. queri exiſtimarere. pro Fl. 158 a, Non enim omnia quæ dolemus, eadem iure queri poſſumus.& Ep. z1 b, Multa nos quidem queſti ſumus. Tuſ. 231 a, Virtutes autem noli uereri ne expoſtulent& querantur ſe relictas eſſe,&c. Epiſto. 41 b, Quererer tecum atꝗq; expoſtularem, niſi,&c. pro Cæl. 41 a, Queri de aliqua re.& Ep. 4 b, Queri de iniurijs aliorum.& Qu. Fr. 29 6 a, Queri de iniurijs alicuius. At. 1560 b, Cęſar que ritur de Milone per uim expulſo.& de Or. 143 a, Ibi Druſus multa de Philippo queſtus eſt.& de D. 125 b, Aiax querens de ferocitate Troianorum. Epi. 50 b, Quid eſt quod tu aut illa cum fortuna hoc nomine queri poſsitis.& Academ. 20 b, Quererer cum deo. Attic. 71 b, Audiui Milonem meum queri per literas iniuriam meam. Attic. 204 a, Dionyſius no ſter grauiter queritur,& tamen iure, à diſcipulis abeſſe tam- diu. Quint. Frar. 304 a, Quæ ſi queri uelim præterita, ni- hil agaf.. QVESTVS, hus. lamentatio. pro Quint. 17 b, Qui deni- que queſtus? qui mœror dignus inueniri in calamitate tan- tapoteſt?“ QVI, quomodo. Qutigitur conuenit, quæ cauſa fuerit,&c.
pro Cec. Deinde qut fit ut ego neſciam, ſciant omnes qui-
cunq; Epicurei eſſe uoluerunt? 2 de Fi. Qui poteſt eſſe in e- iuſmodi trunco ſapientia? de Nat. lib. 1. 18 a, Qui poſſumus deum, niſi ſempiternũ, intelligere?de N. i, Qui minus enim Licinius comprehendi potuit, quum,&c. pro Cælio, Qui fieri poterat? Qui minus autem ego iſtic rectè eſſe poſsim, quaàm Marcellus? ad Atric. lib. 16, Qui poterit eſſe ſapien- tia? 4 Acad. Qut enim beatior Epicurus, quòd in patria ui- Uebat, quàm. QVIA. quòd, I. V. 225 a, Vrbs, quę quia poſtrema ędificata eſt, Neapolis nominatur. de Am. 102 b, Sed quia natura mutari non poteſt, idcirco ueræ amicitiæ ſempiternæ ſunt. Epi. 229
a, Quia non eſt obſcura tua in me beneuolentia, ſie fit ur, Sec. pro S. R. 18 b, Quæ me res igitur præter cæteros impu-
Iit, ut,&c. quia ſi quis iſtorum,&c. pro Seſt. 7 a, Omnes bo- ni ſemper nobilitati fauemus,& quia,& c.& quia,&c. Tuſ- culan. 246 b, Voluptatem ipſam per ſe quia uoluptas ſit, ſemper optandam eſſe. de Finib. 5 a, Nemo dolorem ipſum quia dolor fit, amat.& ibidem: Nemo ipſam uoluptatem, quiaà uoluptas ſit, aſpernetur: ſed quia conſequuntur magni dolores eos, qui, c.
QVICQVA M. prorſus. de Orat. 96 a, Sine qua nihil quic- quam egregium aſſequeris.
QVICQVE, uel Quidque. de N. 71 b, Interpretãdo quorſum quicq; pertineat. ad Her. 3 b, Sed ut quicq; primùm geſtum erit, ita primùm exponemus. de Finib. 130 a, Perſpicere qua- tenus quicq; ſe attingat, ad ſeq́; pertineat. aliter, quicquid. I. V. Act. 6, Vnde quidꝗ; aut quanti emeris.
QVICQVID. quæcung; res. pro Pomp. 17 a, Quamobrem
quicquid in cauſa mihi ſuſceptum eſt, id omne me reip. cau ſa ſuſcepiſſe confirmo. de Or. ↄ6 b, In utraq; re, quicquid in controuerſiam ueniat, in eo quæri,&c.& ε9 b, Quicquid e- rit quacunq; ex arte, quocunꝗq; de genere. de Fin. 136 a, Per- ſpicere quatenus quicquid ſe attingat, ad ſeq́; pertineat. a- liter, quicque. I. V. 60 b, Id mihi(atis eſt, quod eſt de me opi nionis, quicquid eſt. Quid ad hanc manſuetudinem addi poteſt, eum, qui cum bellum geras, tam molli nomine ap- pellari? lib. 1. Offic. Qui neminem prætermiſerit, quicum lo qui potuerit, cui non eadem iſta dixerit, ad Brut. lib. n. Ne- mo eſt omnium, quicum potius mihi, quàm tecum, commu nicandum putẽ, Ser. Sulp. lib. 4. Non ut quiſꝗ, maxims eſt, quicum tibi aliquid ſit, ita tui huiuſcemo di criminis maxi- mè eum pudet?7 Ver. 3 VICVNQVE, quæcunque, quodcunque, quiſquis, quiſque, quõquo. de Ora. u22 b,& contra Rul. 8 8 a, Non omnia quæ- cunqʒ loquimur, ad artem ſunt reuocanda. de Fat. 149 a, In omnib. quæcunq; fiunt, neceſſe eſt cauſam antecedere. pro
R. P. 126 a, Quęcunq; mens illa fuit, Gabinij fuit:& quo quo
conſilio fecit, fecit certè ſuo. de Orator. 94 b, Illam ipſam,
quamcunque aſſeſui potueris in dicendo mediocritatem.
& ibidem: Illa ipſa facultate, quamcunque habes, magnam
gratiam aſſequeris.& 88 b, In iudicij ea cauſa, quamcunque
tu dicis, melior uidetur. de Sen. 84 b, Cauſarum illuſtrium quaſcunq; defendi, nunc quam maximè conficio orationes. de Or. i09 a, Omnia quæcunque in diſceptationem homi-
num uenire poſſunt, bene ſunt oratori dicenda. de Cla. 184.
a, In quacunq; enim una planè claudicaret, orator eſſe non
poſſer. Orat. 197 b, Orator, ſi modò ſim, aut etiam quicunꝗq;
*
. V 1154 ſim. Orat. 206 b, EasG; nos primi, quicunq; eramus,& quan tulumcunq; dicebamus, conuertimus,&c. pro Flac. is0 4, L.i
benter accipere facultatem lædendi, quæcunque detur. u.
Tr. 0° a, Quoſcunq; de te queri audiui, quacunq; potui ra tione placaui. pro Seſt. 28 b,& pro Mil. 120 a, Quemcunque caſum fortuna dederit,& quæcunque fortuna erit oblara. Pro Cæl. 8 a, Quæcunq; in equite Roma. dignitas eſſe po- teſt, eam ſemper in M. Cælio habitam eſſe ſummam. de Di- uinat. 127 a, Ea notant fidera natalitia Chaldæi, quscunq; lunæ iuncta uideantur, Poſt. 20 a, Is eſt Epicureus, non pe- nitus illi diſciplinæ, quæcunque eſt, deditus. Epiſtol. 163, Quicunque is eſt, ei me profiteor inimicum. de Orator. 99 b, Quamcunque rem à quoque cognouerit, de ea re muulto dicet ornatius quàm,&c. Item: L. Fuſius, cuicunq; paricu- læ cœli officeretur, immutata lumina putabar. Atric. 129 b, Quodcunque militum contrahere poteris, contral de O- rator. 89 b, Quicquid erit, quacunque de re, quocunque de genere,&c. de Clar. 190 a, Nec uerò M. Cælium præte- reundum arbitror, quæcunque eius in exitu uel fortuna uel mens fuit.
QVID. Epi. 22 a, Quid? tu me hoc tibi mandaſſe exiſtimas, ut
&c. Tuſcul. 170 b, Quid? Theo dorum,&c. nonne miramur?
Ppro Deiot. 147 a, Quidè ille ſigna ænea in inſidijs poſiterat?
in Anton. 179 a, Quidè eundem in ſeptemuiratu nônne de- ſtituiſti? pro Muren. 129 b, Quid tum inde?& in Ant. 248 b, At uti poteſt pro ſuo, quid tumèin Ant. 175a, Quid enimè i- ſtuc ſi conſul eſſes, minus facere potuiſſes?& 7ia, Quid e- nim? ad amicõsne confugiam? Parad. 123 a, Quid enim cen ſes? ſi L. Mummius uiderer,&c. utrum putaret,&cc. de Pinib. 65 a, Quid ergo? iſtam uoluptatem Epicurus ignorat?& in Ant. 253 a, de Diuinat. 135 b, Quid ergoè ad hæc mediocri Opus eſt prudentia? an& ingenio pręſtanti,&c. de Diuinat. 123 a,& 164 b, in Ant. Quid ergo? Aius iſte,&c. de Sen. 38 a, Quid ego uirium ſatus, ortus, incrementa commemorem? & ibid. Quid, ſæpe repetitum. pro Mil. no a, Sed quid ego argumentor? quid plura diſputo? te Quint. Petili appello. in P. 923 b, octies. de Leg. 157 a, Nam quid Accium memoré? I. C. 161 a, Quid eſt Catilina? quidè attendis? quid? animad uertis horum ſilentium? pro Corn. 62 a, Quid id ad ciuita- tem? pro Quint. i0 a, Quid mihi cum iſta ſumma ſanctimo nia? Epiſt. 101 b, Quid fiet populo Vlubrano? de Am. 102 a, Quid enim ille erat indigens meiè id eſt, in quo? I. V. 7§ a, b, Quid fit, quod,&c. Item: Quid ſit quamobrem,&c. Quid? teſtes quid aiunt? pro Cecin. Quid tu me hoctibi mandaſ- ſe exiſtimas, ut,&c. Cæl. lib. 2, Cuid aer? quo Diogenes A- polloniates utitur Deo. de Nat. 1, Quid enimèiſthuc ſi Con
ſul eſſes, minus facere potuiſſes?in Anton. 175 b, Quid enim?
ſummus dolor plures dies manere non poteſt? 2 de Finib. Quid enimè ad amicòsne confugiam„Luceio, lib. 5, Quid enim Africanus indigens mei? minimè herclè. de Am. Quid enim cenſes? ſi L. Mummius uiderer,&cc. in Parad. Valeat il- le deus, quid enim dicam, propitius ſit? de Natur. 1. Quid iſtud ad nos? Acad. quæſt. ed.. li.2, Accuſaris Sex. Roſcium. Quid ita? quia,&c. pro Roſc. Am. Quam moleſtum eſt uno digito plus habere. quid ita? quia,&c. i de Nar. Grauatè il- le primò. quid multa? impetrat, 3 Offic. Quid multa? uere- or ne hææc iniecta à bonis, defenſa ab improbis, magnorum Reip. malorum cauſa ſit, ad Atti. lib. Quid multitudinem, ſuauitaremque piſcium dicam? 2 de Nat. Quid præterea? Quidèz ad Quint. Prat. Quid quæſtio, quãſnam habet par
tes’ in Par. Quid, qui pecuniæ cupiditate, qui uoluptarum
libidine feruntur,&c. Tuſculan. Quid, quòd dixiſti, inquir, Craſſe, ſi,&c.2 de Orator. Quid, quòd eadem illa ars quaſi Penelope telam texens, tollit ad extremum ſuperiora,&c. 4. Academ. Quid, quòd eiuſdem hominis in meum aliæ, aliæ in tuum? 1de Natu. Quid, quòd ſalus ſociorum ſummum in periculum ac diſcrimen uocatur? pro Leg. Manil. Quid,
quòd ſapientiſsimus quiſq; animo æquiſsimo moritur? de
Senec. Quid quòd ita ſi iſta uera ſunt, ratio omnis tollitur? 4 Acad. quæſt. Noſti enim reliquos ludos, quid? ne id qui- dem lepôris habuerunt, quod ſolent mediocres ludi, ad Marium, libro 7. Quid, quòd Theſeus exegit promiſſum à Neptuno 3 Officio. Quid, quum ipſe Antiochus diſſentit
„
uibuſdam in rebus,&c. 4 Academ. Quid ſi muto?& quid 4 non uult?é Famil. At multantur bonis exules. Quid rum? parùúmne multa de toleranda paupertate dicuntur?; Tuſc. Nam quid aliud agimus, quum,&c. quid, inquam, tum agi- mus, niſi animum ad ſeipſum aduocamus? 1 Tuſculanar. Quid attinet plurâ eſſe nomina deorum? de Natu. 1. Quid Opis? quid Salutis?(templa commmemorem) 2 de Natur. Quid igitur cenſes?de Natur. 1. Quid cenſes, ſt ratio eſſet in beluis, non ſito quaſque generi plurimum tributuras fuiſ- ſe? de Nat. i. Ouid cenſes eos eſſe facturos, qui omnem uir- tutem à bonorum fine ſegregauerunt, Epicurum, Hierony- Cec mum,

——
——
1155 A..
mum,&c. 4 de Finib. Vos autem quid mali datis?de Natur.
deor. i. Quid dicam quantus amor ſit beſtiarum in cttcane dis cuſto diendis q́; ijs quæ pro creaueruntèz de Natu. Qui dicam Albutium? de Natura deor. 1. Quid dicam imperite, uir omnium prudentiſsimus, an ambitiosè feciſſe, xc. ad Brut. 52. Bruti. Quid dicas? ad Attic. Niſi quid exiſtimas 8 ea re uiolari ex ſtimationem tuam, Philip.libr. 4. Quid eſt? 8 Fam. Cælij. Quid eſt aliud, capere& conciliare pecuntas, in quo te lex tenet, ſi,&c. 5 Verr. Quid autem eſt inſcitius, quàm,&c. de No. Hanc ego quum teneam ſententiam, quid eſt cur uerear, ne ad eam non poſsim accommodare For- quatos noſtros&ide Ein. Quid ergo eſt? pro Roſc. Amfer. 10 Famil. Planci. Quid eſt lroc? quid eſt autem cur?&c. 15 ad Attic. Quid igitur cſ?non eo dem modo de omnibus, pro Roſcio Smer. Quid pedibus opus fit ſine ingreſſuſde Natu. 1. Quid eſt quæſo Metelle iudicium corrumpere f hocno eſt? 2 Verr. Quid eſt quamobrem quiſquam noſtrům cenſo rias ſubſcriptiones omnes fixas,& in perpetuum ratas pu- tet eſfe oportere? pro Cl. uid eſt quòd ſignis& luminib. mundum ornare concupiſceret Deus? de at. deor.i. Quid eſt quòd tu alios accuſes? 4 Verr. Quid ſumus 1pfi? 12 ad Atric. Cum IIlyrico uerò,& cum Vatinij legionibus. quid e- rat Antonio? io Phil. Mirabar quid eſſet, qu òd tu mihi lite ras mittere inrtermiſiſſes, 7 Famil. id eſt, quamobrem. Quid eius ſir, 16 ad Attic. pro, quid de ea re ſir. Quid fit quòd P. Septimio Senatore, Sec. 2 Verr. Quæro quid ſit, Acad. quęſt. ed. 2. lib. i. pro, quæ ſit cauſa. Qufd erit, qualecunque erit, ſcribas, u ad Attic. Quid huic tu homini faciastpro Cec. Va lerius quotidie cantabat, erat enim ſcenicus: quid faceret aliudè de Orat. Stomachari Cannius: ſed quid faceret'non- dum,&c. 3 Officio. Quid fiet artibus? qud́ quibus? hisne, &c. 4 Acad. Quæro, ſi, qui uelint uendere, non fuerint, quid pecunia fierè2 de Lege Agr. Etſi nos premet eadem fortu- na, quid puero miſero fiet? ad Terentiam, lib. 14. Quid in- tereſt, utrum de Hippocentauro, an de deo cogitemus? de Nat. i. Quid intereſt, utrum præror imperet, uiq́; cogat ali- quem de ſuis bonis omnibus decedere? 4 Verr. Quid inter- ſit inter popularem: id eſt, aſſentatorem& leuem cius,&c. Lælius. Quid loquar quanta ratio in beſtijs appareat? 2 de Nat. Quid enim mereas? de Natur. 1. Quid contra uim ſine ui fieri poſsit? 12 Famil. Quid homo quiſquam poſsit uix iam Deus, 9 ad Attic. Quid quæris? 7 Famil.& 3 ad Attic. &libro 10. Quid quærisò etſi mihi crebrò&vνòs eevd oc- currebat, tamen leuabar cura, uirum fortem& peritum,& plurimum autoritate ualentem audiens,&c. ad Attic. li- bro 7. Quid quæris? nunc ut ad priuata redeam? ad Attic. libro i. Quid ſcribamè pudet conditionis ac fortunæ, ſed ta men ſcribendum eſt, ad Brut. in Epiſtol. Bruti. Trebatio mã daui, ut ſi quid tu eũ uelles ad me mittere, ne recuſaret: idq, ut facias uelim, ad Seruium Sulpit. lib. 4. Quid uultis am- plius? pro R. Amer. Quid eſt cauſæ, quin,&c. Tuſc. Expo- nam uobis breuiter quid hominis ſit, 4 Verr. 7 ad Attic. id eſt, quid moliatur, quomodo ſe gerat. Quid oratiòis, quort ſunt partes? in Par. Quid huic cum Habito? nihil, pro Cl. Quid mihi inquit, cum iſta ſanctimonia& ſumma diligen- tia? pro Quint.
QVIPDAM, quædam, quoddam. nonnullus, aliquis, certus, pro-
pè. pro Cluen. 55 a, Quidã ex aduocatis homo ſumma uir- tute præditus, dixit,&c& ibid. b, Quidam ex amicis Saſsię, &c.& pro Mar. 234 a, Quidam ex numero tuorum,&c.& A- cad. 5 b, Quidam è philoſophis. de Or. 85 a, Quoniam quę- dam pueris nobis ex commentariolis noſtris inchoata atꝗq; rudia exciderunt. de Or. uz a, Nam heſterno ſermone uni- uſcuiuſdam operis, ut ait Cæcilius, remigem aliquem aut baiulum nobis oratorem deſcripſeras,& inopem quendam humanitatis atque inurbanum. Att. i3 a, Sed audio maiorè quendam in urbe timorem eſſe. Epi. 199 a, Minutius, quem tu quibuſdam literis ad cœlum extuliſti. de Orator. 86 a, Sed nimirum maius eſt hoc quoddam quàm homines opi-
nantur. de Orator. 97 a, Ea exercitatio quædam ſuſcipien-
da nobis eſt, quanquam,&c. contra Rul. 73 a, Verbum mihi deeſt, cum ego hanc poteſtatem regiam appello, ſed profe- cCtò maior eſt quædam. Epiſt. 5 a, Quòd ſi nullum haberes ſenſum niſi oculorum, prorſus tibi ignoſcerem, ſi quoſdam nolles uidere. de Pro. 78 b, Quod magni cuiuſdam homi- nis& perſapientis uidetur.& de Orator. 136 b, Craſsi reſpõ ſum excellentis cuiuſdam eſt ingenij. de Leg. iz b, Omnem
legem eſſe laudabilem quibuſdam talibus argumentis do-
cent. Tuſcula. 2 29 b, Raros eſſe quoſdam uidemus, qui,&c. de Nat. 77 a, Reſp. ratione quadam& diſciplina deſignata. de Natur. 45 b, Cum machinartione quadam moueri ali- quid uidemus. deInuent. 65 a, Et impulfionem paruulam quandam fuiſſe dicet. de Orato. 326 a, Sine quodam afflatu quaſi furoris. de Orator, d5 b, Philoſophia procreatrix quę-
dam& quaſi parens omnium artium. de Orat. 100 a, Certis quibuſdam uerbis fieri diuortium.& 14 b, Cum ſit quæ- dam certa uox,&c. de Orat. 107 a, IIle aſtri ctus certa quadã nummorum moderatione& pedum. de Orat. 109 b, Tu pu dore à dicendo& rimiditate ingenua quadam refugiſti.& ibid. Incredibili quadam magnitudine conilij Athenienſis Themiſtocles.& ibidem: De præſtanti quadam& eximia prudentia. Item: Ho minum partim iuſti ſunt, partim iniu-
ſti, id eſt, quidam. L. Partim.
QVIDDAM. de Leg. 188 b, Ego enim fateor in iſta ipſa po-
teſtate ineſſe quiddam mali.-& de Or. 136 b, Quiddam por- tenti ſimile eſſe uiſum eſt. de Orat. 14 9 a, Superum mare Io- nium, græcum quiddam& portuo ſum.
QVI DE M, uidelicet, nerò, etiam. At. 125 a, Noſtra grauior eſt
cauſa quàm illorum, quòd illi quidem alterum meruunt, nos utrunq;. Epi. 144 a, Quapropter in priuatis rebus nul- lum neque officivm neque ſtudi um meum deſiderabis, nec in publicis quidem, ſi quid erit, in quo me intereſſe neceſſe ſit, nunquam deero, ne cum periculo quidem meo, dignita ti tuæ. pro(Quin. 3 b, Non opinor id quidem neque ius eſſe, neq; cuiquam expedire. I. P. 96 b, Arq; ille diſceflus, dolor meus duntaxat, ueſtrum quidem ſcelus ac dedecus habere- tur. Tuſc. 195 b, Et quidem ralis mali. de Cl. 175 b, Mihi uerò placet,& uchementer quidem. Ar. 277 a, Rogo te,& quidem ualde rogo. Att.33 b, Tantum doleo ac mirificè quidem. de D. 122 b, in eius capite corona extitit,&c.& quidem ſubita. & 27 b, Poſt ſolſtitium canicula oritur,& quidem aliquor diebus. Ne quidem. L. Ne. Atti. 32 a,b, Ego illud ne quidem contemnam, quod extremum eſt. I. A. 232 a, Cruciatus eſt à Dolabella Trebonius,& quidem à Carthaginenſibus Re- gulus. Att. 283 b, Suſpicor illud minus tibi probari quod ab tuis familiarib. optimis illis quidem uiris, fed in rep. rudi- bus, non probatur. Qu. Fr. 313 b. Ga udeo tibi iucundas eſ- ſe meas literas. nec tamen habuiſſem ſcribendi nunc quidẽ ullum argumentum, niſi tuas accepiſſem. I. A. 155 a, Nimis i- racundè hoc quidem,& ualde intemperanter. in An. 164 b, Quanquam de morte P. Clo dij fuit quæſtio non ſatis pru- denter illa quidem cõſituta, quid enim,&c. in A.173 2, Mul- ta& lauta ſupellex, non illa quidem luxurioſi hominis, ſed ramen abundantis. I. A. 2 a& de Am. 100 b, Vt ſuperiora omittam, quę ſunt maxima illa quidem, ſed adhuc ho minũ magis iudicijs quàm publicè laudata. de Clar. 7 b, Hanc fubrilitatem in Catone nõ nouerunt quidem. J. V. 233 a, No moddò attingi, ſed ne cogi atione uiolari fas fuit.
QVIDEM pro co quòod Græci dicunt à⁴& idꝗq, nominib. pro-
prijs adiunctũ, cum autoritas alicuius reſtimoniumue af- fertur. ut Sowpdrzis: id eſt, Socrates quidem. de Orator. 163 b, Theophraſtus quidem, Tauriſcum quendam dixir, &c. de Sene. Cyrus quidem apud Xenophontem, imeo ſer- mone quem moriens habuit,&c. Fuſcul. Di xarchus qui- dem& Ariſtoxenus,&c. dizerunt. de Am. 100 b, Agrigenti- num quidem doctum quendam uirum, carminibus græcis uaticinatum ferunt. Illud autem intelligendum eſt, in hoc genere nec apud græcos ſecundo loco 5, nec apud Latinos autem, uſurpari.
QVIDE M certè. quidem profectò,&c. Att.⁊ a, Spero me tibi
cauſam probaſſe, cupio quidem certè.& Tuſc. 233 b, Quàm bene non quæritur, conſtanter quidem certè. de Orator. 14 b, Habetis ſermonem hominis, urinam non impudentis, il- lud quidem certè non nimis uerecundi. pro Seſt.7 b, Statue bam ſic, boni nihil ab illis magis eſſe expectandum, mali quidem certè nihil pertim eſcendum. de Cla. 190 b, Is facilè ſoluteq; uerbis uoluebar fatis interdũ acutis„crebras qui- dem certè ſententias. pro Quint. 1 a, Qui ur ſum ma habe- rem cætera, temporis quidem certè uix fatis habui: id eltta men. in Ver. 145 b Hoc quidem certè manifeſtum erit.& de Ora. 147 b, Vobis quidem certè maioribus. in V. 210 b,& 181 b,& 182 a, Si minus,&c. illa quidem certè capiebantur.Pro Cornel. 68 a, Sed ſicertorum hominum mentes nulia ratio ne placare poſſumus, ueſtros quidem animos certè confidi mus eſſe placatos. quidem: id eſt, tamen. Epi. 10 a, Et tu me confiliario fortaſſe noh imperitiſsimo, fideli quidem& be neuolo certè uſus effes. de Prou. 77 b, Quàm ſapienter non diſputo, conſtanter quidem& fortiter certè. de Cl. 166 a, Volui id quidem efficere certè.& 94 b, Nunc quidem pro- fectò Romæ es.& Quint. Prat. 295 b, Nunc quidem profe- Ctò.& Attic. 158 a, Hoc quidem uerum eſt profectò. Acade- 25 b, Noli mecum, qui hoc quidem certè tibi aſtentior, qua- quam nihil tam mirum uiderur, quàm iſta dici ab Antio⸗ cho quidem, maximè cui erant, quæ paulò antè dixi, notiſ ſima. de Nat. 13 a, Nihil ſanè ex me quidem audire potuil- ſes. Attic. 198 b, Druſus enim certè uendere uult. de D. 122 b, Non ſanè hoc quidem mirabile. Att. 19 5 a, Certè quidem ne gas te noſſe,&c. de In. 2 a, Cupio quidem certè. At. 92 5
— „„—— 8J——
—
ͤͤͤͤͤ⸗²³⅓
21.—bw—ͤ— ͤ—,—4ꝛ— ⏑ 22 ,—

ardi „ Tat. I a nfeigöb Conale
ungenn.. rat o H
8 m 1— lun . dü.
un. At. n
8
. ſ3 Noſtra, un quidem zhe ragruinrs
ln mali. de Cly du m. Ar. 2) aie as MRogotsgig doleo ac minRasqui aennn c.& eula orttur,&
egllden guldem uüir u ucenaliur rin ad, Egoilbäaequuda nett. I. A. 32a(ruan d
dem Cuntdagnenidus R.
ld mious tidindaiqaoda quidem uitis Riinn udi 3, Gaudeondinmuta g. abuiſſem ſcnddenä aunc uii
s accepiſſem IA jaNwbi
de intemperanter. u agh
dd tuit quid enim,&c in Amjayb quidem laxuriofhomuidt 4& de Am. 100 b Itüupean llla quidem ſcdadhucuni laudata. de Clar. obbn. vaerunt quidem.IVayald tione uiolari fas fut eci dicunt idq nomi-
das alicuius teſtimonlimua-
““
““
8*
an undo loco nec puil
anr tquxitio nonſatsu.
1 6 ½ 8 ¹ abile. en wer09 4*
467
4
V
tuo quidem confilio certè nihil.& 96 a, Quintus fllius ſua- pte, piè ſanè, me quidem certè multum hortãte.& 255 a, Qd quidem certè enitar. Tuſc. 167 a, Ne carere quidem igitur in mortuo eſt. I. A. 182 a, Habet quidem tertè reſp. adoleſcen tes paratos defenſores. I. A. 86 b, Tuæ coniugis bonę fœmi næ, locupletis quidem certè, Bombalio pater fuit. Atqui cer tè. L. Atqui.
QVID ITA, quamobrem. Antequam. 197 b, E göne hoſtis?
quid ita? qui hoſtes interfeci.
QVI DNAXM. in Anton. 164 b, Quidnam hoſtes putarent.&e
Epiſtol. 23 b, Mirificè ſum ſolicitus, quidnam de prouincijs decernatur.
**
QVIDM. de Ora. 334 a, Quid ni, inquit, meminerimtnunquã
¹
ego recepiſſem, niſi tu perdidiſſes.& pro Qu. 12 b, Erat, in- quit, illarũ partium, quid ni?qui,&c. I. V. 125 a, Mid ni iſte neget?&c. Tuſc. 230 a, Quid ni poſsim? Ep. 35 b, Illud idem Pauſania dicebat te dixiſſe, quid ni Appius Lentulo, Lentu lus Appio proteſsit obuiam, Cicero Appio noluit.
QVID quæris: Epi. 97 a, Quid quæristnihil boni præter eau
ſam.& 197 a.
QVID tum. ſed quid. I. A.167 b, Quid tum? 674 a, Cedant
arma togæ, quid tum? nõnne ceſſerunt?& 248 b, At uti po- teſt pro ſuo, quid tum:,
QVIE S, cus. requies, tranquillitas, laxamentum, oeium, uaca-
4
tio, ceſſatio, remiſsio, finis. de Or. 85 a, Qui locus quietis&
tranquillitatis pleniſsimus fore uidebatur. Att. 147 a, Et e-
go excubo animo, nee paùrtem ullam capio quictis. I. C. u19
Mors laborum aut miſeriarum quies eſt. pro Pomp. u b, Nec eum labor ad quietem reuocauit. pro Cęl. 45 b, Quem non quies, non remiſsio delectarent?Off. zi a, Ioco uti licet, ſed ſicut ſomno& quietib. cærteris. de D. 89 b, Quæ ei ſecun dum quietem uiſa ſunt.& 91 b, Ei uiſum eſt in quiete iuue- nem,&c. pro Deiot. 150 b, Omnem tranquillitatem& re- quiem ſenectutis acceptam clementiæ tuæ. de Diuina. 93 a, Si ad quietem integri iremus.& ibid. b, At qui moderato ui ctu quieti ſe tradiderit,&c.
QVIESC O, ſeis. acquieſeo, conquieſco, conſiſto, decumbo.
de Na. 5 4, Ipſe dux reuolat, ut ipſe quoꝗq; quieſcat, in eius lo cum ſuccedat ex ijs quæ acquieuerunt. de Orat. 130 a, Vide- mur enim quieturi fuiſſe, niſi eſſemus laceſs iti. Ep. 168 b, Cũ de nobis certũ ſit, nos quieturos. At. 125 a, Sed opinor quie- ſcamus, ne culpam noſtram coarguamus. pro Pl. 278 b, Que ſi uiginti quieſcem dies, in aliorum conſulum uigiliam reci diſſent. ad Her. 41 a, Quieſce tu, cuius pater cubito ſe emun- gere ſolebat. Atti. 115 b, Grariſsimum mihi eſt quod quæris. At. 107 b, Aut ſi per tribunos plebis non patiatur, tamẽ qui- eſcat rem adduci ad interregnum. pro Cec. 29 b, Potentia in hoc ſolo genere quieſcit, quid agat, quomodo aggrediatur, quà deniq; digitum proferat non habet.
QVIE TE. tranquillè. de Senec. 79 b, Quietè& eleganter
acta ætas.
QVI ETV 8,4, um. tranquillus, cõpoſitus, conſtitutus.)(Im-
.
„
moderaàtè agitatus& fluctuãs. de D. 139 a, Vt nunquã liceat quieta mente tonſiſtere. Tuſ. 231 b, Sic animi quietus& pla catus ſtatus ternitur:& Pro Syl. iꝰz a, Tranquillo& quieto animo frui aliquà re. cont. Rul. 81 a, Vobis integris, quietis, & ocioſis hominibus. Epi. 143 b, Nunquam per M. Antoniũ quietus fui. de Sen. 82 b, Sermo quietus& remiſſus. I. C. 108 a, Quieta reſp.)((Turbata reſp. de Leg. i8i a, Cœleſtiũ quie- ti dies. de Sen. 94 a, Vitam ocivſam& quietam ſine ullo la- bore& contentione traducere.
VILIBE T. quiuis. ad Her. 22 a, pro S. R. 19 b, Si aut cauſa criminis, aut facti ſuſpiciò, aut quælibet deniq; uel minima rès reperietur,&c. de Fini. 95½ 4, Sic uita agenda eſt certo ge- nere quodam, non quolibet. de Diuin. 123 b. Apud maiore⸗ noſtros adhibebatur peritus, nunc quilibet.& Acad. 12 a,& Ad Heren. i7 a.
QVIN. ut non, cur non, qui uel quæ, uel quod non. Attic. 180
a, Prorſus nihil abeſt, quin ſim miſerrimus.& Or. 220 a, Ab- eſſe non pôteſt, quin eiuſdẽ hominis ſit, qui improbos pro- bet, pProbos improbare. Att. 143 b, Prętores autem cum,&c. abierit non löngè, quin hocà me decerni uelit. pro Do. 227 6, Non quòd dubitaretis, quin ab iſto nihil iure eſſet actum. pro Flac. 159 b, Quis ignorat;, quin tria Græcorum genera ſint? pro Syl. 1/5 a, Nullus locus eſt, quo in loco reip. nomẽ ñit, quin eòdem perſeriptum hoe iudicium peruenerit. Oct. 329 b, Non prætermittam quin proſim,&c. Att. 245 a, Tene- ti non potui, quin tibi apertius declararem,&c. Atti. 74 a, Non dubitabat Zeno quin ab Areopagitis inuitõ Memmio impetrari non poſſet. pro Flac. i54 b, Dubitabis quin hunc uendices. pro Syl.é ⁷ b, Hortenſius non dubitauit quin P. Syllam defenderet. Att. i9 5 a, Tamẽ facere non poſſum quin ad te mittanm.& iz2 a, Facere non poſſum ut ad te nihil dem litetarum.& 122 b, de Ora. in a, Non pôſſum quin exclamè,
„
4
.. bus,&e..
. NV mzs
&c. cont. Rul. 67 a, Neq; enim ullo modo facen poſſum, ut non ſim popularis. pro Pom.7 b, Ruere illa non paſſunt aud hæc non eodem motu labefactata concidant. pro dom.7 a
Non enim poſſunt, ut non,&c. de Fi. 82 a, Dubium eXquin faciamus,&c. de In. 73 a, Nõ neceſſe eſt expectare, quin nox fiat. Epi. 52 a, Non quin diſſentiam, ſed quòd,&c. Att. ⁷½α, Non quin rectum eſſet, ſed quia,&c. I. V. 178 a, Nemo eſſet quin hot ſe audiſſe diceret. Epiſt. 4 b, Nemo eſt quin exiſti- met,&c.& 78 a, Nemo eſt quin malit,&c.& 85 a, Nemo no- ſtrorum eſt, quin fecerit,&c. Atti. 128 b, Vt ne quis à me dies intermittatur, quin dem ad te literas.& uz a, Nullum inter- miſi diem, quin,&c. I. V. 200 a, Nego ullam gemmã aut mar garitam fuiſſe, quin quæſierit, inſpexerit, abſtulerit. de Ora. 85, Quis muſicis penitùs ſe dedidit, quin comprehenderit, G&cc. Att. b, Dies ferè nullus eſt, quin hic Satrius domũ meã uétitet. pro Quin. b, Cauſæ nihil eſt, quin,&c.& 10 b, Cau ſæ nihil dico, quin ita ſit. de Or. i3i b, Quin pro dis?& de S5. 227 b, Quin tu aſpicias ad te uenientem patrem paulum?& ibidem: Quid moror in terris? quin huc ad uos uenire pro- pero? Epiſtol. 99 b, Quin tu urges occaſionem iſtam? Epiſt. 139 a, Quin ipſa iudicia non ſolemus tractare eodem mo- do.& 109 a, Quin hinc ipſe euolare cupio. Epiſt. 3 4 a, Quin niſi ego ſucceſſor eſſem, te antea quam tibi ſucceſſum eſſet, deceſſurum fuiſſe. I. P. 92 b, Quin tu me uides, qui,&c. aliter, uide. de Leg. 166 a, Quin labebar longius, niſi me retinuiſ- ſem. pro Mil. 120 b, Quin hoc tempore ipſo,&c. Attic. 14 b, Quin mihi nunc confilium deeſt,&c.& 142 b, Quin ea ipſa non memini,&c. Epiſt. 112 b, Quin ego cum fauerem ei,&c. mihi uiſus ſum cap;tus eſſe, de Orator. ↄ4 b, Adeſt enim fe- rè nemd, quin acutius,&c. de Orator. u4 b, De muſicis re- bus non poterit quin dicat, hoconere ſuſcepto; recuſare. Quint. Frat. 323 a, De qua aqua& uia nihil prętermiſi qua- dam epiſtola, quin enucleatè ad te perſcriberem, in Anton. 162 a, Ego nihil prætermiſi, quantum facere potui, quin Põ peium à Cæſaris coniunctione auocarèm. pro Mil. u13 a, Ar- bitrabantur nõ dubiraturum fortem uirum, quin cum ſuo pericùlo ſalutem reipub. afferret. pròõ Mil. 116 b, Quin ſie attendite iudices; hempe hæc eſt quæſtio de interitu Clo- dij, fingite animis,&c. pro Mar. 132 b, Vt dubitare debeat nemo, quin multos, ſi fieri poſſet, C. Cæſar ab inferis ex-
citarer. 1„ 8 7 4. 8 1. QVINCVNX, ci. de Sen. 89 b, Ordines arborum in quin-
cuncem directi: id eſt, ita ut ternæ ubiq; arbores ſic poſitæ ſint, ut quincuncis notam, uel, quod idem eſt, æqualium la- terum triãguli formam faciant. Eſt autem nota quincuncis hæc, V. quæ ſi crebra ponatur, ut qua notæ ipſæ apertę ſunt, ea parte ſe uiciſsim reſpiciant aduerſæ, eos ordines de qui- bus hic agit Cicero(quos tamen& Cæſar,& Quintilia- nus,& Columella indicarunt) efficiet. Horum autem or- dinum ea eſt pulchritùdo& gratia, ur in quamcunque par tem ſpectes, recti eſſe uideantur: commõditas uerò, ut ter- ræ ſuccum arborès æqualiter trahant, cœlumꝗ́ue& uentos æquabiliter accipiant.
AVINDECIE S. I. V. 21, H S. quindecies pecunia.
VINDECIMVIR. Epi. uz. Cælij.
3 0⁴
VINETIA M. quin immd) atq́; etiam, quin, præterea. Att- 123 a, Epiſtõlam meam quòd peruulgatam ſcribis eſſe, non fero moleſtè, quinetiam ipſe mültis dedi deſcribendam. At tic. 213 a, Equidem credibilè non eſt, quantum ſcribam die, quinetiam noctibus: nihil eſt enim ſomni. Epiſt. 95 a, Dele- ctatio nulla extitit, quinetiam miſericordia conſecuta eſt. Epiſtol. 34 b, Horum ego ſermoneè non mouebar, quine- tiam leuari me putabam,&cc. Epiſto. ii. a,& 96 b, Neque ue- rò hac in cauſa mo dò, ſed conſtanter ſæpe in ſenatu, quin- etiam Marcello& Philippo Coſs. nonis Aprilibus mihi ſe- natus eſt aſſenſus,&c. Attic. 236 a, Quinetiam hoc ipſo tem poòre multa vaαπναννν. Attic. 22 b,& 186 b, Quinetiam, fi,& cætera. tamen,&c. de Clar. 190 b, Quinetiam memi- ni,&c.& de Diuin. d0 b, Quinetiam memoria hoſtra;&c. de Nat. deor. 4 a, Quinetiam obeſt plerunque. de Clar. 188 à4)& Acad. quæſt. i, Quinetiam in maximis occupationi-
. leuiter diſsidelt.... GVINOQNVAGESIMAE. I. V. 72 b, 73 a. QVINQVAGINI. I. V.6. QNINOVAGINT A. Att. lib. 4.
— 5
INOVATRVS, mas. dies Mineruæ ſacer, ſic dictus, q
quintò die Poſt Idus, qui dies ater dicebatur, celebraretur. Epiſt. 198 a, Quinquatribus egi cauſam tuã non inuita Mi- nerua.& a4 a, ſta tumultuoſæ coneiones, ita moleſtę quin-
2—,———. Q c 2 quatrus

— ꝗ—
—
n59 SO quatrus aferebantur. Att. lib. 9, Venit etiam ad me Mattius Quinquatribus.& Pam. lib. 2. 1 QVINNE. de Nat. lib.i, Quinq; formæ& quinque ſiderũ errartium motus. QVINQVENNALIS, le. de Orator. 154 b, Cum Olym- pam ueniſſer maxima illa quinquennali celebritate lu- dorum. QVINOVENNIVM. Att. 105 a, I. A. 165a, de L. 185 b, Cen ſores magiſtratum quinquennium habento. 3 QVINQVEPARTIT VS. de Inuent. lib., Quinqueparti ta argumentatio. QNINQVEPRIMI. L. Decemprimi.* QVINQVEREMS, mis. quinq; remorum ordines habẽs nauis. in V. 224 b, Certos homines in quinqueremi miſit, qui eos dentes reportarent.& de Or. 99 a. QVNINQVEVIR. Acad. 34 a, contra Rul. 59.. QVINQVEVIRATV S, us. de Pro. 77 b,& Artic. 135 b, In quinqueuiratu. 8 QVINQVIES. in Ant. 233 a. QVINTIILIS,e. menſis Julius, quòd quintus eſſet à Martio, qui primus erat tũ anni menfis. At. 214 b, Volo menſe Quin tili in Græciam. QVIN TVS,, um. lib., Quinta natura. Acad. lib. 2, Quinta claſsis. QVINVS,a, um. I. P. 94 a. L. Binus. QVIPPE. nam, etenim, nempe, nec mirum, utpote. Atti. 92 a,
Non me aliquid iuuare poſsis, quippe res eſt in manibus, tu
autem abes longè gentium de Cl. 187 a, Non puro exiſtima re te, ambitione me labi, quippe de mortuis. pro D. 238 b, IJam fateor, inquit, in Gabinium me nefarium fuiſſe, quip- pe uides,&e. in Ant. 17 4 b, Hærebat nebulo, quò ſe uerteret non habebat, quippe in his ipſis temporibus dicebatur. de Fin. 53 a, Sol Democrito magnus uidetur, quippe homini e- rudito. de Or. 129 a, Leue nomen haber utraq; res, quippe le ue enim eſt totum hoc rifum mouere.& de EFin. 107 b, Quip pe habes enim à rhetoribus. de Fin. 65a, Epicurus iſtam uo jupratem interdum nimis etiam nouit, quippe qui teſtifice tur,&c. pro S. R. 26 b, Conuiuia cum patre non inibat, quip pe qui,&c. ad Brut. 91 b, Qutppe quær,&c. At. 156 a, Viſum te aiunt in regia, nec reprehendo, quippe cum ipſe iſtam repre henſioné non fugerim. de Fin. 9 a, Quippe cum Peripate- tici,&c. de L. 157 a, Potes autem tu,&c. quippe cũ,&c. Epiſt. b, Multa de mea ſententia queſtus eſt Cæſar, quippe quòd etiam Rauennæ Craſſum antè uidiſſer, ab eoque in me eſſet incenſus. pro Mur. 139 a, Dixiſti quippe, iam fixum& ſtatu- tũ eſt.pro Cec. 265 b, Rectè igitur diceres, te reſtituiſſe, quip pe. de N. 79 a, Quippe, inquit Velleius, qui,&c.& pro Mur. 142 a, Quippe, inquit, tu mihi,&c. pro Mil. no b, Quippe ſi ille obuius futurus non erat. de In. 78 b, Quippe quæ in le- ge ſcripta non ſit. I. 5.18 4 a, Quippe qui iuſsit,&c. J. A.18 3 b, Quippe cum uiderem,&c. pro Mil. 108 a, Mouet me quippe
lumen curiæ. Epiſt. 164 b, Nec retinuiſſem legiones, ſi uno
loco habuiſſem, utpote cum fingulę cohortes quandam ſe- ditionem fecerint.. QVIRINALIA, orum. Quirino, id eſt, Romulo ſacri dies at-
que celebritas. Quin. Fr. 308⅝ a,& 314 b, Comitiales dies qui
Quirinalia ſequuntur. QVIRINVS, m. Romulus. L. Romulus.
QVIRIT ES, zum. populus Rom. I. A. 208 b, quater. pro Gec.
303 b, Non poteſt iure Quiritum liber eſſe is, qut in nume- ro Quiritum non eſt.
QVIRITO,. fidem populi Rom. imploro. Afin. Epiſt. r64 b, Etilli miſero quiritanti, ciuis Romanus ſum reſpondir, Abi nunc, populi fidem implora.
QVIS uel qul, qua, quod uel quid. quæ res. de Cl. 176 a, Licini- us tolerabilis patronus, cuius orationes pueri legebamus, quas iam reperire u poſſumus. de N. 20 b, Sunt multa, quę Paludib. exiſtunt, quæ negemus eſſe. Orat. 213 b,& pro Mar. 134 b, Quis omnium doctior Ariſtotele? Orato. 199 b, Quis Porrò unquam Græcorum rhetorum,&c. pro Dom. 238 b, Quis eras tuipro Qu. R. 4 a, Cõſi dera quis quem fraudaſ- ſe dicitur. de Orat. 85 b, Quis autem dubitet quin,&c.& i- bid. Quis enim eſt, qui,&c. Tuſc. 224 b, Si quis ad eũ quid tale retulerat. in An. 167 a, Si te in iudicium quis adducat. I. P. 32 a, Vereor ne qui ſit, qui,&c. pro Cec.:91 b, Vt ſi qui me exire domo mea coegiſſer armis.& pro Syl. 173 b, Ne qui for ts,&c. Attic. 17 b, N fi qui(ut tu ſcis) Parthicus caſus extite rit. Orator. 216 b, Si numerus orationis quæritur qui ſit, o- mnis eſt. de Fin. 105 a, Alienum eſt à ſapiente non modò in- iuriam cui facere, uerumetiam nocere.& ibid. Ne cui falsò aſſentiamur. Epiſt. ꝛ a, Regis cauſa ſi qui ſunt qui uelinr, qui
pauci ſunt, omnes rem ad Pompeiũ deferri uolunt. pro Ma. 131 b, Si diligenter, qui uir ille fuerit, conſideraris. Epiſt. 146 b, Talem igitur te eſſe oportet, qui primũ te diſiungas,&c,
2
Qͤ V 16 Epiſtol. i05 a, Fac quæ ſo qui ego ſum, eſſe te. in V. 205 a,s ſe illum, qui non eſt, ſimulat. Epiſtol. 74 b, Si nos ij ſumus, qui eſſe debemus. pro Dom. 23/ b, Nec ſum tam inſolens, qui Io uem eſſe me dicam. Epi. 68 b, Ned; enimttu is es, qui aui ſis neſcias. At. 213 b, Ac uellem quidem(eſſem enim qui eſſe de- beam.) I. A. 19 a, Diuidebat agros quibus& quos uolebat- Orar. 216 a, Quos autem numeros cum quib. miſceri opor- teat, nunc dicendum eſt. Or. 101a, Patria, cuius rei tanta uis eſt, ut,&c. Epiſt. 72² a, Officio tamen eſſem functus amiciſsi- mi, quem me tibi eſſe exiſtimes uelim. Qu. Pr. 220 a, Conci- diſſem qui illum oderunt: id eſt, eos qui,&c. Offic. 8 b, Ne⸗-
o ius eſſe qui miles non ſit, pugnare cũ hoſte. At. 215 a, Qui decem legati Mummio fuerunt, Polybius nõ nominat. pro Syl. 185 a, Quæ prima innocentis mihi defenſio eſt oblata, ſuſcepi. At. 15 b, Quos pueros eum Mario miſeram, epiſto- lam mihi attulerunt, hoc exemplo,&c. Att. 22: b, Ad Cæſaré quã miſi epiſtolam, eius exemplum fugit me tum tibi mitte re. At. 197 b, Quibus de rebus ad me ſcripſiſti, quòniam ipſæ uenio, coram uidebimus. pro Cec. 285 a, Qua de re iure de- certare oportet, armis non contendere. de Or. 9ↄ9 b, Quid, qua re inter eos centumuiri iudicarunt? pro Q.R. 5z a, Qua de re iudex fuiſſet, teſtis eſſet. de Fi. 64 a, Niſi inter quos diſ- ſeritur conuenit, quid ſit,&c. pro Ar. 18 8 a, Quæ iacérent in tenebris omnia, niſi lirerarum lIumen accenderet. Antequã. 193 b, Cum à quibus debeam retineri, reijcere inſtituant. Poſtq. 206 a, Neque ſolum id dixit, ſed quos ei commodũ fuit compellauit.& z10 a, Vt agerentur gratiæ, qui è muni- cipijs ueniſſent. de Di. u b, In Aequimelium miſt, qui affe- rat agnũ,&c. Att. 212 a, Magis doleo me nõ habere cui tradã, quàm habere qui utar. de Clar. 183 a, Oratio pro lege Varia quæ inſcribitur.& pro Dom. 223 a, Dico legem iſtam, quam uocas, non eſſe legem. in Hor. Quæro non quibus rebus in- tendam animum, ſed quibus remittam. pro S. R. 45 b, Non eandem autoritatem habent aduerfaria, quæm tabulæ. Att. 127 a,In eadem opinione fui, qua reliqui omnes, te,&c. pro S. R. 44 a, Homines iſta autoritate præditi, qua uos eſtis. Quint. Frat. zoo a, Tua quæ fuerit cupiditas tanta neſcio- Epiſt. 3 b, Qua enim prudentia es nihil te fugit.& z00 b⸗ Quod tuum eſt iudicium de hominibus.& 231 b, Quæ tua natura eſt.& 20 b, Qui ruus eſt amor,&c.& 122 b, Quod ma ximũ eſt.& 1*4 a, Quod ſolet fieri. de Som. 130 b, Quod au- tem motum affert alicui, quod ipſum agitur aliunde, quan- do finem habet motus, finem habeat neceſſe eſt. Attic. 9o a, Quod illum ſoleo hortari.& Qu. Fr. 29 9 a, Sed quid ego te hæc hortorè pro Qu. 7 a, Quod eſt hoc iudicium?& 5 b. Niſi tu, quod eſſet tuum ius& offrcium poteſtasq́;, docuiſſes. J. V. 240 a, Tu cogita quod hoc genus prædandi. At. 124 a, Re- ſpondit ſe, quod in nummis haberet, neſcire quo loci eſfet. de Or. 88 a, Quid in Numa Pompilio? num quod elo quen- tiæ ueſtigium apparetède Orat. unz a, Quid eſt, inquit, Catu- le, Cæſar, ubi ſunt qui Antonium Græcè negant ſcire? pro Dom. 220 a, Quidiſacra Clodiæ gentis cur intereunt, quòd in te eſt? I. A. 168 b, Velim mihi dicas, L. Tarſutius qua facie fuerit? qua ſtatura?quo municipio? qua tribu? Epi.3 b, Quẽ ego ipfum cum audio,&c.& ad Her. ²9 a, Quos iſtos Epiſt. 256 a, Cui quidem ego amori,&c.& ibid. Quo tamen ipfo, &c. l. V. no0 b, A quo mea uoluntas longiſsimè abhorret: id eſt, à qua re.& Epiſt. 84 a, In quo: id eſt, in qua re.& 18 a, In quo: id eſt, in qua parte. Epiſt. 23 a, Ex quo uereor ne,&c. Ar tic. 16 a, Nihil mihi nunc ſcito tam deeſſe, quàm hominem eum, qui cum omnia communicem.& ibid. Reperire ex ma gna turba neminem poſſumus, quo cum iocari liberè poſ= ſimus. Epiſt. 77 a, Tamen nemo erat, qui cum eſſem libenti- us.& ibid. Pleriq; eorum quibus cum uiuo neceſſariò. Off. 74 a, A quis malè pugnatum eſt: id eſt, à quibus. ad Her. 10 a, Oporteat ne de ea re iudicium fieri, quæ res in iudicium non uenerit. de Diuin. in a, Num igitur aut aruſpex, aut au- gur, aut uates quis, aut ſomnians?& c. ad Her. 9 a, Num quæ abrogatio?& 7 b, Num qui ſtrepitus exauditus ſt. de Eini- 49 b, Quis enim eſt tam inimicus,&c. qui ſpernat,&c. quĩ dicat,&c. Attic. ↄ3 b, Sed illum eum futurùm eſſe puto, qui
eſſe debet.& 9⁷ b, Quæ tua prudentia& temperantia eſt⸗
id eſt, tanta..
QVISNAM. de In. 62 a, Quæſiuit ab eis, quas nam uirgines formoſas haberent.
QVIS PIAM. aliquis. pro Qu. 8 a, Pecuniam ſi cuipiam for- tuna ademit, aut,&c. Off. 7 a, Si conſtitueris te cuipiam ad- uocatum eſſe uenturum. At. ↄ8 b, Neurer qusquam omni pluris facit quim me. Ep. 30 a, Vel aliæ quæpiam rationes⸗ Tuſc. 194 a, Aliquod quòodpiam niembrũ. de N. 77 b, Si gram do quippiam nocuit. pro' Seſt. 7 a.. 1
QVISQYVAM. aliquis. in V. 229 a, Tetrior hic tyrannus Syra cuſis fuit, quàm quiſquam ſuperiorum. Epi. 8 a, Magnitudi- nem animi tui ne inflectas cuiuſquam imiuria. de Or eu
ſtas
(

„de Or, anb M. udicarunt)pr 5
pro Ar. 1312 udt
a lumen accen im rerineri d dixit, ſed agerentur gran
e qulenun laße wgulteu. In Aequimelium nih gudh
4 1 5 doſeo meno haderecut
* nd lar.) 12,Oratio pr
1.223 a, Dico wei . den 1 an glun t. Vero non quibosraan remittam. pro3N ſäxa taduerfatia qunublalh „qua reliquiomnesre kem totitate praditi qu unc x tuerit cupiditas tantasein, entia es nihilte fugit.Kmmy eh dminidus. K jid,Guu ett amor,&c. mb(Wim et feri. de Som. ob, Cucda dod ipſum zgitur ahundegur m hadeat neceſſeeſt. Arrh 8
& C. Fr. 9a, Kcdqult
9
oficium poteſtast; Gacuſt c genus prædandi Itih- haberet, neſcite quohak Ppompiliolnum quodhge rat.i 32 Quid unn⸗
— 4* 75 nium Græct negant lre-
L0d eſthoc udicium Kiby
diæ gentis cur intereune de Au ſner f ihi dicas, I Tarittu un nicipio? quatnda kun An 139, i§Mtoso K2d Her. 9 ³ Los 3 ri. Ac.&iid. Counan n„im dabor Jluntas longibimè Whar 0 K 3 3 quafe.9
.ci P uniam icui 13 ueris tec t 4
Vr uemata Geret. Ineg. zrelſcereinunm. Auoseicoaven
1161 Q. NV
Magis etiam quàm quenquam aliorum, pro Quint. 47 b, Eſt ne quiſquam omnium mortalium, de quo melius exiſti meslin V. 251 a, Quiſquam omnium mortalium hoc faciat? R32 a, An hoc dubitabit quiſquã omnium? At. i38 a, Quic-
quam tu illa putas fuifſe.
QVISONV B, queue, quod que, uel quoduis. de Nat.zu b, Principa
tus quo nihil in quòq; genere poteſt eſſe præſtantius. de N. 37 b, Cæteræ naturæ ſuis ſeminibus quæq; gignuntur. Epi. 17 a, Ego quid ad tetuorum quiſq; neceſſariorum ſcribat, neſcio. de Fini. 139 a, Sua cuiuſque animantis natura eſt. de Opr. 243 a, In cæteris ſuus eſt cuiuſq; certus ſonus. de Fini. 130 b, Quod comprehenditur ſuis cuiuſq; ſenſibus. de Nat. 60 a, Quùm ſuo cuiq; iudicio fit utrendum. in Sal. 247 b, E- logium Claudij& Piſonis, quo uſus eſt quiſq; eorum. Offi. 30 a, Pictores& poetæ ſuum quiſq; opus à uulgo conſide- rari uult. Poſtquam. 108 a, Nihil dulcius hominum generi à natura datũ eſt, quàm fi cuiq; liberi. de Som. izo b, Sed mens cuiuſq; is eſt quiſq;, non ea figura, quæ digito demonſtrari poteſt. Offic. 49 b, Vt ciuitas ſit libera,& nòn ſollicita ſuæ rei cuiuſque cuſtodia. de A. 104 b, Satis ſuperq; eſt ſibi ſua- rum cuiq; rerum cura. pro Seſt. 26 b, Hæc qui defendunt, o-
timates ſunt, cuiuſque fint ordinis. de D. 126 b, Signifer or bi unaquæq; pars alia alio modo mouer cœlum; perinde ut quæque ſtellæ in his partibus ſunt quòq; tempore. in A. 188 a, In ſortitione prôuinciarum quæ cuiq; apta, ea cuique obuenit. Epiſt. 78 a, Vt ſuæ quenq; fortunæ maximè pœni- teat. de Fin. 130 a, Scientiam ſuã cuiuſq; artis eſſe. Offi. 66 a, Quid quemꝗ; cuiq; præſtare oporteat. de Am. 106 a, Amici- tiàrum ſua cuiq; permanet ſtabilis& certa poſſeſsio. de Or. *+ Permultos excellentes, in quòg; genere uidebis. de Orat. 95 5, In quo quiſq; artificio excellit, is in ſuo genere Roſcius dicitur. de Fin. 135 b, Cuiuſq; partis naturæ& in corpore& in animo ſua quęq; uis eſt. de Orat 70 b, Quamcunque rem quoq; cognoueris, de ea melius dices, quàm,&c. de Nat. 77
a, Edixit ut quo d quiſq; à ſacris haberet, in ſuum quodque
fanum referret. At.⸗7 a,& pro Fla. 166 a, Quotus enim quiſq; eſt, qui optimi& ampliſsimi cuiuſque hominis autorita- tem magni puĩtet'de Clar. 171 b, Multos nobiles quod quiſ- que potuiſſer in illam orationem contuliſſe. Oratõr. 216 a, Picenduch eſt, quibus orationis generibus fint quique ac- commodatiſsimi: id eſt, numeri. contra Rul. 65§ b, Huic ma- lo pro ſe quiſque noſtrm mederi debemus. Officio. 5 a, Ex quo quia ſuum cuiuſque fit, eorum quæ naturaà fuerant cõ munia, quod cuiq; obtigit, id quiſq; teneat, de Diuin. 166 b, Quæ cuiq; obtigerit hoſtia, id habet aliquid diuini.& ibid.
Quæ cuiq; ducatur ſors.
2
QVIS QVE, cum comparat. ſuperlat.& ordinem ſignifican
tibus nominibus. pro Qu. R. 50 a, Quo quiſq; eſt ingenio- ſior, hoc docet laborioſius. At. 130, a, Hortor, ut primo quò- que die Luceriam aduenires. de Nat. 60 b, Primũ quidque uidcamus. At. 20 a, Infimus quiſque propenſus in alteram partem. de Or. 137 b, Vti quenq; eorum minimum putant, i- ta cum primum uolunt dicere. de Fin. 38 a, Vt quiſque opti mè natus inſtitutus; eſt,&c. de Fin. 8i a, Optimum quicq; rari ſsimum eſt. Aca. 41 b, Recentiſsima quæq; ſünt correcta & emendarta maximè. Tuſ. 164 b, Sed neſcio quo pacto do- ctiſs. quiſq; contemnit. de In. 84 a, Grauiſs ima quæ q; cauſa uehementiſsimè neceſſaria eſt. de Or. 94 b, Vt quiſque opti mè dicit, ita maximòè dicendi difficultatem timet. Epiſt. 61 a, Tertio quòôq, uerbo orationis ſuæ me appellabat. pro R. P. 128 a, Modo nobis inſpectantib. in iudicio Gabinij, tertio quòq; uerbo excitabantur. I. V. 136 5, Nesmic Auqus anno Sicilia cenſetur.& I. P. 81 b,& Att. ↄ4 b, Triceſimo quòque die. Offic. 30 a, Veri etiam poetæ ſuum quiſq; opus à uulgo conſiderari uult.
QVISQVILI AE, arum. ſordes. Attic. i2 a, Caluus& ſpon⸗
già& cæteræ huiuſmodi quiſquiliæ.& pro Seſt. 22 b. L, EMiſsitiæ.““ VISQVIS. de Cl. 188 a, Plus enim attulit,&c. quiſquis eſt ille, ſi modò eſt aliquis, qui,&c.
QVIVI 8, quilibet. de Cl. 185 a, Tantum detraxit, quantũ non
quiuis ùnus è populo, ſed exiſtimator, doctus& intelligẽs poſſet cognôſcere. pro Cec. 296 b, Si tu ſolus aut quiuis u-
nus impetum in me feciſſet.& ibid. a, Aut colonus, aut cli-
ens, aut quiuis, qui,&c. in Sal. 272 a, Vt lutulentus ſus, cum quouis uolutari. pro Qu. 15 a, Quiuis ut perſpicere poſsit. de Opt. 243 a, Poematum ſuum quoduis eſt diuerſum à cę teris. de Inu. 60 b; Nam ex ijs rebus, quæ perſonis atque ne- Socijs attributæ ſunt, quæuis amplificationes& indigna- riones naſci poſſuuur. VO'. Atti. 121 3, Ipſe ne qudò inciderem, reuerti Formias. 120
„‚Qui autem& quò nihil ſcimus.& Epi. 151 a, Nec quò pro Bredi uelles exploratum ſatis habebat. contra Rul. 80 b, Tu Hon definias, quò colonias? in quæ loca deduci uelis? in V.
„tis fu erit, Scc. QN O H. quia, C
NV b 1162 252 a, Eſt certus locus, certa lex, certum tribunal, quò hoc re ſeruetur. pro Seſt. 9 b, Quid hoc homine facias? aut quo ciuem importunum reſerues? in Verrem ¹36 a, Primùm quò tantam pecuniam? deinde quamobrem cenſores ad ſtatuã tibi conferebant.& 4 5 b, Quo tibi tantum opus fuerit, quærò. pro Cal. 48 b, Si tam familiaris erat, quàm tu eſſe uis, dixit profectò, quo uellet aurum. Epiſtol. 106,a, Martis uerò ſignum quo mihi pacis autori? Artic. u19 a, Quo igi- tur læc ſpectat oratio. de Orator. 15, Quorſum hæc ſpe-
ctat oratio. de Diuin. 135 b, Iam uerò quò pertinent ænigma ta ſomniorum? Attic. 155 a, Quod ſcribis non quo aliunde
audiueris, ſed te ipſum putare, me,&c, de Orator. 3 7 a, Nõ quo libenter malè audiam,&c. ſed quia,&c. Epiſt. 8i a, Non quo ego certò ſciam, ſed quòd,&c.& 1§0 b, Non quo unquã dubitaſſet,&c. pro Qu. 1 b, Non eo dico C. Aquili, quo mi- hi ueniat in dubium tua fides. de Fin. 90 b, Quo magis hoc nobis facien dum eſt. prò Qu. 1 a, Quæ quo plura ſunt, eo te meliori mente noſtra uerba audire oportet: pro Qu. R. 50 a, Quo quiſq; eſt ingenioſior, hoc docet laborioſius.& 120 b, Sed quo eſt illa magis diuina, eo maiorè à te dolore diuel lor. Epiſt. 5/7s a, Quo minus familiaris ſum, hoc ſum ad inue ſtigandum curioſior.& 57 b, Quo facilius poſsit,&c. hoc eſt
„ adhuc tardior. QVOAD. donee, uſq; dum. Att. u7 a, Quod me admones, ut
me integrum quoad poſsim ſeruem, gratum eſt. de Orator. 135 b, Omnia cogitando, quoad facere potui, ſum proſecu- tus. Atti. n7 a, Ego me ducem in ciuili bello, quòad de pace ageretur, nolui eſſe. Epiſt. 8 b, Qudad is numerus effectus eſſet. de In. 82 b, Ille naui quoad potuit, eſt opitularus.& 64. b, Quoad fieri poſsit. At. 178 a, Tu tamen uelim ne intermit tas, quoad eius facere pôteris, ſcribere. Epiſtol. 31 b, Si eam quoad eius facere potueris, quã expeditiſsimam mihi tra- des.& 65 a, Vt quoad eius fieri poſsit, præſentiæ tuæ deſide rium meo labore minuatur. I. C. u4 b, Quanquam quoad fuit in urbe, eius confilij obſtiti. contra Rul. 61 a, Videte nũc quoad fecerit iter apertius quã antea. Offic. a, Tamdiu au tem uelle debebis, quoad te quantum proficias, non pœni- tebit. Epi. 47, Hactenus exiſtimo,&c. quoad,&c. Qu. Fr. 291 b, Eatenus,&c. quoad,&c. cont. Rul. ½9 b,& I. V. 164 b, Viq; eo quoad,&c. Tuſc. 227 a, Cognoſcere aliqua, qudad poſ- ſint ab homine cognoſci. pro Dom. 241 a, Id ſperaſti, rempu. diutius, quàm quoad mecum ſimul expulſa eſſet, eſſe latu- rãpro Ar. 185 b, Quoad longiſsimè põteſt mens mea reſpice re ſpacium præteriti temporis. Epi. 209 b, Operamqꝗue des, quòad tibi æquum& rectùm uidebitur, ut,&c. Ep. 123 b, Pri mùm ei te commodes, quoad fides tua dignitas ꝗ́; patietur. Atti. 249 b, Quouſq, inquies?quoad erit integrum, erit autẽ uſq; dum ad nauem. in Ant. 231 b, Mihi Antonius perueniſſe uidetur, quo ad proôgredi potuerit fieri hominis amentia. de L. 258 b, Iuriſconſulti ius ciuile eatenus exercuerunt, quoad populo præſtare uoluerunt.
QVO CIRCA.unde, ex quo, quo, itaq quamobrem. de Di-
uinat. 99 b, Quocirca bene ad maiores noſtros ſenatus de- creuit,&c.& de Senect. 100 a, Quocirca, ſi ſapientiam meã admirari ſoletis.& Atticum libro 10, Quocirca hæ ſunt bre Ues,&c.
N OCVN QVE aduerb. J. V. 270 a, Quo cunque uenerint,
hanc ſibi rem præſidio ſperant eſſe futuram.
QXN OCVNQVE tempore. quandocunq;, quòq; tempore.
Epi. 16 a, Sed quocunq; tempore mihi poteſtas tui præſen-
uo. J. V. 228 a, Vrbs, quæ quòd in ea Fortunæ fanum fuit, Tyche nominata eſt. Att. 24 b, Feciſti mihi per- gratum, quòd Serapionis librum ad me miſiſti.& 1²25 b, Gra tiſsimum mihi eſt, quòd quieris. de Fin. 33 b, Bene facis, in- guit, quòd me adinuas. in Verr. i 4, Propter hanc cauſam, quò d, G&c. Att. 24 a, Hoc ipſo, quòd,&c. Att. 102 a, De animo meo erga te, bene facis quòd non dubitàs. de Leg. 18 4 a, Sa- nè gaudeo, quòd te interpellaui: I. V. 208% a, Nõ tibi obijcio, qudòd hominem omni argento ſpoliaſti. Attic. i7 b, Atq; hoc loco illud non queo præterire, quòd cum de conſularibus mea prima ſors exiſſet, ſenatus rerinen dum me in urbe cen- ſuit.& pro Cl. /7 b, Prætereo quòd eam domum ſibi dele- git, in qua,&c. Tuſc. 205 a, Sed ſe uidere, quòd paucis annis magna acceſsio facta eſt. de Diu. ii9 b, Cato mirari ſe dice- bat quòd non rideret aruſpex aruſpicem cum uidiſſet. Epi. 115 b. Illud mihi occurrit, quòd diſceſsit,& c. de Leg. 162 b, II lud extremum eſt, quòd rectè uiuendi ratio meliores efficit. & ibid. Atque hoc in omni diſputatione ſic intelligi udlo, quòd dicam naturami eſſe,&c. ad Her. a, Hoc modo in lo- co communi per amplificationem inijciemus: quòd ſi hoc feciſſet, tamen ei ignoſci conueniret,&c. Epi. 48 a, Facilè ap paret, quòd me colat. Qu. Fr. 319 a, Epiſtola, in qua primum erat, quòd antiquior dies in tuis fuiſſet aſcripta literis, quã
Cc 3 in Cæſa⸗

163 r0. V in Cæſaris. in Ver. 233 b, Ea enim ſcripta eſt, qudd iſte uirgis neminem cecidiſſet. Atti. b, Accedit aliud incommodum, qudd illa opinio,&c. Atr. 19 4 a, Ad Siccam ſcripſi, quòd uta tur L. Cotta. de Nat. 29 a,& b, Apparet quòd aliud 4 terra ſumpfimus, aliud ab humore. O ff. Equidem illud animad- urerto, quòd qui proprio nomine perduellis eſſet, is hoſtis uocaretur. Epi. 108 a, Memini, quòd mihi deſipere uideba- re. Qu. de Pet. 208 a, Memini quòd nulla in re illis unquam moleſtus fui. in V. 230 b, Ianrilla præteribo, quòd iſta abſtu lit menſas,&c. Epi. 12 P, Acceſsit huc quòd poſtridie ille ue nit. de N. 73 b, Addo huc, ꝙ mihi pater miſit,&c. Atti. 120 a,
Omitto illa uctera, quòd iſtum in rep. ille aluit, auxit, arma uit. At. 127 b, Mea quòd ſemper fuit ſentẽtia primũ de pace, deinde, G&c. meminiſſe te arbitror. de Cl. 190 b, Hoc ipſum etiam poſui pro argumẽto, quòd ille ſolutè egiſſet. pro Qu. R. 5i a, Tu Qu. Roſc. pro'opera, labore, quòd cognitor fuiſ- ſet, quòd uadimonia obiſſert, rogaſti, ut,&c. At. 177 b, Aude- bo petere abs te, quòd te oro ne exiſtimes,&ec. de Cl. 192 b, Illud minus curo, quòd cõgeſsiſti operarios omnes. de Ar. 243 b, Quod ni tu uoluiſſes,&c. haud ſcio,&c. Epiſt. 197 a, Quodni ita putarem, ipſe perſcriberem. Epiſt. 235 a, Quòd utinam minus uitæ cupidus fuiſſem.& I. V. 121 a, Quod ego niſi,&c.
QVODſ pro nam fi. Orat. 201 b, Quod ſi in philo ſophia tã tum intereſt quemadmodum dicas, quid tandem in cauſis exiſtimandum eſt. Ep. 55 a, Quod ſi nullum haberes ſenſum niſi oculorum, prorſus tibi ignoſcerem„ſi quoſdam nolles uidere. Epiſt. 96 a, Quod ſi mihi permiſiſfes, confeſtim,&c. de Cl. 175 a, Quod ſi omnia,&c. commodius,&c. Attis. 35 b, Quod ſi cuipiam, huic tamen non. Quin. Fr. 290 b, Quod fi
tibi bellum adminiſtranti uiderem,&c. tremerem animo, &c. Irem: Quod ſi quis eſt, qui,&ec. pro Arch. 188 b, Quod ſi non,&c. tamen,&c.& 1⁸9 a, Quod ſi ipſi neque attingere, &c. tamen,&c.
QVODAMMOHPOO. de Orat. 107 a, Vocem ab acutiſsimo ſono uſque ad grauiſs imum recipere,& quaſi quo dammo- do colligere. de Clar. 189 a, Voce, motu, forma etiam magni fica quodammodo.
QYVOI, pro cui. de Legib. 182 b, Quoi auro dentes uincti eſ- ſent,&c.
QVOIVS. pro cuius. de Leg. 166 b, Ad finem bonorum quò referuntur,& quoius adipiſcendi cauſa ſunt facienda o- mnia.
QVO magis, ut magis. de Inu. 78 b, de N. 63 b, Quo magis co gito, eo minus inrelligo.& pro S. R. 29 b, Quo minus,&c. co magis,&c. pro S. R. z2 a, Tenuitas huius eo magis elucet, quo magis occultatur.
QYVO magis fine eo,& quo minus, poſt rei expoſitionem epi- phonematicôs. de Off. 6 a, Eſt aũt in hoc genere moleſtum, quòd in maximis animis, ſplendidiſsimis que ingenijs ple- runq; exiſtit honoris, imperij, potentiæ, gloriæ cupiditas. Quò magis cauendum eſt ne quid in eo genere peccetur.
QVO minus. quo ſecius, ut non. de In. 78 a, At. 2z a, Nihil de- ſideramus, quo minus Epeirũ ipſam poſsidere uideamur. de Orator. 107 b, Neque repugnabo quo minus omnia le- gant,&c. Attic. 173 a, Nihil te deterreo, quo minus id diſpu- tes. de Cl. 175 a, Vacationem augures, quo minus iudicijs o- peram dent, non habere. I. C. 14 a, Quę religio C. Mario nõ fuerit, quo minus C. Glauciam prætorem occideret. pro Dom. 229 b, Nihil de me tuliſtis, quo minus eſſem in ciuiũ numero. in Verr. Nemo ſe anteponat, quo minus reus fiat. Epiſtol. 72 a, Interpellat me, quo minus honoratus ſim, dũ ne inrerpellet, quo minus reſp. antè defendatur.& 36, Illud non perficis, quo minus tua cauſa uelim. Tuſcu. 16 8 a, Mors non deterret quo minus,&c. Epiſtol. 9ↄ3 b, Non eo res me deterruit, quo minus,&c. Epiſto. 4 b, Nemo eſt qui neſciat, quo minus diſceſs io fieret, per aduerſarios tuos eſſe factũ. Epiſtol. 4 b, Tanquam nihil denegatum ſit ei, quo minus quàm paratiſsimus eſſet. ad Herenn. 4 b, Impedimento eſt quo ſecius feratur lex. Offic. i5s a, Quæ eo facilſora ſunt phi- loſophis, quo minus patent multa in eorum uita quæ for- truna feriat,& quo minus multis rebus egent. de Orat. r a, Nullis terminis circumſcribit ius ſuũ, quo minus ei liceat uagari quò uelit. I. P. 87 a, Nemini ciui ulla, quo minus ad- eſſet, ſatis iuſta excuſatio eſt uiſa.
QVONODO. quo pacto, quemadmodũ, qua ratione, qua Uia, ut. de Orat. no a, Vt enim quęras omnia, quomodo Grę ci ineptum appellent, non reperies. Ep. 30 b, Si reſp. tibi nar rare potuiſſet, quomo do ſeſe haberer, non facilius,&c. Epi. 20 a, Hæc negocia quomodo ſe habent, ne epiſtola quidem narrare audeo tibi. de Or. 123 a, In hac arte nullũ eſt præce- Pptum, quomodo uerum inueniatut, ſed rantum eſt, quomo do iudicetur. de Ar. 245 a, Et ſua cõcio riſit hominem, quo- modo ipſe gloriari ſolet ducentis confixum ſenatuſconſul-
8 3
V 116 G tis. pPro S. R. ‧9 b, Foſtulatio breuis(& quomodo mihi per- ſuadeo) aliquanto æquior. cont. Rul. 76 2, Sed ita me con- ſulẽ feciſtis, quo modo pauci in hac ciuirtare facti ſunt. Tuſ.
232 a, Et quomodo hoc,&c. ſic illud,&c. pro Qu. 16 b, Qus
quomo do nunc intendit, ne uiuum quidem tum putabar.
ad Br. or a, Quomo do equidem credo, quod,&c. quomodo
aũt multi ſuſpicantur, ne te,&c. quod ego non credo. de N.
67 b,& Att. 133 a,& 204 b, Quomodo nunc quidem eſt. Qu.
Fr. 30 a, Quomodo res ſe haber, non eſt facillima.& Epiſt.
98 a, Quomodo homines dicunt. Atti. 10a, Cæſar quomo-
do exuſtat in uictoria. Qu. de Pet. 212 a, Cum id petitur, qd'
honeſtè promittere non poſſumus, quomodo fiquis roget,
&c. At. 204 b, Nam qũo nunc eſt, pedẽ ubi ponat in ſuo non
habet. ꝓ S. R. 25 a, Illa quomodo crimẽ cõmentitiũ cõfirma
ret, non inueniebat: ego res tam leues, qua ratione infirms ac diluam, reperire non poſſum. de Orat. 121 a, Hlud ad uos
Cotta& Sulpiti, quomo do nunc ſe iſtorum artes habent,
pertimeſcenda eſt multitudo cauſarum. L. Quam.
QVOMODOCVNQVE. ut ut, utcunq;, quo quo modo, quocunq; modo, quib. rebus pofsis. Ora. 203 a, Erpoterit, quocunq; modo poſtulabit, cauſam cauſa dicere. Epiſt. 238 a, Quomodocunq; res ſe habet, poteris,&c. pro Clu. 27 b, Aliquem quibus rebus poſsis adiuuare.
QVONDAM. quodam tempore, fuit quoddam tempus cũ. de In. 42 a, Apud maiores noſtros.)(Nuper hoc tempore.
de In. 62 a, Crotoniatæ quondam, cũ florerent omnibus co pijs,&c.& ibid. b, Etenim quodam tempore Crotoniatæ antè ſtererunt,&c. Pro S. R. 44 b, Populus Rom. qui quon- damin hoſtes leniſsimus exiſtimabatur, hoc tempore,&c. pro Pomp. 3 a, Medea illa ex Ponto quondam profugiſſe dẽ citur. I. A. 2u1 a, Brutus quomodo quondam illius generis at: que nominis natus ad remp. liberãdam. de Or. 8⁷ a, Ea quæ quondam accepi in noſtrorum hominum diſputatione eſſe uerſata.& 96 a, Conſuetudo mea qua quondã ſolitus ſum uti. de Cl. 18 a, Curionem quondam concio reliquit. Acad. 3 b, Et alias ſæpe,& quondam in Horten ſij uilla. pro Pl. 166 b, Quondam de biennio aut de breui tempore.& Antequã- 19 5a,& At. 26 b, 27 a,& de Finib. 5 b, Omnia ferè quæ ſunt concluſa nunc artibus, diſperſa& diſsipata quondam fue- runt. Attic. 156 b, Is qui nos fibi quondam ad pedes ſtratos non ſubleuabat.
QVONIAM. pro eo quod quando. Tuſcu. 173 a, Qui fortis eſt, idem eſt dens, quoniam confidens mala conſuetudine in uitio ponitur.& Epiſt. 50 b, Tamen ei moriendum fuit, quoniam homo nata erat. pro Pla. 276 b, Et quoniam tu itæ uis nimium me gratum eſſe, concedam. pro Fl. 160 b, VbE ergo crimen eſt? quoniam quidem furtum n uſquam repre- hendi,&c. pro S. R. z3 a, Quoniam quidem ſuſcepi, non dee ro. de Or. 103 a, Tolerabilius eſt ſic dicere, ut quoniam dicè di facultas,&c. ſic boni oratoris, multa aurib. aecepiſſe,&c- de Orat. 1 b, Quanquam quoniam,&c. Epiſt. 19 b, Quã⸗ obrem, quoniam,&cc. I. A. 189 a, Quapropter quoniam,&c. aliquando,&c. Att. 21 b, Quoniam quidem, quæ nos ſcribi- mus, te delectant..
QVO pacto. quomodo, quemadmo dum. de In. 67 a, pro Qu⸗ 10 a, Quemadmodum,&c.& quo pacto,&c.
QVOQVAM. I. V. Act. 4 a, O' Verrea præclara, quoquam ſt
acceſsiſti, quo non attuleris tecum iſtum diem.
QVOQVE. exiam. pro R. P. 128 a, Si ita feciſſem, me ſcilicet maximè, ſed proximè illum quoq; fefelliſſem.
QVOQVO. quocunq;. cont. Rul. â0 a, Hic ager quoquo pre
cio coemptus ſit, tamen ingenti pecunia uobis inducetur- pro Dom. 218 a, Dicam ipfo audiente, quoquo animo me auditurus eſt. pro R. P. 26 a, Quæcunq; mens illa fuit Gabi nij, is quoquo confilio fecit, fecit certè ſuo. de Or. 139 b, Aut quo quo animi uitto dictum ſit.„ QVOQVOMO DO. quomodo, quocũq; modo, quacũq ratione, omni ratione. pro Mil. 119 b, Stet hæc urbs præcla- ra, quomo do de me merita erit. Off. 76 a, Etiam temperan- tiã inducunt, nõ facillimè illi quidẽ, ſed tamen quoquomo do poffunt. Iré ibid. Atq; in his trib. generib. quo quomodo poſſunt, non incallidè tergiuerſantur„&s ibid. kortitudine quoq; aliquo modo expediũt. At. 128 b,& 24 b, Pridie quo- quo modo poterã ſcripſeram,&c. Atr. 120 b, Quoquomodo ea res huic quidem cecidit. in Vatin. 36 b, Ego legibus tuis, quoquomodo latæ ſunt, pareo. Epi. 135 a, Vt quo quomodo te liberarem. in Ant. 109 a, Fuit aliquis caſus quem tulimus, quoquomodo ferendus fuit. pro R. P. 120 b, Quoquomodo potero me expediam. de D. iu b, Quocũq; enim modo nos geſſerimus, fiet tamen illud quod futurum eſt. Epi. 5 a, Quo quo modo quidem ſe res habeat.& 55 b, Quoquomodo res ſe haberet. Att. 121 b, Quo quomodo nunc eſt, nõ eſt,&c. J. C⸗ 119 a, Quacunq; ratione placet.& ibi. Omni ratione. de Or-
121 a, Quomodo, pro quoquomodo. Goso-
—
—
—
6
„*
———
—
—½ 2 ꝙ—

.
orefuit quoddam enn: Mrs.).N nn Nuperhoc denpen. dam, cü loreren vmnbu uodam tempore Croto 4 b, Populus om. dücun. timabatur, Nocten n. Lonto quondam rwüuſi do quondamilun zeenia lderidam de0rhaig m hominum diputrong dmea qua quondi ſoltui ondam concio teligut za. ain Hortencj uilla rl 7 de dreui tempore.&maqä. aid. zib, Omniafasquir rſa& diſsipataquondimt idi quondam adedestau
uando. Tuſcua Üh nconfdens mala conltenin d, Tamenei monendonfi, co Pla.*76 b Etqvocianun concedam. pro Rtehſi nidem furtum nuſquamhr oniam quidem ſuſcepim- s eſt fic dicere ut quomune- oris, mul:a aurib acc 4 quoniam Rc. EpitdE
A 99 a, Lupropter guonünb
ſh oniam quidem quxe
aimodum eh f d
0 Nerreapraclm oan m diem.
stecum iſt.
inafeciſſem,
Rul.lo aHcas ngeutipecunlaue uouins *ente, quoquei
8
dre
165 V b
QVYOQVOTEMPORE. quandocunq;. Att. 136 a, Aduen- rus noſter, quoquotempore fuerit, erit gratus.
QVYOQVOVE KSVS, uel quoquouerſum, in omnem par- tem. I. A. 224 a, Vtiq; locum ſepulchro in campo Eſquilino C. Panſa conſul, ſeu quo alio in loco uidetur, pedes triginta quo quouerſus deſignet.
QVORSVM uel quorſus, quò, ad quid. Tuſc. 160 b, Quor- ſum igitur hæc ſpectat oratio? Epiſt. 181 b, Quorſum igitur hæc oratio longior? quia,&c.& de Or. 15t a, Quorſum igi- tur hæc ſpectat tam longa,& tam altè repetita oratio?& in An. 223 a, Quorſum hæc omnis ſpectat oratio? Poſtꝗq. 198 b, Quorſum igitur hæc diſputatio? quorſumè ut,&c. de N. 71 b., Veſtri hæc confirmant, interpretando quorſum quieq; pertineat. At. 51 b, Verebor quorſum id caſurum eſſet. At. 113 b, Hæc intelligentur, quorſum euentura fint. pro Qu. R. 52 b, Quorſum recidat reſponſum tuum, non magnopere la- boro. Att, 145 a, Videamus illius rationes quorſum fluant.
. Atr. 15 3 a, Videamus hoc quorſum euadat. de L. 156 b, Quor
ſum tandem aut cur iſta quæris?& 168 b, Sed quorſum hæc pertinent. Att. lib. z, Tanto in odio eſt omnibus, ut quorſus eruptura ſit, horreamus. de Cla. Quorſus inquam iſthuc. de L.lib., Quorſus hæc pertinent.
QVO T. Art. 50 b, Qui tot annos quot habet, deſignatus con ſul fuit, nec fieri Coſ. potuit. de Ora. z01 b, Quor oratorum genera,&c. totidem orationis ſunt. de Or. 121 a,& 163 b, Si in perſonis ponitur, quot homines, tot cauſæ. Tuſ. 174 b, Cras
autem& quot dies erimus in Tuſculano, agamus hæc.
Aca. u a, In his quale ſit id quod percipi poſsit, totidem uer- bis, quot Stoici. Tuſc. 166 b, Quot, quantas, quàm incredi- biles calamitates haufit. QVOTANNIS. fingulis annis, omnibus annis, in fingulis annis. de N. 46 a, I. V. 135 a, Siculi ex cenſu quorannis tribu- ta conferunt.& Or. zu a.— QVOTCVNOQVE. de L. li. 3, Huic poteſtate pari quotcun ue Senatus creuerit, populusue iuſsit, rot ſunto. QVOTENV S, a, um. At. 197 b, Is Opindr ita partes fecit in ripa, neſcio quotenorũ iugerũ, ut certa precia cõſtitueret. QVYOTIDIANVS, a,um. communis, aſsiduus. Ep. z a, Nam dm in ſermone quotidiano, tum in ſenatu palam ſic egit cauſam tuam,&c. Luc. Epi. 70 b, Tu non intelliges, te que- relis quotidianis nihil proficere? de Ora. 105 a, Præbere ali- cui uictum quotidianum in Prytaneo. Tuſc. 242 b, Quoti- diano cultu arq; uictu. de Or. 101 a, In uſu quotidiano,& in uſu quodam communi. L. Vſus. de Inu. 80 a,& de Or. 101 b, In ſermone quotidiano. de Orar. 160 b, Vulgaris, quotidia- nus,peruagatus. At. 131 b, Non dubito quin tibi odioſæ fint epiſtolæ quotidianæ. Attic. 284 b, Audire aliquid de te, non ſolùm uſitatum, ſed etiam quotidianum eſt. de Fat. 140 b, Primò illa quæ erant quotidiana,& quaſi legitima nobis, de pace dicta ſunt. IJ. P. 93 a, b,In hac quoridiana aſsidua ur- bana uita. 1
QVOTIDI E. ſingulis diebus, in dies, in ſingulos dies. At. 71
4, Quotidie, uel potius in fingulos dies, breuiores literas
ad te mitto. pro Dom. 36 a, Cùõm mihi ſumma& quotidie maiora præmiaà in repub. fore putabas. Att. 175 b, Quotidie Balbi ad me literæ languidiores. Epi. 85 a, Me quotidie Cæ- ſar magis amplectitur. Qu. Fr. 323 b, Comitiorum quotidie ſinguli dies tolluntur obnunciationib. in An. 15ã3 b, Quori- die magis magisq́; perditi homines minabantur. ad Br. 289 a, Obdureſcunt quotidie magis boni uiri.& At. 18 8 b, Et id
quotidie magis. Qu. Pr. 319 b, Quod ſcribis te à Cæſare quo
tidie plus diligi,immortaliter gaudeo. pro Cæl. 37 b, Lex,
quæ de ſeditioſis ciuibus quotidie quæri iubeat: id eſt, quo
cunq; die, etiam feſtis diebus.
QN OTIES. uel quotiens. pro Mil. 109 a, in Verr. 138 a, Verùm b
quoties& quot nominibus auferes?& de Orat. 107 a, To- ties quoties præſcribitur. I. C. 100 b, Quotiens iam quotiẽs iam tibi exorta eſt ſica iſta de manibus. Epi. 6 a, Quoties mi hi certorum hominum poteſtas erit,&c.& ⁹9 a, Toties,&c. quoties,&c. QVOTIESCVNOQVE. quocunq; tempore, quandocun- que. in C. 99 b, Quotieſcunq; me petiſti, per me tibi obſtiti. pro Dom. 227 b,& de Or. 121 a, Senatus quotieſcunq;,&c. to ties,&c. pro Seſt. 28 b, Is quotieſcunq; me uiderit, ingemi- ſcet. Epiltol. 16 a, Sed quocunq; tempore mihi poteſtas tui præſentis fuerit,&c. QVOTOVOT. Epiſt. 78 b, Peream, ſi te omnes, quotquot Aunt, ferre poterunt. de Inu. d0 b, Si duæ leges, ſi plures aur quotquot erunt.— QVO TVS, 4,um. de Orat. 16 a, Quotus enim quiſq; eſt, qui teneat artem numerorum ac modorum?& Attic. 7 a, Quo- rus enim quiſq; qui epiſtolam paulo grauiorem ferre poſ- ſit.& de Nat. i7 a, Quotus enim quiſꝗ, formoſus eſt? Tuſc- 377 a, Quòtus enim quiſq; philoſophorum inuenitur qui
„
R A 1166
ſit ita moratus ut ratio po ſtulat. pro Fl. 66 a, Quotus enim quiſq; eſt, qui hãc in rep. ſectã ſequaturèpro Pl. 272 b, Quo- tus enim quiſq; diſertus, quotus quiſq; iuris peritus. deP. n9 a, Quota enim quæq; res euenit prædicta ab his?l. V. 1ν 9 b, Quotus erit iſte denarius, qui non ſit deferendus? id eſt, an bini, uel terni, uel deni. At. 144 a, Sciebam enim de quo. to anno,& quantũ in ſolo ſolere quæ rere. pro L. 4 a, Quo tus enim iſtud quiſq; feciſſeteut,&c. Irè, At fuit fama, quo- tus quiſq; eam fugere poteſt in tam maledica ciuitate 2ad Her. 22 b, Ne quando perturbatione ordinis impediamur, quo ſecius quoto quòq; loco libebit, poſsimus,&c.& 22 a, Vr in quamlibet partem quoto quòq; loco libebir, poſsi- mus,&c.
QVOVSQVYE. quam diu, quẽ ad finem, quoad, quatenus.
Afens b. Auouſa ie quie hunc regè feremus?& 248 a, Quo- uſq; ludemurꝭ& b, Quouſq́; inquies?q uoad erit integrum, erit autem uſquedum ad nauem. de Som. 129 a, Quxio, in-
Kine ana chnehdme eSom. a9⸗, Quaxo, in- quit ille, quouſq́; humi defixa tua mens erit I. C. 9 b, Quo- uſ9, üden abutère Carilina patiẽtia noſtra?& pro Fl. 16
‚Gouſqz negociabere?pro Pl. 257 a, Quouſq; iſta dicis? R
Litera, quæ Græcis 6 dicitur. de D. 128 b, Demo-
ſthenem ſcribit Phalereus, cum 5ο dicere nequirer,
7— D exercitatione feciſſe, ut planiſsimè diceret. Or. z12
G a, Ex uſu dicunt& è rep. quod in altero uocalis ex- cipiebat, in altero erat aſperitas, niſi literam ſuſtuliſſes. E-
piſſt. 35 a, Ex ratione itineris.
Prr 8 4 1..„ 5. 5. 8
RABIDE.fu renter, rabiosè. Tu ſc. 231 b, Omnia rabidè appe tens, cum inexplebili cupiditate.
RABID VS,a, um rabioſus, furens. in Ar. Veltoto ſpirans ra- bido de corpore flammam.& ad Her. 39 b Iſte aſpectu ra-
bido circumſpectans huc& illuc.
RABIE S,ei furor. in Sal. 273 a, Quòd iſta inuſitata rabie pe- tulanter in uxorem meam inuafiſti.& Tuſc. 20 4 a, Hecubaã putant propter animi acerbirarem quandam& rabièẽ fin- gi, in canem eſſe conuerſam. Tuſ. 220 b, Neq; eos exiſtimet
ſine rabie quic quam fortiter facere poſſe.
RABIOSE'rabidè, furioſè. Tuſc. 319 b, Nihil ne in ipſa qui⸗ dem pugna iracnndè rabio ſéue fecerunt)(„Leniter, quietè.
RABIOSVLVS, a um Ep. 102 b, Primas illas rabioſulas ſat fatuas dediſtii..
R AB 10 SV S,a, um. rabidu s. Tuſ. 219 b, Vide ne fortitudo mi nimè fit rabioſa, ſitq́; iracundia tota leuitatis.
RABVLE Aulæ. caufidicus, rabioſus& ineptus. Or. z01 a, Non enim declamarorem aliquẽ de ludo, aut rabulam de foro quærimus. de Orat. 102 a, Non enim cauſidicũ neſcio qué, neq; proclamatorem aut rabulam conquirimus. de Cl.180 b; Rabulæ, qui& indocti planè, aut inurbani aut rultici fuerunt.
RADIA NS, tis. radiatus. in Ara. Stellæ ſub pedibus ſtratæ ra diantis aquari. Orat. zu1 a, Hoc motu radiantis eteſiæ in ua da ponri.
RADIATVS, a, um. radians. de D. 89 b, Orbis flammeus ra- diatus. Accij. de Or. 15 b.Lumen radiatum. Ennij.
RADICITV S. ſtirpitùs, funditùs. de Na. 25 a, Epicurus ex animis hominũ radicitùs extraxit religionè.& de Fi. 70 a) Tollere atq; extrahere aliquid radicitùs. Tuſc. 3 b, Hanc excutere opinionem mihimet radicitus uolii. pro Do. 220 a, Radicitùs euellere omnes actiones alicutus.
RADICVLA, l. parua radix. de D. 136 b, Draco radiculam in ore ferens,&c. bis.
RADIVS, dij. luminis quafi ia culum. de Fin. 141 b, Vt ſtellæ in radio ſolis, ſic bona corporis in uirturum ſplendore ne cernuntur quidem. in Ar. Et quantũ radios iacimus de lu- mine noſtro. de Vn. 19 a, Globoſum, cuius omnis extremi tas paribus à medio radijs artingitur. Att. 24 a, Cyrus aie- bat, radiorum apaoes latis luminibus, non tam eſſe ſua- ues. L. Feneſtra.
RADIVS, Geometræ inſtrumentũ, ſeu uirga, qua lineas du- cit. Tuſc. 2 41 a, Humilem homunculum à puluere& radio excitabo. id eſt, Archimedem.
RADI NX, cis. ſtirps. de Ein. 123 a, Videmus ea quæ terra gignit, corticibus& radicibus ualidè ſeruari. Off. 41 a, Vera glo- ria radices agit, atque eriam propagarur. Tuſ. ¹ a, Non ſo lum ramos amputare miſeriarum, ſed etiam radicum fi- bras euellere.& ibi. Ita ſunt ſtirpes altæ ſtulrtitiæ. pro Cæl. 40 a, Niſi tot uitiorum tanta immanitas quibuidam uir- tutis radicibus niteretur. I. A. 193 b, Virtus eſt una altiſs i- mis defixa radicibus, quæ nulla unquam ui labefactari po teſt.& Brut. 287 b, Malum, quod fundamentum& radices habeat altiores. At. 165 a, Nam habent ſuas radices, quas ta men euellerem, ſi poſſem. cont. Rull. 29 b, In Maſsici radici- bus.& Antequam. 196 b. In radice palatij.
Cc 4 RADO,

1167 R A‿
RAD O, dis. de L. 182 a, Mulieres genas ne radunto. pro Quin. Rof. 48 a, Qui capite& ſupercilijs ſemper eſt raſis RAMVLVS,I. de D. 105 b, Ramulum adductum, ut remiſſus eſſet, in oculum recidiſſe. ö““ RAMV S, mi. de Ora. 159 a, In arboribus truncus, rami, folia. in Arat. Denudat folijs ramos& cortice trunicos. Pro Cec. 296 b, Qui prætereuntes ramum defringerent arboris- RANNX, wa. de N. 5i a, Ranę marinæ dicuntur ſeſe obruere are- na folere. At. 246 a, Ranæ eniim 5νεσνυνανν RANCIDVS,a, um. L. Subrancidus. RANVNCVI.VS,I. rana. Ep. 104 a, de D. 83 a... RAPACITAS,1. cupiditas rapiendi. pro Cæl. 40 a, Quis in rapacitate auarior?.... RAPN,. prædo. I. P. 93 b, Iſte crudelis olim furunculus, nũc uerò etiam rapax.& Sal. in Cic. 171 a, Manus rapaces.in Ver. 148 b, Furem aliquem aut rapacem accuſaris. de Amic. 105 b, Nihil eſt appetentius ſimilium ſui, nihil rapacius quàm natura. de Nat. 64 b, Europam Libyamò; rapar ubi diui- dit unda. 8 RAPID E). uelociter. de Orator. 208 b, Quod cum rapidè fertur, ſuſtineri nullo modo poteſt. de Leg. 170 a, Rapidè dilapſus..— RAPID VS, a, um. uelox. de Fin. 64 b, Nuſquam orationem ra idam coerceas. RAPINA, na. furtum quod per uim fit I, C. 106 a, Nihil cogi- tant niſi cœdes, incendia, rapinas.& Offic. 44 a, Atq; etiam largitionem ſequuntur rapinæ. Epiſtol. 188 a, Spes prædæ ac rapinarum. Epiſt. 138 a, Si qua uis, aut ſi quæ rapinæ fie- ri cœperint. 1 RAPILO, is. uo co, prędor, traho, abripio. Of.z a, Cùm utilitas ad ſe rapere, honeſtas contrà reuocare uidetur. Ep. 99 a, Eſ- ſe dum aliquod rapias, ad nosꝗ́ recurras. I. C. 102 a, Quò te iſta tua cupiditas effrenata rapiebat. Off. 40 b, Cum aliqua his ampla& honeſta res obiecta eſt, totos ad ſe conuertit, & rapit.& de Fin. 6 4 b, Cum fertur quafi torrẽs oratio, mul ta cuiuſq; mo di rapit,&c. de D. 103 a, Et ad diuinarum re- rum cognitionẽ cura omni ſtudio ꝗ; rapiuntur. de Ar. 256 b, Ad quem metum ſi deorum monitis nõ duceremur, tamen ipſi noſtro ſenſu cõiecturaq́; raperemur. Off. 56 a, Detrahe- re aliquid alteri,& rapere ad ſecommoda alterius. I. P. 92 a, Cupiditate cæca prædæ ac rapinarũ rapi. de Le. 178 a, Opi- nionibus uulgi rapimur in errorem. pro PFomp.7 b, Claſsis quę ad Italiam ſtudiò inflãmato raperetur. Oct. 330 b. IIlum hoſtem accerſirum ad bona populi Ro. rapienda. I. A. 193 a, Sed ſpes rapiẽdi atq;, prædandi cæcat animos. Epi. 198 b, In Græciam deſperata libertate rapiebar. Tuſ. 230 b, Cum cæ- teræ uirtutes ad tortorem rapiantur. de Ora. 130 b, Vita eo- rum, qui ob facinus ad ſupplicium rapiendi uidentur. Offi. 20 a, εμν quæ hominè huc& illud rapit. Of. 40 b, Ad quas pleriq; inflammati auiditate rapiuntur. I. A. 172 a, Latrones tantum habent, quantum rapere poſſunt. contra Rul. 8 ⅝ a Marianus tribunus pleb. qui nôs Syllanos in inuidiam ra- pit. ad Her. ꝛ² a, Rapere aliquem in odium. de Fin. 94 a, Cum de rebus grandioribus dicas, ipſæ res uerba rapiunt. Epiſt. 261 a, Cùm Cæſar amentia quadam raperetur. Epiſt. 165 b, Rapere conſilium alicuius in contrariam partem. RAPSERI I, pro rapuerit, antiquum uerbum. de L. 174 a. RAPTIM, curſim, ſucciſiuis(ut aiunt) operis. Att. z8 a, Hæc ſcripſit raprim.& pro Dom. 241 b, Cùm ille ageret raprim & turbulentè illam rem. ad Her. 40 a, Iſte ſe raprim domum ſuam conijcit.— RAPTO, A. pro Dom. 225 a, Vxor mea quam uexauiſtis, ra- ptauiſtis, omni crudelitate lacerauiſtis. Tuſ. 171 a, uadri- iugo curru raptari.
RAFTATVS,R, um. pro Seſt. 28 a, Euerſa domus eſt, fortunæ
uexatæ, diſsipati liberi, raptata coniunx.
RAPTVS, a, um. Tuſc. i6 b, Gafiymedes à dijs raptus
RAPTVS, à. ſtuprum. I. V. 225 a, Raptus uirginis. Tuſc. 225 a, Quis de Ganymedis raptu dubitat quid poetæ uelint?
RARENTER, pro rarò, teſte Chariſfio lib. 2.
RARITAS, tis. de Na. 53 b, In pulmonibus ineſt raritas quæ- dam,& aſsimilis ſpongijs mollitudo.
RARO rarenter, inſolenter, non ſæpe, minus ſæpe. ad Heren. 19 a. pro S. R. 24 b, Hoc maleficium ita rarò extitit, ut ſi quando auditum ſit, portenti ac pro digij ſimile numere- tur. de Inuen. 5* b, Deinde id euenire uulgò ſoleat, an inſo- lenter& rarò..
RARVS, a, um. quotus, paucus. de Somn. 129 b, Vides habitari in terra raris& anguſtis locis. de Amic. 108 b, Qui igitur in utraque re conſtantem ſe præſtiterit, hunc ex maximè raro hominum genere iudicare debemus. de Finib. 31 b, In omni re optimum quidꝗ; rariſsimum eſt. de Amic. ur a, Omnia præclara, rara. de Inu. 97 b, Oportet autem animaduertere, ne cum aliter multa ſint iudicata, ſolitarium aliquod aut
R A 116 8 rarum iudicatum afferatur. Topic. 226 b, Rarum, ſingula-
re.)(Vulgare. RASVS, z, um. abraſus. pro Qu. R. 48. L. Rado.
RATIO, onis. co nſilium, mens, modus.)(.Libido. Offic. 20 b, Duplex eſt enim uis animorum atq; naturæ: una pars in ap petitu poſita eſt, quæ eſt Græcè ôpal, quæ hominem huc& illuc rapit: altera in ratiòne, quæ docer& explanat, quid fa- ciendum fugiendume fit, ita fit ut ratio præſit, appetitus uerò obtemperer. de Nat. 35 a, Ratio eſt, quæ præſtat omni- bus. de L. 172 b, Omnia quæ rarionem habent, præſtant ijs quæ ſunt rationis expertia. de Na. 73 b, Motus celer cogita- tionis, acumen, ſolertia, quam rationem uocamus. Aca.7 b, Ratio quaſi quædam lux lumenq́; uitæ.& Tuſc. i8 b, Domi na omnium& regina ratio. de Sen. 91a, Mens, rario& con- filium in ſenibus eſt. pro Qu. ꝑ b, Rationi ac confilio locum dare. de Cla. 172 b, In mundo& mentem& rationem ineſſe. de L. 159 b, Lex eſt mens ratió; prudentis.& ib. Lex eſtra- tio ſumma inſita in natura.& ibid. Eadem ratio cum eſt in hominis Mente confirmata& confecta, lex eſtide Diu. 126 a, Quibus in rebus non ratio& conſilium; ſed temeritas& caſus ialet. de Ar. 244 a, fracundi longius digredi, quàm ſa- pientis hominis cogitata ratio poſtulat: Off. 16 a, Exercen- dum eſt corpus,& ita afficiendum, ut obedire cõfilio ratio- niq; poſsis in exequendis negocijs,& in labore tolerando. de N. 64 b, Homo habet ſenſum,& rationem,& orationem. Top. 226 b, Expers rationis.)(Ratione utens. Of.3 a, Homo qui ratiònis eſt particeps; per quam conſequentia cernit, principia& cauſas rerum uidet, earumd; progreſſus quaſi acceſs iones nõ ignorat, ſimilitudinesq́ compatat; rebusq́; præſentibus adiunigit atque annectit futuras. de Nat. 73 b, Quemadmòodum ratjone rectè fit, ita ratione peccatur.& ibid. multa de ratione. 1
RATIO. inſtitutum, uia, modus. quid ſequeris, quam ratio- nẽ ſequeris? pro Cl. z1 b, Te oro ut mihi rationem oſtendas iudicij corrumpendi. Att. 191 b, Inire rationem faciendi ali- quid.& 225 b, Ea ratio ædificandi initur,&c. Ep. 165 a, Ratio nem ineo. Off. 41 b, Pecuniæ quærendæ non ſolum ratio eſt, ſed etiam collocandæ, quæ perpetuos ſumptus ſuppediter. pro Pl. 267 a, Ratio quam in decernendo ſecuti ſumus. Offi. 42 b, Duplex eſt orationis ratio, quarum,&c. At. 6 a, Duæ e- piſtolæ in eandem rationem ſcriptæ. de Or. 122 b, Rationem bene uiuendi hominibus dare. de Or. 207 b, Omnia quæ ra- tione docentur& uia. pro Qu. 4 b, Mo do& ratione omnia facere.& ibid. Rectè atq; ex ordine aliquid fieri. Epiſt. 5 a, Itaq; eam partem quæ ab exquiſita quadam ratione& do- ctrina proficiſcitur, non attingam. pro R. P. 128 b, Augere rem bonis& honeſtis rationibus. Offic. 69 a, Hoc ego nihil utilius inuenio, cum ad ueritatem cœpi reuocare rationè. & 27 b, Vr incipiendi ratio fuerit, ita deſinendi modus. Off. 30 a, Cynicorum ratio eſt intmica uerecundię. IJ. V. 236 a, Hęc eadem nunc ab illis defenſionis ratio uiaq; tentatur. Quin. Fratr. 298 a, Ea noſtra ratio eſt; ut omnes boni faueant, o- mnes improbi oderint. Epiſt.33 a, Tua ratio poſtea eſt com- mutata.& ibid. Ego tibi meum conſilium exponam.&*44 b, Nunc alia ratio eſt omnium rerum. de Orat. 120 a, Orato- riæ facultatis tres ſunt rationes: una,&c. altera,&c. tertia, &c. pro Quint. 14 a, Quæro, cur nemo ex tot creditoribus alijs ad iſtam rationem acceſſerit. pro Domo né a, Non- nulli illam rem ad illam ratiònem coniecturamq́; reuoca- cabant. Anteq. 195 a, Qui nouam rätionem ſuſcitant, uete- res maiorum obrerunr laudes. in Cat. 106 a, Diuerſa Cati- linæ ſtudia in diſsimili ratione. Ppro Flac. 155 b, Niſi mihi to- tam rationem omni& perſanarum genere& liter arum ex- plicaris. Poſtquam. 203 a, In officio perſoluendo diſsimilis ratio pecuniæ debitæ eſt. pro Fla. i80 b, Pergami non mul- rumi auri ratio conſtat. pro S. R. 22 a, Sylla pacis conſtituen-
dę rationem& belli gerendi poteſtatem ſolus habet. de Cl. 188 b, Cæſarrationem adhibens, conſuerudinem uitioſam emendat.& 189 a, Cæſat ſplendidam quandam& minimè neteratériam dicendi rationem tenet. pro Domo 243 3, In utendo ratio, in carendo patientia expeten da eſt. pro S. R.
19 a; Non modèò ignoſcendi ratio, ſed etiam cognoſcendi
do de ciuiſtate ſublara eſt. de Cla. 168 b, Oratꝗrum
fontes uides ad noſtrorum annalium rarionem ueteres; ad ipſorum ſanè recentes. Quin. Fra. 324 a, Puerum in hane no-
ſtram rationem conſuetudinem ꝗ; inducemus. pro Do. 230
b. Is conſtans in optima ratione ſemper fuit. At. 283 a, Ratio
illa, quæ etiam poſteris poſſet eſſe ſalutaris. pro Dom. 231 a,
Nemo mihi ſe ipſa populari ratione anteponat. pro Quint-
3 4, Hoc eo per te agebatur, quòd propter ærariam ratio⸗
nem non ſatis erat,&c. de Pro. 76 b, Nec totam ratione Gal
lici belli propè iam explicatam p erturbare atque impedire debemus. Q. F. 295 a, Incumbe omni ſtudio in eã rationem, qua adhuc uſus es.& ib. Vt eos omni ratibe tueare. Prnd,
133 b.
——— ½———-„ͤ— N————
.
„„ e
,—

1.„Ratione nah Per quam conſequanaen aidet, earumg, ngrchnge dilitudineitz comgene e ze annectit futura. dedan
recte ft, itartiane enan⸗
odus. quid ſeguerizgumn coro ut mihi ntionendhau 191 b lnire rationemfntt Hcandi lnitur ec.Pd bſaga ir quxrendæ non ſolunue x perpetuos ſumptujſixya in decernendo ſecuiſunudi ratio, quarum dc. vöahe. em ſcnptæ. de OrmhNaa dare. de Or. 207) bOmuqn 6Q 4 bModo&ntiaum ex ordine aliquidèen hin erxquifita quadam nrenedt attingam. pro XbM onibus. Offc.69 ecp zeritatem ccpi renoemim o fueritwia defineni mas intmica eereamdtllät fonis ratio uiaq raune eſt, ut omnes bom 5 pik.32, Tvaraobe
* l meum confllum expcham
nium rerum. de giones: und, c.
1
lbibens, Coo aamäl, 1 pllendid: 8 wou ar ſp 3
4.* enll5 Duin.fr 4. aucecls
4
9 94
1169 R A
133 b, Quantos æſtus habeat ratio comitiotum.& ib. Nihil fallacius ratione tota comitiorum. de Or. 103 b, Licet iſta ra tione dicamus, pila ludere propriũ eſſe iuris ciuilis. At. 149 b, Ad eam rationè exiſtim abam ſatis aptam eſſe perſonam meam. pro Mur. 139 b, Nemo eo cõmodior, comior, mode- ratior fuit ad omnem rationẽ humanitatis. Of. 24 a, Ad hãc rationem maximã natura uim habet.& 16 a, Hæc res non ſo lum ex domeſtica eſt ratione, atringit enim& bellicam. pro Q. R. 5Jo b, Vertit hic rarionem,& id quod probare non po- teſt, fingere conatur. pro Fl. 166 b, Bonæ rationi& cõſtanti, & graui nullum à nobis fructum eſſe propoſitum. pro Syll. 268 b, Sin eſt in me ratio reip. religio priuati officij, nihil mi- nus accuſator debet dicere. I. C. 10 a, Docui quemadmo- dum eſſet ei ratio totius belli deſcripta. cont. Rul. 6? a, Sum mus labor ac difficillima ratio gerendi conſulatus. contra Rul. 67 a, Omnibus eſt difficilis& magna ratio. Anteq. 19⁷ b,O miſera uitæ ratio, quæ,&c.& pro Pom. 17 b, Laborio- fiſsima uitæ ratio. pro Pom. 3 b, At Qu. Catulus& Horten ſius ab hac rationce diſſentiunt. I. V. 0 b, Mea ratio uolun- tasq́, ab eo abhorret.& pro Pom. 4 a, Non mea me uolun- tas, ſed meæ uitæ rationes ab ineunte ætate ſuſceptæ prohi buerunt. At. 165 a, Illa de ratione numaria non ſunt eiuſmo- di. de Ora. 159 a, Idq; ad omnẽ rationè mutatur& uertitur. de Or. 135 b, Mea ratio in dicendo hæc ſolet eſſe, ut ornẽ,&c. in Ver. 72 b, Tua ratio eſt ut ſic facias, mea autem ut ſic Ixc. in Ver. 70 b,& ad Her. 23 a, Minari diuiſoribus ratio non e- rat. Acad. 19 b, Troniam alterius perpetuam præſertim nulla xatio fuit perſequi. pro Cec. 287 b, Nulla ratio eſt amittere hanc occaſionem.& pro Clu. z1 a,& de Prou. 73 a, Propter rationem belli Gallici. de Diu. 10 5 a, Continet enim totam hanc quæſtionem ea ratio, quæ eſt de natura deorum. Epi. 9 a, Ego me ad cius rationes adiungo, quem tu in meis ra- tionibus ribi eſſe adiungendum putaſti. Epiſt. i0 b, De qua
ratione tota iam uidetur mihi exponendi tempus dari, ut tibi reſcribam ad ea quæ quæris. Epiſtol. 7 b, In hac ratione quid tempus ferat, tu perſpicies.& 18 b, Coramqꝗ; contra i- ſtam rationem meam dicam. Ep. 7 b, Si hææc ratio rei geren- dæ periculoſa tibi uidetur. Epliſt.; b, Quod ad popularem rationem atrinet.
RATIONEM? cum aliquo eſſe uel habere. Rationem habe-
re uel ducere,&c. de Senectut. 87 b, Agricolæ rationem ha- bent cum terra, quæ nunquam recuſat imperium. in An. 242 b, Si habenda cum Antonij latrocinio pacis ratio fuit. pro Cæl. 4 8 a, Cum hoc aliquid adoleſcentem hominẽ habuiſfe rationis, num tibi turpe uideatur? I. V. 416 b, Nihil cum eo rationis habui.& Atti. 25 b, Cum omnibus muſis rationem habere cogito.& pro Syl. 17 b, Magna ratione cum rege contracta. in An. 19 4 a, Nulla cum eo pacis ratio eſſe poteſt, in quo eſt incredibilis crudelitas, fides nulla.& ibid. Hoſtis, qui haberet rationem aliquam, ſi res ita tuliſſet pacis& fœ deris. Att. ↄ3 a, Pro ratione pecuniæ liberius eſt Brutus tra- ctatus, quàm Pompeius. pro Qu. i3 b, Omnes, quibus cum ratio mihi aut eſt, aut fuit. pro Qu. Roſ. 5 b, Quæ ratio tibi cũ eo interceſſerat. pro Pom. 7 a, Publicani ſuas rationes& copias in prouinciam contulerunt. Poſtq. 198 a, Nunquam meas rationes ſaluti ueſtræ antepoſui. At. 128 a, Duxi meam mecum rationẽ. pro S. R. 40 a, Ducere rationem ſui commo di.& pro Seſt. 7 b,& I. V. 102 a, Ducere rationem alterius. in Ver. 3 4 b, Qui non tam cœli, quàm cælati argenti rationem duceret. Epiſt. 96 b,& 130 a,& 4 b, Ducere rationem ſalu- tis ſuæ. in Ver. 57 a, Vniuſcuiuſq; facultatis ad agendum ra- tio eſt.&, Officij rationem duci conuenit. L. Duco. de Off. 24 b, Vtriufq; ratio habẽda eſt in deligendo genere uitæ, ſed naturæ magis.& 28 a, Habere rationem non ſuam ſolùm, ſed etiam aliorũ. Atti. 80 b, Vt habeam rationem non mods negocij, ſed etiam odij tui. At. 284 a, Qua in re maiorem ha beo rationem tuæ uoluntatis,&c. quàm conſtantiæ meæ. ad Heren. 30 a, Viden dum eſt, cuiuſmodi rationem in diſpo nendo habere conueniat. de Or. 97 b, Quibus in rebus ha- benda eſt ratio diligenter, quos imitemur, quorum ſimiles uelimus eſſe. Offic. 20 a, Eſt autem quod differat in omni ratione habenda inter iuſticiam& uerecundiam. pro Pom. 7 a, Horum uobis pro ueſtra ſapientia eſt habenda ratio di- ligenter. pro Clu. 41 b, Cuͤm huiuſce periculi, tum cætero- rum quoq; officiorum& amicitiarum ratio conſeruata eſſe uideatur. pro Mil. 120 b, Ex omnibus præmijs uirtutis ſi eſ- ſet habẽda ratio præmiorum, ampliſsimum præmium eſſe gloriam. de Or. 110 a, Qui eorum quibus cum eſt, uel digni- tatis uel commodi rationem non habet, is in eptus dicitur. At. 141 b, Præſtabo, ſi Cæſarem bene noui, eum prius tuę di- gnitatis quàm ſuæ utilitaris rationem habiturum, de N. 13 a, Non tam dicendi mihi ratio habenda fuit, quàm audien- di.& Att. 131 a, Vt ſummam reipub. rationem habeamus. in Ver. 123 a,Hog rationis habebant,non poſſe,&c.& pro Cec.
RATIONEM repoſcere uel repetere, ratio
285 a, Niſi fortè hoc habui rationis, quoniam,&c. Epiſt. 3; 2, Habui rationem ut tibi conſulerem. I. V. 143 b, Neq; illud ra tionis habuiſti, ceam prouinciam,&cc. J. V. 143 a, Habeo ratio nem, quid à populo Rom. acceperim. Att. 125 b, Verùm cum habeo rationem dierum, antè puto tranſiiſſuram, quàm Potuerit conueniri.& Epi.5 a, Vt habere rationem pofsis, quo loco me conuenias.& ib. Et ex diebus,& ex ratione iti- neris conſtituti,&c. I. V. 4 5 b, Habui rationé annoru m, per quos,&c.& 250 a, Habeo rationem dierum.& ib. Rationem numerumd habere.& 256 a,& At. 125 b, Hanc rationem ha- bere cœpit. I. V. 139 b, Habere rationem officij in ſocios. I. V. 139 b, Et huius pecuniæ quæ permagna eſt, non habui ratio nem, neque habere potui, quantum ab aratoribus,&c. eſſet coactum. Att. 276 a, Exiſtimo omnino rationem abſentium ſacerdotum comitijs Poſſe haberi. de L. 172 b, Deos piorum & impiorum habere rationem. Item: Habere rationem, du- cere rationem, reſpicere, habere iudicium de aliqua re.
nẽ reddere,&c. id eſt, cauſam. I. V. 59 a,& de Opt, 244 b, Rationem uitæ ab altero repoſcere, qui non poſsit fuæ red dere. de D. u18 a, Ra- tionem cauſamq; alicuius rei quærere. Poſtq. 202 b, Ab ali- quo prouinciæ adminiſtratæ rationem reperere. pro Cl. 39 a, Qua lege in eo genere à ſenatore ratio repeti ſolet de pe- cunijs repetundis.& ib. b, Suæ ſententiæ rationem rec dere. Tuſ. 156 a, Antiqui rationem ſententiæ fuæ non ferè redde- bant. ad He. 3 b, Vt paucis rationem noſtri confilij demus. I. V. 114 a, pro Qu. 3 a, Semper ita uiuamus, ut rationẽ nobis reddendam arbitremur.& Epi. 14 7 a, Reddere rationem o- mnium rerum. de Or. ↄo0 a, Reddere rationem ſii operis.& Ora. 214 b, Reddere rationem cur ali quid fit. I. V. 1 ¼ b, Red- dere rationem de factis aliorum. Acad. 26 b, Vt etiam poſsis rationem reddere cur id eu eniat, tamen,&c. Off. 20 b, Red- dere cauſam probabilé alicuius.&2 b, Cur aliquid factum ſit. I. V. 272 a, Perſolui rationem officij mei. pro Cæl. 44 b, Rationem tantæ familiaritatis reddas atq; exponas necefle eſt. de D. 93 b, Hũc ergo antepones Platoniequi ut rationem non redderet, autoritatetamen hos minutos philoſophos uinceret.& 121 a, Chryſippus naturalẽ rationem omniũ red dit. pro Pl. 269 a, Sic ego contendo, me tibi cuiuſcũq; tribus rationem popoſceris, redditurum. pro Pl. 273 a, Clarorum uirorum non minus ocij, quàm negocij rationem extare o- porteret. Sal. in Cic. 271 a, Redde rationem quantũ patrimo
nij acceperis, quid tibi litibus accreuerit. de Inu. 73 a, Subij- cere& ſupponere rationem. de Diu. 130 a, Et quidem cur ſic
opinetur, rationem ſubijcit. de Or. 162 a, Ad propoſitũ ſub-
iecta ratio.& ib. Suppoſita ratio. pro Ce. 303 a, Afferre ratio
nem, quamobrem.& pro Cec. 29 8 a, Afferre rationes in ali- quã rem. Att. 177 b, Quam nam rationem Cæſari allaturus
es profectionis tug?& de N. 16 a, Tertiam rationem affertis, quod,&c. pro Mur. 124 b, Vt uobis mei rationem facti pro-
bẽ. de Ar. 24 4 a, Mei facti rationem exponere illis uolo, qui, &c. Ep. 75§ a, Afferre rationes, quibus aliquid probemus, uel cur ita ſir. 86 b, pro Syl. 16 a, Rationem facti ſui omnibus
probare. de Fa. 4 1a, Sine faro, ratio omnium rerum ad na-
turam fortunamq; refertur. de D. 83 b, Ventorũ ſigna quam
rationem habeant, non ſatis perſpicio, uim& euentũ agno-
ſco. J. V. 32 b, Hoc ſummi officij ratione impulſus facio. Ep.
28 a, Certa quadam ratione non feci. At. 127 b, Nihil niſi ſum
ma ratione facerc. I. V. 55 a, Si mei conſilij cauſam rationèq́;
cognouerit. Att. 6 a, Quòd domi te incluſiſti, ratione feciſti.
Pro Cec. 29 2 b, Nequaquam ſatis uerbis cauſam& ratio-
nem iuris amplecteretur. I. C. 109 b, Bona ratio cöfligit cum
perdita: id eſt, cauſa,& pars. pro S. R. 24 b, Qua ratione illi
primùm nunciauit?
RATIO; pro calculis: idq́, uariè. Attic. 220 a, Rationes ſum-
Ptuarigę. I. V. 83 a,& de Opt. 244 b, Referre rationes..in Ver. 96 a, Referre rationes ad ærarium.& 248 a, Et ciuibus ſuis rationem referre debebat. I. P. 92 b; Scriba qui rationes ad ærariũ retulit. I. P. 93 b, Ratio quidem herclè apparet, argen tum αιναQ. ex Plau. in Trinummo. Epi. 28 a, Rationes mei quęſtoris nec uerum fuit me tibi mittere, net tum eranr con fectę, eas nos Apameæ deponere cogitabamus.& 75 a,& At. 96 b, Vt apud duas ciuitates Laodicenſem& Apamenſem rationes confectas et cõſolidatas deponeremus.in Ant. 197 b, Pecunia publica, cuius ratio in æde Opis cõfecta eſt. Att. 60 b, Putare rationes cum aliquo pro Flac. 130 a, Inferre ra- tiones falſas. de Nat. 74 a, Inita ſubdu ctaq; ratione nefaria ſcelera meditari. de Finib. 77 a, Voluptatumne calculis ſub- ductis prælium ineunt? I. V. 266 a, Cedò rationem carceris,
uæ diligentiſsimè conficitur quo quiſq; die datus in cuſto dia, quo mortuus, quo necatus ſit.& 97 b, Inducere aliquã pecuniæ ſummam in rationem. At. 75 a, Ego eam rationem Philogeni, et permutarionis eius quam tecum fecit, edidi. & 103 b,Edere rationes alicui, Attic, 247 b, Rationes Erôtis propemo dum

1171 R 4. propemodum keßniter habeo.& 3 a, Quid opus eſt, in- quam potius, quàm rationes conferatis! aſsident, ſubdu- cunt ad nummum, conuenit. pro Cec. 303 a, Accipere ratio- nes à colono.
RATIO. pro argumento. de Or. 128 b.Argumentum ratio i- pſa cõfirmat, quæ ſimul atꝗ; emiſſa eſt, adhæreſcit. 1. V. z1b, Quid habuit argumenti aut rationis res, quãobrem ita fa- cetes! de Or. ué a, Argumentis ac rationibus noſtra confir- mare, deinde contraria refutare. Ora. 281 a, Argumentorum ac rationũ loci. de N. 61 b, Tu autoritates omnes contẽnis, ratione pugnas.& 92 a, Rumoribus inecum pugnas, ego au tem rationes requiro. pro Pom. 13 b, Omiſsis autoritatibus ipſa re& ratione exquirere ueritatem. Item: Docet enim ra- tio mathematicorum, quanta humilitate luna feratur. pro Cecin. 30 4 b, Quòd ſi adimi ciuitas illi poſſet, magis tamen rationem illam omnes quæremus, quemadmodum poſſe- mus,&c. quàm uti nunc quiſquam exiſtat, qui,&c. de Fin. 53 a, Efficere& concludere rationem. de Orat. 123 a, Veräne ſit ſumma cuiuſq; rationis. de Diu. uz b, Concluditur ergo ra- tio, ſi enim,&c. de N. 75 b, Neq; id dicitis ſuperſtitiosè atq; aniliter, fed phyſica conſtanriq́, ratione. pro Ce. 296 b, Cau ſæ ratione, non uocibus ponderari debent. Epiſt. 70 a, Tum rationes in ea diſputartione à te collectæ uetabant, me reip. penitùs diffidere. de N. 74 b, Suggerere rationem alicui ſen tentiæ. de Fin. 108% a, Ned; ſenſuum fidem ſine ratione, neque tationes ſine ſenſibus requiramus.& 5 a, Rationibus con- quiſitis de dolore diſputandum.& ibid. Exquiſitis rationi- bus confirmare aliquid. de Sen. 93 a, Nec me ſoluùm ratio& diſputatio impulit, ut ità crederem, ſed nobilitas etiam,& autoritas ſummorum philoſophorum. L. Argumẽtum. pro
Plan. 259 a, Ille hoc magna ratione fecit.
RATIOCINATIO. uπυεονισυαααε.de Inu. 53 b, Ratiocinatio eſt oratio ex ipſa re probabile aliquid eliciẽs, quod expo- ſitum& per ſe cognitum ſua ſe ui& ratione confirmet. Ra- tiocinatio, exornatio eſt, per quam nos ipſi à nobis ratio- nem poſcimus, quare quidꝗ; dicamus,& crebrò noſmet à nobis petimus uniuſcuiuſq; propoſitionis explanationem, ad Her. 29 a.
RATIOCINATIO, nis. de Inu. 64 a, Ratio cinatio, eſt di- ligens& conſiderata faciendi aliquid, aut non faciendi ex- cogitatio. ad Her. 5 a, Multæ leges afferuntur, è quibus ra- tiocinatio naſcitur.
RATIOCINATIVVS, 4,um. genus cötrouerfiæ, unum ex ijs quæ ex ſcripto exiſtunt. de In. 46 a, Quartum genus ra- tiocinariuum, quintum definitiuum nominamus.
RATIOCINATO R, ris. rationum ſubducendarum peri- tus, quem imperiti Calculatorem uocant. Att. 6 b, Hilarem dico ratiocinatorem. Offf. 2 b, Vt boni ratiocinatores offi- ciorum eſſe poſsimus,& addendo deducendoq́; uidere quę
reliqui ſumma fiat.
RATIOCINO R. aris. rationem habeo, rationẽ ineo. de In. 76 b, De pecunia ratiocinari ſordidũ eſt, cum de gratia refe rẽda deliberetur. de In. 74 a, Rariocinãdo quod cuĩuſq; offi cij ſit, quæri oportebit.& 69 b.Ratiocinari, quid in ſimilib. fieri ſoleat. I.V.70 a, Etenim ſic ratio cinabantur, ſic inter ſe loquebantur. Tuſ. 149 a, At nos metiẽdi ratiocinandid; uti- litate huius artis terminauimus modum. ad Her. 27 a, Socij noſtri profectò ratiocinati eſſent etiã atꝗ; etiam quid poſ- ſent facere, ad Her. 12 b, Ex eo quod ipſe facturus eſt, non ex eo quod fieri conuenit, ratiocinatur. I. A. 171a, Omnia no- ſtra mala, ſi rectè ratiocinabimur, uni accepta referemus An ronio. pro Mil. 107 b, Cuius illi conatus, ut ille ratiocinaba tur, nec fi uellent, reprimere poſſent.
RATIONALIS,Ie. quod in ratione uerſatur. ad Her. ↄ b, In cauſa rationali primùm quæretur, ecquid,&c. Ea pars a- nimi, quæ mentis ac rationis particeps eſt. L. Particeps. de In. 93 b, Vt illa tertia pars oratiônis& mẽtis eluceat. Topic. 226 b,& Off. 35 a, Ratione utens.)(„Rationis expers. de Leg. 160 a, Particeps rationis& cogitationis. de Legibus 172 b, Quod rationem habet.& de Natur. 64 b, Homo habet ſenſum,& rationem,& orarionem.& de Finib. 74 a, Homi- nes rationẽé habent,&c. de Inu. 5 b, Cùm omnis controuer- ſia in ratione ſiue im ſcripto uerſetur aνπριαρρρριι Lyrpæ˙.
RATIS, tis. genus nauigij planum,& trabibus tantùm inter ſe aptis& connexis factum. Tuſcu. 164 a, Tanquam ratis in mari immenſo noſtra uehitur oratio. I. V. z36 b, Cũ aut na- uibus, aut ratibus conarentur accedere.& ibi. Ratibus con- iunctis freto ad Meſſanam tranſiri.& At. i48 a, Ratibus exi- tum portus teneri.
RATIVNCVLAE. de N. 74 b, Atq; huic ſententiæ ratiun- culas ſuggerit. Tuſc. 213 a, Leues autem eorum rariunculas, qui,&c.& 181 a, Concludunt ratiunculis Stoici. 1
RATV S, a, um. firmus, conſtans, certus, fixus.)(Irritus. de Na. 45 b, Qui tam eertos cœli motus,& ratos aſtrorum ordi-
. AR A 172 nes uiderit.& ibid. a, Aſtrorum in omni æternitate 22. immutabiles curſus. Tuſc. 24 2 a, Quorum uagi motus, rata tamen& certa curſus ſpacia definiant. de HDiu. u12 a, Aliquid ab omni æternitate certum fuiſſe, eſſe uenturum rato tem- pore. de D. u a, Aliquid rato tẽpore fieri. de Som. 128 b, So- nus interuallis cõiunctus imparib. ſed tamen pro rata por- tione diſtinctis. Tuſ. 69 a, Omnia iſta perinde ut cuiq; data ſunt pro rata parte à uita, lõga aut breuia dicũtur. pro Cec. 3035, Si populus hoc iuſſerit, putasne hoc iuſſum rarũ atq; kirmũ fururumꝰpro Cor. 66 a, Dubirãdum fuit, quin quo in genere iudiciorùm præmia rata eſſent, in eodẽ iudicia impe rarorũ ualerét?de Pro. 78 b, Cuius tribunatus ſi ratus eſt ni- hil eſt, quod irritum ex actis Cæſaris poſsit eſſe. I. A. 198 b, Queæ ſi leges irritas feceritis, rata eſſe non poſſunt.& At. 236 a, Vt omnes acta Cæſaris haberẽét rata. pro Cec. 299 a, Rata autoritas harum rerum à iure ciuili ſumitur. Par. 24 1a, Ra- tum habere iudicium.)(.Reſcindere iudicium. pro Do. 229 a, De agris ratum eſt, fuit enim populi poteſtas. pro Pla. 166 a, Si dat tãtam pecuniam, nempe idcirco dat, ut rata ſit em- ptio. pro Qu. 45 b,& de N. 4 a, Quod retuleris, id ratum ha bebo. At. 71 b, Deinde ut Fauſtæ, cui cautum ille uoluiſſet, ra tum eſſet. pro Clu. 45 a, Hoc fixum& in perpetuum ratum eſſe oportet. de Or. 99 a, Teſtamentum ruptum aut ratum. Ac. Sa, Decretum, ſtabile, fixum, ratum eſſe debet. de Fi. 638 b, Epicuri aup fas Ai†as: id eſt, maximè ratæ ſententiæ. Ac. 35 b, Verùm illud certum, comprehenſum, perceptum, ratum, fir- mum, fixum fuiſſe uis. de Di. 127 b, Scire rarôsne habeant, an uanos, pectoris orſus. Attic. 197 b, Intelligo, te certum illius profectionis diem non habere. Off. 74 a, At non debuit ra- tum eſſe, quod actum per uim, quaſi uerò,&c. de Leg. 173 b, Cœli fulgura regionibus ratis temperanto. de Legid a3 0a, Quod pater approbauit,&c. ratum eſt,&c. quod non ap- probat, ratum non eſt. ö
RAVCVS, 4, um. qui uôcem obtuſam habet, feſſus dicendo, uel clamando. de Orat. 108 a, Itaq; nos raucos ſæpe atten- tiſsimè audiri uideo. Epiſt. 127 a, Niſi ipſe rumor iam rau- cus erit factus. de Orat. 135 a, Cum patronus uocem in di- cendo obtudiſſet. de Cl. 177 a, Vox permanens, ſubrauca ue rò natura.
RAVDVSCVLVM, E. pecuniola. æs enim ueteres raudum uocabant. uide Varronem de Lingua Lat. li.z. Attic. 59 a,& 97 a, De rauduſculo, gratum. G 101 a, De rauduſculo Nume riano multum te amo.& 232 b, Nec meherculè me raudu- ſculum mouet.
RAVENNA, næ. urbs. At. 98 b, pro Corn. 65 a.
RE. exitu: pro quo indiſerti dicunt, actu& effectu. pro Mi. 103½ b, Senatum non quod ſentiret, ſed quod ego uellem, re de- cernere. Ep. 51 b,& 14 8 a, Re ipſa& exitu præſtare aliquid. I. V. u8 a, Verbo.)(„Re.
REAEDIFIC O, 23. reſarcio, inſtauro. Attic. 89 a, Putat enim Põpeius, Cæſarẽ immeritò reædificãdo diligentiorem fore.
REAPS E, re ipſa. de Di. ↄ7 b, Formæ quæ reapſe nullæ ſunt, ſpeciem autem offerunt.& de Fin. 130 b, Quodidem rea- pſe primum eſt.—
REATINVS, na. A Reate 6ppido.de N. 27,de Cl. is7 aA.
RECALESC O, ſeis, conealeſco, referueſco. de Na. z1 a, Cor-
ora noſtra motu atꝗq; exercitatione fecaleſcunt.
RECEDO, Hdu. diſcedo, abeo. pro S. R. 7 a, Recede de medio, per alium tranſigam. I. A. 199 b, Antonius recedat à Mutina. Poſtq. 205 b, Qua ſtrage nonnulli permoti magiſtratus, pau lulum è mea cauſa receſſerunt. pro S. R. 21 a, Poſtquam ab ar mis receſsimus. pro Qu. 12 a4, Res ab uſitata conſuetudine receſsit.& Att. 186 b, Si à ſentenrijs eius doctis recedam.& 35 b, Recedere ab edicto ſuo. pro Cec. 292 a, A uerbis rece- dis,& æquitate uteris.& 29 6 a, Vt longius A uerbo receda- mus, ab æquitate ne tantulum quidem. de Fin. ua b, Pyrrho penitòs à natura receſsit.& Tuſc. 217 b, A uita recedrè id eſt, mori. ad Her. iꝰ a, Nullò dolore cogi, ut ab officio rece- datur.& ibidem, Nec prece nec precio à uia recta deduci o- portet. pro Planc. 262 a, Accedere ad aliquẽ.)(Recederè ab aliquo. in Ant. 218 a, Non modd ille Callia non diſcefsit, ſed ne à Matina quidem receſsit. Offic. 8 b A' peregrino e- nim receſsit,& propriè in eo qui contrà ferret arma re- manſit.& 26 b, Elaborandum eſt, ne animi motus à natu⸗
ra recedant.
KRECENS, is. nouus.)((Antiquus, uetus. de Cl. 168 b,& pro Quint.7 b, Inueteratus. Tuſc. 217 b, Epiſtol. 177 b, Quocir- ca Segulium negligamus, qui res nouas quærit, non quo ue terem comederit(nullam enim habuit) ſed hanc ipſam re centein nouam deuorauit. pro Mure. 127 b. Itaq non ex ſer- mone hominum recenti, ſed ex annalium uetuſtate eruen- da eſt memoria nobilitatis tuæ.& ib. Non modèò Curij an- tiqui illi,&c. ſed hi recentes Marij,&c. Tuſ. 217 b, Aliter ferat
iuueterata, aliter recentia. ad Bru, 9i b. Recenti illo tépore, — tu omnia
— — — a2
———IIdͤdſdſdd—ſſſͤͤͤͤſ
4⸗
—2 ——— N—&☛⏑ 2.
—‿½ —

A
dorumj Aom 141 ani Venaa 1 la deindian um ua ian ah afuiſſe audedeDinn dh e, eſſ Uen⸗ M
nim populipotee u enpeiteitwee m 64 3,Quod retuleris. 3 4 8 retuler Bmnai b ohui
bim d Leire ratdme dabemg ic.9y b, lntelligo temnd dere. OK 74 3 tnn dehnn uim quafi uer ät, zele tatis temperanto. Alain Xc. ratum eſ,, Kc. wwm
modtuſim laden ſcu 614, ltaq; dos nichs ſn itt. u, Nifiipſemmarin. 312, Cum parroaus uccmnt 77 2, Vox permancas drann
ecuniola. xi enim uettramin a de Lingun Lat.l Awiegtt um.& 1012,Derauduſcda)a Kazab, Nacmeherqlimims
Sib pro Com. 6. dicunt, actu& mted tiret, ſed quod eßoudlahnt Reipſa Kexitu rꝛtaritui
io jnſtuuro.Attieh ahnas rexdificido üilgeriotat b. Formæ qusrahan, K de Fin. pob, Cwülta
. er Ler cital on I SR; Rectieceee
1173 R E tu omnia,&ec.& J. V. 104 a, Recenti re.& de N. 27 a, Recen- tiore memoria: id eſt, haud ita multo antè. At. 256 a, Rhegy- ni quidam uenerunt Roma ſanè recentes.& 208 b, Expecto recès aliquid, id eſt, nouum. Acad. 41 b, Recentiſsima quæq; ſunt emendata& correcta maximè. Epi. 43 a, In altera epi- ſtola, quæ mihi recentior uidebatur. de Fin. 82 b, At tuliſti a- liud humanius horum recentiorum, nunquam dictum ab ipſo illo, quod ſciã. I. V. 97 a, Datam inter omnes recẽti ne- gocio cõſtabat.& de L. 156 b, In recenti memoria. Att. 133 a, Recentiſsima tua eſt epiſtola Cal. data. I. V. 6 b, Cum è pro
uincia recens eſſet.& Ep. 73 a, Inuidiaꝗ́; non recenti, ſed ue-
tere ac diuturna flagraret. Item: Proximè recenti aduentu meo. de N. 62 a, Homerus, qui recens ab illorum ætate fuit: id eſt, Tyndaridarum. ad Her. 3 a, Alius alio recentior eſt in dolore. Att. Quanquam recentiora audiebam ex ijs qui ad
me ueniebant. de Sen. a, Omnis conglutinatio recens æ-
gro, inueterata facilè diuellitur.
RECENSE O, es. percenſeo, perſequor, percurro. Atti. 251 a, Obruis enim, recenſes multa, quæ uellem minui.
RECENSIO, ni. cenſus, recognitio. pro Mil. u15 b, Qui æ- dem nympharum incendit, ut memoriam publicam recen- fionis tabulis publicis impreſſam ext ingueret.
RECENTORICVsS, ager Sicilienſis. cont. Rull. 62 b, 77.
RECEPTACVLVM, L. receptator locus, perfugium. de
N. 53 b. Aluus cibi potionisq; eſt receptaculum.& Tuſc. 159 a, Nam corpus quidem eſt quaſi uas, aut aliquod animi re- ceptaculum.& 251a, Mors æternum nihil ſentienti recepta culum. in Ver. 109 b, Niſi illud receptaculum claſsibus no- ſtris pateret.& 247 b, Illud tibi oppidum receptaculum Prædæ fuit.& contra Rull. 84 a, Capua receptaculum ara- torum. I. P. 8b, Cui templum illud fuit arx ciuium perdi- torum, receptaculum ueterum Catilinę militum, caſtellum forenſis latrocinij. IJ. A. 226 a, Græcia eſſet receptaculum pul ſo Antonio.
RECEPTATO Rris. receptaculum. pro Mil. in a, Ille la- tronum occultator& receptatòr locus.
RECEPTRIX, cis. receptculum. I. V. 203 b,& 235& 268, Meſ ſana furtorum receptrix.
RECEPTVM, pti. promiſſum. I. V. 264 a, Satis eſt factũ pro- miſſo noſtro ac recepto. I. A. 175 b, IIle induxit ut peteret, pro miſſum& receptum interuertit.
RECEPTVS, ptus. refugium, reuocatio à bello. Plan. Epiſt.
150 a, Animaduerti nullum alium receptum Antonium ha- bere, niſi in his partibus.& At. 130 b, Neq; ex oppidis cõtra- here copias expedit, ne receptum amittam. Tuſ. 141a, Quis enim reuocante& receptui canente ſenatu, properet dimi- care?& I. A. 41 a, Tuſiο ⁷ b, A quibus cum cecinit receptui, impellit rurſum,&c. id eſt, à miſerijs contemplandis. I. A. 249 a, Receptui ſignum aut reèuocationem à bello audire non poſſumus.
RECESSVS, ſus.)(Acceſſus. de Or. 159 b, Luna acceſſu& re-
ceſſu ſuo ſolis lumen accipit. de N. 32 b, Acceſſus ad res ſalu tares, à peſtiferis receſſus. de Diu. u15 b, Quid de fretis aut de marinis æſtibus dicam? quorum acceſſus& receſſus lunæ
motu gubernatur. pro Marc. 134 b, Cum in animis homi-
numtontæ latebræ ſint, tanti receſſus. de Orat. 152 a, Sed ha bebat tamen admiratio illa umbram aliquam& receſſum, quo magis,&c. Attic. 194 b, Mihi ſolitudo& receſſus pro- uincia eſt.
RECID O, dis. conuertor, cado, redundo. pro Syl. 184 b, Citò
zlla omnia ex læticia ad luctum reciderũt. pro Seſ. 28 b, Mul
to mihi præſtat in eandem illam recidere fortunam. pro Pl. 273 b, Quæ ſi uiginti quieſſem dies, in aliorum conſulum ui giliam recidiſſent.& Att. 1 b, Qui ſi in noſtrum annum reci. derir.& pro S. R. z1 b, Non modò ad hoc crimen refilire ui- deas, uerùm omnem ſuſpicionẽ in noſmertipfos reeidere in telligas. I. V. 269 a, Huccine tandem omnia reciderunt? Ora. 220 2, Ad nihilum omnia recidere: id eſt, interire. I. A. 214 a, Hunc tantum apparatum, ne ad nihilum recidere patiare. Atr. 65 b, Id ego puto, ut multa eiuſdem ad nihil recaſurum. & 193 a, Ab his me remedijs noli in iſtam turbam uocare, ne recidam. ad Brut. 297 a, Is ſe maledictis non abſtinet ijs, quæ an ipſum dupliciter recidunt. de Di. 105 b, Ramulum addu- ctum cum remiſſus eſſet, in oculum ſibi recidiſſe. de Cl. 194
. P, Contentio nimia uocis reciderat,& quaſi referbuerat o- ratio. pro Qu. Roſ. 2 a, Quorſum recidat reſponſum tuum, non laboro. At. 286 a, Nônne hoc eſt in eaſdem tenebras re- cidiſſe? I. A. 193 a, Vt huius amentiæ pœna in ipſum fami- liam§; eius recidat.
KRECIP O, du. excido. de Prou. 75 a, Nationes, quæ: multitu- dine hominum poterant in prouincias noſtras redundare, ab eodem partim reciſæ, partim repreſæ ſunt.
RECINO, nis. reſono. de Cl. 179 b, In uocibus noſtrorum o- ratorum recinit quiddam& reſonat urbanius,.
RECIPIO pis. accipio, adſciſco, recupero. At. 198 a,A
R EFE 1174 1 10 te heri duas epiſtolas recepi: alteram,&c, alteram,&c. accepiq; ab Aegypta literas eodem die,&c. cont. Rul. 78 b, si qua pecu- nia ex nouis uectigalibus recipitur.& pro Qu. R. 48 b, Re- cipere quæſtus magnos. contra Rul. 84 a, Recipere aliquem tectis ac ſedibus ſuis. pro Arch. 186 b, Luculli eum domum ſuam receperunt. pro Fla. 159 a, Aſia illum ſuis urbibus reci- piebat.& pro Corn. 61a, Recipere aliquem in ciuitatem. ad Her,39 b, Recipere aliquem ſplendidè.& Topic. 222 b, Reci- pere aliquem ad epulas. Of. 76 b, Quan quam tibi hi tres li- bri inter Cratippi commentarios tanquam hoſpites erunt recipiendi. pro S. R. 37 a, Quid recipis mandatum, ſi negle- cturus es?& ibi. Qui mandat,& qui mandatum recipit. Att. 245, Recipere aliquem in fidem ſuam. Ep. 212 a, Recipere ali quem in amicitiam ſuam. de Senec. 79 a, Qui maximus Ta- rentum recepit.& de Ora. 134 a, Recipere arcem amiſſam.& de Fin. 78 b, Poſt libertatem receptam. pro Plan. 260 a, Non ſolum dignitatis facienda iactura eſt, ſed eriam largitionis recipienda ſuſpicio. in Ver. 127 b, Prætor pronunciauit, ſeſe nomen eius recepturum. in Ant. 212 a, Recipi in ſenatum, uel in aliquem ordinem. de Som. 12 a, Vt me recepi: id eſt, col- legi. I. V. 204 b, Cum ex hiſce ſe locis reciperèt,& ebdem de- ferrentur. de Cla. 195, a, Cùm anno poſt è Sicilia me recepiſ- ſem, iam,&c. Epiſt. 95 a, Niſi cum ad hyemem me ex Cilicia recepiſſem. Off. 61 a, Qui cum ad diem ſe recepiſſet ryrãnus, &c.& Attic. 62 a, Recipe te ad nos, ad quod tempus confir- maſti. pro Cæl. 43 a, Et ſe ad bonam frugem, ut dicitur, re- cepiſſe. Attic. 79 b, Ipſe me Laodiceam recipiebam.& Epiſt. 153 a, Si latro rurſus in Italiam ſe recipere cœperit. I. A. 192 a, Antonius ita ſe recipiebat ardens odio ueſtri, ut,&c. Item: Græci ſedentes uocem ab acutiſsimo ſono uſq; ad grauiſ- ſimum ſonum recipiunt,& quaſi quodammo do colligunt. pro S. R. 18 b, Recipere cauſam alicuius defendendam.& in Verr. 109 a, Hoc onere ſuſcepto,& recepta cauſa. Attic. 135 b, Ita me ſibi fuiſſe inimicum, ut ne honorem quidem aà ſe re- cipere uellem.
RECIPERE. promittere, ſpondere. ad Attic. 75 a, Thermus
R
R
omnia ſe facturum recepit. Att. io a, Tu mandata eff ce, quæ recepiſti. At. 37 a, Eidemxecineré de aliquo. At. 204 a, De æ- ſtate polliceris, uel porius recipis.& Epi. 14.8 b, Nihil te cæ- teris de me fruſtra recepiſſe Iætor.& u b, Quid ſibi is de me recepiſſet, in memoriam redegit. Ep. i55 5, Omnia ei petenti recepi,& ultrò pollicitus ſum. Epi. 65 a, Quæ tibi promitto ac recipio, ſanctiſsimè eſſe obſeruaturum, diligentiſsimeq; facturum. Epi. zu a, b, Tibi ſpõdeo, in meꝗ́;, recipio, eos,&c. & 203 a, Promitto, in meꝗ; recipio, fore eum,&c. Atti. 189 b, Lenas hoc mihi receperat.& Epi. 205 b, Id tu mihi recepiſti. Ep. 36 a, Sed tamen ei ſcripſeram, librum legeret,& ea con- ditione daret, ſi reciperes te correcturum. Qu. de Pet. 208 a, Recipere& confirmarę aliquid alicui. Epi. 14 7 a, Vt iudica- res omnia me reip. cauſa præſtitiſſe, quæ& tua exhortatio- ne excepi,& mea confirmatione tibi recepi. de Or. Cum M. Bucculeus ædes L. Puſio uenderet, in mancipio lumina, uri tum erant, ita recepit. Epi. 223 a, Omnes tui pro me recipiẽt ita fore.& 16 8 a, Pro Caſsio& te, ſi quid uelitis me recipere, recipiam.& ¹s3 b, Recipio uobis celeriter me negocium ex ſententia confecturum. de Ora. u18 a, Offenſio uel negligen- tis, ſuſceptis rebus, uel perfidię receptis. Conſtituere alicui, idem ferè quod recipere. L. Conſtituo.. ECIPROOCOO, s. uiciſsim retrò cõmeo. de N. 64 a, Quid Chalcidico euripo in moru identidem reciprocando putas fieri poſſe conſtantius? de D. 32 b, Si quidem iſta reciprocan tur, ut& ſi diuinatio ſit, dij fint:& ſi dij ſint, ſit diuinatio.& ibi. Si ſint ea genera diuinandi uera, eſſe deos: uiciſsimꝗ; ſi dij fint, eſſe qui diuinent. ECITATIO, ontz. lectio. pro Do. 127 a, Literarum recita- tio.& pro Clu. 4 7 a,& ad Her. b,& 9 a, Scripti recitatione utemur.
RECITATO R, ns. autor, lector. de In. 79 b, Recitator ſcri-
pri alicuius.
RECIT O, as. tracto, reddo, percenſeo, pronuncio, cognoſca
mus edictum. pro Qu. 15 b, Att. 123 b, Nę ego iſtas literas in concione recitari uelim.& I. V. 83 b, Recita denudò. Epiſt. 198 a,& 153 a, Panſa tuas literas recitauit.& I. A. 250 b, Dum eas literas recito, quæſo attendite. pro Qu. 16 b, Poſtea reci- taui edictum, quod,&c.& pro§. R. 22 5, Atque ipſum decre- tum quæſo cognoſcite. in Sal. 274 b, Si illud eulogium pro lege palàm uniuerſi recitarem. contra Rull. 75 b, Quam tu mihi ex ordine recita de legis ſcripto populi Rom. auctio- nem. pro Flac. 159 b, De tabulis publicis recitare. pro Dom. 230 a, L. Philippus auunculum ſuum præterijt in recitando ſenatu.& ibid. L. Cotta iuratus dixit ſe, ſi cenſor tum eſſet, mao loco ſententiam recitaturum fuiſſe. pro Cec. 295 a, Te- ſtamento ſi recitatus hæres eſſet pupillus. de Cl. 193 a, Quæ
8 commen-

1175 nEIE commentatus fis, ea ſine ſcripto uerbis eiſdem reddere- RECLAMATIO, nis. acclamatio. I. A. 192 a, Præclara recla matione ueſtra factum Martialium comprobauiſtis. RECI,AMIT O, 26. reclamo. pro S. R. 28 b, Reclamitat iſtiuſ⸗= modi ſuſpicionibus ipſa natura. RECLA 5 Oareo⸗ de Or. 161 a, Si in his modò offen- ſum eſt, theatra tota reclamant.& pro Do. 215 a, Ab uniuer- ſo fenatu reclamatum eſt.pro Cor. 67 a, Vna uoce omnes iu dices, ne iuraret, reclamarunt. Ep. 177 b, Cum ſenſiſſem,&c. ijdem illi qui ſolent, reclamarunt.& 3 a, Eius orationi uehe menter ab omnibus reclamatum eſt. I. A. 19 8 b, Legiones An tonij promiſsis reclamarunt. At. 8 b, Reclamatum eſt. RECLIN O, s. reflecto, inclino. in Arat. At Cepheus caput atq; humeros palmas d; reclinat. RECLVD O, du. aperio. de N. 73 a. Poete. 1 RECOGITO, 2. meditor, reputo. Qu. Fra. 307 a, Sic tu mi- hi uideris in Sardinia de nominibus Pomponianis in ocio recogitaſſe.““ RECOGNITIO, ni. recenſio. I. V. 226 a, Qui tãdem iſtius animus eſt nunc in recognitione ſcelerum ſuorum. RECOGNOSCO, ⅛z. æſtimo, cõſidero, agnoſco, recẽſeo. I. V. 69 a, Nõ uidetur hæc mulritudo cognoſcere ex me cau- ſam uoluiſſe, ſed ea quæ ſcit, mecum recognoſcere.& 82 a,& 112 a, in Va. 22 b, Is codicem non recitandi cauſa legit, ſed re- cognoſcẽdi. I. V. i47 a, Hęc omnia ſumma cura recognita G& collata ſunt. I. C. 98 b, Conſilia tua omnia, quę licet mecum recognoſcas, meminiſtine,&c.& ⁹ϑ9 b, Recognoſce mecum
tãdem illam noctem.& pro Syl. i8 a, Conferte crimen cum
uita illius,&c. tum crimen ipſum recognoſcite, pro Cor. 57 a, Nos Põpeij decretum iudicium de conſilij ſententia pro- nunciatum recognoſcimus. Anteq. 194 a; Qui eſt qui no- ſtrum periculoſiſsimum caſum recognoſcat, qui non,&c. de L. i9 1 b, Nunc non recognoſcimus leges populi Ro. ſed,&c. Ep. 188 a, Legi tuas literas, in quibus mirificum tuum erga me amorem recognoui. Tuſ. 160 a, Declarat ſe non tum illa didiciſſe, ſed reminiſcendo recognoſcere. I. V. 250 a, Alij cum à multis recognoſcerentur, ſecuri feriebãtur. pro Deio. 44 b, Perturbat me C. Cæſar illud etiã interdum, quod tamen cum te penitùs recognoui, timere deſino. in Sal. 272 a, Nihil audietis noui, ſed omnia uetera recognoſcetis. in An. 208 a, Verba tua recognoſce,& aude negare, ſeruiẽtis aduerſus re- gem iſtas eſſe preces.& ib. Quanquã non fuit alienum, per- ſonas quaſdam à uobis recognoſci, ut quibus cum bellum geratis, taciti poſsitis cogitare.
RECOLLIGO, gt. mitigo, reconcilio. Att. 3 b, Recolligere aliquem.
RECOIL,O, s. recognoſco. pro Arch. 188 a, Si tantum tempo ris mihi ad hæc ſtudia recolenda ſumpſero. de Ora. 85 a, Ad eas artes, quibus à pueritia dediti fuimus, celebrandas, in- ter noś; recolendas. I. A. 257 a, Quę ſitecum ipſe recolis, æ- quiore animo moriere.
RECONCILIATIO, nis. reditus in gratiam. de Ar. 256 a, & 56 b, Et ſignificat, ſe illi amiciſs imũ eſſe,& reconciliatio- nem eſſe gratię factam. I. C. n6 b, Quæ diſſenſiones, non re- conciliatione concordiæ, ſed internecione ciuium diju di- catæ ſunt. Poſtq. 200 b,& pro Cl. 8 b, Reconciliationes gra tiarum. Att. 142 a, Cæſar agit de reconciliatione gratiæ ſuæ & Pompeij. pro R. P. 127 b, Reconciliatio gratiæ C. Memmij fuit mihi cauſa defendendi Gabinij.
RECONCILIATVS,, um. pro Mil. 105 b, Timuit, ne uide retur infirmior fides reconciliatæ gratiæ. Epi. 45 a, Vt caue- rem, ne cui ſuſpicionem fictè reconciliatæ gratiæ darem.&
153 b. Reconciliata uoluntas. Ep. 60 a, Non intelligo, cur re-
conciliatam gratiam eſſe dicas, quæ nunquam immutata eſt. Anteq. 162 b, Fructu libertatis reconciliato.
REC 0 N.C ILI O, 2s. placo, in gratiam reduco, in ueterem gratiam reſtituo, in gratiam cum aliquo redeo, in gratiam alicuius redeo, aliquos diſtractos perfidia ali quorum rur- ſus in priſtinam cõcordiam reduco, facere pacem cum ali- 4ao. deponere inimicitias, diſcedere ab armis, controuer- iam dirimo, reduci in gratiam cum aliquo, recipere in gra- tiam, pacem inter ſe conciliant, conferunt concordiam. de In. 5(8, I. A. 220 a, Si in gratiam reip. redierint. de? u. 258 b, Noſtræ ſunt inter nos iræ diſcordiæq́ placandæ. de Pro. 73 b, Hic me meus animus in remp. priſtinus cum C. Cæſare reducit, reconciliat, reſtituit in gratiam. pro Deiot. i5o b, Id autem eſt, te ut planè Deiotaro reconciliet oratio mea. Att. 96 a, Quintus filius currentem animum patris ſui, ſorori tuæ reconęiliauit. Item: Vidésne, ut excipiam te ex impro- borum ſubita gratia?& reconciliem bonis omnibus? de Pro. 73 a, Quibus cum omnibus eadem reſpub. me reconci- liauit, quæ alicnarat. pro Dom. 239 a, Inimici in gratiam re- conciliabuntur. Att. 2 b, Salluſtium reſtituere in eius uete- rem gratiam non potui.& 6 a, Reconciliare uererem gra-
„ R I np riam aliquorum. Atti. 14 a, Pompeium dedi operam ut re- conciliarem. Ep. 3 a, Videbatur enim reconciliata nobis uo luntas ſenatus eſſe.& ⁷ b, Tibi ſum autor, ut quibus rebus poſsis eum tibi ordinem aut reconcilies, aut mitiges. Ep. i5 b, Reconciliare ſe alicui. I. V. 67 a, Reconciliare exiſtimatio- nem iudiciorum amiſſam. Anteq. 192 b, Iucundiſsimo fru.
ctu liberratis conciliato.
RECONCINN O, as. reficio. Qu. Fr. u1 a, Tribus locis ædi
fico, reliqua reconcinno.
RECONDITVS, a, um. occultus, rerruſus, abditus, abſtru- ſus. I. V. 204 b, Quod celari oportebat, habebät ſepoſitum ac reconditum. de N. 45 b,& 56 a, Venę auri reconditæ& pe nitùs abditæ.& 1 a, Res occultæ& penits abditæ. de Clar. 168 b, Exercitationem mentis à reconditis abſtruſis q; rebus ad forenſes& populares cauſas traducere. de Ora. 85 b, Stu- dia quæ reconditis in artibus uerſantur.& de N. 97 b, inte- riores& reconditæ literæ. Epi. 178 a, Si quid erit occaltius, & ut ſcribis, reconditum. Acad.; b, A me quæ in promptu erant, dicta ſunt; à Lucullo reconditiora deſidero. de Leg. 161 a, Natura in ſpecie oris penitùs reconditos mores effin- xit. pro Dom. z21 a, Venio ad augures, quorum libros, ſi qui ſunt reconditi, non ſcrutor.& z18 a, Nimium reconditus& penitùs abſtruſus animi dolor. pro Quint. 10 b, Quintius natura triſti ac recondita fuit. Offi. 10 b, Hoc quod dico de- corum, non recondita quadam rarione cernitur, ſed eſt in promptu.
RECOND O, dis. condo, ſepono. Acad. 9 a, Mens uiſa arripit ac recõdidit, è quibus memoria oritur. pro Syl. 176 a, Noli aculeos orationis meę, qui reconditi ſunt, excuſſos arbitra- ri. I. C. 98 a, Habemus ſenatuſconſultum incluſum in tabu- lis tanquam in uagina reconditum. de In. 64 a, Gladium in uaginam recondidit. contra Rul. 74 a, Occultò latère, recon ditum eſſe. de Or. 98 a, Multæ ac magnificæ res conſtructæ ac reconditæ.
RECOQVO, uis. de Sen. 94 b, Quò quidem me proficiſcen tem, haud ſanè quis facilè retraxerit, néue tanquam Peliam recoxerit. prouerbium.
RECORDATIO, nis. memoria, reuocatio. Ep. 68 a, Haber enim præteriti doloris ſecura recordatio delectationem.& 70 a, Das enim mihi iucundas recordationes conſcientiæ noſtræ. de Or. 104 b,& de Cl. 16 5½ b, Qui patris clariſsimi re cordatione& memoria, flfetum populo moueret. de Or. 142 b, Acerba ſanè recordatio ueterem animi curam moleſtiàq; renouauit. Atti. 109 b, Recordationes fugio, quę quaſi mor- ſu quodam dolorem efficiunt. de Cl. 189 b, Præteritorum re cordario eſt acerba,& acerbior expectatio reliquorum. de Prou. 78 a, VItimi tẽporis recordatione,& proximi memo- ria. I. A. 186 a, Primùm in Cæſarum maledicta congeſsit, de- prompta ex recordatione ſtuprorum ſuorum. At. 83 b, Sua- uem habui recordationem clariſsimi iurifiurandi. de Or. 85½ a, Mihi repetenda eſt ueteris cuiuſdam memoriæ non ſatis explicata recordatio. Qu. Frat. 307 a, Recordatio præteritæ memoriæ.& 215 b, Recordatio ueteris amoris. de Sen. 78 b, 79 a, Conſcientia bene actæ uitæ, multorumꝗ; benefacto-
rum recordatio iucundiſsima eſt.
RECORDOR, artz. reminiſcor, memoria teneo, memoria cuſtodio, memoriam alicuius rei habeo, in memoriam re- deo, alicuius rei in memoriam uenit, memoriæ inando. Ep. 89 b, Memoriæ trado. ad Her. z a, Recogito, animum ad ali quam rè refero, memoria retineo, memoria alicuius rei me tenet, menti meæ infixum eſt, memoriam alicuius hominis uel rei teneo uel ſeruo, aliquid mihi cum grata recordario- ne in mente uerſatur, memoriam ad alicuius rei cognitio- nem excito, animo teneo, animo ac memoria teneo, mihi non uenerat in mentem furorem optare uobis, memoria repeto, memoriã præreriti téporis repeto. P. Syllæ nomen in memoria mihi non fuit, hoc illius memoriã retulit. reuo cate animos ueſtros ad Mithridatici belli memoriam, tuo- rum meritorum erga me memoriam cõſeruabo. quid quiſ- quã meminit, quod non animo cõprehendit ac tenet? quæ- ſo ut eum diem memoriæ mandetis, nunquam ex animo meo diſcedit illius optimi uiri memoria, cum ciuium cędes uerſari ante oculos atq; animũ memoria refricare cœperat- At. 128 b, At ego qui omnia officio metior, recordortua con ſilia.& pro Syl. 172² a, Mihi ne ad ea quidem quę geſsi, recor- danda& cogitanda quicquam relinquitur téẽporis. de Ora. 159 b, Cum omnis gradus æratis recordor tuæ. Epiſt. 27 b,& 19 a, Recordor deſperationes eorum, qui,&c. pro Planc. 281 b, Quoniam illis ueſtris lachrymis de illis recordor, quas- &c. contra Rull. 66 b,& pro Syl. 168 b, Nam profectò fi re- cordari uolueritis de nouis hominibus, reperietis,&c. de
Fin. 150 b, Tu ſi meliore memorta es, uelim ſcire ecquid de te recordere. Tuſ. 231 a, Multaq; de M. Aquilio recordatur. I- P. 82 a, Iſte certè cum aliquo dolore flagitiorum ſuorum recordabitur-.
—

— — —
ſepono.A n. Acad.9 a-egdih, e n ahentüng unornoritur paan at reconditi ſund eanſi rüi aatuſconſultum inchlumnt oaditum. deln.6 zGaüni era Rul.)44 Oceult lrirnn Multx ac magnifcx rs unh
34 b,Qudguidemmmiin eretraxerit, néuetnqumkn
demoria, reuocutio.oißh cura recordatio deleätrrona! cundas recordationts enum e(L. 6z b, dipunsdnün Retum populo mouemaielku ueterem znimi curam ndci cordationes fugio queuim
ciunt. de CLad bPratemmt
cerbior expectatio niaummi rrecordatione,&proumn.
Ceſarum maſedict ctgit
eſtuprorum ſuorum. KYb
.Frat. 07 4-Recotduivpe datio ueteris ꝛmori. täe acd uitæ, multorumq detele Gima eſt.
ainiſcor, memotiatened 1 licuins reihdeo, i de
unj
1177 R E
recôrdabitur.& pro Plan, 274 a, Huius meriti in me recor- dor: id eſt, Plancij. pro Arch. 185 b, Pueritiæ memoriam re- cordari ultimam. pro Muren. 141 a, Tamen re ipſa admoni- tus recordor, quantum,&c. Or. 189 b, Sed ego recordor lon gè omnibus unum anteferre Demoſthenem. Tuſc. 160 a, Ex quo effici uult Socrates, ut diſcere nihil aliud ſit, quàm re- cordari. Ep. 73 a, Cum animi tui magnitudinem diligẽtius eſſem mecum recordatus. Tuſc. 231 a, Prudentia hoc uidet, non omnes bonos eſſe etiam beatos, mulraq́; de M. Attilio recordatur,&c. Att. 205 b, Et ſi, ut recordor mifſi.& 215 a, Vr mea memoria eſt. Attic. 276 a, Hoc mihi iam in te placuiſſe potes ex ſuperioribus literis recordari. de Sen. 93 b, Recor dari& reminiſci. L. Reminiſcor. pro Lig. 143 a, Quoniam hoc eſt animi tui,:ſte aliquid de huius quæſtoris officio co- gitantem, etiam de alijs quibuſdam quæſtoribus remini- fcentem recordari. 3 RECREO, As. reficio, relaxo, colligo, reſtituo, releuo. pro Pl. 259 a, Cônſpectus ueſter reficit& recreat mentem meam. de Prou. 70 a, Macedonia ita uexata eſt, ut uix poſsit ſe diurna pace recreare. pro Plan. 266 a, Vbi illa antiqua libertas? quæ malis oppreſſa ciuibus, extollere iam capur,& aliquando recreata ſe erigere debebat? pro Do. 232 b, Speraui me iacen tem poſſe à uiuis uiris fortibus excitari, ſi unà cum bonis interiſſem nullo modo poſſe recreari. Attic. 60 b, Literis ſu- ſtentor& recreor. pro S. R. 4 b, In hoc bello non recreatus, neq; reſtitutus, ſed ſubactus oppreſſus ́ populus Rom. eſt.
pro Pomp. d a, Aliquẽ fugiẽtem excipere, diffidẽtem confir-
mare, afflictum erigere, perditum recreare. Att. 199 b, Quod me ab hoc mœrore recreare uis, facis ut omnia. Poſtq. 19ο b, Qui è graui morbo recreati ſunt. de In. 81 b, Ille autem leui- ter ſaucius; facilè eſt ex uulnere recreatus. Qu. Frat. 294 b, Complures dirutas ac penè deſertas urbes per te eſſe recre- atas. Epi. 79 b, Neceſſe eit remp. aliquando recreari.& 88 a, Recreatis enim bonis uiris conſulatu tuo,&c. Epi. 13 a, 14. a, Senſus bonorum, qui recreatus abs te totus eſt. Tuſ.i ob, Cum animus ſe collegit atq recreauit, tum agnoſcit,&c. I. V. 168 b, Ex metu quaf luce libertatis recreatum reuixiſſe. & 196 a, Erigere& recreare aliquẽ afflictum. I. C. 112 b, Tum ille, cum uix ſe ex magno timore recreaſſet. Atr. 12 a, Ego re- creaui affliccos animos bonorum,&c.& 16 a, Bonorum a- nimi recreati, improbi Romæ quaſi perculſi.& 38 b, Tuas nunc epiſtolas à primo lego, hæ me paulum recreant. pro Mil. 1 b, Sed me recreat& reſicit Cn. Pompeij ſapientiſsi- mi uiri conſilium. Epi. 79 b, Si armis poſitis ciuitas reſpira- uerit. Epi. 272 a, Literulæ ueſtræ hac epiſtola oculos paulu- l1um ſaſtulerunt. Attic. 17 a, Ego nunc paululum exorior,& maximè his literis, quæ Roma afferuntur.
RECREARE. pro co quod eſt, iterum creare. de Nat. 28 a,
Gracchus conſul iterum quoſdam augures recreauit. RECRVDESOCO ſcis. Ep. 51 a, Illa quæ conſanuiſſe uideban tur recrudeſcunt: id eſt, renouantur. RECTA“ recta uia. in Ver. 26 8 b, Loqui cœpit, ſibi rectà iter eſſe Romam.& Att. 75 b, Erat mihi in animo rectà profici- ſci ad exercitum. Ep. 138 a, Rectà à porta domum meam ue-
nit.& ad Her. 39 b, At. 258 a, Statueram enim rectà Appia Ro
mam. I. C. 102 a, Recta uia perge in exilium. Offi. 68 a, Et cę- teri quidem alius alièò, Marius à ſabſellijs in Roſtra rectà. At. 96 a, Cum inſtituiſſem ad te ſcribere, Batonius è naui re ctà ad me uenit. RECTE. bene, probè, præclarè, iurè, ritè, ut uolumus, dire- ctà, directò, ad pares angulos, rectis lineis, ad lineam, ordi- nè, ratione, per rectum curſum.)(„(Perperam, obliqusè, circui tione, anfractu, per circuirionem& anfractum, uitio. Attic. 5„ 1 152 a, Rectè auguraris de me: bene enim tibi cognitus ſum. At. 20 b, Tuæ literæ rectè ſperare iubent. I. V. 14.4 a, Si rectè homines noui.& 258 b, Si rectè uos cognoui.& Att. 33 b, Si tuos digitos noui. I. V. 271 a, Rectè& meritò commoueba- mur. pro Mur. 130 a, Homines cum rectè atq; in lIoco conſti- tiſſent, iuberi abire. de Fi. 52 b, Hoc erit quaſi prouincias a- tomis dare, quæ rectè, quæ obliqusè ferantur. de D. 124 a, Ta bernaculum rectè caprum.)(.Tabernaculũü uitio captum. de Ar. 255 a, Lex rectè lata.)(.Lex uitio lara. pro Quin. 4 b, Rectè atq; ordine aliquid factum eſſe.& ibid. Modo& ra- tione omnia facere. pro Qu. 5 a, Quemadmodum ſolent ho mines nobiles, ſeu rectè, ſeu peęrperam facere cœperunt. Att. 201 b, Quòdte domi incluſiſti, ratione feciſti.& 4 b, Apud matrem rectè eſt.& ibid. Apud te eſt, ut uolumus. Atr. 94 a, Rectè inquam. J. P.9 4 a, Rectè an ſecus, nihil ad nos. I. A. i9 r a, Aliquem rectè atq; ordine, exq́; republica feciſſe& facere. & 225 a, Literas Bruti rectè& ordine ſcriprtas uideri. Epiſt. 155 b, Si rectè iſtic erit. At. 189 b, Pro malis rectè habebam. de D. u6, Epicurus circuitione quadam deos tollẽs, rectè non dubitat diutnationem tollere. RECGTE factum. naròpaαμα L. Catorthoma.
cuperatorio. RECVPERATORIVS, ,um. ut recuperatorium iudiciũ:
R E 1178
RECTIO, onus. gubernatio, adminiſtratio. de Fin. 120 2,O-
mniumã; rerum publicarũ rectiones præſcripſimus.& 126 a, b, Ea quoq; eſt non ſolùm ad priuatæ uitę rationem, ſed etiam ad rerum publicarum rectio nem relata.
RECTO Rori. gubernator. de Som. 127 a, Ciuitatum recto-
res& conſeruatores.& de Orat. 102 b, Rector reipub.& pu- blici cõnſilij autor. de Fin. 10% b, Summus rector& domi- nus. de N. 44 a, Rector& moderator,& tanquam archite- ctus tanti operis. de D. 35 b, Rector nauis.
RECTVS, a, um. directus.)(.(Prauus. Ita iãcere talum, ut re-
ctus aſsiſtat, de Fin. z. Rectus& immutatus orbis, de Vniu. Recta intelligentia, wad Heren. Negat rectum fuiſſe Cato, me,&c. pro Mur. In omni uita ſua quenꝗq; à recta conſcien- tia tranſuerſum unguem non oportet diſcedere, ad Att. lib. 13. Recta uia perge in exilium, in Catil. Recta facta, in Catil. Recta ac praua tacito quodam ſenſu dijudicamus, de Leg, & de Orat. Sic hæ ſurſum rectis lineis in cœleſtem locum ſubuolent, Tuſcul. quæſt. Item, Ad pares angulòos in terram ferri. Rectis oculis urbem intueri, pro Rab. Poſthum. Re- ctiſsimus in dicendo, z de Ora. Rectiſsima quæ ſunt, ea ma- ximè conducunt, s Fam.
RE; CTVM, ſubſtantiuum. Rectum honeſtum, Aca. quæſt.
ed. 2 lib. 2. acον dyabòꝭ Rectum eſt, quod cum uirtute& officio fit,;z ad Her. 16 b. Illud enim re ctum, quod aætérbtuuæ dicebas, contingit ſapienti ſoli, de Ein. lib. 4. Rectum quod elt, uerum quoq; eſt, z de Leg. Rectum non cum literis, qui- bus ſcita ſcribuntur, aut orirur, aut occidict, 2 de Leg. Quid 2..» 8. 3.. ◻ 8 3
rectum in oratione, 1 Acad. Saufeium ſine meis literis ad te uenire uix rectum erat, ad Attic. 6. 97 b. Rectum non ſolius laudis cauſa ſequendum, z ad Her. Recti prauid; partes, Or. Kecti præceprio, prauiq; depulſio, 2 de MNat, deor. Recto nil rectius, Parad. In omni fortana recta atq, honeſta retinere, Ofn.. Intereſſe oportet, ut inter rectum& prauum, ſic inter uerum& falſum, Acad. ↄ b.—
3
RECVBANS. iacens, Quieſcens, recumbens. de Or. 148 b, Sed
in hortulis quieſcet ſuis, ubi uult, ubi etiam recubans mol- liter,& delicatè, nos auo cat à roſtris.
RECVMB O, bu. cubo. de Or. 13 5 b, Cæteris in campo ſe exer
centibus, ipſe in Herba recumbebat.& 44 a, Craſſus in le- Ktulo recubuit. de D. 92 b, Is primò perterritus ſomnio ſur- rexit, deinde cum ſe collegiſſet, recubuit. pro Deiot. i5 b, Cũ in cubiculo recubuiſſetrt..
RECVPERATOR rb. iuder in cauſis priuatis,& ciuili-
bus. in Ver. 63 b, Iudicant recuperatores.& 153 b,& 162 a, De conuentu nullum unquam iudicem nec recuperatorem de dit. pro Cecin. 286 b, Si quis iudex recuperatõrue dicat, po tuiſti,&c.& ibidem, Si alia ratione ius noſtrum recuperare poſſumus. in Verr. 154 a, de recuperatoribus& iudicio re-
id eſt, rei priuaræ, ut poſſeſsionis. de In. 69 b,& I. V. 153 a.
RECVPER O, as. redimo, recipio, reparo, recõcilio. pro Mu.
136 a, Qui conſumpta replere, erepta recuperare uellent.& Poſtq. 212 b, Recuperare amiſſa. I. A. 182 a, Reſpubl. ſe adhuc rantummo do ulta eſt, nondum recuperauit.& pro Flac. 158 a, Pecunia recuperata eſt multis pôſt annis. At. 119 b, Si quan do Pompeius remp. recuperabit. cont. Rul. 74 b, Miſimus qui ab illo pecuniam depoſiram noſtris recuperent. in Ant. 248 a, Pompeius Albanum à Dolabella recuperabit. pro S. R. 4 ² a, Nobilitas experrecta remp. recuperauit. in Ver. 154. b, 155 a, Ille autem unde ablatum eſt, iudicio ſuum recupe- rare poteſt. pro Cec, 286 b, Si alia ratione ius noſtrum recu- perare poſſemus. de Orat. i53 a, Placeat ne à Carthaginenſi- bus captiuos noſtros redditis ſuis recuperari. Att. 6 a, Eius uoluntatem quæ fuerat erga te, recuperare non poteram. Att. 24 4 a, Videtur Reſpubl. ius ſuum recuperatura. pro Cl. 22 a, Illi qui erant ad propinquum inueſtigandum recupe- randumꝗ; profecti.
RECVRRO,. redeo, reuerto. At. 29 a, Puero quẽ ad me ſta-
tim iuſsi recurrere, da ponderoſam aliquam epiſtolam.& 220 a, Calendis in Tuſculanum recurram. Epiſt. i56 b, Cum primùm poterit iſtuc recurrere non dubitabit, ne qu loco reip. deſit.& 173 b, Recurri ad copiolas meas.& pro Mil. 107 a, Illi qui erant cum Clodio gladijs eductis recurrere ad rhedam, ut,&c. de L. 19 8 b, Eaq́; unde generata, quò recur- rant, ui derit,&c. Att. 2 41 a, Noli me tam ſtrenuum purtare, ut ad Non. recurram: de N.36 a, Lunæ ſpecies mutatur tum creſcendo, tuni defectionibus ad initia recurrendo.
RECVSA TIO,nu. declinatio. de Or. in a, Hæc ipſa recuſa-
tio diſpurationis, diſputatio quædã fuit mihi quidem per- iucunda. pro Cl. 48 b, Neq; hæc tua recuſatio confeſsio ſit captæ pecuniæ, ſed laboris& periculi declinatio. in Cat. iit b, Illi ſine runt. in An. u a, Omnes ſine ulla echſanlo be liieund etln
Lum
recuſatione ac ſine ulla mora negocium ſuſcepe-
h 1

1179 R E
cum ſtudio nomina dant. de Leg. i78 a, Pœna uiolatæ reli- gionis iuſtam rocuſationem non habet. RECVS O. as. refuro, abnuo, recuſationẽ habeo, defugio, re- fugio, aſpernor, repudio, reijcio, nego, deprecor, tergiuer- ſor, abhorreo, deuito, reclamo, grauor. de Or. 120 a, Nihil ti bi Ame poſfulanti recuſabo. I. V. 264 b, Seruilius& recuſare
144 1
K deprecari. Attic. 285 a, Niſi fortè non de ſeruitute, ſed de conditione ſeruiendi recuſandum eſt à nobis. pro Pl. 259 b, Nihil de pœna recuſabo. Of. 72 a, Sentẽtiam ne diceret, recu ſauit. pro Mil. iz: a, Non recuſo, non abnuo. Or. 200 a, Roga tus& recuſans hoc feci. Item: Nõ recuſo, quin cauſam haud dico quare,&c. At. 237 b, Ea conditione nati ſumus, ut nihil quod homini accidere poſsit, recuſare debeamus.
KREFEDAMO, 2.. de Am. 105 b, Animus uirtute præditus qui Uel amare, uel(ur dicam) redamare poſsit.
REPARGVO, u. coarguo, reuinco. Att. 88 a, Quis nõ dixit, Eiνν àb Alcibiade deiectũ eſſe in mare, redarguit Erato- ſthenes. de Or. 136 a, Si noſtra facilius probari, quàm illa re- dargui poſſunt. de N. 7 Sa, Improborum proſperitates re- darguunt uim omnem deorum. de Orat. 133 b. 1dq; Scaurus tenuitate Magij redarguebat. pro Do. 217 a, Atd; in hoc in- conſtantiam redarguo tuam, qui,&c. pro Clu. 30 b, Redar-
ue me ſimentior,&c. de Ar. 255 a, In quo fallebat multos, quòd eum nemo redarguebat. de Vn. 196 a,& ad Her. 32 b, Orario quæ neq; redargui, neq; conuinci poſsit. de Fin. 76
Poterat autem impune, quis enim redargueret? Tuſ. 176 a,
Nosq; ipſos redargui refellid; patiamur. Par. 232 b, In repre hendendo redarguere contraria.
REDD O, ds. reſtiruo, refero, affero, do, efficio, præſto, perſol
uo, remunero, pròbo. Atr. 265 a, Is mihi H- S. XIIII. nonm re 8-
dir, quæ dedit eius filio muruo. de Fat. 14 b„Mutuari ali-
quid ab aliquo,& ei uiciſsim reddere aliquid aliud. de Cla.
166 a, Off. 10 b, Att. 207 b, Heſiodus eadem menſura reddere
iuber, qua acceperis, aut etiam cumulatiore ſi poſsis. Poſtq.
204 a, Qui deniq; noſmetipſos nobis reddidiſtis. de Fin. 77
a, Eiq́; nihil opinanti uiri mandatum expoſuit, hæredita-
tẽq́; reddidit. I. V. 217 a, Illo tépore Segeſtanis hæc ipſa Dia-
na redditur, reportatur Segeſtam.& At. 132 b, Pecuniam Do mitio non eſfe redditam. pro Sex. R. 4ra, Suum cuiq; hono- rem& gradum reddere. in Vat. 30 b, Quod quidem ego tibi reddo tuum. nam,&c. Anteq. 192 b, Vitam uobis datam re- peto, ut reddatis. pro Syll. 183 b, Sed etiamſi quid ab omni- bus mihi conceditur, id reddo ac remitto. pro Qu. 13 a, Cui neq; iudicium redditum eſt uſiratum. de Clar. 188 b, Perge
Poponi de Cæfare,& redde quæ reſtant. Offi. 47 b, Pecu-
niam reddere. Gratiam referre. pro Pl. 278 b, Reddere uitam
pro repub. de N. 64 b, Omnium rerum ratio reddenda eſt. de Diu. 121 a, Chryfippus naturalem rationem omnium red dit.& Tuſcul. 156 a, Reddere rationem ſententiæ ſuæ. Orat.
212 b, Siue paribus paria redduntur, ſiue opponuntur con-
traria. de Cla. 193 a, Hortẽſius, quæ ſecum commentatus eſ-
fet, ea ſine ſcripto uerbis eifdem reddebat. de Or. 97 b, Cum ea, quæ legerem Græcè, Latinè redderem. Atr. u a, Puer tuus miHhi literas abs te reddidit.& Ep. 28 a, Literas à te mihi ſta- tor tuus reddidit. Att. 70 a, Feſſulanus literas tuas mihi de- dit.& 29 a, O ſuaues epiſtolas ruas uno tempore mihi da- tas duas. Att. 143 b, Eo ſerius ad epiſtolã ruam redditæ ſunt literæ meæ. ad Brurt. 9ob, Literæ mihi in ſenatu redditæ ſunt à Lentulo noſtro. pro Do. 227 b, Omnem locum, quò adis, exilij ſimillimum reddis. At. 56 a, Clodius omnes Cati linas Sicinios; reddidit. I. V. 125 b, Domum exornatam& inſtructam iſte reddidit nudam& inanem. pro S. R. 35 b, Cu piditas reddit homines cæcos. Att. i52 b, Nam me hebetem mo leſtiaæ dſaerunr& de Cla. 16 3 a, Hic orationem mol- lem reddidit e Or. 109 b, Reddere memoriam alicuius im mortalem. At 280 a, Vt charitas liberorum amicitiores reip. parentes redderet. pro Cec. 290 a, Reddere aliquem placi- dum ac mollem. Anteq. 196 b. Pompeius hoſtes reddidit pa catos. Ep. 54 b, Reddere aliquem ferociorem.& 142 b, Red- dere aliquẽ ocioſum. pro Cl. 32 a, Reddere aliquem iratum alicui.& Att. 22 a, Quid ſi etiam Cæſarem reddo meliorem?
& 24 b, Mihi placer ea, quæ malè empta funt, reddi.& 277 a,
Cũ has adte ſcribers literas, ab Satrio legato C. Trebonij
reddita eſt mihi epiſtola. Qu. Fr. 293 b, Cogebantur Syllani
homines, quæ per uim& metum abſtulerãr, reddere.& 294
a, Illi quibus imperium ita datum eſt, ut redderent. in Ant.
264 a,O fortunata mors, quæ naturæ debita, pro patria eſt
potiſsimum reddita, I. A. 212 b, Vt populum Romanum me-
tu uacuum noſtra uigilia redderemus.& 221 b, Reddita eſt ei tum à maioribus ſtatua pro uita.
REPDEMPTIO, nms. conductio. I. V. 68 a, Redemptio eſt hu ius iudicij facta grandi pecunia. de Pro. 71 a, Publicanos te- meritate redemprionis penè eſſe euerſos.
REDEMPTO R,oru. dicitur, ſiue operis faciendi, ſiue uecti-
B. EEB 1180
galium conductor, qui& manceps à Cic. dicitur. in An. 224 a, Qu. F. 309 b, Redemptori tuo dimidium pecuniæ curaui. de D. us a, Redemptor qui columnam illam de Torquato conduxerat faciendam. de In. 74 a, Niſi ad ſacrificiũ quod- dam redemptor hoſtias præbuiſſert.
REDEO,. reuenio, reuerto uel reuertor, me recipio. Attic, 206 b, Ad quos dies rediturus ſim, ſcribam ad te.& pro Qu, 10 b, Statim ut Romã redijt,&c. pro Mur. 130 a, Redirs uiam &inire uiam apud Iuriſcon. Poſt,. 220 a, Vt ad illam diem res cum rediſſet, rogarentur,&c. pro S. R. 39 a, Hæc bona inta- bulas publicas nullas redierunt. Epiſt. 7 a, Re illud quod initiò ſeripſi. pro Cec. 293 a, Vt ad priuaras res de In. 60 a, Ita in memoriam redibir auditor.& pro Qu. 10
a, Diſcedens in memoriam redijt Quintius, quo die,&c. da Prou. 73 a, Redire in gratiam cum aliquo. At. 99 b, Atq; hæe de rebus forenſibus, redeamus domum. REDHIB E O, bes. quaſi retrò habeo. Off. 70 b, In mancipio uendendo ea uitia dicenda ſunt: quæ niſi dixeris, redhi- beatur mancipium iure ciuillll. REDITG O, gu. eſt ui quadam recipere, adducere, ſeu pertrahe re. I. 4. 193 b, 194 a, Maiores noſtri bellico ſiſsimas gentes, in dedirionem huius imperij redegerunt. Off 67 b, C. Marius Iugurtham redegit in ſuam poteſtatem.& pro PlI. 152 a, Præ- dones redactos eſſe omnes in poteſtatè.& cont. Rul. 31 a, Re digere aliquem in ſuã ditionem& poteſtatem. in An. 203 b. & pro Cl. 50 a, Cæſar equites in ſuam poteſt̃arem redegit. I- V. 115 a, Redigere omnia in ſuam poteſtatem. Epis a, Redi gere uectigalia in ſuam poteſtatem. pro Corn. 59 a, Populi quos ſubegimus, atq; in ditionem noſtram redegimus. REDIGERE. colligere, contrahere, reuocare, reducere, de- ducere. in Ant. 248 a, Decreuiſtis tantam pecuniam Põpeio, quantam ex bonis patrijs in prædæ diſsipatione inimicus uictor redegifſet. I. V. 63 b, Redigere pecuniã ex bonis uen- ditis.& conr. Rul. 86 a, Redigere pecuniam ex uectigalibus. pro K. P. 128 b, De pecunia ex bonis redigenda. At. 99 b, Scri pſi etiam ad eum, me quicquid poſſet nummorum ad appa ratum ſperati triumphi ad te redacturſ. de Aru. 263 b, Qug-
₰
ſturamꝗ; illam maximè fœcũdam atq; uberem in totum a ſe redegit. in Var. 186 b, Cur omnis copia frumenti penes i- ſtum eflet redacta. de Orat. 100 b, Nihil eſt quod ad artem redigi poſsir, niſi,&c.& 121 b, Ius ciuile ad artem facilè redi- gi pofle. Orat. 217 a, Redigere ſententias in quadrum nume- rumq́;. ad Her. 19 a, Redigere inuenta in ordinem. ad Heren⸗ 24 a, Qui omnia in arte icribenda redigit in ſingulas ratio- nes præceptionis. Or. 197 b, Quicquid eſt de quo ratione& uia diſputetur, id eſt ad ultimam ſui generis formam ſpe- ciemd; redigendum. I. V. uu8 a, Bona uerbo redigenda, re di- ſpertienda. Ep. b, Quidꝗ́; ſibi is de me recepiſſer, in memo riam redegit. I. A. 163 b, Quid autem tibi uenit in mentem, redigere in memoriam noſtram, te doma P. Lentuli eſſe edu catum?& 196 b, Si hoc genus in unum redigatur. pro Marc⸗ 132 b, Nobiliſsima familia iam ad paucos redacta.
REDIMICVL VM,M5. L. Mitra. I. V. 64 b, Hæc ciuitas mulia ri redimiculum præbeat.
REDIMIRI. ornari. Tuſ. 199 b, Incendes odores?& ſertis re dimiri iubebis& roſa?
REDIMITVS, a, um. ornatus, coronatus. I. C. 106 b, Sertis redimiti, unguentis õbliti. de Somn. 129 b, Terra quaſi qui- buſdam redimita& circundata cingulis.
REDIM O, mu. emo, recupero, conduco. J. V. 24° a, Hæc uerò quæ uel uita redimi rectè poſſent, pecunia æſtimare non queo. I. A. 24 3S a, Pompeio fua domus patebit, eamq; non mi noris quàm emit Antonius, redimet, redimet inquam, Cn. Põpeij. domũ filius. ad Her.:8 a, Re uiliſsima& parua maxt mam redemit. pro Seſt. 18 a, Qut rex illo anno nõ aut emen- dũ ſibi, quod non habebart, aut redimẽdum quod habebat, arbitrabatur. Epi. 27 b. Ego calamitatẽ à rep. meis priuatis incõmodis libentiſsimè redemiſſem. pro Syl. 16ã3 a, Ego ui- tã omniũ ciuiũ,&c. quinq; hominũ perditorũ pœna rede- mi.& pro Mil. u8 b, Qui pecunia ſe palàm iu dicib.redeme- rat.& Ep. 14 7 b, Redimere culpam. pro Qu. R.1¹ b, Roſcium
4
fuas non ſocietatis lites redemiſſe. I. V. 23 8 b, Damnatorum uitã à prætore redimi. Officior. 44 a,& I. V. 25 4 a, Redime- re captos à prædonibus.& Officior. 46 a, Redimere ca- ptos è ſeruitute.& ad Her. 16 b, Redimere captiuos ab hoſti bus. de Clar. 172 a, Qui pecuaria ea P. Cornelio L. Mummio cenſoribus redemiſſet. Att. 18 b, Redimere fundum.& Qu- Frat. 296 b, Publica malè redempta. de Inuen. 74 a, Redime- re hoſtias. Atric. 12 b, Rem illam redempram eſſe à iudicibus confitentur. pro Qu. Roſc. 0 b, Roſcius ſocietatis non ſuas lites redemit, cum,&c.
REDINTEGRATIO,nit. renouatio, iteratio. Anteq. 194 b, Quid ego improborum facta renouem oratione, ut re-=
dintegratione illius cöiurationis animos uulnerẽ deees
,—“

— —— — 8 —
6* J. 8 ke.. 3 1 üit Caintin 1 decgr cum a dh mu Alquo. à. gb 1 4 un domum.*dgn,
ail.
reeipere adäucers, noſtri delliehifima gent redegerunt. Of 675 2 aoteſtatem Khre lu
tes in ſuam— tetaem aägil ſuam Doteſtatem Pii nand dreſtatem. dro Com g xg tionem noſtran nd Antrahere reuocarseuee, euiſtis tantam peruimkims in prædaæ diipanone nuin Redigere pecuniiadenüm.
higar
digere pecuniam rrecgäin
. B 1 4 e bonis redigenda tg-jn.
quid poſſet nunmonm ung ite redacturi te Wu aai. ecũdam atq udeteminmmnd ar omnis copia frumentiene r. o0 d, Nihilettquod ama b lus ciuile ad tem ale.
1
gere ſendentias in quadmnun.
cre inuentain ordinem adlen, tridenda redicit in inglum
b, Viicquid dtdegun unt ultimam ſui generts tormante 1 a Bonauerdo rcdigendznt
uid autem tibiuentmmah
aus in unum redigrrarule
1 iam ad paucos redacta.
3„ itra.LV 64 bHe- duttäl
BIlaceadescäunade
n :us.C.nt 1. 1 matus corona 2
„Som. u defemgi ““
.. uls. undata Ghgulls, 1 2 conduco. Naahen pecuni cbnn — titenn,
M
* pete
1udng.. . 7Namanera lum: qua m Mü unn
amn
ſidiis de me recepifaueas
omi lekal ram re domiP Lunle
REDVCITV S, a, um. Pro R. P
1181 R E
redintegratio uerbi. 16 REDINTEGRO, as. renouo. de In. 60 a, Ita per breuẽ com parationè, auditoris memoria& de co nfirmatione,& de re prehéſione redinregrabitur. ib. b, Vt mem oria nõ oratio re- nouata uideatur. ad He. 15 a, Vt renouetur, nõ redintegretur Oratio.& 33 a, Interpretatio eſt, quæ nõ iterans idẽ redinte- grat uerbũ, ſed commutat. Ep. 172² a, Redintegrare bellum. REDITIO, u.. I. V. 79 a, Celeritas reditionis: id eſt, reditus.
& ad Her. 3 a, Vehementer audi torem commouet eiuſdem
KREDITVS, tus. reditio, reuerſio. de Cl. 185 a, Inter perfectio-
nem& reditum L. Syllæ.& At. 256 b, Reditu uel potius re- uerfione. pro Cl. 42 a, Sic hominib. iniuria noratis neq; ad honorem aditus, neq; in curiam reditus eſſet. de Som. 127 a, Solis anfractus aditus reditus q́;. de Aruſp. 256 a, Quid exi- ſtimatis eum, ſi reditus ei gratiæ patuerit, eſſe facturum?& At. 24 b, Cum Cæſare reditus in gratiam. Att. 240 b, Quis orrò noſter itus, reditus, inceſſus inter eos? REDIVIVVS, 4, um. quod ex uetuſto renouatur,& inuitam ex morte reuocatur. in V. 106 a, Rediuiua fibi habeto, quaſi quicquam rediuiui ex illo opere tolleretur, ac non totum opus ex rediuiuis conſtitueretur. bis. REDOL E O, les. oleo. I. A, 172 b, Antonius uomens fruſtis e- ſculentis uinum redolẽribus, totum trib unal impleuit. pro Seſt.7 b, Quòd ita domus fumabat, ut multa eius ſermonis indicia redolerent. aliter, redoleret. pro Cæl. 4 7 b, Nihil igi tur illa uicinitas redolet? Or. u8 b, Definitio genere ipſo 15 ctrinam redolet. de Cl. 171 b, Oratio redolens antiquitatem. de Cla. i9 1 b, Mihi ex illius orationibus redolere ipſæ Athe- næ uidentur. 3 REDVOO, c. reſtituo, redigo, reporto.)((Eijcio. Poſt. 200a,
pro Quin. i a, Curat ut ſeruus domum reducatur ad Quin
tium.& Off. 69 a, Hun« Fabricius reducendum curauit ad Pyrrhum. Ac. 39 a, Satis eum longo interuallo ad ſuam uil- lam reduximus. Qu. J. zu a, Craſſum Coſ. è ſenaru domum reduxi. At. b, Reduci domum.)((Peduci domo. Att. 5d b, Philoxenus reducl in carceré maluit. I. A. 219 b, Aliquem in cubiculum admittere& reducere. pro R. P. 125 b, Tu Gabi- niũü ut regè reducerer, impuliſti.& ib. Reduci in gratiàã cum aliquo. CJ. 306 b, Cum mulritudine regè reduci periculo ſum reip. uiderur. 3t. 150 b, Ab eo patriæ proditores ab exi- lio redvetos eſſe. in Sal. 174 b, Qui exules reduxit. Poſt. 210
b, Reduci in patriam. ib. Reduci ab exilio.& I. A. i5 b,& 162 a, Reducere aliquem de exilio.& Ep. 2 b,& 3 a, pro D. 216 b, Senatus authoriras mecum ſimul reducta uidetur. At. 123 a, Aliquos diſtractos rurſus in priſtinam concordiam reduce
re. ad He. 20 a, Et uox reducitur in quendam ſonum æquabi
lem. pro Cl. 38 b, Reges ab aliquo in grariam reductos eſſe. Poſt. 02 b, Aliqua medicina reducere aliquem ad ſalutem. ad Her. 15 a, Vt auditor, ſi memoriæ mandauerit, ad id quod ipſe meminerit reducatur. de In. 60 b, Reducere aliquid in memoriaum. REPDVCTIO, onuz. Ep. 6 b.“ .130 a, Poſſum excitare multos reductos teſtes liberalitatis tuæ. KEDVNDANTIA, Huæ. profluétia. Orat. 106 b, Ipſa illa pro Roſcio iuuenilis redundantia multa habet attenuata, quæ- dam etiam paulo hilariora.
REDVND O,. ſupero, ſuperfluo, effluo. I. V. 205§ b, Crux ci- uis Roma. ſanguine redundauit. I. C. 116 a, Omnis hic locus
accruis corporũ,& ciuium ſanguine redundauit.& Tuſ. 213 b, Cum pituita redundat, aut bilis in corpore. de D. 100 b, Si lacus Albanus redundaret, is q, in mare fluxiſſet, Romam periturã.& ²2 b, Reprimere lacum redundantẽ.& 101 a, pro Seſt. 13 a, Quorũ hodie copia redundans uolitat ædib. pro Cor. 66 b, Vt aliqui ſermòônes inuidorũ etiam ad aures ue- ſtras permanarent,& in iudicio ipſo redundarét. de Cl. 169 a, Aſiatici parum preſsi& nimis redundantes. de Cl. 394 b, Is redundantes nos& ſuperfluentes iuuenili quadã dicen- di licentia repreſsit. de Or. 129 a, Tota illa defenſio redun- dauit hilaritate quadam& ioco.& de Fi. 127 a, Redũdat o- ratio. Ep. 41 a, Cum tu omnib. ornamentis redundares.& ad Her. 40 a, Vrbs redundat militib. de Or. u6 a, Verba effer ueſcentia& paulo nimiũ redundantia.& ib. In uerb orũ de- finitionib. neq; abeſſe quicquã debet, neq; redundare.& Or. 207 b, Vt nihil neq; prætermittatur, neq́; redũdet, I. V. 182 b, Quod redundarer de noſtro frumẽtario queęſtu. Part. 231 b, Kedundare.)(Non cöplere quod propofueris. de N. 231 a, Tuus deus nõ digito uno redũdat, ſed capite& cæteris mẽ bris. de N. 46 a, Aqua conglobatur undiq; æqualiter, neque redundat uſquã, neq; effunditur. de Or. 36 b, Ex rerũ cogni- tione effloreſcat& redundet oportet oratio. I. V. 96 b, Hinc illæ extraordinariæ pecuniæ redundarũt. de Pro. 75 a, Na- tiones, quæ numerò hominum& multitudine poterant in prouimcias noſtras redundare, ab eodé partim reciſæ ſunt,
4
REFECTVS, 4, um. reconcinnatus
R EFE Partim repreſſæ. de Or. 35 a, Fluctus qui à cõmuni peſte de- pulſi in noſmetipſos redun darũt. I. C. 103 a, Vereor ne quid parricida ciuiũ interfecto, inuidiæ mihi in poſreritatem re- dundet. pro Cæl. 49 b, Serui ad quos aliquantũ etiã er quo tidianis ſumptib. ac luxuria redũdet. pro Mur. 144, Sed quid fiet, ſi hæc elapſa de manib. noſtris, in eũ annũ, qui cõſequi- tur, redundarintipro Syl. 172 a, Si ex hoctãto in omnes be- neficio, nullũ in me periculũ redundabit. pro Do. 227 a, Sed proſpexiftis ne qua in nos popularis aliquãdo inuidia re- dundaret. de Or. 144 a, Neq; in Antonio defuit hic ornatus orationis, neq; in Craſſo redũdauit. Q. P.z28 a, Hoc bonum mihi nũc deniq; redũdat. I. P. 84 b, Capua ſplédidiſsim orũ hominũ multitudine redundat. de Am. uo b, Erüpunt ſæpe uitia noſtra in alios, quorũ tamen ad uos redũdat infamia: id eſt, redit. Par. 125 b, Ex meo tenui uectigali aliquid etiam redundat. pro R. P. 12 4 a, Non igitur reus ex ea cauſa quæ iu dicata eſt, redundat Poſthumus. pro Lig. 133 b, Vel quòd lau dem adoleſcentis Propinqui exiſtimo etiam ad meum fru- ctum redundare. pro Lig. 139 b, Acerbiſsimo luctu redunda ret iſta uictoria,
REDVVIA uiæ. ulcus eſt digitorũ,&morbus, cum recedit ab
ungue caruncula magno dolore, a*ριιν(inquit Celſus) 1 8
Græci appellant. pro S. R. 9 b. Intelligo me errare, qui cum
..„ 8 7 4.—
capiti S. R. mederi debeam, reduuiam curem.
REDVN, cuw. qui ex aliquo periculo, aut ab exilio reuocartur.
pro Mil, 121 b, Quid me reducẽ eſſe uoluiſti. Ter. 120 b, Qui ab orco mortuum me reducem in lucem feceris?
„Artt. 252 b, Aoαεντπ᷑σ cre- bris locis incultus& refectus.
REFEI. L O, ls. redarguo., de Or. ↄ2 a, Ea Menedemo exéplis
magis quã argumétis conabatur refellere. de Or. 92½ b, Vr id quod intẽderemus confirmare,& id quod cõtra diceretur, refellere poſſemus. Tuſ. ⁷ a, No Sq; ipſos redargui reſellid; patiamur.& ibi. Et refellere ſine pertinacia,&refelli ſne ira cundia parati ſumus. de Fi. Sr b, Ita enim uiuũt quidã, ut eo- rum uita refellatur orario. Itẽ: Oratio refellirur morib. de D. u19 a, Nũ ergo opus eſt ad hæc refellenda Carneade? de D. 229 a, Chaldæorũ prædicta quotidie re& euêtis refellun tur. pro Li. 239 b. Refellere& coarguere mendacii alicuius. & At. 1987 b, Sed tu me uανετ επυννο refelleras. Or. 109 b, Nul- lius memoriam iam refellente.
REFERCIO, aw. repleo. de N. 9 a, Heraclides puerilib. fabu-
lis referſit libros.& 33 b, Poetæ hominũ uità ſuperſtitione omni referſerunt.& pro R. P. 129 a, Cõplures aures referfit his ſermonib. Tu. 176 3, Eadé enim dicũtur à multis, ex quo libris omnia referferunt.& de Or. 98 a, Perfice ut Craſſus,
quæ coarctauit& peranguſtè referfit, in oratione ſua dila-
tet nobis atq; explicet. pro Seſt. 20 a, Corporibus ciuiũ Ty- berim repleri, cloacas referciri,.
REFEROS fers. retrofero, reddo, renuncio, reuoco. Att. i22 a,
Epiſtolam ad me referri uolo.& ibi. Eam mihi curares refe rendam. Ep. 198 b, Auſter aduerſus maximo flatu mead tri- bules tuos retulit.& At. 282 b, Auſter me in Italiam retulit.
I. P. 9i a, Non ut redire ex Macedonia nobilis imperator, ſed
ut mortuuns infamis referri uideretur. de D. 91 b, Is pateram retulit: id eſt, reſtituit. At. 246 a, Itaq; me referunt pedes in
Tuſculanum. pro Heiot. 14 9 a, Miſit qui rumores Africanos
exciperent,& celeriter ad ſe referrent. Bp. i b, Certorum ho minum quos iam debes ſuſpicari ſermones referebãtur ad me. de Cl. 193 a, Hortenfius nullo referente, omnia aduerſa riorum dicta meminerat: id eſt, nullo ſubijciente. pro Fl. 156 b. Iſte iterum Romam ſe retulit. Q. Pr. 20% a, b, Vocem ex A- ſia uſq; Romam referri. pro FlI. 14 6 a, L. Flaccus uererem Va- leriæ gentis in liberanda patria laudem propè quingenteſi mo anno rerulit: id eſt, reuo cauit. in V. 6§½ b, Cõſuetudo lon go interuallo repetita atq; relata.& ib. Hoc inſtitutũ refer- ri ac renouari moleſtè ferũt.& 79 a, pro D. 225 b, Referre ré iudicatam: id eſt, reuocare& renouare iudiciuũ. pro Pl. 267 b, Reijcere iudices.)(.Referre iudices: id eſt, reuocare& a- ſciſcere. pro Cl. 35 b, Te id quod tum exploſum eſt, nunc re- tuliſſe miror. pro§. R. 6 b, Iſti pro re certa, ſpem falſam do- mum retulerunt, J. A. 24 a, Referre pedem. Par. u6 b, Referre
opus in apertum: id eſt, edere. Of. 2 00 b, Vt extrema referãt
eundem in cadendo ſonum:id eſt, reddant.
REFERREanimum, oculos,&c, de Or. 156 b, Referre nũc a-
nimũ ad hominum figurã,&c.& 85 a, Referre animũ ad ſtu- dia.& Ep. a,& 16 b, Referre ſe ad ſtudia literarum. pro Q 8 b, Referre oculos& animum ad aliquem. de Pro. 77 a, Re- ferre aſpectum aliquò. de Or. u19 a, Vt ſimul ac poſita ſit cau ſa, habeant quò ſe feferant. pro S. R. 26 a, Age nunc refer ani mum ſis ad ueritatem,& conſidera,&c.
REFERRE quaft in finem, uel ad finem aliquid,& alia quæ-
dã. de Or, 96 b, Quò quidq; referendum,& quò intusdum. ad Br. 288 b, Omnes meæ curæ ad te referuntur& in te con- Dd 2 ſumun-
I1182
-—

1183
R E
ſümuntur. I. A. 228 b, Vt omnia confilia atq; facta noſtra ad uirtutem atq; dignitatem referamustl. A.227 a, Omniad; ad eorũ uoluntatem dicta factaq́ noſtra referantur. de Or. 127 b, Referre omnia ad utilitatem ſuam,& omnia facere cauſa ſua. in A. 223 a, Leges ad facilitatem æquitatemq; referri. de Or. 104 a, Referre omnia ad uoluptatè corporis dolorèm- que. de Fat. 3 41 a, Cũ ſine fato ratio omnium rerum ad for- tunã naturamꝗ; referatur. de Leg. 156 b, In hiſtoria pleraq; ad ueritatè, in poemate ad delectationè referuntur. Offi. 44. a, Modusq; adhibeatur, isq; referatur ad facultates. Ot.n a, Vulgaris liberalitas referenda eſt ad illum finem, nihilo mi-
nus ut ipſi luceat. Of.7 asReferri enim decet ad ea quę pro-
poſui in principio fundamẽta iuſticig. de Cl. 18 4 b, Eodé Q.
—
Cæpionem referré, niſi,&c. à ſenatu diſſediſſet: id eſt, his ad numeraré. pro Deio. 145 a, Tuũ eſt Cæſar, qui ꝓ multis ſæpe dixiſti, quid nũc mihi animi ſit, ad te ipſum reterre, quo faci lius,&c. id eſt, de te coniecturã facere. Ep. 72 b, Quę cura nò cũ illis cõmunicabitur, ſed ad te ipſum propriè referetur. REFERRE. reſpondere. pro Ce. 301 a, Hoc ego non ad meã defenſionem attuli, ſed illorum defenſioni retuli.& ib. At ego tibi refero, ſi,&c. id eit, reſpõdeo.& de Fa. 146 a, pro(. 7 b, Quid autem à nobis refertur: id eſt, reſpondetur. Poſt. 203a, Mihi in ſentéria ſimpliciter referẽda fides non deerit. REFERRE gratiam. At. 253 a, Referes igitur ei plurimam ſa lutem. de Cl. 184 a, Referre gratiam alicui.& de Or. 144 a, Referre alicui debitam ac meritam gratiam. pro Co r. 67 a, Quorum precibus munus hoc meritum huic,& ut à princi pio dixi, iuſtam& debitam gratiam refe.. REFERRE aliquid in commentarium, referre aliquem in reos: id eſt, perſcribere. referre aliquem in deos, uel in nume rum, uel numero deorum. de Cl. 17² b, Quam orationem in origines ſuas retulit. de Or. 102 b, Illa quæ in commentariũ meum retuli. Ep. 263 a, Referre epiſtolas in uolumina. I. V. 258 a, Referre aliquem abſentem in reos. pro S. R. 23 a, Eius fide factum eſt, ut hic potius uiuus in reos, quàm occiſus in proſcriptos referretur. de Nat. a, Referre aliquem in deo- rum numero.& ibi. 9 a, Reponere aliquem in deos. de Nat. a, Heraclides cœlum& terram refert in deos. REFERO, cü ad rationes accepti& expenſi refertur. in Ver. 106 b, Negabat opus in acceptum referre poſſe. pro Qu. R. 45 b, Referre nomina in codicem accepti& expenſi. pro Fl. 155 b, Cum illã pecuniam nominatim Flacco datam refer- rent.& ibi. Cum operi publico referunt,& in ędem ſacram faciendam perſcribunt. in Ver. 96 a, Referre rationes ad æra ium.& in P. 62 b,& contra Rul. 78 a, Quid relatum, quid re fiduum ſit. Atti. 83 a, Quid uos?quantum, inquam, debetis? Reſpondent, CC. refero ad Scaptiũ. de Opt. 244 b, Ne quis corona donaretur in magiſtratu, priuſquam rationes retu lifſet. pro Syll. 175§ a, Cum ſcirem ita iudicium in tabulas pu blicas relatum. in A. 168 a, Ego amplius H-S. ducenties ac- ceptum hærèditatibus retult. in A. 156 b, Niſi fortè ſi quid memorię cauſa retulit in libellum, id numerabitur in actis. pro Flac. 160 a, Referre in tabulas, quodcunq; commodum eſt,& inferre rationes falſas. de N. 77 b, Virtutem nemo un quam deo acceptam retulit. REFERRE de re aliqua ad aliquem:id eſt, in confultationẽ ponere, ſiue ut de ca deliberetur proponere, deferre. de Or. 105 b, Referre ad aliquè de aliqua re.& ad Bru. 288 b, Quæſi uitq́, qua de re ad Craſſum retuliſſet. Itẽ: At illa retulĩt que ſiuitq;,&c. I. I. 201 b, Ideo Claudius rerulit, ut Verres poſſet auferre. de D. 138 a, Referre& deferre aliquid ad interpre- tem. pro Dom. 239 b, Referre& deferre ad ſenatũ.& 240 b, Caſsius de ſiz no Concordiæ dedicãdo ad fenatum retulit. At. 253 a, Qui cũ ei præſcriptũ eſſet, ne quid ſine Seſtij noſtri ſententia ageret, neq; ad illũ neq; ad quenquã noſtrùm retu lit. de Or. 155§ a, Vt de omni re ad eos reſcrretur. Poſt. 200 b, P. Lentulus de ſoléni religione retulit. ad B. 91 b, Si tuis pla cuiſſet de his literis referri. pro D. 223 b, Pluribus de rebus uno ſortitu retuliſti. I. C. i07 a, Rè omnẽ ad patres conſcri- ptos retuli. de Diu. no b, Adiſapientes hec, non ad diuinos referri ſolẽt.& 105 b, De rebus obſcuris& incertis ad Apol- lionẽ cenſeo referen dum. de D. 87 a, Cum uicini omnes ad unũ de rebus ſuis referrẽt, erat in magno honore& gloria. REFEERRE cum g*iquo: id eſt, conferre. At. 38 b, Referre cum aliquo.& Ep. uz s, Introductus Vectius, primò negabat ſe unquam cũ Curione retuliſſe. Item, Forſitan cum locuple- tiore referam. REFERKRE. pro opponere, comparare, reddere. Ora. io1 b, Refetre paria paribus, aduerſa contrarijs. de Or. 162 a, Quæ paribus paria redduntur. L. Oppono,& Par. REFERT;, bat. intereſt, ad rem pertinet, ad rem eſt. Att. 278 a, Tua iſtuc refert maxim è. ex Plauto. Ep. 76 a, Non adſcripſi quod tua nihil referebat. in P. 87 b, Nihil enim mea refert, utrũ tu,&c. an amici tui,&c. Att. 28 8 a, Quid autem noſtra
R
R
REFEERVESOCO,; ſcis. recaleſco. de D. 90 a, Sanguis èpatera
R E
refert, ui ctũ eſſe Antoni ũ?ſi,&c. Tuſ. 165 a, Ips 9. refert quali in corpore locati ſint. 4t. 222 b. Miagni reſert, hic quid uelit. Qu. F. 293 b, Parui refert ita fieri, niſi,&c. ad
7 a, pro Pomp. 7 a, Illud parui refert, uos uectigalia poſte recuperare. Qu. de Pet. zu1 b, Quær ſi ſignificãt uolunra eſſe abditam, parui refert patère oſtium. Ep. 65 b, Sed quam ti id referteſi ramen accidit. de Cl. 14 b, Nihil refert uide quid dicẽdunm ſit, niſi,&c. de Fi. 146 a, Tantum refert, quàm magna dicam. I. A. 166 a, Quid refert utrum uoluerim fieri. an gaudeam factum? de D. 121 a, Quaſſ uerdò referat, quod fieri poteſt, quàm id ſæpe fiat.& 123 a, Aues paſcantur néc- ne, quid refert. de D. 129 a, Fac in puero referre, ex qua affe-
tione cœli primùm ſpiritum duxerit.& 130 b. Fac dare de-
os quid refert, ſi accipere non poſſumus. pro Fl. 150 b, Quid refert igitur tanto poôſt feceris, anomnino non feceris. de Or. 162 a, Refert etiam qui audiunt, ſenatus an Populus. pro Cæll. 49 b, At quib. feruis, refert enim magnopere id ipſum. Ep. 120 b, Ne dicaris, aliquid, quod referret ſcire, reticuiſſe. de Nat. 17 a, Quid refert, id eſt, nihilrefert. Nihil ad rẽ per- tinet, utrum,&c. Or. 218 a, Nihil ad rem eſt, poſtrema quàm longa ſit. Ora. 218 a, Nihil ad rem eſt, illud ſir an non. EFERTV S,4, um. confertus, plenus. I. V. 229 b, Ornamentis fanorum domus plena, uillæ refertę.& 194 a, Tum referti- us erit ærarium populi Rocquaàm unquam fuit,&c. de Ora. 98 a, Locuples& referta domus. Att. 124 b, Vrbem refertam eſſe optimatium audio. de Or. 122 b, Referta quondam Ita- lia Pythagoreorum fuit. pro R. P. 125 a, Mare refertum præ- donum. in P. 1 b, Palatium erat ciuitate omni Italia cun- cta refertum. pro Pom. Sa, Domicilia regis omnibus rebus ornata atq; referta.& Pom. i4 b.Inſula referta diuitijs. Or. 210 a, Doctiſsimis hominibus domus referta eſt. Tuſ. 22 3 a, Xerxes referrus omnibus præmijs doniś fortunæ.& 24 6 a, Vita undiq; bonis referta. Pro Mur. 12 3 b, Aſia iſta referta, & cadem delicara. Tuſ. 199 b.
EFERVEO, es. referueſco. pro Q. R. 47 b, Sie referuens fal
ſum crimen in puriſsimam uitam collatum, ſtatim conci- dit,& extinguitur. de Cl. 19 4 b, Contentio nimia uocis re- ciderat,& quaſi referuerat orario.
1&☛
fuſis, qui cum terram atrigiſſet, referueſcere uideretur.
REFICIO, ci.. recreor, reſtituo. At. 103 b, Tyronis reficiendi
ſpes eſt in M. Curio.& Ep. 107 b, Ego hic cogito commora- ri, quo ad me reficiam.& Or. 206 a, Reficere ſeipſum.& Att. 189 b, Reficere uulnus. I. V. 224 b, Ad ea quæ dicturus ſum, reficite uos quæſo iudices per deos immortales. pro Mu. 144 a, Nihil eſt iam unde nos reſiciamus, aut ubi lapſi reſi- ſtamus. pro Seſt. 6 a, Colligere& reficere naufragium. pro Arch. 167 b, Hic homo ſuppeditat nobis, ubi& animus er hoc forenſi ſtrepitu reficiatur,& aures conuicio defeſſæ cõ quieſcant. pro Pl. 259 a, Conſpectus conſeſſus ꝗ ueſter refi- cit& recreat mentem meam. in V. 105 a, Locatur opus quod ex mea pecunia reficiatur, ego me refecturum eſſe dico.& pro Fl. 155 b, Reficere ædem ſacrã Top. 22 a, Reficere ædes, quæ uitium fecerunt. de Opt. 244. b, Demoſthenes muros refecit pecunia ſua. pro Pl. 26 8 a, Reficere ſuam tribum ſuis neceſſarijs: id eſt, cõciliare. Q. F. 317 b, Ego in Arpinati ſuma ma cum amꝑœnitate fluminis me refeci. de Se.&4 a, Tantum cibi& potionis adhibendum, ut reficiantur uires, non op- primantur.& de Am. uz b, Lex C. Papyrij de tribun. pl. reſi- ciendis. pro Mil. 101 b, Sed me recreat& reficit Cn. Pompeij ſapientiſsimi uiri conſilium. Par. 124 b, Nunquam eris di- ues, antequam tibi ex tuis poſſeſsionibus tantum reficia- tur, ut ex eo tueri ſex legiones poſsis.—
REFIG O, g. euello, reſcindo, infringo. Ep. 183 b, Cuius æra
18
refigere debebamus, eius etiam chirographa defendimus. in A. 246 b, Acta Antonij reſcidiſtis, leges refixiſtis. I. A. 242 b, Num figantur rurſus hæ tabulgę, quas uos decretis ueſtris refixiſtis.
REFLATVS, tus. contrarius uentus. Attic. 186 a, Naues dela
tas in Vticam reflatu.
REFLECTO,(lis. reuocare, ſedare. pro Syl. 375 b, Animum
incitatum ad ulciſcendam orationem tuam, reuoco ipſe& 7 3.«.. 2. reflecto. de Or. 89 b, Cauſę quib. incitantur aut reflectũtur.
REFEL EXV S,, um. retrò conuerſus, uel inflexus. de N. 47 4,
Obſtipum caput,& tereti ceruice reflexum. ex Arato.
REFL O, s. contrà flo. Tuſc. 174 2, Si enim reflantibus uentis
reijciemur, tamen eo dem paulo tardius referemur. Off. 36 b, Cum fortuna reflauir, affligimur.& ib. Cũ proſpero fla- tu fortunæ utimur. Att. 96 b, Et fi Eteſiæ ualde reflauerint-
REFORMIDATIO, ouus. formido, metus. Par. 2z0 b. KEFORMIDO, 2. refugio. pro S. R. z2 b, Caſsiani iudices,
quorum etiam nuncij, quibus cauſa dicenda eſt, nomen re- formidant. Tu. 245 a, Qui imbecillius horrent dolorem, òs reformidãt. pro Cęl. 40 a, Huius amicitię crimen no zefdt.
410⸗

— —
* E — — — . — — — — 23 —
—— — —
—
e Or.unn d, Reten Do R. P. Ms I 9XP. M*Nure denm umn erat ciuitas 3 „Docicilia rechonyg — hs 4 1 ngn omadurd l4 dalula nfenzcun bus domus mferust Tin domus refenaet Iun 14 ₰. † 4 PEMIſs donisq fonuna.
/
9d. 9. pro. odFeenfemat m uitam collatam, ttim ch 194 b, Coatentis ninnaa noratio. leſco. de D. angun giſet, reſerueſcere uuen dituo. At. 103, Tjtonunani 610 b. Ego biccogtomumn. Or. 206 a Refccere leplum t. V. z24 b, Ad eaquædicumin es per deos immorales mall aos refciamus aut udilxin lligere& neicete nuüagenn opeditat nobis, udicmma atur,& aufes conuidh ci onſpectus conſeſusq em am. in V. 10 aLocaturqp t, ego me reſecturun cſeint an lacrĩ Top atlaefeatan Opt. 144 bDemoltenst 91161 a, Refcere ſum mmn 7b Egoun Amunn ninis me rekt dedeltalan um ut reſcuanturulchmne
d LerCPapfri derdunin b K refcit Caod
31 6e.
4
us nae dros eäüul reſcidiſtis leges——aäu 491 abule,quas uos cet
ageomnibalan,
. Ptonane u 2. pro Rarnd hribei
1185 R E
mido. I. A. 212 b, Sed pacis nomine bellum inuolutum re- formido.& 259 b, Refugit animus, eaq; reformidat dicere, quæ,&c. I. V. 24 9 b, Tamen homines maritimos non planè reformidat.& pro Lig. 138 a, Tuſ. 72 a, Sed ita retracta ſunt quędam, ut ea fugiat& reformidet oratio. ad Her. 29 b, Re- formidare aduerſos.
REFRACTORIOLVS, a, um. concertatorius. Attic. 21 a.
L. Iudicialis.
REFRAGO R. aris. aduerſor. I. A. 235 a, Sed de hoc quidem ha tenus, ne refragari homini amiciſsimo uidear. pro Mu. 135
a, Sedtota illa lex petitioni tuæ refragata eſt.
REFREN O, as. reprimo; comprimo, cohibeo, coerceo, cir- cumſcribo, rerardo, contineo, reuo co, refſecto, reijcio, con- traho, ſedo, debilito, edomo, moderor, tempero, remitto, teneo, reſtinguo. contra Rul. 77 a, Olibidinem refrenandã. & Par. 122 a, Refrenet prius libidines, iracundiam teneat, co erceat auaritiam. I. A. 231 a, Brutus Antonium inuadentem in Aſiã à progreſſu arcuit, à reditu refrenauit. pro Cæl. 3 b, Séper magno ingenio adoleſcéres refrenãdi potius gloria, quàm incitandi ſunt. de D. 109 a, Iuuẽtus hic morib. ita pro
lapſa eſt, ut omnium opibus refrenanda atq; coercenda ſit.
REFRICO, as. retracto, quaſi renouo& reuo co. Ep. 73 a, Ve reor ne refricem meis literis deſiderium ac dolorem tuum.
pro Syl. 170 b, Cum ciuium cædes uerſari ante oculos atq;
animum memoria refricare cœperat. Anteq. 194 a, Nã quid ego improborum facta renouem oratione, ut redintegra- rione illius cõiurationis animos uulnerem ueſtros? I. P. 97 a, Sic tuis ſceleribus reip. præterita facta refricabis. I. A. 187 a, Cum illam pulcherrimi facti memoriã refricat. pro Cæl. 62 b, Vt illa uetus fabula refricaretur, idcirco Caſerni eſt cau ſa eſt renouata. cont. Rul. 88 a, Ne refricare obductam iam reip. cicatricem uiderer. pro Fl. 157 b, Cum illud uulnus di-
cendo refricuiſſet. Atric. 76 a, Appij uulnera non refrico, ſed
apparent, nec occuli poſſunt. de Or. 127 a, Eorum dolorem qui lugebant ſuos, oratione refricabam. Atti. i02 a, Hæc me refricant.& 169 b, Crebrò refricat lippitudo. REFRIGERA TIO, onis. de Sen. 86 b, Refrigeratio in æſta- te,& uiciſsim in hyeme, aut ſol aut ignis hybernus. REFRIGER O, s.)(Calefacio. pro Q. R. 47 a, Ignis in aquã coniectus continuò reſtinguitur& refrigeratur.& Ep. 65 b, Me frigus Dalmaticum, quod illinc eiecit, etiam hic refri gerauit. de Nat. a, Membra partim ardentia, partim refri- gerata, dicenda ſunt.& 30 b, Refrigerato& extincto calore occidimus ipſi& extinguimur. de N. 49 b, Stella Saturni re frigerat, Martis incendit. in V. 72 a, Defeſſa& refrifierata ac cuſatione. Ep. 36 b, Refrigerato iam ſermone hominum. de Sen. 89 a, Vmbris aquis ue refrigerari: id eſt, recreari. REFRIGESCOF ſcw. refrigeror, deferueſco. in An. 200 a, Te retur interea tempus, belli apparatus refrigeſcent. pro Pla. 270 b. Illud uerò crimen de nummis, quos,&c. caluit re re- centi, nunc in cauſa refrixit. Att. i8 a, Sed hæc res tota inter- pellata bello refrixerat. Ep. 131 b, Vnum uereor ne haſta Cę- ſaris refrixerit.& 253 b, Cum Romæ à iudicijs forum refri- xeric.& 67 b, Memmius planè refrixerat. de D. 126 b, Cæte- ris uerò in locis ſortes planè refrixerunt. Att. 22 a, Quod de
agraria lege quęris, ſanè iam uidetur refrixiſſe. Qu. Fr. 3u b, 8.».2. X I Nam quod de Pompeio Caninius agit, ſanè quaàm refrixit.
Qu. Fr. 323 a, Scaurus refrixerat. 327 b, Tota res& timetur, refrigeſcit. REFRING O; gis. pro Mur. 127 5, Cum ego clauſtra iſta no- bilitatis refregiſſem..
REFVGIO; gis. recuſo, reformido. de N. S0 a, Vites à braſsi- cis& caulibus, ſi propè ſati ſint, ut à peſtiferis& nocentib. refugere dicuntur. pro Seſt. 14 b, Ne recordatione mei caſus à confiljs fortibus refugiatis. de Or. 93 a, Semper ego à ge- nere hoc toto ſermonis refugi. pro Cæl. 45 a, Cur illecebris cognitis nõ refugiſti? in A. 259 b, Refugit animus, ea; refor midat dicere, quæ,&c. pro Cec. 289 a, Aliquorum tela atq; incurſüs refugere. Ep. 163 a, 5, Refugere ac deprecari pericu lum. Epi. 85 a, Non reuocans me ipſe;, ſed penè refugiens: de Fin. 131 b, Refugit ſanguis metu. Atti. 2 a, Ab inſtituta noſtra paucorum dierum conſuũetúdine longè refugit.& Ep. 159 a, Neq; tamen refugiendo commifſuri ſumus, ut,&c. de Ora. 109 b, Refugere à dicendo.& At. 190 b. Refugio àte admo- monendo. pro Qu. R. 52 b, Quem ego ſi ferrem iudicem, re- fugere non deberet. At. 58 b, Sed me herculè incipiendo re- fugi. pro Deio. 149 b, Nônne cum eſſet pro ductus;,& tecum fuiſſet, refug it ad legatos?
REEVGIVM, gi. perfugium, portus, præſidum, arx. Offic. 38 a, Nationum portus erat& refugium ſenatus.
REFVILGE O, ges. reluceo. de N. 47 a, Sed prior illa magis
ſtellis diſtincta refulget.& 4 b, Feruidus ille canis ſtellarũ luce refulget. ex Arato.
REFVNDO;du. rurſus fundo, de N. 49 b, Vaporibus altę re-
REGIA,
R E 1136
nouatæq; ſtellæ atq; omnis æther, refundunt eadem.
REFVTàA TIO,onu. confutatio. Top. 229 a, Refutatio accu-
ſationis, in qua eſt depulſio criminis.
REFVTO, 2.. cöfu to, refello, rep ello, deſpicio, aſp ernor, pro
R. P. 120 b, Quam qu.idem uirtutem non modò non aſper- nari& refutare, ſed etiam complecti atq; augere debetis. de Pro. 57 a, Semper illas gentes noſtri imperatores refutãdas potius quàm bello laceſſendas putauerunt. pro Syll. wrb, Quare ne me peregrinum poſthac dixeris, ne grauius refu- tere.& Ep. 131 b, Non tã id laboro, ut ſi qui mihi obtrectent, Ate refutentur, quàm,&c. de Ar. 24 7 b, In refutandis male- dictis improborum hominum. de Ora. 10 8 b, Quos tum ut pueri refutare domeſticis teſtibus folebamus, de Or. ué a, Noſtrà confirmare argumentis ac rationibus, deinde con- traria refutare.& 143 a, Libidinem tuam libertas mea refu=- tabit. pro Font, 283 b, Sceleratorum periuria laudationibus & teſtimonijs ſuis refutare. Ep. 17 b, Præſertim cum ſine ſu= ſpicione cupiditatis non poſsis illius cupiditatem refuta- re. pro Pomp. 13 b, Obſoleuit iſta oratio, re multo magis quàm uerbis refutata. de Ar. 24 5a, Si in me impetum ſacere conabitur, refiſtam,& eius conatum refutabo. Tuſ.: 8/7 a, In primis; refutetur ac reijciatur Philocteteus ille clamor.
REGALIS;,le. regius. de Ar. 256 b, Sylla regalem habuit pote
ſtatem. de Ar. 250 b, Deiotarus ſæpe à ſenatu regali nomine dignus exiſtimatus eſt.& de Cla. 169 a, de L. 197 a, Regale ciuitatis genus. de Fi. 79 a, Ornatus regalis. de D. 99 a, Ve- teres ur ſapere, ſic diuinare regale ducebant.
REGERO, r. obijcio, oppono. Epiſt. 254 a, Pro quo tibitot
ruſticos Stoicos regerã, ut Catium Athenis nartũ eſſe dicas.
giæ. domus& aula regis. At. 156 a, Viſum te aiũt in re gia, nec reprehendo, quippe cum ipſe iſtam reprehlenſſoné nõ fugerim. de Fin. 0 a, Nemo dicit in regia regem ipſum quaſi productum eſſe ad dignitatem. pro Mil. 108⅝ b, Nuper quidem ut ſcitis me ad regiam penè confecit.
REGIEregio more. in V. 172 b, Quæ regisè, ſeu potius tyran
nicè ſtatuit in aratores Apronius.
REGILLV S,L. lacus. de N. 62. REGIENSIS,e. Epi. 206 a. REGIFICE regio apparatu. Tuſcu. 200 a, Auro, ebore in-
ſtructam regificè. Poetæ.
REGINA, næ. focia regni, domina. Antequam. 196 b, Teque
particeps connubij, ſocia regni, regina Iuno, oro,&c. de Or. 125 b, Omnium regina rerum oratio. Off. 57 b, Iuſticia om- nium eſt domina& regina uirtutum.
REGIO, onis. ora, plaga, fines, termini, ſpacium, tractus. deN.
7 a, Atqui terræ maximas regiones inhabitabiles uidemus:
pro FlI. 15 b, In eiuſmodi regione atq, prouincia, quæ mari
cincta ſit. Epiſt. 193 a, Syda, quę extrema regio eſe prouincię meæ.& 244 a, Per Cappadociæ regionem, quæ Ciliciam at tingit. Attic. 127 b, Qui regionibus exclufi intra arma alie- na Uenerunt. de Legib. 173 b, Cœli fulgura regionibus ratis temperanto. de Vn. 199 b, Sic animus extremitatem cœli à ſuprema regione rotundo ambitu circumiecit. Ep. 0 a, Ex Aſia rediens, cœpi regiones circumcirca perſpicerę. pro Pl. 263 b, Aſpera& mõroſa regio. pro Seſt. 18 a, Quæ regio orã- ue erat latiorèin qua,&c. in P. 90 b, Neq; enim regio fuit ul la, neq; municipiũ, neq; pręfectura aut colonia, ex qua non, &c. cont. Ru. 79 b, Definio, inquit, Italiam, ſatis certa regio. de N. iz b, Immenſa& interminata in omnes partes regio- num magnitudo. de Fin. 86 a, Regiones quarum nulla eſſet ora, nulla extremitas. pro Pom. 14 a, Aliqua pars regionis atq; oræ maritimę. pro Cl. 20 a, Is nõ ſolũ municipij Larina tis, ex quo erat, ſed etiã regiõis illiꝰ ac uicinitatis princeps, &c. cõtra Rul. 89 b, Cũ uſq; ed uicinos proſcriberet, quoad oculos confirmãdo ex multis pręfidijs unã eandem ꝗ; regio nẽ formamꝗ; perfecerit. de N. 36 a, Regio lunæ, quæ tum eſt Aquilonaris, tũ Auſtralis. I. A. Arã ſub media cbeli regione 1o catã. de D. 36 b, Lituo Romulus regiones direxit, tũ cũ urbẽ condidit. Or. 122 a, Noſſe regiones intra quas uenere,& per ueſtiges quod quæris. de Or. 130 b, Locus& regio, quaſi ri- diculi deformitate quadã continetur. Or. 210 a, Vix ſuas re giones fines q; defendere. de Or. 109 a, Bene dicere autẽ non
abet definitã aliquam regionẽ, cuius terminis ſepta tenea- tur:id eſt, materiã.& contra Rul. 73 a, Omne regnũ regioni- bus certis continetur. de Or. u14 b, Sed ita, ut ſit circũſcripta modicis regionib. pro Ar. 19 1a, Vitę ſpaciũ exiguis regioni bus circũſcriptũ eſt. I. C. 123 a, Res geſtę Põpeij ijſdẽ quibus ſolis curſus, regionib. ac terminis cõrinentur. I. C. 17 a, Quo rum alter finem ueſtri imperij, nõ terræ, ſed cœli regionibus terminaret. pro Cor. 68 a, Cæſar in ijs eſt nunc locis, quę re- gionibus orbem terrarum rebus illius geſtis imperium po- pulo Rom. definiunt. contra Ru. 35 b, Vi facilè ſeſe regioni- bus officij continet.
EREGIONEin cõſpectu,& quaſi rectis lineis oppoſitus. Pd 3
Top.
——
— —
—
*X———— 3———— 8 3—* 1 “ 5*—

1187 R E Top. 224 b, Occurrunt tanquam è regione quadam contra ria. de N. 46 b, Luna cum eſt è regione ſolis, deficit. de H. 112
a, Luna è regione ſolis facta inturrit in u mbram terræ.(u. F. z18 a, Diphillus columnas neq; rectas, ned; è regione col- locarat. de Aruſp. 255 b, Dixit uelle ſe ædificare alteram por ricum, quæ palatio reſponderet. Acad. z1 a, Nönne etiam di citis eſſe è regione nobis, S cõtraria parte terre, qui aduerſis ueſtigijs ſtent cõtra noſtra ueſtigia, quos Antipodas uoca- tis?de Fat. 144 a, E' regione ferri deorſum ad lineam. de Fi. 53 b, Si omnia deorſum èregione ferrentur,& ut dixi, ad li- neam. de Vn. 190 a, Vt& ipſe ſecũ& inter ſe ex commiſſura, quæ è regione eſſet, iũgeretur. I. V. 273 a, Hęc eadéè eſt noſtrę rationis regio& uia.& 272 a, Deflectere de recta regione. Ep. 7 b, Ea eſt natura& regio prouinciæ tuæ, ut poſsis,&c.
REGIVM gHj. urbs Iraliæ, quæ etiam Regium Lepidi dicitur. Ep. 175 a, Fr caſtris Regijs.& 185 b.
REGIVS, aam. regalis. I. A. 153 a, Dictatura, quæ uim ĩam re- giæ poteſtatis obſederat. Ep 183 a, Nam rege interfecto, re- gios omnes nutus tuemur. de Som. 126 b, POſt autem appa- ratu regio accepti,&...
RXEGNO, as. impero, dominor. I. V. 135 b, Timarchidem in Si cilia omnibus oppidis per triennium fcitote regnaſſe. pro Po. 5 a. Mirhridates ab eo tempore annum iam tertium& uigeſimumregnat,& ita regnat, ut,&c. Off. 68 b, Si uiolan- dum ius eſt, regnandi gratia uiolandum eſt, alijs in rebus pietatem colas. ex Euripide in Phoœniſsis. pro Do. 277 a, Fra ter regis Alexandrini eodé im iure regnans. Ep. i75 b, Quan do equitum centurias tenes in quibus regnas. Or. 208 a, 31 rerum eſt, in quo non regnat oratio. Ar 125 a, Sed neutri u a* eſt ille, ut nos beati ſimus, uterq; regnare uult. pro Mil. 110 a, Clo dius interfecto Milone regnaturum ſe putabat.
KREGNVM g. dominatus, dominatio, poſſeſsio, ditio, prin cipatus de D. 56 a, Deiotaras à Cæſare tetrachiæ regno ſpo liatus eſt. I. A. 7ꝶ a, Ad lupercalia C. Cxiari dictatori perpe ruo M. Antonius conſul populi iuſſu regnum detulit. Off. 69 a, Multi iniqui atq; infideles regno, pauci boni ſunt, in- quit Accius.& Off. 5 a, Nulla ſancta ſocietas nec fides regni eſt. pro Syl. i 2 a, Qui ſunt Romæ regnum occupare conati. I. A. 197 b, Qi regnum occupare uoluerunt. pro. Do. 233 a,
—
M. Manlius regnum appetiſſe eſt iudicatus. pro Mil. u15 a,In cidere in ſũſpicionem regni appetendi. de Sen. 89 a, C. Ser. Hala, Spu. Melium regaam appetentem& occupantem in- teremit. de Aruſ. 2z6 b, Aut dominatus, aut regnum. Ep. 183 a Non regno, ſed rege liberati ſumus: interfecto enim rege, regios omnes nurus tuemur. l. V. 213 a, Nationes, quę in eo- rũ regno ac ditione funt. Atti. 105 a, Niſi eos timere putas, ne ſub regno ſint. pro Syll. 17 b, Regnum credo conſula- tus mei. de N 14 a, Abuteris ad omnia atomorũ regno atq;
. 4„.«·* 2.-. 2
licentia. l. V. 72 b, Hæc dominatio regnumꝗ; iudiciorum. de Or. 88 b, Nifi hic in tun regno eſſemus, nõ tuliſſem,&cc. Att. — 8. 231 a, Pòſt in Cu mana& Bureolana regna'renauigare. I. A. 182 a, Quidam propter fuſpicionem regni appetendi, ſunt necatt Am. 104 a, Tyb. Gracchus regnum occupare cona- tus eſt, uelregnauit is quidem aucos menſes. pro Mil. us a, Dare& adimere regna.
KEGO. guberno, moderor, adminiſtro. Off. 18 b, Maximę res& maximi animi geruntur ab ijs qui remp. regũt, quòd eorum adminiſtrario lariſsimè pateat. de Som. 130 b, Ani- mus, qui gerit& moderatur corpus. Ac. 28 b, Qui claros ui- ros â fe inſtructos dicant, rempub. ſæpe rexiſſe, de Fi. 103 b, Mundum regi num ne deorum. de In. Domus, quæ ſine ra- tione regitur. Epiſt. 58 a, Regere ſemetipſum.& 88 a, Quæ
5* 1. 1. 4. ſunt in fortuna, emporibus regentur. pro Cæl. 40 a, Verſa- re ſuam naruram,& regere ad tempus. Qu. F. 293 a, Seruos cùm omnibus in locis, tum præcipus in prouincijs regere debemus. Att. 251 b. Gerere regere, gubernare. Part. 236 b, Re gere, gubernare, moderari,&c. de N. 8 b, Regere atq; tueri
.. 8— aliquid. de L. 167 b, Regere fines. pro Mur. 129 a, Ille exercira tus eſt in propagandis finibus, tu in regendis. Att. 159 a, Vel- lem ſuſcepiſſes iuuenem regendum.
REGREDIOR, ris. pedem refero. I. A. 24 a, At. 130 b, Quare commoueri noli, ſi audieris me regredi. Omic. 7 b, Regredi quâm progredi malo de Fat. 147 a, Similiterq́, ſuperiora re petentem, regredi in infinitum licet.
FEGR V 3 9 ℳ
R EG RESSV S ſus. receſſus. de N 36 a, Progreſſus& regreſ- ſus quinq; errantium ſiderum.
REGVL Alc. norma, lex quædam, exemplum. de Opt. 245a, Quorum orationes, ſi(ut ſpero) expreſſero, erit regula, ad quam eo run d trigantur orationes, qui Atticè uolunt dice- re. de Or. 160 b, Hanc ad legem dirigenda& formanda ora-
10 eſt. Or. 22 lenim 1. erirar; 3 A tio eſt. Or. 220 b, Illi enim à forma ueritatis„& ab Atricorũ regula abſunt. Of. 22 b, Tamen nos ſtudia noſtre naturę re-
91„... 4 8. gula metiamur. Offi. 66 b, Badem utilitatis, quæ honeſtatis
Frsaorn 1— Ffepegrk 2 eſt regula. de Cl. 178 a, Habere regulam, qua uera& falſa
iudicentur.& 188 a, Adhibenda eſt ratio, quæ mrutari nom poteſt, nec uten dum prauiſsima conſuetu dinis regula. Aca. 35 b, Fontem omnium bonorum in corpore eſſe, hane nor- mam, hanc regulam, hãc præſcriptionem eſſe naturæ, à qua qui aberrauifſſet, eum nunquam quid in uita ſequatur, habi
turum.& 15 a, Habeo regulam ut,&c.& ⁸ b, Hæc eſt regulæ
totius philoſophiæ. de Fi. 62 a, Seruata illa, quæ quafi dela- pſa de cœlo eſt ad cognitionem omnium regula, ad quam oinnia iudicia rerum diriguntur.& 1bi. Cognitionis regu- la. Offi. 45 b, In his autem ipfis mediocritatis regula oprima eſt. de L, 159 b, Lex eſt iuris atq; iniuriæ regula. in Sal. 262 b, Salluftius omnium maiores ad unum exemplum& regu- lain quærit. Offl. 68 a, Omnium una regula eſt, quam cupio tibi eſſe notiſsimam, aut illud quod,&c. aut ſi,&c. L. Per- pendiculum.. 1 REGVLVS,I. I. P. 183 b, M. Regulus reſectis palpebris in ma
china religatus uigilando necatus aſt.& Offi. 72 a,& de Pin.
144 a...
REGVSTO;as. iterum guſto, deguſto. Att. 66 a, Ille Latinus arruε ex interuallo reguſtandus.& 20 a, Sed crebrè re guſto tuas literas, in his acquieſco. Att. 220 b, Olij laudatio
nem uolo reguſtare.
REIECTANEAreiecta. de Ein. 122 a, IIla autem morbum,
egeſtafem, doloré, non appelfo mala, ſed ſ libet, reſectanea-,
REIECTIO, on.)(„Selectio. pro Corn. 60 b, Si ciui Roma- no licet eſſe Gaditanum, ſiue exilio, ſiue poſtliminio, ſiue re jectione huius ciuitaris. de Or. 162 a, Keiectio in alium. J. V. 69 ʃb, Reiectio iudicum facta eſt. pro Pl. 267 b, Ex CXXV iu. dicibus, LXX’reus reiecit. pro Syl. 185 a, Vos reiectione inter pofita repentin in nos iudices conſediſtis. pro Pl. 266 b, Sa natus de ipſo ambitu, de reiectione iudicum fieri uoluit iu-
dicium alternorum. de Fin. 24 a, Selectio.)((Reiectio.
REIECTVS, A, um. reiectaneus. I. A. 171 b, Reiecta mater amĩ cum impuri filij tanquam nurum ſequébatur. de Ein. 93 a, & iol a, Proegmena& apoproegmena,&c. Jquanquam hæc
quidem præpoſita recte, illa reiecta dicere licebit. pro Mil. 106 b. Milo de rheda penula reiecta defiluit. de L. i8r a, Qus 3
admo dum os reiectum terræ obtegatur.
REIICIO,. aſperno, repudio. de Orat. 118 a, Vbi plus malĩ quàm boni reperio id totum abiudico atq; reijcio. de Fin. 49 b, Qui Ennij Medeam ſpernit aut reijcit. de D. 8r a,& 26 b, Panætius, qui atrologorum prędicta reiecit. pro. RK. 44. a, Aliquid à ſe reiſcere& aſpernari. de Or 162 a, Cũ aliquid Ate ipſo reijcias. Tuſc. 187 a, Refutetur ac reijciatur dolor- Top. 221 a, Sed à libris Ariſtot. te obſcuritas reiecit. Ep. 16 ½ b, Reijcere ſcutum.& de Or. 36 a, Abiecto uel reiecto ſcuto fugere. Ep. 3 b, Feliciter ab Antiochia hoſtem reiecerat. pro Cec. 302 a, Vt ſi qui ex alto, cum ad patriam acceſs ſſſet, tem- peſtate ſubitò reiectus, optaret,&c.& Tuſc. 14 4 b, Reijci- reflantibus uentis. pro Cor. 64 a, Qii Scæuola cum de iure prædiatorio conſuleretur, conſultores ſuos nonnunquam ad Furium& Caſellium prædiatores reijciebat. pro Syl. ids b, In hunc igitur gregem uos P. Syllam reijcietisein impe- periorum parte, atq in parricidarum numerum transfere- tis. de Leg. 16 8a, Deligere bona,& reijcere contraria. I. P. 92 b, Lictores togulis acceptis ſagula reiecerunt. At. 3 aIn men ſem Quintilem reiecti ſumus. pro Pl. 237 b, Eum ex ſenatu cenſor reiecerat pro Mur. 143 a, Quorum ego ferrum& au daciam reieci in campo, debiliraui in foro, compreſsi etiã domi mec. At. 105 a, Sed ne bis eadem legas, ad ipſam te epi
ſtolam reijcio.& Ep. 153 a, Hoc animo eſſe debes, ut nihil
huc reijcias I. V. 154 a. Reijcere& ſumere recuperatores. pro Pl. 267 b,& Att. 6 4 a, Druſus reus eſt factus à Lucretio, iudi- cibus reijciendis.
RELANGVE O, e.. oblangueo. At. u8 a, Quod autem relan guiſſe ſe dicit, ego,&c.
REL. ATIO,nu. de Inu. 45 b, Relatio criminis eſt, cum ideo iure factum dicitur, quòd alius antè iniuria laceſsierit. I. P- 83 b, Et quais audiuit non mods actionem aliquam aut rela tionem, ſed uocem omnino aut querelam tuame?
REIL. A TIO. uerborum ornatus quidam. de Orat. 162 a4.
RELATO RY. Att. 133 b, Incipiam ſperare conſilio ſenatus, autore te, illo relarore, Pompeiũ& Cęſarèé coniungi poſſe.
RERLATVS, 4, um. Oppoſitus. de Orator. 133 a, Verba relata contrariè.
RELAXATIO, nis. remiſsio. de Orat. uo b, Ocij fructus eſt non contentio animi, ſed relaxatio.& de Fin. 84 b, Quæ eſt iſta relaxatio: id eſt, remiſsio doloris.
RELAXO, was. remitto, dilato, libero, ſoluo, laxamentum uel interuallum do.)(.Aftringo. de Nat. 53 b, Aluus tum a⸗ ſtringitur, tum relaxatur.& 5 ², Cibi reliquiæ depelluntur tum aſtringentib. ſe inteſtinis, tum relaxantib, de Or. 130 b. Riſus triſtitiam mitigat& relaxat. de Cl. 166 b, Relaxa mo- dè paulum animum, aut ſanè ſi potes libera. tt. 262a, Si ts
— occupa-

8
Regulun reſeci 1 asad deguſto. It 66
Suſtandus.&. 4 quieſco
lela 3 4 18e ehn A kunhljht
de Fin. an vlll untenma, dello mala ſech 10. pro Corn. 6oh due exilio ſiue poſh „ G T *Or. 621 Reicchon nual 2 1 cta eſt pro Pl.575ECTN 4 krCM dro§yLia Vosreech ices con ſediſdis. dro N 4 eetione iudicum enuun 1,94 4 Jelectio.) Kejch. neus.. A. 7b Neeca naxd nurum ſequedaut ehag oproegmena&cc. aungunka Ia reiecta dicereliedtuſl la reiecta defllun. de Llagi rrx obtegatur. udio. de Orat.nta Wbipum
rum abiudico atq rjco th
ſpernit aut reiſeit de hals otum prędicta teieci:niii
aſpernarl. de Oriita Giin
-, Refutetur acreiſcanthi
iſtot. te obſcutitus raeitii
Jr. 36 4, Abiecho uclteechig b Antiochia hoſtemteitanty cum ad patnam ucdikhs ptaret,&c.& Tuſc.gsdP Or. 64 4, Lu Scxuoacnäd „ conlultores ſuos Romum exdiatores reiſciebnn In
8 eeisndh uos P. Sfllam reijchetidnh
1
1 * 2 nt. N. 1 8 4 reteceru ais ſäguld 9
42**/
“ e ſumere 3 Jus reus eſtfactu 43⁸
1
duten
„1 u0 nguso At.l 82
d 9 Hcifubs 5 b00z
lder dicube min
Mag
um numeruntmtwt bona, Kreiſcere coatal
.„ Pl. b Pucdul
b 1189
R E
occupatione iſta relaxaris.& Ep. 95 b, Si his occupationib.
me relaxaro, nã ut planè exoluam, non poſtulo. Orat. 214 a, Relaxare ſe à nimia neceſsitate faciendi aliquid. de Orat. 87 b, Vt ex priſtino ſermone relaxarentur animi omnium. Off. 25 a, Relaxare animum,& dare ſe iucunditati.& Pro Ar. 188 a, Niſi animos doctrina relaxemus. de Diuin. 35 a, Tu tamẽ anxiferas curas requiete relaxas. de Ein. 84 b, Dolor filon- gus, leuis: dat enim interualla& relaxat. I. A. 168 a, Homines quãuis in turbidis rebus ſint, tamen ſi modò homines ſint, interdum animis relaxantur. Att. 189 b, Sed relaxor tamé.& 159 a, Quicquid ego aſtrinxi, ille relaxat. de Le. 158 a, Sic tu à contentionib. quibus ſummis uti ſolebas, quotidie relaxes
aliquid. de D. 129 a, Animus ſomno relaxatus, ſolutè moue-
R RA
R
R
tur& liberè. de Sen. ↄ4 a, Cũ ſe planè corporis uinculis re- laxauerint. Par. 231 b, Conſtructio uerborum tum coniun- ctionib. copuletur, tum diſſolutionibus relaxetur. Acad. 14 a,Idé contingit inſanis, ut& incipiêtes furere ſentiant,&c. & cum relaxantur, ſentiant, ckc. ELEGATIO, nw. amandatio. pro S. R. 25 a, Tot prædia tam pulchra pater filio relegationis ac ſupplicij cauſa colẽ- da tradiderat?& ibid. Tamen nec hæc uita relegatio atque amandatio appellabitur?— ELEGATVS, ,um. amandatus. Att. 29 a, Relegatus mihi uideor, poſteaquam in Formiano ſum. ELEGO, s. amando, exilio mulcto, expello, eijcio.)((Re- duco, reporto. Poſtq. u b, Nominatim alij compellabãtur, alij citabantur, alij relegabantur.& pro Do. 226 a, Cato Cy prum relegabatur. pro Seſt. o a, Eum in concione lege rele- gauit, edixitq́ ut ab urbe abeſſet mille paſſus. Epi. 175 b, La mia à Gabinio conſule relegatus eſt. Tuſc. 179 a, Non ſæua terris gens relegata ultimis. pro S. R. 25 a, Pater hunc in præ dia ruſtica relegaret.& Off. 74 b, Pater filium ab hominib. relegauit,& ruri habitare iuſsit. ELE GO,. de N. 40 b, Qui omnia quæ ad cultum deorũ pertinerent, diligenter pertractarét,& quaſi relegerẽt, ſunt dicti religioſi, ex relegendo. ELEVO, s. leuo. de In. 47 b, Cibi ſatietas atꝗ; faſti diũ aut
ſubamara aliqua re releuatur, aut dulci mitigatur. de Diui.
109 b, Vt animus moleſtijs potiſsimùm releuatur. Att. 4 3 b, Hæc eò ſcripfi ut potius releuares me, quod facis, quã aut ca ſtigatione, aut obiurgatione dignum putares. Quin. Fr. 305 b, Si releuare potes cõmunem caſum miſericordia hominũ, ſcilicet incredibile quiddam aſſequeris. I. C. 10 ⅜ b, Ad breue quoddam tempus cura& metu releuari. pro Fl. 154 b, Hu- ius mors te exaliqua parte releuauit, edacem enim hoſpitẽ amiſiſti. I. C. 105 b, Vno meherculè Gatilina exhauſto releua ta mihi& recreata reſpublica uidetur. At. 7 a, Quotus enim
uiſq; eſt, qui epiſtolam paulo grauiorem ferre poſsit, niſi
R
eam per lectionem releuarit?
REELICTIO, onu. dereli ctio. At. 256 b, Deſperatio& relictio
reipub. aliter, religio. I. V. 8z a, Quibus illam relictionè pro- ductionemꝗ; conſulis ſui gratã ſperat fore. aliter, reiectio- nem proditionemq;.
ELICTV S,, um. derelictus. pro Rab. 95a, Nemo unquam fuit tam ab omni honeſtate relictus, qui,&c. Tuſc. 231 a, Ne querantur, ſe à beata uita eſſe relictas.
RELICTAloca ſunt, quę limites non acceperunt, ut ait Frõ
R
tinus de limitibus. in Rul. O rat. i, Vt à maiorib. noſtris poſ- ſeſsiones relictas diſperdat& diſsipet.& paulo pòſt: Vtrũ tandem hanc ſyluam in relictis poſſeſsionib. an in cenſo- rum paſcuis inueniſti? ELIGA TIO;, onis. colligatio. de Sen. 88 a, Capitum coniu gatio& religatio& propagatio uitium.
RELIGATVS, z um. colligatus, uinctus. Tuſc. 198 b, Si pru-
dentia extrinſecus religata pendeat. L. Religio.
RELIGIO, nis. pietas, ſanctitas, cultus deo rum, cerimonię,
ſacra, religiones ſacræ& cerimonicæ, res diuinæ, cerimoniæ & ſacra, ſacra cerimonięq́ cerimoniæ religionesꝗq́; in deos.
de In. 82 b, Religio eſt, quæ ſuperioris cuiuſdam nature, quã
diuinam uocant, curam cerimoniamq; affert. de Nat. 24 a, Sanctitas eſt ſcientia colendorum deorum.& ibid. b, Reli- gio quę deorum cultu pio cõtinetur Item: Pietas erga deos
eſt honeſta de numine corum& mète opinio. L. Pietas. pro
Fla. 160 b, Sua cuiq; ciuitati religio eſt, noſtra nobis, ſtanri- bus Hieroſolymis pacatisꝗ́, Iudæis, tamen iſtorum religio ſacrorum à ſplendore huius imporij& maiorum inſtitutis abhorrebat. de Di. i02 a, Ad opiniones imperitorum eſſe fi- ctas religiones.& ibid. Ad errorem multitudinis religionis ſimulachra fingere. de L. 168 a, Cultum deorum& purã re-
ligionem ſuſcipere. 164 b, Cerimoniæ religionesq; in deos.
contra Rul. 69 b, Religionem ſuperſtitio imitatur, Part. 237 a, Religio ſacrorum. pro Dom. 234 b, In religionibus ſuſci- piendis caput eſt interpretari, quæ uoluntas deorũ immor- ralium eſſe uideatur. pro Planc. 276 b, Qui ſancti? qui reli-
1 R E 119 0
gionum colentes? niſi qui meritam dijs immortalib. gratiã iuſtis honoribus& memori mente perioluunt. de N.i b, Pie tas, ſanctitas, religio, quæ omnia purè& caſtè deorum nu- mini tribuenda ſunt. de N. 40 a, Cultus deorũ eſt optimus, idemq; caſtiſsimus, atq; ſanctiſsimus, pleniſsimusq́; pieta- tis, ut eos ſemper pura, integra& incorrupta mẽte& uoce neneremur, de Inuent. 42 a, Nondum diuinæ religionis ra- tio colebatur. de Natur. 13 b, Ego ipſe pontifex, qui ceri- monias& religiones publicas ſanctiſsim è tuédas arbitror. & pro Dom. 234 a, Autor& magiſter publicæ religiõis. pro Dom. 234 a, Qui religionem è domo pontificis maximè eri Puit,& in meam intulit. J. V. 217 b, Mercurius apud Tyndari tanos ſumma religione colebatur.& de Ar. 250 a, Quæ per ſe ſemper ſumma religione coluerunt. pro Cor. 66 a, Sacra Cereris ſumma religione cerimoniaq; confici ſolita. de Le. 181 a, Totad; huius iuris compoßttio pontificalis magnam religionem cerimoniamꝗ; declarat. pro Dom. 238 b, Dedi- catio magnam habet religionem. de Oi. 139 a, Sacris cerimo nijsq́;, retinẽdis maiorũ inſtituta tueri ſapiétis eſt. Poſtquã. 212 a, Mecum deorum omniũ ſanctitates omnes& religio- nes affuerunt.& pro Dom. 213 a, Pontiſces religiones ſa- pienter interprerando. pro Dom. 219 b, Alio miodo con- ſtituere de religione pontificum, quàm ius cerimoniarum cogat. pro Dom. 241 b, Qui aram in littore deſerto ſomnijs ſtimulatus aut religione aliqua conſecraret. Item: Tanta re ligione obſtricta eſt tota prouincia, tanta ſuperſtitio men- tes illorum occupauit, ut,&c. pro Dom. 3 8 a, Nunquid igi
tur is bona Lentuli religionib. religauit?de In. 62 a, Fani ſi-
ue tépli religio. I. V. ¹78 a, Sancta religio ſo cietatis. pro Flac. 148 a, Teſtimoniorum religionem& fidem nunquà iſta na- tio coluit. pro Qu. R. 52 b, Fides& religio iudicis. Epiſt. 182 b, Sum admiratus fidem tuam,& in conſilio dando religio nem. J. V. 148 a, Declinare à religione officij in aliqua re. pro Syl. 168 b, Sin eſt in me ratio rei, religio priuati officij, nihil
minus,&c. pro Muren. 124 a, Si illa ſolennis comitiorum
precatio tantam habet in ſe uim& religionem, quanta,&c. & pro Rab. 96 b, Mentes, quæ ex hominum uitaad deorum religionem ſanctimoniamq; demigrarunt. pro Font. 280a, Religio iuſiurandi, ac metus deorum immortalium in teſti monio dicendo.& ibid. Cæteræ gentes pro religionib. ſuis bella ſuſcipiunt, iſte contra omnium religiones. Atri. 201 bz Ego me maiore religione, quàm quiſquam fuit ullius uoti, obſtrictum puto. de Cla. 192 a, Si aſſueueramus, religio tam nobis adhibenda eſt, quàm ſi teſtimonium diceremus. Or. 200 a, Hac ego religione non ſum ab hoc conatu repulſus. de Cl. 191 a,& Orat. 199 a, Oratio nimia religione attenua- ta. Orator. 199 a, Eorum religioni cum ſeruiret orator, nul- lum uerbum inſolens ponere audebat.& ibid. Atticorum aures teretes& religioſæ. pro S. R. 29 a, Magnam uim, ma- gnam neceſsitatem, magnam poſsidet religioné paternus maternusque ſanguis. pro Cecin. 203 b, Cùm Cotta decem uiris religionem inieciſſet, non poſſe ſacramentum noſtrũ iuſtum iudicari, quòd,&c. pro Cecin. 304 a, Vt religione ci- uitas ſoluatur. cõôtra Rul. 62 a, Siue ad oblatam aliquam re- ligionem. I. C. n 4 a, Quæ religio C. Mario non fuerat, quo minus Glauciam prætorem occiderat. Ité: Ea nos religio- ne in P. Lentulo puniendo liberati ſumus. cont. Rul. 82 a, L. Sylla omnia ſine ulla religione, quibus uoluit, dilargitus eſt. de Nat. 28 a, Gracchus cum rem illam in religionem po pulo ueniſſe ſentiret, rem ad ſenatum retulit. de Orat. 142 b, Sed uide, ne quid Catulus attulerit religionis, opus hoccen ſorium eſt, id autem committere uide,&c. Epiſt. 151 a, Obla- ta religio Cornuto eſt, pullariorum admonitu, non ſatis di ligenter eum auſpicijs operam dediſſe. Offi. 43 b, Nec tams ut hoc fugiendum eſt, ita habendum eſt religioni contra- rium, nocentem aliquando defendere. de D. 96 b, Nec eam rem habuit religioni, obiecto ſigno, ne committeret pręliũ. I. P. 92 a, Pötinius ſuſceptis religionib. impeditur. Poſtquã. 200 b, Lentulus de ſolenni religione retulit. Antequam. 194. b, Illi quorum animus eſt religionis pietate defunctus. pro Syl. Jo b, Qui peruerſam atque impiam religionem recor- datur, qui illum nefariè cogitaſſe miretur. de Natur. 40 b, Qui omnia quæ ad cultum deorum pertinerent, diligenter pertractarent,& tanquam relegerent, ſunt dicti religiofi ex relegendo, ut elegantes ex eligendo,&c. Pa rt. 236 b, Religio eſt iuſticia erga deos. in P. 90 b, Pub. Lentulus prouinciam, quam habebat, interpoſita religione depoſuit. in Ant. 15§ a, Ne inexpiabiles religiones in rempublicam inducerentur. de Leg. 175 a, Tum maximè religionem& pietatem uerſari in animis, cùm rebus diuinis operam damus.& ibid. b, Cõ- fiteri religiones. pro Mil. uõ b, Expiare ſolennes religiones ſupplicio alicuius. pro Deiot. 146 b, Deiotarum fide& reli gione uitæ defendendum puto, in V. 215 a, Tibi illa Diana religionem nullam attulit.
nd 4 RELIGIO-

“—— 8888ö8—ſſſſͤſͤſſſſ“.— — ſſͤ““
——
—
——ſ
191 R E KELIGIOSE. bona fide, candidè, ſanctè, accuratè. Ep. ꝛ1 a,
.
Faciãd; id, quod debent facere ij qui religiosè& ſine ambi- rione commendant: ſpondebo enim tibi,&c.
RELIGIOSVS, a, um. ſumma religione præditus, ſanctus,
colẽs religionis, auguſtus.)(Impius. de N. 41 b, Qui omnia quæ ad cultum deorum pertinerent, diligenter pertracta- rent,& tanquam relegerent, ſunt dicti religioſi ex relegen- do. Qu. Fra. 320 a, b, Vir natura ſanctus& religioſus.& I. V. 261 b, Homines integri, innocentes, religio ſi.& in Vat. 29 a, Religioſus teſtis. Pro Cec. 290 a, In teſtimonio dicendo reli gioſus. pro Fl. 151 a, Natio minimè in teſtimonijs dicendis
religioſa. de Ora. 125 a. luſtus, integer, religioſus, perferens
iniuriarũ. pro Rab. o1 b, De locis religio ſis& delubris.& ꝓ Pl. 277 b, Altaria religioſiſsima. de Ar. 246 a, Qudd tres põ- tifices ſtatuiſſent, id ſemper omnib. ſanctum, auguſtum& religioſum eſſe uiſum. de In. 52 a, Religioſum eſt, quod iura- ti legib. iudicauerũt. de Ar. 251 a, Tu meam domum religio- ſam facere potuiſti.pro Pomp. 16 b, Quod fanũ putaſtis no ſtris magiſtratib. religio ſum?quã ciuitatẽ ſanctã? quã domũ ſatis clauſam ac munitam fuiſſes pro Fl. 150 a, Qui nullo im pellente fallebat, eos urgente Lælio timidos ac religioſos fuiſſe putamus? Atti. 137 b, Itaq; alter religioſus eriam nunc dies, alter in uulgus ignotus. Qu. Fr. 309 b, Dies erant duo, qui poſt Latinas habentur religioſi. de Fin. 69 a, At qui re- periemus aſotos, ita non religioſos, ut edãt de patella. Or. 199 a, Atricorum aures teretes& religioſæ. de In. 76 a, Res re ligioſiſsima.)(Nefas.
RELIG O, 3s. uincio, colligo. Antequã. 19 5 a, Manus ad de-
monſtrandam religantur iniuriam.& de In. 31 a, Funiculus à puppi religatus. Tuſ. 171 a,& 80 a, Trahit Hectorè ad cur- rum religatum Achilles. pro Poin. 238 a, Num quid igitur is bona Lentuli religionibus religauit!
RELINQVITVK, id eſt, conficitur, ſequitur, idq́; in argu-
mentorum concluſione. de In. 44 b,& 52 a, de D. ut a, Ita re linquitur, ut ea diuinari poſs int, quæ,&c. L. Sequitur.
RELINQYVO, quis. linquo, reliquum uel reliqui facio, miſ-
ſum facio, relictũ eſſe patior, mitto, deſero, dimitto, relictũ facio, tardo, prodo, remoueo, diſcedo. pro Caæl. 47 a, Omit- tendæ ſunt omnes uoluptates, relinquenda ſtudia delecta- tionis, ſermo familiariũ deſerendus. I. V. 170 b, Audiſtis hęc omnia quæ nunc ego prętereo ac relinquo. de Pro. 70 a, O- mitro iurifdictionem contra leges, cædes relinquo, libidi- nes prætereo. de Or. 87 a, Non contemno ea, quæ Græci di- cendi artifices reliquerunt: id eſt, quæ poſt mortem ſcripta reliquerunt. de Or. 80 b, Duo illa relinquamus, idq́; largia- mur inertiæ noſtræ.& 120 a, Si quid ab Antonio aut præter miſſum ſit, aut relictum. de Fin. 5) a, Hoc non moddò in ora- tione mea non pono, ſed ne in opinione quidem cuiuſquã relinquo. I. V. 59 a, In quo quid poſsim efficere, malo in alio rum ſpe relinquere, quàm in oratione mea ponere. de Ora. 120 a, Cum gris alieni aliquantum eſſet relictum. Item ibid. Relinquere aliquem hæredem teſtamento. pro S. R. 21 b, Nã fundos treis& decem reliquit. pro Cec. 299 a, Fundũ à pa- tre relictum habere. Epi. 27 b, Satis amplum patrimonium relinquam in memoriam nominis mei. pro Ceci. 304 b, Nõ adimitur ijs ciuitas, ſed ab his relinquirur atq; deponitur. contra Rul. 64 a, Ne libertatis quidem retinendæ ſpes relin quitur. pro Mur. 140 a, Quod dubium eſt, id relinquere in- certum: quod dubium non poreſt eſſe, id iudicare. in Va. 34 a, b, Qui in ſumma copia optimorum adoleſcentium pari uirtute reliquit neminem. pro Qu. 9 a, Vita turpis ne morti quidem honeſtæ locum relinquit.& Epiſt. a, Sed planè nec precib. noſtris, nec admonitionib. reliquit locum. de Cla. 168 a, Vr memoriam concinnitatis ſuæ relinqueret. At. 92 b, Videatur'ne aut pietatis eſſe meę, fratrem relinquere: aut di ligentiæ, nugarum aliquid relinquere. Epi. 26 a, Si Qu. Fra- trem reliquiſſem, dicerent iniqui, non me planè poſt annũ ex prouincia deceſsiſſe, quoniam alterum me reliquiſſem. Epi. 46 a, Vrbs relicta direptioni atq́; incendijs. pro Cecin. 294 b, Aliquem non ſolum relinquere, ſed etiam prodere. At. 83 a, b, Seducit me Scoptius, rogat ut rem ſic relinquam. de Di. ut a, Ita relinquitur, ut ea diuinari poſsint, quæ,&c. pro Cecin. 286 b, Nunc uerò quis eſt, qui uim armatis homi nibus factam relinqui putet oportere? Tuſ. idr a, Relinque re multa officia. Acad. 45 b, Neutra aũt in medijs relinque- bat. de Or. 165 a, Et prudenriæ ſuæ triſte nobis defid eriũ re- liquerat. Att. 122 a, Tyronem ab altera quartana relictũ au- dio. Att. 39 a, Ecce autem pufilla epiſtola, quã non relinquã œevnrtpovaro.
RELIQNVI AE, arum. ueſtigia. de N. 54 a, Cibi reliquiæ depel
luntur tum aſtringentibus ſe inteſtinis, tum relaxantib. At. 174 b, Reliquias hoſtium Brutus perſequitur. Epiſt. 136 b,& 250 a, Magnæ reliquiæ cœnarum. pro Syl. 167 a, In his priſti
nis fortunæ reliquijs miſeris& afflictis. pro Dom. 232 a, Vi-
R E 1193 di, ſi uiciſſem, tenues reipub. reliquias fi uictus eſſem, 58 las futuras. de Diuin. 137 a, Reliquiæ earum rerum mouen- tur in animis, de quibus uigilantes cogitauimus. pro Qu 9 a, Bonorum emptores, quaſi carnifices conueniunt ad ui tæ reliquias lacerandas. de Leg.i3i a, C. Marij ſitas reliquia as diſsipari iuſsit Sylla.
RELIQVV S, 4,um. reſiduus, reiectus, reliqua pars. Atti. i0 a,
Quint. Frater Argiletani ædificij reliquum dodrãtem emit: Att. 262 a, Vt pecuniam reliquam Buthrotij ad diem ſolue- rent. Off. 32 b, Deinceps gradatim reliqua reliquis debétur. de L. i87 a, Si unus omnib. reliquis magiſtratib. imperabit. Poſtquam. 209 a, Ssi mihi nullum eſſet offieium in omni ui- ta reliquum, niſi,&c.& ibid. Tamen exiguum reliquæ uitæ tempus ad commemorandam gratiam mihi relictum puta retur. l. V. 122 a, Erãt mihi oppida complura etiam reliqua, quæ adire uellem. pro Cluent. 22 a, Hunc tantum unum ex multis fortuna reliquum eſſe uoluit. Epi. 234 b, Neminem præter te reliquum habeo, in quo,&c. Epiſt. 220 a, Ex qua fa milia reliquus eſt M. Titurnius. Epi. 138 a, Potes mulo iſto, quem tibi reliquum dicis eſſe, quando eanteriũ comediſti,
Romam peruehi. I. V. 57 b, Si qua ſpes reliqua eſt. cont. Rul.
63 a, Deinde reliquum tempus ſancit,&c.& Epi. 147 b, In re liquum. Att. 15 a, Alexandria reliquaq́, Aegyptus. de Diuin. 95 a, Reliqua diuinatio nis breui confecta ſunt. At. 42 b, Hęc
cura addita, uix mihi uitam reliquam fecit. Epiſt. 45§ a, Nul-
lum onus officij cuiquam reliquum feciſti. I. V. 147 b, Qui- bus iſte nihil reliqui fecerat,& quibus aliquid reliqui fue- rit. in Verr. 179 a; Duarum ciuitatum mihi reliquos feci a- gros. de Finib. 86 a, Cum reliqui nihil ſit. de Prouinc. 70 b, Qui locus in Græcia tam ſanctus eſt, in quo ullum ſimula- chrum reliquum ſit. de Pro. 70 b, Officid. 12 b, Addendo de- ducendoque uidere, quæ reliqui ſumma fiat. pro Syl. 134 b, Quod fortuna in malis reliqui fecit.& ibid. Quid enim eſt huic reliquiè quod,&c. de Amic. 96 b, Qualem in reliqua Græcia reperiri neminem, Athenis unum accepimus,&c. Quint. Frat. 29% b, Non de reliqua& ſperata gloria labo- ramus, ſed de parta dimicamus. de reliqua: id eſt, futura. pro Seſt. 19 b, Spe reliquæ tranquillitatis præſentes luctus fugi:id eſt, futuræ. Attic. 260 a, De reliquo quid ego tibi dia camè& Epiſtol. 93 a, De reli quo ita uelim tibi perſuadeas, &c.& de Orator. 93 a, De reliquo iam noſtra culpa erit, ſi te dimiſerimus. Epiſtol. 109 b, Quod quando uterque no- ſtrům conſecutus eſt, reliquum eſt, ut officijs certemus in- ter nos, S&ec. Atti. 94 a, Paucos dies habebam reliquos annui muneris.&c 65a, Dies enim XxXXII I. erant reliqui.& 245 b, Cum ex reliquis, quæ Non. April. fecit, abundare debesã, cogor mutuari.
REIL.VCEO, es. refulgeo. de Natur. 47 a, Stella relucet.&
in Ar.
REMA. L. Roma. REMANEO, nes. maneo, reſto, reſideo. Antequam. 193 b, Li-
ceat manere, ſi non illum Tulliũ,&c. at certè reliquias Tul- lij liceat in urbe remanere. O ff. I5 a, Si in uita remaneas. A- cad.37 a, Catulus remanſit, nos diſceſsimus.& Epiſto. 80 b, Aut eorũ qui diſceſſerint, aut eorũ qui reman ſerint. Atti. ¹ b, Mulieres noſtræ præter cæteras Romæ remãſerunt.& ¹33 b, Quèd Lentulum uoluiſti hic remanere, Cæſari gratum: Ofc. S a, Catonis filius amore pugnandi in exercitu remã ſit. I. C. 98 b, Cũ tu diſceſſu cæterorum, noſtra, qui remanfi- mus, cæde contentum eſſe dicebas. pro S. R. 23 a,In qua inu= liere ueſtigia antiqui officij remanent. pro Pom. 14 a, Rho- diorum uiq; ad noſtram memoriam diſciplina naualis re- manſit. Off. 8 b, A peregrino enim receſsit,& proprisè in es
qui contrà ferret arma, remãſit. Tuſ. 153 b, Sed fac, ut iſti uo⸗
lunt, animos non remanere poſt mortem. At. 35 b, Proxim? te gaudere oſtendunt, me remanſiſſe. At. 163 b, Literæ, quib. maximè ad remanendum commoueri poſſes.
REMANSILO, nis. manſio. Quint. Frat. 321 a, Tuam reman
fionem etiam atque etiam probo. pro Lig. 137 b, Profectò certè animum tuum non debet offendere, num igitur re- manſio? bis.
REMEDI VM. dij. medicina, medicamentum, cautio, proui-
ſio, fomentum. J. V.56 a, Hoc unum his tot incommodis re- medium eſſe arbitror.& Epi. 67 b, Remedia incommodo- rum. Epiſt. 71 a, Sed quòd illius tanti uulneris, quę reme ja eſſe debent, ea nulla ſunt. pro Syl. 179 b, In aduerſis fortunis ſine ullo remedio atq; alleuamento permanere- in A. 251¹ b, Veneficum appellas eum, qui tuis beneficijs remedia inue- nit. pro Clu. 31 b, Is acriorib. remedijs ſaluti ſuæ ſubuenien⸗- dum putauit. I. V. 66 a, Hoc remedium eſt ægrotæ ac prope deſperatæ reipublicæ. pro Cluen. 23 a, Quærere remedium ad aliquam rem. de Nat. 5ů1 a, Pantheræ remedium habent, quo cũ ſint uſæ, nõ moriuntur. J. V. 240 b, Ad magnitudins frigorum præclarũ fibi hoc remedium cõparar. Tuſ. 243 2,
Remedia
——

E
d. reli 1 3 Aal Julaz. 1 diän 8 d ugilante
udreui coafecda lund.
am reliquam fecitkEaidédr raliquum en tat& quidus liiquit rin im Giuitatum midinelgaun, dreliqui nihilſt. dewuin
ſanctus eſt in quoulunlna do. 0 b, Ofcion dAdäna
diqui fecit.& iid. Vidaat ie Amic. 96 b, Cuuemuna
n, Athenis unum vcepm,
de reliqua& ſperata ganlk, icamus. de reliquxiitchira xtranqulllitatis præſettali 260 a, De reliquo qudeths trelquo ita uelim tiipeiu ereliquo iam noſtracumx 29 b, Cuod qundo unnen quum eſt, ut ofcis enmi 9coOs dies habebam näquti- l XXXIII. erurntqc Non. April fecihadudmii
.de Nutur. 47 u Stll ntt
leſto reftded Aatsquaai Tulliü, Kc. a cent ralgu 1 r OEWa, Sin unnmnn nos us KPrul
1
amone pugnane aim u cxterorumne Aas
„ reliqui lummana adi
93 R FE b Remedia adtolerandum dolorem. Oct.z26 a, Nulla reme- dia, quæ uulneribus adhibentur, tã faciunt dolorem, quàm quæ ſunt ſalutaria. 3
REMEO. as. remigro, redeo. de Na. 49 b, Neq; remearet aer, cuius ortus aqua omni exhauſta eſſe non poſſet.
REME Xg“. nauta, qui remos agit. I. V. 253 a, Claſsis infirma propter dimiſsionem propugnatorum& remigum.& 217 b,& de Or. ↄ7 b, In nautis remigibusq, exigendis. pro Flac. 152 a,& Tul. 204 b. Imperare remiges. de D. 132 a, Remex ille de claſſe Coponij. Epiſt. 189 b, Habere delectum remigum. Ora. uz a, Remigem aliquem aut baiulum nobis oratorem
deſcripſeras. At. 210 a, Arbitrabar ſuſtineri remos, cum inhi- beri eſſent remiges iuſsi.
REMIGATIO, enis. impetus pulſus que remorum, remi- gium. Attic. 210 b, Inhibitio autem remigum motum habet, uehementiorem quidem remigationis, nauem conuer- tentis ad puppim.
REMIGIVM, gjj. remigatio, uéèl remigum multitudo. Tuſc.
250 a, Quæ acies, quod remigium,&c.
REMIG O, s. nauem remis propello. At. 210 a, Non enim ſu- ſtinent remos, ſed alio modo remigant. Tuſ. ꝛu a, Vtrum i- gitur mauis nos ſtatim uela facere, an quaſi è portu egredi- entes paululum remigare.
REMIGR O, ss. redeo, remeo. Epiſt. i38 a, Romam tibi remi- grandum eſt. Tuſcul 240 b. At q; ei ne integrum quidem e- rat, ut ad iuſtitiam remigraret. Acad. 41 a, Remigrare in do-
mum ueterem è noua.& Tuſculan. 174 a, Remigrare in do- mum ſuam.
REMINISCO R eris. recordor. Epiſt. 50 b. Ea potius remi- niſcere, quæ digna tua perſona ſunt.& Tuſc. 154 a, Remini- ſcere quæ tradantur myſterijs. Antequã. 16 4 a, In noſtro euẽ tu aliorum reminiſcentes caſus.& At. 55 a, Reminiſcebatur Cal. Ian. Puſc. 160 a, Diſcere nihil aliud eſt quàm recordari. & ibid.a, Declarat ſe nen tum illa diſcere, ſed reminiſcendo recognoſcere. de Sen. 93 b, Homines ſcire pleraq; antequam nati ſint, quòd iam pueri cũ artes difficiles diſcuùnt, ita celeri ter res innumerabiles arripiunt, ut non tum primùm acci- pere uideantur, ſed reminiſci& recordari. pro Lig. 14 3 a, Ali quem de re al’qua reminiſcentem recordari.
REMISSE leniter. de Orator. 107 b, de Orator. 152 a, Age- re uerſam leniter, remiſsè, non actuosè. pro Cæl. 44 a, Re- miſse, leniter, urbanè agere cum aliquo.)((Grauiter, ſeue- re, priſcè. in Ver. 21 b, Iſte nihilo remiſsius atꝗ; etiam uehe- metius in ſtabat. de Ein. 49 a, Remiſsè agere aliquid.)(Mul- tum ſtudium multamqꝗue operam ponere in aliqua re. de
Orator. 107 b, Pu qui multo dicis remiſsius& lenius quèàm
ſolebas. pro S. R.:0 b, Omnes hanc quæſtionem te prætore de manifeſtis maleficijs quotidiano que ſanguine, haud re- mißins ſperant futuram.
REMIS SIO, onis. relaxatio, diſſolutio. Ep. 61 a, Si humanitas appellanda eſt in acerbiſsima iniuria, remiſsio animi& diſ- ſolutio.& 141 b, Remiſsio animorum.)(„Seueritas. de Ora- tor. 110 b,& ns a, Ad omnem animi remiſsionem ludumâ; deſcendere. pro Cæl. 45 b, Quem non quies, non remiſsio delectarent. de Clar. 19 4 a, Remiſsio& moderatio uocis. de Orator. 123 b, Remiſsio lenitatis in oratione. Offic. 29 b, O- culorum obtutus, ſuperciliorum remiſsio aut contractio. de Orator. 10 8 a, Demoſthenes una continuatione uerbo- rum binas contentiones uocis& remiſsiones continebat. de Amic. no b, Tales igitur amicitiæ ſunt remiſsione uſus leuandæ. I. C. 121 a, Iam ſeneſcentis morbi remiſsio. Epi. 107 b, I. C./21 a, Remiſsio pœnæ.
REMISSV S,, um. lenis, demifſus, contractus.)(. Triſtis, a-
cer, contentus. pro Cæl. 40 b, Cum triſtibus ſeuerè, cum re- miſsis iucundè uiuere. de Ora. 126 a, Leni animo& remiſſo efſe. Poſtquam. 203 a. Qui ulciſcendo remiſsior fuit.& I. C. 121 a, Sin remiſsiores eſſe uoluerintus. de Fin. 9o a, Remiſſus in diſputando.)(. Acer in diſputando.& pro Mur. 136 b, Re- miſsior in petendo. de Ora. 197 b, Tardiores tibicinis mo- dos& cantus remiſsiores facere. de Orato. 11 b, Quæ dam dicendi meliora& remiſsiora genera uiguerunt. Orator. 292 a, Contenta uox.)((Remiſſa uox. pro Fon. 276 b, Maſsi- lienſes Gallicorum bellorum pericula populi Rom. copijs
remiſsisque compenſarunt. in Ant. 206 a, Hodie neſcio qua
re obiecta ſenatus remiſsior fuit.& de Se. 32 b, Sermo quie- tus& remiſſus. REMIIT TO, tz. relaxo, relaxamentum do, deceſsionem de ſumma facio, relinquo, condono. At. 116 a, Mulieres, ut ſcri- pſeram adte, Romam remittebam. At. 143 a, Demetrij librũ de concordia tibi remiſi. Ep. 256 b, Volebam ad te Marionẽ remittere, quem ad me mitteres, cum,&c. Epiſt. 149 a, Vt ſi- ne his nihil de meo ſtudio perſeuerantiaq́; ſim remiſſurus. I. A. 217 b, Remittere iracundiam. Att. 156 b, Iſte ardet furore, nes remittit aliquid, ſed indies ingraueſcit. I. V. 30 a, Hic tu
CN E 1194 fortaſſe eris diligens, ne quã horam de meis legitimis poris remittam. de Cl. 182 b, Ad infirmitatem laerum perfcienter contentionem remittere. de Fini. 123 b, Vrgenttamen,& ni- hil remittunt. I. V. 6² a, Ex eo quod ipfe poteſt in dicendo, aliquantum remittet.& ibid. Mulrum ſu mmittere. Ora. 302 a,Intendere& remittere ſonum uocis. J. V. 165 b, Remittere alicui de ſumma. pro R. P. 127 a, Nec enim fuit Gabinij, re- mitrtere tantum de ſuo. I. V. 106 b, Remilir P. Bruto CX. mi. lia. I. V. 247 b, Remiliſti quod nõ oportsbat, accepiſti quod non licebat. J. V. 204 a, Nauem imperare ex fœdere debuiſti, remiſiſti in triennium. in V. 82 a, Menſes mihi tres cum eri- puiſſeris ad agendum maximè oppoſitos, reliquum omne tempus huius anni meuobis remiſſurum putaſtis. Atci. 168
b, Dionyſio ego quidem non modò placabilem me præbu-
iſſem, ſed totum remiſiſſem. At. 292 b, Iralie ſua uobis ſtudia pProfitenti remiſᷣſtis. I. P. 155 a, Remittere aliquid de ſeuerita té cogendi. Am. 104 b, Adducere habenas.)(.(Remittere ha benas. de Leg. 177 b, Varius canendi ſonus tum remittit ani mos, tum contrahit. Quint. Frat. 301a, Te rogo, ut procura toribus Flauij remittas de diminuendo„& de apollonien- ſibus ne quid perſcribas. At. 156 a, Queſti ſunr, quòd non i- dem quo que ſibi, quod mihi remiſiſſet.& ad Heren. 15 b, 81 huie fuerit remiſſum. J. V. 297 a, Meam anima duerfionenr& ſupplicium, quo uſurus eram in eum quem cepiſſem, remit- to tibi,& condono. Epiſtol. 66 a, Verùm hoc quo que uobis remitto. de Orator. z06 b, In qua tibi remittunt omnes iſtã uoluptatem,& ea ſe carere patiuntur: id eſt, relin quunt. pro Syl. ⁷6 a, Noli putare, id omnino à me eſſe omiſſum, ſ quid eſt tibi remiſſum atque conceſſum. pro Syl. 183 a, Sed etiam fi quid niihi conceditur, id reddo ac remitto. pro Cluent. 15 b, Opinionem iam mente ants comprehenſam libenti ani-
mo remittere. pro Planc. 271a, Vt eorum reprehenfionem
uos ueſtræ prudentiæ afſumere, meæ mo deſtiæ remittere debeatis. de Diuinat. 19 5 b, Reſpondit in agro ambulanti ra mum adductum cum remiſſus eſſer, in oculum recidiſſe. in Anton. 2u8 b. Prouinciam remitto, exercitum depono. in à. 209 b, Antonius remittit nobis in Galliam citeriorem. pro Planc. 275a, Tibi remitto arque concedo, ut eum defendas. Attic. 225 a, Ego uerò tibi iſtuc mi Antoni remitto.& de Le- gib. 1⁷74 a, Remitto hoc tibi. pro Flac. 154 b, Neque in toto Aemonenſium teſtimonio commouebor, etenim quibus iſtam laudationem remittam. in Verrem 231 b, Requieſcere,
& curam animi remittere. de Clar. 176 a, Qu ecum remiſe- rant dolores pedum, non decrat in cauſis. T0p. 222 a, Remit tere nuncium, Acad. 26 b, 7 a, Sed tibi aut concedẽdum eſt ita eſſe, aut memoriam mihi remittas oportet: id eſt, conca das memoriam eſſe.
REMOROR, ans. retineo, retardo. pro Pomp. u1 b, Sed he res
uæ cæteros remorari ſolent, non retardarunt. Attic. 4 a. 3* 45 àd,
Scio teme his epiſtolis potius& meas ſpes ſolitum eſſe re- morati. I. C. 19 8 a, Num unum diem poſtea L. Saturniaum mors& reipub. pœna remorata eſi? ad Hercn. 5 b, Ne par- ua quidem dubitatio poteſt remorari damnationem. Anta quam. 195 a, Ne calamitas remorata longius ferpat atqua progrediatur, præcauete.
REMO TIO, nu. de Inu. 73 a, Remotio criminis eſt, cum in- tentio facti in alium, uel in aliud dimouetur. REMOTIVS, aduerb. de Nat. 18, Stellæ aliæ propius à ter-
ris, aliæ remotius,&c. ſpacia conficiunt.
REMOTV S,, um. alienus, reli tus, procul diſtunctus, ab- ſum. Epiſt. 246 a, Si quiſquam fuit unquam remotus& na- tura& ratione, at que docttina ab inani laude,& ſermonib. uulgi, ego profectò is ſum.& de Inu. 3 b, Hoc à religione& ſapientia ueſtra remotiſsimum eſt. in V. 192 a, Defenſio re- mota ab utilitate reipub.& ſeiũcta à uolũtate legis.& 249 b, Remotus à nauigãdo. Att. 237 b, Veſtorius homo remo- tus à dialecticis. de In. 43 a, Procul remotus à uero. pro Cl. 18 a, Altera pars, quę procul à iudicio remota eſt. de In. 82 b, Hoc à breuitate præcipiendi remotũ eſt.& 70 b, Hæc à uul- gari intelligentia remotio ra ſunt. Off. 13 a, Scientia quæ eſt remota à iuſticia, calliditas appellãda eſt. pro Mur. 14 1a,Ille à culpa remotus eſt. cont. Rul. 72 b, Cum tu à Gracch: æqui tate ac pudore lõgiſsimè remotus ſis. Or. 199 b, Sermo à fo renſi ſtrepitu remotiſsimus. pro Fon. 278 b, Teſtis cupidus,
iratus, ab religione remotus.& Epi. 20 a, Aà cupiditate re-
moriſsimus. de Inu. a, Res à memoria noſtra remotæ. I. V.
252 asLocus arbitris remotus. ꝓ S. R. 40 a, Ego hæc à Chry⸗
ſogono miea ſponte remoto Sex. Roſcio, quæro. de Nat. 45
b, Remota ſubtilitate diſputãdi& remoto ioco. Epiſto. i07
a, pro S. R. 34 a, Longè abſum ab eo crimine, de Orat. 128 b.
Abeſt enim totum à cauſa. Epiſt. 10 3 a, Locus remotus, ſalu bris, amœnus.
REMOVE O;es. amoueo, dimoueo, moueo, abduco, aufero,
reijcio, deduco, ſubduco, transfero, arcco, abſtraho, auoco,
auesto,
———

1195 R F auerte, deterreo, deprecor, deteſtor, deriuo. de Orator. 137 a,& de Clar. 168 b, Ea ſecerni arbitror oportere,& ex o- ratione remoueri. pro S. R. 22 a, Multa palàm domum ſuam auferebat, plura clàm de remedio remouebat. Qu. F. 294 b, Sublata latrocinia, cædes repreſſæ, oppidorum furta eſſe depulſa, remotã illam calumniã,&c. Epiſt. 262 4, Accepimus conditiones, ſed ita ut remoueat præſidia ex ijs locis quæ occupauit. cont. Rul. 70 b, Remoue te à ſuſpicione alicuius cõmodi. ꝓ Cl. 26 a, Remouere ſe ab aliquo negocio.& Epi- 154 b, Remouere ſe à certamine. At. 60 4, Quid ſit, quòd ſe A me remouit, ſi modò remouit, ignoro. pro Do. 217 b, Quòd idem in poſterũ M. Catonè tribunatu tuo remouiſſes. Ora. 197 a, Sed ne opifices quidem ſe artib. ſuis remouerunt. At. 169 a,b, Tu nouum morbum remouiſti. Qu. Fr.zu b, Cato- nem Lentulus à legibus remouit. Offi.+ b. Mulrti& ſunt& fuerunt, qui eam quam dico tranquillitatem expetentes, à negocijs publicis ſeremouerunt, ad ocium; perfugerunt. Am. iio b, Remouere ſe ab amicitia alicuius.
«·.*
REMVNERA TIO, nis. gratia, uiciſsitudo ſtudiorum uel
oGciorum. Off. 47 b, A quo celeriter remuneratio fore ui- detur, in eũ ferè eſt uoluntas noſtra propenſior-de In. 70 b, Remuneratio officiorũ. de Am. 105½ b, Nihil eſt remuneratio
«.
ne beneuolentiæ, nihil uiciſsitudine ſtudiorũ uel officiorũ
jucundius.& pro Do. zu8 a, Remuneratio beneuolentiæ. de
Am. 102 a, Liberales ſumus, non ut exigamus gratiam: non enim beneficium fœneramur, ſe d,&c.
REMVNERO, w.& Remuneror, aris. retribuo, compenſo, beneficium reddo, mutuam gratiam refero, parem gratiam pro beneficio alicui refero, gratiam reſtituo, mercedem do, repono. Poſtquam. 210 b, Quibus officijs T. Annij beneficia remunerabo?Poſtquam. 203 a, Vleiſcendæ iniuriæ facilior ratio eſt, quàm beneficij remunerandi.& ibid. In beneficijs remunerandis. Ep. 250 b, Tibi ad me ornandum ſemper da tur facultas, mihi ad remunerandum nihil ſuppetit præter uoluntatem. Ep. 39 b,& 20 a, Conſiderandum eſt, quòô nam te remunerer genere. Ep. 130 a, Vt poſſem te remunerari quã ſimilimo munere.& de Clar. 166 a, Vt à te ipſo ſumerem ali quid ad me reficiendum, teq́; remunerandum, ſi non pari, at grato tamen munere. At. u18 a, Tu ſi tibi eadem cauſa eſt, me remunerere ſanè uelim. de In. 82 a, Officiorũ rem unerãdi uo luntas. I. A. 191 a, Vt pro tãris eorũ in remp. meritis honores
eis habeantur, gratiæq́; referantur. 236 a, Nunquã ulla mer
cede meritum tuũ explere potero. Qu. de Pe. 210 b, Et quo- niam nullum aliud tempus futurum ſit, ubi tibi referãt gra- tiam, hoc te officio remunerent..
REMVRIVsS,locus fuit Romę, ubi Remus auſpicium& cõ- ſilium cõdendæ urbis cepit,& in quo habitauit, ut Dionyſ. Halicar.& Sex. Pomp.& Plutarchus in Romulo teſtantur. I. A. 20 8 a, His quoq; diuiſit Remurium. alij legũt Remuria, alij Semurium, ſed mendosè, ut mihi uidetur. Fabius pictor habet Rumurius, qui& Auentinus, quem collem ait Remo conſecratum fuiſſe. Sed& hic uereor ne ſit mendum, Rumu rius, pro Remurius.
REMV S, m. Romuli frater. de D. 102 b.
REMV S, mi. Aca. 6 a, Neq; uerò hoc loco expectandũ eſt, dũ de remo inflexo reſpondeam. Tuſc. 195§ b, Res tetra, deteſta bilis, omni contentione, uelis(ut ita dicam) remisq; fugien da. in V. 250 a, Nauigium quodęrat factum ſex remorũ nu mero.& 263 a, Nullum remum uacuũ trahi. de Or. 97 b, In- termiſſo impetu pulſuq́; remorum. L. Nauis. Tuſc. zu a, Re- mis nauim propellere: id eſt, remigare.
RENASCO R. ris. denuò naſcor, exorior, renouor. Att. 27 5§ a, Primi cuiuſq; mali excidendi cauſa eſt, ut aliud renaſcatur illo peius.& 281 b, Renatum enim bellũ eſt.& Ep. 174 b, Sed bellũ iſtic renatũ homines mirantur. de Som. 131 a,& Tuſc. 159 a, Nam principium extinctum nec ipſum ab alio rena- ſcetur, nec ex ſe aliud creabit. ad Att. 55 b, Qui mihi pennas inciderant, nolunt eaſdem renaſci-ä.
RENAVIG O, 3s. Att. 231 a, Perpaucis diebus in Pompeianũ, pôſt in Puteolana,& Cumana regna nauigare.
RENAVO, A. ad Atticum 10 a, Renauabo operam, aliter, renouabo.
RENES, num. de Natur. 53 b, Humores, qui ex renibus ueſi- caque profunduntur: id eſt, urina. Tuſcul. 188 a, Ex renibus laborare.
RENOVAT w O, onis. redintegratio. de Na. 49 a, A' quo rur- ſum renouatio mundi fieret.& de Cl. 187 b, Vſurpatione& renouatione doctrinæ. Epi. 176 a, Renouatio timoris ma-
nam moleſtiam afferebat.
RE NO J ATV S, a,um. inſtauratus. de N.z 8 a, Templum Ho noris à M. Marcello renouatum.& Epi. 192 a, Fœdus quod renouatum erat. de N. 49 a, Vaporibus altæ renouatęq́; ſtel læ refundunt eadem. 612
RENOVO,s. renouationem facio, interpolo, inſtauro, refri
co, integro, redintegro, refero, repræſento. de D. 109 b, Tum priſtinis orbati muneribus hæc ſtudia renouare cœpimus. in V. 66 b, Hos inſtitui atq; adeò inſtitutũ referri ac renoua- ri moleſtè ferunt. in V. 68 a, Renouare& inſtaurare aliquid. de Ar. 243 b, Quorum de ſententia illa eadem renouata at- que inſtaurata celebrãtur. de Pro. 73 a, Ne inſtauratas maxi mi belli reliquias ac renouatas audiamus. pro Deiot. 145 2
Tu uetus hoſpitium renouare uoluiſti.& in A. 153 a, Atheni enſium; renouaui uetus exemplum. ad Her. i5 a, Vt renoue tur, non redintegretur oratio. cont. Rul. 73 a, Renouare uete res colonias,& deducere nouas. pro Mur. 127 b, Memoriam propè intermortuam generis ſui uirtute renouare. pro Qu. 12 b, Nolo hanc rem commemorando renouare, cuius me- moriam deleri oportere arbitror. de Orat. 142 a, Acerba ſa- nè recordatio ueterem animi curam moleſtiamque renoua uit. de Orator. 127 a, Et animos iudicum ad Quint. Cæpio- nis odium, à quo erant ipſi propter iudicia abalienati, reno uabam atque reuocabam. de Inuent. 68 a, Animus aut reno- uatur ad ea quæ reſtãt, aut omnibus iam dictis exuſcitatur. de Inuen. 47 b, Animus defeſſus audiendo aut admiratione integratur, aut riſu renouatur. Antequam. 194 a, Quid ego improborum facta renouem oratione aut redintegratione illius coniurationis animos uulnerem ueſtros Poſtquam.
199 b, Qui fuo fletu memoriam mei defiderium, renoua- ret. Acad. 41 a, Hæc incluſa habebam,& ne obſoleſcerent, re nouabam cum licebat legendo. Epiſt. 200 a, Renouare ami citiam.& 1032 b, Renouare commendationem. S&e 62 a, Reno-
uare bellum. Atric. 10 a, Renouare operam. pro Mure. i32 a,
Mithridates ſe rege Armeniorum adiuncto nouis opibus
copijsq, renouauit. Qu. Fr. 313 b, Appius unlt, inquam, reno
uare honores eoſdem, quo minus togam prætextam quot—
annis interpolet. 1
RENVNCIATIO, ni⸗. nunciatio. I. V. 84 a, Qui Mileſijs rẽ geſtam renunciaret.& ibid. Renunciationemq; eius, quæ e- rat in publicas literas relata, illorũ legib. tolli iuſſerat. pro Mur. 128 a, Non idem eſt ordo dignitaus& renunciationis.
Plan. 261 b, Renunciatio ſuffragiorum.
RENVNCI O, as. defero, nuncio, declaro. in V. 69 a, Renun- cio tibi te hodiernis comitijs eſſe abſolutum. Qu. Fr. 300 b, Renũüciari tibi Licinium plagiarium tributa exigere. Sulpi. Ep. 49 b, Poſteaquam mihi renunciatum eſt de obitu Tul- liæ filiæ tuæ,&c. Epi. 20% a, Qua in re& amorem eius in ſu- ſcipiendo negocio perſpexi,& fidẽ in conficiendo ac renun ciando.& 120 a, Eosd, Parthos eſſe ſenatui renunciauiſſe. I. V. 94 a, Qui Mileſijs rem geſtam renunciarat. de Diui. 123 b, Nunc imperant pullario, ille renunciat. Ep. 134 b, Eo modo ſacerdos Climachias renunciatus eſt. de Or. 132 a, Renuncia re aliquem conſulem. pro Pom. 4 a,& I. V. 243 a, Prætor pri mus centurijs cunctis renunciatus ſum. I. V. 243 a, Tu tum eſſes prætor renunciatus I. V. 126 b, Renunciare hoſpitiũ ali cui,& domo emigrare. I. V. 69 b, Renungiare conditionem. At. 23, Renunciare conductionem. de Or. 104 b, Renunciare Stoicis. I. A. 8⅝ b, Cũ legati renunciarint, quod certè renun ciabunt, Antonium non eſſe in ueſtra poteſtate. I. A. 221 a,Re
nunciare legationem-
RENVO. aſpernor. pro Pl. 266 b, pro Cæl. 43 a, Qui nullum conuiuium renuerit, qui unguenta ſumpſerit, qui Baias ui- derit. pro R. P. 128 a, Quib. ſupereilijs renuentes huic decem
millium crimini.
REOR, ris. puto, cenſeo, arbitrgr. Off. 30 b, IIlos in quibus eas uirtutes eſſe remur, à naturaipſa diligere cogimur.& Top- 227 b, Rentur eos eſſe, quales ſe ipſi uelint. de Or. 150 a, Quẽ quidem antea rebarita dicere, ut,&c. Aca. 44 a, Quintũ ge- nus Ariſtoteles quoddã eſſe rebatur. de D. 109 b, Quos qui- dem plures quàm rebar, eſſe vgnoui. de Ar. 225 a, Tum ue- rò eſt ratus ſe poſſe. At. 103 a, Nicias nomen rebatur oppidi eſſe Piræa. de Na. 62 b, Rebantür enim fore,&c. ſunt uectes
quibus ianuæ clauduntur,& firmantur.
RFEPAGVL A. de Diuin. 96 a, In remplo Herculis ualuę clau ſæ repagulis, ſubitò ſe ipſæ aperuerunt.& in V. 222 a, Con- uulſis repagulis effractis que ualuis demoliri fignum conã- tur. in Ver. 243 b, Perfringere omnia repagulis iuris, pudo-
ris& officij.
REPANDVS, a,um. incuruus, reflexus. de N. 7 b, Soſpita cũ
pelle caprina,& calceolis repandis.
REPARO, s. recupero, iterum acquiro. I. V. 193 a, Perdere id
quod alio prætore reparare poſsit.
KEPASTINATIO, nis. ſecunda oratio. nã repaſtinari ag- ger is dicitur, cuius natura fodiendo mutatur. de Sene. 88 an
Quid agri foſsiones rep aſtinationes d; proferam?
REPEDO, u. remeo, redeo. de L. 87 b, Domum cum laude repedandum.
REPELLII. O, 1s. propello, propulſo, refuto, obuiam eo.)(In
fero. de Orator. u a, Aduerſarius, qui ſit& feriendus& re- pellendus-
2⸗—6

weniorum adiundon r.zt dAppius vult) mm ogmprmann.
unncitio VI3GEllhi
did. Renundäarionema Luta illorũ legd tol ulien
ordo dignituis Kramatn
ſuffragiorun. nuncio, declaro inhg e
mitijs eſſe adſolurum(u 5
duüe 8 Tgudh
Peum.
n— rridunzerge
aihi renunciatum cRäecinlt
1 Quain re amoreneut peri,& fdẽ i condmipun durthos eſſe ſenatuimmimii
n geſtam renundiris delut
0)ille ranunciut.Ep.t bnt
nunciutus eſt de Orrakem,
ro Pom. 4*&lVaah
eaunciatus ſum. INasala
71.V. u6 b, Nenunasmſefti
169 b, Nenungiurecattäm 1V. 69 le
uctionem. deOrno las ati renunciannt qlo u eile in uectrapotetatalu
1 Aa66 b ro C uei
It qulub unguenta ſumplers qu M u entesde
uruus, 3 andlè- 1 lachacan-
to ddun
2 pro Alünun
5 1. du 1 rulhai Eferel 19
9) R E
3 R R
1
pellendus.& pro Mil. u6 a, Ego Clodij furorem à ceruicib., noſtris repuli. Antequam. 292 b, Qui à ueſtro corpore iugũ acerbiſsimum repulit ſeruitutis. Or. 200 a, Homines auda- ces ab eius templi aditu aſcenſuq; repuliſti. pro Dom. 224 a, Hac ego religione non ſum ab hoc conatu repulſus. pro Cecin. 291 a, Armis repellere, fugare,& auertere ali quem. in C. 102 b, Cum te à conſulatu repuli. Off. 28 a, Grauitatem recinere, iracundiam repellere.& 27 b, Vt ſeueritas adhibea tur, contumelia repellatur.& pro Cor. 6- b, Ipſæ enim leges te à cognitione ſua iudicio publico repulerunt. de Pro. 70 b, Byzantij Mithridatis impetum ægrè repulſum,& ceruici bus intercluſum ſuis ſuſtinuerunt. Qu. de Pe. 313 b, Ab impe diendo aclædendo repelluntur. Off. 13 a, Immanitas omné humanitatem pellens. pro Mil. iu b, Repellere uim.)((Infer re uim. pro Seſt. 21 b, Vim ui repellere.& pro Mur. 131 a, Re- pellere pericula.& de Finib. 5§5§ a, Repellere dolorem à ſe. de Orat. 89 a, Repelli oratorem à gubernaculis ciuitatum,& excludi ab omni doctrina. de Orator. 14 8 b, Non repelletur inde quo aggredi cupier.
EEEND O, diz. reddo, repono. de Or. 134 a, Cui pro Grac- chi capite erat aurum repenſum. EPENS. repentinus, Tuſc. 196 a, Ne me imparatum cura Iaceraret repens.& 201 b, Hoſtium repens aduentus. EPENTE. derepentè, ſtatim, ſubitò, repentindò, noua quę dam illa immanitas exorta eſt. L. Exorior. I. C. uz a, Is reci- tatis literis conſcientia conuictus repentè conticuit.& Of. 24 b, Amicitiam magis decet ſenſim diſſuere, quam repentè Præcidere. I. A. 173 a, Modò egens, repéte diues.& in Sal. 275 a, Quibus rationib. repentè tanquã ſlomnio factus eſt tam affluens,& tam beatus. pro Syl. r b, Iſta importunitas re-
pentè exarſit.& ibid. Iſta uis repentè erupit. pro Cl. 20 a, Re
pentè exorta eſt mulieris importunæ nefaria libido. Ep. 49
a, Repentè præter ſpem dixit,&c. in V. 63 b, Repentè à ueſti-
R R
n
gio.& 63 b, Ecce autem repentè,&c.& ibid. Cum iſte repen tè,&c. de Or. 10 a, Repentè& ſubitꝰ.
EPENTINO, repentè. pro Quint. 3 a, Et moritur re- pentind. EPENTINV S,a,um. improuiſus, inſperatus, inſpectatus, repens, inopinatus. de Orat. 129 b, Quæ fuit illa quanta uis, quàm inexpectata, quàm repentina. contra Rul. 73 a,& pro
Dom. 215 b, Vnde iſte amor tam improuiſus ac ram repenti
nus. Tuſ. 200 a,& 196 a, Omnia repentina& inopinata gra uiora. Ep. 6 4 b,& 15 a, MNon repentina aliqua uoluntate aut fortuitò ad tuam amplitudinem meis officijs amplectendã
incidi. pro Seſt. 27 a,& pro Cl. 54 a, Repentina morrte perijt.
Off. 6 a, Leuiora ſunt ea quæ repentino aliquo motu acci-
dunt, quàm ea quæ meditata& pręparata inferuntur. cont.
Rul. 39 a, Et repentinus Sylla nobis exoritur.& de Cl. 187 a, Ignoti homines& repẽtini quæſtores celeriter facti ſunt. de In. 65 a, Idcirco aliquem Calligznm osari, quòd temera
rio& repentino confilio ſit.. REPERI Osru. inuenio, perueſtigo: in
— rb, Mihimet ine- unda ratio& reperienda uia eſt, qua,&c. de Naru. 22 b, Nec uos exitum reperitis, resq; tota uacillat ac claudicat. Epiſt. 153 a, Noſtræ ſolicitudinis hic knem reperiemus. Tuſ. 173 b, Poſt diem tertium, qui ut illuxit, mortui ſunr reperti. de Fi. Yo b, Reperiam multos uel ßorius innumerabiles„qui,&c. de Clar. 170 b, In orationibus Caronis omnes oratorię uir- tutes reperiuntur. de Cl. 195½ b, Sed ſi quærimus, cur,&c. cau ſas reperiemus ueriſsimas duas: primùm quòd,&c. aliud au tem genus eſt,&c. Attic. 103 b, Quid ad hæc repereris?ſolua- mus, inquis. de Clar. 165 b, Quibus armis quemadmodum uterentur non reperiebant. de Natu. 27 b, Si conferre uolu- mus noſtra cum externis, cęteris pares aut etiam inferiores reperiemur, religione aũt multo ſuperiores. de Clar. 175 a, Iidem traducti à diſputando ad dicendum inopes reperiun tur.& pro FI. 164 a, Tum uel hoc maximè moliuntur, ut ue ſtræ mentes, ueſtræ ſententiæ optimo cuiq; inimiciſsimę re Periantur. Att. 283 a, Facilius in timore benigni, quam in ui- ctoria grati eſſe reperimur. EPETITIO,onw. ornatus rheroricus, de Or. 162 a, Eiuſdé uerbi crebra tum à primo repetitio, tum in extremum con- uerſio. ad Here. 28 a, Reperitio eſt, cum continenter ab uno atq; eodem uerbo, in rebus ſimilibus& diuerfis principia ſumuntur,&c.
REPETO, uu,. peto, repoſco, reuoco, cum ad res ablatas& iu
dicia pertinet. de Cl. 168 b, Cũ res priuatæ iudicij repeterè tur. in Ver. 57 b, Quo nomine abs te ſeſtertim millies repe to. Antequam. 193 b, Non peto ut mihi detis uiã, ſed datam repeto ut reddatis. in Ver. 5/ a, Repetere ius ſuũ.& pro Syl. 84 a, Quæ erepta ſunt, non repeto.& pro Cl. z1 a, Repetere ab aliquo, quod ei dederis.& Off. ga, Repetere res ablatas bello. I. A. 228 b, Ne mors quidem in repetenda libertate fu- Sienda. pro Flac. 166 a, Ac repetit eam, quam ego patri ſuo
REPETERE. petere, reuocare, replicare, Ac
repetenda ueteris cuinſdam memoriæ noönf
rum conſuetudo longo interuallo repetit
Phia repetitam. Epiſtol. i0 b,& pro Cecin
A E. 1198 quondam pro ſalute patriæ ſpopondi digaitatem.& pro Plan. 2 80 b, Repetere promifſa. ad Heren. 9 b, Quod argen- tario obruleris expẽſum, à ſocio eius rectè repetere potsis, Antequam. 193 a, Repetere officij præmium& fructum. p ro Clu. 39 a, Repetere ab aliquo rationem de pecunijs repetun dis. in Vat. 33 b, Cum ei, qui expectare uelit antè inivſta pœ- na luenda ſit, quàm iuſta repetenda. pro S. R. 29 b,& Ante- quam. 195 b, Furiæ, quæ parentum pœnas à conſceleratis fi- lijs repetant. pro Po. 242 b, Vos qui maximè me rep etiſtis atque reuocaſtis.
recordari. de Fat. 140 b, Longo interuallo hæc ſtudia repe- ro. de Or. 157 b, Tranßlire ante pedes pofita,& alia longe re petita ſumere. Tuſc. 235 a, Huius ſententiæ grauitas à Plato nis autoritate repetatur. in V. 225 a, De quo paulò altius or diar,& repetam memoriam religionis. de Ora. 95½ a, Ac mihi
hon ſatis explicara recordatio. de Ora. 92 b, Neminem fuiſſe diſertum dicebar
L
cum repeteret uſque à Corace neſcio quo& Thyflae Or. 151 a, Quorſum igitur ſpectat hæc tam longa, tam altè repe tita oratio? Epiſt. 216 b, Expectare te arbitror hæctam lon-
*. 4 4... 3.. 8 8é repetita principia quò ſpectent. in Verr. 65 b, Hæc maio-
rator. 197 b, Ac uideo hanc primam ingreſsionem meam no ex oratoris diſputationibus ductam, ſed ex media philoſo- rei alicuius demonſtrandæ petere. pro Cl. 29 a, Longo& al tè petito proœmio reſpondere. pro Cluent. 29 a, Atque ut intelligas,&c. paulò longius exordium rei demonſtrandaæ repetã. pro Arch. 185 b, Nam quoad longiſsimè poreſt mẽs mea reſpicere, ſpacium praæteriti temporis& pueritiæ me- moriam recordari ultimam, inde uſque repertès, uidco hũüc, &c. de Diui, 80 b, Principid Aſſyrij, ut ab ultimis autorita- tem repetam, motus ſtellarum obſeruaucrunt, de Diu. 35 b, Diuinatio eſt ab omni æternitate repetita.&133 a, Somnia
quorum defenſid repetita quàm longè eſt. de Diuina. 128 b, L. Tarutius urbis noſtræ natalem diem repetebat ab ijs pa rilibus, quibus eam à Romulo conditam accepimus, pro Seſt. 9 b, Vereor ne quis fort? miretur, quid hęc mea oratio tam altè actam longè repetita uelit. Tuſcul. 173 b, 174 a, Re- petunt ab Erichtheo Co drum, qui ſe,&c. de Finib. 62 b. Re- petere aliquid ab ultima antiquirate.& ad Heren.; a, Repe- tere aliquid ab ultimo inttio.& de Inuenrt. 4.9
.
4, CEad er.
3 b,& 12 b,& de Natur.7 a4, Repetere abultimo, ad Heren. 11.
b, Repetere aliquid nimium longè,& petere. de Inuen. 59 a, Petere aliquando ultrà quàm ſatis eſt,& repetere longius
„
quam neceſſe Ht. Epiſt. o1 b, Repeterem initium amicitiæ ex
parentibus. Ep. z2 b, Tamen quoniam ex alto repetita ſunt, nõnne,&c. de Inu. 42 a, Cum res ab noſtra memoria pro- re inſtituo. de In. 62 a, Ac ueteres quidẽ ſcriptores arrtis uſg; ab principe illo atq; inuẽtore Thyſia repetitos unum in lo- cum conduxit Ariſtoteles. de Fat. 14 a, Licuit uel altius, u- tinam,&c. etiam ſupraà, urinam,&cc. ſimiliterq́; ſuperiore re- petentem regredi in infinitum licet. pro Plan. 272 b, Tamen eum poſtea fuiſſe maximis in rebus arbitror, ut non ita mi- hi multum ſit ex quæſturæ laude repetendu m. Epiſto. 181 a, Quantum memoria repetere præterita poſſum.& 72², Euen tisq; aliorum memoria repetendis, nihil accidiſſe nobis no ui cogitemus. de Ora, 85 a, Et memoria uerera repetenti. de N. 5 a, Quamobrem Vellei, niſi moleſtum eſt, repete quæ cœ peras, repetam uerò,&c. de Fi. 137 a, Prærermiſſa repetimus, inchoata perſequimur. At. 242 b, Ego negabã oportere præ terita repeti.& 217 b, Deinde ſomno repetito, ſimul cum ſo le experrectus ſum. Parad. 12 a, Cum eſſet iuris& xquitatis repetita memoria. pro Deiot. 14 a, Obſecro Cæſar repete temporis illius memoriam. de Or. 86 b, Repetamdq; non ab incunabulis noſtræ ueteris puerilis q́; doctrinæ quendam ordinem præceptorum. Atti. 242 b, Ego negabam oportere Præterita repeti. Qu. Fra. 300 b, Si omnium mearum litera- rum præcepta repetes, inrelliges,&c. de Legi. 159 b, Natura iuris ab hominis natura repetenda eſt. de Leg. 159 b, Alrè ue rò& à capite repetis quod quærimus. de Leg. 160 a, Iuris or tum à fonte repetere.& ibid. Repetam ſtirpem iuris à natu ra.& i b, Cum ſcias à quo ſit capite repetendum. Item: A principio, à ſtirpe, à capite, à fonte repetere: id eſt, arceſ- ſere. pro Muren. 131,& Epiſtol. libro 7. 100 a, Eerro rein re- Petunt.
pter uetuſtatem remotas ex literarum monumentis repete
REPETVNDARVM. de pecunijs repetundis, capte pecu
nię. J. V. 172 b. L. Piſo frugi legè de pecunijs repetundis pri- mus tulit.& de Cl. i74 a, Iudiciũ de pecunijs reperũdis. I. V. 56 b. ꝓ Cl. 39 a, Ab aliquo rationsè repeti pecunijs repetun- dis. pro Cl. 48 b, Clames te lege pecuniarũ repetundarũ nõ teneri, neq, hæc tua recuſatio cõfeſs io ſir captaæ pecunię. KREKPLEO,
apite arceſſere,
aat relata. O,
.256, Altius initiüi

1199 R E
REPLE O, ples. refarcio. pro Seſt. 20 a, Meminiſtis tum iudi-⸗ ces, corporib. ciuium Pyberim repleri, cloacas refarciri. de Pro. 62 b, Vt uix exhauſtas do mos replere poſſent. pro Mu. 136 a, Qui conſumpta repleri, erepta recuperare uellent. de Orat. 100 b, Vel paſsim licet carpentem& colligentem un- diq, repleri iſta iuris ciuilis ſcientia.
REPLETVS,, um. pro Pom. 12 a, Referto foro, repletis d; o- mnibus templis....
REPILIICATIO,nis. de Natu. d b, Replicatio mundi:id eſt, co nuerſio..
REPLICO,„„. repeto. pro Syl. 172² a, Si quæris qui ſint Romę regnum occupare conati, ut ne replices annaliũ memoriaà, ex domeſticis imaginibus inuenies. de Diuin. 106 b, Tradu ctio temporis noui nihil efficientis, ſed primum quidꝗꝗ; re- plicantis.& de Leg. 190 b, Nam licet uidere fi uelis replica- re memoriam temporum qualeſcunꝗq;,&c. Item: Quo circa dicendum eſt etiam ſæpius, cum iudicaueris.
REPONO, nbw. condo, colloco, refero. in V. 105 b, Columnæ deiectæ eiſdem lapidibus repoſitæ ſunt. de Nat. 5 a, Grues in tergo præuolantium capita reponunt.& in V. 201 a, Sa- cra in capitibus repoſita ſuſtinebant. At. 18 8 a, Si in libris tu is Ariſtophanem repoſueris pro Eupoli. ad Her. 32 a, Et pro eo, id quod magis idoneum eſt, reponit. pro Seſt. 16 b, Hanc Pompeius erexit, arque inſigne regium quod de ſuo capite abiecerat, repoſuir. Epiſt. 104 a, Non enim puto te meas e- piſtolas delere, ut reponas tuas. de Natur. 57 b, Scientia con dendi ac reponendi fructus. Tuſcul. 235 b, In ſe ipſo ſpem o- mnem reponet ſui. Quint. Frat. 303 b, Omnes in uita mea partem aliquam tuæ uitæ repoſitam eſſe dicebant. pro Syl. 185 a, In ueſtra humanitate totam cauſam repono. Epiſtol. 134 a, Reſpub. in te repoſita eſt. ad Attic. 162 a, Reponere ali- quem in ſuis. de Or. 126 b, Si placuerit, uos hanc defenſionẽ in aliquo artis loco reponetis.& Poſtquam. 201 b, Vos in eo me loco, in quo ueſtris beneficijs fueram, ijſdem centurijs quibus collocaueratis, repoſuiſtis.& pro Seſ. 27 a,b, Quos equidem in deũm immortalium cœtu ac numero repono- in Anton. 227 b, Nam, ſi alij propterea laudantur, quòd pro libertate arma cœperunt, cur non M. Brurus in eadem cau- ſareponatur? de Opt. 244 a, Tamen hunc in numero non repono. de Natur. 36 b, Reponere ſtellas in numero deorũ. in Verr. 19§ b, Reponi in numero proborum hominũ. Brut. Attic. 285 a, Reponi in locum al erius. de Inuent. 5 a, Repo- nere aliquid in numerum fabularum. de Natur. 9 b, Homi- nes mortuos reponere in deos. Offic. 57 b, Collocare aliquẽ in conſilio cœleſtium.& Quint. Prat. 96 a, Virtutes tuas in deorum numero collocatas uides.& pro Cec. 287 a, Is cura uit ut in eo fundo dos collocaretur. in V. i19 a, At uerò præ- clarum diem repoſuiſti, Verrea ut agerent.
REPONERE. rependere, reddere. Attic. 207 b, Ergo hæc ad Varronem transferamus, Catulo& Lucullo alibt repo- nemus. Epiſtol. 14. b, Ne tibi egòo quidem reponam cum ueneris.
REPORTO,, s. deporto, cõſequor. Poſt. 210 b. P. Lentuli be- neficio non ſolũ reducti ſumus in patriam, ſed equis inſigni bus& curru aurato reportati.& 212 a, Reſpub. ſimulatq; re uocata eſt, me ſecum pariter reportauit. Sal. in Cic. 271 b, L- talia Ciceronem exulem humeris reportauit. in V. 262 a, Ex tua calamitate cineri atq; oſsibus filij ſui ſolatium uult re- Pordane donte Rul. 78 a, Manubias non in ornamenta ur-
is conferre, ſed ad decemuiros, tanquam ad dominos re- portare. in V. 131 a, Quæ tabula à te reuulſa, nunc à me repor tata eſt.& 214 b, Statuerunt id ſecum, in Syriã reportare. At. 65 b, Exercitum à Britannia reportabant. pro Pomp. 5 a, Ab aliquo uictoriam reporrtare. Att. 86 a, Reporrare beneuolen
tiam omnium ex prouincia. de Leg. 187 b, Nihil præter lau-
dem bonis atq; innocentibus, neq; ex hoſtibus, neq; à ſocijs eſt reportandum.
REPOSCO. repeto. de Am. 102 b, Propenſiores ad bene me- rendum, quàm ad repoſcendum eſſe debemus. Poſtꝗq. 26 a, Alter à me Catilinam amatorem ſuum repoſcebat. I. V. 184. b, Bona ſua repoſcere ac perſequi liti atq; iudicio.& 148 b, Repoſcere rationem uiræ ab altero. I. V. 5n a.
REPRAESENTATIO, nis. pecuniarũ ſolutio. At. 196 b, 81 Faberianum uenderem, explicare uel repręſentatione nõ dubitarem. At. 214 b, Dolabellæ nomen iam expeditum ui- detur, ut etiam repræſentatione concludam.
REPR AE 8E NT O, tas. præſentem pecuniam ſoluo, præſen tem alicui gratiam refero gero, perſonam gero, aliquid re præſenti exhibeo, præſto. Att. 194 b, Reliquæ pecuniæ uſurã Sillio pendemus, dum à Faberio repræſentabimus. Epi. 262 b, Dies promiſſorum adeſt, quẽ etiam repræſentabo ſi adue neris. Ep. 72 b, Neq; expectare temporis medicinam, quã re præſentare ratione poſſumus. Att. 196 a, Si qua etiã iactura facienda ſit in repræſentando. I. A.182 b, Ego corpus liben-
R. E 1200
ter obtulerim, ſi repræſentari morte mea libertas ciuitatis poſſet: id eſt, re litui, recuperari. pro Se.% a, Erat eo tempo- re ſenatus in æde Concordiæ, quod ipſum templum repræ ſentabat memoriã conſulatus mei. Att. 251 b, Mihi uidentur iſtorum animi incendi etiam ad repræſentandam improbi tatẽ ſuã. Item: Quod præſens tanquã in manu datur, iucun- dius eſt. Item: Legatus regis faciem ſecũ affert. prouerbiũ. REPREHEND O, dw. in crepo, arguo, red arguo, accuſo, uer bis caſtigo, exagito, inſector, aſp erius appello, in crimen uo co, damno, condemno, culpo. pro Plan. 267 a, Nunc diſceſ- ſum meum quaſi reprehendere d& ſubaccu ſare uoluiſti. pro Clu. 38 a, In ceodem generse, in quo quis offenderit, alios re- prehendere. Epi. i3 a, Et ſi accuſandi ſunt, qui,&c. magis e- tiam rep rehendendi, qui,& c. Or. 199 a,Reprehendere& ex- agitare aliquem. Epi. 68 a, Cum reprehendes ea, quę uitupe randa duces. de Nat. 7 b, Xeno phanes de ipſa mente ita re- rchenditur ut cæteri, de infinitate autem uehemétius. Par. 24,1 b, Re prehendi in aliquo uitio. de Nat. 5 b, Arripere ali- quid ad reprehendendũ. pro Lig. 140 b, Grauiſsimis uer-
bis aliquem rep rehendere. Attic. 15 6 a, Viſum te aiunt in re- gia, nec reprehendo, quippe cum,&c. in Verr. 244 b,& 245 a, Nunc non modò te hoc crimine non arguo, ſed ne illa quidem communi uituperatione reprehẽdo. Acad.35 a, La- boro, ut aſſentiar Epicuro: reuocat uirtus, uel potius repre hendit manu..
REPREHENSI O, nis. uituperatio. pro Mur. 126 a, Repre- henſio uitæ. Att. 56 a, Nec reprehendo, quippe cum ipſe iſtã reprehenſionem non fugerim. Offic. 29 a, At hoc idem So- phocles, 6 in athletarum approbatione dixiſſet, iuſta repre henſione caruiſſet. Epiſt. i5 7 a, Dum à reprehenſione teme- ritatis abſum. de Fin. 49 a, Incurrere uarias reprehenſiones. Orat. 197 a, Vereri reprehenſionem prudentum. in An. 244 a, b, Culpæ reprehenſio& ſtultitiæ uituperatio. de Ora. 152 a, Oratio cõcinna, diſtincta, ornata, feſtiua, fine intermiſsio ne, ſine reprehenfione, ſine uarietate,&c. non poreſt in dele ctatione eſſe diuturna.
REPREHENSIO. pro refutatione ſeu confutatione ora- toria. de In. 57 a, Reprehenſio eſt, per quam argumentando aduerſariorum confirmatio diluitur, aut infirmatur, aut e- leuatur. aliter, alleuatur.
REPREHENSO R, ris. exagitator, accuſator. pro Pla. 270 a, Vt patres reprehenſores eſſent comitiorum. de Opt. 244 b, Huic labori noſtro duo genera reprehenforum opponũ- tur.& Acad. z b, Reſtat etiam unum genus reprehenſorum, quibus Academiæ ratio non probatur.
REPRESSOR, erts. uindex. pro Seſt. 28 a, Repreſſor cædis
uotidianæ.
REPRIMO, mis. contineo, comprimo, coerceo. Epiſtol. 39 b, Hos ego ſermones laceſsiui nunquã, ſed non ualde repreſ- ſi. Epiſt. 154 b, Quæ ſi aduentus meus repreſſerit, agam gra- tias fortung. de Fi. 49 b, Quod ſemel admiſſum coerceri re primiq; non poteſt. in V. 208 a, Itaq; furor eius paululum re preſſus eſt. pro Seſt. 23 a, Qui furorem exultantem repreſsit. Att. 67 a, Nunc reprimam ſuſceptam obiurgationem. At. u7 a, Fuga, quæ parabatur, expreſſa eſt. pro Pomp. b a, Impetus hoſtium reprimere ac retardare.& Brut. 91 a, Repreſsi impe tum, ardoremꝗ; reſtrinxi. pro Cæl. 5² a, Memoria non extin cta illa quidem, ſed repreſſa uetuſtate. pro Mur. 131 b, Quem L. Murena repreſſum magna ex parte, non oppreſſum reli- quit. in C. 103 b, Hæc reipub. peſtis pauliſper reprimi, non in perperuum comprimi poteſt. de Aruſp. 243 b, Reprime- re impudentiam alicuius.& de Som. 137 b, Reprimere fle- tum.& pro Seſt. 25 a, Vix homines odiùum ſuum à corpore eius impuro repreſſerunt. de Diu, 122 b, Reprimere fluuium redundantem.
REPROB O, s. improbo, reijcio. Acad. 33 a, Qui cum Zeno- nis fuiſſet auditor, reprobauit illa, quæ ille,&c. de Fini. /3 a, Quod ipſa natura aſciſcat& reprobat: id eſt, uoluptarẽ& dolorem. de Am. 100 b, Atq; hoc quidẽ omnes mortales& intelligunt,& reprobant. aut reprobant diſtinctè legendi eſt, aut probant ſimpliciter. nam reprobant, copiunétè, con tra ſententiam eſt.
REPROMISSIO, nis. reſtipulatio. pro Q. R.5t 4,& 54 b.
REPROMITT O, tts. reſtipulor, ſtipulanti promitto, uel ſpondeo. de Cl. 166 a, Nõ meherculè tibi repromittere iſtuc quidẽ auſus ſim. pro Qu. R. 5r a, Kepromittis tu ab hinc tri- ennium Roſcio, recita iſtam reſtipulationem clarius. Poſt. 203 a, In referenda gratia hocuobis repromitto, ſemperd;
praſtabo, me,&c. 4
REPTITIVS, 1. Salluſtius in Cic. 270 b, Quaſi unus reli⸗ quus ex familia niri clariſsimi Scipionis Africani, ac nò re- ptitius, accitus,& paulò antè inſitus huic urbi ciuis. repti-
tium uocat, ut abiectũ,& humili Ioco natũ innuit, quiq́; cla
culum in ciuitatem irrepſerit homo nouus. L. Arreptitius- REPV DIA-⸗

n arguo ſ h era Kae eotd Aalone reprehédo a 39 Deeuocat uinunua ih
dtuperatio.ro tgha b repredendo,guippen n — 0ouppeangi Herum. Offic. 19 3, Ate. „O.9 4,threika. zpprodatione duiltxi a Dum repredarion Alncurrere uaruumnr dentonem prudentum unn 4 1 eft Kſtultitix ultuperaiid eln a,ornata feſtiua,pmeimaml
an 1 eim.
de uarietate,&c. nonpuhi
refutatione ſeu confutsionn enſio eſt per quam xaunaan ario diluitur autinärmanran.
exagitator accuſatorulun es elſent comitiommm. K0hu o genera reprehenſomnam ctiam unum genus noräeim non probatut. dex. pro Seſt. 28 Veprdrai
0, comp rimo coercet.älii
Siui nunqui, ſed non ullern. gentus meus reprefertans
Ouod ſemel admifum uams 0 arror eius pnum. 108 a ltaqz furoreuusf 5 Qui furorem exultantemkie mluſce. cxpreſſi eſt. pro kach ardare.&Irut.913M, u12 NMemonatond 1.pro Cæl.ia! reiſi uetuſtate.pro
mna ex parte, no opprell
Datun in. 7
deim
ptam obiurgrianat- 1
Nurgble. awt.
1 ro K repfod A . Atc. Doc quidẽ Je 90 3 reprod u M. 24
aa n06 ſuu 3 val „Cievob Gup ſtius! Fcipionis icubn eiſimi Sed uicund, antè In neu zti inn 6 0 5 40 il locon I.) epl n
1201
K.E
REPVDIATIO,„nis. reiectio. pro Muren. 126 a, Repudiatio
R
2
R
R R
fortunæ. At. 131 a, Regiones eiuſmodi obtinere, è quibus re-
R
ſupplicum, ſuperbiam, amicorum neglectio improbitatem coarguit. At. lib... 5 EPVPDILO, as. recuſo, reſpuo, aſpernor. pro Cec. 29 4 a, Cum te obſtitiſſe& repudiaſſe dicis, certè hunc uoluiſſe conce- dis. Offic. i8 a, fracundia omnibus in rebus repudianda eſt. Orat. 198 a, Eloquentia forenſis ſprera à philo ſophis& re- pudiata. At. 34 b, Sed ego hoc non repudio.& pro Qu. 8a, Conditionem æquiſsimàm repudiare. Ora. 199 a, Funditus repudiaàre aliquid. de Ora. 143 a, Conſilium ſenatus à repu.
repudiare. Repudiare.)((Amplecti. L. Amplector. Or. 277 b,
Repudiare.)(Aſſumere. pro Cl. 60 a, Cuius uota& preces à ueſtris mentibus repudiare debeſis. EPVERASCO, ſtiz. ad puerilé ætatẽé redeo puer fio. Ora. 110 b, Eosq; incredibiliter repueraſcere eſſe ſolitos. de Sen. 24 b, Si quis Deus mihi largiatur, ut ex hac ætate repuera- ſcam,& in cunis uagiam. aliter, Repueriſcam.
1 † 2 8 1
EPVGNANS, tis.)((Conſentaneum, côngrués, cõſequés. de Fat. 142 a. L. Conſequens.& Acad. 12 a, pro Cæl.;39 b, Cõ trariæ diuerſæq́; atq; inter ſe repugnantes naturę. Ex repu- gnantibus locis. 222 a,& 2 25 a, de Or. 12 1u4. EPVGNANTER. inuitè. de Am. uz a, Alterum patienter aceipere, non Fepugnaner. EPVGNANTIA,uæ. pugna, contentio. Of. 58 a, Panetius induxit eam, quæ uideretur, non quæ eſſet, repugnantiam. I. A. 164 a, Sed qui tantarum rerum repugnantiam non ui- dos, nihil ſapis. Off. 55 a, Nec id quod uerè honeſtum eſt, fas eſt cum utilis repugnantia comparari.“ EPVGNO,, as. aduerſor, obſiſto, reclamo.)((Pugno, conſe- quor. Ep. 6,r a, Quare non egò opugnaui fratrẽ tuſ, ſed fra- tri tuo repugnaui.& pro kab. 93 a, Repugnare& reſiſtere crudelitati. pròô Qu. R. 33 b, Keſiſtere& repugnare contra ue ritatem.& de Fi. 10 a. Qua facilè poſſet repugnari obfiſtiq́; pugnemus. de Fi. 143 a, llüd ueheméter repugnat eſſe beatũ & multis oppreſſum doloribus. Top. 222 a, Repugnat enim rectè accipere,& inuitum reddere. de Or. i5§5§ b, Qui aliquid repugnante natura faciunt. de Or. i2z b, Aduerſantem& re- pugnantem capere. Aca. u b, Nõ enim quiſquam repugnat. At. 130 b, Vt pars ad te accedat, ut non pugnet, ſed locis ſuis repugnet. Off. 68 a, Aduerſante& repugnante natura. Atti. 330 b, Pugno.)((Repugno.. EFPVLSA,/. offen fo, repudiatio à magiſtratu. de Ora. 134 b, P. Rutilius repulſam tulit. Tuſc. 238 b, Cũ bonus uir ſuf- fragijs præteritur, non ille à uano populo repulſam fert po tius quàm,&c. cont. Rul. 66 b, Qui ſine repulſa conſules fa- cti ſunt.& I. P. 79 b, Qui omnes honores ſine repulſa obti- nuit. Off. i5 a, Qui cùm offenſiones, tum repulſas quaſi quã dam ignominiam timent& infamiam. pro Pl. 268 b, C. Ma- rius duas ædilitias accepit repulſas.& ibid. Aedilitia repul- ſa. Item ibi. Accipere offenſionẽ in ædilitate. Repulſam fer- re& præteriri. in A. 23 a, Præteriri à populo, prætura deij- ci, repudiari, adhærere.
REPVL S'VS,, um. reiectus. Deteriores& repulſi g fuerint.
L. DeteriGr. de Ar. 256 b,& 257 a.
REPVLSVS, us. de Diuinat. 33 4, Scopulorum ſæpe repul-
ſu. Poet æ.—
REPVNG O, gi. uiciſsim pungo. Ep. i5 a, In quo poſſem il- lorum animos mediocriter laceſsitus repungere. REPVTO, s. recogito, recolo, cogito, puto. pro Deiot. i a,
Hæc ego reputo,& dies& noctes cogito. Poſtꝗq́. 2u a, Quib.
ego rebus obiectis multa mecum ipſè reputaui. Ep. ir a, Ta
men non reputans quid ille uellet, permanebam,&c. de Na. 49 a, Hunc horum nihil unquam reputauiſſe certò ſcio. pro Pomp. S a, Satis opinor hoc eſſe laudis, atqus ita reputò, ut
uos hoc intelligatis, Lucullum à nullo,&c. Epiſt. 73 b, Cũ
tibi nil merito accidiſſe reputabis. Tuſ. 173 b Humanæ uitę uaria reputantes mala. in Sal: 274 a, Ita non eſt facile reputa re, utrum,&c. de Sen. 8² 4a, Tum eriam in ſenecta hoc repu- to miſerrimum, ſentire,&c.
REQVIE S etupe huem, Re7euieiem.Juies.t. a, Tantum re
N
quietis habeo, quantũ cum uxore& filiola conſumitur. de Or. 104 a, Philoſophorum autem libros reſeruet fibi ad hu iuſcemo di Tuſculani reqitiẽ atq; ocium. pro Arch. 188, Quã tum temporis alijs conceditur ad requiem anim& corpo ris. Epi. 70 b, Vel animo defatigato rtuo, qui nunc requiem quærit ex magnis occupationib, de Fin. 137 b, Si requietem natura non quæreret. de Di. 85 a, Tu tamen anxiferas curas requiete relaxas. Of. 33 b, Oblectario animi requiesq́, cura rum.& Am. 1iõ b, Ii amicitia Scipionis requies mihi plena oblectationis fuit.
KEQVIESCO, u. conquieſco, acquieſco. I. V. 31 b, Cũ diu
tius in eo negoci curaꝗ́; fueram, ut requieſcerein, curamq; animi remitrerem, ad Carpinatium reuertebar. At. i36 b, E-
quaſi tecum loquor. REQVIETVRVS, cO. RE QVIRO, ri. quæro, poſtulo flagito, depoſco. Topicor.
— BIh E 1204 go tamdiu requieſco, quandiu ad te ſcribo. pro Cal. 54 a, Qui hoc unico filio nititur, in huius ſpe requieſcit. de Ora. 130 b, Requieſcam in Cæſaris ſermone, tanquam in aliquo Peropportuno diuerſorio. in A. 22 a, Hartari aliquem ad re- quieſcendum.& de Or. 85 a, Initium requieſcendi foré. Att. 16 b, Solicitudines& angores amicorum conſilio& ſermo- ne requieſcunt. pro S. R. 35 à, Nullam partem noctis requi- eſcere. Tuſ. ⁷ʃ b, Requieſcere in ſepulchro.& ibid. Vbi cor- Pus requieſcat à malis. Of. 52² b, Requieſcere a reipublice mu neribus. de D. 101 b, Puella defatigata petijt à matertera, ut ſibi concedèret pauliſper, ut in eius ſella requieſceret. Attic. 132 a, Crède mihi, requieſco paululum in his miſerijs, tecum ntra Marcellum, teſte Priſc.
221 a, A me eorum hberorum ſententiam requiſiſti.& Epi. 70 b, Te requiſiui ſæpius, ut uiderem. Pro Cæl. 52 a, Ex qui- bus requiram quò nam modo latuerint. pro Do. 2u3 b, Pri⸗ mum illud àte requiro, quæ tanra,&cc. At. 171 b, Signum re- quirent aut manum, dices ijs,&c. Tuſ. 232 b, Qui beatus eſt,
non intelligo quid requirat ut ſit beatior. in V. z z b, Non requirebat ille cùpido lenonis domũi. Att. 200 a,& pro Q-
10 a, Conſtantia animi non requiritur. Epi. d a, Non tam mi hi moleſtum fuir accuſari abs te officium meum, quàm iu- cundum requiri,. J. P. 85 a, Cum experrecta tandé uirtus cla- riſsimi uiri& uerum amicum& optimè meritum ciuem & ſuum priſtinum morem requiſiuit. Bru. 251 b, Breues lite ræ tuæ, breues dico? immò nullæ,&c.& requiris meas. Or. 199 b, Deſiderium, quo cônficior, congreſſus ueſtros, cõſue- tudinem uictus, doctiſsimôs ſermones requirens tuos. Of. 1177 a, In quo equidem maiorũ noſtrorum ſæpe requiro pru dentiam. At. 86 a, E quibus unum 77οεμ requiris. de Ora. 132 a, Cum gregales eum in campum nõ ueniſſe requirerẽt. Qu. Fr. z01 a, Succeſſorem habes perblandum, cærera ualde illius aduentu tua requirentur.
RES, rei. ratio cauſa, genus, bona. Orator. 203 b, Sine te nulla
uis uerbi eſt. Tuſc. 23 4 b, Rem opinor ſpectari oportere, nõ uerba. ad Her. 3 b, Nihil neque ante rem, neque præter rem locuti ſumus. pro Qu. 3 a, De tota illa re atq, ratidne Galli- canà inter ſe communicant.& ibid. b, Dediſcere de omnib. rebus rationibusq; ſocietatis. de Ora. u8 b, Cum rem peni- tůgs cauſam ꝗ; cognoui,&c. At. 1½¼ b, Et ad eam rationè exi-
ſtimabam ſatis aptam eſſe perſonam meam.& ibid. Magis
idoneum quàm ego ſum, ad eam cauſam pro fectò reperies neminem. pro Fl./56 b, Cum ipſe ſe in illa ratione iactarèt. pro Mur. 135 a, Qui dies fuir poſtea,&c. quem tu non dotum in iſta ratione conſumpſeris? pro Qu. 4 a, Hic cum rem Gal licanam cuperet reuiſere,&c. Par. 124 b, Qui honeſtè rem quærunt mercaruris faciendis. pro S. R. 37 b, Et ex eo hon paulum neſcio quid in rem ſuam conuertit. Poſtq. 206 a, Qui ſuam rem non minus ſtrenuè quàm publicam cõfecit.
1 Epiſt. 146 b, Tum enim cum rem habebas,&c.& ibid. Cùm tam æquo animo bona perdas. de Or. 134 b, Homo fatuus,
poſtquam rem habere cœpit, eſt mortuus. Epiſt. 136 b, Rem habere, bona perdere. Et ioo b,& pro Muren. izi a, Rem re- perunt ferrô: pro Quint. 2 b; Erat ei pecuaria res ampla,& ruſtica ſanè bene muſta& fructuoſa.& 5 b, Iudicium de re pecuniaria eſt. pro Pom. 14 a, Cum neq; priuatam rem ma- ritimam, neque publicam iam obire poſſemus. pro Cl. 59 a, Summa eſt enim hominis in communem municipij rem di ligentia, in fingulos municipes benigniras.& ibid. Qui res pecuniarias in agro Larinati habent. Pro Cæl. 46 b, Reuo- cet ſe aliquando ad curam rei domeſticæ,, rei fôrenſis, reipu blicæ. de Sen. 89 b, Xenophontis liber de tuenda re familia- ri, qui Oeconomicus inſcribitur. de A. 98 b, Quo cum mihi coniuncta cura de re publica& de priuata fuit. Tuſc. 164 a, & de Fi. Si a, Res familiaris miniſtra& famula corporis. de Orat. ii7 b. Res familiaris mea. in An. 291 a, Conſtituere rem familiarem ſuam. Tuſcu. i2 8 a, Res domeſtica,& familiaris. Offic. 51 b, Res auté familiaris quæri debet his rebus;, 3 qui- bus abeſt turpitu do. Attic. 57 a, Re familiari comminuti ſu- mus. de Nat. 77 b; Honoribus aucti, aut re familiari. ad Bru. 2894, Rei familiaris iactura tolerabilis eſt:& Epiſtol. i32 b, Res familiaris ualde exigua. Attic. i4 0 à, Res priuatæ: id eſt, bonâ priuatorum. de Orat. 106 b, Inuiſere res ruſticas dele- ctatio nis cauſa.& de Sene. 88 b; Liber quem de rebus ruſti-
tis ſcripfi. de D. 124 a, b, Rein bellicam adminiſtrare. de Or.
95 b, Rem militarem diſcere.& io⁊ b, De rebus ad rem mili- tarem petrinentib. pro Pomp. 9 a, Rei miſitaris ſcientia:in V. 244 a, Res faualis: Item: Rem naualem adminiſtrare. Att. 6 4 a, Res diuind: Item: Senex ad rem diuinam dicit ſe uelle diſcedere.& de N. 69 a, Facere rem diuinam alicui deo: Att;. 118 a, Si rem frumentariã tibi ex prouincijs ſuppeditari uis. ad Br. 289 a, Inopia rei frumentariæ. Off. 67 b, Vt res nũma-
Es ria ds
——
1

12 03
R E
ara de communi ſententia conſtitueretur. Pro S. R.23 b. Te- cum mihi res eſt T. Roſci. de Cl. 194 b, Cum Hortéſio mihi magis arbitrabar rem eſſe. Epiſto. 138 b, Cum homine edaci tibi res eſt. pro Pl. 155 a, Cum ciuitate mihi res eſt acerrima- pro Seſt. ui a, Erat huic res cũ exercitu C. Marij.& ibid. Erat mihi contentio cum operis conductis. pro Cæl. 48 a, Cum aliquo aliquid rationis heere pr Cęl. 43 b, Rem tanti ſce leris nemini fuiſſe credendam. de Sen. 77 b, Verſus, quibus affatur Flaminium ille uir, haud magna cum re, ſed fide plenus. Epi. 9 b, Rem te ualde bene geſsiſſe rumor erat.&7 a, Si rem iſtam ex ſententia geſſeris. Epiſt. 31 a, Omnibus'ei de rebus, quas curari à me uoles, mandata des uelim. Epiſt. 27 b, Non ędepol quantam egeris rem,&c. Orat. 218 a, Nihil
ad rem, extrema illa longa ſit an breuis.& Tuſc. 240 b, Quã
bonum, nihil ad rem. Epiſt.5 b, Re præſtare aliquid. L. Re.
Orat. 20% b, Adoleſcens non tam re& maturitate, quàm ſpe
& expectatione laudatus. pro Dom. 242 a, Omnes qui aut re aut ſpe ſunt boni. pro Cl. 27 a, Seruus, ut ipſa res demon-
ſtrauit, frugi. de Diu. 91 a, Ita res ſomnium comprobauit. de
Orat. r a, Vide ne plus ei tribuas, quàm res& ueritas ipſa concedat.& 92 b, ld fi difficile nobis eſt, fit tamen in re poſi tum atq; natura. de Ora. 86 b, Etenim ex rerum cognitione efHoreſcat& redundet oportet oratio. Offic-48 b, Non eſſe duo milia hominum, qui rem habeant. in P. 91 a, Vir fortis in primis belli ac rei militaris peritus Qu. Martius. pro R. P. 28 b, Augere rem bonis& Honeſtis rationib. Res cõmen- titia. Diu. lib.. 62. contraria eſt, Res facta. Res copulata& confatalis. Fat. Res difficilis& obſcura. de Fini. lib. 2, Senex ad rem diuinam dicit ſe uelle diſcedere. At. 64 b, Kes fami- liaris uix equeſtris. 9 Fam. Familiaris res mea. 2. de Or.& n Fam. D. Bruti, Res familiaris augeatur ratione, diligentia, parſimonia. Offic. Quamobrem nec ita claudenda eſt res fa miliaris, ut eam benignitas aperire non poſsit: nec ita reſe-
randa, ut patear omnibus. Offici. 2, Res familiaris miniſtra
eſt& famula corporis, Tuſc. quæſt. lib. Res familiaris non libidini potius luxuriæq́;, quàm liberalitati beneficentiæd; pareat. Offic. 1, Res familiaris primùm bene parta ſit, nullo neque turpi quæſtu, neq; odio fo. Ofl.:, Res familiaris quam plurimis, mo dò dignis, ſe utilem præbeat. Offic. i, Res famt- liaris quæri deber ijs rebus, à quibus abeſt turpitudo, con- feruari autem diligentia& parſimonia: eiſdem etiam rebus augeri. Offic. z, EFrumentaria res. ad Att. lib. 8, Res idonea de qua quæratur. Acad. q. edi. i. lib. 2, Res illuſtris& facilis. de Finib. lib. ꝛ, Res inuſitata. de Finib. lib. 3, Res iudiciaria. 4 in Verr. Res luctuoſa. Diuina. lib. 2, Res magnifica& ſalutaris. Diuinat. lib. 1, Res eo melior, quo maior ft. lib. 1 de Finib.
Res militaris. Acad. quæſt edit. i. lib. 2,& Tuſc. quæſt. lib.i, Res naualis ſiue nautica. 7 Verr. Res alia ex alia nexa. de Na. deor. i, Res notiſsima. Tuſc. quæſt. lib. Res noua atꝗq; admi rabilis. Diuin. lib. 2, Kes pecuaria& ruſtica. pro-Qu. Res in uulgus peruulgata. de Eini. lib. ꝛ, Kes uilis atq; contempta. Læl. Res omnis quæ ornatè& grauiter dici debeat, orato- ris propria. 2 de Orator. Res aut honos agatur. pro Quint. Quòdd ſi tua res momageretur, à te potius poſtularẽèt, ne am- plius quàm ſingulas, quã ab Apronio, ut ne plus quàm ter- nas decumas darent. Verr. Vt res cœpit ire. Læl. Res eos iã
pridem, fides deficere nuper cœpit. 2 in Catilinam, Res qui-
bus contemptus ſine inuidia excitetur. i ad Heren. Si ita res feret. Tuſc. quæſt. lib. i, Vt nunc res ſe habet, admirabili illi gloria eſt. ⁊ ad Att. 54, Res ipſa Io quebatur.is Fa. Res ĩpſa a- pud te pro me loqueretur. ʒ ad Att. Si res poſtularet. Tuſcu. quæſt. lib. 1.& Læl. Res recidat in unius imperiũ. de Aruſp. reſpon. Res autem hæc eſt. 13 Fam. Res eodem eſt loci quo reli quiſti. i. ad Atti. Tanti ſceleris res nemini fuit credenda. pro Cælio, Si enim mihi cum Peripatetico res eſſet, qui,&c. 4 Acad. Reuocare ſe ad curam rei domeſticæ, rei forẽſis, rei publicæ. pro Cælio, Rei frumentariæ cauſa. 6 Fam. Rei fru- mentariæ inopia. pro Do. Rei magnitudo longam oratio- nem deſiderat. 2 ad At. Rei militaris occupatio. Acad. quęſt. edi.1. lib. ꝛ, Rei totius ſcena hæc. 8 Fam. Cælij, Rei militaris ſcientia. pro Lege Manil. Rei turpitudo. ꝛ ad Heren. Rei al- terius deeſſe. 13 Fam. Cõtra rem alicuius uenire. ⁊ Phil. Qua oratione minimè neceſſaria prætermiſſa ea quæ rem conti- nent pertractemus. Tuſcul. quæſt. lib. 4, Rem populum do- cendo. 3 de Leg. Rem potiorem oratione ducas. n Fam. Ma- tij, Rem enim opinor ſpectari oportere, non uerba. Tuſcul. quæſt. lib., Rem à me ſæpe deliberatam,& multum agita- tam requiris. Academ. q. edi. 2. lib. i Rem obiectam, perſpi- cuam approbare. Acad. quæſt. edi. lib. 2, Si ex eo non pau-
um neſcio quid in rem ſuam conuertit. pro S. Roſc. Rem ad
ſummam negocij uides. ii ad At. In rem præ entem uenire.
Offi. i. de Or. Rem cum eo conficiatis, ut quam poſſeſsioné haber in agro Fregellano Auobis empram, eam liberam& immunem habere poſsit,&c. 13 Pa. Ad rem gerendam qui
R E 1204 accedist, caueat ne id modò cõſideret, qnam illa res honeſta ſit, ſed etiam ut habeat efficiendi facultatem. 1 Officio. Nom eʒe in ciuitate duo milia hominum qui rem haberent. Off. 2.108, Rem peragunt. 2 ad Heren. Qui honeſtè rem qugrunt mercaturis faciundis. Para. Rem tranſigere. pro Quint. Rem bellicam adminiſtrare. 2 de Diuin. Facere rem diuinam ali- cui deo. 3 de Nat. deor. Rem familiarem dilabi Pnere flagi- tioſum eſt. Offl. 2, Rem miſeram malas cauſas ſemper obti-.- nuit, in optima concidit. ad Atti. lib. 7, Conficere rem ſuam non minus ſtrenuè, quàm publicam. Poſt red. Rem ueterem comederit. i Famil. Re Bonus. Pro Domo ſua, Re doctus. 13 Famil. Superius illud ea re eſſe conceſſum. Acad. quæſt. edi- 1. lib. 2, Req́, ex utraq; parte audita. de Finib. lib. i, In cœelum translatos non re, ſed opinione eſſe dicunt.; de Na. Re con- ſentire, uerbis diſerepare. de Nat. deor.i, Vt in omnibus fa- ctis re, non reſte moueamur. de Finib. lib. 2, 0 ratio me iſtius philoſophi non offendit, re mihi non ſatisfacit. lib.. de Fi- nib. Qui re omiſſa nomen tantum tenent. HDiuina. lib. i, Sed re ſuccumbere non oportebat, uerbis gloriantem. Tuſcul. quæſt. lib. ꝛ, Vtraque re ualuiſti. de Nat. deor. 2, Quum re ac factis longè aliter iudicauiſſent. Parad. Re ac ratione cum aliquo eſſe coniun tum. in Ver. 124, Tam re eſſe triſte quã uerbo. 10 ad Att. Aduerſari habet Quintius uerbo Sex. Neę- uium, reuera huiuſce ætatis homines diſertiſsimos, fortiſsi
mos, ornatiſsimos noöſtræ ciuitatis, qui communi ſtudio,
ſummis opibus Sextum Nęuium defendunt,&c. pro Quin⸗ geſta ſunt.V erbo ille reus erat: re quidem uera,& periculo, Rtota accuſatione Oppianicus. pro Cl. Quam quum po- ſcebat, uerbo illam poſcere uidebatur, reuera iudicia poſce- bat. 2 Verr. At ſi dares hanc uim M. Craſſo,&c. eſſe, qui re ue ra non eſſet hæres in foro(mihi crede) altaret. 3 Offl. Quòd iſte M. Marcelli,& P. Africani monimenta, que nomine illo- rum, reuera pop uli Rom.& erant,& habeb antur.; Verr. Ver bo& ſimulatione poſcere& reuera. contraria in Verr. 5, Re ipſa eſt. o Famil. Qui recuſet, eum profectò, tam etſi uerbo non audeat, tamen reipſa de maleficio ſio confiteri. pro Roſc. Amer. A re ciuili abhorrere.; de Or. Vides Eruci quaã- tum diſtet argumentatio tua à re ipſa atque à ueritate. pro Roſc. Amer. Verſus quibus affatur Flaminium ille uir, haud magna cum re, ſed fide plenus. de Senect. Quandiu de nu- gis, de re enim nihil habeo quod loquar. 13 ad Attic. Exre & ex tempore conſilium capere. ↄ ad Attic. Neque tantum eſt in re, quantus eſt ſermo. 2 ad Attic. In re optimum quærĩ tur, in homine quod eſt, dicitur. Orator. Turpe ualdeq; ui- tioſum eſtin re ſeuera conuiuio dignum, aut delicatum a- liquem inferre ſermonem. Offic. i, Haud magna in re. Catil- 1. 1d eſt, in fortuna tenui,& anguſtia rei familiaris, ita ut im augenda re, non auaritiæ præ dam, ſed inſtrumentum boni- tati quærere uideretur. pro Rab. Poſth. Antonij colloquiſ cum Reroibus noſtris pro re nata non incommodum. ad Attic. lib. 4, Animaduerteram, poſſè pro re nata, te non in- commodsès ad me in Albanum uenire. ad Attic. lib. 7, Res ge- ſtæ dignæ triumpho. 6 ad Attic. Res geſtæ hodierni diei. 3 ad Quint. Frat. Res iudicatæ. ꝛ ad Heren. Res omnes obno- xiæ ſuperſtitionibus. z ad Heren. Res quæ moueant riſum. 1 ad Heren. Res quę non prodeunt in aciem. 6 Fam. Res me- moria propagarę. ad Octau. Si enĩm res ita ſe habeant. Aca- quæſt. edit. i. li.2, Res abditæ& obſcuræ. Academ. quæſt. e- dit. i. lib. 2, Res aſperæ reijciendæque. de Einib. libro 5, Res commentitiæ. Acad. quæſt. edit. i. libro 2, Res euidentes. A- cad. quæſt. edit.. lib. 2, Res expetendæ fugiendæque. Acads quæſt. edit. 2. lib.. Res exquiſitiſsimę ad ep ulandum. de Fi- nibus lib. 2, Res formidoloſæ. Tuſcul. quæſt. lib. 4, Res quæ gignuntur è terra. Acad. quęſt. edit. 2. lib. i Res illuſtres, qui- bus opponuntur obſcuræ. Acad. quęſt. edit..lib. ꝛ, Res inu- ſitaræ. Acad. quæſt. edit. 2. lib., Res magnæ non uiribus aut uelocitatib. aut celeritate corporum gerütur, ſed conſilio, auroritate, ſententia. Cat. 16, Res mobiles& concitæ. Acad. quæſt. edit. 2. lib., Res mulræ atque magnæ. Acad. q. ed. 1. li= Pro:, Res ad uiuendum neceſſariæ. Offlic. 3, Res obſcuræ& incertæ. Diuinat. lib. 1, Res occultæ,& ab ipſa natura inuo- lutæ. Academ. quęſt. edit. 2. libro, Res à natura occultæ& latentes. de Einib. lib. Res ante oculos poſitæ. Afad. quæſt- edit. 2. lib. i, Res priuatæ, publicæ, forenſes, domeſticæ. O ffl⸗ 1,& 9 ad Attic. Res proſperę,& ad uoluntatem noſtram flu- entes. Offic., Resin negocijs gerendis, plus quã uerba pro- ſunt. Academ. quæſt. edit 1. libro 2, Res rectæ atque laudabr les eò referuntur omnes, ut cum uoluptate uiuatur. de Finĩ bus, Res uetuſtate robuſtę. Diuinat. libro ¹, Res ſalutares, cui opponunturpeſtiferę. de Natura deorum libro ſecun- do: Res ſignatæ in mente. Tuſcul. quęſt. lib. 1, Res turbidę- Diuin. lib. i, Rerum appetitus oriuntur à mente in homine, in belua quiddam ſimile mentis. de Nat. deorum 2, Rerum autores, non fabularum. 3 de Natura deor. Rerum copia,
uerborum

3
lcien z.— uen ae n ul. ue b um gu m. Oe m Ga
le Dun 1 ereao dua minlfeteraadeln ileren laten länded.
Mc uim M. Crall K —
aenta quenomäsl. & erant,& hadedautre Ver ſe& reuera contanauſal dulet, eum profecih uneir a de maleficio ſuo conim. Hhorrere.z de Or-litexnig dtua ireipſa ataue Auetmn as affatur Flamimiumileunk plenus. de Senect. Quuchin 60 quod loquar. at im r ncapere. ad Attic. Nequeten no. 22d Attic.In wepeimmer dicitur. Orator. Tupeuidir dauinio dignum, unsdciam, m.Ofc. Haud magunndi ,Kanguſti reifamümh utl r pradam ſed inſtrunernne
pro Rab. Poft. Aumajobcdd
do re nata non incommäun teramz poſſeprotenaun, anum uenire. ad Ariclè7e 14 Attic. Res geſtr hodeniti b catæ. ꝛ ad Heren.Res omnitn, ad Heren. kes qux nus 1 prodeunt in wienön Kau. Kenim res its ehe
r.4 b 100 ..1.lib. arimnſ i oru 9 Se mobiles& aats, 2 anque ma eauih — Jr. 0 c. ee 9 1 2p ipſa uuun, n 2. Kabiolal u99
onegr e0g 1
—₰½ .
12 O5 R E
uerborum copiam gignit.z de Orat. 68, Rerum diſcrimen. 2 Fam. Rerum formæ& figuræ efficiuntur ex atomis. de Nat. deorum 1, Rerum expetendarũ&œ uitandarum genera tria. 2 de Inu. Rerum bonarum& malarum genera tria. Parti. Re rum cæterarum paterfamiliâs prudès& attentus. pro Qu. pro in rebus cęteris. Rerum exercitatio. pro Deiota. Rerum gerẽdarũ initia omnino aut A uoluprate, aur à dolore profi ciſcuntur. de Ein. lib. i, Rerum memoria oratoris propria. 2 de Orat. Rerum molitio. de Natura deor.=, Rerum innume rabilium multitu dé. Aca. quæſt. edit. i. lib. 2, Rerum cõmu- nis natura, uniuerſa atq; omnia continens. de Nat. deorum 1, Rerum natura nullam nobis cognitionẽ dedit finium, ut ulla in re ſtatuere poſsimus quatenus. Acad. quęſt. edit. i. li- bro 2, Negat tantam ſimilitudinẽ in rerum natura eſſe. 4 A-
cad. Eſſet aliquid in rerũ natura quod ab homine effici non
poſſet.3 de Nat. Rerum notiones. Acad. quęſt. edi. 2. lib., Re rum& publicarum& ſuarum acerbitas. 6 Fa. Rerum pro- latio. 7 ad Att. Rerum ratio in hiſtoria quem ordinem deſi- deret. 2 de Or. Rerum ſimilitudines quomodo ad memoriã imaginibus exprimendæ.; ad Here. Rerum tractatio admi- rabiliorem orationem efficit. Orat. Rebus perſpicuis& eui dentibus duas cauſas aduerſari. Acad. quæſt. edit. i. lib. 2, Re bus præſentibusſadiungere arq; annectere futuras. Off. i, Re bus nouis noua ſunt ponenda nomina. de Natu. deor. i, Res quas orator habere debeat. 1 ad Heren. Res ſuas ſibi habere, libelli remittendi formula. 2 Philip. Res iudicare. 5 Philip. Res cum aliquo iungere. pro Heiot. Res bonas uerbis ele- ctis grauiter ornateq; dictas quis non legat. lib. i de Finib. Res laude dignas gerere. Acad. quæſt. edit.:. lib. i, Quum res non bonas tractent, ſmiles bonorum uideri uolunt. Acad. q. ed. i. libro 2, Res humanas perceptas penitùs& pertracta tas habere. Tuſcul. quææſt. lib. 3, In res meas eũ incitarẽt. 2 ad Att. Res nouas quærere,& rem ueterem deuorare. ui Famil.
Res nouas coniectura perſequi. Diuinat. lib. i, Res occultiſ-
ſimas aperire. Academ queęſt. edit. 1. libro 2, Inuiſere res ru- ſticas uel fructus cauſa, uel delectationis. de Ora. Res utiles & ſalutares deorum eſſe uocabulis nuncupatas dicit Per-
ſeus. de N. deor. i, Res iam uniuerſas pro fundam. Acad. qu. edit. i. lib. 2, Res urbanas maiores eſſe bellicis. Offic. i Rebus
bonis aur perditis. 1z Fami. Rebus urbanis carere. Academ. quæſt. edit. i. libro 2, Rebus congruere. Acad. quæſt. edit. 2. li bro:, Rebus congruere, nominib. differre. Acad. quęſt. edit. 1. lib. 2, Rebus omnibus excellit natura diuina. de Nat. d. 1, A rebus ipſis beneuolentia quomodo captanda. ad Here. Dereb. ante oculos poſitis nulla arte adhibita, uulgari ſer- mone diſputare. Academ. quæſt. edit. 2. lib. i, Hoc eſt, ſine o- mni orationis elegantia, nulla uel dicendi uel diſſerendi ar te adhibita: quod faciebant Epicurei. Sunt qui in rebus con trarijs parum ſibi conſtent, uoluptatem ſeueriſsimè conte- mnant, in dolore ſint molliores, gloriam negligant, frangã tur infamia. Offic. 1, Ea eſt in ipſis reb. obſcuritas,& in iudi- cijs noſtris infirmitas, ut nõ fine cauſa& doctiſsimi& anti-
quiſsimi inuenire ſe poſſe, quod cuperẽt, difiiſi ſint. Acad. q. edit. i.li. 2, In rebus quædam ſimplicia ſunt, quædam copu-
lata, ut Chryſippo placet. Fat. L. Genus.
RESALVTO, as. I. A. S0 b, Cum omnes eum ſalutaſſent, cõ
ſtabat neminem eſſè reſalutatum.
RESARCILO, Gb. reſtituo, reficio. pro Cæll. 45 b, Diſcidit ue
ſtem, reſarcietur.& Epiſt. 10 b, In meis damnis ex autoritate ſenatus reſarciendis.
RESCIND O, dis. infirmo, reſero, diſſoluo, labefacto. in An.
246 b, Acta Antonij reſcidiſtis, leges reſixiſtis.& 157 a, Qui- bus cum prouocatio datur, nõnne acta Cæſaris reſcindun- tur? At. 84 a,& in Ver. 137 a, Reſcindere conſtiturta ab alio. de Pro. 71 a, Is pactiones fine ulla iniu ria factas reſcidit. Do. 221 a, Qug contra auſpicia eſſent acta, per ſenatum reſcindi poſſe. 213 a, Quæ furore improborũ in republica geſta ſunt, reſcindere. in V. 121 b, Metellus reſcindit de Epicrate& Hera clio.& ibid. Reſcindere iniurias alterius& irritas facere. ꝓ Cec. 292 b, Quæ armis geſta ſunt, iure reſcindi poſſe. I. V. 99 a,& 238 a, Reſcindere uoluntates mortuorum. pro Syl. 179 a, Reſcindere res iudicatas. Par. 2 41 a,& pro Pl. 261 a, Reſcin- dere iudicium.)((Ratum habere iudicium. cõtra Rul. 66 a, Eum locum me duce reſcidiſtis. Qu. Fra. 318 b, Fundum au- dio te hunc Bombilianum uelle reſcindere. aliter, reſinere. Item: Augures poſſunt concilia uel inſtituta dimittere, uel habita reſcindere.
KESCISC O, ſcis ſcio, iutelligo, cognoſco. Ep. 122 b, Id poſt-
quam reſcijt, excanduit. Off. 70 a, Quærit etiam, ſi ſapiens adulterinos numeros acceperit imprudens pro bonis, cum id reſcierit, ſoluturusne ſit eos, ſi cui debeat pro bonis?
RESCRIB O, bw. reſpondeo. Epi. i0 a, Reſcribam tibi ad o-
mnia quæ quæris.& Att. 63 b, Ad eam epiſtolã reſcribã igi- tur. Atti. 3 b, Non mihi graue duxi reſcribere ad te de illius
R E 1206
querimonijs. At. u1 b, Reſcripſt ad Trebatium.& Atti. 115 a Pompeio ſtatim reſcripſi, non me,&c. ¹⁴ t. 74 b, Cui rei fuge. rat me reſcribere. Atti. 5 b, Vt epiſtolæ tuæ reſcriberem ali- quid. At. 45 a, Ad primam hoc tibi ſcribo,&c. reſcribo, q&c. Item: Eo ſerius ad tuam epiſtolam, cui ego ſtatim re ſcripſe ram, red diræ ſunt meæ literæ:. Attic. zir a, Antemeridianis
tuis literis heri ſtatim reſcripf, nunc reſponebo ueſperti-
nis. At. 205 b, Epiſtola, quã ad eum reſcripſeram. Att. b, Eo factum eſt, ut epiſtolæ tuæ reſcriberem aliquid, breuitate temporis tam pauca cogerer ſcribere. Tu ſcu. 209 b, Ex quo perſpicuum eſt,& cantus tum fuiſſe re ſcriptos uocum ſo- nis& carmina. Attic. 251 b, H- S. CCCCflin præſentia ſo- lu erimus, reliqua reſcrib amus. Item: Scribere, id eſt, dare.)(. Reſcribere: id eſt, reddere. 1 ES E CO, as. exſeco, excido. Tuſc. 215 b, Hæc reſecanda eſſe fatentur, euelli penitùs dicũt nec poſſe, nec opus eſſe.& 221 b, Nimia reſecari oportere. de D. 12 8 a, Lingua inhærens ſcal pello reſecta liberatur.& in P. 38 b, Reſectis palpebris uigi- lando necari. in C. 106, Quæ reſecanda erunt, non patiar ad perniciem ciuiraris manare. de Am. 9ο a, Neg; id aduinum reſeco, ut illi qui hæc ſubtiliter diſputant. At. 16 b, Reſecare libidinem,& coercere iuuenturem:
KRESERO, s. aperio. Offic. 44. b, Non ita claudenda eſt res
familiaris, ut eam benigniras aperire non poſsit: nec ita re- ſeranda, ut pateat omnibus. Orat. 213 b, Non auft reſerare. ex Ennio. in An. 209 a, Vr reſerare nos exteris gentibus Ita- liam juberet. 3
8SERVO,, 2s. ſeruo, conſeruo. ad Brut. 289 b, Omnino tem
dora integram tibi cauſam reſeruant.& Epi. 78 a, Rem to-
tam uobis integram reſeruaui.& n b, Vt integrum mihi de auſa Campana ad ſuum reditum reſeruarem. pro Sex. Ro. 2 a, Si quid eſt quod ad teſtes reſeruet, ibi nos,&c. pro Ce- iin. 290 a, Is teſtis expectatus& ad extremum reſeruatus, dixit,& c.& pro Sex. Roſc. 43 b, Ad eam ne rem uos reſerua-
i eſtis? pro Syl. 82 a, Quod ad tempus exiſtimarionis parte
fru ctus reſeruabitur? contra Rul. 63 a, Idcirco Aiudicibus jrætermiſſam putant, quòd ſit ipſis reſeruata. pro Plan. 261 BEgo quoqd; inquam, ad ea tetempora reuocaui, ad quæ t ipſe ſeruaras.& ibi. Si te temporibus alijs reſeruaſti. pro Sſſt. 14 a, Atque ille uitam ſuam ad reipublicæ ſtatum reſer u. uit. pro Cæl. 50 a, Dij præ ſentis fraudis pœnas in diem rerruant. de Pro. 79 a, Inimicitias in aliud tempus reſerua- re. Au. Fr. 321 b, Minurio me& Labeoni reſeruabam. de Or. 10 4a, Philoſophorum autem libros rsſeruet ſibi ad huiu- ſcenodi Tuſculant ocium. At. 20 a, Hoc autem in congreſ- ſumoſtrum reſeruabo. Qu. Fr. 310 b, Sed cætera ut tu ſeri- bis, pæſenti ſermoni reſeruentur, hoc tamen nõ queo dif- ferre. x pro Mur. 134 b, Aut ſuam operam accuſationi reſer- uant. i V. 252 a, Eſt certa lex, quo hoc reſeruetur. Ora. 212 a, Vſum lequendi populo conceſsi, ſcientiam mihi reſeruaui. pro fl. 6 b, Nomen clariſsimum reipublicæ reſeruate. pro Seſt. 9 a, Quid hoc homine facias? aut quò ciuem importu- num reſerues? At. i2 b, Erras Clodi, non te iudices urbi, ſed carceri reſeruꝛrunt.
RESIDE O, des. edeo, conſideo, aſsideo, deſideo, remaneo- de Fini, o b, Sed ufideamus, inquit, ſi placet, itaq; fecimus.
Att. i73 a, In oppidoaliquo mallem reſediſſe. pro S. Ro. 28 a, Reſidere, deinde ſpacari. in Sal. 273 b, Omnia quæ commo- ta fuerant, pace& ocioreſederunt. I. C. 99 b, Nam fite in- terfici iuſſero, reſidebit i repu. reliqua coniuratorum ma- nus. I. C. 103 b, Periculumautem reſidebit,& erit incluſum penituͤs in uenis atq; in uiſoribus reip. pro Dom. 222 b, Cũ horum etiam tectis ac ſedibus reſidere aliquod bellum ſem per uideretur. pro Cor. 55 b, Si eax, quam nos haberemus; eadem in populo aliquo tanquam infundo reſediſſet, de Sen. 9o a, Cuius non in ſententia ſolùm, ũd etiã in nutu re- ſidebat autoritas. Tuſ.:71 a, In corpore morini nullus reſi- det ſenſus.& Epi. 72 a, Si in morte ſenſus ullus reſdet. Qu. Fra.*95 b, Res geſtæ, in quibus nulla poteſt reſidere inertiæ ſuſpicio.& ad Br. 289 a, Cum tantum reſideat intra muros mali. Att. 2 85 a, Cuius culpa in te reſidet. I. P. 97 a, Si montes reſediſſent, amnes exaruiſſent. At. 229 b, Vt ne quas inimici- tias reſidere in familijs arbitretur: pro Deior. 14 5 a, Nemo unquam te placauit inimicus, qui ullas reſediſſe in te ſimul- tatis reliquias ſenſerit. pro Mil. in a, Our non antè Öccurrit? ne in uilla reſideret. Attic. i4 a, Huius incommodi culpa ubi reſideat, facilius poſſum exiſti mare, quàm ſcribere. Anreq; 107 b, O' miſera uitæ ratio, quæ tamdiu reſides in uolupta-
te. Epiſtol. 62 a, Si quid reſidet in te amoris erga me. Epiſt.
184 b, Etiam nunc reſidet ſpes in uirtute tua. Epiſtol. 6⅞ b; Facilè plus õfficij reſidere apud me patior. Tuſcu. 196 a, Cũ timor animo reſediſſet.& Epiſt. 2 b, Marcelli impetus reſe derunt. Antequam. 193 b, Quomo do ſpes ſalutis cæteris re- ſidebit cum,&c.
Ee 2 RESIDE-

—
. 207 R F RESIDERE, uel Reſideri. pro feriari I. L. Denicales.
RESIDVV S,, um. reliquus. Ep. 150 b, Cupio nullam r reſiduã
ſolicirudinem eſſe.& 15 a, Cum illud odium, quod ego effu diſſe me omne arbitrabar, reſiduum tamen inſciente me fu- iſſfet. contra Rul. 77 b, Quid relatun n,quid reſiduum ſit. Plo Cluen. 27 Locus ab imdicibus Tanito Syllæ de pecuni ijs re aduis non eſt conſtitutus.& ibi. Cauſa; pecuniæ publicæ. RESIG N O, as. ape drlo foluo 0.)(.O bfigno. At.175 a, Nã quòd
iteræ reſignatæ ſunt, habet, opinor, eius ſignum Pompo⸗ ia. pro Arc. 187 a, Cum Gabinij leuitas& calamitas omniũ . mfider m reſig znaſſet. RESILI O, As. r efugio. pro 8 Sex. Roſ. 31 b, Scopulum offendis fmodi, ut non modd ab hoc erim reſilire uideas, uerùm omnem ſaſpici ionem in uoſmetipſos recidere intelligas.
— r
KRESIPISCC ſau. ad me Srede o, me colligo. Att. 103 a& pro Seſt. 20 b, Cum primùm reſipu uiſſet. At. 27 b, Vix aliquando ks autore reſipui.
dam nus, aut ull api i reſiſtamus. Epiſt. Ca eteris iniurijs, q as propofitæ ſunt à Catone, facile,i ut ſpero, reſiſtemus. Att. 2
a, Reſtitit& peruieir Cato. de Or. 113 a, Conſllia, quibus aun tribuno pleb. pro republica reſtiti ſſem. pro Qu. R. 53 b, Reſi ſtere& repugnare contraue eritatem. F pi. 73 a, a. Porriter reſi- ſtere dolori. E. Lilt.zu= b, Sed oppri: morſhreraum,& uix reſi- ſto dolori. Epiſt. 60 b, Tratri tuo reipublicæ cauſa reſtiti.& 155 a, Reſi ſtere hoſtibus. de Fini. ⁷7 b, Sed ego in hoc reſiſto. Tuſc. 224 a, Beata uita reſiſtet extra fores carceris. At. 102 a
1
His ille rebus ita conualuit, ut nune in uno ciue reſpublic⸗ ad reſiſtendum umbecilla ſit: quæ n alle m tantas ei uires nẽ dediſſet, quàm nunc tam ualenti reſiſterer.& 0 a, Nor — 8 A.. poſſum tanto dolori reſiſtere. Item: Qui prædon ibus pares 4₰ eſſe non potuerunt. RESOLV O; uis. ſoluo, Fdiſſoinoe A. 255 a, Senatum quæ ſit antea pollicitus legionib. noſtris, ea ſummo ſtudic o reipu-
blicæ recuperata reſoluturur n aliror, perſoluturum. RESONANS, t. Qu. Fra. 298 a, Theatrum natura ita reſi- nans, ut uſq; am uoces referantur. KESONO,. perfono, percr 2* Tuſc. 169 a,& 90 b, Cim bbibiſſet, reliqt ſe Poonlo eiecit, ut id eſo i reſo dnattanqu am im go.
pro Ar 9 a, nes uoe eſpödent. de Sla. 179 b, In uocibus noftrorum oratorum recinit quiddam & reſonat urbanius. de D. us a, IJam neruos in fiq lb. aljs p ul
is reſonare alios,&c. de Nat.§§5 a, Sonus in fidib.teſndine reſonatur, aut cornu. de N. 56 a, Cornua, quæ ad nerios re- fonant in cantib U
8.
B 8 39 4 4 8 2 RESPECTO, reſpic 10. pro Seſt. b, Verum hæc ra præte
reamus, ut tamen intuentes& reſpectantes relinqu ramus.
pro Plan. 268 a, Ne par his munus in ſua peritione reſpe de-
ctent. de Sen. ↄ4 b, Antonius uerò non me deſerens, ſed re-
4 pectans in cœlum profectus eſt. RESPECTV S, Ckus. ratio, religio, reſpectus, aſpectus qui re trò conuerſis oculis fit. I. 4. 204 a, 1e cum reſpectum ad ſenatum& ad bonos non h⸗ naberet, eawfibi uiam ipſe patefe cit ad opes ſuas amplificandas ‚quan uirtus liberi po opuli ferre nor n poſſet. Irem: Sin eſtin meratio reip. religio priua- ti oficij, Gec. de Or. 22 29 a, Craſſusparceba at aduerfarij digni
4
li
rati, ne quo ipſe ſerHabat ſuam. Kibid. Habere hominum ra tionem& temporum. de D. ¼ b, Fugientibus miſerabilem
reſpe tum incendiorum foce. ad Bru. 9ob, Mehis quidem a-
nimus in a 3 tas ciuitatis fortè csnuerterit.
RESPERGOSB. aſpergo, profundo, conſpergo. I. V. 256 a, Cum prætoris oc culos] rædonum remi re ſpergerét. I. A. 18 4. a, Quo ram ſa aBuine 65 uxoris reſperſum eſſe conſtabat.&
K
de Or143 b, Simu lachrum ſanguine reſperſum.
RESPERSIO, Onts. de D. 18 a, Habes& reſperſionem pigmẽ torum,& ro ſtrum ſuis,& ai ia permulta. de e Leg.lib. 2. 182 a, Ne ſu mptuoſa reſperſio, ne longæ coronæ, nec acerræ præ- tereantur.
RESPERSV S,, um. aſperſus. pro S. R. 29 b, Penè dicam re-
—
(r.Ae err ſperſas manus n anguine paterno nideaut oportet. + I 5—— RESPIC r8 aſpi⸗ cio, uideo, cerno, rationem habeo
reputo, reſpectum habeo, indicium de utilitater Cig Naheo, per Ghirzc... poſlg. a, 2, Ex ſuperioris anni caligine& tene- bris Aueei in rep. cere cœpiſtis. Tuſ. 229 a, Tam longè
ic nt. Epi. 16 65 a, Cum uaſtitatem Ita- 9ob, Tum ei Idux ille præcepit, ne re- ed uecors repentè cõſtitit, deinde re- Lentulum cof- aſpexit.& de P. 95 b, m lætus aſpexit. de Diu. 95 a, Et
— 8 Q
1☛
2— X— Pliclentes 5 1038 12* A 4 — 1 preririroemrorl«— 1 3 A. ᷑EI delSPOls. ad Br 94 D. N lores 4. 2 12 2 171 LHP 1111 rA)* 1 16†. 411 93. 4* 15 1 411 192..— Aia ..A, H i reoſ 1 1 rem in tata tortuna lila, alletia Tre Hlee emagnum eſt. de N. —. 1— 91„. 3 ALe r 1*. 7—. 35 a„Epicuri snon aptiſsi: lus adiocandum, minimed; re
1 ſpiciens patri lan da reſpicite, ſi Reſpicere 1 ſa Alute aliquando remp
cere eum. Att. nb 8 ü q1 nisnos P) Deus reſpexerit remp p. Att. 291 b Quo⸗ ſpectus es, reſpicis, ribi: iam iam 6; b, Reſni iciens ade opem f feren dam.
bis, gec. Fbi. 27 b, Sn edrog 4s
,
adoleſtentem optimu m,&c.
4 .— Ut TelPie aAII Sen erum meu,
5 un i*— 17 RESPIRATILO, cnis. in arerpunctio, interſpiratio,& illa quæ A 1 A 1 hic enumerat Cic. Orat. z01 b, Diſtincta alios& interpücta . 11 1„ r 3 interualla, moræ, reſpirationesd; delectant. de Na. 31 a, Aer
enim oritur ex re eſpiratione aquarum,& earũ quaſi uapor
1 1/ 9 I 2₰ 4 4. habendus eſt. de Vn. 198 a, Neq; erant aere circumfuſa extre
—. 1
ma mundi, ut reſpirationem requirerent. 2 5 4* 2* 4.71v 4 4 1 1 2ESPIR O, 3. ſpin tum duco, animum de cœlo duco, anhe-
8 4. 1 BPrurhne 83 ₰ A. lo, uiuo, animum erigo, recreor. de Nat.§3 a, Aſpera arteria 4. 5 4 excipit animam eam, quæ ducta eſt ſpiritu, eanden 6. à pul
2 ₰* 144. 4 41. 4 monib. reſpirat ac reddit.& 54 a, Animæ pars redditur re
ſpirando, pars co ncipitur cordis uentriculo. de Fin. 100 a,& X 4* ⸗„
„ b 1., 112 ſ 5
120 demer rſi ſunt in aqua, reſpirare non poſſunt. de
lut 11 reipi 2
1111 41
HOreiB rSPSIIP erand agr e 3.Lecupel d: 5rO 9
pantunn 10 ondum
1 119 /I
bo 11 b 3 goν οοστνν ſtinc nunc beniune, nihil reſpone deas deas. in A. 153 a, I Reſpondere ad 5 eſt iratus ‚reſp onde
ſpõdebo ad fingu At. 251 b, Sæpe ij, Fat. 141 b. Chry ſip po primùm de ipſa rerum cont ſpondeam nus. pro C Cal
re alicui. Atticu m 39 a, Habes adomnia, nor
281
3— △—* 1 2—₰ qui GeL üt, non reſp vondent a
4 XHUVea aν 1 NXa. Aciaν ſed
1
kra Cl 127 b
4 ℳ‿ Parla U 1 89 a, Ecce autem alia puſillae ‚quam n + 4 aem Porn NTo. I. V. 79 b. Videa dazliis reſp 41. /09„ 18s I 114113 18‿½ necal iep r0 Placu, b, De pondit Hoften Kus.
Ca dnis⸗ ore ret
8 5 nOn grauate reipondero. ac con 8— 1 4 8— 5.„ . A 5 1 C 6(r 4II reſpontu mede Ar. 24.7 5, Reipondere B1all Iter A 7 2 1
& nugatoriè contra ini imi proborum. pro Mur. 12 4 b, reſpondebo. de On a. 120 b. Al Acad.6 a, Neq; hoc loc« bexpeda flexo& c de collo columbæ de iure conſulen iuriſcõſultu us? qua ſpõdiſſe dicat. reſpondendum ſi dſtinedat, 193 b, Qu. Scæuolac conſulent bus reſpõdebat. Or. 210 a, Alteros enim re ſpõdentes au die 8 erat. pro Mur. 130 b,„Que conſuln antur,minimo per ericulo reſpondentur. de L. 175 b, Facultas reſpõ dendi iuris. de Or. 101
.. 2 N1 Ke J
.— rim M. Ca
— LI IVin. E
11 jzure atilius magnuũ nunus de 1u!
— 2. 5 2.

8 4 dad! ag 2 Adlong 1 ite 8 e
„
8 animumd Tecreor. de Nat
ir ducta eſtſpirnu
5*
1„ 9
rcis uentriculo aqua, reſpiran 5. 1
4
1 110 ö 8
4 † A 9 1 3 . 2 4½ʃ 10
4 b* 8 le 8
1
Neh 41 7 Mentet, paulumreſpe e . 4 1.„ um reipiraui.pro Cu öhxhn ercluſareſpir Ppit * 4 r I aun thi lierdi erCh 5½* 4 1 Paulum reſpirare àmeucat “ emergere 49 4 ge emergeren Auchd erk ehne Seſt. 9a, Reſpiraſſehonnns † ſoe reip. recuperandæ. im 1 41 8 4 8½ 4 u Ina retpiraflet paululum nl-
us ſum. in A. a Nepma
4
tio reſpirauit. Paraduoali te reſpitart non finunt Kaqd! 4 1.. 1 ffulgeo. de Fi. 69 b elata 2* 111 ero, relpontumdo, reido
4 . Anhen dün urro, retuto, conuemdd
3 “
6 11 „ae “
DaArehe, dacu redder-
4
4 4 1 dab 11 c ego ken e duld enee k
au 7. Fpi.b, Cunnlint *„ 4 bum elle dicu * NäUa 8 1 fucr udde .„ innt dll x aueftafttdl 1.. nl „. Quo faclud “ 4V 3 75, C F M 3 pofait deIn.Pakn ,. Sg 4 33 en Keſpödere adtis or 4 ½ 4. Net 3 — d aoh reſpondent
ſ 4
1111 ere 2d e4 9
1
42*
1 8* „ eoh mn cobtas
„ ioſarerum cola 4 3 aue rele 4 urs argutecdle 41 ¼, 1— wonstp8 11 ad eomafa, Non . 1*„„ Hondie 3 us l 1 Da 1 re “ ¹ auam moOll en 3 014, G— * 3. . D06e9n ze l rehpe ent quid deln 48„ adit Hobe reſpond. 8. 1 zlN 8“ urres 5 3 „
1910 nns. de Orat.. 14 2 1A 1- 8§9) 1)
in Non ol
.
nd! ale:. 2 n 4 8 18 H 85 8
1
209
R I
101 b, Multi in reſpondendo iure, au toritate plus quàm in- genio ualent. pro Cec. 29 8% a, Aliud iudicari de iure, aliud re —.— 4—...— ſpõderi nõ oportet. I. C. 109 b, Iã uerdò urbes municipiorũ reſpondebunt Catilinæ tumulis ſylueſtribus. de Na. 12 a, Vt omnia omnibus, paribus paria reſpondeant. Ora. 200 a, Vt
uerba uerbis quafi demenſa& paria reſpondeãt. de Fi. 14 4
a, Reſpondent extrema primis: id eſt, conueniunt. de Ar. 255
a, Dixit ſe uelle ædificare alteram porticum in carinis„quæ Palatio reſponderet. Ep. 26 a, Nam ea quæ ſperas,&c. ſcio cui epiſtolæ tuæ reſpondeant. Or. 207 b, Rhetoricam quaſi ex alrera parte reſpondere Dialecticæ. Brut. Att. 277 b, Qui
ueſtris paucorum reſpondeat laudib. de Fin. 91 a, Reſponde
rę maiorib. ſuis. de Cl. i7§ a,& Tuſc. 14.8 b; Reſpõdere glorię maiorũ. Poſtq.209 a, Quæ memoria, quæ magnitudo obſer uãtiæ tot tantisq́ beneficijs reſpondere poterit?& Ep. 6ã3 b,
R E 1210 rempublicam eſſe facturum. Offici. 8 a, In quo ſimihi ob- temperatum eſſet, ſi non optimam, at aliquã rempublicam, quæ nunc nulla eſt, haberemus. Offic. 3u b, Nam& crudie- runt multos, quo meliores ciues in rebus ſuis publicis eſ- ſent. de Leg. 170 a, Neceſſe eſt eam patriam charitate præſta re, qua reipublicæ nomè uniuerſæ ciuitatis eſt. At. 24. b, Naã ſic quinto, ut opinor libro loquitur Scipio. Vt enim guber natori curſus ſecundus, medico ſalus, imperatori uictoria: ſic huic moderatori Reipu. beata ciuium uita propoſita, ut opibus firma, copijs locuples, gloria ampla, uirture hone- ſta ſit: huius enim operis maximi inter homines atq; opti-
mi illum eſſe effectCorem uolo.. RESPVO,. aſpernor, repudio. Tuſcul. 1⁷⁸ a,& 207 b, Ergo
Mutuò officijs non reſpondetur. Att. 273 a, Nihil minus ho
minis uidetur, quàm non reſpondere in amore ijs, à quibus Prouocere. Epi. 256 a, Cui quidem ego amori, utinam cæte- ris rehus poſſem, amore certè reſpondebo, quo tamen iple tibi vonfido futurum ſatis. At. 4 a, Tu modò uideto, ut par in hoc mihi ſis: id eſt, ut in hoc mihi reſpondeas. Epi. 18 a, In omnibus tuis rebus, meis optatis fortuna reſpondit. Ep. 19 b, Tua uirtus opinioni hominũ reſpondet. At. 60 b, Vt pof- ſim tibi aliquid in eo genere reſpondere.& 57 a, Qu. Fratris liberalitati pro facultatib. noſtris reſpõdemus. At. 228 b, Si bonicas tua reſponderit iudicio meo, gaudebo. At. 256 b, Si cui quid debetur, ut ſit unde par pari Ponthentn dn Ir. 29 b, Fac ut omnia tua facta atg; dicta noſtris rebus Minc reſpondeant. I. A. 18i a, Reſpondebis'ne ad hæc, aut omnino
hiſcere audebis? de Am. 106 b, Vt noſtra in amicos beneuo-
lentia illorum erga nos beneuolétiæ pariter æqualiterq́; re
ſpondear. de L. i5⸗ a, Non enim quærimus, quid de quaque
conſultatione reſpondeamus. de Vn. 203⁄ b, Reſpondent aũt dextra dextris,&c. in Sal. 272 a, Nihil enim ram obſcœnum dicere potes, cui non ab initio pueritiæ omni genere faci- noris ætas tua reſpondeat.
RESPONSIO, nis. reſponſum.)(. alær⁰ννε in V 244
me nullô mo do poſſe.& de Or. 105 b, Auferre reſponſum ab aliquo: I. C. in 2 b, Ex aruſpicũ reſponſis. pro Mur. 130 d, Re-
b, Euit iſta reſponfio quondam. pro Cor. 62 b, In quo erat
accuſato ris interpretatio indigna reſpõfione, qui ita dice-
hat,&cc. I. P. 91 a, Is me reſpõſione inimica homo promptiſ- fima lacelsiuit..
RESPONSITO,2s. frequenter reſpondeo. de L.lib. i, Sum- mos fuiſſe in ciuitate noſtra uiros, qui id interpretari popu
lo& reſponſitare ſoliti ſunt.
RESPONSV. pro Clu. 32 b, Videtis hæc quàm ſunt leuia 34
nere ipſo, qu àm breuia reſponſuè
RESPONSVM,;. reſponlio. Atr. nz b. Hæc ex illius ad no-
ſtra reſponſa reſponſis intelligentur. I. V. 243 b, Ipſis autem tantis de reb us reſpõſum nullum dediſti. pro Pla. 226 a, Cũ ſenatus imppdiretur, quo minus equitibus Romanis reſpõ- ſum redderetur. I. C. 101 a, A me quoq; id reſponſum tuliſti,
ſponſa atq; decreta iuriſconſultorum.& de Or. 107 a, Homi num peritorum reſponſa nobis cognoſcenda ſunt. de Rep.
lib. z. teſte Lactantio lib.. cap. 17, Scipio ad intermiſſa reuer
titur, recolitj, ſuam atꝗ;, commendat breuem Reip. defini- tionem, qua dixerat, eam eſſe rem populi. Populum aũt nõ omnem cœtum multitudinis, ſed cœtum iuris conſenſu& utilitatis com munione ſociatum.
RESPVBLICGA. politia, communis res. pro Clu. 59 a, Epiſt.
108 b, Doleo ita communem rem eſſe dilapſam, ut,&c. Pro Seſt. 22 a, Res communem utilitatem continentes, quas pu- blicas appellamus. de Or. 152 a, Politici philoſophi appella
ti uniuerſarum rerum publicarũ nomine uocabantur. Epi.
146 a, Nihil ex omnibus rebus humanis eſt præclarius aut
præſtanrius, quàm de rep. bene mereri. de D. 109 b,& Acad.
8 a, A' Platone philoſophiad; didiceram, naturales eſſe con uerſiones rerum publicarum. in V. 136 a, Eo cenſu nullius ci uitatis reſp. potuit adminiſtrari. At. 282 b, Hoc libello uicto res quam remp. ſimus habituri neſcio, uictis certè nulla un- quam erit. Qu. Fr. 29 5½ b, Quod fortaſſe aliquando uniuerſe reip. noſtræ, nùnc quidem profectò iſti prouinciæ contigit: id eſt, Aſiæ. Epiſt. 14 a, Atq, hanc ille cauſam ſibi ait non at- tingendæ reipu. fuiſſe.&, Capeſſere remp. L. Capeſſo. de In. 42 b, Verſari in publicis rebus. Officio. 31 b,& pro S. R. 19 a, Nondum ad rempublicam accedere. Epiſtol.9 a, Rei totius publicæ ocium exoptandum eſt. Attic. 15 a,& 16 a, Quid di- cam in publica re? de Legib. 19 b, Summa reſpublica: id eſt, Romana.& ibidem: Municipalis reſpublica. Quint. Fra. 295 b. Plato fore beatas reſpublicas putauit, ſi aut docti aut ſa- pientes homines eas regere cœpiſſent, aut qui regerent, o- mne ſuum ſtudium in doctrina ac ſapientia collocafſent. Quint. Frat. 306 b, Qui iudicia impediuiffet, eum contra
—
R
mo, incendo. pro Quint. R. 4 7 b, Ignis in aquam coniectus
id natura reſpuit. de Ora. 152 a, Guſtatus quod ualde dulce eſt, aſpernatur ac reſpuit. pro Planc. 269 a, Scqueſtré ne Pla- cium? reſpuerér aures, nemo agno ſceret, rep udiarerur. Par. 231 a, Quod aures reſpuunt, immutandum eſt. de Fat. 14½ a, Dicere aliquid, quod omnium mentes aſpernentur ac reſpu ant. At. 190 b, Nunc omnia reſpuo.& pro Cæll. 4.5 a,& pro Mur. 142 b, Calcitrat, reſpuit. pro Cecin. 295 b, Reſpuere ali. quid,& pro nihilo putare. de N. 30 b, Reliquiæ cibi, quas na tura reſpuit.& Att. u a, Cæſaris interdicta reſpuentur. At. 217 b, Aſpernari ac reſpuere aliqaiem ESTINCTIO, nis. ſedatio. de Fin. 66 a, Voluptas reſtin- ctionis ſitis in motu eſt. ESTINGVO, guw. extinguo, ſedo, comprimo.)((Inflam- continuò reſtinguitur& refrigerarur.& I. C. in a, Reſtingue re ignem uel incendium.& Topic. 225 a, Reſtinetus ignis.& Orat. 199 a, Reſtinctis animorum incendijs. pro Seſt, 15 b, A- nimos hominum morte non reſtingui. de Ein. 66 a, Reſtin- guere ſitim. ad Bru. ↄ1 b, Repreſsi impetum, ardoré reſtinxi. de Finib. 538 a, Reſtinguere ardorem uoluptatum. de Orat. 103 a, Eorum qui audiunt mentes aut inſſammare dicendo, aut inflammatas reſtinguere. de Natur. 56 a, Eloquentia cu piditates iracundiasq́ reſtinguimus. Attic. 206 b, Sermun- culum omnem aut reſtinxeris, aut ſedaris. Orator. 197 a, Nec ipſe Ariſtoteles cæterorum ſtudia reſtinxit. de D. 93 b, Illa etiam tertia parte animi, in qua irarum exiſtit ardor, ſe- data atq; reſtincta. ESTIPVLA TILO, nis, repromiſsio. pro Qu. R. 51 b, Reci- ta iſtam reſtipulationem clarius.& ibid. Quid enim reſtipu latio clamat? QVO Daà Flauio abſtulero, partem dimidiã inde Roſcio me ſoluturum ſpondeo.
RESTIPVLO R aru. repromitto. L. ſtipulor. pro Qu. R. 51
a, Cur igitur decidit?& non reſtipulatur neminem amplius petiturum?& ibid. Hic porrò non reſtipulatur, quod iam pridem ipſe exegit. ibid. 54 a, Ex iuriſperitorum conſilio&
autoritate reſtipulari ab aliquo: id eſt, uiciſsim ſpöfionem
3
ab aliquo rogare& petere.
RESTITVO, w. reddo, reficio reſarcio, refero. in Verr. 214 a,
Pollicetur, ſibi magnę curę fore, ut omnia ciuitarib. quæ cu iuſꝗ; fuiſſent, reſtituerentur.& pro S. R.;7 b, Damnatus per arbitrum& rem reſtituit,& honeſtatem omnẽ amittit. pro Dom. 228 a, Vt ſalutem redditam ſibi ac reſtitutam accipere debuit. pro Flacc. 161 b, Reſtiruat uxorem, reddat filiam. de Diuin. 100 a, Templum eſt à ſenatu Iunoni ſo ſpitæ reſtitu- tum. ꝓ Cæl. 45 b, Effregit fores, reſtituentur. Top. 222 a, Re ſtituere ædes quæ corruerunt. Epi. 198 a, Vt ſtatua, quã tur- bo deiecerat, reſtitueretur. de Di. 128 a, Reſtituere ac corrige re deprauata. in An. 17 a, Antonius Lenticulam de alea con demnatum reſtituit. pro Mil. 10 8 b, Quæ fuiſſet igitur cauſa reſtituendi mei, niſi fuiſſet iniuſta eijciendi? pro Dom. 230
b, Rurſus illi ſunt in ſuam priſtinam dignitatem reſtituti. I.
R
V. 6 5 b, Reſtitui in antiquum ſtatum. I. V. 238 a,& in A. 171 b, G& pro Clu. 38 a, Condemnatos ambitus in integrum eſſe re ſtitutos. Epi. 5 b, Et niſi per te ſit reſtitutus, deſertum ſe at- que abiectum fore. pro Flac. Prædia à noſtris magiſtratib. in integrum reſtiturta. pro Cecin. 291 b, Prætor aut uim fieri uetat, aut reſtitui factam iubet.& 289 a, Prętor edixit, ut un de deieciſſet, reſtitueret. pro R. P. 129 b, Rabirij dignitas, ex qua illi nihil detrahi poteſt, quod non facilè reſtituat. Tuſ-. 220 a, Cum Aiax Danais inclinantib. prælium reſtituit. pro S. R. 28 b, Reſtitue nobis aliquando ueterem illam tuam cal liditatem. Qu. de Pet. 208 a, Reſtituere gratiam alicui: id eſt, referre gratiam. At. b, De noſtro amico placando, aut pla- nè reſtituendo. At. S9 a, De Memmio reſtituendo, ut Curio cogitet, te audiſſe puto.& 157 b, Omnes qui lege Pompeia condemnati eſſent, reſtituerentur. 1 ESTITVTIO, onus. contra Rul. 68 a, Reſtitutio damnaro rum. I. P. 87 a, Nemini eſt triumphus honorificentius, quàm
mihi ſalus reſtitutio q́ perſcripta.
RESTITVTO R, ortz. pro Milo. 109 a, P. Lentulus reſtitu-
tor ſalutis.

8AS2 ☛ ☛ ☛ —₰ 2 8——— +2 ͤZ————+—— *——— ☛———*— —— —— ᷣ—————— ———— 2271„ — ———— 22—e— ————— ————— e —— 3 8*——— 3. 227—— 8= 8 — 8 g 8* 5 5 1—yy— — 2 d ₰ 4 24 5 3 =3,SS— 5 8 9 ₰ 8 5/,88* 8 2A 1 8 1IA. 8 85S8 8 6 1 2ͤ3ͤö3— 5 G 2 2 232 83SS 8 7.1 14 2 -——— f 82— 22 ₰η ◻ 4 ◻—— 4— 63 8—* 8— ₰ ◻—— 5 8 SS; 8—B 552=.. 8. 38 S.1*.I 2* AASSS„ 5 8 E 98SS G+ 8 8 e— 8*. 3* 8 S—. 67 2. 5 8 8S S 21 8 4 1 8 2 ,— 8 1 5— 2 8 2„ ◻ 2e 8—— 8— 2+ 8—*& 2 7 1 7. „ 4 8——* 4— 8— 5 3 ¹—— 2 2. 2 8 8 G. 15 4—— 0——— ₰ P ₰— 2 8 ‿— 6 8 . 3, G be 3 3 2— 2 2 S 83— 8 8 g= 8 8 8 3 1 2 8 8 4 1———— 2. 2*. 2 2— ,———. 4* 8 8—— 4 2— ₰ 83 83——, 8 13— 5 1 8& 2 8— 4 3 4 4 3 53 3 33 92 d— 3 d S0 8S B 0- 2— — 7— 8——— 2 8—₰. ☛— 52 7———— 2 G — a. S3S—— 8 5 8 8 8 2 g— e. 5 88 7 5 8 8 5 22 4 84* 2*. 42 297. 5— ◻.„„— — ☛ 5 6 8= B— 3. 27 3 8 3 8— 8— 1. 3 2* 8 3 4 3 4 ₰ 8 4 35 32 ,e z 2 82v8SE 3 t. e e.. 28 S S 0 8 Eſ —₰ 3 4 4 8 18 1 d 4 5 4.— 3 8 4— 8 0 3—— ₰. 2——— b—— ₰—— G— 42 4.32—, —— 434. 8 88— 2, 2 42————— 2 ———.. ⸗. 65 3 34 1 4 4 1—— 4 2 2—2——*— 3—+—-— 4 5 3 253 8 3 2 85 5 6 585 5 8 5 23 5 5 5 55 6 Ws— B 8— 4 3— ◻ 4 99 42* 1 5——— 2 ₰ SS. ö— E 2— 3. 2. 2 8 2..2 ☛☚ 2 8 802 2&ᷣ 9 4— 63— 1.2 4— 4 ₰„ 8ʃ4.. 63* 2 86— ☛.* 4— 4 3 — 2 L 4— 5* 22 3— 1— 2 4 4 3 G ‿ K./ 8 8 82 2 63„ 2 S 8 8—₰ 8S= g 8 1. ₰ 63—. 42 8.— 1„ E ◻ 4 5 88. 8. ₰ 28. S2 2 0 S2 84 8 8. 3 8 7 3 5. 92 2288 6 2 4 2” 8 2— 32S 2 ———.„ 82—— 2 8 6 4 3— 4— 88 1 4 28S 8.82 8- 8 ö2 5 5,3 3 3 8 5— 3 2 0 es 94— 1 2 A 0 8. 2 2 1.. 8₰ 2 3 2== 4 9——— A△ bh 63—— 2— e— 5— — 73.— ₰ ᷣ—2 8.3— 42 8 2. 46— 8 855 X e— 8* 1 8 9 2— G8 e.—+X.— 3 8 89 5. 2 8 8 63 10 4 8„, 8 5————— 03— 3 2 8 2. L 4 2 4 1— A 2 6 6 8— öS2 8 3+ 23— 9 8—— 3—— 4 d. 6 2 SS— 4 2—— 4.=- 2= 2 8— 5 6 8. 8= 8„ 7 ——* 44——— 2 S 2 A 2 2— 8 44 3 G 2. 4— 9 4—. 8. 4. a.. 8 4 8 d ⸗ 1 8 8 3— 8 0 44 825 2 ₰ 8—— 5 ₰‿ n 88 η.. ⁸½ 3 5 S.. 85—.—* — 5 62 2— 4— 8 4(— 9 S 295252 8 8 4. 3 5 8 2 858 2 5 E 3 2 A8 8„ 8 27*— 2——— 2 3 8 2„82S 32—— 47 S G 5„ 2 8—— 4 8 4 4—— 8 640——— 4 L( ◻ 4 ₰— 432—2 E—..= 12.—— d 2 68 D O— 6—— 3 C 84 4 S r S Ber 33 8 8 42— r 4— 2202. N— 8 4— 3.2 4. ₰ 44 8 9 8 8 S 889 65 5 g nn Lers S 8 2= a 6 0 92 0 8— 8 6 2 ν 0„— 1 4.—₰ 2 2 B 65— 6 3— 88=2 23 8 3,5 820S 8,3 8 2 4 8.528. S, 5.6 32 2 5 4 3 38 2 3 9 G 2.2 5 5 8— 48 8 8ͤ80 60(0— 4. a 72 2 3 2— ½—— 2 6 — 42———— 3 8. 84 2 ₰ 2 7 4 4 3 e 8 2= A+——— 2 6 8 ◻ 1 ◻ 2 2. 8 G..= 2 8. e— 4. 833 869 2 1. 3— 2 5 — ◻ N7 3 0 8S 4 43. 4 2 1 ◻. 5——=.2== S— 8=& 2 2 ◻* 8. 8 ‿— 8— 4 2* 4— 62—&(— 2— 2 ◻ 20— 62—— —— 1— 3=.„ 8 6— 22— 2—* 8. E d 8 8 2ͤ8 4— 2 8 8 2 3 8 2— 2— 4=— 6 8. 127 3 2 8q8S=,— 2 D—= . 88. Oe Lees 92—— 9. 9 4— 2 5 9.„ 42— 2 ₰ 2— G 1 5 F.= g A 6 1☛——= 2 682—8 e.= 2—=Om 3 823 5 5S 8+ 38S O E„ 9 2 9— 00 2 2 5 KR 9 00 8 8 2.— 0 5 8 e ₰„35=— S e. 395 6 8— S 4— 0„ 5 8 3 —„—„ 1.— 4 1 9 ☛☚α 5 4„ ℳ— 7—— 5 4 8 8 2 8* 2 4 8 4. 77] ◻— äm 5So 60 2 S SE/ S 8 S 2 08—— 4 8 3. 5 0. 0.5= 3* 139289S S 5 1 ₰ e—„ 4— 8——. 4. 1 3— 4 4*—„ 2 3 2* 4 5——— & 58 3 b S. 2 3 2 5 E2 6 S EESS S S R 2 5 8 18 5 S 8 r— S— 4— A 8 4=/— 6.— 4 e. BE A E S S 3 3& 5 5 32 3SS 755 8 SS39 F8 — ◻ 3 5—„ 2 1 A„ ℳ 4 8 0 1 82. S ͤ S 2 8 E8 S8 2 2.+ ◻ 82 12 c 41 4.2 1— 2 4: O Lr a 8 0 8 G— 8 7 4* 4——, G+ 9 8. G 88 ₰ 1 1 8 6 1 1—— 9— ,0 88—.— 2 9. S 5 ⸗+ p 54 62 4—— 8„ 2 4.ℳ— ³ 4—.— 82 4—4 A 5——+——& 8 807— 4— 1— 6 ²⁴— 8 3—₰ a.e 4.— 2gZ) 650 8 7 1 4 22 3=—. 8.8 5 l 8 8,25 5 ᷣ.3 3 A. 1 1 6 4 dd.S 2.8 8 A —— ₰ 4— 6.—— 6 e 1 1 S5S 2 ,„ 6 ◻8 928ͤ2 8 8 043 69. 2— EE=m 4 7 2— 1 8———„ S c 3* 8 42 8CS35 2—379 G 5 5.5 58883 2+ 2; 54 8 8 Z 2 82 ◻—. 3————. 1 8— 44— 8—₰½ ‿— 82 0—— 8 1 . 27 S„E=8 A 2—— ˙ ⸗ D§— ◻ 8 2— 8—=— 444 8 50— 1 5„ 0 65 —— 483 3 2. 4 G 8 5 3 ℳ— .B e 2 2 8 S 28 80 82ͤ0 9 g 0 12 5 2 5 2 8 8* 8 8 ₰ 9 2 5 4 8S= 31———— 8 6 2 △₰ 6—— 1 3 1— 2— 2 S 4 8S2=SS2:S83838A 8. 2 5238 8 2.=82 8 5= 182 8 4 5 S 5-S8AS 2 2„ 8—— O0 88 A+ 6 2— 4 2— ͤ8 2 8= ⁸ 2—. 0— 9 do 40 ₰ 60 ₰— 82 Q9 ᷑‿ — ◻ ₰ 482 0— 4 ◻ 2 2 88— d 8— 68 H—. 80—— S) 43.9295 1 2 44— 3 2 8— 2 O 2 7 72*.*— 8— 4₰ G 1 2* 8— 8— ᷣ„ 8 68 ₰— 6 0— 4 ee 4— 6 S— 8 62— ◻ ◻ 7, G◻ 54— K 622* &—)— 82 8 2— 1. 2 62 19 8 ¹— 12 4——— 82— 3. 2—₰ 2+ A 4 8 2 5=SS*E 4. SSS22ESS 8 8”S. SS 8 8 38 2 8 e 22 ᷣ 0₰—— 2 6 8 6 8 4 2 0 6) 0 8 S——, 2 8—. d 88 8 44 8 89 36 8 ⏑ꝗ 2 8 S„ 2 0 —8—=. 4 7 8— 5 2() α——— ◻⏑ 84 1 1 8—— 2„ Sͤ— 2 0◻ g A⁴ 4 ◻ 4. 8 3— 3 8 8ͤ8 4..5— O— 6.— 8 8= 2—— öG— t 3 8 18 1.& 80˙„. N— 4 44 Q 8 42—* A 88 63„ ₰ 8 4„ Hρ 8.. 3* 8 6 ◻. 2— 21111—— ₰ —— 4 3 8 2 4 34 493— 44 ν* 4 68—„ 8 8* ₰ 2—— 2 8 4 ‿ 4 2— 2 4* 5 8 8 3838S 8.:8 8 8 3 8 5 ,8 83 5 28 8.S. 29 9 2 A 2 25 8 3- 4 1₰„ ₰— 6. 53 2 2)— 4— 8 8— 2 4 4—.— 25 3 5— „39 23153e 8 5 5 3 8 28. 98 62 8 2.22 Cö c. 8:⸗ 55 2, G 5 2.8 2 5. 2 † 8———— 1— 8 8 8 9 8]— ‿— 2— 1 38— 8 4—— 2 3— 6e G—— 4—— 4— 8 8 2 8 8— 8 2 ℳ— 3—. 9 2 8 1 0³— 4 ₰+— 0. 18.—— 66——8 43 1 4 ꝙ ſ 2„ † 43— ee 0 89„ 288 82 7 8— ◻. 8 —— ₰—. ₰ᷣ 2 2— ₰ 8 4—„. 92—=& ◻—— 2 4 8 8 8— 0 S 2 84 2 2 2—— 47 18.2= 9„ 8 c8/ g O— 8 8 1. 68 5 f 6 3* 0. 2— .. 48&——, 2 N△— 2— G— ⁸8△̈—— 20. ͤO= 83 88 84 4* — 2 8— ₰—— 9 8— 3 GC 2 6 2 8. 2 ◻ 2 71 22* 8 8 v2ö=2 S 3, 2 5 2=S 8 2 4 2 ₰ 4. 80 2 A 3 2 5 1.„ 8 8— 2*— 5— 4 6— 7 4. 8 4 9 4 —— 3—* 2 66—— 42 8 8 2 5 3— 4—₰ 53 23 4— ee) 2 c S 1⸗ 0= 2 8— 2 9 3 f 2= 3.„— 2 5 8 EOS 2. 4. 5 5—— 85 1 1—— 0n 0— 6 8— 4 ⸗. 2 r—.₰ G&—₰—. 8 4—— 0 54+ ₰—=— 28 8 e 6 0/2—⸗ 0 A 1*.S 8 2 2+₰ 2 ◻— S82—— 3— 8— 8 8 3 2 41+— 1+—— 8 3& 30 0 S— 2 2 8 G= 3 0 6 84„ 2 8 S. 9 3: 88 K 288S 8.2 8* 3,8 32SS* 3:— 3 S 2SE S. 3 2=SS 4 2. 2— 4 1 9—„* b 1 2— 4 d 8 5 4—— 4—— 8 8. 6 0 ₰41—— 0 2 3 1 88 2— 44 2 8 9 ,2 S 0☛ 8— 3 5= 8— u. 8.. 8 5 4—— 5** 4 4— 8 8— 5. 5 4—— 4 4 2 2 2 10— 8... 8 23ͤ8ͤ 88, 6—0= 8 O F 8. 83. 22 gEG= 0 8- 8 83 46 265 1833——„28SSS, SͤP5S= 5 3 8 12 3 7 8— 4 G— 8 42* 2 3 ——= 8 3 8—₰—— 8 4— 2 80— 4——. 2 9 8 ◻ 68—. ‿—— 6.2 85 2 6= 2. 4 dD 9. es 2— 3. K 2. 63. 8 9— 1Oo 22 —2— 6. On 4 2„— 5—————— 8 32, a— s 22 ¶.„ 5 22—— 3 — O=* 82 8— 8 3* 2 8—— 45* 8== 2—=——= 8. 63——— 4 ₰ 8— 82 .=— 8 3 8 5 5 5 38S S 2 S 2 9. 4 . 8 α ₰——— Ö— 1— ̃— 9—* 0—— r 43— 4— 8ESS2S 9= 8S 2—=„5 8 3. 3.5§ 5 3 2 8 2 5 5 SA8S+ S 222” e 2. 5 O 84 3 ₰8ö= A...= 2 S 8 3 83— 83 1. S. 5 ◻* 2 8 8* 3 3 1 e* 8 4 24 8—— „,= 0 8 8 8„⸗ 1 25 88 G—— 0 ν.— 4 O0 2— 0 1. 1 0—— DS 20 2 8 12 NR— 4 ½—. 8— 6( 8 D 82= 2 84— 2—— ₰ —„—=————————— ta der e— 94 A ◻ 8. .—— 655 G— 8G.— ͤ0 2— 9 32 3 K, 0 4 14 2S. 2„ 43.— ☛ Gd ℛ¶ð— 0 G 8 8 32— 2„ 3 2—. 8 S 2 1 3——₰ .—..„———— 8 5 2— 4 ‿ e. 3 2— 2— 2—— 2 2— 6 99— *———(.. er 9. 4—— 8 ¶ co. 63— n— 1 2 8—„. —— 2—/— 82—— 8 2 8. 83— ◻ 8 ⁸+—— 2.— 2= 0 48 8 2 2 9 8——.— 4 5— 8 2—— ₰„— A 5.— 8 8 2 8 93 2 8— 8— 8— ₰ 8 S— 8— 8 8₰„. 8 2 88. 2 8—= 8— 0= cd& 8.. 8 2„+ 8—2— 8——42 1—. 4—— 4 2. 1..—— 5 3 S* 4——* 4— 3 ₰ 58 5f 5e. 3 2.S 5 8 5.5 2 3. 3 3 8 53 8 0 SS= 2 7—— 1*— ‿—₰ 8.& 4 ₰——— 44——. La,——— 4 8 4.2—— 8 ◻ 2 6 83 ◻ /= ,* 3.— 4 2 82. 1————— 2—— 4 3 e.„„ 432— 3 4—„ ₰ 2-— 1—— 2 1— T. ℳ—— 2——— ₰ 5„ 138* 28 8.— 8 8 4() 2— 0 — 2= SZ ⸗ 2., 2 2g— 2.82 2 9 5 8- 1 3 n„ 9*. . 8. er 2 4 8— 68— 1———= R 2 13 ce 2— — 2 5.—₰ ◻ 4—— 14 4 3 4—— 7 4—„—. 09..— „ℳ G————— 2—. 1—„ O 8 8 8— 2.2 —— 8——— 2— 885— 82S 0 ₰ C 58 4.—.—„— — H 8.12= 22 C E8 22 4= S=8 2— 9 2— — 4 8—— 4 4 ⁸ 4 9— 4—— G—— 2 8 ⸗ 2 Se 9 8 11(-) 4 9 r A 80 Se A=. 2 1 2= 8„S ₰*— 7 —₰ 8 8 82 0, 9 8— 3-.— 8 8 2— —.- C 6— G 2.. —— H 8 5 3 L*— 8 83—, 2 1) 21—— 8 1 2* 4. 8—— 1 8E E 121 8 4— 4 484—2— 4 I* — 2 2—„ p 3 ℳ 8—◻ 4 2 . 4— 8 82 b 2 ₰— X8 ——
4
“
ͤͤ

—-————
4 8 1 4 1 d 8 34— 4 4*
mer hude
enriz.
mna 821 3 R E R E L2I4
Craſſu RE 1 RV SV dehe e deeenirtes,1..) b, Simulachra deorũ ro, refero me. pro Syl. 177 a, Reuerſionem facio. At. 121 a, Ipſe . ce lacent in tenebris ab iſto retruſa atq; abdita.& Qu, de Pet ne quò inciderem, reuerti Formias. Taſcul Multi ſe Lie.114 7 ka... Tuſcul. 249 a, Multi ſe- lies, 211 b, Abditum& retruſum, de Or. 92 4, l— 49,2, Muiri ſe
11 æc ſunt penitùs in ledia philoſophi. 11 5 media philoſophia retruſa atq; abdita. 5
dieſennääkemn RETVND O, dss. obtundo. I. C. in a, lidem gladios in remp.
derare gi 4 diſtrictos retudimus.& pro Syl. 183 a, Culus nuper ferrum lum de um 1 ed retudi. pro D. 226 a, In me omnia, quæ ego quondam retu- deram, coniurationis tela adhæſerunt. Att. 261 a,In præſen-
ateenge ria belle iſte puer retundit Antonium. pro Cl. 43 a, Cenſo-
dißin rij ſtyli mucronem multis remedijs reruderunt. Epi. 190 b,
1 d g Retundere improbitatem alicuius. G 155 a, Quo fecto retu- lomoni io luiiurn dit ſermoneszs.— mlum. R E T V S V S,at, um. obtuſus. de Di.
mel egreſsi, nunquam domum reuertére. pro S. R. 2u b, Lega ti Ameriam re inorata reuerterunt. de P. 86 a, Itaq; perſæpe reuertit ex itinere, cum iam,&c. Ep. 84 b, Deinde ut in eam ciuitatem uiri boni,& nulla ignominia notari non reuer- tantur, in quam tor nefariorum ſcelerum condemnati re- uerterunt.& 39 a, Dicuntur omnes reuertiſſe.& 70 b, Ephe ſo Laodiceam reuertit. Epi. 161a, Ad illum animum meum reuerti Priſtinum.&141 b, Niſt ad ſuperiorem conſuerudi- nem reuerrifſes. REVERTOK, zu. reuerto,
2 reuenio, redeo, refero me, reuer- ſionem facio
97 a, Aliæ quæ acuta inge-„‚remigro. pro Mur. 145 b, Vnde cum honore
Sonan,. 72 4. 1 71.... 1 no ſadnn nia gignant, aliæ quæ retuſa. diſceſſeris, eodem cum ignominia reuerti. At. 139 a, Ad pro- 4+. 1 88... 3. 4 4 5.. roſech lhtim REVEH O,, bu.. refero. de Cla. 185 a, Sed ad paulò ſuperiorem pofitum reuertar, feſtinationi meæ& breuitati literarum 4* M., 8 8.*. 4 1. 3——.. 7. 8 8. 7 — 3 d etatem reuecti ſumus, nunc ad eam, de qua aliquantum 10- 1gnoſces. de D. 90 a, Diſcedo Parumper à ſomnijs, ad quæ 4 Sa Mlh me ret curi ſumus, reuertamur.& I. V. 215 b, Diana Segeftam Car- mox reuertar. pro Dom. 24.0 b, Sed ut reuertar ad ius publi d ealienatum: zgine 2C 7„2 VU. 1 4 nadnatan thagine reuecta. ö cum,&c. pro S. R. 33 a, Vt ad me reuertar,&c. de In. 83 a, Vrili atura ipſa ma REVELIL O, la, reuelli. refigo. I. V. 211 a, Reuelli clauſtra, effrin
1 tas aut in corpore poſita eſt, aut in extraneis rebus, quarum gi furores.& pro Murse. 13 a, lanua, qua effracta& reuulſa,
6 1 Felneng.. 5 a 6. 4. 1 mendi oficj a 5 tamé rerum multo mazima pars ad corporis commodum
Pro Dint. h
35 Cr tota pateret prouincia. I. P. 34 b, Id autem templum ſubla- reuertitur.
auolen retinere dee to aditu, reuulfis gradibus, armis renebarur. I. A. 196 a, Niſi KEVINCO Rri. conuincor. pro Arch. 15 b, Quære argu- alus auguru ſeptis reuulſis introiri non poreſt. I. P. 85 a, De corpore ali- menta, ſi qua potes: nunquam hic nec ſuo, neq; amicorum lus retinendæ cuius tela reuellere. Ep. 219 b, Tabulam in qua nomina ciui iudicio reuincetur. 1 undam motusr um inciſa erant, reuelli iuſsit. pro Cec. 19 8 a, Qui ius ciuile REVIRESC O, ſcs. fruticor, renouor, reuiuiſ
re ſco. de Pro. 76
a, Quæ quanquam ſunt abſciſſæ, tamen efferent ſe aliquan-
do,& ad renouandum bellum reuireſcent. ad Her. 34 b, Rei publicæ rariones, quę malitia nocentum exaruerant, uirtu- te optimatum reuireſcunt.
REVIS O, ſss. inuiſo, iterum uiſo. Att. 7 a, Reuiſe nos aliquan do.& 19 b,& Ep. 17 b, Att. 203 a, Quare cum poteris, reuiſes nos. Pro Qu. 4 a, Hic cum rem Gallicanam cuperet reuiſe-
contemnendum putat, is uincula reuellit iudiciorum. I. V. 205 b. Nec prius illam crucem, quæ fixa eſt ad portam, re- Uelliſtis.& Ep. 219 b, Reuellere cabulam fixam. At. 79 a, Ho- W noriſicisq; uerbis omnes iniurias reuellimus ſuperiores. REVENIO, nis. redeo. de Or. 69 b, Cum miles domum reue niſlet, egiſſètq; lege in hæreditaté paternam.& 00a, Cum poſtea Mancinus domum reueniſſer. REVERA. reapié, reipſa. Ep. 32 b, Et reuera confirmata ami re,&c. citia,& perfecta fide commemoratio officiorum ſuperuæ= REVIVISC O, ſus, renixi. in uitam redeo, renaſcor. I. P. 94 2, cua eſt.& I. V. 4+ a, Etenim reuera, c. pro Quin. 1 b, Aduer Is ubi galli cantum audiuit, auum ſuum reuixiſſe purat.& ſarium habet ex.— Foſd. 204 b, Si reuixifſent hi, qui hæc penè delerunt. ad Br. Sin 285 b, Sed ne patri quildem meo, ſi reuiuiſcat, concefſerim.& de Fin. u19 b, Si reuiuiſcant Illi,&c. I. A. 25§5§ b, Vt facilius reui- uiſcat Pompeianorum caufa totiens iugulata. pro Mil. ⁷ a, Qui ſi eadem lege reuiuiſcere poſſet, lata lex nũquam ef- ſet. Ep. 49 a, Vt ſpeciem aliquam uidear uidere, quaſt reuiui ſcentis reipub. Epiſt. 8 a, Vr iam fmul cum repub. ueceſſa- riò reuiuiſcat arq; recreetur. de Na. 4 5 a, Cum autem fol il- luxiſſet, tum ur reuixiſſe ſibi uiderentur. I. V. 26 8 b, Cum ex illorum, metu morris, quaſt luce libertacis recreatus reui- xiſſet. Atricum 76 b, Aduentu noſtro reuiuiſcunt iuſtitia, abſtinentia rui Ciceronis. Attic. 90 b, Ciuitates fuis legi- bus ſuetæ, adrovouias adeptæ reuixerunrt. I. 4. 209 b, Senatus ad-autoritatis priſtina- ſpem reuiuiſcir. de Aruſp. 265 a, Re- iudicauiffent. pro K. P. 126!— era ma uiuiſcere, reſpirare à metn ca dis, emergere à Huctibus fer- gna funt. pro(Qu. 10 b, Haæec ille ſi uer 1=. itutis. pro Seſt. 18 b, Res erat& cauſa noſtra co loci, ur eri- dem uera palàm loquitur. pro A. R 3 gere oculos& uiuere uideretur. Para. 123 a, Reuiuiſcat M. ne& opinions augere licet, re veritate mediocrem inue- Curius,&c. O ct. 326 3, Templa in quibus reuiuiſcente iam nieris. Pro Do227 b, Quando igitur eft turpes reuera quan Ebertare, deinde rurſus oppreſla, ſenatus nihil conſulitur. do eſt pœna peccatiopinione autemominum, ſi eſt pœna REVOCATIO, mis. Tuſcula. 197 b, Reuocatio ad contem- damnati. I. V.73 a, Nomine meum.)(. Keuera ruũ. I. V. 74 a, Plandas uoluptares.)(.Auocatio à cogitanda moleſtia. I. Verbo poſcere.)(-Reuera poſcere. I. V. 77 b, Verbo& fimu- A. 249 b, Receptui Kgnum aut reuocationem à bello audire latione.)(„Keuera. pro Plan. 274 b, Temporis cauſa,)(.Re- non poſſumus. uera. Pro(.R. 50 b, Hæc quæ dico, cogitatione inter ſe dif- KREVOCO,. retraho, deuoco, ſeuoco, deduco, detraho, re- ferunt, reuerò copulara funt. de Fa. 14 4 b, Quod ſi minus fero. Ep. 14 3 b, Poſtea quàm de meo curſu reipub. ſum uoce Uerbis, re cogitur confiteri. Para. 122 b, Nec hoc eſttam re, reuocatus.& 150 a, Equitatum reuocaui. pro D. 242 b, Vos guam dictu inopinatum atq; mirabile. de Som. 131 b, Craſ- qui maximè me repetiſtis atꝗ; reuocaſtis. contra Rul. 87 b, Qui prouocati à me uenire noluerunt, reuocati ſaltè reuer
ſus tum cognomine diues, tum copijs... REVERFENTIA, næ. honor, obſeruantia. Offic. 20 a, Adhi- tamur. pro Mur. 129 b, Vnde tu me uocaſti, inde ibi ego te reuoco. de Pro. 71 b, Deducere& reuocare aliquem de pro-
e cdnon concuämn Lonttate retinetur pn(hag. une iu dicij tetinere aqhe tenque iuris,&di
1b. 642 uin.) 18.6+ 3, A³ mo doken
as eum reuocanit. Tuſcla us,ut opinor, retentæ däahg nere ius ſuum coatrzanunl
*
Erenimn ardo ipſeanumg.
enumeretiödetakoriit donauit. ad Her. 8 a, Hæ
o.I. C. 104 b, Casbotn em. de Sen. 94 b. Caremn quis facile rertarert,&um
ler reuocatio recognitio u derè dicere auderent fquni. 5 5 Sges joitn udel an b,Confcdiss itmäcn retractatione.&elAà*
1 4 8 8. lmatus.At.az: blätnasht
1 6 Ue
Pianicus. Att. sokb dem tota re, ſed t is erralti ritate nobis. Par. bra ſolo uerbo
72 —
eacdo re ognoſco refniun cus de criminid. imbimärn Lner crtbrislocirulat Tryua miſi tetractarics Nrlg remus enim dolotem rndg
cinium cüuum ainn ua Licinume 6
4 rer.
45.-
benda eſtigitur qugędam reuerentia aduerſus homines, c.
KREVEREO Rru. uereor, colo, cultu quodam& honore di- gnor. de Or. ud a, Dicam enim non reuerens alſentandi ſu-
tiü manumiſſum, nec meum imperium, omitto imperium, G. J. 11 1. 21;,
non ſfimulratem meam reuereri falcem. ad Here. 2) b, Difi- cile eſt uirtutem reuereri, qul ſlemper ſecunda forruna ſit uſus. de In. 7⁶ b, Obſeruantia, per quam æture, aut lapien-
5 4 4 4 1. 4— 3 e 15 rer 8— tia, aut honore„ aut 4ʃ1 13 AtSnltare 411 e Lgent 28 1 euere 1 mur& colimus.& 32 b, Per quam aliqua dignitate antece- dentes cultu quodam& honore dignantur. Tulcul. 16 8 a,
Multa aduerſa reuerens oratio. b kio. I. A. 153 a, Exponam fi0. L. A.1553,
confili ectionis,& reuerfionis meæ.
REVERTO, tu. reuertor, remigro, reuenio, aduenio, recur-
2
...1.— 1. 8 ſpicionem. Att. 33 b, Sed mihi nihil eſt moleſtius, quàm Sta--
uincia.& 73 a, Illum ex Gallia ſuis ſententijs non detrahe- bant.& 75 a, Nihil eſt quòd eũ de prouincia deuocent. Poſt. 209 a, Qui me à morte ad uitam, à deſperatione ad ſpem reuocauit. Ep. 107 b, Sed ſi morbum depulero, facils(ut ſpe ro) illa reuo cabo. de Cl. 19 5½ b, Hortenſius reuocare ſe ad induſtriam coœpit. de Or. 153 b, Meq; ad meum munus pen- ſumq́; reuocabo. de Cl. 16½ b, Ego me ad priſtina ſtudia re- uocaui. de Cl. 19 4 b, Studium philoſophię nunquam inter- miſſum, à primaq́; adoleſcentia cultum& ſemper auctum, hoc rurſus ſummo autore& doctore reuocaui. Tuſc. 148 a, Retuli me ad ea ſtudia, quæ retenta animo, remifſa tẽpori- bus, longo interuallo intermiſſa reuocaui. de Or. 127 a, Iu di cum animos ad Qu Cepionis odiũ, à quo erãt ipfſi propter iudicia abalienati, renouabam atq; reuocabã. de Opt. 244. a, Ad quam eos quaſi formulam dicendi reuocent. pro Syl. 175 b, Animum incitatum ad ulciſcendam orationem tu- am reuoco ipſe.& Ar. 283 a, Reflecto. I. C. u13 a, Reuo care ali- quem afurore uel à ſcelere. pro Dom. Identidem ſe ipſe teuocando, dubitans,&c, Epiſtol. 85 a, Scripfi de te pares e 4& timidè,

1215 B. &timidè, non reuocans me ipſe, ſed penè refugiens. pro D. 216 a, Nonnulli illam rem an illam rationem coniecturäãm- que reuocabant, qui,&c. Acade. 15 b, Simulatꝗ; ſe ipſe com- mouit, ad ſed; reuocauit. Ep. 107 b, Reuocare uires amiſſas. Tuſc. 156 a, Reuocare mentem à ſenſibus. At. 46 b, Reuocare aliquem àturpi conſfilio. J. A.141 a, Quis reuocante& rece- ptui canente ſenatu properet dimicare?de Fi. 73 b, Reuoca- re omnia ad ſcientiam. de D. 138 b, Hæc ratione explicari,& ad naturam reuocari facilè poſſunt. de Or. n1z b, Nõ omnia quæcunq; loquimur, ad artem& ad pręcepta ſunt reuocan da. pro Cec. 292 a, Ad incertum reuocari poſſeſsiones omni um. Offl. 69 a, Hoc ego nihil inutilius puto, cum ad uerita- tem cœpi reuocare rationem. pro S. R. 37 a, In minimis re- bus etiam negligentia in crimen mandati iudicium ꝗue infamiæ reuocatur. At. 275 a, Quod ſenatus non cenſuit, id arroganter non præiudico ‚neq; refero ad arbitrium meſi. Qu. Pr. z00 b, Teſtor omnes deos, me hac una uoce à morte eſſe reuocatum, quod,&c. pro Clu. 20 a, b, Eam non filij do lor, non filiæ mœror à cupiditate reuocauit. Off. 27 b, Dan- da igitur opera eſt, ut etiam ſi aberrare ad alia cœperit, ad hæc reuocetur oratio. de Am. 107 b. Aliquis omnia ad ſuam pœnitentiam reuocans.
REVOILLO, as. retrò uolo. de N. 51 a, Dux ipſe quia non habet ubi nitatur, reuolat.
REVOLVO R. conuoluor, contorqueor. de N. 47 a, Draco
ſubter ſupraq́; reuoluẽs ſeſe. de Or. 121 a, Omnia ab homine ad communes generſũi ſummas reuoluentur. Aca. 6 a, Ita im
rudens eò quò minimè uult, reuoluitur. de Or. 120 b, Nec quotiens cauſæ dicenda eſt, totiens ad eius cauſæ ſepoſita arguméta reuolui nos oportet. de Di. in a, Primùm eodem rcuolueris. nam,&c.& Tuſ. i50 b, Reuolui eodem. ad Her. u1 a, Neq; eodem identidem reuoluamur.& Atti. 212 a, Reuol- uor identidem in Tuſculanum.
REVS, rei. ille unde petitur, qui cauſam dicit, qui lege aliqua tenetur, maleficus, qui aliqua culpa tenetur erroris huma- ni. pro Mur, 133 a, I. V. 127 b, Si quis abſentem Stenium rei ca pitalis reum facere Hellet.& pro Plan. 270 b, Cur is abs te reus non factus eſt? Epi. 223 b, Vt ſocrus adoleſcentis rea ne
fiat. de Or. 25 a, Reos autem appello, non eos modò qui ar- guũütur, ſed omnes quorum de re diſceptatur.& ¹38 a, Reos appello, quorum res eſt. pro Syl. 182 b, Parens tum Catilinę reo de pecunijs repetũdis fuit aduocatus. Antequam. 193 a, Non eitatur reus audaciæ, uirtutis reus citatur. de Ar. 253 b, Clodius cũ propinquis ſuis decidit, ne reos faceret.& 254. b, Laudare reum. pro Seſt. 10 b, Cum equeſter ordo reus 24 conſulibus citaretur. pro Mil. 108 b. Reus Milonis lege Plo- tia fuit Clodius, quoad uixit. Qu. Fr. 323 b, Facere aliquem reum de ambitu.& pro Cl. 38 a, Qui cauſam de ambitu dixe runt. in C. 103 a, Leges, quæ de ciuium reorum ſupplicio rogatæ ſunt. ad Att. 275 b, Alienæ igitur culpæ me reum fa- cis. At. 64 b, Domitius à Memmio reus. I. V. 258 a, Referre ali quem abſentem in reo s.& in A. 171 a, Abſens in reos relatus. pro Qu. R. 52 a, Petitor.)(. Reus. J. V. 62 b,& pro Mur. 135 4, Reus nocens. Ep. 100 b, Ego omnib. unde petitur hoc con- ſilij dederim, ut,&c.& de Or. 98 b, llli unde petitur,&c. pro Mil. 109 b, Milo reus ad populum accuſante P. Clodio.& 110 a, Milo reus eſt præclari facti.& uu a, Tota deniq; rea ci- taretur Hetruria,&c. pro Dei. 151 b, Hieras totam cauſam ſu
ſcipit,& criminibus illis pro rege ſe ſupponit reum.
RENXI gis. dominus. Offl. 41 a, Apud Medos, ut ait Herodotus, fruendę iuſtitiæ cauſa uidẽtur olim bene morati reges con ſtituti. pro Seſt. 16 a, Rex ſedens cum purpura& ſceptro,& illis inſignibus regijs, præconi publico ſubijcitur. Off. 68 b, Ecce tibi qui rex populi Romani dominus q́ omnium gen tium eſſe concupierit. pro Pom. b, Regum afflictæ fortu- nę facilè multorum opes alliciunt ad miſericordiam, ut re- gale ijs nomen magnum& ſanctum eſſe uideatur. Epi. 183 a, Non regno, ſed rege liberati uidemur: interfecto enim re- ge, regios omneis nutus intuemur. pro R. P. 127 a, Regũ hęc ſunt imperia, Animaduerte& dicto pare,& præter rogita- tum, ſi querare:& ille minæ, Si te ſecundo lumine hic offen- dero, moriere.& At. u17 b, Cæſaris interdicta, ſi ſecundo lu- mine hic offendero, reſpuentur. de Fin. 105 b, Rectius enim appellabitur rex, quàm Tarquinius, qui nec ſe nec ſuos re- gere potuit.
KEX ſacrorum, qui rebus ſacris præeſt. de Ar. 246 a, L. Clau- dius rex ſacrorum.& pro D. 220 b, Rex ſacrorum.
RE X ærarij, qui ærario cuſto diendo præeſt. cont. Rul.
RADA MAN THVS, thi. iudex apud inferos. Tuſ. 5J0O a.
RHAMNVSIVS Antiphon orator, à Rhamno opp. Græ- ciæ. de Cl. 168 b.
RHEDA, da. genus uchiculi. in A. 271 b, Sequebatur rheda cum lenonibus.& pro Mil. 19 6 b, Obuius fit ei Clodius ex- peditus in equo, nulla rheda, nullis impedimentis.& ibid.
R. H 1216
Caðm Milo cũ uxore ueheretur in rheda penulatus,&c. Att. 77 a, Hanc epiſtolam dictaui ſedens in rheda. Atti. 89 a, Hic Vedius uenit mihi obuiam cum duobus eſſedis& rheda equis iuncta.. RHEDARIVS, rj. pro Mil. 106 b, Aduerfi rhedarium be. cidunt. 3 RHEGYVM g)i. urbs Calabriæ. Ep. 198 b. RHEGINI. pop. in V. 205. RHEMMIAlex. L. Leges uariæ. RHENVS, ni. lu. I. P. 97 a, Rheni foſſa gurgitib. illis redũdãs. RHETOR, ris. orator, dicendi artifex& doctor, qui dicendi præcepta tradit, rhetoricus doctor. de Or. 92 a, de Or. rb, Qui rhetores nominabantur,& qui dicendi præcepta tra- dunt. in A. 168 b, Rhetor magiſter declamandi.& de Inuen. 43 a, Vis& artificium rhetoris. de Cl. 168 a, Conceſſum eſt rhetoribus mentiri,& in hiſtorijs, ut,&c. Qu. F. 320 b, Cice- ro noſter dum ego adſum, non ceſſauit apud rhetorem. C. F. 323 b, Pęonius rhetor, homo, opinor, ualde exercitatus& bonus. Item: Quæ poteſt turpitudinis eſſe ranta defenſio cupio audire, ut uideam ubi rhetoris tanta merces, ubi cam pus Leontinus appareat. in A. 179 b, Quaſi rhetor ille te di- ſertum facere poſſet. de Na. 26 a, Nam neq; indiſertum Aca demicum pertimuiſſem. neque ſine philoſophia rhetorem quamuis eloquentem. Offic. 26 b, Contentionis præcepta rhetorum ſunt, nulla ſermonis. de Fi. 67 b, Quaſi uerò per. tua oratio rhetorum ſolum, non etiam philoſophorum ſit. & 68 a Latius loquuntur rhetores, dialectici autem com- preſsius. Orat. 202 b, Sed& Græcè ab eloquendo rhetor,&& latinè eloquens dictus eſt.& de N. 26 a, Rhetor eloquens. Ora. 205 2, Hanc hypallagen rh etores, metonymiam gram- matici uocaht. Or. 200 b, Plato exagitator omnium rheto- rum. de Or. 150 a, Corax& Pamphilus rhetores. de In. 63 a, Magnus& nobilis rhetorIſocrates.
RHFTORICA, cæ. ars rhetorica, rhetoris ars, uis oratoria, oratoris facultas, ratio dicenidi, copia dicendi& commodi tas orationis. ad Her. 1 a, de In. 43 a, Artificioſa eloquentia, quam rhetoricam uocant. de Fi. 63 a, Zeno omnem uim elo quendi in duas partes tributam eſſe dicebat, rhetoricã pal- mæ, dialecticamꝗ́; pugno ſimilẽ eſſe, quòd latins loqueren- tur rhetores, dialectici autem compreſsius.& ibi. Dicamq; ſi potero rhetoricè, ſed hac rhetorica philoſophorum, non noſtra illa forenſi, quam neceſſe eſt cum populariter loqua mur, eſſe interdum paulo hebetiorem. de Fi. 107 b, Scripſit artem rhetoricam Cleantes, Chryfippus etiam, ſed ſic, ut ſi quis obmuteſcere concupierit, nihil aliud legat. de Or. 148 a, Inuenti ſunt, qui hanc exercitationẽ dicendi exagitarent, ut Socrates,&c. de Orat. 123 a, Ariſtoteles in quodam libro expoſuit dicendi artes omniũ ſuperiorũ. Par. 220 a, Omnis doctrina dicendi. de Orat. 85 a, Deo mni ratione dicendi.& 10 2 a, Qui de dicendi ratione ſcripſerunt. de Fi. 60 b, Artes rhetorum totæ ſunt forenſes ac populares. de Finib. 108 b, Erfi ingenijs magnis præditi quidam dicendi copiam ſi⸗ ne ratione conſequuntur, ars tamen eſt dux certior quàm natura..
RHETORICA, orum. rhetorum res, ſiue præcepta. de Fa⸗ 140 b, Mihi rherorica ueſtra ſat nota ſunt.
RHETORICF!. rhetorico more, copiosè, ſplendidè, orna tè. de Fi. 67 b, Rhetoricè igitur num mauis, quàm dialecticè diſputari? Tuſ. 204 a, At quàm rhetoricè, quã copiosè, quas ſententias colligir, queę uerba contorquet?de Cl. 168 a, Rhe- toricè& tragicè ornare aliquid.& de Ei. 95 b, Poteſt id qui- dem fusè& copiosè,& omnibus electiſsimis uerbis gra-
uiſsimisq; ſententijs rhetoricè& augeri,& ornari-
RHETORICOTEROS.magis rhetor, uel maior orator- de Ora. 158 b, Craſſum habeo generum, ne rhetoricotero tu ſis. Lucilij. Quidam legunt Rhetoriſtero.
RHETORIGV S, a, um. de Or. 96 a, Et noſtro more aliquan
do non rhetorico loquamur.& 92 a, Quæ arte ſua rhetori- ci illi doctores complecterentur.& de N. 59 b, Exercitatio- nes rhetoricæ. de Ora. 109 b,& Or. 198 a, Rhetorici quidam libri, quos tu agreſtes uocas.
RHODANV S, i. flu. Ep. 14 9,150.
RHOD OS. inſula. Att. 21, O ffl. 62.
RHODPDII. pop. de Offi. 62, pro Pom. 14 a..
RHOPOGRAPHIA. uirgultorum ſtirpiumãᷓ; deſcriptio, qualis ad ripas amnium eſſe ſolet, uel natura, uel arte facta.
L. Ripula.
RHYTHMVS. uide Numerus.
RHYTHMI CI, corum. qui ſtudiosè numeros ligant, quos muſici canant ad lyram,& omnino rhythmici ſunt poetæ lyrici. de Or. 160 b, Nec ſunt hæc rhythmicorum aut mufi- corum acerrima norma dirigenda. 1
RICINIVM, ui. pallij genus, ſiue ueſtimẽtum quadratum⸗
de Legib. 182 a, Extenuato ſumptu tribus ricinijs purpuræs & decem

auiſedenai met 1l. 16 b
magier dedlmu ad
ktor. 4: CL Gt Cc
** 1 4
Onſut,. C 8
n, non ceflauit nhudtie domo,opinor G
„Nam neg ilend. neque fnepio üe
..16 b, Contmtaninnd
monit deF ,hQuffuih m, non etiam Abain 4 ur etores, dilechi unam
LGrrckad lacnainten
.&de. 16 3 Maraunn agen thetorezmeonnim
d Plato exagitatoromnunte,
&e Pamphiluj thern ül 3
orIſocrates.
erorice, thtrorüginmg,
ucendi copia dixmd Rami 4 de l. 4 3 Anücqaſäta
at. de Fi. 62a,Zenoomnenund
ridutam eſſe diteda ternin a0 Emiléeſe qudd uons
autem compreßsius Kiüler hac thetorica philoſopton,a
nneceſſe eſt cum populentrbu
alo hedetiorem. Celiuw,dim
intes, Chryfppus ctum ſälini
aupierit, nihi aliudl an
c exercitationè dicendieutm
..uz a Aritoteles nqwian
omniu ſuperiorũ Pr.walſ
rat. 15 a,Deomai ntionedtall
atione ſcripſerunt. den tod
renſes ac populates tefuin
rxditi quidam diemä qin
ur, ars tamen etd catnt b
nat
—
1217 R I & decem tibicinibus, tollit etiam lamentationis.& 183 a. RICTVS, dus. oOs, præſertim minax,& hians. in Verr. 222 a, Rictus ſimulachri Herculis,& mentum paulo attritius. RID E O, es. riſum edo uel facio. in V. 161 b, Ridere conuiuæ, cachinnari ipſe Apronius. Epi. 106 a, Vereris ne,&c. ridea-
mus&eααασαπ‿⁴νμνιισιν2 rouerb. At. 314 a,& pro Qië a, Riſt
niuem atram, teq; hilari animo eſſe& promptoad iocan- dum, ualde me iuuat. Epi. 22 b, Dediſti nobis, Guem ſemper
ridere poſſemus. de Ar. 245 a, Cum riſeritis impudentiam
hominis, tum à me de tota concione audietis. de Fin. 146 b, Craſſus, quem ſemel ait in uita riſiſſe Lucilius,& ea re a„νι
Aagoy uocatum. Ar. 230 a, De hæreſi Veſtoriana,& de Pherio num more Puteolano, rifiſſe me ſatis, nihil eſt neceſſe me reſcribere.
RIDICVLE facetsè, perridiculum, iocò. I. V. 234 b, Theo-
mneſtus quidã homo ridiculè inſanus.& ad Her. 25 b, Ridi culè facere. Epiſt. 14° b, Dicere aliquid ridiculè.& de Orat. 106 a, Colligere multa non modò acutè, ſed eriam ridicule ac facetè.
RIDICVLVM,. iocus, facetiæ, digna res quæ omnium irri
ſione ludatur. de Ora. 135 a, Sæpe eriam ſententiosè ridicula dicuntur. Orat. 105 a, Altero utetur in iacendo mittendoꝗ; ridiculo.& ibidem, Vitabit etiam ridicula quæſita, nec ex tempore facta, ſed domo allata, quæ plerunq; ſunt frigida. Item ibi. Ridiculum ſubobſecœnum. Offi. 27 a, Perridiculum dicere aliquid.—
RIDICVLVS,, um. iocularis. At. 7 b, Facie magis quàm fa-
ceetijs ridiculus. de Orat. 128 b, Inueni ridicula& falſa mul- ta Græcorum. pro Ar. 187 a, Eſt ridiculum ad ea quæ habe- mus nihil dicere, quærere quæ habere non poſſumus. in V. 64 a, Ridiculum eſt putare,&c.
RIGEOes. conglatio, congelo. Tuſc. 162 b, Quod aut frigo re rigeant, aut urantur calore.
RIGIDV SAa, um. durus, erectus, rudis, de Nar. 27 b, Ibes ſunt aues excelſæ, rigidis cruribus, procero roſtro.& de Cl. 170 b, Canachi figna rigidiora ſunt, quam ur imitẽrur ueritatẽ.
RIG O, 2s. reſpergo. de D. 84 b, Quæ paruos Mauorrtis ſangui ne natos, Vberibus grauidis uitali rore rigabat. ad Her. 25 b. Iſti cum ſe fontes eſſe dicant,& omnium rigare debeant
ingenia, non putat,&c.
RIMA,mæ. hiatus. At. 225 b, Tabernę mihi duæ corruerunt, re- liquæ rimas agunt. Orat. 220 a, Neq; infarciens uerba quaſi rimas expleat.
RIM O R. arss. ſcrutor, inquiro. de D. 107 a, Sed tamen id quod rimatur, quantum poteſt, Poſsidonius.
RINGO K,. L. Subringor.
RIPA,æ. de N. 45 b, Liquores perlucidi amnium, riparum ue
ſtitus uiridiſsimi. de Cl. 194 b, Fluuium extra ripas diffluen
tem coercere. I. A. 16 ⁰½ b, Si ille ad eam ripam, quam conſti- tuerat, non ad contrariam naui ſe applicuiſſet. de D. 102 b, Eodem equo aduerſum aſcendi ripam.& ibi. Ad quandam magni fluminis ripam. de Cl. 169 b, Cum plebs prope ripã Anienis conſediſſet. de L. 159 a, In uiridi& opaca ripa inam bulare. pro Mil. u5 b, Ripa lacus.
RIPVIL A, læ. ripa. At. 24 6 b, Hæcrhopographia ripulæ uide- tur habitura celerem ſatietatem. L. Rhopographia.
RISV S,ſus. Att. 93 b, In quo tamẽ ille mihi riſum magis quàm
ſtomachum mouere ſolet. de Or. 120 b, Quo pacto concite- tur riſus, quomo do exiſtat, atq; ita repente erumpat, uide- rit Democritus.& ibid. de riſu. I. A. 174. a, Qui riſus homi- num do te erat?tantam eſſe tabellam,&c.& 218 b, Læticiæ ri ſus ſatis maximæ præclariſsimæq; pugnæ. in V. 205 b, Riſus populi atq; admurmuratio omnium tacta eſt. Epiſto. 119 a, Poſt repulſam uerò riſus facit, ciuem bonum ludit,& con- tra Cæſarem ſententias dicit. Q F. 3u1 b. In tabulam magni riſus conſequebantur. Ep. 59 b, Viſa eſt oratio non iniucun da,& mediocris quidam riſus eſt conſecutus. de Cl. 292 b, Equidem in quibuſdam riſum uix tenebam. I. V. 16z a, Tene re riſum. Qu. Pr. 312 b, Memini miros riſus nos edere.
RIT E’“, reclè. de Vn. 200 b, de N. i2 a, Hunc deum ritè beateq; duxerimus, ueſtrum uerò laborioſiſsimũ.& 38 b, Quorum animi cum æternitate fruerentur, dij ritè ſunt habiti. de Fi. 72² b, Quę poteſt appellari ritè ſapientia. de D. 84 b, Veteres ritè deos coluerunt. de Ar. 249 a, Si ædilis uerbo aberrauit, ludi non ſunt ritè facti. pro Do. 240 a, Is nihil ritè, nihil ca- ſte, nihil more inſtitutoq; perfecit. ad Her.⸗ a, Teſtam etum ipſo præſente conſcribunt, teſtes rite affuerunt, de L. 160 b, Ratio cùm perfecta eſt, nominatur ritè ſapientia.
RITVAILI S,le. de D. 95 b, Ritualis libri hi erät Hetruſcorum de ritibus& diſciplina ciuitatis.
RITVS,us. mos, conſuerudo rata& firma. de Legibus 178 2,
Deinceps in lege eſt, ut deritib. patrijs colantur optimi.& 174 a, Ex ritibus patrijs optima colunto. de Na. 66 b, Certę tempeſtates populi Rom, ritibus conſecratæ ſunt. pro Do.
RO 1218 *„. 2* 240 a, Quibúſnam uerbis, aut quo ritu eius do mum conſe- crares. de Am. 102 a, Qui pecudum ritu omnia ad uolupta- tem referunt. I. A. 172 a, Erat ei uiunendum latronum ritu. de L. 73 b, Quoq; modo& ritu fiant diſcunto.& 175 a, Ritus familiæ patrumq; ſeruari.
RI VALI 8, s.æmulus, quaſi competitor. Qu. Fr. 327 a, Pom- Peius quàm ſe ipſe amans ſine riuali. pro Clu. 31 b, Petere ædilitatem cum hominibus nobiliſsimis.
RI VALITAS, tis. Tuſcul. 221 b, Aemulario quæ riualit ati ſi-
milis eſt.
RIVVLVS,L. de Or. n9 a, pro Cæl. 41 b.
RI VVS, ui. Top. 223 b, Riuorumà fonte deductio. de Fat. 141 a, Pro Cæl. 41 a, Vt riuulus accerſitus& deductus ab ipſo capite.
R 1XAs. lisz turba, iurgium.J.V. 234 b, Ecce autem noua turba
q; Tixa. Pro Cec. 287 b, Defenſor nimium litigioſus, conci tus ad rixam. Epiſt. 140 a, Acad rixa eſt.
RIXO R. aris. iurigio contendo. de Or. 131 a, Cum eſſet cum ea
emiæ noſtræ cum eom agna
—
Tarracinæ de amicula rixatus.
ROB O RO, u. corroboro, confirmo, ſancio. Ora. ꝛ01 a, Elo- quentia educata nutrimentis epidictici generis, ipſa ſe po- ſtea colorat& roborat. Of. 23 a, Cato grauitetem ſuam per
Petua autoritate roborauit. Epiſt. 187 b, Vt hæc auroritate
tua roborarentur.
ROBVR, oru. quercus, ſiue duriſsimum lignum. de Diu. 127 a In robore inſculptas fuiſſe priſcarum lirerarum notas. b, Quis robur illud incidit, dolauit, inſcripſit. pro Mur. 142 a, Lacedæmonij qui quotidianis epulis in robore ac- cumbunt.
ROBVR, firmitas, nerui. pro Pom. b, Altera pars, quæ mul- to plus firmamenti ac roboris habebat. pro Domo, 226 b, Cum iam à firmiſsimo robore copiarum ſiarum relictu:
efſet. de Ar. 24 8 a, Nec robore Gallos, nec calliditate Pœnos
ſuperauimus. pro Cæl. s3 a, Cum autem paulum iã roboris acceſsiſſet xtati, in Africam profe ctus eſt. pro Cl. 50 a, On.
Tintinnius C. Mecœnas, illa robora populi Rom. pro Mur.
137 b, Venio nunc ad Catonem„quod eſt firmamentum ac robur totius accuſatio nis. de Fin. i2 7 a, Dummodo plus in uirtute teneamus firmitatis& roboris. Attic. ↄ5 a, Auxilia
ſanè bona Galatarum(hæc enim ſunt noſtra robora.) Ora. 200 a, Verſaris in optimorum ciuium uel flore uel robore. Pro Font. 297 b, Equites tantum habuerunt animi, tantum roboris, ut,&c. de Or. 140 a, Virtutes quæ in animi magni- tudine& robore poſitæ ſunt.& Tuſc. 169 a, In animi robo- re,& magnitudine. Ep. 78 a, Quantum in cuiuſq; animi ro- boris eſt& neruorum. Epi. 165 a, Nam& ro bur,& ſoboles militum interijt. contra Rul. 85½ b, Si paulum affumpſerint uetuſtatis ac roboris, non continebuntur. pro Sex. Ro. 33 b, Meſlala, qui fiiam ſatis ætatis ac roboris haberet, ipſe pro Sex. Roſc. diceret. I. A. 227 b, Alter uirtutis robore firmior quam ætatis, cum his profectus eſt. pro il. 12:u a, Milo eſt incredibili quo dam robore animi ſèprus. Offic. 4 a, Animi excelſi atq; inuicti magnitudo ac robur.
ROBVSTVS, um. fortis, ualens, potens, neruoſus, habens firmamentum& robur, multum uel ſatis uirium habens, maximis corporis uiribus, lacertoſus. cont. Rul. 33 b, Robu- ſtus& ualens,& audar ſarelles.& I. C. 10%8 b, Homo ætate
confectus, exercitatione robuſtus. pro Pl. 263 a, Non enim tribum Tarentinam, ſed ſolidam& robuſtam,& aſsiduam frequentiam præbuerunr. pro Cæl. 38 b, Vellem aliquis ex uobis robuſtiorib. hunc maledicédi locum ſuſcepiſſet. I. A. 172 a, Sed hæc quæ robuſtioris improbiratis ſunt, omitta- mus. I. A. 200 b, Malum inueterarum fit plerunq; robuſtius. de D. 87 b, Res uetuſtate robuſtas calumniando uelle per- uertere. Tuſ. 220 a, Robuſta illa& ſtabilis fortitudo. I. V. 62 a, In clamando uideo eum eſſe bene robuſtu m. pro Syl. I. P. 7 a, Nondum ſtatuo te ſatis uirium habere, ut,&c.& ibid.
Quòd ſi eſſes uſu atq; ætate robuſtior, eſſem,&c. Atti. 135 b,
Quanto& honor hic illo eſt amplior, eſt ipſe rbuſtior. de
Ar. 253 b, Deinde iam robuſtus,&cc. id eſt, grandior factus.& Offic. 14 a, Robuſtus animus. l. A. 203 a, Cn. Pompeius ætare robuſtior.
ROD O, du. corrodo, derodo, exedo. de D. 120 b, Quafi uerò quicquam interſit, mures noctem& diem aliquid roden- tes, ſcuta an cribra corroſerint.& ibid. Ouòd clypeos La- nuuij mures roſiſſent. pro Cor. 67 a, Qui aliquem in cõui- uijs rodunt, in circulis uellicant, ubiq; carpunt.
ROGATI O,onis. rogatus, obteſtatio, preces. Q. F. z19 b, Ego Currium rogatione tua diligo. de Or. 62 a, Kogatio,& huic finitima percontatio.—
ROGATIO.lex eſt de quibuſdam, non omnibus, ſic dicta,
3 9 1 1— quòd rogando pop. feratur. de Cl. 172 b, T. Libo trib. pleb. rogationè in Galbam priuilegij ſimilé tulit. pro Cor. 6örb, „ Rogartio,

1219 X O Rogatio, quæ de Pompeio à Gellio lata eſt. pro Syl. 179 b, Sylla eam rogationem de ſe ferri nõ uult. pro Cl. 47 a, Diſ ſuaſio rogationis eius quę contra coloniam Narbonenſem ferebatur. Poſt. 200 a, Tribunitijs illi rogationibus ſunt re- ſtituti. pro Do. 223 a, Si retulit falſum 8.C.tum eſt rogatio: ſinon retulit, nulla eſt. pro Seſt. S a, Promulgatur ab eodem rogatio de mea pernicie.& At. 40,& a, Promulgare roga- tionem. de Or. 126 b, Tribuni ex templo pulſi, cum rogatio ni intercedere uellent. Qu. Fr. 207 b, Perferre rogationem.
KROGATIVNCVILA, l. rogatio legis, Per contemptum 8
ſic appellata. pro D. 223 b. ROGATIVNCVLA, interro gariuncula. de Fi. 57 a, Chry- ſippus quadam rogatiuncula delectatus,&c. ROGATO R, or. de Nat. 28 a, Aruſpices reſponderunt, non juſtum fuiſſe comitiorum rogatorem.& de D. 87 b, 124 a, Qui rogator centuriæ fuiſſet. I. P. 87 a, Vos rogatores, uos diribitores, uos cuſtodes fuiſtis tabularum. Poſt. 210 a, Quã do tor rogatores,&c. Attic. 263 a, Quanquam hæc epiſtola non ſuaſoris eſt, ſed rogatoris.
ROGATVM, n. pro Flac. 14.8 a, Is nunquam mihi ad roga- tum reſpondet,& accuſatori pluſquam ad rogatum re- ſponder. 1
ROGATVS, tus. ornatus. de Nat. 5a, Ad eum ipſius rogatu accerſituque ueneram.& de Am. 96 a, Vt prodeſſem multis tuo rogatu. Ep. 95 b. Rogartu eorum, qui,&c.& 219 a, Roga- tu meo impetrauit. At. ̃ a, Et ego eius rogatu. RO G O, as. oro, precor, precariò precor, quæſo, deprecor, ob- ſecro, obteſtor, quæro, appello. Antequam. 197 b. Illud à uo bis peto& rogo, ut,&c.& Tuſ 226 b, Aut rogandi ſunt, orã did;, ut,&c. I. V.9r a, Rogat& orat,&c. I. V. 5§5§ b, Rogare& orare ne illos ſupplices aſpernaret. I. V. 202 b, Profectò hinc natum eſt, Malo emere quàm rogare, prouerbium. J. V. 2 47 b, Quo tempore etiamfi precariò eſſent ro gandi, tamen ab ijs impetraretur. J. V. 214 b, Iſte petit à rege,& eum pluribus uerbis rogat, uti,&c.& 64 b, Ille ab Sardis rogatus ad cau- ſam acceſſerat. Epiſt. 37 a, Nihil addidi, niſi quod publicani me rogarunt. pro Flac. 151 b, Te oro& obteſtor, ut,&c. Ep. 49 a, Cæſar dixit, ſe ſenatui roganti de Marcello ne homi- nis quidem cauſa rogaturu m. At. 183 a, Cæſar ne rogari qui- dem ſe paſſus de illo. Offic. 60 b, Mos rogandi iudicis, quæ ſalua fide facere poſsit. ad Heren. 25 b, Sed huius exemplum aliunde rogabo, tibid; oſtendam. Tuſ. 151 b, Si te rogauero, nônne reſpondebis?& 246 a,& de Fi. 144 a, Quid me iſtud rogas, inquam? Stoicos roga.& Ora. 197 a, Quod quoniam me ſæpius rogas,&c. de O r. 162 b, Demoſthenes cum roga- retur, quid in dicendo eſſet primum, reſpondit, Sec. I. V. 31 a, Tum reſpondeto ad ea, quæ de te ipſe rogaro. I. V. 203 b, Ta metſi rogatus de Cymbea, tenetis memo ria quid reſponde rit. Att. 7 b, Primùm ſcito me non eſſe rogatum ſententiam. Poſt. 20 8 a, Quem in ſenatu tertio loco ſententiam rogaris. & Qu. Pr. 306 b, Racilius de priuatis me primùm ſentèriam rogauit. At. i51 a, Cæſar uolet ut Coſſ. roget prætor, uel di- tatorem dicat. Ep. 202 a, Nunc àte illud primum rogabo, ne quid facias,&c. At. 229 a, Meo iure te hoc beneficium ro go. At. 163 a, Mi Planci rogo te atq; etiam oro, ſic medius fi- dius, ut,&c. At. 28 6 b, Nos hi ſumus, de quorum ſalute unus homo rogandus uideatur. Qu. Fr. 302 a, Hoc te ita rogo, ut maiore ſtudio rogare non poſsim. ibid. 318 b, Taurum de aqua per fundum ducenda rogabo.& 325 b, Quod me de faciendis uerſibus rogas, incredibile eſt,&c. de Am. 105 b, Neq; rogemus res turpes, neq; faciamus rogati. KOGARE. eſt cum populo agere de ferenda rogatione, uel lege, uel rogare, uel legem ferre. Rogaſsit& rogaſsint, pro rogauerint: id eſt, ſtatuerint. de Le. 185 b, Quod tribuni ple- bem rogaſsint, ratum eſto.& 186 a, At. 50 b, Cum lex abroga tur, illud ipſum rogatur, quum eam abrogari oporteat. pro Seſt. 15 a, IIlo die mihi pernicies, Gabinio& Piſoni prouin- cia rogata eſt. I. C. 103 a, Leges quæ de ciuium reorum ſup- plicio rogatę ſunt. pro Do. 223 a, Hęc lex iure rogata eſt. pro Cec. 303 b, Si quid ius non eſſet rogari, eius ea lege nihilum rogatum. pro Fl. 152 a, Nos hic in mare ſuperum& inferum ſeſtertiüm ter& quadragies rogamus. Attic. 6 b, De modo rogandi.
ROGVS, i. lignorum ſtrues, ad cadauera cremanda compa rata. de Le. 182 a, Hoc plus, inquit, ne facito rogum, aſcia ne polito. de Di. oo a, Calanus Indus, cum aſcẽderet in rogum ardentem, inquit,&c. de Na. 77 a, Dionyfius in tympanidis rogum illatus eſt. pro Qu. 18 b, Eum exiſtimatio bona uſq; ad rogum proſequatur. de Fin. 206 a, Vſq; ad illum à Cyro extructum rogum. Tuſ. 166 a, Metellum multi filij, filiæ, ne- ptes, nepotes in rogum impoſuerunt.
ROMAmd. contra Rull. 85 a, Roma in montib. poſita,& con- nallibus, cœnaculis ſublata atq; ſuſpenſa. Antequam. 196 b, Princeps oninium terrarum ciuitas.& ibid. Illuſtriſsimum
R O 1220
orbis terrarum monumentũ. de D. 102 b, Certabant urbem Romam Remãmne uocarent. Roma ars omnium terrarum, poſt Red. Roma ciuitas ex nationum conuentu conſtituta, de Pet. Conſ. Roma domus uirtutis, imperij& dignitaris,i de Orat. Roma domicilium imperij& gloriæ, ibid. Roma Iux orbis terrarum,& arx omnium gentium, in Cat. Roma
ſexennio poſt Veios captos à Gallis capra, Diu. lib.:, Romę
R
& reges augures,& poſtea priuari eo dem ſacerdorio præ-
diti, remp. religionum authoritate rexerunt, Diu. lib.1. Ro- mæ ubi tanta arrogantia eſt, tam immo derata lib ertas, tam inſinita hominum licentia, ad Qu. Fr. Redij Romam Fon- teij cauſa ad VII idus Quintil. 4 ad Atric. Roma in terris ni- hil melius,3 de Nat. deor.
O MANI, erum. Romani præter cæteras gétes Iaudis& glo riæ auidi, pro lege Manil. Romani ciues facti siculi, lege An tonij, 14 ad Atti. Romani, ueteres atq; urbani ſales, o Famil. Romani ſecius quàm Græci poeticam acceperunt, Tuſ.qu. lib. 1. Romani nihil in bello fine extis agebant, nihil domi ſine auſpicijs, Diu. lib. 1. Romani Tuſculanos, Aequos, Vol- ſcos, Sabinos, Hernicos uictoria parta non modò conſerua runt, ſed eriam in ciuitatem acceperunt, Of.i. KRomani tem- pora uoluptatis laboris; diſpertiunt,&c. pro Mur. Roma niomnia aut inuenerunt per ſe ſapientius, quàm Gręci, aut accepta ab illis fecerunt meliora, Tu ſcu. quæ. lib,:. Romani omnibus rebus agendis, quod bonum, fauſtum, felix, fortu natumꝗ; eſſet, præfabantur, Diui. lib.. Romani eos uende- re ſolebant, qui milites fa cti nõ eſſent, pro Cec. Romani mi nus quàm Latini literis ſtudebant, 3 de Or. Romani omni- bus naualibus pugnis Carthaginenſes uicerunr, pro lege Mail. Romanorum antiqua iuriſiurandi formula& con- ſuetudo, Acad. quæſt. ed. i. lib. 2. Romanorum ingenia mul- tum cæteris hominibus omnium gentium præſtiterunt, 1 de Or. Suauitas ſermonis Atticorum& Romanorum pro- pria, de Or. Apud priſcos Romanos morem hunc epularum fuiſſe author eſt Cato in Originibus, ut deinceps, qui accu barent, canerent ad tibiam uirorum clarorum laudes atq;
airtutes, Tuſc. quæſt. lib. 4.
ROMANVS adiectiuum. Romana Juno talis non eſt, qualis
Soſpita, de! Jat. deor. i. Populi Romani omnis religio in fa- cra& in auſpicia diuiſa,3 de Nat. deor. Populum Romanũ manus ſuas non in defendenda republica, ſed in plauden- do conſumere, 16 ad Att. Regnum non modò Romano ho- mini, ſed ne Perſæ quidem cuiquam tolerabile, i0 ad At- tic. Romano more commendare, 7 Fam. Romano more loqui, ibidem. Romuli fex de repub.¹ ad Attic. Romani ludi, ide Orat.& 7 in Ver. Nunc Romanas res accipe, ad Attic. 1
ROMILIAtribus. contra Rul. 8u b, Reſpondit à Romilia tri
bu ſe initium eſſe facturum. L. Tribus.
ROMVILVS,k. Quirinus. I. C. in a, Romulum qui hanc ur⸗
bem condidit, ad deos immortales beneuolétia famaq; ſu-
ſtulimus. de Leg. i56 b, Romulus poſt exceſſum ſuum dixit Proculo Ilulio, ſe deum eſſe,& Quirinum uo cari, templùm- que ſibi dedicari in eo loco iuſsit. I. C. u;. a, Romulus, quem inauratum in Capitolio paruum aclactante: n, ub eribus lu pinis inhiantem fuiſſe meminiſtis. Offic. 60 b, Peccauit igi-
tur, pace uel Quirini uel Romuli dixerim. de Diuin. 102 b, Romulus pulche. Lege Aeuum. Ro mulus urbem auſpicatò
condidit, 2 de Leg. Romulus non ſolum auſpicatò Romam condidit, ſed etiam optimus augur fuit, Diuinat. 50 b. Ro- mulus auſpicijs, Numa ſacris conſtitutis, fundamenta iecit noſtræ ciuitatis, 3 de Nat. Romulus, cum ei uiſum eſſet uti- lius, ſolum, quàm cum altero regnare, fratrem interemit, Offl.z. Romulus conſilio magis& ſapientia, quàm eloquen tia uſus eſt, i de Ora. Romulus& Remus cùm altrice belua ui fulminis icti conciderunt, Diuin. lib. 2. de ſtaruis eorum. Romulus& Remus ambo augures fuerunt, Diuinat. lib. 2. Romuli ſtatua de cœlo tacta, in Cat. Romulum, qui hane urbem condidir, ad deos immortales beneuolentia famaꝗ; ſuſtulimus, in Cat. Romulo moriente, deficere ſol homini- bus extinguiq; uiſus eſt, Som. Scip.
RORANS, tis. de Sen. 89 b, Pocula ut in Sympoſio Xxenophõö-
tis minuta atq; rorantia.
RO S, roris. humor ille qui ſereno cœlo no tibus fit. de D. 83 a,
Cum primùm gelidos rores aurora remittit, Quæ paruos Mauortis ſanguine natos. de D. 84 b, Vberibus grauibus ui¹ tali rore rigabat.
ROSA,æ. I. V. 241 a, Puluinus perlucidus Melitenfi roſa far-
ROSCIVS, ſij. hiftrio nobilis.).Statilius. pr
tus. Tuſc. 24 2 b, An tu me in uiola putas, aut in roſa diceres
&199 b, Sertis redimiri& roſa. de Fint. lib. 2, Clamat uirtus
beatiorem fuiſſe, quàm potantem in roſa Thorium.
0 Qu. R.50 4½
de Or. 95 b, Roſcius hoc iãdiu eſt aſſecutus, ut in quo quiſ-
jus diceretur- de Cl. 192² a7
que artificio excelleret, is in ſuo genere Roſe
—

5 1 dlon m con num en. den
rur Diui. lid.a. R lacinö eſſent pr tudedant zdeOr. (urthaginenſes ritenm mn uqua mrifiurand formäkgn 1lid.*.Ro manorumingeiän,
omnium gentium pretem 4 Atticorum& Romnonan Romanos moreu hunc ulm Originidus ut deincegegain am uirorum clarorum lua .4. „Romana luno tilummnthmi wpuli Romani omaunigun 3 de Nat. deor. Populum lani endenda republica ſcdinsl Recnum nou modô Ronm im cuiquam toleradile, däl amendare, Fam. Nomamen ſer de repud. 1ad rieum er. Nunc Romanai tes acce,
1Rul. 3ub, Reſpondt lmht um. L. Tribus. 1.C. Hna, Romulum mu . 4 zafus amortales beneuoletatinae
8
Romulus poſt erceſun äund ife,& Quirinum uoemim 4 dco iußit l. C.uſs— o paruum ac ladmtenan meminiltis. Oic.50 dn b gomoli detim. dehuni ** Alus urdem alh
. — — — — ☛ ——— — — — —
4 1 9 1 3 godilis. a gacuru ds,
1
1 ziu cl* ſciu h mnere” 40
—= —
1221 RO de Cl. 192 a, de Ora. 95 a, Roſcium eſſe in ſcena. de Or. 10 b, Noluit, inquiunt, hodie agere Roſcius, aut crudior fuit.& de L. 58 a, de Roſcio. ROSIA,iæ. Opp. Italiæ. ad Atti. 62 b, Roſiæ uixi cum Axio,&c. ROSTRATVS,4, um. de In, 74 b, Roſtrata nauis. ROSTRVM, ftri. Os, os auis, deinde etiam aliorum quorun- dum animalium,& rerum. L. Fruſtum. dę N. u b. Ibes aues excelſæ, rigidis cruribus, corneo progeroq́; roſtro.& 5oa, Vnguium tenacitas, aduncitas roſtrorum. de D. 85 a,& nd b, Sus roſtro humi Aliteram impreſsit. de N. 50 b, Roſtrum in camelis.& I. A.588 b, Roſtrum canis. de L. 170 a, Hoc qua ſi roſtro finditur Fibrenus. ROSTRA. templum, ſiue forum Roma, ante curiam Hoſti- liam, in quo erat ſuggeſtum roſtris nauium captarum orna tum, ubi oratores conciones ad pop. habere conſuerant. At. 28 3 b, Lepido ſtatuam in roſtris ſtatuimus. LV. 34 a, Cum Vectius peroraſſet, deſcendiſſetꝗ́; de roſtris. I. P. 30 b, Sem- per in roſtris curiam, in ſenatu populum defendi. ROTA, zz. orbis. in P. 84 a, In quo ne tum quidem fortu- næ rotam pertimeſcebat. I. Arat. Hunc tangit rota ferui- da ſolis
RO TA. crur, patibulum. Tuſ. 233 a, In rotam beatam uitam
non aſcendere.
ROTVNP F. concinnè, explicatè. de Finib.107 b, Iſta ipſa
quæ tu breuiter, regem dictatorem, diuitem ſolum eſſe ſa- pientem, àte quidem aptè& rotundè. 3 ROTVND O, das. rotundoſum facio. de Vn. z0 b, Cumꝗque fimilem uniuerſitatis naturæ efficere uellet, ad uolubilita- tem rotundauit. ROTVNDVS,a,um. globoſus, conglobata figura. de Nat. 61 b, Forma rotunda illam negat eſſe pulchriorem Plato. & 49 b, Sunt enim rotunda, quibus forma minimè noceri Poteſt. de Som. ud a, Stellæ globoſæ& rotundæ. de Vn. 19 5, Deus mundum ea forma figurauit, qua una omnes relique
formæ concluduntur:& globoſus eſt fabricatus, quod
paupoesolis Græci uocant, cuius omnis extremitas paribus à medio radijs axtingitur: idque ita tornauit, ut nihil fieri Poſsit rotundius. de N. 35 a, Volubilis& rotundus deus.& de Or. 159 b, Cœlũ rotundum eſſe. Tuf. 24 2 a, Medius mun- di locus, qui eſt idem infimus in rotundo. de Fi. 72 b, Qua- dratum rotundum. de Cl. 19° a, Verborum apta& quaſi ro tunda conſtructio. Or. 100 b, Thucydides perfectior, ne ſa- tis, ut ita dicam, rotundus.
RVBE O, bes. erubeſco, pudet. in V. 146 a, Hærere homo, auer- ſari, rubere. ad Attic. 240 a, Rubeo, mihi crede: ſed iam ſcri-
pſeram, dolere nolui.
NVBER, a, um. de Nat, 20 b, Rubrum mare. ad Heren, 39 b,
Hunc dico rubrum, breuem, incuruum, canum, ſubcri- ſpum, cæſium, rubrum: id eſt, ruſſum, quem ruftum alij nocant.
RVBICO N ni.L.A. 06 b, Vt exercitum citra flumen Rubi-
conem, qui finis eſt Galliæ, educerer. RVBOR., oris. Tuſ. 212 a, Ex quo fit, ut pudorem rubor conſe-
quatur. de N. i6 a,& ad Her. 27 a, Ille fuſus& candore mix-
tus rubor. Or. 20 4 a, Eucati medicamenta candoris& rubo
ris omnia repellentur. de Ora. 131 a, Præſtare ingenuitatem
& ruborem ſuum uerborum obſcœnitate uitandaàä. RVBRAſaxa, locus. Philip..z..
RVBRICA, cæ. terra rubra. ad Herenn. 23 a„Rubrica deli-
butus. 4
RVCTO, as. crudelitaté exhalo. I. A.171 b, Cui ructare turpe
eſſet, is uomuit. Tuſ. 247 b, Confer ſudantes, ructantes, re- ferto epulis tanquam opimos boues, Epiſt. 19 8 b, Ructans nauſeans. RVCTVS, clus. crudiratis exhalatio,& ructus oris eſt, crepi- tus uentris. Epiſt. 141 a, Stoici crepitus aiunt, æquè liberos ac ructus eſſe oportere. RVDENS, z. D. 106 b, Sed eſt quaſi rudentis explicatio.& Tuſ. 236 a,& Epi. u2 b, Hic tibi clamor tonitruum,& ruden tum ſibilus. RVDERE. quod aſinorum eſt nominatione factum. ad He- ren. 23 b 8.S.. RVDIMENTVM, z. in Sal. 272 a, Qui ne incipiens quidem peccâre, minimis rebus poſuit rudimentum. in Sal. 273 a, An ulla alia putas eſſe rudimenta& incunabula uirtutis? 4 RVDIS, de. imperitus, indoctus, impolitus, ignarus, inſcius, tyro, hebes, tardus, pinguis, ſtupidus, bardus. I. V. u12 a, Ta- metſi Verres non prouinciæ rudis erat& tyro.& 126 a, Nos qui rudes harum rerum ſumus.& Ac. b, Rudis rei milita- ris. pro Cor. 64 b, C. Marius non rudis exemplorum.& pro Flac. 149 b, Homines imperiti, rerum omnium rudes igna- riq́;. pro Seſt. i3 a, Tam eram rudis?tam ignarus rerumè tam expers confilij aut ingenij?&c. de Or. 103 b, Orator nulla in re tyro ac rudis, nec peregrinus atq; hoſpes eſſe debet. I.A.
4
R V 12²²2 20 b,& pro Ma.3 4 b, Ignarus& rudis in rep. Epi. 45 b, Ru- dis eſſe uidebar in cauſa. de Orat. 106 b, In communi uita non eſſe hebetem neq; rudem.& 87 b, Seruro facetus,& nul la in re rudis. de N. 61 a, Rudem me diſcipulũ atq; integrum accipe. Genus hominũ rude, hebes,& impolitum. L.Impo- litus, de Or. 160 a, Rudis& indocta oratio.& 95 a, Quę puo ris nobis inchoata,& rudia exciderunt. de Cla. 192 b For- ma ingenij admodum impolita& planè rudis. de Orat. 88 b, C. Barbo ignarus legum, hæſitans, rudis in iure ciuili.&s 99 a,In minoribus nauigijs rudem eſſe ſe confiteri. pro Pl- 273 a, Has orationes ego ſcripfi rudis& ferus. de Diu. 129 b, Epicurus hebes ac rudis. Qu. Pr. 313 a, Villa aperta, ac ne ru- dis quidem etiam nunc. Poſt. 207 a, Homo fine ſenſu, ſine
ſapore, elinguis, ru dis, tardus. 6
RVDIS, dis. uirga qua donabätur, qui uacationem ab aliquo munere accipiebant. Hinc pro uacatione ipſa ſumitur. I. A. 174 b, Tam bonus gladiator rudem tam citò accepiſti. Oct. 331 a, Qui ueteres gladiatores reli quias ludi Cæſaris ad ru- dem compuliſſer.— RVDIVShomo:id eſt Ennius, à Rudijs oppido, quæ fuit En nij patria. pro Arch.:180 a... RVGAga. funt cum cutis in ſenectute contrahitur. de Sen. 90 a, Non cani, non rugæ repentè autoritatem afferre poſſunt.
5
Poſt. 207 b, Hic uos rugis ſupercilioq; decepit.
RVINA, na. caſus, tempeſtas, procella, pernicies. de Or. 141 a, Hoc interim ſpacio conclaue illud concidit, ea ruina 0p- preſſus Scopas cum ſuis interijt. de D. u2 b, Ruina igitur op preſſus eſſet.& n b, Dij habitantes tanquam inter duos lu cos, ſic inter duos mundos propter metum ruinarum. I. C. 100 a, Prætermitto ruinas forrunarum tuarum. Attic. 18 ¼ b, Quas omnes impendere tibi proximis idibus ſenties. Item,
Magna ruina impendet. de Fin. 14 4 a, Vtinam quidem id di cerent, iam ruinas uideres. pro Cl.;z7 b, Non fuit illud iudi cium,&c. ſed uis, ur ſæpe dixi, ruina atque tempeſtas. de L.e gib. 163 b, Si Academia inuaſerit in has rationes, nimias rui nas edet.
RVI NOSVS, z2, um. quod ruinam minatur. Offic. 62 b, Aedes
malè materiatæ, ruinoſæ.)(. Domus bene& ratione ædi- ficara. 8
RENVNCIATIO,vni. recordatio. Atti. 29 bRenunciatio
quotidiana. RVMO R, ris. fama. Epiſtol. 127 a, Ex Afia nihil perfertur ad nos præter rumores de oppreſſo Dolabella, ſatis illos qui- dem conſtantes, ſed adhuc ſine autore.& z63 b, Rumores tri ſtiores, ſed æέαιmσπττ. Epi. 9, Rem te ualde bene geſsiſſe ru- mor exat.& z1 a, Perferret multa eriam ipſe rumor. pro Mu. 132 b, Totam opinionem parua nonnunquam commutat aura rumoris. 5 Nat. 62 a, Rumoribus, inquit, mecum pu- gnas, ego autem à te rationes requiro. pro Deiot. 14% 2, Graues rumores ſparſi ſunt.& ibid. At miſit qui rumores Africanos ekciperent,& celeriter ad ſe referrent. Atti. 252 b, Sed tamen rumoris neſcio quid afflauerar. I. P. 91 b, lnanem rumorem aucupari. I. A. 260 a, Rumoribus improbiſsimis diſsipatis.& Epiſt. i27 a, Rumor raucus. Qu. F. 317 b, Rumor di tatoris iniucundus bonis. RVMP O, pi5. diſſoluo, diſcindo. I. C. 19 b, Cęeſar adiungit gra uem poœnam municipibus, ſi quis eorum uincula ruperit.& Tuſ. 164 a, Nec tamen ulla uincula carceris ruperit, in V. z1 a, Vt aliquando iſta quæ ſunt inflata rumpantur.& de Diu. 115 a,Inflatas rumpi ueſiculas. pro Cor. 57 a, Eœdera negli- gere, uiolare, rumpere.& ad Her. 28 a, Rumpere fœdera. de Orat. 107 a, Conſtat agnaſcendo rumpi teſtamentum. Qu. Fr. 328 a, Ego his malis reip. quibus antea rumpebar, nunc ne moueor quidem. RVMVSCVLVS, B. louis rumor. pro Cl. 39 a,& de Leg. i91 a, Imperitorum hominum rumuſculos aucupariiä. RVO, w. ruinam edo, præcipito, præceps agor uel feror. pro Pomp. 7 b, Ruere illa non poſſunt, ut hæc non eodem labe- factata motu concidant. pro Mar. 133 a, Vt fine ulla ſpe ad interitum ruerem uoluntarium. Atti. 106 a, Ego bonos ui- ros ſequar, etiam ſi ruent.& nã a, At illum ruere nunciant, iamiam que adeſſe. pro Dom. 241 b, In agehdo ruere,& ſæ- pe peccare. de Finib. i3i a, Quidam in m ala ſcientes ruunt. &⅜56 a, At id ne feræ quid em faciunt, ut ita ruant atq; tur= bentur,&c.. RVPTV S, 4, um. irritus. de Orat. 99 a, Teſtamentum ruptum aut ratum. RVRS VM,& rurſus. denuò, iterum. pro Mur. 127 b, Quo loco ſi tibi ſumis,&c. faqiqur rurſus plebs in Auentinum ſeuo- candã uideatur. Attum u7 a, Rurſus autem,&c. denique, &c. de Cl. 168 b, Rem laudando augere.)(. Vituperando rurſus affligere: id eſt, contrà. de Orator. 94 a,& Tuſcu- lan. 158 a, Neqe rurſum eam totam, ficut plerique faciunt, repudiaui. 1 RVS,

1223 R
RVS, ru. locus extra urbem, ubi agri ſunt,& uillæ. idcirco pro uilla capitur- pro Cl. 47 a, Fortè euenit, ut ruri in Priuerna- ti eſſemus. Of. 74 a, Pater filium ab hominibus relegauit,& ruri habitare dixit. At.:20 b, Atticam rure eſſe arbitror. Ep. 76 b, Cum Tullius rure redierit„mittam eum ad te. pro S. R. 40 b, Habet animi cauſa rus amœnum& ſuburbanum.
Tuſc. 2 48 a, Nec tam multa& rardò uident, cum in ſua rura
uenerint. de Orat. uo b, Rus ex urbe tanquam ex uinculis
euolare. Inuiſere res ruſticas delectationis cauſa. L. Ruſti-
cus. At. 241 a, Rure iam redieram, queęris an ego,‚ cum omnes caleant, ignauiter aliquid faciam? Q„Etob ſam urbe relicta rura peragrantes, ſæpe ſoli ſumus.—
RVSSVS, 4, um. ruber. de Diuin. 120 a, Galli gallinacei, ut ait Ennius, fauent faucibus ruſsis, cantu plauſuque pre- muft alas. 1
RVSTICANVS, 4, um. ruſticus. I. V. 102 a,& 242 b, Atti. 131 b, Homines ruſticani ex municipijs. de Orat. 105½ b, Ruſticanus quidam,&c. Tuſc. 186 b, C. Marius ruſticanus uir, ſed planè uir. pro§. R. 26 b, Tamen ne hæc attenta& ruſticana uita re legatio appellabitur.
RVSTICATIO,, onis.de Am. 115 b, Peregrinationes, ruſtica- tionesque-.
RVSTICATV S, tus. ruſticatio. Attic. 185 b, In ruſticatu gar- rire& ſcrißere.
RVSTICE importunè, duriter, inurbans. Offic. 60 a, Attic. 198 a, Vrgent ruſticè ſanè, negant enim,&c.
RVSTICO R, arws. ruri habito, de Or. u16 a, Pro Ar. 189 a, Lę- lius ſemper ferè cum Sciptone ſolitus erat ruſticari. ad Att. lib. ia, Sin ruſticatur,&c. pro Arch. 189 a, Pernoctant nobi- ſcum; peregrinantur, ruſticantur de bonis artibus.
RVSTICVLVS,I. pro Seſt. 2: a, Ruſticulus non incautus.
RVRTICVS, a, um. ruſticanus, agreſtis, inurbanus, inſuaui- um morum, difficilis.)(Vrbanus. de Fin. do0 b, de N. 62 3, P. Vacienus homo ruſticus.& pro Seſt. 23 a, Sunt municipales ruſticiq; Romani. ¹29 b, Homines ruſtici& agreſtes. pro S. R. zo b, Vita ruſtica, parſimoniæ magiſtra eſt.& 26 a, Vita ru ſtica honeſtiſsima atq; ſuauiſsima. Orat. 204 b, Sermo non moddò urbanorum, ſed etiam ruſticorum. Item: In ruſticis moribus, in uictu arido, in hac horrida incultaꝗ; uita eiuſ- modi maleficia non gignuntur. de Ora. 146 b, Ruſtica uox, & agreſtis.&, Ruſtica aſperitas. de Or. 90 b, Nicander Colo phonius poeta, de rebus ruſticis ſcripſit. Ibidem, 106 b, Res ruſticas uel fructus cauſa, uel delectationis inuiſere. pro S. R. 42 b, Homo imperitus morum, agricola,& ruſticus.
RVT Axutorum-de Orat. 129 b, Dicet te quum ædes uenderes, ne in rutis quidem& cæſis ſolium tibi paternum recepiſſe. Part. 239 b, Cuin quæritur, quæ ſunt ruta cæſa. Topic. 229 b, Ruris cæſis receptis in uenditione.
RVTA cæſa, ea ſunt quę ſine ulla demolitione domus auferri poſſunt: ur lapides; ligna, ſubſellia, lecticæ, capſæ, ferramen- ra, reliquaq́; ſupellex.
RVT A,æ. herba amara,& contra uenena ualens. L. Puleium. L. Menta.
RVTVLA, ruta. L. Menta.
RVTVIL L pop. de Or. 353 b, Nos ſumus Romani, qui fuimus Rutili. Ennij.
RVTILV S, a, um. coruſcus, de Som. 128 b, Rutilus horribiliſ- que Mars. in Arat. Rutilum lumen.—
4
M Litera cum C, ſignificat Senatuſconſultum, ſiue Sena N tuſconſulta. L. Senatuſconſultum. à ueteribus pro- Mpter ſibilum ſepe elidebatur S, ut de Nat. 47 a, Toru' B draco ſerpit,&c. Orat. 2u1 a, Magnu'leo tremulã qua- tiens è corpore flammã. Multi'mo dis, uas argenteis, palm:
& crinibus tecti fractis. Orat. 212 a, Qui eſt omnibu'prin-
ceps. nôn, omnibus princeps.
SABAZIVS deus: id eſt Dionyſius, ſeu Bacclius. de Leg. 177 a. L. Abazea.
SABINI. pop. Offl. 8,& in Vat.6, pro Corn. 61.
SABINVS;, na. pro Cor. 61 a, Fœdus Sabinum.
SACCVS, d. I. V. 95 b, Cum iſte coria, cilicia, ſaccos impe- raret.
SACELLVM, ü. cella, templum priuatum. cont. Rul. 73 b, Sunt loca publica urbis, ſunt ſacella. de D. 101 b, Ea exiuit in quoddam ſacellum hominis capiendi cauſa.
5SACER,, um. religioſus, conſecratus, habens religionem.)(. Profanus. in Verr. 200 b, pro Domo, 229 b, Arrogans eſt de religione, de rebus diuinis, ceremonijs q́; ſacris pontifices docere conari. Epiſt. 208 b, Sarta tecta ædium ſacrarum lo- corumq́; com munium tueri. de Inuen. 50 b, Locus ſacer.)(. Locus profanus. de Legib. 19 b, Signa ſacra& religioſa. de Clar. orat. 169 a, Quum plebs montem Auentinum, qui Sa-
m?Offi. 52 b, Et ob eam cau-
A 1214
cer appellatus eſt, occupauiſſet. pro Do. 220 b, Itaq; popu- lus Romanus breui tempore neq; regem ſacrorum, neque flamines, neque ſalios habebit. contra Rul. 69 b, Quod per populum creari fas nõ erat, propter religionem ſacrorum. pro Domo, 20 b, Ne quid de ſacrorum religione minua- tur.& pro Flacc. r6⁶ b, Iſtorum religio ſacrorum. pro Font. 284 a, Qui cum omnium ſacris delubris; bella geſſerunt. & prG Domo, ²34 b, Qui& facra priuata coluerunrt,& pu- blieis ſacrificijs præfuerunt. de Legibus 74 a, Sacrum ſa- créue commendatum, qus clepſerit, rapſeritque, parricida eſto. Itẽé: Sacra priuata, ſacra gentilitia. pro Do. 220 a, Quid ſacra Clodiæ gentis intereunt? pro Do. 220 a, Nec amiſsis
ſacris paternis in hæc adoptiua ueniſti. de Aruſ. 251 b, Nec
quis te ſacra illa tua facientem uidere poſsit. Orat. 210 a, Quibus uerbis ſacrorum alienatio fiat. de L. 173 b, Sacrum com mittere,& ſacrũ commiſſum expiare. L. Commiſſum. SACERDOS, z. miniſter publicus dei, ſanctiſsimo facerdo tiò praæditus, qui uel quæ ſacris præeſt, antiſtes fani. in Ver.
134 a, Cephaledi menſis eſt certus, quo menſe ſacerdotem
maximum creari oporret.& 223 b, Sacerdotes Cereris arq; illius fani antiſtites, probatæ mulieres. pro Fon. 274 a, Vr. o ſacerdos Veſtę. in Ver. 226 a, Pręſto mihi ſacerdotes cum infulis& uerbenis fuerunt. pro Cor. 66 a, b, Sacra Cereris per Grætas ſemper curata ſunt ſacerdotes.& ibidem: Sacer dos illa, quæ græcum illud ſacrum monſtraret& faceret.& Tuſc. i⸗3 a, Sacerdos aduecta in fanum. pro D. 240 b, Lici- nia uirgõ Veſtalis, ſanctiſsimo ſacerdotio prædita. pro D. 24 2 3, Facerdotes deorum immortaliũ.& de Aruſ. 2§0 3, Sa- cerdoté ab ipſis aris puluinaribusq́; detraxiſti. de L. 173 b, Diuis alijs alij ſacerdotes, omnibus pontifices, ſingulis fla- mines ſunto. pro D. 220 b, Itaque populus KRomanus breui tempore neq; regem ſacrorum, neq; flamines, neque ſalios habebit, neq; ex parte dimidia reliquos ſacerdotes.& pro Do. 213 a, In iudicio ſacerdotum populi Romani.& de Cla. 176 a, Hic qui in collegio ſacerdotum eſſet, condemnatus eſt. in A. 181 a, Sacerdotes tyranni. pro H. 236 b, Religioſus li- bertatis ſacerdos.& 234 a, Sacerdos caſtiſsimus.& in P. 98 b, Popularis ſacerdos. pro Seſt. u a, Sacerdos ſtuprorum. SACERDOTIVM, Hh. ſacerdotis munus. in Ver. 134 a, ltaq; Iouis illud ſacerdotium ampliſsimum Theomneſto datur. & ibid. Cuius nomen exiſſet, is haberer ſacerdotium. con- tra Rul. 69 b, Populus per religionem ſacerdotia mandare non poterat.& ibidem: Amplitudo ſacerdotij.& ibidem: Hoc idem in cæteris ſacerdotijs. pro Rab. 96 a, L. Flaccus, homo in ſacerdotio, ceremonijs q́z quibus præerat, diligen- tiſsimus. pro D.z13 a, Eligere ampliſsimos uiros ad ſacerdo tia. pro D. 220 b, In ſacerdotium uenire.& ibidem, Quia pa tricio nòn ſit locus, non uenire. pro Do. 240 b, Inire ſacer- dotium.& ibidẽ: Licinia uirgo Veſtalis, ſanctiſsimo ſacer- dotio prædita. de Ar. 248 b, Te appello Lentule, tui ſacer- dotij ſunt thenſæ, curricula, præcentio, ludi. Epiſt. 221 b, De ſacerdotio tuo quãtam curam adhibuerim, cognoſces. Ep.
42 a, Ampliſsimi ſacerdotij collegium.& 246 b, Sacerdo-
tium deniq; cum conſequi poſſem, non appetiui. Atti,n⸗ b, de Diu. 99 a, in Ant. 75 b, de Sen. 90 a, Ciuis qui in urbe ſua ſacerdotio ſit ampliſsimo præditus. Atti. 276 b, Lex Domi- tia,& lex Iulia de ſacerdotijs. pro Domo, 234 a, b, Qui& ſa- cra priuata coluerunt,& publicis ſacerdotijs præfuerunt. de Sen. 33 a, Metellus Pon. max. uiginti& duos annos ei ſa- cerdötio præfuit. SACERmons. in Bruto. SACRAuia. pro Planc. SACRAMENTVM), ij. ſolenne iuſiurandum. Epiſt. 110 4, Pugna ſi me amias, niſi arguta apparebunt, ut ſacramento contendas, mea non eſſe. de Ora. 88 b, Agerent enim tecum lege Pythagorei, quibus cum tibi iuſto ſacramento conten dere non liceret. pro Mil. u b, Iniuſtis iu dicijs& ſacramen- tis fundos alienos petere. pro Domo, 228 b, Si Decemuiri ſacramentum in libertatem iniuſtum iudicaſſent, tamen quotieſcunq; uellet quis, hoc in genere ſe rem iudigatam re
ferre poſſe uoluerunt. pro Cec. 303 b, Poſtea ſacramentum
noſtrum iuſtum iudicarunt. Offi. S b, Obligare aliquem ſe-
cundo militiæ ſacramento, quia priore amiſſo iure pugna-
„re cüm hoſtibus non poſſet. SACRA RIVM, vi. locus ubi res ſacræ reponuntur& aſſer⸗ uantur. IJ. V. 200 b, Erat apud Heium ſacrarium cum magna dignitate in ædibus.& ibidem: Sacrarij religio.& 105 b. L. Armarium. Epiſt. 203 a, C. Auianus, qui habitat in tuo ſacra rio. pro Mil. 218 a, Ante ipſum ſacrarium Bonæ deæ. I. C. 107 4, Aquila illa argentea, cui Catilina ſacrarium ſcelerum do⸗ mi tuæ fecerat.& 102 a, Cui domi tuæ ſacrarium ſcelerum tuorum conſtirutum fuerat. SACRATVS,, um. pro Domo, 221 a, Hoc uetant ſacratæ le- ges. de Leg. lib. 2, Verba ex ſacratis legibus. SACRL-
—
⏑△——— ³—2—ͤ—ͤ— ͤ„—
⏑+—
—2 ———
2 ——

rdotum populikomi 4 ho ſacerdotum eſtt, cntma Ityranni. pro D. z b Kigt 4* Sacerdos caibmusn 1o Seſt. u a Sacerdosſtpna Hacerdotis munus:in lerzaah aampliſsimum Theomnehit triſſet, is haderet ſacerdouma per religionem ſiceriotumms d Amplnudo ſacerdoti aiir cerdotijs. pro Rab.;6 ablm remonijsc quidusprersi iigere amplitsimos uirostür rdotium uenite. Kidicen Ei uenire. pro Do. 40dlür u uirgo Veſtilis ſanciümi 41 b, Teappello lertuene Lala præcentio uü Fytenbh curam adhibuerim ogris- otij collegium. Kustden etiu. Ku qui poſſem nonappem b de Sen. 0 aCiuss qun— tus. Artl.*76 d) L, mo præditus- 1oc, ib dotijs. pro bomote 6 „Ke pudüicid— 1 b
5
on. max. Miintl d. 1
exl*c.
SA0C ROSANC TV 8,&la, Ctum. pro Cornel. 62 a, Sacroſan-
SACRVMLH
reras Ho 1 90 onlegbu 300 3
1225 8 4 SACRIFICATIO, onis. de N. 39 b, In dea Veſta omnis pre- catio& ſacrificatio extrema etſ. SACRIFICIVM, cj. facrum, res diuina, ſacra. de Cl. 169 b, Cum M. Popilius ſacrificium publicum cum lena facerer, quod erat flamen Carmentalis. Att. 238 a. I. V. 223 b, Cuius Laurentiæ uos pontifices ad aram in Velabro ſacrificium facere ſoletis. de Ar. 246 a, Sacrificium, quod fiebat pro ſalu te populi Rom. Att. 7 a, Cum ſacrificium pro populo fieret. de Aru. 251 a, Qui ſacrificia gentilitia illo ipſo in ſacello, ſta tuto loco, anniuerſaria factitarunt.& I. V. 230 a, Anniuerſa- ria ſacrificia. de Ar. 252 a, Sacrificium, quod fit incredibili ce remonia à populo Rom. de Ar. 349 b, Vt illud ludòrum epu larè ſacrificium facerent. de In. 64 a, Præbere hoſtias ad fa- erificium. pro Mil.110 a, Statuta ſacrificia. Tuſc. 173 a, Solen ne& ſtatutum ſacrificium.& de N. 4 b, Solennia ſacrificia. I. A. 199 2, Is neque ſacrificijs ſolennibus factis; neque uotis nuncupatis eſt profectus. I. A. 18 3 b, Certus dies non ut ſa- criſicij, ſc conſilij expectari ſoler... SACRILEGIVM, gj. rei ſacræ furtum. in Sal. 274 a, Nõ ita eeſt, ſed abijt in ſodalitium ſacrilegij Nigidiani. SACRILEGVS, a, um. parricida. de L. 7⁷6 4, Sacrilego pœna eſt, neq; ei ſoli, qui ſacrum abſtulerit, ſed etiam ei, qui ſacro commendatum. pro Do. 235 b, Imago nieretricis à fure ſub lata, à ſacrilego collocata.& de Ar. 251 a, Impurus& ſacrile-
gus. Sal. in Cic. 279 b, Vxor facrilega,&ec. de L. 174 a, Sacrũ ſa
crôue commendatum qui clepſerit rapſerit q́, patricida e- ſto- aliter, parricida.— SACRO, ws. conſecro, dedico. de D. 85 a, Quod patriæ uocis
ſtudijs nobisq; ſacraſti. Item: Deinde ſanctiones ſacrandæ
ſunt, aut genore ipſo, aut obteſtatione& conſecratione le-
gis, aut pœna, cum,&c. aliter, ſanctiones ſacratæ. de L. 174
a, Ne quis agrum conſecrato: auri, argenti, eboris, ſacrandi modus eſto.
ctũ nihil eſſe poteſt, niſi quod per populum plebémue ſan-
citum eſt.& 61 b, Sacro ſanctum nihil eſſe poteſt, niſi quoc
populus, plébsue ſanxiſſet.& ibidem: Sanctiones ſacrandæ
ſunt, aut genere ip ſo,&c. in Cat. 10 8 a, Ergo in uaſtatione
omnium tuas poſſeſsiones ſacroſanctas futuras putas?
glacrificium. pro Cor. 56 b, Sed cum illam quę facrum monſtraret& faccret, ex Græcia de- En ſacra pro ciuibus ciuem facere uoluerunt. pro Cor. 66 a, Sacra Cereris ſumma maiores noſtri religao né confici ceremoniad; uoluerunt.& ibi. b, Sacra Cereris per Græcas ſemper curata ſunt ſacerdotes. de N. 71 a, Dio- nyfius quartus, cui ſacra Orphica purantur confici. de L. 174 a, Sacra priuata perpetua manento. de Le. 17 b, De ſa-
Græcum in ligerent, ta
cris hæc ſit una ſententia; ut conſeruentur ſemper& dein-
cepstamilijs pro dantur, ut in lege poſui; perpetua ſint ſa- cra. de Leg. 173 a, Nec ulla uitiorum ſacra ſolennia obeũto. Conficere ſacra,& facere ſacra,& multa alia de ſacris. L. Sa cer. ad Attic. i6 b, Anniuerſaria ſacra.& ibidem: Memmius Luculli uxorem ſuis ſacris uitiauit.,...... SAEPE. frequenter, frequens, magna ex parte, identidem, cre brò. de In. 42 a, Sæpe& multum hoc mecum cogitaui, boni ne an mali plus,&c.& pro Quin. 1 a, M. Iunius in hac cauſa multum& ſæpe uerſatus.& 18 a, Sæpe ac diu,&c. de In. 64 a, Semel ac ſæpius. pro Fon. 270 b, Semel atq; iterum, ac ſæ- pius. Att. 139 a, Et ſi hoc effici, ſæpe& ſæpius mihi facturus uideor. aliter, officium. Ep. 221 à, Id ut re experiatur, iterum & ſʒpius te rogo. pro Pom. 9 b, Teſtis eſt iterum ac ſæpius Italia. de Fin. 73 a, Interdum uel potius nimium ſæpe. Epiſt. 6 a, Quod antea tibi ſæpe ſignificaui.& ibi. b, Pompeiũ ſcis temporibus illis non ſæpe in ſenatu fuiſſe.& ad Heréè. 19 a, Minus ſæpe. Offic. 65 b, Quod& ſi ſæpe dictum eſt, dicendũ taͤmen eſt ſepius. ö““ SAEPENVMERO. de Sen. 77 b, Sæpenumero mirari ſo- leo,&cc. Epiſt. lib. 16, Sum totos dies cum eo noctisꝗ́ ſæpe-
numero partem.
SAEVI O, uis. ſæuire, ſcuitiam in aliquem adhibere, ſiue exer cere, crudelitatem adhibere. in Vat.—
8 4 8 4 2„..* 4.* 2„ 2 2&
SAEVITIAAniæ. crudelitas. Part. 230 b, In iudicio aut ſæuitiã
aut clementiàm iudicis ſibi proponet orator. Offi. 7 b, Sed
heris ſanè adhibenda ſæuitia in famulos, ſi aliter teneri nõ
poſſunt. 3
SAEVV S, a, um. ferus, cru delis. de Or. 157 a, Vndiq; uenti erũ-
punt, ſæui exiſtunt turbines. de D. 132 a, Vnde ſuperſtitioſa primùm ſæua euaſit uox fera. proôo Cæl. 41 a, Medea amore ſæuo ſaucia. Tuſc. 179 b, Sæua gens.-
——89S 2 2 ſcire uolunt.& 133 a, Sagarum ſuperſtitio.
SA GA, gæ. L. Sagio. de D. 9 4 a, Ex quo ſagæ anus, quia multa
SAGACITA S, Hi. callidiras, ſolertia. de Nat.8 a,& 56 b, 8
Tuſc. i62 a, Canum incredibilis ad inuèſtigandum ſagaci- tas narium. in V. 97 b, Qua eſt iſte ſagacitate in his rebus.
b— 8 A 1²2²2⁶ xXL 206 b, Tuam tantam fuiſſe ſagaciratem. SAGACIT EK. callidè. de Orat. 104 a, Sagaciter perueſtiga re quid ſui ciues cogirent,&c.& de Or. 125 b, Odoror quàm ſagaciſsimè poſſum, quid ſentiunt,&c. ad Attic. 9ↄ4 a, Illud Prærerea uuαεον u ſagacius odorabere. SAGATV S, a, um. I. A.258 b, Deinde eras ſagati prodeamis. bro Font. 2 30 b, Galli ſagati brachariqgJgca. SAGA X, cis. callidus, acurus, prudens. Tuſc. 24 a, Nihil eſt in homine ſagaci& bona mente melius. de Diuin. 4 a, Sagire enim, ſentire acutè eſt, ex quo ſagaces dicti canes, de Le. 160 a, Homo animal prouidũ, ſagax, mulciplex. I. C. 10r a, Quẽ tu ad ſupplicandum ſagaciſsimum ſore putaſti. Epiſt. 157 b, Sagax ad pericula proſpicienda. de Fin. 4 a, Mentem acré, &c.&, ut ita dicam, ſagacem. de Diu. 35 a, Hoc adeò penitas Lura uidere ſagaci, Oeigag. SAGINA, uæ. cibus offäue ad ſaginandũ apta. pro FlI. 49 b, Qui multitudinè illam non aurorirate, ſed ſagina tenebat. SAGINARI. ſic paſcere, ut pinguis aliquis fiat. pro Seſt. 20 a, Qui ab illo peſtifero ac perdito ciue iam pridem reipub.
ſanguine ſaginantur.
SA GIO, gz. de Diuin. ↄ4 a, Sagire enim ſentire acutè eſt: ex
quo ſasæ anus, quia multa ſcire uolunt,& ſagaces dicti ca- Jes.& ibidem: Is igitur, qui antè ſagit, quàm oblata res eſt, dieitut praæſagire.. SAGITT A, tæ. 1aculum quod arcu iacitur. I. V. 217 a, Sagittæ pendebant ab humero.& Academ. 22 b, Configere aliqu em fagiteis.. SAGITTARIVS, rj. arcitenens, ſagittipotens. I. 4A. 9 b, et Epiſt. ² 4 ½ b,& Attic. 79 b, Certum agminis locum tenebant barbarl ſagittarijjjfj.. SAGITTIPOTENS, tw. in Arat. 297 b, Menſe ſagitripo- reiis ſolis cum ſuſtiner orbem. SAGRAgræ. fluuius. de Nat. 7 a, Cum ad fluuium Sagram Crotoniatas Locri maximo prælio deuiciſſent.& 62 a, Oe Sagra Græcorum eſt uulgare prouerbium, Qui quæ affir- mant, certiora eſſe dicunt, quàm ea quæ apud Sagram. SAGVLVM,h. ſagum. I. P. 91 a, Lictores togulis acceptis, ſa-
gula reieceruuiit. SAGVM, Ki. ueſtis militaris, index belli, ut toga pacis. J. V. 564 b, Sagũ ſumit, lucebat iam ferè. in A. 268 b, Propter cuius pe riculũ ad ſaga iſſemus.& ibidẽ:Ad ſaga ire,& redire ad to- . LA 2n6 a, Cum eſt in ſagis ciuitas.& 200 b, Tumultum ecerni, iuſtitium indici, ſaga ſumi dicò oportere. SAGVNTVM,ti. urbs Hiſpaniæ. I. A,199 b...... SAGVNTINV S, na. pro Cornel. 59 a, Saguntinus propü- gnator. SAITAE, pop- quidam Aegyptij. de N. 2 b. SAL, ſaltz. de N. 58 a, Sui ne putreſceret, animam ipſam pro ſa le datam dicit eſſe Chryſippus. de Am. 109 a, Verum eſt il- Iud quod dicitur, multos modios ſalis ſimul edendos eſſe, ut amicitiaæ munus expletum ſit. SAL,& ſales. urbanitas, facetiæ, ioci. de Orat. 17⁷ b, Alter inu- ſiratum noſtris oratoribus lepèòrem quendam& ſalem eſt conſecutus. de Or. 128 b, Nuliam artem eſſe ſalis: id eſt, face tiarum. Ep. 137 a,& de Or. 128 b,& IJ. A. 164 a, Salis enim ſatis eſt, Sanniorum parum. de Or. 98 a, Vrbanitatis quidam le- pos, quo tanquam ſale perſpergarur omnis oratio. de Nat. 40 b, Salem iſtum quo caret ueſtra natio, in irridendis no- bis nolite conſumere. Tuſc. 239 3, Specimen humanitatis ſa lis, ſuauitatis, lepéris. Att. 7 4, Literæ ſparſæ ſale humanita- tis. Or. 264 b, Sales, qui in dicendo mirum quantum ualẽr. Ep. 134 a, b, Accedunt non Attici, ſed ſalſiores quàm illi At- e ticorum Romani ueteres atsq; urbani ſale.. SALACIA ciæ. de Vn. 201 a, Oceanus Salaciaque cœli ter- „ ræqus filij.
SALACO N,nis. mollis, delicatus, qualis fuit Salaco Auto- lyci pater, qui hoc nomine malsè audijt uel inſolens,& ſuas
SALAMINHins. aſula Ge urs. At. 5 b, Scaprius ineluſum in
SAI.AMINAns, Salamis. Tuſc.* bü........
SALAMINIV S,, um. pro Ar. 189 b, Tuſc. 172 b, Salaminium trophæum.
SALAMIS, m. Salamin. Off. 15 b, Diceturq; Salamis clariſsi
mæ teſtis uictoriæ.
SALARIA,l. uia quædam. de N. 62 a.
SALA K, cus. Att. 92 a, Leuis, libidinoſus, ſalax. aliter, Sagax. SALEBRA, Bra. ſunt locorum offenſiones, ſeu loca aſpera, & inæqualia. Orator. 200 b, Alter enim fine ullis ſalebris quaſi ſedatus amnis fluit, de Finibus 71 a, Incidere in ſa- Fr lebras⸗
V

— 5* 8 —+— “
ͤͤͤͤſͤſͤſͤſ
1227 8 A
ebras.& 144 b, Hæret in ſalebra.
SALERNVM’ ni. urbs. ad Her. 40 a, Frater uenit ex Salerno. ſic enim legendum eſt, non Falerno.
SALIAREM in modum cœnare: id eſt, opiparè& apparatè. Attic. 71.
SALICTVM, cfi. locus ſalicibus conſitus. cont. Rull. 73 b, Sa licta ad Minturnas.& de Diu. 89 a, Peramœna ſalicta.
SALIENT ES, ſalio. ſunt fontes tubis aut fiſtulis aquam
fundentes: ſic dicti, quòd aqua aſcendens primùm, deinde
etiam deſcendens ſaliat. Q. Fr. 318 b, Mirifica ſuauitate uillã
habebis, piſcina& ſalientibus additis. SALII), orum. flamines Martiales, fiue Martis ſacerdotes. de Di uin. 86 b; Curia Saliorum deflagrauit. pro Dom. 220 b. L.
Flamen.
—
0 Po. 6 b, Publicanorũ fa-
SALIN AE, arum. loca ubi ſal fit. pr miliæ, quas in ſalinis habent. de N. 52 b, Ep. 110 a, Salinæ ab
ora maritima remotiſsimæ.
SALINAE, pro ſalibus,& iocis, ex ambiguo. Ep. lib. 7, Qui- bus in literis omnia mihi periucunda fuerunt, præter illud, quòd parum diligenter poſſeſsio ſalinarum mearum à te drocuratore defenditur.
SAI. M A CIS, dis. Offic. 12 b, Salmacida ſpolia ſine ſanguine & ſudore.
SAL PINI. pop. cont. Rull. 80.
SALSAMENTARIVS, rj. qui ſalſamẽta facit aut uendit. ad Her. 41 a, Vr ſi ſalſamentarij filio dicas, Quieſce tu, cuius bater cubito ſe emungere ſolebat.
SALSAMENTVM, u. quod fale conditum eſt in diuturnũ
tibum& uſum. de D. ¹32 b, De uino aut ſalſamento putes 10 qui, quæ euaneſcunt ueruſtarte.
SAL S P. facerè. de Or. 34 3, Quæ ſalsè dicuntur.& 129 a, Sal ſiſsimè dicere aliquid.
SALSVS, a, um. facetus. I. A. 168 a, Salſus homo. de Orat. 128 a, Multa funt ridicula& ſalſa Græcorum. ibid. 129 b,& 132 b, Eſſe facetum atque ſalſum. Epiſt. 134 a, Accedunt non Atti- ci, ſed ſalſiores quam illi Atticorum Romani ueteres atque urbani ſales.
SALTATIO, nis. de Einib. ↄ§ a, Actio hiſtrionis eſt, ſaltatio ſaltatoris. pro Mur. 127 a,Intempeſtiui conuiuij, multarum deliciarum comes eſt extrema ſaltatio. de Clar. Orat. 18 5a, Sextus Pytius tã mollis& ſolutus in geſtu, ut ſaltatio quę- dam naſceretur, cui ſaltationi Tytius nomen eſſet.
SALTATO R., rb. Off. 30 b, Adde his, ſi placet, unguẽtarios, ſaltatores. pro Mur. 226 b, Saltatorem appellat L. Murenam Cato, malè dictum eſt, ſi uerè obijcitur, uehementis accuſa toris. de Fin. 95 a, Hiſtrioni actio, ſaltatori motus eſt certus datus. pro Dei. 149 a, Si ſaltatorem auum habuiſſes.
SALTATORIV S,, um. I. P. S84 b, Cum illum ſuum ſaltato rium auerſaret orbem.
SALTATRI NX, B. I. P. 82 a, Cum illa ſaltatrice tonſa.
SALTEM. at certè, at ſaltem, tamen. contra Rull. 87 b, Qui prouocati à meuenire uoluerunt, reuocati ſaltem reuertan tur. Att. 1z9 a, Quare nunc ſaltem ad illos calculos reuerta- mur. pro Flau3 b, de Fin. un a, Frarres ſalrem exhibe. pro S. R. 27 b, Verè nihil potes dicere, finge aliquid ſaltem commo ds. I. P. 84 b, At fuit inceſſus ſaltem Capu- dignus. Ep. 130 a,
Atque aliquo ſi non bono, at ſaltem certo ſtatu ciuitatis.&
252 a, Si non totum, at certè partem. Or. 209 b, Omnes certè plerique. I. V. 249 b, Maximè ſi minus ſupplicio affici, at cu- ſtodiri oportebat. de Pin. 96 a, Quem efficere uolumus, aut quem quærimus certè. Epiſt. 71 b, Quæ leuare dolorem tuũ poſſet, ſ minus ſanare potuiſſet. Att. 138, Eripe mihi hũc do- lorem, aut minue ſaltem.
SAL T O, as. de Orat. 50 b, Negarem poſſe eum ſatisfacere in geſtu, niſi palæſtrã, niſi ſaltare didiciſſet. I. P. 84 a, Cum col-
jegæ tui domus cantu& cymbalis perſonaret, cumꝗque ipſe
nudus in conuiuio ſaltarer, in quo ne tum quidem, cum il- lum ſuum ſaltatorium uerſaret orbem, fortunæ rotam per- timeſcebat. pro Mur. 127 a, Nemo enim ferè ſaltat ſobrius. I. C. 1 9 b, Qui in conuiuijs nudi faltare conſueuerunt. pro Deiot. 14 8 a, Deiotarum in conuiuio nudum ſalrauiſſe. Off. 70 b,& 67 a, Luce palàm in foro ſaltare. Orator. 210 a, Ege- ſias alterum penè Demoſthenem ſaltat, incidens particu- las. Part. 120 a, Mouere ſe extra numerum.)(.Mouere ſe ad numerum.
SALTVS;tus. campus, ager. pro Q.4 b, Quintius de ſaltu a- groq́; cõmuni ui detruditur.& 14 b, Quàm longèeeſt hinc in ſaltum ueſtrum Gallicanum. de Sen. 81 a, Nec enim excur ſione, nec ſaltu uteretur, ſed conſilio& ratione. Epiſt. 4 b, Tuus porrò exercitus uix unum ſaltum tueri poteſt. ad At. 23 a, Terentiæ ſaltum perſpeximus.
SALVB R 18 bre. falutaris, incorruptus, ſanitatem afferens,
16e ◻ò
urllis. d
—
2
TA .... 1. ſeo. Ep. 132, Gratulor Baijs noſtris, ſi quidem, ut ſeribis, ſalu
t. 135 b, Nec amœnum, nec ſalubrem locũ cen-
8 A 1228 res repentè fackæ ſunt. de Diu. 107 b, Saſubrisene an peſti- lens annus futurus fit.& 9⁷ 2,Sunt partes agrorum aliæ pe ſtilentes, aliæ ſalubres. Part. 233 a, Loci ſalubres.)(„Peſtilen tes. de D. 93 b, Qui ſalubri& moderato cultu arque uiqu quieti ſe tradiderit. pro Do. 216 a, Dixi ſenrentiam reip. fa- luberrimam& neceſfariam. Or. z05 a, Quicquid eſt ſalſum aut ſalubre in oratione, id proprium eſt.
SALVBRITAS, s. affectio quædã ſanitatèẽ afferens.)((Pe- ſtilentia. de D. u4 b,& 107 b, Quorum ex habitu G& colore, tum ſalubritatis, tum peſtilentiæ figna percipi. de L. 169 b, Ego uerò cum licet plures dies ab 2ſſè,& amœnitatem& ſa lubritatem hanc ſequor. cont. Rull. 35 a, Salubritas urbis, uel alicuius loci. de Clar. 169 a, Eloquentia omnem illam ſalubritatem Atticæ dictionis, quaſi ſanitatem perdidit, ac penè loqui dedidicit. pro Mur. 130 b, juriſconfultis ſalu- britas quædam, ab oratpribus ſalus ipſa petitur.
SALVBRIVS. aduerb. de Sen. 89 a, Vbi enim potes refrige- rari ſalubrius?
SALEVE O, es. Ep. 260 a, Vale, ſalue. At. 67 a, Dionyſium iube ſaluere.& 63 a, Dionyſium uelim ſaluere iubeas.& 106 a, Alexin humanifsimum puerum uelim ſaluere jubeas. Att. 91 a, Valebis igitur,& ualere Piliam& Cæciliam noſtrã iu- bebis,& faluebis à meo Cicerone.
SALVM,E. mare. pro Cec. 302 a, Hoc opinor optaret non in ſalum, ſed in ipſam urbem quam petebat, reſtitueretur.& Tuſ. 205 a, Nec tam ærumnoſo nauigaſſem ſalo.
SALVO, s. ſfalutem do, ſalutem fero atq; affero, ſalutem red do, ſaluũ præſto, ſaluri ſum I. P. 96 a, Me poſſe iterum rem- pub. ſaluare, ſi ceſsiſſem: infinitã cædem fore, ſi reſtitiſſem.
SALV Sets. incolumitas.)((Pernicies. Ep. 161 a, De meo ſtudio erga falutem& incolumitatem tuam, credo te cognoſcere ex literis tuorum.& Att. 34 a, Saluti, ſi me amas, conſule. de Or. in b, Eadem facultate fraus hominum ad pernicis,& in tegritas ad ſalutem uocatur. de Ar. 251 b, Qui medicis ſuis non ad ſalutem, ſed ad necem utitur.& Q. Fr. 395§ a,& Atti.
us ab aliquo data.& de N. 78 a, Aegrorum ſalus ab ta. I. V. 39 b, Is eſt nimirum Soter, qui ſaluté
C de Or. 87 b, Dare ſalutem, liberare periculis. de Fi-
nib. 89 b, Ferre opem& ſalutem indigentibus. pro Do. 240
b, Accipere ſalutem ab aliquo. de Ora. 127 a, Ego qui multis
ciuibus ſaluti exiſtimor fuiſſe. Ep. 6 a, Et ſi minore in re uio
latur tua dignitas, quàm mea ſalus afflicta eſt.& d a, Multũ
intereſt, utrum laus minuatur, an ſalus deſeratur. Ep. 93 b,
Retinere ſalutem. Epiſt. in a, Ego uerò multam ſalutem&
foro dicam,& curiæ. Tuſc. 246 a, Anacharfis Hannoni ſalu-
tem. Atr. 60 b, Is miſit ad me ſtatim, qui mihi ſalutem nun- ciaret. Ep. 10 2 a, Salutem enim mihi uerbis tuis nunciauit.
Att. 69 a, Dionyfio plurimam ſalutem. Att. zuu b. Illud accu-
ſo, non te, ſed illam ne ſalurem quidem. Item: At tu& illi&
Pyliæ plurimam. Attic. 30 b, Eiliola tua gratum mihi fecit,
adſcribe-
e
puellæ Cæciliæ belliſsimæ ſalutem
dices.& Epiſt. 233 a, Tulliolæ ſalutem dic. At. 276 a, Et fugæ · 4 5 44 84.. 2 portus erat in tuis caſtris,& ſubſidium ſalutis in tuo exer-
accipere debuit. Poſtqua m. z01a, Non dubitaui quin is me confectum conſularibus uulneribus conſulari medicina ad ſalutem reduceret. pro Syl. i⸗i a, Municipium unde iterum iam ſalus huic urbi miſſa eſt. pro Mur. 130 b, A iuriſconſul- tis ſalubriras quædam, ab oratoribus ſalus ipſa petitur. pro Font. 278 b, Salus ipſa uirorum fortium innocentiam tue-
ri non poteſt. pro S. R. 43 a, Salus alicuius.)(.Exitium alicu ius. de Cl. 16 5 a, Hic liber mihi ſaluri fuit.
SALVTARIS,re. falubris. de Se. 89 a, Cultura agrorum ho- minum generi uniuerſo eſt ſalutaris. de D. 98 a, Stella ſalu- taris ad corpus puerorum.& de Fin. 10 4 a, Iupiter ſalutaris- Ep. 37 a, Quo in capite ſunt quædam noua ſalutaria ciuita ribus. Tuſ. 222 a, Salutare remedium.& Epiſt. 83 a, Salutare conſilium.& Oct. 329 a, Remedium ſalutare. de Clar. 166 a⸗ Tractatio literarum mihi ſalutaris fuit. de Nat. 9 b. Res u- tiles& ſalutares, deorum eſſe uocabulis nuncupatas.&73 b, Ratio peſtifera multis, admodum paucis ſalutaris.& 32 b, Acceſſus ad res ſalutares, à peſtiferis receſſus.& 64 a, Mü- do nihil pulchrius, nihil nobis ſalutarius. At. 274 a, Saluta
ris ſeueritas uincit inanem ſpeciem clementiæ. de Nat. 21
b, Salutaris& uitalis calor. pro Mil. 105 a, Ciuis be neficus & ſalutaris. ad Att. 139 a, Sic ergo habeto, ſalutares te mihi literas miſiſſe.„
SALVTARITE R. utiliter. de Cl. 165 a, Quibus armis què⸗ admo dum ſalutaxriter uterentur, non reperiebant.& Ep⸗ 188 b, Nihil non ſalurariter cupio.
SALVTATIO, nis. perſalutario, cõſalutatio. de Cla uus 4, srata
——————— ͤ—, 1“-—*—
—. —

4 4 enim duränit Ile, ſalue. At. b14,D)
C eroöne. .J2r a Hoc opina em quam peredat
— dere jub Al: dden iliam Creilug m 4
Optarer dan
rettuerax. 4„. elKueregn maolo nauigalem il
-
a Me poflen
al. Dolletemnm rinnitä cædem loreſintiſ Pernicies Ep isDemai aitatem tuam, credo teco
ee fraus hominum aä pennitt tatur. de Ar. a9 d, G neclgin necem utitur.& Ckrgjak nna.& de N.)Ta degrommdn) 9 b. K eſt imirum date qili
Dioyfimij b
puin
334 2, Saluti, me amas conlit,
8
re ſatutem, liderare ercubiin
tſalutem indigentidus.pwlhu alquo. de Ora.n7 aEgs ua
t fuiſſe. Ep. 8 Et” minoneun
m mea ſalus acficcta ct. Klohäi
mnuatur, an ſalus deſerau hi
111a, Ego uerò multam tnat ſc.149 a,Anacharfs Hunaib
1
enim mihi uerdis tusmuu umam ſalutem. Attandlhla
güt alarem quidem lemtni- 1
Jo b, Filiola tua gratum nürn
aundauit, ut mihi ſälutem 1i9 ouellæ Cæciliæ dellißimele Meil-.. 1,„ l lholx lutem dic.Atyd 4 444 1..1. 3 148,& ſubfädium ſalats mih 113, dnalun a cupio ſuauiani, ſa mihi dulo 2 11 1 am res igiturei plurims S 4 wem 0 dditamübiac 1 14. 1014,. 1 adh 4. aulneridus wonſuluintim “ n
. ¹ 61 lum!¹„ 4 SLma Nnn Hue
uirorum 1 1a Salus alicums 43 b: ul hi ſaluuitun der mihi ſalutit
gterenn. 40 9 cupio. zel 4„ 4
me ſtatim, qui mihi ſuuan
alutes
Non dJudituis
1229 b 8 A
Grata ſalutatio.& ad Br. 91 a, Itaq, hæc ſcripfi ipſa in tur ba matutinę ſalutationis.& Ep. 103 b, Cum enim ſalutatio ni nos dedimus, amicorum. J. P. 100 a, Quis te communi ſa- lutatione dignum putatè de Vniuer. 195 a, Ac primum qui- dem tempus ſalutationibus, reliquum percunctatione con ſumpſimus. 6 1 SALVTATOR, oru. Quin. de Pet. 210 b, In ſalutatorib. qui domum tuam ueniunt, ijs ſignificato,&c.& ibidem a, De-
ductorum officium, quod maius eſt quàm ſalutatorum. SALV.T O,. ſalutem dico, ſalurem nuncio, conſalutò, perſa luto. At. 51 a, Domus te tota noſtra ſalutat.& 60 a, Dionyſi- us te, omnesq́; uos ſalutat. Att. 69 a, Illum ſalutaui, poſtea iuſsi ualere.& 227 a, Octauius, quem quidem ſui Cæſarem ſalutabant. I. A. 171 b, Quam homines ex oppidis obuiam prodeuntes, non uerò illo& inimico nòmine, ſed Vòlumni am ſalutabant. in C. 100 b, Quis te ex hac tanta frequentia ſalurauit? I. An. 246 b, Salutare benignè, comiter appellare unumquenq;.& 168 b, Quem nunquam uiderat, ac ne un- quam ſalutauerat. de Vn. 195 a, Cratippus Epheſum uenit, mei ſalutandi& uiſendi cauſa. At. 89 b,& 206 a, Paulo poôſt Guſpius hic ſalutãdi cauſa, ſed manſit inuitatus. de Sen. 90 a, Salutare, appeti, decedi, aſſurgi, deduci, conſuli. pro Pl. 266 a, Cum ille eum ſalutaſſet, ut fit, dixiſſerꝗ́;, Quid agis Gra- nitreſpondit, imò,&c. de Cl. 165 b, Quem poſtquam ſaluta- ui, quid uos inquam,&cc. pro FlI. 155 a, Qui ita eſt ambitio- ſus, ut nos quotidie perſalutet. pro Sext. Roſcio 27 b, Quòd R luce quoq; canes latrent, tum deos ſalutatum aliqui ue- nerint, opinor ijs crura ſuffrihgantur. in Antonium, i8o b, Anagnini obuiam ei deſcenderũt, ut iſtum tanquam ſi eſſet conſul, ſalutarent. ad Atticum 236 a, Eram continudò Pyli-
am ſalutaturus. ö SALVVS, a, um. conſeruatus, incolumis, integer. I. V. 66 a, Vt hæc quæ dixi retinere incolumia ac ſalua poſsimus. At. 162 a, Cæſar te ſaluum ampliſs imumꝗ; cupiet.& 14.3 a, Pompe- ius ueniet iratus,& ijs maximè, qui eum maximè ſaluum
nolebant.& pro Plan. 259 a, Qui me ſaluum uidere nolue-
runt. Ep. 7 a, Vt poſsimus ſaluum te ueniſſe gaudere. de D. 9 2a, Is pedibus ſuis ſaluus reuertit. de In. 83 a, Saluus& in- columis. Ep. 197 b, Nullam partem ſanæ& ſaluær reip. guſta re potuiſti.& 9ↄ4 a, Oro obteſtorq; te, ut nobis ſaluum con- ſerues, pro Pomp. 14 b, Socios faluos præſtare poſſumus. pro Clu. 34 b, Vr id quod conceperat, ſeruaret, ut ſaluum pärere poſſet.& I. C. u6 b, Vr omnes ſalui conſeruaremini. Poſtquam. 209 b, Remp. ſaluam uelle. At. 80 b, Te in Epeirũ faluum ueniſſe uehementer gaudeo. Ep. 3 b, Vt ne quid agi cum põpulo; aut ſaluis auſpicijs, aut ſaluis legibus poſsit. pro Pom. 80 a, Atq; hęc omnia ſaluis populi Romani ſocijs, atq; integris uectigalibus geſta ſunt. pro S. R. i9 a, Vtrum-
uis ſaluo officio facere potes. de Pro. 78 b, Proſcriptionem illam ſaluis auſpicijs rogatam eſſe dicebant.& ibidem: Per
nicioſiſsimæ res auſpiciorum religione conſeruata latæ. SAMAROBRINA, næ. oppidum in quo ſunt homines duri atq; horridi, cui opponitur Tarentum molle. Epiſtol. 10¹ a. SAMARIVS exul. I. A. 2z1 b. prouerbium. SAMARII. pop: I. V. 86 a.
2
SAMIVS,, um. pro Mur. 142 a, Atq; ille ſtrauit lectulos,&ce.
& expoſuit uaſa Samia. ad Her. 40 a, Nos Samijs delecta- bimur. I. V. 86 a, de N. 178, Samia Juno. 6 SAMNIS, nitis. Off. 49 a, C. Pontius Sãnis.& Tuſc. 183 b, Sa- mnis ſpurcus homo.. SAMNIVM, n—j. opp. Att. 259 a, Iter faciens in Samnium, ue- nit Cales, manſit Theani. 8 SAMOTHRACIA, ciæ. inſula. de Nat. 24 b, 78. in Piſonem, 8 b. S AA PSICERAMVS. id eſt, Pompeius, à regulo quodam in Syria, Sampficeramo deuicto, ut eſt apud Strabonem. At. 30 a, 11, 32,33. SA MVS, mi. inſula& opp. I. V. 216 a, Iuno Sami colebatur.& 864. SANABILIS, le. quod ad ſanitatem reduci poteſt. Tuſc. 227
a, Animi ſunt eiuſmo di conſtituti, quaſi mala ualetudine,
ſanabiles tamen. SANATIO, nu. ſanitas, ſalus. Tuſ. 215 b, Eorum igitur ma- lorũ in una uirtute poſita eſt ſanatio.& 222 b, Hæc eſt pro- pria& certâ ſanatio, ſi doceas,&c.& 191 a, Ad corporum ſa- nationem.— u SANCIO, cu, iui,& xi, itum,& clum. fero, decerno, conſtituo,
ſciſco, confirmo. pro Plan. 268 a, Leges, quas ſenatus de am-
bitu ſanciuit. de Ar. 25i a, Hoc ſi minus iure ciuili perſcriptũ eſt, lege tamen naturæ& communi iure genitum ſancitum eſt, ur nihil,&c. pro Cor. 61 b, Sacroſanctum nibil eſſe po- teſt, niſi quod populus plebs ue ſanxit. cont. Rull. 38 a, Ge- nus id agrorumi certo capite legis confirmatur atq; ſan ci- ur.& ibidem, b, At Hec Corneliæ leges non ſanciunt. pro
3 8 A 1230 Fla. 160 a, Prætor ſanxit edicto, ne ex Aſia frumentum ex- portari liceret. contra Rul. 89 b, Hæc quæ dubia ſunt, per uos ſancire uult. I. C. 1n b, Cæſar digna ſcelerehominũ per- ditorum ſanxit. I. C. 120 b, Si quis de ſeruis ſuppliciũ quàm acerbiſsimum ſanxerit. de Ein. 56 a, Vt dolore ſuo ſanciret militaris imperij diſciplinam. pro 8. R. 29 b, Solon de eo ni- hil ſanxit, quod antea commiſſum non erat. Poſt. 200 b,& pro Seſt. 8 a, Cùm pactiones prouinciarium, cùm omnia cũ omnibus fœdera ſanguine meo ſancirentur. pro geſt. 9 a, Id fœdus meo ſanguine ictum ſanciri poſſe dicebant. Poſt. 205 b, Vt ueſtram in poſterum dignitatem autoritatem; ſan- ciret. pro Pla. 268 a, Noli obſeruantiam ſancite pœna:& de Le. 160 a, Sancireialiquid ſcriptis. Tuſ. 16 4 a, Nec ceremoni- as uiolatas tam expiabili religiòne ſanxiſſent, niſi,&c. J. V. 133 b, Leges in quibus eadem illa ſancta ſunt,& hoc ampli- us. At. 276 b,& Tuſ. 109 b, Neèe quo minus id poſtea liceret, ulla lex ſanxit. At. i54 b, Solon capite ſanxit, ſi quis in ſedi- tione non alterutrius partis eſſet. pro Dom. 229 b, Qui de li bertate eaiura ſanxerunt. I. V. 227 a, Tamen in eo qui uio- laſſet, ſancire uos uelle oporteret. I. A.:24 8 b, Vtrum igitur augurem populus libentius ſanciet Pompeium an Aantoni umè? de Fin. 86 a, Cum tam accuratè tam; diligenter caue- at&ʒ ſanciat, ut Antinomachus,&c. ad Her. 9 a, Quod po- ſteriori lege ſancitum ſit. Off. 64 a, Erranti uiam non mon- ſtrare, quod Athenis execrationibus publicis ſancitũ eſt. Offic. 64 b, De iure prædiorum ſancitum eſt apud nos iure ciuili, ur in his uendendis uitia etiam dicerentur. I. Ant. 256 a, Nam quid erat aliud quod inter eos fœdere ac fide ſanci- ciretur?Attic. 236 a, Antonius circumibat uereranos, ut acta Cæſaris ſancirent. in Ant. 228 4, De quibus confirmandis& ſanciendis legemn cömitijs centuriatis ex autoritate noſtra laturus eſt. de Legibus 193 a, Vt in ſuo uitio quiſq; plecta- tur, uis capite, auaritia multa, honoris cupiditate ignomi- nia ſanciatur. Offic. 65 b, Hoc quanquam nulla lege ſanci- tur, neq; iure ciuili, naturæ tamen lege ſancitum eſt. de Am. 103 2, Hec igitur prima lex in amicitia ſanciatur, ut neq́; ro- gemus res turpes, nec faciamus rogati. de L. 174 a, Inceſtum pontifices ſupremo ſupplicio ſanciunto.& 1⁸3 a, Lege ſan- citum eſt, ne quis,&c. ö SANCTE’ augnſte. Quin. Fra. 302 a, Cum te ſanctiſsimè ge reres.& pro Quin. Roſ. 46 a, de Nat. 12 b, Piè ſancteq; cole- re deum. de Nar. 38 a, Auguſtè ſancteq tonſecrare aliquem. SANCTIMONIA, nic. fanctitas. pro Qu. i0 a, Quid mihi, inquam, cum iſta ſumma ſanctimoniaèſpro Rab. 96 b, Men- tes quę ex hominum uita ad desrum religionem ſanctimo niamꝗ; dem grarũt. pro Qu. ⁷ b, Habere do mum clauſam pudôri& ſanctimoniæ. ad Her. 34 b, Omnis ſancrimonia . nuptiarum.... SANCTIO, onis. pro Corn. 61 a, Sanctiones ſacrate ſunt aut genere ipſo, aut obteſtatione& conſecratione legis, aut poœ na, cum caput eius qui contraà facit, conſecratur.& 62 b, pro Cor. 62 b, Sanctio fœderis. ad Her. 9 a, Plus ualet ſanctio vermißsione §SANCTITA S, ti. ſanctimonia, ſanctitudo. de Nat. ib, Pie- tas, ſanctitas, religio, quæ omnia purè& caſtè deorum nu- mini tribuenda ſunt. de Nat. 24 a, Sanctitas, eſt ſcientia co- lendorum deorum. Ep. 46 b, Exiſtimant quaſi lumen ali- quod elucere ſanctitatem tuam.& de Fin. 80 a, Tueri ſe ſan ctirate ſua. proô Cæl. 44 a, Si matremfamiliâs ſecus quàm matronarum ſanctitas poſtulat; nominamus. I. A. 186 b, Quod in iuuèntute habemus illuſtrius exemplum ueteris ſanctitartis. Off. 35 a, Deos placatõs pietas efficiet& ſancti- tas. Poſt red. 212 a, Mecum deorum& hominum ſanctita- „tes omnes& religiones affuerunr. SANCTITVD O, ins. fanctitas. de Repub. lib. 4, Eoſdem rerminos hominum curæ atq; uiræ, ſic põtificio iure ſancti rudo ſepulturæ. Nonius.. SANCTVS, a, um. auguſtus, religio ſus, caſtus, inuiolatus, pro Plan. Qui ſanctiequi religionum colentesniſi qui me- riram dijs immortalibus gratiam iuſtis honoribus& me- mori mente perſoluunt. de Offic. 6 a, Nulla ſancta ſöcietas nec fides regni eſt. Ennij. Item ibid. Difficillimum eſt ſan- ctam ſeruare ſocietatem. de In. 76 a, Præmiia uirtutis ſancta
& caſta eſſe oportet. de Le. i85 b, Tribuni ſancti ſuhtò. I. A.
24§ b, Homo ſanctus&religioſus: de Nat. 6⅝ b, Ackillé Aſty palea inſula ſanctiſsimum colit. pro Rab. 92 b, Qui caſtam cõcionem, ſanctum campum, inuiolatum corpus omnium ciuium Ro. integrum ius liberratis defendo eſſe oportere. Poſtq. 202 a, Qua ſanctiſs. homineès pietate erga deos eſſe ſolent. pro Qu. 4 b, Nullum eſt officium tam ſanctum atꝗq; ſolenne, quod non auaritia comminuere atq; uiolare ſole- at. pro S. Roſc. 30 a, Nihil eſſe tam ſanctum, quod non ali- quando uiolet audacia,& 36 b, Ius ſanctum atq; integrum. pro Qu-. 1. b, Profectò nihil eſt tam ſanctum atq; ſificerũ in
Ff 2 ciuitate.

2. Tu. 235 b, Exhoc Platdan ſaado auguſto d; fonte- ſt. 203 a, Numenq́; ueſtrum æquè emih graue& ſan ctum, futurum eſt, de Ar. 246 a. Id ſem-
deorum immortalium t per omnibus ſanctũ, augu ſtamqi gere ligiofum eſſe uiſum
Ar. 189 a Sit igi itur ſanctum apud uos hoc poeræno mẽ. l. 4.245 b, Neq; apudte ſancta reli gio ſocietatis fuiſſet. At. 11 b. Pecuniam de Hanct tlore, rrario auferre. At. 192 a, Me id multo magis mouet,« nod mihi eſt ſanctius& antiqui- us pro Qu. Rot 52, Vir natura fanétus& religio ſus. pro Fl.§1 a, Homines ſunt tota Aſia lanctiſsimi frugaliſsim. Ep. S67 a, P. ligidie uni omnit doctiſsimo& fanctiſsimo- de Fin. 104 b, Amor ſanctus s.de r. Dro4 b Cum eſſet ille uir
t citis, innoc centiæ, cùm illo nemo neqy inte-
exemplum, ut grior, neq; ſanctior in ciuit at
SAN E'. nam herclè, oppidè ſan nè quàm, ſatis multum, ualde, porrò. de Fat. 142 a, Stilpho! Megaricus philoſophus, acutus ſanè homo, pr obatus temporibus illis. de D. 122 b, Non ſanè hoc quidem mirabilseNe Qu. 2 b. Res ruſtica ſanè be- ne culra. cont. Rul. 8 b, Oratio ſanè longa. de Or. 133, Res ſanè difficilis. Ep. 195 b, I De Part thici belli ſuſp i iene quod ſcribis, fanè me commouit. Ep. ub, Sanè moleſtè Pomp eiũ
jd ferre conſtabat.& 33 b, Sanèd auren ellem poſſe obſequi uolunrtati tuxæ. Atric. 1—,8 anèſum portudbatus⸗Qu⸗ Fr. zu b⸗ Nam quod de Pompeio Caninius agit, ſanè qaàm refrixit. 120 3, Sanè quàm lireris tuis ſum commotus. 849 b,& 112 a, Sanè quàm eòs ſermones repreſsit.&nz b, Sanè qu m ꝓ co ac debui grauiter mal. ſted; tuli. Item, Kanè quam mul- ris incutit m keruſei. de N. 67„b. Dij n Jiticdem ſanè multi uidentur. At. 214 b, Quæda 3 ſansè peſs Sima, ad Her. 39 b, Huic ſanè magna eſtin mento cica atrix, de Clar. 168 a, Themiſto- cles, ut apud Arh henienſes, non ita ſanè uerus. de L. i70 b, Sa- nè quiche m herculè teHt tsace. Acad. 26 b, Hæc ſint falſa ſanè, innſdiof ſa certè nõ ſunr. ad! oſtam, ſanè deinde, G&c. de Or. 121 b, Nam kerele inquir An tonius,&cc. SANGVINARIVS, a, um. ſitiés ſanguinem, crudelis, thrax. At. 27 a, Hæc fanguin aria iuuentus inimiciſsima eſt. SANGVINEV S, a, um. de Oi. 121 b, Imber lapideus aut ſan- guineus.. 8. N GVINOLENTVS, a, um. ſanguine atratus. ad Her. 36 b,s Sa nguinolenta palma. 8 ½ NGVEN. id eſt, ſanguis. de Fin. 131 b, Nõ refugiat timido ſanguen poeta uereris. fic enim legit Nonius,n on ſanguis. SAN 8 VIS, nis. de Nat. 54 a, Eoque mocko ex hi is partibus& fanguis per uenas in omn deehu diffunditur,& ſpiritus per arterias.& b, Nec hat languinem, ſed quaſi ſangui- né. de D. 220 b, Nec enim ben nguis necſudor, niſtex corpore eſt. Of. 56 2, Memn bra Tusd dam amputantur, ſi& fanguine& ranquam ſi ſpiritu carere cœperunt. de Or. 134 a Nlec iniguo
udicio exorbeatur ſan gui stuus. Att. 94 a, Sanguinem mit- rere quiequid po oteſt detrahere. de Orat. 137 b. Reliquæ duæ ficuti ſa aJnis incorporibus, feil læ in perpet tuis orationi- bus fuſæ effe debent.& Orat. 204 a, Et fin on plurimi fan- guinis eſt, habeat tamen ſuccum Siduain. 8& de Clar. 167 b, Luccus ilie Seſan 1guis incorruprus.& 19 a, Sanguinem ue- rum deprauare,& uitioſum colligere. Poſt. 207 b, Cogna- tio materna tranſalpini ſanguinis. pro S. R. 29 a, Magnam uim, magnam neceſsitatem, magnam poſsidet religi onem maternus paternus 86 ſanguis.
SANIES, el. putridus corruptus zue ſanguis aut humor. J. P.
88 b, Saxa ſpargens tabo ‚ſanie, ſanguine atro. Tuſc. 171 b,
5= 111
Eanij.— SANITAS; tis. falus, ualetudo bona ualetudo, integra ualetu
do, integritas ualerudit nis, 0 rporis bona habitudo, corpo- ris firma cõſtitutio, firma co rporis affectio Tuſ-215 b, Cor- poris temperatio, cum ea con gruunt inter ſe,e quibus con- ſtamus, ſanitas eſt. pro elhend 83 a, Adeône uobis alienus à ſa nitate ui deor?& de Op. 183 b, Qui incorrupta fanitate funt. de Cla. 16 59 3, EFloquentia vmmem illam ſalubritat em Atti- cæ dictionis quaſi ſanitatem perdidit.& 190 b, Sic oratoris uel ſanitate uel uitio pro argumento ad dituendum crimèẽ uſ ſumus. de Cla. 19 νa, Inſulfitatem& inſolentiam tanquã inſaniam quandam orationis odi, ſanitatem aurem& inte Pritarem quaſi religionem& ucrecundiam orationis pro- bat. de Nat. 78 a, Aegrorum ſalus non ab Apolline, ſed ab Hippocrate dara. pro 9 Clu. z1 a a, Et ſimul cum ſaluti deſpera re uetuit. in P. 89 bSuum quemq; ſcelus de fanitare ac men te deturbat. J.a. 239 a, FE 80 auté ueteranos tueri debeo, ſeq hos quibits an efc ert timere non debeo. SANNIO,, outs. ſcurra, ui omnibus modis riſum mouere ni titur. de Orat. b„Quid pôorteſt eſſe tam ridiculum quàm ſannio eſt? Ep. 137 a, Salis enim ſatis eſt, fanniorum parum. SANOHas. curo, medeor, tollo, ad falurem re duev, ſanũ facio,
He. 30 b, Age, inquit, duc tecum
32
8 A I12 22I 1
falutem do uel reddo uet reftiruo, libero, morbun ndepel- lo. de N. 74 d, V omica] Pher ei ſa onis, quam: MmMe« 31 dci ſahare
non potuerunt. de Fi. 121„ Sanare. uulnera. Puſc. 227 a, Citi us. zrepeerinus ocul lorum tumo T ſan. atu r, quàm diuturna lippitud o depellitur. de Diu. 238 utè rad— eſſ etantam, ut Ptolemæut n faci la inuenta prolemæu 8 Aamara 18 di quidem tibi nunc omnia belli uu
Er. xter te mederi nemo pote ſt pro S
— —— x Od⸗
—
e aliquando& ſanari ciuitas Doflät pre 114 b. Re mpub. ægram& labentem ſanare& confirmare. I. V. 260 b, Auaritiæ uulnera crudelitaris remn diſs ſ ſanare.& Arr. 77
t a, Sanare uulnera, quæ ſunt impoſita prouinciæ. ad Br. 287 b. Rempub. deſperatam ſana ari poſſe. I. C. 108 a, Quos non tam uleiſci Nudeo HQuàèm lanare. G&106 b, Quæ ſanari poterunt duaeunq ratione ſanabo. de Or. 136 b. Quæ ſana
re non poſffunt, en lcei Lant. Pro Sy.172 2, Horun 1 nolunta- tes nefarias nec ſar nare potui, nec tollere.& 1. C. n a, Mult meo quodam dolore in ueſtro ti: more eſanaui. Ep., 21 b„Qug 4—— leuare dolorem tuum poffunt, ¹ mint 1s ſanare poruiſſet.
At. 2z07 a, Valde mem- om orderucor epiſte Dlæ tuc, eædem ta- 7 a,
men ſanauerunt. Qu. F. z 300 b, Thufcenium, cuius cauſa ſa- na eri non pote Hnon mitigaui?
SANVS, a, um firmus, ualens, ua didhus, JHalubris,ſal- ius, cui ua-
letudo eſt, g 11 ir mo corpore eſt, qui incorrupta ſanitate eſt, iateger ſan eme 1s.)0 egrolus, demens, furiofus. J. A.
179 b, Qa aſt m ecliet 1s il 2te ſanum feciſſe ee.Pr Seſt. 26 a, Nõ
ea eſt medi icina, cum ſanæ parti corporis ſcal Ipel Uum adhi-
betur. Ep. 197 b, Nul lam partem ſanæ ac ſal luæ reip. guſtars
potuiſti. Orart. 205 b, Bacchari in⸗ er ſanos uinolentus uide- 1
tur. de Opt. 243 b, Attici loratores ſani es eree Seſt. 23 b
9 † Q
L 11,& beati. d
Qui integri ſunt K8 ani. Itemibid. Sani,& k Clar. 132 b, Nihile era t in ein 18„orarione niſi; inceru m, ni hi
-A
niſi ſiccum atq. anum. de Q 1.169 a, Aflatici oratores nimis
—
redundantes, Rhodij ſaniores& Articorum ſimiliores. pro Seſt. 7 b, Remp eapoſlere be ne ſat mnon oporrere. b, Si quis medi camentum cuipiam aedeead⸗ zzue cutem,& eom b9 lle amento ſa mus facbus fueri
Quod enim eſtt tam deſp ratum collegium, ii n decem ſana ment te fit. de 108 ho O: menrtis. Off. 71 a, Ac. 22 a, Aliquis ſanæ mentis.)(.
1..— Sanus.)((Purioſus. At. 39 b, Literę fana ments tei „; 1 modo in tanta inſania? At. i51 b, Malè ſanus, id eſt, 1.17„7 Ep ISra, a, Nondum firmo corpore eſle.
SAPIENS tis. ſophos, b ene ſanus, magni conſilii, diuine am
te& conſilio Præditus. Of. 4 a, Qui maxime perſp in Tuaeue e ueriſsimum ſit, qui d; ‚& acutiſsimè& celerrimè
/ 1„ R2„
potet ſ& uidere& erol care ratic ne, is prudenti +— 1
841 1 4„ CaBIA
aberi ſ Slet. p bro Clu. 25 A, 4EI!
ſapienti! simus ritè mum eſſe dicunr eum, cui quad opus ſit, ip
1 —1 411. 1. 1.„. 1 tem: H roxin 8 8 accedere 1um, ut alterlus bene jnuentis ob —
te mperes. I. C. 1u b. Miſera mors uiro ſapienti non poteſt
accidere. de Am. ↄ6 b, Cato quaG cognomen iam habebat egiderse ue ſapi ent is.& ibid. Vnum accepimus Apollinis oraculo ſapientiſsimum iudicatum. de Am. 9⁶ a, L. A cilius apud patres noſtros lapiens appellatus. Of. 41 a, C. C elius, is qui ſapiens uſurpatur. de Ora. 155 a, Septem fuiſſe dicun- tur unorempore„qui ſapientes 6 E haberentur& uocaren- tur. de Fin. 63 b, Epicurus ſe ſapien atem pr ofiteri eſt auſiis, nam Metro d orum non putant ip pſum prof ſeſſum: ſed cum appellaretur ab Epicuro, repudiare rantum beneficium no luiſſe. de Di. zra, Sepius mulam. peperiſſs arbitror, quàm ſapientem fuiſſe. Off. io a, Quoniam uiurtur non cum per- fectis hominibus ple eneque fa ſapientibus, ſed,& c. ibi. Homo nõ perfectus, nec ſapiens. de Or.99 b, M. Bucculeius homo meo iudicio ſtultus,& ſuoi ualde ſapiens.&o: a, Vlyſſes uir Qapientilelmus⸗ T S Themiſta ſa apientior r. pro ouerb. J. A.
228 a, Quis ſapientior ad coniecturam rerum 1 futurarum? Attic. 128 b ‚Sapi ens excuſat 10. de Di. 98 b, De Ty reſia etiam apud infe os IEe merus ait ſolü ſapere, Le teros umbrarum uagari modo. de Or. i30 a, C raſſum cum Catulus nher an difſet, fœnum alios aleba at eſſe oportere 6.Ep⸗ 210 a, Mie‿⁵et
Fl0, Sg't9 S& Aτ οωωοο Of.55 α Sapienten Foieotuß) mors
neminem reperiri. Nemoſ apiens, niſi fortis, Tuſc. lib. 3. Hla
uerd ſapiens noſtras ambiriones leuita tes d; co ontemnet, ho noresq populi etiam ultrò delatos, rep: udiabit, Tuſc. li b. 5. Ergo is duis quis eſt, da; moderatione& co onſtan stia quie- tus animo eſt, ſibique ipſe placatus, ut ne ed; ta! beſcat mole- ſtijs, neq; frangatur timore, ne ecfitienter quid appetens ar- deat deſiderio, nec alacritate f futili Eeidus deliqueſcat, is
eſt ſapiens quem quærimus, gec. Tu q. lib. 4.8 Sapiens nul- lo non tempore beatus, iuxta peuraln Tuſ. q. lib. Japi⸗
ens conſolatione non eget ibid. Dolorem uerd ſapiens ex limelteds
— ◻☛☛—-—2„»—2—
— ———

Ane ſan do. 4e Or elu
4 K dpro Sl.n
) 0tun, nec rollerg&
“ 4 eaaulidas,l
dorte
Port et, qui mcornptaſung KAegrotus demengfün ſan lere ſanum teciſſet.d Skr ax parti corpor 1partem ſanx a cchari inter ſanosu oratores ſanis
1 80 4* kemidid. Sani d don Khen,
E
adriſum in
emensfunalunt
e. pro Khaſß d ſcalpelumas. elduenaa moleatuiu es ani Ge ſc progen
nlas orarione niſtinemg ih
de. 169 2, Afiatici oradotann
*
dene lanum non oponms diy
in cuipiam dederit adaqunut
— to anm kactus Kuerk del ſäh
miores& Atticormafmlliran 1
perat um collesium mquoun 8 1
* 111 D. 121 a, Sanushoma-ldätiu 4* 1I 8 4, Viquis ſanæ mentss.) läne 69 b Lere!
t.nb, Male ſlanus ldehhllma
4 12 1 0d re ele.
ana mende lcchode a,
ene ſiaus, magni confiii tunmn
074 2. Wimniime berpi b
3 b „acutiGime&cdens
at, quic.& acutibime Kcie * A* A ent!
Kare rloöne, prudent k *„ 8 A.
eri ſolet. pro C(lu. 5*,apbn 4 1..2„ räu aus fit, loä lenla 8
11 ““ U 4
—
1.„n beneiaua“ „ ohfe 2l.n um. qui alterius denema 1* era O Qaro quas cosao 9 4 140 4— 1 gibid. Vaum accedl
e 4. 963 u1 Mdicatum. de àm.) Ccn *½ 1us. Ot.413.
en oella r.
Seotemfulhe
LMA
Se dld
Samb!
- uiro ſaptent Bon
nen iunieh
1233
8 A
timeſcetis enim huic ſententiæ maximè repugnat, ibidem
lib. 5. Si ſapiens in ęgritudinem incidere poſſer, poſſet etiam
in miſericordiam, poſſet in inuidentiam, ibid. lib. 3. Ex quo efficitur, ut ſapiens diuina imitetur, humana omnia inferio ra ducat uirtute, ibid. lib. 4. Qui A uobis ſapiens inducitur, Acad. quæſt. ed. 1. lib. 2. Sapiens ita acrem in omnes partes aciem intendit, ut ſemper uideat ſedem ſibi ac locum ſine moleſtia atq; angore uiuendi: ut quemcunq; caſüm fortu-
na inuexerit, hunc aptè& quietè ferat, Tuſ. quæſt. lib. 3. Sa-
piens nunquam iraſcitur, ibid. lib. 3. Sapiens uacat iracun-
dia, ibid. Sapiens nihil opinatur, Acad. quæſt. ed. i. lib. 2. Sa-ℳ
piens diſtinguere poteſt falſa à ueris,& quę nõ poſsint per- cipi ab ijs quæ poſsint. Acad, quæſt. ed. i. lib. 2. Sapiens cum ei res fimiles occurrunt, quas non habet denotatas, retinert aſſenſum, nec unquã ulli uiſo aſſentitur, niſi quod tale fue- rit, quale falſum eſſe non poſsit, ibid. Sapiens ſemper tem- peratus eſt, ſemper conſtans, ſne metu, ſine ægrirudine, fine alacritate ulla, ſine libidine: ſemper igitur beatus, Tuſcul. quæſt. lib. 5.& de Fin. lib. 2. Sapiens, ſolus rex, ſolus diues, ſo lus formoſus,&c. Acad. quæſt. edit. 1. lib. 2. Para. Sapiens ab omni concitatione animi ſemper uacat, Tuſc. q. lib. ĩ. Sapi- ens utrum omni perturbatione animi poſsit uacare, nécne, ibid. lib. 4. Sapiens igitur eſt mundus,& propterea deus, de
Natur. deor. z. Sapiens temperatio iuri conſulum ſuperbio
ri& uiolentiori acceſsit creatione tribunorum, 3. de Leg. Sapientis eſt enim proprium, nihil quod pœnitere poſsit fa cere, nihil inuitum: ſplendidè, conſtanter, grauiter, honeſtè
omnia: nihil ita expectare, quaſi certò futurum: nihil cum
acciderit admirari, ut inopinatum ac nouum accidiſſe ui- deatur: omnia ad ſuum arbitriũ referre: ſuis itare iudicijs, Tuſ. quæſt. lib. 5. Sapientis eſſe dixit Epicurus, opinionem A perſpicuitate ſeiungere, Aca. quæſt. ed. i. lib. 2. Sapientis ni hil eſſe præſtare, niſi culpam, Fam. Sapientis uel maxzimè eſſe uidetur ſtatuere quid ſit ſapiens, Acad. quææſt. ed. i. li. 2. Sapientis negabant Stoici fugere, ad Brut. Præſentis mali ſapientis affectio nulla eſt, Tuſc. quææeſt. lib. 4. Sdpientis ani- mus nunquam eſt perturbarus, ibid. lib. 3. Sapientis animus ita ſemper eſt affectus, ut ratione optima uratur, ibi. Sapien tis animus ſemper uacat uitio, nunquã turgeſait, nunquam tumet, Tuſc. quæſt. lib. 3. Sapientis animum nunquam neq; cupiditate moueri, neq; læticia efferri placet Stoicis, Acad.
uæſt ed. i. libro 2. In animo ſapientis ſemper placidiſsima. 9 5 pax, Tuſc. quæſt. lib. 5. Sapientis grauitate arq; inconſtan-
tia indignum eſt, aut falſum ſentire, aut quod non ſatis ex-
ploratè perceptum fit, ſine ulla dubitatione defendere, de
Nat. deor.. Sapientis nullum decretũ, niſi comprehenſum, perceptum, cognitum, Acad, quæſt. ed.. lib. 2. Sapientis na- turæ cauſas primas conquirere, de Vniuerſ. Sapienti ſatis non eſt, decretum non eſſe falſum, ſed etiam ſtabile, xum, ratum eſſe debet, quod mouere nulla ratione queat, Acad. quæ. ed. i. lib. 2. Miſera mors uiro ſapienti non poteſt acci- dere, in Cat. Sapienti accidere pofſe dicunt Academici, ut cùm omnia fecerit, diligentiſsimed; circumſpexerit, exiſtat aliquid, quod& ueriſimile uideatur,& abſit longiſsimè à
uero, Acad. quæſt. ed. i. lib. 2. Soli ſapienti contingit, ut nihil
faciat inuitus, nihil dolens, nihil coactus, Para. Quid aur in
ſtudijs humanis, aut in tam exigua uitę breuitate magnum
fapienti uideri poteſt, qui ſemper animo ſic excubat, ut ei ni
hil improuiſum accidere poſsit, nihil inopinatum, nihil o- mnino nouum, Tuſ: quæſt. li.4. Sapienti aut malum uideri nullum poteſt, quod uacet turpitu dine: aut ita paruum ma lum, ut id obruatux ſpeatja, uixq́; àppareat, Tuſc. quæſt. lib. 3. Sapientem ia furdte 1tinere ſe ab omni aſſenſu, quia nulla in uiſis diſtinctio appareat, aiunt Academici, Acad. quæſt. ed. i. lib. 2. Sgpientem, ſi aſſenſurus ſit, eriam opinatu rum, falſum èſſe Stoici dicunt, Acad. quæſt. ed. i. lib. 2. Qui animantem ſapientemꝗ̃ue mundum eſſe dixerunt, de Nar. deor. i. Sapientem uel in omnibus tam corporis quàm for-
tunæ bonis beatum eſſe, ſententia Stoicorum, Acad. quæſt.
ed. i. lib. 3. Sapientem non eſſe ſemper beatum, ſi corporis & fortunæ incommo da fint in malis numeranda: cum uel in his ominibus uno tempore eſſt poſsir, Tuſc. quæſt. lib.. Niſi ſapientem liberum eſſe neminem, Para In malis autem
ſapientem eſſe poſſe, ſi eſſent uſia corporis aut tortunæ ma 1— 12 4. 12, Tuſ. quæſt. li. 5. Saꝑiente: ſcendi eſſe initium ignoret, a
Sſſe non poſſe, qui aut cogno-
extremtum expetendi, ut aut unde proficiſcarur, aut qa erueniendum ſit neſciat, Aca. quæſt. ed. i. lib. 2. In ſapientem non cadit gaudere alieno ma lo, Tuſc. quæſt. lib. 3. In ſapientem non cadit inuidere: ergo ne miſereri quidem, ibidem. Sapientem nihil opinari, id eſt, nunquam aſſentiri rei uel falſæ uel incognitæ, Acad. quæſt. ed. i. lib.:. Nequic quam ſapere ſapientem, qui ipſi fibi pro- deſſe non quiret, ex Ennio. Offic. lib. 3,& 7 am, Sapientem nunquam timere, nunquam dolore cenſuerunt Stoici; Aca.
—
*
S A 1234
quæſt. edit.. libro 2. Itaq; hac uſurum compenſatione ſapi- entem putat Epicurus, ut uoluptatem fu giar, ſi ea maiorem dolorem effectura ſit:& dolorem ſuſcipiat, maiorer
11 11 61—
entem uoluptatem, Tuſc. quæſt. lib. 5. 4/ fapiente nibil tamn alienum, quàm rei falſæ afſentiri, Acad. quæſt. ecl. 1. 1. 2.9a pientes, incom moda quæ ſunt in uita, commo dorum cum
414—
penſatione leniunt, de Nat. deor. i. Septem ſapienres ne uo, ſed populorum omnium ſuffragio nominati lunt, de Pin- li. z. Quòd fi gaudere talibus bonis animi, id eſt, iirtutibu 5, beatum eſt, omnesque ſapientes ijs gaudijs perfruuntur, o- mnes eos confiteri beatos eſſe necefſe eſt, Tuſc. qua ſt. 1 5.5. Sapientes omnes Græciæ, præter Thalem Mileſium iulta- tibus ſuis præfuerunt, z de Ora. Sapientes ſapientibus etiamn ignotis eſſe amicos cenſent Stoici, i de Nat. deoruns. Sa pi- entum nemo non beatus, de Finib. lib. i. Sapientum nomen uſq; ad Pythagoræ manauit ætatem, Tuſc. quæſt. lib. 5. Sa⸗ Pientes turpitudine& edicto ſuo, non caſu& aliorum iniu ria commoueri, s Fam. Omnib. enim uirtutibus inſtructos- & ornatos, tum ſapientes, tum uiros bonos dicima 8. Tuſc. quæſt. lib. 5. Quis aut ſapientior ad coniecturam rerum fu- turarum, aut,& cætera. i0 Philip. Sapientiſsimus quiſque xquiſsimo animo moritur, ſtultiſsimus iniquiſsimo, Cat. Duos uerò ſapientiſsimos& clariſs imos fratres,&c. Acada quæſt. ed. 1. lib. 2.—
—
SAPIENTER. ſcitè.)((Temerd. Ep.⸗ a, Si cecidiſſet ut uo-
lumus, omnes te& ſapienter& fortiter: ſin aliquid eſſet of- fenſum, eoſdem illos& cupidè,& temerè feciſſe dicturos: Poſt quam. 231 a, Pontiſices religiones ſapienter interpretan do. in An. 192 a, Sapienter& conſideraté facere aliquid. pro Domo, 228 b, Sapienter.)(.Fallaciter.
SAPIENTIA, tiæ. prudentia, rerum cognitio, philoſophia,
lumen animi, ingenij, confilijꝗ.)(.( Temeritas. Puſc. quæſt. 221 b, Sanientia eſtrerum diuinarum& humanarum ſcen- tia cognitio q, quæ cauſa cuiuſq; rei ſt.& de PFin. b, Sic ſa pientia, quæ ars uiuendi putanda eſt.& Acad. 7 a, Offic. 31 a, Princepsq́; omnium uirtutum eſt illa ſapientia, quã νραν Græci uocant. Offl.33 b, Sapientia eſt(ur A uereribus philo ſophis definitum eſt) rerum diuinarum, humanarü, cauſa rumd; quibus hæ res continenrtur, ſcientia. de Fin. 110 a. Sa- Pientia hominis cuſtos& procuratrix.& de Inuen. 4z 358a= ientia moderatrix omnium rerum. Tuſcul. 202 b, Sæpess
eklam ſub palliolo ſordido ſapientia. Pprouerbium. pro Mu
ren. 142 a, Peruerſa ſapientia Tuberonis, uel Stoicorum.in
Ant. 247 a, Nę ego iſtam eruditam ſapientiam non audiam:
de Cla. Or. 183 b, Scipionis genus eſt ex ipſius ſapientiæ ſtir- pe generatum. Offic. 33 b, Quid enim per deos optabilius ſapienriat quid præſtantius? q́uid homini melius?quid ho- mine dignius?de Or. 156 a, Habere ſapientiam iunctam elo- quentiæ.& 155 b, Ariſtoteles rerum cognirionem cum ora- tionis exercitarione coniunxit. Orat. 203 a, Sed eſt eloquen- tię, ſicut cæterarum rerum fundamentum ſapientia.& Par. 236 b, Prudentia, calliditas, quæq́j; grauiſsimo nomine ſapi- entia appellatur. de Ora. 14 3 a, Anceps dicendi faciendique
ſapientia. de Ora. 14 b, Hanc cogitandi pronuncian dique
lationem, uimque, ueteres Græci ſapientiam nominabant. ce Or. 153 a, Sit’ne in humano genere ſapientia.& pro Mur. 13 a, Saꝑpientia domina rerum. de Or. 122 b, Sapientia conſti tuendæ ciuitatis. Offic. 34 b, Hi uerſuros homines callidos admirantes eorum malitiam, ſapientiam audicant. de Leg. 160b, Ratio quum adoleuit arq; perfecta eſt, nominatur ri- tè ſapientia. de Leg. 168 a, Sapientia eſt mater omnium bo- narum artium, à cuius amore Græco uerbo philoſophia nomen inuenirt, qua nihil à dijs immortalibus uberius, ni- hil praſtabilius hominum uitæ datum eſt. pro Mure. 131 a, & Epiſt. lib.7, Tollitur è medio ſapientia, ui geritur res.
SAPIENTIPFOTENS.L. Bellipotens. SA PIO, pis. intelligo, ſapientia præditus ſum. Of. 43 a, Quem
intelligere& ſapere plus quàm cæteros arbitrantur.& Tu- ſcul. quæſt. 18 4 a, Non pofſum tantum uirum nihil ſapere dicere.& de Fin. 69 b, Nec enim ſequitur, ut cui cor ſapiar, ei non ſapiat palatus.& de Diuin. 98 b, De Tyreſia etiam apud inferos Homerus ait, ſolum ſapere, cæteros umbra- rum uagari modo.& de Diuinat. 125 a, Nihil eſt tam ualde uulgare, quàm nihil ſapere.& in Verrem, 65 a, Hic planè ni- hil ſapit.& de D. 108 a, Qui ſibi ſemitam non ſapiunt, alteri monſtrant uiam. Ep. 107 a, Quanquam quis, qui aliquid ſa piat, nunc beatus eſſe poteſt.& pro Qu. 3 a, Romæ ſibi eſſe nummorum facultatem, quam ſi ſaperet, com muùnem exiſti maret. At. 224 a, Iſta coniuratio facilè oppri meretur, ſi rectè ſaperet Antonius. Ep. i7 b, Quam iſtic, ubi ſolus ſapere ui- dsauare.& 232 b, Puer cum primuùm ſapere cœpit. Oct. 331 a, Si quid illæ maiorum noſtrorum reliquiæ ſepultæ ſapiunt. aliter, ſentiunt. Epiſt. 99 a,& Oflic. 64 b, Ex quo Ennius, ne quicquam ſapere ſapientem, qui ſibijp ſi pro eſſe nequiret- Ff Epiſt.

1235 8 A
Epiſt. 10 2 5, Serdò ſapiunt ſcilicet Phryges.„ 1 8.„. 1 SAPO Koris. quod guſtatu percipitur. pro Cæl. 4 6 a, Qui nòo odore ullo, non tactu, non ſapore capiatur. Tuſ. 200 a, Vo⸗- luptates, quæ ſapore percipiuntur. 8APOR. ſal, urbanitas. de Cla. 189 a, Tincam multa ridicula dicentem Granius obruerat neſcio quo ſapore uernaculo. Poſtquam. 107 2, Stipes Aethiops fine ſenſu, ſine ſapore, elin guis, tardus. SAPPIIO.. V. 229 b, Sappho in Prytaneo Syracufis. SAR CIO, z. curſu tarditatem corrigo. Epiſt. 30 b, Vſuram longi temporis, qua caruimus, crebritate x magnitudine officiorum meorum ſarciam. Epiſt. z26 a, Deinde impuden tia pro ſequere, ſed idem ſarciam. SARCVLV 8,. inſtrumentum quo ſegetes ſarriuntur: id eſt, purgantur. de Finib. 69 b, Cui nihil dum ſit, ius& ſarculos abſtulerit. 5 SARDANAPALVS. At. 161 b, Nil fortè me Sardanapali ui- . 4 u ce in ſuo lectulo mori malle cenſueris, quàm exilio Themi- ſtocleo. de Fin. 7 a, Sardanapalus rex Aſſyriæ. Tuſc. lib. 5§. SARDI, orum. pop. I. V. 64 b, Ab Sardis rogatus.& pro Cor. 63 a, Epiſt. 107 a, Habes Sardos uenales, alium alio nequio- rem: id eſt, Tigellium,& eius nepotem. SARDIANV S,, um. Qu. Fr. z02 a, Plato quidam Sardianus Epicureus, qui Athenis ſolet efle multum.& Ep. 224. SARDINIA,. inſula. de Pro. 72 a, Res in Sardinia cum ma- ſtrucatis latrunculis geſta.
SARDONIV Sriſus. L. Riſus. SARISSA, riſta. haſtæ Macedonicæ. ad Here. 34 a, Vt ſi quis Macedones,&c.
gARMENTVM,H.. J. V. 90 a, Ligna&ſarmenta circumdare, ignem ſubijcere cœperunt. de Or. i1b b, Sicut in uitibus no- na ſarmenta cultura excitantur. de Sen, 88 a, Malleoli, plan-
tæ, ſarmenta. de Sen. 88 a, Vitis putanda eſt ne ſlueſcar ſar- menris,& in omnes partes nimia diffundatur.& ibidem:
Sarmentorum aliorum amputatio,& aliorum immiſsio.
SARRACVM, u. genus uchiculi. I. P. teſte Quint. libro 8. ca- pite 3, Cuùm tibi tota cognatio im ſarraco aduehatur. aliter, ſerracum.
SARTV S,a, um. integer, incolumis. Antequam. 194 4, 0 ebetis quoq; mihi proſpicere, qui hoc imperij domicilium numi- ni deorum conſecratum, ſartum tectum abſomni periculo conſeruaui. Ep. 222 b, Hoc mihi da, ut M. Curium ſartum& tectum, ut aiunt, ab omni detrimento conſerues. Epiſt. 208 b, Sarta tecta ædium ſacrarum tueri. I. V. 10 2 b, 103 a, Opus illud quamuis ſartum tectum integrumq; eſſet.
SA T. ſatis. de Se. 7 a, Tantum quantum ſat eſt.& de N. 73 a, Qui non ſar habuit coniugem illexiſſe in ſtuprum. pro S. R.33 a, Te pugna Canenſis accuſatorem ſat bonum facit.
SATEL. L E S, u. ſtipator, miniſter, adminiſter. cont. Rul. 72 b, Ianitores ducentos in annos ſingulos ſtipatores corpo- ris conſtituit, eoſdem miniſtros& ſatellites poteſtatis. Att. 224 a, Vides tyranni ſatellites in imperijs. pro Q. 14 b, Admi niſtri& ſarellites Sex. Næuij. in C. 98 b, C. Manlius audacię ſatelles atq; adminiſter ſuæ.& I. V.152 a, Miniſter ac ſatelles cupidiratum.& 176 b, de Pro. 70 a, Diligentiſsimus ſatelles ſcelerum, miniſter cupiditatum. de Ein. 72 b, Virtutes quis tu ſatellites& miniſtras uoluptatis eſſe uolurſti.& de In. 4 ² a, Pernicioſiſsimæ ſatellites. de D. 102 a, Hic Iouis altiſoni ſubitò pennata ſarelles. 1
SATIETA S, tu. faſtidium. pro Mur. 129 b, Hæc res murum affert hominibus ſatietatis ac faſtidij. I. V. 256 a, Non metu aliquo affecti, ſed ſatietate exierunt. de In. 56 b, Omnibus in rebus ſimilitudo eſt ſatietatis mater. de Orat. 124 5b, Nec auditor defatigetur fimilitudinis ſatietate.& 15α1 bAb ali- quo faſtidio quodam& ſatierate abalienari.& Ora. 214 a, Varietas occurrit ſatietati. ad At. 246 a, Hæc rhopographia ripulæ uidetur habitura celerem ſatietatem.& Orat. 209 a, Satietate affici.& ad Heren. 1 a, Citò ſatietare affici. Epi. 24 a, Mirum me deſiderium tenet urbis, ſatietas autem prouin ciæ. pro Mar. 153 a, Cum naturam ipſam expleueris ſatieta- te uiuendi. de Sen. 92 b, Omnium rerum ſarietas, uitæ facit ſatietatem. Atti. 25 b, Satietas noſtri.)((Deſiderium. de Nat. 43 a, Quæ nam unquam ob mortem Myrrelli pœnis luen- dis dabitur ſatietas ſupplicij? Offic. 45 a, In quo tamen ipſo unâ cum ſatietate memoria quoque moriatur uoluptatis. Ep. 24 a, tque in primis me tenet ſatietas actæ prouinciæ. 123 a, Sed earum etiam non ſatietas, ſed quidam modus. de In. 47 b, Cibi ſatietas& faſtidium ſub amara aliqua re reuelatur. de Diuin. 85 b, Nec tuendi ſatietas capere po- terat. Epiſto. 19 a, Nec quiſquam eſt, quin ſatietate iam de-
feſlus ſit.
SATIO, ws. ſaturo, expleo, paſco, famem expleo, ſatierate affi cio, ſatietatem affero, ſatietatem facio, ſatietate expleo, nec tuen di ſatietas capere poterat, ſatietate defeſſus, de Finib.
S b 1²236 70 a, Veniebat enim ad cœnam, ut animo quieto ſatiaret deſideria naturæ.& 9 a, Ne i poterar legendo. Qu- )ndum eft noſtra calama
tate ſatiata. Para. 116 b, Nunquam expletur, nec ſatiatur cu- piditatis ſitis. Partit. 238 b, Explere cupiditates, ſatiare odi- um. de Finib. o¹ a, Erat ut ſcis in eo inexhauſta cupiditas le. gendi, nec ſatiari poterat. Fop. 252 a, Non patiar te hinc no ſfatiatum diſcedere. pro H. 225 a, Qui ne abſens quidem lu- ctu meo mentes eorum fatiare potui. I. V. 214 a, Ait ſe uella illud etiam atque etiam conſiderare, nequaquam eſſe ſatia tum. de Orat. 161 a, Vt neq; hi fatiẽrur, qui audient, faſtidio ſimilitudinis. Or. 218 a, Numerus ſatiat.& de Aruſ. 153 a, Sa- tiare libidines alicuius. de Se. 87 a, Satiatus& expletus cupi ditatibus. I. A. 232 a, Atq; in eius corpore lacerando cũ ani.- mum ſatiare non poſſet, oculos pauit ſuos. de Legib. 169 a, Equidem ſatiari non queo,&c.
SATIO, onis. ſatus, ſemenris. I. V. 155 b, Iugera ſationum ſua- rum profiteri. de Vn. 203 a, Poſt autem ſationem eam. hic ſa tio translatum eſt uerbum ad res eœleſtes. Et alibi, Aequa- bilis ſatio.
SATIS. ſat, ſanè. de Ora. 203 b, Peccant, qui non uident quod eſt ſatis. pro Qu. 7 a, Cum hominem nomino, ſatis mihi ui deor dicere.& pro S. R. 24 a, Hanc laudare pro dignitate ne mo ſatis commodè poſſet. Ant. 194 b, Nec ſatis eſt ne cui in- juriam facias, prouidere, ſi tamen. Officior. 63 b, Homo in- facetus& ſatis lireratus. de Finib. 77 b. Sic à me ſaris teſti- um eſt dictum. pre R. P. 129 b, Satis multa,&c. Nimis mul- ta,&c. de Cla, 176 b, Hi dicebant de Republica, quòd eſſet illis uiris& conſulari dignitati ſatis. Ora. 218 a, Animo iſtuc ſatis eſt, auribus non ſatis. de Cla. 174 a, Brutus cùm literis Latinis, rum eriam Græcis ſatis eruditus. Ep. 6° b, Si me de fendi contra fratrem tuum ſatis habeas, nihil me etiam- num tecum de eo conqueri. ad He. 24 a, Non ſatis habent præeipere de artificio, ſed,&c. Attic. 16 4 a, Sed puſill ci, ad hanc rem plus etiam ſatis. I. A. 160 a, Mihi fers ſatis el quod uixi, uel ad ætatem, uel ad gloriam. Part. u7⁷ a, Qu⸗ uerbis fubtilius quàm ſatis eſt, diſputari uidentur: id eſt, quàm decet uel par eſt. pro Quint. R. 46 b, Satis ſuperqu habeo quod mihi dederis. pro Pla. 279 a, Satis habeo àte Epiſt. 18 3 a, Ego àte ſatis habeo. Atric. 14 ⁄a, Atque hoc in te ſatis habebit. Attic. 255 a,& Tuſculan. 172 a, Sed id ſatis ſu- perque. Epiſt. 133 a, Sum auidus pluſquam ſatis eſt gloriæ. Offic. iz a, Mihi iam ſatis ſuperque dixiſſe uideor de Afiati- co genere teſtium. de N. 26 a, Contra Epicurum ſatis ſupèr- que dictum. I. V. 260 b, Pluſquam ſatis opus eſt doleo. Attic. 27 a, Quare de hoc ſatis. Attic. 35 a, Nec id ſatis effcitur in uſuram menſ
Kcruam.& ibidem: Ea uix in fœnus Pompeij
quod ſatis ſit, efficiunt. de Or. 114 a, Satis eſſe deberet, fi,&c.
Pro S. R. 43 b, Si non ſatis habes explere,&c. niſi etiam,&c.
& ad He. 23 b, Satis erit ſigni, quod,&c. Pop. z21 a, Libri ſa-
ris multi. de Orat. 14.9 b, Si hæc ſatius eſſe putatis.& ibid.
Si his contenti eſtis. de Cl. 174 b, Mihil refert uidere,&c. ni- fi,&c. ne id quidem ſatis eſt, niſi,&c.
SATIN. pro fatis ne. de N. 23 b, Satin eſt id ad illam abun- dantem bonis uitam beatiſsimam?
SATIS aecipio, pis. prædes accipio, ab aliquo caueo.)(„Satis do. pro Qu. 7 b, Si ueretur, ut res iudicio facto parata ſit, im dicatũ ſolui ſatis accipiat, quib. A me uerbis ſatis accipiet, ijſdem ipſe quod peto ſatis det. I. V. 99 b, Aut pro præde li- ris uindiciarum, cum ſatis accepiſſet, ſponſionem faceret.
SATISPDATI O,onis. uadimonium. Atti. 68 a, Sunt aliquot fatifdationes ſecundum mancipium, in his Memmiano- rum prædiorum.
SATISDATIO:id eſt, ex ſatiſdationis formula. Attic. 255 2 Hoc quod ſatiſdato debeo, peto Ate ut ſolutum relinquasa & ſatiſdato promittere, apud Iuriſconſultos.
SATISD O, as. prædes dare,& ut Iuriſconſulti loquuntur, fi- deiubere,& uadimonia prômittere.)(.Satis accipio. J. V- 105 b, Qui redemerit, ſariſdet damni infecti.& ibid. Cùm fibi ipſum iubet ſatiſdare Rabonium.&122a, Iudicatum
ſolui ſatiſdaturos eſſe dicebant. Epi. 216 a, Si quid tibi ſatiſ-
dandum erit, amplius eo nomine non perti cures, ut ſatiſde- tur fide mea. item, Is poſtulat, ut procurator iudicatum ſol ui ſatiſdaret, negar Alphenus æquum eſſe procuratorem ſa tiſdare, quod reus ſatiſdare non deberet, ſi ipſe adeſſet.&& ibid. A' prætore poſtulat, ut ſibi Quintius iudicatum ſoluã ſatiſdet.& ibid. Non recuſabat Quintius quin ita ſatiſdare iuberet. pro Qu. b, Si ueretur, ut res iudicio facto parata ſit, iudicatum fſolui ſatis accipiat: quibus à me uerbis ſatis accipier, ijſidem ipſe quod peto ſatiſdet.& 3 a, Imò abs te ſa tis accipiam, ego autem tibi non ſatiſdabo. pro Qu R. 50 ba Quid ita ſatis nõ dedit amplius à ſe neminè petiturũ.& ib. Qui pro ſocijs tranſigit„ſariſdat neminẽ eorũ poſtea peti=
rurũ.& At. 4 b, Ille ſatiſdari abs te amplius nõ petit. At. 69 a⸗
Os
Heruun—

103 b Peccant, um homin
1237
174 aBrntuß aa.
8 A
De ſatis dando te rogo, ur ſatis des. At. 261 a, Sed illi turpe ar
bitor, co nomine quod ſatiſdato debeat, procuratores eius
non diſſoluere. SATISFACIO, cis. impleo, placeo, morẽé gero, quod debeo
ſoluo. pro Cor. 5 a, Amici ſalutis meæ ſi minus ad referen- dam gratiam ſatisfacere potui, ad prædicandam& haben- dam certè ſatis ſum facturus. Off. 21 a, Cùm grauib. ſerijs G; rebus ſatisfecerimus. de Or. 102 a, Mihi uerò, inquit Mutius, ſatis ſuperꝗ; abs te uidetur iſtorum ſtudijs eſſe factum. Atrt. 78 a, Faciam tamen ſatis tibi,&c.& ſatisfaciam utriq;.& 69 b, De noſtra continentia& diligentia faciemus ſatis. I. V. 264 a, Satis eſt factum promiſſo noſtro ac recepto. pro Cl.
23 a, Satisfacere naturæ& legibus: id eſt, mori& exilio mul
ctari. Epiſt. 143 b, Satisfacere uitæ.& 42 4 a, Satisfacere ami- citiæ.& 53 b, Me ſatis noſtræ coniunctioni amorid; factu- rum. in Ver. 177 b, Oportuit illum non antè ſibi ſarisfacere,
quaàm tu omnium exiſtimationi ſatisfeciſſes. Orator. 206 b, Hiſtriones in diſsimillimis perſonis ſatisfaciunt. Att. 36 b,
Varro ſatis mihi facit. in Ver. 262 a, Satis officio meo factum eſſe arbitror.& 62 a, Satis facere cauſæ& officio ſuo. Topic. 229 b, Cumulatè ſatisfacere alicui. At. 141 b, Cumulatiſsimè facere alicui. de Or. ↄ0 a, Neque illum in hoc iure ciuili, ſa- tis illi arti facere poſſe, niſi dicendi copiam aſſumpſiſſet. At. 254 a, Is me in omni genere delectauit, in eoque maximè, in quo minimè putabã, ſatisfaciebat. I. A. 293 a, Panſa aut mor- te, aut uictoria ſe ſatisfactürum reipublicæ ſpopondit. de Leg. 157 a, Potes autẽ tum ſatisfacere in hiſtoria, cũ ſit opus unum hoc oratorium maximè. Att. 25 a,& Or. z10 a, Satisfa cere alicui quippiam petenti: id eſt, morem gerere. I. A. 170 a, Nunquam te mihi pro tuis in me iniurijs ſatis eſſe factu-
3 A 123§ te ſaturantur. in Vat. 30 a, Dum odium, quod in bono bebatis, ſaturare cuperetis. pro D. 222 a, Expleui animos in uidorum, placaui odia imperitorum, ſaturaui etiam perfi- diam& ſcelus perditorum. IJ. V. 169 b, Vt aliquando expleti ac ſaturati diſcederent..
SATVS,, um. de Vn. 202 b, Satis& quafi ſparſis animis,&c, Tuſc. 161 a, Terra obſecro te, aut ſata, aut concreta uidet ur, tanta uis memoriæ?& 174 b, Non temersè nec fortuitò ſari creatiq́; ſumus.*
SATVS, tus. ſfatio. Off. 24 a, Hoc Herculi Iouis ſatu edito po- tuit fortaſſe contingere. Tuſc. 177 b, Philoſophia præparar
animos ad ſatus accipiendos. de Fi. 40 b, A'primo ſatu. de D. 122 b, Herbam aſperam credo non humano ſatu, ſed auiũ congeſtu. de Se. 88 a, Vitium ſatus, ortus, incrementa. de Di. 99 b, Quædam etiam oriebantur ex hominum pecudümue conceptu& ſatu. de Vn. 201 b, Oceanũ Saliciamq, Cœli ſa- tu Terręq́; cõceptu generatos editosq; memorant.& 2022
NVos qui deorum ſatu orti eſtis. 4
SATYKRV S,ki. beſtia de genere ſimiarum. in V. 231 a, Satyrus
qui apud Tarentinos in æde Veſtæ eſt. de N. 63 a, Nym phe, Paniſci,& Satyri. 1 SATYRISCVS, ſi. ſatyrus. de D. 88 b. SAVCIA TI O, onts. uulneratio. pro Oec. 103 a.. SAVCIO, s. conſaucio, uulnero. I. V. 89 b, Ipſe Rubrius in
turba ſauciatur, ſerui nonnulli unlnerantur. in Vat. 31 b, O-
mnia tela ſic in re conijcientur, ut nemo pertuum latus(q& ſoles dicere) ſfaucietur. Atric. 236 b, Ille quem Brutus noſter
ſauciauit..
SAVCIVS, a, um. uulneratus. Tuſc. 139 a, Videmus ex acie ef- X
s ha-
xciu ſati eruditus ſohn um latis habezs, nüla Pueri. ad He. 24 4, Nonſtii
ferri ſaucios. I. C. 109 b, Gladiatorille confectus& ſaucius.
rum putabas. pro Flac. 156 a, Hermippus Fuijs ſatisfacit,&c pro Cæl. 41 a, Medea amoreé ſæuo ſaucia. Ar. 279 b, Perterri- fidem ſuam liberat. de Fin. 52 a, Quamobrem tandem non tos, inermes, ſaucios, non ſunt noſtri duces perſecuti.
dd Kec. Atti fatisfacit. Epi. 236 b, Satisfacere deo piè& caſts. ad Herc. 27 S A XA rubra. locus inter urbem& Veios. I. A. 175 a, 39 ttic. 64 a edpuiln a, Pueri tui modò me pulſauerunt, ſatisfacias oportet. in V. SAXEA moles. de N. 4 4. Accij. 2 — we deeoahass 992 a, Sarisfacerepublice.“ SAXETVM,ij. locus plenus ſaxis. contra Rul. 97 b, Quod 3 n. uc ad Bloriam rtmaſg SATIS FACTI O, onis. purgatio. ad Att. 5 5 b. Et aliquid ſa- eſt tam aſperum ſaxetum, in quo agricolarum cultus non öſäths eſt diſputari ridendr is tisfactio uidetur habere leuitatis.& Epi. 0 b, Hic tu me e- elaboret?„.
B pro Glint. K 46 5 Luünen tiam inſimulas, nec ſatisfactionem meam accipis. SAXVLVM, L. de Orator. 10 1a, Ithaca in aſperrimis ſaxulis ernz. pro Pla. 179 ½ Sats Wa. SATISPIT, bat. ſatis habeo. pro Plan. 27 8 a, pro R. P. 130 a, Vr aflxa.
u hadeo Attic4a taashen omniũ ſuſpicioni ſatisfiat.& Epi. 27 a, Nam ad bellũ quidẽ SAXV M, vi. ſilex, lapis. de Fat. 14 1a, Ex ſpelunca ſaxum in cru 64,& Tuſculan.s Keditid, qui conuenit? præſertim contra eum cui ſpero me ſarisfe- ra eius incidit. pro Cec. 296 b, Glebis aut ſaxis aliquem de m auidus pluſquim ſerseign ciſſe, ab eo cui tamen ſatisfieri nullo modo poteſt. Epiſtol. fundo pręcipitem agere.& ibid. Qui ſaxa iãcerent. pro Do.
tn ſaperque duiſſe uideortelt 218 b, Quanquam àte quidem cumulatè ſatisfit mihi,& o- 215 b, Saxis facta lapidario eſt. I. P. 98 b, Vt tu uſpiam ſaxis 16 Coatra Ppicunmäint mnibus meis.& 336 a, Vide quomodo ſatisfiat ei, cui ſcis me fius aſperis,&c. Aca. 25 b, E ſaxo ſculptus, aut ebore dola- PiſaMam ſar 7 ſatisfieri uelle. I. A. 169 b, Cæſar ad me ſcripſit, ut mihi ſatis- tus. At. 230 b, De ſaxo in crucem.
Pluiquam ſatts opus ettdole.. A*.
18. Artic.15a Nerid kruchs fieri paterer àte. SAXIFRAGAE, undæ. de Or. 158. Poete.
SATIVS eſt. præſtat, melius eſt. ad Heren. 32 b, Eſt cum non SCABELIL/VM,L. ſcamnum. pro Cæl. 5u b, Deinde ſcabella eſt ſatius, ſi,&c.& ibidem: Non igitur ſatius eſt,&c. delnu. concrepant, aulæum tollirur. 74 b, Videbatur uel mori ſatius fuiſſe, quàm eſſe cũ ijs. I. V. SCABE R. a, um. aſperum.)((Leue. Tuſcul. 196 a, Pectus illu-
126 b, Mori ſatius eſt, quàm turpiter uiuere. Att. 98 b, Video= uie ſcabrum. A
—
rigni. quod, Ac. Toßa b Sihæcſatius dſenerai i .74 b.Nühilrefmuifmts
3 ett niſi,&.
N. zb Katinet dud im e
dertiſsimam! 8 accipio, 15 liqu eur, ut res iudicio his
1 o vomine nonfar aulatut procu ottu iiepeo
—
guocna Kcoparn 1 b. Ame verdislt
aume ol 4 ereh uh idare m intius utiem
cum altero uinci ſatius efſe, quàm cum altero uincere.
SATO R., oru. ſeminator, de Natur. 43 3, Omnium rerum ſa-
tor& ſeminator mundus eſt. Tuſcul. 176 b, Tuꝗ; cœleſtium ſator SATRICVM i. opp. At. 318 b.
SATVR, a, um. ſaturus, plenus. de Di. 96 b, Eſurientib. pullis
res geri potexit, ſaturis nihil geretur. Or. 208 a, Satura ieiu-
nè, grandia minutè dicere.
SATV RATV S, a, um. expletus. de D. 93 b, Mens ſaturata bo- narum cogitationũ epulis. pro Pl. 263 a, Homines ſaturati
honoribus.
SATVRNALIA, rum. Saturno conſecratus dies feſtus, qui XIIII. Cal. Ianuarij celebrabatur. Atric. 79 b, Hilara ſanè
Saturnalia. I. C. 12 b, Alijs cædem Saturnalibus fieri place- bat. At. 221 b, Cæſar ſecundis Saturnalibus ad Philippum ue ſperi uenit.
SATVRNIVS, a, um. de Som. 128 b, Illa ſtella quam in terris
Saturniam nominant.
SATVRNVS, ni. Cœli filius. de Nat. 38 b, Saturnus appella- tus eſt, quòd ſaturetur annis. eod. de Na. li.2. Saturnum au- tem eum eſſe uoluerunt, qui curſum& conuerſionem ſpa- ciorũ ac temporũ obtineret: qui Deus Græcè idipſum no- men haber.*ε5σ enim dicitur: qui eſtidem 29ον tsporis ſpacium.& 38 a, Vetus opinio eſt, exectum Cœlur à filio Sa turno.& 36 a, Saturni ſtella, Olων Græcè, triginta ferè an- nis curſum ſuum conficit. ibidẽ, 49 b, Summa Saturni ſtel- la refrigerat, media Martis incendit.& 68 a, Aether& Dies parentes, Cœlum, Saturnus, Iupiter. de Vn. 201 a, Saturnus Phorcis& Ops fratres, Oceani& Salacię filij. Att. 220 b, Sa-
turni doride templum.“
SATVR O, 2.. ſatio, expleo. I. An. 171 b, Antonius ſaturauit ſe
ſfanguine ciuium. de Nat. 72 a, Saturnus quia ſe ſaturat an-
nis.& 38 b, Saturnus appellatus, quòd ſaturetur annis, de Nat. 52 a, Nuper nati mammas appetunt, earumꝗ; uberta-
A
SCABIES,ei. de L. 165 b, Nos uoluptaris blãdicijs co rrupti, quæ natura bona ſunt, quia dulcedine hac& ſcabie carent, non cernimus ſatis. SCAXLAE. arum. in Anton. 164 b, Negociumque tranſegiſſes, niſi ſe ſub ſcalas tabernæ librariæ conieciſſet.& pro Mil. 109 b, Quum ſeille fugiens in ſcalarum tenebris abdidiſ-
ſert. L. Gradus. SCALMVS, mi. lignum id eſt in naui, quo nituntur remi, dũ aguntur. de Ora. 99 a, Qui duorum ſcalmorum nauiculam in poruum euerterit. Attic. 256 a, Hæc ego conſcendens ð Pompeiano tribus actuariolis decem ſcalmorum. aliter, ſca mi, uel ſcalmis. de Cl. 182 a, Qui in littore ambulans ſcalmũ
rêperiſſet.
SCALPERE. incidere, quod uulgò dicunt ſculpere. de Na. 56 a, b, Itad; ad pingendum, ad fingendum, ad ſcalpendum, ad neruorum eliciendos ſonos aè tibiarum, apta manus eſt
admonitione digitorum.
SCALPELLVM,K. chirurgi ferrum, quo quid ſeindit& a- perit. pro Seſt. 26 a, Cum ſanæ parti ſcalpellum adhibetur. de D. 128 a, Quorum linguæ ſic inhęrent, ut loqui non poſ- ſint, ſcalpello reſectæ liberantur..,
S CAMMONI A nieæ. herba. de D. 33 b, Quid ſeammoniæ ra dix ad purgandum poſsit.& nd a, Scammoniam, ariſtolo- chiamꝗ; radicem.
S CAMNVMW ni. ſedes, ſcabellum. de D. 102 b, Auſpicio regni ſtabilita ſcamna ſolumq́;. Ennij.
SCAND O, dis. conſcendo. de Sen. S0 b, Cum alij malos ſcan
dant, alij per foros curſent, alij,&c. 4
SCANTIA flua. contra Rul. 61 b, bis.
SCAP HA, phæ. linter ſeu nauicula, quæ longis nauib. ſubſer-
uit. ad Her. 4 a, Omnes in ſcapham conſcenderunt,& mode rari nauim ex ſcapha. At. 10 2 a, αρ τπνν εe k de Inu. S1 b, Vſqueadedò ut dominus nauis in ſcapham confugerit. Gibid, Gubernator nauis in nauem aufugit.
4 Ef 4
SCAPHP-

1239 8 E
SCAPHIVM, pbij. ſeyphus, ſeu poculum in formam ſcaphę nauiculæ factum. J. V. 20 8 a, Scaphia cum emblematis Lily- bæi empta.
SCATE O,.. ſcaturio. Tuſc. 163 a, Fontes ſcatere. Poetæ.
SCATVRIO, ru. emanare, effluere erumpere. Epi. i3 b, To-
tus, ut nunc eſt, hoc ſcaturit.
SCELERAT F. nefariè, per ſcelus. Antequam. 195 a,& pro Syl. 79 b, Sed quid ego plura de illorum aut in me maledi- is, aut in uos ſceleratè loquar factis? I. C. 102 b, Bellum ſce leratè ſuſceprum. 4
SCELERATV S,, um. conſceleratus, ſceleſtus, impurus, ne faſtus, nefarius, improbus, capitalis, impius, ſcelere aſtri- ctus, ſcelere contaminatus, parricidijs contaminatus,& o- mni ſcelere coopertus. At. 15r a, Ego hunc impurum& ſcele ratum puto. 1. C. 19 b, Quæ mète ſcelerata& nefaria cupie runt. pro Mur. 139 a, Sceleratus& nefarius fueris, ſi,&c. de Fin. 103 b, Illa uox inhumana& ſcelerata. pro Cl.58 a, b, Cõ ſcelerata mulier. de Ar. 250 a, Brogigarus impurus homo,& ſceleratus. I. A. 238 a, Ad facinus prædamꝗ; natus.
SCELESTE. At. lib. 6, Sceleſtè ſuſpicaris.
SCELESTVS, a, um. ſceleratus. in Sal. 273, Sceleſtus ciuis. ꝓ
Z.R. 24 b, Sceleſtum ae nefarium facinus.& 28 b, Res ſcele- ſta, atrox, nefaria.
SCELVS, ris. flagitium, facinus, fraus, atro citas, ſceleritas. de Orator. 103 b, Qui animorum motus in iudicum mentibus concit ent, ſcelus eos nefarium facere. pro Dom. 229, Facere ſcelera. pro S. R. 22 b, Multa ſcelera& flagitia fieri. pro Seſt. 16 a, Edere ſcelus in aliquem. de Ar. 357 b. Infinita ſunt fœele- ra, quæ ab illo in patriam ſunt edita. pro Seſt. 24 b, Aſtringi ſcelere. J. An. 230 b, Suſcipere ſcelus. pro Mil. 107 b, Facere a- liquid ſceleris. pro Cluent. 58 b, Hoſtiæ cæſæ ad ſcelus perfi ciendum. Epiſtol, 10 a, Quæ prætermitti fine nefario ſcele- re non poſſunt. pro Cl. 57 a, Infeſtum ſcelus& immane. ad Heren. 26 a, Scelus nefarium& truculentum. de Am. ioib, Scelus deteſtabile. I. P. 99 a, Conſcientia ſcelerum& frau- dum ſuarum.
8CENA næ. cauea, fabula. pro Mur. 33 b, Ludorum elegätia, & ſcenæ magnificentia. de Ar. 249 b, Omne ſeruitium per- miſſu magiſtratus liberatum, in alteram ſcenã immiſſum. & ibid. Illi cum ludos facerent, ſeruos de cauea exire iube- bant, tu in alteram ſeruos immiſiſti. de Orat. 130 a,&63 b, Miror eorum impudentiam, qui agunt in ſcena geſtum in- ſpectante Roſcio. de Nat. 73 b, Scena referta eſt his ſcelerib. de Ora. 139 b, Maxima quafi oratori ſcena uideatur concio-. de Am. u14 a, In ſcena, in cõcione, in qua rebus fictis& adũ- bratis loci plurimum eſt. Att. 278 a, Nunc populo& ſcenæ
(ut dicitur) ſeruiendum eſt. de Cl. 162 a, Roſcium eſſe in ſce- na. pro Pl. 265 a, Omitto illa, quæ ſi minus in ſcena ſunt, at certè quum fint prolata, laudantur. de Sen. 90 b, Idque tum in uita, tum in ſcena intelligi poteſt ex ijs fratribus, qui in
Adelphis ſunt.
SCENICVS, a, um. de Orator. 163 b, Geſtus ſcenicus uerba exprimens. Offic. 23 a, Nec ſcenici pluſquam nos uideantur habere prudentiæ. pro Plan. 265 b, Scenicæ perſonæ, ut mi- mi hiſtriones.
SCEPTRVM, ptri. uirga regis. pro Seſt. 16 a, de Diuinat 984 b, Rex ſedens cum purpura,& ſceptro,& infignibusillis regijs.
SCHEDA, da. tabella, pagella. Attic. 20 b, Enitere ut ne qua ſcheda depereat.
SCHEPD V LAle. Epi. 253 a, Hæc tertia iam epiſtola antè te oppreſsit, quàm tu ſchedulam aut litera m. Vetuſti codices hic ſcidulam habent,& ad Atticum ſcidam:& recè. nã Cha riſius autor& doctus,& bonus,& antiquus, ſcidulã à ſcin- dendo, fiue ſchidulam aνι:⁹ιωππαμαμ dici aſſerit.
SCHEM A, t. de Cl. 190 a, Verborum& ſententiarum illa lu mina, quæ uocant Græci ¼αsιαματa, quib. tanquam inſigni- bus in ornatu diſtinguitur omnis oratio. de Cla. 170 b, Sen tentiarũ orarionis q́; formæ, quę appellantur αsαμα& 177 a, Sentẽtiarũ ornamẽta& confirmationes. ibi. xαeνιμαμννασ enim quæ uocant Græci, ea maximè ornant oratorem, eaq́. non tam in nerbis pingendis habent pondus, quàm in IIlu minandis ſententijs. Topic. 223 b, Ornamenta uerborum ſententiarumq;, quæ appellantur ⸗Xéεαα᷑σά æ. Ora. 204 b, Lu- mina quæ Græci quafi aliquos geſtus orationis, ανιμααμηα appellant. L. Ornatus. 5
SC OE NOBATICA. L. Embenetica. b
3 CHOT Ala. Symnaſium. Off. 52 a, Sed hoc de genere com- modius à quibuſdam optimis uiris ad medium Iani ſeden- tibus, quàm ab ullis philofophis ulta in ſchola diſputatur. Orat. 205 b, E' philoſophorũ ſcholis tales ferè euadunt. de Di. 124 b, Multa iſtiufmo di dicùntur in ſcholis. de Or. 89 b Clamabunt credo omnia gymnaſia, atq, oẽs philoſo pkorũ
8 C 124 G ſcholæ, ſua hęe eſſe omnia propria. de Fi. 64 a, Primùm de- precor, ne me ranquã philoſophum putertis ſcholã uobis a⸗ liquã explicaturũ: id eſt. uniuerſam alicuius ſectæ& doctri næ ſcholam. in Piſ. 2 a, Homo ad perſuadendum cõcinnus, perfectus, politus ſchola. de Natu. 8 b, Ex eadem Plaronis fchola Ponticus Heraclides. de Or. 93 b, Qui cũ in ſchola aſ- ſediſſent, iuberent,&c.& ibi. Qui nõ Græci alicuius loqua- citatem ſine uſu, neq; ex ſcholis cantilenã requirunt. de Fi. 145 b, Domi in ſchola definis.& 78 b, In Epicuri ſchola. Ep. 141 a, Habes ſcholam Stoicam. I. P. 92 b, Vertes te ad alteram ſcholam. Tuſc. quæſt. 149 b, Itaq; dierum quinq; ſcholas, ur Græci appellant, in toridem libros contuli.& ibid. Vt iam etiam ſcholas Græcorum more habere auderemus: id eſt diſputationes. Acad. z0 b, At ille neſcio quis qui in illis ſcho lis nominari ſolet, mille& octoginta ſtadia quòd abeſſet, uidebat.
SCHOLIO N.reſpõſio, uel purgatio, uel defenfio; uel inter⸗ preratio breuior. At. 256 a, Velim Xεν aliquod elimes ad me.& ibid.&πmχνQρꝙQQιαRχενιφωιο⁴σεέαμαάησα. ibidem, Quid ia opus eſt XAig. At. lib. 13, oXAtα enim tibi uideo placere.
S CIEN S, tis. prudens, gnarus, peritus, intelligens. de Orato. 103 a, M. Scaurus uir regendæ reipub. peritiſsimus. de In. 54 a, Nauis quæ ſcientiſsimo gubernatore utitur. pro Pom. g a, Quis eo ſcientior unquam fuit? ad Her. 16 a, Tu ſcientior eris præceptorum artificio, nos alacriores ad reliquũ perſe quendum. pro S. R. 27 a, Is apert? catumniari ſciẽs uidetur. & pro Qu.)) a, Quu nihil alteri ſciẽs incommo dat. pro Syl. 185 b, Nullum A me ſciente facinus occultatur. pro Cl. 44 a, Habebirt igitur te ſciẽte& uidente curia malum ſenatorem. Epi 125 a, Sciens, prudens feci. pro Pl. 267 b, Plancius offen- dit ſciens neminem. Att. 163 b, Ne te ſciens prudensq́; eò de- mittas, unde,&c. pro Corn. 57 a, Vtrũ inſcientem uultis con tra fœdera feciſſe, an ſcientem?
SCIENTER.ſcitè, intelligenter, ſciens.)(‚Inſcienter. de Or. 96 a, lis quæ habeas, modicè& ſcienter uti.& 109 a, Scien- ter ac peritè dicere. Or. 214 a, Sciéter uerſari in aliqua re. de Diu. 99 b, Scienter interpretari aliquid. Of. 36 b, Iis quibuſ- cum congregamur, uti moderatè& ſcienter.
SCIENTIAHMæ. cognitio, intelligentia, doctrina, diſciplina, prudentia, ſtudium, rerũ cognitio, uirtus. pro Pom. i3 a, Ac. 36 b.)(Inſcientia. de Nat. 1 a, Vt magno argumento eſſe de- beat cauſam, id eſt, principium philoſophiæ eſſe ſcientiam. Off. 4 b, Omnes ducimur& trahimur ad cognitionis& ſci entiæ cupiditatem.& 5 a, Omnis cogitatio,&e. aut in ſtudi- is ſcientiæ cognitionis q; uerſabitur. de Or. 1§3 a, Aut eogni- tio rei ſcientiaq́, perqutritur. Off. 13 a, Scientia, quę eſt remo ta à iuſticia, calliditas potius quàm ſapientia eſt appellan- da, ut inquit Plato. de Fin. 136 a, b, Innatus eſt in omnib. co- gnitionis amor& ſcientiæ. de Diu. 99 a, Nec quiſquam rex Perſarum poreſt eſſe, qui non antè magorũ diſciplinam, ſci? tiãd;, perceperit. I. A. 222 a, Seruij Sulpitij in legib. interpre- tandis ſcientia. Or. 20 a, Dialecticorum ſcientia. de Or. 86 b, Omnium magnarum rerum atq; artium ſcientiam conſe qui.& 39 a, Rerum maiorum ſcientia. de Fin. 130 a, Omnes artes in reliqua ſciétia uerſantur. Acad. 39 b, Artem ſine ſciẽ- tia eſſe non poſſe. ad Her. 37 a, Certa ſcientia maleficij, non ſuſpicio. de Or. 92 b, Cũ hæc omnia audirentur ab ijs qui- hbus non eſſet ſcientia tradenda, ſèd exigui temporis, aut fal ſa, aut certè obſcura opinio.& 9 ¼ a, Res ab opinionis arbi- trio ſeiunctæ, ſcientiaꝗ comprehenſæ. Epiſt. 94 a, Compre hendere aliquid ſcientia. de Or. ni a, Oratoris omnis actio opinionibus non ſcientia continetur.& ibid. Ars earum re rum eſt, quæ ſciuntur.&, Res quæ mendacio nixa ſit, quæ ad ſcientiã non ſæpe perueniat.& ibi. Pertra qandorũ animo- rum ſcientiam ſi quis uolet magnam quandã artem dicere, non repugnabo.& uz a, Ars quæ faciendorũ uerborũ ſcien tiam proftteatur. de Orat. 148 b, Scientiæ ſuauitas, qua nihil eſt hominibus iucundius. de Fin. 129 b, Herillus ſenfit nihil eſſe bonum præter ſcientiam. Or. 212 a, Scientiam loquendi mihi reſeruaui, uſum populo cõceſsi. pro Syl. 171½ b, Cuius ſcientiam de omnib. cõſtat fuiſſe, eius ignoratio de aliquò purgatio debet uideri. Off. 29 a, Mo deſtia eſt ſciẽtia oppor- tunitatis idoneorum ad agendum temporum. de Na. 24 a, Sanctitas eſt ſcientia colendorũ deorum. de Di. 80 a, Chal- dæi diuturna obſeruatione ſiderum ſcientiam putãtur ef⸗ feciſſe, ut prædici poſſent futura.& 98 a, Si dij futura ſigni- ficant, aliquas uias dant nobis ad ſignificationis ſcientiam. de Na. 19 b, Miror in homine eſſe Romano tantam ſcientiã- Epiſtol. ↄ7 b, Habere ſcientiam magnarum artium.& 5ο b, Qui in alienis morbis profitentur ſe tenerem edicinæ ſcien tiam, ipſi ſe curare non poſſunt. I. A.19⁊2 a, Quo me teſte com uinces?an chiro graphodin quo habes ſcientiã quæſtuoſam. Off.z1 a, Prudentia eſt rerum experẽdarum fugiendarumq;
ſcientia,& ibi, Prudenrtia eſt rerum diuinarũ atq; humana- ru.
— —
——— ———+—⏑—+-„——————
—— n
—
—

mali B
bas an anutai ala deNaheſtatadodt dsese0rait,Raiaid 44 Oe9 Ganad er ſchalig n Greciaj da Selis cantilen;, Clll,. dein arequm 3
4 dernatore unt nguam fuitea
dHer.6a Tne uiicio, n03 a1 lli
5 1 apert! aumairiſtätie lalten ſciẽꝛ incommocn,* ente kacinus occultatm. a u e uidente curiumilm mt ans feci. pro P.26) duncnc 16 3 5b Ne te ſciengrmcen. ** 1 6 1 Oorn. 7 a, Vtrü inſcienrem uhn dentem!
relligenter ſcien.) nſienea
nodicè& ſcienter uii Anaih
4 4, Sciéter verſann li
rpretari aliquid. Ezotugh
à moderate&ſcientt. iai intelligentia doctnaiſud ed cognitio, ainus. proboahit Nt.*, Vt magno argumanudi incipium philoſophix ceſiau
aur& trahimur ad comitmti
14,0mais cogitatio,Katrhe
ic uerſäditut.de Or.am. uiritur. Off.H aScientisudm potius quim ſqpiemitth fin. 6 a b Innatug Kinond, atix. de Diu. 9) 1 Nrulhun winon ante nagyti tfyii 1 Seruij Sulptijintg utmm „a Dialecticorumtanxdeli n rerum atq mmium ſine niorum ſdentiu. de n hu:ie uerſantur. Icad. 27 Jer. 7* Certa ſcentiam.
75b 9 . de Fin.¹²9 324 un bc — cöceßsi. pro 1 49 N eius 1g9. öat fuiſe. etuchküun 10* Nocr dmm deN
Acrlotes a0 n i 6
1241
8
8 C rum ſcientia. de Orat. 90 a, Proinere aliquid ex aliqua ob- ſcuriore ſcienria.& ibid. Regionum terreſtrium aut mariti marum ſcientia, de Finib. 109 b, Viuere ſcientiam adhiben- tem earum rerum, quæ natura eueniunt. de Diuin. uz a, Cer tèigitur ignoratio futurorum malorum utilior eſt quàm ſcientia.& 123 a, In prouidendis rebus eſſe augurandi ſcien- tiam. de Diuin. 34 a, Muſæ legendi, ſcribendi, cæterarumꝗ́; artium ſcientiam ſomniantibus non dabunt? de Oiuin. 135 b, Si ea dij nobis obijciunt, quorum neq; ſcientiam, neque explanationem habeamus. pro Pom. a, Scientia rei milita ris.& 87 a, Scientia auguratus. de L. i59⸗ b, Iuris ciuilis ſcien tia.)(Ignoratio iuris. Epiſtol. 48 a, Tua ſcientia excellens ac ſingularis. L. Litere. CIELICE T. uidelicer, nam, enim nimirum, nempe, quippe, certè profectò. Orat. 207 b, Cognoſcet etiam rerum geſta- rum ordinè, maximè ſcilicet noſtræ ciuitatis. ad Attic. 99 a, Quis tu ipſeè feilicet. de Orat. 129 a, Bona dicta non poſaũt teneri, hæc ſcilicet bona dicta, quæ falſa ſunt.& 1§0 b, Simi- liter nunc de oratore loquor, ſummo ſcilicet. pro Cæl. 48 a, Cum ſcires quantum ad facinus aurum hoc quæretur, ad necem ſcilicet legati. de Diuinat. 130 a, Neganr enim id eſſe maieſtatis deorum, ſcilicet caulas omnium introſpicere, ut uideant quid cuiq, conducat. de Fin. ¹38 a, Sunt clariora iu dicia naturæ, maximè ſcilicet in homine. Epi. 167 b, Qua mè te eſſer Antonius demõſtrauit, peſsima ſcilicet& infideliſ- ſima. Epiſt. 160 a, Tu cogitas ut domi tuæ ſis, ſcilicet ne ci periculo ſtultus ſis. de Fin. 1 4 b, Me ſpecies quædam com- mouit, inanis ſcilicet, commouit tamen. Epiſt. 258 a, Suſpen ſo animo expecto te primum ſcilicet, deinde Marionem. de
Orat. 224 b, Sed annulum quem haberet, ſe ſua manu confe
ciſſe, ſcilicet nimis hic quidem progreſſus eſt, ſod,&c. Top. 224 b, Ab adiunctis poſui exemplum, multa ſcilicet adiun-
gi, quæ,&c. pro Qu. 10 a, Quid ad hęc Næuiusèeridet ſcilicet noſtram amentiam. Att. 28 a, Arma quærenda putauimus, uum dominum pateremur, an ut liberaremus
ſcilicét ut no remp. de Fin. 1200 a, Iſtis alio tempore reſpondebo, tunc ſcili cet cum tibi.& Tuſc. 180 b, At uerò nos, docti ſcilicet à Græ cia, legimus,&c. Epi. b, Me in ſummo dolo re, quem ex tuis
reb. capio, maximè ſcilicet cõſolatur ſpes, quod,&c. Att. 186
a, Lecta epiſtola tua de Atticæ febricula, ſcilicet ualde do-
Iui. Tuſ. 50 b, Democritus luminib. amiſsis, alba ſcilicet&
atra diſcernere poterat, at bona& mala non poterat. At. 53 a, De Lentulo ſcilicet ſic fero ut debeo. ibid. b, Quò dolore eſſe debeo? quo ſum ſcilicet. de Or. 14 a, Hæc ſcalicet funda menta nota ſunt omnib. Att. 174 b, Quid tu in eo poteseni- hil ſcilicet. At. 204 b, A re lireras expectabam mnondum ſeili cet, nam,&c. At. 213 b, Hortos quoniam hodie eras inſpectu rus, quid uiſum tibi ſit, cras ſcilicet.& 282 a, Eſt ſcilicet utri- uſque rei modus, ſicut reliquaru m. Qu. Fr. z01 b, Terogo ne quid perſcribas contra Fautum,& Flauij cauſa,&ſcilicet Pö peij facies omnia.& 312 a, Et quanquam reipſum ſcilicet ma Ximsè, tamen etiam literas tuas antè expecto. de Se. 32 a, Se- nes ſemper agunt aliquid& moliuntur, tale ſcilicet„quale cuiuſque ſtudium in ſuperiori uita tuit. Epiſtol. u13 b, Quid alios putas? clamoribus ſcilicet maximis ludices corripue- runt. Off. 33 b, Illæ ſcilicet literæ forenſes& ſenatoriæ. Epi. 214 b, Peto à te tanto ſcilicer ſtudio, quanto intelligis debe re me petere. Epi. 251 b, Vnus ſcilicet ille fructus, qui in te ui dendo eſt, percipi literis non poreſt. pro Mur. 34 a, Tu inte rea Roma ſcilicet amicis præſto fuiſti. Qu. Fra. 305 b, Si hoc perficies, ſcilicet mirabile quiddam aſſequéris. Epiſt. 122 b,
X 139 a, Stomacho eſt ſcilicet Poômpeius ita languenti, ut,
&c. Epiſtol. 106 a, Scilicet iſta quidem ſumma, ne ego,&c. I. P. 33 a, Ego iſtius pecudis conſilio ſcilicet aut præßdio niti uolebam de Diuin. u7 b, Scilicer ſi iſta Iupiter ſignificaret, ram multa fruſtra fulmina emitteret. pro Syl. 79 b, Scilicer,
is ſum, qui,&c. pro Quint. 5 a, Corrigeres hæc tu ſcilicer
poſtea. in Ant. 218 a, Scilicet hæc Panſa non uidir. Epiſt. 160
b, Scilicer id agitur,&c. Attic. 216 a, Id populus curat ſcili-
cet. prouerb.
SCIND O, du. conſcindo, diſcindo, fin do, diffndo. Atti. 45a,
SCINTILLA,æ. igniculus, Antequã. 194 b, Illa conſpirario
SCINTILLVI A,lc. de Ein. 135 a, In pueris uirtutum quaſi
Ne ſcindam ipſè dolorem meum. Tu(c.2 64 3, Scindere co-
mam. Ep. 76 b, Hanc epiſtolã cur nõ ſeindi uelim, nulla cau
ſa eſt. Att. 216 a, Ego ita egi ut non ſcinderem penulam. 2— B½
conflata ita eſt reſtincta, ut nulla ſcintilla comparear incen dij. Ep. 183 a, Vt ne qua ſeintilla teterrimi belli relinquatur.
ſcintillulas uidemus.
§ CIO, cu.habeo, teneo, cognoſco, cognitum habeo, non i-
gnoro, non ſum neſcius, ſcientiam meam non fugit, me non Preterit, ſcientia comprehendo, ſcientiam habeo, perſpectũ mihi eſt, me non fugit, mihi conſcius ſum, mihi cortũ eſt de aliqua re. I. V. 774 a, Id adeò ſciri facillime poteſt ex literis
.
8 C 1242 publicis. Att. 76 b, Euerſam in perperuum prouinciam nos inueniſſe ſcito. pro S. R. 34 b, Nondum kicebat, cum hoc A- meriæ ſcitum eſt. At. 190 b, Sed ſcire certum uelim. de Or. in a, Ars eſt enim earum rerum quæ ſciuntur, oraroris autem omnis actio opinionibus, non ſcientia continetur. de Ora. 10 4 a, Nihil certũ ſciri, nihil planè cognoſci ac percipi poſfle. de Cl. 167 a, Non tam præclars eſt ſcire Latinè, quùâm turpe neſcire.& de Fin. 76 b, Omnes qui Latinè ſciunt.& 67 a, Cũ Græcè ut uideor luculenter ſciam. At. 37 b, Primùm illud te ſcire uolo, Sampficeranum,&c. 18 8 a, Scire te uolo,&c.& 4. b, Volo te ſcire mi Pæte,&c. de Orat. un5 a,& 123 a, Magnum eſt quoddam opus, haud ſciam an de humanis operibus 156 gè maximum, dicere,&c.& de Fin. us b, Quem haud ſcio an rectè dixerim,&cc. Att. 252 a, Sed non uenerat quod ſciam.& Pro S. R. 21 a,(Quod ſciam.) pro Syl. 174 b, Nam de cæteris certè ſciebat.& ⁷9 b, De quo aliquid ſcire& exiſtimare po- tuiſſet. pro Syl. 174 b, Cũ is qui deomnibus ſcierit, de Sylla ſe ſcire negauit. de Ora. 9o a, b, Socrares dicere ſolebat, oës in eo quod ſcirent ſatis eſſe eloquentes.& ibid. Neque ſi id op imsè ſciat, ignarusg; ſir faciundæ orationis, diſertè id i- pſum poſſe, de quo ſciat dicere. de Ora. oo a, De legib. inſti- tuendis,&c. Lycurgum ſciſſe melius quùm Demoſthenem. Pro Mur. 129 a,llletenet& ſcit, ut hoſtium copię arceantur.
de Orat. 39 a, De quo ipſo, ſi quid ſcis, uelim ſcirc. in Ant. 162
hi conſcius ſum.
SCISCITO R, aru. ſcitor, quæro, percuntor. de Na. 5 b, Epi- curi ex Velleio ſciſcitabantur ſententiam.& 6 a, Ab utraque autem ſciſcitor, cur,&c.& de Or. 93 a, Cuius ſciſcitãtur ſen- tentiam. At. 51 b, De Domirio(ur facis) ſciſcitare ubi ſit.& de Diu. 96 a, Sciſcitari de aliqua re.
a, In quo ſcientiam habet quæſtuoſam. Epiſt. 76 b, Et ſi mi-
S CIS CO, ſuſſcu. ſfancio, edico, ſcitum facio. pro Plan. 266 b,
Piancus primus legem ſciuit de publicanis.& pro Cor. 60
a, Vt ſi Gaditani ſciuerint nominatim de aliquo ciue Roma
no, ut is ſit ciuis Gaditanus. Off. 6 r1a, Durius eriam Atheni- enſes ſciuerunt, ut Aeginetis, qui claſſe ualebãt, pollices Præ
ciderentur. pro Flac. 149 a, Quæ ſciſcerer plebs, aut quæ po
pulus iuberet,&c. iuberi uetarique uoluerunt. pro D. 229 a, & irerum b, Hanc cognationem ſe Sedulius negat ſciuiſſe. de L. i64 a, Non omnia iuſta ſunt quæ ſcita ſunt in populo rum inſtitutis atq; legib.&ι/ b, Multa pernicioss ſciſcun- tur in populis. de Pro. 76 b, Sciſcere legem. I. A. 16/ b, Popu- lus quæ jure ſciuit,&c. de Le. 186 a, Creatio m agiſtratruum, iudicia, populi iuſſa, uerita, cumi ſciſcentur ſuffragia, opti- matib. nota, plebi libera ſunto.
SCISSVS, a, um. de Orator. 163 a, Vocis genus fractum, ſciſ-
ſum.
SCITE' ſcienter, non inſcitè.)(Inſcitè. de Fini. 12 6 a,. P. 9
b, Rationes ad ærarium retuli, ita perſcriptas ſcitè& litera- tè, ut ſcriba,&c. At. 23 5 b, Scitè dicere aliquid. Att. 250 b, Sa- tis ſcitè hoc quidem. I. V. 126 a, Statua ſcitè facta& uenuſte. Epi. 175.a, Et ille cui mandaui, ſatis ſcitè& cõmodè te mpus ad te cœpit adeundi. de L. 163 b, Hæ rationes, quæ ſatis ſcitè nobis inſtructæ& compoſfitæ uidentur.
S CITO R, arz. ſciſcitor, quæro. Orat. 201a, Sentiebam non to id ſcitari, qualem,&c. ſed quærere,&c.
SCITVM, u. iuſſum. de Or. 244 b, De hob Cteſiphon ſcitum fecit, ut corona aurea donaretur. pro Cor. 53 b, Cũ Gadita- nis ſcita ac iuſſa noſtra comprobat. de Opt. 24 4 a, Lex erat
Athenis, ne quis populi ſeitum faceret ut quiſquam corona
donaretur,&c. pro Dom. 239 a, Si tuus ſcriptor uacuo ani- mo tibi iſta non ſcita, ſed portenta conſcriberer.
SCITVS, a, um. elegans, lepidus. de Nat. 19 b, Scito ſermone
& Attico loqui.& pro Plan. 266 b, Ego autem id quod mi-
hi ſcicum eſſe uideatur, non aſpernor. Ora. z01 b, Scitum eſt enim, quod Carneades dicere ſolebat, Qlito machum,&c. de Nat. 119 a, Vetus autem illud Catonis admo dum ſcitum eſt, qui dicebat ſe,&c. de Orat. 164 b, Scitũ eſt enim, cauſam conterre in tempus cum,&c. prouerb.
SCO PAE, arum Orator. 220 b, Iſti, ut in prouerbio, ſcopas(ut ita dicam) mihi uidentur diſſoluere. Atticum in a, Scopæ diſſolutæ.
SCOPVLOSVS, a, um. J.. 60 b, Intelligo quàm ſcopuloſo difficiliq;, loco uerſor.& Orar. 149 a, Mare inferum, Thu- ſcum, ſcopuloſum& infeſtum.
SCOPVLVS,L. ſaxum. pro Rab. 9§½ b, Nec tuas unquam ra- tiones ad eos ſcopulos appuliſſes, ad quos Sex. Tit ij affli- ctam nauim uideres. pro S.R.in b, Scopulum offendere. Ep. 236 a, Fortunam ranquam fluctum à ſaxo frangi oporret. de Ora. 157 b, Syrtim patrimoni], ſcopulum libentius dixerim. de Clar. 170 b, Cum neq; muſarum ſcopulos quiſquam ſu- peraret,&c. Ennij.
SCOPVS, ourbòs, quo ſpectamus, propoſitum, finis propoſi tus. Attic. 160 a, b, Saοαε hic eſt enim huie noſtro, nihil—
berg.

1243 S OC b bere. At. 125 a, Sed neutri αιmη⁸ν eſt ille ut beati fimus, uterq; regnare uult. pro Seſt. 23 b, Quid eſt igitur propoſitum his reipublicæ gubernatoribus, quò intueri& quò curſum ſuũ dirigere debeantèid quod,&c. Qu. Fr. 29 4 a, b, Ac nihil qui- dem uidetur huc omnia eſſe referenda ab ijs qui præſunt a- lijs, ut ij qui eorum in imperiò fint duam beatlis lni- Epi. 266 a, Mihi prora& puppis, ut in prouerbio Græcorũ eſt, fuit à me tui dimittendi, ut rationes noſtris explicares. pro Rab. 96 b, Nihil nifi ſempiternum ſpectet. Off. 56 b, Hoc ſpectant leges, hoc uolunt, incolumem eſſe ciuium coniun⸗- tionem. Att. 288 a, Gieero eò tendit, id agit, ad eum exitum properat, ut ſit illi Octauius propitius,&c. ꝓ᷑ D. 169 a, Non- dum̃ ad propoſituri mihi finem honoris perueni. Par. ird b, Quid enim ego laborauiè aut quid egi aut in quo euigila- uerunt curæ& cogitationes meæi nifi ut,&c: pro Lig. 140 a, Tua quid aliud arma uoluerunt, quid egit ille tuus inui- ctus exercitus, niſi ut,&c. de Orator. 96 a, Nihil prodeſt ſtu- dium perueniendi aliquò, niſi illud quo d ed quò intendas, ferat, deducatq́, cognoris.& ibid. b, Commonere aliquem, quò quidque referat,& quò intuens ab eo quo dcunque ſi- bi propoſuerit, minus aberret. in An. 242 b, Cùm omnes a- ctiones, omnes ſententiæ meæ peruenerint ad eum exitum, qui mihi propoſitus eſt. Part. 127 5, Nihil aliud eis, præter officium fortis& magni uiri propofitum fuit.& ibid. Quid egit Brutus in patria liberanda? quid reliqui item eiuſdem conſilij ſocij? quid ſpectarunt quid ſecuti ſunt? Item, Co- gito, cogitationem habeo, propono, ago, conſilium ſe- quor, ſpecto.
SCORPIVS,pjj. nepa. de Na. 43 b, Vt ſeſe emergens oſtendit ſcorpius altè, Poſteriore trahens flexum ui corpòris arcum. I. Ar. Scorpius infeſta præportans flebile aeumen.
SCORTATOR ris ſcortorum amator. in C. 169, Cũ hanc Catilina ſit habiturus ſcortatorum cohortem prætoriam.
8CORTVM, u. meretrix lupa. pro Mil. uz a, Clodius ſemper ſecũ ſcorta, ſemper exoletos, ſemper lupas ducebat. de Ar. 258 a,& 257 b, Quis unquam nepos tã liberè eſt cũ ſcortis, quàm hic cum ſororib. uolutatus¹I. A. 16 a, Primo uulgare ſcortum, certa flagitij merces. I. C. 106 a, In uino& alea co- meſſationes& ſcorta quærere. pro Seſt. i1 a, Mihi res erat cũ ſcurrarum locupletum ſcorto.
2KOTIKO 2. L. Obſcuritas.
SCRIB A, bæ. librarius, ſcriptor. Ep. 74 b, Ad ea quæ ſcripſiſti, cõmodius poſſem de ſingulis ad te rebus ſcribere, ſi M. Tul lius ſcriba meus adeſſet.& ⸗⁷§½ a, Accepi librum meum à meo ſeruo ſcriba. cont. Rul. 72 b, Deinde ornat apparitorib. ſcri- bis, librarijs, præconibus,&c, pro Syl. 175 b, Tibi familiari meo prius etiam edituri fuerunt iudicium ſcribæ mei, ſi uo luiſſes, quàm in eo codicem referrent. de Cla. 192 a, Gratio- ſi ſcribæ fint in dando& cedendo loco. I. P. ↄ2 b, Scriba, qui rationes& ærarium retulit,&c. I. V. 189 b, De ſcribis& ordi ne eorum mulra. 59 b. L. Librarius. L. Alexis.
SCRIB O, 4. conſcribo, exaro, literas do, mitto, literas de ali qua re mitro, literis conſigno, ſcriptis mando, pro do literis prodo, literis conſcribo, publicis monumẽétis conſigno, me moriæ rrado, monumenta prodo, memoriæ propago, mo- numentis mando, monumentis annalium mando, ſempi- ternis monumentis prodo, perſequor, ſcriptura perſequor, efficio, librum conficio, compono, pono, poſteritati propa- go, hiſtoriæ mando, chartis promo, in codicillos refero, lite ris memoriæq́ mando, hominum memoriæ ſempiternę tra do, memoriæ poſteritatiq; prodo, literis conſecro, immor- talitati trado uel mando uel commendo, trado, publicis li- teris conſigno, quæ publicis pop. Rom. literis monumen- tis q; confignata ſunt, memoriam publicam publicis literis confignatam nullam habemus. de L. 193 a,& Aca. 2 b, Cla- riſsimis monumentis teſtata conſignataq; antiquitas, ſed ne literam quidem ullã facio, niſi forenſem. Epi. 14 b, Quod rogas ut mea tibi ſcripta mittam, quæ poſt diſceſſum tuum ſcripſerim, ſunt orationes quædam,&c. de Cl. ⸗⁄ a, Scripſe- re alij rem uerſibus,& luculentè quidem ſcripſerunt.& Ep. 16 b, Scripſi etiam uerſibus tres libros de temporibus meis. & ibid. Scripſi tres libros in diſputatione& dialogo. de Se. 88 a, Liber quem de rebus ruſticis ſcripſi, inquit Cato. I. V.
258 b, Furius defenſionem ſuæ cauſæ ſcripſit. de Or. 97 a, Ca
pur autem quàm plurimum ſcribere, ſtylus optimi dicendi magiſter. de Orato. 92 a, Inſtituere ciuitates, ſcribere leges. Att. 151 b, Aſperius de aliquo ſcribere uel loqui.& ↄ⁵ a, Nul- la res erat de qua ſcriberem.& 528 b, Pridie ſcripſeram lite- ras quas,&c. de Nat. a, Eadem hæc auis ſcribitur conchis ſe ſolere complere,&c. pro Arc. 189 a, Cum literam ſcripfiſ- ſet nullam. Tuſc. 250 a, Scribere lineam. de Natur. 50 b., Legi ſcriptum eſſe auem quandam,&c. de Di. 105 b, Scriptum eſt item, Socratem,&c. de Clar. 171 a, Hoc in Originib. ſcriptũ
reliquit Cato. de Ora. 99 a, Tabellæ quib. id ſcriptũ ſit, quo
io ſunt, ſint quàm beatiſsimi.
s C 1244 decipere.& J. V. 266 a, Scriptũ eſt in eiſdẽ literis iAνανπσav. I. V. 229 a, Multi Græci de ualuarum harum pulchritudihe ſcriptum reliquerunt. At. 85½ b, His de cauſis credo Scaptium iniquius de me aliquid ad Brutum ſcripfiſſe. Atticum 2i5 b, Quod ad te de decem legatis ſcripſi, parũ intellexit credo, quia Auid æuuuν ſcrip ſeram. de Legib. 17 b, Neq; cum literis quibus ſcita ſcribuntur, aut oritur; aut occidit: id eſt, ler naturæ. de Ar. 245 b, Reſponſum Aruſpicum, in quo cum a- lijs multis ſcriptum etiam illud eſt, loca ſacra,&c.& 246 b, Cum omnes ijdem ſeribendo adeſſent. PFoſtd. 205 b, Caput, &c.ne quis pedib.iret, ne ſcribẽdo adeſfet. Epi. 348 a, Qudòd ſcribẽdo affuiſti. Att. 4⁷ b, Non aũt in libris habemus, Ooſ. Aprætore creari ius non eſſe. At. 5⸗ a, Libellus in quo eſt, Sal minij,&c. de N. i4 a, Protagoras in principio libri ſui ſic po ſuit. I. A. 179 b. Hoc literis mãdatur, hoc memorię proditur. de Opt. 24.4 A, bis. Scribere, pro eo quod eſt ſcitum facere, uel legem ferre. Græcè, οαρν.
8CRIFTIO, onis. ſcriptura, ſtylus. de Clar. 182 b, Nulla res
tantum ad dicendum proficit, quàm ſcriptio.& 169 b, Lip- pirudo, quæ impedit ſcriprionem meam. de Orat. io9 a, Il-
Iud autem eſt huius inſtitutæ ſcriptionis ac temporis, nemi
nem,&c. de Cl. 283 a, Genus hoc ſcriptionis nondum eſt ſa- tis Latinis literis illuſtratum. Tuſcul. 251 b, A' Bruto impul
i ſumus ad philoſophicas ſcriptiones. Epiſtol. 132 a, Ora-
tiunculam pro Deiotaro tibi miſi, qua m uelim ſic legas, ut cauſam tenuem& inopem, nec ſcriptione magnòpere di- gnam. de In. 4 5 b, Controuerſia ex ſcriptionis genere nata. & 55 b, Ex ſcriptione, quæ in literis eſt.
S GRIPTITO, u. ſcrib. de Or. 17 a, Sed ne te quidem An-
toni miultum ſcriptitaſſe arbitror. Att. no, de Cl. 189.
SCRIPTO R, ris. de Or. 97 b, Omnes bonarum artium ſeri-
ptores& doctores legendi& peruolutandi.& Orat. 19 9 b, Vetuſtiſsimus ille ſcriptor&politiſsimus Lyſias. pro Arch. 190 a, Multos ſcriptores rerum ſuarum magnus ille Alexan der ſecum habuit. de Or. 92 b, Neminem ſcriptorem artis ne mediocriter quidem doctũ fuiſſe. de Cl. 167 b, Scriptor ſub tilis at q; elegans. de Fin. 49 a, Licinius Attilium ferreũ ſcri- ptorem appellabar. pro Do. 222 b, At qui tulit legum ſcri- ptor peritus, uelitis? iubeatis, ut,&c.& ibid. Hoc tu ſcripto re, hoc confiliario,&c.& 239 a, Si tuus ille ſcriptor uacuo animo tibi iſta non ſcita, ſod portenta conſcriberer. Epi. 19 a, Domeſticarum rerum tuarum habes& ſcriprores nunci- 08. Att. 190 b, Profectò illam conſecrabo omni genere mo- numentorum, ab omnium ingenijs ſcriptorum& Græco- rum& Latinorum.
SCRIPTVM, pti. ſcriptura, monumentum, literarum monu
mentum, monumenta annalium, monumentorum memo- ria. Ep. 67 a, Ardeo cupiditate incredibili, nomen ut noſtrũ ſcriptis illuſtrerur& celebretur tuis. Offic. 3z a, Deinde iſtis ſcriptis actiones noſtras mandaremus. de Di. 84 a, Artis ali cuius ſcripta ac monumenta uolutare. Tuſc. 2 25 b, Maximè uerdò omnium flagraſſe amore Rhegynum Ibycum apparet ex ſcriptis. Epiſto. 16 a, Quod rogas ut mea tibi ſcripta mit- tam, quæ poſt diſceſſum tuum ſcripſerim,&c. de Ora. 116 a, Id quod à Platone in ſcriprtis relictum eſſe dicunt. Ep. 49 b, Scriptorum ſubtilitas atq; elegantia.& 68 a, In legẽdo ſcri- pto. de Cl. 193 a,& Orat. 116 b, Quæ cõmentatus fis, ea ſine ſcripto uerbis eiſdẽ reddere. pro Pl. 275 a, Oratio quæ pro- pter eius magnitudinẽ dicta de ſcripto eſt. Epi. 151 b, S. C. i- ta perſcriptum, ut à me de ſcripto dicta ſententia eſt. cont. Rul. 75 b, De ſcripto legis recitare aliquid. At. 56 b,& de Cl. 168 b,& in A. 225 a, De ſcripto dicere.)((Memoriter recita- re. de Clar. 177 b, Craſſus multa contra ſcriꝑptum pro bono & æquo dixit.
SCRIPTVR A, re. ſcriptũ, ſcriptio, literæ. Ep. d5 a, Caàm men
dum ſcripturæ litura tollatur.& 148 a, Plura illi mandata uerbo quàâm ſcriptuta dedi. de Ora. 97 a, Si ſubitã orationè cõmentatio uincit, hanc ipſam profectò aſsidua& diligens ſcriptura ſuperabit. Epi. 256 a, Cùm ea, quæ ſcriptura perſe
eutus es, ſine ſummo amore cogitare non potueris. Epi. 85
a, Genus hoc ſcripturæ nõ modoò liberũ, ſed incitatum atq́; latum eſſe debet. de Inu. 8 a, Sequi ſenttétiam legis.)(-Sequi ſcripturam.& ibid. Ex ſcriptura aliquid ad ſuã cauſam cõ- uertere. Top. 229 a, Scriptura contraria.
SCRIPTVRA. item ratio eſt mancipũ, id eſt, eorũ qui por-
toria, aut paſcua publica, aut decumas redimebãt: unde ma giſtri ſcripturæ& portus dicuntur, qui publicanorum no- mine portoria& uectigalia deſcribebãt& colligebant. At. 76 a, Tu autem ſæpe dare literas tabellarijs publicanorum per magiſtros ſcripturæ,& portus& noſtrarum diœceſiũ- in V. 143 a, In ſeriptura Siciliæ pro magiſtro eſt quidam L. Carpinatius. Atti. 176 b, P. Terentius meus neceſſarius, ma- gnas operas in portu,& ſcriptura Afiæ pro magiſtro dedit.
Scriptura tamen pro eo uectigali etiam accipitur ſolo, qd e publicis
—
2 —₰—————9—
,
—eEe————
☛

irruprio nulla facta ſit, tamen pecora relinquuntur, agricul
di de ua 1eiſdeh M.
Aa laemn ete G 1245 S G d Be düs hentäd ublicis paſcuis aut pecoribus percipitur. in Vetr. Act. 3,&
legatis di idile pro Pom. Nam cum hoſtium copiæ non longè adſint, etiãſi
— ohd tura deſeritur, mercatorum nauigatio conquieſcit. Ita neq;
6 roritur, zu 1e ex portu, neque ex decumis, neq; ex ſcriptura uectigal con-
1 Ponſum Aruſd enüi ta ſeruari poteſt. hic uides aliud eſſe portum, aliud decumas,
lam lludet lhuem nu, A. aliud item ſcripturam.
ndendo ddeſen ues et SCRVPVLOSVS,, um. ambitioſus, religioſus. Tuſc. 216 a,
neſendsio aaon garze E’quibus tanquam è ſcrupuloſis cotib. enauigauit oratio.
41 b Non zſßes ele dc SCRVPVLVS, E. exiguus lapis eſt, qui in calceo latens inter
dum pedem lædit: inde ponitur pro re quæ nobis ſolicitu-
4 aare slheluna dinem ac dubitationem affert. Eſt igitur ſcrupulus hic, ſu- Tumädatnchi ſpicio, ſolicitudo, dubitatio. pro S. R. 19 b, Hunc mihi ex ani ocmemo. d. mo ſcrupulum euelle, qui me dies noctesq́; ſtimulat ac pun de Pro eo qud marend upulum euelle, t acp
git.& pro Cl. 33 b, Hic tum iniectus eſt hominibus ſcrupu- lus ac dubitatio. de Fin. 114 a, Scrupulum inquam abeunti. de Ar. 245 b, Sin ſcrupulus tenuiſsimus reſidere aliquis uide bitur, non mo dò,&c. 16 b, Ac domeſticarum quidem ſolici- rudinum aculeos omnes& ſcrupulos occultabo. Att. 24 b,
Mitune ſcriptionie tal Numi porius reddantur quàm ullus ſit ſerupulus.& 66 b, enun hoc ſenhotßne tenpene Illud cognitum eſt, neq; argẽti ſcrupulum eſſe ullum in in- tuam Tuſaf dnonta ſula: id eſt, ne minimum quidem.& 75§ a, Exime de illo do- cnn cenprion 4* nnin meſtico ſcrupulum, quem non ignoras.
SCRVPI, orum. lapides quidam erant, quibus pro teſſeris in quodam ludo utebantur. de Or. 103 b, Pila bene& duode- cim ſcrupis ludere.
nwo tidi miſt*. Möch
Anerſcerſenptinu en SCRVTO R. aris. inquiro, excutio. Part. 230 b, Imò uerò ſcru gue in lirerit eſt. u rabimur& quæremus. IJ. V. 145 b, Scrutatus ſum quæ potui,
1 ie Or.un Jed net uia& quæſiui omnia. de Natu. 67 b, Qui interiores ſcrutantur
ear tror. Att. no deC 6& reconditas literas. Qu. Fra. 291 b, Scrutari omnes ſordes, 1 b.Omnes donunmn excutere unumquemq; comitum.& pro S. R.;34 b, Non ex- mdi K peruolutmädun cutio te, non ſcrutor, ſ quid ferri habuiſti. de Or. 122 a, Scru dror Kpolitiſsimml üa 7 tari locos ex quibus argumenta eruuntur. pro Dom. 221 a, der rerum larunnmäa. Venio ad augures, quorum libros fi qui ſunt reconditi, nõ
*.z1 Neminem ſcrpturan ſcrutor. in Vat. z1 a, Cùm omnium domos furaciſsimè ſcru- loctũ fuiſſe. de Clu,” Iern tarere.& de Diuinat. n4 a, Scrutari plagas cœli. Epiſt. 163 a, . 7 Rrlr.;„ h...... a.49 aLicinins Ariunds Qui locis omnibus diſpoſiti ſcrutantur tabellarios. pro S.
ero Do. 111 dAtgu nlrtzai 4 R.32 a, Deſinamus ea ſcrutari, quæ ſunt inania, quæramus denrin ut Kr. K dis Unihe ubi maleficium eſt. in P. 93, L. Craſſus ſpiculis propè ſeruta Ky 9, Lituusille ſeigaa Ihs eik atpesan e. rIrns * 89 1 SCVLPTVS;, a. inciſus. Acad, 25 b, E faxo ſculptus aut ebo 45 enaa auſe 9 re dolatus. aliter, ſcalptus. Aam dader Gſenpan SCVRRA. ræ. ſannio. in Ver. 180 b, Quia ſcurris ſemper poti- Allam conſecrido omügans us gladiator, quàm ſcurra appellatus ſit. pro Qu. 2 b, Face- um ingeaij ſcriptommälm tus ſcurra.& 0 a, Scurram multo facilius diuitem quàm patremfamilids fieri poſſe. de Nar. 20 a, Epicurus So dratgen uri, monumentum ltamamn ſcurram Atticum fuiſſe dicebat. de Orat. 131 b, Raritas dicto annalium, monumentomnnae rum diſtinguet oratorem à ſcurra, ad Heren. 27 a, Scurra ex-
diditate incredibil, noneru dledretur tuis. Ofc.3“Dei
u mandaremus. dehihtas wenta uolutare. TuſeasjdEr t amore Rhegynum Lyan
hauſto pudore, quæ ſe putaret nihil habere, quod de exiſti- matione perderet. SCVRRILIS, Iw. obſcœnus, qualis ſcurrarum eſſe ſolet. de Orator. 31 a, Vitandum eſt oratori utrunq;, ne aut ſcurrilis iocus ſit, aut mimicus. K
:meatibiſcius SCVTATVS, um. I. A. 80 3, Scutati milites:id eſt, qui ſcu- od es am Kc. Celalh ta gerunt: ut haſtati, qui haſtis utuntur. *— Nedian. 9 SCVTELLAIlc. Tuſcul. 200 b, Demus ſcutellam dulciculæ SPts fena legäot potionis. 8 a: Llegnr Kii n SCVTVLVM, ſautuli. de Natura 17 b, Soſpita cum haſta& a.6 d Cr cöma in 3 ſcutulo.
SCVTVM,ii. clypeus. Tuſc. 186 b, Ignauus miles abiecto ſcu to fugit quantũ poteſt. de Or. 139 a, Abiecto uelreiecto ſcu- to fugere.& Ep. 162 b, Reijcere ſcutum. pro Cec. 296 b, Qui
ddere. vkl f 1
ris recitare altq dn ſcutis telis q, parati ornatiq; ſunt. At. 6 a, Ho mines cũ ſcu- S oto cicere.). Neemng. tis& gladijs eductis. de Or. 133 b, Marianum ſcutum Cym- Aahs contratenf bricum. I. A. 197 b, Ne familiares ſi ſcuta ipfi ferrent, labora-
rent. de D. 110 b, Quaſi uerò quicquam interfit mures ſcuta,
1 teræ.Po l an cribra corro ſerint. bfeie Mrulita, SCYLL A lc. alrerum Siculi freti nauigantibus periculũ. Eſt Natur&ulan ticus 2 1 5 vollatuc. 4.97 Fäüübit 8 autem ſaxũ ſiue ſcopulus, qui fluctuũ app ulſu& pugna la- 4dedi.de f daſidudt 1 trare uidentur. Hinc fabulæ de Scylla in canes marinos cõ-
uerſa, quæ appulſos laceret nautas. de Charyb di, uide ſuo Ioco. J. V. 265 a, Nõ Charybdim tam infeſtam, neq; Scyllam nautis fuiſe arbitror.& ibid. Quòd multo ſe plurib.& ma iorib. canibus ſuccinxerint. de Ar. 258 a, Quis unquam poe- ta fingendo exprimere potuit tam eminentib. canibus Scyl lam, ramꝗ; ieiunis, quàm quib. iſtũ uidetis Gelijs, Clo dijs roſtra ipſa mandentem? SCYLLAEVM fretum. pro Seſt.
aut de mni iiheurs,— SCYPHVS, phi. poculum. in V. 106 b, Iubet me ſcyphos ßgil 1r ur, qulh eau lIatos ad prætorem afferre.& 212 b. Epiſt. 105 a, Hlluſeras heri uus dicu debät& o cuns inter ſcyphos.
SCYXKRO Sinſula. Att, 74. SCVYTA L E, les. Att. 164 a, Habes uvraAle Aæxovil. prou. de Sęytale, id eſt eptola Laconica. uide Gel. lib. 17.
S E 12 4 6
SCXTHES,hæ. Tuſculanar. 246 a, Anacharſtis Scythes 4 I. Ver. 266.
SCYXTHIA thiæ. regio barbara. J. Piſ. 83 a, Quis hoc fecit ul- la in Scythia tyrannus.& de Nat. 43.—
SCXTHICVS, um. Tuſc. 246 a, Scythicum tegmen.
S E. pro fine, uetuſtum. L. Im. 1
SEBVSIANI. pro Quint. 14 b, Roma trans alpes in Sebuſia nos biduo ueniunt..
SECEDO, du. recedo, ſemigro. I. C. 10 3 b, Quare ſecedàt im probi, ſecernant ſe A bonis.
SECERNO, u. ſeparo, diſtinguo, diſtungo. IJ. C. 103 b, Quare ſecedant improb:, ſecernant ſe à bonis.& ibid. Muro deniq; ſecernantur à bonis.& 121a, Hos ego excipio,& ſecerno li- benter. Epiſt. 68 a, Vt Acontinentibus ſcriptis ſecernas hàc quaſi fabulam rerum noſtrarum. pro Syl. 167 b, Abs te quę- ro, cur me à cæteris principib. ciuitatis in hoc offici atque in defenſionis iure ſecernas. de Na. Fo a, Belluæ ſenſu fecer- nunt peſtifera à ſalutaribus.& 53 b, Ab eo cibo cum eſt ſecre ta bilis,&c. de Or. 140 a, Illud tertium genus à pręceptis no ſtris ſecreueram. I. A. 297 a, Nec enim ſecerni à fratre pote- rit. de Am. un b, Secerni blandus amicus à uero& interno- ſci poteſt adhibita diligentia. Orat. 20i, Secernere unum ab alio.& I. C. 192 a, Secerne te à bonis. Off. 19 b, Hoc ſecerni ab illo non poteſt. Tuſc. 164 a, Secernere animum à corpore. Top. 223 a, Secernenda diſtinguere.
SECESSIO, nis. abſceſsio, diſceſſus. pro Mur. 135 b, Etenim ſeductiones teſtium, ſeceſsiones ſcriptorum animaduerti. Pro Lig. 140 a, Seceſsionem tu illam exanimauiſti Cæſar,
non bellum.
SECIVS. minus. ad Heren. 4 b, Impedimento eſt, quo ſeci- us lex feratur.
SECLVSVS, a, um. ſecretus. I. V. 240 a, Suppliciũ à libero ſpi ritu& communi luce ſecluſum. de Orat. i21 b, Illuc eum ra- piam inbi non ſecluſa aliqua aquila teneatur, ſed unde uni- uerſum flumen erumpat. Tuſ. 63 b, Iis deuium quoddam i- ter eſt, ſecluſum à concilio deorum.
SECLVM, cl. ſeculum. de Clar. 268 a, Vt Athenienſium ſecla numerantur.& 171 a, Multis ſeclis ante ſuam ætatem. de L. lib. ,Seclis innumerabilibus.
SECO, s. execo, reſeco, ſcalpellum adhibeo. de N. 65 a, b, O- mne corpus ſecari ac diuidi poteſt. Tuſ. 242 b, Si uratur, tor queatur, ſecetur. I. A. 277 a, In corpore ſiquid eiuſmodi eſt, quod reliquo corpori noceat, uri& ſecari patimur.& Tuſ. 186 b, C. Marius ruſticanus uir cum ſecaretur, uetuit ſe alli- gari, neq; quiſquã ante Marium ſolutus dicitur eſſe ſectus. & Off. 27 b, Vt ad urendum& ſecandum medici ueniunt. de Vn. 199 a, Atq; ita permixtum illud, ex quo hæc ſecuit, iam omne conſumpſerat. Qu. de Pet. 209 a, Qui uiuo ſtanti col6- lum gladio ſecuerit. in Ar. Quę uolat& ſerpens geminis ſe- cat area pennis. de Or. u¹9 a, Atq; iſti quidem cauſas in plu- ra genera ſecuerunt.
SECRETIO, oOuis. diſiunctio. Tuſculanar. 263 a, Eſt enim interitus quaſi diſceſſus& ſecretio& diremptus earũ par- tium, quæ,&ec..
SECRE TO'. clàm, remotis arbitris. Epi. io7 a, Secretò hoc audi, tecum habeto, ne Apellæ quidem liberto tuo dixeris. & nz a, Neq; hæc incerta tamen uulgò iactantur, ſed inter paucos quos tu noſti, planè ſecretò narrantur. I. V. 223 b, Ex. his quæritur ſecrerò quid eſſer actum. Att. 106 b, Ab hora o-
ctaua ad ueſperum ſecretò collocuti ſumus...
SECRETV S,, um. ſeparatus, ſeiunctus, ſecluſus: de Nat. 37 c, Habent ſuam ſphæram ſtellæ inerrantes ab ætherea con- iunctione ſecretam& liberam. de N. 53 b, Succus ſecretus à reli quo cibo. de Or. 148 b, Illud etiamſi eſt ueriſsimum, ta- citum tamen tanquã myſteriũ teneat. At. 67 a, Epiſtolæ tuæ tantum habent myſteriorum, ut,&c.& pro Muren. 128 b, E- nunciare myſteria. I. V. 61 a, Quin eo eſt occiſus, quòd habe re clauſa non potuerit ſua conſilia. de Verr. At. 62 b, Hæc tu tecum habeto.
SECTA, Ctæ. familia, ſchola, diſciplina, certa quædam diſci- plinæ formula, pars uel partes, factio, hæreſis, ſtudium, ra- tio uitæ, ratio philoſophandi. I. V. 273 a, Horum nos homi- nũ ſectam atꝗq; inſtitutionẽ proſequimur. de Cl. 175 a, Bru- tus ex uetere Academia philoſo phorũ ſectã ſecutus eſt. Att. 274 b, Hoſtes omnes iudicati, qui M. Antonij ſectam ſecuri ſunt. pro Rab. 39 a, Quam tandem autoritatem, quam uo- cem, cuius ſectam ſequi uelles. pro Fla. 166 a, Quotus enim
quiſque eſt, qui hanc in rep. ſectam ſequatur. pro Seſt. 23 a, Qui eorum ſectam ſequuntur. pro Cæl. 46 a, Qui hanc ſe- ctam rationemꝗ; uitæ ſecuti ſumus. Epi. 10 3 b, Qui Cæſaris ſectam atq; imperiũ ſecutus. de N. 37 a, Omnis natura artifi cioſa eſt, ꝙ habet quaſi uitam quandam& ſectam quàã ſe- quatur. de Or. 88 b, Philoſophorũ ſectæ, familiæ, diſciplinę: & Epi. 253 a, Hæreſis, ſecta, diſciplina. Ep. 202 b, Totam ho-
minig
5 3

1247 8 E minis rationem quã ſequitur in philoſophia, derideamus li cet. pro Mur. 142 a, Fuit eodem ex ſtudio uir eruditus apud patres noſtros Qu. Iubero..
SECTATO R,rs. conſectator, amator, æmulus. pro Mure. 140 b, Quid opus, inquit, ſectatoribus? quæris,&cc.&141 2, Lex Fabia quæ eſt de numero ſectatorũ.pro R. P. 126 a, Nü Gabinij comes eſt uel ſectatore
SECTIO,nis. auctio. J. A. 17² b, Nemo fuit qui ad illud ſce- lus ſectionis auderet accedere præter Anttonium. I. A. 174 a, Appellarus es de pecunia quã pro ſectione debebas. de Inu. 58 a, Si dici põſsit ex hoſtibus equus eſſe captus, cuius præ- dæ ſectio non uenierit.
SECTO R, aris. aſſector, comitor. in V. 43 a, Is prætorem cir cum omnia fora ſectabatur.& 234 b, Qui illic eiuſmodi eſt, ut eum pueri ſectẽtur. pro S. R. 31 a, Quidè ij ſerui ubi ſunt? Chryſogonum iudices ſectantur. pro Mur. 140 b, At ſecta- bantur multi, doce mercede.& 141 a, Sectari aliquem totos dies. Qu. de Pet. 210 b, Qui ſi ſectari non poterunt, neceſſa- rios ſuos in hoc munere conſtituant...
5ECTO R oris. qui proſcriptorum bona emit: uel Quadru-
plator, qui quó, iure quaq́; iniuria nomina de aliquo cri- mine defert, ut partem multæ, uel bonorum auferat. pro é. R. z1 b, Scimus per iſta tempora eoſdem ferè ſectores fuiſſe collorũ& bonorum. pro§. R. 35 b,& I. A. 168 a, Sector, hoc eſt, qui bonorum S. Roſcij emptor atq; poſſeſſor eſt. I. A. 172 b,& 262 b,& Ep. 254 b, Antonius ſector Pompeij..
SECVL VM, M. feclum, multorum annorum ſpacium, ætas. de Fat. 14 5 5, An hoc falſum potuiſſet eſſe, ſi eſſet ſexcentis ſeculis antè dictum. de Or. u16 b, Seculis multis antè gymna ſia inuenta ſunt, quàm in his philoſophi garrire cœperunt. J. V. z10 b, Aliquot ſeculis poſt Scipio Carthaginem cepit.& 228 b, Parietes, quorum ornatus tot ſecula manſerat.& Aca. 5a, Nihil'ne tot ſeculis explicatum putamus I. A. 170 b. Hu
ius rei ne poſteritas quidem omnium ſeculorũ immemor
erit.& 191 b, Nihil ex omnium ſeculorum memoria tale co
gnoui, de Vn. 195 a, Cùm aliquot ſecula in Italia uiguiſſet. I. C. 106 b, Propagare multa ſecula reipubl. de Sen. 81 b, Sere- re arbores, quæ alteri ſeculo proſint. de Na. 36 b, Sempiter- nis ſeculorum ætatibus non mutari. de D. 88 a, Nec ſeculo- rum reliquòorum iudicium pertimeſcere. Par. 125 b, Ego etiã ipſe fortaſſe in huius ſeculi errore uerſor.& I. A. 223, Huius ſeculi inſolentia...
SECVM. At. 132 b, Quis eſt, tanta pręſertim de re, quin uariè ſecum ipſe diſpurtet. de Inuent. 78 a, Ipſum ſecum admirari aliquid. At. 7¹ a, Qui etiam àme petierat, ut ſecum,& apud ſe eſſem quotidie. de Offic. lib.i, Secum agere.)((Cum alte- ro contrahere.
SECVNDARIVS,, um ſecundus, proximus. de Inu. 64 b, In hoc loco caput illud erit, ſi,&c. ſecũdarium, ſi,&&c. de Cl. 187 a, Qu. Arrius, qui fuit M. Craſsi quaſi ſecundarius.
SECVNDO'. aduerb. iterum, deinde.“ Semel hominem al locutus fueram, an ſecundò mihi redeundunmm eſſet, ignora- bam, pro Pl. 269 b....
SECVNPDVM.poſt, ex pro, conuenienter, ara. Epiſt. 127 b, 128 a, KæraA Jai⁴ueou vxoivν. I. V. 71 b, Tres hi homines ex Cal. Ianuarijs non iudicabunt.& ibid. Ita ſecundum Calen. Ian. magnas accuſatoris minas ad noſtrũ arbitrium eludemus. I. V. 72 b, Tua ratio eſt, ut ſecundum binos ludos mihi re- ſpondere incipias, mea ut ante primos ludos comperendi- nem, de Or. 108 b, Sed opinor ſecundum hunc diem, nam ſa tis multa hodie dicta ſunt. Qu. Fr. 321 a, Ille mihi ſecundum te& liberos noſtros ita eſt, ut ſit penè par. At. 44 a, Spem o- ſtendis ſecundum comitia. Off. 35 a, Proximè& ſecundum deos homines hominib. maxisae utiles eſſe poſſunt. I. V. 31 a, Secundum ea, quæro, ſeruarisne,&c. Ep. a, Duo uulne- ra accepit, unum in ſtomacho, alterum in capite ſecundum aurem. de Or. 164 b, In actione ſecundum uocem uultus ua let.& Or. 202 a, Vultus ſecundum uo cem plurimum poteſt. ad Brut. 90 b, Lepidus ſecũdum fratrem affines habet quos odit proximos. At. i90 a, Secundum te nihil eſt mihi amici- us ſolitudine. ad Her. i8 a, Si ſecundum principium confir- matione utamur. de D. 134 b, Quæ ei ſecundum quietem ui ſa ſunt, cur ſecundum quietem uidere uideaꝗ3mur.
SECVNDVM. pro. in V. 269 b, Secundum arbitrium tuum teſtes dabo. At. 54 a, Quiſq; eorum multa ſecũdum cauſam noſtram iudicauit. At. 54 b Prætor ſecundum me decreuit. Att. 26 b, At ea quæ Coſs. decreuerunt ſecundum Cæſaris decreta, comprobes. pro Fl. 157 a, Qui ſentẽtiam ſecundum Plotium ſe dicturum oſtendit. pro Qu. R. 45 b, Secundum tabulas alicuius litem dare,& ſecũdum aliquem iudicare. & 47 a, Secundum nos iudicari uolumus. de Ar. 251 a, Qui domum ſecũdum fratrem ſuum iudicatam eſſe dicebat. àd Her. 8 a, A teſtibus dicemus ſecundum autoritatem& uitã
teſtium. At. 68 a, Sunt aliquot ſatiſdationes ſecundum man
§ 2s
cipium. in Ver. 122 a, Quod judicium ſecundum Heraclium de compromiſsis factum erat.&n7 a, Iudicare de abſente ſecundum præſentem. in Verr. 99 b, Ita ſecundum eum poſ- ſeſsio daretur.& Top. 224 b, Dare poſſeſsionem ſecundum tabulas. 263 b, Coſs. de confilij ſententia decreuerunt ſecun dum Ruthroriosgs. SECVNDVM. co nuenienter congruenter, ex, xxl‿. de Fin. 130 b, Secundum naturam uitrere,& ex narura, uel ex uirtu- te uiuere.&§5 a, Neceſſe eſt quid aut ſecundum naturam aut contra ſit, à natura ipſa iudicari. L. Aeſtimo. de Leg. 182 b, Habemus in duo decim tabulis ſanè ſecundum naturam, quæ norma legis eſt. de Sen. 9¹ b, Quid autem tam ſecundũ naturam eſt, quàm ſenibus emori. Item, Qmnia quæ ſecun- dum naturam fiunt, ſunt habenda in bônis. Qu. Fra. 324 b Teſtimonium ſecũdum fidem& religionem grauiſsimè di cere. Off. 56 b, Contra naturam uiuere, ſecundum naturam uiuere, L. Viuo. G SECVNDVM. ad, prope, uel propter. At. 130 a, Si Cæſar ſe- cundum mare ad me ire cœpiſſet.& 257 b, Legiones Mace- donicæ quæ iter ſecundum mare ſuperum faciunt. SECVNDVS,, um. alter. L. Pprimus. Or. 201 b, Quoniam id ſecundum erat de tribus.& Epi. 136 b, Quando te ſecundũ
Oenomaum Accij Mimum intro duxiſti.& de Vn. 200 b, Ad,
ſecundum ſupra terram ambitum. Off.% b, Secundo eũ obli gare militiæ facramento, quoniam priore amiſſo iure pu- gnare cum hoſtib. non poterat. de Fin. 101 a, Quorum ordo proxim? dccedit, ut ſecundus ſit ad regium principatum.
SECVNDVS. proſper, ad uolũtatem noſtram fluens.)(.Ad uerſus. pro Pom. 8 b, Noſter exereitus prælijs uſus erat ſecũ dis. cont. Rul. 86 b, Nemo unquam tam ſecunda cõcione le- gem agrariam ſuaſit. Tuſc. i75 b, Vt uel ſi toram uelit uitupe rare, ſecundo id populo facere Poſsir. At. 18 a, Secunda con- cionis uoluntate. de Nat. 76 b,& pPro Pl. 279 a, Nauis ſecun dis uentis curſum tenens ſuum. Epiſt. 243 b, Habere uentos ſecundos. de Diuin. 86 a, Auſpicia quæ alicui ſecunda eue- nerũt. At. 22 b, Cæſar cuius nunc uẽti ualde ſunt ſecundi. de Nat. 78 a, Hominum proſperitates ſecundæq; res. Off. 18 b, Homines ſecundis rebus effrenatos, ſibiq́;, præuidentes tan quam in gyrum rationis& doctrinæ duci oportet. pro Syl. 179 bz Et ſecundas fortunas amittere,& in aduerſis ſine ul- lo remedio permanere. pro Syl. 181 a, Per quos res eius ſecũ- dæ quondam erant ornatæ, nunc aduerſe ſubleuantur. Qu. Frat. 321, Ego nullas brobas pourilæs in Cæſaris rebus ha bere poſſum. Attic. 162 b, Omnia ſecundiſsima nobis, aduer ſiſsima illis accidiſſo uidentur. pro R. P. 129 a, Secundę res a- licuius.)((Afflictæ fortunæ. Qu. Fr. 306 b, Clodium accuſa- ui multis& ſecũdis admurmurarionib. cuncti ſenatus. Off. 18 b, Nam ut aduerſas res, ſic ſecundas immo deratè ferre, le uitatis eſt.“
S ECVRILS, ris. inſtrumẽtum quo arbores deijcimus,& ligna ſcindimus. Quint. Frat. 313 a, Tenedia libertas, ſecuri tene- dia præciſa eſt. prouerb. I. V. 2 40 a, Quamobrem faſces præ toribus præferantur, cur ſecures datæ. Qu, Fr. 1 92 a, Præto- res cum faſcibus& ſecuribus lictores habuiſſe. I. V. 9u b. In- ſtat ut ſecuri feriantur. I. P. 97 b, Cum milſer ille ſecuribus hoſpitis ſui ceruices ſubijcere geſtiret.& ibid. Tu Raboce- tum ſecuri percuſsiſti. pro Mure. 135 b, Quam te ſecurim pu- tas inieciſſè petitioni tuæ?& pro Plan. 274 a, Infligere ſecu-
rim reipublicæ.
SECVRITAS, tatis. requies curarum, ipſum eſſe ſine curis. Tuſc. 236 b, Qui autem illam maximè optatam& expeditã
ſecuritatem(ſecuritatem autem nunc appello uacuitatem ægritudinis, in qua uita beata poſita eſt) habere quis po- teſt. de Fi. 229 b, Democriti ſecuritas, quæ eſt animi tanquã
tranquillitas, quã appellat νννiav Off. 14 b,Vt tranquilli-
tas animi adſit& ſecuritas. de Nar. 12 a, Nos beatam uitã in animi ſecuritate ponimus. de Am. 104 b, Caput eſſe ad bea- tè uiuendum ſecuritatem, qua frui non poſsit animus, ſi tã quam parturiat unus pro plurib. Ep. 247 b, Vale,& inſtitu- ro itinere ſecuritatem diligentiam que ſocijs& reipuhlicæ praæſta. Att. 65 a, Miram ſecuritarem uidebis, cuius plurimæ melierculè partes ſunt in tuo reditu..... SECVRVS,, um. ſine cura. pro Flacc. 150 b, Epiſtol. 159 b, 81 Africanæ legiones uenerint, ſecuros uos ab hac parte red- dam. pro Fl. 156 a, Securus Hermippum Tennu m proficiſci- tur. At. 203 b, Oe lingua Latina, ſecuri es animi dices, qui ta-
lia conſcribis... SE CVS. contrà, aliter. I. P. 94 a, Rectè an ſecus, nihil ad nos. de Ein. 99 b, Nôbis aliter uidetur, rectè ſecus ne poſtea. Ep. 80 b, Etfi id ipſum nonnullis uideatur ſecus. de Orat. 15 b, Sed paulò ſecus à me atque ab illo partita ſunt. de Orat. no b, Itaque illüd quod dixi,&c. Non dixi ſecus ac ſentiebam. de Clar. 292 a, Nemo dicert ſecus. Par. 231 a, Longè ſecus.&
Epiſt. 54 a, Quod non multò ſecus fuerit. pro hlürren. 2 ecum
— —
—.
—.,——————9——.
=—————
—— ——
————³————,—— ³———½

Doſcit. At. 1 G Nat.78 b, Ce pro rüet en ſuum. Epiſt a4 5 Rae
164 Auſpicia qua liaitmd cuiui nunc uetj ualde ſuntſem proſperitates ſerundec ni t
dun eFrenatonſdit praiit
rtunas amittere, Kin atnefihe re. pro Syl. nn a Per quosmeui enatæ, nunc aduerſe ludleumx ardat pyrridar in CzErstuu b, Omnia ſecundiſiima rolua aidentur. pro R.P. u secmän runx. Qu. Fr.zo b(lodmn
4 1 4* 1 dmurmurationidb. cund wmt.
reu ſic ſecundus imnocentir.
itum quo ardores dejäma, 1 1e. 313 4, Tenedia ldera ſen
rb. I. V. 140 4, uinohren Klen 8
cur ſecurei datx. kruga
1
curibuslictores hedoelN.ul
7. I. P. 9b. Cummiſcileten ſubijcere geſt ret. peo Mure. d, C tux& pro Plan.4
requies curarum em Mllam marimè of atem autem qunca uita beata poft
ocrit ſecuritas
u m dais& doctrinæ duci oponan
4
L 1
1249 52 Tecum agam Serui non ſecus ac ſi meus eſſes frater.& pro Pl. 259 b, Cuius ſalutem non ſecus ac meam tueri debeo. de N. 67 b, Quem tractat non ſecus ac ſi eſſet imperator.& E- piſt. 33 b, Non ſecus ac te uidiſſem. pro Qu. b, Cum in alte ra re cauſæ nihil eſſet; quin ſecus iudicaret ipſe de ſe: quod iudicium eſt grauiſsimum. Ep. 35 a, De tuo in me animo ini quis ſecus exiſtimandi; uideris nnnihil loci dediſſe.
SECVTORES. pro gladiatoribus. At. 1.5..
SED. at, ac, quidem, certè, autem, uerũ, haud ſcio an, uerò. Att.
16 b, Non odio adductus alicuius, ſed ſpe non corrigendæ,
ſed ſanandæ ciuitatis. Acad. 14 a, Sed non de me, ut dixi, ſed de ſapiente quæritur. de Orat. 136 b, Sed ego non de præſtã ti quadam& eximia, ſed propè de uulgari& communi pru dentia diſputo. de Ar. 268 a, Sed tamen facilè tacentibus cæ- reris reticuiſſem, ſed hæc oratio omnis fuit fon autoritatis meæ, ſed publicæ religionis. Epiſt. 3 b, Sed uelle ſolum,&c. ſed etiam,&c. pro Rab. 92 b, Non modò huius nõ ſunt,&c.
ſed ne Romuli quidẽ,&c. ſed Tarquinij,&c. I. A. 200 b, Ex-
pectabantur Cal. Ian. fortaſſe non rectè: uerùm præterita omittamus. de Orato. 94 a, Sed ſiusé eſt ars, ſiue non, non eſt quidem ea negligenda, utrum intelligendum,&cc. de Or. 64
b, Sed ſunt quidam,&c. ſunt autem quidam,&c de Na.iz a,
Brat autem diffcile. Atti. 226 b, Rem non fecit deteriorem, haud ſcio an fructuofiorem.
SED rametſi. Epiſt. 53 b, Sed tametſi antea ſcripſi tamen hoe tempore,&c. Epiſt. 229 b, Sed tametſi omnium cauſa quos
mihi cauſa eſt. SEDATE'. tranquillè, leniter. Orator. z0§ a, Sedatè placi- deque loqui.& Tuſculan. 183 b, Placidè& ſedatè ferre do-
commen do, uelle debeo, tamen cum omnibus non eadem
l0rem.„ SEDATIOB, nis. tranquillitas, placatio.)((Perturbatio. Off. 19 a, Temperantia& modeſtia omnisꝗq; ſedatio perturba-
tiénum animi. Tuſcul. 227 a, Sedatio ægritudinis.& 204 b, Quotidianæ neces ſedationem moœren di afferunt.& 236 b, Perturbariones animi.)((Sedationes animi. SEDATV S, a,um. tranquillus. Att. zu a, Hæc ſcripſi ſedatiore animo quàm proximè ſcripſeram. de Inu. 81 b, Sedatis flu- ctibus& tempeſtate commutata. pro Cl.;39 a, Falcula pau-
Id ſedatiore tempore eſt accuſarus. Ora. 200 b, Alter ſine ul lis ſalebris quafi ſedatus amnis fluit.& 214 a, Iocrates in
transferendis faciendis, numeris ſedatior. ad Heren. 20 a, Sedata& depreſſa uox.
SEDECVLAIæ. ſedes. Attic. 60 b,In ſedecula ſedere. aliter,
ſedicula.
1
SED enim. etenim. pro Ar. 186 b, Sed enim hoc non ſolũ inge-
nij, ſed etiam naturæ atꝗ; uirtutis.& pro Cæl. 5 b.
SEDE O, e6. aſzideo. At. 60 b, Maloq;, in illa tua ſedecula ſede re, quàm iniſtorum ſeêlla curuli,& 101 b, Qum uirgo ſtaret, & Cæcilia in ſella ſederet. I. A. 169 a, Sediſti in quatuorde- cim ordinibus. de Orat. 15 a, In ſolio ſedens domi.& de Fi. 79 a, Sedere in ſolio ornatu regali. At. z0 b, Quid enim ſe- dere totos dies in uilla iſta? de Sen. 9o b, Conſurrexere o- mnes,& ſenem illum feſſum recepere. pro Mil. in b, Caàm Milo ucheretur in rheda penulatus unâ ſederet uxor. Epi. 257 a, Si uenti eſſent, nos hic Corcviæ non ſederemus pro R. P. 114. a, Moddò uos in A. Gabiniũtu dices ſediſcis.& pro Cl. z9 a, Sediſtine iuder in C. Pabriciun?& ibid. Cum poſt Faucos dies ex ſubſortitione ſediſſet. At. n, Qui meœlti inter ſui diſsimiles ſedebant.
SEDE 8, dis. ſella, ſolium, ſeſsio, hemicyclu: ſubſellium, d omi
cilium. de Ora. 87 a, Tum Craſſum pulunos popol omnes in ijs ſedibus, quæ ſub platano erar, conſædi
Orat. 141 b, Omnib. rebus quæ ſub aſpectum ueniunt, ſec
opus eſt. de Fini. 72 b, Vt ſoſa ponatur in ſummboni fede tuiſſet, nunquam hæc urbs ſummo imperio dôomichium ac ſedem præbuiſſet. pro Mar. 135 a, Qui ſedem ſtabilem& do- micilium certum non habet. Par. 118 a, Voluptas mentem ex ſua ſede& ſtatu dimouet. cont. Rul. 85 b, Coloni Capuæ in domicilio ſuperbiæ, atq; in ſedibus luxuriæ collocari. pro Mur. 14 4 b, Omni in ſede ac loco ferrum flammmãd, metua-
quam quærimus. de Pro. 76 a, Nam ſi ille aditus Gallis pa-
mus. pro Cl. 54 a, Sceleratorum ſedes atq; regio.& Aca. 40
b, Sedes regionum& locorum. pro Syl. 173 b, Vrbs hęc ſedes omnium noſtrúm, do micilium imp erij. pro Ar. 187 a, ls ſedẽ omnium rerum& fortunarum ſuarum Romæ collo cauit. Antequam. ¹96 b, Dij qui ſedem Capitolij in ſaxo incolitis conſtitutam. Epiſt. 204 a, Eorum do micilia, ſedes, rem, for- runas, tuæ fidei cõmendo. Solum uetere: hoc eſt, ſedem ac locum mutare. L. Solũ. pro Clu. 7 b, Aliquam ſibi domum ſedemꝗ; deligere.& cont. Rul. 57 a, Sedes hoſpitalis. I. V. 110 &, Sedes ac domicilium collocare. cont, Rul. 6 4 a, Hæc ſedes
4
8 EFE 1250 urbis atq; imperij. de N. 2u b, Hæc enim membra ſunt ſedes ac domicilium uitæ. I. P. 90 b, Mihi ipſa Roma Propè cöuul ſa ſedibus ſuis obuiam procedere uiſa eſt. SEDITIO, onis. diſcordia, diſſenſio populi, uis, turba, impe- tus populi uel militũ, motus populi. At. 273 b, Sedirio Guæ facta eſt in legione quarta de Antonijs. de Diu. oua, Magna ſeditio in caſtris eius inter Pœnos& Siculos militesc AS. cta. pro Cl. 38 b, Incurſiò ſeditionis, uis multitudinis, impe- rus Tribunitius, pro Mure. 144 a, Concitare ſediticnem&s diſcordiam. Epi. 164 b, Singulæ cohortes quandam feditio nem fecerunt.& 166 b, Seditione facta. At. 75 b, Seditio inili tum ſedata ab Appio. de Ora. nn b, Seditiones ornare e de- monſtrare multos ſæpe impetus populi nõ iniuſtos eſſo.& 120 a, Multas feditiones eſſe factas& conflatas.*1 15., b, So lon capite ſanxit, ſi quis in ſeditione non alterutrius partis eſſet. de Or. 126 b, Omnia ſeditionum genera collégi.&bi. Nobilium diffenſio& motus populi.& 127 a, Si quis pop. motus factus eſt. At. 23 a, Sedirione commotr.
SEDITIOSE' pro Cl. 8 a, Conciones ſeditioss concitatę.
CGL37 3, Populariter. pro Mil. 102 b, Seditios? inrerrogari. SEPLTIOSISSIM E dicere. At. lib. 2. SEDITIOSVS.turbulentus, popularis. de Or. u a,S. Titi- us ſeditioſus ciuis& turbulentus.& 127 a, Quod ſeditioſus de turbulentis& malis ciuibus. I. A. 157 b, Adhortari adole- ſcentes ut turbulenti, ut ſeditioſi, ut pernicioſi ciues eſſe ue lint. de In. 42 a,& in Vat. 20 b, Seditioſa& tumultuoſa uita. SED O, as. ſedationem affero, reſtinguo, mitigo, mollio, com primo, contraho.)(Incito. I. C. 110 b, Vt bellum inteſtinum fine ullo tumultu aut motu ſedetur.& At. 06 b, Sermuncu lum omnem aut reſtinxeris, aut ſedaris. de Di. ↄ3 b, Illa etiã parte animi, in qua irarum exiſtit ardor, ſedata atq; reſtin- cta. de L. 188 b, At aliquando incenditur,& quidem ſæpe ſe- datur. I. A. 169 a, Cùõm tanta mala florentiſsimæ familiæ ſe- daui uel potius ſuſtuli. I. C. 122 a, Tum interuentu Pontini pugna quę erat commiſſa, ſedatur. At. 75 b, Seditio mnilitum ab Appio ſedata. de L. 167 a, Hæc cõtrouerfia tota ſedari po teſt. Anteq. 194 b, Vos quoq; Tribunitiam ſedate temerita- tem.& I. A. 153 a, Sedare diſcordias. Offic. 2: a, Appetitus oës contrahendi ſedandiq; ſunt. de Or. 102 a, Quæcunq; in ani- mis hominum motũ res& cauſa poſtulet, dicendo uel exci tare uel ſedare. de Ora. 86 b, In eorum qui audiunt mentib. aut ſedandis aut excitandis.“ SED quidè quid tumè in A.164 b, Sed quidè ego fauiſſe me ti- bi fateeoer SEDVCO, ck. abduco. Att. S3 a, Cùm hæc diſſeruiſſem, ſedu- eit me Scaprius, ait ſe nihil contradicere.& de Or. 105, Sæpe audiui acceſsiſſe ad Craſſam conſulendi cauſa quendam ruſticanum, qui cum Craſſum ſeduxiſſet, ad eumꝗ& retuliſ- ſet, reſponſum ab eo uerum magis, quã ad ſuam rem accom mo datum abſtulit. I. A. 2 5 a, Niſi quod te id. Martijs à debi ta tibi peſte ſeduxit. Epiſt. 15 b, Cũ inimicum meum modò ſeuerè ſeducerent, modò familiariter amplexarentur. SEDVCTIO, onis. pro Mar. 125 b, Etenim ſeductiones teſtiũ ſeceſsionem ſubſcriptorum animaduertebant. SEDVLITA 8,. officium, diligenria. Epi. i21 a, Cornelij o- peram& ſedulitatem laudare poſſum.& 9,Idq; cum ſentiã, ſedulitate mihimer ipfi ſatisfacere poſium, re quidem ipſa, &cc. Epi. uu b, Nimium arguta ſedulitas. pro Cec. 287 b, Nõ neceſsitudine aliqua, ſed ficto officio ſimulataꝗ; ſedulitate cöiunttus. pro Ar. 190 b, Qui ſedulitatem mali poetę duxit aliquo tamen præmio dignam. cont. Rul. 6% b, Finem feci offer endi mei, ne forte mea ſedulitas, aut inſidio ſa aut im- pudens uideretur... SEDVLO'. diligenter. At. 44 a, Tu quidem ſedulò argumẽ- aris quid ſit ſp erandum,&c.& pro Cluen. 29 a, Hoc quan- quam ſeduldò facieb ant, tamen,&c.& de Ein. 9 3 a,& 66 a, Pa ciam omnia fedulò, quæ te ſciam uelle.& 24 a, Sed tamen ſedulò ſit& in primis Pathiſo. SEDVLVS, a, um. offcioſus, diligens. de Cla. 180 b, Eloquen uidebare, non ſ
— 9, 545
011 edulos uelle conquirere.— §, tis. fruges nondũ demeſſæ. de Or. z01 b, Segetes fœcũ æ herbas effundunt inimiciſsimas frugibus. Tuſcu. 162 a, Segetes largiuncur fruges.& de Fi. 146 a, Seges ſpicis uberi- bus& crebeis. de Sen,. 8 b, Segetib.& pratis,& uineis,& ar- buſtis res ruſticæ latæ ſunt. I. V. i51 b, Neq; in ſegetib. neque in arcis, neq; in horreis. Or. 204 b, Lætas eſſe ſogetes, luxu- rioſa frumenta.& de Or. 57 2, Lætę ſegetes. Tuſ. 1⁷ b, Ertſi in ſegetem ſunt deteriorem datæ fruges, illæ tamen ſuapte naturaenitent. Pro Mil. 108% a,b, Quid enim odiſſet Clodiũ Milo, ſegetem ac materiam ſuæ gloriæ?
„„
SEGESTHæ. I. V. 216 b, Segeſta oppidum peruetus in Sici⸗ lia, quod ab Aenea fugiente à Troia, atq; in hæc loca ueniẽ te, conditum eſſe demonſtrant.
SEGESTANI. I, V. 140.
G SEGE-

1251 8. E
SEGESTENSES. IJ. V. 166. SEGNIS, ne. iners. At. 126 a, Ego ſi cui adhuc uideor ſegnior,
dum ne tibi uidear, nõ laboro. pro Fon. 277 a, Ne ſegniores poſthac ad imperãdum cæteri ſint. de Fi. 56 a,& pro D. 224
b, Nec me ſegniorem ad reſpondendum red didiſti.. TIADæ. inertia. de Clar. 19 a, Vir ſine arrogantia gra uis,& ſine ſegnitia Herecundus.& de Ein. 50 a, Inertiſsima
SEGNITIE S, ei. ſegnitia. de Orat. i00 a, Caſtigemus etiam ſegnitiem hominum& inertiam. b—
SE GREGATV S,, um. ſecluſus. Tuſc. 244 a, Beata uita ſo- la relicta,& comitatu pulcherrimo ſegregata.
SEGRE G O, as. ſeparo. de Na. 65 a, Eloquétia nos 3 uita im mani& fera ſegregauit.&e de Fi. 96 b, Qui uirtutẽ à ſummo bono ſegregauerunt. de Aruſp. 249 b, Qui antea uoce præ- conis à liberis ſemouebätur, ij tuis ludis liberos à ſe ſegre- gauerunt. Off. 58 a, In figura hominis feritas& immanitas belluæ, à communi tanquam humanitate corporis ſegregã da. I. A. 200 a, Excluſit illum Arep. diſtraxit, ſegregauit ſce- Ius illius. pro Ar. 186 a, Aliquem à numero ciuium ſegregan dum eſſe uel non eſſe. de Or. 159 b, lambum& trochæũ fre- quentem ſegregat ab oratione Ariſtoteles.
S EIVGATV S, 1a. ſeiunctus. de Diu. os a, Partem animi quæ ſenſum habeat, non eſſe ab actione ſeiugaram.
SEIVNCTIO, onis. tranſitio, ornamentum uerborum. de Or. 162 a, Et ab eo quod dictum eſt ſeiunctio.
SEIVNCTVS, aA,um. ſeiugatus. I. V.192 a, Defenſto remota ab utilitate reipub-. ſeiuncta Auoluntate legis.
SEIVNGO gus. ſeparo, ſegrego, ſemoueo: de Nat. 71 b. Fo rtu nam nemo ab incõſtantia& temeritate ſeiunget.& Or. 203, Orator ſeiun aus ab philoſophorum elo quentia. J. C. 02 a, Dummodo tua calamitas à reip. periculo ſeiügatur. 1.V. 4. 34 a, Quòd me er fortiſsimorum ciuiũ numero ſeiungẽdũ non putaris. Ep. 10 a,& 14 6 a, Si hoctempore omni, quo ſe- juncti fuimus,& unà Romaæ fuifſemus.& 67 a, Seiügere ab aliquo. in Vat. 52 a, Seiungam te ab illo,&c.
SEI. ECTIO, nis. electio, ſecretio. de Fin. 73 b, Vr eam rerũ ſelectione expoliarent.& 94a, 92 b, Selectio.)(Reiectio. de L. 188 b, Malorum enumeratio, nitiorumd; ſelectio.
SELECTVS, a, um, electus. de Nat. 18 a, Selectæ breues que ſententiæ. pro Cl. 4 2 b, Prætores u rbani iurati debèt opri- mum quenque in ſelectos iudices referre. I. V. 11⁰½ a, Selecti è conuentu iudices.
SELEVCIA cie. urbs in Antio chia. Epi. 123, Cælij.
SELEVCIANA prouincia. At. 67.
SELIG O, gts. deligo, ſeiungo. Ora. z01 a, Nec uerò utetur im prudenter hac copia, ſed omnia expendet ac ſeliget.& 206 a, Quæ exempla elegiſſem, niſi,&c. de Finib. 95 a,& 97 a, Il- Jud autem ut feriat, quaſi ſeligendum, non exp etendum.)(. Reijcere.
SELONIVM, ni. de Di. lib.. pag. 97 a, Roſcius, qui cũ eſſet in cunabulis, educarerurq; in Selonio, qui eſt campus agri Lanuuini.& lib. 2. pag. 122, De ipſo Roſcio poteſt illud qui- dem eſſe falſum, ut circumligatus fuerit angui, ſed ut in cu- nis fuerit anguis, non tamen mirum eſt, in Selonio præſer- tim, ubi apud focum angues nundinari ſolent.
SEL L A, le. ſedes. J. C. 122 a, Nemo opifex inuentus eſt, qui nõ ipſum illum ſellæ atq; operis& quæſtus quotidiani locum
aluum eſſe uelit. de Diu. 105 a, Illo die, quo primùm in ſella aurca ſedit. I. C. und a, Non deniq; hæc ſedes honoris, ſed cu- rulis, unquã uacua mortis periculo fuit. I. V. 12 7 b, 1⁷˙ a, Præ tor palùm de ſella ac rribunali pronũciat, ſi quis,&c.& 100 b,& 101 b,& 177 b, Pretor properäs de ſella exiliuit. I. A. 176 b, Sedebat in roſtris Cæſar in ſella aurea coronatus.
SEMEAQVAE. Fam. 16.
SEMEL. pro Fon. 279 b, Galli pecuniam ſemel atq; iterum ac ſæpius inuitiſsimi dare coacti ſunt. pro Do. 22 b, Patria bis à me ſeruata, ſemel cum,&c. iterum cum,&c. de Inu. 64 a, Semel& ſæpius,&c. At. 69 b, Nullas adhuc literas accepe- ram, præter quæ mihi binæ ſemel in tribunali redditę ſunt. alirer, ſimul. Att. 228 b. Antonius ſemel induxit animum, ſi- bi licere quod uellet: id eſt, omnino. I. A. 198 a, Cum autem ſemel gladium ſcelere imbuiſſet, nulla res ei finem cædendi
afferret. L. Secundò.
SEMEN nis, materia ſerendi. de Sen. 87 b, Terra cum gremio mollito& ſubacto ſemen ſparſum excepirt,&c. de Di. 107 a, In ſeminibus ineſt uis earum rerum quæ ex his progignun- tur.& u a, Semina malorũ, quæ in his mediis incluſaſunt,
in contrarias partes ſe uertere. de Sen. 88 a, Terra quæ ex fi-
ci tantulo grano, aut ex acino uinaceo, aut ex cęterarũ fru- gum aut ſtirpium minuriſsimis ſeminibus tanros truncos amosq́ procreat. de Naslib. 2. pag. 42 a, Semiais enim uim eſſe tantam, ut id, quanquam ſit perexiguum, tamen ſi inci- derit in concipientem comprehendentemq; naturam, na-
* 9
8. E 1252
ſtirpes alantur ſuas, partim ut mouerl etiã& ſentire,& ap 6
, e ge.. petere poisint,& ex ſeſe ſimilia ſui gignere. de Di. 123 a, S
ille ſua manu ſpargens ſemen. I. A. 171 a, Vt in ſeminib. cauſa eſt arborum& ſtirpium, ſic huius luctuoſiſsimi belli ſemen tu fuiſti. ad Her. 25 b, Triptole
giretur,&c. in Ara. Semina terræ ma quid ingenerari hominibus à ſtirpe bid. Virtus, quę propria eſt Romani
2 1 9
Aᷣ
1 encris atd; ſeminis. de 1 3 4 IIIIIIILS.G *. 1 1
⸗. ararlls aa ern 1 FaATIIS 1 A11 10111114 1
quædam ſparſiſſet, in Cat. 103 b, Stirps ac ſemen malorum
SEMENTIS, s. fatio. de Ora. 106 b, Nemo ignorat quid ſit
75 b, Semente prohibita, ac meſſe amiſſa. de Orato. 133 a, Vr ſementem feceris, ita metes. de N. 75 a, Hanc igitur à dijs tà tam arbitramur malorum ſementem eſſe factam? At. 40 b, Quod ſcribis moleſtè fero, in agro Sabino ſementem fieri
proſcriptionis...
SEMESTRIS, ſtre. ſex menſium. Att. 161 a, Iam intelliges id regnum uix ſemeſtre eſſe poſſe. 8
SEMILANIMVS, a,um. exanimatus, ſemiuiuus. de Diu. 102 a, Anguis ſemianimus. Ennij poetæ.
SEMIASSVS,, um. ſemiuſtus. Tuſc. 17ν b, Heu reliquias ſe- miaſsi regis.
SEMICIRCVI,VS, Ii. de Fi. 13 3 b, Circulos aliquos, aut ſe- micirculos çonſectari.
SE MIDOCTV S, a, um. de Or. 124 a, Hæc apud doctos ſemĩ do ctus ipſe percurro.
SEMIFERVS, z, um. de Nat. 48 a, Corpore ſemifero magne Capricornus in orbe.& in Arat.. B
1 ——
IHORA, ræ. pro Rab. 91 b.
SEMILIB ER,, um. At. 215 a, Obſecro abijciamus iſta,& ſe- milib eri ſalrem ſimus.
SEMINARIVM, ri. ſemẽ. Off. un b, I. C. 109 a, Qui ni pereũt, ſcitote hoc in rep. ſeminarium Catilinarium futurum. I. P. 100 b, Ex illo fonte& ſeminario triumphorum arida ui- lia laurea retuliſti. Offi. n b. Id autem eſt principium urbis, & quaſi ſeminarium reip. I. A. Or. 13, Huc accedunt ueterani, ſeminarium iudicum tertiæ decuriæ.
SEMINATO R, orts. ſator. de N. 43 a, Omnium rerum ſemi- nator,& ſator,& educator,& altor eſt mundus.& 73 a, Se- minator omnium malorum.
₰ 1
e
ræ mando, de L. 165 a, Nullius agricolę cultu ſtirps tam diu turna, quã poetæ uerſu ſeninari poteſt. de Or. 133 a, Vt ſems tem feceris, ita meres.
SEMIPLACENTINNV S, a, um. I. P. 82 b, Cæſonius Semi- placentinus Caluentius.
SEMIPLENVS,A um. l. V. 243 b, Decem naues femiplenæ-
SEMISOMNILS, ne.& ſemiſomnus, ni. IJ. V. 255 2, Cum is etiam ſemiſomnis ſtuperet Epi. 94 b, Cum illi ſpectarent cõmu- nes mimos ſemiſomni.
SEMIS SIS, aſsis dmidiũ, uel nummi pars. pro Seſt. remiſsis ſemiſsib.& trientibus quinta propè uectigalium
Omnino ſeriiſsium, uel ſemiſsib. ad Her. 4 b, Lexfrumenta ria de ſemisibus& trientibus.
S EMIT Atæ. trames. I. V. 120 a, Qua uia modò exiuit, eadem ſemita reuertatur. cont. Rul. 95§ b, Roma in montib. poſita & condallibus, non optimis uijs, anguſtiſsimis ſemitis. de Prou. d5 b, Semitam rantum Galliæ tenebamus antea. Of. 45a,Vt Oreſti nuper prädia in ſemitis decimè nomine ma-
no honori fuerunt..
SEMIVIVVS, a,um. At. 101 a, Parthi repentè Bibulum ſemi- uiuum reliquerunt. I. P. 36 a, Abiecti hominis,& ſemiulut uox. pro Seſt. Semiuiuis uocibus mercenariorum reclama tum. L. Excrucio.
SEMIVSTVLATVS, a um. pro Mil. 108 a, Cadauer P. Clo dij infeliciſsimis lignis ſemiuſtulatum.
SEMIVSTV S, a, um. in A. 177 b, Ipſę faces, quibus ſemiuſtum latus iſtius eſt.*.
SEMOVEO, es. ſecerno, remoueo. de Ar. 249 b, Qui antea uoce prætoris à liberis ſemouebantur, tuis ludis non Uocs,
ſed manu liberos à ſe ſegregabant. de Or. 144 b, Neq; te, ln . men ha-
2.„
„
—

nmilaſi gereid dller
c. d uns
arborn
nenſum. Att Ke.
461 à Pam ineal poſſe lnin
1 4 n. 5 aumarus ſeminiun zhu 6 anij poerx. a
aſtas. Tukc.
*Fi.3I b, Circulog nnanag 4eOr. acpad ohii
Nat. 433,Corporeſemieam a Arat.. 1 conduxit in Palatio domunim
1b. arb. 115 Obſecro adijciammihli
11,OFn IC09 Wupan arium Cnilinarium furunnh ſeminano triumphorun tb. ub ldautemeſt princpunr 51 A.Or. Huc aceadunutma ertix 4ecurix. Dr. deN.432,Ominnann. dor, Laltor etmandus Käk drun. ſpargo,(memea lc fain Lubius agricole cuuimsuna ſeninari dotel.de0aqhuſtli
8„. 114mn LP. k5(Clouudh „ 1V. 415 Decem faues koilm — naas B.L.N.25—
„ Cumili decturen Epi.94 b 136 5 w1s. P a vdrummipäruh aa encidus quinta prop 4 3 uerd ſemilsis! omo cos ſe 31 gna? ini ſemiſois mas dua 1ſemifsl.4
. nodheruias ont.)
I Ku
Ar. 1499 Anu w sludbin 1
dantunt 24 899, bafl
vnd Heuniiu
1253
8 E
men habere poſſunt, ſi uerba ſemoueris. Ac. 4§ a,& de Fin. 73 a, Strato ab ea diſciplina ſemouendus eſt.& 73 b, A phi- loſophia ſemouendas putabo.& 129 à, Cæterorum ſenten- tijs ſemotis.
SEMPER. omni tempore, totos dies, dies omnes ac noctes,
dies atq; noctes, dies noctesq́, noctes& dies, in omni uita,
dum hominum genus erit, in perpetuum, nunquã non, ab æternitate, omne tempus ætatis, hoc uigebit memoria ſecu
lorum omnium.)((Ad quoddam tempus. Tuſc. 159 a, Quod
ſemper mouetur, id æternum eſt. Offi. 7 a, Cõmutatur offi-
cium, ut non ſemper ſit idem. de Or. 93 a, Semper ego à ge- nere hoc toto ſermonis refugi. de Cl. 19 4 a, Ego hoc tempo
re omni noctes& dies in omnium doctrinarum meditatio
ne uerſabar. Poſtquã. 207 a, Qui dies totos de uirtute diſſe- runt. de Oratore 123 a, Diem noctemꝗ́; eandem incudẽ tun dere.& nod a, Noctes& dies urgeri. At. 10 ⅝ a, Dies noctesq́;. ad Bru. ↄo b, Nunquam cogitationem dimitto cuius ſim filius. I. V. 61 a, Qui in omni uita nihil aliud egi.
SEMPITERNVS,, um. eęternus. de N. 6 a, Plato dixit mun
dum fore ſempiternum.& 36 b, Nihil immutat ſempiternis ſeculorum ætatib. I. C. 122 b, Ignis Veſtæ perpetuus& ſem- piternus. de Som. 128 b, Stellarum curſus ſempiterni. de Or. 124 a, Noſtra confilia in ſempiternum tempus ſpectare de- bét. de Am. 102 b, Veræ amicitiæ ſempiternæ ſunt. Poſtꝗq. 198 a, Sempiternam p œnam ſuſtinerc. Epi. 68 b, Sempiterna glo ria. At. 226 b, Ili non hero es, ſed dij futuri quidem in gloria ſempiterna ſunt.
EMVNOIAæ. I. V. 213 a, Semuncia auri. L. As.
SEMVRIVS,j. locus. L. Remurius.
S
8
ENARIOIL. VS. Tuſculan. 242 a, Tenebam enim quoſ- dam ſenariolos, quos in eius monumento eſſe inſcriptos acceperam.
ENARIVS. uerſus, pręſertim Iambicus, à ſex pedib. dictus. Orator. 215 b, Senarios& hyponacteos effugere uix poſſu-
mus.& ibid. a, Comicorum ſenarij propter ſimilitudinem ſermonis ſic ſæpe ſunt abiecti, ut nonnunquam uix in his
numerus& uerſus intelligi poſsit.
SENATO R., rüs. pater conſcriptus, patres. pro Pl. 260 b, de
8
8
Or. 3z b, Senatores, qui conſilio& prudenria regere remp. poſsint.& 103 a, Senator bonus, autor publici conſilij, re- ctor reip. Poſtq. 210 a, Ciũ CCCCX ſenatores eſſetis pro Cl. 50 b, Toga prætexta,& ſella curulis ſenatorum. I. A. 252 b. Is apertam curiam uidit poſt Cæſaris mortem, murauit calceos, pat er conſcriptus repentè factus eſt. de Sen. 88 b, In agris erant tunc ſenatores: id eſt, ſenes. de L. 192 a, Senarori tria iuſſa ſunt:ut adſit, nam grauitatem res habet, cum fre- ſuens ordo eſt: ut loco dicar, id eſt, rogatus: ut modo, ne Ar infinitus.
ENATORIV S,, um. pro Fl. 155 a, Lyſanius adeptus eſt or
dinem ſenatorium. Offic.z3 b, Literæ forenſes& ſenatoriæ. Tuſc. 14 a, Senatorijs muneribus liberatus.
ENATVS, tus. ordo ampliſsimus, ſummus ordo, confiliũ ſenatus, conſilium publicum, ampliſsimũ conſiliũ, ſummũ conſilium, ampliſsimus magiſtratus apud Lacedæmonios. de Se. 8i a, pro Dom. 227 b, Senatus eſt ſummũ populi Rom. conſiliũ. de Ar. 257 b, Senatus princeps ſalutis mentis; pu- blicæ. pro Seſt. 26 b, Senatus reipub. cuſtos, præſes, propu- gnator. I. C. io7 a, Senatum in a dem Iouis Statoris uocaui, rem omnem ad P. C. retuli. pro Syl. 179 b, Cum in Capito-
lium nos ſenatum conuocaſſemus. Ac. 36 a, Cum Diogenes
& Carneades ad ſenatum in Capitolio ſtarent. con. Rul. 64 a, de Or. 143 a, Senatus frequens uocatu Druſi in curiam ue- nit.& ibid. Videndum ſibi eſſe aliud conſilium. Qu. Fra. 195 a, Ii quos S. P. Q. R. tuę fidei cõmiſit. At. 85½ b, Scaptius inclu- ſum in curia ſenatum Salamine obſederat, ut fame ſenato- res quinq; necarentur. Ep. 46 a, Scripſiſſe te fruſtra in ſena- tum, ſiue potius in conuentu ſenatorum eſſe uenturũ. Epi. 4 a, Senatus haberi ante Cal. Feb. per legem Puppiam non poteſt.& 3 b, Dimittere ſenatum. pro Fla. 155§ a, Lyſanias pe- culatus damnatus,& bona,& ſefſatorium nomen amiſit. de
Sen. 35 b, Eijcere aliquem è ſenatu. I. C. 99 a, In hoc orbis ter
rarum ſanctiſsimo grauiſsimo ́ conſilio. pro Fl. 155 a, In ſe- natum uenire.& ibid. In ſenatum peruenire. de Sen. à a, Cõ ſilium, ratio, ſententia, quæ niſi eſſent in ſenibus, nõ ſummũ conſilium maiores ueſtri appellaſſent ſenatum. Qu. Fr. 314 b, Tyrijs eſt ſenatus datus frequens. I. A. ¹94 a, Antonius ſe- natum, id eſt, orbis terræ confilium delere geſtit. de Le. 189 b, Senatus eſt dominus publici conſilij.& ¹90 a, Poteſtas in populo, autoritas in ſenatu eſt.
SENATVS,. teſte Charifio lib.1. Cie. quoq; de Diuin. in V.
Quod in unaquaq; re beneficiò ſenati.
SENATVSCONSVLTVM,ti. decretum ſenatus, lex ſa-
natus, autoritas ſenatus ſcripta de aliqua re, principũ decre tum. Qu. Fr. 312 a, 8. C. factum eſt de ambitu in Afranij ſen-
. 8 ¶ᷣ E 1254 tentiam. de Ar. 24 5a, Senatuſconſultum, quod contra illum pro religione factum eſt. Epi. 6 b, Senatuſcõſultum nullum extat, quo reductio regis tibi adempta fit. Qu. Pr. 208⅝ b, Ad Apollinis S. C. factum eſt, ea quę facta eſſenr ad VII. 1Iduum Feb. contra remp. eſſe facta. Epi. 15: b, Ita enim 8. C. eſt per- ſcriptum, ut à mede ſcripto dicta ſententia eſt. At. 83 a, 8. C. ut néue Salaminijs, néue qui eis dediſſet, fraudi eſſet. At. 151 a, Cæſar uolet S. C. facere, uolet augurum decreta. I. P. 83 a, Cõſul edicit, ut ſenatus S. C. ne obtemperet. I. A. 188 a, Anto nius effugere feſtinans, ſenatuſconſultum de ſupplicatione per diſceſsionem fecit, cum factum eſſet antea nunquã, Att. 134 a, Quæ uerò S. C. uideo? I. P. 37 a, Ijs uerbis sa de me ſe- natus autoritas declarata eſt, ut nemini ſit triũphus hono riſicentius, quã mihi ſalus reſtirutioq́ perſcripta. Ep. 3 b. Au toritas ſenatus, cui cum Caro& Caninius interceſsifſenr, ta men eſt perſcripta. I. A.201 a, b,& 202 b,& 203 a, b, Formula ſenatuſconſulti de D. Brutro. SENECTA, cl. de Sen. 82 a, ex Cæcil. Tum etiam in ſe- necta hoc reputo miſerrimum, ſentire ea ætate eſſe odio- „ſumſealter. 1 SENECTVS, zw. propè acta iam ætas, decurſaq́, ultimum tempus ætatis, maturitas ætatis, ingraueſcens xtas, exacta xætas, extrema ætas, exacta iam ętas, canicies, uetuſtas. Top. 223 b, Senectus eſt occaſus uitæ. de Se. 77 b, Senectuté ut adi piſcãtur omnes optant, eandem accuſant adeptam.& 98 b, Senectus eſt natura loquacior. de Fi. 132 a, Homo confectus ſenectute. de Orat. 107 b, Subſidium belliſsimum eſſe exiſti- mo ſenectuti ocium. de Cl. 190 b, M. Fabius uixir ad ſummã ſenectutem. Ep. 14 a, Populus Athenienſis propè iam deſipi ens ſenectute. dę Clar. 189 a, Triarij plena literatæ ſenectu- tis oratio. Or. 213 b. Habet aũt ur in ætatib. autoritatem ſe- nectus, ſic in exemplis antiquitas. de Cl. 1895 b, Cũ oratio ca neſceret, haberetq́; ſiam quãdam maturitatem& quaſi ſe- nectutem. pro Do. 237 a, Peritiores uetuſtas facit. de Sen. 81 a, Temeritas eſt, uidelicet florentis ætatis, prudentia ſene- ctutis. At. 257 a, Sed abeſſe hanc ætatem lõgè à ſepulchro uo lo. I. A. 219 b, Cum eſſet ſumma ſenectute,& perdita ualetu- dine, de Sen. 9o a, Apex ſenectutis elt autoritas. SENONENSE prælium. A Senonibus Gallis, à qu ſdrubal cum exercitu cæſus eſt. ſic enim legendum eſt Senenſe. de Cl. 719a. SENESOO, ſau. conſeneſco, ſenex fio. Tuſc. 176 a, Atq; ora- torum quidem laus ita ducta ab humili uenit ad ſummum, ut iam, quod natura fert, in omnib. ferè rebus ſeneſcat, bre- uiq; tẽpore ad nihilũ uẽtura uideatur. de Ora. 109 a, Lauds alicuius iam propè ſeneſcentẽ ab obliuione hominũ uendi care, de Or. 35 a, Senſim& ſine ſenſu ſeneſcit ætas. de Di. 115 a, Arbores ſimul cũ luna ſeneſcentes tempeſtiuè cędi. Epiſt. 107 b, Iam ſeneſcentis morbi remiſsio,de Or. 127 a, Quo mi hi plus ætatis accedit, eo,&c. id eſt, quo magis ſen eſco. SENE X, niüs. grandis natu, maior natu, ætate confectus, exa- a ætate, cõfectus ſenio uel ſenectute, ætate prouectus, pla nè grandis, admo dum ſenex, ætate ſiiperior, qui aliũ ætate pręcurrit. pro Cę. 45a, Triſtis ac decrepitus ſenex. pro Seſt- 7 b, Imbecillus ſenex. itẽ a, Et quia ualet apud nos clarorũ hominum ſenex de rep. meritorum memoria etiã mortuo- rum. de Di. 10 0 a, de Sen. 92 a, Senes, ſic enim Lacedæ monij conſiliũ publicũ appellant.& 94 a, Sener ſtultus, credulus, obliuioſus. J. A. 219 b, Qu. Mutius ſenex& debilis ueniebat in curiã. de Se. 81 b, Nemo eſt tam ſenex, qui ſe annũ non pu tet poſſe uiuere.& 83 b, Illud uetus laudatumꝗ prouerbiſ, quod monet, matursè fieri ſenẽ, ſi diu uelis eſſe ſenex.& 94. a, Vt de me aliquid more ſenum glorier. in Ca. 105 a, Exerci tus collectus ex ſenibus deſperatis. SENI ſenum. in Verr. Actio. 4, Pueri annorum ſenùm ſepte- numꝗ; denum.
21 101
1— „,n5
₰
SENILIS, le. pro Seſt. 14 a, Senile corpus. de Di. 119 a, Aliquis pueri ſpecie, ſeu ſenili prudentia. de Sen. 84 b, Senilis ſtulti- tia, que deliratio appellari ſolet.—
SENIO R, oru. de L. 7 a, Quæ uis non moddè ſenior eſt quã
eætas populorum, ſed æqualis der.
SENIVM, nij. ſenectus. de Vn. 177 b,& ¹98, Vt unum opus to- tũ atq, perfectũ abſolueretur, quod omni morbo ſeniõue
careret. pro Mil. i9v a, Tota ciuitas confecta ſenio eſt.
SENSIM. pederentim, leniter.)((Repentè. Tuſcu. 262 a, Sen- ſim enim& pedetentim progrediens extenuatur dolor. Of. 38 a, Senſim hæc conſuetudo& diſciplina minui cœpit. pro Cal. 4² b, Oratio ſenſim ac leniter accendit animos. I. 4. 167 b, Ille ſenfim dicebat, quod cauſæ prodeſſet, tu curſim dicis
aliena. Or. 199 a, Pòſt ſenſim incedẽs uidit,&c. exultauit au
in V. i83 b, Non ſenſim atq; moderatè ad iſtius amicitiam ar repſerat. de Or. io⁷ a, Græci qui uocẽ cubantes ſenſim exci- tent, de Fi. 134 b, Progredientib. ætatib. ſenſim tardéue po-
Gg 3 tius,
dacius. de Or. u7 b,& 159 b, Senſim obſcurari& euaneſcere.

——‧3388—m 8 ö“ —“
1255 8 FE
tius, quaſi noſmetipſos cognoſcimus. Off. 24 b, Sin minus, ſenſim erit pedetentimꝗ́; mutatio facienda.& 3 4 b, Conſue 8 1 0
tudo ſenſim eò deducta eſt, ut,&c.
SENSVM, I. ſententia, ſenſus animi. L. Senſus. de Or. 57, Hoc
.. X uno præſtamus feris, quòd colloquimur inter nos,& quò- .— 0„ exprimere dicendo ſenſa poſſumus.& 147 b, Senſa mentis & conſilia uerbis explicare.
. J e S 51 pre- SFENSV S, ſus. intima cogitatio. de N. 54. b, Senſus Interpfre
3 217 1 tes ac nuncij rerum, in capite tanquam in arce mirifics ad uſus neceſſarios& facti& collocati ſunt. Tuſc. 158 a, Nos e- nim ne nũc quidem oculis cernimus ea quæ uidemus. ned; enim eſt ullus ſenfus in corpore, ſed uiæ quaſi quędam ſunt ad oculos, ad aures, ad nares à ſede animi perforatæ.& ibi. Eæ partes, quæ quafi feneſtræ ſunt animi. de N. 15 a, Epicu- rus omnes ſenſus ueri nuncios dixit eſſe. de L. 161 a, Natura homini ſenſus tanquam ſatellites attribuit ac nuncio s,& re rum plurimarum obſcuras& neceſſarias intelligentias eno dauit, quaſi fundamenta quædam ſcientiæ. contraRul. 67 b, Ij quibus natura ſenſum dedit. defFi. 1 8⅝ a, Neq; ſenſuum fidem ſine ratione, neque rationes ſine ſenſib. exquframus. Orat. 197 b, Quod neq; oculis, neq; auribus, neq; ullo ſenſu percipi poteſt.& 214 a, Aures uel animus aurium nuncio na turalem quandam in ſe continet uocum omnium manfio- nem. de N. 22 a, Speciem dei percipi cogitatione, non ſenſu. &s5 a, Senſu auditus etiam dormientes egemus, à quo cum ſonus eſt acceptus, etiam è ſomno excitamur.& ibid. b, Ad ſenſus capiendos& perfruendos multæ artes repertæ ſunt. de Ein. 92 b, Fieri autem non poſſet, ut appeterent aliquid, niſi ſenſum haberent ſui. Tuſc. 168 a, Habere ſenfum alicu- ius rei. de Nat. 65 b, Omne animal ſenſus habert, ſentit enim
calida& frigida,& dulcia& amara, nec poteſt ullo ſenſu iu
cunda accipere& non accipere contraria.& 66 b, Si uolu- ptatis ſenſum capit, doloris etiã capit. pro Seſ. i, b, Animos hominum ſenſus q́, morte non reſtingui. pro Rab. 96 b, Mor tui ſenſu& uita carent.& 80 b, Etfi non ero, ſenſu omni ca- rebo. de Fin. 75 b, Oculorum ſenſus acerrimus. in A n. 182 b, Srupor ſenſus. Tuſc. 249 b, Etiämne ſi ſenſu carebit oculo- rumèſt aurium? de Or. 141 b, Senſus uidédi acerrimus. de N. deor. 34 a, Sidera animalia ſenſu acerrimo eſſe. in Ver. 157 a, Senſum expone, quem oculis animoꝗ; accepit, de Di. 130 b, Is habet ſenſum oculorum uera cernentiũ. Anteq. 193 b, Vti cum ſpiritu ſenſum quoque adimant iucunditatis. de Som. 12²9 a, Senſus audiendi hebes.& ibid. Senſus audiendi carés. de D. 95 a, Pars animi quę ſenſum, quæ motum, quę appeti- tum habet. de Vn. 195 b, Omnia corporata ſenſus mouent, ſenſus ꝗ, mouẽtia quæ ſunt, eadem in opinatione conſidũt. de Di. 131 b, Qui humanos ſenſus amiſerit, diuinos aſſecutus ſit.& ibi. 110 a, Quæ ſenſᷣb. percipiuntur, quæ ſenſu accipiũ- tur, quæ ſentiuntur.& 97 b, Vt eum uis quædam abſtraxiſſe à ſenſu mentis uideretur. de Or. 141 b, Ea animis effingütur noſtris, quæ ſunt à ſenſu tradita atque impreſſa.& 161 a, Ea ſunt in communib. infixa ſenfib. pro Cl. 21 a, Quod in com- munib.hominũ ſenſib.& in ipſa natura poſitũ atꝗq; infixum eſt. de Or. 86 a, Quod longiſsimè ſit ab imperitorum intel- ligentia ſenſuq́; diſiunctũ.& ibi. In dicendo uitiũ à uulgari genere orationis atq; à conſuetudine communis ſenſus ab- orrere.& 9ↄb, Sed hæc erat ſpinoſa& exilis oratio, lõgeq́; à noſtris ſenſib. abhorrebat.& 9ↄ4 a. Orario ad uulgaré po- pularemꝗ; ſenſum accommodata.& n4 b, Quæ uerſantur in conſuetudine uitæ, in communi hominum ſenſu. pro D. 232 b, An ego poteram iuſtificari me eſſe hominem,& com- munẽè naturæ ſenſum repudiare? ꝓ Ar. 191 b, Siue hæc à meo ſenſu poſt mortem obſcura ſunt, ſiue ad aliquã animi mei partem pertinebunt. pro Ar. 189 a, Si ipſi hæc neq; atringe- re, neque ſenſu noſtro guſtare poſſemus. pro PFlI. 166 b, Qui quoniam id ætatis eſt, ſenſum iam percipere poteſt ex mœ- rore patrio. pro Mur. 142 a, Fouere hominum ſenſus, delini- re animos, adhibere uoluptates. de Orat. 122 a, de Am. i0 8 a, Vultus ſenſum animi plerunq; indicat.)((Fronte occultare ſententiam. Par. 24 a, Penetrare ad ſenſum opinionem ꝗ, iu dicis. Poſt. 212 a, Caius mei ſenſus teſtis eſt hic idẽ, qui,&c. J. V. 86 b, Ad ſpeciem.)(Ad ſenſum& cogitationem. de Or. 161a, Taciro quodam ſenſu iudicare aliquid. de Sen. 85 a, Sé ſim& ſinee ſenſu ætas ſeneſcit. At. 45 a, Senſus præſentis me- inoriæ.)(Recordatio præteritæ felicitatis. de Or. 194 a, Di cendo ſenſus hominum mentesq́; pertractare. in Ver. 239 b, Ne cum ſenſu doloris aliquo ſpiritus auferatur.& 207 a, Sciebat iſtum in his rebus aliquem ſenſum habere, qui in ce teris nihil ſimile hominis haberet. At.§ b, Qui ſit hoc tem- pore aut mentis meæ ſenſus, aut omnino uitæ ſtatus.& 152 b, Panta eius humanitas, is ſenſus,&c. de Pro. 69 a, b, Præci- puum illum& proprium ſenſum doloris mei à ſentétia di- cẽda amouebo. pro Cor. 63 a, Gaditani ab omni ſtudio ſen ſuq́; Pœnorum mentes ſuas ad noſtrum imperium nomẽq;
S8 E 1256 finxerunt. de Aruſp. 24 8 a, Nec deniq; hoc ipſe huius gentis ac terræ domeſtico natiuo; ſenſu Italos ipſos ac Latinos ſuperauimus.& 256 b, Ad quem metum ſi deorum monitis non duceremur, ramen ipſi noſtro ſenſu coniecturaq, rape- remur. Off. 56 a, Si unumquodꝗ; membrũ ſenſum hunc ha- beret, ut putaret,&c. pro Cęl. 50 a, Cũ iam cæteris ex parti- bus oppreſſa mens eſſet, exrremum ſenfum ad memoriam reip. reſeruauit. pro Seſt. 7 b, Deniq; etiam ſermonis anſas dabat, quib. reconditos eius ſenſus tenere poſſemus. pr Maxr. 133 b, Noſtri enim ſenſus ut in pace ſemper, ſic in bello etiam congruebant. I. P. 32 b, Odium inclufum nefarijs ſen- ſib. impiorum. Epiſt. 12 b, Vnus ferè ſenſus fuit bonorum o- mnium.& 10 a, De quo oſtendam paulo pôſt qui ſit ſenſus meus. Epiſt. ⸗ a, Difficile eſt ſenſum in rep. præſertim rectũ & confirmatum deponere. de Ora. 125 a, Hoc maximam ha- bet uim, ſi eſt ſuauiter& cum ſenſu tractatum.& ibid. Senſiu quodam& ratione dicendi.& 125 b,In commouendis iudi- cibus ijs ipſis ſenſibus ad quos illos adducere uolo, permo- Ueor. de Or. 164 a, Sententiæ ſæpe acutæ non acutorum ho- minum ſenſus pręteruolant. de Cla. 181 b. Oratio popularis ad ſenſum uulgi moueri debert. Ora. 104 b, Vultus quo ſigni ficant ingenus, quo ſenſu quodq; pronuncient.& 2215 a, Ora tio ad animorum ſenſus exprimendos reperta. Epi. 16 a, In hunc ſenſum allicior,&c. I. C. 120 b, Ego enim de meo ſenſu iudico. nam,&cc. Attic. 228 b, Potuiſſem tibi aliquid de meo ſenſu perſcribere. pro S. R. 40 a, Hæc ego pro me ipſo&c anĩ mi mei ſenſu ac dolore pronuncio.& 44 b, Aſsiduitate ma- lorum ſenſum omnem humanitatis ex animo amifimus. de Vn. 196 b, Quod in cernendi ſenſum caderet. J. A. 225 a, Quis eſt iſte tuus ſenſus? quæ cogitatio? Brutos ut non probes, Antonios probes?& 213 a, Si quis eſt ſenſus in morte.& 236 b, Si me rectis ſenſibus eundem dij adiuuerint.& de Sen. 9½ a, Integra mente, cæterisq́; ſenſibus.& ibi. b.lam ſenſus mo
2*
rier di 6 11. ſe 24. Wadesouumren AraAr AA . Tlen 11, 11 aliq Uls elle poteit, 1s AdG exguum deinpPuU 8 Qllrat. * 41 1 A4 1
8 Orat. uu8 b, Tum definitio& in ſenſum,& in mentem iudi. 1
cis intrare non poteſt. Att. 237 b. Ego perſpexi omnem Hir- cij ſenſum.& 241 b, Valde mihi placebat ſenſus eius de rep. At. 278 a, Ne idipſum carere omni ſenſu doloris, ſit miſerius quàm dolere. de Am. 101 a, A natura mihi uidetur orta a- micitia, applicatione animi cum quodam ſenſu amandi.& jbid. Beſtiæ ex ſe natos ita amant,& ab eis amantur, ut faci I&earum appareat ſenſus.& ibid. b, Deinde cum fimilis ſen ſus extitit amoris, ſi,&c. Para. 116 b, Vereor ne cui ueſtrm̃ ex Stoicorum hominum diſputationibus, non ex meo ſen- ſu deprompta hæc uideatur orario. de Legib. 169 b, Quare ineſt neſcio quid& later in animo ac ſenſu meo, quod,&c. pro Mil. 10⁰° b, Nihil tam flexibile, quàm uolũtas erga nos, ſenſus q; ciuium.& n a, Non ſum tam ueſtri ſenſus ignarus atque expers, ut neſciam quid de morre P. Clo dij ſentiatis- Qu. de Per. z2u b, Cuius& frons,& uultus,& ſermo ad eorũ quos conuenerit, fenſum& uoluntatem commutãdus eſt. Oct. 331 a, Si non unà cum corpore ſenſus omnis uno atque eodem conſumptus eſt igni. in Ant. 294 a, Qui ſenſum ue- ræ gloriæ reperit. Itẽ: Omnes illius ſenſus cognitos habeo, nihil eſt illi rep. charius. de Am. ↄ7 b, Moriendi fenſum cele- ritas abſtulit.
SENTENTIA, iæ. ſenſus, mens, conſilium, uoluntas, ſigni-
ficatio, res, ſuffragium, argumentum. de Opt. 243 a, Senten- tiarum totidẽ genera ſunt, quot diximus eſſe laudum: ſunt enim docendi acutæ, delectandi quaſi argutæ, cõmouendi graues. de Opr. 243 b, Eſt uitio ſum in ſententia, ſi quid ab= ſurdum aut alienum, aut non acutũ, aut ſubinſulſum ſit. ad
95 b, Sententiæ philoſophorum.& u b, Acutæ crebræq; ſen
ueſtrüm non edidicit Epicuri auεν εέxs id eſt, maximè ratas. Tuſculan. 161 b, Sententiæ uberes. de Orator. un b, Hu ius eſtin dando conſilio de maximis rebus cum dignitate explicara ſententia.& 91 b, Non quo aperiret ſententiam ſuam, hic enim eſt mos Academiæ, ſed tamen hoc ſignifi- cabat,&c.
ROGARE ententiam. dicere ſentẽtiam, ferre ſententiam,&c.
Qu. Fr. 306 b, Poſtea Racilius de priuatis me primum ſentẽ tiam rogauit. Item: Dixit enim ſeueram,& grauem, rep. di- gnam ſententiam,&c. Item, Si quis eorum qui pôſt rogatt eſſent, grauiorem ſententiam dixiſſet, in eam ſe iturum. Of- 65 a, M. Cato ſententiam dixit. de Am. 106 b, De quibus tres uideo ferri ſententias, quarum nullam probo. Item: Harum trium ſententiarum nulli prorſus aſſentior. Offic. 60 b, Cũ uerò iurato dicẽda ſentétia ſit. de D. 109 b, In libris ſentètiã
dicebamus,

— — — 2— 4——— ——2— —— — — —
numankati hendi ſe L T cogit dagg 4 quts en zuadem dija
30
Slenüdus. Kidi. Nhn dauh
tet is ic exriguum rmpuänt b lenſum,&in mantemdi.
no&m
4 b 1**
d Ego perſpenomnenl.
4 3 ¹ 2* aihi Placedat ſentus bünten, were omni ſenſu dolonitutm
101 4, A natura mihi uideterom. aimi cum quodam ſenſuamnit
na amant& ad eis anatx uii
us. eidid. b, Deindecumimbg c. Para. n6 b. Vereornecduetm m diſputationidus oneinmai.
tatur oratio. de legiuyhOt.: er in animo ac ſenſu man, qutt. a Kexibile, quam uolitsenin Non ſum tam ueſtriſecſuimn’
5
quid de morteb.(bdjſenm
5„ 4. Kf ons,& uultus Eſermo. „ Kuoluntmtem commniint mn corpore ſenſus omnis moct
*
gni. in Ant. 194 1 diſeninn Hmnes illius ſenſus cogumdi de Amn. 97 b, Mortench ſainds
.
. onulium volintass
ſus mens. vvumentum de Opt paen dnt auot diumus eſſe luum⸗ 4 zundi quafiargutæ, iam Auitio ſam in ſenteneia 1 1 4 Do wuti aut idinifn 1 — ſumpta de uita que
ein un dreun
—
—— —— —
atio! Brutog Poz utaondh.
eſt ſenſi 8 nn l 1 mmorae da aamnendeKüeſag
4 5** 6 A 30 44 Gituen niscimimaih
1257 3 dicebamus, concionabamur. I. A. 203 b, Sentẽtiam loco præ torio dicere. Ep. 156 b, Dicere ſententiam de aliqua re. Poſt- quam. 205 b, P. Lentulus nunquam dubitauit ſentẽtiam de
E
ſalute mea& de rep. dignam dicere, cum à tribunis pleb. ue taretur, cum præclarum caput recitaretur, ne quis ad uos referret, ne quis decerneret, ne diſputaret, ne loqueretur, ne pedibus iret, ne ſcribendo adeſſet. Item, Ego eam ſententiã dixi, cui ſunt aſſenſi ad unũ. de Ar. 246 b, Qui primi de hac domo ſententiam dixiſtis. de Fi. 72² a, Ep. 3 a, Iludices ſenten- tiam pronunciant. de Or. 105 a, Socrates damnatus eſt non ſolum primis ſententijs, ſed etiam illis, quas,&c. pro Fla. 157 a, Dicere ſententiam ſecundũ aliquem. de Cl. 172 a, Cõ- ſules re audita amplius de confilij ſententia pronunciant. Pro Cor. 63 a, De quo fœdere populus Ro. ſententiam non tulit. in Piſ. 100 b, Tum tu ipſe de te ſententiam tuliſti, tu iudicium pronunciaſti. in Ver. 207 b, Iudices cum de te ſen- tentiam ferrent. in Ver. 224 b, Sententiam de aliquo per ta-
bellam ferre. pro Clu. z2 b, Palàm ferre ſententiam. ad Her.
9 b, Lata ſententia.“
IVID ERE ſententiam. ire in ſententiam. Diuidere ſenten- tiam, eſt de ſingulis referre ſeparatim, ſi ſententia duo plu- rãue capita, de quib. ſingulis ſeorſum conſultandum eſt, cõ plectitur. Ire autem in ſententiam, uel diſcedere, eſt alicuius aſſentiri ſentẽtiæ. Nam cum ſenatus duob. modis fieret, aut ſingulorum exquiſitis ſententijs atq; ſuffragijs, aut per diſ- ceſsionem, id eſt, ſenatorib. in duas partes diuiſis, in hoc al tero genere, propoſitis duab. ſententijs, qui in utramuis in- clinabant, in alteram partem diſcedebant, ibantq́; pedibus. hinc pedarij ſenatores, quòd non uerbis ſententiam dice- rent, ſed in alienam pedib. irent: hine quoq; facere diſceſsio nem, dicta eſſe uidentur. Epi.z a, pro Mi. 104 a, Diuidere ſen tentiam, ire in ſententiam alicuius, facere diſceſsionem. Itẽ: FPrequentes ierunt in alia omnia. Qu. Pr. 306 b, Ibatur in cã
ſententiam. Bpi. u a,& Att. 53 b, Factu eſt S. C. in meam ſen- tentiam. L. Pedarius. 1 MVTARE ſententiam, manere in ſententia, id genus alia.
de Fin. 55 b, Hanc ego cum teneam ſenten tiam, quid eſt,&c. pro NMu. 139 a, Mutare ſententiam,& decedere de ſententia.
At. 135 a, Manere in ſententia.& 20 b, Permanere in priſtina
ententin. Epi. 15 b, Permanere in una ſententia.& 13 a, Con ſtare in ſententia. pro Qu. R.54 b, Perſtare in ſententia. Off. 23 a, Semper in propoſito ſuſceptod́, conſlio permanſit. E- piſt. 28 b, Decedere de ſententia. de Eini. 128 a, Diſcedere de ſententia.& 62 a, Deſiſtere ſententia,& de ſen tentia. Tuſcu. 181a,& 1⁷ b, Deijci de ſentétia. de Di. 125 a, Deterreri de ſen tentia. de Cl. 175 a, Deduci de ſententia. Tuſc. 188 a, Deduce re aliquem de ſententia. Epi. 18 b, Deducere aliquem in ſuã ſententiam.& Attic. 257 a, Octauius ueteranos perduxit ad ſuam ſententiam. ad Heren. 23 b, Pluribus uerbis ad eam te hortari nomeſt ſententia. de Finibus 52 a, Quot homi- nes, tot ſententiæ. pro Muren. 124 a, Vt noſtræ mentes& ſententiæ cum populi Roman. uoluntate ſuffragijs que confentiant.
D E ſententia alicuius aliquid facere,&c. Epiſt. 6 b, De ſenten-
tia alicuius ſcribere aliquid. At. 40 a, Capere conſilium de ſententia alicuius.& 263 b, Coſs. de confilij ſententia decre- uerunt, ſecundum Buthrotios.& 253 a, Cum ei præſcriptũ eſſet, ne quid ſine Seſtij ſententia ageret. pro Cæl. 52 a, Face re aliquid de ſententia atq; autoritate alicuius. Atti. 104 b, Nihil faciam niſi de ſententia tua.& 263 a, Nihil faciam ſine ſententia tua. pro Syl. 177 a, C. Memmius, cuius de ſententia tota res geſta eſt.& 176 b, In hac rogatione non iudicũ ſen- tentiam, ſed legis uitium corrigebat.
IN EAM /*ntentiam aliquid diſputare, ſcribere,&c. Offic. 26 a,
plura in eam ſententiam ab eiſdem contra uerecundiam di
ſputantur. Att. 146 a, Multa diſputas huic ſententię conue-
nientia.& ¹58 b, Curionis ſermo eandem ferè ſenrentiam ha buit. Epi. 9 a, Scribere plura in eandem ſententiam. Atti. 37 a, In eam ſencentiam multa dixit. Qu. Fr. 321 b, Sed etiam a- liam in ſententiam de ſuburbio ſcribis. de Or. 209 a, Conti nenter unum uerbum non in eadem ſententia ponere. pro Deiot. 148 a, Deiotarus de Domitio dixit uer ſum Græcum eadem ſententia, qua etiam nos habemus latinum,&c. I. V. 232 a, Incipit loqui Diodorus, cuius oratio hanc habet ſen- tentiam, ſenatum,&c. ad Heren. 18 b, Et quæ ſimiles ſenten- riæ habebant. At. 193 a, Omnia ſcripta, quæ ſunt in eam ſen- tentiam. Epi. i4 6 a, Commemoratio tua paternæ neceſsitu dinis, cæterarumꝗ; rerum, quæ ad eam ſeatentiam pertine banr, magnam mihi læticiam attulerunt.& 9⁸ a, Multa dici
pofſunt in hanc ſententiam, ſed non neceſſe eſt. I. C. u3, Reci
tatæ ſunt tabellæ in eadem ferè ſententia. Tuſc. 19 9 b, Quæ ſequuntur in eadem ſententia ſunt. Offl. 54 b, Quod à Stoi- cis dicitur conuenienter naturæ uiuere, id habet hanc, ut o- pinon ſententiam, cum uirtute congruere. de Di. u13 b. Hoc
8 E 1258 idem ſignifcat Græcus ille in hanc ſententiam uerſus. pro
Cor. 58 b, Sed totum hoc iudices in ea fuit poſitum ſemper ratione atq; ſententia, ut,&c.
EXſententia, uel ex animi ſententia. Epi. 21 b, Quoniam ſanè fe
s
liciter,& ex mea ſententia rempub. geſsimus. Atri. 49 a, O- mnia ſunt ex ſententia.& 62 a, Itinere ex ſententia cõfecto. & 273 a, Omnia ex ſententia ſuccedunt. Epiſt. 7 a, Ex ſenten
tia gerere aliquam rem.& 153 b, Ex ſententia conficere nego
cium. Off. 73 b, Quod ex animi tui ſententia iuraueris,&c. de Orator. 95 a, Nonnunquam ſummis oratoribus non ex ſententia dicendi cuentũ procedere. Atti. 80 b, Te ex ſenten
tia nauigaſſe gaudeo. de Orat. 133 b, Ex animi ſui ſententia uxorem habere.
ENTENTILAuarijs modis uſurpata. de Orar. 99 b, Ver-
borum ſonitus inanis nulla ſubiecta nec ſentẽtia, nec ſcien- tia. Ora. 13 b,& 135 b, Vt neſcias, utrum res oratione, an uer- ba ſententijs illuſtrentur. Orat. 213 b, Colligere ſententiam
uerbis. de In. 77 a, Vti uerbo uno pluribusue in ea ſentẽtia,
in qua is, qui dicit accipiendum eſſe, demonſtrabit. ad Her. 41 a, Cum uerbum poreſt in duas plurésue ſententias acci- ꝑi. de In. 5§½ b, Scripto legis amiſſo, ſcriptoris ſententia conſi deranda eſt. pro Pl. 267 b, Sed factum tuum à ſententia legis diſcrepat.& ibid. Fugiſti ſententiam legis, ęquitatem omnè reieciſti.& Part. 239 b, Significatio ſcripti: id eſt, ſententia.
de Fat. 146 a, Licet enim immutare, ut fati nomen non adiũ
gas,& eandem tamen ſententiam teneas. de Di. 81 a, Qui to
tam de diuinatione duobus libris explicauit ſentétiam. de
Diui. 139 b, Conferre cauſas,& quid in quamq; ſententiam dici poſsit expromere.& ibid. Stoici acutiſsimè ſententias
ſuas prudentiſsimeq; defendunt. de Orat. 122 a, Nihil aliud
affirmare poſſum, niſi ſententiam atq; opinionem meam.
de Nat. 26 a, Habere ſtabilem& firmam ſententiam de ali- qua re.& de Fin. d0 a, Certa ſententia& ſtabilis. Epi. 49 b,
In hac ſum ſentenria, ut,&c. de Or. u7 b, Demetrius omniũ iſtorum mea ſententia politiſsimus. Att. 131 b, Non reperio ſcribendi ullam ſententiam. Atti. 17 b,& 31 h, Argumentum & ſententia epiſtolæ. de Orat. 7 b, Sapientiſsimis ſenten- tijs, grauibusq́, uerbis ornata oratio& perpolita. de Orat. 99 a, Quoniam ſententiæ atq; opinionis meæ uoluiſtis eſſe parricipes, nihil occultabo. Epi. 4 a, Frangere ſententiam a-
licuius de aliqua re. At. 154 a, Sed aliquando ſententiam ter
minemus. I. A. 250 b, Bas literas dum recito, dumq́; de fingu lis ſententijs breuiter diſputo, quæſo attendite. de Am. 1083 b, Aperrè uel odiſſe magis ingenuum eſt, quàm fronte occul tare ſententiam. Qu. Frat. 309 b, Seſtius omnibus ſententijs abſolutus eſt. Qu. F. 312 b, S. C. factum eſt de ambitu in Afra nij ſententiam. Offic. 9 a, Poyrrhi quidem de captiuis redden
8
dis præclara ſentẽtia eſt. ibi. Regalis ſanè& digna Aeacida-
rum genere ſententia. Offic. 75 b, Si honeſtatem tueri ſenten tia eſt. de Am. 96 a, Cuius diſputationis ſententias memo- riæ mandaui. de L. 164 b, Sententiæ iudicum. de Leg. 16 8 a, Cuius præcepti tãta uis, tanta ſententia eſt, ut non homini cuipiã, ſed Delphico deo tribuatur. de L. 171 b, In ipſo nomi endi. de L. 191 a, Ego in iſta ſum ſententia, qua te fuiſſe ſem per ſcio,&c. de L. 19 b, Quæ lex hanc ſententiam continet, ut omnes leges tollat, quæ poſtea latæ ſunt.
— es legis interpretando ineſt uis ac ſententia iuſti& iuris co
SENTENTIO LA,læ. in An. 187 b. SENTENTIO SE!. grauiter, ſcitè. Or. 220 b, Sentẽtiosè di
SENTENTIOS VS, a, um. ſcitus. de Cl. 195 b, Sentẽérioòſum
cere.& 135 a, Sæpe etiam ſententiosè ridicula dicũtur.& de In. 61 b, Oratio grauiter& ſententiosè habita. ad Her. 40 b, Sententiosè loqui.—
& argutum genus dicendi.
SENTIEN S, ti. de D. u5 b, Ad hoſtiam deligendam ducem
eſſe uim quandam ſentientem atq; diuinam.
SENTINA, tinæ. fundum nauis, ſiue ima interior pars. nam
ut carina eſt ima pars exterior,& quaſi uẽter, ſic ſentina in- terior aluus,& quaſi uenter eſt: quæ quia mali odoris eſſe ſolet, quòd in eam ſordes omnes confluant, idcirco pro pe- ſtiferis hominibus capitur, ut exempla ſubiecta declarant. de Sen. b, Cum alij per foros curſent, alij ſentinam exhau- riant. Epi. 134 b. I. C. 99 b, Sin exieris, exhaurietur ex urbe co mitum tuorũ magna& pernicioſa ſentina reipu. I. 8. 274 b, Niſi fortè in ea te caſtra reieciſti, quò omnis ſentina reipu. confluxerat. I. C. 105 b, O' fortunatã rem, ſi quidẽ hanc ſen- tinam huius urbis eiecerit. Att. i8 a, Exhaurire ſentinam ur- bis. cont. Rul. 80 a, Hoc enim uerbo uſus eſt, quaſi de aliqua ſentina loqueretur: id eſt, uerbo exhauriendi.
SENTIO, uu. ſenſu accipio, ſenſibus percipio, ſenſum alicu-
jus rei capio, ſenſum ex mœrore patrio percipio, odore quo dam ſuſpiciõis aliquid ſentio, ſenſu guſto, ſenſum alicuius rei habeo, guſtũ alicuius rei habeo, conſtrictũ conſciëẽtia te- neo, intelligo, attendo, audio, exaudio.)(Senſu doloris ca-
Gg 3 reo,
“ —

N
1 1259 8 E reo, ſenſum uoluptatis adimo. I. A. 82 a, Quidam m orbo- liquo& ſenſus ſtupore ſuauitatẽ cibi nö ſentiunt. de N. 54 b, Guſtatus, qui ſentire eorũ, quib. ueſcimur, genera debet, in ore eſt. Epi. 72 a, Nulla uideri miſeria debet, quæ non ſen tiatur. pro Seſt. 13 b, Animos hominum poſt morté ſentire & uigere. Orat. 216 a, Ariſtoteles ait, pæane uti omnes, ſed i- pſos non ſentire. Offic.3 b, Quæ aſpectu ſentiuntur. Ora. 213 a, Meæ aures& curta ſentiunt, nec amant red undätia. de N. 37 a, Hæc ipſa qui non ſentit uim deorũ habere, nihil omni- no ſenſurus uidetur. de Fi. 6r b, Sétire uera de dijs immorta lib us. de Di. 120 a, Quæ ſentiuntur, quę ſenſib. percipiuntur, quæ ſenſu accipiuntur. pro Pla. 266 a, Hic quod cum cæte- ris animo ſentiebat, id magis quàm cæteri uultu promptũ habuit& lingua. pro Do. 214 b, De quibus habeo ipſe quid ſentiam, non habeo autem quid tibi aſſentiar. Item: Nec cũ ijs ſentio, qui,&c. pro 8. R. 42 a, Fateor inſaniſfe, qui cũ illis ſenſerim, tamertſi inermis ſenfi. de In. 43 a, Sentire cũ aliquo
us eſſe apertum, repugnare cõtra uerirarem non audet. pro Syl. 183 a, Omnes de cõmuni ſalure apertiſsimè ſenſerunt. in C. in 2, Qui omnia de repub. pręclara atq; egregia ſentiunt. & de Am. niz a, De amicitia omnes ad unum idem ſentiunt. I. C. 121 b, In hac cauſa omnes ſentiunt unũ atꝗq;, idem. Tuſc. 149 a, Fieri enim poteſt ut rectsè quis ſentiat,& id quod ſen- tit, politè eloqui non poſsit. de Orat. 158 a, Non ut dictum eſt, intelligitur, fed ut ſenſum eſt. At. 105½ a, Dices, quid tu igi tur ſenſurus esenon idem quod dicturus. Item: Sentiam e- nim omnia faciunda, ne armis decernatur. de Amic. 115 b. E- go illum ne minima quidem re offendi, quod quidem ſen- ſerim. Atti. 223 b, Neſcio cur non animo quoq; ſentiant. At. 274 a, Nam de cæteris rebus quid ſenſerim, quidꝗ;, cenſue- rim, audiſſe te arbitror. 8EORSVM, ſeparatim. ad Her. 17 b, Seorſum hocab illo tra Ktandum eſt. Epi. u9 b, Seorſum à collega puro mihi omnia paranda. SEPARABIIL.IS,I. quod ſeparari poteſt. Tuſc. 152 b, Nec a- nimum à corpore ſeparabilem eſſe. SEPARATIM. ſeorſum, ſigillatim, præter cæteros. de Nat. 69 a, Dij ſeparatim ab uniuerſis ſingulos diligunt. Ep. 27 b, Nihil accidit ei ſeparatim à reliquis ciuibus.& 208 a, pro D. 240 b, Separatim ſemel, iterum cum uniuerſis. de Orat. 1t5 a, de Clar. orat. 182 a, Etſi hoc nun quam ſeparatim face- re didiciſſer. in A. 158 a, Hoc ſeiungi poteſt, ſeparatimq́; per- ſcribi. pro Cl. 3u a, Tamen deè illo ſeparatim cognoſcite. de Leg. 163 a, Separatim, articulatim, diſtincts. Epi. 209 a,& de In. 47 b, Communiter.)((Separatim. At. 102 a, Ipſum Pom- peium ſeparatim ad concordiam hortabor. de Orato. 85 b, Qui non aliqua in re una ſeparatim elaborarint, ſed omnia quæcunq;,&c. comprehen derint.
SEPARATIVS. aduerb. diſtinctius. de Inu. 81 b, Separatius aliquid adiungere.
SEPARATVS, S, um. remorus, difiunctus. Tuſc. quæſt. 216 a, Virtus ipſa per ſe ſua ſponte, ſeꝑarata etiam utilitate, lauda bilis. de N. 7 b, Aperta ſimplexd; mens nulla re adiuncta. ad Her. 22 b, Nä utraq; altera ſeparata minus erit firma. Art. 232 a, Iſta uerò quæ tu connecti uis, aliud quoddã ſeparatũ uo- lumen expectant. de In. 55 a, Separatum ab aliquo,& ſepara tum extra aliquod.
SEPARO, s. ſeiungo, diſtinguo, ſecerno, ſeuoco, diſtraho, di uello, diſtermino, diſcludo.)((Coniungo. con. Rul. 83 b, Cũ illa duo maria pertenui diſcrimine ſeparentur. Epiſt. 67 b, Qui omnes à perpetuis ſuis hiſtorijs ea quæ dixi bella ſepa rauerunt. Off. 19 b, Quod cogitatione magis à uirtute po- teſt, quàm re ſeparari.
SEPELIO, Ks. humo, in ſepulchro condo, corpus terræ red- do, humo iniecta contego, ſepultura afficio, ad ſepulturam do, in ſepulchrum infero, tumulo mando, mortuum in ali- quem lo cum infero. de Leg. 181 b, Mortuum in urbe ne ſepe lito, néue urito.& ibi. Non qui uritur, ſepelitur, ſed qui hu- matur. Tuſ. i7 a, Surge& ſepeli narum. Epi. 56 a, Vr in quo uellemus gymnaſio eum ſepeliremus, nobis permiſerunt. I. P. 81 b, Hæc ſunt ô carnifex in gremio ſepulta cõſulatus tui. Pro Fl. 164 a, Qui uos in complexu coniugum ueſtrarum
trueidatos incendio patrię ſepelire conatus eſt. pro Pomp. 9 b, Bellum aduentu Pompeij ſublatum atq; ſepultum eſt. de Or. 14 a, Simonides dicitur,&c. demonſtrator uniuſcu- iuſq; ſepeliendi fuiſſe. SEPES,pu. ſeptum. de Natur. 24 b, Loca ſylueſtribus ſepibus denſa. V SEPIApiæ. piſcis. de Natur. 5 b, Atramenti effuſione ſepiæ ſe tutantur. b SEPIMENTVM, tj. uallum. de Leg. 168 b, Atq; hæc omnia quaſi ſepimento aliquo uallabit diſſerendi ſcientia. SEPIO, pus. munio, uallo. de Nar. 54 b, Natura oculos mem-
(.Diſſentire ab eo. pro Qu. R. 25 a, Hoc cum ſentit Saturi-
8 E 1260
pranis tenuiſsimis ueſtiuit ac ſepfit.& is a, Oculi excelſis undiq; partibus ſepiuntur. in An. 250 a, Antonius Mutinam
..* 1. 2. Cf—. operibus munitionibusd; ſepſit. Epiſt. 24.5 b, Oppidum ſex
caſtellis caſtris q maximis ſepfi. pro Mil.10 b, Quanquam
*
præſidijs falutaribus& neceſſarijs ſepti ſumus. Epiſt. 266 2. 5. 3..* 3 29 Philoſophiæ præfidijs ſeptus ſum. I. 4, 196 a, Omnes adu
— — 2
7
—
ſepti ſunt. pro Seſt. 22 b, Tum domicilia coniuncta, quas ur-
bes dicimus, mœnibus ſêpſerunt. de Or. 122 a, Vbi eum lociã omnem cogitatione ſepſeris.& 9ↄ6 b, Inuenta ueſtire atque ornare oratione, pôſt memoria ſepire. de Diu. 83 b, Aethe- ris æterni ſepta arq; incluſa cauernis. At. 50 b, Nulla lex eſt quæ non ipſa ſe ſepiat. de Or. 88 a, Genus hominum prudè- tium conſilijs impulſum, ſe oppidis mœnibus ꝗ́ ſepfiſſe. At. 14 8 a, Populi Romani exercitus Cn. Pompeiũ circumſidet, foſſa& uallo ſeptum tenet. I. A. 157 b, Forum ſepietur, oes claudentur aditus.& 24 4 a, Cumr ſeptus ſis legibus,& iudi- ciorum meru, non ſunt omnia timenda.
SEPILS, pis. in V. 141 b, Ante ipſum ſepim.
SEPLASIA, ſiæ. forum Capuæ, ubi unguentarij negociabã- tur. I. P. 84 a, At fuit inceſſus ſaltem Seplaſia dignus& Ca. pua. cont. Rul. 85 a, In Albana& Seplaffa.
SEPONO' nis. ſegrego, reſeruo. Atti. 184 b, Scio uenire nune nihil poſſe, ſed ſeponi& occultari poſſunt. Orat. 210 a, Vt ij qui docerent, nullum ſibi ad eam rem tempus ipfi ſepone rent. de Ora. 155 a, Vt alius aliam ſibi partem, in qua elabo- ret, ſeponeret.& 98, Si ea, ut dicis, ſepoſita eſsét.& 86 b, Grg ci ſepoſuerunt à cæteris dictionib. eam partẽ dicendi, quæ, &c. id eſt, ſepararunt. 3
SEPOSITVS, a, um. ſeiunctus, remotus. de Di. 11 b, Quãob- rem Syllam quidem ſepoſitam& conditam habeamus. J. V. 204 b, Quod celari oportebar, habeb ant ſepoſitum ac recõ
dirum. Qu. de Pet. 205 a, Eius facultatis adiuméta quę ſcio-
. 4
N...„— 42* rr eſſe ſepoſita, ut parata& prompta ſint, cura. 4 4. ERPDAAI a„ 11111 aI 21 SEPTEM. de Som. 129 a, Qult numerus omnium ferè rerum . 1.. mo dus eſt. de Amic. —. ka hFII 1a Iorzur 1 Alme 8* 424 Rrun à 1 u btillus queru 118, 111 numerdo lapiehntum Fi. 65 b, Bias, q fapiés habiti „. r 7. de L. 175 a, Thales qui ſan
—
—
4₰4
t
—
—
4 —
— 8 4—
*
—
1 68
3
—
02
SEPTEMAQVAE. locus. At. 62.
SEPTRMB E KR, bri. L. Dies. L. Menſis.
SEPTENDECIM. contra Rul. 69 b.
SEPTEMVIR, uel Septemuiri. Attic. lib. 1§. 249 b, Dic mihi C. Antonius uoluit ne fieri Septemuir? fuit certè dignus. I. A. 20 a,Septemuirúm acta ſuſtulimus.& 198 b, 200, Septéui-
ros, Septemuiris.
SEPTEMVIRAILI S,e. At. 243 b,& 232 a, Lentonis Ceſen- nij ſeptemuiralis autoritas.
SEPTEMVIRATVS, ews. in An. 179 a.
SEPTENARIVS. uerſus genus, à ſeptẽé pedib. ut ſenarius à ſex. Tuſcul. 7 a, Cum tam bonos ſeptenarios fundat ad
tibianr.
SEPTENDECIM. in V. 261 a, Nos in ſeptendecim Siciliæ populis non eramus.
SEPTENTRIO, ont. ſtellæ ſeptem. At. 143 a, De ſeptentrio ne plans ita eſt. Att. 138 b. Ex ea die fuere ſeptentriones uen- ti, naues quibus uſus non eſt, incẽdiſſe dicitur: id eſt, Eteſię.
de N.35 b, Sol curſum ſuum inflectit tum ad ſeptentriones, tum ad meridiem. Tuſc. 162 b, Ad ſtellas ſeptem. Ac. 17 a, Sed ad Helicen& clariſsimos ſeptentriones. de Na. 47 a, Stellæ, quas noſtri ſeptem ſoliti uocitare triones.& 4 a Miporem ſeptentrionem Cepheus ſubſequitur.—
SEPTENV S, a, um. L. Binus.
SEPTIES millies ſeſtertium. I. A. 178 5,& 196 a.
SEPTIMVM conſul: id eſt, ſepties conſul. de Natur. 76 4,
Cur enim Marius tam feliciter ſeptimùm conſul domi ſua ſenex eſt mortuus?
SEPTIMVS, a,um. Tuſcula. 207 a, Aeſchines in Demoſthe- nem inuehitur, quòd is ſeptimo die poſt filiæ mortem ho⸗ ſtias immolaſſet.
SEPTIMVSDECIMVS. pro Cl. 33 a.
SEPTINGENTI. Ora. 207 b, Sepringentorum annorum memoria. pro Qu. 14 a, Septingenta millia paſſuum.
SEPTINGENTESIMV S,a, um. At. lib. 6, Poſt Leuctricã pugnam die ſeptin genreſimo ſexageſimoquinto.
SEPTVAGESIMV S, a, um. de D. 9o a.
SEPTVAGINTA. in V. 174 b.
SEPTVM, pti. munitio, ſepimentum. Att. 66 b, In cãpo Mar-
tio ſepra marmorea ſumus facturi, eaque cingemus excelſa porticu. pro Seſt. 20 b, Hunc adoriuntur alij gladijs, alij fra gmẽtis ſeprorum& fuſtib. pro Mil. 107 a, Cũ ille ui in ſeptæ irruiſſer. in An. 196 a, Niſi ſeptis reuulfis introiri in forũ no poteſt. ibid. 24 7 a, Quibus enim ſeptis tam immanes bellu-
as conrinebimus? SEPTVS, a,um. ſtipatus, munitus. J. V. 243 b, Tutus, clauſus, 4 ſeptuss
—₰

1264
8 Ff
ſeptus, munitus contra aliquem. de Ar. 24 a, Domus tot ſe natuſconſultis munita atq; ſepta. pro Seſt. 23 a, Qui ſtipa- tus ſemper ſicarijs ‚ſeptus armatis, munitus municipibus fuit. I. C. 123 b, Quòd ſi,&c. firmiſsimo me muro ſeptum ar- bitrabor. de Ar. 249 b, Populus Rom. ſeptus& incluſus. itẽ,
8 E 12 62 que nec inhumati ſunt, nec diſperſis buſtis humili ſepultu- ra cremati. de Sen. 92 b, Cuius interitum ne crudeliſsimus quidem hoſtis honore ſepulturæ carere paſſus eſt. I. A. 153 b
5* Qui illam inſepultam ſepulturam effecerant.
D7 Ara, quam ſeot 5 L c 8, SE PVLIVS. humatus, ſitus, conditus, conſtitutus, quem d5 Ane deOr rb amuidemu.. 1247. dene ſeptus undi- humus iniecta contegit. de Le. 181 a, b. I. C. 120 b, Cerno ani- Aenoris cpir 4 3 5 17 9 a, Regio quæ nul is terminis ſeptateneatur. mo ſepultam Patriam, miſeros atq; inſep ultos aceruos ciui ſä canemntn de 5 15 ‚Septum undiq; uepribus ſepulchrum. Oct. 331 a, um. pro Ar. 190 a, Ennius in ſepulchro Scipionum putatur 64eOr G K Iiitarores,übusiille ſeptus omnia miſceret. Offic. 41 a, eſſe conſtitutus ex marmore.“ um ſc pgiche SEPVWN præſidijs ſepti multis afficientur iniuris. SEPXKRA. oppidum in Amano monte. Ep. 24. lerercitn 0 B 0 HRV M, chri. tumulus, buſtum, monumentum. I. SEQVA NI. pop. At. 17.. tenet.L Domde A 6 fl. 22 5e—b, Maiores noſtri ſtatuas multis decreuerunt ‚ſepul- SE QN E S T E R, ſtrus, ſere. ad quem pecunia corrumpendi iu- 3 c 87 b chra paucis ſed ſtatuæ intereunt uetuſtate, ſepulchrorum dicij, aut tribuum deponebatur, ur ſuffragia obtinerentur, onnnamn eheh Kadhita⸗ in ipſo ſolo ſt.& jbidl⸗den ulch 13 fiunt ſan Iuriſconſulti fequeſtrem elle dicũt ap ud quem plures rem nreipſdn dum 3. 3 lora eth ate. I. A. 224 2. N eicae Weum pulehre ontiel de qua contro uerſia eſt, depon unt: ſed Cicero in hac ſigni ſi Cb epim. Pec rigintaquinq; uerſus deſignet, Ang eruius Sulpiti- catione non uſurpauit, quod ſciam. pro Cl. 32 b, Res parum 2Ladux udiun us inferatur„quod ſepulchrum ipfius, liberorum poſtero- certa uidebatur, ſfequeſter& confirmator pecuniæ deſſdera merſs ſältem Ke rumq; eius fit. pPro Ar. 190a, Ennius in ſepulchro Scipionũ tur.& 22 b, Quo ſequeſtre in illo iudice corru mpendo eſt Aldma K zeglaie putatur eſſe conſtitutus marmore. pro S. R. z2 b, Cui de uſus. in Ver. 73 a, Qui aut ſequeſtres aut interpretes corrum referno. Am ß 3 tanto patrimonio ne iter quidem ad ſepulchrum patrium pendi iudicij ſolent eſſe.& 130 b, Sequeſter iſtius interpres, 1& caütiaft relictum eſt.& 43 a, Nec ſibi quicquam paternum ne monu confector negociorũ. pro Plan. 268 b, Doce id quod debes, idiat eam en m menti quidem cauſa reſeruauit. Tuſc. 153 a, Ceremoniæ ſe- per quem ſequeſtrè, quo diuiſore corrupta fit, pro Cæl. 40
11 u eam remt.*„2.. 7 29.— 1..—. 1 asalamſd nmuni pulchrorum.& ¹54 b, Quid ſepulchrorũ monumenta, quid b, Sodales ac ſequeſtres alicuius pro Planc. 267 a, Cuius tu
Reumm ächs ſofurtmafuns elogia fignificant? Sepuſchrum portus corporis: ex Ennio, tribus uenditorem,& corruptorem,& ſequeſtrem Planciũ rn ioai oacadli Puſ. quæſt. lib. i. Sepulchrum quo tempore incipiat,& reli- fuiſſe clamitas. pro Clu. 35 b, Sed quid opus eſt ad eam rem amhaniätadn gione teneatur, z de Leg. Sepulchrum Archimedis ab Syra- iudice ſequeſtre? V
cufanis ignoratum, à Quæſtore indagatum, Tuſcu. q. lib. z. SEQVO Rris. Comitor, excipio, conſequor, inſequor, comes ſum, exequor, proſequor, conſilium, ratio. Or. 201 b, Orario
annememaeligz Sepulchrum eorum qui conditi ſunt, antè non eſt, quàm iu 4. ita flexibilis, ut ſequatur quocunq; torqueas. I. Q. 120 a, Cæ
Pottam& conditan pomedat habedantſe dirnnr Na Eius facultatis aüumie 4 promptafint cun 2.D numerusominfehmn 6 b K0„ b. Nam quiſgea deihus qugruntin lummn em 3u. Aſapiès habitu cdnu gi ſapientiſtimas iurerſcprahn Ocus. At. ö:.
ſta facta,& corpus incenſum eſt, 2 de L. Sepulchrum ſeprum
undiq;,& ueſtitum uepribus& dumetis, Tuſ. quæſt. li.5. Se- ſar hanc reip. uiam, quæ popularis habetur, ſecutus eſt. de pulchri neſtibulam, buſtümue, quod lex uſucapi uetat, tue G tur ius ſepulchrorum, 2 de Leg. 182 a. Sepulchrum alrius ue- tat extrui Plato, quàm quod quinq; diebus abſoluerint, nec
elapide excitari plus, nec imponi, quàm quod capiat lau- dem mortui inciſam quatuor heroicis uerfbus, quos lon- gos appellat Ennius, 2 de Leg. Longè àſepulchro hanc æta tem abeſſe negant oportere, 16 ad At. In ſepulchro C. Figu- li, quos ad ſumptus progreſſa res iſta ſit, uides, 3 de Leg. In ſepulchro, quod procul ad fontis aras, eodem ritu regem
Ar. 252 b, Pœna qus ſequeretur illud ſcelus. de in 3. 44 b, Nàâ eum eadem omnia incommoda ſequentur. de D. u a, Qui hæc præadicunt, quam rarionem ſequantur, uides.& ibid.
Qui hęreditatem uenturam dieunt, quid ſequuntur. de Or. 127 b, Trademus etiam quæ nos ſequi in dicendo, quædue maximè ſpectare ſolemus. Atti. 12 7 b, Neq́; fi cgo quid tu ſis ſecutus, non perſpicio, ideirco minus exiſtimo, te nihil niſt ſumma ratione feciſſe. Ep. 4 2 b, Qui autoritatom& conſi-
—
— lium tuum non ſunt ſecuti, ſua ſtultitia occid runt. Par. 12 Mez. 9 35 noſtrum Numam conditum accepimus, 2 de Le. 181 a. Sepul a,Sequi& colere leges. Of. 22 a, Sequimur igitur in hac quæ Oatra Rul.5 d. chro uetat plato ullam partem ſumi ex agro culto, eo q́; qui ſtione poriſsimùm Stoicos. Epi. 14 a, Idem ille Plato, quem
erman. Atric. lid.3. 49Mur eri Septemuir fuit cerd dam Ka ſuitalimus.&iylb wo ai⸗
coli poſsit, ſed quæ natura agri tantummo do efficere poſ- ſit, ut mortuorum corpora ſine detrimento uiuorum acci- Piat, ea potiſsimùm ut compleatur. Quæ autem terra fru- ges ferre,& ut mater cibos ſuppeditare poſsit, eam ne quis nobis minuat, néue uluus, néue mortuus, ꝛ de Leg. Sed cùm multa in eo loco ſepulchra fuiſſent, ubi dedicata eſt ædes nas. in An.*½4. Honoris extra portam Collinam, exarata ſunt. ſtatuit enim rſus genus, iſeptẽ ecnſunj collegium. 10 cum publicum non potuiſſe pri uata religio- an:am Donos ſeptennastu ne obligari, z de Leg. Ob ſepulchrorum, quas in Ceramicò uidemus, amplitu dines, lege ſancitum eſt, ne quis ſepul- chrum faceret operoſius, qum quod decem homines effe- cerint triduò: neq; id opere tectorio exornari, nec Hermas quos uocant, licebat imponi, 2 de Leg. Sepulchrorum ma- gnificentiam eſſe minuendam, ibidem. Sepulchrorum tan- ta eſt religio, ut extra ſacra& gentem inferri fas negent eſ- ſe, idã apud maiores noſtros Torquatus in gente Popilia iudicauit, z de Leg. Sepulchra habere communia, Off. i. Nec
ego autorem uehementer ſequor. ro Cec. 196 a, Perge por rò hoc idem interdictum ſequi, homines,&c. Or. 212 b, Qua 8 tempeſtate Paris Helenam,& quę ſequuntur. de Leg. 169 b, Ego uerò cum liceret plures dies abelſe,& amœnitatem& ſalubritatem hanc ſequor. Offl. 4 5 b, Panætiu s, quem in his libris ſecutus ſum, non interpretatus. SEQVD pro ſpectare. de Offi. ib.i, Nollem Corinthum exci- ſam, ſed credo illos ſecuros opportunitatem loci. SEQVITV R, relinquitur, fit, conficitur, colligitur, quę apta ſunt ad cõcludendũ uerba. Par. u16 b, Se luitur igitur, ud etiã uitia ſint paria. de Nat. 4r a, Quo conſtiruto ſequitur,&c. Tuſ. 232 b, Aſſentior alterum alreri conſequens eſſe, ut qus- admodum ſi quod honeſtum ſit, id ſolum ſir bon um, ſequa tur uiram beatam uirtute effici,&c. de Fin. 69 b, Non enim ſequitur, ut cui cor ſapiat, ei non ſapiat palatus. de Diu. 130 b, Significant ergo, ne id quidem ſequitur. de Fat. i4 2 a, Ve enim&œ ingenioſi& tardi ita naſcantur anrecedentibus cau
.At. 4 b, KrraLennnäte
„ 4 .
8 5 K.* 2 Kh V. 261 4 Nosin ſepteniain Kell⸗ ptem.Atasjsdeſemm b, Er ea diefuere eprenin. noa ett inckdiſe dickenrläche umiafectittum ad ſeptern
4..*.—„. 8* r; 3 K*6rAd tells ſpeente 6 ſepulchra legens uereor(quod aiunt) ne perdam memori- ſis,&c. non ſequitur tamen, ut etiam ſodere eos,&ambulare 11 47.. 3.... 1.,. 11 3 S r 304 ſptentnones de Nati am: his enim ipſis legendis redeo in memoriam mortuorũ, principalib. cauſis definitũ ſit.& 14.4 b, Sequitur enim ur ſi * mocitare mmonss.d4 eSen. 31 a. id eſt, inſcriptiones ſepulchrorum, quas hodie alia ab alia nunquam depellatur, ne cõtingat quidem alia
paſsim epitaphia uocant. De ſepulchris dur leges: quarum altera priuatis ædificijs, altera ipſis ſepulchris cauet, 2 de Legib. De ſepulchris habemus auroritatem Platonis, à quo Con eſt, ſum fit. de Fat. 14 8
funerum ſumptus præfinitur ex cenſbus, à minis quinque Qui ſi non ſint,&c. non ſequitur, ut ne appetitus quidem, uſq; ad minam, ibid. De ſepulchris nihil eſt apud Solonem Ccc. at hoc ſequeretur, ſi,&c. amplius, quàm ne quis ea deleat, néue alienum inferat: pœ- SE RAPIS. dea. de D. 13 4 a.
aliam.& 14 5 b, Nec ſi omne enunciatum uerum aut falſum eſt, ſequitur illicò eſſe cauſas immutabiles& ęrernas.&ν4 6 a, Si hoc uerum non eſt, ſequitur ut falſum ſit. de Fat. 148 b,
zus fudſequltur. 7 Zinss. 961 4 9 4 rtum L4. 14 9 Nedl Meſt puere felciter lef.
nad; eſt, ſi quis buum, aut monumentum, aut columnam SERENANS, t. de D. 84 a, Luce ſerenanti. Poetæ. 1 4*. 3
ſah. 107, 4 uiolarit, deiecerit, fregerit, ibid. 183 a. Sepulchris nouis: SERENITAS, ts. ferenũ rempus, ſerena tempeſtas, cœlum 3 11.. 2— 7.. 1 1...— s ſepcmo e dum finiuit Demetrius: nam ſuper terræ tumulum non ſerenũ.)(Perturbatio cœli. de P. 127 a, Hæc igitur cum ſint, quid ſtatui, niſi columellam tribus cubitis non alrioré, aut tum ſerenitas, tũ perturbatio cœli eſt, ne,&c. l. V. 240 b, Nul 1VSpw CL8 menſam,& labellum,& huic procurationi certum magi- Ius unquã dies Syracuſis tã magna& turbulenta tempeſta-
8
ſtratum præfecerat, ibid.
te fuit, quin aliquo tẽpore ſols eius diei homines uiderint.
Sepongentam EPVI,TVR ALræ. humatio, buſtum. I. V. 263 a, Dico merce- SERENVYV S,a, um. ſerenans. de Diu. 25 b, Cum tonuit læuum 1 NSAn.A dem funeris ac ſepulturæ conſtitui nefas fuiſſe. irem: Cum bene tempeſtate ſerena. ex Ennio. ad Her. 39 a, Falſi amici ſe
. 0 ſeras ijdem buſtum in foro facerent, qui illam inſepultam ſepul- reno uitæ tempore præſtò ſunt. Ep. 259 b, Auſtro leniſsimo, een D go⸗. ruram effecerant. de D. 92 a, Simonides ignotum quendam cœlo ſereno. Tuſ. 9⁷ a, Tranquilla& ſerena fronte.
5 mortuum uidir, eumꝗq́; humauit.& ibidem, Ab eo quem ſe- S ERIES, ei. contextus uel continuatio quedam rerum. de D.
4 2..— 4 8„F 1 4— v74* um. pultura aſfecerat. Ep. 56 a, Ab Athenienfibus locum ſepultu 106 b. Fatum eſt ordo ſeriesque cau larum.& de Far. 144 a, ſepimen eaq ræ intra urbem ut darent, impetrare non potui. de Le. 181 a, Qui introducunt cauſarum leriem ſempiternam. Item: Mi- masfactundrar Antiquiſsimum ſepulturæ genus, quo apud Xenophontem rabilis quædam continuatio ſeriesq́, rerum. de Nat. 4 a, Eſt huacadons 1971 Cyrus utitur: redditur enim terræ corpus,& ita locatum ac enim admirabilis quædam continuario ſeriesd; rerum, ut dd pro Nlst Jitum, quaſi operimento matris obducitur. I. A. 163 b, Ad ſe- alia ex alia,& o mnes inter ſe apræ colligatęq́; uideãtur. Ac. bi lepc reu tumi pulturam corpus uitrici ſui negat à me darum.& 264 b, Ii- 6 b, Cætera ſeries deinde ſequitur maiora nectens, ut hæc, nus eni Pt 8 4 8
“

—
12 63 8 EFE
Si homo eſt, animal eſt,&c. de Or. 114 b, Sine ulla ſerie diſpu tationum. de Le. 166 b, Videtis'ne quanta ſeries rerum ſen- tentiarumꝗ; ſit, atque ut ex aljo alia nectantur? Part. 242 b, Tanta ſeries artis eſt,& ſic inter ſe ſunt pleraq; connexa& apta, ut,&c.
SERIPHO S. inſula. de N. 18.
SERIPHIVS,, um. de Sen. 73 b..
SERIVS, A um. grauis, uerus.)(.Ioco ſus. Offic. 27 2, 8i de ſerijs rebus lo quatur, ſeueriratè adhibeat: ſi de iocoſis, leporem. Of. 21 a,&27 a, Cum grauibus ſerijsq; rebus ſatisfecerimus. L. Iocoſus. ad Here. 20 b, Sermo ſerius,& io cus liberalis. de Fin. 82 b, Qui cùm ioca, ſeria, ut dicitur, qui cùm arcana, qui cùm occulta omnia.
SERMO,B, nis.locutio, mentio, oratie Oflfic. 22 b, Sermone eo debemus uti, qui notus eſt nobis, ut ne quidam græca uer- ba inculcantes, iurc oprimo rideamur. ad Her. 20 b, Sermo diuiditur in partes quatuor: digniratem, demõſtrationem, narrationem, iocarionem. de Or. 136 a, Cum mihi ſermo cũ hoc ipſo Craſſo multis audientibus eſſet de te inſtitutus.& 141 b, Habetis ſermonè bene longum. de Ar. 251 b, De Alexã- drinis uideo eſſe ſermonem. in Vat. 29 a, Nullus mihi omni- no cum illo ſermo, nulla unquam de re fuit. de Somn. 120 a, Quid autem intereſt ab ijs qui poſtea naſcentur, ſermonem fore de te, cum ab ijs nullus fuerit, qui antè nati ſunt?& pro Fla. 149 a, Sermo eſt tota Aſia diſsipatus, Pompeium,&c. de Or. 93 a, Craſſus princeps eius ſermonis ordiendi fuit. Att. 116 a, Multus eſt ſermo, te iudicium iam de cauſa publica fe- ciſſe. Ep. 10 a, Hac me mente fuiſſe, tu in noſtris ſermonibus collocutionibuś ipſe ſæpe uidiſti. Ep. 19 4 a, Cum mihi in ſermone inieciſſet, ſe uelle Aſiam uiſere.& 130 a, Feci ſermo- nem habitũ in Cumano inter nos.& At. 100 b, Sermo quem habuit de triumpho.& de Se. 83 a, Cyrus in ſermone, quem moriens habuit,&c. de Or. 109 a, Habere ſermonem inter ſe de aliquibus. de Sen. 77 b, Omnem autem ſermonem tribui mus Catoni ſeni. de Am. 96 a, Vt tanquam à præſentibus co ràm haberi ſermo uideretur.& 95½ b, Is expoſuit nobis ſer- monem de amicitia habitum ab illo ſecum& cum altero genero Scæuola.& ibid. Incidere in ſermonem alicuins. de In. 30 a,In ſermone quotidiano. de Or. 93 a, In ſperanti mi- hi cecidit, ut in iſtum ſermonem delaberer.& Att. 212 a, Da te in ſermonem. Qu. Pr. 29 8 a, Primus annus habuit de hac reprehenſione plurimum ſermonis. Off. 26 b, Sermo in cir- culis, diſputarionibus, congreſsionibus familiarium uerſa- tur. Ol. Curandum eſt, ut eos quibuſcum ſermonem con- ferimus,& uereri& diligere uideamur. Offic. 40 b, Habere quibuſcum familiares poſsis conferre ſermones. I. V. 256 b, Habere malos ſermones de aliquo. de In. 63 b, Conferre ſer monem cum aliquo. At. 103 b, Sed hæc coràm: nam iſta mul ti ſermonis ſunt. de Inuen. 120 a, Res in ore atq; in ſermone omnium cœpit eſſe.& At. i3 a, In ſermonibus: id eſt, in com- muni ſermone.& Epi. 2 a, Nam cùm in ſermone quotidia- no, rum,&c.& Ac. 39 b, Sermo uulgaris. Ep. 120 b, Sed nun- cij uarios ſermones excitarunt. Ep. i5 b, Perferre ſermonem ad aliquem. Ep. 42 b, Maleuolis ſermonibus de aliquo cre- dere. de Or. ↄ4 a, Fortuitò in aliquem ſermonem incidere. Ep. 136 a, Incidunt in ſermone uario multa. Ep. 127 a, Dabi- mnus ſermonem ijs, qui, etc. I. V. 202 b, In ſermonem homi- num, atq; in magnam uituperationem uenirem. de Fin. 49 a, Tractare aliquid græco ſermone. de Na. 19 b, Scito ſermo ne& Attico loqui.& 20 b, Sermo& oratio. At. 103 a, Elegan tia ſermonis Terentiani.
SERMOCINATIO. figura. ad He.37 a,& 40 a, Sermoci- natio eſt, cum alicui perſonæ ſermo attribuitur,& is expo-
nitur cum ratione dignitatis.
SERMOCINO R, aris. ſermonem habeo, loquor. de Inu. 68 b, In conſuetudine ſcribendi aut ſermocinandi eo uerbo uti ſolent homines. J. V. io4 a, Ait ſe cum iſto diligenter ſermo- cinaturum.
SE RM VNCVLVS,. L. Sedo.& pro Deio. 150 a, Nnne in relligis Cæſar, ex urbanis maleuolorum ſermunculis eſſe collecta.
SERO). tardè. At. 165 a, IJ. V. 269 b, Producam Coſſanos, qui te nunc ſerò doccant, iudices non ſerò.& At. 104 b, Serd reſiſti mus ei quem aluimus contra nos. de Cl. 168 a, Eloquentia ſerò prodijt in lucem. Ep. 21 a, Longè abſum, audio ſerò.& 45 b, Serò enim ueneram.& 105 b, Domum ſerd ueneram.
pro Q b, De controuerſijs uult dijudicari ſerò: uerùm,&c. Qu. Fra. 301 a, Hoc de genere nihil te nunc quidem moneo, ſerò eſt enim. de Am. 197 b, Factus eſt Coſ. II. primùm ante tempus, iterum ſibi ſuo tempore, reipublicæ penè ſerò. Att. n5 a, Eo die alter conſul uenit ſerò. ad Heren. 12 b, Serò acto negocio ueniſti. Ep. 102 b, Serò ſapiunt. ſ. Phryges. prouer- bium eſt, à Phrygum tarditate natum.
SERIVS. tardius. de Or. 49 b, Ad myſteria biduo ſerius uene
8 E 1264
ram. l. C. 98 a, Hoc ſerius à me factum eſt, Sec. de In 51 a, Se-
rius.)((Ocyus.
SERO, r, ſeui, ſatum. ſementem facio, ſemen ſpargo, ſemino.
I. V. 173 a, In iugere agri Leontini medimnunm ferd tritici ſe- ritur.& infraà: Vt tantum decumæ ſit, quantum ſeueris. de Na. 52 a, b, Ager mollitus& oblimatus ad ſerendum. Ante- quam. 192 b, Serere beneficium, ut metere poſsis fructum. Tuſc. 154 b, Serers arbores, quæ alteri ſeculo proſunt.& de Orat. 34 b, Da mihi ex iſta arbore, quos ſeram ſurculos. de Clar. 166 a, Seremus igitur aliquid tanquam in occulto& derelicto ſolo. de L. 160 b, Materia ſerendi generis humani, de Sc. i8 b, Serere, percipere,& concedere fructus.& ibi. Se- rere arbores. de Fat. 145 b. Niſi ex æternitate cauſa cauſam ſerens hoc erit effectura. Tuſc. 177 b, Philoſophia præparar animos ad ſatus accipiendos, eaq́ mandat his,& ut ita di- cam, ſerit, quæ adulta fructus uberrimos ferant. de Vn. 303 a, Alios im reliquas mundi partes ſpargens quaſi ſerebat. At tic. 235 a, Tertullæ nõllem abortum: tam enim ſunt Caſij quàm Bruti ſerendi. de Sen. 89 b, Multæ etiam iſtarum ar- borum mea manu ſunt ſatæ. de Legib. 156 a, Hæc quercus ſata eſt ingenio.& 160 b, Genus humanum ſparſum in ter- ras atq; ſatum.
SERPENS,. de Nat. 50 b, Quædam ſerpentes ortæ extra
aquam, ſimulatꝗq; niti poſſunt, aquam perſequuntur.& de Ar. 266 b, Iam iſta ſerpens, quę tũ hic deliteſcir, tum ſe emer- git, illiſa morietur. Tuſ. 235 b, Serpentes quaſdam, quaſda m eſſe gradientes: id eſt, beſtias. de D. 90 b, Bellua uaſta, cir- cumplicata ſerpentibus. in Vat. 28 b, Repentète tanquam ſerpens èlatibulis, oculis eminentibus, inflato collo, tumi- dis ceruicibus intuliſti.
SERPERASTER tri. à ſerpente, ut oleaſter, ſurdaſter,& id genus alia. Atti. 103 a, De ſerperaſtris cohortis meæ nihil eſt quod doleas, ipſi enim ſe collegerunt admiratione uitæ in- tegritatis meæ. Serperaſtris dixit, pro hominibus uiliſsimis & perniciofiſsimis, quaſi ſerpentum proles ſint. Sunt qui- bus placet, Cerberaſtris, quaſi famelicis hominibus,& ad pecuniam tanquam Cerberus ad offam latrantibus. Alio- qui ſerperaſtra curriculi, id eſt, parui currus ſunt puerorũ, teſte Varrone.
SERP O; pis. irrepo, progredior. de N. 5o a, Alia animalia gra diendo, alia ſerpendo ad paſtum accedunt. ad Her. 39 b, Iſte tanquam iubatus draco ſerpit. in Ara. Quæ uolat,& gemi- nis ſerpens ſecar aera pennis. de Fin. 135 b, Serpere anguicu- los. de Sen. 8 a, Vitis ſerpens multiplici lapſu& erratico. J. A153 b, Cum ſerperet in urbe infinitum malum, idq́, mana- ret indies latius. pro R. P. 125 a, Serpet hoc malum mihi cre- dite longius, quàm putatis. Ant. 195 a, Ne calamitas remo- rata longius ſerpat atq; progrediatur, præcauete.& de Or. 151 b,& I. V. 65 b, Serpit malum conſuetudine peccandi. I. C. 119 a, Latius opinione diſſeminatum eſt hoc malum, mana uit per totam Italiam, obſcurè ſerpens multas prouincias occupauit. de Or. 127 b, Ecce autem ſerpere occultè cœpiſti, nihil dum ſuſpicantibus alijs. I. V. 65 b, Si hæc conſuetudo ſerpere ac prodire cœpit.& pro Mu. 134 b, Serpit hic rumor. Att. 7 b, Sed uereor, ne hoc quod infectum eſt, ſerpat longi- us.& 230 b, Suſtuliſſe miht uidetur ſimul ſationem deſide- rij, quæ ſerpebat in dies. de Am. 104 a, Serpit enim dein- de res, quæ procliuis ad perniciem, cum ſemel cœpit, labi- tur.& u a, Serpit enim neſcio quomodo per omnium ui- tas amicitia.
SERR Aræ. inſtrumentum dentatum, quo ligna& tabule uel tenuiſsimæ ſecantur. Tuſc. 230 b, Ne ſtridorem quidem ſer⸗ ræ audiunt, tum cum acuitur..
SERRVI. AIc. pro Cl. 55 b, Serrula adunca ex omni parte dẽ tium,& tortuoſa.
SERTORIVS, rij. de Clar. Or. 180.
SERTORIANVS.I. A. 232 b, Sertorianum bellum eſt.
SERTVM ti. corona. Tuſcu. 199 b, Incendes odores:& ſertis redimiri iubebis& roſarl. C. 10 6 b, Sertis redimiti, unguen- tis bliti..
SERVATO R, ors. conſeruator.)(.Perditor. pro D. 133 a, Ci- cero ſeruator urbis.& pro Pl. 281 a, Seruator mei capitis. L. Soter.
S ERVIENS, tis. At. 286 b, ſeruientibus abero.& I. A.228 b, Vita nulla eſt ſeruienti. At. 284 b, Preces ſeruientis aduerſus regem..
SERVII.IS,Ie. famularis. Antequam. 197 a, Reſpublica metu eſt debilitata ſeruili.& pro Syl. 177 b, Munus ſeruile.& I. P. 79 b, Color ſeruilis.& 99 b, Veſtis ſeruilis.& de Orat. 138 b, Seruilis percunctatio. 1
SERVILITER. abiectè, timidè. Tuſ. 7 a, Ne quid ſeruili⸗ ter muliebriter ue faciamus.
SERVILIVS. lacus Romæ fuit. pro S. R. 33 a.
S ERVIO, uis.deſeruio, ſeruitutem ſeruio, ſeruitutem bate praſtꝰ
1

raltris dixit uaſ ſerpen
triu, quaf aelci heial
Cuderus ad ofim annäuh
2l d&h pari ama ſufe ogrecior. de N. o a, Numan ad paſtum accedunt ultr
1 pennis.de Fia.z b
erpens multiplic lyübemn 4 A
rin urde infnitum muuniih
k.P. Ns Seßt Jecuüman
dutatis. Ant.1954, Ne
e3 heogreünrugraumit
zu malumc
ifemin:tum iuenigs n, obſcursè ſerpens ene dEcce autem ſepem 1
1265 S8 E præſtò ſum, conſulo, operam alicui do, lenocinor. de Orat. 100 a, Si quis apud nos ſeruiſſet ex populo foderato, ſeſeq; liberaſſet.& I. A. 209 a, Populum Romanum ſeruire fas non eſt. Atti. 112 a, Cato ipſe iam ſeruire quàm pugnare mauult. Pro R. P. 126 a, Alteri parêre& ſeruire. Top. 223 a, Quorum nemo ſeruitutem ſeruiuit. de Am. in a, Cupiditaribus qui- bus cæteri ſeruiunt, imperare. I. C. 106 a, Qui aliorum amo ri flagitioſiſsimè ſeruiebat. de Pro. 69 a, Sed ego in hac ſen- tentia dicenda non parebo dolori meo, nec iracundiæ ſerui am. pro Cęl. 54 b, Vt in alterius dolore uel pietati uel indul gentiæ ueſtræ ſeruiatis. pro Seſt. 5, Sed agam moderatè,& huic tempori potius ſeruiam, quàm dolori mieo. Tuſ. 155 b, Optimus quiſq;, maximè poſteritati ſeruit.& pro Plan. 261 a, Honores ſi magni nõ putas, noli ſeruire populo. pro Mar. 135 b, Serui etiam ijs iudicibus, qui,&c. Qu. Fr. 294 b, Alicu- ius commodis utilitatid; ſeruire.& 295 a, Conſulere popu lorum commodis,& eorum utilitati ſalutiq́; ſeruire. pro S. R. 25 a, Rei familiari maximè ſeruire,&c. de In. 79 a, Seruire rebus ſuis& commodis. pro Plan. 279 a, Reipublicę ſeruiui ſemper, nũquam mihi. de Cl. 187 a, Multorum obedire tem- pori, multorumꝗ; honori uel periculo ſeruire.& pro Seſt. 7 b, Seruire dignitati. Poſtquam. 202 a, Virtuti& glorię ſer- uire.& Tu. 229 b, Seruire pecuniæ. de Or. 138 b, Seruiendum eſt breuitati uel uetuſtati. Orat. 214 a, Seruire numeris.& b,
Compoſitio, quæ tota ſeruit grauitati uocum.& 219 b, At-
tici maximè numero ſeruientes. At. 278 a, Ac mihi tum Bru-
te officio ſolùm erat& naturæ, tibi nunc populo& ſcenæ, ut dicitur, ſeruiendum eſt. Ep. 263 b, Sed indulge ualetudi-
ni tuæ, cui quidem adhuc tu, dum mihi deſeruis, ſeruiſti nõ ſatis. I. A. 62 a, Alienus tibi ſeruiet, tibi lenocinabitur. At. 221 a,& 75 b, Ac magis mihi iſti ſeruiunt, ſi obſeruare ſeruire eſt. Gl. C. 10 2 a, Spero meos omnes ſerutre laudi meę. de Or. 138 a, Aliquè uenuſtati uel maximè ſeruire.& 124 a, Seruiamus uectigabilibus. At. 120& 139 b, Sernire tempori cum neceſſe ſitꝰ& Epi. 253 b, Seruire corpori.& 144 b, Seruire tempori.
Qu. Fr. 299 a, Te rogo, ut ualerudini tuæ diligentiſsimè ſer
.„(4. 4. ₰ 1.. ,.:.* uias. I. A. 219 b, Magnum eſt, perſonã in rep. tueri principis,
quæ non animis ſolum debet, ſed oculis ſeruire ciuium. Of.
73 b, Cum tractaretur Atreus, p erſone ſerniendum fuit. Ep. 72 b, Et conſtantiæ ſeruiendum. de Fi. 130 b, Huius ætati& huic nunc hoc primùm fortaſſe audienti ſerutre debemus.
At. 69 b, Dionyfius mihi operam dat egregiam. L. Miſellus.
SERVIRE. cum ad ruſtica prædia uel urbana refertur, ali-
qua re grauari& obligare. contra Rul. 89 a, Prædia omnia B1 Hare 11. 29 a, kT
qua ſeruiebant, non ſeruienr. de Orator. 99 b,& Offic. 65a,
Aedes Sergio ſerujebant, ſed hoc in mancipio Marius non
dixerat.
SERV ITIVM, icj. ſeruus. de Ar. 269 b,& I. V. 237 b,& I. C. 118
b, Omne ſeruitium in alteram ſcenam immiſſum: id eſt, o- mnes ſerui. pro Fl. 164 b, Seruitia ſileant. pro Cæl. 54 a, Inci- tare ad cædem ſeruitia. de L. 189 a, Seruitia incitata. Att. 2 86 b, Ned; deſiſtam abſtrahere à ſeruitio ciuitatem noſtram: id eſt, A feruis, uel à ſeruiturrer. SERVITVS, tz. ſeruitiũ, famulatus.)(.Libertas. Antequam. 192 b, Omnibus graue ſeruitutis iugum eſſe debet in liberta
te educatis.& ibid. Qui à ueſtro corpore iugum acerbiſsi- 3
mum repulit ſeruitutis. Par. 122 b, Seruitus eſt ſicut obedien tia fracti animi,&c.&123 b, Duriſsima ſeruitus. Para. 123 b, Omnis animi debilitata,& humilis,& fracta timiditas, ſer-
uitus eſt.& pro Deio. 149 b. In dominatu ſeruitus ſit, in ſer-
uirute dominatus. I. A. 220 a, Diutius ſeruitutem perpeſsi ſumus, quàm captiui frugi& diligenres ſolent. Oct. 331 b, Populus KRom. pro turpi ſupro datus in ſeruitutem. I. P. 97 b, Qui ſocios noſtros in ſeruitutem adduxerunt.& de Pro.
712, Tradere aliquem in ſeruitutem alicui.& ibid. Iudæi&
Syri nationes natæ ſeruituti. pro Do. 239, Ciuitas ſeruitute oppreſſa. in P. 82 b, Emori porius, qu àm ſeruire præſtat. pro Mar. 1383 b, Scruire ſeruirutem. At. 281 b. Kepellere ſeruitutem à ſuis ciuibus. pro Cl. 22 b,& 221 a, Effe apud aliquem in ſer- uitute, uel in ergaſtulo. Qu. Pr. 318 b, Aquæ iure conſtituto, & ſeruitute illi fundo impoſita. Att. 2985 b, Niſi fortè non de ſeruitute, ſed de conditione ſeruiendi recuſan dum eſt à no- bis. Off. 16 b, Wors ſeruituti turpirudiniq; anteponenda eſt. I. A. 191a, Seruitus eſt poſtremum malorum omnium,. I. 4, 209 a, Alie nationes feruiturem pati poſſunt, populi Roma- ni eſt propria libertas.—
SERVOHs. conferno, afferuo, adſeruo, obſeruo, tueor, cuſto- dio, teneo, non diſcedo, ſto, maneo, colo. Ep. 141 a, Ego ſer- uo& ſeruabo Platonis unerecundiam. Attic. 145 a, Volumen epiſtolarum tuarum ſub ſigno habeo, ſeruoq; diligentiſsi- mè. pro S. R. 33 b, Nihil mali eſt, canes ibi quàm plurimos eſſe, ubi permulti obſeruandi& multa ſeruanda ſunt. pro Rab. 92 b, Ius libertatis defendendo ſeruari oportere. pro Clu. 24 b, At id quod conceperat, ſeruaret, ut ſaluum pärere
8 E 1266
poſſet. de Am. i0 a, Seruare amicitiam ſumma fide.& Offi. 19 b, Seruare decorum, pro Pl. 262 a, Sed ſeruare neceſſe eſt gradum. Offl.7 b, Officta eriam aduerſus inimicos ſeruan- da. pro Cl. 37 b, Iudicium in quo non modus habitus, non conſuetudo ſeruata.& 56 a, Seruare conſuetudinem. de Or. 129 a, Parcebat enim aduerſarij dignitati, in quo ipſe ſerua- bat ſuam. I. C. n6 b, Ciues integros incolumes q́ʒ ſeruari. I. A. 213 a, Seruare pacem cum aliquo. Offi. 13 b, Seruare æqui- tatem.& Ep. 28 a, Seruare leges. Epiſt. 25 3 b,& a, Si omnia mihi integra& ipſe& fortuna ſeruauerit. Tu. 16 3 b, Seruare ſe integrum& caſtum. At. 263 a, Decreta Coſſi quę de Cæſa- ris actis interpoſita ſunt, non ſeruantur. pro Ar. 189 b, Vrbs ex omni impetu hoſtium ac totius belli ore ac faucibus ere Ptam eſſe atꝗq; ſeruatam. pro l. 160 b, Iudæi uicti, elocati,& ſeruati. pro Pl. 261 b, Ad ea tempora reuocaui, ad quæ tute ipſe ſeruaris. At. 77 a, Paucis diebus habebam certos horhi-. nes, quibus darem literas, itaq; eò me ſeruaui. de D. 101 b, Seruo& obſeruo, idem.& Offic. n a, Tenere, ſeruare,& ob- ſeruare, idem. 4
SERVARE de cœlo, augurale uerbum eſt,& au ſpicia de cœ-
lo obſeruantis. fignificat enim augurem aliquid obſeruaſſe uidiſſeque in cœlo, hoc eſt in aere, quo ſeruato cum populo non licet agere: ut ſi fulſerit, ſi tonuerit, ſi tactũ aliquid erit de cœlo. quæ Cicero de Di. docet. pro Do. 221 a, Te interro gant augures, reſponderũt, Qum de cœlo ſeruatuim ſit, cum populo agi non poſſe.& ibidem ſæpe. Item in 4.176 a, Ar. 32 SERVS, a, um. tardus. Ep. z1 a, Sera gratulatio reprehendi non ſolet. I. A. 194 b, Vt magis exoptatæ Cal. quàm ſeræ eſſe ui- eantur.& de D. 122 a, Tarda& ſera nimis. 8* SERVVILVS;,. pro Qu. 4 b, pro Ce. 296 a, b. L. Prehendo. SERVVI. Alæ. famula. Att. 7. SERVVS, a, um. ſeruitium, famulus, puer, mancipium, ſerui⸗ ens, qui non eſt ſui iuris, qui libertatem perdidit, arbitrio ſuo carens.)(„Liber. pro Cor. 59 b, Serui, quorum uis& for tunæ conditio infima eſt.& ibid. Seruos de rep. bene meri- tos perſæpe libertate, id eſt, ciuitate publicè donari uidi- mus. J. V. 149 b, Hunc ſerui ancillæq; amant. At. 122 a, Pollu-
cem ſeruum àpedibus meum Romam mifi. I. A. 226 b, Neq;
4
tam ſerui illi dominorum, quàm tu libidinum.& b, Ser- uus cupiditatum.& Ep. 12 b, Seditionum ſeruus& miniſter. Ep. 13 b, Coff. ſeditionum ſerui ac miniſtri. pro Clu. 48 b, Le gum idcirco omnes ſerui ſumus, ut liberi eſſe poſsimus. At. 195 b, Serui, mancipia, pueri. pro Cæl. 54 a, Supplex miſeri- cordiæ alicuius. Item: Supplex potentiæ alicuius. cont. Rul. 88 b, Prædia libera meliore conditione ſunt, quàm ſerua. Qu. PFr. 203 a, Seruus egregiè fidelis. pro S. R. 42 b, Ego ſerui habeo nullum. Offi. 23 a, Vlyſſes contumelias ſeruorum an- cillarumꝗ; pertulit Par. 122 b, Nõ enim ita dicũt eos eſſè ſer uos ſicut mancipia, quęe ſunt dominorũ facta nexu, aut,&c.
2 5
SESAMENVS, na. d Seſamo oppido. At. 82 a. SESELIS. de N. 51 a, Ceruæ paulo ante partum perpurgant ſe quadam herbula, quæ ſeſelis dicitur. aliter, ſeſeli. SESQV LBMuaιεααος‧ εuiplex. Orato. 215 a, b. Pes qui adhibe- tur ad numeros partitur in tria, ut neceſſe ſit, partem pedis aut æqualem eſſe alteri parti, aut altero tãto, aut ſeſqui eſſe maiors. Ita fit ęqualis dactylus, duplex iambus, ſeſqui pæã. SESQVIAL TE R,, um.*αα⁶αιοο, ſeſquiplex. de Vn. 199 a, De inde detraxit tertiam, quæ ſecundæ ſeſquialtera.& ibi. Seſ- quialteris interuallis,& ſeſquitertijs& ſeſquio ctauis ſum- pris, ex his, S&ec. d SESQVIMODIVS, dé. modius cum dimidio. I. V.196 b.. SESQVIOCTAVVS, a, um. iz⁶νον. de Vn. 199 4. L. Seſ- quitertius... 1 SESQVIPIL. EX. ſeſquialter. Orat. 216 a, Modus aut ſeſqui- plex, aut duplex, aut par. SESQVITERTIV S, a, um. i/ frt τ%s. de Vn. 190 a, Ex his col ligationibus in primis interuallis ſeſquio ctauo interuallo ſeſquitertia omnia explebat. De hiſce proportionibus uide Perionij de optimo genere interpretandi utilifsimos pari- ter& eruditiſsimos commèntarios. SESSITO, nis. fitus genus unum. de N. 20 a,Ingreſſus, curſus, accubatio, inclinatio, ſeſsio. de Fi. 132 b, Quamobrem etiam ſeſsiones quædam contra naturam ſunt. Offic. 26 a, Status, inceſſus, ſeſsio, accubatio. SESSIO. pro ſede, aut quouis loco, ubi quis ſedere poteſt. de Or. 110 b, Porticus, palæſtra,& tot locis ſeſsiones. de Fin. 114, Cuius etiam illa ſeſsio fuit, quam uidemus. SESSIO. pro conſeſſu. L. Pomeridianus. SESSIT O, as. inſideo. de Cla. 169 b, Quam deam in Periclis labris ſeſsitauiſſe ſerunt. SESS VS. ſeſsio, uel ordo ſedentium. Epiſt. 164 a, Hexennium Gallum in quartumdecimum ſeſſum deduxit. Pollionis. SRSTHR-

ſ
——————
12 67 8 E SESTERTIVRM, t1.& Seſtertius, tij. cu ta, T. J. V. u b, Numerantur illa H. S ducenta quinqu aginta Syla cuſis.& Attic. 179 b, Minutins XII. ſola curauit: id eſt, l=S. ge Epi. 217 a, Ra pars eſt ad XXX ſeſtertia. Ep. 226 a, Nicenſes ei grandem pecuniam debent ad feſtertlüm octogies. I. A. 241 b, Antonius ſeſtertim ſepties millies pecunie Publick auer tit. I. P. 98 a, Seſtertium centies octogies ex ærario tibi attri buit, Rome in quæſtu reliquiſti. pro Pl. 152 a, Nos hic inm a- re ſuberum& inſerum ſeſtertiüm ter& quadrageſtes roga- bamus. Ep. 76 a, H-S centum millia.& ibid. b, Scentum. bis.& ibid. Omnem pecuniam apud publicanos depoſui, id fuit H-S XXII. Ep. 75 b, Si mihi expenſa iſta H-S centum tuliſſes. Offic. 64 a, Dixit ſe pluris xæſtimare, addidit centum milli a.& I. V.⸗75 b, Seſtertiüm millies. I. V. 59 b, Pro frumen- to in modios ſingulos duo denos ſeſtertios exegit. pro Cl. 55 b, Ipſe armarij fundum execuit,& ſeſtertiorũ& auri quin que pondo abſtulit. pro K. P. 130 a, Bona alicuius nummo ſeſtertio cuipiam addici. Orator. 211 b, Seſtertium numům, non numorum. Off. 70 b, Cum teſtamento ſeſtertiům mil- lies relinquarur.& Par. 125 b, Capir ille ex ſuis prædijs ſex- centa ſeſtertia, ego centena ex meis.. SESTERTIVS dictus eſt, quaſi ſeſquitertius: ualet enim duobus aßibus æris& ſemifle. Idem autem erat quod nu- mus:etiamſi utrunq; nõnunquam coniungatur. Seſtertium autem genere neutro, mille ſeſtertios ſigniſficat, hoc eſt, ar- genti aſſes duos(quas libras alij uocant)& ſemiſ em. Addi- tur etiam ſæpenumero uerbum mille, aut aduerbium ali- cuius numeri, hac formula: Mille ſeſtertium, uel millies ſe- ſterriüm.& tũc ſeſtertium pluralis genitiuus eſt, pro ſeſter- tiorum. Vbi uerò aduerbium adiuntum ſeſtertio eſt, intel- ligendum eſt centum: ut decies ſeſtertia, id eſt, decies cente- na. Colligamus igitur iſta, ut facilius cognoſei& rerineri
2
jus hæc eft nota, H- S.
PO ſsint. MILL E ſeſtertium 8 4 MILL. E ſeſtertium numuͤm idem ſunt:id eſt, X XV. au-
MILLEnumũÜm rei numi, ſiue coronati.
MILI. E ſeſtertij
SET A, ⸗. de Or. 164 a, Natura equo& leoni ſetas, caudam,& aures motus animorum declarandos dedit. Puſ. 24°0 a, Gla dium è lacunari ſeta equina appenſum demitti iuſsit.
SETINVSager. cont Rul. 79 a.
SEV. ſiue. pro Qu. 14 b, O fortunatum hominem, qui huiu- ſcemodi nuncios, ſeu potius pegaſos habet.&5b,& pro Cec. 208 a, Seu rectè ſeu perperam facere cœperunt.
S EVERE. auſterè, Stoicè. pro Qu. R. 52 a, Seueriſsimè exacta xætas.& Offi. 27 a,& pro Mur. 13 a, Scuerè dicere.& 1³6 b,& I. V. 66 a, Lites ſeuerè æſtimare.
S EVERITA S, tis. grauitas, triſtit ia, d uritas.)((Comitas, hu- munitas. Ep. 199 b, Vt ſumma ſeueritas ſumma cum huma- nitate iungatur. pro Mur. 1¼4° a, Si illius comitatem& faci- litatem tuę grauitati ſeueritatiq́; aſperſeris. de Or. 130 b, Ri- ſus tr'ſtitiam ac ſeueritatem mitigat& relaxat.& u a, Iu- dex tum ad ſeueritatem, tum ad remiſsionem animi eſt con torquendus. pro Syl. 18 5 a, Sic uos ſeueritatem iudiciorum, quæ per hoſce menſes in homines audaciſsimos facta eſt, miſericordia mitigate. Qu. Er. 294 a, Seueritatem acerbam mulrtis humanitatis condimentis mitigare. de Ar. 250 a, Pri- ſca illa ſeueritas ſacrificij. I. P. 81 a, Seueritas cenſoria magi- ſtra pudoris& mo deſtię. de Cl. 195 a, Laxare iudicũ animos, atq; à ſeueritate pauliſper ad hilaritatem riſumq́; traduce- re. Or. z01 b, Duritas& ſeueritas,& quaſi mœſtitia oratoris. & 214 a, Oratores cum ſeueritate audiri, poetas autem cum uoluptate. Qu. Fr. 203 a, Summa in iure dicẽdo ſeueritas.& I. C. 121 3, Seueritas animaduerfionis. Aca. 35 a, Ipſa ſeueritas & grauis& recta ratio mihi obſeruatur. de Fin. 53 b, Adhibe re ſeueritat em in aliquo. de Cl. 175 a, b, Homo ipſa triſtitia
& ſeueritate popularis. Att. u a, Xenocrates& Metellus Nu
midicus, ſeueritate clari. Att. 12 a, Seueritas conſulatus mei. & ibid. Senatum ad priſtinam ſeueritatem reuocaui. de Cl. 177 b, Craſſus in ſumma comitate habebat etiã ſeueritatis ſatis. Of.i8, Et tamen ita probanda eſt manſuetudo atq; cle mentis, ut adhibeatur reip. cauſa ſeueritas. de Sc. 91 a, Seue- ritatem in ſenectute probo,& eã, ſicut alia, modicam: acer- bitatem nullo modo. SEVERVS, 4, 2m. grauis, triſtis, auſterus, acerbus, uehemens, aſper, durus, ac penè agreſtis.)((Diſſolurtus, indulgens. Offi. 75 a, Qui nuper indulgens in patrem, idem acerbus& ſeue- rus in filium. pro Cl. 29 a, Iudex ſeuerus in facinoroſos. Tu. 218 a, Imperia ſeueriora nulla eſſe purant ſine aliqua acerbi tate iracundiæ, de Cla. 175 a, Tubero uita ſeuerus,& con- gruens cum Stoica diſciplina. de Or. 153 b, Seuerus& triſtis uultus.& ¹129 b, Omnium grauiſsimum& ſeueriſsimum eſ- ſe. I. V. 231 a, Poſtea iudicia ſeuera Romæ fieri deſierunt. de Cl. 195 b, Sententię non tam graues& ſeuerę, quàm concin-
8 E 1268 næ& uenuſtæ. pro Pom. b, Non poteſt eſſe ſeuerus in iu- dicando, qui alios in ſe ſeueros eſſe iudices nõ uult. 1. A. 187 a, Num putatis ipſum retentum eſſe ali qua re tris i& ſeue-
ralde Cl. 174. b, Triſte& ſeuerum genus dicendi.
SEVO CO, as. ſeparo, abduco, aufero. de N. 63 a, Difficile eſt mentem ab oculis ſeuocare. Tuſ. 65 b, Qui ſe à corporibus ſcuocaſſent.& 164 a, Seuocare animum ab omni negocio. & de D. 93 b, Cum eſt ſomno ſeuocatus animus à ſocietate corporis. Or. 203 a,& 202 b, Ab his kæc eloquentia ſeuocan da eſt. pro Qu. 2 b, Næuius de communi quicquid poterat, ad ſe in priuatam domum ſeuocabat.
SEXAGENAmillia. I. V. 247 a.
SEXAGESIMVS. At. 74 b, Sexagefimo& quinto poſtpu-
gnam Bouillam. L. Septuagefmus.
SEXAGIES. in A. 169 a, Sexagies feſtertiüm. pro§. R. 19 a,
Bona quæ ſunt ſexagies. L. Centies.
S EX& quinquaginta. pro S. R. z1 b, Sex& quinquaginta mil- lia paſſuum.
SEXAGINTA. de L eg. 182 b, Atti. 222 a, Sexaginta duobus.
SEXENNIVM, nij. I. A. 19⁵½ b, de D. 101 a, At. 85.
SEXCENTENI. I. V. 248 a, Sexcentenos nummos conſti-
tuere. aliter Sexcenos.
SEXCENTI ta, ta. I. V. 132 b, Cn. Sextium mille modiũm, ſexcentos præterea alios,&c. At. 94 a, Belli periculum, mini- tum improbitas, ſexcenta præterea alia. de D. u; a, Sexcen- ta licet eiuſmodi proferre. Att. 33 b, Et ſexcenta ſunt.& 32 b, Ad annos ſexcentos. At. 100 a, Venio ad epiſtolas tuas, quas
ego ſexcentas uno tempore accepi.
3 EXCENTIES. Ar. lib. 4, Contempſimus ſexcenties H- S.
SEXCENI. I. V. Act. ,Sexcenos numos conſtituere.
SEXPRIMI. ut Quinqueprimi,& Decemprimi. de N. 74 b, Id quoq L. Alenius fecit, cum chirographum ſexprimorum
imuatus eſt.
SEXTANS, t. ſextula: id eſt, duæ unciæ. Ep. 277 a.
SENXTARIVS, rij. menſuræ nomen, continetque minas ſeu cyathos duodecim. Offl. 44 b, Si emere aquæ ſext arium mi
na cogerentur.
SEXDECIM. pro Cluent. 36 a.
SEXTILIS,. Auguſtus m enſis. L. Quintilis. Epiſt. 160 3, 84
in ſextilem comitia.
SEXTVI. AHla. ſextans. pro Cec. 288 a. L. As. item Aſpergo.
SENXTV'M conſul. ut Septimùm conſul. l. V. 83.
SEXV S, us. de In. 5o a, Hominum genus in ſexu conſideratur, uirile an muliebre ſit.
SI. cum, ur, etiam ſi. pro Cecin. 29 4 b, Neque uerò quicquam opus ſir uerbis, cum ea res, cuius cauſa uerba quæſita ſunt, intelligatur.& ibid. Sermo herculè familiaris non cohære- bit, ſi uerba inter nos aucupabimur. Ep. 6 a, Si uolo is eſſe, quem tu me eſſe uoluiſti. I. V. 106 b, Hac conditione ſi quis, &c. de Or. 9a, Sed is, ſi quis eſſet, aut ſi etiam un quam fuiſ- ſet, aut uerò ſi eſſe poſcit, tu eſſes unus profect ð, qui, S&ec. At. 122 a, Moriar, ſi magis gauderem, ſi id mihi accidiſſet. pro
Sy. 182 b, Conceditis, ut nobis libertatem retinere liceat, ſi
minus dignitatem.& ibid. Grauè ſi appetimus aliquid, ſt cum cæteri de nobis ſilent, nos ipſi non taceamus. pro Cl. 18 b, Deinde ſi quam opinionem mentibus ueſtris compre- hendiſtis, ſi eam ratio conuellet, ne repugnetis.&z0 b, Non timuiſſe ſe minus uim deorum, ac noctem illam,&c.& 21 a, Atq; ea ſi obliuione non poſſet, tamen taciturnitate ſua te- cta eſſe pateretur. pro Qan a, Et meherculè ſi nihil diceret, tacito ipſo officio me moueret. de Or. un b, Ergo id qui to- to in genere fecerit, is ſi non planè artem, at ſi artem quan- dam effecerit.& 14 4 a, Alicui fi nequaquam parem illius in genio, at pro noſtro tamen ſtudio meritam gratiam refer- re. Or. 206 a, Alicuius rei ſi non perfectio, at conatus tams, &c. de Ora. 14 b, Si minus ut,&c. at cert à,&c. I. V. 207 a, Hic uenit in iudiciũ, ſi nihil aliud, ſalrem ur,&c. Att. 10 a, Vt ni- hil aliud, hoc tamen perfecit,&c. At. 4 a, Id te ſcire uolui,ſi quid fortè ea res ad te pertineret. Qu. F. 00 b, Nihil repre- hendo niſi iracundiam tuam,& ſi fortè rarò literarũ miſſa- rum indiligentiam. At. 209 a, Nitor orationis noſter, fi mo⸗ dò eſtaliquis in nobis. Atric. 261 b, Is malè intellexit, ſi quiſ- quam malè intelligit. Or. 295 b.Is magnus orator eſt, ſi non maximus. de Orat. 135 a, Vide, inquit, Scaure, mortuus rapl= tur, ſi potes eſſe poſſeſſor. contra Rul. 75 b, Et mihi quæſo ignoſcite, ſi appello talem uirum ſæpius. de D. 123 b, Dicito ſi paſcuntur aues.& ibid. Dicito ſi ſilentium eſſe uidebitur. Antequã. 193 a, Non queunt, ſi maximè cupiant.& pro Qa6 a, Si maximè uelim. de Fi. 49 a, Qui fi hocm aximè placeat, tamen uolunt,&c. de N. i3 a, Roges me quid ſentiam, uiii reſpondcam: id eſt, ſi roges. I. A. 134 b, Aſſenſero: id eſt, ſi al⸗ ſenſero.& ibid. Negauero: id eſt, ſi negauero. Epi. 106 a, Etenim ſi quig generis iſtiuſmodi me delectat, pictura de-
lectat. At. 10 b, Si unquam tibi uiſus ſum fortis, certè me tie admiratus
—

de communi. an omum ſeuoc ab 3 mu zuza 4.1.V. 422. A.⸗ b. d..24 bzmagssn 2 Ptuzgefmus.
. e 6 S'es.L. Centies. Pro SR b,86
—
I. V. n. 1e. Pd CAdansal ncenta 94 2 Delixen nta praterea al oterre. Att. n 4K. 100 a Ne
ed.4 Co tempfmunſane 7 Sercenos numos cotihner rep timi,&e Decempnii 6
- 1— lecit, cum irogefieaina
rrid eſt dux unci Fom
8
nenfuræ nomen, contnettuenui
.44 b, Kemereaqusten
luent.;6 4.
aſtus menſi. L. Ciinii 8
8. pro Cec. 211 4 I. A.en ljm tSeptimäm conſull. zʒ.
Homiaum geaus in ſaucdtee
9 Cecin. 194 5 Negqueregin
ca res, cuius cauſa ueda ens germo herculè ſamiliaumnd 1aucupabimur. Ep. Sui
aitti.I. V. 06 b Haccondtantéa
88
4
quis eſſet, ꝛut tunmim 4 it, tu eſſes unus pronaſ 1 gauderem, ſiic— 1— ut nobis lidenatem raunm 3 6 8* 4 1 Kidid. Granè fappetmusde Flent, nos ipfno opinionem ment dllet ne tepugnas 0 coau let, 4 9 Amebi m deorum ac noctem d amen tactum 29 1
erfecit, Ac. Dufzo⸗
4 4 k.
. ertinere.r nl — K ſifonte 4 umt
5 Arric.16 d agornr
—
— — — 8 — *⁴ — — ——— ——
m dedss
ue.. ed
—
okkgin,
3 3
Snontacamuſt bosucines
1269 admiratus eſſes. Atti. 54 a, Si unquam fuimus,&c. aut ſi un- quam,&c. tum profectò. At. a, Si unquam mihi epichere- mata ſuppeditarunt, illo tempore. Epi. 90 a, Si quis eſt,&c. is ego ſum. Ep. 146 a, Si quiſquam fuit unquam,&c. ego pro fectò is ſum. pro Seſt. 3 a, Si quis antea mirabatur, quid eſſet quod,&c. ex hoc tempore miretur potius,&c. de Cl. 265 b,
8 1
Si fuit tempus ullum, cum,&c. tum profectò fuit. pro Mil.
103 a, Si tempus eſt ullum iure hominis occidendi, quæ mul ta ſunt, certè illud eſt non modò iuſtum, ſed etiam neceſſa- rium, cum uis illata defenditur. I. A. 22 a, Quòd ſi cuipiam auſtus honos habitus eſt in morte legato, in nullo iuſtior quàm in Ser. Sulpitio reperietur. Ep. 222 b, Si ullam in ami- citia ſpẽ habes, ſi,&c. ſi,&c. hoc mihi da atq; largire, ut,&c. Epi. 184 a, Si abeſtis,&c ſin,&c. pro Syl. 179 b,& pro Seſt. 29 b, Si pro quia uel quoniam. de Amicit. uu2 b, Si aliquid, c.
Kibid. Si, aliquem. Off. 38 a, Noſtri imperatores ex una hac
re maximamilaudem capere ſtudebant, ſi prouincias, ſi ſo- cios æquitate& fide defen diſſente
SI. cum in argumentatione uerſatur. de In. 55 a, b,& deinceps.
de Ora. 123 b,&124 a. Topic. 221 b, 222 a,225 3. ut, Si peperit, uirgo non eſt. Si oportet ſapere, dare operam philoſophiæ conucnit. L. Connexum.—
S1BIL O, as. Att. 34 a, Populares iſti iam etiam modeſtos ho-
3
mines ſibilare docuerunt. ad Her. 33 a, Vagire, mugire, mur- murare, ſibilare.— b SIBILVS,k. pro Qu. Roſ. 50 a, Erotes comœdus è ſcena non mo dè ſibilis, ſed etiam conuicio explodebatur. Epiſt. uz b, Hic tibi clamor tonitritum,& rudentum ſibilus. in Piſ 93 b, Da te populo, committe ludis, fibilum metuis? Att. 53 a, Fu- ſium clamoribus& ſibilis conſectantur. de gloria, teſte Chariſio lib. 1, In Tuſculanum mihi nunciabantur gladia- rorij fibilil b IB YLLA,la. de Diu. 97 a, Nam terræ uis Pythiam Delphis incitabat, naturę Sibyllam.& 87 b, Vaticinans per furorem, ut Sibylla Erythræa. de Ar. 250 a, Hac uate ſuadente,&c. id eſt, Sibylla. De qua,& eius ratione tota, uide Sibyllina ora- cula à Sebaſtiano Caſtalione è Græco in Latinum elegan- ter conuerſa.
8IB VLLINVS, a, um. I. V. 225 b, Additum eſt ad libros Sibyl
linos, à quibus inuentum, Cererem placari oportere. de Di.
Lob, Furoris diuinationes Sibyllinis maximè uerſibus con
tineri. in C. n12 a, Ex fatis Sibyllinis auſpicumꝗ; reſponſis. de Nat. 27, Ex Sibyllinis uaticinationibus, de Ar. 249 b, Si- byllinus ſacerdos.
51C. eadem ratione, ita, ité, quod, hoc modo, iſto modo, per-
inde, ſimiliter. de D. 133 b, Siue ſic eſt, ſiue illo modo. Ep. 22 9 a, Apud eum ſic fui, tanquam domi meæ. pro Plan. 293 a, Huius præfectura plena eſt uirorum ftortiſtsimorum, ſic ut nulla tora Italia frequentior dici poſsit. Offl. 51 b, Ipſa inter ſe corporis comparantur ſic,&c.& ibid. Cum externis cor- poris hoc modo comparantur,&c. de Aruſpi. ²45 a, Arque hoc ſic mo deretur& cogitet, ſ,&c. ſin,&c. Orato. 208 b, O- mnis pars orationis debet eſſelaudabilis, ſic ut nulũl uer- bum niſi elegans excidat. Or. 27¹ a, Verborum ordinem im- mura, fac ſic, comprobauit filij t&meritas. Item: Et ſic fran- gor ſæpe miſericordia. Epiſt. 10 33, Sic ei re commendaui, ut grauiſsimè potui.& u4 b, Sic,&. quomodo. in An. 169 a, Vis'ne igitur te inſpiciam à puero' ſic opinor. de Senect. 32 a, Literas Græcas ſic auidè arripui quaſi diuturnam ſitim
explere cupiens. Ep. 156 a, Sic fit, ut,&c. ita fit, ur,&c. de Leg.
165 b. Illa queę alijs ſic, alijs ſecus, nec aſdem ſemper uno mo do uidentur, ficta eſſe dicimus.
81C A, ce. gladius. L. Percuſſor. in Cat. 10à b, Iam tibi extorta
eſt ſica iſta de manibus.& 109 a, Pueri qi ſicas uibrare,& uenena ſpargere didicerunt. de Nat. d. 74 b, Sicæ, uenena, peculatus.
SICARIV S,rjj. gladiator, graſſator. pro S. R. 20 a, Homines
ſicarij atque gladiatores. in V. 77 b, Non ficarum, ſed cru- deliſsimum carnificem in iudicium adduximus. de Finib.
75 b, Cum prętor quæſtionem inter ſicarios exercuiſſet. pro Cl. 48 b, Quæſtio M. Pletorij,& C. Flaminij inter ſicari- os, C. Orchinij peculatus, mea de pecunijs repetundis. pro S. R. 33 b, Qui inter ſicarios& de uenefi cijs accuſabär. in An. 166 a, Si oſtenderis, quomodo ſis eos inter ficarios defenſu rus, de Or. und a, De ſicarijs, de ueneſicijs, de peculatu inficia ri neceſſe eſt.
S1CC Da. opp.At. 25355. SICCINE. pro ſic ne, uel an ſic. de Fin. 36 a, Siccine eos cen-
ſes?&c.
8CITF preſsa, ſubtiliter. de Opt. 244 a, Atticè diceretid eſt,
quaſi ſiccè&‿ integrè.
810CITA 8, tu. gracilitas. Qu. F. z18 a, Aqua ſanè bellè fluens,
præſertim maxima ſiccitate.& cont. Rul. 80 a. L. Sipõtinus. de Sc. 83 a,Summa in eo eſt corporis ſiccitas. Tuſcul. 247 b,
7
§8 I1 1270 Siccitas conſequitur continentiam in uictu. de N.26a, de citas orationis.& de Cl. 191 a, Inopia, ieiunitas. ad Her. 25 b, Siccitate areſcere.
SICCO, as. exhaurio. I. A. 195 b, Ille paludes ſiccare uoluit.
SICCVS, a, um. ieiunus, ſobrius, preſſus.)(.Vin olentus. Acad. 22 a, Vinolentorum& furio ſorum uiſa im becilliora eſſe di.- cebas, quàm ſiccorum& ſanorum. de Opr. 243 b, Attici ora
tores ſani& ſicci. in Bruto, Sicca orario. 1
8 10 ILIA, læ. inſula. I. V. 1 9 b, Cato ille ſapiens cellam pen
riam reipub. siciliam nominauit.
SICILIENSIS,ſe. de N. 64 a, Fretum Sicilienſe.& Ep. 220 a, Quæſtura mea Sicilienſis.& I. V. 70 b, Ei quoq; negocio fiſci Sicilienſes minabantur. 1
3
SICVI. I. I. V. 55, Siculi hominum genus nimis acurum& ſu-
jpicioſum,. SICVB I. ſi quo in loco. in V. 238 a, Atꝗ; hæc ſicubi facta ſunt, ut,&c.& Tuſ. 170 b, At. 250 a,& pro Cor. 61 b. SICVNDE. Hfl alicunde. t. 11% b, Sicunde pPotes, erues.* S1C VT. ſicuti, ut, qug ut, item ut, ira ut, ſimiliter atco tan- quam, uelut. Tuſc. 176 3, At. 276 b, Hac in re ſcripfi ad eum ut tuo iudicio uteretur, ſicut in rebus omnibus.& Epiſt. 65 a, Si me ficut ſoles, amas.& 120 2, Si abimprobis ciuibus te- neri remp. uiderè, ſicut& meis temporibus ſcimus,& non- nullis alijs accidiſſe accepimus Item: Me ſicut alterum parẽ 3 8 6 1.1...— 4 4— 8 tem& obſeruat& diligit. Pp. 84 b, llle me amplectitur ficu- 4 8„...— ri neminem. de Ora. 04 b, Quamuis ſcelerati fuiſſent, ſicut fuerunt. Ep. 16 a, Quamobrem eus cauſam defendi in ſena- tu, ſicut mea fides poſtulabat. Ep. 40 b, Quanquam perſpe- xiſſes, ſicuti perſpicies,&c. Ac. 28 b, Amaui hominem ſicut ille me.& 91 a, Sicut adhuc feci.& 44 a, Sicut tu opras.& de Ora. u b, Sicut mihi uiderur. Par. 122 b, Sicut ſapiens poeta dixit. Epi. 70 b, Sin, Hcur hic dum eras, etiam doles,&c. Ac. 30 a, Defendere aliquem bœut caput& famam ſuam. de Or. 147 b, Species alia magis alia focmoſa eſt, ſicut hæc uis,&c. de Ora. 105 b, Quibus quidé in cauſis omnib. ſicut in illa M. Curij, quæ,&c. fuit inter eos magna diſſenſio. Or. 206 b, Süt enim omnia ficut adoleſcentis, non tam re quàm ſpe lauda
ti. de Or. 94 b, Nihil eſt quod cogat homines, ſicut in foro non bonos oratores, item in theatrro malos actores perpe- ti. de In. 64 a, Hic locus eſt icut aliquod fundamentum hu- ius conſtirutionis. de D. ¹32 a, Ita ut conſtantibus homini- bus par erat. de In. 76 b, Ita ut factitarum.& J. V. 251 b, Ita ut Nico ille fugit. I. V. 24 6 b, Item ut,&c.
SICXO N) uts. urbs. At. 7. Offi. 5o. 8
SICYXONIV S, a, um. de Or. 105 a, Calcei sicyonij.—
SID A,æ. urbs. Ep. 33.& 193. Lentuli.
SIDICINVS. At. 39.&c I. A.110.
SIDO N,onss urbs. At. 44 b.
SIDONIVS Antipater. de Or, 161 a.
SIDVS,rs ſtella, aſtrum. Tuſcu. 24 b, Cum ſidera ui derit in⸗ numerabilia cœlo inhærentia, cum ipfius mundi motu con
Fruere, certis infixa fedibus, ſeptem alia ſuos quoq; tenere
curſus, multũ inter ſe aut altirudine, aut humilitate diſtan-
tia,&c. de N. d a, Sidera quæ infixa cœlo ſunt.& de D.127 a,
Sidera quæ uocantur errantia. de Som. 128 b, Illi ſempiterni ignes, quæ uos ſidera ſtellas q́; uocatis. de Nat. 9 a, Signa fi- deraq; cœleſtia. Tuſ. 162 b, Forma cœli undiq; fideribus or- nata. de Na. z3 b, Sidera, quæ ex nobiliſsima puriſsima que ætheris parte gignuntur.& ibid. Sidera efſe calida&ignea. de Pi. 86 a, Cum omnium ſiderũ eÖdem unde profecta ſunt, fiat ad unum tempus reuerſio. de N. 7 b, Circuirus ſolis& lunæ, reliquorumq; ſiderum. SIGAEVM, gei. Græcè ²f⁴αe promontorium. Pro Arch. 190 a, Achillis tumulus in Sigæo. Ep. 6. 3— SIGILLATIM. fingillatim, ſingulatim.)(Generatim atq; uniuersè. I. V. 265 a, Antequam. 196 b, Quibus ſigillatim ſæ- pe ſupplex ad pedes iacui. At. 9 b, Ad pedes omnium ſigil- latim accidente Clodio. I. V. 157 b, Sigillatim unicuig; de- nunciabat. Tuſc. 246 b, Hæq; uoluptates ſigillatim extenu- antur, quarum genera non contemnunt. SIGILLATV S,, um. cruſtis& emblematis ornatus, ſignis ornatus. I. V. 206 b, Iubet me ſcyphos figillatos ad præto- rem afferre.& 210 a, Sigillata ſimulachra. L. Puteal.,
SIGILLVM,L. fignü, emblema. I. V. zu a, Appoſuit patellam in qua ſigilla erant egreg’a.& ibi. Sigillis auulſfis reliquum argentum reddidit.& 234 a, Tabulæ in quibus figilla per- ſcripta erant. Ac. ꝛu b, Si in eiuſmodi cera centum ſigilla hoc
annulo impreſſero. At. 5 b, Putealia figilla duo.
SIGNATV S,, um. conſignatus, cælatus. I. V. z4.,8 b, Argen- tum factum atq; ſignatum. Tuſ. i61 a, Memoriam eſſe ſigna- tarum rerum in mente ueſtigia.
SIGNIFER,N. qui ſignum aut uexillum preęfert. de Diu. 96 b, Cum ſignifer primi haſtati ſignum non poſſet mouere loco.& 1a2 b, pro Syl. 173 b, Cum Torquatus fignifer eſſet
iuuenturis,

1271§S 1 juuentutis. I. V. 124 b, Signifer in exer 5 Mil. u19 a, Dux& fignifer calamitoſorum. pro Plan. 275 b, Qui cauſæ noſtræ duce?& quaſi ſigniferi fuerũnt. At. 22 b, Teſignifero ac principe...
SIGNIEE Rorbis:id eſt, ſο⁴αανε. L. Zodiacus..
SIGNIFICANTIVS. clarius. Epi. 44 b. Tamen hac mihi affinitate nunciata non maiore quidem ſtudio, ſed acrius, apertius, ſignificantius dignitatem tuam defendiſſem.
SIGNIFICATIO, ons. fententia, uis, norio, poteſtas, uir- tus, ſignum. Paàtt. 239 b, Cum autem plura ſignificantur ſeri
pto propter uerbi aut uerborum ambiguitatem, ut liceat ei qui contrà dicat, ſignificationem ſcripti eo trahere, quò ex- pediat aut uelit.& 242 a, Vterq; enim hanc ſignificationem qua utetur ipſe dignam ſcriptoris prudentia eſſe defendet. de In. 5 a, Tempus eſt pars æternitatis cum alicuius annui, menſtrui, diurni nocturniue ſpacij certa Hgnificatione. Tu. 192 a, Hæc res hanc habet uim. Offi. 60 a, Hoc uerbum quid ualeat, non uident. de Fi. 74 b, Neq; uident ſub hae uoce ho neſtatis quæ ſit ſubijcienda ſententia. ad He. 4 a, Verborum ancipites& multiplices poteſtates. contra Rul. 67 a, Sed mi hi ad huiuſce uerbi uim& interpretationem uehemenrer opus eſt ueſtra prudétia. de Or. 152 a, Vim uerbi in allad atq; cæteri accipiant, poſſe ducere. Ora. 209 b, Significatio ſæpe erit maior quàm oratiò. de Or. i61 b, Præciſio,& pluùs ad in- telligèdum quaàm dixeris ſignificatio.& 133 b.Arguta etiam ſignicatio eſt, cum,&c. Ep. 93 b, Ad me autem literas quas miſiſti, quanquam exiguam ſigniſicationem tuæ erga me uoluntatis habebant, tamen mihi ſcito iucundas fuüllie. Pro Cl. 24 a, Is cum teitamentum mutare eœperitzin ipſa ſgnifi catione huius uoluntatis eſt mortuus. Qu. E. 295 a,b, Ihea trum Aſiæ ita reſonans, ut uſq; Romam ſigniſicationes uo- cesq́; referantur. pro Fomp. 5 a, Qui una die tota Aſis; uno nuncio atq; una literarum ſignificatione ciues Romi necan dos trucidadosq; denotauit. de Or. 122 b, Orator, qui quàm
4½αʃ☛
ſignificationem, deorum efſe tributan omina. de Piu. 34 a,
tiones facit. Item, Quæ eſt enim iſta à dijs profecta ſignifi- catio,& quaſi denunciatio calamitatum? de Di. 52 b, Obfe
ſignificationibus futura prænunciare. de Orat. 138 a, Omne debebit. Offl. 0 a, Aliquis, in quo aliqua ſignificatio uirtu-
105 b, Si qua ſignificatio uirtutis eluceat. do, ugnum oſtendo, documentum do, ſignũ mitto, aliquid
hoc uno uerbo ſignificari res duas. de In. 77 a, Cũ ſcriptum duas plures ue res ſignificat. de Fin. ↄ3 b, Res uerbis fguif- cantur, de Or. 14 7 a, Verba uſitata& propriè demonitran- tia ea quæ declarari ac ſignificari uolemus. Tuſc. 185 a, is ego pluribus nominib. unam rem declarari uolo, ſed utor, ut quàm maximè ſigniſicem, pluribus. Tuſ.77°, Carere igi tur hoc ſignificat, egere eo quod habere uelis: ineſt enim ue
le in carendo.& ibid. Triſte eſt nomen ipſum carendi, quia ſubijcitur hęc uis, habuit quis, non habet.& 234 a, Huic uer bo cum beatum dicimus, ſubiecta ea notio eſt,&c. de L. 191 b, Quæ lex hanc ſententiam conrinet, ut tollat,&c. Tuſ. i5 9 a, Præceptum Apollinis hoc ſignificat.& ibid. Præceptum Apollinis hanc habet uini. Epi. 30 a, Accepi literas tuas,&cc. quæ quo tempore te expectarem, mihi non ſgnificabant. & At. ud b, Literæ breues, ſed beneuolentiam ſignificantes. Epi. 69 b, Itaq; hoc ſæpius dicendum, tibiq; non ſignifican- dum ſolùm, ſed etiam declarandum arbitror. pro Sex. Roſ- 27 b, Canes public? aluntur in Capitolio, ut ſignificent ſi fu res uenerint. de Offl. 27 b, Atq́ etiam illud ipſum, quod acer bitatis habet obiurgatio, ſignificandum eſt, ipſius cauſa, qui obiurgatur, eſſe ſuſceptum.& de L. 174 b, Quòd autem lex Pietatem adhiberi iubet, ſignificat probitatem gratam eſſe
n exercitu. pro Mu. 136 a, pro-
8 1 1272
De. de Ar. 256 a, Is hunc unum eſſe in hac ciuitate dignum huius imperij dicit,& ſignificat ſe illi am iciſsimum. I. V.196 a, Hoc mihi ſignificaſſe atq; annuiſſe uiſus eſt. de Orat. 9§½ a, Hic omnes aſſenſi ſignificare inter ſeſe& colloqui cœperũt. de Ora. 91 b, Non quo aperiret ſententiam ſuam, ſed tamen hoc ſignificabat, eos,&c.& 125 a, Facilitas ſignifican di. At. õz b, Significare gratulationem alicui plauſu maximo. de Cl. 192 a, Cum ſurgitis qui dicturus eſt, ſignificatur à corona ſilentium. Qu. de Pe. 208 a, Significare parem uoluntatem erga aliquem. pro Fl. 155 b, Non enim credo ſignificari iſto loco illum, qui ſe erigit, Heraclitum. de Ora. 125 b, Tantus dolor oculis, uultu, geſtu, digito deniq; iſto tuo ſignificari ſolet. pro Pl. 270 a, Nihil eſt de te detractũ, ſed aliquid etiã de uirtute ſignificatum tua.& 275 b, Huius in periculo non dolorem meum ſignificarem? de D. d0 a, Omnes futura ſ- gnificari cen ſent. ibi. Chald xi ſtellis notatis, quid cuiq; ſi- gnificaretur, memoriæ pro diderũt. de Ar. 249 b; Periculum ex aliquo monſtro ſignificatum cauere. Offic. 28 b, Trafia, quam interpretamur mo deſtis, quo in uerbo modus ineſt. & ibid. ragiæ, in qua intelligitur ordinis conſeruatio.& ibid. Icaq; uidetur eadem uis ordinis& collocarionis fore, I. A. 173 b, Si dignitas fignificaretur in nomine, dixiſſet ali- quãdo, credo, auus tuus, ſe& conſulem& Antonium. de L. 160 a, Ratio, poteſtas, mens, numen,&c. ſiue quod eſt aliud uerbum, quo planius ſignificem, quod uolo. Cau üöhean a, Primum id quod facis, ut homines noris, ſignifica,&c.
S1GNO, s. defigno, conſigno, imprimo. de Fat. 149 a, Viſum
obiectum imprimit,& quaſi ſignat in animo ſuam ſpeciem. Ac. i8 b, Aliquid ſignaridn animis noſtris. de L. iò a, Aes, ar- gentum, aurùmue publicè ſignanto.& Ep. 217 a, Cum ſigna retur argentũ Apolloniæ. I. A. Signaq; ſignauit cœleſtia,&c. Or. 202 b, Quanquam omnis locutio oratio eſt, tamen uni- b, Signata iam epiſtola Formiani uenerunt.& 10 b, Accepi à te ſignatum libellum.
...
SIGNVM, gm. nota, indicium, docum entum, ueſtigium, mo⸗
numentum, ſignificatio, inſigne. de In. 52 a, Signum eſt quod ſub ſenſum aliquem cadit. Aca. io a, Proprium in communi ſigno notari non poteſt. Ep. d3 b, Habeo alia ſigna quæ ob- ſeruem.& ibid. Notare ſigna ad diuinandum. Qu. Fr. 323 a, Occupationum mearum ſignum tibiſit librarij manus. Att. 131 a, Lippitu dinis meæ ſignum tibi ſit librarij manus,& ea dem cauſa breuitatis. de D. i06 a, Poteſt accidere ut aliquod ſignum dubiè datum pro certo ſit acceprum.& 120 a, Hoc igitur per gallinas Iupiter tante ciuitari ſignum dabati& b, Salliſthenes dixit deos gallis ſignum dediſſe cantandi. J. A. 190 b, Signum date populo Rom. uos non deeſſe reip.& 210 b, Is maximum ſignum illo die dedit uoluntatis ſuæ, cum, &c. At. 78 b,& Epi. 177 a, Hoc magni amoris ſignum. de Fin. 91 b, Puerum dare ſigna pudoris& ingenij. I. V. 9o b, Satis ſigni dedit, ſe tacere non poſe. pro Cl. 40 a, Perinde quaſi. non ſatis ſigni eſſe debuerit,&c. de Ora. 125 b, Signa doloris aultu oſtendere. de Or. 124 a, Signa& notas oſtenderem lo corum. de Ar. 249 a, Hæc nobis& ſcelerum indicia oſtédit, & periculorum ſigna patefecit. pro Seſt, 14 a, Hoc ſummi in patriam amoris mei ſigium eſſe debet certiſsimum. pro Ceci. 205 a, Hômo in iitraq; fortuna cognitus multis ſignis & uirtutis& humanitats. At. 223 a, Bona ſigna conſentien- is multitudinis.& b, Ila figna hon bona,&c. ſigna bella. pro Cæl. 30 b. Habuit ile permulta maximarũ non expreſſa figna, ſed aduinbratauictutum. pro Mar. 131 a, Ergo his ad bene de omni rep. ſperandum quaſi ſignum aliquod ſuſtuli 5, à, Mei cavitis ſeruandi cauſa Romã uno temporé Lalia tota conuenit. de Ar. 249 b, Vis innu
2O daOn
merabilis ſeruorum in ſcenam ſignòo dato irrupit, in V. 222 b, Signum quod erat notum uicinitati buccina datur. I. A. 198 b, pro Fla*α a, Ille furens infeſta iam patriæ ſigna in- ferebat. pro fFon. 283 b, Infeſtis ſignis inferri in hoſtem. de Am.* Habere quaſi ſigna quæd am& noras, quibus eos qui ſonei signa ſunt ad
ad amicitiam eſſent idonei, iudigarent. At. 2 b,
Caietam expo ſita.& ibi. 25 b, Neq; utar meo chirographo, neq; figno. de Or. 102 5, Tum adiungen emus, de exerciru, de caſtris, de agminibus, de ſignorum collationibus. de CI. 84
* 8. gr— 4 X 11. a, Magna hæc immemoris ingenij gna. de Diu. 138 b. Mecy xægrori, mul-
ci ſigna quædam habent ex uenis,& ex ſpiritu ri, m
tis q; ex alijs futura præſentiunt. J. A. 109 b, Legationis ultro miſſæ nomen ſignum eſſe timoris uidebatus in Ca. 107 a, Signa militaria. Att. 257 b, Aliquem ſuis ſignis legiones du- cere. Epi. ↄ7 a, Signa tyrone& collecto exercitu cum legio- nibus robuſtiſsimis conrulit. I. P. a, Conferre ſigna cum hoſtibus. Att. 96 a, Collatis fignis decernere cum⸗ ſiquo. de D. 102 b, 105 a, Mittere ſignum. pro Mur.133 a, 1 empeſtates ſæpe certo aliquo cœli ſigno commouentur, ſepe improui-
ſo, nulla ex certa ratione, obſcura aliqua cauſa eneßrznene. 4..113 39
us oratbris Iocutiòo hoc proprio ſignata nomine eſt. At. 25 0
,8

ahe 81 e nr.l dao areint itenah I.C. uz a, Tum oſtendi tabulas Lentulo,& quæſiui cogno- 2u5 eri knrenn clhne i ſceret ne ſignum, annuit: eſt uerò, inquam, notum ſignum, 8 ns Rclim imago aui tui.& u12 a, Literæ omnes integris ſignis præro- — nn das Gäad ribus traduntur. ad Bru. 9r a, Nec ſignum tuum in epiſtola uid Gns aünan nec dies appoſitus eſt. I. V. i00 a, Tabulæ teſtaméti obſigna ke. 105 3 8 gi Kaaiearil a non minus multis ſignis, quàm è lege oporteat.& 282 b, Hl. 9 N tnrhanann Obſignare literas publico ſigno.&c 256 b, pro FI. 153 b, Signũ di Neraclte rrisfan Publicum. I. V. 2z32 b, Literæ obſignatæ publico ſigno.& 213 du getu d 3 u.ie0nn a,Signum in creta)quo epiſtola obſignata erat. At. 171 b, Si- „Nähil 8⁸ denig tod Fnnen& manum meam requirent.&14 ½ a, Librum tuum arum tun 2 de detrasd ee abeo ſub ſigno, ſeruoq; diligentiſsimè. con. Rul. 6 4 b, Hor tua K, b Punhch reum belli ſub ſigno claaſtrisq poſ 4 Sig niſtaremf zb, luunn velli ſub ſigno clauſtris q́; pofitum. I. V. 200 a, Signum 6 Chalas⸗ eD. 1os Oanai neum, marmoreum, eburneum. de Or. 98⅝ a, Signa ac tabu- xi elli nata tid las propalàm collocare. Ep. 106 a, Martis uerò ſignum quo 6 Prodiderit qeht, 46ad mihi pacis autori?de Di. 105 b, Si luna defeciſſet in ſigno leo Iaificatum uere Och n nis. de Somn. i30 b, Signis omnib. ad id principium ſrellis d́. „ modeſtiz, zvonreze 1 reuocatis. de Inu. 54 3,Signorum ortus& obitus definitum Paintelligiturord 1 onu quendam ordinem ſeruant. I. V. 132 a, Signum, nota, ueſtigi- eadem nis ordinz duto um.& 131 b, Signum, iudicium, trophæum.— uus ſgnüd ancdalbens SILEI ITIV M tij. taciturnitas, reticentia. de Orat. ↄ8 a, Hæc . uun ſeKcoat Kc cum Craſſus dixiſſet, lentium eſt conſecutum.& 156 a, Ipſe
conticuit,& cæteris ſilentium fuit. I. P. 86 a, Curiæ tacitur- nitas annua.& ibid. Silentium perpetuum iudiciorum. de Or. nA a, In eo dem ſilentio multa alia oratorum oficia ia- cuerunt. Qu. Fra. 306 a, Lupus egit eam cauſam,& auditus e4 as nDmockeugd eſt magno filentio. de Di. 93 a, Tu tamen ſilentium fieri iuſ⸗ * guaf lgnat in ꝛninolian. ſiſti. ad Heren.;9 a, Facere filentium. Tuſ. 85 a, Cum eos ui mathin an mit noſrig el. deris excipiétes grauiſsimas plagas,& ferentes ſilentio. de adlicsfgnanto KPaan de 3 Or. 109 a, Laudem alicuius iam propè ſeneſcentem ab obli- loaieIA Sigaaß ſgaun 1 uione hominum atq; à ſilentio uindicare. Para. 23 a, Silen- aam omais locntioornachem tio præterire aliquid. pro Sy. 178 b, Ac ne hoc quidem mihi
dhocproprio ſgnatanonet dola an Kaadet. ali quid. I. A. 24 8 b, Silentio prætermitteré aliquid. de D. 123 lam. nig b, id enim ſilentium dicimus in auſpicijs, quod omni uitio „ caret. At. 76 b, De Partho ſilentium eſt.
SILENVS, m. de Sileno, Tuſc. 39 b.. 51IL E O, lez. taceo, reticeo, ſilenrium facio, obmuteſco, ſilen- tio prærereo, ſilenrio utor, tacitus præterèeo, filentio præter mitto, tacitum aliquid prætereo. pro Syl. 182 b, Si cum cæ- teri de nobis ſilent, non etiam nos ipfi taceamus, graue.& Poſt. 20 4 a, Nunquam de me hluiſtis.& I. V. 160 a,& de Cl. 178 b, Silebitur de maximis illius factis.& 1⁹ϑν ½ b,& de D. 122 a, Silere de aliqua re. Ac. 39 a, Silent enim diutius Muſæ Var ronis quam ſolebant. proô Pl. 157 b, Siluerunt principes.& de L. 192 a, Ambitus nunc filet.)(.(Nune fremunt arma, tem- pus murum à literis. L. Mutus. pro Fl. 147 a, Ea res filetur, uox de quæſtura nulla miſſa eſt, muta eſt huius temporis accuſatio, præturæ iuriſdictio non attingitur. Par. 237 a,& I. A. 248 a, Silere, filentio præterire, ſilentio prætermittere.
Akt. z3 b, Tu hæc hlebis.. SIL EX, cis. lapis durus, è quo excuti ignis ſolet, uiuum uul- gus uocat. de. 6² a, Ergo illud in ſilice tanquam ueſtigi-
ind cium documertunathä catie, infigne. de ln.zn„Sranä 1 meadit. Aca.noa, kropaun nom otuſt. Ep. 13b,Mde laiaas tare ſgna ad duinardun Cig tarum ſgnum idiftlͤrmjaant mex ſguum tidiftdrajaau 4 de D. 06 a,Ppteſtacadennin in pro cerdo ütacceptum Kwaa ſepiter tante cuitat ignun tur dcos galls Knum deciſecnnxil ropulo Rou. u0s ton acentb zum illo dr decituolunmſer a Hoc nugni imoruſmmnd ſcna pud'nis&ingailia „don polc. pro(U. 40 Paßen ſcduerit Ec.e Ora nſ Sguin
Sirna& notssotatg um ungulæ Caſtoris creditis eſſe?& Epi. u15 a, Adhærere in r.14 erum idcs filice. Tuſc. 19 2 b, Non enim è filice nati ſumus. de D. 126 a, HrC wbis„ paiiui Cum iuberetur certo in loco ſilicem cædere, perterritus ui u patstett eno natit 4 ſrs id agere cœpit.
ꝛedet ernſiauft ci Egium eſſ dedeꝛ. SILI, qui naſum bene extantem& repandum habent.)(. Si-
nntr brnnueagain mus. de Nat. 17 a, Sili, Flacci, Capitones, Prontones.
Dea4.. 1z 2 Jons 6 SIMIAH miæ. de Nat. 20 b, Simia quàm ſimilis turpiſsima be-
Iafgna don bona uu 6 ſtia nobis. ex En: de Diu. 122 b, Quid minus mirum, quàm e permulta ninae 1 illam mõſtruofiſsi mam beſtiam urnam euertifſe? ſortes diſ-
tvi tutum hr heng ſipauiſſe? 3. an uam guat ſignuma u SIMIOLVS,5. Epiſt. 96a, Hic Simiolus, animi cauſa, me in uandi cunſa Romäl 19 quem inucheretur delegerat. Simius. Ep. 66 a, Simius, nõ ſe ee⸗ t deraud miſsis hömo contra me arma tulit,& eum bello cepi.
ueni 4 5 4. 1... 2₰ dgno drimhin 81 MILIS,le. confimilis, parilis, æqualis, par, geminus, eiuſdẽè
aſcenan S bucciacm mo di, germanus, inſtar, cui ſimilitudo eſt cum aliquo, qui tnotum nne ſeſtaum pun fimilitu dinẽ gerit ſpeciemq; alicuius, qui ad aliquid habert Ile fnrens 4 5 nferniuu ſimilitudinem, exprimens aliquem uel uita, uel conſuetudi
Ltetis tn era fub ne, qut hab ent ſimilitudinem inter ſe, imitor.)((Diſsimilis, gcnn qurdin.25,90, diſpar, diuerſus. de Nat. 6 a, Itaq; plectri ſimilem linguam Jaet udicaran„neo hnf dixere, chordarum dentes, nares cornibus ijs, quæ ad ner- 4 5d Na emu Kani uos reſonant in cantibus. At. i52 a, Nihil malo, quàm& me Tun aund dab 4 mei ſimilem eſſe,& illos ſui. Tuſ. 155 a, Phidias ſui ſimilem eicocunes 3 Du. formam incluſit in clypeo. in Sal. 273 a, Tu par ac ſimilis ſce j Egn. leſtorum ciuium. de N. 57 a, Vita beata par ac ſimilis deorũ.
pro Ce. 305 a, Nemo exiſtat niſi tui Sexte ſimilis,& ſtultitia,
hente uatA* 510 3& impudentia, qui dicat,&c. de Cla. 169 a, Rho dij Atticorũ aefeae es uidedatt eas fimiliores. de Fi. 1a, Vt paupertatem, ignominiam, Hmilia
elen nuem ſuis Sn aoſ horum.& ibid. Vt gloriæ, diuitiarum, imilium rerum. Att. dA 0 aeerg⸗ a10 a, Carneades ναροονQαω0 ugilis,& retentionem aurigæ Wonae 94 eze ſimilem facit. pro Quj. R.; 4 a, Simillima& maximè gemina detale. ecermnele Imui ſocietas hærediratis eſt. Ep. 187 b, Idd; eo facilius credeba- n 3t8 as durie ac tur, quia ſimile uero uidebatur. in V. 242 a, Filius ſimilis pa eEeeunt ouentle Te 4
Seoe comm. ausch J
uidetur filentio prærereundum.& At. 4 b, Silentio tranſire
68 1 1274 tri:id eſt, moribus. Tuſcu. 165 b, Africani fratris nepos, tacie uel patris, uita omnium perditorum ſimilis. de D.120 b, De coloratio quædam fimilis ſanguini. pro Lig. i18 a, liæc funt
pro digijs fimilia. de Diu. 122 a, Poſtremò quid ſimile habet
paſſer annis. pro S. R. 24 a, Eit ne hoc illi non ſimillimum. Orat. 204 b, Aut ſimile eſt illi, unde transferas. Att. 279 a, Id amiſiſti cui ſimile terris nihil fuit. Ep. 139 a, Quid enim ſimi le haber epiſtola, aut iudicio, aur concioni. ad Her. 39 a, b, Ibant in p rælium corpore tauri ualidiſsimi; im petu leonis acerrimi, ſimiles. Of. u b, Viri bonis moribus ſimiles.& Pro Cl. 26 b, Homines cùm forma, tum moribus ſimiles inter ſe. Item: Et ouorum inter ſe ſimilitudo. de Orat. ny a,& 262 4, & 14 8 a, Multi naturis differunt; uoluntate autem ſimiles ſunt inter ſeſe,& magiſtri. Ac. 29 b, Democritus huic in hoc ſimilis, uberior in cęteris. I. V. 19 2 a, Doceas oportet aliquid ab iſto ſimile æſtimatione at q; à cæteris eſſe factum. Att. 24 a, Hoc ſimile atq; ire in Salonium. de Finib. 134, a, lta fimilis erit finis boni atq; antea fuerat. Ep. 6 a, Simillimam q; in re diſsimili tui temporis& noſtri quondam fuiſſe rarionem. de Fi. 123 a, Ecce aliud ſimile diſsimile. de Fi. 100 a, Vrüturd; ſimili.& iou b, Ab his hoc ſimile ponitur: ut enim ins uiunr,
&c. de D. 135 b, Similes ſunt dij, ea nobis obijciunt, quo-
rum neq; ſcienriam, neq; explanationem habeamus, tauquã ſi Pœni in ſenatu noſtro fine interprete loquerentur. de Or. 100 3, Similiq; in genete, inferiore ordine. Epi. 237 a, Etme aliquando cum ſimilibus noſtri remp defesſurum. Ep. 238 a, Veſtri ſimiles fœminæ ſint ne Romæ. in Sal. 272 a, Aeg na. lem ac parem uerbis uitam agere. Ac. 29 b, Particule fimiles inter ſe. de Ora. u7 a, Aliquos inter ſe pares eſſe: id eſt, mi- les.& Ac. 31 b, Paribus in locis. de Or. 129 a, Par atq: una ra- tio eſt ſpei. Ac. 31 b, Eiuſdẽ modi.)((Diſsimiles.& 29 b, Cen- tum Alexandros eiuſmodi. Att. 142 b, Feſtino enim, ſimilli- mus decurro, atq; curſu Koae meas commentari non defi- no. Or. 199 b, Nactus ſum etiam qui Xenophontis ſimilem eſſe ſe cuperet. pro S. R. z8 a, Par eſt auaritia, ſimilis impro- bitas, eadé impudentia, gemina audacia. Of. 24 b, Superio-
ris Africani filius, nòn tã potuit patri ſimilis eſſe, quàm ille
fuerat ſui. de Se. 80 b, Similesq; iunt, ut ſi qui dicant,&c.& de Am. 05 b, Nihil eſt appetentius ſimilium ſui, nihil rapa- cius, qudn natura,&c. de Legib. 161 a, Nihil eſt enim unum uni tam ſimile, tam par, quàm omnes inter noſmetipſos ſumus. SIMILITER. fimillimè, ſimili rarione, item, idem, æquè, pa iter, ſimili modo, eodem modo, uno& eodem modo, ſic. de Or. 162 a, Illa quæ ſimiliter deſinunt, aut quæ cadunt ſim pliciter. Tuſ. 214 a, Similiter cæteri morbi.& Ac. ¼ b, Simili- ter nos. pro Pom. a, Ita reputo, à nemine iſtorum L. Lucul lum fſimiliter ex hoc loco eſſe laudatum. de Or. ii5 a, Si mili- ter arbitror in hac arte,&c.& 150 b,& de Ora. 93 a, Similiter nunc petes à Craſſo, ut,&c.& de Fa. 14 5 b, Similiter ad mo- tus animorüm,&c. Om. 17 b, Qui ſimiliter faciunt, ut ſi,&c. Offl. i8 3, Similiter facis ut ſi,&c.& Tuſ. 217 b, Similiter facis ut ſi quis,&c.& de Fi. 69 a, Idꝗ; ſi ita dicir,&c. dicit abſurdè, ſimiliter& ſi dicat,&c. in An. 154 b, Nec eum ſimiliter arq; ego eram, commotum eſſe uidi. contra Rul. 63 a, Hic excipi Pompeium, ſimillimè ut mihi uidetur, atq; in illa lege qua peregrini Roma eijciuntur, excipitur Glaucippus. Tuſc. 187 a, Vt enim corpus,&c. ſimillimè animus,&c. Aca. 18 b, Simi- liter à nobis commemorari de antiquis philoſophis atque ſeditioſi ciues,& c. de N. 61 b, Tu autem qui id quæris, ſimi- liter facis, ac ſi me roges, cur,&c. de Cl. 186 a, Omnia ferè ut ſimiliter& uno modo dicerentur.& Off. i b, Eodemꝗ́; mo do de Ariſtotele iudico. de In. 54 b, Simili mo do. Aca. 2 b, Animi inaniter mouentur eodem modo rebus ijs quæ non ſunt, ut ijs quæ ſunt. de Fi. u4 a, Vtriq; idem faciũt, ut ſi,&c. SIMII. E'. pro ſimiliter. Acad. lib 4. SIMILITERcadens, fimiliter deſinens, ornamenta uerbo- rum ſunt. ad Heren. 30 b. SIMILITVDO. cum eſt ornatus, eſt oratio traducens ad rem quampiam aliquid ex re diſpari ſimile. ad He. 38 b.
SIMILITVD O. cum locus eſt argumenti. Ora. 214 a, Top.
22 4 a, Vidi ibi multa præclara. SIMILITVD O, nis. exemplar, forma, ſpecies, collatio, ſimi- le, imago. de In. 65 b, Omnibus in rebus fimilitudo eſt ſatie tatis mater.& de D. 120 a, Nonnunquam etiam errorẽ cre- at fimilitudo. Or. 133 b, Similitudo quæ aut collationem ha bet, aut imaginem.& 129 a, Sed eſt qua dam in his generib. difficilis ad diſtinguendum ſimilitudo. de Cl. 170 a, Et quo dammodo eſt nonnulla in ijs etiam inter ipſos fimilitudo. & 17 b, Eſt quędam uobis cum illis ſimilitudo. de Fi. i4ib, Gloria habet formam honeſtatis& ſimilitudinem. I. A. 252 b, Omnes habent maximam ſimilitudinem inter ſe. Tu. 165 b, Ea ſunt autem quæcunq; ſunt, quæ ſimilitudinè faciunt. ad Her. 39 a, Non enim res tota toii rei neceſſe eſt ſimilis it, Hh ſed

3 8 * 8
1275 5I ſed ad ipſum ad quod conferetur ſmilitudinẽ habedt Opor tet. Tuſcu. 172 b, Arripere ſimilitudinem aliquam uiròrum clarorum. Offic. 55 a, Qui ſimilitu dinem quandam gerunt ſpeciem ſapientum. de N. 53 b,& Ep. 106 a, Vt exerceamur in uenando ad fimilitudinem bellica diſciplinæ. de Ora. 95 b, Vt ad hanc ſimilitudinem huius hiſtrionis, oratoriam han dem dirigamus. Or. 205 2,& de Or. 157 a, Verbum per ſimili rudinem translatum.& 107 b, Quoniam multa ad oratoris Rimilitudinem ab uno artifice ſumimus. de Di. 86 b, Quod ab cius litui, quo canitur, ſimilitudine, nomen inuenit. Or. 197 b, Nec uerdò ille artifex cum faceret Iouis formam, con- templabatur aliquem è quo ſimilitudinem duceret. Or. 202 b, Sophiſtarum diſtinguenda eſt ſimilitudo.& 109 b. Com- parare ſimilitudines.& Tuſc. 214 a,& de In. 64 b, Conferre
ſimilitudines,& ſimilitudinum collatio. pro Cl. 26 b, Simi- litudo ſtudiorum ac naturæ multam uim habet ad coniun gendas amicitias. in An. 210 b, Nos ſtudiorum honeſtiſsi- morum ſocietas ſimilitudoq́; coniu nxit. de Ora. uz a, Hanc ſimilitudinem ſcribendi multi ſecuti ſunt: id eſt, annalium. &4 a, Artis imago qu eædam& fimilitudo. nõ a, de Diu. n6 b, Quanquam tu quidem non hoſtiarum caſum confirmas ſortium fmilitudine, ſed infirmas ſortes collatione hoſtia- rum. de Fin. 128 b, Multa eſt diſsimilitudo in finibus bono- rum& malorum.& 9§ a, Eſt etiam huic alia cum illo daſsi- militudo. de Amic. 105 b, Similitudo illicit atq; attrahit ad amicitiam. de Le. 16r a, Eſt igitur homini cum deo ſimilitu- do. de Vn. 196 a, Nullius animantiũ deus in fingendo mun-
do fimilitudinem ſecutus eſt. de Nat. 33 b, Bene igitur Chry ſippus, qui ſimilitudines adiungens docet omnia in perfe- ctis eſſe meliora, ut in equo quaàm in equulo,&c. de Nat. 7 b, Parmenides commentitium quiddam coronæ ſimilitudi ne efficit, Srephanon appe lat.
SIminus. de Fat. 144 b, Quod ſi minus uerbis, re cogitur con- fiteri. L. Sin.
SIMONIDES Cbius poeta, duem primum ferunt artem memoriæ proruliſſe. de Or. 141 a.
SIMPIL. EX, cz. uniuſmo di, apertu s‚ſolitarius, purus, credu- lus, antiquus.)((Cum aliquo coniunctus atq; connexus, iũ tus, callidus, uerſutus. de Pa. 146 a, Qu ædam ſunt in rebus ſimplicia, quædam copulata. de N. 31 b, Solitarium& ſim- plex.)(. Cum alio coniunctum atq; connexum.&e de In. 82 a, Simplex.)(Junctum. Or. 204 a, Verba ſimplicia.)(Verba collocata. Ac. 44 b, Principes qualitates ſunt uniuſmo di& ſimplices. ex ijs autem ortæ uariæ ſunt& quaſi multifor- mes. pro Fon. 178 b, Vnum eſt& ſimplex aurium iudicium. pro Sy. 168 b, Simplex eſt officium, atq, una bonorum omni um cauſa. Atri. 178 a, Cretio hærediratis ſimplex. de In. 83 b,
Simplex& abſoluta neceſsitudo.(. Cum adiunctione. Ac. 40 a, Illud uerum& ſimpler bonum.& Offl. 26 b, Quæ ſunt recta& ſimplieia, laudantur. Atri. 159 a, Nihil ſimplex, nihil fincerum. pro Ce. 285 b, In cauſa aperta ac ſimplici. de Ora. 104 b, Ornatius dicere quàm ſimplex ratio ueritatis ferat. in V. i81 b, Diſerriſsimum cognoui auum tuum, autte etiam apertiorem in dicendo: ille nonnunquam concionatus eſt nudus, tum hominis fimplicis pectus uidimus. pro Pla. 263 b, Fidelis& ſimplex.)((Fallax& eruditus artificio ſimula- tionis. Offl. 13 a,& Or. 219 b, Vir bonus& ſimplicis ueritatis amicus.& Ac. 28 a, O uirum ſimplicem, qui nos nihil celat. & de Am. 108 b, Simplicem præterea,& communem,& con ſentientem amicum eligi par eſt. pro S. R. 22 b, Homines an-
iqui, qui ex ſua natura cæteros fingerent, crediderunt. Off. 76 b, Finis bonorum& malorum, qui fimplex eſſe debet, ex diſgimilibus rebus miſceri& temperari non poteſt. de Sen. 93 b, Animi natura ſimplex eſt, nec habet in ſe quicquam ad miſtum diſpar ſui atꝗq; diſsimile.& ibid. Quare nec diuidi poreſt,&c.
SIMPLICITER ſingulari modo, apertè, ſincerè.)(.Du- pliciter& bipartitò. ad Her. 4 a, Ac. 40 a, Illi enim fimplici- ter pecudis& hominis idem bonum eſſe cenſent. pro Ar. 191 b, 19 2 a, Qua de cauſa pro mea conſuetudine breuiter ſim- pliciterq, dixi. Poſtquam. 203 a, Mihi in ſententia ſimplici- ter referenda fides non deerir. Off. 39 a, Si eſt ſimpliciter bre uiterd; dicendum. de In. 63 b, Exponere aliquid ſimpliciter ſine ulla exornatione. Ac. 28 a, Cum ſimplici homine ſimpli citer agerem, nec magnopere contenderem. de In. 75 a, Sim- pliciter& ex ſua ui conſiderari. Ep. uã b, Ne parum fimplici ter& cãdidè inimicitias poſuiſſe uideare. de Or. 123 a,& 156 b, Si ſimpliciter dictum ſit.)((Si coniunctè ſit elatum. Top. 228 a, Aut ſimpliciter aut comparartè. Of. 19 a, Viuere ſimpli- citer, ideliter, uitæq; hominum amicè.
SIMPLVM. Top. 224 b, Vt duplum, fimplum.
SIMPVLVM, uel ſimpullum, l. uas fictile liquorem minuta- tim fundens, quo mulieres potiſsimùm libabant in ſacri- ficijs. de Legib. 19 b, Excitabat enim fluctus in ſimpulo, ut
S 1 1276 dicitur, Gratidius, quos poôſt filius cius Marius in Aegæo excitauit mari. prouerbium.
SIMVIL. unaà, pariter, communiter, cum in unum. de D. us a,
Arbores cum luna ſimul ſeneſcentes tempeſtiuè cædi. J. V. 215 b, Tui nominis æterna memoria ſimul cum templo illo conſecranrur. de In. 43 a, Simul cum rebus ipſis.& Ac.39 b, Res, quas tecum ſimul didici.& Ep. 245 a, Q. Frater mecum ſimul.& 259 b, Simulnobiſcum. pro Do. 216 b, Senatus au-
thoritas mecum ſimul reducta eſt. Ep. 126 a, Dummodo fi-
mul ſimus. de Cla. 185 b, Qu. Hortenſij ingenium ut Phidiæ ſignum ſimul aſpectum& probatum eſt. At. 2 a, Demonſtra ur hic illi, fmul& illud oſtendi,&c.& Ep. 67 b, Et ſimul ſi, &c. Atri. 10 a, Quæris ex m e,&c.& ſimul ſcire uis,&c.& I. V. 68 b, Simul in jure,&c.& 253 a, Simul quod,&c. pro Cor. 66 b, Simul illud neſciebat,&c. Qu. Fr. 296 b, Simul& illud co gita,&c. Ac. 14 a,& de Ar. 243 b,& Ep. 91 b. Itad; ſimul& ex- perrecti ſumus, ui ſa illa co nremnimus.& Tuſc. 210 a,& J. V. 89 b,& Atti. 158 b, Simul ut accepi,&c. Item: Si omnia ſimul conceſſeris, Item: Congerantur in unum omnia. L. Conge- ro. dę Sen. 77 b, Sæpenumero mirari ſoleo cum hoc C. Læ- lio,&c. Atti. 73 a, Propter propin quitatèm totos dies ſimul eramus iuncti. Att. 194 b, De uoluntate tua ut ſimul ſimus, non dubiro. de Or. 143 b, Et cum rep. pat iter uixiſſe,& cum ea ſimul extin ctum eſſe. de In. do a, Alexandrum Pheræum uxor ſua cum ſimul cubaret, occidit. Att. orb, Qui ſoribis te interdum morderi, quòd non fimul fis. de Or. 131 b. Abijcere uoluntatem diſcendi ſimul cum ſpe perdiſcendi. de Ar.4 b. Simul, pro poſtquam.
* „
1
SIMVLA C. de Ora. nn a, Vt ſimulac poſita fit cauſa, habeant
quò ſe referant. de Nat. 22 b,& Ep. 253 a, Quod fmulac mi- hi collibitum eſt, pręſtò eſt imago. in V. 83.& 104 a, Simulac primum ei occaſio uifa eſt& nèd a, Simulac poteſtas primi data eſt. Ac. is b, Simulac ſeipſa commouir.
1
X4, 4— A 21.7 SIMVL A CHRVM, chri. imago, forma, ſpectrum, idolum,
—
G effigles 1 118518 P non anim à 811 5 4 2* 68— 3——„ 1 442 Atque 151 artiices cOorporils 11111u1 RraA ghetls nota Iacle- bant. de Inu. 62 a, Zeuxis Helenæ fimulachrum pinxit in
ecies, exemplar. pro Ar. 19 ½ b, Statuæ& imagines orum Pmulachra ſunt, ſed corporum. Epiſt. 6˙ b, 4 2 V. 141a, Fffigies ſimulachrum d. Mithridatis.& 55 a, Simula- chra ſanctiſsima deorum. pro Dom. 235 b. Mulieris ſimula- chrum è marmore.& ibi. Liberratis ſimulachrum in domo hac collocabas. de D. 123 b, Hæc auſpicia quibus utimur, fi= mulachra ſunt auſpiciorum, auſpicia nullo modo. E pi. 43 b, Nec omnino fimulachrum aliquod aut ueſtigium ciui- taris. Offi. io a, Simulachra uirtutis.
SIMVLAT E). de Nat. 50 b, Siue ex animo id fit, ſiue ſimula⸗
tè.& Qu. Pr. 292 a, Fictè aut ſimulatè loqui.
SIMVLATIO, onis. ſpecies ſimulationis, ſpecies quædam
aſsimulatæ uirtutis. Offic. 41 b, Qui ſimulatione& inant oſtentatione ficto non modò ſermone, ſed etiam uultu ſta- bilem ſe gloriam conſequi poſſe rentur, uehementer errãt. 64 a, Ex omni uita fimulatio diſsimulatioque tollenda eſt. de 4m. u b, Simulatio om nium rerum uitio ſa eſt, tollit enim iudicium ueri, idô; adulterat. Q. de Pet. 205 a, In pau- corum menſium negocio Fmulatio poteſt naturam uince- re. de Or. 126 a, Nihil opus eſt ſimulatione& fallacijs.& de N. 1 b, In ſpecie fictę ſimulationis pietas eſſe non poteſt. Ep- 14 a, Fronte ac uultu, quibus ſmulatio facillimè ſuſtinetur- Poſtquam. 202 b, Qui per ſimulationem amicitiæ me pro- diderunt. de Cla. 169 a, Qui ſummam pru dentiam fimula- rione ſtultitiæ texerit. pro Pom. i⁰ b, Hoſtium fimulzatione contra ſocios exercitum mittitis. Pro Syl. 77 a, Gladiato- res emptos eſſe Fauſti ſimulatione. cont. Rull. 69 a,& 72 a, Legis agrariæ ſimulatione arq; nomine.& Poſtquam. zu¹ b. Ad ſpeciem& ad uſurpationem uetuſtatis. Off 71 b, Vyſſes ſimulatione inſaniæ militiam ſubterfugere uoluit. I. 4. 213 b, Ne xæquitatis ſimulatione fallamur. Att. 99 a, Quàm non eſt facilis uirrus, quàm uerò difficilis eius diuturna ſimula- tio. Qu. Fr. 314 b, Is me ſumma ſimularione amoris inſidio- ſiſsim ètractauit. Off. 10 a, Talis ſimulatio uanitati eſt con- iunctior, quàm Iiberalitati aut honeſtati.
SIMVLATO R, oru. Qu. de Pet. 211 a, Quibus rebus beneuo
lus& fimulator dijudicari poſsint. Offl. 22 a, De Gręcis au- tem dulcem& facetum feſtiuique ſermonis, atque in omnt oratione ſimulatorem, quem Græci a+ενe nominauerunt, Socratem accepimus: contra Pythagoram& Periclem,&c.
SIMVEAT QV E, commodè, cũ. At. 20 b. Alij Kmul atq; hoc
noſtrum legerunt, neſcio quo pacto retardantur.& I. V. 112 a, Qui ſimul atque uenit, ſtatim,&c.& Ep. 39 b, Simul atꝗ adeptus eris.& de Ora. 128 b, Atti. 125 b, simul atque aliquid audiero, ſcribam ad te. I. A. 219 b, Is quotidie ſimul atque lucerer,&c.
SIMVI. ATVS,, um. aſsimulatus, fictus, imitatione ſimula-
tus, fucatus, adumbratus, irritus.)(. Sincerus, uerus. Poſt- b quam.

1 anehaccicit am—* 6 u. 4
„. don AmulSs dean hn Almul cum depardicad e ham. 4 „atfmulac poſte tauijme
Lt. b& ED andda 8 .& Ep. 855 1 Codimln. 4
dbet imago ink.z Kuie,
4 4„ ce 1 4, Simalachatai Aac feipſa commontt. b ir imago, fomma, hehnnjit 4 aplar. pro Ar.rb, Kauxbimgg alachra ſunt ſec cnona häd orporis ümulachra grecäuuuh. uus Helenæ fmulachmnpunt
ahrumd. Nüthridats Aſfaie. orum pro Dom. 39b Nhuleuin. K di.L'derratis imulacmgän
Nsz b Hec auſpicia quhurias diorum, uuſpicia nuloneiilyh ulachrum ahquod arttchg;us
5
lachra uintatss.
19 b Sineamnimoidfen.,
Kraut fmulats logui. Hecies fimulstionis, Heuu ſmi OFc. 41 b, Ci fmrlari au d me do ſermone,ſcd etammm e rentur, uedemenua-
aſequi poſſe rentur, uenenè aſmulatio—— 4*. Mlaro ommum rerum vitlo. adulterat. Cekamatß 04 60 Fmulatio harctrann opa— 1 4. 4 Fnern 3 wulanon pietas dliis uidus foulatiofuln .4 miciam nulanonem anle. ei perh 1 ertn le 8 iwm 1 dum fons r Pom.d b. Hot
1277
S8 I b quam. 207 a, Cum eum preęter ſimulatam irritamq; triſtiti- am nihil commendaret. Of. 4 a, Facta omnia celeriter tan- quam floſculi decidunt, nec ſimulatum quicquam poteſt eſſe diuturnum. pro S. R. 37 a, Cur meis commodis officio ſimulato officis?pro Ce. 287 b, Fictum officium,& ſimulata ſedulitas. in A. 231 a, Complexus ſummæ beneuolentiæ in- dices extiterunt in amore ſimulato. At. 140 a,* Homeri illa Minerua fimulata Mentoris.
SIMVL O, as. aſsimulo, ſpecie ſimulationis oſtento. pro Po.
5ů b, Mithridates Boſphoranis finitimis ſuis bellum inferre fimulauit. pro Clu. 23 a, Ille ſe ramen tum proficiſci ſimula- uit. Ep. 1483 a, Multa& ſimulaui inuirus,& diſsimulaui cum
dolore. de N. 43 b, Multis partibus ſunt illa perfecta quàm
hæc fimulata ſolertius. Off. 22 a, Solum quo reip. pro deſſer, furere ſe ſimulauit. con. Rul. 68 a, Aliud occultè moliri, ali- ud ſpe& ſpecie ſimulationis oſtentare. de Or. 125 a, In eo 4. nihil eſſet niſi falſum& imitatione ſimulatum. At. 223 b, Si- mulare.)(Animo ſentire aliquid.& Ep. 172 a, Tu enim à cer to& uero ſenſu iudicas,
SIMVLTA S, tis. inimicitia. pro Cl. 35 b, Cluentius à matre
habebat ſimultates.& pro Pla. 275 b, Is ſimultates, quas me cum habebat, depoſuit. pro Flac. 163 a, An fimultates neſcio Tuas cum libertis ſuis Flaccus exercet? Epi. 1§5 b, Cum quo
imultates tibi non fuiſſent. Attic. 228 b, Gerere ſimulratem cum aliquo. pro Pom. 17 b, Multas ſimultates partim obſcu
ras, partim apertas ſuſcepi. Ep. 45§ b,& ad Her. 17 a,& Att. 33
b, Vetus noſtra ſimultas. At. 52 a, Simultatem humaniſsimè
deponere. Quin. Fra. 293 b, Ex quibus nonnullas fimultates
cum magna mea lætitia ſuſceptas habemus.
SIMVL ut. ſimulac. Tuſc. 210 a, Simul ut uelle cepiſſent. SIN. uel ſi. Atti. 1z: a, Si mihi ueniam quam peto, dederit, utar
conditione: ſin minus, impetrabo aliquid à meipſo. Qu. Fr.
3u1 a, Si perficiunt, optimè: ſin minus, ad noſtrum Iouem re-
uertamur. Atti. zu b, Ego ut conſtitui adero, atq; utinam tu quoq; eodẽ die: ſin(quid enim multaò?) utiq; poſtridie. Offi.
58 b, Sin autem id non ſit eiuſmodi,&c. id eſt, ſi. Epi. 27 b, Si
erit ciuitas,&c. ſin non erit,&c. Ep. 18 4 a, Si abeſtis,&c. ſin, &c.& 261 b, Si potes,&c. ſin planè non potes,&c. pro S. R. 41a, Sin id actum eſt, ut,&c. tum uerò,&c. I. C. 99 b, Educ tecum omnes tuos: ſi minus, quàm plurimos.
SINB. expers, uacuus. pro Seſ. 19 b, Omnes certatim de mea
ſalute, ſine ulla uarietate dixerunt. Qu. de Pet. 209 a, Homo iners, ſine officio, ſine ingenio, cum infamia, nullis ſeprus
amicis. pro Cæl. 54 a, Homo ſine re, ſine fide, ſine ſpe, ſine ſe- de, ſine fortunis,&c. in V. 32 a, Dicam ſine cunctatione quod fentio. de Ora. i0⅓ a, Hæc enim ars ſine controuerſia magna
eſl. de Na. 64 b, Chryfippus homo ſine dubio uerſutus. Of.
55 b, Sine ullo errore& abiecta omni cunctatione. Atticum 169 a, Conſilium noſtrum ſpero uacuũ periculo fore. Item:
Vir expers conſilij& ingenij. Item: Remoto ioco,& extra iocum.
SINGILLATIM. ſingulatim. de Inu. 52 b,& 60 a, Singilla-
tim unamquamq; rem attingere.& 61 b, in A. 78 a, Ciuitas
non ſingillatim, ſed prouincijs totis dabarur. SINGVLARIS, re. unicus, maximè rarus, ſummus, inaudi-
tus, incredibilis, diuinus. de Vn. 19 7, Singularem deus hunc
mundum atq; unigenam procreauit. de Orat. ↄ9 a, Antonij
incredibilis quædam& propè ſingularis& diuina uis inge
nij.& ¹4 4 a, Incredibilis& ſingularis amor in aliquem.&
Att. 231 a, Singularis& incredibilis uirtus. Ep. 223 b, Singu-
laris& propè incredibilis fides. Poſtq. 205 a, Singularis&
præſtantiſsima uirtus P. Lentuli. pro Pomp. 4 b, Singularis eximia; uirtus Pompeij. I. V. 194 b, Sunt quædam in me fin gularia, quæ in nullum alium conuenire poſſunt. ad Her. 15 b, Non uulgare, ſed ſingulare maleficium.& 26 a, Singula- ris pœna. de Inu. 76 b, Beneficium ſingulare.)(Beneficium uulgare. I. C. n0 a, Primùm quòd mihi gratias egiſti ſingu- laribus uerbis,&c. contra Rul. 85 b, Singularis homo priua-
tus, niſi magna ſapientia præditus, uix facilè ſeſe continet. pro Syl. 167 a, Sed ita tulit caſus, ut tum communi ambitio
nis inuidia, tum ſingulari Antronij odio euerteretur.& Ep.
10 b, Communi officio, non aliquo fſingulari beneficio. de
D. 128 a, Qui animo atq; ingenio fingulares. Ep, 240 a, Ani-
mus ſingularis,& opera præcipua. Ep. 220 b, Ago tibi gra-
tias fingulares. Ep. b b, Rutilium& fide& animo ſingulari. de in. 138 a, Homo fingulari nequitia præditus.& ad Her.
18 a, Ab omnibus unicam maliciam cognoſci. de Cl. 192 b, Summus& fingularis uir. SINGVLARES, pro fingulis. Aca. 44, Quintum genus eſſe dicunt, è quo aſtra ſunt, mentes ꝗ́; ſfingulares: id eſt, ſingulas
uel fingulorum.
SINGVLARIE pro fingulariter, quaſi unicè, teſte Chari-
ſio lib. 2.
SINGVLA RITE R. unicè, fimpliciter,& ſingulari modo.
8 J 1278 M. Dupliciter& bipartitò. ad Her. 4 a,I. V. 132 a, Quem 25 in quæſtura mea ſingulariter dilexiſſem. SINGVLATIM, fingillatim. I. V. 66 a, Quæ ſingulatim& diu collecta ſunt, uno tempore uniuerſa perdere.& 63 b, Singulatim unicuiq; reſpondere. L. Diu. L. Singuli. SINGVI. Horum. quiſq;., unuſquiſq́;. de Ora. 262 b, Refert etiã qui audiant, frequentes, an pauci, an ſinguli. Or. 219 b, Sæpe ſingulis utendum eſt, plerunq; binis, non ferè ternis ampli- us. I. V. 263 a, Non modò plures, ſed ne ſinguli quidem poſ- ſint accedere. de Orat. 161 b, Veteres cum circuitum uerbo- rum facere non poſſent, terna aut bina, aut nonnulli ſingu- la etiam uerba dicebant.& ibid. Dixi de ſingulorum laude uerborum, dixi de coniunctione eorũ,&c. de In. 67 b, Cùm ex ſingulis, tum ex coniunctis argumenta naſcuntur. cont. Rul. 66 b, Itaq; me non fingulæ uoces præconũ, ſed una uo- ce uniuerſus populus conſulem declarauit. I. C. 121 a, Qui ſingulas uniuſcuiuſꝗq; domos,& hoc uniuerſum reip. domi cilium delere conati ſunt. Antequam. 192 b, Beneficia quæ
ſingulis priuatimq́; dantur.)(.Vniuerfis.& 193 a, Neq; ue-
rius à fingulis quàm ab omnibus repetere officij premium & fructum. de Fi. 73 b, Singula potius, quàm omnia. de Or.
3 a, Pont. Ma. res omnes ſingulorum annorum mandabat
literis. de Or. 217 b, Duo extremi chorei ſunt: id eſt, o ſingu- lis longis& breuibus, de Nat. 43 b, Quod efficitur in cœlo ſingulis diebus& noctibus.& 45 a, Sol binas in fingulis an nis reuerſiones facit.& Att. ⸗0 a, Quotidie uel porius in dies ſingulos breuiores literas ad te mitto.& 64 b, Singulis die- bus uſq; ad Cal. facere aliquid: id eſt, quoridie. pro Mur. ¹29 b, Qui ſingulis diebusediſcendos faſtos populo propoſuit. de Cl. 196 b, Vix ſingulis ætatibus bini oratores laudabiles
conſtiterunt. de Or. I5 b, Vix autem fingulis ęratibus ſingu-
li oratores tolerabiles inuenti ſunt. pro S. R. 33 a, Etenim in ſingulis rebus eiuſmodi materies eſt, ut fingulos dies poſ- ſis conſumere. de N. 16 a, E'gregibus epheborum, uix fingu li reperiuntur pulchri. de Cl. /83 a, Vt cauſæ ſingulæ defen- dantur à pluribus. Poſtquam. 210 b, Vobis ſingulis,& agam gratias uniuerſis. pro D. 222 a, Hoc ferre ciuitas poteſtè ut ſinguli ciues fingulis uerſiculis è ciuitate tollantur. Poſtq. 202 b, Sic ulciſcar facinora ſingula, quemadmodum à qui- buſq; ſum prouocatus, de N. 77 a, Dij nec agellos ſingulo- rum, nec uiticulas perſequuntur.& de Or. 109 a, Cæterę fe- rè artes ſeipſæ per ſe tuentur ſingulæ. Qu. F. 323 b, Comitio- rum quotidie finguli dies tolluntur obnunciationib. Epi. 259 a, Ego fingulos Euripidis uerſus, fingula eius teſtimo- nia puto. de Pini. 68 b. Illi ſingulis finibus utuntur. Epi. 6 a, Difficile eſt dictu de ſingulis. At. 15z a, Cęſar legiones ſingu- las poſuit Brunduſij, Tarenti, Siponti. Atti. 11 b, Sanè com- modè Pompeius diſtribuit binos fingulis patribus familia rum. Q. Fr. 316 b, Candidati H-S. CCCC. in ſingulos apud M. Catonem depoſuerunt. in Ve. 135 a, Deſcribebat Cenſo- res binos in ſingulas ciuitates.& 134 a, Lex eſt quæ in an-
nos fingulos Iouis ſacerdotem ſortitò capi iubebat. in C.
98 a, Creſcit in dies ſingulos hoſtium numerus: id eſt, quo- tidie. cont. Rul. 72 b, Stipatores ducentos in annos ſingu- los conſtituit.& 28 a, Et in eo agro dena deſcrip ſit in ſingu los iugera. Ep. 100 b, Singulæ,&c. binæ,&c. Off. 39 a, Singu- li.)(„Vniuerſi, multitudo. Epi. 87 b,& de Fi. 58 a, Singula.)(. Vniuerſa. de Leg. 165 b, Plures deorum omnium, ſinguli ſin- gulorum ſacerdotes ſunt. Attic. 37 a, In dies ſingulos ſtudia hominum in nos augentur. de Na. 59 a, Quæ fi ſingula uos fortè non mouent, uniuerſa certè tamen inter ſe coniuncta atq; connexa mouere debebunt.& ibid. Nec uerò uniuerſo generi hominum ſolum, ſed etiam fingulis à dijs immorta- libus conſuli& prouideri ſolet.& ibidem: Dij ſeparatim ab uniuerſis, ſingulos diligunt. At. 93 a, Scaptius centeſimis renouato in ſingulos annos fœnore, contentus non fuit. Offic. 38 b, 39 a, Quæ ſi pop. Rom. acciderunt, quid debent putare ſinguli? I. A. 205 a, Quantam pecuniam militibus in ſingulos Cæſar pollicitus ſfit, tantam dari placere. de Vn. 202 b, Er ſingulos adiunxit ad ſingula. de Fini. 96 b, Sin gu- lis addere.
SINGVLTVS, tns. gemitus: etiamſi aliud eſt ſfingultus, ta-
men propinqua ſunt. Poſtquam. 199 b, pro Plan. 275 b, Non modò lachrymulam, fed multas lachrymas& fletum cum ſingultu uidere potuiſtitt.
SINISTE R,, um. de Di. 125 b, Quanquam haud ignoro quę bona ſint, ſiniſtra nos dicere, etiamſi dextra ſint: ſed certè noſtri ſfiniſtrum nominauerunt, externi dextrum.
SINISTR 3,. læua, de D. 98 a, Cur à dextra coruus, à finiſtra cornix faciat ratum. I. A. 207 b, Aſpicite à finiſtra,&c.
SINISTRA), aduer. Acad. lib. 4. Suprà, infrà, dextraà, ſiniſtrà, antè, poſt.
SIN O, näs, ſiui, ſtum. permitto, patior, fero, locum do. pro Pl.
277 b, Qui ſenatum ſenatui parère non ſiuerunt.& Epiſt. Hh 2 78 a,

1279§ 1 78a, Nec uertere à miſerijs cogitationem inunt. de Fini. 60 a, Improbitas nunquam ſinit eum reſpirare.pro D. 231 b, Tu ſororem tuam uirginem eſſe non ſiuiſti. I. A. 237 b, Non ſiue runt. Qu. F. 312 a, Cato concionatus eſt, comitia haberi non ſiturum. pro Ce. 297 a, Non deieci, ſi non ſiui accedere. I.C.
9 b, Non feram, non patiar, non ſinam. de N. 63 a, Nec mi- hi das reſpondendi locum. Item: Quid frumentum corrum pi pateris? Attic. 82 a, Nullos honores mihi niſi uerborum, decerni ſino.
31NO R. ſineris. permittor. pro Seſt. 23 a, Accuſare eum mo-
deratè, à quo nefariè accuſatur, per ſenatus autoritatem nõ eſt ſitus. b SINOPE,pes. urbs Ponti. I. V. 94 a, pro Pom. 7 b. SINVESSAcæ. urbs. At. 152 a. SINVESSANV S. Ep. 196 a, Sinueſſanum diuerſoriolum. SINV 8, nus. gremium, complexus. Pro Po. 10 b. Maris omnes ſinus atq; Portus. IJ. V. 265 b, Illi qui ſinus quoſdam obſediſ- ſe maririmos dicuntur.& 241 b, Vbi primum ex alto finus ad urbè inflectitur. At. 255 a, Duo finus fuerunt, quos tranſ- mitti oporret. J. V. 266 a, Cedo mihi ex ipſius finu literas. de L. 183 a, Vt ſinus& gremium quaſi matris mortuo tribuere tur. Qu. P. 314 a, Ceſar mihi crede in finu eſt, neq; diſcingor. Att. 38 a, In ſinu ac familiaritate adoleſcentis.& pro Cæl. v a, E finu gremio q; patriæ abſtrahi. Epi. 235 a, Iſte uerò ſit in finu ſemper& complexu meo. I. C. 109 a, Poſtremum genus eſt de delectu Catilinæ, imò uerò de co mpleru eius ac ſinu. I. V. 81 b, Calumniatores de ſinu ſuo appoſuit. Tuſcul. 228, Conſurgere in Kinum alicuius: id eſt, tanquam in portum.
de N. 47 a, Et draco conficiens ſinus è corpore flexos. Atti- 277 b, Bibulum nolt dimittere ex ſinu tuo. Item: Aetolia pro
cul à barbaris diſiuncta gentibus in finu pacis poſita, me-
dio ferè Græciæ gremio continetur
SIPARIV M, rij. uelum quo ſcena obtendebatur, aulæum. de Pro. 72 a, Piſo cum Gręcis iam in orcheſtra helluatur, antea
poſt ſiparium ſolebat.
S12ONTINVS,4, um. à Siponte opp. contra Rul. 80 a, Niſt mauultis in Sipontina ſiccitate collo cari.
81 QVANPO. de Or.97 3, Si quando in dicendo ſcriptum attulerit aliquid. de Inu. 69 a, 81 quando hæc incidunt. de Cl, 195 a, Ex qua ſi quando opus fuerit, excitet,&c. de Am. 100 b, Itaq; ſi quando extitit.
81 QVID. Att. li.z. Si quid in te peccaui, ac potius, quoniam
eccani. Att. lib. 1, Et nebulonem illum, ſi quo pacto potes, exiſtis locis amoue. At. ꝛ, Si qui alij.& Iib. z, Si qui ea de cau fa uenerunt. Ep. lib. 15,8i quæ ſunt onera.
810VIDE M. quoniam quidem, quippe fi. de Cla. 168 a, Vi- desene quàm ſerò eloquentia prodiderit in lucem: ſiquidẽ, &rc.& Tuſ. 148 b, Antiquiſsimum à doctis eſt genus poeta- rum, ſiquidem Homerus fuit ante Romam condiram. J. C. 105 b, O fortunatam remp. ſiquidem hanc ſententiam eiece rit. pro l. 14 9 a, O morem præclarum, quem Amaioribus accepimus, fiquidem teneremus.& 154 a, O paſtores,&c. ſiquidem,&cc. Epiſt. 332 a,& 43 b, Gratulor Baijs nofftris, fi- quidem ut ſcribis, ſalubres repentè facxę ſunt. Ep. 19 5 a, Ro- bur& ſoboles militum interijt, ſiquigem quæ nunciantur uera ſunt. Orar. 204 b, Siqui dem eorum eſt gemmare uites. Att. 34 a, Quare non ixeras tua induſtria, quod uereris, ſed ſed præclarè ponitur, ſiquidem id egiſt, ut ego delectarer. Par. 120 a, Etiam ne in minimis rebus?ſiquidẽè rerum mo dũ
fingere non poſſumus, animorum modũ tenere poſſumus.
81 QGVO. At. u8 b, Eas ſi quò ille miſit, in publico,&c.
SIRENES, num. marinalut eſt in fabulis) monſtra. de Fr. 136 a, Quæ de Sirenum cantibus Homerus finxerit, neq; enim uocum ſuauitate uidentur, aut,&c.
§18. L. Sodes. pro S. R. 26 a,Age nunc refer animum, ſis,&c.
S1SAPO. oppidum in Hiſpania. I. A.169 b, Tanquam Ssiſapo nem. prouerb.
818 T O; ſtis. exhibeo. At. 5⁊ a, Fac ut re ante Cal. Ian. ubicunq; erimus, ſiſtas.&69 b, Te uegetum nobis in Græcia ſiſte. I. V. 108 a, Remp. ſiſtere non poſſe. Off. 61 a, Vas factus eſt al- tereius fiſtendi, ut ſi ille non reuertiſſet ad diem, morien- dum eſſet ſibijpſi. pro Q.5 a, Itatamen diſcedunt, ut idibus Septembribus P. Quintium ſiſti Sex. Alphenus promitte- rer.& ibi. Venit Romam Quintius, uadimonium ſiſtit.& 12 a, Alphenus promittit Næuio ſiſti Quintium.
S1SNPHV S, phi. perſona poerica, de quo homine Vir. Aen. 5 lib. Tuſc. 150 a, Siſyphus uerſat ſaxum.
S1 TE LL.A, læ. ciſta, in qua colligebantur ſuffragia. de Nat. 22 b, pro Cor. apud Aſcon. Ped.& de N. lib. i.
S1TTYBAE, arum. membranulę, quarum integumento libri
à pulueris temporisq́; iniuria diutius integri cõſeruantur.
Actic.58 a, Bibliothecam mihi tui pinxerunt conſtructione
& ſittybis.
51TIENS, tu. cupiẽs. Tuſ. 231 b, Ego eo grauius ardentiusq́;
S 1 1280 ſitiens uoluptates.& pro Plan. 261 b, Oeinde fitientem me uirturtis tuæ deſeruiſti.
SITIENTERauidè. Tuſ. z: 4, Nec fitienter quid appetẽs.
SITILO, ti. Qu. E. 320 a, Ipſi rontes iam ſitiunt.& Orat. 204 b, Gémare uites, ſitire agros. I. P. 92 b, Ipſe cum paueis ad por- tam ſitiens perueni. L.A. 198 a, Etenim aderat L. Frater, qui
. ⸗ 8 4 ſanguinem noſtrum ſitiebat. Qu. Fr. 235 b, Nec honores fi- tio, nec deſidero gloriam.
SITI8, tu. de F.56 b, Cum cibo& porione fames fitisq́; depul ſa eſt.& Tuſc. 150 a,& 66 a, Siti enectus Tantalus. Pa. u b Nunquam expletur nec ſatiatur cupiditatis ſiris. de Se. 82 3, Literas græcas fic auidè arripui, quaſi diuturnam ſitim ex- plere cupiens. I. A. 198 a, Ipſe declamauit ſitim quærens.
S1TVS,, um. poſitus, locatus. I. V. 225 a, Qui locus quòd in media eſt inſula ſitus, umbilicus Siciliæ nominatur: id eſt, nemus Ennenſium.& de N. 9 a, Vim diuinam in natura ſitã eſſe.pro D. 216 a, Spes ocij& concordiæ in meo reditu ſita uidebatur. Tu. 235 a, Quid tu in eo ſitam uitam beatam pu- tas?Ant. 19 4 a,In eorum poteſtate ſita ſalus noſtra eſt.& Ac. 10 b, Afſenſio, quæ in noſtra ſita eſt poteſtate. pro Mu. 144 4, Huius rei poteſtas omnis in uobis ſita eſt iudices. At. 108 a, S1 pugnandum eſt, quo tempore in caſu, quo confilio in tẽ- pore ſitum eſt. de D. 85 b, Qui lituus ſitus eſt in curia Salio-
rũ. Offi. 2 a,In officio colendo ſita uitæ eſt honeſtas omnis. Ep. 19 b, Vel quòd excelſo& illuſtri loco ſita laus tua ſit. pro Ar. 155 b, Huic profectò ipſi quãtum eſt ſitum in nobis, opẽ feremus. de Or. u14 a, Hæc enim ſita ſunt ante oculos. Tuſc. 246 b, Obſcœnas uoluprates faciles, communes in medio
ſit as eſſe.& 14 8 b, Summam eruditionem Græci ſitam cen- ſebant in neruorum uocum⅞; cantib. Aca. u a, Vhi uirtus, ſi nihil ſtum eſt in ipſis nobis? de Fi. 60 b, Eſt autem ſitum in nobis, ut,&c. de D. 126 a, Eo lo co, ubi nũc fortunæ ſita ædes eſt. de Fat. 148 a, Si cauſa appetitus non eſt ſita in nobis, ne ipſe quidẽ appetitus eſt in noſtra poreſtate. de Le. 181 b, Hic eſt ille ſitus,&c. nã ſiti dicũtur hi qui conditi ſunt. de Le. 182 a, C. Marij ſitas apud Anienè reliquias diſsipari iuſsit Sylla. 8ITVS, tus. pofitio. cont. Rul. 74 a, Vrbs& natura,& ſitu,& deſcriptione ędificiorum. de D. 137 a, Oppidorum ſitus. Tu. 153 a, Terre ſitus, forma, circũſcriptio. I. V. 240 b, Syracuſarũ hic ſitus atq; hæc natura eſſe loci cœliq; dicitur. Ac. 16 a, Eiꝰ? loci quem incoleb ant, ſirus. J. V. 200 b, Ciuitas ſitu, mœnib. porruq; ornata.& 227 b, De Syracuſis, nã& ſitu eſt cõmunt to, tũ pręclaro ad aſpectũ. de N. 57 a, Figura ſitusq; mẽbro- rũ.& Ac. 30, Situs partiũ corporis. Ac. 6 b, Et ſitus earũ rerũ, quas intuemur,&c. de D. 128 b, Plus terrarũ ſitus, quàm lunę tractus ad naſcendũ ualere. Q. Fr. 317 b, Quos tu ſitus, quas naturas rerũ& locorũ, què uerò ipſum imperatoréè habes?
S1T VS, tus. illuuies, ſordes, ſqualor. Tuſc. 196 a, Situ nidoris, barba pedore horri da.
SIVE. ſeu, uel. pro Se. 24 b, Venio ad comitia ſiue magiſtratu- um, ſiue legum placet. de D. 133 b, Siue ſic eſt, ſiue illo modo- Att. 120 a, Nil perturbatius hoc ab urbe diſceſſu, ſiue potius turpiſsima fuga. Q. F. 300 b, Siue tua natura paulo acrior, ſiue quædam dulcedo iracundiæ, fiue dicendi ſal,&c. de L. 169 a, Namillo loco libenter uti ſoleo, ſiue quid mecũ ipſe cogito, ſiue aliquid ſcribo aut lego.
SMYRNA uæ. urbs. pro Fl. 16: a, Cur non Pergamilsmyrnæ?
SMYRNAE V 8,, um. pro Arch. 189 a.
SOBOL. E S,l5. propagatio, proles. Ep. 165 a, Robur& ſobo les militũ interijt. Of. u b, Quæ propagatio& ſoboles ori- go eſt rerump. l. A. 171 a, Omnes ſoboles iuuentutis. de Ora- 157 a, Proles, ſoboles, effari, nuncupari. de L. 85 a, Cenſores
populi, ciuitatis ſoboles, familias, pecuniasq́; cenſento. pro Mar. 134 b, Propaganda ſoboles. 3
SOBKRIE. Offl. 21 b, Parcè, continenter, ſobried; uiuere.
SOBRINI, orum. qui quæ ue ex fratribus, uel fororibus, pa- truelibus uel conſobrinis, uel amitinis generantur. Offic. in b, Sequuntur fratrum coniunctiones poſt conſobrinorum ſobrinorumque, qui cùm una domo iam capi non poſsint, in alias domos tanquam in colonias exeunt.
SOBRIVS, a, um. ſiccus.)(. Vinolentus, ebrioſus. Ica. 14 a,& Tu. 252 a, Or. 205 b, Furere apud ſanos,& quafſ inter ſobrios bacchari uinolenrus uidetur. I. V. 162 a, Homines ſatis pla- nè frugi ac ſobrij. pro Cæl. 53 a, Sobrius uir.& de Ora. 121 a⸗ Sobrius orator.
S0CCVS, ci. Grecorum calciamentum, ut calceus Romano- rum: quo tamem etiam Romanæ mulieres utebantur. I. V. 127 a, Conſularis homo ſoccos habuit& pallium. de Orat- 154 b. Pallium quo amictus; ſoccos quibus indutus eſſet.
SOCER, eri. uxoris meæ parter. pro Seſt. 4ꝙ a, Ademit Albino ſoceri nomen mors filiæ. Att. 95 a, Ego dum Appium orno, ſubitdò factus ſum accuſatoris eius focer..
SO CIAI.IS, le. I. V. 57 b. Hæc lex ſocialis eſt.& in b, Lege iu-
dicioq; ſociali. S0CIATVS.

Pro Plan . nh dan. ten, Daen 1N. a 1281 8 O b 4 antes jam ergui SOCIATVS, a,um. de Am. in b, Solitarius.)((Coniunctus& Mos. z1. du wide ſociatus cum altero. A9t 4 he cna paui ah SO CIETA S, t. conſociatio, coniunctio, communio, com- dieba. haat Uuu 44 munitas, commercium, comitatus, pactio, fœdus, ordo. Of. lam. Taßd Nauas 4 b, Vt ſocietas hominum coniunctio q́ ſeruetur.& 6 a, San m cido K. aun cta ſocietas. L. Sanctus. de Fi. 107 a, Nati ſumus ad ſocieta- 166 1e nüinefimaßi, tem communitatemꝗ; generis humani. Offl.; a, Ratio, qua unurectn be ſocietas hominum inter ipſos,& uitæ quaſi communitas da 2.(upidnatugge, alh continetur. Of. 5 b,& 31 a, Defendere hominum inter homi- amripui, quaſich dned nes ſocietatem. pro D. 218 b, Dirimere ſocietatè. de Cl. 16 5 b Dſe declainadiutmadſih AC.P 129,246 5, er10Cra.A 81.1650, ocar uitſtim ead Vir egregius coniunctiſsimus mecum cõſiliorum omnium us. 1.N.n Lil na ſocietate. Of. iz a, Societas qusę cũ rep. eſt unicuiq; noſtrùm, umdilicus dich dcue de N. 50 b, Pinna cum ſquilla quaſi ſocietatem init compa- de N.) aNin diuin manr, randi cibi. de Or. 8% b, Miſſos facio mahen aticos nuſioo⸗, ocn concordieinn dan I&c. quorum artibus iſta ueſtra dicendinis, ne minima qui-
dẽ ſocietate coniungitur. pro Q.2. b, Facere ſocietatẽ omni a— ſitaſal abena um rerum cum aliquo. pro§. R. 21 b, Coire ſocieratem. I. V. unodacn9, 278 a, Sancta religio ſocietatis. pro Rab. 9§ a, Coire ſocieta-
Ainrütaeſtone dro- tẽ periculi cum aliquo, uel ſalutis, uel laboris. Ep. 4 b, pro a m nodis kiaettida aug P duo,— p.7 4 b⸗ Pp
nid tu in co ſitam u nina
tempore in isgugeai S.R.34 d.Nullam beietasenn ned; Keleris⸗noq premij um 6b, Qu tuun ehe ullo coiui, de Ar. 253 b, Clodius nefarias cum multis ſcelerũ ſraui 3 nanuii 8 pactiones ſocietates q. conflauit. I. C.104 a, Latrones ſcele- aKoKiluße lechoncumn rum fœdere inter ſe, ac nefaria ſocietate coniuncti. I. A. 255 S am ocoſtaluntute a, Inire ſocietarem omnium rerum cum aliquo. pro Q. 32a, . Fuatum edütumi nh 6 Nec ſocietas tibi quicquam debet, nec priuatim Q. debuit. fler mim üta lunt antocu Pro Mur. 140 b, Quid ſi omnes ſocierates uenerunt?pro Pl. luptates aciie, vamusan 265 b, P. Craſſus maximarum ſocietatum autor, plurimarũ mam erudirionem Graiiiann. magiſter. pro Seſt. ↄ b, Societas uectigalium. pro Do. 242 a,
1ocum. cantid. Kcana ſh Omnes ſocierates,o mnes ordines, I. A. 177 a, Nulla ſocietas nodinide Ri.bob, Fkautmin oprimis ciuibus cũ importuniſsimo hoſte fœdere ullo con aEoloco abi— firmari porteſt. Off. b, Gradus ſocietatis hominum Off. 6½ af appetitus non lann b, Societas, quæ latiſsimè patet.& ibi. Societas interior uel in oſtra patetasdeleüdi propior eorum, qui eiuſdem generis ſunt.& 62 b, Societas hcürur hi— inter homines coniuncta. pro Q. 14 a, Coire ſo cietatem uo Wienirelcuin üüGomdir luntariam cum aliquo. Of. 5 b, D euincire hominũ inter ho- .1 Pandlhh mines ſocietatem. de Fa. 14° b, Cũ hoc genere philoſophię, „ da., Nödt Lrar i quod nos ſequimur, magnam habet orator ſocietatem. I. A. um de D.3„Oppicomnimn 165 a, Vtinam Cn. Pompei cum C. Cæſare ſocietatem nun- da, Grcüſcriptio. I.. 40d ranii uam coiſſes. de Am. in a, Quę ſi quos inter ſocietas eſt, aut ura eſſe loc cœliq; dictm ſengy Mhur.de Le. 160 b, Prima homini cum deo rationis ſocietas. „Srus.I..:00b,Cuituſtugeid& 161 a, Hominum ſocietas inter ipſos& coniunctio.& 184 „5b De Syracuſis, ni&fnchdm a, Diſficillima illa ſocietas grauitatis cum humanitate. ectu. de N.7* Pguraſtuimhn S0 CIO, N. coniungo. pro Pl. 275 a, Cũ uel periculũ uitę tuæ Hücorpofis. A. 5b Ettwerin. mecum ſociare uoluifſes. de Leg. 162 a, Omne genus huma- D udb Plusterrrüſtsqumg num in ſe ſociatum eſt.& pro Fl. 150 b, Quid ſi teſtiũ ſtudiũ alere. Lkrxy dsminſu cum accuſatore ſociatum eſtide Or. 154 b, Sapientiam cum .at uerd pium imperniiie eloquẽtia ſociare. de 85.127 b, Cœtus hominũ iure ſociati. * quulot. Tuſe aiasimiin 80 CIV 8,a, um. conſors, particeps, gregalis. Ep. 16 b, Me qui- d dem certè tuarum actionum, ſententiarum, uoluntatum,
1„ dcomitit uemt rerum deniq; omnium ſocium comitemq; habebis.& ¹32 a, d. enio—. 17. 8 1;.) 3 zcedhfueilom b Cuius füuͤgientis comes remp. recuperantis ſocius eſſe de-
de Daz b Suuet
lſccſaeae beo. de Cl. 16 8 a, Eloquẽtia pacis eſt comes omnium, ocijã, auius hocad arde diſceſuſeng— 4 P Oc¹Id,
ſocia.pro Fon. 284 a, Vitę ſocia uirtus, mortis comes gloria
2 Uoah- 4.— .J00— fuiſſet.& 283 a, Socius ac particeps fortunarũ.& de Cl. 165 iracuadir, fiue dhi imii a, Socius ac conſors glorioſi laboris. At. 232 b, Vulgò opinio denter uti loleo, lut qur hominum ſocium me aſcribit tuis laudibus. de Orat. 105 b,
Duæ artes inter ſe pares,& eiuſdem ſociæ dignitatis.& ο b, Poeta oratori multis ornandiſ generibus ſocius ac penè par. de Orato. 87 a, M. Antonius homo& confiliorũ in rep. ſocius. IJ. A. 179 b, Quos ſocios ad epulas habere nemo uelit.
nido aut lego.
90 Arch 194 akuöwth
nrauuire
ar oropa pro Fl. 14 6 3, L. Flaccus ſocius atq adiutor conſiliorũ peri- ad Erfnwrmin 4.& Arti. ⁷9 3, Culpæ ſocius. Anr. 96 b , boles iuuem dis culorum d; meorum.& Atti. 179 a, Culpæ ſocius. Ant. 196 b, „Omaes! aridel-i5. Teq; particeps cõnubij, ſocia regni regina Iuno. pro D. 219 fanamnihe S cnln, a, Fideliſsimus ſocius ad comparandam aliquam rem.& les amilas? 223 b, Is mihi ſocius atq; amicus ſemper fuit. Att. 173 a, pro au ſoboles. odri auiue. Q= b, Adiungere aliquem ſibi ſocium. Off. 5 b, Qui iniuſtè — udbmidchf impetum in quempiam facit, is quaſi manus uiolenter ui- ar ae ex rath u detur afferre ſocio. in V. 158 a, Socij putandi ſunt, quos inter gniszuel amitin 3 oddönn 5 res communicantur. pro Qu. 16 b.Edere ſibi aliquem ſoci- aiuachones a lnon um. pro S. R. 37 b, Qui ſocium fallit, in uirorum bonorum 99 anade oum 1 1 numero non eſt habendus. pro S. R. 37 b, Nouem homines 1 in col aias exeul.u honeſtiſsimos, eiuſdem muneris, legationis, off cij, manda- b 6 wolenmauujari⸗ rorumꝗ; ſocios induxit, decepit. in A. 169 a, Cum tu tamen
4 adſanobeec ninslu nocte ſocia,&c. pro Mar. 33 a, Semper mea conſilia pacis& ocij ſocia, non belli& armorum fuerunt.
mden drius uie PRO acio, formula iuris eſt, qua fignificatur actio, iudiciumꝗ́; Crl. po ſocietatis, ſi quis ſocium fraudaſſet. pro Fl. 155 a, Nicomedes ute danl qui& furti,& pro ſocio damnatus eſt. pro Qu. 2 b, Arbitrũ acaleiamen malieresu 94 pro ſocio condemnari.. m Soau puiref 1 ud SOCORDI A, diæ. ſtupiditas. ad Her. 13 a, Philoſophia uitan 90 ſoccos uibusl 4 131 V da eſt, affert enim ſocordiam atꝗq; deſidiam. aus, loc 3d Ades N SOCO RS, dis. ſtupidus. de Clar. 186 b, Nam M. Glabrionem
ſocors ipſius natura negligensq́; tardauerat.& de Nat. 2 a, Homines non ſocordes. 2
—
8 O 12 82
80CRATE S, us. de Fin. 64 a, Socrates, qui philoſophiæ pa-
rens iure dici poteſt. de N. 59 b, Aca. 41 b, Socrates princeps Philoſophorum. de Diu. 105 b, Eſſe diuinum quo ddã, quod Socrates dæmonion appellat, cui ſemper ipſe paruerit, nun quam impellenti, ſæpe reuocanti. de Cl. 192 a, de Or. 104 b, Ironia illa, quã in Socrate dicunt fuiſſe. Of. 22 a, De Græcis autem dulcem& facetum, feſtiuiq́; ſermonis, atq; in omni oratione ſimulatrorem, quem uvaæ Græci nominauerunt, Socratem accepimus. de N. d. i, Socrates apud Xenophontẽ formã dei quęri nõ oportere, eundemꝗ́& ſolem& animũ eſſe ait,& modò unum, tum plures deos. Tu. lib. 5, Socrates Archelaum, Anaxagoræ diſcipulum audiuit. ibid. Socrates Primads philoſophiam deuocauit è cœlo,& in urbibus col- ocauit,&c. 2, Socrates hanc uiam ad gloriam proximam& quaſi compendiariam dicebat, ſ quis id ageret,&c. de Diu. li., Socrates quum apud Delium malè pugnatum eſſet, La- chete prætore, fugeretq́; cum ipſo Lachete, ut uentum eſt in triuium, eadem qua cęteri, fugere noluit. de Di. li.-, Socra tes cùm impijs ſententijs damnatus eſſet, æguilsimani- Mdixit 1. Ac. ed. 2. li.=, Socrates ab Apolline omniũ ſapientiſsimus dictus. de Sen. Demonſtrabantur mihi præ- terea quæ Socrates ſupremo uitæ die de immortalitate ani morũ diſſeruiſſet, is qui eſſet ſapientiſsimus oraculo Apol- linis iudicatus. Ac. ed. 2. li., Socrates apud Platonem& Ne- nophõtem ita diſputat, ut nihil affirmet ipſe, refellat alios. Ac. ed. 2. li. 2, Socrate s primus philoſophiæ moralis author fuit. Aca. ed. i. lib. 2, Socrates, quum ei uiſum eſſet nihil ſciri poſſe, excepit unum tantùm ſeire ſe, nihil ſe ſcire, nihil am- plius. 8 At. Socrates pedem porta non extulit, quum trigin ta tyranni eſſent. 2 de Le. Nec enim ullum hoc frigidius flu men attigi, quum ad multa acceſſerim, ut uix pede tentare id poſsim, quod in Phedro Platonis facit Socrates. de Diu. lib., Socrares Xenophonti conſulenti, ſequeretur ne Cyrũ? Et noſtrum, inquit, humanum eſt conſilium: ſed de rebus& obſcuris& incertis ad Apollinem cenſeo eſſe referendum. Tu. li. 5, Socrates quum interrogaretur, cuiatem ſe eſſe dice ret? Mundanum, inquit: totius enim mundi ſe incolam& ciuem arbitrabatur. Tuſ. li.5, Socrates in pompa, quum ma gna uis auri argentiq́; ferretur, Quàm multa non deſidero, inquit. Orato. Eſt enim quaſi in extrema pagina Phædri his ipſis uerbis loquens Socrates, Adoleſcens etiã nunc àò Phæ-
dre Iſocrates eſt:ſed ad de illo augurer, lubet dicere. Quid
tãdem, inquit ille? Maiore mihi ingenio uidetur eſſe, quàm ut cum orationibus Lyſiæ comparetur: præterea ad uirtu- tem maior indoles: ut minimè mirum futurum ſit, ſi cum iam in manu mortiferum lllud. te. ita eſt, ut non i, uar aſcendere. de Pi. li.i, Socrates uoluꝑtatem nullo loco nume rat. Tuſ.qu.li.ʒ, Quum Socrates Alcibiadi perſuaſiſſet, eum nihil hominis eſſe, nec quicquam inter Aleibiadem ſummo
xtate proceſſerit,&c. Tuſ. quæſt. lib., Sæcrates quum ꝑenè
⁸
loco natum,& quemuis baiulum intereſſe,&c. 2 de Or. So-
crates in ironia, diſsimulantiaq; longè omnibus lepòôre at- que humanitate pręſtitit.; de Or. Socrates rebus omnibus, omnium iudicio, quamcunque ſe in partem dediſſer, facilè princeps. Tuſ. li.i, Socrates ad iudicium capitis, nec patro- num quæſiuit, nec iudicib. ſupplex fuit, adhibuitq́; liberam contumaciam à magnitudine animi inductam, non à ſuper bia. de Di. li., Socrates quum Critonis oculum alligatum uidiſſet, quæſiuit quid eſſet: quum autem ille reſpondiſſet, in agro ambulanti ramulum adductum, ut remiſſus eſſet, in oculum recidiſſe.i de Di. Eſt apud Platonem Socrates, quũ eſſet in cuſtodia publica dicens Critoni ſuo-familiari, ſibi poſt tertium diem eſſe morienduũ, uidiſſe ſe in ſomnijs pul- chritudine eximia fœminam, quæ ſe nomine appellans, di- er Homericum quendam. ei erſum: Lerkia te Phrhiæ em. cabis. Quod ut dictum eſt, ſic ſcribitur cõ
tigiſſe. Brut. So crates, diſputandi quadam ſubtilitate ſophi ſtarũ inſtituta refellebat. 3 de Or. Socrates cuius ingenium uariosq́; ſermones immortalitati ſcriptis ſuis Plato tradi- dit, lireram nullam reliquit. 1 de Orat. Erat Athenis reo da- mnato, ſi fraus capitalis non eſſet, quaſi pœnę æſtimatio: ex ſentẽtia quum iudicibus daretur, interrogabatur reus, quã quaſi æſtimationem commeruiſſe ſe maximè confiteretur: quod quum interrogatus Socrates eſſet, reſpondit ſeſe me- ruiſſe, ut ampliſsimis honoribus& præmijs decoraretur, & ut ei uictus quoridianus in Pryraneo publicè præbere- tur, qui honos apud Græcos maximus habererur. 3 de Or. Socrates tapienter ſentiendi,& ornatè dicendi ſcientiam ſeparauit. de Fi. li.2, Socrates percontando atq; interrogan do elicere ſolebat eorum opiniones, quibuſcum diſſerebat, ut ad ea quæ ij reſpondiſſent, ſi quid uideretur, diceret. i de Le. Socrates execrari eum ſolebat, qui primus utilitatem à natura ſeiunxiſſet. Aca. ed. 1. lib. 2, Socrates uti ſolitus eſt ea Hh 3 diſsimu-
——— ———— ——*
————

1283 8 O
diſsimulatione, quam Gręci dowvdæs uocant, quando ſe ni- hil ſcire affirmauit. Ac. ed.. li. 2, Socrates de ſeipſo detrahés in diſputatione, plus tribuebat ijs, quos uolebat refellere. 1 de In. To. Socrates inductione plurimum eſt uſus, propre- rea quòd nihil ipſe afferre ad perſuadendum uolebat, ex eo quod fibi ille dederat: qui cum diſputabat, aliquid confice- re malebat. Ac. ed. 1 li. 2, Socrates& Plato tollendi ex eorum percipi poſſe. Tuſ. li. i, Socrates& Theramenes præſtantes uiri uirtutis&c ſapi entia gloria. Ac. ed. 2. li. ¹, Socratis omnis oratio tum in uir tute laudanda,& in hominibus omnibus ad uirtutis ſtudi- um cohortandis conſumeb
r Li, rerunHarietas,e memoria Glite nſecrata, p 9„Tul. q. li. 5. Socratem ipſum paren tem pPhiloſophiæ, Zeno, Latino uerbo utens, ſcurram Atti- cum fuiſſe dicebat, de Nat. D. Zopyrus phyfiognomon, qui ſe profitebatur hominum mores, naturasq; ex corpòre, ocu lis, uultu, fronte pernoſcere, Kupidum efle Socratem dixit & bardum, quèd iugula concaua nõ haberet, de Fat. SQcxa- tem ferunt, cùm uſque ad ueſperum contentius ambularet, quxſtumd. Slletex eO, quare id faceret reſpondiſſ 6, ſe, quo melius cœnaret, obſeruareamball. ndo famem, Tuſcu. lib.. Imitatus eſt homo Romanus& conſularis ueterem illũ S0 cratem, qui cum omnium ſapientifsimus eſſet, ſanctiſsim è- que uixiſſet, ita in iudicio capitis pro ſe ipſe dixit, ut nõ ſup plex aut reus, ſed ut magiſter, aut dominus uideretur êſſe iu dicum: quin etiam quum ei ſeriptam orationem diſertiſsi- mus orator Lyfias attuliſſet, quam, ſi ei uideretur, ediſcerer, ut ea pro ſe in iudicio uteretur, non inuitus legit,& com-
ris co
24 AII
modẽ ſeriptã eſſe dixit: ſed, inquit, ut ſi mihi calceos Sicyo-
1
nios attuliſſes, non uterer, q 2iles& apti ad pedem, quia nõ eſſent uiriles: ſic illam oratiènem diſertam ſibi oratoriam uideri, fortem& uirilem non uideri, 1 de Orat. O'Socrates, ò Socratici uiri nunquam uobis gratiam referã, 14 ad At. A Socrate omnis quæ eſt de uita& de mo- ribus philoſophia manauit, Tuſc. li. z. Plures ferè orti à S0- crate, quòd ex illius uarijs& diuerſis,& in omnem partem diffuſis diſpurationibus, alius aliu dapprehenderat, proſe- minate ſunt quaſi familiæ, diſſentientes inter ſe,& multum diſiunctę& diſpares, quum tamen omnes ſe philoſophi So craticos& dici uellent,& eſſe arbitrarentur,z de Ora. Quid dicam de Socratefcuius morti illachrymari ſoleo Platonem legens,z de Na. Vrgerent p ræterea philoſophorum greges, iam ab illq fopte& SePige Socrate, hihilte de honis rehu in nita nihi de malis. nilil de animi ꝑ ermorionihns- Mhil
—— omminò quxſiüille,i de Or.
S6 CRATICVS, ,um. Tuſ. 199 b, Etſi quem tuorum affe-
Aum moœrore uideris, huic acipẽſerem porius quàm aliquẽ
Socraticum libellum dabis? O fH. 2: a, Philoſophi Socratici. & Para. 116 b, Ariſtippus ille Socraticus non erubuit, quum eſſet obiectum habere eum Laida. 9 Fam. Xenophon Socra ricus, qui Socratis ſomnia ſcribit, quorum exitus mirabiles 6xtiterunt, i de D. Antiſthenes patientiam& duritiam in 80 cratico ſermone maximè ad amarat, de Orator. Socratici in utramq; quidem partem diſputare, ſed tamẽ ad extremum
liu dꝑtoxovæ ſententiam pronunciare ſoliti, 2z ad Att. Fue-
runr etiam alia genera philoſophorum, qui ſe omnes ferè
Socraticos eſſe dicebant, Ereticorum, Herilliorum, Megari corum, Pyrrhoneorum,&c.3 de Orat.
8OCRVS, crus. uxoris aut mariti mater. pro Cl. 24 a, Dinea,
uæ tum ei mulieri ſocrus erat. I. V. u3 a, Nihil de ſocru tua audiſti?& Ar. 138 a, Literæ Capuam allatæ ab Clo dia ſocru.
S8O DALI 8, lis. ſocius, etiãſi ſodalis ferè in re leuiore eſt. Epi.
191 a, Ego qui& ſodalis,& familiariſsimus Dolabellæ erã. A. 29 b, At hoc Anaximando populari& ſodali ſuo nõ per- ſuaſit. de Orato. 127 a, Ego pro meo ſodali, qui mihi,&c. de Sen. 36 a, Primaùm habui ſemper ſodales,&c.& ibidemb, Epulabar igitur cum ſodalibus omnino modicè. pro Plan. 268 b, de Nat. 76 a,& I. V. 95 a, Plancus in ſeditione habuit multos cupidos ſui,& gratioſos: quos ſitu ſodales uocas
officioſam amicitiam nomine inquinas criminoſo. 3
SO DALITAS, tis. coitio, collegium. pro Cæl. 42 b, Fera quę
dam ſodalitas,&ec. Qu. Fr. 09 a, ad Her. 2 a,S. C. factum eſt, ut ſodalitates decuriatiq́; diſcederent. in V. 9ↄ½ b, Officia ſo- dalitatis ab aliquo flagitare. pro Pl. 266 b, Ho neſta ſo dali- tas. de Sen. 86 a, Sodalitates me quæſtore conſtitutæ ſunt.
SODALITIV M, ¹. ſodalitas. pro Plan. 266 b, Lex Licinia,
quæ eſt de ſo dalitijs. in Sal. 274 a, Non ita eſt, ſed abijt in ſo dalitium ſacrilegij Nigidiani. ad Here. 40 a, Venit in ædes quaſdam, in quibus ſodalitium erat eodem die futurum.
S0DES. Orato.zu a, Libenter etiam copulando uerba iun- gebaͤt, ut ſo des, pro fi audes: fis, pro ſi uis. ad Atticum 103 b,
.
de hominum moribushihil de ratione uitæ- didicifſe nihil*
S O L,s. Phœbi fax, rota feruida ſolis, fi
8 0 1284
Tarteſiũ mihi adeunti urbem, iube ſades nummos curare- Snum præpotens. de
6
5
₰ .
Diu. 90 a, de Na. 39 b, Sol dictus eſt, uel quia ſolus ex omni- bus Fderibus eſt tantus: uel quia cum exortus eſt, oblcura- tis cæteris ſideribus ſolus apparet. de Vniuerf. 200 b, Deus ſolem quaſi lumen accendit ad ſecundum ſupra terram am bitum. de Orato. 159 b, Videmus ſol ur circumfera cedat ad brumale ſignum,& inde ſenſim aſcendit, in diuer- ſam partem. de Natu. 35 b, SoIV. diebus,& L X.& CCC, quarta ferè diei parte addita conuerſionem conficit annu- am. de Nat. d. 35 b, Sol qui aſtrorum obtiner principatum, & Tuſc. 162 a, Sol moderator& dux temporum. de Somn. 128 b, Deinde ſubter mediam ferè regionem fol obrinet dux,& princeps,& moderator Iuminum reliquorum, mens mundi,& temperatio, tanta magnitudine, ut cu ncta ſua Iu- ce luſtret& compleat. de Natura, 46 a, Solis magnitudine multis partibus terra ſuperatur. Academic. 20 5,& 32 b, S0- lem Mathemarici amplius duodeuiginti parribus confir. mant maiorem eſſe quàm terram. de D. no a, Sol maiorne quàm terra ſit, an uerò tantus, quantus uideatur. in Arat. Sol confiſtens in capricorno conuerrit curriculum.& ibid. Rota feruida ſolis. de Natur. 18 b. De ſole& luna, eorumq́;; motu.& 30 a, Solis acceſſus diſceſſusque.& 33 5,& 44 5,& 46 a, Solem eſſe calidum& igneum. de Som. 129 a, Sicut ſo- lem intueri nequitis aduerſum, eiusque radijs acies ueſtra ſenſus que uincitur. de Natur. 70 b, Soles multi à Theolo- gis proferuntur.& de D. 100 a, Cum duo uifi ſoles,& tres Iunæ.& cum ſolnocte uiſus eſt. de Nat. 28 b, Sol geminatus quo anno P. Afticanus ſol alter extinctus eſt. de Som. 127 a, Oum æras tua ſeptenos octies ſolis anfractus reditus que conuerterit. de Orat. 162 b, His de rebus ſol me illa admo- nuirt, ut breuior eſſem, qui ipſe iam præcipitans me quoque hæc præcipitem penè cuoluere co egit.& Tuſcul. 16 5 b, Oc- cidente ſoſe. I. V. 24 b, Nullus unquam dies tam magna turbulentad; tempeſtate fuit, quin aliquo tempore ſfolem eius diei homines uiderint. de Fi. 69 b, Qui ſolem(ut aiunt) nec occidentem unquam uiderit, nec orientem. prouer. At. 277 b, Simul cum ſole experrectus ſum. de Somn. 126 b, Ago tibi grates ſumme Sol, uobis que reliquis, cœlites. de Finib. 63 b, Si ea quæ dixi, ſole ipſo illuftriora& clariora ſunt. Offic.z8 b, Multa commemorarem nefariadn ſocios, fihoc /“
uno ſol quicquam uidiſſet indignius. L. Vmbraculum. Sol
multis partibus maior atque amplior, quàm terra uniuer- ſ3,2 de Natur. 63.& Academ. quæſt. dit. i. lib. 2. Soloriens.
contrarium, Obiens, Somn. Scip. Sol duabus unius orbis
. 5— * ultimis partibus definiens motum curſus annos conficit,
de Natur. i. Sol eſt Apollo: luna autem Diana,; de Natura. Soligneus, Oceani alitur humoribus, de Natur. d. 2. Skqui ranta incitatione fertur, ut celeritas eius quanta ſit, ne co- gitari quidem poſsir, nobis tamen ſtare uidetur, Acad. quæ. ed. 1 lib. z. Sol Democrito magnus uidetur, quippe homini erudito, in Geometriaq; perfecto, i de Fin. Vbi ſol ſuum to- tum confecit& peragrauit orbem, fit annus, de Vn. Sol ge- minatus, P. Africani mortem prænunciauit, de N. Sol quum phaethontem filium in currum tranſtulit, 3 de Nat. Solcur ſe referat, nec longius progrediatur ſolſtitiali orbe, itemq́; brumali,3 de Na. Sol excidiſſe mihi dmundo uidetur,⸗ At. 145 a, Genus dicendi, quo exprimitur ſumma admiratio ho minis quaſi obſtupefacti. Sol nocte uiſus Ro mæ, Diu. i. 80- lis acceſſus diſceſſusque, ſolſtitijs, brumisq; cognoſcitur, de Nat. 2. 30 a, 33 b, 4 4 b, 46 a. Solis candor illuſtrior eſt, quàm ullus ignis, de N. a. Solis& lunæ circuitus, réliquorumꝗque- Kderum, de Na. Solis circumuectio proxima lunæ, de Vn.
Solis magnitudo, pulchritudo,& efficientia, 2 de N. Solis
morus, curſus ac circuitus uniuerſa conſideratio, de Nat. 2⸗ Solis tactus non tepefacit ſolum, ſed etiam ſæpe comburit, de N. z. Solis luce clarius, Di. 1i.1. Solis& Perſeidos filię, Cir ce& Paſiphae,; de N. Solis radijs incenſa luna,&c. de Na. 1⸗ Solis& lunæ reliquis, ſideribus, animoq́; præterea diuinĩ tarem dedit Crotoniates Alcmæo, de Nat.1. Apud ſolem in delubro depoſuiſſe pecuniam in Sicilia Alexander dicitur, 2 de L. Solem quaſi lumen accendit deus ad ſecundum ſupra terram ambirum, ut quàm maximè ccœ ceret,&c. de Vn. Solem ut comites conſequ 2 Mercurij curſus; Somn. Scip. Solem, lunam, reliqua aſtra ali aquis, alla dulcibus, alia marinis, 3 de Natur. Solem domi- minari,& rerum potiri putauit Cleanthes, Acad. quæſt. ed. 1.lib. 2. Solem Epicurus tantum eſſe cenſet ‚quantus uide- tur, lib. vde Fin.& 2 de Diuin. id eſt, bipedalem fortaſſe, uel paulo aut maiorem, aut minorem. In ſolem prôcedere, Bru⸗ Solem? mundo tollere uidentur, qui amicitiam uita rol- lunt, Læl. In illo ſole tue Lucretino apricationem tecum
unam malim, quàm,&c. 7 ad Atticum 108 b. Simul cum ſola
8 tepefactis e ex aqul¹s
ütur Veneris&
2
experrectus eſfemaz ad Attrcum. A ſole agri
lum omnibus collu-
„—

ene 8al K dftg 8 O— tun del aach K exaquis excitantur uapores, ꝛ de Nat. A ſole collucere, A- hanzpan ne cad. q. ed. 1. lib. 2. cendit adſcch 7 der. SOLARIVM, ri. de N. 43 b, Solarium uel deſcriptum, uel ex dNidemum 3 aqua, quo horæ declarantur. pro Qu. 10 b, Quintius nõ ad mam,& ade ſolarium, non in cãpo, nõ in conuiuijs uerſatus eſt. ad Her. 4.5 8 34— en 27 a, Vt ne ad ſolarium quidem idoneus ſis. addita led. 80 LATIVM, ij. conſolatio, fomẽtum. Epi. 97 b, Vacare cul lgaia Auerſione 1AC, pa magnum eſt ſolatium.& in An. 223 a, Cuius luctus nullo oderate rorum ohtin., ſolatio leuari poteſt.& de Pro. 72 a, Sed fruarur ſanè hos ſo madt r danr latio. J.V.33 a, Vt illi haberent hæc oblectamenta& ſolatia 4 lam fere res ſeruitutis. de Cl. 16 b, Vos& præſentem me cura leuaſtis, ranor laminu umh& abſenti magna ſolatia dediſtis.& At. 65 a, Multa mihi das kanta magninn ſolatia. Tuſ. 188 a, Hæc ſunt ſolatia, hæc fomenta ſummorũ t. de Naturz dolorum. pro Arch. /188 b, Hæc ſtudia rebus aduerſis perfu- ſaperatur. gium ac ſolatium præbẽét. I. V. 262 a, Reportare ſolatium ex apluus duodenia aliqua re. cõtra Rul. 82 a, Vectigal,&c. ſolatium annonæ. de aim terram Am. 97 a, Sed non egeo medicina, me ipſe conſolor,& maxi rd tantus mèillo ſolatio, quod,&c. Epiſt. 170 a, In maximo meo do- conno con lore hoc ſolatio uror, quo d,&c. Attic. 5⁸ a, Nos malo ſola- e Natur 45 tio, ſed non multo tamen conſolamur, quòd ipſius uicem cceas di minimè dolemus. 3 42 4 9 han 8 HhE AE, arum. crepidæ. de Aruſp. reſpon. 254 a, Soleæ mu- ngneum lebres. 3 laduerſum eius SOLEAE: d eſt, compedes. de In. 8 a,& ad Her. 5a, Ligneæ le Natur. 702 b 3 ſoleæ in pedes inductæ ſunt.
SOLEATV S,, um. in V. 253 b, Sterit ſoleatus prætor popu-
te uiſas eſt de Nat li komani cum pallio purpureo, tunicaque talari.& in Pi- urſol alter erti ſon. 82 a. 1 6 nos octies ſoli SOLENNI S, ne. quod cum quadam ceremonia conſecratũ 1 64 5) Hs derdum ſilwell eſt celebre, feſtum. in Piſo. 9o b, Qui dies quaſi deorum im- nzai pſe um mortalium feſti atq; ſolennes ſunt aduentu meo celebrati. lewalurre coegtKTaci& Poſtq. 200 b, Lentulus de ſolenni religio ne retulit.& de 25 Nallas degit. tn Aruſp. 147 b, Statas ſolennesd́; ceremonias pontificatu con dluß unquam diestm tineri. Tuſ. 173 a, Solenne& ſtatum ſacrificium. pro Do. 242 dane fuit, quin nliquotemyun a, Nec inſtitutas ceremonias perſequi, nec ullum uerbũ ſo-
derint. de f. 698 Giſclmtm aum uiderit, nec orientem mnert terperrectus ſum. de Somausth duobisdue teligvitcaltsakt loleipſo illaſtrora&cn nmemorarem nefariinſdca diſſet iadignius. L.Jabrauin ot atque amplior, quimtemm Icadem quaſt.edit.ulddd- „Homn. Kcip. Sol duadus mn gniens motum curſusamesa pollo⸗ luna utem Dianaz ded eur huroridus de Nantdrdid. tur, ut celeritas eius quatäth
lenne potuit effari. pro Do. 238 a, Si tribunus plebis uerbis Ppriſcis& penè ſolennib. bona ciuis cuiuſpiam conſecrarit. in V. 274 a, Omnesd; dij, qui fõlennes cœtus ludorum initis uehiculis thenſarum. de Aruſp. 248 b, Omnia ſolennia ac iu Kta ludorum ſumma cum ceremonia ſunt ſeruata. pro Mur. 124 a, Illa ſolennis comitiorum precatio. de Na. 4 b, Sacrifi cia ſolennia. de Or. 161a, Epulæ ſolennès. de Leg. 185 a, Ludi
a, Nullum eſt oficium tam ſanctum atque ſolenne, quod non,&c. At. 104 b, Tantum igitur noſtrum illud ſolenne ſer uemus, ut ne quem iſtuc euntem ſine literis dimitramus: id eſt, conſuerum. de Legibus 173 a, Nec ulla uitiorum ſacra ſolennia obeunto. pro Milon. 106 b. Iter ſolenne ante XII J. Calendar. Februarij Miloni erat Lanuuium ad flaminem
ſolennes.& 177 a, Soléne facrificium& publicum. pro Qu.
nobis tamen er uicetn crito magnus videtus qupft 36 perfecto iden.) rauit orbem,it unascet
ortem prænunciauide
in urruntruffulie, ſolitus eſt uerſus fundere ex tempore.& de Inu. 42 b, de A-
b ecatut ſolbtiiloih 1 mic. 107 a, Si prius quid Scipio kehrohendeere ſolitus ſit, edi- 5 mihi èmun 0nd xero. I. P. 31 b, Sed etiam hilariori us oculis quàm ſolitus e- Aciattezmiturimmtainm ras, intuente. de Aruſp. 255 a, In Pomp. autorem(ut prædica 480 4 b.
e oſnockt uiſs kansun aci. Jol nocte uiſus bens
aeſolte dnee ubu riſit ille quidem, ut ſolebat philoſophiam.& 93 a, Vt in con 464 Solen rs ditionib. ſcribi ſolet. Epi. 136 b, Quando tu ſecundũ Oeno- obs& lunx circm maum Accij, ut non olim ſolebat, Atellum, ſed ut nunc fit, dtcumuecine Mimum introduxiſti. Epiſtol. 136 b, Solebam enim antea hum 0 5& deruni delectari oleis. pro Quin. Roſc. 52 b, Qui mentiri ſolet, peie naiuerſa coh ſar rare conſueuit:id eſt, exiliu m. de Orat. 113 b, Quod optimo L ſolum, etiam Aestt cuique Athenis accidere ſolitum eſt. Offic. 28 a, Et maximè 1 n.n. s Khatas, ſi aliquando alio domino ſolita eſt frequentari.. nas bee, cenſi un 30OLER S, tis. ingenioſus, perſpicax, ſagax. de Na. 50 a, Solers Bon dndas i 4 ſubtilisq́, deſcriptio parrium corporis.& ν2 a, Prouida ſo- 8 ſäen 104 lersq́; natura. de Clar. 186 a, M. Piſonis acumen in reprehen ates Aa gcil dendis uerbis uerſutum& ſolers. de Na. 47 b, Quid hoc ho ecusiam e jens mine ſolertius? de Sen. 88 b, Inſitiones, quibus nihil inuenit men accen, agricola ſolertius.9 ͤͤ aim auie SOLERTER. ſagaciter. de L. i9 a, Ratio naturam imitata, m ut eomite res ad uitam neceſſaria ſolerter conſecuta eſt. 3n Kcß.olen SOLERTIVS. de Na.lib.z, Simulata folertius res.
11 mariais, 0 SOLERTISSIM E. Solertiſsimè perſpiceerer. 92 cauit Cke 80LERTIA, 1a. ſagacitas, perſpicax prudentia, animorum in tanum eſe incredibiles motus, celeritasq́;, ingeniorum. de N. 19 b. Nul 1n 1n id iibibe la ars imitari ſolertiam natura poteſt.& 50 b, Quibuſdam eD ha cit beſtijs machinatio quædam atq; ſolertia, ut in araneolis.&
† am u etur,qa. ricatio lucee osdn
cio alicuius. b
Prodendum.& ¹z b, Expiare ſolennes religiones ſuppli- SOLENTINVS. JSolente opp. Siciliæ. I. V. 29 a.
SOLEO, es, ſolitus ſum. conſueui, non eſt meæ conſuetudi-
nis. de Or. 96 a,& 161 a, Ratio conſuetudinis meę, qua quon
dam ſolitus ſum uti.& de Inu. 42 b, Antipater ille Sidonius
re eſt ſolitus) conſiliorum inuehi cœpit. pro Clu. õ2 a, Cum quædam, ut ſolebat, controuerſia eſſet orta. de Ora. 91 a, Ir-
12 a, Mundũ uos negatis effici ſine diuina poſſe ſolertia, de
b 8 0 1286 DI. 99 3, Chaldæi in Syria cognitione aſtrorum& ſolertia ingeniorum antecellunt. Off. 2 a, Sic homines natura con- gregati adhibent agendi cogitandique ſolertiam. de Opt. 244 a, Aliqueſn inſcium faciendi, cum aliqua ſolertia iudi- candi, adhiberi ad probandum quippiam. de N. 54 b, Quis tantam ſolertiam perſequi potuiſſet in ſenſibus?
50LICITO, 2. afficio, ango, ſolicitum habeo, miſerum ha beo. At. 16 a, Multa ſunt, quæ me ſolicitant anguntq;.& de Or. 136 a, Hoc me ſolicirare ſummsè ſolet. de Fin. 59 b, Quæ ſemper animum excruciant, ſemperò; ſolicitant. de Sen. 77 a, Quanquam certò ſcio, non ut Flamminium ſolicitari te Attice. Epi. 24 a, Sed tamen nihil me magis ſolicitat, quàm, &c.& 27 a, Ea cura me uehementiſsimè ſolicitat. Epi. 23 6 b, Omnes moleſtias& ſolicitudines,&c.“ SOLICITVDO, dimu. angor, cura, metus, moleſtia, nego- cium.)(.Securitas. de L. 164 a, Solicitudo co nſcientie uexat impios.& Tuſc. 213 a, Solicitudo eſt xgritudo cum cogita- tione. Tuſc. 169 a, Nulla cura, nulla lolicitudo reliqua eſt. At. 1z9 a, Num ſcitote me eſſe in ſumma ſolicitudine.& ad Brut. 91 b, Sine ſolicitudine eſlem. Item: Non minore nunc ſunt ſolicitudine,&c. de Diuin. 137 a, Tibi autem de me cũ ſolicitudine cogitanti ſubitò ſum uiſus emerſus ex Humi- ne. pro Cl. 3 b,& Epiſt. 1⁊5 a, Quicquid hoctempore habet ſolicitudinis& negocij. de Di. 126 b, Sroici omnia cum ſu- perſtitioſa ſolicitudine& miſeria credunt. cont. Rul. 68 a, Solicitudo in qua illis temporibus fuiſtis. Off. 69 a, Ango- res, ſolicitudines, diurni& nocturni metus.& pro Clu. 27 a, Solicitude animi& timor. At. 1 a, Sed dices me ipſum mi hi ſolicitudinem ſtruere. de Cl. 196 b, Ex te duplex nos affi- cit ſolicitudo, quòd& tu repub. cares,& illa te. Attic. 95 a, Solicitudine prouinciæ tamen uel maximè urgebamur. de Diuinat. 39 a, Somnus eſt perfugium omnium laborum& Solicirudinum. At.*281 a, Prę ſolicitudine ac ſtomacho mul- ta ſcribere non poſſum. SOLICITV S, a, um. anxius, ſuſpéſus, pturbatus, laborioſus, exercitus.). Securus, ſolutus, à cura liberatus. con. Rul. 6 5½, Ciuitas ſolicita ſuſpicione, ſuſpenſa metu, perturbata ſedi- tionib.& pro Dom. 232 a, Tota ciuitas ſuſpenſa& ſolictra eſt.& At. z3 a, Suſpenſo animo& ſolicito ſum. Att. 59 a, Fpi- ſtola tua ſolicitum me de Qu. F. ualde leuauit.& 173 a, Sum ſolicitus de te,&c. Ep. 23 irifics Licit id-a deprouincijs decernatur. At. 38 a, Amor ſolicitus arq; anxi- us. de Fini.-6 a, Anxio& ſoligi E. Epiſtol. 254 b, Animus ſolicitus.)(.Animus ſolutus. Epiſtol. 26 b, Quæ nõ animüm meum magis ſolicitum haberent, quàm tuum. Ee piſtol. 154 b, Solicitiorem certèà hominem non ſuis contra- tis neminem puto fuiſſe. Epiſtol. 96 b, Solicitum autem te habebar cogitatio tum ofſicij, tum,&c Epiſt. 24 a, Solicitus eram de rebus urbanis. At. 138 b, Antea ſolicitus eram& an- gebar, quo uti confilio poſſem.& 22 a, Quam ſum ſolici- rus quid futurum ſit. pro Cec. 285 b, De quibus antea labo- rabam.)(.Nune æquiſsimo animo ſum. Qu. Fr. z77 b, Magis ſum ſolicitus expectatione ea, quã meru. de Sen. 9 a, Quar- ta reſtat cauſa, quæ maximè angere,& ſolicitã habere ſene- ctutem debet. de Am. 106 a, In uita tyrannorum omnia ſem per ſuſpecta atꝗq; ſolictta. SO LIDITAS, tz. firmitas, eminentia. de Vn. 197 b, Cũ ſolidi tas mundo quæreretur, ſolida autem omnia uno medio. de Fin. z2 a, Soliditas corporis indiuidui. de N. uu b, Non ſolidi tate quadam, ſed imaginib. ſimilitudine perceptis.& z2 a, Nec ullam habent ſoliditatem, nec eminentiam. SOLIDVS, a, um.habens ſoliditatem, uerus, eminens. de Di. 90 b, Alexander cum columnam aureã uellet auferre, dubi tauit utrum ſolida eſſet, an,&c. de Vn. 197 a, Nihil tangi po- teſt, quod careat ſolido: ſolidum aũt nihil eſt,&c. de N.35 a, Duæ formæ præſtantes ſunt, ex ſolidis globus, ex planis cir culus aut orbis. de Nat. 16 a, Species deorum, quæ nihil cõ- creti habeat, nihil ſolidi, nihil,&c. de Na. 45 b, Terra ſolida & globoſa.& de Fin. 52 b, IIla indiuidua& ſolida corpora. Tuſc. 190 b, Res ſolida& expreſſa, non adumbrara. de Fi. 6r b, Non tam ſolido, quã ſplendido nomine uirturis. Topic. 222 a, Paries directus, ſolidus, uel fornicatus. pro Pla. 236 b, A' corporib. ſolidis fluere imagines.& 265 a, Hæc ſunt indi- cia ſolida& expreſſa. Att. 85 a, Pompeius fortè cauet uſuræ, nec ea ſolida contentus eſt. de Orat. 152 b, Vt orator ſuaui- ratem habeat auſteram& ſolidam. Oſfic. 65 b, Sed nos ueri iuris, germanæ iuſticiæ ſolid am& expreſſam effigiem nullaà tenemus. in Anto. 294 a, Vera, grauis,& ſolida gloria. Item: Præceps& lubrica dominandi cupiditas. in Vat 30 b, Soli- da laus,& uera dignitas. pro Seſt. 22 b, Solidã ueram q; lau- dem quęrere.& At. 274 a, Solida uerad; gloria. de Cl. 192 a, Solidum genus orationis. pro Planc. 263 a, Non enim tribũ Tarentinam, ſed ſolidam,&c. in V. 58 a, At enim ſolidum id eſtzut me Siculi maximè uelint: alterũ illud, credo, obſcurũ “ Hh 4 9

1287 8 O eſt,&cc. id eſt, ratum& firmum. in Piſ. 92 b, Quibus ex rebu nihil eſt, quod ſolidum tenere poſsis. de Fin. 63 b, Solida u- tilitas. pro R. P. 130 a, Ita bona ueneãt, ut ſolidum ſuũ cuiq; ſoluatur:id eſt, integrum.
SOLIPVGA,puge-teſte Plin. li. 29, cap. 4, Eſt, inquit,& for-
X½
micarum genus uenenatum, nõ ferè in Italia: Solipugas Ci- cero appellat, Salpugas Bœtictcac
SO LISTIMVS, a2,um. augurij genus. de Di. 123 b, Cũ igitur offa iam cecidit ex ore pulli, tum auſpicanti tripudium ſo- liſtimum nuncianr.& 86 a,& Epi. 83 b.
SOLITARIV S,, um. ſolus, ſoliuagus, remotus ab oculis populi, uita inculta& deſerta ab omnibus.)((Coniunctus & ſociatus cum altero. de Am. iu b,& de Nat. 31 b, Non ſoli tariũ neq; fimplex, ſed,&c. Offi. 40 b, Solitarius homo atq; in agro uitam agens de In. 57 b, Solitarium ac rarum iudi- catum. de Am. u2z b, Natura ſolitarium nihil amat.
SOLITVD O) nis. regio dereli cta, locus deſertus, receſſus, ſe ceſſus, uiduitas, inopia, derelictio. I. V. 227 a, Audiſtis quę ſo litudo eſſet in agris, quæ uaſtitas,&c. I. P. 9r a, Tibi ſolitu- do erat pro frequentia. de In. 50 b, Solitudo loci.)((Celebri tas loci. Epi. 26 b, Vt diſcederem fortaſſe in aliquas ſolitudi nes. de D. 113 a, Si ſciſſet ſe in ſolitudine Aegyptiorum truci-
datum iri,&c. de Cn. Pomp. loquitur. ad Her. 2 a, Inopia, ſo litudo, calamitas. pro Q. b, Inopia& ſolitudo alicuius. At. 19 4 b, Sed mihi ſolirudo& receſſus prouincia eſt. de Cl. 185 a, Tum erat ab oratorib. quædam in foro ſolitudo. I. V. 271 a, Diſertiſsima ſolirudo. de Som. 129 b, Vaſta ſolitudo. pro Cec. 287 a, Ebutius iſte, qui iam diu Cæſenniæ uiduitate& ſolitudine alitur. de Am. u2 b, Si quis nos Deus ex hac homi num frequẽtia tolleret,& in ſolitudine uſpiam collocaret. & ibi. Solitudo aufert fructũ uoluptatum. de Orat. ror b, Vt iſta ab ſolitudine domum meam uindicarem.& 121 b, Cum Craſſus ſe de turba,& à ſubſellijs in ocium ſolitudinemque contulerit. Offi. 28 a, Ampla domus dedecori domino ſæpe fit, ſi eſt in ea ſolitudo.& 31 a, Si ſolitudo tanta ſit,&c.
S OLITVS, A, um. uſitatus, uetus. de Am. n2 b, IIlud è Tarenti no Archita, ut opinor, dici ſolitum. de Cl. 191 a, Non inſoli- ta adoleſcentibus gloria.
§80 LIVAGVS,, um. ſolitarius. Off. 32 a, Soliuaga cognitio &ieiuna uideatur. Tuſc. 235 b, Earum ipſarũ partim ſoliua gas, partim congregatas. i. beſtias. de Vn. i98 b, Cœlũ ſoliua gum,& uolubile,& in orbem incitatum.
SOLIV M Iij. ſedes. de Fi. 79 a, Sedere in ſolio, ornatu regali. de L. 158, Vt more patrio ſedens in ſolio conſulentib. reſpõ- derem.& 155 a, in folio ſedens domi. de Orat. 129 b, Dicet te cum ædes uenderes, ne in rutis quidem& cæſis ſolium pa- ternum recepiſſe.
SOLIVM. labrum, cupa. I. P. 94 a, Græci ſtipati im lectulis i- pſe ſolus bibiturus, quæ eodem de ſolio miniſtrentur.
SOLLICITATIO, onb. inſtigario. pro Cl. 23 b,& 1 a, De follicitatione Diogenis. Epiſt. 153 b, Hinc illæ ſollicitatio- nes ſeruorum minis& promiſsis.
SOLLICIT O, s. inſtigo, urgeo. pro Cl. 27 a, Fabricius Dio genẽ ad uenenũ Habito dandũ, ſpe& precio ſollicitare cœ- pit.& 37 b, Legio eſt ab eo ſollicitara in IIlyrico. I. A. 229, T. Plãcus, cæteri pares, ſollicitant homines imperitos. ꝓ Cæl. 48 a, Sollicitare ſeruos alicuius ad aliquẽ necãdũ. I. C. in a, & u2 b, Precio ſollicitare animos egentiũ. Ep. 242 b, Se ſo lli citatũ eſſe, ut regnare uellet.& 169 a, Sollicitare exercitum. I. A. 212 b, Non rurſus decuriabit improbos, non agrarios ſollicitabit. pro Deiot. 149 a, Seruum ſollicitare.
50LOECA, orum. At. 19 a, Lucullus de ſuis hiſtorijs dixerat, ſe quo facilius illas probaret Romani hominis eſſe, idcirco barbara quædam& ⁴αιπα diſperſiſſe.
8 0L OE C IS MVS, mi. ad Her. 27 b, Soloœciſmus eſt, cũ plu- rib. uerbis cônſequens uerbũ ſuperiori non accõmo datur, om 02⁴eιaά᷑ älñ⸗ At. 28 b,& ²24 b, Nihil tã ⁴eχέιιαινμ εσ˖&ς. Ky 1, g2- A'e tuε e id eſt, mihi& tibi.
S0LO N, nis. Of. 22 a, Solõ qui ut reip.prodeſſet, furere ſe ſi- mulauir. Att. 154 b, Solon popularis tuus, qui capite ſanxit, &c.& 292 a, Solon qui& ſapiens unus fuit ex ſeptem,&c.
5CLONIVMW, nij. uilla. Attic. 24 a, Ire in Solonium aut An- tium.& 28 a, Quem illa Zoναs, cum& Solonio redierit, ad te eſt relatura.
SOLO R) aru. conſolor. in Va. 34 b, C. Ant. hac una re miſeriã ſuam ſolatur, quò d,&c.
S5OELSTITIALIS,le.)((Brumalis. de N. 66 b, Cur ſol ſe re- ferat, nec lõgius ꝓgrediatur ſolſtiriali orbe, itẽq́ brumali. de Vn. 200 b, Aſtra per cœlũ penetrãtia ſolſtitiali ſe& bru- mali reuocatione cõuertunt. Tuſ. 260 b, Solſtitiali die.
SOLSTITIVM, ij. cũ ſol ultrà non progreditur: eſtq́, du- plex. hybernũ alterũ VIII. Cal. lan. alterũ æſtiuũ VIII. Iu- lij.)(Bruma. de N. 30 a, Solis acceſsũ diſceſsũq́; brumis ſol ſtitijs q́; fieri,& 36 a, In lunæ curſu eſt brumæ quædã& ſol-
8 O 1288
ſtitij militudo. de Di. 127 b, In his locis poſt folſtitium ca- nicula oritur, apud Tro glodytas ante ſolſtitium.
SOLVEND O:ideſt, habere uel nõ habere unde ſoluas. Of. 4⁹ b, E occultat gaudium ſuũ, ne uideatur non fuiſſe ſolus do. T. A. 161 a, Nec tu ſoluendo eras.
SOLVM rantäm, mo dò. I. A. 75 a, Nos nunciationẽ ſolũ ha bemus,&c. Orat. 212 a, Recto caſu ſolũ Græcè loqui. de Or. 126 b, Non ſolũ oratione, ſed multo magis ui& dolorc. At. 128 b, Nö ſolam,&ec. ſed etiã,&c. Ep. 60° a, pro Mil. u13 a, Neq; his tantum, uerumetiam,&c. Tuſc. 192 b, Quaſi uerò atra b: li ſolũ mens, ac non ſæpe uel iracundia grauiore uel timo- re moueatur. de L. 166 b, Hi de re una ſolum diſsident, de cę teris mirificè congruunt.
§O LVM,E. terra, fundamentum,& quicquid alicui rei ſubia cet. cont. Rul. 79 b, Quod ſolũ tam exile& macrũ eſt, quod, &c. de Cl. 166 a, Seremus igitur aliquid tanquã in inculto
& derelicto ſolo. pro Cor. 57 a, Vos muræ regiones implo- ro,& ſola terrarum ultimarum. Top. 222 b, Solum ambitus ædium. Part. 125 b, Aurata tecta,& ſola marmorea in uillis facere. de Cl. 188 b, Solũ& quaſi fundamëẽtum oratoris eſt, S&cc. An. 196 b, Ilupiter Op. Max. cuius nutu ſola terrarum gu bernantur. de L. 169 b, Quin ipſe quoꝗq; ſum ipſi uillæ ami- cior factus, atq; huic omni ſolo,&c. I. C. 122 a, Patriæ ſolum omnib. charum eſt. pro Cor. 69 a, Qui ciuitatis alicuius ſo- lum ciuitatis mutatione uertiſſent. pro Cec. 39 4 b, Qui uo lunt pœnam aliquã ſubterfugere, eo ſolũ uertunt, hoc eſt, ſedem ac locum mutant. Par. izu b, Mutare ſolum. pro Do.
229 a, pro Qan b, Quò uertendi, hoc eſt, mutandi ſoli cauſa uenerant.& 16 b, Vertere ſolum exilij cauſa. I. A. 9 7 a, Exilij cauſa ſolũ uertiſſe.I. V. 254 a, Cleo menes nauem in ſolo flu- ctuante reliquerat. Tuſc. 246 a, Mihi calceamentum eſt ſo- lorum callum. Epi. 143 a, Ibi loquor, qui in ſolũ, ut dicitur. de N. 14 a, Abuteris ad omnia atomorum regno& licentia: hinc quodcũq; in ſolũ uenit(ut dicitur) effingis atꝗq; efficis. pꝓuerbiũ eſt de eo qui neq; quid dicat, neq; quid agat, atten dit: ſed omnia de omnib.& lIoquitur& efficit. Videtur aũt à figulis ſumptum, qui quicquid in ſolum ſuum& in rotam
uenit, fingunt. Vide Eraſmi Chiliades.
SOLVO, au. perſoluo, diſſoluo, pendo, dependo, appẽdo, nu mero, adnumero, repræſento, preciũ enumero, precium do,
cuniã do, ſatis facio, reddo, confero, ære alieno exeo, uel me libero. I. V. 186 a, Verres ciuitatib. pro frumẽto nihil ſol uit omnino. pro Fl. 15§6 a, Reſpondet ſe omnẽ pecuniã Fu- ſcijs perſoluiſſé. pro Cl. 24 5, pro FlI. 157 b, Is pecuniam prę- ſentẽ non debitã mulieri ſoluit. Qu. F. z0 b, Priuſquã Fun- danio debitum ſolutũ eſſet. Att. 262 a, Vt pecuniam reliquã Buthrotij ad diem ſoluerent. Bru. 269 a, Pecunia enim ſolui poteſt. At. 261 b, Ne Terentiæ quidem adhuc quod ſoluam, expeditum eſt. pro Quin. R. 3 a, Cũ altera penſio ſoluenda eſſet. Att. 255§ b, Hoc quod ſatiſdato debeo, peto à te ut pro- uideas, planeq́; expedias,& ſolutum relinquas. pro Qu. R. 51 a, Quòd à Flauio abſtulero partẽ dimidiã, inde me ſolu- turum ſpondeo. Att. 25 b, Ex qua penſione ipſa maior pars eſt ei ſoluta aliquanto ante diem. pro Fl. 155 a, Cuius bona, quòd is populo non ſoluebat, publicè uenierunt. At. 107 a, Soluendi ſunt nummi Cæſari. pro Cl. 43 b, Qui pecuniam pro porriëe dedit. Epi. 122 a, Soluere beneficia alicui. de Ar- 250 a,Si habuerit unde tibi ſoluat, quod ei ꝑ ſyngraphã cre- didiſti. pro Qu./ a, Vt procurator iudicatũ ſolui ſatiſdaret. de Cla. 166 a, Ego uerò expectabo ea, quæ polliceris, neq; ea exigã: ſed tamẽ erunt mihi grara, ſi ſolueris.& ibi. Ego tibi Brute nõ ſoluã, niſi prius,&c. At. 232 a, Liberare ſe magno ę- re alieno. Qu. Fr. 295 a, Quanta tandẽ pecunia penderetur, ſi omniũ nomine, quicũq; ludos Romæ facerẽèt, erogaretur- Ar. 207 a, Magius ſoluẽdo nõ erat. Ep. 37 a, Cũ ſoluẽdo ciui tates nõ eſſent. pro Ce.304 b, Vt religione ciuitas ſoluatur. de Som. izi a, Ego ſtatim ſomno ſolutus ſum. ad Here. 16 b, Soluere aliqué legib. de Vn. 292 a, Omne colligati ſolui po teſt. At. 176 a,& 240 a, Delatus ad me faſciculus, ſolus ſolui. & 7 a, Soluere ancoras. pro Mur. 124 b, Portu ſolués.)((Qet in portũ ex alto inuehitur. Atti. 103 b, Quid ad hæc reperis ſoluamus inquis. de Di. 86 a, Agamemnon ſoluereimperat auerſa naui. Off. 62 a, Si idẽ ſciret mercatores ab Alexandria ſoluiſſe. Epi. 259 b. Nos eo die cœnati ſoluimus,&c. de Fin. 53 a, Solueré captioſa argumenta. Atti. 2 b, Miſimus qui pro uectura ſolueret. l. A. 185 b, Soluere uota. Off. 70 a, Soluera nummos adulterinos pro bonis alicui. pro Ma. 135 a, Cũ pa triæ quod debes, ſolueris. L. Denarius.
SOLVERE ſe, eſt non aliunde pecuniam accipere, aut per alium ſoluere, ſed de ſuo(ut aiunt) ſoluere.
SOLVERE, uel repræſentare, uel dare ab aliquo, eſt curare ut alius tuo nomine ſoluat. L. A,& Ab.
80LVS, a, um. ſolitarius, unicus, unus, unus ſolus, ſolus ꝑ ſe,
unus ex omnib.)(.Cũ altero. de Pro. 72 b, Tiberius Gragen 90
„„
&E—

0 mad 1 2 3 2 azei 0 üt an 6 5 an du a 12 4 88 A 289 3 1 ke 891* Peee odſ. . ens teei a 4 C dü eenue nd Ktus xI c vhneh 2.Sa bidas 4 tus 10101 eien Fe& 0 en 1n 1 1 eu Colarn unib. 23 e ur e cli 6 fauA rar 10 aiPh b er. d Ln 4.5— 85 alt e8 di. ui„Solus e O 3 d ar ung 44 JT. Afi er d Aicl ho t. d lu t,& r 69 b tras ne W e enat b 1. dun ſ V li„8. it. re„C. d utan eus4i ,8 1 4 omd Lcuin una 01 Alen ſuſta A ui 21n 0 ni G toic dro 1 pſ 4 4 nai 8 Ce VTE. ſo len 5 uiſi 1 US Mibn ici 8e e au in 1 T. àm li.r ri r 7 a u.9 h 11 8 rgi fol nrie eael tuß uuus 5 a erpaat Ae 8 m eah et ias lier 40 4 4 d at Tanee edi eſt dun be höt uus de dil — dac 3 1 miol ecjes 01 Gainto 1 5 N — ben Van eri Glad Hrai 1d epercee 2 lir ne.& us„NM. unt ent. Lud 1 12 T1 8 aci li enn 6. t ea., 1t 2 Pr. ba nou b ne 1 1 egit 1le vert 28e Miſ9 ri, e edi reci creſe 8 83 Lreeue pesſon ieme b de er a, eh ho 8 3 ce Mlisedi pe Kdieen eni J; 2l.: nreuel⸗ ſe ue quam qu ce 108 .14.: C i L b P bi b Aaaaee Snact b a ui 5 SA 2ra 6 ens 80 dnd nm„rn rO aſd e ſe ſti asertele ien 10 àA N at„ gil ſen Deo⸗ K93 5 5 a üläa 501 10 Cl 1 1l ci 10 oſ ol lr an ie En dſt 80 Waſ ſei c0 ri O 1 adens s — e. an 1 ni 21 20 icn dnn cidiſfl. et ſol ſen ſu⸗ ax 0 8 mlie leri obijes . quii r vrY8 0 el i h ni dl ſ r. tdhauie m. 12 Quiet jeero Jo Adn 0 idſas 2pO beaußeer V kabar 62. — u 0 uaſe tum 4 1 1 ſ1 S à ti an gc 1Ds P lu ti 1 8 ri ni 8 7 a 1 2 dor td ru dlü d O nci in„41— 5 10 d 101 pr 0 ti 48 er„ er„ Mlic or V 0 àA . di) Mud 5 ſt 0 np.7a, 1 Im 2b do Tadr Lemebin n i qui loc. d cel a 101 tu tio lb- 4 Or„ 101 28t 7 a omi b. Er eam ni po enei ni n8 mifur n veerde 22 1 en nu 8i lut. r. de ber ſi.9 e 3 Sras R nini de g0 acfmile r ili Sbii ib 1u lene ancü hur Alets, herzdi 3 4 ga uein 0 i, Va e l0 de Irnn e m. 0,d ul geig 3 e Smn. 7 eF' ndit gis b.L. to ti 2 m sVa 1ſ6 ch e A ri e ren im „1 Kol il ſolam Lißs 29, Sin 1 dised dilolm boan rußn e Tem 19 l2s emöde. dleAna ngs,d n 2f Iea 1293 draſ ue den 1 ar ti ircone m i ti tu ol gu den p— eb D t. nu eene Acric ea u Aen me red 27 dod un ex b 15 tra(Allig 01 n0 dre- dnit 0 nesns ca mo rnsranes oſt G au git dam M 47 d eu⸗ rwed Rul. igedi t dBenan n e- 3 nemn e G4 kedha asau Ar f 0 7 ed t 6 † 8 d 1 11 4 t m 3 r n„ 4 e t e t 8. errer 00 Uen endo 4 Us ud b a Rn 7 be 10 n2 ſc ip iga iu 410 zer rralen denge Peretae erns„So aui us 8n—— eies as 1 eiie Se mn itsme g. rSbe⸗— üm velt e. 1 uri— eee Eree ee iss ti li ine aft rue⸗ Piana dein⸗ eehi„ 1 . Se L omn ul en 11 a Siezue ani 01 Silur on kann Sc ob 16 ce e er 0 C. ci ſt eſsi 0 6 1. 6 jhi fus I. A — hen n b e 8 beper Aues 4 erpro⸗ ul we oli ie 8 2 ¹ haen„ ati 745,5. e. u ib(si m de ſo. Ac do eſſ c 5 b; ſo uſ 1ſ 1c rect rej re 5. b„m 0 s n uſ ma r- 1 ru 4, t 2 nri i lla 4 are. U8 1 ne ſo c.F 3 m 18 1 1 Ut 1 en Pos„d 5 pri 0 C g — d hüdie lhus grea 1 ldi ten ae Danid.d 0o w0 S 2— arnen ni eä— V 2 4 1.„. e 0 4 12 8 At 8 r. 12 en, 1 8. 5 2 C4 ur ac 5. 1. r n0 1.. 1.;. 4 fe 3.—— 4 —. 46d reie eda nerhis eäss 29 Sien 55 li omnis Stuir eobene eaofe n3- Aee iee 4 ö— ulea ebee ra zex- Dnn ln ell Jnimm er nis nuin wbirno neen e ale r— 2.3 ero ua iten 3O2 reeke eeſen 0 mu ib a- 1 är 1 ni r.; us d3s„P m 23 e no 0,i— V 8 4b, E parti ozurn 8 Ue r on olut Ticta i33 s. G& ut tnben per 8 P S q direreſe iba 05 914 N b erte no a4 40 vee. . 1 n 8. 0 rſi.15 un nrr 121 n 8.187 b 11 lib 24: L 01 8(A.9 ſe e le 5 b e N 8 nI fte 0 re. Ep. 1 ci— F t qua Suad M 1. d t u aio tus. er 7 a 8 11 ers re o. u S 9 b a 1 m Is us da 18 eri au P ul 9 4. V lu em. un 1 86⁵ NI Seen en da an 99* 01 ex 11 01 ita ruie& e n Dan e ur 1. it ti m cda pro pi eh GS 1C it ec 1 m hap na Uti pli on Ut— N L nt cllim Ta. de rO eFi it ſ 15. 1 4 R ni 1 5 4 U 01 01. 9, at tiſsi 1C 1 U ni I n 90 6 111 ce& 7 D 51. 1— E pabl ug f5 dl 8 V ſo 2 lui Ili ab d. 4 U 31 a1 wcen 11t T S d b mſ. nscs 5 C b 91 1.1 10 II 3 1 4801 uth Sann, 9 m 8 a,u li Stoſat apt ra ne hidn ſe in di,s r ꝛtu cn ſo m uiſa a. Tur. b b 1 2,7n 8 L 9 ꝗ ,11 SrJe ni VS Lallber olu ſtu ta to an ſalu di n ti dend pl 18. ſe u let m uiſe ri gu rni ni ni enu lun, den 8 u cul 5, 4 ratan Tuu kerd. 6 01 ies ini lwoeden eee wmietn 1— 1— 1 urt guode ni 3 mdhet 8 un 0ſ⸗ umdiyn dne ad 0 nta ne gn enifes eris un us,, Or 1n Tee Vndr G ae mibt* ihn 4— eeran 115 ee Ead e daa 4,5 ne 8 znaſen— r. 16 Lm 8,19 erraie i b midi ge wherlen ui Ser 80 4, See 3 Dtn 1. 3 4, Sullm C 0 ni dgiru⸗ ſp webin 160 6 12 a, M ſu ni ali.— 1 1 or F 44, dlub 1 it lus rn ach qui 0p fl ee. 0 t dt a1t ni,, 11 rr 2 1 nni 3 n 9 u a41 qux hA ſi cui t il 11 et 0 111 uI1 U. ce 11 4 51 4 U uS C 25⁸ 1¼ u b S IS 18 at e.d 1 964—— a beee plen Le er duci ere heße ehe per s wendin e EE 8 uli Aü 44 pep„ſp rei 1ſp Iri or On zote ui us. de ali Ga S qa Di ro lant Oe 5 e eru oniped ſo ererau G cu aa tan deranel PDi e Peci bobh f1E mi ani em d de S. 91 a Tn⸗ 8 ur 8 81 0 nt 2. d e m a ui- 9— 24 d de rele 1. riſſi le de cle an 1e 18 winen 28 1a m o. 4 ru adl 2 ra ta ra 1 es 5 nu. c. 8640 08 R e pecu di uig di.13 le m ¹] Aen 0 nti ui 8. le 3 ob inis m ad 1‧ te t 1 8. e Cr. ond damkf en Bzah ſa 1 al eln 1 81 all. 1.84 ge red ſer 1§ à aAu 5 A.29 ge.89 1ſ. om n, in * 304— guo en ,81 eadds Eee Ia a,In e no uaszs 1 4 am b„Nt Pen. 4 a re O 1 dorn mura iſie urceen UT ere 3 er G* AT. de an 1. foni 1j g 0 9 10 ſo 94e F I de 01 one di ib e r n rt.A n lallee eb ue e 1 id 3 1 r a ſ 1 7f 1j n oni le de t. rt d— 4b 2.1 olutusſ ru tlu iſa5 88 mi At 1 P um at 11 1 nni 4e0 pſt er 0.12 on sti us It aſli 7a 5 a 2d2ſ,” 4DA 94,0 gumai Pa aan epor auten i d ef. ti. dicni Seo, Gs as a p irad,s ibi E ust 11 eueiue 64 pni 9 1 c uen nn liſte rũ tu un I18, ic te 3 11 9s ibi Sligs ere⸗ 2 u.6 r 4 er. 8, 4 vſeen am in 8 eni tu G 43.5 3ad nae U War in ne ubi cetits 10 eerera t ernbi- u re 1 dur⸗ b n u q zeais mal — ne fuſc griu 0 de ba re ce cm eahe H 15 bi igi ein ali. 1 ta 3 b hid ar 96 ker aioni mhec neLa⸗ R' — 5 u) 4 uc b ei e üj 8 1 5 4 etaß q li- ne 4n Pra ra. d a ro, oI d. a urſi ſ 7 r. Lr 4 guwis mih on m 4 b ir n 3 Male a 3 u r en ant u u 2, ſe 1Ii6 6 ſu 4⸗ 193 eene re ſit narar⸗ Jr nO er dnid d oAr acec 4 n,N 3 mat 1z „Kid J02 Lna 4 3,5 waruüe maß æſ miſs ſ0 apſ Becies 3 eeena 4 Sen dhab Len eria „ f uiusi 1 Luida Bab Of dnaau les u dearan lona Kehh l au dæ uel e0 x t 835— 3 Perte, fanea ba ſe ahre 1 e igoa b 0 Sd Som. ee 6 Sha dm. 1 aseur Wect m rit iſt eonn lli de gu 84 on. gids oſſi tiu nn au 85 fer H fici 4 vens gahen n A h 51 an 57 4 ubicu Qund ſt es, cj la b Ulru ladam dl lan de lli⸗ ad. d, hte do de 1 1 L. Den.pe)un 4 ꝗ ab.431 or t 1e S ic indr gi ‚1n idi n t m a4 iſti on 1 eijäe e Ta int bi udet 8 f. oa a9 arius. 530 249 neſ de ieham a1 bienla a— in twaabe m kird tra 8 Vjtlen 21 arrama G V jeſ epe 1415 V rig 32 nn iſſe Win ut ris m mes en in ta ib cr on P riu n n. de m ſe b.— a 4 (bo ue4 cunius T 41 19u⸗ gar tu uæ er Wueni m i d ſ0 ie Unn— h tl Us eb 29 m ans e V on J iſe ſo b. 4 a 1 unt) chaus Im 8¹ ui Se2d 1/ 21 21 9 arũ n. 0 8:j 2! r8 t A Caen 0 er Ajds cr n 7 4 re Jſoluee ee 7 m m krentin 12 0 cu Di ecbmaio nans beaded di es r.1 At g r ha nti mn:ep art G ſobu elda— 9 ſommij a— Cau ria 3 aaſſ 10 10 ĩT a ſt in Se, a. 99 veeie wd ſ aut. 8 a.LA edbil ſomun ar 1 41 un 1 Men r ſa ſ 7 b 2ſ ne ane„9 te t q. b 9 ide b VA nt t &4b eu ni 1) rI Qu 3 11 5 id On. Of 3 n 6 gri f U Uæ elli 9„P—◻„ 7 104 3 0 nu t nni Iud 15 aui A lit ‚ui a ſe 1 n 1 at„N 3 inu.2 01 E 1 po e 0 † at NV m nu icus 3 1 0 ad 111 C tt iſi.C ui 0 14 0 tu e ru 1 un 4 ² u Te ge r re T 1b 3 5 on n l 8 u Bornes anie kee Güsskne 35 Bedee G* 1 d erto mij. ner C d nicat 1Ca 0c Aden.d ati quie 18 ui-— 3 8 Se 0 rü oue ui d ſe j, i 8 1 1 O.4G atis. 1C 110— 46½ nei qui 11 e P' po 1 d 7 b,— 4 ſc 1 exX 9T Fadt ze nſe e ſ m Aehn ul uenn b 08 in ubi id, 19 e d E Om a. Pli ſ0 OII eſt iſſe ſalt. 2019 3 terbi⸗ Pre dunir æn ea agi Ia. in eſſe Ijci⸗(0 UA ,6 kA aun. 3 27 ni. Pue dun. in. 5 5.16 ni 110 ſi eesbie ce u tu s a q u e iat ne— 5 a a. d. N 110 10 n ſo Ca 7 12 a. C ſti 1u m 4— 2 2 10 1re n8 ImI r. d nti 11 3 heea Uur t h s ſi„E— E e1—.& ro ri In ad Lene— 11 m ni 8 ti P ſe ſe Oc e 1 ni ib t r. d e ubi pi- G t 1 0 U Tn ten.60— 8(a. Dert Micſ 11 Aaige C 1 di 51 n 90& a ni) 9. Sanch Pr. m 57 un se 1 hi s deki e⸗ 1 1.8 2 1f 18 121 14 9 ab 01 N ſe 4 t1 e8 8 ſ d ra 11 0O 1 1 0.. cᷣ un eiri enls Do cu Lemei G* lde leldn Söni⸗ 4 4 3 1 Aus ndſ ni b. o cul me drache„11 ‚fi Jare rene— 4* etu nn ni 1§ 11 28.d le m. ni ſt r Ktoͤ 0 5. U pi a a itu; 8 ibi 1t 5 081 c.81„ T 0f. 0 U 13 8 1* da] 34, 0 T 61 AI 0 1¼ ſo ‚ani d eti 1 a ſo Ut 8 1 e ſ 1 I ep ta r Snſ Ler 2N a,emin 08 in I X ul nti im in ui 8 dnee na. de 13 8 u Ss Pr fathoes 1 quj G& al 1 T U ari tl e jri 0 e e n ntèͤ rums ſic iph 68 9 5 eſt 1n gud ꝗ ta eci oci 1 hilhad m rim d t, ſe re eis et. 0 decia 20 8. G—.0 10 fid Iias 5 10 S ſe Ue cõſ a ulat Pe an mnic eus,; Ch— e h aſi or er 0 de er rſi e ag atè m re B I edhetee t 9,y 11 18 1 c p e n r u 1 ri n 6 0 quã 10 13 43 81 91 v- ncl re na or or de uUs am an 0 ſ uai ani ca eo mmio,de ed Seh.13. 4 uſt ſt att n u lebe u. to en. re imi ne G f 91 At g ri ſc er 4 zui 18 udi rri 60 Im Ea 0. feha.1 121 1 1 hiob ſelira P Slne 8 rL 1 18 1 lo p n cl u A i, reb—” nio 8 lr m r6 ic 0 efe ne rel 2 2b t sc T 8f.16 eb' l 8 b ec benee r. den re re at. te„‚qui an uſe ui 4 agi 1 6. 1 t 9 ib Lue u ſe ti ab C 11 t C t A 8¹ at 1 zum p n 1n et i1t on 18 a en oll 13 us.18. d 65. V 0r u lu un t am es 1 3 plisca era N A.185 rtos Aiai de dn es m pliore jatroi ſ dea M95 08 11 1 0 0 35 wileſo 10 t ca 1t u u.54 c 6 a de er rbi en eſ as re c0 tu us nt. j bli 4 a— b rual biam em on tan 8. d rnu 1 dene Ate 1mm A l ui.„G la e dei us tu 28 G n ulti m. 2hort G uiſsi T di. ati Z 1 1:A 8 e 3 81 xci nt Hci 12 nunzder der 56 u rt 8.. mü ci iſti u it 0 uii nn.; r u 6 b ũ ſ u zner der ne in ta n to qu;cũ es r. 0 0C 5 elt r, q d te m. 1² rt Srf du 1 murn 10 C ui Atnn d 9 b G jr h A I„Beu 3 1 1t1 ual ul 0ſ C ib G G K ſe—. d 82 nc Ili.„ 18 a& 24 cäears 1Ad Lalise 1—* ecipzun oci N ta eu Seot ſo uis oci in* 4 1u e 18 At u„Im on hi 8&. e. dulſu hieu 8 iti p fa uib s in 1. 7 T ſsi E T tẽ m 1 Vo O iſonore—— 128, 2460 ru 8- erhe ſer d 07 biſe ſo n ſo N

1291 8 O num inflexa. Orat. 213 b, Omnium longitudinum& breui- tatum in ſonis, ſicut acutarum grauiumq́; uocum iu dicium natuta in auribus noſtris collo cauit. Orat. 200 b, Vt extre- ma referant eundem in cadendo ſonum. de Na. 5 b, Manus apta ad neruorum eliciendos ſonos. de Ora.64 4, Qurſus uocis per omnes ſonos. de Diu. 103 b, Qui ſono quodã uo- cum& Phrygijs cantibus incitantur. de Natu. 55 b, Lingua ſonos uocis diſtinctos& preſſos efficit, cum, Sec. Acad. 19 a, Ac mihi uidetur digniſsimũ rebus his de quibus loquitur, ſonum fundere, Tuſcul. 24 2 b, Dicard; nos in uocibus occu patos, inaneis ſonos fundere.& 251 a, Inanis uocis ſonus.
Orator. 12 b, Verbum, uox, ſonus. de Orator. 100 b, Sonus
pronunciandi. Tuſculan. 161 a, Qui ſonos uocis, qui infini ti uidebantur, paucis literarum notis terminauit. Offici. 29 b, sic uiuendum eſt in uita, ne fortè quid diſcrepet, uel mul- to etiam magis, quo maior& melior actionum quàm ſono rum concentus eſt.& de Legibus 177 b, Nihil tam facilè in animos teneros atque molles influere, quàm uarios canen-
di ſonos.
SOP HIA, a. L. Sapientia. 1
SO PIIS MALw. Aca. 19 a, Cötorta& aculeata quędã ſophi- ſmata, ſc enim appellantur fallaces concluſiunculæ. b
SOPHISTES,.. Acad. 18 b, At quis eſt hic? num ſophiſtes? ſic enim appellantur hi, qui aut oſtentationis, aut quæſtus cauſa philoſophantur. de Nat. 14 a,& Orat. 200 b, Abderi- tes Protagoras, ſophiſtes temporib. illis maximus.& 200 b, Iſocrates, multiq; alij, qui ſunt nominati ſophiſtæ. de Fi.
64 a, Sed& Gorgiam& cæteros ſophiſtas luſos uidemus à
Socrate. de Fini. 64 a, Rorum erat iſte mos, qui tum ſophi- ſtæ nominabantur. SOPHOCES, l. poeta tragicus. de Sen. d1 b, bis.& de Fin.
lib. 5. de Diuin. lib. i. Att. lib. z.
SOPHOCLEVS, ea. L. Pango.
SOPHOS. ſapiés. de Fi. 69 b, Lælius ſophos ille,&c. bis. Tuſ. lib. 5, Qui à Græcis Sophi, Sapientes à noſtris nominantur. de N. lib. i, Sophi motum inanem uocanr.
22l△ HN. L. Temperans.
22OEYNH.L. Temperantia.
S80 PITV S,, um. quaſi ſomno oppreſſus. pro Cæl. 46 a, Blan dimenta quibus ſopita uirtus conniueret. de Di. 93 a, 10 4 a, Sopito corpore animus uigilat.
80OPO R, oru. ſomnus. de D. 89 b, Cum iam quieti corpus de- di, ſopore placans artus languidos. in Sal. 274 b, Noli no- bis languorem& ſoporem exprobrare.
8ORANVS, na. pro Plan. 263 b.
SORBEO, bes. ſorbui. L. Abſorbeo. Qu. Fr. 328 b, Iſta odia nõ ſorbeo ſolàm, ſed etiam concoquo. I. A. 232 b, Quid eum nõ ſorbere animo? quid non haurire cogitatione?cuius ſangui nem non bibere cenſertis?
SORDEO, des. Ot. 329 b, M. Antonius, cui ſordebat Macedo nia prouincia: id eſt, putet,& ſordida uidetur.
SORDES, dium. lutum, fex. de Nat. 55 a, Prouiſum eſt etiam, ut ſi qua minima beſtiola conaretur erumpere, in ſordibus aurium tanquam in uiſco adhæreſceret. pro Seſt. 16 b, Vir-
tus ſplender ipſa per ſe ſemper, nec alienis unquam ſordib.
obſoleſcir.in Sal. 272 b, Non enim procacitate linguæ, uitæ ſordes eluuntur. in An. 156 b, Eluere ſordes. in P. 93 a, de Cl. 185 a, O' lutum, ò ſordes.&, Is ex ſummis& fortunæ& uitæ ſordibus conſul factus eſt. pro Cl. 2: a, Mater ſqualore filij & ſordibus lætatur. Poſtquam. ¹99 a, Alicuius quotidianæ lachrymæ, ſordesq́; lugubres. pro Clu. 58 a, Spectaculũ ſor- dium atq; luctus,& tanti ſqualoris alicuius. I. V. 261 b, Aſpi cite iudices ſqualorem ſordes q́ ſociorum. pro Dom. 225 a, Filiæ meæ fletus aſsiduus, ſordes q́; lugubres. Epiſtol. 233 b, Iacére in lachrymis& ſordibus. pro Muren. 142 b, Populus Romanus non amat profuſas epulas, ſordes,& inhumanita tem multo minus. Epiſtol. 95 a, Sordes hominis: id eſt, aua- ritia. Attic. 10 b,& 12 b, Satius erat illum in infamiæ relin- qui ſordibus, quàm infirmo iudicio committi. Atric. 65 a, Iudicum ſordes: id eſt, auaritia. Attic. 81 a, Has à noſtro Qu. Tieinig ſordes accepimus. Epiſtol. 123 b, Nam ſordes elue- re uult.
SORDIDATV S,, um. ſordidus. de Or. 126 b, Moeſtus ac ſor didatus ſenex. I. V. 121 a, Heraclius& Epicrates ſordidati ma xima barba& capillo.& 2009 a, Poſtq. 206 b, Innumerabilis multitudo ſupplex ad eum ſordidata uenerat. I. P. 94 a, Ser- ui ſordidati miniſtrant. in A.2, Sordidata mancipia.
SORDID F'. auarè, de Or. 141 a, Sordidè dicere. At. li. 15, Sor didè concionari.
5S0ORDIDVS, a, um. inquinatus, obſoletus, auarus. Tuſc. 202 b, Sæpe eſt etiam ſub palliolo ſordido ſapiëtia. At. 19§ a, Vil lula ſordida& ualde pufilla. ꝓ Fl. 157 a,& de L. 191 a, Ge Atti. 121 b, Homo egẽs acſordidus. I. P. ior a, Nec minus lætabor, cũ te ſemper ſordidum, quàm ſi pauliſper ſordidatũ uide-
8 0 1292²
rem. in An. 1966 b, Vt enim quiſq; ſordidiſsimus uidebitur, i- ta libentiſsimè ſeueritate iudicãdi ſordes ſuas eluet. ꝓ Mur. 14 4 b, Squalore ſordidus. de In. 76 b, De pecunia ratiocina- ri ſordidum eſt. Att. 143 b, Iſte omniũ turpiſsimus& ſordi- diſsimus idem eſt, qui in rep. fuit. Qu. P. 293 b, Tuſcenius ho mo furioſus ac ſordidus. Off. 30 a, De artificijs& quęſtib. liberales habendi, qui ſordidi.& 37 a, Quæ ſordidiſsima quidem eſt ratio& inquinatiſsima.& 43 a, Id enim ipſi ſor- didũ eſt ad famam, committere ut accuſator nominetur.
SORITES, tæ. de Diuin. 110 b, Quéadmodum ſoriti reſiſtas
quẽ ſi neceſſe ſit, Latino uerbo liceat acerualẽ appellare, ſed nihil opus eſt: ut enim ipſa philoſophia&mulra uerba Greę corum, ſic forites ſatis Latino ſermone tritus eſt. Aca. 37 a, Poſthac potius diſſeremus de obſcurirate naturæ,&c Sau⸗ de oculorum ſenſuumꝗ; reliquorum mendacijs,& de ſori- te aut pſeudo meno, quas plagas ipſi contra ſe Stoici texue- runt. Aca. 13 a,& 23 a, Captioſiſsimum genus interrogario- nis, quod genus minimsè in philoſophia probari ſolet, cũ a- liquid minutatim& gradatim additur aut demitur, ſoritas hos uocãt, qui aceruũ efficiũt uno addito grano, uirioſum
ſanè& captioſum genus. ſic enim aſcẽditis,&c. de Fi. n⸗ b.
SOROR,. de Di. 39 a, Soror germana. pro Dom. 231 b, Non ſum tam ineruditus, qui Mineruã Iouis ſororẽ, meã eſſe ſo- rorẽ dicã.& ibi. Tu ſororẽ tuam uirginẽ eſſe nõ fiuiſti. I. 4. 179 a, Filiam eius ſororẽ tuam eieciſti.pro Mil. nõ b, Clodi- us cum ſorore germana nefarium ſtuprum fecit.
SORORICID A, dæ. pro Dom. 218 a, b, Parricida, fratricida, ſororicida.ʒ
SORORIV S,, um. pro Seſt. 6 a, Homo fraternis flagitijs, ſo rorijs ſtupris inſanus.
SORS, ts. cum ad diuinationem fatumꝗ; pertinet. de Di. 120 a, Quid enim eſt ſorsidem propemo dum quod micare, qd talos iãcere, quod teſſeras, in quibus temeritas& caſus, nõ ratio& confilium ualet.& 1²3 a, Auſpicia reſtant,& ſortes quæ ducuntur, non illæ quæ uaticinatione funduntur, quæ oracula uerius dicimus. de Diui. 126 a, Sortes quæ fortunæ monitu, pueri manu miſcentur ac ducuntur.& ibid. Sortes quæ hodie fortunæ monitu tolluntur. de Diuin. 95 a, Cum Spartiatæ oraculum ab Ioue Dodonæo peterent, legatid; illud in quo inerant ſortes collocauiſſent, ſimia& ſortes i- pſas& cætera, quæ erant ad ſortem parata, diſtuebauit. de Diuinat. 122 b, Simia urnam euertit, ſortes diſsipauit.& ibi- dem 8u7 b, Sortes eductæ in rem aptæ capere poſſunt diui- nitüs.& ué b, Quæ cui ſors ducatur.& in Anto. 188 b, Sors diuina. de Natur. 62 b, Quis cornicis cantum notauitè quis ſortes? de Diuinat. 87 b, Oracula quæ æquatis ſortibus du- cuntur.& de Inuent. 60 b, Ex ſortibus, ex oraculis, ex re- ſponſis. de Diuinat. 89 a, Quò ſeſe uertant tantæ ſortes ſo- mniorum. in Ver. 61 b, Sortis religio. de Di. 132 b, Sors illa e- dita eſt Crœſo, Crœſus Halim penetrãs,&c. de Di. 126 a, Nu merius Suffecius ſortium inuentor.& ibi. de ſortium inuẽ tione. de Diuinat. 87 b, Vt hæ ſunt ſorres, quas ex terra edi- tas accepimus.
SO RS. fortuna, alea, caſus, conditio. Quint. Frat. 29 ⁄ b, Quæ ſtorem habes non tuo iudicio delectũ, ſed eum quem ſors dedit. pro Mur. 128 a, Quæſtura utriuſque propemodum pa ri momenro ſortis fuit: nullum enim uobis ſors campum dedit, in quo excurrere uirtus cognoſcid́; poſsit. pro Seſt. 4 a,b, Quæſtor hic C. Antonij collegę mei fuit ſorte, ſed ſocie tate conciliorum meus. in Va. 1 a,& Epi. 29 b, Cũ tibi aqua ria prouincia ſorte obtigiſſet. in V. 233 a, Sors ducitur, quã- obremè nemo erat uoluntarius laudator præturę tuæ. con- Rul. 69 b, Pauca tribus non certa conditione iuris, ſed ſor- tis beneficio ad uſurpandam libertatem uocare. in Ver. 34 a, Cum ſuffragijs tres creati ſunt, res reuocatur ad ſortem. & ibidem de ſortibus multa. in Ver. uz a, Verri ſorte prouin cia Sicilia obuenit. pro Dom. 219 a, Prouincias extra ordi- nem ſine ſorte nominatim dediſti reip. peſtibus. Attic. 17 b, Cum de conſularibus mea prima ſors exiſſet. Epiſt. u18 a, Ita ſorte in prouincias proficiſcerentur.& ibid. b, Conijcere a- liquem in ſortem. Epi. 7⁷ a, Aequaliter aut ſorte aſsignare aliquid alicui. pro Pla. 266 b, Si ſortis, nullum crimen eſt in caſu. in Verr. 222 b, Telum, quod cuiq; ſors afferedat, arri- puit. Att. 36 b, Quod ſors obrulerit, id acturus uidetur. Qu. Frat. 295 a, Qudd ſi te ſors Afris aut Hiſpanis, aut Gallis præfeciſſet, ramen,&c. Offic. 9 a, Vosne uelit, an me regna- re hera, quid ue ferat ſors. pro Lig. 140 b, Tuberonis ſors cò iecta eſt S. C. cum ipſe non adeſſet.& ibid. Africa quò ſena- tus eum ſors miſerat. 1
SORTILEGV 8,gi. diuinus, ariolus. de Diui. 108 a,&131 2, Nunc illa teſtabor, non me ſortilegos, nec eos qui quættus cauſa ariolentur, agnoſcere.—
SORTIO R, ris. ſortitò capio, in ſortem conijcio, ſortitioné
facio, fortunæ iudicio committo. cont. Rul. 70 a, Hortterus rribr

. derue)
tefena in quidus enenalth
ulet Knza Außicann ta
nillx qux uaticinzionefuiun Gmus. de Diui. 16 4 Songh au miſcentur ac ducuntur At ꝛ menitu tolluntut. dehuaaſ um 1d loue Dodonzo etenn iat ſortes collocauiſſent ſnaimm xerant fſortem para aie na urnum cuertit ſones dtüun eductx in rem aptæ capem aaſins a cui ſors ducatur. An amni 62 b Lis cornici cantum otui 1 b Draculx qux æqunäſintat ne. 60 b. Erſortidus, donml 139 W ſcelevenantuneimi 645 Sorss religio dehinabä xſus Halim penettib te ehai eam inuentot. K di.Kenn „b Vthr ſuntſomes qua
t nullam mim uad 2 5 vintus cograläffunge
4
tribus idem Rullus, educet quas uolet tribus. cont. Rul. 70 a,b, Qui tribus quas uoluit uocauit, nullo cuſto de ſortitus. pro Cluent. 44 a, Sortiri ad pœnam,& hominum delictum fortunæ iudicio committere, minimè cenſorium eſt.& ibi. Non animaduertes in omnes? ſed carpes ut uelis?& pau- cos ex multis ad ignominiam ſortiere? Epiſtol. 17 a, Sortiri prouinciam cum collega. pro Muren. 128 a, Tu illam cui cũ quæſtores ſortiuntur, etiam acclamari ſolet, Hoſtienſem prouinciam habuiſti. in Verrem, u7 a, Ei uenir in mentem? lege Rupilia, ſortiri dicas oportere, educit ex urna tres. de Natur. 27 a, Hoc non eſt conſiderare, ſed quafi ſortiri quid loquare. de Fat. 149 b, An atomi ſortiuntur inter ſe, quæ de- clinent, quæ non? Quiat. Frat. 306 b, Acilius ſententiam dixit, ut ipſe iudices per prætorem urbanum ſortirerur. Ar- tic. 8 a, Prætores nondum ſortiti ſunt prouincias. in Verr. 70 a, Cum prætores deſignati ſortirentur, M. Metello obti-
12²93 8 DD.
git, ut is de pecunijs repetundis quærerer.& 73 b, Senato- res, qui C. Varro prætore ſortiëte exirent in eum reum, quẽ
incognita cauſa condemnarét. Att. 17 b, Senatus decreuit, ut
conſules Galliam ſortirentur. I. A. 212 a, L. Antonius ſua le-
ge cum C. Cæſare magiſtratum ſortitus et. SORTITI O, nus. diſtributio, quæ ſortitò, ductis ue fit ſor- tibus. pro Pl. 270 a, Nunquam maiores noſtri ſortitionem conſtituiſſent ædilitiam, niſi uiderent accidere poſſe ur cõ- petitores pares ſuffragijs eſſent.& in Ant. 188 a, Diuina ue- ròô opportuniras, ur in ſortitione prouinciarum, quæ cui- que apta eſſet, ea cuique obuenirer.& 176 a, Sortitio præro gatiuæ. Qu. Frat. 306 b, Iudicum ſortitione facta comitia haberi.& At. 14 a,& pro Cl. 44 a, Vt ſortitione in quoſdam animaduerteretur. 1 SORTITO’ ſortitione, ductis ſortib. Epi. 128 a, Eos ſortitò in prouincias mitti placere. in V. 134 a, Lex Iouis ſacerdotè ſorritò capi iubet.
SORTITV S, zus. ſortitio. pro Dom,. 223 b, plurib. de rebus
uno ſortitu reruliſti.
808 PILTAue. ſalutaris. Pro Mu. 45 b,&c de Na. 27 b,&de D.
80 b, Iuno ſoſpita.
SCTE MWeru. conſeruator, ſeruartor. in Verr. 139 b, Is enim ſo-
ter, qui ſalutem dedit.& ibid. Soter latino uno uerbo ex-
primi non poteſt.
SPARGO fundo. pro S. R. 26 Attilius ille, qué ſua ma- nu ſpargenten ſemen, qui miſsi eauc, conuenerunt. de Sen. 93 a, Credo deos immortales ſparſifie animos in corpora humana. pro Ar. 192 b, Ego uerò omnia, quæ gerebam, iam um in gerendo ſpargere me ac diſſeminare arbitrabar, in
Orbis terræ memoriam ſempiternam. pro Deiot. 14 a, Gra
ues de te rumores ſparſi ſunt. de Di. 81 a, Quod Zeno in ſuis commentarijs, quaſi ſemina quædam ſparſifſet. Tuſc. 171 a, &Ll. P. 83 b, Euiſceratus latere pendens, ſaxa ſpargens tabo. Parad. 123 a, Qui tractant iſta, qui tergunt, qui ungunt, qui uerrunr, qui ſpargunt. I. C.106 a, Qui ſicas uibrare,& uene- na ſpargere didicerunt. in Arat.* Spargere amnem lachry- mis. in Arat. 186 b, Qui nummos populo de roſtris ſparge- re ſolebar. SPARSV S, a, um. fuſus, diſtectus. At. 7 a, Literæ ſparſæ ſale hu
manitatis.& Or. 20% a, Quæ æquabiliter toto corporeora-
tionis fuſa eſſe debet. ad Her. 24 a, Res ſparſas& uagè diſie- ctas eligere. in Ar. Stellæ ſparſæ fuſæ q́; uidentur.
SPART A, Gariæ. Lacedæmon. Attic. 20 a, Quæ tibi obtigit,
æraßras nunquam deſere. Offic. 49 b, Apollo Pythius dracu
lo edidit, Spartam nulla re alia, niſi auaritia perituram. SPARTACVS. de Ar. 249 b,& in An. 194 a, Athenio& Spar tacus duces belli ſeruilis.
SPARTIATES,tæ. de Diuinat. 95 a, Tuſculan. 245 b, Pueri 1
Spartiat æ.
SPARVS, vi. genus teli. pro Mil. uiz b, Sparorum pilorumꝗ;
multitudoö.
S PACIOR, aris. ambulo, deambulo. pro Sext. Roſc. 25 4,
Xyfto.— SPACIV M, cij. interuallum, curriculũ, tempus, curſu s,regio, annui temporis dimenſio. de Na. 35 b, Stellæ ſpacijs immu- tabilibus ab ortu ad occaſum commeant. pro Ar. 191 a, Vitę ſpacium exiguis regionibus circumſcriptum eſt. Item ibid. Non cum uitæ tempore dimittendam eſſe commemoratio nem nominis noſtri. de Cl. 193 b, Vt poſsis uidere quemad- modum ſimus in ſpacio Quin. Hortenſium ipfius ueſtigio perſecuti. Orat. 19 b a, Ciceronem oratorem non ex rhetorũ officinis, ſed ex Academiæ ſpacijs extitiſſe, illa enim eſſe cur
Refidere, deinde ſpaciari.& de Orator. 243 b, Spaciari in
ricula multiplicium uariorumq ſermonum. pro Rab. 91 b, Qui ex conſtituto ſpacio defenſionis in ſemih oræ curricu- lum coegiſti. pro Arch. 185 b, Quoad longiſsimè poteſt mea mens reſpicere ſpacium præteriti temporis. Of. 5o a, Pro- pterea quòd tam longo ſpacio multa hæreditatibus detine
8 PT 129. bantur. Quint. Fra. 292 a, Qui tibi biennij ſpacio aunceac in ſuſpicionem auaritiæ uenerit. I. V. 128 a, Et erat ſpacium dierum ferè triginta ante Calend. Decembr. de In. 1 a, Diur num nocturnum ue ſpacium. de Fin. 106 a, Aut ſpacium ſu- mamus ad cogitandum. de Or. 97 a, At. 75 b, Cum erit ſpa- cium, utrund, dabo.& 76 a, Surripere aliquid ſpacij. Off.24 a, Qui ſpacium deliberandi habuerunt, utrum,&c. in Verr. 76 a, Etiam fſi ſpacium ad dicendum noſtro commodo ua- cuosq́; dies habuiſſemus. de Orato. 107 a, Quantum in hac acie quotidiani muneris ſpacij nobis datur. pro Cec. 286 a, & Epiſt. 263 b, Spacium alicui ad ſeſe colligendũ dare. Tuſc. 201 b, Confiderandi ſpacium nõ datur. Epi. 128 a, Mihi f ſpa cium fuerit, in Tuſculanum ante nonas ueniendi ‚iſtic te ui debo. de Ora. 141 a, Hoc interim ſpacio conclaue illud ceci- dit. de Ora. 143 a, Noſtræ ſpes in medio ſæpe ſpacio frangũ tur. Item: Vita breuis eſr, curſus gloriæ ſempiternus. de Le. 158 b, Quin igitur ad illa ſpacia noſtra, ſedesq́; pergimus. de Finib. 114 b, Non ſine cauſa nobilitata ſpacia. de Orato. 87 a,& pro Muren. 14 a, In ambulatione duo ſpacia uet tria facere. de Legib. 159 a, in ſylueſtribus ſpacijs. in Ant. 245 b, De quo mihi, quoniam liberum eſt ſpacium, eriam atque etiam conſiderandum puto. Orator. 216 a, Frochaus, qui
eodẽ ſpacio eſt, quo choręus. Trochęus-v. Choræus""u.
&ibidem: Er Cretici æqualis Pæan, qui ſpacio par eſt, ſylla ba longior. ut=V. v v, in Arat. Huie ſi pacio ductam ſimili
latus extat urrunq;.
SPECIA TI M.inominatim. Poſt. 208 b, Ml. Meſſenius legem
ſpeciatim de ſalute mea promulgauit.. SPECIE S,ei. forma, fgura, ſpectrum, notioò, facies. Aca. 45 4, Mens ſola cernit id quod ſemper eſt ſimplex x& nniuſmodi, & tale quale eſt. hanc Plato ideam appellauit, nos re ctè ſpe ciem poſſumus dicere.& ibid. a. Materia ſine ulla ſpecie,& carens omni qualitate. Oic. 68 a, Species, forma,& notio boni uiri. Orat. 19 9 a, Inſidebit in eius mentem ſpecies elo- quentiæ.& z01a, Excellentis eloquentiæ ſpeciem& formã adumbrabimus. de Orat. 136 a, Adhibere quandam in dicen do ſpeciem atq; pompam.& Orat. 197 a, Optima ſpecies& fi gu ra dicendi. Quint. Frat. 299 b, Species tam gratioſi liber ti dignitatem non habet. Orat. 153 b, Forma,& quaſi natu- ralis nota cuiuſque, ut auari ſpecies& glorioſi. de Orat. 128 a, Probitatis commendatione boni uiri ſpeciem tueri. Epi. 131 b. Hæc quæ habent ſpeciem gloriæ. Epi. 216 b, Cauſę quę ſpeciem habent magnæ coniunctionis. ad Her. 29 a, Forma & ſpecies,& ſtatura appoſira ad dignitatem. de Orat. 147 b,
8—
Sed ramen eſt ſpecies alia magis alia formoſa.& in Ant. 231
b, Miſera illa& flebilis ſpecies: id eſt, hominis trucidati. de Nat. b, Pietas in ſpecie ficte ſimulationis ineſſe non poteſt. & b, Cleanthes finxit formam quandam& ſpeciem deo- rum.& n a, Speciem nullam aliam eſſe, niſi humanam deo- rum. Tuſc. 216 a, Quædam humanitatis quoq; habent pri-
mam ſpeciem, ut miſericordia,&c. de Natur. 69 b, Arcus
ſpecies, quia ſpeciem habeat admirabilem, Thaumante di- citur eſſe nata. de Natur. 27 b, Veriras au ſpiciorum ſprera
eſt, ſpecies tamen retenta. de Ora. 138 a, Multa ante congréeſ⸗=
tur. Acad. 17 a, Ad rationes has latiore ſpecie, non ad tenue elimatas. de Fin. 14 b, Me ſpecies quædam commo uit, ina- nis ſcilicet, commouit tamen. Epiſt. 49 a, Vt ſpeciem aliquàã uiderer uidere quafi reuiuiſcenris reipub.& 14 a. Qui ſpe- ciem huius uitæ intuentur. At. 285 a, Qui potes iſta uel pro-
bare, uel ita demiſsè ac facilè pati, ut probantis ſpeciem ha
beas. contra Rul. 6⅝ a, Aliud obſcurè moliri, aliud ſpe& ſpe cie ſimulationis oſtendere. contra Rul. 72 a, Comitia uera ꝛJ(Comitia adumbrata ad ſpeciem,& ad uſurpationem ue tuſtatis. in C. 10 8 a, Horum hominum ſpecies eſt honeſtiſ- ſima, ſunt enim locupletes: uoluntas& cauſa impudentiſ- ſima. Officior. 34 b, Quorum error eripiendus eſt, omnisq. opinio ad eam ſpeciem traducenda, ut honeſtis conſilijs ſe
intelligant, ea quæ uelint, conſequi poſſe. pro Dom. 213 b,
Hi tales uiri, qui non ſolum conſilijs ſuis, ſed etiam ſpecie
ipſa dignitatem reipub. ſuſtinent.& 231 b, O ſpeciem digni tatemq́; populi Rom. Offic. 39 b, Hôneſtũ per ſe nobis pla- cet, animosq́; omnium natura& ſpecie ſua commouet. Of. 40° b, Hic ſpeciem præ ſe boni uiri fert. pro Cæl. 40 a, Cati- lina multos uiros bonos ſpecie quadam aſsimulatæ uirtu- tis tenebat. de Cl. 185 a, Magis tamen ſpecie atque ipſo ami- ctu capiebat homines, quàm dicendi copia. de Piuin. 84 a, Cum claram ſpeciem nocturno lumine luna Abdidit,&c. de Diu. 97 b, Obijciũtur ſæpe formæ, quæ reapſe nulle ſunt, ſpeciem aũt offerunt. de D. u19 a, Is aũt Tages puerili ſpecie dicitur uiſus. I. V. 87 b, Vidi forũ ornatum ad ſpeciẽ magnifi co ornatu, ad ſenſum cogitationẽq́; acerbo& lugubri.& de Nat. 43 a, Mundi partes nec ad uſum meliores, nec ad ſpe- eiẽ pulchriores poterunt eſſe. I. P. 34 b, At fuir pompa, fuir 3 3 2 ſpecies,
—
—ᷣᷣ
ſum ſunt, quæ non ad uulnus, ſed ad ſpeciem ualere uidean
———-——y———— —ÿ—ꝛꝛÿ—†ÿöj— “ “ 1“
—

4
1295 8 P
ſpecies, inceſſus ſaltem Seplafia dignus.& ibi. Magnum no- men eſt, magna ſpecies, magna dignitas, magna maieſtas co ſulis. Of. ¹9 b, Vt in eo moderatio& temperantia appareat, cũ ſpecie quadã liberali. J. A. 231 a, Is occiſus eſt ab eo, qui tũ ciuis ſpeciem habebat. I. V. 253 a, Præclara claſsis in ſpecie, ſed inops& infirma propter,&c. de Fi. ir9 b, Quod Propria ſpeciem habeat, cur appetendum ſit. Tuſc. 184 a, Falſa uifio ne& ſpecie doloris moueri. de Fin. 120 a, Nomina hæc, quæ prima ſpecie admirationem mouerent: id eſt, primo aſpe- (tu. de Orat. ↄ5 b, Hæc quæ ſunt in ſpecie poſita, in te Sulpi- ti diuina ſunt: id eſt motus corporis, in conſpectu poſitus. Tuſ.z50 a, Species formæ. de Fini. 74 a, Cuius ſimilitudine perſpecta in formarum ſpecie,&c. Tuſc. 186 a, Obuerſentur ſpecies honeſtæ animo. I. V. 265 a, Nunquam tibi ſpecies i-
ſa huiuſcemodi multitudinis in oculis animod; uerſata eſt? de Di. 136 b, Nulla ſpecies cogitari poreſt, niſi pulſu ima ginum. Aca. 14 a, Eadem eſt in ſomnijs ſpecies eorum quæ uigilantes uidemus. Or. 197 a, Sed ipfius in animo inſidebat ſpecies pulchritudinis eximia quædã. I. V. 230 a, Duo ſigna eadẽ ſpecie ac forma. de N. un b, Figura,& forma,& ſpecies. de D. 84 b, Species ex ęre,&ſancta Iouis ſpecies.& 97 a, Atq; hãc ſpecié Praxiteles cælauit argento. Top. 226 b, In cõpara tionę ſpectantur hæc, numerus, ſpecies, uis, quædam etiam ad res aliquas affectio.& de In. 5 a, Cum genere idem ſit, ſit aliud, quod quadam parte& ſpecie differat. Ora. 207 b,& OH1 b, Que ſunr eius generis ſiue formæ, ßue partes. Qu. de Pet. 213 a, Poſtremò tota petitio, cura ut habeat ſummã ſpeciem& dignitatem. Qu. de Pet. 207 b, D einde inſtituon- di funt cuiuſq, generis amici ad ſpeciem hominis illuſtris honore ac nomine. de Sen. 89 a, Agro bene culto nihil eſt nec uſit uberius, nec ſpecie ornatius. de Senect. 89 a, Quid de uinearum ſpecie dicamè de Fat. 149 a, Viſum obiectũ im- primit,& quaſi ſignat in animo ſuam ſpeciem. I. A. 152 b, Cę ſar aduerſarios clementiæ ſpecie deuinxerat.& 197a, Si ullam ſpeciem reip. cogitafſet. Offic. 76 b, Volupras ſpeciẽ utiliratis habere dicitur. de L. 16z a, Tum natura ſpeciem i- ta formauit oris, ut in ea,&c. de Leg. 175 a, Eſt enim quadã opinione ſpecies deorum in oculis, non ſolũ in menribus. At. 65 a, Amiſimus mi Pomponi omnem non modòè ſuccũ ac ſanguinem, ſed etiam colorem ac ſpeciem ciuitatis. At. 236 b, Hæc me ſpecies cogitatioq́ perturbat. Or. 199 b, Vir- tutes ſpecie diſpares, prudentia coniunguntur. Of. 25 b, Na- tura formam noſtram, reliquamꝗ; figuram, in qua eſſet ſpe cies honeſta, eam poſuit in promptu. Of. 28 b, Tertium, ut caueamus, ur ea quæ pertinent ad liberalem ſpeciem& di- gnitatem, moderanda finr. Of. 53 b, Tertiò, ſi id quod ſpeciẽ haberet honeſti, pugnaret cum eo quod utile uidererur. Off.54 a, Quæ uirtuti repugnent ſpecie quadam utilitatis. Of. 55 a, Qui ſimilitudinem quandam gerunt, ſpeciemꝗ; ſa- pientum. Off. 8 b, Cum igitur aliqua ſpecies utilitatis ob- iecta eſt, nos commoueri neceſſe eſt.& ibi. Si res ſpeciem u- tilitatis atrulerit, tunc urtilitas non requirenda eſt.& 60 a, Species utilitatis animũ pepulit eius, qui,&c.& ibi. b, Muri cauſam oppoſuit ſpeciem honeſtatis, nec probabilem, nec ſatis idoneam.
SP ECIES, cum pars eſt generis. L. Genus. L. forma. L. etiã
Top. 22 3 a.
SPEGILLVM, ü. inſtrumentum quo medici uulnerum, ſi-
ue ulcerum altitudinem tentant. de N. 71 a, Aeſculapiorum pricus Apollinis(ſcilicet filius)quem Arcades colunt, qui ſpecillum inueniſſe, primusq́; uulnus obligauiſſe dicitur. malè legunt quidam hoc loco, ſpeculum.
SPECIME N nu.. indicium, ſignificatio. Tuſcu. 154 b, Num.
dub itas quin ſpecimen uirtutis capi debeat ex optima qua que natura.& 239 a, C. Cęſar in quo mihi uidetur fuiſſe ſpe cimen humanitaris, ſalis, lepôris. Poſt. 205 b, Lentulus hoc ſpecimen uirtutis, hoc indiciũ animi ſui fore putauit, ſi me, &c. I. V. 590 a, Tu uerò qua in re ſpecimẽè cæteris aliquod de-
diſti? aut tui periculum feciſtiede Orat. 157 b, Ingenij ſpeci- 4 1
men eſt quoddam, tranſire ante pedes poſita,& alia longè repetita ſumere. de N. 76 a, Temperantiæ, prudentiæò; ſpe- cimen, Qu. Scæuola. de Cl. 81 b, Deniq; hoc ſpecimẽ eſt po- pularis iudicij. de L. 186 a, Is ordo uitio uocato, Cęſaris ſpe cimen eſto.& 190 a, Specimen, præiudicium, prærogariua, 9αιια. I. P. i00 a, Quod ſpecimen habuit hæc ciuitas in- nocentiæ.
SPECIOSVS,, um. illuſtris, eximius. de Cl. 186 b, Dignita-
te motus ſit ſpecioſum& illuſtre quod dicitur. At. 256 b, Re uerſionis has ſpecioſas cauſas habeo.
SPECTABILIS,le. aſpectabilis. de Vn. 197 a, Et corpus qui
dem cœli ſpectabile effectum eſt.
SPECTACVLVM,4. res ad ſpectãdum propoſita, præſer-
tim cum pompa& apparatu, quales ſunt ludi,& alia eiuſ- e Je 6 2 b R eſ 6 7 dem generis. de N. 56 a, b, Res cœleſtes, quarum ſpectaculũ
§8 P 1296
ad hominem ſolum pertinet.& 57 b, Circuitus ſolis& lunæ ſpectaculum hominib. præb ent. Att. 34 a,In theatro ac ſpe- ctaculis. in An. 169 b, Spectaculi apparatiſsimum. pro Mu. 141 a,& 140 a, At ſpectacula ſunt tributim data,& ad pran- dium uulgò uocati. 141 a, Gladiatorib. uulgò locus tribu- tim datus.& 141 b, Vt locus& in foro,& in circo daretur a- micis. Item: Dare ſpectaculum. pro Seſt. 25 b, Magnus ex o- mnib. ſpectaculis plauſus excitatus eſt.
SPECTA T bat.pertinet. Off. 48 a, Beneficia quæ ad ſingu-
los ſpectant,& quæ ad uniuerſos pertinenr.
SPECTATIO,onu. inſpectatio. At. 219 a, Animũ leuari ſpe-
ctatione.& I. V. 189 a, Pro ſpectatione& collybo. Epiſt. 95 a, Apparatus ſpectatio tollebat omnem hilaritatem.
SPECTATO R.oris. cCõremplator. de N. 54 a, Homo ſpecta-
tor rerum ſuperarum atꝗ; cœleſtium.& Epi. 21 b, Spectator laudum tuarum. pro Dom. 226 a, Ille ne auditor quidẽ glo- riæ, ego etiam ſpectator meæ laudis eſſe potuiſſem, de Ar. 243 b, Ludi quorum ipſi dij te ſpectatorem eſſe uoluerunt. Off.38 a, Socij ſpectatores ſe ocioſos præbuerunt Leuctricę calamitatis. de Or. ↄ4 a, Scæuola, quem nunc mearum ine- ptiarum teſtem& ſpectatorem fortuna conſtituit. Qu. de Pet. 208 a, b, Diligens ſpectator officiorum.
SPECTATVS,A um. probatus, cognitus. J. V. 71 b, Homo in
rebus iudicãdis ſpectatus& cognitus.& pro Cl. 27 a, Cleo phantus medicus ignobilis, ſed ſpectatus homo. de Amici- tia 97 a, Maximus& ſpectatus uir. I. V. 58 b, Vir fortis ac ſpe ctatus. pro Fl. 157 a, Lacedæmoniorum ſpectara& nobilita ta uirtus. Poſtq. 212 a, Qu. Merelli ſpectatę iam adoleſcentię filius. de Ora. 9s a, Cæterarum artium homines ſpectati& probati. in V. 56 b, Ad meam fidem quam habent ſpectatam iam,& diu cognitam, confugiunt. pro S. R. 43 a, Spectatiſsi- ma fœmina. I. A. 183 b, Alicuius ſpectara multis magnisq́; re bus integritas.
ATVS,Ms. Of. 4 0 b, Quod in quo uiro perſpectum
ſit, hunc dignum ſpectatu arbitrantur.
PECTIO, onus. in An. 175 b, Conſules,&c. habent etiam ſpe
* tionem. aliter, inſpectionem.
SPECTO, s. ſpectaror ſum, æſtimo, cerno, ſequor. de Di. 85
a, Qui ad meridiem ſpectans in uinea media conſtitit. pro Dom. 236 a, Quibus ſpectantibus domus mea diſturbare- tur. Tuſ. 157 b, Cum laxati curis ſumus, ſpectare aliquid uo- lumus& uiſere. de Som. 130 a, Altè ſpectare,& ad cœlũ con- ueri. de Ar. 2483 b, Quod ni tu Megaleſia illo die ſpectare uoluiſſes, haud ſcio,& c.& Epiſt. 200 a, Spectatum eſſe ma- gno theatro. Att. 78 a, Exercitu Ciliciam propè conſpicſen- te. Off. 42 a, luuenes magna ſpectare,& ad ea rectis ſtudijs contendere debent. de Ora. 127 b, Trademus, quæ nos ſequi in dicendo, quæque maximè ſpectare ſolemus. de Orat. 201 b, In philoſophia res ſpectatur, nõ uerba penduntur. p Qu. 296 b, In pactionibus faciendis legem ſpectare cenſoriam. Tuſcul. 234 b, Spectare aliquem ex moribus. pro Mil. 104 b, Quid in iudicando ſpectare oporteret. pro Mil. 106 a, Qui non honoris gradum ſpectat, ur cæteri, ſed,&c. in An. 156 b, In iudice ſpectari& fortuna debet& dignitas. Offic. 47 b, At uerò ille tenuis ſeſe ſpectatum, non fortunam putat. ad Heren. b, Rem, non hominem ſpectari oportere. de Diuin. 124 b, Virtus quæ uetat ſpectare fortunam, dum præſtetur fides. de Fat. 147 a, Quid enim ſpectans Deus ipſe diceret Marcellum in mari eſſe periturum. Tuſcul. 154 b, Quid ſpe- ctans? pro Quin. a, Bonorum poſſeſsio ſpectatur non in aliqua parte, ſed in uniuerfis. Epiſt. 16 a, Non idem ſemper dicere, ſed idem ſemper ſperare debemus. Tuſcula. 232 b,& 233 a, Ex maiore parte unamquamque rem appellari ſpecta rique dicunt. Epiſtol. 6 4 b, Vr primùm attigi forum, ſpecta ui ſemper, ut tibi poſſem quàm maximè effe coniunctus. de Orat. 107 b,& 8 a, Quod ego non tam faſtidiosè in nobis, quàm in hiſtrionibus ſpectari puto. de Som. 129 b, A quib. ſpectare gloriam certè nullam poteſtis.& Attic. 24 a, Hoc a me aiunt, Cæſarem ſic ſpectare, ut non dubitet. de Orator. 92 b, Artem rebus unum exitum ſpectantibus,& nunquam fallentibus contineri. Epiſtol. 204 a, Hæc eò ſpectant, ut te horter,&c. de Diui. 33 a, Demoſthenes oniæaiſcy Pythiam dicebat: id eſt, quaſi cum Philippo facere. hoc autem ed ſpectabat, ut eam à Philippo corruptam diceret. Attic. 134 a, Illuc quò ſpectat animus, qua ueniam. Attic. 119 a, Qud igitur hæc ſpectar oratiot ego,&c. de Oraror. 151 a, Quor- ſum igitur hæc ſpectat tam longa oratio? Orator. 216 b, Pri- ma& media uerba ſpectare debent ad ultimum. Quint. Fr. 324 a, Præſertim cum ad meum quoque uſum ſpectent. de Orator. i50 b, Illa ſemper potiora duxi, quæ ad ſapientiam ſpectarent. Attic. 122 a, Domitius nihil ſpectat, nit fugam. de Orator. 156 b, Satis mihi hoc eſt ad eam, quàm ſpecto elo quentiam. de Orator. 120 b, Quærere argumenta ſpectan- tia ad id quod in iudicium uenit. Att. 227 b,& Qu. Fr. 323 3,
8
65

d
undnn.K„ 2 2 Kaculi 834ah, t4 Heacale„ 4pp eenen
A A
mſpecatio dann 4 19 aProß„Stuiai
domm an. tusl
— da odanli — Acogitun Kgn 3 Nodili ſec pecharu bne
1 8 4 11 Aau 9. 5. r 1N garim 3
1— 41 ecemoniorumſpeid h
4
14( Metelli ectan una
0445 5b Quodia du umgenh
Hectaru arbitrantur.
An.md, Conſules Kc. Kenan,
4
pechonem. or ſum, xtimo cemo ſerur äl n ſpectans in uinei meciacutt dus pectantidus domus maadh n lanati curit ſumus ſpectuxdiin Som. Ho„ Utè ſpectam Arlain
Dodnit Wegaleſailhcehe
4 Ac.& Epiſt. 100 a Hectanndt 1 Erercitu Ciliciam yropemmia a magna ſpectate,&ateanuiti eOrau Tnademssquni
marime ſpectare ſolemus de0en
ſpectatur, nôuerda vendue
as faciendus legem ſpetertannm are aliquem er motidus pwln ſpectare oporteret. d üwitg .. T im ſpectat ut cxteni ec Acu un ſonuna debet& 4 tum, n00 fortunanp 1 zari oponer tll ſortunam, GufNa dectans Deusſtt
rum. Tuſcul'it 85
*
getat ſpectare
aat 14m
a
dignitas Oi.
1297 8 p
S P 1298
Res ſpectat ad interitum. At. 239 b, Totum Antonij conci- SPERATV 8,, um. expectatus, deſideratus. Qu. Fr, 298 b, De
lium ad bellum ſpectat. de Cl. 192 a, Ad perorandum ſpecta re uidetur ſermo tuus. Off. 70 a, Si ad perniciem patriæ res ſpectabit. Epi. 236 a, Cognoui ad arma rem ſpectare. in Ver. 34 a, Quòd ipſe ad imperatorias laudes à puero uidelicet ſpectaret. Of. 33 b, Philoſophi,&c. qui ſemper aliquid acqui runt, quod ſpectet& ualeat ad bene beateq́; uiusdum. Epi. 46 b, Omnia utriuſq; confilia ad concordiam ſpectauerũt. cont. Rul. 80 a, Ad hanc emptionem duo genera agrorum ſpectant, unum eorum,&c. pro Seſt. in a, Ad ſuam magis ille gloriam, quàm ad ſalutem reipub. ſpectabat. cont. Rul, 70
a, Quæret quiſpiam, quid in tanta iniuria ſpectauerit? con-
ſilium non defuit. Offi. 12 a, Tota domus quę ſpectat in nos ſolos, neq; aliud poteſt habere perfugium. de Orat. 124 a, Si barbarorum eſt in diem uiuere, noſtra conſilia in ſempiter- num tempus ſpectare debent. pro Rab. 96 b, Nihil niſi ſem- piternum ſpectat. pro Seſt. 14 b, Vos qui dignitatem, qui remp.qui gloriam ſpectaris. Atti. 15¹ a, Cæſar Græciam ſpe- ctat potius, quàm Hiſpaniam. Quint. Prat. 302 a, Noli ſpe- ctare quãti homo ſit, parui enim precij eſt, qui iam nihil ſir. Off.5 b, In quibus maior eſt animus, in his pecunię cupidi- tas ſpectat ad opes.Off.56 b, Hoc enim ſpectant leges, hoc uolunt, incolumem eſſe ciuium coniunctionem. I. A. 257 a, Deniq; ſumma iudicij mei ſpectat huc, ut,&c. de L. 181 b, Sed ea non tam ad reli gionem ſpectat, quàm ad ius ſepulchro- rum. pro Lig. 137 b, Ligarius domum ſpectans,& ad ſuos redire cupiens. pro Lig. 139 a, Res enim eò ſpectat, ut ea pœ-
na in qua adhuc Q. Ligarius eſt, non uideamini eſſe conté-
ti.pro Deiot. 144 b. Ad te unum omnis mea ſpectat oratio.
in Sal. 272 b, Vitam huius non ex oratione mea, ſed ſuis ex
moribus ſpectare deberis.
SPECTRVM- ri. idolum, ſimulachrüũ, uiſio. Epi. 253 a, Qui
putant Aiævoirtas gavraoias ſpectris Catianis excitari.& ibi. Quæ ille Gargetius, etiam antè Democritus éihaNa, hic ſpectra nominat.& ibi. His autem ſpectris etiamſi oculi fe riri poſſent, animus qui poſsit, ego nõ uideo.& 254 a, b.
SPECVIA!læ. uigilia. Epi. 47 a, Tanquam ex aliqua ſpecula
perſpexi tempeſtatem futuram. in V. 74 b, Homines in ſpe-
culis ſunt, obſeruant quemadmo dum ſe unuſquiſque ue-
ſtrùm gerat in retinenda religione. pro Deiot. 147 b, Rex
ſemper in ſpeculis fuit, cum à te animo eſſet alieno. Att. 14 5
b, Satius exiſtimo uos diſpertitos& in ſpeculis eſſe. in Ver. 254 b, Prædonum aduentum ſignificabat ignis è ſpecula ſublatus. pro Muren. 143 a, Qui ab illo in ſpeculis atque in- ſidijs relicti in capite atq; in ceruicibus noſtris reſtiterunt.
in Ant. 212 a, Idcirco in hac cuſtodia tanquam in ſpecula col
locati ſumus.
SPECVILA. parua ſpes. pro Cl. 2 b, Qui aliquid ex eius ſer-
mone ſpeculæ deguſtarat. Epi. 27 b, In communibus miſe- rijs hac tantum oblectabar ſpecula.
SPECVI.AT O R, ris. de Nat. 17 b, Phyſicus, id eſt, ſpecula=
ror, uenatorꝗ; naturæ. pro Pomp. 3 a, Alij eum ſpeculatorè quàm legatum iudicari maluerunt. in V. 62 b,& 269 b, Fi- des mea cuſtodem repudiat, diligentia ſpeculatorem refor midat. pro Dom. 216 b, Iſte ſpeculator communium miſe- riarum. de Nat. deor. lib. 2, Oculi tanquam ſpeculatores, al- tiſsimum locum obtinent.
SPECVLATRIX, cis. de N. 68 b, Furiæ ſpeculatrices& uin
dices facinorum& ſceleris.—
SPECVLO R arus. in ſpeculis ſum. in C. 98 b, Multorũ te o=
culi& aures ſpeculabuntur atꝗq; cuſtodient. Tuſc. 239 b, Sic noctu ad eas uentitabat, ut omnia ſpecularetur& perſcru- taretur antès. I. V. 269 a, Ait eum ſpeculãdi cauſa in Ciliciam eſſe miſſum. de Orat.o6 a, Quod neq; precib. unquam, nec inſidiando, nec ſpeculando aſſequi potui. pro Fl. 178 a, Cũ curia,&c. ſpeculatur atq; obſidet roſtra.
SPECVLVM,I. in P. ↄ4 b, Verſus, in quib. ſi quis uelit, pof-
ſit iſtius tanquam in ſpeculo uitam intueri. de Fi. 71 b, Infan
tes, pueri& beſtiæ, quæ Epicurus purat eſſe ſpecula naturs.
&39 b, Pueri in quibus ut in ſpeculis natura cernitur. de Vn. 203 b, Speculorũ leuitas. pro Sex. Roſ. 25 b, 26 a, Etenim hæc conficta arbitror à poetis eſſe, ut effictos noſtros mo- res in alienis perſonis, expreſſamq; imaginem noſtram ui- tæ quotidianæ uideremus. Ioquitur de comœdia, quã ſigni ficat ſpeculum eſſe communis uitæ.
SPECVS, cus. Attic. 24 9 a, M. Aelium cura liberabis, me pau-
cos ſpecus in extremo fundo,&c. habituros. Hic ego ſpę- cus, aquæ ductus ſignificare ꝑuto, ut Cæſ. Com. de bello Alexandrino.
SPELVNCA cæ. ſpecus. J. V. 225 a, Propterea eſt ſpelũca que
dam cõuerſa ad aquilonẽ, infinita altitudine. de Fi. 141 a, Ex ſpelunca ſaxũ in crura eius incidit. de Fi. 84 b. At Philocteta iam decimũ annum in ſpelunca iacet. pro Fl. 154 b,. Qui ꝓ- ducti tabulas ſe publicas ad ſpeluncas perdidiſſe dixerunt.
S
reliqua& ſperata gloria laborarre.
PE RN O; niz. refuto, reſpuo, renuo, deſpicio, repudio, repel- lo, reijcio. I. A. 250 b, Sed multo magis nos ſpreuit,& pro ni- hilo putauit. pro Cæl. 45 a, Cur huic, qui te ſpernit, moleta es?de Na. 27 b, Veritas auſpiciorum ſpreta eſt, ſpecies tantũ retenta. Or. 198 a, Eloquentia forenfis ſpreta à philoſophis & repudiata.& Or. 205 b, Spretũ à ſubtilib. repulſium à gra- uibus. de Sen. 78 b, Sperni ab ijs, à quibus coli ſis ſolitus. de Fi. 49 b, Spernere& reijcere aliquid. 7
PE R O, as. ſpem habeo, ſpes eſt, ſum in ſpe, in ſpe habeo, ſpe ducor, inducor in ſpem, ſperare uideor, expecto, aſpiro, con fido, nitor, ſpes alicuius rei oſtéditur, in aliquo ſpem pono, animo aut ſpe maiora ſuſcipio, qui illi pecuniæ ſpe iam at- que animo incubaret, ad ſpé recuperandę libertatis erectus ſum uel reuiuiſco, libertatis ſpem propofiram habeo, ma- gna mihi ſpes eſt in aliquo propoſita, ſpe& auaritia deuo- ro, qui ſibi urbem ad prædam prop oſuerunt, ſi ullum firma mentum in illo teſte poſuiſſes, ſpe pacis uel largitionis ob- lata, qui hoc unico filio nititur, in huius ſpe requieſcit, qui- bus literis ſe magis etiam erexit, tota domus ſpectat in nos ſolos, neque aliud poteſt habere perfugium. I. P. 32 b, Spem ab aliquo habeo.)((Deſpero ab aliquo. Epi 19 5 a, Id ego& ſperarè prudentia tua fretus,& ut conſiderem, fecerunt tuę literæ. Attic. 97 a, b, Spero quæ tua remperantia eſt,& her- culè, ut me iubet Acaſtus, confido te iam, ut uolumus, uale- re. Attic. 2 b. Spero tibi me cauſam probaſſe, cupio quidem certè. Oct. 330 a, Quid de hoc ſperare aut expectare nos o- portebat?& Atti. 40 a, Bene ſperare de aliquo. Attic. ⸗5 b, Spero meos omnes ſeruire laudi meæ. pro Dei. 15 a, Iubeo te bene ſperare,& bono animo eſſe.& 1§0 b, Magno& ere- cto animo eſſe. Attic. 91 a, Ego ut ſpero, propediem te uide- bo. pro Arch. 186 a, Res uobis, quemadmo dum ſpero, non moleſta. Attic. 253 a, Vt ſpero,& ut promittis. de Fat. 140 b, Oratorias exercitationes, non tu quidem, ut ſpero, reliqui- ſti. pro Sex. R. 20 a, Sin à uobis(id quod non ſpero) deſerar. in C. uio b, Quibus ego ducibus in hanc ſpem ſententiamꝗ́ ſum ingreſſus. pro Ar. 188 b, Si non hic tantus fructus oſten- deretur. pro Mar. 131 a, Ergo his ad bene ſperandũ de omni rep.quaſi ſignum aliquod ſuſtuliſti. At. 7 a, à' quo nihil ſpe res boni, quia non uult:nihil metuas mali, quia non audet. At. i01 a, Itaq; omnia experiar,& ut ſpero, aſſequar. quò d ſi tu ualeres, iam mihi quædam explorata eſſent: ſed, ut ſpe- ro, ualebis.& 14 5 a, Vt ægroto dum anima eſt, ſpes eſſe dici- tur: ſic ego quoad in Italia Pompeius fuit, ſperare non de-
ſtiti. de Or. 147 b, Quoniam hæc ſatis ſpero uobis quidem
certè maiorib. moleſta& putida uideri. Att. 208 b, Etfi tuę literæ rectæ ſperare iubent, tamen expecto recẽs aliquid.& 231 a, Spero meliora. Quint. Pr. 3 02 b, Et quidem ut cum ſpe ſumma, maxima, tum maiore etiam animo ſperent, ſuperio res fore nos, confidant animo,&c. Quint. Frat. 314 a, Id erat huiuſmodi, ut magis optandum, quàm ſperandum putarem.
(SPE 8, ei. fiducia, expectatio, cogitatio, firmamentum, perfu-
gium, aura, alacritas, lux, cupiditas.)((Timor. Tuſcu. 226 b, Si ſpes eſt expectatio boni, mali expectationem neceſſe eſt eſſe metum. Att. 179 b, Neque ab ijs ipſis quicquam ad ſpem oſtenditur. I. C. 109 b, Bona ſpes cum omnium rerum deſpe ratione confligit. ad Brut. ↄ1 b, Spes hominum egentium& perditorum imminet templis deorum. Attic. 49 b,& 254 a,
Inij cere ſpem alicui de aliqua re. At. 247 a, Tantum ſpei ha-
bent ad uiuendum, quantum acceperunt ab Antonio. Atti. 182 a, Quod quidem nulla habeo in ſpe. At. 121 a, Sed rurſus tam abiectam cõpoſitionis ſpem, nõ deſperatiſsimam eſſe puto. Att. 44 b, Poſtea quàm extenuari ſpem noſtrã& eua- neſcere uidi.& 70 a, Profectio tua ſpem meã debilitat. pro Rab. 93 a, Qui libertatis ſpem propoſitam habent. Atri. 177 a, Ne ſpes quidem ulla oſtenditur, fore melius. ad Her. i0 b, Spes eſt melius fore. contra Rul. g1 6b, Vrbani quibus iſta agri ſpes& iucunditas oſtenditur.& 65 a, Spem improbis oſten diſti, timorem bonis inieciſti. contra Rul. 79 a, Suſpenſus& incertus, obſcura ſpe& cæca expectatione pendeo.& 65 b, ſpe ducor, me poſſe,&c. Tuſculanar. 160 a, Magna me ſpes tenet iudices, bene mihi euenire, quòd mittar ad mortem. pro Cluent. 19 a, Magna ſpes me tenet, hunc locum,&c.& in Anton. 261 4, Qua ſpe, ut euenire uelim, tenebuntur? At- tic. 89 a, De Egnarij nomine nec nulla, nec magna ſpe ſu- mus. Atti. 95 b, Quo maiorem ſpem habeo, nihil fore aliter ac deceat.& Atti. 23 7 b, Habere bonam ſpem de aliquo. At- tic. 47 b, Literæ tuæ ſpem mihi magnam faciunt.& iub, Pompeius ſpem affert, ſe,&c. in V. 135 b, Afferre metum.)(- Oſtendere ſpem. in Verr. 244 a, Ponere fibi ſpem in aliqua re.&e, Ponere firmamentum in aliquo teſte. Attic. 2u1 b, Sed
id quidem mihi in optima ſpe pono. pro Cluent. 22 a, Cum
11 ei filij
—
4 1 1* 1 4 1 1 1 3 4* 1 1 1 4 4 8 1 8 8 1— 5 I 4 4 1 4 1 8 * 1 6 4 1 4 3 * 1 1 1— 1 1
, 4 *

1299 8 P
ei fllij recuperandi ſpes eſſet öſtentata. de Nat. 62 a,b, Miſe- rum eſt, non habere ne ſpei quidem extremum& commu- ne ſolatium. de Inu. 76 b, Si tum cum ſpes deſeruiſſet, opitu latus ſit.& Att. u¹5 a, Deficit enim non uoluntas, ſed ſpes. E-
iſt. 100 a, Si Syriæ ſpes eum fruſtrata eſſet. At. 172 a, Brutus eſtin ſpe magna.& 8 b, Teucri lentum nego cium, ſed tamẽ eſt in ſpe. Atti. 126 a, Nunc autoritate& conſilio tuo in ſpe firmiore ſumus. de Orat. 87 a, Collocare magnam ſpem ſus dignitatis in aliquo.&l. V. 68 a, Collocare ſpem in alidno honeſto præſidio. in Verr. 74 a, Habere bonnã ſpem de c. de Orat. un1 b, Abijcere ſpem faciendi aliquid. I. V. 30 a, Præ- cidere ſpem alicui faciendi aliquid. Atticum 128 a, Dum in ſpe pax fuit. Attic. 37 a,In eam ſpem adducor, ut,&c. pro Mil. 120 a, O ſpes fallaces.& Attic. 20 a, Spes malorum. pro S. R. 36 b, Pro re certa ſpem falſam domum retulit. Epiſt. 20 a, Siue habes aliquam ſpem derepublica, fiue deſperas.& 256 b, Omnem ſpem tui diligenter curãdi in Curio habeo. & 40 a, In te ipſo maximam ſpem habebam. Epiſtol. 183 a, Reipublicæ ſpes omnis in uobis eſt. de Finib. 63 a, Erigi ſpe futurorum. Att. 50 a,& Epiſt. 126 a, Venire in ſpem.& 70 a, Teneri aliqua ſpe. Epi. 67 a, Rapi ad ſpem immortalitatis. de Fi. 45 b, Ponere ſpem in aliquo.& Tuſc. 235 b, Reponere ſpem in aliquo. Epiſt. 70 a, Te enim ſpes ali qua conſolatur.
ro Planc. 280 b, Cum tibi uana quædam artque inania fal- ſa ſpe inductus pollicebar.& 281 b, Quibus ego magno in metu meo ſubitò inducor in ſpem, uo s,&c. in Ver. 34 a, Pro- pter bonam ſpem, quæ de illo erat. pro Seſt. 22 b, O' dij im- mortales, quem iam oſten diſtis exitum nobis? quam ſbem reipublicæ datis:& Epiſtol. 62 a, Dare ſpem alicui. pro Syl. 174 b, Qui negare uoluit, quo plus ſpei Gallis daret pro Seſt. 18 a, Fieri quæ dam ad meliorem ſpem inclinatio uiſa eſt.& a, C. Marius ſpes ſubfidiumque patriæ. in Anton.
169 a, Adoleſcens ſumma ſpe& animi& ingenij præditus.
Orator. 206 b, Adoleſcens non tam re& uoluntate, quã ſpe & expectatione laudatus. de Nat. 75 a, Patrimonia ſpe bene
tradendi relinquimus, qua poſſumus falli, Attic. u9 a, In u- * nius hominis quotannis periculosè ægrotantis anima, po-
ſiras omnes noſtras ſpes habemus. de Som. 130 a, Nee in pre mijs humanis ſpem poſueris rerum tuarum. Attic. 121 a, Et quædam ſpes mihi quidem non magna, ſed in his locis fir- ma. I. C. 107 b, De ſpe conatuq́; depelli. pro Plan. 270 b, Alia te ratio ſpem huius opprimendi excitauit.& pro Dom. ꝛ 8 a, Pompeius ciuitatem ad ſpem libertatis& priſtinæ digni tatis erexit. Poſtquam, 205 a, Quis enim ullam ullius boni ſpem haberet in eo, qui,&c. I. C. 119 a, Eripi mihi ſpem, quæ ſola ho minem in miſerijs conſolari poteſt. I. C. 123 b, Si uis improborum ſpem meam fefellerit atque ſuperauerit. pro Muren. 130 a, Itaque beneficij collocandi ſpem perdidiſtis. pro Fl. 146 b, Eſtis iudicaturi de ſpe bonorum omnium, ſi qua reliqua eſt etiam nunc, quæ fortium ciuium mentes co gitationes que ſuſtentet.& ibid. Totus ſtatus ciuitatis& ſpes omnium in ueſtra poteſtate& in hoc uno iudicio po- ſita eſt& defixa, pro Fl. 146 b, Salus noſtra, quæ ſpe exigua extremaq; pendet. Antequam. 193 b, Quomodo ſpes ſalutis cæteris reſidebit, cùm ciuibus præcluſa ſit expectatio inco- lumitatis? Epiſt. 198 a, Ingredi in ſpem libertatis.& 8 b, Exi- mia ſpes. de Amic. 106 a, Amicitia bona ſpe prælucet in po- ſterum. de Inu. 56 a, Habere ſpem in fide alicuius. At. 4 b, O- mnem ſpem delectationis noſtræ in tua humanitate poſitã habemus. Attic.* a, Magna in ſpe ſum, mihi nihil temporis prorogatum iri. Attic. 145 a, Spes quædam me obtentabat, fore ut aliquid conueniret.& ibid. Aegroto dum anima eſt, ſpes eſſe dicitur. At. 170 b, Omnem ſpem habeo exiſtimatio nis priuararumq; rerum, in tua erga me mihi perſpectiſsi- ma beneuolentia. Orat. 197 b, Spem infringi,& langueſcere iniuriam. At. 24 8 a, Et quidem C.CCC. M. certa, reliqua in ſpe. Atti. 279 a, Spes omnis eſt in te.& ibid. Spes libertatis nuſquam. Quint. Frat. 302 b, Vt cùm ſpe ſumma, maxima, tum maiore etiam animo ſperent,&c. Quint. Frat. 303 a, Quare magnum fac animum habeas,& ſpem bonã. pro S. R. 42 b, Facis iniuriam Chryſogone, ſi maiorẽ ſpem emptio nis tuæ in huius exitio ponis, quàm in his rebus, quas L. Syl la geſsit. Qu. P. 327 a, Plura ponũtur in ſpe, quàm in pecu- nijs. Oct. 329 a, Cedam uita, quæ quanquam ſolicita eſt, ta- men ſi profutura eſt reipublicæ, bona ſpe poſteritatis me conſolatur. pro Mil. 10% b, Magna Clodio ſpes erat in Milo nis morte propoſita. pro Milon. ué a, In ſpem maximam,& quemadmo dum confido ueriſsimam adducti ſumus, hunc annum fore,&c. pro Lig. 142 a, Tu idem fer opem, qui ſpem dediſti. Quint. de Per. 20⁰° b, In optima ſpe eſſe debebis. in Anton. 186 a, Vt fortiſsimis militibus ſpes oſtendatur præ- miorum. in Ant. 19, b, Frequentia ueſtrüm Quirites& ala- critatem mihi ſummam affert reipublicæ defendendæ,& ſpem recuperãdæ libertatis.& 202 b, Magnam ſpem in cius
*
8
b 8 P 1300 uirtute reſpublica reponit ocij, pacis, concordiæ.& 209 b, Senatus ad autoritatis priſtinæ ſpem reuiuiſcit. in Anton. 231 a, Populari agros non ad ſpem conſtituendæ rei fami- liaris, ſed ad præſentem paſtum mendicitartis ſuæ. Of. 75 b, Spes alicuius rei explorata. I. A. 228 b, Magna ſpe& propè explorata libertatis cauſam ſuſcepimus. de Amicit. 107 a, Amici iacentem animam excitet, inducatque in ſpem co- gitationemque meliorem. de Legib. 175 a, Quoniam expe- tatione rerum bonarum erigitur animus, rectè à Colatino ſpes conſecrata eſt.
SP HAER A, ræ. ꝓαναglobus. de N. 35 a, Duæ formæ præſtan tes ſunt, ex ſolidis globus, ſic ꝓaæxν interpretari placet: ex planis circulus aut orbis, qui auin dicitur. de N. 37 a, Ha- bent ſuam ſphæram ſtellæ inerrantes, ab ætherea coniun- tione ſecretã. de Fat. 143 a, Si in ſphæra maximi orbes ſunt, medij inter ſe diuiduntur. Tuſ.16: b,& 241 a, Nam Archime des lunæ, ſolis, quinq; errantium motus in ſphæram alliga- uit. de N. 3 b, De ſphæris Poſsidonij& Archimedis.& 49 a, Id medium infimum in ſphæra eſt. de Or. 157 b, Sphæram in ſcenam, ut dicitur, attulit Ennius.
SPICA, cæ. de Pi. 14 6 a, Seges ſpicis uberib.& crebris., de Sen. 88 a, Viriditas herbeſcens,&c. cũ è uaginis emerſerit, fundit frugem ſpicæ ordine ſtructam,& contra auium minorum morſum munitur uallo ariſtarum.
SPICVLVM,M. relum, ſagitta. I. P. 93 a, L. Craſſus ſpiculis propè ſcrutatus eſt alpes, ut,&c. Ep. 68 a, Epaminundas tũ deniq; ſibi auelli iubet ſpiculum.
SPICVM,/³αd. de N. 47 b, Spicum illuſtre tenens ſplenden- ti corpore uirgo.
SPINA, næ. de Na. 5o a, Animantes aliæ ſpinis hirſutæ, alię uil lis ueſtitæ. in Ara. Illa uſq; ad ſpinã mergens ſe cærula con- dit. de Fi. 24 a, Spinæ diſſerédi.& 107 b. Spinas uellere. Tuſ- lib. 4, Peripaterici aũt ad placandos animos multa afferũt:
ſpinas partiendi& definiendi prætermittunt.
SPINIEER, H. Spiniferam ſubtercaudam piſtricis adhæſit. in Arat.
SPINOSVS, a, um durus, aſper. Ora. 207 a, Poſtea Dialectici ſpinoſiora multa pepererunt. de Ora. 91 b, Spino ſa& exilis oratio. de Fin. 0 b, Subtile ac ſpinoſum diſputandi genus. Tuſcu. isr b, Hæc enim ſpinofiora prius meut confitear co- gunt, quàm ut aſſentiar.
SPIRABIILIIOS,le. flabilis, animalis. Tuſ. 156 b, Siue illi fint a- nimales:id eſt, ſpirabiles.& 163 a, Sed facigneam, fac ſpira- bilem. de N. 29 b, Animum illum ſpirabilem ſump ſimus ab aere eo, quem ſpiritu ducim us.& 44 a, Hæc animalis ſpira- bilis q́ narura, cui nomem eſt aer.
S PIRANS, w. uiuus. pro Milo. no a.
S PIRATIO, ontz. de N. 42 b. L. Aſpiratio.
SPFIRITVS, tus. anima, inſpiratio& reſpiratio, halitus, fla- men, animus, elatio animi. de Na. 53 a, Tribus rebus animã tium uita tenetur: cibo, potione, ſpiritu.& ibid. Aſpera arte ria excipit animam eam, quæ ducta eſt ſpiritu, eandemq́; à pulmonibus reſpirat.& ibid. Os adiunctum naribus, ſpiri- tu augetur.& ibi. In pulm onibus ineſt raritas ad haurien- dum ſpiritum aptiſsima.& 54 b, Anima quæ ſpiritu in pul⸗ mones ducitur, caleſcit primùm ab ipſo ſpiritu, deinde,&c. de Nat. 29 b, Aer ille quem ſpiritu ducimus.& 46 a, Aer ſpi= ritu ductus, alit animantes. de Nat. 49 a, Aer cœli tenuitate & calore temperatus, uitalem& ſalutarem ſpiritum præ- bet animantibus. de Nat. 54 a, Sanguis per uenas in totum corpus diffunditur,& ſpiritus per arterias. Orat. 206 b,& pro S. R. 30 a, Quid eſt tam commune, quaàm ſpiritus uiuis, terra mortuis? de Orat. 108 a, Demoſthenes, cum ſpiritus e⸗ ius eſſet anguſtior, tantum continenda anima in dicẽdo eſt aſfecutus, ut,&c. de Di. 129 a, In puero refert, ex qua affectio ne cœli primum ſpiritum duxerit. pro S. R. 40 a, Spiritum quem ducimus, à deo nobis dari.& ad Heren. 34. b, Anhelãs ex imis pulmonibus, præ cura ſpiritus ducebatur. 40 b, Cum magno ſpiritu. de Inu. 5½ a, Si ſpiritum ducit, uiuit. An tequam. 197 a, Liberè ſpiritum ducendi nullam habeo po- teſtatem. Epiſto. 143 b, Yt poſsimus ad id tempus reipubli⸗ cæ ſpiritum ducere. de Orat. 159 b, Animæ intercluſio,& an guſtiæ ſpiritus.& ibid. Longiſsima eſt complexio uerbo- rum, quæ uolui uno ſpiritu poteſt. Orat. 219 b, Oratio, que ſpiritu pronunciantis debet inſiſtere. de Natu. 30 a, Omnia uno diuino ac continuato ſpiritu contineri.& 65 a, Natu- ram uno diuino ſpiritu contineri. de Ar. 257 b, Eodem tem- pore ſuſcipimur in lucem,& hoc cœleſti ſpiritu augemur- pro Arch. 19 ν b, Cum uſque ad extremum ſpacium nullum tranquillum& ocioſum ſpiritum duxerimus. pro. Seſt. 20 b, Aliquis extremo ſpiritu exanguis& confectus. in C. u9 b, Eos frui uita& communi ſpiritu putat non oportere. Pomp. 10 a, Atque eos portus, quibus uitam& ſpiritum du
citis. pro Rabir. 93 a, Quem non modo foro, ſed etiam le

e dicllam. N7 picm lllaſtretenen
85 daimantes Aaimantes alix ſpiniz Ul 444. ad* 4 4 nriran
daras aſper Ora.z0„ dkal pepereruat. de Ora.—ud, Hub adeile ac ſpinoſum üpunäm mim ſpinofora prus meut eia
*
annr.
Aeimumillum ſiradiemſim ru ducimus.&44 aIecs nomen eſt act. 63 pro Milo. ua.
Sima. K4 d Animaqu
cſcit primaèmab p o ud, an ſpiritu ducim. 4
peruenimus. SPISSVS, a, um. denſus, obſcurus. de Orat. 128 a, In utroq; ge- b̊è pro Plã. 268 b, Nulli populo Romano pro me maiores
SPLENDO R oris. nitor, claritas, dignitas, delicię. pro Pom.
1301 8 BB b S8 P 1302
hoc ac ſpiritu cẽſoriæ leges carere uoluerunt. I. C. 100 a, Po Seſt. 13 a, In tanta ſpoliatione omnium rerum.& I. A. 165 b 11** 5
teſt ne huius uitæ hæc lux Catilina, aut huius ſpiritus cœli Spoliatio dignitatis. in V. 224 a, b,& cont. Rul. 62 b, Spolia eſſe iucundius? cum,&c. I. V. 259 b, Auferre ſpiritum ſine ſen tio templi nobiliſsimi. 3* 3e:1e a. ſu doloris.& ibid. Excipere extremum ſpiritum alicuius.& SPOLIATORmonumentorum Verres. in V. 218 b.
Tuſc. 169 a,Ludere extremo ſpiritu. I. V. 240 a, Supplicium SPOLIATRIX, uz. pro Cæl. 4% a, Venus ſpöliatrix.
à libero ſpiritu,& communi luce ſecluſum: id eſt, in carcere. SPOLIATVS, 4,um. nudatus. I. P. 87 b, Nunc meam ſpolia- de Or. 143 a, Lingua uel auulſa, ſpiritu ipſo libidinem tuam tam fortunam cum tua florente conferam. Att. 85 a, Nihil il refutabo. de Orat. 160 a, Vt nihil ſit, ne ſpiriru quidem mini lo rege ſpoliatius, nihil egentius.
1
mo breuius aut longius. pro Syl. 172 a, Res geſtæ eredo meæ SPO0LI O; as. exuo, nudo, denudo, orbo, priuo, diſpolio, ſpo- .. 1... 1 4 8. 3 me nimis extulerunt,& mihi neſcio quos ſpiritus attule- lia detraho, eripio, detraho. I. V. 20 8 a, Apollonium omni ar — 3.—„..——..„... runt. contra Rul. 35 a, Hunc regio ſpiritu cum uiderem,&c. gento ſpoliaſti,& depeculatus es.& pro SyI. 180 b, Spoliare
Item: Flamina uenti. pro Muren. 135 b, Vita corpore& ſpiri- fana ſociorum. pro Pla. 263 b, Eſt enim grauius ſpoliari for
tu continetur. in Piſ. 331 b, Contaminatus ſpiritus. in Anton. tunis, quàm non augeri dignitate.& pro Mur. 145 a, Spolia ..„ 12 8 8.—, 2.. 3 E 2 8 228 b, Non in ſpiritu uita eſt, ſed ea nulla eſt omnino ſeruiẽ tus omni dignitate. de Or. 10 5½ a, Spoliare atq, denudare ali . L. n:.M A..„ 2— 1 3 3 ti.& ibidem: Eum ſpiritum, quem naturæ quis debeat, pa- quam artem ſuo ornatu. de Or. i21 b, Ornamento quodam triæ reddere. de Senectut. 82 b, Quorum uſque ad extre mũ ſeſe ſpoliatum nideret. pro Dom. 224 b, Cùm proſcriptio- ſpiritum prouecta eſt prudentia. in Arat.*†& de Nat. 45 b, nis metu me frequentia nudarent, uirorum bonorum præ-
Aram, quam ſtatu permulcer ſpiritus auſtri. de Orar. 108 a, ſidio ſpoliarent. in Verr. 68 b. Idem monumenta antiquiſsi-
Demoſthenes ſumma uoce uerſus multos uno ſpiritu pro- ma ſpoliaunit, nudauitq́; omnia. Tuſcul. 223 a, Conturbatio nunciare conſueſcebat. Offic. 58 a, Membra quædam ampu- ſanitate animum ſpoliat. de Clar. 165 b, Cũm forma uoce rantur, ſi& ipſa ſanguine,& tanquam ſpiritu carere cœpe- erudita ſpoliatum atque orbatum uideret. pro Cæl. 46 b, runck-. Parcat iuuentus pudicitiæ ſuæ, ne ſpoliet alienam. pro Fla. PIR O, as. ſpiritum ducòo, animam duco, uiuo, ducere animaà 168 b, Spolio.)(Orno. de cœlo, cœleſti ſpiritu augeri. de Nat. deor. 79 a, Quæ de- SPO LI V M, lij. exuuiæ. pro S§. R. 4 2 b, Si ſpoliorum cauſa uis ſeri à me, dum quidẽ ſpirare porero, nefas iudico. pro Seſt. hominem occidere.& 43 a, Cruenta ſpolia cuipiam detra-
15 a, Et ſpirante etiam republica ad eius ſpolia detrahenda here. pro Pom. 14 b, Cum hũüc locum nobis maiores noſtri
aduolauerunt.& Quint. Prat. 303 a, Quadam effigies ſpiraà cxuuijs nauticis,& claſs ium ſpolijs ornatum reliquiſſent. tis mortui. pro Do. 240 a, In uiui etiam ſpirantis caput bu- Off. 46 b, Aliorum ſpolijs ſuas opes augere. pro Cor. 66 a, ſtum imponere. de Clar. 173 a, Hanc ob cauſam uidetur Læ An’ae de nobis trahere ſpolia fœderatis licebit, de hoſtibus lij mens ſpirare etiam in ſcriptis, Galbæ autem uis occidiſ- nòô lcebit? Puſ. 179 b, Nec quiſquã è noſtris ſpolia cepit lau ſe. pro Se. R. 29 a, Non modò ſine cura quieſcere, ſed ne ſpi- dib Off. 2 b, Salmacida ſpolia ſine ſanguine& ſudore.
rare quidem ſine metu poſſunt. SPONDALIA. eſt genus carminis ſeu cantus, à Spõdæo(ut
„*
SPISSE.ægré, dificulter, uix. de Clar. orat. 177 a, Spiſsè at- uidetur) appellatum. de Ora. 126 a, Spõdalia illa ſegregare
que uix, ut dudum,&c. fic nunc ad Antonium Craſſumque abs te auſus, aut ſine illo Salamina ingredi. SPONDF O, des. promitro, ſponſionem facio. cont. Rul. 86
nere& principia tarda,& exitus ſpiſsi ac producti eſſe de- nei ſpoponderunt. Ep. u b. Dependendũ tibi eſt, quod mi- bent. Att. 170 a, Omnia adhuc tarda& ſpiſſa. de Orat. 15§6 a, R pro illo ſpopßondiſti. Att. 189 b, Scire uelim quando dicar Sed etiam ſi, id eſt, aliquanto ſpiſsius, aut ego ſum tardior, ſyopondiſſe,& pro patre, an ne pro filio.& ½90 b, Pro Cor- artamen diſcant,&c. Quin. Pr. 315 a, Scribebam illa politica, mficio ab hinc amplius annis XXV. ſpopondi. Atcic. 251 a, ſpiſſum ſanè opus& operoſum. Fgit autem pater& filius, ut tibi ſponderem, ſed ita ut tu
SPLEND EO des. luceo, fulgco, mico. pro Seſt. 16 b, Virtus cederes, cum ipſe cognoſces. pro Cec. 286 a, Qui quod ſpo
lucet in tenebris, ſplenderq; per ſeſe ſemper. ondit, qua in re uerbo ſe uno obligauit, non facit. Epi. 250
4
SPLENDESCO, /*z. de Sen. 92 b, Erenim canorum in uo-„Hoc tibi ſpondeo mi Cicero. pro Mur. 14 5§ b,& Epi. 107 b,
ce ſplendeſcit, etiam neſcio quo pacto in ſenectute. Par. 16 yromitto& ſpondeo uobis. pro fla. 166 b, Filius repertit eã,
. 47* 1— 4 1 3 2— 8..
a, Nihil eſt ram horridum, tam incultum, quod non ſplen- quã ego patri ſuo quondam pro ſalute patriæ ſpopondi di deſcat oratione,& tanquam excolatur. gnitaté. Epi. 355 b, Quod ego de me tibi ſpondere poſſum.
8 4. 2., 38.. 2 4 SPLENDIDFE. amplè, magnificè, illuminatè. de Clar. 1i8 2 Epi. zu a, Spondebo enim tibi, uel potius ſpõdeo, in meq́ue
b. Id melius eſt, quod ſplédidius& magnificẽtius. pro Qu. recipio eos,&c.& ibid. Sic enim recipiunt,&c. Att. 173 b, Ea
17 b,& de Se. 90 b, Magnificè& ſplendidè ornare conuiuiü. ſpondent, confirmant, quę,&c. I. V. 264 b, Vt aliquãdo ſpon
de Fi. b a, Quæ ſplendidè dicta ſunt. ad Her. 30 b, Splédidé dere ſe diceret: id eſt, ſponſionem faceret. At. 289 a, Reipub. recipere aliquem. Off. b, Ornatè ſplendideꝗ; dicere. quod ſponderis, quemadmo dum ſoluas, niſi is dependi fa-
SPLENDIPDVS, a, um. magnificus, delicatus. de Som. 128 a, cilè patitur. pro ſpoponderis.& ibid. Magis enim illũ, pro
Splendidiſsimus candor. de Fi. 6 a, Non tam ſolido, qum quo ſpopondi, quàm me obligaui. in A. 200 a, Quib. hono- ſplendido nomine uirtutis: de Clar. or. 189 a, Cæſar ſplen- res& præmia ſpopondiſti. I. A. 263 a, Panſa aut morte, aut didam quandam dicendi rationem tenet. Or. 212 b, Splendi uictoria ſe ſatisfacturum reipub. Popondit.
diſsimis nominibus illuminatus eſt uerſus. pro Flac 16 b, SPONDAEV S, ci. Or. 218 a, Ne ſpondæus quidem funditùs
Splendidiſsimus atq; ornatiſsimus uir. de Fi. 77 a, C. Ploti- eſt repudiandus, etſi quòd eſtè Iongis duabus, heberior ui-
us eques Romanus ſplendidus. Off. 12 b, Splendidiſsinum detur& tardior.
uideri, quod animo magno elatoq; factum ſit. Parad.23 a, SPONGIAE. funt leuia quędam& mollia corpora, in qui-
Reuiuifcat M. Curius, cuius in uilla ac domo nihil ſpleadi- bus ineſt raritas, quæ in ſaxis marinis adnaſcuntur: ac, ſi A- dum fuit, nihil ornatum præter ipſum. de Clar. or. Magnifi riſt. credimus, ſentiũt. de Na. 53 b, In pulmonib. ineſt raritas centius& ſplendidius oratorum genus. quædam,& aſsimilis ſpongijs mollitudo. pro Seſt. z20 a, E b foro pongijs effundi ſanguinem. u b, Nunc imperij noſtri ſplẽdor illis gentib. lucet. pro Fla. SPONSA,. Atti. 235 a, Sua cuiq; ſponſa, mihi mea. 151 b, In imperio atq; in publica dignitate omnia ad glorià SPON SALI A,orum. ſponſio& repromiſsio nuptiarum,& ſplendoremq́; reuocanda ſunt. de Orat. 101 b, Qu. Murij ia- quæ ad ſponſam ſponſum ue ſpectant omnia. At. 95 d, Cer- nua maxima quotidie frequentia ciuium& ſummorum ho tos homines ad mulieres miſoram, factis ſponſalib. Qu. Fr. minum ſplendore celebraturipro Cecin. 29° a, Falcula ſena 309 b, AdVIII. iduum April. ſponſalia Craſsipedi dedi, cuĩ tor populi Romani, ſplendor ordinis.& pro Syl. 167 a, Di- conuiuio Quintus tuus defuit.
gnitatis ſuæ ſplendoré obtinere.& pro S. R. 42 a, Bqueſtris SPONSILO, onts. Omnis ſtipulatio promiſsio q́;, ut Paulus iu
ſplendor. pro Clu. 59 a, Honeſti homines,& ſummo ſplen- riſconſ. docet. I. V. 264 b, Cogere eum cœpit, ſponfionem fa
dore præditi. Off. 14 a, Harum rerum duarum ſplendor o- cere cum lictore, ni furtis quæſtum faceret. pro Cec. 293 b, . 1... 4 4. 1....* mnis& amplitudo eſt in poſteriore. ad Heren. 39 b, Gem- Vt ſatim teſtificati diſcederent, optimè ſponſionem facere
ma nitor,& ſplendor auri. pro Cæll. 53 b, Si te ſplendor hu- poſſent, ni aduerſus edictum prętoris uis facta eſſet. I. A. 177
ius, ſ nitor offendit. de Clar. orat. 175 b, Curioni ſplendor b. P. Rubrius Qu. Apronium ſponfione laceſsiuit, ni Aproni non defuit. pro Qu. 10 b, Huius ſplendor omnis his morib. us dictitaret, Verrem fibi in decumis eſſe ſociũ.& 178 a, Spõ
obſoleuit. de Clar. 186 b, Actio eius habebat& in uoce ma- ſio eſt, ni te Apronius in decumis ſocium eſſe dicat. pro Q.,
gnum ſplendorem,& in motu ſummam dignitatem.& 187 15 b, Sponſio quæ in uerba facta eſt, ſi ex edicto,&c. aliter,
b,& Orat. 212 b, Splendor uerborum. pro R. P. 128 b, Splen- ni. pro Quint. 6 a, Negamus te bona poſſediſſe,&c. ni eo
dor nominis. ſponſio facta eſt: id eſt, ni poſſeſſa non fſint. in V. 177 b, Spon-
SPOLETINVS, na. pro Cor. 64 b, de Clar. 189 b. fio fit de capite& fortunis tuis.& 1 a, Facta eſt ſponſio SPOLIATIO, nu. priuatio, direptio. pro Mur. 14 5 a, Miferi- H-=S. V. mil. pro Qu. R. 46 b, In ea pecunia legitimæ partis
cordiam ſpoliatio conſulatus magnam habere debet. pro ſponſio facta eſt:id eſt, tertiæ partis.& ibid. Aliquem in an- 11 2 guſtiſsimam
4
—
— ewe 3——.——OC᷑—Zñ—— 1 1 —— Aee 2 ———= L1—— 8 8— 3 4““ 4 8.“ 8 4. 4 3
——

4303 8 P guſtiſsimam formulam ſpõſionis includere. pro Qu. R. 47 a, Pecunia petita eſt certa, cum tertia parre ſponſio facta eſt. I. V. 99 b, Spõſionem facere.& 122 a, Pœnis compromiſsisq́; interpoſitis. pro Cec. 299 3, prætor interdixit, ut unde deie- ciſſet, reſtitueret: reſtituiſſe ſe dicit, ſponſio facta eſt: hac de ſponfione uobis iudicandum eſt. pro Qu. R. 47 a, Satis for- muſæ&. ſponſioni feciſſe uideor. pro Ce. 302 b, Vincere ſpõ
ſponſio, qua obligamur Deo. ad Her. 3u b, Sed etiam infuper ipſe grandi ſponſione uinctus eſt. Off. 67 a, Cum is ſponſio
aem feciſſet, ni uir bonus eſſet.& ibid. Ne aut ſpoliares fa- ma probatum hominem, ſi contra iudicaſſet, aut ſtatuiſſe ui deretur bonum uirum aliquem eſſe.
3 PONSOR ris. præs. Epi. 32 a, De negocio tuo, quod ſpon- ſor es pro Pompeio, ſi Galba conſponſor tuus redierit, non deſinam cum illo communicare.& 98 a, Vel ſponſor huma- nitatis tuæ. pro Qu. 13 a, Cur cæteri ſponſores& creditores non conuenerint.& in A. 207 b, Quotidie ſponſores& cre- ditores L. Trebellij conueniunt. de Pro. 78 a, Cn. Pompeius idem mihi teſtis de uoluntate Cæſaris,& ſponſor eſt illi de mea. At. 207 a, Marcellus pro Magio ſponſor factus eſt. At. 154 a, Sic ei probatum eſt, quod ad te ſcribo, ut ipſe credide rit, me ſponſorem accipere noluerit. Att. 5 a, Tulliola tuum munuſculum flagitat,& me ſponſorem appellat.& 6 a, Tul liola tibi diem dat, ſponſorem appellat. Att. 245 a, Sponſor promiſſorum alicuius. At. 261 a, Sponſores appellare, uide- tur habere quandam Auyxwæiav.& ibid. Poſſumus, ut ſpon- ſores appellentur, procuratorem introducere.
SPONSVM, I. ſponſio. pro Qu. 5 b, Ex ſponſo agere.
§PONSVS, ſi. de Inu. 72 a, Horatia ſponfi nomen appellans identidem.
S PONTE. ultròè, ſua natura, ſuapte, ui ſua, per ſe, à ſe, ſuꝛ uo luntate, ſuo iudicio. de Inu. 42 b, Part. 241 b, Qui ſua ſponte & uoluntate aliquid faciunt.& At. 249 b, Gaudeo id te ni- hi ſuadere, quod ego mea ſponte pridie feceram. de L. 16 a Vera& falſa ſua ſponte, non aliena iudicantur. in V. 13 aft quis Volcatio, ſi ſua ſpõte ueniſſet, libellam unam dediſſet? in An. 192 b, Gallia ipſa ſua ſponte ſuoq́; iudicio excitatade N. z2 a, Ignis per ſe ipſe ac ſua ſponte mouetur. Item: Suate ui& narura moueri. de Or. 152 b, Si ſua ſponte, quò impeli- mus, inclinant. Epi. 6 b, Pompeius mecum ſæpiſsimè nõ ſ- lum à me prouocatus, ſed etiam ſua ſponte de te commini care ſolet. At. b, Et ſi mea ſponte antea faciebam. Att. ↄ6a, Quintus filius ſuapte piè ſanè, me quidem certè multũ hor tante, ſed currentem animum patris ſui ſorori tuæ reconã- liauit. de Or. 160 b, Ipſi pedes occurrent orationi, ipfi in quã ſe offerent,& reſpondebunt non uocati. Poſtquã. 19 8 a, Sen piternam pœnam ſuſtine em, mea uoluntate ſuſceptam.& I. V. 59 a, Hoc tibi mea uoluntate concedam. l. A. 215§ a, Vt mi lites fiant ſine ui, ſtudio, ac uoluntate. pro Lig. 138 a,& I. A z01 a, Nulla ui coactus, iudicio meo aduoluntate.& J. V. 231 a, Meo confilio atque iudicio. de Orat. u17 b, Suapte natura facere aliquid. de Clar. 1772,& de Finib. 133 b,& 82 a, Sua ſponte, per ſe, à ſe. de Clar. 182 b, A ſe commotus: id eſt, ſpõ te ſua.
SPORTELL AE, arum in ſecundis mẽſis numerantur, alio-
qui multa alia ſignificant. Epiſt. 138 b, Dediſcendæ tibi ſunt ſportellæ& arrolagani.
S PVMA,ma. de Nat. 71 a, Venus ſpuma procreata,&c. in Ver. 234 b, Cum ſpumas ageret in ore, arderent oculi, clamare cœpi,&c.
S PVM A T VS, a, um. de Di. 82 b, Saxad; cana ſalis niueo ſpu- mata liquore. Poetæ.„
S PVM O, us. ad Here. 4 b, Iſte ſpumans ex ore ſcelus,& anhe- lans crudelitatem.
SPVEROCE.) obſcœns, turpiter, fœdè, flagitiosè. I. A. 179 a,& ad Her. 2 a, Qui in illam miſeram tam ſpurcè, tam impisè di- xerit. Atr. 178 b,& I. A. 230 b, Deinde perſcribit ſpurciſsimè, quas ob cauſas fecerit.
SPVRCV 8,2, um. lutulètus, impurus, obſcœnus, turpis. Tuſ. 183 b, Samnis ſpurcus homo.& pro Dom. 2u8 a, Helluo ſpur ciſsimus. de Or. 24 4 b. Aeſernius non ſpurcus homo, ſed do ctus& acer. Ex Lucil.
SPVTATILICVS,, um. fœdus, ſpurcus, quaſi cõſputa, uel ſputo digna. de Clar 188 b, Siſenna defendens, dixit quædã eius ſpuratilica eſſe crimina.& ibid. Sputa quid ſit ſcio, tili ca neicio.
SPVTVM, R. de Clar. 188 b, L. Sputatilicus.
SQVAIL. EO, es. ſordeo, mœreo.)(.Niteo. pro Seſ.9 b, Erat in luctu ſenatus, ſqualebat ciuitas.& pro Mil. 10 5 a, Squalent municipia, afflictantur coloniæ.
SQVA LIDIVS. aduer. de Fi. 107 a, Sed uos ſqualidius, co-
rum uides quàm niteat oratio.
S QVALIDIO R., ors. horridior. Or. 207 a, Sed quia hæc ſua
Konem.& pro Qu. 15 b, Sponfione uincire. de Le. 178 a, Voti
8 1 B04
ſponte ſqualidiora ſunt, adhibendus erit his explicandi⸗
quidam orationis nitor.
SQVAILO R, ort. ſordes, ſitus, mœror. Epiſt. 59 a, In luctu&e ſqualore ſum.&x34 a, Mihi ante oculos uerſatur ſqualor us ſter. Att. 43 b, Ne illius luctum ſqualoremꝗ; aſpicerem. pro Clu. zu a, Mater ſqualore filij& ſordib. Iætatur.& l. V.2 6r b Aſpicite iudices ſqualorẽ ſordesq́, ſociorum. pro Clu. 58 2, Spectaculum ſordium atq; luctus,& tanti ſqualoris alicu-
ius. pro Mur. 144 b, Squalore ſordidus.
SQYVAMA, mæ. qua piſces uel ſerpentes teguntur. de N. 5o a, Animärium pluma alias, alias ſquama utdemus obductas.
SQVAMIFEKlIpiſces. in Afat.
SOVAMOSI corpore piſces. in Arat.
S QVILLA; le. piſcis genus. de N. s° b, Pinna c parua fquil- la coit ſocietatem comparandi cibi.
S T. interiectio, timoris index, aut ſilentij. de Orat. 132 b, St, ta cete, quid hoc clamoris eſt? Poetæ. qua etiã Terent. in Phor mione uſus eſt.
STALLIANVM, ni. uilla. Epiſt.) 4.,
STABILIM EN, utz. firmamentum. de N.z37 b, Regni ſtabili men mei. Poetæ.
STABILIO,. firmo. pro Seſt. 27 b, Qui hanc remp. ſtabili- uerunt.& de Fi. 121 a, Stabilire remp.)(.(Euertere remp. pro Mar. 135 b, Sed niſi hæc urbs ſtabilita tuis confilijs& inſtitu tis erit, uagabitur modò nomen tuum,&c. in C. 122 b, Maxi mis laboribus fundatum imperium, plurima uirtute ſtabi- lita libertas. pro Seſt. 25 b, Brutus, qui libertatè ciuib. ſtabã liuerat.& de L. 163 b, Stabilire leges. de D. 89 a, Semita nul- la pedem ſtabiliat.
STABILIS, le. firmus, conſtans, immurabilis, qui in ſtabilita te eſt,„ mmortalis, certus, perennis, perpetuus, proprius, ha- bens aliquid ſtabilitatis, fundatus,& optimè cõſtitutus.)(. Lubricus, incertus. de Am. 100 a, Nulla domus tam ſtabilis, nula ciuiras tam firma eſt, quæ non odijs atq; diſsidijs pof ſit euerti. I. A.169 a, Curio te in matrimonio ſtabili acicerto locauit. pro Seſt. 16 b, En cur cæt eri reges ſtabilem eſſe ſuã fortunam arbitrentur. de Or. 95 b, Nihil ram ad diuturnita tem memoriæ ſtabiſe eſt, quàm id in quo aliquid offende- ris. Or. 218 a, Stabilis quidam,& non expers dignitatis gra-
dus. pro Flacc. 166 a, Via pręceps& lubrica.)(.Via plana& ſtabilis. de N. 26 b, Nõ tam ſtabilis opinio permaneréèt, nec confirmaretur diuturnitate téporis. de Ami. no a, Aliter e- nim amicitiæ ſtabiles permanere non poſſunt. pro Mil. u b, Vultus ſemper idem, uox, oratio ſtabilis, ac non mutata. de N. 26 a, Stabilis& certa ſentenria.)((Errans& uaga. pro Mur. 135 b, Qui ſedem ſtabilem,& domicilium certum non habet. Top. 226 b, Stabile.)(Incertum. de Vn. 196 a, Res ſta- bilis& immutabilis. Tuſc. 236 a, Stabile& fixum permanès bonum.& 220 a, Robuſta& ſtabilis fortitu do. Aca. a, De- cretum non modò non falſum, ſed etiam ſtabile, fixum, ra- tumq; eſſe debet. O ff. 2 a, Nulla offlcij præcepta firma, ſtabi lia, naturæ coniuncta tradi poſſunt, niſi aut ab ijs, qui,&c. de Amic. 16 b, Amicitiarum ſua cuiq; permanet ſtabilis& certa poſſeſsio.
STABILITAS,. firmitas. pro Mure. 34 b, Reſp. quaſſatan multa amiſit p̃ſidia ſtabilitatis ſuæ. de N. 49 b, Stirpes ſtabi liratem dant ijs quæ ſuſtinent. Tuſc. 236 a, Qui enim pote- rit aut corporis firmitare, aut formæ Kabilitate confidere? de Am. 108 b, Beneuolétiam non adoleſcentulotum more, ardore quodam amoris, ſed ſtabilitate porius& cõſtantia iudicemus. de Ein. 62 b, Quo loco uiderur quibuſdam ſtabĩ luas amicitiæ uacillare.& 67 b, Efſe in motu.)(Eſſe in ſta- hilitate. de Ein. 66 a, Nam reſtincta ſitis ſtabilitatem uolu- ptatis habet.& Tuſc. 2 45 a, Hæ ſunt ſententiæ, quæ ſtabili-
tatis aliquid habeant. Tuſc. 236 a, Fortunæ ſtabilitas.
STABVILVM, 4. pro Seſt. 5 b, Cùm Catilina Italiæ caulas,& paſtorum ſtabula præclara cepiſſet. in A. ⁷3 b, Huius in ſe- dibus pro cubiculis ſtabula, pro triclinijs popinæ ſunt.
STAPDIVM, di. curriculum, ſpacium. Off. 60 a, ui ſtadium currit, eniri& contendere debet quàm maximè poſsit, ut uincat. de Sen. 83 b, Olympiæ per ſtadium ingreſſus eſſe di- citur Milo, cùm humeris bouem ſuſtinerer uiuum. Tuſ. 187 a, Curſores in ſtadio exclamant, quàm maximè poſſunt. de Sen. 94 b, Quafi decurſo ſpacio à calce ad carceres reuoca- ri. ad Heren. 24 b, Sic ut in ſtadium artis Rheroricæ prodi- re non audeant.
STADIVM. propriè menſura eſt centum uigintiquinq; paſ-
ſuum, hoc eſt, pedum ſexcentum uigintiquinq;. Spiſt. 257 b. Is locus eſt cirra Leucadem ſtadia C XX. de Fin. 114 a, Inde uario ſermone ſex illa à Dypilo ſtadia confecimus. STAGIRITESAriſtoteles, d Stagira patria. Acad. 42 a. STAGNA. de D. 83 a, Abſurdoq; ſono fontes& ſtagna cie- tis. cont. Rul. 88 b, Lacus, ſtagna,&c. 8 TANS,t. manens, quad in ffabilitate eſt. pro El. 60 ren
£ᷣ—
*.

cer uel ſe
*.* ias ſc— aice Wam hſces in Aa umn
Sancaaſtans immatadän lh eena enenninperdetrugn
Altnis gundatus,& opti* 8. de Am. 100 Nolk 1 cot moo a Nulla domutmik mnle gar nonodpagäih „Cuno tein matrimoni büüin 66 b, Encur cxten rde täündh nn.Ae Or.,i d Nälluna dileet, quam idi qaodlguut 4 Jaidam& non erden Omenn 44, Vuu prectps&luderaaſ u No tum ſtabilig opinopemat: aturnitate téporis. de Am. neaid. diles permanere non pofunt. utih dem, uor, oratio ſtadibtcloun & cera ſententia.)Imamän jem ſtudilem,& domiclumcem Heabile.)„Iacertum. de 1e.9; hs. Tuſc. 76 4 Stadile dunm obufta& ſtabilis fottimde Ma noa falfam, ſed cuam Külle OEa Nulla ofcijptæcepu cRa tradi pofſunt nufiata 1 acitisrum ſua cuiq Demman
femitas. pro Mure 3 ris a qhilitatis ſux deN 495S ar ſa Dnent. Tuſe. j9 4
mitate, aut forme da
*
—
—
fue 4 49 c. IG, as agoe eekP 1A 2n bless
1305
STATILLENSE S, ſium. pop. Epi. 173 a, Ex caſtris, finibus
me ſalutauit, ſtatim Romam profectus eſt. STATIO, onis. manſio,& locus in quo naues ac milites ad
b 8 T 1 tibus Hieroſolymis. Sal. in Cic. 271 b, Aliud ſtans, aliud ſe- dens, de rep. ſentis. de Fin. 71r a, SBummum bonum puer utra
uoluptate dijudicabit? ſtante an moöuente?
STATARIVS. qui ſtat, frmusq́;H ſtabilis permanet, quiq́; in
agendo uel dicendo, geſtu motũue utitur moderato. de Cl. 175 a, Volo enim ut in ſcena, ſic etiam in foro non modò lau dari, qui celeri motu& difficili utantur, ſed eos etiã, quos ſtatarios appellant, quorum ſit ſimplex in agendo ueritas, non moleſta. de Cla. 186 b, C. Piſo ſtatarius,& ſermonis ple nus orator.
STATERA, re. libra, trutina. de Ora. 123 a, Ad ea probanda,
quæ non aurificis ſtatera, ſed quadam populari trutina exa minantur. 1
„ 1
STATASSO. ſtare facio. de L. 175 a, Vincendi atq; potiundi,
ſtataſſandiq; cognomina, ſtatoris& inuicti Iouis.
Statillenſium. Bruti.
3. 8
7
STATIM. continud, illicò, mox, quàm mox, protinus, iam
iamq; quamprimũ, confeſtim, actutum, eueſtigiò, repentsè, fine ulla mora, nulla interpoſita mora, ſine recuſatione, abie cta omni cunctarione, primo quòô que tempore. I. A. 191 a,& 192 a, Att. 151 a, Sed tibi omnem illius ſermonem ſtatim mit- tam. Or. 216 b, Antè enim circumſcribitur mente ſententia, confeſtimq; uerba concurrunt, quæ mens eadem ſtatim di- mittit, ut,&c. de Aruſ. 243 b, Haud poteſt grauioribus à me uerbis uulnerari, quàm eſt ſtatim in facto ipſo ab illo con- fectus& trucidatus. Or. 200 a, Iraq, hoc ſum aggreſſus ſta- tim, Catone abſoluto. Att. 29 b, Literas ſcripſi ſtatim, ut ru- as legerem. de Or. 137 b, Malè ſe res habet, quæ ſtatim ut di- ci cœpta eſt, non melior fieri uidetur. Epi. 14 b, De Vatinio aũt reditus interceſſerat in gratiam per Pompeium, ſtatim
8 1 1306 Myro, Polycletus, Lyſippus. de Cl. 17J0 b, Canachus, Calami des, Myron, Polycletus. Off. 68 a, Omnib. uicis ſtatuæ facte
ſunt, ad eas thus& cerei.
STATVO, S. conſtituo, delibero, decerno, ſancio. in V. 76 b
Iſte certè ſtatuerat& deliberauerat non adeſſe. Atric 1 b Diem ex die expectabam, ut ſtatuerem quid eſſet faciendũ.. & 237 b. Ad ſimmam arbitrum me ſtatuebat non modò hu
ius rei, ſed totius conſulatus ſui. Att. 26 3 a, Conſulibus per- miſſum erat, ut de Cæſaris actis cognoſcerent, ſtatuerent, iudicarent. pro Pom. 9 a, Statuere modum diuturr
Wtati im-
perij. pro Milon. 106 a, P. Clo dius ſtatuit uexare rempubli-
ut ille prætor factus eſt.& 24 b, Meqᷓ; ab eo diligi ſtatim cœ
ptum eſſe, ut ſimultatem depoſuimus. At. i9r a, Philippus ur
tempus tutò ſtare poſſunt. Epiſt. 192 a, Vrbs, portus, ſtatio,
quæ extra urbem eſt. de Se. ↄ2 a, Vetatq; Pythagoras iniuſ-
ſu imperatoris, id eſt, dei, de præſidio& ſtatione uitæ dece-
dere. At. ↄ7 b, Athenis ſtatio mea nunc placet. L. Præſidium cc Portus.
STAI IVA, orum. ſtatio. contra Rull. 74 b, Vrbes. ſatiua,
portus.
STATIVV S, a, um. firmus. in V. 24 1a, Iſte nouus imperator
pulcherrimo Syracuſarum loco, ſtatiua ſibi caſtra faciebat. I. A. 244 a, Hæc mea cuſto dia eſt, hoc præſidium ſtatiuum.
STATO R., ris. nuncius, tabellarius, apparitor. Epiſt. 29 a, Li teras à te mihi ſtator tuus reddidit Tarſi ad X XI. Cal. Sex.
& 155 b. Præſtò miihi fuit ſtator eius cũ literis.& 30 a, Vt ad
8
cam. Antequam. 169 b, Statutum eſt arque decretum, omnia perpeti. Epiſt. 4 7 a, Iam ſtatutum habeo, quid mihi agendü ſit. At. 152 b, Ex illius ſermone ſtaruam, quid miht agendu mm ſit. de Ora. 153 a, Quid de captiuo ſtatuendum ac ſeutzen dü ſit. de Or. 150 b, Non poſſum ſtatuere, utrum,&c. an, cc. de Prou. 71 a, Statuit ius non dicere,& in eo perſcucrauit vro Clu. S6 b. Mulier de amicorum ſententia ſtatu erat, ſatis eſſe quæſitum. pro Mur. 130 a, Tot homines tam ingenioſos per tot annos etiam nunc ſtatuere non poruiiſe, rem aß lité dl. ci oporterer.. Fr. 293 b, In rebus ſtatuendis& decernen- dis,&c.& Atti. 263 b, Res, quas Cæſar ſtatuiſſet, desreuiſſet egiſſet. pro Syl. i76 b, Te enim exiſtimo tibi ſtatuiſſe, quid faciundum putares,& ſatis idoneum officij iudicem pofu- iſſe. Atti. 25½8 a, Statueram enim rectà Apia Romam. pro Do. 234 b, Ius igitur ſtatuetis eſſe, uniuſcuiuſq; ueſträm deos pe nates ſubiectos eſſe poreſtati tribunitiæ? de Or. i: a. Dh tes eorum, qui cum aliqua ſtatuendi poteſtate aucliant mo uere poſſe. ad Her. 17 a, Statuere ius æquabile in omnibus. pro Cec.:91 a, Vel tenuiſs imarum rerum iura ſtatuere. Epi. 64 b, Quantum mihi tribuendum putes, ſtatues ipſe,& ut ſpero, ſtatues ex noſtra dignitate Acad.; a, Statuere quid ſit ſapiens, maximè uidetur eſſe ſapientis. Orat. 199 b, Statuere contra aliguem. TATVERE. indicare, putare. Epiſt. 69 b, Qmam quidem laudem ſapientiæ ſtatuo eſſe maximã.& 1 b, Sratui noſtræ
neceſsitudinis eſſe,&c. de Clar. 177 b, Crafſo nihil ſtatuo ſic
teſtatores meos& lictores cum literis mitrerent. I. C. 107 a,
Senatum in ædem lIouis ſtatoris uocaui.
STATOKR Iupiter dictus eſt, à ſiſto: quia ſtitit, id eſt, ſtare fe-
cit Romanos in fugam à Sabinis uerſos, ut eſt apud T. Li- uium li.i. Antequam. 196 b, Iupiter ſtator, quem uerè huius imperij ſtatorem matores noſtri nominauerunt, cuius tem plum à Romulo uictis Sabinis in palatij radice cum uicto- ria eſt collocatũ. I. C. 99 b, Iupiter ſtator antiquiſsimus, cu- ſtos huius urbis.& 104 a, lupiter, quem ſtatorem huius ur- bis atq́; imperij uerè nominamus. de Fini. 10 4 a, Cũ Iouem ſalutarèm, hoſpitalem, ſtatorem dicimus, hoc intelligi uo- lumus, ſalutem hominum in eius eſſe tutela.
STATVA Huæ. ſignum, imago, forma, ſpecies, ſimulachrũ. de
Na. 88 a, Starua Scipionis, quæ ad Opis per te poſita in ex- celſo eſt. Quint. Fr. 320 b, Ad Pelluris quidem etiam tuam
ſtatuam locaui. de Fin. 57 a, Statua eſt in Ceramico Chryſip
pi. I. P. 99 b, Illi ſtatuam iſtius perſmilem, quam ſtare cele-
berrimo in loco uoluerat, ne ſuauiſsimi hominis memoria moreretur, deturbant. in An. 202 b, Eiq; ſtatuam equeſtrem inauratam in roſtris ſtatui placet. I. A. 212, Statuã ſtatuerũt. At. 293 a, Lepido ſtatuam in roſtris ſtatuimus.& pro Seſt. 21 a, Statuere ſtatuã alicui in forp. pro Do. 229 b, Qui tibi ſta- tuam in meis ædib. poſuit. pro Seſt. 21 a, Ponere ſtatuã. Col- locare ſtatuam.)(.(Euertere ſtatuã. in An. 224 a, Vriq; Coſs. eam baſim ſtatuamqᷓ, faciendam,& in roſtris ſtatuendã lo- cent.& 223 a, Statua ænea pedeſtris. pro Arc. 191 b, Statuæ& imagines non animorum ſimulachra ſunt, ſed corporũ. Or. 206 b, Demoſthenis imago ex ære. pro Deiot. 147 b, Signũ æneum uel marmoreum. ad Her. 25 b, Chares à Lyſippo ſta tuas facere non iſto modo didicit, ut Lyſippus caput oſten deret Mironis, brachia Praxitelis, pectus Polycleti, ſed,&c.
S
ſtatuerem nihil huc niſi elaborarum induſtria afferri
ri potuiſſe perfectius. Att. 3 b, Qui in te ſatis conſilij ſtatue-
baui eſle.& 47 a, Quòd in meipſo ſatis eſſe conſilij decreue
ras. ds Ordt. 85 a, Quòd ego eruditiſsimorum hominum ar
tibus eloquentiam contineri ſtatuam. pro Pomp. 4 a, Cum . 8 2 3
tere. I. V. 175 a, Niſi hoc ita ſtatuiſſes, in re tã manifoſta duic- quid dixiſſes te deterius eſſe facturum. I. V. 26 a„& 209-a, Cauſam ſibi dicendam eſſe ſtatuerat. Or. 19 b,& 87 b, Sed ego ſic ſtatuo, nihil eſſe,&c. de Orat. 119 b,& contra Rul.- a, At que ego ſic ſtatuo& iudico, neminem,&c pro Seſt. 28 a, Quem ego deum acparentem ſtatuo fortunæ ac nomi- nis mei. pro Muren. 131 b, Cum ille eſſet, ut ego mihi ſtatuo, talis, qualem te eſſe uideo. de L. 185 a, Plato s Tiranum ge. nere ſtatuit eos, qui,&c. de Orat. 203 a, Tamen in ea licen- tiam ſtatuo maiorem eſſe,&c. pro Quint. 1⁷ a, Si cauſam cũ cauſa contédere, nos noſtram perfacilè cuiuis probaturos ſtatuebamus. 1 1
*
TATVERE. ponere, collocare. L. Statua. I. V. 66 b, Statui
tur Lollius in illo cõuiuio. Att. 284 a, Statuere documentũ, ne quis,&c. pro Seſt. 18 a, Quæ regio terrarũ erat, in qua nõ regnum aliquod ſtatuereturide In. 1 a, Thebani in finib. ę- neum trophæum ſtatuerunt. I. V. u18 b, Syracuſani ſtatuam
poſtea ſtatuerunt: in C. u b, Statuere& collocare aliquam
8
ſtatuam. de Leg. 183 b, Super terrę tumulum noluit quid ſta trui, niſi columellam,&c.
3
TATVRA, ra. in humano corpore dicitur, quæ figura in
Geometria appellatur: idcirco& ipſa ſtatura, figura dici- 1—„ 4. 8 8..
tur: eaque uelparua, nel magna, uel breuis, uel procera. in Anton. 163 b, Velim dicas, L. Tarſecius qua facie fuerit, qua ſtat ura.& ad Heren.4 b, Parua ſtatura. de Eini. 132 a,& de Inu. 1 b. Corporis figura, forma,& ſtatura. Tuſc. 159 a, Non enim præcipit, ut membra noſtra, aut ſtaturam figurãmue
noſcamus. ad Her. 39 a, Forma,& ſpecies,& ſtatura appoſi-
ta ad dignitatem.
TA TV§,a, um. ſtatutus, certus. de Aru ſp. 34, b, Statas ſolẽ- b
nesq́; ceremonias ponriſicatu contineri. Oflic. 8 b, Si ſtatus dies ſit, cum hoſte uenito. I. A. 18 3 b, Certos dies non ut ſa- crificij, ſic conſilij expectari ſolet.. TATVS, tus. conditio, fortunę conditio, ordo, locus, caſus.
Attic. 54 a, Tibi declaraui, aduentus noſter qualis fuiſſet,&
& I. V. 37 b, Qui ſtatuis faciundis præeſſet. pro Dom. 235 b;
Eius ſimulachrum è marmore in ſepulchro poſitum fuit. ꝓ Dom. 237 a, Quint. Martius ſignum concordiæ fecerat, idq; in publico collocarat.& ibid. b, Libertatis ſignum poſuiſti.
de Or. i 5 a, Vna fingenidi eſt ars, in qua præſtantes fuerunt
quis eſſer ſtatus, atque omnes res noſtræ quemadmo dũ eſ- ſent. Atti. i78 b, Quo in ſtatu fim, uides. Epiſt. 8 b, Ex eodem de toto ſtatu rerum ominium cognoſces. pro Clu. 59 a, De totius niunicipij ſtatu, dignitate, commo disq́; omnib. ſen- tentia fertur. pro Syl. i⸗79 a, Status reipublicæ maximè iu- dicatis rebus continetur.& 173 a, Statum orbis terræ libera
ui. pro Muren. 129 a, Omnia quæ ſunt in imperio& in ſtatu
I1 3 ciuitatis,
7
—

1 3
1307 b 8 I ciuitatis, ab ijs defendi purantur.& pro Flac. 14 b, Totum ſtatum ciuitatis in hoc uno iudicio pofitum eſſe& defixũ. de Aruſp. 258 a, Hunc ſtatum, qui nunc eſt, qualiſcunque eſt, nulla alia re, niſi concordia retinere poſſumus. de Orat. 159
‚Hic ſtatus eſt huius totius mundi atq; naturæ, rotundum ut cœlum, terraq́, media ſit. Quint. Fr. 29 8⅝ a, Si in medio ſta tu ſermonis ac prædicationis res eſſent tuæ, nihil abs teexi mium poſtularetur. de Nat. d a, Nihil ſemper ſuo ſtatu ma- net. Or. 19 7 b, Cætera labi, fluere, nec diutius eſie uno& co- dem ſtatu. Officiorum 14 a, Res acerbas ita ferre, ut nihil à naturæ ſtatu diſcedas. Parad. u a, Volùptas mentem ex ſua ſede& ſtatu dimouet. pro Cl. 39 b, Declinare de ſtatu ſuo. & de Prou. 77 b, Quamuis excipere fortunam malui, quàm de meo ſtatu declinare. ad Attic. ¹32 b, Secutæ ſunt epiſtolæ duæ, quæ me conuellerunt de priſtino ſtatu. Epiſtol. 78 2, Tamen illa quę requiris, ſuum ſtatuùm tenent.& 46 a, Reti- nere priſtinum ſtatum. in V. u10 b, Me de uitæ meæ ſtatu la- chrvmis ſuis deduxerunt. Orato. 208 b, Nos aduerſarios de ſtatu omni deiecimus. ad Here. 29 a, Fortuna collo cauit eũ in ampliſsimo ſtatu. pro Corn. 5⁸ a, Conditio omnium no ſtrům, locus quo quiſque eſt natas, fortuna in qua quiſque naſcendi initiò conſtitutus. Item: Hunc uitæ ſtatum uſque ad ſenectutẽ obtinere. de Ar. 268 a, Deteriore ſtatu ut ſtmus, unus eſt inferior gradus.& ibidem: Vt meliore ſimus loco ne oprandum quidem eſt. de D. 127 a, Ijs qui eo dẽ ſtatu cœ- li& ſtellarum nati ſunt, eadem accidere. Att. 28 4 a, Tua no- bis autoritate opus eſt ad collocandum aliquem ciuitatis ſtatum. pro Dom. 222 b, Mihi nihil oberat præter conuerſio nem ſtatus& inclinationem communium temporum. I. V. 63 b, Reſtitui in antiquum ſtatum. contra Rul. orb, Regum ſtatus decemuiris donabantur. de Ein. 70 b, Iſte non dolen- di ſtatus. de Vn. 203 a, Arq; is quidem cõſtanter in ſuo ma- nebat ſtatu. At. 19 b, Nam neq; de ſtatu noſtræ dignitatis no bis eſt recedendum. Attic. 95 a, Per fortunas confer te ad eã curã, ut de omni ſtatu meo cogites.& 141 a, Horũ artificijs effe ctum eſt, ut reſp. in hunc ſtatũ perueniret.& ¹56 b, Qus uitæ ſtatum amiſerim cogito. Quint. Prat. 325 a, Liber de optimo ſtatu ciuitatis. pro Cec. 293 a, Vis quæ formidine a- nimum perterritum loco ſæpe,& cerro de ſtatu dimouet. Offl. 26 a, Status, inceſſus, ſeſsio.& 33 a, Atq; urinam reſpu. ſteriſſet, quo ſteterat ſtatu. in Ant. 210 a, Optimus ciuitatis ſtatus. Par. 1½ b, Vt in eo ſtatu eſſem, quem neq; fortunæ te- meritas, neg; inimicorum labefa ctaret iniuria. de Le. 160 b, Agnationibus familiarium ſtatus diſtinguuntur. Orator. z02 a, Status erectus& celſus, rarus inceſſus nec ita longus. Attic. 88 a, Quam ſtatuam eſſe eiuſdem ſtatus, amictus, an- nulus, imago ipſa declarat. Tuſculan. 202 a, Eo erant uultu, oratione, omni reliquo motu& ſtatu, ut eos Argiuos dice- res. Tuſc. 207 a.
D E Ratibus Rhetoricis uide Partitio. 233 a, 235 a, 238 b,& de Orat. u a,& b,&* a, item Ora. 201a,& 208 a, item Top. 229 a, Refutatio accuſationis, in qua eſt depulſio criminis, Græcè saοꝛ, Latinè ſtatus uocetur.& 259 a, Status,& quaſi conflictio cum aduerſario. pro Mil. 10 4 a, Quid porrò quę- rendum eſt? factmne ſit? at conſtat: à quo at pater: uidit etiam in confeſsione facti, iuris tamen defenſionem ſuſci- pi poſſe. pro Mil. uz b, Quid opus eſt tortore?quid quæris?
Occiderit ne? occidit: iure an iniuria? nihil adtortorem: fa cti enim in eculeo quæſtio eſt, iuris in iudicio. Ad diuiſioné ſtatuum. pro Cec. 291 a, Ponere rem: id eſt, aperire ſtatum. L. Conſtiturio.
STATVTVS,, um. STATVS, ta, tum. pro Mil. n0 a, Dicta- toris Lanuuij ſtatuta ſacrificia noſſe, negocij nihil erat.& Tuſc. 173 a, Solenne& ſtatutũ ſacrificiii. de Ar. 251 a, Qui ſa- crificia gẽtilitia illo ipſo in ſacello ſtatuto loco anniuerſa- ria factitarũt. Ep. 199 a, Neq; enim ſtatutũ quid in tãta per- turbatiõe habere potuiſti. Epi. 47 b, Ité ſtarutũ habeo quid mihi agendum ſit:id eſt, conſtitutum,& deliberatum.
STELLA læ. ſidus, aſtrũ, formæ igneę, flammæ, luces, fulgor, lumen. de Som. 128 b, Orbis extimus, in quo infixi ſunt illi, qui uoluuntur ſtellarum curſus ſempiterni. de Som. 128 a, His, animus datus eſt ex illis ſempiternis ignib. quæ uos fidera ſtellasq; uocatis, quæ globoſæ& rotundæ diuinis a- nimatæ mentibus circulos ſuos orbesq́; conficiunt celerita te mirabili.& ibid. Stellarum globi, terræ magnitudinẽ fa- cilè uincunt. de Na. 49 b, Sunt autem ſtellæ natura flammę.
Tuſc. 241 b, Sidera certis infixa ſedibus,& ſidera cœlo inhæ
rentia. de Nat. 3 b,& 36 b, Sidera cœlo infixa.& 46 b, Stellæ inerrantes. Tuſc. 161 a, Et aſtra tum infixa certis locis, tum errantia. de Nat. 49 b, Vapores, quibus altæ renouatæq; ſtel læ& omnis æther, refundunt eoſdem. de Fin. 141 b, Vt ſtelle in radio ſolis, ſic bona corporis in uirtutum ſplendore ne cernuntur quidem,&c. Offic. 3u b, Dinumerare ſtellas. Tuſc. 161 3, Qui errantium ſtellarum curſus, progreſsiones, inſti-
8 T 1308 tutiones q; notauit. de Nat. deor. 9 a, Signa ſideraq ue cœle. ſtia.& de Som. Scip. 128 a, Lunæ ſtella.& de Orat.;36 b, Ilouis ſtella. de Nat. b, Stellæ uagæ.& de D. 83 b, Stellarũ motus
curſus q́; uagantes.& 121 a, Stellæ traiectio. de N. z5 b, Stellæ
immutabilibus ſpacijs ab ortu ad occaſum cõmeant. de N. 9 a, Heraclides errantib. ſtellis diuinitatè tribuit. de Vn. z02 a, Ex quo genere ſunt ſidera, quæ infixa ecœlo non mouttur loco, quæ ſunt animãtia, eaq́; diuina: ob eamq; cauſam ſuis ſedibus inhærent,& perpetua manent.
STELIL.ANS, tt. ſtellatus. de Di. 84 a, Luna ſtellanti nocte
perempta eſt.& ibid. Nam pater altitonans ſtellanti nixus
Olympo. Poere.
STELLATIS,te. cont. Rul. 33 a,& 64 b, Ager ſtellatis.
STELLATV S, a, um. Tuſc. 229 a, Stellatus Cepheus.
STELLIFE R a, um. ſtelliger. de Som. 229 a, Summus ille cos li ſtelliferi curſus, qui,&c.
STELLIGEK orbis. in Ar. 389.
STEPHANE, nes. Parmenidis philoſophi deus, corone ſimi litudine. de Nat. 7 b. 4
STERCOR O, as. öblino, ſtercus per agrum ſpargo& ſter- no. de Sen. 88 b, Homerus Laertem colentem agrum& ſter- corantem facit.
STERCV S, ris. de D. 92 b, Se interfectum in plauſtrũ à cau- pone coniectum eſſe, ut ſupra ſtercus iniectum. de Orat. i a, Nolo ſtereus curiæ dici Glauciam.
ETEPEMNIA. firma, ſolida, dura. L. Firmitas.
ETEPHRTIKA. uide Contrarius.
STERILIS,e. nihil ferens. Qu. Fr. 313 b, Videt enim hoc ge-
nere dicendi ſi utar, in cæreris Februarium ſterilem futurũ. cont. Rul. 35 a, Ager nihil ferẽs, niſi multa cultura& magno labore quæſitũ. de Cl. 166 a, Sic omnis fœtus repreſſus exu- ſtusq́; flos ſiti ueteris ubertatis exaruit.
STERILITA S,.)(.Fertilitas. de Di. 107 b, Quæ ſit uel ſte rilitas agrorũ, uel fertilitas futura. con. Rul. 80 a, Ager pro- pter ſterilitatẽ incultus, propter peſtilentiam uaſtatus atq; deſertus. de Ar. 251 a, Sterilitas agrorũ, inopia frugum. de D. 88 a, Mula peperit, foœtus extitit in ſterilitate naturæ.
STERNO; nüs. conſterno. L. Stratus. pro Cl. 20 a, Lectũ illũ genialem, quem filiæ nubenti ſtrauerat, in eadem domo fi- bi ornari& ſterni iubet, de Le. 182 b, Sternere lectos.& I. A. 173 a, Cöchyliatis periſtro matis ſermonum in cellis lectos ſtratos uideres. in V. 170 b, Imperauit ut in foro ſibi medio Iecti ſternerentur.& ad Her. 39 b, Vt domi lectuli ſternãtur. pro Mur. 142 a, Tubero rogatus eſt à Maximo, ut triclinium ſterneret, atq; ille ſtrauit pelliculis hœdinis lectulos punica nos.& in V. 169 a, Apronias triclinium in foro ſtrauerat. At. 230 b, Dolabella columnam ſuſtulit, locum illum ſternen- dum locauit. At. 156 b, Is qui nos fibi quondã ad pedes ſtra- tos non ſubleuabart. in Ar. Ille Qui graui moriens conſtra- uit corpore terram.
STERNVTAMENTVNM, f. de Diuin. 126 a, Quæ fi ſuſci piamus,& pedis offenſio nobis& ſternutamenta erunt ob- ſeruanda.
STERT O, tz. arctè& grauiter dormio. Aca. 23 b, Per me uet ſtertas licet, inquit Carneades, non mo dò quieſcas. de Diu- 135 a, Et cum ſtertentes uiderint, obijcere his quæd am uiſa tortuoſa,&c. At. 56 b, Marcellus candidatus ita ſtertebat, ut ego uicinus audirem.
STIGMATIA S, tic. ſeruus compunctus notis Threicijs. Ls Compunctus. Officiorum 38 a, Barbarus ſtigmatias, Græct ty uᷣarios.
STIABON. L. Mercurius.
STILLA Iæ. gutta. de Fin. ↄ9 b, Stilla muri. 5
STIILLICIDIV NM, Sdqj. de Or. 99 a, Parietum, luminũ,& ſtil licidiorum iura.& Or. 203 b,& Top. 222 b..
STILL O, s. mano. I. A. 166 a, Ille qui ſtillantem prę ſe pugio nem tulit, is Ate honoris cauſa nominatur. 1
STIMVLATO R, oru. pro Do. 225 a, Seditionis ſtimulator & concitator tu fuiſti.
STIMVI. O, a. ſtimulum adhibeo uel admoueo, pungo, ex- cito, incito, curã affero. pro S. R. 19 b, Hunc mihi ex animo ſcrupulum euelle, qui me dies noctesq; ſtimulat ac pungit- & Parad. 109 a, Te conſcientiæ ſtimulant maleficiorũ tuo- rum. pro Do. 215 a, Fames ſtimulauit homines. Epi. 45 a, Na
ut uetus noſtra ſimultas antea ſtimulabat me,&c. ſic curam mihi affert,&c. pro Plan. 273 b, Nec uides iſtorum iporum charitate, ad huius ſaluté defendendam maximè ſtimular me, atq; excitari pro Dom. 241 b, Qui aram in litore deſer- to ſomnijs ſtimulatus aut religione aliqua conſecraſſet. At. 151 a, Me congreſſus Cæſaris ſtimulat,& primas eius actio- nes horreo.. STIMVLVS,E. aculeus, incitamentũ. pro Arc. 191 a, Nũc inſi
a1— ies ani- det quædã in oprimo quoq; uirtus, quæ noctes& dies an,
&☛ PF
*
☛

cenie dici Glaciam
nde Coatrznius lfenm a
Sr aühilferis, nif mulez cader
4e 1 66 3 Sic amnisfrdunri
rrit abertn R.)Ferulitan. de)
4
H 4 Jterllitas zgrord inopi
a V. mad laperauit inſomü
Kad Her.z9 bVt domilehitkmn adero rogatus eti Mrmouniha
trauit pelliculis bœcinu ecuuwaa Aproniss trichinium nſdm nek colamnam ſunlt, locnilme. G4NL qui nosſdi qussdiuias dar i Ar Ille Gigruimantn
m. ENTVI, 6. de Diuinns G.*
Kgruniter dormio.Keanbr tCurneades,non nodi 4 4
u Jeriat, ebiſcrte
entes nideriat, ebiſckren Eig
6 b Murcell us cindidatusta 4
Fero. P. no desq Kri tl.
— malunt lu
11. 3 d 3 Mar,in cxreni Enaten
4
*
n. ſetus extitttin ſenitneume
3
banln abbi ſud
8
Miudet de Le. ID Kemen nle perutromtis ſermonunucis
s
““ 8
B09 4 mum glorig ſtimulis concitat. Tuſ. 189 b, Stimulus doloris, STIRPITVS. radicitus Tuſc. quaſt. 227
Sr.
fortunæ fulmen. pro Cæl. 39 b, Erant apud illum illecebræ libidinum multæ, erant etiam induſtriæ quidam ſtimuli& STIRP S,pts. planta, radix. de Fi. 126 b, Perſecutus eſt Ariſtote
laboris. Ep. 14. b, Defendendi Vatinij fuit etiam ille ſtimu- lus, de quo,&c. pro Seſt. 5 a, Admouere ſtimulos alicui: id
eſt, incitare illum.& Tuſc. 19 8 a, Stimulos admouent, ignes
adhibent. in Ant. 176 b, Num expectas dum te ſtimulis fo- diamthæc te lacerat, hæc cruentat oratio.
STINGVEN S, extinguens. in Arat. Quem neq; tempeſtas
perimet, nec longa uetuſtas Interimet ſtinguens præclara infignia cœli. Priſcianus.
S TINGVI. pro extingui, in prognoſticis, teſte Priſciano. Vt
cum luna means, Hyperionis officit orbi, Stinguuntur radij cæca caligine tecti. 3
STIPATIO, nis. comitatus. pro Syl. 179 b.“ STIPATO R, oris. apparitor, ſatelles. pro Dom. 215 b, Sergius
armiger Catilinę, ſtipator tui corporis. in Ver. 161 b, Aproni us ſtipatores Venereos ſecum habebat. cont. Rul. 72 b, Iani tores ex equeſtri loco ducentos in annos ſingulos ſtipato- res corporis conſtituit, miniſtros& ſatellites poteſtatis.
STIPATV S. uallatus, ſeptus. pro Seſt. 23 a, Qui ſtipatus ſem
per ficarijs, ſeptus armatis, munitus iudicibus fuit. de Sen. 82 b, Senectus ſtipata ſtudijs iuuentutis.
STIPENDIARIV 8, ria,riam. uectigalis. in V.6 a, Socij ſti⸗
pendiarij q́; populi Rom.& 150 b, Vectigal, quod ſtipendia- rium dicitur. de Pro. 71 a, Vectigales multos ac ſtipendiari- os liberauit. pro Cor. 59 b,& de Leg. 192 b, Iis præmijs ex- cluſos eſſe ſocios, quæ pateant ſtipendiarijs. in P. 10¹a, Libe ri populi.)((Stipendiarij.
STIPENPIV M, d†. Epi. 179 a, Dare ſtipendium militibus.
&⅞ 8 b, Stipendium Cęſari decretum eſt. At. 75 b, Stipendium militibus uſq; ad idus Qui. perſolutum, pro Cæl. 39 a, Me- reri ſtipendia.& de Or. 132 b, Cum Aſellus omnes prouinci- 3s ſtipendia merentem ſe peragraſſe diceret. pro Mur. 126
b, Merere ſtipendia in bello. pro Cor. 67 b, Senatus uicto-
rem exercitum ſtipendio affecit. pro Pom. 9 a. Partem mili- tum, qui iam ſtipendijs confectis erant, dimiſit. Attic. 287 b,
Decernere triumphum ac ſtipendium alicui,& cum omni-
8
bus decretis ornare. de Pro. 74 a, Relatum eſt ad nos deſti- pendio exercitus. pro Cor. 63 a, Hiſpani agris ſtipendioque mulctati. in P. 98 b, Quid ſtipendium militibus per omnes annos à ciuiratibus numeratumède Sen. 97 a, Animum tan- quam emeritis ſtipen dijs libidinis, ambitionis, contentio- nis, inimicitiarum, cupiditatum omnium ſecum eſſe,&c. TIPE S, tis. trücus. Poſtquam. 207 a, Cum hoc homine, aut
cum ſtirpite Aethiope ſi in foro conſtitiſſes, nihil crederes intereſſe. de Aruſ. 244 b, Stipes ille, qui quorum hominum
eſſet neſciremus, niſi ſe Ligurẽ ipſe ſe eſſe diceret. in P. 83 b, Qui quanquam truncus aur ſtipes, ſi ſtetiſſet, modò poſſet ſultinere titulum conſulatus. in Arat. Hæc medium oſten- dit radiato ſtipite malum.
STIP O, zs. conſtipo, circumuallo. in Ant. 189 b. Antonius ſe-
5
STIPVLATIVNCVL AIa. de Or. 99 a.L. Wihh. STIPVLATO Rorb. pro Q. 10 b, Cum aſtipulatore tuo cõ
natum ſtipauit armis.& 157 b, Aliquem mulris telis ſtipa- tum eſſe. in Piſ. 94 a, Gręci ſtipati, quin in lectulis ſæpe plu- res. pro Mur. 136 a, Catilina ſtipatus choro iuuentutis, ualla tus iudicibus atq; ſicarijs. in V. 220 b, Illum ſpoliatum ſtipa tumꝗ; lictoribus uideres. At. 16 a, Cum ad forum ſtipati gre gibus amicorum deſcendimus. pro Mil. 1 b, Non uſitata frequentia ſtipati ſumus. TIPS, pis. pecunia, quæ uel in ærariumgeponitur, uel dijs ö6ffertur, uel mendicis erogatur. de Leg. 174 a, Præter Ideæ matris famulos, eosq́; iuſtis diebus, ne quis ſtipem cogitet. & ibi. Stipem ſuſtulimus niſi eã quam ad paucos dies pro- Priam Ideæ matris excepimus. Implet enim ſuperſtitidne animos,& exhaurit domos.. TIPVLA TIO, onis. eſt uerborũ conceptio, quibus is qui
interrogatur, daturum, facturumtue ſe id quod interroga-
tur, reſpondet. ſic eam Pom. iuriſconſ. defi niuit. pro Quin. Ro. 5r a, Stipulatione aliquem alligare.& de Or. ud a, Pacta, conuenta, ſtipulationes. pro Cec. 29 4 b,& ad Her. 9 a, Aut ſtipulationes aut pacti& conuenti formula. Att. 259 3, Et ſi nondum ſtipulationes legeram, tamen rem pridie duum uelim cönficias. de Leg. 181 a, Vt ea pecunia ex ſtipulatione debeatur.
parabuntur:ig eſt, teſtes. 7
STIPVIL. O,& Stipulor, arts. eſt poſtulare ſibi aliquid promit-
ti ſolenni formula reſtipulandi. pro Qu. R. 47 a, Reliquum eſt, ut ſtipulatum ſe eſſe dicat.& ibi. Stipulatus essubi? quo præſente? quis ſpopondiſſe me dicit?& ibi. Hęc pecunia ne- ceſſe eſt aut data, aut expenſa lara, aut ſtipulata ſit.& ibi ite rum. de Leg. 1613, Is cui legatum eſt, ſtipulatus eſt id ipſum quod legatum eſt.
8§
1
8 T 1310
227 b, Stirpitus extra-
/
here aliquid.
les animantium omnium ortus, uickus,figuras: Theophra- ſtus autem ſtirpium naturas, omniumq; ferè rerum, quæ d terra gignerentur, cauſas atq; rationes. de Finib. 13 4 a, Non enim iam ſtirpis bonum quæreret, ſed animalis: id eſt, uitis. & 132 a, Cum arborum&ſtirpium eadem penè natura ſit, quę animalium. in An. 171 a, In ſeminibus cauſa eſt arborum & ſtirpium, de Na. d. 42 b, Stirpes terræ inhærent, animan- tes à reſpirarione aeris ſuſtinentur. de Nat. 51 b, Baccæ, quæ ex quad; ſtirpe funduntur.& Ʒ2 a, Multæ& pecudes& ſtir- pes ſunt, qua,&c. de Nat. 4 a, Terram ſtirpium aſperitatc uaſtari.& 4 b, Stirpes arte naturę uiuunt& uigent. de Na. 49 b, Stirpes ſtabilitatem dant ijs quæ ſuſtinent,& ex terra ſuccum trahunt.& 42 a, Arbores tantummodo per ſtirpes aluntur ſuas. Item: Quod ita eſſet ortum èterra, ut ſtirpi- bus ſuis niteretur. de Natur. 3, a, Quæ ipſa ex ſe generata ſtirpibus continentur. de Na. dcor. S8 b, Quarundam ſtirpi um& herbarum utilitates longo uſu percepimus. in Arat. Quorum ſtirpes tellus amplexa prehendit. Orator. 210 b, Omnium magnarum artium ſcut arborum alrirudo nos delectat, radices ſtirpes que non item, ſed eſſe illa ſine his non poreſt. 5 TIRP S. pro capite, origine& familia. pro Cæl. 54 b, Hic nunc primùm floreſcens irmata iam ſtirpe uirtutis.& Tuſ. 193 a, Ita radices ſunt altæ ſtultitiæ. de Diu. 139 3, Superſti- tionis ſtirpes omnes eijcẽdæ ſunt.& in Cat. 103 b, Stirps ac ſemen malorum omnium. de Fi. 107 a, Differo ceam partem, quæ eſt quaſi ſtirps huius quæſtionis. de Fini. uo a, Quæ ex ſtirpe ortrentur omnia. de Am. 109 b, Qui aliquandiu pro- pter ignorantiam ſtirpis& generis in famulatu fuerunt. de Le. 169 b, Hic enim orti ſtirpe antiquiſsima ſumus. pro Ra. P. 122 b, Qua in familia laus aliqua fortè floruerit, hanc ferè qui ſunt eius ſtirpis cupidiſsimè perſequuntur. cont. Rull. 85 a, Non ingenerantur hominibus mores, tam à ſtirpe ge- neris ac ſeminis, qudm,&c. de Cla. 183 b, Scipionis genus eſt ex ipſius ſapientiæ ſtirpe generatum.& de Di. 8¼ b, O' ge- neroſam ſtirpem. Item: Ciuili generoſa ſtirpe profectus. de
—
Na. 37 a, Regiam contaminari ſtirpem. de Or. 99 b, Marcelli
*
ab liberti filio ſtirpe Claudij, eiuſdé hominis hæreditatem gente ad ſe rediſſe dicebant. Item ibi. In ea cauſa fuit orato- ribus de toto ſtirpis ac gentilitatis iure dicendũ. Tuſ. 192 a, & 200 b, Stirps, origo, progreſsio, radix. de Cl. 176 a, Natu-
rale quoddam ſtirpis bonum degenerauit uitio deprauatę uoluntatis. de Leg. 156 a, Nullius agricolæ cultu, ſtirps tam diuturna, quàm poetæ uerſu ſeminari poreſt. de Leg. 150 b, Repetam ſtirpem iuris à natura.
S TIVA, uæ. manica ſiue cauda aratri, quæ arantis manu gu-
bernatur. Cicero pro M. Scauro, autore Seruio in Georgi-
cis Ab ipſa ſtiua mecum homines loquebantur.
S T O, as. confiſto, maneo, contentus ſum, conſentio. in Piſ. 82
a, Pauliſper ſtetimus in illo ganearum tuarum nidore atq; fumo.& Epiſt. a, Cum in ſenatu pulcherrimè ſtaremus. in Ant. 162 b, Qui hoc ipſo tempore ſtant cum gladijs in con- ſpectu ſenatus.& in Cat. 100 a, Is in comitio ſtetit cum te- lo. de Di. 96 a, Lyſandri ſtatuæ, quæ Oelphis ſtabat, in capi- te corona ſubitò extitit. de Leg. 175 a, Ara uetus ſtat in pala tio Febris. de Somn. 129 b, Vides eorum partim obliquos, partim auerſos, partim aduerſos ſtare nobis. Acad. ir a, An- tipodes aduerſis ueſtigijs ſtant contra noſtra ueſtigia. pro Sylla 127 b, Eos qui circum iudicium ſtabant, audire nole- bat. pro Flac. 14 9 a, Qui domi ſtare non poterant. pro Clu.
33 b, Homines, qui tum cõſultò propè in occulto ſtetiſſenr.
X& de Ora. 164 b, Stare occultè poſt aliquem. de Orat. 14 1 3, Iuuenes ſtare ad ianuam duos quoſdam, qui aliquem euo- cent. cont. Rul. 68 b, Tamen ſi qui acutiores in concione ſte
terant, ſuſpicabantur,&c. Ac. 34. b,& 36 c, Cum ambo ad ſe-
natum in Capitolio ſtarent. in Ver. 233 a, In curia ſtätua tua ſtabat,& nuda in ea filij.& 140 a, Huius fornix in foro eſt, in quo filius nudus ſtat. in Ver. 88 a, Hæc duo ſigna, quæ ad 1nLlug he tuum ſtät,& multos annos ad ualuas Iunonis Samie ſtererunt. ad Her. 24 b. Stare intra carcerem. pro Qu. 6, Teſtificantur iſti P. Quintium non ſtetiſſe,&ſe ſteriſſe. ad Ier. 21 a, Stare in ueſtigio. Tuſcula. 186 b, Qui ſtat. id eſt, qui
in prælio non fugit.& Att. 279 a, Qui ſi ſteterie idem: id eſt, fi non mutabitur. de Clar. 189 b, Qui auß aliquando ſunt ſtanres loqui. de Clar. 192 a, Ad ſtautem iudicem dicere. Articum 246 b, Stetiſſe enim te fruſera ſcribis. de Diuinat. 101 b, Cum uirgo ſtaret, Cæcilia ſederet. in Anton. 165 4, Reſpub. ſtaret, tu concidiſſes. Of. 3 a, Reſpublica euerfa.)(. Reſpublica ſtans. de Orator. 125 b, Inclinantem erigere.)(. Stantem inclinare. Epiſt. 83 a, Me ſtante.& 13 a, Pro me ſtan- te.& u b. Per quos ſteterim. Atticum no a, Animaduertis 1 11 4 quàm
—;——
——

1311 8 1 qudm ſine conſilio res ſtet. Of. 3 b. Itaq; parietes urbis mo- dè ſtant& manent, ijq; ipſi iam extrema ſcelera metuentes. Of.z3 a, Vtinam reſpublica ſtetiſſet quo cœperat ſtatu. Atti. 78 a, Stamus animis,& conſilijs, ur uidemur, bonis utimur, ſperamus etiam manu. in Ver. 136 b, Is uidebar iſtius cenſum ſtare nullo modo poſſe. de Fi. 116 b, Zenonem non ſtantem cum ijs, qui ne dicerent quidem ſua ſumma bona eſſe à na- tura profecta. de Inuent. 80 a, Si quid de æquitate ea, quæ
cum aduerſario ſtaret, derogaſſet. Ora. 220 a Iiſdem uerbis
ſtante ſententia. ad Her. 25 a, Contra hoc nulla ſtaret eorum ratio. de Cla. 16 a, Cum is contra populi ſtudium ſtetiſſet. de Cla. 190 a, Nemo contra perditos ciues d ſenatu& à bo- norum cauſa ſtetit conſtantius. de Inuent. 59 a, Stare à men dacio contra uerum.& ibid. A ſe potius quàm ab aduerſa- rijs ſtare. ad Heren. 24 b, Probare rationem aliquam, quò d ab ea ſteterint uiri probatiſsimi. Epi. 127 a, Mo dò nobis ſtet illud, unè uiuere in ſtudijs. At. 45 b, Neq; adhuc ſtabat quo potiſsimùm. de Fin. 58 b, Stare oportet in eo quod ſit iu di- catum. Offi. 71 a, Stare conuentis. At. 87 b, Extra quam ſi ita negocium geſtum eſt, ut eo ſtari non oporteat. pro Flac. 156 b, Prætor actionem ſe daturum negauit, re iu dicata ſtari oſtendit placere. pro Clu. 37 b, Qui his rebus iudicatis ſtan dum putat. At. 121 a, Alterius potius ſtare iudicio quàm ſuo. At. 193 a, Meo iudicio multo ſtare malo, quàm omnium reli quorum. pro Flac. 160 a, Si ſtatuimus ueſtro nobis iudicio ſtandum eſſe de uobis. Offi.74 a, Non enim Regulus ſuo iu- dicio ſtetit, ſed ſuſcepit cauſam ut eſſet iudicium ſenatus. pro Cluen. 45 a, Nec L. Gellij iudicio ſtetit Lentulus, neg; Lentuli exiſtimatione contentus fuit Gellius,& uterq; cen ſor cenſoris opinione ſtandum non putauit. Offic. 7 b. Pro- miſsis ſtandum eſſe. Atti. 112 a, Omnes cupiebant Cæſarem ſtare conditionibus ijs quas tuliſſet. Tuſ. 44 a,& 188 b, Sta re ſuis iudicijs,& ſtare iudicio ſapientum. de Fi. 5 a, Stare in eo quod ſit iudicatum. pro Rab. 96 b, C. Marius dedit fi- dem, ſed in fide non ſtetit. de Fi. 116 b,& de In. 80 a, Cum ad uerſario ſtare. Atti. 24 b, Si in eo quod oſtenderat non ſtat, mihi placet, ea quæ malè empta ſunt, reddi. At. 139 b. Literæ tuæ mihi quiddam quo ſtarem inſtillarunt. in Ant. 164 a, Cum in hac cella Concordiæ cum gladijs homines collo- cati ſtent. in Ant. 213 a, Equites Rom. qui frequentiſsimi in radibus Concordiæ ſteterunt.& 221 b, Quorum ſtatuæ in roſtris ſteterunt, uſq; ad noſtram memoriam. de Leg. 156 a, Multo diutius commemoratione manent, quàm natura ſta re potuerunt. in Sal. 273 a, At quanto meliòre loco reſp. ſta- ret, fi.& 274 a, Salluſtius bis ad iudicis ſubſellia attractus extrema fortuna ſtetit. L. A,& Ab. 3 STOICPF. ſeuerè, Stoicorum more. pro Mure. 141 b, Agit me cum auſterè& Stoicè Cato.& de Diu. u0 a, Tu quidem, in- quam, Stoicè Stoicorum ſententiam defendiſti. Part. u6 a, Stoicè, nullis oratorijs ornam entis adhibitis dicere. S†01CVS. Attic. 282 b, Brutus Sroicus. pro Mur. 138 b, Fuit quidam ſummo ingenio uir Zeno, cuius inuentorum æmu li Stoici nominantur.& ibid. Doctrina non moderata, nec mitis, ſed paulo aſperior& durior quàm aut ueritas aut na tura pariatur.&ibid. multa de Stoicis& eorum doctrina. Aca. 33 b, Zeno, qui inuentor& princeps Stoicorum fuit. de Or. 148 b, Ab Antiſthene, qui patientiam& duritiam in So-
cratico ſermone maximè adamauit, Cynici primùm, deinde
Stoici. de Cl. i75 a, Omnes ferè Stoici prudentiſsimi in diſſe rendo.& ibi. Stoicorum in dialecticis omnis cura conſumi tur. de Or. 88 b, Stoici diſputationum ſuarum atꝗq; interro- gationum laqueis te irretitum tenerent.& Ac. 28 a, Stoico- rum dumeta. Tuſ. 243 a, Vt iam à laqueis Stoicorum receda mus.& ¹93 a, Stoicorum more agamus, qui breuiter aſtrin- gere ſolent argumenta.& 195 a, Hæc dicuntur à Stoicis, con cludunturq; contortius. de Nat. 9 b, Chryſippus interpres uaferrimus ſomniorum Stoicorum.& 5 a, Q. Lucilius Bal- bus, qui magnos progreſſus habebat in Stoicis. Ep. Habes ſcholam Stoicam. Stoici acerbi. L. Acerbus. i de Fin. Stoici, Chryſippus, Diogenes, Antipater, Mneſarchus, Panærius, Pofidonius. de Fi. lib. 3, Stoici dialecticam& phyſicam uir- tutum nomine appellant,& quare. 7 Fam. Balbus mihi con firmauit te diuitem futurum:id utrum Romano more locu cutus ſit,hene nummatum te futurum, an quomodo Stoici dicunt, omnes eſſe diuites, qui cœlo& terra frui poſſunt, po ſtea uidero. i de Natur. Stoici cenſent ſapientes ſapientibus etiam ignotis eſſe amicos. 9 Fam. Stoici nihil ductu turpe uel obſcœnum credebant. de Di. lib. i, Stoici omnia ferè di- uinationis genera defenderunt. Tuſc. quæſt. lib. 4, Stoici& ſapientem amaturum eſſe dicunt:& amorem ipſum, cona- tum amicitię faciundæ ex pulchritudinis ſpecie definiunt. de Nat. d. Stoici fatalem neceſsitatem uανμιμαμνᷣ dicunt. de Fat. Stoici omnia fieri fato dicunt. Tuſ. q. li. 5, Stoici præci- pua uel producta dicunt, quæ Peripatetici bona. Ac. q. ed. 1.
4
8 1 nar li. 2. Stoici dicunt ſenſus ipſos aſſenſus eſſe, quos quoniam apperitio côſequatur, actionem ſequi:tolli autem omnia, ſi uiſa tollantur. 3 de Or. Stoici ſoli elo quentiam, uirtute m, ac ſapientiam eſſe dixerunt. Ac. q. ed.. li. z, Stoici hunc mun dum ſapientem eſſe dixerunt, habere mentem, quæ& ſe& ipſum fabricata fit,& omnia moderetur, moueat, regat. Ac. q. ed. i. lib. 2, Stoici à Peripateticis& Academicis uerbis ma gis, quàm ſentenrijs diſſenſerunt. z de Na. d. Stoici honeſta A commo dis, nõ nomine, ſed genere toto diſiungunt. Top. Stoici in altera tantùm diſſerendi parte elaborarunt. Ac. q. ed. i. lib. 2, Stoici exiſtimarunt fore aliquando, ut omnis hic mundus ardore deflagret. Offl.1, Stoici ſtudiosè exquirunt unde uerba fint ducta. Tuſ: q. lib., Stoici uſuram nobis lar giuntur tanquam cornicibus: diu manſuros aiunt animos, ſemper negant. Tuſ. q. li., Stoici bonis corporis& fortunę uitam beatam compleri negant. Aca. q. ed. i. lib. 2, Stoici ne- gant fieri poſſe, ut quiſquam nulli rei aſſentiatur. de Pi. lib. 2, Stoici negant quenquam, niſi ſapientem, diuinum eſſe poſſe de Fi. li. 2,56, Stoici negant quicquam eſſe bonum, ni- ſi quod honeſtunt ſit. Aca. q. ed.i. li.2, Stoici negant ſine deo poſſe quicquam. de Fin. lib.5, Stoici negant quicquam poſſe percipi niſi tale uerum, quale falſum eſſe nõ poſsit. ad Bru. Stoici negabant fugere, ſapientis. de Orat. 3, Stoici omnino iraſci neſciunt, atq; hanc ab ijs habeo gratiam, quòd ſoli ex omnibus elo quentiam, uirtutem ac ſapientiàã eſſe dixerunt. 3 de Fi. Stoici ex omnibus philoſophis plurima nominaue- runt. pro Mur. Fuit enim quidam ſummo ingenio uir Ze-
no, cuius inuentorum æmuli Stoici nominantur. i de Diu.
Stoici, principes diſciplinæ diuinandi. Bru. Sroici in diſſe- rendo prudentiſs imi, in dicendo inopes. 3 Fam. Stoici re- ctiſsimè putant urbanitatem eſſe uirtutem. 3 de Fin. Stoici, quod æſtimatione omnino aliqua dignum ſit, complecti beatam uitam putant. Ac. ed. i. lib. 2, Stoici putarunt ſolem, lunam, ſtellas omnes, terram, mare, deos eſſe, quòd quędam animalis intelligentia per omnia ea permeet& tranſeat. de Fi. Stoici cùm à Peripateticis& Academicis omnia tran ſtuliſſent, nominibus alijs eaſdem res ſecuti ſunt. 2 de Ora. Stoici de inuentione nihil tradiderunt. de Nat, d. Stoici cum Peripateticis re conſentire uidentur, uerbis diſcrepare, inqurt Antiochus. Tuſc li. ꝛ, Stoici contortulis quibuſdam ac minutis concluſiunculis, nec ad ſenſus permanantibus, effici uolunt non eſſe malorum dolorem. i de Nat. Stoico- rum anus fatidica wνοοννυοια.3 de Finib. Stoicorum diſſerendi genus ſubtile, uel ſpinoſum potius. Tuſ-li. 5, Tanquam le- uia quædam uinaæ nihil ualent in aqua, ſic Stoicorum iſta magts guſtata, quàm potata delectant. Aca. ed. 1. lib.:, Ple- raq; Stoicorum mirabilia, quæ ææodοᷣÆ nominantur, ſunt Socratica.; de Nat. d. Stoicorum de natura deorum oratio quàm ſit leuis. Ac. ed. 1. li.2, Stoiĩcorum princeps Panætius. 2 de Di. Sroicorum ſententia de diuinatione nimis ſuperſti- tioſa. pro Mur. Stoicorum ſententiæ& præcepta ſunt eiuſ modi: Sapientem gratia nunquam moueri, nũquam cuiuſ- auim delicto ignoſcere. Neminem miſericordem eſſe, niſi
ultũ& leuem. Viri non eſſe, neq; exorari, neq; placari. So- los ſapientes eſſe, ſi diſtortiſsimi ſint, formoſos: ſi mẽdiciſ- ſimi, diuites: fi ſeruitutem ſeruiant, reges: nos autem, qui ſa- pientes non ſumus, fugitiuos, exules, hoſtes, inſanos deniq; eſſe dicunt. Omnia peccata eſſe paria: omne delictum ſce- lus eſſe nefarium: nec minus delinquere eum, qui gallũ gal- linaceum, cùm opus non fuerit, quàm eum, qui patrem ſuf- focauerit. Sapientem nihil opinari, nullius rei pœnitere, nulla in re falli, ſenrentiam immutare nunquam. i de Diui. Stoicis non placet, ſingulis iecorum fiſsis, aut auium canti- bus intereſſe deũ. Offi., Stoicis placet, quæ in terris gignun tur, ad uſum hominum omnia creari: homines autem ho-
minũ cauſa eſſe generatòs, ut ipſi inter ſe alijs alij prodeſſe
poſsint. 3 de Ora. Alia enim& bona& mala uidentur Stoi- cis,& cæteris ciuibus, uel potius gentibus: alia uis honoris, ignominię, premij, ſupplicij. 3 de Pi. Ad Stoicos ſe inclinare- 2 de Nar. d. Stoicos nihil de dijs explicare: id eſt, incertam relinquere de dijs quæſtionem. Tuf. q. li., Nunquid igitur eſt cauſę, quin amicos noſtros Stoicos dimittamusèeos di- co qui aiunt animos manere, ècorpore quum exceſ erint, ſed non ſemper. 15 Fa. Stoicos ruſticos regeram, ut Catium Athenis natum eſſe dicas. Caſsij, 9 Fam. Stoicos ſolos ex philoſophis uim uirturis tenuiſſe.
STOIL.A le. ueſtis muliebris. in Ver. 217 a, Pianæ erat admo-
dum amplum ſignum cum ſtola.& in Ant. 169 a, Sumpſiſti uirilem togam, quam ſtatim muliebrem ſtolam reddidiſti.
& ibid.iterum.
STOLIDV 8, a, um. ſtupidus. de Diu. 123 b, Quanquam ſem-
per fuit, ut apud Ennium eſt, ſtolidum genus Aeacidarum. Topic. 225 b, Quietum nihil agens,& quodammodo
ſtolidum. STOMA-

das omaino aligaacigunſmn arant. Ac ed. id. Koiciputam Aeykerram mare deos ei anh
ode nibiltradiderunt. ide Nt h 4 erconſentire nidenrur uedceg . Tuſc h., Stoicicontomulbaa uſſunculis, net ad ſenſus emun eife malorum dolorem. ide Nan 1, 1u⁵.3 de Fmid Koicomatin Iſpiaoſum potius. Tuſſié Imj dnihil ualent in aqus, iciamni
uim potata delectant. Kicluht
nitadilia qux raful fr vcinunn e d Stoicorum demturadeomm ed.1M. Stoicotum princpseum ſententia de diuinone uniſpe oicorum ſententir Lnresie gutia nanquam mouen, ue ocere. Neminem mifencoten ii non eſſe, neq maes hui 6 ditortiſsimi fnt formo of ucurem ſeruiant fegesenosd. „ fugitiuos, e Nate ua peccnta eſſepiriro 9 dis nec minas Tehnquere cun i e lmeum qufue dus noafuert unne er auile mari, usrA P mrent— fiaulis nn gaxn rngg⸗ 0RSwich hlr Wanaua
dviask areidchi
ze Diu.133
lidum
drz 8 8 T
STOMACHO R.aris. indignor, indign? patior, moleſtè fe-? STRE NV F. naui
ro, iraſcor. de Natur. 20 a, Sed ſtomachabatur ſenex, ſi quid aſperius dixeram. At. 264 b, Non dubito quin mirere atque etiam ſto machere, quòd tecum de eadem re agam ſæpius. pro Pla. 273 a, Huic ego ſtomachans faſtidiosè, inquam,&c. Epi. 263, Si enim ſtomachabere& moleſtè feres, plura dice- mus. Epiſtol. 160 a, Itaque iucundiſsimis tuis literis ſtoma- chatus ſum in extremo. de Cl. 196 a, Sæpe uidi iraſcentem & ſtomachantem Philippum. de Orat. 98 b, Dum in cam- pum properaret& ridens& ſtomachans Scæuola. de Ora. 133 b, Scipio cum ſtomacharetur cum C. Mertello, dixiſſe di- citur,&c. Attic. 236 a, Amariorem me ſenectus facit, ſtoma- chor omnia.
3TOMACHOSE iracundsè. ad Atti. 159 a, Reſeripſi ei ſto-
7.
machos è. aliter, ſtomacho ſius. Chariſius autem ſtomacho- sè, autoritate confirmat. 1
STOMACHOSV 8,, um. jracundus. de Ora. 134 b, Me qui-
dem herclè ualde illa mouet ſto machoſa& ſubmoroſa ridi cula. Ep. 44 a, Stomachoſiores, quas meas literas dicis eſſe, non intelligo. de Clar. 186 a, Acumen ſæpe ſtomachoſum, nonnunquam frigidum.
STOMACHVS, ch.. gula, ſeu guttur, gulæ extremum, per
quod,& in quod labitur cibus,& concoquitur. animus, in- dignatio, ira. 2 de Nat. 53 a, Linguam autem ad radices eius hærens excipit ſtomachus, quo primùm illabuntur ea, quæ accepta ſunt ore: is utraq; ex parte tonſillas attingens, pa-
lato extremo atq; intimo terminatur. de N. 53 a, Plataleam
conchis ſe implere ſolere, eas; cùm ſtomachi calore conco xerit, euomere. Epi. 122 b, Eſſe ſtomacho languenti.& 258 a, RXaxοννιμαᷣœάσνσσε& Seruius Cic. lib. 4, 56 a, Accipere uulnus in ſtomacho. 9 Fam. 4, Stomacho callum obducere. Tironi, lib. 16, 122 b, Ius enim dandum non fuit, quum æuos ⁶εαᷣᷣ ανχᷣε eſſes. 4 At. 65 a, Locus ille animi noſtri, ſtomachus ubi habi rabat olim, concaluit. ad Cæliũ, lib. 2, 26 b, Noſti enim non modò ſtomachi mei, cuius tu ſimilem quondam habebas, ſed eriam oculorum in hominum inſolentium indignitate faſtidium. Qu. Fr. 326 b, Epiſtola plena ſtomachi& quere- larum. Atti. 252 b, Ne in me ſtomachum erumpant, cum ſint tibi irati.& 68 b, Hæc mihi maiore ſtomacho quàm ipſi Quinto fuerunt. in V. uè b, Homo exarfit iracundia& ſto- macho. Att. 245 b, Nec tam animum me quàm ſtomachum
habere arbitrantur. pro Mur. 130 b, Si mihi homini uehems
ter occupato ſtomachum moueritis. Ep. 12 a, Non illi qui- dem ut mihiſtomachum facerent, quem ego funditùs per- didi, ſed ur facere ſe arbitrarentur. Epiſt. 26 b, Noſti ſtom a- chi mei faſtidium indignitate hominum inſolentium.& 27 b, Ridere in ſtomacho. At. 73 b, Ita mihi uidetur non minus ſto machi noſtro Cæſari feciſſe.& ⁹ϑ3 b, In quo tamen nihil mihi riſum magis, quàm ſtomachum mouere ſolet. STRAB O, onis. qui oculis eſt peruerfis. de Na. i7 a, Ecquos ſi non tam ſtrabones, at petulos eſſe arbitramur? STRAGES, gu. clades. Poſtquam. 205 b, Qua ſtrage nonnul- li permoti magiſtratus paululum à mea cauſa receſſerunt. in Anto. 180 b, Ille autem quas fecit ſtragesubicunq; poſuit ueſtigia?& de Leg. 188 a, Sed ille quas ſtrages edidir?de Di. 84 b, Stragem horribilem cædemque uereri. Att. 10 b, Quas ego pugnas& ſtrages edidis B STRA GVLA ueſtis. ſtragulum. in Verr. 213 a, Per triennium quæ iſti plena domo telarum ſtragulam ueſtem confecit, nihil niſi conchylio tinctum.& 81 b, 112 b, pro Sex. Xoſ. 40 a. STRAGVLVM,B. periſtroma. Tuſc. 240 a, Collocari iuſsit hominem in aureo lecto ſtrato pulcherrimè, textili ſtragu- lo magnificis operibus picto.“ S'TRANGVI O, as. faucibus premo, ſuffoco. Ep. 124 a, Cæ-
ſaris hoſpitem acceptis nummis comprehendit ac ſtrangu-
lauit.& 140 a, Ille patrem ſtrangulauit. STRANGVRIA,riæ. L. Dyfuria. Tuſ. 18s a, Quamuis idem forticulum ſe in torminibus& in ſtranguria ſua præbeat.
STRATAGEMA, tL. de N. 62 b, Conſilium illud imperato
rum fuit, quod Græci rar byuua appellant. Atti. 69 a, Rufio noſter ſtratagemate alio percuſsit Veſtorium. STRATONICEVS Metrodorus. Acad. 5 b. STRATONIENSIS Menippus orator.
STRATVM, H. periſtroma. Tuſc. 240 a, Collocari iuſsit ho-
minem in aureo lecto ſtrato pulcherrimè textili ſtragulo, magnificis operibus picto. aliter, ſtraro pulcherrimo.
STRATVS, a, um. in Ant. 173 a, Lectus ſtratus conchyliato pe riſtro mate.& ad Her. 40 a, Triclinium ſtratum. Tuſ. 206 b, Afflictus& ſtratus. Antequam 196 b, Quem finguli ſtratum atꝗ; abiectum ſubleuaſtis.& At. 156 b, Stratus ad pedes ali- cuius. de Or. 144 b, Hoc eſt altius, quàm ut id nos humi ſtra ti ſuſpicere pofsimus.
STRATVSAuel Strates, opp. in Maced. Off.3.
8 14 1314 ter, fortiter. Qu. F. 309 b,& Att. 259 24. mus utriuſq; noſtrům ædificatur ſtrenuè.& Her. 20 b, Is ta-
men egit ſanè ſtrenuè& agit. Ep. 236 a, Sanè ſtrenuè accepi
tuas literas. pro Rab. 96 a, Pro illis ſtrenuè arma caperem.
At. z5a, Magis commodò quàâm ſtrenuè nauigaui.& ad He.
40 a, Puer ſatis ſtrenuè& concinnè omnia comparat. STRENVVS,, um. nauus, induſtrius.)(Ignauus. Att. 241 a,
Noli me tam ſtrenuum putare, ut ante nonas recurram. in
Ant. 176 b, Vt cognoſceret te ſi minus fortẽ, attamẽ ſtrenuũ. STREPITVS, tus. ſonitus, ſtridor. Top. 225 a, Pedum crepi-
tus,& ſtrepitus hominum.& de Cl. 194 b, Strepitus fori.&
con. Rul. 87 b,& de L. 160a, Strepitus fulminũ. de Aruſ. 24 8
a,In agro Latinienfi auditus eſt ſtrepitus cum fremitu. Epi.
112 b, Hic tibi ſtrepitus, fremitus, clamor, tonitruum. At. 220
b, Heri neſcio quid in ſtrepitu uideor exaudiſſe.& de Nat.
43 b. Ingenti ſtrepiururu.
S 1 REPO,, pis. rixor, iurgo. de Di. 86 a, Cum Achiui cœpiſſent inter ſe ſtrepere,&c. 1“ STRICT B'. reſtrictè, arctè. de Am. 107 a, Strictè obſeruare
ne plus reddas quàm acceperis. K
STRICTIM. compreſsius. de N. 63 b, Quibus de quæſtioni bus uu ſtrictim, noſtri multa ſolent dicere. pro Cl. 23 b, Qug copiofiſsimè dici poſſunt, breuiter à me ſtrictimque dicun-
tur, pro Sext. Roſc. 34 a, Videamus nunc ſtrictim, quæ,&c.
At.: a, Strictim attingere aliquem librum. STRICTVS, a, um. diſtrictus. in Ant. 164 b, Cum illum gla-
dioſtricto inſecutus es. 5 STRIDO R,oris. ſtrepitus. Tuſcul. quæſt. 250 b, Ne ſtridorem
quidem ſerrę audiunt, cum acuitur.& 162 b, Horrifer aqui-
loris ſtridor,&c.& de Di. 82 a, Aur denſus ſtridor,&c. con- træ Rul.&0 a, Veri ac fortis Tribuni plebis ſtridorem unum
perferre non poſsit.“ G STKRIGIIL.IS, ls. inſtrumentũ quo utebantur in balneis, ad
corpora ſtringenda, abſtergenda,& polienda, quanquam
& ad equos expoliendos huiuſce nominis inſtrumentum
adhibearur, ſed dentatum& ferreum, cum illud eburneum
iſſet, ac ſine dentibus. de Fin. uz a, Si ad illam ampulla aut trigilis accedas.. STRIGOSVS, a, um. gracilis, tenuis. de Clar. 1⸗0 a, Veràùm
eſt certè genere toto ſtrigoſior: id eſt, habitu orationis mi-
nus opimo.
STRING O, g. comprimo. Off. 74 b, Nullum uinculum ad ſtringendum ſidem iureiurando maiores arctius eſſe uo-
luerunt. in Ant. 164 b, Cum tu illum gladio ſtricto inſecu- tus eęꝭ.. STROPHIVM, pbij. faſcia breuis, quæ uirginalem tumorẽ cohiber papillarum. de Aruſ. 264 a, P. Clodius à ſtrophio, d pſaltrio,&c. factus eſt repenrè popularis.& in Clodium:
Strophium accuratè præcingere. Nonius.
STRVCTO R., ru. miniſter ad cibos ſtruendos, menſamque inſtruendam comparatus. Qu. Fr. 10 a, In aram tuam ueni, res agebatur multis ſtructoribus. At. 223 a, Ecce autem ſtru ctores noſtri ad frumentum profecti inanes redierunt.
STRVCTVR Aræ. conſtructio, compoſitio, coagmentatio, de Opt. 243 a, Verborum eſt ſtructura quędam.& de Cl. 167 a, Verborum quaſi ſtructura. de Or. 210 b, Vt fiat quaſi ſtru- ctura quædam.
STPVCGTVS,, um. conſtructus. de 8e.38 a, Frugem ſpicæ or
dine ſtructam.& Ora. 209 b, Res collocatæ,& quaſi ſtru ctæ ac nexæ.& Tuſc. q. 155 b, Speluncæ ſaxis ſtructæ aſperis. STRVES, i. cuiuſcunq; rei conſtructus cumulus ſeu moles, ut lignorum. At. 54, Strues ſalinarum. S TRVM A ma. eſt tumor(inquit Celſus) in quo ſubter con- cretæ quædã ex pure& ſanguine quaſi glandulæ oriuntur. ad Attic. 28 b, Denique Vatinij ſtrumam ſacerdorij iaoe ueſtiant. pro Seſt. 26 a, Hi medentur reipublicæ, qui execant peſtem aliquam tanquam ſtrumam ciuitatis. L. Demigro. STRVO,. molior. Octa. 330 a, Aduerſus quos aciem Rruis? de Or. 15 b, Collocationis eſt componere& ſtruere uerba. & Or. 220 a, Compoſiti oraroris bene ſtructam collocatio nem diſſoluere, permutatione uerborum. ad At. 145 b, In po ſterum bellum οππνop ſtrui exiſtimo. Ar. 31 a, Sed dices me ipſum mihi ſolicitudinem ſtruere, de Orat. 127 a,& de Clar. 190 b, Exhis locis& odium in alios ſtruere diſcemus,& à nobis& à noſtris dimouere. pro Cluen, 55 a, Struere& mo- liri aliquid calamitatis cuipiam. Quin. Fr. 327 a, Reliqua ad iacturam ſtruentur. aliter, reſeruentur. ad Here. 14 b, Strue- re controuerfiam de nomine.& Epiſt. 85 b, Struere pericu- lum ruinæ.. STVDENS‚ tis. pro Planc. 277 b, Hiſce ego auxilijs ſtudenri- bus atq; incitatis uti poteram. 1 STVD EO, des. ſtudium uel operam do, ſtudium in aliqua re pono, faueo, cupio, de Orartor. à5 b, Nemo ferè ſtuduiſſe ei B ſcientiæ

1315 8 I
Gcicntiæ uebementius uidetur, quin quod uoluerit conſecu tus Ht.& in Ver. 61 a,& Epiſto. 8 b, Si optimis A pueritia di- ſciplinis atq; artibus ſtuduiffes. Orar. 200 b, In hoc oratio- num genere, cui nunẽ ſtudes. de Or. 12 a, Nunc quibus ſtu- dendum rebus eſſet, accepimus. de Ora. 10 a, Demoſthenes eius ipſius artis, cui itu debat, primam literam non poterat dicere. de Orat. 107 a,& de Leg. 158 a, Si ab adoleſcentia iuri auili minus ſtuduerimus. de Cla. 195 a, Studere literis, qui- bus fons eloquentiæ continetur. Poſtquam. 207 a, Cum ue ro literas ſtudere incipit,& helluo immanis cum graæcculis philoſophari, tum eſt Epicureus.& de Fi. 125 b, Vt ic ipſum, quod ſtudet facere, poſsit ornatius.& Epiſt. 109 b, Facile c0 gnoui ex tuis literis, quod ſemper ſtudui, in,&c.& in Anto. 208 b, Vnum ſentitis omnes, unum ſtudetis, M. Antonij fu- rorem extinguere. de Ora. 205 b, At hic noſter ad hoc unum eſt natus, huic generi ſtudet uni. de Fini. 121 a, Studere laudi & dignitati.& de Diuina. 94 a, Tumque uel maximè laudi ſtudent. de Ora. i 29 b, Cui rei, cui gloriæ, cui uirtuti ſtudes? patrimoniòône augendos? at,&c. ad Her. 14 a, Si partes, qui- bus illi ſtudent, lædantur. pro Mure. 142 b, Cur quenquam ut ſtudeat tibi, ut tè adiuuet, rogas. pro Cæl. 39 a, Multi bo- ni adoleſcentes illi homini nequam atq; improbo ſtudue-
—
runt.& b, Cælius ſtuduit Catilinæ iterum petenti. At. 62 b,
Pompeius Scauro ſtuder, utrum fronte an mente, dubita- tur. in Ant. 16 a, Ego ſemper ſtudui. de Finib. 61 a, Cum ſerò ſentiunt fruſtra ſe aut pecuniæ ſtuduiſſe, aut imperijs, aut opibus, aut gloriæ. in Sall. 273 b, Quantum quiſq; reipubli- cæx ſtuduit, tantum mihi fuit amicus aut inimicus. pro Cel. 42² b, Cælius ſtuduit præturæ. in Cat. 97 b, Studere rebus nouis. ad Heren. z3 b, Stude uerum inuenire. de Natu. 74 b, Parens difficilis, qui te nec amet, nec tudeat tui. Poet æ. Att. 218 a, Scire igitur ſtudeo quid egeris. Para. 229 b, Studeoex te audire, quæ,&c. pro Sex. Roſ. 42 b, Studeo facere aliquid. de Or. 122 a, Ars demonſtrat, ubi ſit illud quo d ſtudeas inue nire.& 93 b, Ego uerd, inquit, iſtis obſequi ſtudeo. ad Atii. 283 b, Nos Lepidum honore ſtuduimus à furore reuocale. in Ca. 10 8 a, Quos ego non tam ulciſci ſtudeo quàm ſana- re. Epi. 1⁷79 b, Diſſenſionem naſcentem extingui ſummè ſtu- dui. de Claé a, Gradus tuos,& quaſi proceſſus dicendi ſta deo cogno ſcere. Offi. 38 a, Noſtri imperatores ex hacunar maxima laudem capere ſtudebant. in Arat. Hoc caue te põ- to ſtudeas committere menſe. de Cla. orat. 183 a, Sed idem Aelius Stoicus eſſe uoluit, orator autem nec ſtuduit un- quam, nec fuit.
STVDIOSE. cupidsè, ſtu diò. de Cla. 173 a, Studiosè audire
aliquem.& Att. 262 b, Srudiosè diligenterq́; curare aliquid. de Finibus, 98 b, Quare ſtudiosè attendite. pro Sext. Roſc. 33 b, Non ſtudio accuſo, ſed officio defendo. in Ver. 60 b, Li benter ſtudio ſeque audire. Orato. 132 a, Studiosè ludere. ad Here. lib. 1, Eo ſtudioſius hoc negociam ſuſcepimus, quòd, &c. Tuſculan. lib. 4, Multo ſtudiofius philoſophiæ fontes aperiemus.
STVDIOSVS, a, um. cupidus, amans, obſeruans, qui literis
delectatur, cui aliqua res in ſtudio, qui ſtudio eſt alicuius, alicuius rei ſtudio præditus. in Ver. 132 a, Quem in prouin- cia exiſtimationis meæ ſtudioſiſsimum cupidiſsimumque cognoui. Att. 120 a, Iſte reſtituendi mei quam retinen di ſtu- dio fior.& 50 a, Ego mei ſtudioſos habeo Dyrrhachinos.& de Cla. 170,& Ep. 6b, dJabet enim certos ſui ſtudioſos, qui, &c. Ac. z1 a, Democritus ſtudioſus nobilitartis. de Or. 107 a, Vir dicendi ſtudioſus.& Epi. 48 a, Studioſus doctrinarum. Acad. 24 b, Homo& acutus ut Pœnus,& ualde ſtudioſus. de Opt. 244 a, Suſcepi laborem utilem ſtudioſis. Qu. Fr. 323 a, Is ſummo ſtudio eſt Pæonis ſui præceptoris.& Tuſquæ. 182 b, Quibus magis labor in ſtudio eſt quàm ocium. ad At. i2 a,Studioſus ac fautor. Item: Attici noſtri te ualde ſtu- dioſum eſſe cognoui.
STVDIVM, dij. cupiditas, beneuolentia, ſngularis uoluntas
in aliquem, uoluntas in aliquem propenſa, animi uoluntas propenſa. de Inuent. 0 b, Studium eſt aſsidua acuehemens ad aliquam rem applicata magna cum uoluntare occupa- tio: ut philoſophiæ, poetices, geometriæ, literarum. de Na. deor.; a, Vt ſtudia cupiditates q́, honorum ambitionesque ex omnibus ciuitatibus tollerentur. Item: Vnde philofo- phandi ſubitò ſtudium extirtit. in Ver. 33 a, Cupiditas& ſtu dium defendendæ critatis. pro Quint. z a. Alicuius ſtudio ac cupiditati morem gerere. At. 140 b, Me ambitio quædam ad honorum ſtudium duxit. de Orat. 108 b, Incenſus ſtudio dicendi.& ad Att. 260 a,& Top. 21 a, Cum cernerem te ar- dere ſtudio. de Diui. 109 b, Quorum ſtudio legendi meum ſcribendi ſtudium uehementer indies inciratur. Oflfic. 13 a Declaratur autem ſtudium bellicæ gloriæ, quod,&c. Tuſc. 241 b, Deinde ad inueſtigandum ueritatem ſtudio incitato. pro Pom. 7 b, Cum clalsis ſtudio inflammato ad Italiam
S I 1316
raperetur. de Cl. or. 163 b, Admirabili quodam ad philoſo-
phandum ſtudio concitatus. Atti. 6 b, Summum me eorum ſtudium tenet.& Ac. 39 b, Teneri ſtudio alicuius rei. de Or. 93 a, Ego qui ab ineunte ætate incenſus ſum ſtudio utriuſ- que ueſtrm,&c.& ibi. Quod ego non ſuperbia feci, neque quo tuo ſtudio rectiſsimo atq; optimo non obſequi uel- lem. Offl. 42 a, Iuuenes magna ſpectare,& ea rectis ſtud ijs debent contendere. Attic. 260 a, Ardeo ſtudio hiſtoriæ. de Or. 164 b, Studium flagrans. Ac. 17 a, Ardere ſtudio facere ali quid. de Finib. 77 b, Ardenti ſtudio facere aliquid. de Or. 91 b, Nobis ſtudium illud dicendi acerrimum defuit.& At. 5 a
Efferri ſtudio in aliqua re.& de Nat. d. 13 a, Sed elatus ſtu⸗
dio longior fui. Qu. Fr. 295 b, Qui omne ſuum ſtudium in
doctrina ac ſapientia collocaſſent. de Clar. 178 a, Adhibere multum ſtudij ad dicendum,& ad omnes bonarum rerum diſciplinas. de Fini. 49 a, Ponere multum ſtudium in aliqua
re. de Or. 90 a, Qui in his artib. cognoſcendis atq́; tractan-
dis ſtudium ſuum omne poſuerunt. Tuſc. 229 b, Qui in re- rum contemplatione ſtudia ponebant. Epi. 4 8 a, Dare ſtu- dium ſuum alicui arti. de Or. 102 a, Cohortatione alicuius concitari ad ſtudium cognoſcendæ uirtutis. Qu. Fra. 295 b Cui in doctrina, cui in uirtute atq; humanitate percipien- da plurimum à pueritia ſtudij fuiſſet& temporis. in Cat. 106 a, Diuerſa Catilinæ ſtudia in diſsimili ratione. pro Pl. 263 a, Hic habuit ſtudia ſuorum ardentia.& 261 a, Comitijs ædilitijs ſtudium eſt populi, non iudicium. de Clar. 193 b, Ego autem iuris ciuilis ſtudio multum operæ dabam Qu. Scæuolæ. pro Qui. 12 b, Studium partium. pro Font. 279 b, Aliqui ex ciuilibus ſtudijs atq, obtrectatione domeſtica ini micl.& ibi. Cum ſudiorum ſuorum obtrectationem ſuſtu liſſent. pro Clu. 32 b. Is uitia quæ ab natura habet, etiam ſtu dio arq; artificio quodam malitiæ conducit. pro Cor. 63 a, Gaditani ab omni ſtudio ſenſuq́; Pœnorum maétes ſuas ad 4) um ſemper adſit, cunctatio abſit. de Or. 108 b, Patris ſtudiũ in filijs erudiendis. de Inuen. 75 a, Pro meo ſtudio quod in uos habui ſemper. Attic. 13 b, Tua erga me officia plenati ſuauiſsimi ſtudij. At. 28 4 b, Studium tuum curaq; deſ-
mea. in An. 169 b, In illo apparatiſsimo ſpectaculo
noſtrum imperium nomenꝗ; flexerunt. de Am. 104 b, Studi
3 1„rnr ahn Eh Ah h; e— populus Romanus tribuit ablentl. Ep. 64 b, Fibli polliceor eximium& ſingulare meum ſtu dium.& in Cat. 124 b, Pro
meis in uos ſingularibus ſtudijs. pro Mu. 134 b, Hæc amico- rum ſtudia debilirant.& ibid. Amici ſtudia deponunt. p Rab. 92 b, Cum tanto ſtudio C. Rabirius totius Apuliæ, ſin gulart uoluntate Campaniæ uicinitatis ornetur. Att. 126 b, Te hortor pro tuo fingulari perpetuoq́ ſtudio in rempub. ut,&c. At. 277 b, Tibi omnes nauare operam& ſtudium uo lunt. de Or. 240 a, Vellem Bruto tuum ſtudium nauare po- tuiſſes.& 245§ a, Ex omnibus mi Dolabella ſtudijs in me& officijs, quæ ſumma ſunt, hoc ſcito mihi,&c. Qu. Fr. 323 b, Cicero noſter ſummo ſtudio eſt Pęonij ſui rhetoris,&c. Ep. 10 b, Omnia in te ipſum ſumma& ſingularia ſtudia debeo- Quint. Fra. 315 b, Te rogo, ut omnia tua ſtudia in eum con-
feras. At. Pompeius ſignificat ſtudium erga me non medio-
cre. pro Cęl. 4 0a, Studia delectationis, ut ludus, iocus, con- uiuium.))(. Studia laudis.& Offi. z1 a, Neq; enim ad ludum & iocum facti eſſe uidemur, ſed ad ſeueritatem potius&s ad quædam ſtudia grauiora atq, maiora. de Leg. 172 a, Pla- to ſtudijs& delectationis, non reipub. cauſa ſcripſit leges- pro Sext Roſc. 26 a, Studium colendi agri à patribus fami- lias maximè laudatur.& ibidem, Studium, quod ad agrum colendum atrinet. de Sene, 92 b, Sunt pueritiæ certa ſtudia. &*„a, Sunt extrema quædam ſtudia ſenectutis, de Finib. 125a, Suo quiſq; ſtudio maximè ducitur. Tuſcula. 182 b, La- canæ uirgines, quibus magis palæſtra, Eurotas, ſol,puluis, labor, militia in ſtudio eſt, quàm fertilitas barbara.& pro Sext. Roſc. 41 b, Me in eo ſtudio eſſe confiteor, de Am. us b⸗ In ſtudijs cognoſcendi ſemper aliquid ata; dicendi, remoti ab oculis populi omne ocium tempusque contriuimus. de eſcunt.&
Senect. 87 a, Studia doctrinæ pariter cum ætate er ibid. Si uerò habet aliquid tanquam pabulum udij at que doctrinæ, nihil eſt ocioſa ſenectute iucundius. pro Cæl. 49 a, An ille uir illa humanitate præditus, illis ſtudijs, artibus, atg; doctrina potuiſſet?&c. pro Cor. 55 a, Viri literaki ac ſtu dijs doctrinisq; dediti. de Diui. 109 b, Tum priſtinis orbati 6 e Pat. 149 a, Hir
us, deditus.
1114
1. mun eribus, hec ſtu dia renouare cœpimus. d cius hic ſtudijs, in quibus nos à pueritia uixim de Or. 87 b, Quare pergite adoleſcentes,& in ſtudiũii eſtis,„ incumbite. de Oraror. 99 b, Homo Aiuris ſtudio non abhorrens. Attic. 124 b dijs ac literis noſtris conſum omne tempus. de Orator. liſce ego cohortationibus 3
— 1* 1⁴
mpus r. 19. H Craſſe ad ſtudium& ad laborem Uehe menter aſſentior: cætera quæ collegiſti ex u arijs& diuerfs Ktudijs& artibus, ab oratoris proprio officio atq; munero
ſeiuncta
ncitandos iuuenes uebe-

am nimag
5
um acharum fuammadrne 1
Andk Adda qux ad nadunbtg.
60 grocam malui na
4 8 8 bmal Kuco cenſacepaumn i
m nomenc denenmn elmaßs
t, cunctano adüt de Or.ah hante
2ds. de lauen. a Pwomeoih 3
Der Atic. gb, Tur apameckäa
15. A.214 b, Kcudium munai
b la illo aparatißsimo ſpecanii nus triduit abſenri. Pp.4DTnas agalatt meum ſtucium.&nCan gulariduu ſtudijs.pro Nu nsdan Rlitant. K idid. Amiciſtudadqgann, tunto ſtudio C. Räbirm uauhan ee(umpanix uicinitzti ore t mo ſagulari peppetuoq; inum Thdi omacs nauxre qpermn äkhis
a Vellem Iruto tum tuämmeh
Iremnibus mi holiöelk büjür maa funt,Rocſcitomihi 4eCi ummo ſtudio eſterodij uütam tt oſum ſummna& Cagulana
u tmakuculars „ogo ut omniatusuduuin
nas Egnuücat— 8 grudun delectationisutlnt
* landis.KOH.n Naem uidemur, ſed— ha grauiora atq, Malorn 3 9 „tat'oais, B00 reipu cunblce 64 Srudum colend agn— Aatur.Kididem— 4e Sene au H untfu
dum opar 4 ina anunßnte hatg, odere tninian
n
Juci 8
BI) 8 ⸗
ſeiuncta eſſe arbitror.& 10 b, In omni recti ſtudio atq; hu- manitate uerſari.& ⁹3 a, Totius huius uel ſtudij, uel artifi- cij, uel facultatis diſputatio. de Le. 187 a, Demetrius& do- ctrinæ ſtudijs,& regenda ciuitate princeps eſt. de Le. 177 b, Ciuitates totas malis ſtudijs malisque doctrinis repentè euerti. Quin. Pr. 29§½ b, Nos ea quæ conſecuti ſumus, his ſtu- dijs& artibus eſſe adeptos, quæ ſunt nobis à Græcia tradi- tæ.& 294 a, Vir optimarum artium ſtudijs eruditus. Orat. 200 a, In maximis occupationibus nunquam inrtermittis
8 † 1318 Eamque animi duriciam ſicut corporis, quod cum uritur non ſentit, ſtuporem potius quàm uirtutem putarem. de Aruſp. 244 b, Si autem id non ſentit, periculum eſt, ne ſe ſtu- poris excuſatione defendat. in Ant. 186 b, Qui propter hęſi- tantiam linguæ ſtuporemꝗ; cordis cognomen ex ignomi- nia traxit.& in P. 79 b, Stupor debilitasq́; linguæ, tarditas ingenij. in Ant. 173 a, Quis te tantus ſtupor oppreſsit, ut nõ ſcias,&c.& 166 a, Eſto, ſit in uerbis tuis hic ſtupor, quanto in rebus ſententijsq, maior?
ſtudia doctrinæ. pro Ar. 186 a, Vir eruditiſsimis hominibus STVPRO, s. cõſtupro ſtuprum infero, ſtuprum offero, uim
& liberaliſsimis ſtudijs affluens. ibi. In ſtudijs humanitatis ac literarum uerſari. Or. 85 b, Qui in artium ſtudijs libera- liſsimis ſunt doctrinis q́, uerſati. Atti. 65§ a, Retuli me ad lite ras& ſtudia noſtra. pro Cæl. 42 a,& ibi, Studium doctrinæ arq; humanitatis. ibi. Adoleſcens rectiſsimis ſtudijs atque optimis artibus præditus. pro Archia 186 a, Archias ſe ad
affero, pudicitiam eripio, ſtuprum cum aliqua facio. Ep. 67 a, Qui tot ingenuas matresfamiliâs ſtuprauit.& de Fin. 140 a, Virginis interfecit filiam, ne ſtupraretur. de Fin. 78 b, Stu- prata per uim Lucretia à regis filio,&c. pro Do. 238 a, Qui religiones omnes pollueris, aut ementiendo aut ſtupran- do. de Aruſp. 261 a, Puluinar quod ſtupraras. 4
ſcribendi ſtudium contulit.& 1½5 b, Ratio aliqua ab opti- STVPRVM, pn. inceſtum, omnisq́; lege uetita libido. Off.59
marum artium ſtudijs& diſciplina profecta. pro Mu. 139 b, Cato recentibus præceptorum ſtudijs flagrãs.& ¹30 b, Qui oratores euadere non poſſunt, ad iuris ſtudium deuenire. de Aru. 247 b, Si cui fortè uideor plus quam cæteri, qui,&c. uerſari in ſtudio literarum. Ep. 130 a, Exercere ſtudia litera- rum. de Fi. 125 b, Vt aliquid ſuorum ſtudiorum philoſophię quoq; impertiat.& de Di. 10 8 b, Cohortari aliquem ad ſtu dium philoſophiæ. de Clar. Or. 169 a, Extra Græciam ma- gna dicendi ſtudia fuerunt. Offi. a, Quoniam in eo ſtudio ærtatem conſumpſi. de Orat. 86 a, Cæterarum artium ſtudia ferè reconditis è fonribus hauriuntur.& 85 a, Studia, quæ reconditis in artibus,& in quadam uarietate literarum uer ſantur. Epi. 9 a, Referre ſe ad ſtudia literarum.& de Or 85a, Referre animum ad ſtudia,& c. ad At.:82 2, Euigilare in ſtu- dio.& de Ora. 146 b, Vacare ſtudijs. Topic. 221 a, Vterq; no- ſtrüm ad ſuum ſtudium libros euoluebat. de Orator. 86 b, Græci ocio ſtudioq́; abundantes.& Epi. 93 a, Plurimo do- ctrinæ ſtudio. Tuſcul. quæſt. 182 b, Quibus palæſtra, labor, militia in ſtudio eſt. de Inuenrio. 74 b, Voluntas& ſtudium ferè idem. Officio. 4 4 a, Studium& beneuolentia idem. a d Attic. 194. b, Voluntas, ſtudium, cupiditas. Poſtquam. 19⁸ b,
Et tũ in ſtudijs ueſtris tanta amicorum declarata eſt uolun
tas, ut,&c.
STVIL. T E. dementer, inſipienter, incautè. At. 10% a, Stultè&
incautè omnia agi uideo.& de Ora. 134 a. L. Srultus. At. 2 05 . 8¼ a, Et ſi ſcripſeram ad re nunc ſtultè. de Le. Stultè arrogans.
8TVLTITIALcx. fatuitas. Tuſ. 19²2 b, Stultitiam enim cen-
ſuerunt inconſtantiam: id eſt, ſanitate uacantem. Tuſ. ¹93 a, Ita ſtirpes ſunt altæ ſtultitiæ.& 206 b, Eſt proprium ſtulti- riæ, aliorum uitia cernere, obliuiſci ſuorum. de N. 6 b, Miſe- rius ſtultitia nihil dici poteſt. de Ora. 9§ a, Oratoris pecca- „tum ſtultitiæ peccatum uidetur, ſtultitia autem excuſario-
nem non habet. de Di. 127 a, O' delirationem incredibilem,,
non enim onmnnis error ſtultitia eſt dicenda. de Natur. 77 a, Stultitia eſt, à quibus bona precamur, ab ijs dantibus nolle ſumere. pro R. P. 126 a, Sed huius facti ſtultitiam, maior iam ſuperior ſtultitia defendit. in Ver. Stultitia fingularis.
STVL TVS, ta, tum. fatuus, delirus, mente captus, malè ſanus,
demens, amens, nullius confilij. Ep. 140 b, Stultorum plena funt omnia. in Ant. 187 b, Vt hominem ſtultum etiam magis infatuet, mercede publica. in Piſon. 92 a, O ſtultos Camil- 108, 6 amentem Paulum. Or. 203 b, Stulto ſapientis oratio- 3*.
nem affingere. de Orat. 134 a, Non ſtultum quaſi ſtultè cum
b, Gyges reginę ſtuprum intulit.& Par. 120 a, In aliquam do mum ſtuprum inferre. in Piſo. 100 a, Olodius ſtuprum Bo- næ deæ puluinaribus intulit.& de Aru ſp. 24 5 b,& de Leg. 171 a, Sext. Tarquinius uim Lucretiæ attulit.& 140 a, Lucre tia per uim oblatum ſtuprum uoluntaria morte luit. de N. 73 a, Qui non ſat habuit coniugem illexiſſe in ſtuprum.& in Ca. 106 a, Quod nefarium ſtuprum non per illum. Ante- quam 19 5 b, A' me luxuries ac ſtupra Caſsij pœnas repetũr. Poſtquam. 306 b, Conſul proceſsit ſomni zuini, ſtupri ple- nus. Tuſ. 125 b, Stupra dico& corruptelas& adulteria, ince ſta deniq;. pro Dom. 234 b, Iſte qui non ſolùm aſpectu, ſed. etiam inceſto flagitio& ſtupro polluit ceremonias. Octa. 331 b, Pop. Rom. pro turpi ſtupro datus in ſeruttutem. pro Aitu a, Clodius cum ſorore germana nefarium ſtuprum ecit.
STYLV S,ü. inſtrumentum, quo in tabulis ſcribebant uete-
res. hinc factum eſt, ut ſtylus pro ſcriptione, uel dictione ca peretur. Or. 97 a, Stylus optimus dicendi effector& magi- ſter.& ibidem: Omnia fub acumen ſtyli ſubeant neceſſe eſt. & 197 b, Stylus perfector dicendi ac magiſter.& de-la. 2 73. a, Etiam artifex, ut ita dicam, ſtylus.& Epi. 107 a, Stylus di- cendi opifex. de Ora. 160 b, Hanc legem cùm exercitatione, tum ſtylo, qui& alia& hoc maximè ornat& limat, forman da nobis oratio eſt.& ibi. Conſuetudo illa ſit dicendi at q; ſcribendi.& u7 b, In ſum ma ubertate ineſt luxuries qua dà, quę ſtylo depaſcenda eſt. de Or. 210 b, Sed ramen ſtylus exer citatus efficiet facilè hanc uiam componendi. de Clar. 179 b, Orationes Attico ſtylo ſcripte.& 1/2 b, Dein cum ocioſus ſtylum prehenderat, flacceſcebat oratio. in Ver. 129 a, Vete-
res ſtylum in tabulis ſuis. de Aru. 24 5 a. Cum cætera ſcelera ſtylo illo impuro Sextus Clodius conſcripſiſſet. Mucro ſty- li Cenſorij. L. Mucro. Epi. 85 a, Cum præſertim adhuc ſtyli pœnas dem. de Cl. 3 b, Vnus enim ſonus eſt totius oratio- nis,& idem ſtylus.
STX XB. unius. de Nat. 68 a, Et illi qui luere apud inferos
dicuntur, Acheron, Cocytus, Styx, Phlegeton..
SVAD A,dæ. Latins, Graæcè erlo. de Cl. 169 b, Suadæd; medul la. fesso, quam Græci uocant, cuius effector eſt orator, hanc Suadam appellauit Ennius. eius autem Cethegum medul- lam eſſe uult: ur quam deam in Periclis labris Eupolis ſeſsi rauiſſe ſcripſit, huius hic medullam noſtrum oratorẽ fuiſſæ dixerit.& de Sen. 87 b, M. Cethegus, quem rectè Suadæ me- dullam dixit Ennius.
ſale dicere aliquid. pro Fon. 275 b, Stultus auditor& credu SVAODEO, des. ſum autor, hortor, moneo, ſuaſor& autor
lus.)((Sapiens iudex. de Se. 84 a, Senex, ſtultus, credulus, ob
liuiofus. de Am. u4 a, Hæc eſt in fabulis ſtulriſsima perſo-
na credulorum atq; improuidorum ſenum. de Or. 156 a, Ma lo indiſertam pru dentiam, quàm ſtultam 10 quacitatem. STVPEFACTVS. de Or. 147 b, In quo igitur homines ex- horreſcuntèquem ſtupefacti dicentem intuenturz STVPE O, es. in Verr. 255 a, Confirmant ipſi ſe, cum is etiam tum ſemiſomnis ſtuperet.& Atti. 108 a, Sed ſtupent omnes. de Som. 128 b, Quæ cum intuerer ſtupens, quis inquam,&c. de Ei. 80 b, Hæc cum loqueris, nos Varrones Kupemus. STVPESCO, ſcu. de Orator. 152 a, Aſpicere, admirari, ſtu- peſcere. r STVPIDITAS, s. ſtupor, tarditas. in Ant. 175 b. In quo pri- mam incredibilem ſtupiditatem hominis cognoſcite. STVPIDVsS, a, um. ſtupens, bardus. de Fat. 142 a, Zopyrus phyſiognomon ſtupidum eſſe Socratem dixit& bardum. Para. 123 a, Actæonis tabula te ſtupidum detinet. ad Heren. 40 a, Omnes ſtupidi timore obmutuerunt. 5TVPO R, ris. ſtupiditas. Tuſc. 192 b, Immanitas in animo, ſtupor in corpore. in Ant. 166 a, Sed ſtuporem hominis, uel dicam pecudis uidete.& 182 b, Qui morbo aliquo uel ſen-
ſus ſtupore ſuauitatem cibi non ſenciunt. pro Domo, 232 b,
ſum alicuius rei. Epi. 204 a, Hæc eò ſpectant, ur te horter& ſuadeam: reliqua ſunt, que pertinent ad rogandum. de Pro. 7 ⅝ a, Nam poſtea me ut fibi eſſem legatus, non ſalùm ſuaſit, ſed etiam rogauit. pro. Arch. 188 a, Niſi mihi ab adoleſcentia ſuaſiſſem, nihil eſſe in uita,&c. Atti. 217 b, Tu quod ipſè tibi ſuaſeris, idem mihi perſuaſum puto. Ep. 21 a, Nemo eſt qui ſapientius tibi ſuadere poſsit te ipſo.& ↄ7 a, Priman cœpi ſuadere pacem. in 4.195 a, Duo tempora inciderunt, quibus aliquid contra Cæſarem Pompeio ſuaſerim. de Or. 139 a, In ſua den do nihil eſt optabilius quàm dignitas. Ar. 123 b, Quo in ſuadendo plus autoritatis haberé. de Cla. 172 b, M. Cato legẽ ſuadens, in Galbam multa dixit.& de Se. 80 a, Cum le- gem Voconiã magna uoce& bonis laterib. ſuaſiſſomm. At. 139 b, Quod ſuades, ut peram,&c. id iam pridem ago.& oa, De obuiam itione ita faciam, ut ſuades. 129 a, Memini quid mihi ſuaſeris per Theophanem Culeonem.& 24 b, Gau- deo te mihi ſuadere, quod ego mea ſponte pridiè feceram. in Anton. 165½ b, An ego C. Trebonio perſuaii?cui ne ſuadere quidem auſus eſſem. pro Milo. no b, Suadere rogationem. SVAPTE& Suopte. L. Pte. SVASIO, onus.hortatio.)(Diſſuaſio. Or. 200 a, Tales ſuaſio-
nes, qualem Iſocrates fecit Panægyricum.& de Orat. 139 a,
Præcep t4
— —
——;;;x— ö 89

1319 b 8 V
Præcepta quæ de ſuaſionibus tradenda ſunt. pro Clu. 47a, Suaſio legis Seruiliæ.
SVASO R ori. conſuaſor, autor, hortator.)(. Diſſuaſor.Offi. 64 a, de Or. i39 a, Atq; huius deditionis ipſe ſuaſor& autor fuit. At. 256 a,& 263 a, Etſi quamuis non fueris ſuaſor& im- pulſor profectionis meæ, approbator certè fuiſti.& in Ant. 154 b, Quanquam hæc epiſtola non ſuaſoris eſt, ſed rogato ris. in Antoniũ 166 b, Nihil intereſt inter ſuaſorem facti,& probatorem...
SVAVILOQVENS, tus. de Cl. Orat. 169 b, Additur orator Cornelius, ſuauilo quenti ore Cerhegus. Ennij. Item de re- pub. teſte Gellio...
SVAVILOQVENTIA, tiæ. de Cl. 169 b; Tribuere ſuaui- loquentiam alicui. 3
SVAVIO R, aru. oſculor, ſuauium do. de Cl. 169 a, L. Brutus, qui de matte ſuauianda ex oraculo Apollinis tã acutè con- jecit. At. 253 à, Atticam noſtram cupio ſuauiari, ita mihi dul
cis ſalus uiſa eſt per me miſſa ab illa.
SVAVI S, ue. dulcis, cõ ditus, iucundus. pro Cor. 63 b, Comes, benigni, faciles, ſuaues,&c. in V. 152 b, Odor ſuauis& iucun dus.)(.Terer. de Clar. 168 a, Hic ſuauis uideri maluit quàm grauis,& ſuauitate ea, qua perfunderet animos, non qua perfringeret.
SVAVITAS,. ſuauitudo, dulcitudo, iucũditas. de Se. 89 b, Suauitates odorum, qui aff antur è florib.& Of. 75 b, Con- quirere ſuauitates undiq;. de Ei. 56 b, Voluptas quæ ſuaui- tate aliqua naturam ip ſam mouer. de Ora. 101 a, Mira quæ- dam in cognoſcendo ſuauitas& delectatio.& 105 a, Quem omnes amare pro eius eximia ſuauitate debemus.& deOp. 243 b, Quædam ſuauitas coloris. Qu. F. 318 b, Mirifica ſuaui tate uillam habeo. de Diu. 97 a, Reſponſum eſt, fingulari il- lum ſuauitate orationis fore. pro Cæl. 4 b, Suauitas huma nitatis. in A. 182, Quidam morbo aliquo& ſenſus ſtupore ſuauitatem cibi non ſentiunt, de Amic. 108 b, Accedat huc ſuauitas quædam oportet ſermonum atq; morum,&c. de Orat. 146 b, Suauitas ſermonis Atticorum& Romanorum
ropria.
sVAVIT E R. dulciter, iucundè. de Orat. 146 b, Suauiter lo- qui.& de Cl. 174 b, Solutè& ſuauiter dicere. Ep. 256 a, Epi- ſtola copiosè?& ſuauiter ſcripta.& de Fin. 60 b, Et iucunda jucundè ac ſuauiter meminerimus. Acad. 25 a, Video quàm ſuauiter uoluptas ſenſibus blandiatur.
SVAVITVD O;, nu. ſuauitas. ad Her. 20 a, Suauitudo pronũ ciationis.
SVAVIVM, uij. oſculum. Att. 259 a, Atticæ, quoniam hilarula eſt, meis uerbis ſuauium des.
SVB. in, poſt. de N. 45a, Homines ſub terra habitantes, qui nũͦ
uam exiſſent ſupra terram. de Orat. 133 b, Gallus captiuus Ab nodis diſtortus, eiecta lingua, buccis fluentibus. contra Rul. 39 a, Non paruum ſub hoc uerbo furtum latet. de Fin. 81 a, Quod nõ ſub dubia utilitatis ratione effici ſolet. Poſt. 204 b, Qui cum per ſe rempub. lacerare non poſſet, ſub alieno ſcelere deleuit. de Vn. zub, Nullo poſito ſub oculis ſfimulachro. in An. 242 b, Sub nomine pacis bellum latet. de Am. ¹32 b, Sed ille ſub Gnatonis perſona,&c. ad Here. 39 a, Subijcere aliquam rem ſub aſpectu omnium. Topic. 225 b, Quod ſub ea cauſa ſubiectum eſt. pro Do. 223 a, Vt Cyprius rex ſub præcone ſubijceretur. de Fini. 102 b, Prima illa,&c. ſub iudicium ſapientis& delectum cadũt. de Vn. 197 b, Cœ lum ſub aſpectum& tactum cadit. de Vn. 196 b, Quod in cernendi ſenſum taderet.& ibi. Quæ ſub aſpectum cadunt. & 199 a, Sub intelligentiam cadens. Acad. 19 a, Res ſubiectæ ſenſibus,& ſubiectę ſub ſenſus. de Na. 47 b; Et natos gemi- nos inuiſes ſub caput Axcti. Qu. F. 318 a, Vaporarium ex quo ignis erumpit, eſt ſub tectum cubiculi.& ibi. Sub grande cu biculum. I. A. 64 a, Negociumꝗ; tranſegiſſes, niſi ſe ſub ſca- las tabernæ librariæ conieciſſer. Qu. Fra. 306 a, Senatus fuit frequentior, quàm putabamus eſſe poſſe menſe Decembri, ſub dies feſtos. Ep. uu4 a, Sed non ſtatim ſub mentionem& conuicium obtrectatorum.& ¹53 a, Sub eas ſtatim reciratæ ſunt tuę:id eſt, poſt eas. de Or. 106 b, Qui eius artis arrogan tia ſubnixi ambulant. Att. 141 b, Sub poſteaquam literas ad te dedi. ad Ar. 135 a, væν ν⁴μᷣηe: id eſt, ſub crepuſculum ue ſpertinum. de Cl. 18 8 b, Cato ſonabat ſubagreſte quiddam, planed; ſubruſticum.
SVB MAN V:id eſt, præſtò, in promptu, ad manum, ut dici- tur. Epiſtol. 14 7 a, Adiunxi hæc,&c. Vocontij ſub manu ut
cſſent, per quorum loca fideliter mihi pateret iter. Planci. SVBABSVRD VS, da. de Orat. 34 a, Subabſurdum tempus: de Or. lib. 2, Sunt etiam illa ſubabſurda:
SVBABSVRD E)!ö ibid.
SVBACCVS O, s. pro Fl. 277 a, Nunc meum diſceſſum qua ſi reprehendere& ſubaccuſare uoluiſti. item Atticum 256, Addebat etiam me deſiderari, ſubaccuſari.& libro 13, S8ub-
8 V accuſa quæſo Veſtorium.
SVBACTIO,onis. cultura, exercitatio. de Orat. 120 b, Suba- ctio autem eſt uſus, auditio, lectio, literæ.
SVBACTVS,, um. mollitus, cultus, exercitatus. pro Fõ. 276 a,b, Galli à noſtris imperatoribus ſubacti& bello domiti. & 281 a, Victi& ſubacti populi. de Ora. 120 b, Subacto mihi ingenio opus eſt, ut agro non ſemel arato, ſed nouato& ite rato. de Sen. 87 b, Terra gremio mollito& ſubacto ſem en ſparſum excipit.& 89 b, Humus ſubacta atꝗ, pura.
SVBAGRES TIS,ſte. de Cla. 188 b, Sonare ſubagreſte quid. dam, planeq́; ſubruſticum.
SVBAMARVS,, um. de Fat. 141 b,& de In. 47b.
SVBARROGANTER. Ac. 28 b, Vereor ne ſubarroganter facias, ſi dixeris,&c..
SVBAVSCVIL. T O, as. L. Auſculto.
SVB CISIVVS, a, um. dicitur uel tempus, uel opera, quæ à quoridianis& aſsiduis quafi ſubciduntur, ſubtrahunturq́;, & raptim quafſi furtim ad alia accommodantur. de Or. 142 a, Quæ ego ſero, quæ curſim arripui, quæ ſubciſiuis operis, ut aiunt. de L. 5/7 b, Subciſiua quædam tempora incurrunt, quæ ego perire non patior. in Ant. 164 b, Nec amicis unquã defui,& tamen perfeci operis ſubciſiuis, ut meæ literæ no- mini Romano laudis aliquid afferrent.
SVBCONTVMELIOSE aliquem tractare. At. 26 b.
SVBCRISPVS.in Ver. 130 b, Videtis illum ſubcriſpo capil- lo, nigrum? L. Ruber.
SVBDEBILITATVS,ra. At. 172.
SVBDIFFICILIS,e.de Ami. 109 a, Exiſtit autem hoc loco
quaæſtio ſubdifficilis.
SVBDIFFID O, di.. dubito, ſubdubito. Atti. 24 7 a, Quo die audiui illum tyrannum in concione clariſsimum uirum ap pellari, ſubdiffidere cœpi.
SVBDITITIV S, a, um. fictus, ſubornatus. in Ver. 249 b, Sub dititius archipirata.
SVBDITV S,4,um. de Na. z1 b, Aquæ quæ efferueſcunt ſubdi tis ignibus. in V. 78 b, Subditus in locum alrerius.
SVB PD O, dus. ſubſtituo. Epiſt. 156 b, Te rogo in Hircij locum ſubdas.& pro Dom. 230 a, Quis in meum lo cum iudicem ſub didit?
SVBDOCEOB ces. ad At. 121 b, Cicerones q́; noſtros meo po tius labore iubdoceri, quàm me alium magiſtrum quyęrere.
SVB DOLE& uerſutè. de Cl. 167.
SVBDVBITAKRF. At. 230. Ep. 24.
SVBDVCOO, cz. ſubtraho, remoueo. Qu. Fr. 324 a, Cato di- ruptis tabellis de circulo ſe ſubduxit. pro Dom. 277 a, Cato quem tu non pro illius dignitate produxeras, ſed pro tuo ſcelere ſub duxeras. de Fi. 11⁰½ b, Neq; intelligunt ſe rerum il- larum fundamenta ſubducere. de Inuen. 80 a, Subducere id quo nititur aduerſariorum cauſa. Tuſ. 183 b, Subduc cibum athletæ, ferre non poterit. Offi. 61 b, Claſſem Lacedęmonio rum quæ ſubducta eſſet, ad Gytheum clàùm incendi poſſe. Ep. 2 a, Aubducere rationes. Item: Rationibusq́;H ſubductis ſummam feci cogitationum mearum. de Fin. 77 a, Volupta tumne calculis ſubductis præliũ ineunt. At. 83 a, Subduca- mus ſummam.& ibidem:Aſsidẽt, ſubducunt ad nummum, conuenit. de Na. 74 a, Inita ſub ductaq; ratione nefaria ſce- lera meditari. At. 83 b, Hoc quid interſit ſi tuos digitos no- ui, certè habes ſubductum.
SVBDVCTIO,ons. ſubtractio. de Or. 120 b.
SVBDVRVMeſt,&c. Qu. de Per. 212 a.
SVB EO, bu. adeo, ingredior, ſuccedo, obijcio, excipio. pro Dom. 227 b, Non peccato meo nomen exulis ſubeo, ſed re iudicata. pro S. R. z3 b, Licet omnia in me pericula impende ant, ſuccurram atque ſubibo. Antequam. 196 a, Quæ omnia mihi ſubeunda ſunt. Att. 280 a, b, Summa ſupplicia ſubeun- da nobis ſunt. pro Qu. i0 a, Subire uultum ſuperbiſsimum inimici. ad Brut. 289 a, Subire famam temeritatis.& 234 b, Subire uituperationem. Att. 29 a, Subire triſtitiam tempo- rum. de Orat. Subeundus uſus omnium periclitandæ uires ingenij. de Na. d. 60 a, Ne quid inuidiæ ſubeatur aut erimt- nis. pro Dom. 230 b, Subire uim& iracundiam populi inci- tati. Qu. Fr. 324 b, Subire periculoſas inimicitias. Para. 235 b, Subire periculum pro amico. Off. i7 a, Adire pericula. ꝑro Mur. 124 b, Ingredi pericula, ſubire tempeſtates reipublicæ. de Aruſp. 252 b, Subire iram deorum. pro Dom. 233 b. Ean- dem pœnam ego ſubibo& ſuſtinebo. de Pro. 75 b, Vnum pro uniuerſis ſubire atq; excipere tela.& 77 b, Quamuis ex- cipere fortunam, ſubire uim,&c. de Or. 97a, Omnia ſub acu men ſtyli ſubeant& ſuccedant neceſſe eſt. in Piſ. 88 b. Subiro ſempiternas fœdiſsimæ turpitudinis notas.& 98 2, Ciuita- tes etiam nefarias libidinum contumelias turpitudinesd; ſubierunt. z in Ver. Si pupilli cala mitas, propinquorum la- chryme, D. Bruti, cuius prædia ſub lerũt, periculum,&c. pro
Roſ. Amer. Quoniam quidem ſemel ſuſcepilicet Hercule, undique
1320

b d. It41h, Ranaum in coacione üaüſ dert capi. m 1an icdn ſübomamulg rata. 8
de Na.n Agur urckmiu 791 dSe a lcne ne
brno. Epik.b, Te wgouknin
Dom. j**, uin neun haniu
4
mn. 14 At mb(iceronest mun
doctr qaim me aliun magin
utrfate. de(L. 6.
RE At. He. Ep. 14.
Gabtraho, remoueo. G Rzutti ie drculo ſe ſuddunit to honuii eo illiuz dignitate ptodrrrs ps ruu. de Fi us bNeq; iatalſgutem nta ſudducere. èe lnuen.o ashar erfriorum cauſi. Tuſii; déWena
oa„oterit. OfR. bib(liſenlastm Ka efkt, ad Gytheun dlin na
ere aunnci. ltem Rrionbaſjin
nptanonum mearum delmaſis
fü ineunt.Ithrh dabductis præbüinennt-esh Kididem: iide ſinariim 1,74 alalta ſubduchis nuner
5ea Or nob. 2 4. Ac.— adſaai
¼ 1d— 3 dere at 7 Ne de Oen arönt ſubireu¹
4
a1b Hoc quid ntertti uushss
1321(8 N
undiq; omnes terrores, minę, periculaꝗ́; impendeãt omnia, ſuccurram atq; ſubibo. ad At. li. 8, Eundem, ut quemcunque fors tulerit caſum, ſubeam potius cum ijs qui dicuntur eſſe boni, quàm uidear à bonis diſſentire. ad Atti. lib. u, Quan- quam quid mea interſit, ut eorum odium ſubeam, non in- telligo. I. V. 62 a, Poteris ne eius orationis ſubire inuidię?& rectè, etiamſi quidam, inuidiam legant. nam& Aſconius in- uidiæ legit. Bru. Eãdem calamitatem ſubirent liberi bonis publicatis,&c. pro Cl. Ne autem nimium multi pœnam ca pitis ſubirent, idcirco illa ſortitio comparata eſt. ad Att. n, Minus ſermonis ſubiſſem, minus accepiſſem doloris, ipſum hoc me angeret. Atti. 3,Iſtos labores, quos nunc in ſuffragijs
ſuſcipis, non ſubiſſes. 15 Fam. Subieris inui diam, pericula,
omnes meas tempeſtates. 3 Offl. Qui retinendi officij cauſa cruciatum ſubierit uoluntarium? Tuſcu. 5, Subire quamuis carnificinam prius, quàm,&c. 1 ad Qu. F. 52, Subire dimica- tionem. Tuſ. 2, Subire dolôrem. u Philip. Subire facinus al- terius. 14 Fam. Subire fortunam. 3 Offic. Omnia incommo- da ſubire uel externa, uel corporis, uel etiam ipſius animi, quæ uacent iuſticia. Qu. Fr. z, Infamiam ſempiternam ſubi- re. i Ver. Inuidiam orarionis ſubire. de Aru. Subire iras deo- rum. Part. Subire iudicium. 7 ad At. Subire malum. pro Do. Exulis nomen ſubire. 3 Offic. Nonne inutile eſt, uitiorum ſubire nomina? Cęlius Ciceroni, lib. 8, Curio omniâ potius ſubire conſtituit, quàm id pati. de D. Poteris nè orarionem eius ſubire? 3 Offi. Dupli pœnam ſubire. 6 Fam. Subire po- tentiam aut uictoriam. in ad At. Subire ſermonem. Bru. Sup plicia ſubire. pro Cor. Balbo, Pro ciuitate tela ac pericula ſubire. z in Catilin. Tempeſtatem inuidiæ ſubire. de Pro. Vim ſubire atq; iniuriam malui, quàm aut à ueſtris ſanctiſ-
fimis mentibus diſsidere, aut de meo ſtatu declinare. pro
Cec. Qui ſi in ciuitate legis uim ſubire uellent, nõ prius ci- uitatem, quàm amitterent. 14 ad At. Poſtremò ſi libenter ui tuperationem ſubire, quòd amaret etiam mortuum Cæſa- rem. 7 Ver. Inimicitiæ ſunteſubeantur labores, ſuſcipiantur. 2 Tuſ. Quę ut effugias, quis eſt non modò non recuſandus, ſed ultrò appetendus, ſubeundus, excipiendus dolorèin Ca. Sin remiſsiores eſſe uoluerimus, ſummæ nobis cru delitatis in patriæ ciuiumꝗ; pernicie fama ſubeunda eſt. ad Terent. Ii. 14 b, Quando ſubeunda fortuna eſtpro Fl. Exiſtimabam L. Flacco multitudinis potius imperitæ, nullo tamen cum periculo, quàm ſapientiſsimorum& lectiſsimorum uiro- rum iudicium eſſe ſubeundum.
SVBGRANDILS, de. Qu. Fr. 318 a, Subgrande cubiculum. SVBHORRIDVS, a,um.horridulus. pro Seſt. 7 a. SVBIECTIO, nis. de Orato. 161 b, Rerum; quaſi gerantur
ſub aſpectum penè ſubiectio. ad Heren. 29 b, Subiectio ra- tionis.& n,& zu b, Subiectio quæ eſt exornatio quædam uerborum.
SVBIECTO Rteſtamentorũ, qui falſa pro ueris teſtam en- ta ſubijcit& ſupponit, ut in alienas hæreditates inuadat. in
Cat. 105 b.
SVBIECTVS,, um. Tuſcul. 221 b, Mare eſt ſubiectum uen-
tis. de Nat. 54 a, Oſſa, quæ ſubiecta corpori ſunt. de Fi. 66 b,
Subiectus infamiæ aut periculis.& 65 a, Quæ uis ſubiecta
ſit uocibus.& 133 a, In his rebus quæ ſubiectę ſunt ſenſibus. & 103 a, Eſtq́; illa ſubiecta quaſi materia ſapientiæ. pro Qu. 9 a, Subiectus ſub præcone. Acad. i9 a, Res ſubiecta ſub ſen- ſus. Tuſc. 212 b, Sub metum ſubiecta ſunt,&c.& 213 a, Quæ ſubiecta ſunt ſub metu. de Fi. 67 a, Sed fortè dicitis, inuidio ſum nomen eſt,& infamiæ ſubiectum. de Som. 129 b, Hic au tem alter ſubiectus Aquiloni,&c. Of. 19 b, Quæ autem pars ſubiecta generi eſt, eam ſic definiunt, ut,&c. de Orat. 101 b, Hæc tanquam aliqua materies oratoribus ſubiecta eſſe de- bent.& 96 b, His omnibus partibus ſubiecta ſunt quædam argumenta propria.& ⁸9 b, Verborum ſonitus inanis, nul⸗ la ſubiecta ſententia nec ſcientia.
SVBIECTVS. obediens, qui in dominatu alicuius eſt, qui
in alterius ditione& poteſtate eſt. L. Dominatus. de Diui. 209 b, Qui in alterius poteſtate eſt. ad Here. 29 a,Subiectus. (in ſua poteſtate. de Natu. 41 a, Nulli naturæ eſt obediens aut ſubiectus Deus. ibid. Omnes res ſubiectas eſſe naturæ ſentienti. Para. 122 a, Omnes legibus ſubiecti eſſe debemus. ad Her. 27 a, Et ingenuis ſub hoſtilem libidinem ſubiectis. Tuſc. quæſt. 228 b, Si uirtus eſt ſubiecta ſub uarios caſus.
SVBIG O, gs. in poteſtatem uel ditionem meã redigo, ſubij-
cio, ſubiungo. L. Subactus. pro Se. Roſc. 35 b.Africanus, qui ſuo cognomine declarat tertiam partem orbis terrarum ſe ſubegiſſe. pro Cor. 59 b, Populi quos armis ſubegimus, atd; in ditionem noſtram redegimus. in Cat. 117 a, Mihi uiuen- dum eſt cum illis, quos uici ac ſubegi. pro Font. 276 b, M. Fonteius hoſtes ſubegit.& ibi. Galli ſubacti& bello domi
ti. pro S. R. 41 b, In iſto bello non recreatus, neq; reſtitutus,
ſed ſubactus oppreſſus qʒ populus Romanus eſt
S V 1322² SVBIGER E. mollire, frangere, colere. de Na. 88 a, Cu m2e ræ ſubigerentur foſsione glebarum.& contra Rul. 83 a, Co- loni glebis ſubigendis excitati. SVBIICI O, cis. ſubiungo, ſuggero. pro Mil. 120 b, Cũ omnes à ſuis inimicis faces inuidiæ meæ ſubijciantur. pro R. P. 20 a, Tamen huic ordini ignem nouum ſubiſci non ſuiſti. de Ora. 10 2 a, Orator, qui ſcelus fraudemꝗ; nocentis poſsit di- cendo ſubijcere odio ciuium. pro Plan. 271 a, Subijcere for- tunas innocentium ficto ſermoni. pro DHom. 234. b, Omnia ſubiecta eſſe libidini tribunitiæ. Off. 37 a, Subijcere ſe im pe- rio ac poteſtati alicuius. Or. 200 b, Sæpe rem dicendo ſubij ciet oculis. I. C. n a, Tectis omnibus ſubiectos propè iom igne circundatosq́ reſtinximus. de In. 435b, Subijcere aliquã materiam arti. ad Heren. 36 b, Subijcere rationes omnibus partib. de Fin. 66 b, Omnes huic uerbo duas res ſubiſciunt. & 65 a, Id eſt, quæ res huic uoci ſubijciatur. de Fi. 74 b, Neq; uident ſub hac uoce honeſtatis, quæ ſit ſubijcienda ſenten- tia. pro Clu. 19 a, Ne ipſi quæ contraria ſunt taciti cogita- tioni ueſtræ ſubijciatis. To. 223 b, Formę cuiq; generi ſubij- ciuntur. de Somn 128 b, Orbis extimus, cui ſubiecti ſunt ſe- ptem, qui,&c. ad Heren. 24 a,& i2 a, Subij cere exempla ſub ſingulos artis locos. ad Heren. 15 b, /16 a, Subijcere ſe ſub po- reſtatem alicuius. pro Do. ꝛ23 a, Vt Cyprius rex cum bonis omnibus ſub præcone ſubijceretur. ad Here. 30 a, Subijcere aliquam rem ſub aſpectu omnium.& 1 b, Quæ ſubijciũtur fub uocabulo recti. Opt. 225 b, Quod ſub ea cauſa ſubiectũ eſt. Or. 205 a, Mutata, in quibus pro uerbo proprio ſubijci= tur aliud, quod idem ſignificet. de Or. 162 a, Et ad propoſi- tum ſubiecta ratio. de In.71 a, Subijcere& ſupponere ratio nem.& Partit. 231 a, de Di. 130 a, Et quidem cur ſic opinetur, rationem ſubijcit. pro Syl. 1⁷⁸ b, Iam uerò q́uod ſubijcit 1. los,&c. pro Flacc. 157 a, Hic mihi quafi miniſtrator aderat, ſubijciens qiiid in ſuos ciues dicerem. in Verrem, 240 b, Cu pio mihi ab illo ſubijci, ſi quid prętereo. in Ant. 259 b, Subij cere teſtamenta. L. Subiector. de Le. i⸗9 a, Subijcere terram ferro: id eſt, ſubigere, colere. SVBIMPVDENS. Epiſt. 103 a. SVBINANILS,e uanus. Ar.) b. SVBINSVI SV S,4, um. de Opt. 243 b, Eſt enim uitioſum in ſent entia, ſi quid ſub inſulſum eſt. SVBINVIDERE. Epiſt. 103.. SVBINVISVS, 4, um. pro R. P. 129 a, Tum ſubinuiſum apud maléuolos Poſthumi nomen. SVBINVITARE. EpP.Hʒ.. SVBIRASCO R,. Epiſt. 161 a, Interdum tibi ſubiraſcor. de
Fi. 66 b, Etſi ſatis clemens ſum in diſputando, tamen inter-
dum ſoleo ſubiraſci. At. 9, In Epeirum quòd me non inuitas comitem non moleſtum, ſubiraſcor. SVBIRATVS. de Or. 91, Ep. 39. 4 SVBITO! repentè, repentino, continuò, ecce tibi. At. 95, Ego dum in prouincia omnibus rebus Appium orno, ſubitò fa- ctus ſum accuſaroris eius ſocer. pro Do. 221 a, Pu auſpicio- rum patronus ſubitò extitiſti. pro Planc. 269 a, Conſul co. mitia habere cœpit, ſubitò pręter opinionem omnium. Ep. n16 a, Properanti tabellario literas ſubitò dedi. de Diui. 95 b, Alia autem ſubitò ex tempore coniectura explicantur. de Ora. 107 a, Vox& geſtus ſubirò ſumi,& alicunde arripi non poteſt. de Or. ↄ7 a, Vtile eſt etiam ſubitò ſæpe dicere, tamen illud utilius, ſumpto ſpacio ad cogitandum paratius atq; accuratius dicere. de Nat. 3 a, Vnde hoc philoſophandi mi- hi ſubitò ſtudium extitiſſet.& ibid. Nos autem nec ſubitò cœpimus philoſophari, nec,&c. At. 108 a, Subitò cœpi conſi lium ut exirem. pro Cec. 200 b, Cum ſubitò ecce idem,&c. pro Fon. 282 b, Bella ſubitò atq; improuiſa naſci. Oct.z30 a, Subitò iam proſtratam rempub. extuliſti. pro Syl. 18 2 a, Vi- ta ſubitò fingi non poteſt. At. 28 a, Subitò cum mihi dixiſſer Cæcilius quæſtor, puerum ſe Romam mittere, hæc ſcrip ſi raptim.“ SVBITVS, a, um. repentinus, improuiſus. de Pro. 78 a, Subita atꝗq; improuiſa formido.& Qui. Fra. 305 b, Subita defectio Pompeij. Tuſ. z01 b, Omnia ſubita uideri maiora. At. 145 b, Subitus diſceſſus& præceps profectio. ad Her.; a, Inſpera- tum incommodum, ſubita lætitia. Ep. 203 a, Subitum eſt ei remigrare,&c. de Ora. 97 a, Subitam& fortuitam orationẽ commendatio& cogitatio facilè uincit.& ibi. Eriam ſi ue- hementiſsimè ſe in his ſubitis dictionibus exercuerit. SVBIVNGO gu. ſubijcio, ſubiugo. de Aruſp. ꝛ§2 a, Video in aruſpicum reſponſis hæc eſſe ſubiuncta, ſacrificia uetuſta, &c. de Orat. iz b, Omnes artes oratori ſubiungere.& 205a, Ariſtoteles tranflationi hæc ipſa ſubiungit,& abuſionem. in Verrem, 87 a, L. Mummius urbes multas ſub imperium popüli Romani ſubiunxit. cont. Rull. 86 a, Sub ueſtram iu- riſdictionem orbem terrarum ſubiungeretis. SVBLATE', elatè, de Cl. 182 b, Sublatè ampleque dicere.& 1 K k pro
1 4 1 R 1 3 1
————

13²³ 8 V 2. pro Do. 232, Nihil unquam de me dixi ſublatius/ aſciſcendæ laudis cauſa.
SVBLATIO,ni.. elatio. de Eini. 66 b, Voluptas eſt ſublatio animi, ſine ratione,&c. 4
SVBLATV S,, um. abrogatus, elatu sremorus, eiectus. L. Su ſtuli de Or. 196 b, Veteres leges nouis legibus eſſe ſublatas. pro Pomp. b, Bellum aduentu Pompei] ſublatum atq; ſe- pultum eſt. de Di. 90 b, Amilcarem ab his uiuum eſſe ſubla- tum. de Na. 76 b, Deorum iudicio diſcrimen eſſe ſublatum. in Ver. 254 b, Ignis è ſpecula ſublatus.& 201 a, Sublatis ma- nibus. Sublatus.)((Depreſſus. con. Rul. 85 b, Roma cœnacu- culis ſublata ac ſuſpenſa. in Verr. 78 b, Sublatus in crueem. Atti. 143 a, Diſperfione enim Ooſſ. actio de pace ſublata eſt. & 276 b, lampridem hoc ex noſtra conſuetudine ſublatum eſſe debet. Quint. Fra. 29 4 b, Sublata Myſiæ latrocinia, cæ-
des multis locis repreſſæ, oppidorũ furta& latrocinia eſſe depulſa, remota illa calumnia. pro S. R. 19 a, Nõ modo igno ſeendi ratio, uerumetiam cognoſcendi conſuetudo de ciui tate ſublata.
SVBLEVO,.. leuo, eleuo. Antequam. 196 b,& 197 a, Quem ſinguli ſtratum& abiectum ſubleuaſtis. Att. 156 b, Alrer qui nos ſibi ad pedes ſtratos non ſubleuabat quidẽ.& 33 a, Hic ſtatus una omnium uoce gemitur, neq; uerbo cuinſquam ſubleuatur. pro Syll. 181 a, Subleuare res aduerſas alicuius. pro Ce. 289 a, Non minus nos ſtultitia illius ſubleuat, quàm Iædit improbiras. Quin. de Pet. 205 a, Nominis nouitatem dicendi gloria ſubleuabis. Epiſt. 59 à,& 71 a, Quem familiæ noſtræ dignitas debebat ſubleuare. pro Syll. 174 b, Cum negat ſe ſcire Caſsius, utrum ſubleuat Syllã, ſubleuat apud Gallos. pro Mur. 125 b, Suum laborem hominum periculis ſubleuandis impartire. in Ant. 213 b, Qui uicinos ſuos facul tatibus ſuis ſubleuauit. in Verr. 56 b, Subleuare cauſam ini- miei ſui.&ε§ b, Defendere& ſubleuare homines. in Verrem, 196 b, Subleuare miſeros.)(.Euertere. Tuſc. 218 b, Subleuare calamitates alicuius. Ep. u13 a, Subleuare odia.& de Am. u2 b, Vna illa ſubleuanda offenſio eſt. de Ora. 124 a, Foris aſſu- muntur ea, quæ non ſua ui, ſed extranea ſubleuantur. ad Her. 9 a, Subleuare mentum ſiniſtra: id eſt, ſuſtinere.
SVBLIGACVLVM, ü. tegumentum quo utimur in bal- neo, præſertim ad obſcœna tegenda. Offf. 26 a, Scenicorum mos tantam habuit Auetere diſciplina uerecundiam, urt in ſqena ſine ſubligaculo prodeat nemo.
SVBLIME alté. de D. 122 b, Ead; ſcuta, quę fuerant ſublimè fxa, ſunt humi inuenta.& Tuſ. i70 b, Theodori quidem ni- hil intereſt, humine, an ſublimè putreſcat. de Na. li. 2, Exte- nuatus aer ſublimè fertur. Tuſ. lib., Perſpicuum eſſe deber animos quum è corpore exceſſerint, ſiue illi animales, id eſt, ſpirabiles, ſiue ignei, ſublimè ferri.
SVBLIMIS, me. altus.)(.(Humilis. de Na. 46 a, Aer extenua- tus in ſublime fertur.& Tuſ. 15§6 b,& de N. 54 b, Sonus natu ra in ſublime fertur.
SVBLVCE O, es. in Arat. Hunc retinens aries ſublucet cor- pore toto.
SVBMERGERE. de Nat. lib. 2.
SVBMERSVS. de D. li.,Submerſus equus. de N. li. 2, Quot genera ſubmerſarum belluarum.
SVBMINISTKR O; as. ſuggero. de Inu. 43 b, Ariſtoteles, qui huic arti plurima adiumenta arq; ornamenta ſubminiſtra- uit. Qu. P. 314 b, Quoniam tabellarios ſubminiſtras hodier ni diei, res geſtas lupercalibus habebis. pro Cęl. 41 b, Palàm im eum tela iaciuntur, clàm ſubminiſtrantur. pro Dei. 14 8 a, Deiotarus ſeſe expoliare maluit, quàm tibi pecuniam non ſubminiſtrare.
SVBMISSVS.L. Summiſſus.
SVBMIT T O, tis. demitto.)((Extollo. de Am. 109 b, Vt hi quiĩ ſuperiores ſunt, ſubmittere ſe debent, ſic quodammodo in- feriores extollere. L. Summotus.
SVBMOLESTE ferre. At. lib. 5.
SVBMOTVS. L. Summotus.
SVBMOROSVS;,a. de Orat. 134 b, Ridicula ſtomachoſa,& quaſi ſubmoroſa.
SVBNEGO, gas. Ep. 104 b, Quod tibi propè ſubnegaram.
SVBNIXV S, a,um. fultus, nixus. de Som. 129 a, Duo quaſi cin guli terræ, cœli uerticibus ex utraq; parte ſubnixi.& de Or. 109 b, Qui eius artis arrogantia fubnixi ambulant: id eſt elati, ſublimes. 3
SVBOBSCOENVS, na. Orat. 205 a, Subobſcœno ridiculo non utendum oratori.
SVBMOLESTVM. At. lib. 16.
SVBOBSCVRVW S,ra. de Cl. 167 a,& Or. 197 b.
SVBODIOSVS,ſa. At.;z b.
SVBOFFEND O, du. Qu. Fr. zu b.
8 VB 0 KNO, u. ſollicito, inſtruo. pro Quint. R. 5 b, Falſum ſubornauit teſtem Roſcius Cluuium.& proô Cec. 293 b, Fi-
8 V 1324 ctus teſtis ſubornari ſolet.& pro Cl. q2 b, in Va. 29 SCae ſus es Ate accuſatores eſſe inſtructos& ſubornatos. in Ant. 263 b, Apuleiana pecunia, Brutum ſubornaſtis pro Deiot, 47 a, Medicũ indicem ſubornabit, finget uidelicet aliquod crimen ueneni. Epi. 168 a, Tu mi Cicero quod adhuc feciſti, idem præſta, ut nos ſubornes. ad Heren. 2 b, In altero loco Aeſopum& Cimbrum ſubornare oportet. de Lé. 68 a, Ho- mo Anatura ſubornatus in uitam uenit, plura inſtrumentz babet ad obtinendam ſapientiam. L. Exornare.
SVBPVDET,bat. Ep. 126 b.
SVBRANCIDVS, a, um. uetuſtate corruptus, putridus, us caro ſubrancida. in Piſ. ↄ4 a.
SVBRAVCAuox. de Clar. 177 a.
SVBREPEREſub tabulas. pro Seſt.
SVBRID EO, des. pro Quint. Roſc. 4 9 a, Subridet Staurius ueterator.
SVBRIDICVL E'. de Or. 132 a.
SVBRING O R., eris. ſubiraſcor. canes enim ringuntur: ĩd eſt, diducto ore, dentibus retectis, iram declarant. ad Atti. 55 2, Nec ij ſubringantur, qui uillam moleſtè ferunt habere.
SVBRO GO. E. Surrogo.
SVBROSTRANI. qui ſub roſtris in concionibus ſedebane infra ſenatores. Ep. uz a, Cælij. al. Subroſtrarij.
SVBRVSTICVS,,um. Or. 212 a, Quod ſubruſticum uide- tur.& Ep. 67 a,& de Cl. 188 a. L. Subagreſſis.
SVBSCRIB O, bz. adſcribo, accuſationem alicuins compro bo, ſubßigno. At. 150 a, Cęſar mihi literas mifit, quarũ exem- plum ſubſcripfi. in Verr. 174 a, Numerus aratorum quotan-
nis apud magiſtratus ſubſcribitur. de Inu. 69 a, Quia parri cidij cauſa ſubſcripta eſſet. pro Clu. 42a, Video errores ani-= maduerriſſe in iudices quoſdam illius confilij Iuniani, cum iſtam ipſam cauſam ſubſcriberéent.& 45 a, L. Gellius in P. Po pilium ſubſcripfit, quòd is pecuniam accepiſſet. pro Clu. 38 b, Statuæ, quibus ſubſcripfit, reges ab fe in grariam eſſe reductos. Qu. Fr. 323 b, Gabinium de ambitu reum ſecit P. Sylla, ſubſcribente priuigno Memmioe.
SVBSCRIPTILO, onis. præſcriptio, adſcriptio. in V. 172 a, Iugerũ ſubſcriptio ac profeſsio.& b, pro Cl. 41 b, Subſcri ptiones cenſorum. in V. 62 b, Qui ſubſcriptio nem ſibi po- ſtularunt, cuicunq; uos delationem dediſſetis. At. 88 a, In Se rapionis ſubſcriptione Africani imago.
SVBSCRIPTO R, oris. adſcriptor, cauſidicus, qui dabatur accuſatori cuſtos, ne ei liceret fortè corrupto, præuaricari. in V. 62 a, At uenit paratus ſubſcriptoribus es ereitatis.& b, Quid ſit ſubſcriptor& ſubſcriptio. Epi. 116 5, Itaq; ſine ullo ſubſcriptore deſcendit,& Lucium reum ſecit. pro D0. 223 a, Ille nouitius Ligur uenalis, aſeriptor& ſubſcriptor tuus.
SVBSECIVVS.L. Subcifiuus.
SVBSEL.LIVN,. ſedes, iudicium publicum, forenſis exer citatio. de Cl. 192 a, Locus in ſub ſellijs occupetur, complea tur tribunal. pro Fla. 150 b, Teſtes ex accuſatorum ſubſellijs ſurgunt. in Verrem, 123 b, Petilius à ſubſellijs abire cœpit.& ibi. irerum. de Or. 12: a, Cùm ſe à ſubſellijs in ocium contu- lerit. Ep. 20 8⅝ a, Verſatus in utriuſq; ſubſellijs optima& fide & fama.& 39 b, Longi ſubſellij iudicatio& mora. ad Here-. 41 a, de Ora. 105 a, Is qui habitaret in ſubſellijs.& in Verr. 62 a, Alienus à ſubſellijs. pro Rab. P. 128 a, Dicere ad ſubſellia. de Cfar. 192 a, Subfellia grandiorem& pleniorem uocem deſiderant. in Ca. 100 b, Subſellia erant etiam ſedes in fena- tu.& in Ant. 16 4 3, Cũ inter ſubſellia noſtra uerſarentur ar- mati. in Ant. 198 a, Cum inter ſubſellia ſenatus uerſarentur latrones. in Sall. 274 a, Salluſtius bis ad iudieis ſubſellia at- tractus, extrema forruna ſtetit.
SVBSEQVO R s. inſequor. de Ora. 163 5, Omnes hos mo- tus ſubſequi debet geſtus.& ibi. Manus minus arguta digi- tis, ſubſequens uerba, non exprimens. de Diui. 108 b, Toti- dem ſubſecuti libri Tuſculanarũ quæſtionum. pro Deiot. 145 b, Talibus nuncijs patebat ab oriente uia, nec ulli uert ſubſequebantur. de Na. deo. 4.8 a, Minorem ſeptentrionemm Cepheus ſubſequitur.& 36 b, Stella tum anteuertẽs ſolem, tum ſubſequens.& 86 b, Speuſippus Platonem anunculum ſubſequens. de Diuin. 81 a, Quem ſubſequens unum librum Babylonius Diogenes edidit. in Anton. 251 a, Vt ſenatum funditùs deleas, reliqui boni& locupletes omnes ſaum or dinem ſubſequantur. à deſſe, inſtare, ſubſequi. L. Inſto. Epi. 30 b, Mirificè ipſe ſuo ſermone fubſecutus eſt humanitatem tuarum literarum. Ep. 152 b, Ipſe cum legionib. ſubſequor. Partit. 232 a, Quæ omnia plurimum ualebunt, ſi cum Ora- tionis genere conſenrient, eiusq; uim ac uarietatem ſubſe⸗ quentur. de Or. 159 a, Hanc ſententiam ſubſequitur modus & forma uerborum...
SVBSID E O, des. confiſto. Attic.6 a, Itaq; ſubſedi in ipſa uia dum hæc ſummatim tibi perſcriberem. in Sall. 275 a, Quic-
quid im puditorum eilonum,&c. fuit in urbe, ſicut in freris ſubſederant

n Ver. 74 2 Nume 8 1 Tus ara mtn ſudſcriditur. belu gal
rpta eſſet. pro Clu. 1sjitona
*
adicts quoſdam illius confhi.
um ludſeriderent. K4zal Gclun
dus ſudicnpft, regesadke ugnen
13z b Gad niem ceandm mr
te priuigno Memmie.
O. e prxſenhrio adſäftan: O wſclinrrdenlät a. in V. 42 d, Ci ſüdſenptonn 03 delatiotem dtdiſets hlu
pnone Africani imago.
R nn. adſanptor, cauſchust 4, e ei liceret fone compto, gaumn
Rparatus ſudſcriptordustꝛainn
tor& ſubſcriptio. Epunbblate tendit& Lucium reumfectpnle ut veral, aſcniptor&idlmum
k. Jadeifiuus. 3 5. ſedes, iudicium ubleun init
44, ocus in ſudlellij ocapemin FIao b Teſteser accuſuomm m. n b Petihus ludſelij in 3 . Cm ſe zludſeliß vdon
rtus n utriuſo ſudleli r
ij wdicznoon, 4 1s Quibaditantt in ſebelue
dhp. pro Rab.P.ul 1 hi 4 4 aſellu granciotem—
r, qudd pecuniam accediſe. b
3 ½55 S8 V b ſubſederant. pro Mil. in a, Cur non antè occurrit, ne in nilla reſideretinec in eo loco ſubſedit, quò ille uenturus eſſet?
SVBSIDIVM, di. auxilium, profugium. de Ora. 107 a, Subſi- dium belliſsimum eſſe exiſtimo ſenectuti ocium. de Or. 101 b, Hoc mihi ſubſidium iam inde ab adoleſcentia compara- ui.& pro Qu. 1 a, Nam quo minus ingenio poſſum, ſubſidio mihi diligentiam comparaui. in Ant. 203 b, C. Cæſar Galliæ
prouinciæ cum exercitu ſubſidio profectus eſt. Attic. 26 4 b,
Sub ſidio currere,& ſubſidio uenire alicui. pro Fo. 283 a, At. 12²9 a, Domitium liberare cupio, neq; ſubſidio ire poſſum. Pro Pomp. 10 b, Atq; hæc tria frumentaria ſubſidia reipub.
firmiſsimis præſidijs claſsibusq́, muniuit. in Cat. i06 a, Cũ
ſub ſidia induſtriæ atq́; inſtrumenta uirtutis in libidine au- daciaq, conſumerentur. Atti. 95½ a, Bibulus ad me ſcripſit, ut ſubſidio uenirem. Qui. Fr. 309 a, Seſtius multis uulneribus acceptis, ſub ſidio beſtiæ ſeruatus eſt.
8
SVBSID O, dis. ſubſideo. Epi. 86 b, A' me conſilium petis, qui
ſim tibi autor, in Siciliãne ſubſidas, an proficiſcare,&c. SVBSIGNARI. pro Fl. Illud quęro, ſintne iſta prædia cen-
ſui cenſendo, habeãt ius ciuile, ſint nec'ne ſint mancipi: ſub
ſignari apud ærarium, apud cenſorem poſsint?
SVBSIS TO, ſtu. pro Mil. a, Sic Miloni, cũ inſidiator eſſet,
ſi illum noctu ad urbem acceſſurum ſciebat, ſubſiſtendum
atq; expectandum fuit.) SVBSORTIO R, ri. L. Sortior. in Verr. 71 b, Subſortiemur in M. Metelli locumèinſeundem: In ſuum conſilium ſine cau ſa ſub ſortiebatur. pro Clue. 36 b, Si ex lege ſubſortitus non erat,&Ecc. SVBSORTITIO, onis. pro Cl. 36 b, Quod C. Verres ſubſor titionem cius in eo codicem non haberet. in Ve. 108 a, Nam de ſubſortitione illa Iuniana iudicum nihil dico.
SVBSTERN O, uis. conſterno. de N. d. 52 a, Aues nidos con ſtruunt, eos, quàm poſſunt molliſsimè ſubſternũt. de Vni- uerſ. 199 b, Deus omne quod erat concretum atq; corpore- um, ſubſternebat animo.
SVBSTITV O;ö s. ſufficio, conſtituo. in Ver. 184 a, Nunc pro te Verrem ſubſtituiſti alterum ciuitati.& 250 a, Tum iſte in eorum locum alios ſubſtituere& ſupponere cœpit. Qu. de Pet. 210 b, Qui fi ſectari non potuerunt, neceſſarios ſuos in hoc munere fubſtituant. de Orato. 109 b, Philoſophiam bis pro reipub. procuratione ſubſtitutam putamus.
2
SVBSTRVCTIO, onis. pro Mil. ub, Quo in fundo pro-
pter inſanas illas ſubſtructiones facilè mille hominum uer ſaretur.& 118 a, Are, quas ille cæſis lucis ſubſtructionum in- ſanus millibus oppreſſerat. SVBSTVLI, 4⁷. L. Suſtuli. SVBSVM, es. latére, ineſſe, ſubiectum eſſe. Epiſt. 154 b, Si quid intra cuté ſubeſt uulneris.& pro Mar. 136 a, Quoniam ſub- æſſe aliquid putas, quid cauen dum ſit. de Fi. 13 a, Nullam ui- deo grauem ſubeſſe cauſam. ad At. 52 a, Nulla ſpes ſaluti no
ſtræ ſubeſt. ad Her. 6 a, Nec firmamentum exquiritur, quo-
niam non ſubeſt ratio. ad Here. 8 a, Non temerè fama naſci ſolet, quin aliquid ſubſit. de Natur. 74 a, Si his uitijs non ratio ſubeſſet. pro Qu. 2, Ne qua ſuſpicio eſſe poſſet.& pro Clu. 26 b, In qua re nulla ſubeſt ſuſpicio. pro Mil. 109 b, Prę- ſertim cum dies comitiorum ſubeſſet.& Epi. 156 a, Subeſſe propinquis locis. de Or. 86 b, Oratio quæ niſi ſubeſt, res ab oratore percepta& cognita, inanis eſt. Offic. 8 b, Cauſas o- mnino ſubeſſe tamen oportet eaſdem, quas dixi paulo an- to, iuſtas cauſas eſſe bellorum. 4
8 . ⁴
SVBTE R. Tuſcul. 152 b, Plato iram in pectore, cupiditatem
ſubter præcordia locauit.& 228 b, Virtus omnia, quæ cade- re in hominẽ poſſunt, ſubter ſe habet. de Ora. 14 4 b, Omnia quæ ſuprà ſubrerq́; ſunt, unum eſſe. de Natur. 47 a, Toruus draco ſerpit ſubter ſupraq́ue reuoluens ſeſe.& Subter præ- cordia. de Som. 128 b, Deinde ſubter mediam ferè regionem ſol obrinet. in Arat. Spiniferam ſubter caudam piſtricis adhæſitktł.. SVBTERFVGIO, gis. deuito. Epiſt. 203 b, Syllani temporis acerbitatem desrum immortalium benignitate ſubterfu- gi. in Ver. 67 b, Quoniam criminum uim ſubterfugere non
poterat, procellam temporis deuitauit.& 68 b, Quod aut
impudentiam eius ſubterfugit, aut ſatietati ſuperfuit. Off.
71 b, Vlyſſes ſimulatione inſaniæ militiam ſubterfugere
uoluit. SVBTERRANEVS, 4, um. At. 249 a. L. Specus. SVBTERSECO, s. in Arat.
SVB TILIS,le. acutus, tenuis. de Na. d. 50 a, Solers ſubtilis q́;
deſcriptio partium.& de Or. 94 a, Si minus illa ſubtili defi- nitione, at hac uulgari opinione eſſe ars uidetur.& de Cla. 204 a, Subtilis oratio. de Or. u⁷ b, Acutiſsimum& ſubtiliſ- ſimum dicendi genus.& de Fi. 90 b, Subtile ac ſpino ſum di- cendi genus. pro Planc. 261 b, C. Serenus ſubtiliſsimus ho- mo, fuit enim animi ſatis magni& confilij. de Orat. 94 a, Vir oratione maximè limatus& ſubrilis.& de Clar. 170,
8. V W 132 6 In docendo ediſſerendpq́ ſubtilis, de Cla. 267 b, Lyſias ſub tilis ſcriptor& elegans.
SVBTILITAS,t. tenuitas, gracilitas. Or. 204 a, Orationis ſubtilitas imitabilis quidem illa uidetur eſſe exiſtimanti ſed nihil eſt experienti minus. Epiſt. 48 b, Scriptorum tuo- rum ſubtilitas. Offic. 40 a, Alia eſt illa cum ueritas limatur in diſputatione ſubtilitas. de Clar. 192 a, Eſt etiam in tanta arte huic minutæ ſubtilitati locus.& 1⁷0 b, Ea ſubtilitas quam Atticam appellant.& ibidem a, Subtilitas, tenuitas,
Fraciliras.
SVBTILITER. acutéè, acriter, renuiter. pro FlI./185 a, Subti- liter ac copiosè diſputare de aliqua re. Orat. 93 a, Verſute ac ſubtiliter dicere. Orat. 198 b,& 234 a,& de Ami. 99 a, Ad ui-
uum reſecare.. SVB TIME O, es. ſubuereor. in Anton. 167 a, Nunquid ſubti-
mesne, gec. SVBTRAHO,, b. ſubduco. de Or. 14 4 a, Neq; uerba ſedem habere poſſunt, fi rem ſubrraxeris. pro Do. 215 a, Nonne id
agendum nobis fuit, ut materiem ſubtraheremus furori
tuo. de Diu. 137 a, Cum autem hæc ſubtracta ſunt, tum,&c. Offi. 58 b, Subtrahere de commocdlis alterius. Quis. Pr.zu b, Quo ego me libentius à curia& ab omni parte reip. ſubtra ho. pro Mur. 143 b, Nolite mihi ſubtrahere uicarium meæ 6 diligentiæ 5 3 3. SVB TVRPI CVLVS,Ia. At. 57 b, Subturpi SVBVENIO, Ss. ſuccurro, ſubſidio uenio. d . 3.. 4 1. 8*. uiſus eſt illum alterum orare, ut ſubueniret, quòd iibi à cau Poneinterstus pararetur. in Ant. z01 b, D. Bruti opera reip. difficillimo tempore ſubuentum eſt. Atti. 260 b, Grauedini
quęſo omnt ratione ſubueni.& Ep. i49 b, Subuenire patrie.
Pro Cluen. 3 b, Subuenire alicui in aliqua re.& in Verr. 203 a, b, Subueniſti homini iam collum in laqueum inſerenti. de Clar. 88, Circumuenior, inquit, iudices, niſi ſubuenitis. Ar. 281 b, Subueni igitur per deos,&c. Att. 15 b, Huic quoque rei ſubuentum eſt, maximè à nobis. Epiſt. 29 b, A te peto, ut
ſubuenias huic meæ ſolicitudini. Off. 5 a, Tecta uerò unde
aut initia generi humano dari potuiſſent? aur poſtea ſubue nire, ii cecidiſſent? At. 122 b, Vnum etiam reſtar amicò noſtro ad omne dedacus, ut Oomitio non ſubueniat. At. 128 b, Nõ dubitaui quin Pompeius Domitio fubuenturus eſſet. pro Cluen. z1 b, Acriorib us ſalutis ſuæ remedijs ſubueniendum putauit. Offl. 31 b, Subuenire& opitulari patriæ.
SVBVEREO R.rts. ſubtimeò. Epiſt. 55 a, Venit mihi in men- tem ſubuereri interdum, ne,&c. SVBVOLO, s. auolo, euolo. Tuſ. 56 b, Sic hæ ſurſum rectis lineis in cœleſtem locum ſubuolant. SVBVRBANITA S, tz. in Verr. 10 a, Populo Romano iu-
cunda ſuburbanitas eſt huiuſce prouinciæ, id eſt Siciliæ, quam ſuburbanitatẽ uocat: id eſt, quaſi prædium agrum' ue fuburbanum populi Romani.
SVBVRBANVS, a, um. pro Sext. Roſc. 40 b, Haber animi
cauſa rus amœnum& ſuburbanum.& Qu. F. 319 b, Pundus ſuburbanus.& de Or. 122 b, Ager ſuburbanus. de Or. 9, Sub
uolupratis quoſdam in hortis aut ſuburbanis ſuis cum mi trella ſæpe uidemus. 3 SVBVRBANVM, ni. prædiũ uel fundus prope urbem, fun- dus ſuburbanus, ſuburbium. Attic. 260 a, Malo enim eſſe in
Tuſculano, aut uſpiam in ſuburbano. Qu. Pra.21 b, Subur-
banum ſi quod inueniſſet, non dubitaturum eſſe emere. Ar.
197 b,& 198 b, Cras igitur in Siciliæ ſuburbano. in Ver. 86 a, In ſuburbana amicorum deportaſſes. Qu. Fr. 322 a, De ſub-
urbano cura ut ſciam.
SVBVRBIVN, 5H. in A. 24 4 b, Qui Terminalibus nuper in
ſuburbium ire non ſum auſus.
SVCCEDO, db. alterius locum òccupo, in alterius locum reponor, ſubmittor, ſuccurro, ſubeo, in Anton. 238 a, Nihil ſemper floret, ætas ſüccedit ætati.& de Cla. or. /72 a, Succe- dere alicui.& Epiſt. 32 a,& 34 a, Quin niſi ego ſucceſſor eſ- ſem, quem tu cuperes uidere, te antea quam tibi ſucceſſum
eſſet, deceſſurum fuiſſe, in Ant. 172 a, Antonius in Cn. Pom- peij locum hæres ſucceſsit. pro Flacc. 53 a, Frater meus qui
L. Flacco ſucceſsit.& 156 b. At. 280 b, Succedere alicui in pa-
tris locum. in Ver. 174 a, Quinquaginta aratores ita uideo
deiectos, ut his ne uicarij quidem ſucceſſerint.& 219 a, Suc- cedam ego uicarius tuo muneri, ſuſcipiam partes titas. Or.
206 a, Demoſthenes ſucceſsit magnis,& maximos oratores
habuit æquales.& 200 b, Horum æxtati ſucceſsic Iſocrates.
pro Corn. 55 b, Etenim ei ſuccedo orationi, quær,&c. ad At.
278 a, Omnia ex ſententia ſuccedunt. de Diuin. 86 a, Omnia
mihi ſecunda eueniunt. Ep. 245 b, Si perinde ut mereor, mi
hi ſucceſſerit.& 26 4 b, Cùm omnia uelles mihi ſucceſſa. Or.
205 b, Etiamſi minus ſuccedet, magnum tamen periculum non adibis. Qu. Fr. 31§ ⸗, Si ex ſantentia ſucceſlerit, bene erit 4 K k 2 opera
cula wæeαπαέmνκιe e Diu. 92 b, Alter
urbanum gymnaſium. pro R. P. 126 b, Deliciarum cauſa&
———

132 8 NV T opera poſita. de Ora. 97 a, Omnia ſub acumen ſtyli ſihoam & ſuccedant neceſſe eſt. pro Do. 236 b, Is tectum, quod im- bris uitandi cauſa ſuccederet, nullum habebar.
SVCCERNSVS. Sccenſus. in Piſ. 88 b, Sapientem in halari-
dis tauro ſuccenſis ignibus torrerl.
‿
SVCCENSEO,B es. iraſcor. de Or. 149 b. Vbi ego diutius eſsé moratus, niſi Athenienſibus ſuccenſuiſſem. Epi. 230 a, Elte
uchementer ſuccenſuiſſe audiui. Tuſ. qARm- a, Nec uerò ijs, à quibus accuſatus ſum, habeo quid ſuccenſeam. pro Quint. Roſc. 252 b, Dij hominibus iraſci& ſuccenſere ſolent.& Ep. 84 a, Marcellum cui maximè ſuccenſebat, reſtituit. pro Ar. 188 a, Quis mihi iure ſuccenſeati ſ, c.& 337 b, De Pompeio quid agam, cul(quid enim negem) ſuccenfui. pro Deiot. 150 b. Non enim iã metuo ne tu illi ſuccenſeas, ſed ne tibi illum fuccenſere aliquid ſuſpicere. SVCCESSIO, onw. hæreditas. At. 287 b. Merces Antonij op- preſsi poſcitur in Antonij locum ſucceſsio. Bruti. SVCCESSIVVS.L. Subciſiuus.
SVCCESSOR, orb. uicarius, qui ſummittitur. pro Fla. 153 a,
Cum ſucceſſor aliquid immutat de inſtitutis priorum.& de Pro. 76 b, Ep. 34 a, Niſi ego ſucceſſor eſſem, quem tu cu- veres uidere.
SVCCIDIA, diæ. porcus ſale conditus. de Se. 89 a, Iam hor- tum ipſi agricolæ ſuccidiam alteram appellant.
SVCCINSOTVS, a, um. munitus. contra Rul. 83 b, Carthago ipſa natura ac loco ſuceincta portibus, armata muris. in Ar. 254 a, Ser. Galbam eodem pugione ſuccinctum uidetis.& ad Her. 4 0 a, Gladio ſuceinétus.
SVCCING O, 2is. in Ver. 265 b, Quòd multo ſe pluribus& maioribus canibus ſuecinxerit.
SVCCISIVVS.IL. Subciſiuus.—
SVCCLAMARI. Ep. 74 a, Succlamatum eſt,& frequenter Amilitibus. Bruri.
SVCCRESOO, ſiu, ſuccedo. de Orat. 164 b, Non enim ille mediocris orator ueſtræ quaſi fuccreſcit ætati.
SVCCRONENSIS, /½. à Sucrone flumine.& op. Hiſpa- niæ. pro Corn. 55 b, Succronenſe prælium.
SVCCVMB O, 5t. inferior ſum, uincor, cado. de Orar. 15 4 b, Gorgia patrono philoſopho ſuccubuit orator. pro Pl. 276 5, Quæ cum ita fint, ita ſuccumbam Laterenſis orationi tuę in eo ipſo, in quo nihil poteſt eſſe nimium. Tuſculan. quæ- ſtio. 19 ½ b,& Epiſtol. 131 b, Cur ſuccumbis cedis que fortu- næ? Offl. 13 b, Nulli neque homini, neque perturbationi ani mi, neque fortunæ ſuccumbere.& pro Syll. 180 b, Non for- tunæ ipſi ſuccumbere. pro Dom. 216 b, Succubuiſſem enim
otius ipſe. Artic. 26 b, Sed certè non ſuccumbam ſuccum- Pontibulouec uincar ab ijs, qui,&c. de Senect. 84 b, Nec lan- gueſcens ſuccumbebat ſenectuti. de Finibus, a, Succum- bere doloribus.& Tuſculan. quæſt. 187 a, Succumbere ani- mo. de EFinibus, 84 b, Turpe eſt uiro debilitari, dolore fran- gi, ſuccumbere. contra Rull. 80 a, Huic ſuccumbenti& iam oppreſſæ Syllanis oneribus, ſubuenire uult. pro Deiot. 150 b, Deiotarus nunquam ſuccumbar inimicis, ne fortunæ quidem.
SVCCVRRO’/ r“. fubuenio, ſubſidio uenio, ſubſidio curro, opem fero, ſuccedo. pro Rab. 9a, Ferre opem patriæ, ſuc- currere ſaluti, forrunisq́; communibus.& de Ora. 98 b, La- borantibus ſuccurrere, ægris mederi. pro Mil. 107 a, Serui domino ſuccurrere prohibebantur. de Orat. 127 b, Res hoc poſtulat, ut eorum expectationi, qui audiunt, quàm celerri mè ſuccurratur. aliter, occurratur. ad At. 222 b, Vt quicq; ſuc currit, libet ſcribere. pro Pomp. 4 b, Luccullus ab eo bello diſcedit, huic qui ſuccurrat non ſatis eſt paratus. pro Sexto Roſc. 23 b, Licet omnia in me pericula impendeant, ſuccur- ram atq; ſubibo.
SVCCVS, ci. de Na. So a, Stirpes ex terra ſuccum trahunt. L. Maturitas. Item, Succus is quo alitur ex inteſtinis& aluo ſe cretus à reliquo cibo, permanat ad iecur per quaſdam ui- as,&c. de Diuinat. 83 a, Naribus humiferum duxere ex aere ſuccum. ad Attieum 65 a, Amiſimus, Pomponi, omnem non modò ſuccum ac ſanguinem, ſed etiam calorem& ſpeciem priſtinam ciuitatis. de Senect. 88 a, Vua& fucco terræ,& ca- lo re ſolis augeſcit. de Oraror. u17 a, Omnes tum retinebant illum Periclis ſuccum, ſed erant paulo uberiore filo.& Or. 204 a, Etſi non plurimi ſanguinis eſt, habeat ramen ſuccum aliquem oportet.&de Cl. 167 b, Suceus ille& ſanguis incor ruptus. de Or. ¹5 b, Calore quodam& ſucco ſuo.
SV CC V 88 V S. agitatio. Tuſcu. 185 b, Pedetentim ite, ne ſuc- cuſlu arripiat maior dolor. Poetæ.
SVCCVL A, læ. L. Hyades.
SVD O,ss. ſudore mano. de Or. 229 a, Cum ille diceret ſe ſine cauſa ſudare, Miaimè mirum, inquit. modò enim exiſti de balneis. item, Vides me ſudare iam dudum laborantem, quomodo ea tuear, quæ mihi tuenda ſunt. de Piuina. 100 b,
8 V. 132 8 Quid cum Cumis Apollo ſudauit?& 10 b, Yeorum ſimu- lachra ſudauiſſe. pro Seſt. 26 b, Sudandum eſt his pro com- munibus commodis.
SVD ORoru. pro Font. 276 b, Galli mylto eius ſudore ac la- bore ſub populi Romani imperium ceciderunt. de Ora. 143 a, Cum latus ei dicenti condoluiſſe,& multùm ſudorè con ſecutum eſſe audiebam. de Or. 107 b, Srylus ille ruus multi ſudoris. de Diui. 96 a, Herculis ſimulachrum multo ſudore manauit. de Diui. 120 b, Nec enim ſanguis, nec ſudor, niſt in corpore eſt. 3
SVDVM, di. ſerenum cœlum. Ep. 163 b, Horologium mittam & libros, ſi erit ſudum.
SVESOCO, ſai,, ſueui. conſueſco, aſſueſco. de Natur. 4% a, Has Græci ſtellas hyadas uocitare ſuerunt. Epiſtol. 249 a, Ate id quod ſueui, peto, me defendas,&c. Epiſtola. 866 b, Qui mihi cum ſueſcent libenter polliceri, reſponde- runt,&c.
SVESCA, ſcæ. opp. in Ant. 185, 192, 24 9.—
SVESSANVS. ad Br. 280 b, C. Naſennium municipẽ Sueſſa num tibi ita commendo, ur neminem diligentiùs.
SVETVS, a, um. aſſfuetus. At. 90 b, Omnes ſuis legibus& iudi cijs ſuetæ, ueœ&t ao‿ovouias adeptæ reuixerunt.
SVEVI orum. ad Atticum 226 a, Sueui, Francones,&c. aliter, Scæna. 4.
SVFFARRANEVS, nea, um. à farre factum nomen uidetur. ſignificat autem eum qui far non magna quidem copia, ſed exiguis& uilibus uecturis conuchit: id quod innutt, ſub,
præpoſfitio præpoſita, quę minuit. Cicero apud Pli. N.hiſt. lib.7. cap. 43, P. Ventidium mulionem caſtrenſem ſuffarra- neum uocat.
SVFFECTVS, a, um. ſubſtitutus. Ep. 66 a, Si Appij os habe- rem, in cuius locum ſuffectus ſum, tamen,&c.
SVEEFERO, Fr.. fero, perpetior, haurio. Ep. 50 a, Niſt hoc pe- ius ſit hęc ſufferre& perpeti.& pro Fon. 284 a, Victorię atq; imperij pœnas ſufferre. de N. deor. 76 b, Quam multas Piſi ſtrarus pœnas ſuſtulit. aliter, ſubſtulit. pro Ce. 394 a, Legis multa, quam ciues ſufferre non poterant. in Cat. 210 b, Vr improbus pœnam ſur ſceleris ſufferat. Antequam. ¹92 a, Mà lui inimicorum cupiditati quam reipublicę& legitimę au- toritati pœnas fufferre.
SVFFICIO, cz. ſatis ſum, ſatis habere, ſuppedito. in Ver. 261 b, Paucorum cupiditati tum cum obſiſtere non poterant, tamen ſufficere aliquo modo poterant: nunc uerò iam ade pta eſt non modèò reſiſtendi, ſed etiam ſuppeditandi pote- ſtas. in Sal. 264 a, Poſteaquam immenſæ gulæ impudiciſsi- mi corporis quæſtus ſufficere non potuit. in Anton. 16 3 b, Quanquam nec ſcribæ ſufficere, nec tabulæ nomina illo- rum capere potuerunt. pro Rab. P. 43 b, Saris habere. Si non ſaris habes explere, Gc.&, Quod illis eſſet ſaris. L. Satis. Suffici in locum alterius. L. Suffectus. pro Muren. 143 b, Nam ne ſufficiatur conſul, non timet.& 14 4 b, Vnus erit conſul in fufficiendo collega occupatus. Sufficere, in- ficere in Hortenfio, Sufficere lanam medicamentis qui- buſdam. 1
SVFFIG O, gi. afflzus. in Pif. 88 a, Si te& Gabinium cruci ſuffixos uiderem.
SVFFEIMENTVM, ü. odores incenſi. de L. 163 a, Nam etiam ſine illius ſuffimentis expiati ſumus.
SVFFLATVS, ta. inflatus. ad Heren. 27 a, Nam graui figu- ræ quæ laudanda eſt, propinqua eſt ea, quæ fugienda eſt, quæ rectè uidebitur appellari, ſi ſufflata nominabitur. Lo- quitur de graui figura dicendi, quam paulo poſt inflatam uocat.
SVEEO CO, 2. faucibus premo, animam intercludo, com- primo, uocem includo. pro Mur. 138 b, Qui gallum gallina- ceum fuffocauerit. t. 40 a, Conſilium primum eſt ſuffoca re urbem& Iraliam fame, deinde,&c. pro Rab. P. 130 b, Me dolor debilitat, includitq́; uocem.
SVEEFO DIO, ds. de Ar. 251 a, A Sext. Serano ſanctiſsima ſa- cella ſuffo ſſa, inæ dificata,&c. ſeimus.
SVFFRAGATIO, onis. eſt ipſa uoluntatum& animorum declaratio, quæ fit ſuffragijs. pro Do. 222 a, Facilis ſuffra ga- tio pro falute. pro Mil. 108 a, Hic fuffragationem conſula- tus perdidit. pro Mur. 133 b, Vrbana fuffragatio.& ibid. 4, Suffragatio militaris.& pro Plan. 26 2 a,& 26 8 a,& Epi. 149 a,& 20 b.
SVFEFRAGATOR, Oris. pro Mur. 127 a, Tua nobilitas po- pulo& ſuffragatoribus eſt obſcurior.& 3 4 b,& de Pe. 210. ſæpe.
SVFFERAGATORIVS,, um. quod fuffragijs declaratur, aut in ſuffragijs uerfatur. Qu. de Per. 209 a, Breuis& ſuffra- gatoria amicitia..
SVFFRAGIV M, gij. punctum, tabella, uoxv ſententia. de Le⸗ gibus 190 b, Suſtragia in magiſtraru mandando aut de reo
3 zudican-
—³‿ᷣ̃

at necturu anehid i da
r.
5 k da mmun. Cicero nüüi eatidium mulionem atatait
em ſadſütutus. Pp 66 3 hie 6 um ſuffectus em tma e ; erpetior, Aaurio. Epasg N re& perpeti.& pro Ton.Ae aJtäur. erre. de N. deor./6, me Ktulit. altter ſudſtuht. b Caganh Jeee non poterant in(n 6 m lui Keterus afferat. Mntcquan Supicitan quam wipadlez älczm adere. n ſum ſatis hadere ſuppeutäſt pichtati tum cum odbiũtennn a 4lnquo modo poterant. auncuim reüſtendh, ſed etiam ſuppedtas „Foſteaquam immenſc ulz imm us ſufhcert non potut in tumt Enba ſuccere, nectadale temu nerunt. pro Rab.P.bSmsda ſere, Kc.&, Wod ills iftanl Mecrius. L. Kaffectus. Dro Narah tae cooful, non timet. Kuidut ando collega occupatm. ichmt afe, Sumccte länam necianci;
Stus. in P. 1Ia te 662 3
odotes inceuſidʒ 1 6, ReA encis er aati ſumus. . ad Heren. Ni dngas
act, prepiaqua ch„ de er. rur pdlnsiuſtanu v ahg eüeseno m glhsd, dludo. pro Mar. 79 50 and1” „. 1454 Confiump— 19 e. me dende S. amne e vacem. aiu nclu ες 8 Pnei 4eAn 15 n„ 9ue Kw Kimu u seens onenm i 0.☛ eſtipia 1a fadl 9 8t vtneecüf e 4b A ſaftragt h
0Mur. do Plan.614
tur2 S, R. pKurior. 4„ctodbl
doridas 3
1329
S8 V
iudicando,&c. palàm ferre melius eſſet.& 193 a, Nihil eſt in ſuffragijs uoce melius. in Piſ. 80 a, Me uniuerſa ciuitas non prius tabella, quàm uoce priorem ccnſulem declarauit. Offic. 37 b, Quis eſt, qui cum contra me ferebatur, inijſſe ſe ſuffragium confiteaturè Item ibidem, Ferre ſuffragium de
ſalure alicuius. Item, Occulta de honore ſuffragia. contra
Rull. 66 b, Itaque me non extrema tribus ſuffragiorum, ſed Primi illi ueſtri conuerſus: non ſingulæ uoces præconum, ſed una uoce uniuerſus populus conſulem declarauit. in Verrem, 13 4 a, Cùm ſuffragijs tres ex tribus generibus crea-
ti ſunt, res reuocatur ad ſortem. Attic. 1 b, Videtur in ſuffra-
gijs multum poſſe Galba. contra Rul. 69 b, Vt unuſquiſque
ſtudio& ſuffragio ſuo uiam ſibi ad beneficium impetran-
dum munire poſsit.& ibidem, Priuare populum ſuffragijs.
& ad Heren. ↄ b, Quæ capiunt ſuffragia populi. pro Muren.
135 b, Confuſionem ſuffragiorum flagitaſti. in Anton. 168 b, Tum uerò adhibes magiſtrum ſuffragio tuo& compoto- rum tuorum rhetorem. Poſtquam. 20 ⅝ a, Iiſdem operis ſuf- fragium ferentibus.& Epiſtol. i8i b, Ego te ſuffragium tu- liſſe audiui.& pro Doômo, 222 b, Perditos homines de capi- te alicuius ſuffragium ferre. Epiſtol. 250 a, Fieri conſulem cunctis ſuffragijs. proô Planc. 262 a, Suffragia per tabulam fieri ſolita. Item, Itaque refert ut uniuerſus populus in cam Ppo Martio ſuffrag’ am de re Clodij ferat. in Anton. 234 a, Populus Romanus Craſſo bellum gerendum dedit: id eſt, ſuffragijs detulit.
SVFFRAGO R, dris. ſi uffragiũ fero, faueo.)(Aduerſor, refra-
gor. in Verr. 272 b, Cui legi ueſtra dignitas uehementer ad- uerſatur, ei inſignis iſtius impudentia maximè ſuffragatur. de Le. 156 a, Mihi uideris fratrem laudando ſuffragari tibi. & in Ver. 8 a, Hortenſius tibi ſuffragatur: id eſt, auxilio eſt. At. 279 a, Nec deſtiti accuſare eius neceſſarios, qut eius cu- piditati ſuffragari uidebantur. pro Muren. 141 a, Quorum ſuffragium tenue eſt, ſi ut ſuffragantur, nihil ualent graria. Pro Pla. 259 a, Ei meorum temporum memoriam ſuffraga- ri uidebam. pro Pl. 262 b, Sed uide ne hæc ipſa, quæ diſpicis, huic ſuffragata ſint. Qu. de Pet. Conſ. 209 a, Nemò ab igno- tis hominibus nullis fuffragantibus meritis honore affici-
tur. Epi. 16° b, Suffragari laudibus cuiuſpiam.& 195 a, Epi.
146a, Fortuna ſuffragante uideris res maximas conſecutus.
& 147 b, Suffragari pro aliquo. L. Suffragatio. Offic. 28 a,
Domus ſuffragata domino nouo homini ad conſulatum putabatur.
SVFFRINGO gi. frango, perfringo. pro Seſt. 27 b, Si canes
355..— luce latrent, opinor ijs crura ſuffringantur.
SVFFVSV S, a, um. reſperſus, perfuſus. de Natu. deor. 37 a, Ae-
quabili calore ſuffuſus æther. Tuſcu. 152 a, Sanguis ſuffuſus cordi. Ep. 16 a, Noui animum tuum, tum mihi amiciſs imũ, tum nulla in cæteros maleuolentia ſuffuſum.
SVGGER O, rb. ſubijcio. de Orato. 129 a, Singulis generibus
cauſarum argumentorum copiam ſuggerunt.& 139 a, de Na. deor. 4 b, Atq; huic ſententiæ rationes ſuggerit. Sugge rere uel ſubijcere aliquid cuipiam. L. Subijcio. de Fini. 74 a, Si memoria defecerit, tuum eſt ut ſuggeras. de Inuent. 43 a, Cur tu his rebus ſumptus ſuggeris?de Or. u8 b, Ambiguum explicatur, cùm ea uerba quæ deſunt, ſuggeſta ſunt. in Ant. 173 a, Suggerebantur etiam ſæpe damna aleatoria.
SVGGESTV M, ſtz. roſtra, locus concionum, qui rectè con-
cio etiam dicitur: alij authores plerique pulpitum uocant. de Diu. 106 a, Neq; illud ſuggeſtum, in quo cauſam dixerit, aſcendenti ſignum ullum datum,&c. Tuſcula. quæſt. 236 b, Idemqꝗue cum in communibus ſuggeſtis conſiſtere non au- deret, concionari ex turri alta ſolebat.
SVGO, gis. haurio, idque labris& ore, ut qui lac è mammis
hauriunt. de Nat. deor. 50 a, Animalia alia ſugunt, alia uo- rant, alia mandunt. Tuſ. q. 19 0 b, Errorem cum lacte nutri- cis ſuximus.
SVI ſbi. Att. 294 a, Nicias uehementer ſua ſui memoria dele-
tatur. de Fi. 86 a, Item omnibus menſis dent ad eorum epu las, qui unà ſecum philoſophati ſfint, ut& ſui& Metrodori memoria colatur. in Cat. un a, Vterq; pro ſui dignitate& Pro rerum magnitudine in ſumma ſeueritate uerſatur. de Vniuerſ. 203 a, Imitantes genitorem& effectorem ſui. pro Syll. 181 a, Hos'ne tales uiros, tam cupidos ſui perire uoluit? de Vni. 195% a, Ita ſe ipſe conſumptione& ſenio alebat ſui.
Atti. 152 a, Nihil malo quàm& me mei ſimilem eſſe,& illos
ſui.& Orat. 208% a, Commendatio ſui. de Nat. 16 b, Natura
quaſi ſui lena. Tuſ. q.240 a, Dionyfius alterum interfici iuſſ ſit, quia uiã demonſtrauiſſet interimendi ſui:id eſt, ſui Dio-
nyſij. de Cl. 173% b, Præſertim cum ille Quint. Scæuolam ſibi prætuliſſet: id eſt, Fannio. Orat. 206 a, Ne ipſe quidem mihi perſuaſiſſet, ut ſe dimitterem. pro Quint. 4 b, Teſtificantur iſti P. Quintium non ſtetiſſe,& ſe ſtetiſſe. pro Mil. 115½ b, Ta- men quotieſcunq; uellet quis hoc in genere ſe rem iudica-
8 V 1 1330 tam referre, poſſe uoluerunt. ad Atti. z21 a,& 320 b, Cum ad illum ſcribas nihil te recordari de ſe, de epiſtolis illis, quas, &c. Atti. 248 a, Cum ſibi negocium daret Antonius, ut eum dictatorem efficeret:iĩd eſt, ſe. ad Att. 283 b, Quod ad te ſcri- pſeram, ut cum Camillo communicares, de eo Camillus mihi ſcripſerit, te cum eo locutum: id eſt, ſecum. ad Att. 2 40 b, L. Cæſar ut ueniam ad ſe rogat in nemus, aut ſcribã quò
ſe uenire uelim. pro Lig. 138 a, Atq hæc propterea de me di- xi, ut mihi Tubero, cum de ſe eadem dicerem, ignoſceret. Pro Lig. 143 a, Non ſolùm fibi ipſos, ſed etiam reip. condo- naueris. Tuſ. q. 239 b, Dionyſius inſtituit, ut filiæ barbam ſi- bi& capillum adurerent. Antequam. 192 b, Qui chariſsimã ueſtram procreationem ſibi eſſe duxit:id eſt, ſuam. Tuſ. qu. 187 b, Sin erit ille gemitus flebilis ei qui ſe dederit, uix eum uirum dixerint: id eſt, gemitum. de Fi. 130 a, Bonus pater in- telligit omnes æquè filios ſe attingere, ad ſeq́; pertinere: id eſt, ſe patrem. At. 55 a, Sui pro ei. de Ar, 249 b, Id monſtrum
ſibi ipſum eſt. SVI CVS. de Diui. n a, Cùm terra araretur,& ſulcus altius
eſſet impreſſus.
SVLM O, nis. Ouidij patria. At.129 a. SVM,es. conſto, ualeo, ad precium relata. Par. 125 a, b, Vt quiſq;
quod plurimi eſt poſsidet, ita ditiſsimus habendus eſt. att. 121 a, Scio quanti reipublicæ ſit. Off. 0 b, Vt commodius pu tarent numerari ſibi quod tanti eſſet, quàm ſuum recupera re. in Ver. i92 a, In nullo loco frumentum tanti fuit, quanti iſta æſtimauit. in Verr. 191 b, Quanti Epheſi ſit frumentum, tantum dare in Phrygia. in Ver. 19r a, Cum in Sicilia H- S.II. tritici mõodius eſſet.& ibid. Quanti frumentum eſſet.& 187 a, Quanti erat in Sicilia triticum. pro Sext. Roſc."9 a, Bona huius quæ ſunt ſexagies, duobus millibus nummùm ſeſe emiſſe dicit Chryſogonus. pro Quin. Roſc. 50 b, Ager nunc multo pluris eſt, quàm tunc fuit. pro Roſc. 49 b, Is ex qua parte erat, Fannij non erat H-S. LIII. ex qua parte erat Ro- ſcij, amplius erat H-S. CCC. LIII.& ibi. Alter CCCLIII. quod ſit in ſocietatẽ affert. Off. 70 b, Emere denario quod ſit mille denariũm. Ep. 102 a, Audio Treuiros capitales eſſe,
mallem auro, argento, ære eſſent.
ESS E. pro uerſari,& manere, uel habitare. At. 124 b, Eſſe cum
aliquo. Item, Dixit etiam aliaà quædam de ſeruulis ſuis, qua re nobiſcum eſſe non poſſet, morem geſsi, dimiſi à me. de Cl. 19 a, Eram cum Stoico Diodoro, qui cum habitauiſſert apud me, cumq́; uixiſſet, nuper eſt mortuus domi meæ. Ep.
57 b, Amplector eius familiariſsimos qui me admodum di-
ligunt, multum que mecum ſunt.& 77 a, Tamen erat nemo qui cum eſſem libentus quàm tecum,& pauci quibus cum eſſem æquè libenter.& ibi. Ponere diem cum aliquo. Ep. 53 a, Nônne mauis ſine periculo domi tuæ eſſe, quàm cum pe- riculo alienæ. Epiſt. 22 a, Cùm Athenis decem ipſos fuiſſem dies:& 86 b, Vt eſſes in Sicilia, quoad uelles. Quin. Fr. zoz a, Plato Midam Sardianus; Epicureus, qui Athenis ſolet eſſe multum. de Aruſ. 24 0 b, Si eſſetis uerſaremini q́; nobiſcum. de Or. uu a, Vos oro uthic ſitis hodie. in Ver. 254 b, In publi- co eſſe non audet.& 1²⁰0 a, Non licet mihi eſſe Romæ.
ESSE aliquid alicui cumaliquo, pro accidere uel negocium
habere. pro Qui. 4 b, Alicui cum aliquv familiaritatem uel ſocietatẽ eſſe. in Ant. 175 a, Mihi cum illa poſthac nihil erit. de Di. 103 a, Cum ita ſolutus eſt animus, ut ei planè ſit cum corpore. in Verr. u3 a, Quæfuit à Gallis quid ſibi eſſet cum his. pro Cl. 54 a, Quid huic cum Habitotnihil. in An. 226 b, Cum Vatinij legionibus quiderat Antonio?At. ¹90 b, Mihi ante ædilitatem nihil erat cum Cornificio.
ESSEcum genitiuo, pro pertineie, uel officium, rem opusue
eſſe. Tuſ. 2u1 a, Libidinem laudare cuius eſt libidinis?& ibi. Aegritudiné laudare,&c. quorum eſt tandẽ philoſophorũ? pro Cl. i8 b, Non eſt noſtri ingenij, ieſtri auxilij eſt iudices, huic ſubuenire. Att. 24 7 a, Meus diſceſſus deſperationis eſt, nõ legationis. Q. F. 194 b, Eſt eius quxalijs præſit, eo rũ qui- bus præſit cõmodis utilitatiq́, ſeruire. ꝓro Poôm. 7 a, Erit igi tur humanitatis ac ſapientiæ ueſtræ prohibere,&c. uidere, &c. Oct. 329 b, M. Antonius uir ſapientis conſilij fuit. de Cl. 188 b, Cuius penes quos laus adhuc fuit, nõ fuit ratiõis aur ſcientiæ, ſed quaſi bonæ conſuetudinis. ad Atti. 275 a, Nihil mihi minus hominis uidetur eſſe quàm,&c. de Orat. u16 b, Clamare contrà quàm deceat, hominis eſt impudentis.& ibid. Quorum alterum diuinitatis mihi cuiuſdam uidetur, alterum humanitatis. in Verr. 207 a, Eſt boni iudicis facere coniecturam,&c. de Fi. 102 a, Eſt hominis ingenui, uelle,&c. ad At. 139 a, Boni ciuis& uiri puto, quouis ſupplicio affici, quàm,&c. Or. 103 b, Muſicam Philoſophi non eſſe. At. 193 a, Fortis ęgroti eſt accipere medicinam. pro Rab. Poſth. 124 b, Hic iam iudices ueſtri conſilij res eſt, noſtrę ſapientię, quod deceat,&c. Or. 203 a, Magni igitur iudicij& ſummæ faculta tis eſſe debebit moderator ille huius tripartitæ uarietatis. Kk 3 Ep.7 a,

1331 8 V Ep.7 a, Eſt& tuæ& noſtri imperij dignitatis,&c. Of. 197 a, Suſcipere tantam rem uix arbitrabar eſſe eius, qui,&e. de Fi. 86 a, Hac non eius erat,&c. Ep. 71 b, Statui noſtræ neceſsi tudinis eſſe,&c.& 7 b, Non eſt iam grauitatis ac ſapientiæ tuæ. Ep. 52 a, Magnę eſt deliberationis, quæ ratio fit ineun- da nobis quieſcendi. pro Mur. 143 b, Tuum eſt Cato uidere, &c. Attic. 195 b, Fuit meum quondam rempublicam regere. pro Corn. ↄrb, Non enim meum dicere contra ius,&c. Att. 161 b, Sed tu id quanti æſtimes, tuum judicium eſt. At. 265 b, Tota poteſtas eius rei tua eſt.& ibi. a, Conſules quorum& lege& 8. C. cognitio& iudicium fuit. de Fi. ↄ3 a, Erat enim ſi cuiuſquam, certè tuum. Tuum conſfilium eſt uel tui conſi lij. L. Conſilium.
ESSE cum datiuo. de Cl. 273 a, Hæc res P. Africano uitupera-
„ tioni fuit. in V. 239 a, Hæc res erit tibi crimini uel inuidiæ. At. 86 b, Poſtrema tua pagina mihi magnæ moleſtiæ fuit. in V. 177 b. Hæ pecuniæ tibi fraudi& damnationi eſſe debent. in V. 166 b, Sicilia tibi prædæ& quæſtui fuit. Of. 28 a, Aliter ampla domus dedecori domino ſæpe fit. At. 23 6 b, Clemen riam Cæſari malo fuiſſe. ad Heren. 7 a, Hoc alijs quoq; bo- no fuit. pro Sext. Roſc. 20 b, Quibus occidi Roſcium bono fuit. de Inuent. 54 a, Quæ ſigno ſunt omnia, ratione mundũ adminiſtrari. de Cl. 168 a, Iam tum erat honos eloquentiæ.
ESSFEcum ablatiuo, idq́; fine præpofitione. de Di. 89 b, Ora- culum illud nunc minore gloria eſt.& ibi. Sic cum in tanta gloria non fuiſſet. de Orato. ui b, Annibalis nomen magna erat apud omnes gloria. Qu. Fr. 302 b, Cum ſpe ſum maxi- ma, tum etiam maiore animo. pro Qu. Roſ. 49 a, Hic capite & ſupercilijs ſemper eſt raſis. Epiſt. 5 a, Qua in re fingulari ſum fato. Att. 26 b, Mira ſum alacritate ad litigandum. Epi. 262 a, Incredibili ſum ſolicitudine.& Ii b, Sum magno do- lore. de Ora. 124 a, Qua nos indulgentia in liberos noſtros eſſe debemts? Epi. 234 a, Eſſe mirifico ſtudio in aliquem.& 34 a, Eſſe bono animo inter ſe. Ep. 254 b, Spero homines in- tellecturos quanto ſit omnibus odio crudelitas,& quànto amori probitas& clementia. Ep. 93 b, Tu qui coniunctiſsi ma fuiſti mecum& ſententia& uoluntate. Ora. 216 a. Tro- chæus eodem ſpacio eſt, quo choræus. Orat. 215 b, ambum nimis è uulgari eſſe ſermone.
ESSE cum ablatiuo,& præpoſitione in. de Am. u¹ b, Diutius in hoc deſiderio eſſe non poſſum. in Anton. 167 b, Magna in moleſtia ſum. At. 178 a, In eadem ſum uoluntare. in Ver. 231 b, Cum diurius in eo negocio curaq́; fueram, ad Carpina- tium reuerteb ar. pro Syl. 74 a, Si hic eſſet in eodem ſcelere. in Verr. 202 a, Non modò ipſum in ære alieno nullo, ſed in ſuis numis multos eſſe, ſemperq́; fuiſſe. in Verr. 2 00 a, b. Eſſe in amore atq; delicijs alicui. At. 372a, Eſſe in ſumma infamia ſceleris. Att. 127 a, In eadem opinione fui, qua cęteri omnes, te,&c. de D. 87 a, Cum uicini omnes ad unum de rebus ſuis
referrrent, erat in magno nomine& glona. de EFin. 97 a, Ti-
mere, morere, in libidine eſſe, peccatum eſt etiam ſine affe- u. de Fi. 97 b. Eſſe in principibus. pro Sęx. Roſ. z1 a, In ege- ſtate,& in inſidijs uerſari. Epiſt. ↄ1 b, Eſſe in decurionibus. Ep. 88 b, Quod eſt uno te, quæ ſunt in fortuna. Eſſe in uitio aut uirtute. L. In.& locis ſuis.
ESSE uarijs modis uſurpatũ, pro exiſtere, conſtare, extare, ha beri, numerari, cadere, cõſiſtere,&c. de Or. 123 a, Omn quod elo quimur fit, ut id aut eſſe dicanus, aut non eſſe. p. 222 b, Definitionum autem duoſhat genera prima: unũ earum rerum quæ funt, alterum earun quæ intelligunrur. Eſſe ea
. 2.,„. dico, quæ cerni tangiq́; poſſuat,&c. non eſſe rurſus ea dico, quæ tangi demonſtrariuenon poſſunt, cerni tamen animo
intelligi poſſunt,&c. d O Talem uerd exiſtere atq; intelligi poſſunt,&c. de Ora. 10o a, alem uerò exiſtere eloquentiam, qualis fuerſt in Craſſo, non potuiſſe confir- mo. Poſtquam. z01 b, Cr. Pompeius uir omnium qui ſunt, fuerunt, erunt, uirtute princeps. de Orato. 132 b, Sæpe etiam uerſus interponitur, uel ut eſt, uel paululum immutatus. in Ant. 153 a, Quæ credo eis fuiſſe flitura communia. Qui. Pra. 317 a, Plus unus fuerit Cato, quàm omnes leges. Epiſt. 25 a 2. ⸗ 5* 2 8 2 Iam me pomp eij totum eſſé ſcis. pro Quin. Roſ. a b, Quod Bnintfe ſoserahe eſſet. Item, Quod ſuæ partis eſſet. Epiſt. 335 a, Eſſe magni apud aliquem. Ep. 252 b, Magni mihi erüt litere wer in Ver. 34 4. b, Fuit iſta reſponfio quondam. Atti. 13 1 Eriden nolne Tuſ. qu. 233 a, Eſt ubi id iſto modo
ualet. a ren. 3 1 eren. 32 b, Eſt cum non eſt ſatius. Epi. 234 a, Tutò
eſſe,& Eſſe cum telo. At. 38 b, de Ora. 134 a, Quid tibi eſt iſta
mulierfuxor. Orat. 198 a, Ab ijs qui dicendi numerabantur magiſtri. de Opt. 242 b, Omnes qui Atrtici numerantur. pro . Mil. u b, Si minus fortiſsimi uiri uirtus ciuibus grata acci- diſſet. At. 96 b, Sed nunciant melius eſſe ei. Att. 128 b Ecquæ . E 2 2† 5 7 1₰— 2.. pacifica perſona deſideretur, an in bellatore fint omnia. At 186 a, Ne niuam mi Attice, fi mihi non modò Tuſculanum Hiearn 8 18b g- ſe 68 4; 8 5. ubi erke 18 lib enter, ſed ᷣνᷣνι σᷣ tantl ſunt, ut ſine te fim totos dies. Quint, Frat. 29 a, Eſfe quoct heri lim totos dies. Quint, Frat. 29r a, Effe quocunq; ueneris
8 V 12 22 & publicè& priuatè maximam Iætitiam. O. i6 a, a quam hæe quidem res non ſolàm ex domeſtica eſt ratione. attingit enim& bellicum,&c. 2
SVMM A, mæ. caput, genus, conſtitutio, numerus. de Orator. 123 a, Veräne ſumma ſit uniuſcuiuſq; rationis.& 12: a, Com- munes rerum& generum ſummææ. de Finib. uz b, Circum- ſpectis rebus omnibus rationibusque ſubductis, ſummam feci cogitationum mearum omnium. Epiſto. 12 b, Of. 12 b Addendo deducendoque uidere, quæ reliqui ſumma fiat. Atri. 83 a, Sub ducamus ſummam. ad Heren. z a, Si ſummam cauf breuiter opponemus. de Inuent. 48 b, Summam alicu ius rei dicere, non partes eius perſequi. pro Quin. Roſ. 45 b, Nöõ refert parua nomina in codicem, imò omnes ſummas. in Piſ. 98 a, Quid auaritiæ, quæ criminibus infinitis impli- cata eſt, ſummam nunc explicem? generatim ea, quæ magis nota funt, dicam. in Anton. 166 b, Sed tamen hæc eſt ſumma conclufionis meæ. Quint. Fra. 328 a, Et in omni ſumma me ad ocium conuerto. de Som. 127 a, Cùm hi duo numeri na- turali circuitu ſummam tibi fatalem confecerint. con. Rul. 79 a, Cum ſummam tantæ pecuniæ nullo teſte ſibi ipſe ex ſua uoluntate confecifſer. in Verr. 165 b,& 166 a, Remittere alicui de ſumma, uel de capite. Atti. in a, Reliqua patebant, & cum Terentiæ ſumma congruebant. ad Attic. 110 a, Sed etiam ad ſummam profectum aliquid puto. Atric. 168 b, At ille perpauca locutus, hanc ſummam habuit orationis, ut ſibi ignoſcerem, ſe,&c. pro Quin. b, In hoc ſumma iudici cauſaque tota tonſiſtit. pro Sex. Roſ.33 b, Qui ſùmmam re- rum adminiſtrat: id eſt, imperator. Epiſtol. 15§§ b, Illud cer- tè caui, ne reipublicæ ſumma fallatur. I. C. 121 b, Equites, quĩ uobis fummam ordinis confilijque concedunt. ad Brut. or a, Voluntas mea de ſumma reipublicæ ſemper eadem fuit, quæ tua. pro Cluent. 36 a, Cùm ipſa pecunia quæ Staleno data eſt numero ac ſumma ſua, nonm odò quanra fuerit, ſed etiam ad quam rem data fuerit, oſtendat. de Legi. 173 a, Leges autem àme edentur non perfectæ, nam hoc eſſet in- finitum, ſed ipſæ ſummæ rerum ac ſententiæ. pro R. P. 127 b, Neſcio utrum acceſsionem decumę centeſima, an deceſsio- nem de ſumma fecerit. pro Lig. 141 b, Quiequid dixi ad unã ſummam referri uolo, uel humanitatis, u elclementiæ, uel miſericordiæ tuæ.
AD SVMMAMDin ſumma. id eſt, breuiter, uno uerbo, ut uno uerbo dicam, ne plura, ne te uel nos pluribus teneam, ne diutius teneam, ne multa, ne multis, quid multat ne longus ſim, ne longum ſit, ne longum faciam, quid quæris? Att. 222 a, Ad ſummam dic M. Tulli,&c. Officiorum 30 a, Ad ſum- mam neagam de ſingulis, Sec.& de Finib. u b, Epiſtol. 238 a, Ad ſummam forti animo ſitis. Quint. Frat. 317 a, In ſum- ma quatuor ſententijs ſenatores& equites damnarunt. Atticum 21 a, Summa autem, Afranium cum magnis copijs aduentarc. Artic. 158 a, Iurabat ad ſummam amiciſsimum mihi Gaſarem eſſe debere. Articum 222 b, Ad ſummam non poſſunt iſtęc ſic abire. At. 237 b. Deinde ad ſummam arbitrũ me ſtatuebat, non modò huius rei, ſed totius conſulatus-
SVMMANV S, ni. Orcus, Pluto. de D. 83 b, lib..
SVMMARNIV S, 4, um. Attic. 155 a, Niſi fortè iſte ſum marius ei poreſtperſuadere, ut,&c. aliter, Summanus:id eſt, Cæſar. Ego uerò Nummarius, lego: ut is intelligatur quem eadem epiſtola paulò antè, Emptum pacificatorem appellauit.
SVMMA TIM. aceruatim, breuiter. de Finibus 133 a, Summa tim hæc erant de corpore animo que dicenda. ad Herenni- um 3 a, Si ſummatim, non particulatim narrabimus. Atti- cum 79 b, Itaque ſubſedi in uia, dum hæc quæ longiorem orationem deſiderant, ſummatim tibi perſcriberem. de Or- 131 b,& pro Cluen. 131 b, Nunc exponemus genera ipſa ſum matim. de Orator. 107,& 122 b, Ius ciuile ſummatim percipi ſine doctrina poteſt. Epiſt. 161 a, A me pauca cognoſces,& ea ſummatim..
SVMM E. maximè, ſummopere. de Or. 136 a, Hoc me ſolici citare fummè ſolet.& pro Qu. 12 b, Sicut tu ſemper ſummꝰ concupiſti.& Epiſt. 52² b,& pro Qui. 14 a, Ab aliquo petere ſummè,& contendere, ut faciat aliquid.
SVMMERGO, gt. demergo, deprimo. de D. 95 b, Summer- ſus equus uoraginibus non extitit.
SVMMISSEremiſsè, demiſsè. de Or. r28 b, Breuiter& ſum mifsè dicere. de Or. 126 b, Aliàs contentius, aliàs ſummiſsi- us dicere. pro Pl. 261 a, Summiſfsè ſupplicare alicui. Off. i8 b, Tanto ſummiſsius nos geramus.
SVM MIS,SIO, onis. remifbio.)(. Elatio. Top. 227 a, Parium comparatio nec elationem habet, nec ſummiſsionem. Ora- 204 b, Summiſsio orationis. Offi. 29 b, Contentio uocis.) 6 Summiſsio uocis.
SVMMISSVS, 4, um. remiſſus, iectus, leuirer.)(. Se efferens. Offic. 25 a, pari iure cum ciuibus uiuere, neq; ſummiſſu
ſuppreſſus, humilis, abie- Oportet æquo&& m& abiectum,
nequa

v
muneon.. tuni dnun 4 4 . erd. de.
tectum aliguid pua a hanc tumm am uit
imperuuor Epü
Rol Wh,h. marfällemr 1Cm e s un contilijcue concedum. an 3
148
e Crin zd hhacſinung Peo Ler Noſzgh Cuitnang
8 3
mma reipudlicx ſempereaiin 1s Chmipſeecm⸗ dn denni.
mma ſaa, non modh n ata fuerit oſtendat delan,
atur non perfectæ nam occſtu 2= rerum ac ſententi pw. AS dem decume centeima un tetti. pro Lig.iai, Qicquddndn uelhumanitatis uchclemaisd
2. id et breuiter,unouerdqu 4, ne te uel nos plunbusteem
alta ne multis,quid multanehr
ongum faciam, quid quem'ltu Tulh, Kc. Ofciorum a 3il.
11s, Kc.& de Finid ngb Ppiudt nimo fitis. Quint. Int. mabin ſenatores& equites damn.
autem, Afranium cum megöſ 3 lurabat ad ſummam mnicit dere Articum und Ad Sneaa N. b Deinde ad ſunmmanmht
45 Ruius rei ſedh roriusen „ NAuto. deD. 131b
4, zee ric.1*, Niü ſoneitd chcu
&c. ahter, zummanusidehenn
3 makl 8 lego:ut s ntelligenkqunn
20 uou
renis
1 „
5
1333
S
7.
8
neque ſe efferentem. Orator. 263 b, Summiſſus& humilis, conſuetudinem imirans, de Orat. 125 a, Oratio placida, ſum
miſſa, leuis.)((Fortis, acris, uehemens.&*2 a, Intenta. Ora.
199 a, Summiſs ius à primo dicere, deinde preſsius, pôſt au- dacius exultare. G“ VMMITTO, ummittis. ſucceſſorem mitto, ſupprimo, ſubij cio. in Ver. 97 b, Iſte ad pupillę matrem ſummittebart.& 162 b, Summittebat iſte Timarchidem, qui moneret,&cc. pro Planc. 264 a, Appellaui populum, tribubus ſummiſi me& ſupplicaui. de Clar. 166 b, Tibi ætas noſtra cedit, faſcesque ſummittit. in V. 62 a, Aliquantum remittere ex eo quod fa- cere poſsis,& multum ſummittere.& de Orat. 152 a, Sum- mitrere aliquid. Epi. 169 a, Summittere animum periculo. de Pro. 70 b, Huic uos non ſummittetis?& Epi. 156 a, Sum- mittere exercitus aliqudò. VMMOPERE. ſumméè, maximopere. de In. 48 b, Que ſum mopere uitare oportebit. de Inu. 62 b, Cùm puerorum for mas ſummo hic opere miraretrur.
8
8 VMMOTVS, a, um. pro Flac. Summota concione.
S
8
VMMOVE O, es. pro Qu.) b, Et interea noſtros aduocatos
iubet acerrimè ſummoueri. pro Seſt. 30 a, Magnitudini pœ næ maleficio improbos ſummoueri. de Le. 163 b, Academiã placere cupio, ſummoueri non audeo.— VMMVS, ſumma, ſummum. ampliſsimus, perfectus, ſngula- ris, incredibilis, unicus, in quo omnia ſumma ſunt.)(.Infi- mus. de Or. 108 b, Si homines non eruditi ſummã eſſent pru dentiam atq; incredibilem eloquentiam conſecuti. Tuſcu. 184 b, Summum eſt quo nihil ſit ſuperius. de Cl. 19 2 b, Sum- mus& ſingularis uir. pro Pom. a, Summus atq; perfectus imperator. Atti. 127 b, Nihil niſi ſumma ratione facere.& ꝓ Qu. 10 a, Summa ſanctimonia. de Or. 8 5 b, Summi homines
ac ſummis ingenijs præditi. Epi. 226 a, Summa hyeme. Epi.
13 b, Qui& ſumma uoluntate ceſſerit,& egregia animi ala- critate abfuerit. pro Plan. 273 a, Vt etiam ſumma reſp. mihi donata füerit gerenda. pro Plan. 262 b, Is qui eſt in ſumma ſacra uia. de Diui. 90 b, Alexander eam buculam in ſummo columnæ collo cauit. de Diuin. 87 a, Bacillum incuruum& leuiter à ſummo inflexum. de Fin. 199 a, Summum aquæ.)(. Profundum aquæ. de Orat. 104 a, Summum bonum in ani- mone ſit, an in corpore, uirture an uoluptate definiarur. de Leg. i67 b, Summum bonum eſt, ex natura uiuere: id eſt, ui- ta modica& apta uirtute perfrui, aut naturam ſequi,& eius quaſi lege uiuere: id eſt,&c. de Fin. 68 a, Ariſtoteles uirtutis uſum cum perfecta uitæ proſperitate coniunxit. de Am. 99 b, Diuitias alij præponunt, bonam alij ualetu dinem, alij po tentiam, alij honores, multi etiam uoluptates: belluarum hoc poſtremum eſt:id eſt, illa autẽ ſuperiora, caduca& in-
certa. de Le. 266 b, Finis bonorum quò referuntur,& cuius
cauſa facienda ſunt omnia. Off.;9 a, Quod honeſtum ſit, id eſſe aut ſolum aut ſummum bonum. I. P. 88 b, Qui mala do lore, bona uoluptate definiunt. de Fi. 163 b, Epicurei omnia quæ ſequantur in uita, quæ; fugiant, uoluptarib.& dolo- ribus ponderantes.& Off. 76 a, Epicurus bona uoluptate terminauit, mala dolore.& ibi. Epicurus ponit ſummũ bo- num in uoluptate. Off. 75 b, Cyrenaici omne bonũ in uolu-
ptate poſuerunt. Aca. 32 b, Herillus in cognitione& ſcien-
35. H tia ſummna bonum ponit. de Am. in b, Summũ naturæ bo
num. Tuſ. 245 a, Opiniones de ſummo bono. I. A. 160 b, Cũ Aſummis, medijs, infimis, cũ deniq; ab uniuerſis hoc idem fit. de L. 198 a, Omnia infima ſummis paria fecit.
AD ſummum, uel ſummum. pro quo inepti dicũt, ad plus. ad At.
210 a, Expectabam hodie, aut ad ſummum cras ab eo tabel larios. Epi. 13 a,& 234, Bis terũe ad ſummum. pro Qu. 14 b, Biduo aut ad ſummum triduo,&c. Epi. 77 a, Excepto uno, aut ad ſummum altero. pro Mil. 10 3 b, Quatuor, ad ſummũ quinq;. pro Mil. 106 a, Triduo, ad ſummum quatriduo. Att. 201 b, Scies igitur cras, ſummum, perendie. in V. 134 b, Exi- munt unum diem, aut ſummum, biduum ex menſe.& 191 a, H-= S. II. ſummúùm H-S. ternis.
SVMMVT O, as. commuto. Ora. 205a, Summutantur uerba
pro uerbis.& 212 a. L. Hypallage.
SVM O, mis. aſſumo, arrogo, attribuo, aſciſco. de Clar. ora. 172
a, Tu qui à Nęuio uel ſumpſiſti multa, ſi fateris: uel ſi negas, ſurripuiſti. de Leg. 157 a, Sume ad häãcrem tempus, quæ,&c.
de In. 55 b, Ducere, ſumere, trahere ſuſpicionem ex aliqua re.
in Vat. 34 b, Suniere inimicitias. ad Atr. 277 a,Sumere aliqus
iudicem. ad Attic. 262 b, Hoc pro beneuolentia noſtra mihi ſumpſi, ut id àte peterem, quod,&c. Epiſtol. 98 a, Vide quid mihi ſumpſerim. Epiſtol. 222 b, Sumpſi hoc mihi, ut ſcribe- rem,&c. pro Planc. 2599 a, Mihi non ſumo tantùm iudices, ne que arrogo) ut,&c. pro Syl. 183 b, Quid ergo? hoc tibi ſumis, dicet fortaſſe quiſpiam, Scc. ego uerò nihil mihi aſſumo. ad Brut. 90 b, Cum mihi tantum ſumpſerim, ut gubernacula reipublicæ prehlenderem. de Orato. 8 b, Quod uerò in ex-
88 3334 trema oratione quaſi tuo iure ſumpſiſti, oratorem,&c. pro Sext. Roſc. 34 b, Vnum hoc ſumo, quod mihi res manifeſta dat. de Fin. u⁷ b, Sumere res non conceſſas,& ex illis effice- re quod uelis. Academ. iu b, Quæ autem ſümunt ut conclu- dant, id quod uolunt. de Diuinat. 130 a, Sed cum bis ſum- pſit quod uoluit, id tamen aſſumit, quod cõcedi nullo mo- do poteſt. de Diuinat. 130 a, Hoc uos dialectici non facitis, nec ſolum ea non ſumitis ad concludendum, quæ ab omni bus concedantur: ſed ea ſumitis, quibus conceſsis, nihilo magis efficiatis quod uelitis. de Natur. 63 a, Videre oportet Balbe, quid tibi concedatur, non te ipſum ſumere quod ue- lis. de Nat. 19 a, Beatos eſſe deos, ſumpſiſti: concedimus. de Finib. 9 5 b, Quod enim efficiebatur ex his duobus, quæ e- rant ſumpta in eo, uides eſſe concluſum. de Natur. i6 b, Ar- ripere mihi uidemini, quaſi ueſtro iure, rem nullo modo probabilem. Offici. 52 b, Ille enim requieſcens à reipublicaæ pulcherrimis muneribus, ocium fibi ſumebat aliquando-
pro Cec. His autem de rebus, quas coniectura cõſequi poſ-
ſumus, non mihi ſumo, ut plus ipſe proſpiciam, quàm,&c. 2 de Orator. Duo deniq; illa, quæ facillima uidentur,&c. mihi pro meo iure ſumo. ad Attic. lib. 8, Mihi non ſumo, ut meum confilium ualere debuerit. 4 Academ. quæſt. Quo- modo autem ſũmis, ut,&c. 2 Tuſcul. quæſt. Epicurum auté & Metrodorum non ferè præter ſuos quiſquam in manus
ſumit. 3 Fam. Sumpſi hoc mihi pro, tua in me obſeruantia.
de Leg. Agr. 2ꝛ, Itaq, hoc animo legem ſumpſi in manus, ut, &c. 7 Fam. Sumpfiſti tanti. pro, tanti emiſti. n ad Att. Sum- pfimus Atuo uillico,& aliunde mutuati ſumus. de Nat. lib. 25 Sumpſimus ab igne calorem, qui eſt fuſus in corpore. 7 Verr. Quamobrem ſupplicium non ſumpſiſti? 2 de Diu. Sed quum bis ſumpſit quod uoluir, id tamen quod aſſumit,&c. concedi nullo modo poteſt. pro Cecin. Nam in eas ipſas res, quas improbiſsimè fecit, teſtimonia ſumpſit,&c eis in cauſà teſtimonijs utitur. ad Sulpit. lib. 13, Literas ad te à M. Lepido Conſule, non quæ te aliquid iuberent,&c. ſed quo- dammodo quaſi commendatitias ſumpſimus. 10 Philipp. Quas enim partes ipſe mihi ſumpſeram, eas præoccupauit oratio mea. in Sall. Vnde initium ſumamtad Quint. Frat. li- bro 2, Deinterpellatione tantum ſumam à uobis temporis ad ſcribendum, quantum dabitis. i de Legib. Sume ad hane rem tempus. ad Plancum, lib. 13 a, Tantum tibi ſumito pro Capitone apud Cæſarem, quantum ipſum meminiſſe ſen-
ties. 4 de Finib, Spacium ſumamus ad cogitandum. 5 Verr.
Cur enim ſibi hoc ſcribæ ſoli ſumant? Cæſ. lib. ⸗, Vide quid mihi ſumpſerim. de Finib. lib. 4, Cum res ſumpſeris non cõ ceſſas, ex illis eficere quod uelis placet? 1 Tuſc. 2& 4, Non enim cum ſocsro bellum geſsiſſet, nõ imparatus arma ſum- pſiſſet. pro Sylla,& é Philip. Sumere fibi aliquid. pro Roſc.
Comœd. Arbitrium ſumere de fide tabularum. pro Lig. Su- mere arma contra aliquem. pro Cæl. Sumere aurum ab ali-
quo. 7 Fam.& 2 Philip. Sumere diem. pro Seſt. Sumere do- ctrinam. 7 Fam. Sumere domum.& 4 à Attic. Sumere do- mum, pro caſtris. 2 de Di. Tantum ſat eſt iutelligi id ſume- re iſtos pro certo, quod dubium cõtrouerſumꝗ⅞; ſit. in Vat. Sumere inimicitias. Brutus Ciceroni 6,& ad Bru.& pro Q. Aliquem iudicem ſumere. pro Fl. Sumere legationes. 5 Atti. Sumere offenſionem. 6 in Var. Sumere operam. Para. Sume- re publicas operas. i ad Her. Sumere orationem. 6 At. Sume
re pecuniam. 3 Ver. Sumerè pecunias mutuas. 5 Ver. Sumere
recuperatores. 16 Fam. Sumere regionem aliquam tuendã. Acad. ed. 1. lib. 2, Sumere uehementer repugnantia pro con- gruentibus. 4 de Fi. Res non conceſſas ſumere,& ex illis effi cere quod uelis. 10 Philip. Sumere fibi ſententias. Aca. q. ed. 2. Iib. i, Sumere ſibi aliquod ſtudium, 4 Verr. Meminero me non ſumpſiſſe quem accuſarem, ſed recepiſſe quos defende-
rem. pro Roſc. Amer. Videtisne quos nobis poetæ tradide-
runt, patris ulciſcẽdi cauſa; ſupplieium de matre ſumpſiſſe? 7 Verr. Dixit ſe,&c. pecuniam accepiſſe, n eque de uero ar- chipirata ſumpſiſſe ſupplicium, ideo ſecuri non pereuſsiſſe. pro Cecin. Colloquuntur: dies ex utriuſq, commodo ſumi tur. 4 de Fin. Qua ex omni copia, plurima& cerriſsima ar- gumenta ſumuntur ad cuiuſque rei naturam explicandam.
pro Lege Manil. Quantum huius autoritas ualeat in bel-
lo, ab eodem Cn. Pompeio omnium rerum egregiarum exempla ſumantur. de Le. 2, Quoniam& ſatis iam ambula tum eſt,& tibi aliud initiũ ſumẽdum eſt. 4 de Fi. Nã omnia quæ ſumenda, quæd; legenda aut optanda ſunt, S&c.
SVMPTIO, ns. aſſumptio. de Di. 131a, Sed demus tibi iſtas
duas ſumptiones, ea quæ ⁊εειμμea appellant Dialectici.
SVMPTVARIV S, a, um. de ſumptib. ad Att. 206 a, Lex ſum-
ptuaria. Atti. lib. 13, Tu uelim è Polluce cognoſcas rationes noſtras ſumptuarias.
SVMPTVOSIV§. aduarb. in Cat. 109 b, Sumptuoſius inſo
lentiusq́; ſe iactant,. Kk 4 SVMPTVO-

8 1
——
133 S8 V
5 b SVMPTVOSVS, a, um. ſplédidus, magnificus, lautus.)((Fru
galis. Parad. 126 b, Venio iam ad ſumptuoſos, relinquo iſtũ quæſtuofum. Epiſt.: 4α a, Cœna ſumptuoſa. de Orato. 12 a, Quod ſumptuoſus de luxuria,&c.& pro Cluen. 32 a, Vir e- gens, ſumptuoſus,&c. Quint. Fr. 327 b. Ludi magnificentiſsi mi, munus ſumptuoſum& magnificum. in Piſo. 94 a,& de Leg. 182 a, Nihil apud hunc laurum, nihil elegans, nihil ex- quiſitum, ne magnopere quidem quicquam, præter libidi- nes, ſumptuoſum. 1..
SVMP TV S, z, um. delectus. pro Rab. P. 129 b, Vide hos quaſi
ſumptos dies ad labefactandam illius dignitatem.
SVMPTVS, ptus. impenſa, impendiũ. in V. 204 b, Mamertini magnum ſumptum in Timarchidis prandium fecerunt.&
Attic. 76 b, Nullus fit ſumptus in nos, neque in legatos no-
ſtros.& in V. i82 b. At habes ſumptum unde facias. Ep. z01a,
Facere ſumptum in rem militarem. At. i78 b, Conſideres ue- lim, ut ſit unde nobis ſuppeditẽtur ſumptus neceſſarij. Off. 4A1b, Pecuniæ collocandæ ratio eſt, quæ perpetuos ſumptus ſuppeditet: nec ſolùm neceſſarios, ſed etiam liberales. Tuſ. 24 7 a, Magnificentia& ſumptus epularum. Offic. 45 b, No- ſtro quidem anno ſanè exiguus ſumptus ædilitatis fuit.& 28 b, Cauendum eſt etiam ſi ædifices, ne extra modum ſum- ptu& magnificentia prodeas. Qu. Fr. 291 a, Prouinciã ſum- ptu exhauriri. pro Sext. Roſ. 20 b, Sumptus effuſi cum pro- bro atque dedecore.& Epiſt. 39 b, Sumptus legitimus, ſum- ptus infinitus. Att. 122 a, Tyronem Curio commendas,& ut petij, ſi quid opus erit, in ſumptum roges.& ibid. b, Sed eũ uideo in ſumptum ab alijs mutuatum.& 245 b, Quare ue- lim cures, ut permutetur Athenis, quo d ſit in annuum ſum ptum ei ſatis. Epi. 36 b, Vt ſumptus egentiſsimarum ciuita- tum minuerem.& 37 b, Minuere& remittere ſumptum de In. 73 a, Legatis quæſtores ſümptum nõ dederunt. pro Qu. R. 49 b, Sumptus nuſquam melius poteſt ponia in Verr. 199 a, Impendere laborem& ſumptum ad incertũ caſumi. de In. 76 b, Inſumere magnum ſumptum aut laborem in aliquam reni. Epi. 138 b, At illam tuam lautitiam, uetereni dico, cum miecum ſumptus habebas. At. 75 b. Aduentus noſter ne mini mio quidem ſumptui fuit. Atti. 76 a, Ita uiuam ut maximos ſuniptus facio.Att.a b, Nullum terunciũ, me obtinẽte pro- uinciam, ſumptum factum eſſe.& ibi. Hic facit, ut mihi exci piendus ſit cũ terunciũ nego ſumptũ factum. Brut. 289 b, Im pendent infiniti ſumptus in hos exercitus, quibus nunc de- fendimur. Off. 45 a, In his immanib. iacturis, infinitis q́; ſum ptibus nibil nos magnopere mirari. Para. 125 b, llle ſumptus non modò ad fructum, ſed etiam ad fœnus eſt exiguus.
SVNII. pop. de Leg. 170.
SVO,, ſui, ſutum. de Nat. 5 b, Tegumenta corporũ uel texta uel ſuta.
SVPELL E X, chilis. inſtrumentum, ornamentum aulæ. in V. 125 b, Supellex ære elegantior Deliaca& Corinthia.& 208 a, Tu P. Cacurij ſupellectilem omnem abſtuliſti.& 223 a, In inſtrumento ac ſupellectili C. Verris. cont. Rul. 72 b, Deinde ornat mulis, tabernaculis, centurijs, ſupellectili. con. Ru. 73 b, Multa in mancipijs, in pecore, auro, argento, ebore, ueſte, ſupellectili, cæteris rebus. Para. u⁷ b, Cogitartio ſupellecti- lis ad delicias. de Or. 9 b, In oratoris uerò inſtrumento tã
lautam ſupellectilé non uiderem. Or. 204 a, Oratoria quaſi ſupellex, ſupellex eſt enim quodammo do noſtra, quæ eſt in
I ornamentisralia rerum, alia uerborum. in Ant. 173 a, Multa
& tanta ſupellex,& magnifica multis locis, non ulla qui- dem luxurioſi hominis, ſed tamen abundantis. de Ami. 106 b, Amicos parare, optimam& pulcherrimam uitæ, ut ita di
cam, ſupellectilem. SVPER. fupra. At. 161 a, Sed ſuper hac re nimis.& 237 a, Simul cogitet quid agendum nobis ſit ſuper legatione uotiua.& 255 a, Hac ſuper re ſcribam ad te Rhegyo- ad Heren. 4 b, Pa- terfamiliâs ut ſuper familia ſua legauerit, ita ius eſto. de L. 183 b, Demetrius ſuper terræ tumulum noluit quid ſtatui, niſi columellam,&c. Qu. Fr. 320 b, Tectum quod ſuper con
* clauia non placuerat tibi eſſe multorũ ueſtigiorum de Fin.
77 a, Et nolle imprudentem ſuper eam aſsidere: id eſt, aſpi- dem. de L. 180 b, Super dicebãt quicquid cœpiſſet, aſtringi, rurſus ſacris liberantur. de Nat. 26 a, Contra Epicurum ſa- tis ſuperq́; dictum eſt. pro Qu. Roſ. 46 a, Satis ſuperq́, habe bo, quod mihi dederis.& Ar. 247 b, Satis ſuperq́; prudentes ſunt, qui,&c. de Orat. 102 a, Mihi uerò, inquit Mutius, ſatis ſuperdò; abs te uidetur iſtorum ſtudijs, ſi modò ſunt ſtudio- ſi, eſſe factum.
. SVPERA. ſupra. in Ar. Supra terras ſemper tenet ille.
SVPERB E. contumaciter, arroganter. pro Pom. 5 b, Appel lare aliquem ſuperbius. Atti. 86 b, Contumaciter, arrogan- ter, anονuws.
SVPERBI A biæ. arrogantia, contumacia intolerantia, inſo— lent ia, faſtidium animi, ſpiritus. Part. 235 a, Magnitudinem
—
vVe 3336 animi ſuperbia imitatur in animis extollendis.& Epiſt. 2 b, Off. 18 b, Superbiam, faſtidium, arrogantiam fugiamus. I. V. 221 a, Illa tua fingularis inſolentia, ſuperbia, contumacia. de Inu. 61a, In fuperbiam& arrogantiam odium concira- tur. con. Rul. 64 b, Superbia nara Capuæ ex Campanorum faſtidio uidetur.& 85 b, Coloni Capuæ in domicilio ſuper- biæ,& in ſedibus luxuriæ collocati. de Orator. 93 a, Quod ego non ſuperbia, neque inhumanitate faciebam, ſed me- hereult iſtius diſputationis inſolentia,& earum rerum in-
citia.
SVPERBILO QV ENTIA, tiæ. Tuſc. 216 b. Poetæ. SVPERBIRE. Aca. 13 b, Si habes quod liqueat, neq; reſpon-
des, ſuperbis: ſi non habes, ne tu quidem perſpicis.
SVPERBVS,, um. arro gans, inſolens, imperioſus, elatus, in-
flatus, non ferendus, ſe efferens, ſpe atq; animo inflatus, a- ſper, difficilis, grauis, qui faſtidio& cõtumacia effertur. Ep. rourb, Vtrum ſuperbiorem te pecunia facit, an quòd te impe rator conſulit? Att. 93 b, Grauius autem non cõtemnere ſe & reges odiſſe ſuperbos. At. 121 a, Is ſuperbum ſe præbuit in fortunâ quã putauit noſtrã fôre. Item: Qui alicuius artis ar rogantia ſubnixi ambulant. L. Subnixus. con. Rul. 85½ a, Hũc Capuæ Campano præſidio ac regio ſpiritu cũ uideré Blo- ſios illos mihi uidebar uidere ac fubellios. Item: Verbü ince dendi ad ſuperbiam accommodatum. L. Incedo.
SVPERCILIVM, Iij. pars frontis extrema, oculos à fronte,
pilis quaſi limite diſtinguens. In ſuperciliorum motu, exi- ſtunt animi motus Præſertim arrogãtiæ, grauitatis ac keue⸗ ritatis, frontis nubecula, in Piſ. 82 a.& 83 b, Altero ad fron- tem ſublatò, altero ad mentum depreſſo ſupercilio. pro 2. Roſ. 48 a, Ipſum caput& ſupercilia illa penitùs abraſa ole- re. malitiam uidentur. Of. 29 b, Superciliorum remiſtio aut contractio, mœſtitia, hilaritas, riſus. Poſtꝗq.: 07 b, Hic uos ru gis ſupercilio q́; decepit. pro Seſt. 6 b, Tãta erat grauitas in oculo, tanta frontis contractio, ut illo ſupercilio tanquam Rhadamantus ille niti uideretur. de Prou. 70 b, Libidines
quas fronte& ſupercilio contegis. 3
SVPERFICIE S‚ei. quod ſupra ſolum ędificatum eſt. At.;6
a, Superficiem arcæ Coſs. ex S. C. eſtimabunt.& 5§ a, Super ficiem ædium Coſſ. æſtimarunt. 55 8,Su
SVPERFLVO;,L. redundo, affluo, effluo, abundo. de Di. 93
b, de Cl. 19 4 b, Is redundantes nos& ſuperfluentes iuueni- li quadam licentia repreſsit.
SVPERI, orum. cœlires. Top. 228 b, Superi dei.)(Manes. SVPERIO R, ius. prior, qui excellit, qur aliquã præſtantiam
uirtutis, ingenij, fortunæ conſecutus eſt. Epi. 29 b, Habes e- nim neminem honoris gradu ſuperiorem.& 204 b, Superi- or ordine, inferior fortuna. de Ora. 105½ b, Cum hic iuriſcon ſultus fuerit ſuperior diſceſſurus, ſi,&c.& Poſtq. 203 a, Supe riorem eſſe contra improbos. de Or. 128 a, Inuidẽt homines & paribus& inferioribus& ſuperioribus. pro Cor. 62 a, b Ille populus in ſuperiori conditione cauſaq́; ponitur qui, &c. de Nat. 74 b, Superiora de pecunia.)(Poſteriora dein- ceſtii. in Verr. 259 a, Superius facinus nouo ſcelere uincere. de Nat. 54 a, Omnis odor ad ſuperiora fertur. de Diui. n a Quidè idem non poterat Deus hominibus diſciplinam ſu⸗ periore ex loco tradere? in Verr. 229 a, Dicere aliquid de lo- co ſuperiore.)((Ex loco inferiore.& Tuſcul. 1⁷4 a, Atque i- ta uelut è ſuperiori loco concionandum. de Inu. 77 a, Ex ſu- periore& inferiore ſcriꝑtura. Attic. 264 b,& 159 a,& iaz a, Quæ ſuperiorib. literis ́te petij. de Fat. 145 b, Præteérea ea uera dicimus, quòorum ſuperiore tempore uera fuerunt in- ſtantia. in Ca. 97 b, Quid proxima, quid ſuperiore nocte e- geris. pro Dom. 233 a, Vtriuſq; temporis fructum tuli maxi- mum, ſuperioris quod,&c. poſterioris quod,&c. de Ar. 247 a, Negocium magiſtratibus eſt datum anno ſuperiore, ut curarent,&c. Tuſculan. 231 a,& 236 b, Sententia quæ erat ſu perioribus diebus agitata in Senatu. pro Planc. 269 a, Co- mitijs ſuperioribus eſt Plãcus deſignatus Aedilis. pro Cor. 60 a, Multi etiam ſuperiori memoria,&c. in Ca. 100 a, Cum morte ſuperioris uxoris nouis nuptijs domum uacuam fe- ciſſes. pro Fla. 151 a, Senatus nihil à ſuperiorib. continuori annorum decretis deceſsit. Orato. 218 a, Proximus ſuperior pes. de, Diuin. 136 b, Cyrus ſuperior.& de Fi. 41 b, Superior Africanus,& poôſterior Africanus. de Clar. 1855 a, Superior g- tas.)(Inferior ætas. de Finib. 95 b, Duorum autem è quibus effecta concluſio eſt, contra ſuperius dici ſolet. Epiſtol. 72 b, Superioribus temporibus nullas ad te literas miſi. de A- mic. uz b, Superior loco, fortuna, fama. de Senec. 82 a, Senes ſemper agunt aliquid, tale ſcilicet, quale cuiuſq; ſtudium in ſuperiore uita fuit. Atti. 289 a, Hoc mihi iam in te placuiſſe, potes ex ſuperioribus literis recordari. Officior. 18 b, Phi- lippum regem, rebus geſtis& gloria ſuperatũ eſſe à filio, fa- cilirate uerò& humanitate uideo ſuperiorem fuiſſe.& ibi.
Quãto ſuperiores ſumus, tãto nos ſummiſsius geramꝰ. I. V. Cum

. V urin anin — umancolae hh lnenclata gde Di ediam Kan la deiada. ad na anamot anda 3 warie coll i 3
nentum depteſſoſt Phan ſiperaleilpertnaſ
8
D. pro Scſt. bb, T coatractio, ut illo
Mimarunt. ando, 3ffuo efduo dmäl iundantes 0s& ſupecfuemaua rpretznt. 8. Top. td d, Superi dei ina
r, qui excellit qui aiquipratri tuax conſecutus eſt Epi.q Mia. cis gradu ſuperiorem&o hinn arruna. de Oraob Cunhena c diſceſſurus ſ, Kcc.&Dotsai. npro505. de Or. uda lauicähm, adas& ſuperionidus pi Cwiih moni conditione cauſaq; pontmG eriota de pecunia) ritimmir Superiui facinus nouo huren
odot ad ſuperiora ſenat dehun
ctra Dens hominibus. 8 ere'in Verr. ug a Dicers Cui 4
oco aferiore K Tulculmt i * woacionandum delnu? 3 22 Aric 164bh ga
— E —
3 Cuwceile 4
coutra lha dus n0 geget.3
do foftun n cuula 4. le*“ m ph- 42„Woembi ngaät n 4⸗ cordati. rick ne nhan doria ſape 9 uiei ges Jeo ſu mge 9 aitate 1. meee b
1337
8 V
Cum magiſtratum aut aliquem ſuperiorem inuitafſent.
SVPERLATIO, onis. exuperario, væνεεοα⁴ν. de Orat. 162 a,
Tum augendi minuendiue cauſa uerirtatis ſuperlatio atq;, traiectio.& Or. 209 b, Sæpe ſuprà feret quàm fieri poſsit. ad Here. 34 b, Superlatio eſt oratio ſuperans ueritatem alicu-
4 1
lus augendi minuendiue cauſa.
SVPERLATVS,, um. Parad. 234 a, Verba ſuperlata: id eſt,
ſuperlatio.
SVPERO,. uinco, excello, præſto, præpondero, ſuperior
ſum, exupero, redundo, ſuperfluo. in Ver. 259 a, Nam ſi cum
alijs certet, longè omnes multumq; ſuperabit. Epiſto. 64 a,
*
7
8 V 1335
herfit. Epiſt. 166 a, Omnes qui ſuperſunt de Hireij exercitu.
& pro Mar. 134 a, Nulli de inimicis ſuperſunt. de Orator. u8 b, In definitione, neq; abſit quicquã, neq; fuperſtr. Epiſft. 166 a, Nam neq; deeſſe, neq, ſupereſſe reip. uolo. Epiſto. 226 b, Sed uereor ne iam mihi ſupereſſe uerba putes, quæ dixe- ram defutura. Orat. 202 a, Orator motu ſic utetur, ut nihil ſuperſit in geſtu. in Verr. 68 b, Quod aut imprudentiam e- ius ſubterfugit, aut ſatietari ſuperfuit. Atti. 154 a, Quod ſu- pereſt, ſcribe quæſo quàm accuratiſsimè. Off. 33 b, Tantum erat philoſophiæ loci, quantũ ſuperfuerat amicorum& rei pub. temporis.
& 113 b.In quo etiam ſi multi mecum contendent, tamen o- SVPERESS E. fuperfluere, redundare, præſtare„ſuperare. mneis facilè ſuperabo. de Orat. ↄ0 b, Teq; in ijs ipſis rebus
quas abs te didicerit, dicendi arte ſuperabit. pro Planc. 260
à, Quærit enim qua ſe laude, qua uirtute Plancus ſuperarit.
de Or. 67 a, Si ſubitam orationem commentatio facilè uin- cit, hanc ip ſam profectò diligens ſcriptura ſuperabit. de O- rat. 10a, Bibliothecas omnium philoſophorum unus mihi uidetur XII. tabularum libellus,& autoritatis pondere,& utilitatis ubertate ſuperare. Epi. 13 b, Superare aliquem gra uitate& conſtantia.& Tuſcu. 148 b, Superare aliquem do- ctrina. Quin. Er. 279 b, Epiſtolas ipſa fama, ſua celeritate ſu
Perat. in Cat. 123 b, Si uis improborum ſpem meam fefelle-
rit atq; ſuperauerit. Tuſc. 159 a, Quam regionem cum ſupe-
rarit animus,&c. in V. 192 b, Cum emiſſes, quanti eſſet quod
rid; numero ſuperara.“ SVPERSEDEO, des. abſtineo, tempero. de In. 49 a, Quod
ſuperaret pecuniæ retuli ſſes. de Or. 16 a, In diuifione gene- rum& deeſſe aliquam parrem& ſuperare, mendoſum eſt. Atr. 129 b, Quæ arma ſuperabunt, ea ſi Brunduſium iumen- tis deportaueritis, uehementer reipub. profueritis. de Fini. 134 a,& 135 a, De eo quod ip ſis ſuperat, alijs grarificari uo- lunt. 220 a, Quintum delegabo, ſi quid æri meo alieno ſupe
rabit. Parad.:25 b, Vter igirtur eſt ditior, cui deeſt, an, cui ſupe
rat?de Vn. 199 a, Altera pari numero præſtans extremis, pa-
4
cum acciderit, omnino narratione ſuperſedendum eſt.& 16 a, Sunt qui putent poſſe complexione ſuperſederi.& 488 b, Verborum multitudine ſuperſedendum eſt. Epi. 4 7 a, Ita cẽ
ſeo facias, ut ſuperſedeas hoc labore itineris.& ad Her. 19 a,
Cömodè poterimus principio ſuperſedere. Epi. 118 b, Nam ſi mihi non dediſſet eas,&c. potuit ſuperſederi ad Heren. un a, Hec cauſa, quod,&c. ideo non uiſa eſt ſuperſedenda.& i- bid. Complexione ſuperſedendum eſt, ſi res breuis eſt.
VPERSTES, ts. qui mortuo ſupereſt, ſaluus, incolumis.
QF. 303 a, Vrinam te non ſolùm uitæ, ſed etiam dignitatis
e ſtirem religuiſſe Epiſt. 8 Cum ſi ſri 1 meæ ſuperſtitem reliquiſſem. Epiſt. 80 a, Cùm ſuperſtitem te eſſe reipub. ne ſi liceat quidem uelis. Epiſt. 137 a, Superſti- tem alicui uiucre. pro Mure. 130 a, Vtriuſque ſuperſtitibus præſenribus iſtam uiam dico inite.
SVPERSTITIO, onis. nimia religio, uana uel inanis reli-
6
8
gio.)((Impia fraus. de D. 34 b, Omnis ſuperſtitio imbecilli animt atq; anilis eſt.& de Nat. 24 b, Superſtitio, in qua ineſt timor inanis deorum. de In. 85§ a, Superſtirio, quæ religioni propinquà eſt.& Part. 237 a, Religionem ſuperſtitio imita- tur. de Hiuinat. 139 a, Superſtitio fuſa eſt per gentes, oppreſ- ſit omnium ferè animos, atq; hominum imbecillitatem oc- cupauit.& ibid. Nec ſuperſtitione tolléda religio tollitur. pro Cl. 58 a, Pietate& religione& iuſtis precib. deorum
mentes, non cõtaminata ſuperſtitione, nec cæſis hoſtijs pla-
care. in Verr. 227 a, Tanta ſuperſtitio ex iſtius facto mentes omnium occupauit, ut,&c. pro Fla. 160 a, Huic auté barba- ræ ſuperſtttioni reſiſtere ſeueritatis ſummæ fuit. de Fin. 61
a, Superſtitio, qua qui eſt imbutus, quietus eſſe nunquã po-
teſt. pro D. 134 b, Anilis ſuperſtitio.& de Diu. 135 a, Sagarum ſuperſtitio.& de N. 40 a, Superſtitiones penè aniles. de Di. S1 b, Impia fraude obligari. Item, Anili ſuperſtitione obliga ri. de Leg. 162 b, Qui canem& felem ut deos colunt, eadem ſuperſtirione qua cæreræ gentes conflictantur. de Clar. 191 a, Oratio nimia religione attefuata.
VPERSTILTIOSE de Nat. deor. 78 b, Neq; id diciris ſu
perſtitiosè atq; aniliter, ſed phyſica conſtantiq, ratione.& de Diuin. 106 b.
SVPERSTITIOSVS, a, um. anilis, ſuperſtitione imbutus.
de N. 40 a, Ira factum eſt in ſuperſtirioſo& religioſo, alte- rũ uitij nomen, alterum laudis. de Di. 126 b, Stoici omnià cũ ſuperſtitioſa ſolicitudine& miſeria eredunt. pro Do. 234 3, Nimirum eſſe ſuperſtitioſum non ôportet.& de Diui. 64 b, Superſtitioſæ ario ationes. de Di. 112 a, Anile& plenum ſu- perſtirionis fati nomen ipſum. de Di. 125 b, Imb ecilli animi facilè ſuperſtitioſa iſta concipiunt.
SVPERSV M,. ſupero, reſto, reſtat, reli quum eſt. in C. u16 b,
Tantum ciuium ſuperfururũ putabant, Aaneun infinitaæ cædi reſtitiſſet. de Or. 15 a, Duæ partes mihi ſuperſunt illu- ſtrandæ orarionis.& 14 a, Sciunt cui reſponderint, quod ſa
Cic. in lib. de iure ciuili in artem redigen do, teſte Gel. Nec .......»„ uerdò ſcientia iuris maioribus ſuis Quint. Helius Tubero
defuir, doctrina etiam ſuperfuit. Et de Repub. eo dem teſte, Non grauarer Læli, niſi,&c. præſertim cum heri dixeris te
nobis etiam ſuperfuturum: uerum, ſiquidem fieri poteſt, ne deſis, omnes te rogamus,
SVPERVACANEVS, a, um. ſuperuacuus uſum non ha-
bens. Epi. 32 b, Et reuera confirmata amicitia, commemora tio officiorü ſuperuacanea eſt. At. 262 a, Cùm enim tua cau- ſa fecerint omnia, uereor ne meas literas ſuperuacancas ar- bitremur. de Nat. zu a, Quodſuperuacaneum ſit, aut uſum non habeat. de Na. 0 a, Vt nihil eorum ſuperuacaneum fit. de Sen. 39 a, Tum conditiora facit hæc ſuperuacanei ope-
ris aucupium atq; uenatio.
SVPERVACVV 8,4, um inanis, redundas. de N. d. 19 De.
ſeriptio omnium corporis partium in qua nihil inane, ni- hil fine cauſa, nihil ſuperuacuum eſt. b
SVPERVS, um.)(Inferus. Acad. 31 a, Nicætas cœlum, ſols,
lunam, ſtellas, ſupera denique omnia ſtare cẽſer.& 32 a,Co-
gitare ſupera atq, cœleſtia. Puſc. 161 a, Vt omnia, ſupeta, in- fera, media uideremus. in Ara. Supero conuertier orbe. de Nat. 54 a, Homo ſpectator ſuperarum atq; cœleſtium. in A- ra. Cùm ſupera ſeſe ſatiauit luce recedit.& ibid. Hic caput & ſuperas potis eſt demergere partes, Infera lumborũ nun- quam conueſtiet umbra.
SVPINV S,a, um.)(Pronus. de D. 105 a, Motus corporis pro-
nus, obliquus, ſupinus. de Vn. 203 b, Supina etiam ora cer- nuntur depulſione luminum.——
N
SVPPAR, ru. ferè par, uel æqualis. e Cl.167 a, Huic xtati lup
pares, Alcibiades, Critius, Theramenes.
SVPPEDITATIO,Snus affluentia. de Na. 3 a, Suppedita-
tio bonorum, nullo malorum interuentu.
SVPPEDITO, 2.. fubminiſtro, ſuff cio. Topi. 226 b, Hic lo- cus ſuppedirat dratoribus mirabilem copiam dicendi. de
Ora. 128 b, Omnium rerum in contrarias partes facultatem ex ijldem ſuppeditare locis. pro Arch.187 b, Archias ſuppe- ditat nobis ubi animus ex hoc forenſi ſtrepitu reficiatur. de
Amic. n2 b, Suppeditare alicui omnium rerum, quas natura
defiderat, abundantiam& copiam. Epiſtol. 68 a, Multam etiam caſus noſtri tibi uarietatem in ſcribendo ſuppedita- bunt. ad Atti. u18 a, Srrem frumenrtariam tibi ex pro uincijs ſuppeditari uis. de Finib. 78 b, Necnon ſuppeditabit nobis Atticus de theſauris ſuis, quos,&c. Epiſt. 104 a, An hoc ſigni ficas frigere te? ne chartam quidem tibi ſuppeditari? cont. Rul. 72 b, Sumptum haurit ex ærario, ſuppeditat à ſocijs.& 83 b, Res quibus nos ſuppeditamur, egert ille. pro Rab. ↄ7 a, Præcidere fiſtulas, quibus aqua ſuppeditatur alicui loco. I. Ver. 261 b, Paucorum cupiditati tum ſufficere poterant, nũc uerd iam adempta eſt ſuppeditandi facultas. ad Att. 226 b, Tibi eſt curæ, ut ei ſuppeditetur ad uſum& cultum copio- ſ8. in Ver. 263 a, Dicito rem frumentariam eſſe ſuppeditatã. & 10 a, Frumento ſuppeditato& mercibus ſuppeditandis. ad Here. i a, Vix ſatis ocium ſtudio ſuppeditare poſſumus.
ad Heren. 22 b, Hoc môdo naturæ ſuppeditabit doctrina.
Att. 235 a, Quod Ciceroni ſuppeditas, gratum. Qu. Fr. 307 b, Creditores regis apertè pecunias ſuppeditant contra Le tulum.& 320 b, Domus ſuppeditat hortorum amcœnita- tem, terra fruges fert,& ut mater cibos ſuppeditat. de Le- gibus 183 b.
SVPPED 1 O. ſuppeto, non deſum. de Cl. 180 b, Cui dare
publica ſatis ſuppeditabat oratio. Tuf. 249 a, Quocunque loco bona ſuppeditant, ibi beatè poſſumus uiuere. Att. 9 a, Si unquam mihi carαs iαα]e ſuppeditarunt illo tempore. Off.3 a, Parare ea que ſuppeditent ad eultum& ad uictum, & ſibi& liberis. de Clar. 175 a, Miror illum cim& uita ſup- pedirauifſet,& ſplendor ei non defuiſſer, conſulem non fu- iſſe. de Clar. 187 a, Cui ſi uita ſuppeditauiſſer, conſul factus eſſet. de Claris. 174 a, Carbo quod uita fuppeditauir, in multis iudicijs eſt cognitus. in Ant. 186 a, Crius pater, ſi ui-
ta ſuppeditauiſſer, conſul factus eſſet. de Orat. 154 a, In hoc
campo oratori facilè ſuppeditat omnis apparatus orna- tusq́; dicendi. SVPPEDI

8 V
339 SVPPEDITO R. ari. ſuppedito. At. 234 a, De Petulciano no
mine, quod mihi ſuppeditatus es, gratiſsimum eſt.
SVPPEDERE. Epi. 4° b, Suppedit, flagitium eſt: iam erit
nudus in balneo, non reprehendes.
SVPPETIT, at. ſuppeditat. Ep. 250 b, Mihi ad remuneran-
dum nihil ſupperit præter uoluntatem. Part. 234 b. Ex qui-
bus ad augendum permulta ſuppetunt.& in Verr. 82 a, Ve-
reor ne mihi uerba non ſuppetant. de Or. 156 a, Inſcitia illi- us, cuius res non ſuppetit, uerba non deſunt. Off. 39 b, Bene fica uoluntate beneuolentia mouetur, etiam fi res fortè n5 ſuppetit. Officior. 36 a, Sed tamen ſi cui hæc ſuppetunt, ad- iuuant aliquantulum ad cætera. de Finib. 88 a) Cibi ſuppe⸗ runt nobis multo labore quærentibus.& Tuſculan. 246 a, Vt ambitioni& quotidianis ſumptibus copiæ ſuppetant.
Tuſcul. 200 a, Namque regnum ſuppetebat mihi, ut ſcias, &c. Quint. de Pet. 0 5a, Et ſi tibi omnia ſuppetunt, quæ cõ ſequi ingenio aut uſu homines aut diligentia poſſunt. Tuſ. 183 b, Non poteſt hæc fari tantum dictis, quantũ factis ſup- petit laboris. pro Ar. 187 b, Antu exiſtimas ſuppetere no- bis poſſe, quod quotidie dicamus in tanta uarietate rerum? de Fin. 5ů a, Si uita ſuppetet. Offic. 7 b, Illis ad largiendum ſuppetunt copiæ.
SVPPLAN TO, as. pede obiecto uel ſuppoſito aliquẽ ad ca
ſum impellere. Offi. 60 b, Supplantare eum qui cum certet, aut manu depellere non debet.
SVPPLEMENTVM, t. quo aliquid ſuppletur, ut legionẽ
diminutam, additis qui deſunt militibus ſuppletur. ergo qui adijciuntur, ſupplementum app ellantur. Epi. 31 b, Cen- fſebant enim omnes ferè, ut in Italia ſupplementum meis& Bibuli legionib. ſcriberetur. ad Brut. 9) b, De ſupplemento autem non uideo quid fieri poſsit.
SVPPIL. E O, es. expleo. in Ver. 202 a, Non te inſtruere domum
tuam uoluerunt in prouincia, ſed illũ uſum prouinciæ ſup- plere. de Or. ud b, Vt referendis præteritis uerbis id ſcriptũ quo dcũq; defendimus, ſuppleatur. pro Fla, 154 b, Nõö ſinũt, ſupplet enim ille neſcio quis,& priuarim dieit ſe dediſſe. in A. 219 a, Cũ ſex legionib. inquit, hisd; ſuppletis ex D. Bruti exercitu, non modò ex delectu ſuo. Qu. E. 324 b, De biblio- theca Græca ſupplenda, libris commutan dis,&c. ualde ue- lim iſta confici. J. A. 242 a, Ponite ante oculos M. Antonium cônſularem ſperantem conſulatum, Lucium adiungite, ſup plete cæteros, imperia meditantes.
SVPPL E X, cis. abiectus, jacens, proſtratus ad pedes. pro Do.
236 a, Qui pro me patres conſcriptos deprecari,& populo ſupplices eſſe uetuit.& in P. 96 b, Cùm ſe Pompeius ſuppli- cem pro me profiteretur. Antequam. 196 b, Quibus ſigilla- tim ſæpe ſupplex ad pedes iacui.& ibid. Aliquem ſupplicẽ à ſe abſterrere& excludere. Att. 263 b, Nunquam putaui fo- re, ut ſupplex ad te ueniremi. in Cat. i22 b, Vobis ſupplex ma nus tendit patria communis. pro Muren. 144 b. Is ueſter eſt ſupplex, ueſtram fidem obteſtatur, ueſtram miſtricordiam implorat, ueſtram poteſtatem ac ueſtras opes intuetur.& pro Cluen. 60 a, Leuate hunc ſupplicem ueſtrum. pro Fon. 280 b, Qui animo demiſſo atque humili ad opem iudicum ſupplices inferioresq́, confugiunt. pro Fon. 284 a, Tendere manus ſupplices alicui, uel ad aliquem pro aliquo. Att. 297 a, Orat multis& ſupplicibus uerbis ut liceat. Or. 288 a, Vi- uat herculè Cicero qui poreſt ſupplex& obnoxius. Tuſcu. 163 b, Nec iudicib. ſupplex fuit.& pro Pla. 263 a, Multitudo ſupplex iudicibus. pro Cæl. 54 a, Supplex miſericordiæ ali- cuius. in An. 176 b, At etiam miſericordiã captabas, ſupplex te ad pedes abijciebas, quid petenstut ſeruires. pro Lig. 139 a, Quos petimus precibus& lachrymis, proſtrati ad pedes, &œc.& ibid. Tu nos iacentes ad pedes ſupplicum uoce pro-
hibebis.
SVPPLICATIO, ni. gratulatio dijs immortalib. honor
qui dijs immorralibus habebatur pro uictoria. in Ver. 262 a, in Catil. n a, Supplicatio dijs immortalibus pro ſingu- lari eorũ merito meo nomine decreta eſt, his uerbis, quòd urbem incendio, cæde ciues, Italiam bello liberaſſem.& ĩ- bid. Cæteræ ſupplicationes bene geſta, hæc una conſeruata republica conſtituta eſt. de Prou. 74 a, Supplicatio quinde cim dierum Cæſari decrera.& ibid. Gratulatio dijs immor talibus. de Prou. 74 a, Primùm decem dierum eſt ſupplica- tio decreta Cn. Põpeio confecto Mithridatico bello. in Ca- til. 16 a, Supplicatio ad omnia puluinaria decreta eſt.& pro Syl. 183 b, Cui uno togato ſenatus ſupplicationem de- creuit. in Piſ. 80 b, Mihi ſenatus ſingulari genere ſupplica- tionis deorum immortalium templa patefecit. Epi. 247 b, Si rriumphi Prerogstinam putas ſupplicationem. Atti. 99 a,Supplicatio quaſi triumphi prærogatiua.& 161 b, An cen ſetis me decreturum fuiſſe, ut parentalia cum ſupplicatio- nib. miſcerenturè Item, Vt cuius ſepulchrum nuſquã extet,
ibi parentetur, ei publicè ſupplicetur. ad Brut. 91 b, Honos
§8 V 1140 juſtus& debitus dijs immortalibus decretus eſt. in dee b, Quorum uoluntatem in ſupplicatione ſum expertus.& 99 b, Cæſar gratulans mihi de ſupplicatione, triumphat de Catone. in An. 259, Supplicationem decernitis de improbis & audacib.& ibid. Gratæ uerò noſtræ dijs immortalib gra tulationes erunt.
SVPPLICITER. demiſsè. de Orator. 92 a, b, Homo ita na tus, ut& blandire& ſuppliciter inſinuare poſsit. ad Attic. 284,& pro Flac. 150 b, Agere gratias cuipiam ſuppliciter&
demiſsè.
SVPPLICIVM ci. cruciatus, pœna. de N. 76 a, Summo cru-
ciatu ſupplicio q; Varius homo importuniſsimus perijt. p. Sex. Roſ ²9 b, Solon nullum ſupplicium conſtituit in eum, qui parentem n ecaſſet.& 30 a, Conſtituere ſupplicium ali-
— 3«·
cui maleficio. in Ant, 250 b, Soluere ſupplicium alicui, pro Pomp. 5 b, Aliquem uinculis& uerberibus atq; omni ſuppli cio excruciatum necari. Antequam. 195 b, Serui qui ad ſup- plicium uerberibus cæſi trahuntur. Att. 128 a, Supplicia mi- ſerrima& crudeliſsima perferre. Epiſtol. 66 a, Meam ani- maduerſionem& ſupplicium, quo uſurus eram in eum, re- mitto tibi& condono. de Orator. i30 b, Rapi ad ſuppliciũ, ad facinus. de Inuent. 72² b,& 73 a, Sumere ſupplicium de a- liquo.)(.Dare ſupplicium.& in Verr. 127 a,& ad Heren. 27 a, in Verr. 249 b, Supplicio affici aliquem. de Orator. 102 a, Scelus ac fraudem nocentis ſupplicio conſtringere. in Piſo. 38 b, Supplicium eſt pœna peccati.& ibid. Nullũ eſt ſuppli- cium, quo non affici caſu aliquo etiam boni uiri fortesque
poſsint. L. Homo. b
SVPPI.IICO, as. deprecor, me ad alicuius pedes ſupplicem abijcio, manus alicui uel ad aliquem tendo pro aliquo. pro D. 236 a, Aliquem pro aliquo deprecari,& alicui ſupplicem eſſe. pro Mil. 121 a, Ego me plurimis pro te ſupplicem abie- ci. Poſtq. 199 a, Multi pro Q.M. Metelli reditu uobis ſuppli cauerünt.& Epiſt. 91 a, Amicis eius omnib. pro te libentiſsi mè ſupplicabo.& 90 a, Quib. ego ſupplicare non deſtiti. de Or., 104 b, Nemo remp. implorauit, nemo ſupplicauit. pro Font. 281 a, Cum amici& propinqui ſupplicent uobis, du- bitabiris,&c. Poſt. 212 a, b, Supplicare alicui pro aliquo. pro Pl. 269 a, b, Proſternere ſe,& fracto animo atque humili ſup plicare alicui. pro Pl. 261 a, Sũmiſsè me ſupp icare alicui.& Poſtq. 200 b, de N. 72 b, Vt ego illis ſupplicarem. Atti. 285 a, Supplicato uindici illi quidem alienæ dominationi, non ui cario. pro Fon. 282 b, Præſertim cum tot res ſint, quæ ueſtris animis pro huius innocentis ſalute ſupplicent.
SVPPL O PDO, du. pede terrã percutio, plaudo. de Or. 104 b.
uid multa? pedem nemo in illo iudicio ſupploſit.
SVPPI,O SIO, nis. de Orato. 147 a, Veteor ne nihil ſim tui, niſi ſupploſionem pedis imitatus.& 163.& ad Heren. 272 a, Ledi dextri rara ſupploſione. de Clar. 1/7 a, Supploſio
edis.
SVPPOENITE T,bat. At. in a, Et hunc noſtrum copiarum ſuppœænitet.
SVPPONO, uu. ſubijcio, ſubiungo, ſuborno, in Ver. 250 a, Tum iſte in eorum locum alios ſubſtituere& ſupponere cœpit.& 261 a, Alium in ſuppoſiti locum ſupponere. pro Se. Roſ.z? a, In mandatis operæ noſtræ uicaria fides amicorũ ſupponitur. de N. 50 b, Anatum oua gallinis ſæpe ſupponi mus. de Inu. 44 b, Huic generi Hermagoras partes quatuor ſappoſuit, deliberatiuã,&c.& 43 b, Nam tres partes ſup- ponimus. At. 122 a, Deinde ſuppoſuit exemplũ epiſtolę Do- mitij. de Inu. 71 a, Subijcere& ſupponere rationem. de Inu. 70 a, Supponatur ab hæredib. hæc ratio,&c. pro Clu. 43 a, Qui ſuppoſita perſona falſum teſtamentũ obſignauit. Par- 124 b, Si teſtamenta amicorum expectas quidem, atque ipſe ſupponis.& de Leg. 164 b, Supponere falſa teſtamenta. pro Seſt. 2ꝛ0 a, Gladiatores tu ſupponas. pro Deiot. 151 b, Hieras cauſam omnem ſuſcipit,& criminibus illis pro rege ſe ſup⸗
ponit reum.
SVPPORT O; tus. claàm importo. Epiſtol. 199 a, Nifi quid nauibus Laodicenorum ſupportarit, citò fame pereat ne- ceſſe eſt.
SVPPOSITV S, a, um. ſubornatus. in Verrem. 250 a, Vrt ille ſuppoſitus facilè& libenter ſe illum, qui non erat, eſſe ſi-
mularet.
SVPPRESSIO, onis. pro Cl. 33 b, Statuit ſibi ad eaſdẽ præ-
das ſuppreſsionesd; iudiciales reuertendum.
SVPPRESSVS,, um. pro Syl. 17² b, Suppreſſa uoce dicere de
aliquo. Or. 204 b, Voce& oratione ſuppreſsior.
SVPPRIMO, mu. retineo, occulto. Tuſcul. 207 a, Hæc igitur ſunt officia conſolantiũ, tollere ægritudinem fundituùs, aut ſedare, aut detrahere quàm plurimu m, aut ſupprimere, nec pati manare longius. pro Cluen. 32 a, Capit hoc conſilium, ut pecuniã iudicib. polliceatur, deinde eã ſupprimat.& 33 a, Cãdidati quorũ nũmos ſuppreſſos eſſe putant.& 31 b, Quæ
cum

em. deOrm
centis ſupplicio coafthn
—
5
—
uelad aliquem tendo
dla aiquo cian daclün mg
ercor, meadalicimfekalnig 84 4 Ina d lquo deprecan,& wuin
Hmeplurimis proteſipplemd.
8—
1 Hercm eiditNalichi
—
T M Mrell müntuiuii 2 Amicit eius omnid. proteldet * Wid ego ſupplicnnennäctit . implorauit nemo ippiaun
ci& propinqui ſupplcutuiia 248 Sappliarealcuiproian
4613, Sümiſè me ſupp landia-
1b Nego illis ſappliarrn unx
Prrſenim cum totres imusi
nocentis ſalute ſupplicet. deterri percutio,plaudo deGrnd
5
nemo in illo iudicioſipplit.
le Orato.147 Vereorvenül in ddis imitatus.& 63. Aat Hm upplofione. de Clr. 74 am
. Le. m a Erhunc noſtrum cinun„
cio, ſubiungo, ſüborno.ln * 1lios ſudſtituere& hus 3 in ſuppoſti locum dpponaemn
smmn
5 —
8
5
operæ noftra uicarl
—
—— 8 — 4 1 8 2 9
1341
5
cum accepiſſet à pupillo, ſuppreſsit. ad Bru. 9) b. Audita res erat& peruulgara, quare ſupprimenda non fuit. pro Clu.
38 a, Pecuniam acceptam nomine iudicij Safiniani retinuit, atq; ſuppreſsit.
SVPPVDE T, hat. Ep. 235 a, Puto te iam ſuppudere, cum, c.
& 126 a, Sed quòd eorum me ſuppudebat.
SVPRA. ſupera, ultra. de Nat. 45 a, Homines ſub terra habi-
tãtes, qui nunquam exiſſent ſupra terrã.& 49 a, Mare quod ſupra terram eſt. de Or. 144 b, Omnia, quæ ſuprà& ſubter ſunt, unum eſſe. Epi. 14 2 b, Supra me Atticus, infra Verius. de Vniuerſ. 20 b, Secundus ſupra terram ambitus. de Som. Scip. 128 b, Supra lunam ſunt omuia æterna. in Verr. 164 b,
De qua muliere uerſus plurimi ſupra tribunal ſcribebãtur.
& ibid. Suprà adiecit Aeſchrio. ad Att. 288 a, Potentia, quæ ſupra leges eſſe uelit. de Natu. 32 b, Ratio recta conſtansque quæ ſupra hominem putanda eſt, deoq́; rribuenda. de Leg. 178 a, Hæc commemoratio uereor ne ſupra hominis fortu- nam eſſe uideatur. de Di. 92 b, Se interfectum in plauſtrum à caupone eſſe coniectum,& ſuprà ſtercus iniectum. de Di- uina. 87 a, Cotem illam defoſſam in comitio, ſupraq́; impo ſirum puteal accepimus. Quint. Frat. 300 b, Ecce ſupra ca- put homo leuis,&c. de Nat. deo. 47 a, Draco ſubter ſupraꝗ; reuoluens ſeſe. Tuſc. 238 a, A ſole exoriente ſupra Mæotis paludes. de Nat. 35 a, Paulo ſuprà quàm ad linguam ſtoma- chus annectatur. Orator. 209 b, Sæpe ſuprà feret quàm fieri poſsit. de Orat. 162 a, Illa quæ ſuprà dixi. Topic. 224 a, Hoc eſt ſuprà quàm illud.& de Nat.53, Hoc eſt infrà quàm illud.
Epi. 231 a, b, Piſonis amor in omnes tantus eſt, ut nihil ſuprà
poſsit eſſe. Attic. 209 a, Dialogos abſolui, neſcio quàm be- ne, ſed ita accuratè, ut nihil poſsit ſuprà: id eſt, ultrà.& Oct. 330 a, Supra ætatem, ſupra conſuetudinem, ſupra etiã mor- taliratem tuam tibi ſunt omnia tributa.
SVPRASCRIPSI,& upraſcriptus, a, um. pro Cl, 49 a, Qui eo
rum? quorumtuidelicet, qui ſupraſcripti ſunt.& Ep. 87, At illa polliceor, quæ ſuprà ſcripfi.
SVPREMVS, g, um. ultim us, extremus. pro Mu. 142 a, I. A. 159
b, Qu. Maximus P. Africanum, ſupremo eius dielaudauit. Tuſc. 163 b, Supremus uitæ dies. de Sen. 93 a, Supremo uitæ die. de Leg. 174 a, Supremo ſupplicio afficere aliquem.
SVRA,ræ.& cruris poſterior pars,& crus ipſum. in Arat. Iam
dextrum genus& decoratam lumine ſuram.& Tuſc. 219 a, Sura ac pulmonibus fiſto. Lucilij. 1
SVRCVILVS,L. planta. de Or. 134 b, Da mihi ex iſta arbore,
uos ſeram ſurculos.& 153 a.
SVRDASTE R, tri. qui aures hebetiores habet, qui malè au
dit. Tuſc. 1z0 b, Erat ſurdaſter M. Craſſus.
SVRDITA S,. Tuſc. 250 b, In ſurditate quid nam eſt mali? Cibid. de ſurditate multa. SVRDVS, a,am. qui ſenſu aurium uel audiendi caret, aurib.
captus. Tuſc. 51 a, de Di. 110 a, Surdus uarietates uocum aut
modos noſcere non poteſt. Tuſc. 250 b, In his linguis, quas
non intelligimus, ſurdi ſumus. pro Font. 279 b, Satis erit, id quod dixi, non ſurdum iudicem huic muneri præeſſe.
SVRGO, g“. Off. 74 b, Põponius ſurrexit lectulo.& de Inu.
64 a, Ille multo ante lucem ſurrexit. I. V. 234 a, Prætor de ſel la ſurrexit, atq; abijt. pro S. R. 18 a, Ego potiſsimùm ſurrexi,
qui non ſum cum ijs qui ſedeant, comparandus. I. A. 244 a,
Semel cecidi ſciẽs, uti honeſtiſsimè ſurgere poſſem. pro Cl. 27 b, Ego ad reſpondendum ſurrexi. de Or. 138 a, Surgere ad dicendum. At. 259 b, V. Iduum cum ante lucem de Sinueſſa-
no ſurrexiſſem, ueni,&c. 1
1— SVRRIPIO, pb. clepere, furari, compilare. de Clar. 171 a, Tu
qui à Næuio uel ſumpſiſti multa, ſi fateris: uel ſi negas, ſur- ripuiſti. pro Do. 226 a, Qui ex eius cuſtodia per inſidias filiũ regis captiuum ſurripuerat. Epi. 23 b, Dionyſius à biblio- theca multos libros ſurripuit. de In. 6 8 b, Surripere uaſa ſa cra ex priuato. At. 76 a, Surripere aliquid ſpacij ad ſeriben-
dum. Off. 60 b, In uita ſibi quenquã petere quod pertineat
ad uſum, non iniquum eſt: alteri ſurripere, ius non eſt. Par. 126 a, Virtus nec eripi, nec ſurripi poteſt. in An. 260 a, Parma ſurrepta.
SVRRO GO;/ s. ſubſtituo. At. 166 b, Statim enim Panſa col-
legam ſibi ſurro gaſſet.
SVRSVM.)(.(Deorſum. de Vn. 203 b.& de N. 42 b, Elementis
3 furſum deorſum, ultrò citroq́; commeantib. de N. 54 b, Au-
4 2 res eo quòd omnis odor ad ſuperiora fertur, rectè ſurſum
ſunt. Ora. 209 b, Cũ gradatim ſurſum uerſus reditur, Part. . 3 84* 232 a, Et idem ſurſum uerſus, retrod; dicatur.
SVS, ſuus. porcus. de Na. 58 a, Sus uerò quid habet præter eſcã?
cui ne putreſceret, animam ipſam pro ſale datam dicit eſſe Chryſippus: qua pecude nihil genuit natura fœcundius& de Ein. i33 b, Non inſcitè illud dictum uidetur in ſue, animiũ illi pecudi datum pro ſale, ne putreſceret. Nonius legit pu- tiſceret. de Diu. 35 a, Sus oſtro humi A literam impreſsit, in
8 V 134² Sal. 272 a, Itaq; nihil aliud ſtudet, niſi ut lutulentus ſus quò uis uolutari. de Ora. 230 a, Docebo ſus(ut aiunt)oratorem illum,&c.& Epi. 138 a, Etſi ſus Mineruam. de D. 7 a, Sus& uirilis& muliebris ſexus eſt.
SVSCEPTIO, ouu. de Finibus 97 a, Sic ea quæ proficiſcun
tur à uirtute, ſuſceptione prima, non perfectione ſunt iudi
canda. de Fini. 97 a,& Acad. 43 a, Laborum dolorumq́, ſu-
ſceptio,&c.
SVS CIPI O, pis. ſumo, capio, tollo, recipio, ſuſtuli.)((Depo⸗-
no. I. C. u11 b, Illi ſine mora negocium ſuſceperunt.& At. 235 b, Suſcipe cogitationem, quidnam mihi agendum putes. Attic. 133 a, Obſecro te Cicero, ſuſcipe curam& cogitatio- nem digniſsimam tuæ uirtutis, ut,&c.& 14 a, De his rebus rogo uos ut cogitationem ſuſcipiatis. Off. 28 b, In omni a- ctione ſuſcipienda tria ſunt tenenda, primum,&c.& ibidẽ: Nec maior cura& opera ſuſcipiatur quàm cauſa poſtuler. de Ar. 245 a, Ille inimicirias ſuſcepit propter ſalutem meã. de Orator. 93 b, Gorgias qui magnum quiddam ſuſcipere acprofiteri uidebatur.& 94, Suſcipere ac profiteri magnũ aliquod onus atque munus. de Orator. uIa, Offenſio uel negligentiæ ſuſceptis rebus, uel perſidiæ receptis. pro Qu. 14 a, Quod turpiſs imè ſuſceperas, perſeuerare& tranſigere non potuiſti.& ³⁰ b, Tranſigere ſuſceptum negocium.& de
Orator. 109 b, Conficere munus ſuſceptum, in Verr. 148 a,
Suſcipere multum negocij, Tollere aliquid oneris,& Exci- pere magnos labores. Officior. 17 a, Qui periculo ſas rerum actiones ſuſcipiunt.& Atti. 226 b, Suſcipiam omnem iſtam actionem. Epiſtol. 40 a, Suſcipere officia& partes pro ali- quo. pro Cec. 283 a, Suſcipere moleſtiam pro aliquo. de A-
mic. 105 b, Capere angorem pro amico. de Ami. in a, Omnia
alter pro altero ſuſcipiet. Epi. 37 b, Ego autem cùm hoc ſu- ſcepiſſem,&c. Attic. I a, In quo magnum odium Pompeij ſuſcepiſtis. pro Dom. 34 b, Suſcipere religionem. de Diui. 331 b, Libri Sibyllæ ualeant ad deponédas potius, quàm ad
fuſcipiendas religiones. I. Piſ. 92 a, Pontinius religionibus
ſuſceptis impeditur. de Diuinat. 125 b, Hæc hominum erro- re ſuſcepta ſunt. Antequam. 19 6 a, Exilium quod uirtute ſu- ſcipitur.& ibid. Mors, quæ ob rempub. capitur. Poſtquam.
1098 a, Sempiternam pœnam ſuſtinerem mea uoluntate ſu-
ſceptam. de Diuin. 256 a, Quæ ſi ſuſcipimus„& ſternutamen ta nobis erunt obſeruanda. Attic. 67 a, Nunc ſuſceptam ob- iurgationem reprimam. in Verr. 237 b, Suſcipere ſcelus. pro Clué. 53 b, Suſcipere magnum facinus in ſe. in V. 218 a, Quo quidem ſcelere ſuſcepto inanis erat baſis. pro Cl. 50 a, Suſci
pere aliquid culpæ recuſando. pro Mur. 126 a, Si nulla iner- tia, nulla inhumanitatis culpa ſuſcipitur, ego uerò libenter
deſino.& ibid. Aliquid aut in Aſia ſuſceptum, aut ex Aſia deporratum flagitium. in C. nõ b, Dijs immortalibus duci- bus hanc mentem uoluntatemq; ſuſcepti. de Ar. 258 a, Atq; ego hanc orationem tuam triſtem non ſuſcepiſſem, niſi,&c. pro S. R. 37 a, Suſcipere onus officij, quod te putes poſſe ſu-
Krinere,& recipere mandatum. pro Plan. 270 a, Eum tenere
curſum, quem à prima ætate ſuſceperis. pro Pomp. 4 a, Meg uitæ rationes ab ineunte ætate ſuſceptæ. pro Syl. 172 b, Bel- lum cum aliquo ſuſceptum.& Atric. 139 a, Bellum crudele ab aliquo ſuſcipi. de Natur. 38 a, Suſcepir autem uita homi- num conſuetudoque communis, ut beneficijs excellentes uiros in cœlum tollerent. Top. 228 b, in Ver. 184 a, Poſtquã. 108 b, Suſcipere liberos. in Verr. 260 a, Qui à parentibus ſu- ſcepti educatique ſunt. Epiſtol. 72 a, Cum beatiſsimi ſint, qui liberos non ſuſceperunt. Attic. 196 b, Atque utinam ſu- ſceptus non eſſem de Ar. 257 b, In lucem ſuſcipi: id eſt, naſci. At. 281 b, Si rempublicam cui ſuſceptus es, reſpicis. pro Mil. 104 a, Vim inter ciues ſuſceptam. in Piſ. 88 b,& de Offic. lib. „Suſcipere æs alienum amicorum cauſa. Item: Suſcepta fraus. in Ant. 186 b, Ipſe ex libertini filia ſuſcepit liberos. A- mic. ui5 b, Animo aut ſpe maiora ſuſcipere. de Vn. 202 a, Vt i- gitur mortali generentur conditione, uos ſuſcipite ut illa gignatis,&c. Redeo nunc ad te Cælli uiciſsim: ac mihi auto ritatem patriam, ſeueritatemque ſuſcipio. pro Cæl.& pro Syl. Suſcipio, ut me putem pręæſtare debere, 3 ad Quin. Fra. Neque eriim facinorum tantorum, tam atrocium crimen Iudices, P. Syllæ perſona ſu ſcipit, pro Syll. pro Rabir. per- duell. Quis noſtrùm exercitatio nem ullam corporis ſuſci- pit laborioſam, niſi ut aliquid ex ea commodi cõſequaturꝭ 1 de Finib. Sed ut omitrtam pericula, labores, dolorem etiã, quem optimus quiſq; pro patria& pro ſuis ſuſcipit,&c. li- bro 1. de Finib. Hæreditatis ſpes, quid iniquitatis in ſeruien do non ſuſcipitꝭ in Para. Miſerior igitur qui ſuſcipit in ſe ſce lus, quàm is qui alterius facinus ſubire cogitur, i Philipp. & pro Syll.& 6 Verrin. Si cuius uirtutem ſuſcipiant, Offi. 2. Neq; mihi quicquam oneris ſuſcepi, quum iſta dixi,&c. pro- Cluent. Suſcepiſti onus præterea graue,& Athenarũ& Cra tippi,3 Off, Suſcepiſti partes Conſulum, z Fam. Suſcepit iu diciorum

1343
diciorum cauſam, antiquiſsimama; ſe habiturũ dixit, 2 ad Quint. Fra.i in Ver. Non modd adhuc pœnam nullam ſuo dignam ſcelere ſuſcepit, ſed,&c. pro Leg. Manil.& Poſtquaà, Res ſibi ſuſcepit glorię cauſa. pro Flac. Verres ille uetus pro ditor Confulis, translator quæſturæ, auerſor pecuniæ pu- blicę, tantum ſibi autoritatis in Repub. ſuſcepit,7 Ver. Qui- bus rebus tantum odij atq; inuidiæ ſuſcepit eloquẽtia tua, ut,&c. i de In. Nec uerò deſertarum relictarumꝗ; rerum pa- trocinium ſuſcepimus, i de Nat. deor.& Diui-lib. z. In quo, ut audio, magnum odium Pompeij ſuſcepiſtis, ad Att. li. 6. Illi ſine mora negocium ſuſceperunt, 3 in Cat. Suſceperas e- nim liberos non ſolùm tibi, ſed etiam patriæ, 5 Ver. Inuito V deſpon dit ei filiam ſuam illam quam ex genero ſuſceperat. pro Clu. Suſcipiam omnem iſtam actionem, At. lib. 14. Suſci pe cauſam Senatus, ut,&c.² Ver. ad Atti. lib. 3. Attende enim pauliſper,& cogitationem ſobrij ad punctum temporis ſu- ſcipe, 2 Philipp. 106 a. Suſcipe me, Fam. Vatinij. id eſt, mei defenſionem, uel me defendendum. Suſcipe meam delibera tionem, 14 ad Atti. Quòd ad Tironem de Terentia ſcribis, obſecro te mi Attice, ſuſcipe totum negocium, ad Att.lib. 12. Queæris ut ſuſcipiam cogitationem, quid nam iſtis agen- dum putem, ad At. lib. 14. Iſtuc me rogari oportet abs te‚ an te potius à me, ut pro mea ſalute laborem, periculumque ſuſcipias? pro Mure. 142 b. Tu etiam atque etiam uide quid ſuſcipias, quid ſuſtinere poſsis, u Famil. M. Bruti& Caſsij. Vt ſi meas rationes unquam ueſtræ ſaluti antepoſuiſſem, ſempiternam pœnam ſuſtinerem mea uolũtate ſuſceptam, poſt Redit. ad Quir. i98 a. Ego A. Varroni diligentiſsimè te commendaui, ut ſuſciperet te totum ac tueretur, 16 Fa. Ad- mirab antur boni uiri, accuſabant amici, quòd ſpe pacis le- . 1 2, 4 gationem ſuſcepiſſem, iz Philipp. Sin& ea quæ antè geſſe- ram,&c.& illam miſeram profectionem ueſtræ ſalutis gra tia ſuſcepiſſem,&c. ad Quirit. poſt redit. Aliquid culpæ ſu- ſcipere, pro Cluent. Suſcipere beneuolentiam,3 Fam. Suſci- pere calamitatem, Poſt red. in Senat. Caſum propter fidem conſtantiamꝗ; ſuſcipere, ꝛ de Fin.& 3 ad Att. Cauſam alicu- ius ſuſcipere, ad Atti. lib. 3. Suſcipere nimias celeritates, Of- fic.i, Suſcipere conſilium, 6 Fam. Suſcipere culpam, uel cri- men culpæ, prô Muren.& pro Plancio,& 7 Verr. Suſcipere curam, 7 ad Attic. ad Brut. Suſcipere dolorem, Tuſc. quæſt. libro 1.& libro 3,& pro Seſt.& pro Dom. ſua. Errorem& ſuperſtitionem ſuſcipere, 2 de Diuin. Quo tandem Habitus metu adductus, tantum in ſe facinus ſuſcipere conatus eſt? pro Cluent. id eſt, admittere. Suſcipere fraudem, in Pif. Su- ſcipere gemitum, in Vatin. Suſcipere impuritates, 2 Philip. Qui ualentiſsimum Antonium ſuſcipere pro Rep. non du- bitauit inimicum? Brutus Attico. Suſcipere inimicos, pro Planc.& in Cat. Suſcipere inimicitias alicuius, 3 Fam. Inimi citias propter alicuius ſalutem ſuſcipere, de Aruſp. Nam aut inimicitias, aut laborem, aut ſumptus ſuſcipere nolunt, 10 ffic. Suſcipere inſignia belli, 6 Philipp. Suſcipere inuidiã uel offenſionem, 4 in Verr. Suſcipere labores diurnos no- cturnosque, Cati. Suſcipere maximos labores, moleſtiasq́, Officior. 3. Suſcipere multos labores magnosq; inflamma- tum ſpe potiundi uoluptatum, de Finib. lib. i. Suſcipere lu- ctum, ſqualorem, ſordes, pro Seſt. Multum negocij ſuſcipe- re, 5Ver. Negocia atq; controuerſias alicuius ſuſcipere, pro Cec. Onus atque munus ſuſcipere& profiteri, i de Orator. Cæteri non uidentur in fingulis hominibus multa parrici- dia ſuſcipere poſſe,&c. pro Clu. Suſcipere partem alicuius, pro Mil. Suſcipere partes defenſionis, quęrelæ,&c. pro Seſt. Suſcipere partem uitiorum, Tuſc. quæſt. li. 4. De triumpho hortari, ſuſcipere ParreJſuas, Ie. Att. 7. Intelligoq́;; multas partes meæ ſalutis& ſuſsipere,& poſſe ſuſtinere, ad Att. lib. 3. Patrocinium uoluptatis füſcipere, 3 de Orator. Suſcipere aliquam perſonam, i0 ad Attic.Suſcipere æo&ireuœα de pace, ad Art. Suſcipere aοννααιμνμα‧ 7 ad Att. Suſcipere propugna- tionem pro re aliqua, Famil. Suſcipere Rempub. pro Mil. & 3 Philipp. Suſcipere ſacra, in Vatin. Suſcipere ſalutem Reipub. contra aliquem, pro Seſt. Suſcipere fimultarem& contentionem, pro Dom. ſua. Maximam turpitudinem ſu- ſcipere uitæ cupiditate, 3 Philip.& pro Syl. Qui etiam nũc agendi aliquid diſcendiq́; cauſa propè contra naturam ui- gilias ſuſcipere ſoleamus, s de Einib. Suſcipere uim, pro Mi. Suſcipere uituperationem, 16 ad Attic. Exilium quod uirtu te ſuſcipitur, Antequam. Eodem enim tempore& ſuſcipi- mur in lucem,& hoc cœleſti ſpiritu augemur, de Ar. reſpõ. Quæ docti, ut dixi, à Græcis petere mallent, indo cti ne à nobis quidem accipiũt, ut fruſtra omnis ſuſcipiatur labor, in Anton. Magna meherculè cauſa, Iudices, abſolutionis cum cæteris cauſis hæc eſt, ne qua inſignis huic imperio ma cula atque ignominia ſuſcipiatur, pro Fon. z1 a. Dolores ſu- ſcipiantur maiorum dolorum effugiendorum gratia, libro 1. de Finib. At que utinam ſuſceptus non eſſem, ad Attic, lib.
——
8
8 V 1344 n1. id eſt, editus non eſſem in lucem. Si uerò non futurum quidem ſit, fruſtra ſuſcipi miſeriam uoluntariam, 3 Tuſ. Ta tümne igitur laborem, tantas inimicitias rot hominum ſu- ſcepturus es?7⁷ Ver. Illud tibi perſuadeas uelim, me omnia, quæ adtuam dignitarem augendam pertinebunt,&c. ſum- mo ſemper ſtudio ſuſcepturum, ad Bru. li. u. Iter Aſiaticum puto tibi ſuſcipiendum fuiſſe, Atti. lib. 4. Sequitur enim de iure belli, in quo& ſuſcipiendo& gerendo& deponendo ius ut plurimum ualet, 2 de L. In contentione ſuſcipienda- rum inimicitiarum, ridiculum eſt putare,&c. i Verr.
SVSCITO, as. excito, incito, exſuſcito. pro Qu. R. z1 a, Te ab
tuis ſubſellijs contra te teſtem ſuſcitabo. Antequam,. 195a, Qui nouam rationem ſuſcitant; ueteres maiorum obterũr laudes. Epiſt. 16 9 a, Su ſcitare bellum ciuile. de Or. 133 a, Iube bis igitur, inquit, re ſuſcitari
SVSPECTVS, a, um. in quo ſubeſt ſuſpicio alicuius rei, ſoli-
citus, habens ſuſpicions alicuius rei. pro Plan. 270 a, de Am. 106 a, In uita tyrannorum omnia ſemper ſuſpecta atq; ſoli- cita. I. C. 100 b, Si me meis ciuib. tam grauiter ſuſpectũ atq; infenſum uiderem. Tuſ. 190 a, Medicina animi multis ſuſpe cta atque inuiſa. Epi. 18 a, Quanquam me nomine negligen tiæ ſuſpectum tibi eſſe doleo. pro Qu.2 b, Cùçm ſæpe ſuſpe- ctus Quintio Næuius fuiſſet. Offi. 71 a, Cum filius patri ſu- ſpectus eſſet de nouerca.
SVSPENDIVM, j. in V. 177 a, Vt homines iniuriæ reme-
dium morte ac ſuſpendio quærerent.
SVSPEND O, du. ceruices frango. I. V. 159 b, Hominem cor-
ripi ac ſuſpendi iuſsit in oleaſtro quadam.& 176 b, Dioclẽ ho minem locupletem ſuſpendiſſe ſe conſtat.& de Ora. 134 b, Suſpendere ſe de ficu. pro Rab. 92 b, Caput obnubito, ar- bori infelici ſuſpendito. Top. 222 a, Opus quod ita ædifica- tum eſt, ut ſuſpendi non poſsit: id eſt, fornix.
SVSPENSVS,, um. incertus, ſolicitus, pendeo. pro Do. 2327
a, Tota ciuitas ſuſpenſa atq; ſolicita eſt.& Att. 3 a, Suſpen- ſo animo ſolicitoq́, ſum. contra Rul. 65§ a, Ciuitas ſolicita ſuſpicione, ſuſpenſa metu, perturbata ſeditionibus. contra Rull. 79 b, Suſpenfus& incertus obſcura ſpe& cæca expe- ctatione pendeo.& pro Cl. 28 b, Suſp enſus incertus q́; uul- tus. pro Clu. 19 a, Ne diutius ſuſpenſa oratione mea expe- ctatio ueſtra teneatur, aggre diar ad crimen,&c.& de Clar. 182 b, Iudices oratione ſuſpenſos teneri. Att. 154 b, Tu tuum conſilium etſi non in longinquum tempus differs, tamen ſuſpenſum me detines.in V. 23 8 a, Cum ſeruitiorum animos in Sicilia ſuſpenſos propter bellum fugitiuorum uideret. de Orato. 105 b, Suſpenſo& occupato animo Craſſum tibi reſpondiſſe uideo. Epiſt. 40 b, Suſpenſus expectatione re- rum.& 268 a, Suſpenſo animo expecto,&c. Ep. 171 b, Omnia ſunt ſuſpenſa propter expectationem legatorum. Epiſtol. 147 b, Tenere aliquem ſuſpenſum de aliqua re. Epiſt. 69 b, Viuendi ſuſpenſas habere rationes. Tuſcul. 89 b, Equi Pelo pis, qui per undas currus ſuſpenſos rapuiſſe dicuntur. con- tra Rul.5½ b, Roma cœnaculis ſublata atꝗq; ſuſpenſa. Att. 42 a, Maneo Theſſalonicæ ſuſpenſus,&c. Atti. 254 a, Exiſtima- bam uεrεuννινενονeſſe,& herculè erat,& maximè de ludis. in Anton. 209 b, Animus aberrat à ſententia ſuſpenſus curis maioribus.
SVSPICI O, cis. aſpicio, ueneror, admiror. de Nat. 26 b, Cum
8
ccœlum ſuſpeximus, cœleſtiaq́; contemplati ſumus.& 35 b, Epicurus cœlum non ſuſpexit.& 61 b, Tuſc. 242 a, Hæc ille intuens atq; ſuſpiciens, uel porius omnes partes horas que. circunſpiciens, confiderat,&c. de D. 123 b, IIle autem nec ſu- ſpicit, nec circunſpicit. Aca. 20 b, Piſces qui neq; uidentur à nobis,& nunc quidem ſub oculis ſunt, neq; ipſi nos ſuſpice re poſſunt. in Arat. de Ar. 248 a,& de Som. 126 b, Suſpicere in cœlum. Off. 34 a, Suſpicere uirtiutem alicuius. Ora. 205 b, Eloquentia, quam ſuſpicerent oinnes, quam admirarentur, quam aſſeꝗqui ſe poſſe diffiderent.& de D. 139 a, Aeternã na- turam eſſè ſiilpiciendam admirandamq hominum generr- Epi. 149 a, Sic honores munerad; ueſtra ſuſpicio, ut,&c. de N. 47 a, Eius cum totius eſt præclara ſpecies, in primis ſu- ſpicienda eſt capitis figura.
SVSPICIO, nt. coniectura, ſcrupulus, metus, ſcientia incer
ta, opinio. ad Her. 37 a, At. 126 b, Cum ad te literas miſiſſem, ſuſpicionem nullam habebam, te reipublicæ cauſa mtare tranſiturum.& 253 b, Hæc nauigatio habet quaſdam ſuſpi- ciones periculi. de Orat. 134 b, Salſa ſunt etiam, quæ habent ſuſpicionem ridiculi abſconditam.& ibid. Quæ ſuſpicio- nem& crimen efficiũt. Epiſt. 214 a, Deponere ſuſpicionem, quam de aliquo habebas. Epiſt. 45 a, Ne cui ſuſpicionem fi⸗ ctè reconciliatæ grariæ darem. de Aruſ. 252 a, Multi ſunt in quos huius maleficij ſuſpicio cadat.& Atti. 207 a, In quem ne ſi inſidijs quidem ille interfectus eſſet, caderet ulla ſuſpi cio. de Or. 139 a, Vitanda eſt ingenij oſtẽt ationisq́; ſuſpicio-
Att, 106 b, Suſpicionẽ mihi tua raciturnitas attulerat.& ad 1 Heren.⸗

em ſuſcire 10. 4 1 Zuſekan Udnen ae 2 ſuſcitarit culeecege
der pro Kd. za, Capudung dro. Top. n,0 rae noa poſsit:id 8 acenn ſolicitus, penden volh mäuns ſöhata bns am. contra Rul. 6 a(utuin Meru, perturdataſediionmmm u Kincertus odſcura he kuug,. pro Clt d, Suſpenſus inenuiu 3 Re dutius fuſpenſa oratione meach. ur a3grediar ad cimenat.üln
acſalpenſos tenen. Aniihlun uum tempus dim,m
in loag ropeer delum figtiwmaie ,ais Acungmo uaaCä
Eoit. 40 b, Supenſus 1
aſo animo expecto,&ec Iom m 6 4
— em ſaſpenſum de aicuam.Hih adere rationes. Tuſald
—
4
utrus ſuſpenſos rapuifei
lun Kr.de Dnz
8 ot, neq; e 3 Sntaweeen enent omnnesg Mei rees ea, 4 imirandund dicot 1 — Sha 8 un uis 1
1 6
B Heren. 32 b, Occultè facere ſuſpicioné. pro Cæl. 39 a, Quo-
litmeakroqratan rigla ühenäſeſkemea
S8 V
ad M. Cælij dare potuit ſuſpicioni locum. in V. 206 a,& in A. 155 a, Quos doleo in ſuſpicionem populo Romano ue- nire.& in Vat. 29 a, Etiamſi falſè ueniſſes in ſuſpicionem. Pro P. Seſt. 4² a, Qui non modò à facto, ſed etiam à conſci- entiæ ſuſpicione abeſt. pro Cæl. 48 b, Poſſum omnes late- bras ſuſpicionum peragrare dicendo- contra Rull. 65 a, Ci- uitas ſolicita ſuſpicione, ſuſpenſa metu. Att. 277 a, Audiui- mus eum ueniſſe in ſuſpicionem Torquato de morte Pan- ſæ. pro Fla. Decianus qui tibi in ſuſpicionem nullo ſuo de- licto uenit.& ibid. Nunc facis ſuſpicionem, pro Cluent. 55 b, Omnis ſuſpicio in eos ſeruos commouebatur.& Epiſto. 27 a, Mouere ſuſpicionem alicui. I. V. 237 a, Leonidæ cuiuſ- dam familia in ſuſpicionem eſt uocata couiurationis. pro Cluen. 44 a, Non omnes in culpa ſunt ac ſuſpicione ponẽ- di. pro Clu. 56 a, Noui quidam homines in ſuſpicionem uo cati ſunt. pro Cluent. 39 b, Cùm tam atro cis rei ſuſpicio eſ- ſet iniecta.& contra Rull. 82 a, Tenuiſs ima ſuſpicione ho- ſtium iniecta. pro Cluent. 54 b, Ea res ſatis firmam uene- ni ſuſpicionem non habet, etſi eſſet ſuſpicioſum, tamen ad me non pertineret. pro Milo. I. A. 182 a,& 15 a, Incidere in ſu ſpicionem regni appetendi. Qu. Fr. 292 a, Qui tibi nunquã in ſuſpicionem auaritiæ uenerit. I. V. 248 b, Iudex bonus eſ- ſe nemo poteſt, qui ſuſpicione certa non mouetur. Antequ.
196 a, Expurgare, ſuſpicionem dimouere. pro Cluent. 32 b,
Canutius qui quo dam odore ſuſpicionis Stalenum corru- ptum eſſe ſenſiſſet. pro Quint. 12 a,& pro S. R. 23 a, In qua
re nulla ſub eſt ſuſpicio. pro Pla. 260 a, Sed eriam largitio-
nis recipienda ſuſpicio. de Or. 123 a, Opinionem iſtorũ ſtu- diorum& ſuſpicionem artificij apud iudices oratori ad- uerſariam eſſe arbitror. pro Pl. 270 a, Quãquam ne id qui- dem ſuſpicionem factionis habuerit. de Orator. u19 b, Di- cam enim non reuerens afſentandi ſuſpicionem.& Att. 128 b, Fugere ſuſpicionem perfidiæ. cont. Rul. 64 a, Hac à me ſu
ſpicionibus& coniectura coarguuntur. de Natu. i4 a, Eſſe
gentes immanitate ſic efferatas, ut apud eas nulla ſuſpicio deorum ſit. de N. 72 b, Hoc non modò comprehendere ani mo, ſed ne ſuſpicione quidem poſtunt attingere. At. 127 b,
Suſpicione aſſequi aliquid non poſſe. de Cl. 16 5 a, Suſpicio
eſt, illum ueneno fibi conſciuiſſe mortem.(u. Pra. 195 b, In
2—-⸗
SVS PICIOS E. credibiliter, criminoſè. pro§.R. 27 a, Cri- minoſè& ſuſpicioſè dicere& arguere.& pro Deio. 146 b,
Suſpicio ſius dicere. de Cl. 176 b.
SVSPICIOSVS, a, um. habens ſuſpicionem, criminoſus. I.
V. 250 b, Te conſcientia timidum ſuſpicioſum que faciebat.
Qu. Fr. 29 2 a, Eſſe nimis durum& ſuſpicio ſum in ſuos. Ep. 6 b, Etiam ipſo ſuſpiciofiſsimo tempore Caniniano. pro S.
R. 21 b, Quod adhuc ſuſpicio ſum, res ipſa perſpicuũ faciet: id eſt, dubium& obſcurum. Part. 2 40 a, Suſpicioſum cri-
men.& ad Her. a, Rem perſpicuam non ſuſpicio ſam uide
ri oportere. pro Fl. 160 a, Suſpicioſa& maledica ciuitas.& 147 b, Suſpicioſiſsima ciuitas. pro Cl. 54 a, Ea res ſatis fir- mam ueneni ſuſpicionem non habet, etſi eſſet ſuſpicioſum,
tamen ad alios potius quàm ad Habitũ pertineret. de Cla. 1279 a, Qui ſuſpicioſius aur criminoſius diceret, audiui nemi
nem. de Am. 10° b, Eſſe ſuſpicio ſum,& ſemper aliquid exiſti mantem ab amico eſſe uiolatrum.
SVSPICO R. aris. opinor, puto, ſuſpicione aſſequor, ſuſpi⸗
cione attingo, ſuſpicionem habeo. At. 109 a, Scribe non mo dò ſi quid ſcies, aut audieris, ſed etiam ſi quid ſuſpicabere. At. z01 a, Suſpicabar, uel potius intelligebam nihil eſſe,&c. Ep. 5ᷓ b, Valde ſuſpicor fore, ut infringarur hominũ impro-
bitas. At. 283, Suſpicor illud tibi non probari, quod,&c. At.
280 b, Quoduelim temerè de illo ſuſpicati ſint homines.& 248 a, Nihil eram ſuſpicatus de tabulis. pro S. R. 37 b, Qui de eius ſcelere ſuſpicari nihil potuerunt. de Cl. 169 b, Tan- tummo do coniectura ducor ad ſuſpicandum.& ib. Ex mo numentis ſuſpicari de aliquo. pro Syl. ⁷˙ a, Defendit eum de quo nihil eſt ſuſpicatus. de Or. o1 b, Nos in amicorũ ne- gocijs res ipſa antè confecit, quàm poſſemus aliquid de tã- tis rebus ſuſpicari. pro Cl. 23 a, Suſpicari aliquid mali. Atti.
121 b, Autoritate tua permotus, ut ſuſpicor, quid enim aliud
Pputemde N. 7 b, Deus, in quo neq; figuram diuinam, neq;
ſenſum quiſquam ſuſpicari poteſt.& d a, Nec Protagoras
quicquam uidetur de natura deorum ſuſpicari. Epi. i a,&
60 a,& de Fin. 93 a, Certi homines quos iam ſuſpicari de- bes. Or. 209 a, Verùm hæc uis, quam quærimus, quanta ſit
ſuſpicemur, quomã exempla non habemus. de Or. 144 a, Vt maius quiddam de L. Crafſo, quàm quantum à uobis expri
8 V 1346 metur, ſuſpicetur. de Clar. 192 b, lis tu comparas hominem Tuſculanum, nondum ſuſpicantem quale eſſet copioſè& ornatè dicere. pro Mil. 113 a, Ciues de rep. optimè meriti, in quib. homines non modò res præclariſsimas obliuitcun- tur, ſed etiam nefarias ſuſpicantur. 3
SVSPIRIVMvXj. gemitus, etiamſi ſit aliquid diſcriminis, u-
trumque tamen doloris eſt indicium. Attic. 16 b, Quem ne- mo aſpicere ſine ſuſpirio poſſet.& Tuſcul. 225 a, Sine cura, ſine ſuſpirig.
SVSPIRO, 2. At. 16 a, Neminem habeo quo cum aut iocari
liberè, aut ſuſpirare familiariter poſsim. de Diuin. 89 a, Su- ſpirantibus curis.
SVSQVE deq id eſt, non laboro, non ſum ſolicitus. At. 224
9
a, Nam de Octauio ſusq; deq;. Ep. 110 a, Trahantur per me pedibus omnes rei, non laboro.
SVSTENTATI O, onu. dilatio. de In. 80 b, Deinde utrum
ſtatim fieri neceſſe ſit, utrum habeat aliquam moxam,& ſu ſtentationem. 1
SVSTENT O, tas. ſuſtineo, nitor. de Pro. 71 b, Qui ſe etiam
nunc ſubfidijs patrimonij aut amicorum liberalitate ſu- ſtentãt.& Poſt. 206 a, Qui egeſtatem domeſtico latrocinio ſuſtentauit.& pro Cæl. 45 b, Egeſtatem alicurus ſuis ſum- ptibus ſuſtentare. Ep. 56 b, Quorum opibus caſus meos ſu- ſtentabam.& pro KR. P. 123 a, Pide ſuſtentare anncos. Puſcu. 160 a, Per animum ipſum tam natura hominis uitam ſu ſté-
tari, quàm uiris, quàm arboris. Tuſcu. 157 b, In quo animus
nulla re egens, alerur& ſuſtencabitur illdem rebus, quibus aſtra ſuſtentantur& aluntur. Bpiftol. à2 a, Tu uelim te tua uirtute ſuſtentes. Epiſt. 95 b, Suſtentare actueri imbecillira-
tem ualetudinis. At. 60 b, Literis ſultentor& regreor. pro
Flacc. 146 b,& dc Clar. 196 a, Spes, quæ hominum mentes cogitationes; ſuſtentat.& pro Mil. 121 a, Ea conſolatione ſuſtentor, quam,&c. Item, Nunc me una conſolatio ſuſten- tat,&c. pro Mur. 124 b, Is cui reſpub. a me una traditur ſu-
4.. 2- 8 ſtinenda magnis meis laboribus ſuſtentata, de Orat. 105 b,
Cuùm is iuriſconſultus fuerit ſuperior diſcefſurus, qui eſſer
non iuris ciuilis ſcientia, ſed eloquentia ſuſtentarus. de Oi-
uinat. 137 a, Animi uigilanrium ſuſtentãtur membris,& cor pore,& ſenſibus: quæ cum ſubtracta ſunt,&c. pro Flac. 14.8 b, Noſter autem teſtis ut ſe ipſe ſuſtentar, ut omnia uerba moderatur. Epiſt. 70 b, Suſtentare ſe conſcientia optimo- rum conſiliorum. I. P. 98 a, Cùm ſuſtentare uix poſſes mœ- rorem tuũ doloremꝗ; deceſsionis. I. C. io a, Id malum op- primi ſuſtentando& prolatando nullo pacto poteſt, qua- cunq; ratione placet celeriter uobis iudicandum eſt. Qu. Pr. 310 a, Aedificationem arcani ad tuum aduentum ſuſten- tari placebat. At. 41 a, Me uix miſerè ſuſtento,&c. At. 83 b, P. Valerium negat habere quicquam Deiotarus rex, eumq; air
A ſe ſuſtentari. At. 14 4 a, Me adhuc tuæ literæ ſuſtentarunt.
At. 156 b, Præclara conſcientia ſuſtentor. Qu. Pr. 303 b, Ca- to à Craſſo ſuſtentatur. Qu. Fr. 326 a, Angor mi frater, no- ſtrum hoc rempus ætatis aut forenſi labore iactari, aut do meſticis literis ſuſtentari. Offic. 51 b, Valetudo ſuſtentatur notitia ſui corporis.
SVSTINE O, nes. ſuſtento, fero, tolero, tueor, corruere non
2.
ſino, fulcio, labentem excipio, contineo. de Na. 77 a, Pateræ coronæq;, quæ ſimulachrorum porrectis manibus ſuſtine-
bantur. At. 138 b, Corpore uix ſuſtineo grauitatem cœli hu
ius. Att. 130 b, Neque ſolum cum iſta copia tanram multi-
tudinem ſuſtinere poteris. pro Quin. ub, Alicuius quoti- dianum conuicium ſuſtinere. de Or. u3 a, Tres perſonas u-
. 1...— 7 3... nus ſuſtineo ſumma animi æquitate, meam, aduerſarij, iu-
dicis. de Clar. 174 b, Rutilius magnum munus de iure reſpõ
dendi ſuſtinebat. pro Sex. R. 37 a, Suſcipere aliquod onus,
quod ſuſtinere non poſsis. I. V. 93 b, Fungt ac ſuſtinere ali- quid muneris in rep.& Epiſtol. 2 4 a, Suſtinere onera in re-
pub. Att. 177 a, Nihil eſt mali, quod non& ſuiſtineam& ex- pectem.& de Clar. 156 b, Suſtine aliquem dolorem prærer cæteros. Antequam. 193 a, Vt leuis ſit labor defenſori ſuſti- nendus. I. C. 102 a, Vix molem iſtius iniuriæ ſuſtineo. I. C. 122 a, Omnis opera equeſtris, artificum frequenrtia ſuſtine- tur, alitur ocio. pro Fl. 153 a, Eſt enim credo is uir iſte, ut ci- uitatis nomen ſua autoritate ſuſtineat.& Tuſ. 31 a, Ferre& ſuſtinere ſeruirutem. pro Dom. 233 b, Eandem pœnam ego ſubibo& ſuſtinebo. Poſtquam. 19 8 a, Sempiternam pœnam ſuſtinerem,&c. Epi. 14 a, Fronte ac uultu quibus ſimulario facillim? ſuſtinetur. Ep. 6²2 b, Quæ,&c. omnibus meis uiri- bus ſuſtinebo. Att. 43 a, Suſtinehimus nos,& ſpe qua iubes nitemur.& I. V. 150 a, Hac prouincia alimur& ſuſtinemur. Poſt. 206 a, Quorum mentes anguſtæ& humiles magnitu- dinem tanti imperij ſuſtinere non poſſunt. pro Dom. 213 b, Hitales uiri, qui non ſolùm conſilijs ſuis, ſed ſpecie ipſa di- gnitatem reip. ſuſtinent.& 242 a, Remp in hac cauſa ueſtris ceruicibus ſuſtineris. pro Cæl. 4/ a, Fieri nõ poteſt, ut quiſ- L1 quam

— ———— ——
6 347
8 V
quam tantum onus non modd agendo, uerumetiam cogi- tando poſsit ſuſtinere. de Am. uo a, Tantum euiq; tribuen- dum eſt, quantum quiſq; poteſt ſuſtinere. It em ibid. Defer- re aliquid ad alterum quod ille non poſsit ſuſtinere. Epiſt. 1 145 b.Interim maximam hic ſolicitudinem curamq; ſuſti- neo. Ep. 84 a, Quia non putat ſe ſuſtinere cauſas poſſe mul torum. J. V. 161 a, Cuius mortis cauſam fugitiui ſuſtinẽt.& At. 101 b, Suſtinere culpam alicuius rei. Epiſt. 185 a, Brutus e-
nim Mutinæ uix iam ſuſtinebat. I. V. 78 a, Iudices ſuſtinebũt tantæ populi Romani uoluntati reſtitiſſe, ſuſtineant? Epi.
18a, Suſtinere expectationem ſui concitatam. 20 a, Suſtine- re beneficia in ſe collata.& 21 a, Suſtinere officium. Acade. 13 a, Suſtinere ſe ab omni aſſenſu. Tuſculan. 217 b, Suſtine- re ſe.& Epiſto. 129 b, Meq; ſuſtinebam, ne,&c.& Acad. 23 b, Suſtinere equos.& ad Atric. 210 b, Suſtinere currum. Orat. 208 a, Quod cùm rapidsè fertur, ſuſtineri nullo modo po-
reſt. Aca. 26 a, Qum ſe à reſpondẽdo, ut aut approber quid,
aut improbet, ſuſtineat.& ibid. Qui de omnibus rebus cõ tineat fe ab aſſentiendo. Ac. Suſtinere aſſertionem. ad Atti. 203 a, b, Suſtimenda eſt ſolutio nominis Cereliani, dum de Faberio ſciamus: id eſt, differenda. Att. 210 a, Sed arbitrabar ſuſtineri remos, cum inhibere eſſent remiges iuſsi. I. A. 212 a, O' dij quis huius potentiam poterit ſuſtinere?& de Sene. 77 b, Onus Aetna grauius ſuſtineo.& ò3 b, Cum humeris bouem ſuſtineret uiuum. ad Attic. 15 a, Laborẽè propter am- bitionem ſuſtinere. At. 155 b, Protinus ſuſtinui me in arca- no fratris. At. 23 4 a, Puto fore, ut me præſentem ſuſtineat. Quint. Fr. 209° a, Animus in maximis rebus gerendis& ſu- ſtinendis exercitatus. Offic. 3 b, Suſtines enim magnam ex- pectationem imitandæ induſtriæ noſtræ, magnam hono- rum, nonnullam fortaſſe nominis. de Senect. 84 a, Suſtine- re munera. de Amic. 10⁄ a, Eſt igitur prudentis, ſuſtinere ut curſum, ſic impetum beneuolentiæ. pro Deiot. i5o b, Ille e- nim furoris mulctam ſuſtinuerat, hic erroris. Epiſtol. 174 b,& pro Mil. 106 a, Totum hoc negocium ipſe guberno,& meis humeris ſuſtineo.& pro Rab. Poſthum. 129 b, Laben- tem excepit, corruere non ſiuit, fulſit, ſuſtinuit, re, fortuna,
fide, hodieq; ſuſtinet.
SVSTV L Lſts. fablatum. L. Sublatus. 2d Atticũ 91 a, Salaminij
b nos in eœlum decretis ſuis ſuſtulerunt. de Narur. 75 b, S0l
in currum Phaethontem filium ſuſtulit.& Tuſ. 219 b, Forti tudo Herculem in cœlum ſuſtulit. I. V. 77 b, Verres ciues Ro manos in crucem ſuſtulit. pro Deiot. 149 a, Cum eum plu-
res in equum ſuſtuliſſent, uix hærere in eo ſenex poterat. E- piſtol. 98 b, Ssuſtulimus manus ego& Balbus. Epiſto. 262 a, Oculos paululum ſuſtulerunt, de Diuin. 97 a, Quo aſpectu exterrita nutrix clamorem ſuſtulit. de Leg. 156 a, Orithiam Aquilo ſuſtulit. de Grator. 159 a, Cùm uerba iacentia ſuſtu- limus è medio. Quint. Frat. 312 b, Suſtuliſſem: id eſt, hoſpi- tio accepiſſem. pro Sext. R. z20 a, Plus oneris ſuſtuli quàm ferre poſſum. in Ant. 251 a, Qui ex eadem ſuſtulerit liberos. de Diuinat. 81 a, Xenophanes diuinationem funditùs ſuſtu lit.& in Ant. 153 b, Dictaturam funditùs de repub. ſuſtulit. & de Diuinat. 32 a, pro Sext. Roſc. z0 a, Non ne uidentur hunc hominem er rerum natura ſuſtuliſſe? de Natur. 76 a, Pb, Varius Druſum ferro, Metellum ueneno ſuſtulerat. Offi. ga, Maiores noſtri Carthaginem& Numantiam funditus ſuſtulerunt. ad Attic. 243 b, Eam rem Seruilia ſublaturam ex S. C. ſe eſſe dicebat. ad Attic. 39 a, Cæpionem de oratio- ne ſua ſuſtulit, quem antea nominarat.& ibid. b, Hõrten- ſius laudes noſtras in aſtra ſuſtulit. Epiſtol. 13 b, Exem- plum præclariſsimum uindicandæ ſeditioônis de repub. ſu- ſtulerunt. Acad. 16 a, Sublata aſſenfione, omnem motum a- nimorum ſuſtulerunt. Quin. Pr. 306 b, Clamorem ſatis ma num ſuſtulerunt.
SVSVRRATIO, onis. ſuſurrus. Ep. 113 a, De Cæſare erebri& non belli rumores, ſed ſuſurrationes ueniunt.
SVSVRRKRVS,. Tuſ. 24 8 a, Leuiculus ſanè noſter Demoſthe nes, qui illo ſuſurro delectari ſe dicebat aquã ferentis mu- lierculæ, ut mos in Græcia eſt, inſuſurrantis ꝗ́; alteri.
SVTO R, ris. qui calceos ſuit uel facit. pro Flac. 149 b, Suto- res& zonarij.
SVTORIVS, a, um. Ep. 339 b, Sutorium atramentum. Atti. lib. 6, Veſtri enim credo graneis habent, Turpionem ſuto- rium& Vectium mancipem.
SVV S, a, um. in Ant. 227 a, Animus Hortenſij dignus& ipſo&
maioribus ſuis. pro Mil. 10 4 b, Quaſi Appius ille cæcus uiã
munierit, ubi impunòè ſui poſteri latrocinarentur. pro Seſt. 27 b, Hunc ſui ciues è ciuitate eiecerunt. de Diuinat. 124 b, Anriquiorem Deiotaro fuiſſe laudem quàm poſſeſsionem
ſuam. de Leg. 174 b, Suos deos aut nouos coli, cõfuſionem
habet religionũ. pro Q. a, Alphenus utebatur populo ſa- nè ſuo. cont. Rul. 76 b, Petere conſulatum anno ſuo.& ibi- dem: Veſter honos ad mei temporis diem petitus. de Ora.
„ b 8 1 345 188 a, Placeat ne à Carthaginenſibus captiuos noſtros red- ditis ſuis recuperari. de Clar. 165 a, Hortenſius è uita ceſsir ſuo magis quàm ciuium ſuorum tempore.& ibid. Alieniſ- ſimo reip. tempore. pro Syll. 180 b, Tamen illum ulciſcen- tur mores ſui.& ibidem: Huius ſi cauſa non manifeſtiſsi- mis rebus teneretur, tamen eũ mores ipfius ac uita conuin- cerent. de Einib. 108 b, Is poterit ſemper eſſe in diſputando ſuus. de Orat. 40 b, Sua cuique uirtuti laus propria debe- tur.& Att. 236 a, Suos quiſq; debet tueri. de Op. 243 a, Poe- matis tragici, comici,& reliquorum ſuum quoduis eſt di- uerſum à reliquis. de Or. u14 b, Qui profitetur eſſe ſuum, ſa cere aliquid. Ep. 47 b, Aliquid atq adeò multa addunt arq; afferunt de ſuo.& ibidem: Abeſſe à ſuis. ad Att. 204 b, Aria- rates pedem ubi ponat in ſuo non habet. de Or. 143 b, Craſ- ſus ſuapte interfectus manu. de Nat. 71 b, Minerua patrem dicitur interemiſſe, uirginitatem ſuam uiolare conantem. de Ora. uz b, Quaſi nihil poſsit dici fine præceptis ſuis: id eſt, eius. de Inuent. 68 a, Hunc pater ſuus deduxit,&c. id eſt, pater eius. I. S. 274 b, Itaq; timẽs ne facinora eius clam uos eſſent, confeſſus eſt adulterium. ad Attic. 249 a, Vt ſpectem ludos ſuos: id eſt, illius. pro Quint. 16 b, Defenſus à neceſ- ſario ſuo: id eſt, illius. Epiſtol. 128 a, b, Qum ille ſeripfiſſet, &c. ſcripſerunt ad eum fui, ne id faceret. de Amicit. 97 b, Fa- ctus eſt Coſ. II. primùm ante tempus, iterum ſibi ſuo tem- pore, reipub. penè ſerò.
SVBO TA, orum. inſula. Attic. 72.
SXDVS.L. sidus.
8 VIL,L A,Iæ. Sulla. Attic. 106 a, pro(Qu. 14 a, Emiſti bona Sex. Alpheni, L. Sylla dictatore uendente.& pro Sex. R. 2 a, Syl- la felix.
SVIL.LANVS. Att. 161 a4.
SVLLATVRI T. proſcripturit. At. 145 b, Syllaturit animus eius& proſcripturit.
SNYLLAB A, bæ. Parad. 120 b, Siuerſus pronunciatus fuerit una ſyllaba longior aut breuior. de Orator. 16° a, Claufſu- lam jonga ſyllaba terminari.& 105 b, Leguleius auceps
fyllabarum. 3 1
SVLLABATIM. Aca. 30 a, Cum ſyllabatim Stoicus iſta di- xerit. ad At. 213 a, Dictare alicui fyllabatim.
SVAAABOVS, v L.Index.
SYLLANVS, a, um. Sullanus. cont. Rull. 88 b, Qui nos Sylla nos in inuidiam rapit.
SNLVA, uæ. At. 190 a, Manè me in ſyluam abſtrudo denſam atq; aſperam.& de Or. 9 a, Genus humanum in montibus ac ſyluis diſsiparum. de Diui. 104 a, Multos nemora& ſyl⸗ uæ commouent. cont. Rul. 61 b, Sylua Scantia. de Or. 144 b, Locus in media ſylua maximè opacus& frigidus. Qu. Fra. 318 a, Palæſtra& ſylua uiridicata.
SVI. VA. mareria, copia. de Ora. 152 b, Sylua rerum ac ſenten- tiarum eomparanda eſt.& de Vn. 50 a, Or. 109 b, Hoc in ge- nere(nam quaſi ſyluam uides) omnis eluceat oportet elo- quentiæ magnitudo. Or. 198 a, O mnis ubertas& quaſi ſyl= ua dicendi ducta ab Academicis eſt, de Orat. 153 a, Cui loco eſt omnis uirtutum& uitiorum fylua ſubiecta.
SXLVANVS Deus. de N. 44. Accij.
SXLVESCO; ſcis. quaſi in ſyluam creſcere. de Sen. 83 a, Vitis putanda eſt, ne ſylueſcat ſarmentis,& in omnes partes ni- mia fundatur.
SXLVESTE R, uel Sylueſtris, re. agreſtis. de Natu. 24 b, Loca ſylueſtribus ſepibus denſa.& Ʒ2 b, Montes ueſtiti ac fylue- ſtres.& 46, Vita ſylueſtrium.& de Leg. 159 a,In ſpacijs ſyl- ueſtribus. de Inu. 43 a, In ſylueſtrib. tectis. de Am. 107 a, Lo- cis delectamur montuoſis& ſylueſtribus. Tuſ. 442 a, Nom montiuagos& ſylueſtres curſus pariuntur- pro Caæl. 42 b. Luperci, quorum coitio illa Glueſtris,&c. de Clar. 188 b„ Cotta alia quadam inculta& ſylueſtri uia ad eandem lau-
dem peruenerat.
2XMBOAON. L. Nota.
8YMPATHIA, thieæ. quædam eonuenientia& coniunctio naturæ.& de Diuinat. 134 a,& de Nat. 65 a,& de Diuin. 137 b, Video ſympathian.& ibid. Continuatio coniunctio que naturæ, quam ut dixi, uuεᷣrdbea uocant, eiuſmodi ut the- ſaurus ex ouo intelligi debeat. de Di, u15 b, Cognatio natu- ræ,& quaſi concentus atque conſenſus, quam opuaradaas Græci uocant. de Diuinat. 137 b, Continuatio cõiun ctio d, naturæ, quam Græci uocant u‿αᷣdεæ ut thieſaurus ex o- uo intelligirur. L. Cognatio,& Concentus,& Coniunctio, & Conuenientia.
SXMPHO NIA, æ. concentus, cithara. in Verr. 179 b, Cum in eis conuiuijs ſymphonia caneret, maximis ꝗq́; poculis m niſtraretur.& 24.2 4, in Verr. 266 b, Reduci è conuiuio cum cantu& ſymphonia. pro Cæl. 44 b, Accuſatores cantus x&
ſymphonias iactant. Epi. 259 b.Symphoniam Liſo nis vel⸗ 59 23. em

8 r Nhagine 3 Le Cla. une
6.106 3 pro 0. Lapr n Faihtong ute.Kepro eKazz,
kort uend
4.
herptarit.At. 4 5 H)lumtun
d. nodb, Kiuerſus pronuncituicc. aut dreuiot. de Oratore 1(lu erminari.& 105 b, legileuag
aCam hladig mmbz
Rare ahcai fyllabatim. der.
.
ad uiridicara.
1, 4e Ora. rb, Mua tenm tem 6 46.& de Vn.5o 3.Or 03 bHclg um uides) omnis cluce dpatts
„0r91 4,Omnis— 6 Acudemicis ett. de Ontiß zLu
K uitiorum fylua ſubiecea 4e N. 44. Acd.
. gere d zaliſ
aß in ffluam crel aicat ſarmentis,&
4. 1 nientu aum conl Huun Serinnen 63 dins
Sallanas. cont.Rall ib,Cuitmh
Mamè we in(fluam zdtmeo dais
Dr.Ia Genushumznuminmmnh de Diui.104 a, Muktosnemonäſ e Rul. 6t b, Sylua Scantia. deOrh 1mim opacus Kfigdu kA
5*
1
K ——
1. ſenſus, Cu ng rque. 1000. atus Ie(oatind aurusae Maiaat..) 4 asnu uo, og 59)) err. 1 har4. n utpos acer micS oc 9 aaeret, a conl 6 „hoHi4* 5„ Redu. eech 6 1 n Verf.* 8 Acculs Jonb! c donun? 1 4.7 b 870 9 „* 8
ia nhec
————
13 49 8 N b lem uitaſſes, ne in quartam heb domadam incideres. SXMPHONIACVS, a, um. citharœdus, uel fidicen, ſeu ti- bicen. I. V. 63 b, Symphoniacus ſeruus.& 248 a, symplionia cihomines ſex. pro Mil. nz a, Milo tũ caſu pueros ſympho- niacos uxoris ducebat. SXMPHREATID ES, uriales, tribules. de Leg. 70 a. SXMPOSIAL. Conuiuium. b 2YTKATA GEI.L. Aſſenfio. L. Approbratio.
INATQTM.L. Collectio. SINCERE!. candidè, uerè, ingenuè. At. 46 a, Craſsi libertũ
mihi puto ſyncerè locutum.& 46 b.
SXNCERVS, a, um. purus, uerus, integer. pro Flac. 159 a,&
Anaupiug. Qu. Fr. 310 b, Ep. 222 b, Hoc mihi da, ut M. Curium ſyncerum integrumque conſerues.& de Clar. 19 b, Thucy- dides pronunciator ſyncerus& grandis etiam fuit. Or. 199 a, Prudens ſyncerumq; iudicium. Offi. 36 a, Perſpicere quid in quaq; re uerum ſyncerumꝗue ſit. de Clar. 182 b, Nihil e- rat in eius oratione niſi ſyncerum, nihil niſi ſiccum atque
ſanum. pro Quin. b, Nihil eſt iam ſanctum atque ſyncerũ in ciuitate. de Diu. u13 a, Quo licet exiſtimare in alijs quoq; oraculis Delphicis aliquid non ſynceri fuiſſe. de Am. uz b, Syncerus, uerus.)((Simulatus, fucatus. At. 159 a, Nihil ſim- plex, nihil ſyncerum.
SXNECDOCHE. L. Intellectio.
SXNEPHEBI. Cæcilij comœdia. de Sen. 81 a, de Opt. 244. b,& de EFin. lib. i.
SXNGRAPHA, phæ. chiro graphũ, cautio, parũ inter ſe dif-
ferunt. de Ar. 150 b, Alterũ putabo regem, ſi habuerit unde ti bi ſoluat quod ei per ſyngraphiã credidiſti.& Ep. 10 3 a, Tã- quam enim ſyngraphã ad imperatorè astuliſſes, nõ epiſto- lam, ſic pecunia ablata domũ redire properabas. pro Mur. 132 b, Pergitis ne uos tanquam ex ſyngrapha agere cum po Ppulodut quem locum ſemel honoris cuipiam dederit, eun- dem reliquis honorib. debeatꝰ? I. A. 178 a, Syngrapha ſeſtertij cêties per legatos facta eſt in gynæceo. I. V. 206 b, lſte Cybi- ram cum inanibus ſyngraphis uenerat. pro Do. 239 a,& de Aru. 251 b, Facere ſyngraphas cum aliquibus. Att.*† Lex Ga- binia de ſyngrapha,& de uerſura.
SINNADA,da. uelS XNNADAE, arum. opp. in Afla. Atti.
76 b,& 79a.. SXNNADENSIS,/5. Atr. 82.„ SXNODIA. conuentus, comitatus, collo quium. Att. lib. 10,
Si uir eſſe uolet, præclara Syno dia. ſin autem, erimus nos
qui ſolemus. LEYNTAFM A. L. Liber. b EVNTAEZIZ. L. Compoſitio. SXRAarca. Qu. Fr. lib... SXRACVSANV S, na. I. V. 11. SXRACVSIVS. Phylliſtus hiſtor. de Or. u1z b,& de Di. 88 b. SXRACVSAE, arum. urbs Siciliæ. I. V. 227 b, Deſcriptio Sy-
racuſarum.
SYRIAyviæ. pro Do. 277 b, Illa opima fertilisq Syria. I. A. 238
a, Tanti eius nomen in Syria atq; Phiœnicia eſt. SYRIACVS, 4,um. Q. Fr. 300 b, Syriacus& Cilicienſis præ- tor.& 314 b, Syriaci publicani.
SNXRIV S, a, um. de Natur. deor. 6/ a, Piſcem Syrij uenerantur.
al. Syri. SNXRTIS;, tis. ſalebræ in mari, locaque periculoſa, ubi fluctu trahente, modò arenæ dehiſcunt, modò in aggerem cumu- lantur. de Orat. 157 b, Syrtim patrimonij, ſcopulum liben- rius dixerim. 1 11 SNRVS, a, um. de Prouinc. 71 a, Iludæi& Syri nationes natæ ſeruituti. Syri uenales. L. Venalis. in Verr. 16 4 b, Solere a- iunt barbaros reges Perſarum ac Syrorum, plures uxo- res hab ere. SITIBAE, arum. L. Sittybæ. 2IZVYT I A. Top. 224 a, Locus ex coniugatione, quam Græcci rufupixy uocant.
S Litera inſuauiſsima. Or. 212 b—. E TABELIL A, la. literæ, co dicilli. de Cla. 174 a, Ta-
8 bella data, qua in legem L. Caſsius tulit.& de
Am. 104 a, Videtis in tabella, quanta iam antea fa
cta ſit labes, primò Gabinia lege, biennio autem pòôſt Caſ-
ſia. pro Flac. 165 a, Cum tabella uobis dabitur iudices, non de Fflacco dabitur ſolum, dabitur de bonis omnibus. pro Planc. 262 a, Populo grata eſt tabella, quæ frontes aperit, hominum mentes tegit, datque eam liberratem, ut quod uelint faciant. I. P. i00 a, An ego expectem dum de te quin- que& ſeptuaginta tabellæ diripiantur. I. V. 58 a, Tabella
cerata cera legitima, non ita infami ac nefaria. de Leg. 19r a,
Non fuit latebra danda populo, in qua bonis ignoranti- bus quid quiſq; ſentiret, rab ella uitioſum occultaret ſuffra
4 1350 Sium. I. P. 30 a, Me uniuerſa ciuitas non prius tabella, quàm uoce priorem conſulem declarauit. contr. Rull. 66 b, Meis conuicijs non tabellam indicem taciræ libertatis, ſed uocẽ unam præ uobis indicem ueſtrarum erga me uoluntatum ac ſtudiorum tuliſtis. I. C. u13 a, Intro ductus Statilius, co- gnouit manum& ſignum ſuum, recitatæ ſunt tabellæ. Tuſ. 234 b, Tu quidem tabellis obſignatis agis mecum,& teſtifi
caris quid dixerim aliquando aut ſcripſerim.
TABELLA. pro uoti tabella, in qua pictũ erat, ex quo quis periculo euaſiſſet. de Nat. 78 a, Nônne animaduertis ex tot
rabellis pictis, quàm multis uotis uim tempeſtatis effuge-
rint, in portum ſaluiq; peruenerint? 1 ABELLARIVS, a, um. tabellaria lex, de ſuffragijs liberè ferendis non uoce& apertsè, ſed tabella. de Cl. 174 a, Lex ta bellaria à Gabinio primùm, deinde à L. Caſsio lata.& de Am. 104 a. L. Leges Mariæ. TABELLARIVS, /ij. nuncius qui literas fert. Ep. 188 a, Scri pfi ad te, tabellarios complures Ro mam miſi. de Pro. 72 a, Alterum ſi tabellarij non ceſſarint, neceſſe eſt,&ec. I. A. 15 a, Ianitor, quis tu? à Marco tabellarius. At. 7a, Non inuenio fidelem tabellarium.& 131 b, Sed ſi dedita opera cum cauſa nulla eſſet, tabellarios ad te cum inanibus epiſtolis mitte- rem, facerem ineptè. Duabus tuis epiſtolis reſpõdebo: uni, quam triduo antè acceperam A Leto: alteri, quam attulerat Phileros tabellarius, ad Pet. libr. 9. Tabellarius flagitat, 15 Fam. ſub-literas. Tabellarius diligenter mihi faſciculũ red didit, i ad Att. Tabellarius locuples, ad Qu. Er. Tabellariũ fidelem non inuenio, ad At. Tabellarium tardius ad te re- miſi, ii ad Attic. Tabellarij præpoſteri, s Famil. Tabellarij quotidie reſpondebant tempori, 12 ad Atric. Non dubito
quin Dolabella,&c. tabellarios meos deprehenderit, lite-
rasq́; interceperit, 1z Fam. Caſsij. Nos quotidie tabellarios noſtros expectamus, ad Terentiam, li. 14. Statim extruſi ta-
bellarios, literasq́; ad Ciceronem,&c. ad Brut. Tabellarios
inſtituere, 14 Fam. Tabellarios ſcrutari& excutere, pro eo- dem, io Fam. Aſinij Pollionis.
TABERNA, næ. caupona. pro Cl. 32 b. L. Caupo. de In. 6/ b, Cum ambo in quandam rabernam diuerriſſent, ſimul cœ nare uoluerunt. At. 255 b, Tabernæ mihi duæ corruerũt, re-
liquæ rimas agunt. pro Dom. 224 a, Cum edictis tuis taber nas claudi iubebas.& Aca. 16 a, Occludi tabernas iubes. pro Cl. 55, Tabernam illi inſtructam& ornatam Larini medi cinæ exercendæ cauſa dedit. I. C. 122 a, Leno quidam Len- tuli concurſat circũ tabernas, precio ſperans ſolicitare poſ- ſe animos egentium.& ib. Occluſis tabernis quęſtus minui ſolet. I. A. 16 b, Taberna libraria. Qu. Fra. 326 b, Craſsipedis ambulatio ablata, horti, raberna. TABERNACVLVM,L. caſtrenſe tectum, quod figi& re- uelli, alioq, transferri poreſt. I. V. 241 b, In ipſo ore portus tabernacula carbaſcis intenta uelis collocabat.& 253 a, Po- nere tabernaculum in litore. At. 76 b,& Ep. 56„Muirt. lo- cis ne tectum quidem accipio,& in tabernaculo maneo ple runq;. de Cl. 167 b, Proceſsit enim non ut à militari taber- nactilo, ſed ut 8 Theophraſti um braculis. contra Rull. 72 b, Deinde ornat multis tabernaculis, centurijs, ſupellectili. de Or. 150 a, Qui in una philoſophia quaſi tabernaculum uitæ ſuæ collocarunt. de Di. 8 a, Cum tabernaculum uitio ce- piſſet imprudens.& de Di. 124 a, Tabernaculum rectè ca- ptum. I. P. ↄ2 a, Si domus uacua non fuiſſet, in campo Mar- tio mihi tabernaculum collocaſſem. TABERNARIVS, ij. caupo. pro Fla. 149 b, Opifices& ta- bernarios, atq; illam omnem fecem ciuitatum, quid eſt ne-
gocij concitare?& pro Do. 215 b, Clo dius concitator taber
gnarem, ueternus ciuitatem occupaſſèt. TAB ES, w. macies. Tuſ. 196 b, Sed ægritudo maiora quædã, rabem, cruciatum, afflictionem,&c. 4 TABO. ablariui tantum caſus. ſanies. Tuſc. 171 b, Saxa ſpar- gens tabo. IJ. P. 38 b. Ennij.
nariorum. Ep. u1z b, Niſi ego cũ tabernarijs& aquarijs pu-
TABESC O, ſci. liquefio, contabeſco, extabeſco. de Na. 1 a,
Frigorib. dureſcit humor,& idem uiciſsim mollitur tepefa ctus,& tab eſcit calore. Tuſ. 217 a, Qui neq; tabeſcat mole- ſtijs, neq; frangatur timore. At. 36 a, Pompeius tabeſcit do- lore.& I. A. 105 b, Ne patiantur deſiderio ſui Catilinã miſe- rum tabeſcere. At. 30 b, Ocium quo nunc tabeſcimus. At. 52 a, Nobis in hac calamitate tabeſcendum eſt.
TABIEFICVS, a, um. quod rabem inducit. Tuſ. 216 b, Vt hę ta
bificæ mentis perturbariones ſunt, ſic,&c. TABVI. A,læ. Off. 70 a, Si rabulam de naufragio ſtultus arri- puerit. At. 67 a, Hæc una me ex hoc naufragio tabula dele- ctat. de Cl. 188 b, Tabulas bene pictas collocare in bono lu mine. de Or. 98 a, Tabulas ac ſigna propalam collocare. de Fi. 125 a, Im ago Epicuri in tabulis,& poculis,& annulis. At. 60, Tabulæ Dicæarchi: id eſt, de geographia. I. A. 15ã3 a, b, Ne 8 Ll 2 qua
—

* “
1351 T A qua tabula ullius decreti Cæſaris figeretur.& Ep. 219 b, Ta
pulam in qua nomina eorum inciſa erant, reuelli iuſsit. I. 4. 234 b, Quòd ſi comitia placet in ſenatu habere ‚petamus, ambiamus, tabula modò noua detur nobis, ſicut populo data eſt. de Or. 90 a, Decemuiri, qui XI I. tabulas perſcripſe runt.& 101 a, Bibliothecas omniũ philoſophorũ unus mi- hi uidetur XII. tabularum libellus,& autoritatis pondere, & utilitatis ubertate ſuperare. pro S. R. 22 b, Ille affirmabat ſeſe nomen Sex.Roſcij de tabulis exempturum. Of. o0 b, Ta bulæ nouæ quid habent argumentiè niſi ut emas mea pecu nia fundum,& eum tu habeas, ego non habeam pecuniam. I. A. 207 b, Trebellius ſine tabulis nouis ſaluus eſſe non po- teſt. I. A. 233 b, Vindices tabularum nouarum, nouam tabu- lam uidimus. At. 83 b, Periculum eſt, ne res ad tabulas no- uas perueniat.& 108 b, X iu arouora. pro Quin. 4 b, Tum Næuius amicos corrogat, ut ad tabulam Seſtiam ſibi aſsint hora ſecunda poſtridie. Qu. de Pe. 206 a, Amico Sabidio& Panthera, quod ad tabulam quos poneret, no habebat. At. 236 b, Maximè autem expecto ecquid Dolabella tinniat, an in meo nomine tabulas nouas fecerit. Q. F. 311 b, Racilius ta
bulam proſcripſit. l. A. 177 b. Inſpectantibus nobis todo Ca pitolio tabulæ figebantur. Parad. 123 a, Actæonis tabula te ſtupidum tenet, aut aliquod ſignum Polycleri.
TABVLAEaccepti& expẽſi. L. Codex. Top. 222 a, In omi nibus eſſe,& in tabulis deberi. pro Font. 296 a, Vnæ tabulæ proferantur. J. V. 89 a,& pro Cæl. 4o b, Facere tabulas, con- ficere tabulas. I. V. 106 a, Tabulæ& codex.& 88 a, Tabulæ accepti.& pro Qu. R. 45 b, Codex accepti& expenſi. pro FI. 160 a, In tabulas quodcunq; commodum eſt referre.& ibi. Inferre rationes falſas. pro Syl. i75 a, Ait me aliter ac dictum in tabulas retuliſſe. pro Fl. 155 a, Ciuitas conficientiſsima li terarum.& 154 b, Literæ publicæ. I. V. 37 b, Tabulæ p ubli- cæ,& literæ publicæ.
TABVLARIVM, ri. locus in quo tabulæ publicæ ciuitatis
aſſeruantur. de N. 74 b, Qui tabularium incendit, at ſe Qu. Sofius eques Rom. feciſſe confeſſus eſt: qui tranſcripſerit ta bulas publicas, id quoq́;, LAlenus fecit.& pro Ra. oub, De peculatu facto, de tabulario incẽſo. pro Cæl. 54 a, Sext. Clo dius, qui ædes ſacras, qui cenſum populi Rom. qui memo- riam publicam ſuis manibus incendit. pro Ar. 187 b, Tabu- læ publicæ Heraclienſium, quas Italico bello incenſo tabu- lario interijſſe ſcimus omnes.
TACE O, es. fileo, reticeo, tacitum relinquo, ſilentio præte- reo, conticeo, ſupprimo. de Orator. 94 b, Enunciabo apud nos quod ſemper tacui,& tacẽdum ꝓutaui. I. V. 71 a, An me taciturum tantis de rebus exiſtimaſtis? Act. 18 b, Qui de re- bus noſtris diu racuerat. contra Rull. 88 a, Vt doceam Rul-
lum poſthac, in his ſaltem tacere rebus, in quibus de ſeta- cere uelit. pro Seſt. u b, Illi hominibus omnia timentibus tacendo loqui, non inficiando confiteri uidebantur. Ante- quam. 195 a, Quorum improbitas me tacente coarguitur improbitate uitg. At. 64 b, Hic Abdera non tacente me. pro= uerbium. L. Abderiticus.
TACITVRNITAS, ts. ſilentium. de In. 53 b, Taciturnitas imitatur confeſsionem. At. 106 b, Suſpicionem mihi maio- iorem tua taciturnitas attulerat. de Cl. Or. 185 b,& Ep. õb, Te arbitror malle ipſum tacere, quàmn tacirurnitatẽ noſtrã
experiri. pro Qu. R. 47 a, Pecuniam ſtipularam non eſſe, ta- citurnitas teſtium concedit. I. C. 100 b, Vocis contumeliam expectas, cum ſis grauiſsimo iudicio taciturnitatis oppreſ- ſus? in Piſ. 89 a, Curię taciturnitas annua.& ibid. Silentium perpetuum iudiciorum.
TACITVRNVS. pro Seſt. 4
TACITE ſilentio. pro Q. 9 a, Huic ne perire quidem tacitè obſcureq́; conceditur. pro Pom. 6 a, Hi uos quoniam liberè
loqui non licet, tacirè rogant.
TACITO.I. V. Act. 4, Quũ quoq; id conſtabit, uos iam me tacitò intelligetis.
TACITVS, a, um. mutus. I. C. 101 b, Qui d expectas autori-
tatem loquentium? quorum uoluntatem tacitorum perſpi cis pro Cæl. 35 a, De dignitate Cælius notis tacitus facilè ipſe reſpondet. I. C. 16 b, Nihil me mutuum delectat, nihil tacitum. Att. 2 b, Quaſi uerò clarorum uirorum tacitos con greſſus eſſe oporteat. pro Cec. 29§ a, Si uoluntas tacitis uer dis intelligi poſſet, uerbis non uteremur. pro Clu. 30 b, Ta- men uocat me aliò iamdudum racita ueſtra expectatio. de Pro. 77 b, Quo minus ſæpe aut interpeller à nonnullis, aur tacita exiſtimatione reprehendar. Epiſt. 36 b, Sed hæc taci- ta mihi quodammo do relinquenda ſunt. pro Qu. 14 a, Ta- cito ipſo ſtudio quod habebat erga propinquum ſuũ, qus- uis cCémouere. de Or. 16 a, Omnes tacito quodam ſenſu fi- ne ulla arte aut ratione, quæ ſunt recta ac praua dijudicãt. Orat. z17 a, Sed aures tacito eum ſenſu ſine arte definiunt. pro Qu. Rofſ. 45 4, Tacita corporis figura coniecturam af-
T A fae fert hominibus. de In. 97 b,& 8o a, Quædam tacitis d⸗ ptionibus cauentur. pro Dom. 225 b, Omnis improborum uis diu collecta& inueterata compreſſo odio atque tacito erumpebat in actum. de Or. 148 b, Illud etiamfi eſt ueriſsi- mum, tacitum tamen nunquam myſterium teneant. At. 24. a, Cætera ſi reprehenderis, non feres tacitum. pro Mil. 103 b, Tacitis& occultis occaſionib. pro Ma. 131 b, Hoc tacitus nullo modo præterire poſſum.
TACTIO, Onuw. tactus. Tuſ. 213 a, Voluptates oculorũ, tacti-
onum, odorationum& ſaporum.
TACTVS, Ktas. de N. 54 b, Tactus toto corpore æquabiliter
fuſus eſt, ut omnes ictus omnesq; nimios& frigoris& ca- loris appalſus ſentire poſsimus. Ac. 6 b, Quid detactu?& eo quidem quem philoſophi interiorem uocant, aut dolo- ris, aut uoluptatis?& 19 b, Tactus intimus. de Orat. i52 a,In tactu mo dus& mollitudinis& lenitatis. pro Cælio, 46 a, Qui non odore ullo, non ractu, nõ ſapore capiatur. de Or. 163 a, Voces ut chordæ ſunt intentæ, quæ ad quemqꝗ;, tactũ reſpondeant. de Vn. 197 b, Qua ex coniunctione cœlum ita actum eſt, ut ſub aſpectum& tactum cadat. de N. 33 b, Bt is folis tactus eſt, ut non tepefaciat ſolum, ſed etiam combu- nat. de D. 128 b, Plus terrarum fitus, quaàm lunæ tactus ad na ſcendum ualere. aliter, tractus.
TAE D A, da. fax. I. V. 22§5 a, Ceres dicitur inflammaſſe tædas
ex ignibus Aernæ.& I. P. 39 b, Puriarũ tædis ardentibus.& Aca. 22 b, Circumſtant cum ardentibus tædis. pro S. R. 29 a, Agitari& perterreri furiarum tædis ardentibus. ad Her. 38 b, Qui tædas candentes accipit. Lege Palæſtra.
TAEO E T,bat. piget. I. V. 72 b, Sunt homines, quos infamię
fuæ neque pudeat, neque tædeat. Epiſto. ↄ5 b, Nam me cùm antea tædebat, tum uerò,&c. Atric. 76 a, Quid quæris? tæ-⸗ det omnium nos uitæ. pro Flacc. 166 a, Quòd f talium ci= uium uos iudices tædet, oſtendite. Atti. 37 b, Tædet ipſum, uehementerq́; pœnitet. Q. f. z00 a, Pertæſum eſt enim leui⸗ tatis Græcorum.
TAGES, gh. autor aruſpicinæ. de Di. nò b, Tages quidam di
citur in agro Tarquinienſi cùm terra araretur,& ſulcus al= tius eſſet impreſſus, extitiſſe repentè,& eum affatus eſſe qui arabat:& ibidem reliqua.
TALARIA, rum. calcei aligeri ſeu pinnati, quales Mercurio
tribuunt poetæ. de Na. 71 b, Minerua, cui pinnarum talaria affigunt.& At. 236 a, Quare talaria induamus. in Ar. Diuer- ſosq; pedes uinctos talaribus aptis.
TALARIS; re. ad talos uſq;, demiſſus. I. V. 242 a, Tunica tala-
ris.& I. C. 109 a.
TALARIVS, 4, um. Off. 0 b, Adde his ſaltatores, totum q́. lu
dum talarium. At. u a, Non enim turpior unquam in ludo talario confeſſus fuit. L. Talus.
TALENTVM: ti. multa genera fuerunt, ſed hic Atticũ intel
ligimus, quod aureis nũmis ſeu coronatis ſexcentis uale- bat. I. P. 9 a, C C. talenta tibi Apolloniatæ dederunt, ne pe cunias creditas ſoluerent. pro Fla. 163 a, Quinquaginta ta-
lenta Flacco dicit ſo dediſſe. pro R. P. 125 b, Decem millia ta-
lenta Gabinio eſſe promiſſa. Tuſc. 246 a, Legati ab Alexan dro quinquaginta Xenocrati talenta artulerunt, quæ erat pecunia temporib. illis Athenis præſertim maxima. Atti. 62 a, Cyprij talenta Attica C C dabant.
TALILS,le. huiuſmodi, eiuſmodi, eiuſdem modi, eius generis,
id genus, huius ex empli, perinde, ita, ſic. Offic. 42 a, Vt qua- les ſmus, rales eſſe uideamur.& ibid. Vt fimus ij, qui haberi uelimus, de Or. 92 a, Vt ipſis talis, qualem ſe ipſe optaret, uĩ deretur.& pro Mur. 131 b, Cum eſſet talis, qualem te eſſe ui- deo. de Inu. 84 a, Vt noôn tales quales antè habitæ fint, ha- beantur.& At. 19 b, Et talis qualem eſſe eum ſcripſeras. pro Glu. 43 b, Vir tali dignitate præditus. de Or. 137 a, Non au- deò dicere de talib. uiris, ſed tamen,&c. ꝛ a, Ac uereor ne ta- lium perſonarum imminuam gloriam.& 1, Tali ingenio præditus Lucullus. Ep. 146 b, Talem te eſſe oporret, qui pri muͤm te ſeiungas,&c. deinde,&c. pro Quin. 7 b.& J. P. g0 b, Tor talesq́; uiri,&c.& Ep. 246 b, Tale ac tantum iufiuran- dum. de Di. 9 a, Xenophon Socraticus, qui uir& quantus, ſcribit,&c. id eſt, talis uir. in V.3z0 d, Honor talis populi Ro mani uoluntate paucis eſt delarus, ac mihi. At. 98 b, Accepi eiuſmodi literas, ut,&c. de Or. 162 b, Sed hęc omnia perinde ſunt ut agũtur. pro Q. R. 50 a, Sic eſt uulgus, ex ueritate pau ca æſtimat: id eſt, tale. de L. 17 b, Omnem legẽ eſſe laudabi- lẽ, ralibus quibuſdã argumentis docẽt.& de Vn. 198 b, Idd; molitus eſt tali quodã modo. l. A. ⁷7 4 a, Quibus rebus tan- tis, talibus geſtis, cur,&c. At. 257 b, Non equidem hoc diui- na ui, ſed aliquid tale putaui fore.& 273 b, Ciuis talis, qua- lis& prudentiſsimus,& fortuna optima eſſe debert. Off.18 b, Tales enim nos efſe putamus, ut iure laudemur.
TALPA, a. Ac. 20 b, Quid talpatnũ deſiderare lumen putas
Verg. Geor. 1, Atq; oculis capti fodère cubilia talpæ. b 44 3 1TALVs

Ac. 4 762,Ccann er pro Hacc. 166 3 Lee 4 det,oſtendite.Ari yd Laten
en)os akenriünchaad
achiche 4e Di nib, Igahh
nicn cäm terra arareut Älit,t
rkeucn 4
ſeri ddrm ſen pinnatiguialene
Nunnb Ynerus cuiinunt
„ure talaris induamusinkhe.
ke 6 4
„is KemiſulVapusTuns
EAddehukrami mnsx 4 Non ezim tarpiot mqunits
as. L. Talus.
mlea genera bbemnt ei e mͦn mnämis ſeu coronats ſeicmin. lentatidi! llonintx deteunén ertne. pro Hlu. 1634 G 85 nomiiſ Tuſc. 45 3 legm
V N erunt, 9 uhs Adenis renmunm
3 —
— iexumsgaA *₰„b Honot an ga
— eraa desäean —
in
6 3
1353 I A
TALVS,B. os eſt prope calcaneum, quod extat quaſi rotun-
dum in extremo pede. hinc os quatuor laterum, quo lu-
dunt, talus appellatur: hinc quoque ludus talarius. pro
Cluent. 40 b. Illa uſque ad talos demiſſa purpura. de Diui- nat. 85 a,& 118 a, Quatuor tali iacti caſu uenereum efficiũt. de Finibus 101 b, Ita iãcere talum, ut rects aſsiſtat. Item: Qui talus ita erit iactus, ut cadat rectus. de Senect. 69 a, Ex mul- tis luſionibus nobis relinquant talos, teſſeras.& de Orato. 148 a, Pila, teſſeræ, rali. de Orat. 5 a, Brulla talis præclarè lu dens, Titius pila.
TA M. æquè, adeò, tram ualde, tam maximè neceſſarius. At. 160
a, Quid opus eſt de Dionyſio tam ualde affirmare?& de O- ra. 105 a, Tam uehementer. de Di. i25 a, Nihil eſt tam ualde uulgare, quàm nihil ſapere. Or. 206 b, Nemo tam multa ne in Gręco quidem ocio ſcripſit, quàm multa ſunt noſtra. At. 121 b, Nunquam reo cuiquam tam humili, tam ſordido, tã nocenti, tam alieno, tam præciſè negaui, quàm hic mihi. de N. 37 b, Melius erat non dari omnino, quàm tam munificè ac tam largè dari. pro Caæl. 52 a, Hic tam imbecillus quàm uidetis.& de Cl. 175 b, Vtinã Gracchus non tam fratri pie- tatem quàm patriæ præſtitiſſet. de Diu. 82 a, Quorum neu-
trum tam facilè quàm tu arbitraris, conceditur. Qu. F. Ego
hæc tam eſſe quàm audio non puto. de Na. 5 b, Quod tibi tam facilè credã, ſicut alteri nemini. Epi. 53Ʒ a, Cum ira latè
pPateat eius poteſtas. Ep. 166 a, Doleo, adeò& longo& in-
feſto itinere ad me ueniri. de Am. n a, Vituperanda eſt rei tam maximè neceſſariæ tanta incuria.
TAME N.attamen, ueruntamé, nihilominus, certè. pro S. R.
27 a, Innocens eſt quiſpiam, ueruntamen quanquam abeſt à
culpa, ſuſpicione tamen non caret: tametſi miſerum eſt, ta-
men ei, qui hunc accuſet, poſſum aliquo modo ignoſcere. Ora. 20 4 a, Itaq; eum qui audiunt, quamuis ipſ infantes ſint, tamen illo modo confidunt ſe poſſe dicere. Para. 238 a,
Nemo enim eſt, quem non, ſi ipſa minus lioneſtas, contu-
melia tamen& dedecus moueat. pro S. R. 44 a, Illam prio- rem proſcriptionem, quæ facta eſt in eos, qui arma capere potuerunt, tamen ſenatus ſuſcipere noluit, ne,&c. Epi.z b, Cui cum Cato interceſsiſſer, tamen eſt᷑ perſcripta. pro Do. 223 a, Quid ſi pluribus de rebus uno ſorritu retuliſtietamen ne arbitraris id te poſſe obtinere? de Aru. 247 b, Quanquã
ſi me tantis laboribus perfunctum efferrer aliquãdo ad glo 4 8
riam, in refutandis maledictis improborum hominum: ta-
men animi quidam dolor, quis non ignoſceretède Aru. 254
b, Ego pro patria ſolus exarſi, ſic tamen, ut,&c.& ibi. Vt mo
dò uendat illis, nec tamen ita, ut,&c. Ep. 210 a, Et tamen ni- hilo minus ælννιναμνεναϋs. pro Clu. z3 b, Tamen nihilominus
putabant,&c. Ep. 58 b, Tamen etſi,&c. tamen,&c.& 144 a,
Queæ nihilominus ur ego abſim, confici poſſunt. de Or. 107 a, Neq; minus hęc tamè tua lenitas,& c. Q. F. 313 b, Lucretij
poemata lita ſunt multis luminibus ingenij, multæ tamen artis. Ep. 138 a, Tamen à malitia non diſcedis. pro Ma. 133 a,
Et ſi,&c. certè,&c. pro Ce. 286 b, Tamen pro certè, uel pro-
fectò, uel ſaltem. pro Seſt. 5s b, de Se. 62 b, Quod equidẽ nõ
amiſi adhuc,& tamen uidetis annos meos.
TANAGRAE, arum. opidum,& TANAGR AE VS, a, um.
ro Dom. 235 b.
TANDEM. demum, aliquando, ad extremum. contra Rull. 8 a, Perficiam ur iam tandem illi fareantur,&c. pro R. P.
125 b, Quod genus tandem eſt illud oſtentationis? I.C. 104 b, Quanto tãdem illum mœrore afflictum eſſe putatis? pro Cec. 294 a, Cecinna utrum noluit tandem, aut non potuit
TA 1354
. 39 accedere. de N. 22 a, Hoc per ipſos deos, quale tãdem eibs de Finib. 77 b, Quomodo eum tamen laturum fuiſſe exiſti- mas? pro l. i51 a, Vtrum hic tandem cognitionem ueritatis fore putas? an,&c. de L. 166 b,& Part. 250 b, Quorſum tan- dem, aut cur iſta quæris?& Puſculan 19 ν b, Cuo nam tan dem modo? Epiſt. 181 a, Tandem aliquando Romæ eſſe coœ pimus. pro Quin. 17 b,&I. C. 101 a,& 104 b, Tandé aliquan do poſſe coniitere,&c. Epiſto. 239 b. Litere iam tandem mi hi redditæ ſunt à Cæſare. de Orat. 106 b, Quarum tandem, inquit Catulus?
ANDIV. uſq; ed. Ep. 18 a, Ego te abfuiſſe tãdiu à nobis do
leo.& At. 2 a, Abs te tandiu nihil literæ. Epi. 132 a, Tibi aſſen
tantur tandiu dum ades. Tuſ. 247 a, Corpus gaudet tandiu dum ſentit uoluptatem.& At. 138 a, Tandiu dum lego. pro Fl. 154 b, Qui daluir tandiu dum hoc prodirer. Of. 41 a, Is randiu laudabitur, dum memoria rerum Ro. manebit. de Cl. 16 a, Vixitq́, tandiu, quã licuit bene uiuere.& 186 b, Ferã tandiu quam ferre potero. de Or. 89 a, Verbi enim contro- uerſia tandiu torquet Græculos homines,&c. Atr. 336 b, E-
Sgo tandiu requieſco, quandiu ad re ſcribo. TAXNG O, gw. contingo, attingo, tracto. Tuſ. ¹9⸗ a, Genu ter-
ram tangere. Epi. 28 b, De præda mea teruncium nec at i- git, nec tacturus eſt quiſquam. pro Cec. 292 a, Verùm it⸗ eft uti dicis, te deiectum debeo intelligere, etiam ſi ractus pon ſis.& 29 ¼ a, Poteſt ne detrudi quiſquam, qui nôon artingi- tur? Poſt. 205½ b, Tribuni ſanctiſsimum corpus non ſolum tactum ac uiolatum manu, ſed etriam uulneratum ferro cο- fectumq; uidiſtis. pro Do. 223 a, Lex cuius quam quiſq;, par tem tetigit, uoce, ſuffragio,&c. repudiatus eſt. Atti. 33 b. Mi- næ, quæ mihi proponuntur, modicè me tanguntl. A. 219 a, Et ne tangantur rationes ad Opis. pro S.R. 32 4, Nô omnia dicam,& leuiter unumquodq; tãgam. Ac. 24 b, Vbi Ariſto- teles iſta tetigit; de Ora. u2 b. Genus illud rertium quod à Craſſo tactum eſt.cont. Rul. 79 b, Idcirco apros nominate
non poſſum, quia tangam nullum ab inuito. I. V. 81 b,& At.
85, Verres ſimul ac retigit prouinciam, Starius,&c. pro Mil. In a, Villa quæ uiam tangit.
TANQVAM. quaſi, quo dãmo do, ac, iuxta, ac, ut, loco, quẽ-
admo dum. de Clar. 188 b, Aetatis illius iſta fuit laus tanquã innocentiæ, ſic Latinè loquendi. Or. z0ra, Hęc magna ſunt, & ranquam animi inſtar in corpore. de Orat. 89,& 122 a, Orarorem in iudicia& conciunculas, ranquam in aliquod piſtrinum derrudi uidebam. I. A. 180 b, Vt iſtum tanquam ſi eſſet conſiih, ſalutarent. At. 858 a, Quod uideo cibi etiam no- uum accidiſſe, tanquam mihi. Att. 132 a, Ego tecum tanquã mecum loquor. Tuſ. 172 a, Gloria uirtutem tãquam umbrã ſfequitur. Epi. 8 a, Nam illò ſi ueneris, tanquaimn Vlyſſes co- gnoſces tuotum neminem. in Va. 29 b, Kepentè enim tetan
quam ſerpens èlatibulis intuliſti.de Orat. 122 b, Tanquam ad ſcopulum aliquem libidinis mentem appellere. de Cla. 170 a, Nam Odyſſea Latina eſt, ſic tanquam opus aliquod Daædali. pro Cecin. 29 6 b, Neminem reperies, qui tanquam
arma militis inſpicienda ſint, ita probet armatum. pro S. R. 33 b, Qui ranquam ſi offuſa reip. ſempiterna nox eſſer, ita ruebaut, Gc.& Epi. 27 a, Tanquam ſi res tua agatur. Epitt. 156 b, Is tam te diligit, quàm ſr uixerit tecum, de Diui. 135 b, Similes ſunt dij, ſi obijciunt,&c. tanquam ſi Pœni,&c. de Orar. 93 b, Quid mihi nunc uos, inquit Ctaſſus, taaquam
alfcui græculo quæſtiunculam ponitis? Ep. 22 9 a, Apud eũ
ſic fui tanquam domi meæ.
TANQVAM ſi. ut fl. L. Tanquam. Epi. 27 b, Tanquam ſi res
tua agatut.
TANTALIDAE, darum. de Na. 78 a. TANTALVS,M. Tuſc. 150 2, Mento ſummam aquam attin-
gens ſiti enectus Tantalus. Tuſ. 216 b, Poetæ impendèére a- pud inferos ſaxum Tanralo faciunt. de Fin. 6“ Ob ſcelera a- nimi; impotentiam,&c.
TANTIII. V. 205 b, Fuit tanti mihi crede.& 169 b, Eſt tanti.
& Artic. 20 a, Fuit tanti. in Sal.*73 b, Tanti me fugacem hi æſtimauerunt. I. C. 107 b, Eiſt mihi tanti 6 Quirites huius
inuidiæ fallæ arque iniquæ tempeſtatem ſubire, dummo-
do,&c. Offic. 68 a, Eſt ergo ulla res tanti, aut commodum
ullum tam expetendum, ut uiri boni& ſplendorem& no-
men amittas.& Atri. 30 a, Iuratus tibi poſſum dicere, nihil eſſe tanti. pro Milon. u2 b, Id quidem non tanti eſt, quàam quod,&c. po Cæl. 45 a, Is non putat tua dona eſſe tanti. pro Qu. R. 4 b, Tibi certètanti non fuiſſet, ut ſocium frau dares.& ibid. Roſcio cur tanti fuerit, quæro. I. C. 102 a, Sed non eſt mihi tanti.
TANTIDEM. in Saluſt. 275 a, Tu C. Salluſti tantidem pu-
ras eſſe bis ſenarorem fieri, quanti bis conſularem. pro Sex. Roſ.37 b,lIs uoluntatem municipum tantidem, quanti fi- dem ſuam fecit. I. V. 166 a, Coegit Segeſtanenſes à Decimo tantidem publicè accipere: id eſt, Londurere tantidem.&
3 192
₰
——— ——

1355 T A 192 a, Tantidem frumentum emere, quanti,&c. ¹*„..„*** 2 um TANTILLVS, ,um. de Sen. Omitto iplam uim omni quæ generantur à terra, quæ ex fici tantulo grano,&c. tan- tos truncos ramosq; procreat.
TANTISPER. interim. pro Cec. 209 b, Sed tantiſper de ali
quo reo cogitaſſe. Epi. 127 a, Tantiſper dum efferueſcat heęc gratulatio. de In. 81 a, Sed uideo quid efficiat, tantiſper hoc ipfum magni xſtimabo.
TANTO). Verrina 7, Quòd ſi Cleomenes non tantò antè fu giſſet, aliqua tamen ad reſiſtendum ratio fuiſſet. Verrina 5, Reperietis quinquies tantò iudices amplius iſtum, quã,&c. eadem: Tanto'ne minoris decumæ uenierunt?de Na. lib. i, Tantum mihi uidetur res obſcurior.—
TANTOPERE. de Or. li. 1. 98 b, Neq; enim tantopere hãc à Craſſo diſputarionem deſiderabam, quantopere eius in caufis oratione delector. Ac. li. 4, Non poreſt igitur uterq; ſapiens efſe, quoniam tantopere diſſentiunt. pro Mur. 125 a, Illud neſcio quid, quod tantopere didiciſti. de Fi. 1, Nec cũ iſtis tantopere pugnare, qui græca legere malint. pro Qu. Neq; hoc tantopere quærendum uidetur, hæc ſumma in il= lis eſſe, ſi in nobis eſſent ſaltem mediocria. Ep. li. 5, Tanto- pere& tam multis uerbis àte petamus.
TANTVLVM. aduerb. J. V. Act. 7,8i quis tantulum de recta regione deflexerit. ead. Si tantulũ oculos deiccerimus, prę- ſto eſſe inſidias. L. Deſpicere.
TANTVLVS, a, um. ram paruus. Att. 3 b, Vt uix huic tantu- læ epiſtolæ tempus habuerim. de Sen. 88 a, Ex tantulo fici grano. pro S. R.37 a, Si ex eo tantulum in rem ſuam conuer- tiſſet. I. V. 133 b, Quorum oratio e tantulum quidem cõ motus eſt. pro Sext. R. 38 a, Is dile
pulus magiſtro tantulũ de arte non concedit. de Leg. 26 2 b, 8i intereſſe cuipiam tã- rulum modò potuerit. Tuſcul. 18 9 a, Tantulum tamen eſt,
ut,&c. Item: Tantulum, ne minima quidem re, partem ali- quam, ex parte aliqua. de Amic. ui b, Ego illum ne minima quidem re offendi, quod quidem ſenſerim.
TANTVM. tantummodo, ſolùm. Par. uu8 b, Nomen tantum uirtutis uſurpas, quid ipſa ualeat ignoras. pro Muren. 143 a, Nihil dicam arrogantius, tantum dicam, totos dies,&c. & pro Flac. 153 a, Dixit rantum, nihil oſtendit. Quin. de Pe. 209 b, Homines ruſticani nomine tantum noti. Epiſtol. 13 b, Non dicam quid acciderit(multorum enim,&c.) tantũ dicam,&c. I. V. 135 b, Verrem tantum ſemper auaritia hian- te, atque imminenti fuiſſe ingenio,& cogitatione nulla. de Orat. 104 b, Non tantùm parum commodè, ſed etiam tur- piter. I. V. 99 b, Tantum quod hominem non nominat.& 175 a, Tantum quod aratoribus obſides non dedit. Epiſto. 105 b, Tantum ex Arpinati uenerã, cũ,&cc. At. 14 a, Nec tan- tum proficiebam, quantum uolebam. Attic. 89 b, Tantum abeſt ut ego ex eo quo aſtricti ſumus, laxari aliquid uelim. At. 190 à, De tano illo, de quo tantũ, quantũ me amas, uelim cogites. Attic. 249 a, Nec quiequam poſthac non modò tã- tum, ſed ne tantulum quidem prætterieris. de Se. 87 a, Tan- tum quantum ſat eſt. Item: Tantum abeſt. Orat. 120 b, Tan- tum abeſt, ne eneruetur orario compoſitioni uerborum, ut aliter in ea nec impetus ullus, nec uis eſſe poſsit.& Offi. 9 h, Id autem tantum abeſt ab officio, ut nihil officio magis poſ ſit eſſe contrarium.
TANTVMMO PO. modd, duntaxat. de Na. 41 a, Arbores
rantummodo per ſtirpes aluntur ſuas. de Or. 147 b, Neque
eum oratorem tantummo do, ſed hominem non putãt. pro
SyI. i72 b, Quæ omnia ſuppreſſa uoce dixit, tantummodo
ur uos, qui ea probabitis, poſſetis exaudire. TANTVNDEM. de L. 180 a, Qui tantundem capiat, quã-
tum,&c.& Atti. 197 b, Tanrundem populo dandum eſt.&
Qu. Fr. 304 b.
TANTVS, za, tum. tam multus, tam magnus,& id genus alia. de D. 110 a, Sol maiòrne quàm terra ſit, an uerò tantus quã- tus uideatur. de Fi. 49 a, Sed tantum ſtudium tamꝗ; multã operam ponendam in eo non arbitrantur. pro Pomp. 10 b, Quis unquam tam breui tempore tot loca adire? tantos curſus conficere potuirè? Att. 17 a, Ex ijs, quæ ſcripſimus, tan ta etiam à me nõ ſcripta perſpicis. pro Corn. 64 b, Si tanta bella legiſſes, quanta& geſsit& confecit. I. P. 90 a, Cum fi- nes prouinciæ tantos haberet, qtnantos optauerat. I. A. 208 b, Multas habui conciones, nullam unquam uidi tantam, quanta nunc ueſtra eſt. de Nat. 44 b, Hi tanti ignes tamꝗque multi. de Natur. 29 a, Tam multæ res atq; tantæ. de Orato. 116 a, In tanta re, tamq́; immenſa. de Or. 85% b, Iſta tanta tãq; multa.& 145 b, Tot tantæq; res. I. V. 74 b, Tot tantaq; ui- tia. de N. 78 b, Vrbs tãta atq; talis.& Ep. 228 a, In hominem tantum atque talem. Tuſc. 234 a, In his tot ac tantis malis. Ep. 16 a, Dixi tanta cõtentione, quantum forum eſt. Ep. 64 a, Tanta contentione decertaui, quanta nũquam antea. pro Cęl. 53 b, Nequaquã enim tantum erat, quantum homines
T A 1356
loquebantur. At. 106 b, Quid enim eſt tantum in uno aut al tero dieſpro S. R. 39 a, Si enim hæc liberè dicentur, non fuit tantus homo Sex. Roſ. in ciuitate, ut de eo potiſsimũ con- queramur. Atti. 130 b, Tanta multitudo.& ibi. Quantas co pias. At. 102 b, Tätum& plus etiam. Epi. zu1 b, Si intellexero has literas tantum, quantum ſeribõs confidebam, apud te pondus habuiſſe. At. 35 b, Si me amas tantum, quantũ pro- fectò amas. Ep. 70 b, Tecumq́; ero tantum, quantum patie- tur utriuſꝗ; ætas. I. C. n4 b, N⁸ eq; tanto ante exitium ac fati diem, reip. denunciaſſet. I. V. 350 a, Cum tanto plures abdu- cti eſſent quaàm relicti. aliter, Altero tanto.& 251 b,& de Or. 87 a, I. V. 251 a,& pro Fl. 150 b, Tanto poſt. pro Ma. 154 b, Cũü in animis hominum tantæ latebræ ſint, tanti receſſus. Atti. 106 a, Equitatus tantus, quantum uolet. de Or. 27 a, Tantus in iocando lepos.& pro Q. R.49 a, Qui tantas& tam infi- nitas pecunias repudiarit. TARD E. ſerò)((Ocyus. Tuſ. 215 b, Attic. 77 a, Tardè tibi red dituro dabam, ſed amico homini.& 183⁄ b, Tardè iter face- re.& Epiſto. 22 b, Quò propter longinquitatem tardiſsimè omnia perferuntur. At. 61 b, Te Roma profectum eſſe tar- dius quaàm dixeras. Tuſcul. 164 a, Qui in compedibus cor- poris fuerunt, etiam cum ſoluti ſunt, tardius ingrediuntur. de Na. 36 a, Tardius moueri.)(„Celerius moueri. pro Qu. Roſ.5o a, Tardè percipere.)(„Celerius arripere. pro Seſt. 8 a, Conſules, qui remp. nimis tardè concipere mœrerent. At. 154 b, Sed ne tardius quàm uellem, reipubl. gratularer. pro Mil. un b, Egreditur à uilla ſubitò, cur ueſperi? quid ne- ceſſe eſt tardè? Ep. 236 a, Tardè& incommodè nauigaui. de Pro. 76 a, Et malit tamen tardius ad ſuorum laborum fru- ctus peruenire. Atti. 41 b, Aut accedemus in Epeirum, aut tardè per Candauiam ibimus. pro Cecin. 286 a, At ea res de qua,& c. tardiſsimè iudicatur.
TARDIGRADVS, 4, um. de Di. 136 a, Quadrupes tardigra da,&c. Pacuuij. L. Cociea.
TARDITAS, s. cüctatio, mora, ſtupor.)(.Celeritas. de Vn. 200 b, Topi. 224 b, Celeritati tarditas contraria eſt.& Qu. Fr. 315 b, Curſu corrigere tarditatem. Ep. 156 b, Propter tar- ditatem ſententiarum moramq; rerũq́ pro Rab. 94 b.Qui cum ingredi uix poſſet, non ad inſequendum fibi tarditaté pedum, ſed ad fugiendum impedimento fore putabat. pro Seſt. 24 a, Ita ut nonnunquam cunctatione& tarditate u- trunq; amittant. Ep. 5 b, Sed noſti hominis tarditatem. I. P. 79 b,& Or. 219 b, Tarditas ingenij, ſtupor debilitas que lin- guæ. de N. 4 a, Quod non Academiæ uitio, ſed tarditate ho minum arbitror contigiſſe. de Or. 95 a, Aut æterna in te, aut certè diuturna ualebit opinio tarditatis. in Cat. u b, Sed tanta fuit operis tarditas, ut,&c. de Cla. 178 a, Conſiderata tardit as. I. A. 182 b, Certatim poſthac, mihi crede, ad hoco- pus curretur, nec occafionis tarditas expectabitur. Qus Fra. 318 a,In Manliano offendi Diphilum Diphilo tardioré. Of. 26 b, Cauendum eſt, ne tarditatibus utamur in greſſu mol- lioribus. I. M. 196 b, Iſta legatio moram& tarditatem affe- ret bello. I. A. 209 b, Pleriſq; in reb. agendis tardit as& pro craſtinatio odioſa eſt. I. A. 236 a, Iſta ſententia affert tardi- tatem ad Dolabelam perſequendum.
TARD O', as. tardum facio, moram& tarditatem affero, mo ram interpono, moror, cunctor, indormio, differo. Attic. 97 b, Scribe quæſo nunquid putes reipub. cauſa tardandũ eſſe nobis.& ad Brut. 288 b, Tardare& cõmorari te melius eſt. I. V. 177 a, Cum eius animum negligentia tardaret, ſed cõſcientia frenaret. I. V. 143 a, Vt omnium inimicorum ani mos accuſatorumꝗ; tardares. Ep. 98 a, Impedire profectio- nem meam uidebatur, aut certè tardare. Tuſc. 164 a, Minus tardabitur curſus animorum. I. A. 235 b, Vereor ne exercitus noſtri tardentur animis. At. ↄ6 b, Nos eteſiæ uehementiſsi- mæ tardarunt.& 109 b, Nec ſenatus eum tardabit. pro Cec. 299 a, Et me ſimilis ratio pudoris à præſentis laude tarda- ret. Orato. 197 a, Vereor ne tandem ſtudia multorum, qus deſperatione debilitati, nollent,&c. de Clar. 186 b, Nam M. Glabrionem ſocors ipſius natura negligensque tardaue- rat. ad Br. 90 b, Si ea quæ ex tempore ſuſcepta ſunt, ut age- rentur, non tardata& procraſtinata eſſent. de Di. 84 b, Nec tardata diu ſpecies, multumꝗ́; morata, Conſule te tandem celſa eſt in ſede Iocata.
TARDVS, 4,um. longus, cunctator, parum efficax, ſerus, re- miſſus, hebes, callipedes.)(.Citus, celer, incitatus, expe- ditus, uelox. de Inuent, s* a, Velox, an tardus, At. 149 a, Sed eo tardior ad diſcendũ fui, quòd,&c.& 102 b, In deceden- do Bibulus erit, ut audio, tardior. Anteq. 193 a, Non conue- nit enim, cum ego ad promerendum beneficium tã fuerim expeditus, uos ad referendã gratiam eſſe tardiores. de Or. 197 b, Tardiores tibicinis modos& cantus remiſsiores fa- cere. de Ora. 128 a, Principia orationis tarda.)(„Exitus ſpiſ- ſi ac producti. Or. 228 a, Spondæus, quòd eſtè longis lund.
4 aebe⸗

motamq rerü ero Kahghwhe den huaßeaeen
guum cunckatione Knäm. (5 edaoſuhomindsmämat.
1
dn—
lnon Academie utio, ſedtunmn
tigiiſe. de Or. Jſa utatemant
u opinio tarditatu. in(aubk
lras as,K de Cu la Cmim ptatim po asonis tarditas e en.
ne turditatibus utamurig n. ha legatio moram& miiumi Neruq in red. gmi tniu 4
11X 1,6 alſta ſententit im u
perſequeadum. cio, moram à&
Or, cunctor, iadormio,die,
nimierma
1357 1 1I b hebetior uidetur& tardior. Acad. 44 b, Senſits hebetes, tar- di,& pingues. de Fin. 73 b, Vt tardam& languidam pecudẽ.
Att. 107 a, Omnia adhuc tarda& ſpiſſa. de Cl. 187 b, C. Len-
tulus non tardus ſententijs, non inops uerbis fuit. Acad. 24 a, Epicurus, quem iſti tardum purant. cont. Rul. 88 b, Quem ueſtrũm tam tardo ingenio fore putauit, qui,&c. de Or. 95 b, Tradere aliquid, uel etiam inculcare, ſi quis fortè ſit tar-
dior. de Cla. 184 b, Tardus in cogitando. Tuſcu. 14 b, Inge-⸗
nium eximium.)(Tarda mens, de Nat. 4 b, Quidam nimis indociles tardiq́; ſunt.& de Fat. 142 a, Ingenioſus.)(„Tar- dus.& de Orat. un a, Tardum in genium. pro Cec. 286 b, Iu-
ris dubitatio tardiorem me facit ad iudicandum. Off. 7 b,
Vt cæteri ſint ad iniuriam tardiores. pro Ce. 2 86 a, Quo de-
lictum maius eſt, eo pœna eſt tardior. Poſtq. 203 a, Qui in ul
ciſcendo remiſsior fuit,& qui in beneficijs remunerandis
eſt tardior. de Diu. u18 a, Et redemptor non inopia aut iner
tia tardior fuit. de Diu. 122 a, Tarda& ſera nimis,&ec. de Se.
81 a, Aut etiamſi ſis natura tardior. 3 TARENTVM, i. urbs. Off. 79, Famil. lib. 7.
TARENTINVS, na. Att. 73 b.
TARICHEA caſtra. à Taricheis inſulis. Ep. 189 a, Vale. Da-
tanonis Martijs, ex caſtris Taricheis. Caſsij. TARPEIVS,a. ad Her. 34 a.
TARQVINILorum. oOpp. pop. Tuſ. 249 a, Demaratus fugit
Tarquinios Corintho.
TARQVINIENSE municipium. J. V. 286. L. Tages.
TARQVINIV S, uij. Rab. 92 b, Tarquinius ſuperbiſsimus
atq; crudeliſsimus rex. TARRACINAæ. Opp. At. 104 b,& Ep. 10%q%. TARRACINENSIS. pro§. R.55o. TARRAOO, enis. opp. Hiſpaniæ. pro Cor. 60. TARSW S;ſi. urbs in Cilicia. ad Heren. 41 a. Ep. 34. Attic. 76.1. TANSENSIS. Ac.B2 a,Ep. Sg. 3 TARTESIVS&c Tarteſil. pop. Hiſpaniæ. Att. 10 3 b, Off. 91 b. TAVRIPVYLAE. Att. 7)a. TAVROMINIVM /. Att. 59 a.
TAVROMITANII.V. 141.
TAVRVS, n. mons. pro Seſt. 16 a, pro Deiot. 150 b.
TARTAREVS,/, um. Tuſ. 179 b, Tartarea plaga.
TAVRVS;,n. in V. 277 a, IIle nobilis taurus, quem Phalaris ha buiſſe dicitur.
TAEZIAPNXRHZ. centurio, qui ordines ducit, princeps. Att. 261
a, Anagnini ſunt Muſtella zasiνννν,& Laco, qui plurimum
bibit. l. A. 180 b, Præſertim cum oues ſecum Anagninos ha-
berer Muſtellam,& Laconem: quorum alter gladiatorum eſt princeps, alter posulorum.
TAXILLV S,L. talus. Or. zu b, Literam X, maxillis, à taxil-
lis conſuetudo elegans Latini ſermonis euellit.
TAXGETVS. mons. de D. 13z. T E. Attic. 191 a, b, Tute ſcis(ſi modò meminiſti) me tibi dixiſ
ſe,&c. pro Dom. 228 b, Quanquam ubi tute popularem po tes dicere?
TECTE) obſcurè.)(Aperrè. At. a,& Or. 219 b, Tectè deeli
nare impetum aduerſarij.& Ep. 140 a, Quod tu in epiſtola appellas ſuo nomine, ille tectius penem. TEGCTORIVM,. calx fiue cruſta inducta parieti aut mu- ro, qua tanquam pauimento lapides teguntur, quo opus ſit pulchrius. I. V. 105 b, Columna ex qua rectorium uetus dele tum ſit,& nouum inductum.& Qu. Fr. 318 a, Mihi erit curæ tectorium, ut concinnum ſit. de D. 120 b, Et humor allapſus extrinſecus, ut in tectorijs uidemus auſtro, ſudorem imita- ri poteſt. 5 b, Præterea typos tibi mando, quos in tectorio atrioli poſsim includere, TECTORIOLVMB. tectorium. Ep. 40 b. Bella tectorio la dicis: dic ergo etiam pauimenta iſto modo: non potes.
TECTORIVS,, um. de Leg. 183 a, Exornare ſepulchrum o-
pere tectorio. 3
TECTVM, Ck. pars domus ſumma, qua tegitur. Attic. 76 b, Multis locis ne tectum quidem accipio,& in tabernaculo
maneo plerunq;. pro Quin. R. 50 b, Tum erat ager incultus
ſine tecto, nunc eſt culrits imus cum optima uilla. Par. 8 b,
Marmorea tecta, ebore& auro fulgentia.& Tuſ. 166 b, Te- Ka cælata, laqueata. de Cla. 188 b, Firma tecta in domicilijs habere. cõtra Rul. 84 a, Tecto ac ſedibus ſuis aliquẽ recipe- re. I. C. u7, Vos in ueſtra tecta diſcedite: id eſt, domos. J. V. 341a, Non moddò extra tectum, ſed ne extra lectum quidẽè. Qu. Pr. 318 a, Vaporariũ, quod eſt ſub tectum cubiculi. Poſt. 199 b, Illi magnam partem rectis ac tenebris continebãtur. At. 55 b, Diſturbata porticus Catuli, quæ reficiebatur,& ad
tectum iam penè peruenerat. Qu. F. 320 b, Abſolutum offen
di in ædibus tuis tectum, quod ſuper conclauia non placue rat tibi eſſe multorum faſtigiorum, id nunc honeſtè uergit in tecta ſuperioris porticus, Par, 125 b. Aurata tecta in uillis
A
W IT E & ſola marmorea facere.& de Leg. 169 a, Tecta laqueata. TECTVS,, um. obſcurus, occultus.)(Apertus. pro Deior, Qis confideratior illo? quis tectior?quis prudentior? Epi. 14 0 b, Quod tu in epiſtola appellas ſuo nomine, ille tectius penem. ibid. Itaq; tectis uerbis ea adte ſcripſi, quę apertiſsi- mis agunt Stoici. de Ora. 136 a, Aliquem in dicendo eſſe te- ctiſsimum. Tuſc. 235 a, Beſtiæ abditæ, terraq; tectæ. de Fi. 76 a, Qui occultus& tectus dicitur, tantum abeſt ut ſe indicer, perficiet etiam,&c. TEGEAT AE. pop. de D. 88 a. aliter Taygetę. ſed uerius eſt Tegeatæ.. TEGME N. nis. tegumentum. de Na. 48 a, Lato ſub tegmine cœli.& 54 b, Palpebræ ſunt tegumenta oculorum. de Di. 121 b, Qui platani in ramo foliorum tegmine ſeptos Corripuit Ppullos. Tuſ. 246 a, Schythicum tegmen. EG O, g. obduco, obnubo, obrendo, cõtego, uelo, operio, ueſtio, conueſtio, occulto, defendo. Quin, Fra. 292 b, Vniuſ- cuiuſq; natura tegitur,& quaſi uelis quibuſdam obtendi- tur. pro Seſt.7 b, Etenim animus eius uultu, flagitia parieti- bus tegebantur. de Cl. 169 a, Qui ſummam prudentiam ſi- mulatione ſtultitiæ texerit. pro Rab. 95 a, Ignauiam ſuã te- nebrarum ac parietum cuſto dijs tegere. pro Qu. 15 b, Id te admiſiſſe dicis, quod ne mendacio quidem poſsis tegere. Tuſc. 230 a, Vt noſtram ipſi ſententiam tegeremus. pro Ce. 303 a, Maiores uim armatam nulla iuris defenſione texerũt. de Or. 107 a, Maiores noſtri clariſsimorum hominum auto ritate leges ac iura tecta eſſe uoluerunt. pro Cec. 296 b, Ar- ma alia adtegendum, alia ad nocendum. Ep. 42 b, Cum me armis texit ſuis. pro Pl. 259 a, Is meam ſalutem atq; uitã ſua beneuolétia præſidio q́ texit. pro Seſt. 28 a, Patria, quam(ut leuiſsimè dicam) certè texeram. Ep. 2298 a, Tegere& tueri ali quem. de Di. 138 a, Is cum eſſet proiectus inhumatus, amica vorpus eius texit ſuo pallio. I. P. 91 b, Triumphi nomine te- gere ac uelare cupidiratem ſuam. de Le. 191 b, Leges quæ te- gunt omni ratione ſuffragium.—
3338
TEGVLAle. ſunt quibus tecta conſternuntur ad arcendas
pluuias& alia incommoda. pro Do. 225 b, Nec illi c⸗men- tis ac tegulis meorum tectorũ ſe famẽ ſuam expleturos pu tabant.& I. V. 173 b, Exciſis arboribus, demptis tegulis. I. A. Cum tu tamen nocte ſocia per tegulas admitterere. TEGVMENTVM, 4. tegmen. de Fi. 132 a, Tegumentũ cor- Poris.& de N. 56 b, Tegumenta corporum uel texta uel ſu- ta.& 54 b, Palpebræ ſunt tegumenta oculorum. de Fi, 132 a, Pennarumq; contextu corporis tegumenta faciebat. pro Cal. 47 a, Flagitiorum regumenta quærere. TELAæ. Aca. 23 b, Dialectica quaſi Penelope telam retexês. I. V. 213 a, Domus plena telarum. de Or. 164 a, Quaquam ea tela texitur, ut,&e.“ TELEPHV S;phi. pro Flac. 161 a. TEAIKAL. Eficiensg. TELLV S, uris. de N. 70 a, Terra ipſa dea eſt, quæ eſt enim a- lia tellus?de Som. 12 8a, Tellus neq; mouetur,& infima eſt. in Ar. Quorum ſtirpes tellus amplexa prehendit. Att. 206 az In Telluris: id eſt, in æde Telluris. Qu. Pr. 320 b, Ad Telluris quidem tuam ſtatuam locaui... TELMESSVS;,. urbs Cariæ. de D. 99 a. TELMESS ES, pop. de D. 99 b,& 100 a. TE4O2. de Ein. lib., Id eſt uel ſummum bonum, uel ultimũ, uel extremum, quod Græci u nominant. L. Einis. TELVM, b. iaculum, haſta, haſtile, ferrum, gladius. de Or. 15 b, Telum manu fugit.& pro Qu.9 b, Conijcere omnia tela in aliquem. pro Qu.ꝛ a, Cum etſam telum aduerſarius nul- lum iecerit. pro Do. 221 a, Tela quæ ex illius actionibus in meum corpus immiſſa ſunt. de Pro. 73 b, Tela omnia undi=- que in patriam intenta. ad He. 4 a, E corpore cruentũ telũ educit. de Or. 2 44 a, Non dubito, quin ea tela quæ coniece- rit inimicus, quàm ea, quæ collega patris emiſit, leuiora at- que hebetiora fint. in Cat. uz a, Qui ex ædibus Cethegi, ſi quid telorum eſſet, efferret. pro Ar. 190 a, Cupere debemus, quò minus manuum noſtrarũ tela peruenerint, e6dem glo riam famamꝗ; penetrare. I. C. i00 a, Omnes ſciunt te ſteriſſe in comitio eum telo. I. V. 236 b, Edictum ut ne quis cum te- lo ſeruus eſſet. At. 38 a,& in Va. 33 b, Vectius confeſſus eſt ſe cum telo fuiſſe. de Or. 102 a, Oratorem inter ho ſtiũ tela in- columem uerſari. Ep. 102 b, Itaq; te commouere non curas, uſquequaq; ſapere oportet, id erit telum accerrimũ. de Am. 107 b, Nec mediocre telum ad res gerendas exiſtimare opor tet beneuolentiam ciuium. pro Mil. 103 b, Eſſe cum telo.& ibid. Habere telum.*— TEMERARIV S, a, um. nullius conſilij, inconſideratus, p rg- ceps. pro Ce. 291 a, Ea ſunt& turbulenta,& temeraria,& pe riculoſa. de In. 42 a, Cæca& temeraria cupiditas. Epi. 155 b, Indicabo temerarium meum conſilium tibi. TEMERE inconſultè, inconſideratè, nulla ratione, ſine iu- “ 8 11 4 dicio

—
1359 T E dicio& modo, temeritate quadã, fortuitò, fortuitu. de Or. nu b, Pleriq; temerè& nulla ratione cauſas in foro dictitãt. ꝓ S. R. 23 b, Forſitan in ſuſcipiẽda cauſa temerè impulſus a- doleſcentia fecerim.& 31 b, Roſcius de prædijs ſuis nund uã temerè diſceſsit. pro Fon. 276 a, Audacter hoc dico, non te- merè confirmo. de D. 132 a, Aliquid effuritum temerè.& de N. 10 b, Inconſultè ac temerè dicere aliquid. pro Sext. R. 19 b, Temerè dicto concedi non oportet. Atti. 162 a, Tem erè& imprudenter facere aliquid. de 1n. 54 a, Temerè& nullo cõ- ſilio regi. Ep. 57 a, Non ſcribo hoc temerè. de D. 85 a, Aſper- ſa temerè pigmenta in tabula oris lineamenta affingere po ſunt. de Nat. 27 a, dꝗ́; euenit non temere, nec caſu.& 4½ b, Corpora huc& illuc caſu& temerè concurſantia. Orat. 215 a,& pro Syl. 169 a, Superior ætas numero cauit, niſi ſi quan- do temerè ac fortuirò. ad Heren. d b, Non temerè fama na- ſci ſolet. Tuſcul. 174 b, Non temerè nec fortuitò ſati& crea ti ſumus. Offic. 20 a, Appetitus omnes contrahendi ſedan- did; ſunt, ne quid temers, ac fortuitu, inconſideratè, negli- genterd; agamus. in A. 217 a, Omnino iraſci amicis non te- meròè ſoleo.
TEMERITA S, us. inconfiderantia.)((Sapientia. de Aruſp. 257 a, Plenus inconſideratiſsimæ ac dementiſsimæ temeri- tatis. de N. 7: b, Fortuna ab inconſtantia& temeritate ſeiũ- gi non poteſt. pro Pl. 260 b, Populus nõ delectu aliquo aut ſapientia ducitur ad iudicandum, ſed impetu plerunque,& quadam temeritare.& ibid. In uulgo non eſt conſilium, n5 ratio, non diſcrimen. de Di. dr b, Omnibus in rebus temeri- tas non aſſentiendo, errorq; turpis eſt. de Di. 126 a, Quibus in rebus temeritas& caſus, non ratio& conſiliũ ualet. Off. 10 b, Multi multa faciunt temeritate quadam, ſine iudicio uel mo do.& 34 a, Temeritas quæꝗà ſapientia diſsidet pluri mum. I. C. u4 b, Cethegi furioſa temeritas. de In. 54 a, Exer citus, qui ſtultitia&temeritate alicuius adminiſtratur. ad Her. i3z a, Temeritate omnia regi. Off. 46 a, Temeritate re- mota, grauiſsima eſt liberalitas.
TEMETVM, u. uinum, quòd mentem tentet. Ci. de Rep. li. 3
apud Nonium, Careant temeto omnes mulieres.
TEM O, nu. lignum protenſum in curru uel plauſtro, quo iu
um continctur. de N. 47 b. Poetæ.
TEMPERAMENTVM, u. temperatio, ratio. de Legi. 189 a, Inuentum eſt temperamentũ, quo tenuiores cum principi bus æquari ſe putarent.
TEMPERANS, is. νρενακια, continens, qui in omni libidine ſe continet, moderatus. At. 237 a, Cum hominem temperan tem tantus improuisò morbus oppreſſerit. pro Fon. 282 a, Vir frugi,& in omnibus uitæ partibus moderatus ac tem- perans, plenus pudoris, plenus officij, plenus religionis. Pa- ra. 19 b, An temperantem eum dices, qui in aliqua libidine ſe continuerit, in aliqua ſe effu derite L. Temperantia.
TEMPERANTIV S. At. ¹36 a,Si hic temperantius egerit, conſiderarius conſilium dabo.
TEMPERANTIA, tiæ. σ ρπαυνν,m0 deſtia, moderatio, fru galitas, conformatio& moderatio continentiæ& tempe- rantiæ. Off. 71 a.)((Luxuria, libido, immanitas. de Inu. 82 b, Temperantia eſt rationis in libidinem& in alios non re- ctos impetus animi firma& moderata dominario. Par. 237 a, Temperantiam immanitas in uoluptatibus imitatur. de N. 67 a, Temperantia conſtat ex prætermittendis uolupta tibus.& de Fi. 41 a, Temperantia in prætermittendis uolu ptatibus cernitur. Off. 19 b, Vt in eo moderatio& temperan tia appareat cum ſpecie quadam liberali. Tuſ. 23 6 b, Tempe rantia eſt moderatrix omnium commotionum. Off. 4 a, O- mnium quæ fiunt, quæq́, dicuntur, ordo& modus, in quo ineſt modeſtia& temperantia. de Fi. 77 a, Mo deſtia uel tem perantia, quæ eſt moderatio cupiditatum, rationi obediès. de Or. 131 b, Dicacitatis moderario& temperantia. Ep. 16 a, Noui enim temperantiam& moderationem naturæ tuæ.
Tuſc. 193 b, Veriſimile etiam illud eſt, qui ſit temperans, quẽ Gręci eνρονæ appellant, eamq́; uirtutem æwpfoouolo- uocãt,
quam ſoleo equidem tum temperantiam, tum moderatio- nem appellare, nonnunquam etiam modeſtiam. Sed haud ſcio an rectè ea uirtus, frugalitas appellari poſsit. de Fi. 85, Temperantia pacem animis affert,& cos quafi concordia quadam placat ac lenit.& ibi. Temperantia eſt, quæ in reb. aut expetendis, aut fugiendis rationenm ut ſequamur, mo- net. de Fi 49 a, Difficilem quandam temperantiam poſtu- lant, in eo, quod,&c. Par. 23 6 a, Quæ uerò moderandis cupi ditatibus, regendisq; animi motibus laudatur, eius eſt mu- nus in agendo, cui remperantiæ nomen eſt. Tuſ. 138 a, b, Sũ- ma fuit eis in uictu tẽperantia. Off. 75 b, Reſtat quarta pars, quæ dec ore, moderatione, modeſtia, cõtinentia, tẽperantia cõtinetur. At. 9 b,(Quæ tua prudentia& réperantia eſt. Of. 19 a,Sequitur, ut de una reliqua partehoneſtaris dicendum ſit, in qua uerecundia,& quaſi quidã ornatus uitæ, téperan-
TEMPERATVS,, um. tempera
2 5* tia,& mode
rerum moduscer mo derarione conti: TEMrERATP tempe 5 m— TFEMPERATIO,onz.temperamentum, moderat io, mode AATIA 2 3„* v„„₰ 3
ſtia. Tuſ. 2 b. Animus Tuſ. 215§ a, Corporis tem quibus conſta mus, ſanitas. 4 tio. de N. 28 b, Cœli temperatio, fœcun dit 128 a, Hoc temperatio lunæ, cœlid, moderatio eff Quæd luna cæteris q́, fideribus cœli temperatio fia 31 a, Semina temperatione caloris oriri& augeſcere. de S5.
128 b, Solmens mundi& temperatio. I. V. 223 a, Tu Illius æ- ris temperationem, tu operum lineamenta ſolus perſpicis? & Ac. ꝛu a, Eodem ære& eadem temperatione facere ſigni. Tuſ. 162 b, Commutatione temporũ quadripartitæ ad rein perationem corporis aptæ. de L. 172 b, Menſiũ temperatio, &c.& 186 b, Temperatio reip.& 189 b, Temperario iuris.& Tuſ. 209 a, Temperatio ciuitatis. de Le. 189 b, Sed præſtò eſt, huius uitij temp eratio. de Vniu. 202 a, Deinde ad tempera-
tionem ſuperiorem reuertit, in qua omnem animum uni-
uerſæ naturæ temperans permiſcebat.
2 9 21. r 1⸗Ax151.
at. de N.
TEMPERATO R, oris. Orat. 203 a, Moderator ille& quaſi
temperator huius uarietatis.
s, moderatus, modicus., de N. 77 b, Vir iuſtus, temperatus, ſapiens.& Epi. 199 b, Tempe rati moderatiq, mores. At. 183 a, Moderatione paulo minus temperatus. de D. 104 2, Si modò temperatis eſcis, mo diciſ- que potationibus eſt affectus. de Di. 127 a, Perinde utcunq; temperatus ſit aer, ita pueros orientes formari. Off. 1 b, Ae- quabile& temperatum orationis genus. Ora. 128 a, Nec eſt ulla temperatior o ratio, quàm illa in qua aſperitas conten tionis oratoris ipfius humanitate conditur. Or. 216 a, Ora- tio permiſta& temperata numeris. Orat. 205 b, Orator me- dius, modicus, temperatus, mediocris.& 128 a, Nec eſt ulla temperatior oratio, quàm illa,& c.& 215 b, Nimis incitatus. J(.Temperatus.)(.Nimis tardus.
.„2.. TEMPERIVS.temperantius. Epiſt. libr., Memini te mi-
hi Phameæ cœnam narrare, temperius fiat. cætera eodem 1 modo.
TEMPERO, u. moderor, temperationem facio, miſceo. de
Diuin. 100 a, Lycurgus, qui Lacedæmoniorũ rempub. tem- perauit. Epiſt. 26 a, Nam ea quæ ſperas Tulliæ meæ pruden tia temperari poſſe, ſcio,&c. Orat. 214 a, Hoc genus Iſocra- tes moderatius temperauit. de Diui. 127 b, Ortus& occaſus ſiderum, quorum ui cœlũ modò hoc, modò illo modo tem peratur. de Nat. 35 b, Solis tum acceſſus mo dici, tum receſ-
ſus,& frigoris& caloris modũ temperant. Off. 76 b, Quod ſimplex eſſe debet, ex diſsimilibus rebus miſceri& tempe-
rari non poteſt. de Nat. 52 b, Eteſiarum flatu nimij tempe- rantur calores. Ora. 202 b. Oculorum& hilaritatis& uiciſ- ſim triſtitiæ modum res ipſæ de quibus agetur, tempera- bunt. Orat. 206, At hæc interdum temperanda& uarianda ſunt. Tuſcul. 16z a, Auribus magna oblectativ parta eſt, in- uenta& temperata uarietate& natura ſonorum. de Vniu. 198 a, Ea cùm tria ſumpſiſſet, unam in peciem temperauit.
Orator. 205 b, Si ſuam copiam cum illis dunbus generibus non temperauit. desom. 129 a, Sonus, qui acura cum graui-
bus temperans, æquabiliter concentus eſficit. Oraror. 2u6 a,
In perpetua oratione hi ſunt inter ſe miſcendi& temperan
di pedes. Att. 58 a, Hominem in ſumm-⸗ an mi magnitudine multa humanitate remperatum perdidmus. pro Mar. 132
a, Temperare uictoriam.& Tuſc. 148 a, Temperare rempu-
optimis inſtitutis& legibus.& Academ. 1 b, In conſtituen- dis temperandisq́; ciuitatibus. de Leg. 173 b, Cœli fulgura regionibus ratis temperanto. de Am. 108 a, Vt utamur qua- ſi equis temperatis, ſic amicitijs, aliqua ex parte periclitatis moribus amicorum. Attic. 18 b, Sed ita temperata tota ra- tio eſt, ut reipub. conſtantiam præſtem. in Anto. 244 b, Cu- ius immanitas naturæ, ne uino quidem permixta tempe- rari ſolet.
TEMPERAREü abſtinere. pro Cor. 67 b, Noſtras inimici-
tias ipſi inter nos geramus, amicis noſtrorũ inimicorũ tem peremus. I. V. uz a, Verrem nemini ulla in re temperaſſe. J. V. 107 b, Te putet quiſquam cum ab Italia, freto diſiunctus eſ- ſes, ſo cijs temperaſſespro FlI. 155 a, Temperare ſibi.& Ep. 147 b, Temperare ſibi in aliqua re. ad He. un b, Cui mirum uide- bitur, iſtum à maleficio non temperaſſe?& 29 b, Eum ſibi in concionibus credis à mendacio temperaturum.
TEMPESTAS, u. tempus, procella, turbo, hyems, fluctus,
uis. de Orat. 157 a, Qua tempeſtate Pœnus in Italiam uenie- & de D. 96 a, Eadem temp eſtate.& Orato. Qua tempeſtate Paris Helenam,&c. pro Ligar. 142 b, Tempeſtate abreptus
aſt unus. Attic. 157 a, Eaq; ipſa tempeſtate euerſa eſt reſpub. quam

,.“ e Aleneim 1 er, nannd.Tae2 T p 362 1. annern.. t quam ego XIIII. annis antè proſpexi. de Nat. 69 b,Imbres, templo carcerem fteri. At. 226 a,In Telluris:id eſt, in templo eramen Seetn.. nimbi, procellæ, turbines, cæteræq́; tempeſtares. pro S. R. 44 Telluris. de Somn. 127 b, Deus is, cuius hoc templum eſt o- nperan 0.. a, Ventus uehemens, immo derata tempeſtas. I. V. 220 a, Erat mne quod conſpicis.& de Leg. 193 b, Cœli partes ſibi deſi- drari Atureng, hyems ſumma, tempeſtas perfrigida, imber maximus. pro nitas eſſe traditas. Tuſc. 158 b, Acherontia templa alta, Orci u. ea eeongrun Seſt. 13 i reiß ud. gujrans in alto tempeſtatibus ſedi- pallida. deD. 89 a, Ad cœli cœrula templa. pro Dom. 239 b, deraii. 8 neh Honum 4 iſeor arumin Nes453 b, Nullus dies tam ma Curia eſt ſedes ac templum publici conſilij. in Vat. 33 b, In nz caha und 2 gna ac turbu enta empe ate iin,ere de In. 74 a, Hlu- roſtris, in illo inquam augurato templo ac loco. pro Milo. 16 Cdendan ndtre a 8 unns Tüamalotur Sndds tempeltatibus. Epi. 129 a, His tem- 119 a, Curia, templum fanctiratis, amplitudinis, mentis, atione dlon itemderr eä Pe kaeſd⸗ u P de us in portu. Epiſt. 259 a, Ibi propter confilij publici, caput urbis, ara ſociorum, portus omnium ddi nn enin Kagen i rempel nere 6 Worsgi lunde. pro Cecin. 302 a, Vt ſt„ gentium.“ „tu O⸗ amo lNa n AnAn eurn Vd lubitò reiectus optarer,&c. pro Cl. TEMPV S,oris. tempeſtas, dies, ætas, memoria, maturitas, ſpa * Lkemmla eneſi did. 4 37 b, Non uit illu iudicium,&cc. ſed uis(ut ſæpe dixi) rui⸗ cium, periculum. de In. 51 a, Tempus autem eſt id, quo nunc Keadem tempenan dsge na atq; tempeſtas. pro Mur. 133 4, Tempeſtates ſæpe certo a= utimur(nam ipſum quidẽ generaliter definire difficile eſt) atione tempori dihen 8 liquo coœli ſigno commouentur, ſepe obſcura aliqua ex cau pars quædäã æternitatis cum alicuius ahnui, menſtrui, diur- apex. de Ln min, ſa concitantur. pro Seſt. 24 a, Temipeſtas periculi: id eſt, me- ni, nocturnie ſpacij certa ſigniſicatione. de Vn. 200 b, Side- ratio reip.& ,bT emen tus. pro Seſt. 27 a, Quos repentina aliqua uis& tempeſtas rum errores id ipſum eſſe quod ritè dicitur tempus. de N. — do cnitatit gele ſeſenoe periculi Hofnlarie dre Doh,235 41 Neiup füit, qui non me 6 a, Tempus fine mundi conuerfione effici non poteſt. Pro mo. de Vaiu 101 Desdbäh Pro ſuis opi us 1n illa tempe Ade efen erit. pro Dom. 141 Mur. 141 a, Quod enim tempus fuit aut noſtra aut parrum raatnit, in da beuit 4 a, Tu procella patriæ, turbo& tempeſtas pacis. pro Pla. 261 noſtrorum memoria, quo hæc ambitio non fuerit? Atric. 151 mnem a, Qui hac populi tempeſtate iactamur& fluctibus. de In.
denz Demiſcedan. man
Ora 10 4 Moe ,ſ. enictmi— einnrihtge
8 fecdun.4e Di.n, Laubu 3 a putro¹ otientes dmaäh
44
keum orationis zmus Oan nſö mmo) galm illain gur tan
us hamanitate coadituf. OrneL,
entnanen m thars Derarus mediocris Ka Nada 5alm illa Kc. Kußb Numbmta Nimiu tardus. Pperantius. Epiſt lidr.) alemiunn.
2 aarrare, temperius dat. txrmaa
perauit. de Diu.udOnuAns cœlä modo hoc,modhilomas 8 Solus tum acceſſus modich nxe locu modi temperant. otn d diimil bus tedus nſem e Nu. ub. Freſarum fnu unſm, 4,1015b Oculorm& viunautt 6 3 im tes ipr de qu dui asens tan Seeiaterdum temperandt du, 8 magnt odlectuopuuat
ue
dle en Cdit,
3 1
tremfcf z Tecp 18Sſ 1 akc.!¹ 1 un K aat un 1
81 b, Sedatis fluctibus,& tempeſtate iam commutata. I. C.
302 a, Quanta tempeſtas inuidiæ nobis impendeat. de Nat. 59 b, Si ſegeribus aut uinetis cuiuſpiam tempeſtas uenerit. de In. 74 a, Nautas aduerſa tempeſtate in alto iactari.& Tu ſcul. 228 b, Iactatus magna tempeſtate. At. 26 a, Ad lacertas captandas tempeſtates non ſunt idoneæ. de Diui. 128 a, Alia
Romaæ, alia Tuſculani euenit ſæpe tempeſtas. Qu. Prat. 307
b, Tu uelim quàm primùm bona& certa tempeſtate cõſcen das. Quint. Frat. 310 b, Dummio do idonea tempeſtas fit, ne bmiſeris.& Epiſt. 235 b, Nautæ tempeſtatem prætermittere
nolueruint. de Nat. b, Tempeſtates, ac tempòrum uarieta- tes, ccsliq, mutationes. de In. 42 b, Turbida tempeſtas.& de Diuin: 125 b, Cum tonuit læuum bene tempeſtate ſerena. de Diuin. 127 a, Tempeſtas cœli: id eſt, ſerena uel nebuloſa. de
Inu. 74 b, Cùm magna in alta tempeſtas eſſet. Par. 26 a, Vir-
tus nec tempeſtatum nec temporum permutatione muta-
tur. de Or. 85 a, Nam qui locus quietis& tranquilfitatis plé niſsimus fore uidebatur, in eo maximæ moleſtiarum& tut bulentiſsimæ tẽpeſtates extiterunt. Att, i49 a, Pridie Quin- quatrus fuit egregia tempeſtas. de Orat. 14 3 a, Cum liomi-
nes tempeſtatis cauſa opere prohibentur. pro Flacc. 152 b, Defendendi facilis eſt cautio, non ſolùm latibulis occulto-
rum locorum, ſed etiam tempeſtatum moderatione& com uerſione. Offic. 36 b, Procellæ, tempeſtates, naufragia, ruinę,
incen dia. I. A. 197 a, Hæc cauſa, cur lex tam egregia maximò
imbri, tempeſtate, uentis, procellis, turbinibus, inter fulmi- na& tonitrua feratur. in Ant. 210 b, Huius magnitudini ani mi rẽpeſtas eſt oblata formidoloſiſsimi temporis. in A. 214 a, Summi gubernatores in magnis tempeſtatibus nonnun- quam à uectoribus admoneri ſolent.
TEMPESTIV E'. opportunè, in tempore. de N. 57 b, Tem⸗
eſtiuè demetere percipereq; fructus.
TEMPESTIVITAS,. opportunitas. de Senect. 83 b, Sua
cuig; parti ætatis tempeſtiuitas eſt data.
2 3
TEMPESTIVVS, 4, um. opportunus. Tuſc. 172 a, Multa mi
hi ad mortem tempeſtiua fuerunt, quæ utinam potuiſſem obire. pro Pom. 10 b, Pompeius Sardiniam cum claſſe uenit nondum tempeſtiuo ad nauigandum mari. de N. 52 b, Na- tura quim tempeſtiuos dedit, quàm ſalutares omnibus ani mantibus acſtirpibus uentos eteſtas? Offic. 35 b, Nec ex his tempeſtiuòs fructus capere poſſemus. de Sen. 78 a, Maturi- tas tempeſtiua.
TEMPESTIVAconuiuia dicebantur, quæ ſtatis tempori-
bus ac diebus ſo dalitates agitabant, in quibus multa efat li centia, multus ſermo, ſed feſtiuus: nam ad omnem hilarita-
tem comparata huiuſcemodi conuiuia fuiſſe uidentur. pro Arch. 18 5 a, Quantum temporis alij tribuunt tẽpeſtiuis con
uiuijs. At. 135 a, Multa in me conuiuijs tempeſtiuis diſputan tur. I. V. i6° b, Statuitur Lollius in illo tempeſtiuo gladia- torum coônuiuio. de Sen. 86 b, Ego propter ſermonis dele- Stationem tépeſtiuis cõuiuijs delector. pro Mu. 127 a, Tem- peſtiui conuiuij, amcœæni loci, multarum deliciarum comes 3*½— 6 1 1*&f.& bi eſt extrema ſaltatio. Ep. Quas enim cœnas& facere,& obi-
re ſcripfit ad me Seſtius? quàm lautas?quàm tempeſtiuas? TEMPLVM, pl. fanum, ædes, ædes ſacra, locus religioſus,
uel ſacer, cella, domus, cœli pars ſiue regio auguris lituo definita atq; deſcripta ad augurium captandum. I. V. 222 4, Herculis templum ſanè ſanctum apud Agegentine 8,& re- ligioſum. Epiſt. 151 a, Venit Seruilius Ioui ip 1iniquus, cuius in templo res agebatur. de Diuin. 96 a, Cum in Herculis fa-
b, Confilia differre in tempus aliquod. contra Rul. 66 b, Ve ſter henos ad mei temporis diem petitus. pro Mu. i3+ a, Ea dicant uobis audientibus amiſſo iam tempore, quæ ipfi ſo- li re integra ſæpe dixir. Ofic. 33 b, Cum philoſophiæ multũ adoleſcens temporis tribuiſſem. pro Domo ſua 214 a, Quã- diu tempus turbulentum fuit. Epiſt. 26 b, Tempora reipub. turbulenta. Epiſt. 149 b, Cuius rei non modò non præterijt tempus, ſed ne maturum quidem etiam nunc fuit. Epi. 3 b, Nactuś tempus hoc magis idoneum, quàm antea,&c.& 34 b, Tempus anni idoncum. in Ver. 127 b, Satis feliciter an- ni iam aduerſo tempore nauigaui. I. V. 155 a, Ex tépore ad- moneri:id eſt, ut res fert. I. C. 106 b; Nihil moliris, quo mihi latère ualeat in tempore. de Oraro. 124 a, Noſtra conſilia in
ſempiternum tempus ſpectare debent. I. V. 225 a, Flores o-
mni tempore anni. de Or. 124 b, Tempus eſt iam de ordine argumentorum dicere. At. 114 a, Sed ſtomachari definamus;
tempori pareamus. de Ora. 85 a, Fuit tempus illud, cum pu⸗
tarem,&c.& Ep. 181 b, Veniet tempus, cum,&c. pro Pom. 4 a, Omne meum tempus; amicorum temporibus tranſmit- tendum putaui:id eſt, periculis uel caſibus. Quint. Fr. 326 3; Hoc nôſtrum tempus ætatis forenſi labore iactatur. pro Quint. 14, Diligentia quanta ſit, niſt tempus& ſpacium da- tum ſit, intelligi non poteſt. Qu. Fr. 320 a, At. 75 b, Cùm erit ſpacium, utrumꝗq; dabo.& 756 a, Surripere aliquid ſpacij. Ar
tic. 278 b, Datum Lepido tempus eſt, in quo leuitatem eius
experiremux. pro Cec. 299 b, Si tempus feret. Quin. P. 295 b,
Cuipiam in doctrina percipienda multum ſtudij fuiſſe&
temporis. pro Qu. b, Poſt tempus in aliena re facere, quod ille in ſua re cum tempus erat, nõn fecit. prô Cecinn. 288 b, Quadrienniũ hoc eſt, ex quo tẽpore fundus uenijt, quoad uixit, poſſedit. Epiſt. 54 b, Tempori cedere, id eſt, neceſsitati parère, ſapiens ſemper eſt habitum. Ep. 4 b, Eiufmödi rem- pora poſt tuam profectionem conſecura ſunt, ut,&c. Ep. 72 a,& Tuſc. 16 5 a, Niſi id uerbum in omne tempus perdidil- ſem. 174 b, In multa ſecula. Tuſ. 2 42 a, Aeterno tempore. de Fi. 62 a, Ex infinito téporc.& 52 b, Ex æterno tempore. Epi. 76 b, Vt ij accipiunt, quibus epiſtolæ per hæc tempora mo- leſtæ ſünt.& 71 b,& 94 b, Conſumere omne tempus in lite- ris. Ep. 242 a, Ponere tempus in aliquo magno officio. Epi. 5i a, Traducere tempus. Epi. 64 b, ln eadem reip- tẽpora in- cidimus. Ep. 32 b,& ad Her. 28 a, Ex quo tempore tu me dili gere cœpiſti. Ep. 71 b, Omne tempus unà fuiſſemus. Epi. a, A'me nullũ tempus prætermittitur de tuis rebus& agendi & cogitandi. de In. 58 a, Difficilia factu longi temporis indi gent. Epi. 64 a, Extirit tempus optatum mihi magis, quàm ſperatum.& 88 a, In temporũ paruis inclinarionibus. Epi. 183 b, Neq; ætatis magis idoneum tempus, hoc ſtamiſeris, nullum unquam es reperturus. Ora. 216 a, Tempus, interual lum, ſpacium in pede oratorio. ad He. 7 a, Tempus inſtans, præteritum, conſequens.& de Fin. 96 a, Vita acta& conſe- quens. de Fin. 63 b, Tempus futurum, poſterum, conſequẽs. Ep. 72 b, 73 a, Tempora priora& prima.)(Poſteriora& ꝓ.- xima. I. V. 97 a, Iſte nullum temporis punctum uacuum pec cato præterire paſſus eſt. Orat. 207 b, Conſeruare& notare tempora. Off. 7 a, Sed incidunt ſæpe tempora, cum ea quæ, &c. in Ver. 217 a, Illo tempore Segeſtanis hæc ipſa Diana red ditur. I. C. 122 a, Arq; illo tempore Lentulus,&c. de Cla. 169 a, Quis Thebanum oratorem ſcit fuiſſe temporibus illis? I. V. 251 a, Piratæ à quo tempore capti ſunt domi tuæ fuerũt. in V. 88 a, Ab inirio feciſſe, uel ex rempore aliquo. Antequã. 196 a, Statutum in his temporibus ciuitatis omnia perpe-
no arma ſonuerunt,& ibid. In templo Herculis. de Leg. 173 b, Templa liberata& effata habenro.&, Effari templum. L. Effaris. de In. 62 a, Templum& fanum idem,& ædes ſacræ. I. A. 198 a,& 197 b, In cella Concordiæ collocari armaros,
ti. pro Pomp. i5 b, Exercitum difficili reipub. tempore con- ficere. pro Cecin. 287 a, Temporibus illis difficillimis ſolu- tione. pro Seſt. 3 b, In grauiſsimis temporibus ciuitatis. E- piſtol. 57 b, Triſtiſsimo meo tempore., pro Seſtio 4 3 in
err.

1363 T. EF
Verr. 65 a, Temporibus optimis. pro Clu. 46 a,& in A. 200 a,In illo rempore. pro Cluent. 37 a, Optimis herclè tempo- ribus, tum cum,&c. pro Font. 272 a, Illis oprimis tempori- bus, cum,&c. pro Corn. 59 a, In periculis,& aſperis tempo- ribus,&c.& 61 b, Duris quondam temporibus,&c. Epi. 64 b, Quo extempore memoria teneo,&c. Epi. 50 b, Hoc tem- pore,& uno tempore.& 103 b, Diuerſis temporibus.& 50 a, Iiſce temporibus.& 48 a,A primis temporibus.& 6 b, TE poribus illis.& 10 b, Primis temporibus illis.& 12 a, Meis té poribus accidit,& c. de Finib. 125 a, Quodam tempore Meto pontum ueni tecum. de Inu. 42 b, Veriſimillimum mihi ui- detur quodam tempore, neq; in publicis rebus infantes& inſipientes homines ſolitos eſſe uerſari. Topic. 221 a, Breui tempore:id eſt, breui temporis ſpacio. cont. Rul. 6 ⁸ b, Con- currunt plures uno tempore librarij. in C. 119 b, Eos pun- co temporis uiuere non oportere puto. Epi. 82 b, Ne pun- ctum quidem temporis. Ep. 131 b, Breui tempore ſum uiſu- rus. pro Mure. 139 a, Temporis cauſa iraſci licet. Acad. 28 b, Nec dico temporis cauſa, ſed ita planè probo. pro Fl. 153 b, Aliquid temporis cauſa facere uel dicere. pro Qu. Roſ. 53 b, Eos improbos temporis cauſa eſſè fingo. de Ami. 101 a, Qul Kmularione amicitiæ coluntur temporis cauſa. pro Planc. 274 a, Aliquem ea quæ de aliquo dicat, mentiri,& temporis cauſa fingere. pro Clu. 23 a, Vno tempore duas res audire. I. V. 104 b, Alieniſsimo tempore locare incipit. de Cla. 165 a, Horrenſius alieniſsimo reip. tempore extinctus eſt,& ceſsit uita ſuo magis quàm ciuium ſuorum tempore. Epi. 30 a, Tempus opportunum. Ep. i75 a, Obſeruare tempus facien- di aliquid. Att. 251 b, Sæpe ij qui debent, non reſpondent ad tempus.& 219 b, Ad tempus redire, I. V. 104 b, Accurrunt ta- men ad tempus tutores. pro Cæl. 40 b, Ad tempus accom- modare ſe alicui. Off. 6 a, Perturbatio animi, quæ plerunq; breuis eſt,& ad tempus. Ep. 149 a, Capere conſilium ad tem pus. de Inuent. 72 a, Per idem tempus:id eſt, eodem tempo- re. Att. 30 b, Caſtra per anni tempus facere non poſſum. ad Her. 4 b, Qui per id temporis quæſtor urbanus erat. Att. 62
a, Heratini me ad ſua tempora duxerũt, ut agerem cauſam. pro Arch. 188 a, A nullius me unquam tempore aut com- modum, aut ocium meũ abſtraxit. Offic. 71 a, Niſi fortè eam Ppecuniam in reip. magnum aliquod tempus contulerit. I. A. 203 a, Summo& difficillimo reip. tempore,. I. V. 66 b, Sü- mo reip. tempore. de Leg. 157 a,Sumere tempus ad aliquam rem. Qu. Er. z3 a, Tantum ſumam à uobis temporis ad ſcri bendum, quantum dabitis. At. b, Vt uix huic tantulæ epi- ſtolæ tempus habuerim. I. V. 9r a, Omne tempus, quod mihi ab amicorum negocijs datur, in his ſtudijs conſumo. Atti. 7 b, Poneretempus in aliquo loco. de Am. io 6 a, Coluntur au tem ſimulatione amicitiæ duntaxat ad tempus. Bpiſt. 75 a, Scitè& commodè capere tempus adeundi ad aliquẽ. Para. 232 b, Dicere aliquid ad tẽpus aptè. Att. 34 a, Eiuſmo di ſunt ij uerſus, ut ab amico Põpeij in tempus ſcripti eſſe uidean- tur. At. 120 b, Neceſſe eſt ſeruire tẽpori,& non amittere tem- pus, cum ſit datum. de Ora. i66 b, Aut ſi non potuerim tem- Pus non perdere, cum tamen,&c. Att. 2 85 a, Vereor ne in bre ue tempus dilara ſit abs te pernicies. Qu. Fr. 292 b, Si quem fortè tui cognouiſti amantiorem quàm temporis. in A. 236 b, Neceſſe eſt inrterdum rerum temporibus potius paròère quàm moribus. L. Ex tempore. Breue tempus ætatis ſatis eſt longum ad bene honeſteq; uiuendum, Cat. Tempus bre ue imparatis longum, 3 Philip. Tempus diururnum in ali- qua re conſumerè, Ac. q. ed. i. lib. 2. Tempus emeritum, é ad Ar. Tempus ereptum è ſummis occupationibus,: At. Tem- pus graue, de D. 2. Tempus hyemale, ibid. Tempus idoneũ
ad agendum, Off. i. Infinitum tempus ætatis, de Fi. li.2. Tem pus liberum, quũ ſoluta nobis eſt eligẽdi optio, quumꝗ; ni hil impedit, quo minꝰ id, quod maximè placeat, facere poſ- ſimus, li.. de Fi. Opportunum tempus, Cælio li. 2. Tempus poſtmeridianum, Puſ. q. li.3z. Tempus ratum, Di. li. 2. Repen tinum tempus, pro Do. Suſpiciofiſsimum rempus, pro Clu. Tempus uernum, Cat. VItimum tempus ætatis, de Fi. lib. 2. Anni autem tempus libertatem maiorem mihi dato, Pollio ad Ciceronem, lib. 10. Tempus ciuitaris, 5ᷣ Phil. Tẽpusd; di- ſceſſus abſurdum, ad At. lib. i6. Ferendum id Scipio porius, quàm inimicitiarum tempus cogitandũ putabit, Læl. Abijt illud tempus, mutata ratio eſt, pro Mu. Tempus Reip. 3 Phi lip.&. in Ver. Tempus omne corpori datur, Fam. Tem- pus nihil noui efficit,& primum quidꝗq; replicat, de Di. li. i. Tempus eſtactionis opportunum, iuxta Stoicos, Off. i. De qua alienum tempus eſt mihi tecum expoſtulandi: purgan- di autem mei neceſſarium, ad Appium, lib. 3. Nullum tẽpu⸗ eſt, quod iuſticia uacare debeat, Off. i. Quod enim tempus fuit aut noſtra, aut patrum noſtrorum memoria, quo hæc ambitio non fueritipro Mur. Erit, erit illud profectò téẽpus, & illuceſcer aliquando ille dies,&c. pro Mi. Si commodius
F 13 ſ 4 3— 1 40 4.
2 3 1 2 89* 1 4.„,„ anni tempus eſſet, At. 9. Hoc noſtrum tempus æ tatis forenfi
labore iactatur, z ad Qu. Pra. pro, ætas hæc noſtra. Temp quomodo inſpiciatur, ² ad Her. Ter bamenta ſeruentur, fœtuüs; peco
15 47. 1. pus, ut lacriticiorum i
rum, dilis
3„ 7 enrer Saheang enter Habenda
ratio intercalan di eſt, li. 2. de Le. Tem pus illud longũ, càm non ero, magis me mouer, quàm hoc exiguum, i2 Ar. Quod mihi tempus Romæ præſertim ut iſte me rogat, manenti ua cuum oſtenditursad Qu. F. Quum tempus neceſsitasd; po- ſtulat, Off. 1. Pręterijt tempus legitimum non legis, ſed libi- dinis tuæ, 7 ad At. Tibi quum omnia mea commendatiſti- ma eſſe cupio, tum nihil magis, quàm ne tempus nobis pro uinciæ proro getur, Cælio, li. 2. Antè comentemur inter no 8, qua ratione nobis traducendum ſit hoctempus, Sulpi. Ii. 4. Quum tempus mortis ueniſſet, Tuſ. li.z. Temporis aliquid impertias huic quoq; cogitationi, At. Edidi quę potui no ut uolui, ſed ut me temporis anguſtię coegerunt, 3 de Or.& 16 Famil. Temporis atrocitas, pro Seſt. Temporis beneficiũ aliquando porius, quàm iam ſuum, é Fam. Temporis breui tate ab aliquid faciendo excludi, Acad. ed. i. li. 2. Eò factum
eſt, ut epiſtolæ tuæ reſcriberem aliquid, cum breuirare tem poris tam pauca cogerer ſcribere, ad At. li. 1. Sed ſi mihi ante
hæc duriſsima tempora Rei. nihil alind unquam obiectum eſt, niſi crudelitas illius temporis, quum à patria perniciem depuli,& c. pro Dom. Temporis decurſus, 3 Fam. Temporis flamma, pro Domo ſua. Vtriuſq; temporis fruãtum tuli ma ximum, pro Domo ſua. id eſt, utriuſq; facti. Deinde profe- ctus eſt id temporis, quum iam Clo dius,&c. redire potuiſ- ſet, pro Mil. Quos ego iam multis ac ſummis uiris ad me id temporis uenturos eſſe prædixeram, i in Cat. Atemporis iniuria abeſſe, 1 Fam. Temporis longinquitas me mitiga- uit, 6 Fam. Temporis medicina,s Fam. Ne pariare quicquα mihi ad hanc prouincialem moleſtiam temporis proroga- ri, Curioni, li. 2. Temporis motus conſignandus è curſu fi- derum, de Vniu. Multum temporis in iſta una diſputatione conſumpfimus, Acad. q. edit. 1. li. 2. Nam cum uacui tempo- ris nihil haberem,&c. hæc dictaui ambulans, ad At. li. 2. Cui temporis plurimum fuit in uirtute percipienda, iad Qu. F. Temporis procella, z in Ver. Propagatio miſerrimi tempo- ris, Luceio, lib. 5. Nullo puncto temporis intermiſſo, de N. de. i. Illud pugna& enitere, ne quid nobis temp oris proro- getur, ad Appium, li. 3. Quod cuiq; temporis ad uiuendum datur, eo debet contentus eſſe, Cat. Afferr enim& temporis reliqui recuperandi rationem,& præſentis tuendi, 3 ad Att. Ad temporis ſpaciorum fignificarionem mundi partes no- ræ conſtitutæ, de Vni. Temporis tempeſtas, 7 Phil. Longin- qui temporis uſu& perichtatione aliquid percipere, 2 de Na. d. Nunc nihil prætermirttere uidebere uſitati& quaſi le gitimi temporis ad petendum, 10 Fam. Temporis uſurã ſar cire,3 Fam. Difficilia factu Iongi temporis indigent, i de ln. Sunt huius temporis, iz ad At. id eſt, apta huic tẽpori. Tem- pori obedire, Br. Sed ſtomachari deſinamus, tempori parea mus, ad At. lib. 7. Officijs quę illi tempori tribui potuerunt, 4 Famil. Non quo me ad tempus occurſurum putarem, ſed ne tardius, quàm cuperem, Reip. gratularer, 1 Philip. Vſq; ad ultimum tempus ſenectutis, Cat. In aliud tempus, ad Atti. ſub. differenda. Cõſidera ne in alieniſsimum tempus cadat aduentus tuus, Caſsio, lib. 15. Qudòd in id Reip. tempus non incideris, ſed ueneris, Curioni, lib. 2. Si fibi illa res, atq; ea fa ciendi cauſa per idem tépus accidiſſet, 2 de In. Duo fuerun per idem tempus diſsimiles inter ſe, de Cl. Quum per anni tempus nauigare poteris, ad nos ueni, 16 Fam. Tempus mi- nimum non amifi tuendę ſalutis, 12 Fam. Neq; ætatis magis idoneum tempus, hoc ſi amiſeris, ullum unquam es repertu rus, Epiſt. lib. 10. id eſt, occaſionem. Cauſam illam tötam& tempus arripere, Luceio, lib. 5. Tempus ſatis ſcitè& cõmo- dè cepit adte adeundi, n Fam. id eſt, temporis opportunita tem. Tempus omne conſumo, conſiderans, d ad Atti. pro, in conſiderando. Conſumere omne tempus in literis, Luceio, lib. 5. Liberum mihi tempus ad eos deferendos exiſtimabã dari,&c. Rufo, lib. 5. Tempus differre, 8 Philip. Tempus cui- piam lege finire, 15 Famil. id eſt, præſcribere. Tempus habes tale, quale nemo habuit unquam, ⁷ Philip. id eſt, occaſionẽ habes talem. Vix tempus habuerim huic rantulæ epiſtolæ, ¹ ad Atticum. id eſt, ocium. Noſtrumque hoc tempus ætatis, quod in illa authoritate Senatoria florere debet, aut foren- ſi labore iactari, aut domeſticis literis ſuſtentari, ad Quinr. Frat. lib. 3. Obſeruare tempus faciendi aliquid, Epiſtol. libr. u. Tempus naſcendi nihil ad agendam uitam perrinere, ſed uim& naturam gignentium, Diuinatio. lib. z. Neque il⸗ le tot ſuſpicionibus certorum hominum& ſcelere exulce- ratus, quæ meum tempus poſtularet, ſatis prolixs mihi polliceretur, pro Domo,& e Famil. Ipſe conficior ueniſſe tempus, quum iam nee fortiter, nec prudenter quiequam
facere poſsim, 10 ad Atticum. Tempore& die memorlam
benefi-

orum fignifcationem mmähman Nai. Temporis tempeſtus/EMllas
& perichtatione aliquid percyan pextermittere videdere uitai d
4 perendum, ⸗ fam. Teapemint
afictu longi tempors udsarii unadär debapuhuxchnl 1 omachaf deinamummain
1166 T F beneficij definire, poſt Redit. ad Quirites. Hic qui Romam ueniſſet, ſatis q́; feliciter anni iam aduerſo tempore nauigaſ ſet,&c. rem ad amicos detulit, 4 Verrina. Tempore dete- riore aliquid facere, pro Quint. Extremo tempore, Catil. Quid tam nouum, quàm adoleſcentulum priuatum, exer- citum difficili Reipublic. tempore conficere?pro leg. Manil. Obſeruata ſunt hæc tempore immenſo, Diuinat. lib. 1. Tem pore ipſo, i ad Quintum Frat. Ego tam miſero tempore ni- hil noui conſilij cepiſſem, Planc. lib. 4. Scandilius rem ſe to tam relicturum dicit,& ſuo tempore eſſe rediturum, in Ver rem. Tuoruma; triſtiſſimo meo tempore meritorum erga me memoriam conſeruabo, Figulo, lib. 4. Quererer tecum atq, expoſtularem, ni, ut ſuprà ſcripſi, purgare me tibi hoc tute tempore, quàm accuſare te mallem, 3 Famil. Multas u- no tempore accepi epiſtolas tuas, ad Attic. Si tantulum of- fenſum, titubatumꝗ; ſit, ut ea quæ ſingulatim ac diu colle- cta ſunt, uno tempore diuerſa perdamus; in Verr. Quòd me de uerfſibus faciendis rogas, incredibile eſt, mi frater, quàm egeam tempore, ad Quin. Frat. lib. 3. Neque nobis cum illa tum peſte certamen fuit, ſed cum grauiſsimo Reipub. tem- pore,&c. de Leg. De tempore alicui commodare, i3 Famil. Extempore conſilium capere, Offic. 2. Ex tempore dicere, pro Arch. Ex tempore futura,&, Quæ iam parantur& co- gitantur contraria, i0 ad Attic. Sequitur omnes agros extra Italiam infinito ex tempore, de lege Agr.& i de Finib. Nam cum teipſum, ex quo tempore tu me diligere cœpiſti, quo- ridie pluris feci,&c. ad Appium, lib. 3. Quo quidem ex tem- pore memoria teneo, neq; meam tibi obſeruantiam, neque mihi tuam ſummam beneuolentiam ac liberalitatem de- fuiſſe, Licinio, lib.. In tempore quid conſiderandum, ꝛ de In. 148. Tempora communia, i de Orat. Dubia formidolo- ſaq; tempora, 7 Verr. Dubia Reipub. tẽpora, pro Fon. Tem- pora erudita, iz ad At. Tempora heroica, Diuin. lib. i. Tem- pora priora in ruinis Reip. iacuerunt,; Fam. Tempora tria quibus principiò uri non poſſumus, ad Her. Tempora au- tem Reipub. qualia futura ſint, quis ſcit mihi quidem tur- bulenta uidentur fore, Thermo, lib. 2. Tempora uim maxi- mam habent, Partit. Tempora quædam ſucciſiua incurrũt, quæ ego perire non patior, de Legib. Tempora ualent in Repub. plurimum, iz Famil,. Temporum saſus;: de Or. Nul la temporum eireumſcriptio metitur ſpacio æternitatem, de Na. d. i. FEuit hoc ſiue meum, ſiue Reipublicæ fatum, ut in meomnis illa inclinatio communium temporum incum- beret, pro Corn. Balb.& pro Mi. id eſt, ut omnis illa Reipu. fortuna. Motus temporum uenientis anni, 3 ad Qu. Fr. Hæc perturbatio temporum perditorum, Titio, lib. 5. Temporũ ratio atq; inclinatio permagni momenti in Rep. 7 in Verr. Temporum triſtitiam ſubire, d ad Att. Temporum no ſtro- rum magna uarietate, 6 Famil. Temporibus aſſentiendum, ad Lentulum, lib. i. Paruit& temporibus& fortunæ meæ, Famil: Temporibus parére præcipiunt omnes politici, ¹2 ad Att. Temporibus nimis ſeruire, 10 Famil. Tempora adi- piſci,i Famil. Conſeruare& notare tempora, in Orat. Matu tina tempora lectiunculis conſumere, Mario lib. 7. Sed caſu neſcio quo in ea tempora noſtra etas incidit, ut,&c. Luceio lib. 5. Temporibus amiſsis quæ plurimum ualent, præſer- tim in bellis ciuilibus, is Famil. Temporibus Clodianis, 12 Fam. Etſi Reip. cauſa maximè gaudere debeo, rantum ei te præſidij, tantum opis attulifſe extremis penè temporibus, Pl. lib. 10. Et quoniam in grauiſsimis temporibus ciuitatis, atq.,&c. pro Seſtio. Temporibus illis,de Am. Sophiſtes tem poribus illis uel maximus, de N. i. Euit(ut remporibus illis) juris ualde peritus, de Cla. Erat cùm literis Latinis, tum e- tiam Græcis(ut téporibus illis) ſatis eruditus, de Cl. Eſt au tem boni auguris, maximis Reip. temporib. præſtò eſſe de- bere, de L. eg. Temporibus his miſeris& extremis, u Attic. Quibus temporibus?Ac. q. ed.. li. z2. pro, quando?Vel defen- ſus triſtibus temporibus, uel ornatus ſecundis, Marcello li. 15. Veſpertinis temporibus deliteſcere,2 de N. Temporibus regentur quæ ſunt in fortuna, 6 Fam. Remiſſa temporibus, longo interuallo intermiſſa reuocaui, Tuſc. q. lib. i. ſcilicet Relp. intelligit enim tempora turbulenta bellorum ciuiliũ. In temporibus quæ cernenda, Part. 21. Ertilla oratio potius temporis mei, quàm iudicij& authoritatis fuit, pro Gl. O- amnes illæ orationes cauſarum& temporum ſunt, non ho- minum ipſorum ac patronorum, pro Cluent. TEMPORE id eſt, opportunè, uel in tempore, uel ad tem- pus. Epi. 103 b, Ego enim renouabo commendationem, ſed
4
tempors. I. V. 134 b, Satis putabat ſe adcomitia tẽporè uen-
rurum, ſi pridie ueniſſet. Ofic. 63 b, Ad cœnam temporè ue-
nit Cannius, Ep. 16 8 a, Satis temporè ad eos accedemus, ac
ualebunt. TEMPVS,ori. Pars capitis, ad Her. 4 b, At iſte Graccho per-
2 2 7
T EF 1366 TEMVI. FE NTVS,2 um. uinolentus, ebrioſus. pro en4 a, Conſul temulentus. Poſtq. 207 a, Vox preſſa& temulenta. TENACITAS, t. de N. 5o a, Quædam animalia unguium tenacitate cibum arripiunt, partim aduncitate roſtrorum. TENA X, cu. pro Cæl. 4 5 a, Pater parcus& tenax.& pro Pla. 3p70 b, Reſtrictum& tenacem eſſe.— TENDICVIL AE)larum. laquei, retia. pro Cec. 297 a, Aucu- pia uerborum,& literarum tendiculæ. 4 TENDO, du, tetendi. eo, pono, exten do; porrigo. de Diui. 109 a, Adhuc hæc erant, ad reliqua acri tendebamus animo. in C. 122 b; Vobis ſupplex manus tendit patria communis. de D. 89 a,& de In. 81 a, Tendebamꝗq; manus ad cœli cœrula té- pla. pro Font. 284 a, Tendere manus ſupplices ad deos, uel ßeis, pro aliquo: de Prou. 71 a, Imperator dextram tendens, &c. pro Qu. R. 52 b,& de L. 165 b, Tédere infidias alicui. pro Fon. 2 1 b, Non intelligunt ſe populo Rom. non metum bel li, ſed ſpem triumphi tendere. de Vn. 198 b. Animum autem ut in mundi medio collocauit, ita per torũ tetendit. de Or. 100 a, Propè cunctis ciuib. lucem ingenij& conſilij ſui por- rigere atq, tendere. At. 254 b, Iraq; dubito an Venuſiam ten dam, ibid; expectem. I. A. 23 6 a, Græcia tendit dextram Ita- liæ, ſuumꝗ; ei præſidium pollicetur. TENE,es. urbs in Peloponneſo, quam Mela Teneam uocat. Ar. 90 a,& I. V. act. zZ.. TENEBRAE, arum. obſcuritas, caligo, nox. pro S. R. Qui tã- quam ſi offuſa reipub. ſempiterna nox eſſet, ita ruebant in tenebris, omnia miſcebant. de Nat. 45 a, Tenebræ Aetneorü ignium, finitimas regiones obſcurauerunt. cont. Rul. 74 b, Nunc tetris tenebris& caligine Alexandriam ſe peruentu- ros putant. pro Ar. 188 a, Quæ iacérent in tenebris omnia, niſi literarum lumen accenderet. Poſtquam. 205 a, Ex ſupe- rioris anni caligine& tenebris lucem in rep. reſpicere cœpi ſtis. pro Do. 21 8a, Quæ tu in illis reip. tenebris cæcis q; nu- bibus& procellis conſtituiſti. pro Dei. 149 a, Obſcuram fa- miliam è tenebris in lucem uocare. Acad. 16 a, Offundere te nebras uel caliginem alicui rei: Aca. 30 b, Latent iſta omnia craſsis occultata& circumfuſa tenebris. Acad. 5 a, Obduce- re tenebras rebus clariſsimis. de Fin. ↄ8 a, Homines ſolitudi nem& tenebras nacti, G&c. At. 10 8 b, Quæſo quid agiturimi- hi enim tenebræ ſunnn. TENEBRIS. hoceft, nocte, ſeu noctu, ea forma qua& lu- ce,& ueſperi dixere. in Ant. 175 a, Primùm luce, non tenebris intelligitur redijſſe.* TENEBRICO SVS, 4, um. Obſcurus. Acad. 8 b, Eſſe ſenſus nec obſcuros dicit, nec tenebricoſos. in Vat. 31 a, Illud tene- bricoſum tempus ætatis tuæ patiar latère. aliter, tenebrico fiſsimum. I. P. 33 a, Tu ex tenebricoſa popina extractus,&c. de Pro. 70 b, Lateant libidines eius illæ tenebricoſæ. TENEBRICV S, a, um. tenebricoſus. Tuſ. 1/9 b, Tartarea te nebrica plaga.
6
TENEDIV SHa, sm. Qu. Fr. 313 a, Tenedia ſecuris. prouer.&
in V. 36.
TENEDVS,ASinſula. in V, 6 a, Tenedi populi. de Natra.
deor. 67 a. 7
TENE O, es: ſeruo, habeo, aſtringor, intelligo.)(.De manib. elabitur. de Di. 137 b, Draco cum radiculam ore teneret, lo- cutus eſt. Off. 65 b, Leges tollunt aſtutias, quatenus manu tenere res poſſunt, philoſophi quatenus ratione& intelli- entia. Or. 205 b, Tenere aliquid animozuel manu compre- hendere. I. A. 187 a, Quem omnes certatim amamus, omni-
bus horis, oculis, auribus, complexu tenemus. pro Do. 239 a, Tenere ciuitatem oppreſſam ſeruitute. Epi. 7 a, Qui Qtli- ciam Cyprumq; teneas. Att. 91 b, Tenere aliquem incluſum in curia.& ib. Habere aliquem incluſum in curia. I. V. 270 b, Habere aliquem uinctũ in cuſto dijs. I. à. 188 b, Habere exer- citum ad urbem. Ep. 77 a, Neq; me res ulla alia Romsè tenet. de Cl. i⸗⸗ a, Tenere locum oratoris in ciuitate. Or. 277 a, An numerus in tora oratione tenendus ſit. de N. 76 b, Nauiga- re,& curſum tenere. Qu. F. 296 b, Iuris xæquabilem tenere ra tionem. de Cla. 183 b, Reliquæ partes ſuam uim& dignita- tem tenẽt. de Cla. 189 a, Cæſar ſplendidam quandam dicen di rationem tenet. pro Qu. u b, Hic te, inquit, teneo. I. V. 202 a, Num tanta difficultas eum rei numariæ tenuitè tanta ege ſtas, tanta uis oppreſsit? Or. 109 b, Cum etiam nunc uiuã il- lorum memoriam teneamus. At. 136 b, Italia tota armis prę fidijsq́; tenetur. Or. 217 b, Cum is qui audit, ab oratore iam obſeſſus eſt ac tenetur. in V. 265 b, Qui ſinus quoſdam obſe diſſe, aut aliqua promontoria tenuiſſe dicuntur. I. V. 68 b, Verre prætore Siculi neq; ſuas leges, neq; communia iura tenuerunt. Epi. 23 8 b, Tenere aliquem ſecum. Epiſt. 12 a, Te- nere rempu. Off. 21 b, Tenere modum uoluptatis fruendæ. Quin. Pr. 321 a, Si ullam partem libertatis tenebo. pro Arch. 186 b, Archias toram domum Hortenſiorum deuinctam conſuetudine tenebat. Off. 8 b. In omni actione ſuſcipiẽda tria

————
1367[ EFE
tria ſunt tenenda.& ibi. Tenere decus. de Di. 139 b, Tenebi- mus hanc conſuetudinem à Socrate traditam. Poſtquã. 203 b, Vos qui apud me uim nomẽq́; deorum tenertis. pro Plan. 270 a, Tenere eum curſum quem à prima ætate ſuſceperis. & ibid. Tenere æquabilem rationem iuris. in Vat. 35 b, Quę te tanta tenuit amentia, ut putares,&c. Poſtqu am. 19 8 a, Vt aliquando uos memoria mei, miſericordia, deſideriumꝗque teneret. Quint. de Pet. 213 b, Hoc& tenentur homines Ro- mæ,& alliciuntur.& ibid. Perge tenere iſtam uiam. Ep. 24 a, Me mirum deſiderium tenet urbis, incredibile meorum, atq; in primis ſatietas actæ prouinciæ. Ac. 39 a, Teneri ſtu- dio alicuius rei. de Na. 25 b, Si Deus nulla gratia, nulla ho- minum charitate tenetur, ualeat. Attic. 100 b, De triumpho nulla me cupiditas unquam tenuit. de Na. i1 a, Neq; ira, ne- que gratia teneri. I. V. 80 b, Me tantum odium urbis tenet, ut foràs euolare cupiam. Attic. 110 a, Tenere ſe domeſticis finibus.& 258 a, Ab ea haſta ægrè metenui: id eſt, abſtinui, continui. de Orator. 161 b, Tenere rationem numerorum in oratione. pro Do. 243 a, Qui in mea ſalute principem ſem-
per locum tenuiſtis. Aca. 36 b, Deinde ita teneri, ſi ſciens fal-
lat. in V. 79 b, Manifeſtò teneri in rebus turpiſsimis.&, Te- neri in manifeſto furto. pro Cecinn. 292 b, Eburius hoc in- terdicto non tenetur. I. V. 139 b, Teneri legibus.& de Aruſp. 247 a, Teneri lege de ui. pro Clu. 84 a, Ciuitas, quæ legibus tenetur.& ibid. Legibus aliquando non teneri, id eſt, aſtrin gi. Quint. Frat. 309 a, Teneri ea pœna, quæ eſt de ui. Par. 119 b, Quod non licet, id hoc uno tenetur, ſi arguitur non lice-
ret. de Natur. 75 a, Dolum malum Aquilius tum teneri pu- tat, cum aliud ſimulatum ſit, aliud actum. Attic. 225 b, Iam tenetur ueniſſe cum maximis copijs Pacorum Parthũ. pro Syll. i73 a, Cauſam reip. non tenes, id eſt, non intelligis. de Inu. 56 b, Probè teneo. Epiſtol. 86 a, Quibus rebus capiatur Cæſar, non tenes. de Fin. 99 b, Quod idem Peripatetici non tenent. Tuſc. 2 41 a, Tenebam enim quoſdam ſenariolos. E-
piſtol. 12 b, Tenebam memoria nobis conſulibus ea funda- menta iacta confirmandi ſenatus, ur,& c.& 96 b, Quinetiã ipſum diem memoria tenebo. Orat. 222 b, Tenere aliquid firmum, id eſt, pro certo habere. Epiſt. 175 b, Non tenebo te pluribus, de Na. 47 b, Anguitenens. Attic. Tenere uolunta- tem alicuius. Attic. 2 42 a, Me conturbatum tenuit epiſtolæ ruæ prior pagina.& 245 a, Teneri non potui, quin tibi a- pertius illud ideèm his literis declararem. Offic. 37 a, Nihil aptius eſt ad opes tuendas ac tenendas, quàm diligi. in An. 180 a,O tecta miſera, quàm diſpari domino, Sec. ſed tamen quàâm Aâ diſpari domino tenebuntur. Offic. 72 a, Iureiuran- do teneri. de Senect. 84 b, Appius tenebat non modò autho ritatem, ſed etiam imperium in ſuos. Si rectè concluſerit, te neo:ſin uitiosè, minam Diogenes reddet, 4 Aca. Teneo quã oprabam occaſionem, neq; omittam, de Legib.& 3 Philip. Quorum epiſtolas, ſpem uictoriæ declarantes, in manu te- neo, 12 Philip, Teneo in medijs uectigalibus populi Roma- ni, in ipſis fructibus prouinciæ Siciliæ furem, 5 Ver. Ego ta-
men teneo ab accuſando uix meherculsè,&c. Quin. r. lib.3, Teneo facilè meum, 10 ad Attic. Tulliam adhuc mecum te- neo, Terentiæ, lib. 14. Tenes equitum centurias, i Fam. Te- net aliquem furor, in Vat. Miſericordia, deſideriumꝗ́; tenet, ad Quirit. poſt red. in Se. Quia uirtus, ut omnes fatemur, al tiſsimum locum in homine,& maximè excellentem tener, 4 de fin. Tenet me auiditas, ad Q. F. Me etiam nunc iſtorũ beneficiorum& literarum expectatio, ut tibi placet, Theſ- ſalonicæ tenet, ad At. li. z. Magna me, inquit, ſpes tenet Judi- ces, bene mihi euenire, quòd mittar ad mortem, Tuſ. Quã- obrem magna me ſpes tenet, ſi ea quæ ſunt in cauſa, explica re, atq; omnia dicendo conſequi potuero,&c. pro Cl. Sum- mum me eorum ſtudium tenet, ſicut odium iam cęterarum
rerum, ad Atti. li.1. Sed mihi crede, etiam is qui omnia tenet,
fauet ingenijs, Marcello, lib. 4. Nunc uerò ea pars tibi Reip. commiſſa eſt, in qua aut nullam, aut perexiguam partẽ for-
tuna tenet, Q. Fr. li.i. Pompeius ſe oppido tenet: nos ad por tas caſtra habemus, At. li.7,& 12 Fam. Et ſi ob eam rem mo- raris, accipio cauſam: ſi te id nõ tenet, aduola, Tironi, li. 16.
Quòd Cæſaris, ꝙ Pompeij gratiam tenemus, hæc me, ut, cõ fidam, faciunt, Qu. Pr. lib. z. Itaq; tum graues ſumus, tũ ſub⸗ tiles, tum medium quiddam tenemus, z de Or. Aliter Cæſar Vopiſcus,&c. ſoluatur legibus, quanquam leges eum non tenent, u Philipp. Illud arctè tenenr, accurateq́; defendunt, uoluptatem eſſe ſummum bonum,&c. in Par. Quid multa?
tenenr omnia: idq; ita omnes intelligere uolunt, Q. Fr. li. 2. & 2 Atti. Amici regis duo tréſue perdiuites ſunt, ſed ij ſuum tam diligenter tenent, quàm ego aut tu, Att. lib. 6. wrsvaiu in manibus tenebam,& herculè magnum aceruum Dicæar chi mihi ante pedes extruxeram, 2 Attic. Multæ etiam ut in
homine Romano literæ, omnia memoria tenebat, non do-
meſtica ſolùm, ſed etiam externa bella, de Se, Me& incom-
T E 68
moda ualetudo, qua iam emerſeram,&c. tenebat duodeci. mum iam diem Brunduſij, At. li. 5. Pompilius imperator te. nebat prouinciã, in cuius exercitu Catonis filius tyro mili- tabat, Off. Præter Bononiam, Regium Lepidi, Parmam, to tam Galliam tenebamus ſtudiofiſsimam reipubl. ad Caſ- ſium li. iz. Itaq; tantum abfuit ut inflammares noſtros ani. mos, ſomnum iſto loco uix tenebamus, de Cl. Illi aũt, qui- bus erat in delicijs, uix riſum tenebant, in Va.& 1 de N. Ego tuis confilijs uſus ſum, maximeq; quòd grauiratem in con greſſu noſtro tenui quam debui, ad At. li. 8& 9. His propo- ſitis tenuit prorſus conſequentia, de Ei. li. 4. Non tenuit o. mnino colloquium illud fidem: à ui tamen, periculoq́; ab- fuit, 12 Philip. Tenuit permagnam Sextilius hæreditaté ‚de Fi. Tenuit hoc inſtitutum in thuribulis omnibus quæcũq. in Sicilia fuerunt, 6 Ver.& 16. Fam. Nam miles qui locũ non tenuit, qui,&c. pro Cl. Et tenuit cum hoc locũ quendam e- tiam Ser. Fuluius,& unà Ser. Fabius pictor,&c. de Cla. Itaq; M. Scaurus, qui Cn. Dolabellam accuſauit, iſtum in ſua po- teſtate ac ditione tenuit, 3 Ver. Tenuit me Rom Tullię meę Partus, 6 Fam. Qui nos ibidẽ Nonis tenuit, ad At. li. 5. id eſt, uentus. Tenuit ſe, neq; attulit in iudicium quicquam ad læ dendum, pro Fl.& pro Deiot.& 5 Philip. Nec ſe tenuit quin contra ſuum doctorem librũ etiam ederer, qui Soſus inſcri bitur, 4 Aca. Tenuit te dolor, quò minus ad ludos uenires, 7 Fam. Nũc quidẽ niſi ꝗd te tenuit, ſuſpicor te eſſe in ſubur- bano, ad At. li. 12. Etſi me facilè omni tuo ſermone renuiſti, tamen,&c. de Cl. Or. Tenuerunt hoc eorũ poſteri iure, 2 de L. Nunquam hunc occupatum impeditumꝗ; tenuerũt, pro Cęl. Hunc igitur finem illi tenuerũt,&c. 4 de Fi. Interea hoc tenebo, 1 de Fi. id eſt, diſpurabo. Nec ſi ullam partẽ liberta- tis tenebo, pro ficiet, ad Qu. P. li.3. Oppreſſos uos, inquit, te- nebo exercitu Cæſaris, At. 2. Nos nõ tenebimus iudicia diu tius, 2 Verr. 13 ad At. Vt uarietate criminũ uos attentos tene rem, 7 Ver. Secundiſsimo uento curſum teneret,&c. 3 de N. & Tuſ. 4. Nemo qui memoriam rerum Romanarum tene- ret, ex qua,&c. de Cl. Quum penè in manu iam mortiferũ il lud teneret poculum,&c. 1 Tuſ. Vt ius ſuum& libertatè te- nerent, 2 Tuſ.& 3.& pro Cec. Tenerẽt religiones qugę eſſent in more maiorũ, ꝛ de L. Quod multos annos tenuiſſet, Aca. ed. j.li. z2. Me ipſa ſuo complexu patria tenuiſſet, I. P. Quem moré quũ Carneades acutiſsimè copioſiſsimed; renuiſſet, fecimus,&c. 5 Tuſ. Ne diutius teneã, pecunia attributa nu- merata eſt, 3 Ver. Vt per interdictũ meum ius teneã,&c. pro Cec. Ita me delectant, quia Latina ſunt, ut multa ex ijs me- moria teneam, 2 de N. Hanc ego quum teneam ſententiam, quid eſt,&c. lib. i. de Fi. Ne diutius uos teneam ludices, pro Koſ. Amer.& 10 ad At. Neſcio utrum teneas aliquid, an pla- nè ſis ſpoliata, 14 Fam. Teneat oportet cœlum cõplexu ſuo omnia animalia, de Vn. Teneat tamen eum curſum quẽè po terit, in Or. Exiſtimat qui mare teneat, eum neceſſe rerũ po tiri, ad At. 10. Homines ſcitore eſſe quoſdã, quos tantum o- dium ueſtri ordinis teneat,&c. 13 Ver. Teneat ſe Apennino, n Fam. D. Bruti. id eſt, contineat. Vos quęſo memoria tenea tis, pro Cl. Agri colendi ſtudia teneamus uſq; ad ultimũ tẽ- pus ſenectutis, de Sene. Neq; adhuc quam perſonã teneant, aut quid profiteantur, intelligere potuerunt, z de Or. Si cõ- ſuetudinem meam, quã ſemper in rep. habui, tenuero, i Phi- lip. Tenere ædes, de Ar. 27. Aliena tenere, ſua amitrere, 2 Of. Tenere aliquem, 6 Philip. id eſt, habere obſtrictũ aut dedi- rum ſibi. Tenere aliquem ad pręſidiũ, n Fam. Tenere aliquẽ deuinctum, de Pet. Conſ. Interrogantium laqueis aliquè ir retitum tenere, de Ora. Tenere aliquem omnibus horis in oculis, in auribus,&c. 3 Philip. Tenere aliquid mordicꝰ, de Fi. 4. Aca. ed. 1. li.z. Tenere animũ attentũ ad decori cõſerua tionem, Off. li.i. Animis ac memoria tenere, pro Cor. Balb. Tenere annũ, ad At. Tenere auguria, D. li.i. Tenere captſt, 4 ad At. Tenere caſtra, regna, res bellicas, 12 Philipp. Tenere cauſam, pro Ce, pro obtinere. Tenere cauſas& rationes re- rum, Tuſ.i. Ciuitatẽ oppreſſam ſeruiturte tenere, pro Domo ſua,& Tuſ.5. Tenere clauum, Cat. Tenere cõciones, de Pet. Conſ. Tenere conſtantiam, Off.I. Tenere conſuetudinẽ de- cernẽdi debet ſenator, 3 de L. Relicti à duce præfectoq́, clal ſis, eundem neceſſaridò curſum tenere cœperunt, 7 Ver. Mo- dus eſt optimus, decus ipſum tenere, i Offl. Decorũ tenere,: Off. Tenere dignitatem, 3 Phil.& 12 Fam. Diſciplinam tene re, 2 de L. Tenere dolorem, 2 ad At. Tenere exercitũ, i Phil. Tenere facultatem rei alicuius agendæ, 1o Fam. Tenere fa- ſces, pro Ligar. pro, rexinere. Tenere fiduciã, pro Fl. Redeõ- que ad illam Platonis, de qua dixerã, rei formam& ſpecis, quam etſi nõ cernimus, tamen animo tenere poſſumus, in Or. Tenere cõpreſſum frumentũ, pro Do. Tenere Conſula- ris dignitatis gradum, Off. z. Tenere ſummum gradum, pro Plan. Tenere*εᷣeνμννν in re aliqua, 4 ad Attic. Gubernacula
reip. tenere, Diu. lib. 2. Vereretur autem ne non lesn denere aæredl¹-

„ aadunan c um abfuit
u ütüinan
daem illi tenuerü ck ullandu 8 4. et ad Ou p W Wk.li3.Oppreftnm . 18 Ar. 2. Nos no tenedima e. Nuanerate criminä dumo aento cu
ſal memoriam rerum Rom
45 Kpro Cec. Tenerit täigionagen
1de L. od mukos annos tenuie, 3
ao complexu patria tenuiſella
cades acutiſsime copioſſbim ndi
—
rüpotn, 1 dn 3 um impecitung ei b verüt der.4 dehin 1
aud nuna ninä lhr ang rlum enere t 4 18 mn. Wum peneinmanuianamhſ lam Kc. Tuſ-Ntius ſumälm
—
1Na diutius tenei pecmnaatien.
NSper interdictũ meum instenit tant, quia Luina ſuntutmutaapr le N.Hunc ego quumtenezmſaeig de fi. Ne diuuus uosteneambü d Ar. Neſcio utrumtenessalquiun. fam. Teneat oportet cæluncipend de Va. Teneat tumen eumarimiy mu: qui mare teneat, tum neſ munes ſcitote eſſe quoſdi qusun. us teneat,&c. i Ver. Teneatle pens
dk contincat. Yos queſomemm dlendi ſtudia teneamus 1itiui
„ gene. Neq; adhuc quam periirim arur, intelligere potueruntjan a qui ſemper in Madaitemm de Ar..A Philip. id et Mdereo 4
Aliquem ad preft
4 eis: .Coaf. nerrogntium l 1
de0öt.
drerh! hend tenere,ſud amfn uberr dRiciut diü u Fim. lendr 1
1 niduso
1369 T FE
hærediratem, z ad Att. Tenere atq; ſeruare id, quod ſtatue- runt, de Fin. lib. 1. Tenere& deponere ſummum imperium, de Natur. z. Tenere iracundiam, Parad. Iucunditatem per-
petuam uitæ tenere, i de Finib. Tenere ius auſpiciorum, de
Natu. z. Tenere iura ciuium, in C. Lachrymas interdum uix tenere, 6 Verr. i. continere. Tenere legem, in P. Tenere locũ, pro Seſt. id eſt, dignitatem. Tenere locum agminis, 5 Philip. Honeſtiſsimum locum ſeruirutis tenere, in Para. Quum in- dicia mortis ſe comperiſſe manifeſtò,& manu tenere dice- ret,&c. de Cl. Tenere manibus, z ad Atti. Tenere matrimo-
nium alicuius, pro Cæl. Tenere mediocritatem, quæ eſt in-
ter nimium& parum, Offic. i. Diutius memoriam aliquo- rum tenere, de Sene. Tenere in ſua poteſtate motum animi & dolorem, ad Quin. Fr. lib. i. Tenere ſuum munus, Tuſc. 5. Legum nomen tenere, 2 de Legi. Tenere omnia quæ futura ſint, nemo, niſi Deus, poteſt, de D. li. r. Tenere opes& digni- tatem, 4. Fam. Tenere ordinem, 5 Phil. Tenere illas partes, 2 Att. pro, illac iter facere. Populum concionibus renere, Off. i. Tenere portum, i Fami. Præcepta& comprehenſa tenere, Ac. lib. 2. Tenere præterita, Tuſ. li. 1. Alijs pars quædam cere bri uiſa eſt animi principatum tenere,: Tuſ.& 1z Phil. Sen- tentiæ principatum tenere, de Sen. Tenere rem familiarem, uj Phil. Tenere remp. pro Mur. pro Seſt.& 2ꝛ Phil.& ¹ de Or.
Tenere ſtabilem ſcientiam rerum, de Fin.. Tenere ſe Alpib.
Bru. ad Ciceronem, li. u. Tenere ſe domi, pro Domo ſua. Te nere ſe domo, poſt Redit. in Sen. Se ſuis finibus tenere, de Fi.
lib. z. 1. Hocloco tenere ſe Triarius non potuir, Obſecro, in- quit,&c. 2 de Fi. Se uno loco tenere, Plancus Ciceroni, li. 1o.
Tenere ſe cœpit clauſo portu, 1z Fam. Caſsij. Tenere ſena- tum, ꝛ ad Qu. Fr. pro, retinere, Tenere ſtatum& famam di- gnitatis ſuæ, 4 Fam. Tenere ſuffragia diſtricta, de Ar. reſpõ. Tenere templum armatis hominibus, in Vat. Tenere terrã,
de Ar. reſpon. Tenere diurius uictoriam, o ad Atti. Cæſaris-
Tenere uiam præſidio uel comitatu, i ad Att. Tenere uolun tatem alicuius, 2 At. Meo iuſtiſsimo honeſtiſsimoq́; conui- cio te tuam dignitatẽ ſumma tua uirtute tenuiſſe,&c. Cor-
nifi. lib. 12. Et hoc loco Scæuolam dixiſti cauſam apud Cen tumuiros non tenuiſſe, pro Ceci. Teneor uix quin accurrã,
16 Fam. Extrahitur domo latitans Oppianicus à Manlio, iu dex Aiulius ex altera parte coràm tenetur, pro Clu. In Nau
fiphane Democriteo tenetur, de N. d. Tenerur igitur iam Iu
dices,& manifeſtò tenetur auaritia, cupiditas hominis, ſce- lus, improbitas, audacia, 5 Verr. Hoc interdicto Ebutius nõ
tenetur, pro Cec. Tenetur res manibus, pro Seſt. Res non c iectura, ſed oculis ac manibus tenetur, pro Cl. Terra tene- tur natura& uiget, 2 de N. Tenemur undiq;, 2 At. Tenentur
aſtricti, Acade. lib. 2. Non his modò caufis, quæ ſpeciem ha-
bent magnæ coniunctionis, ſed ijs etiam quæ familiaritate
& conſuetudine tenentur, Planc. lib. 13. Hoc etiam tenentur Romæ homines& alliciuntur, de Pet. Conſul. Neq; integra
re mihi ad conſulendum, capeſſerẽmne remp. tenebar impli
catus, i Famil. Nemo ita in manifeſto peccato tenebatur, ur
quum,&c. Verr. Neq; ſolùm argumentis, ſed eriam certis
teſtibus iſtius audacia tenebatur, 7 Verr. Sed nunc fatemur,
poneaquam unum, quo tenebamur, amiſimus, ad Attic. lib.
12. Seprimum iam diem Corcyrę tenebamur, Tironi, lib. 16. Quum uos, quanquam fœdere obſtricti tenebamini, tamè,
Scc. I. P. Lege enim collegij ſui non tenebantur, Att. 3. Multa amptionibus, multa doribus tenebantur, 2 Off. Nummum
ob ſepulturam datum nemini: quæ ſi dices, tenebere, 7 Ver. Dum hæc de Oppianico conſtabunrt, nec ullo argumento
Cluentianæ pecunię crimen tenebitur, pro Clu. Moderario moddò uirium adſit,&c. ne ille quidem magno deſiderio te-
nebitur uirium, de Sen. Cùm circunſideretur à ſe,& iam te- neretur, 14 Atti. Quæ niſi tanta eſſet,& ijs anguſtijs, quibus
pleriq; purant, teneretur, nunquam eſſet I. Piſonis nomen
tantopere laudatum, 3 Tuſ. Simul& illud Aſia cogitet, nul- lam calamitatem abfuturam fuiſſe, ſi hoc imperio non tene retur, Qu. F. li.i. Quum autem dominatu unius omnia tene rentur,&c. 2 Off. Nam ſi negaſſent uim hominibus armatis eſſe factam, facilè honeſtiſsimis teſtibus in re perſpicua te-
nerentur, pro Ceci. Teneatur modò illud, non ineſſe in his
quicquam tale, quale,&c. Acad. ed. i.lib. z. Vno quòd pręui- deat animus ipſe per ſeſe, quippe qui deorum cognatione teneatur, de Di. Tamen ne diutius oratione mea ſuſpenſa
expectatio ueſtra teneatur, aggrediar ad crimen, pro Cl. Ne
hoc quidem ſibi reliqui fecit, ut in rebus turpiſsimis, quum manifeſtò teneatur, ſi reticeat& abſit,&c. 3 Verr. Quo tem- pore incipiat ſepulchrum eſſe,& religione tencatur, 2 de L. Nam quum tribus rebus animantium uita reneatur: cibo, porione, ſpiritu,&c. 2 de N. Homines deorum agnatione& gente teneantur, de Le. Quum homines& beſtiæ hoc ca- Fen teneantur,& propterea moueantur& ſentiant, de Na.
a. Adhibira uerè exercitatione& arte, ut oculi pictura te-
T. E 1370 neantur,&c, 4 Acad. Vt multi ſpe tui præſi dij eneanene Pet. Conſ. Vt põpa, ludis, atq; eiuſmo di ſpectaculis tenean- tur,&c. 5 de Fin. A' quo teneri ſolent aduenæ, Fam. Teneri anguſtijs, Tuſ. lib. 3. Teneri cognatione deorum dicitur ani mus, Di. lib. i. Teneri hoc facillimè poteſt, i ad Qu. F. id eſt, obſeruari. Teneri in foro, pro Ligar. Manifeſtis in reb us ho minem iam teneri uidebitis, 4 Ver. Iunctione aliqua teneri, 1. Tuſc. Teneri loco uel urbe aliqua,; ad At. Tenere non po tui, quin tibi apertius illud idem ijs literis declararè, 5 Att. Transferri nomen ab aliquo non potuiſſe, ſed teneri præ- des, Fam. Summa religione teneri, 6 Verr. Teneri res aliter non poteſt, 1 Fam. pro, obtineri. Ab improbis& perditis ci- uibus Remp. teneri, 1 Lentulo, li.i. Teneri ſpe, de Pet. Conſ-. & Fam. Studio rei alicuius teneri, i de L.& Acad. ed. 2. li. i. Studijs ijſdem teneri, Volumnio, lib. 7. Sed iam quaſi uoto quo dam& promiſſo me teneri puto, At. li. iz. O hominem cauendum: quanquam mihi quidem, ſed tenẽdus dolor eſt,
At. li. 12. Quod autem affirmatè quaſi Deo teſte promiſeris,
id tenendum eſt,3z Off. Sine te autem nõ eſſe nobis illas par tes tenendas propter Antronium, ad At. lib. 3.
TENER, 4, um. mollis, tractabilis.)((Durus,& quaſi ferreus. Or. 201 b, Oratio mollis& tenera,& ita flexibilis, ut ſequa- tur quocunq; torqueas.& de Cl. 190 a, Nihil tam tenerum, nihil tã flexibile, nihil qd magis ipſius arbitrio fingeretur. & de Or. 159 a, Tenerũ, flexibile, quod facilè ſequatur quo- cunq; ducas. Tuſc. 192 b, Sed eſt naturale in animis tenerum quiddam atq; molle. Ep. 77 b, Verum enim dicam, tenerio- re animo mihi uidebare. de Cl. 168 a, Hic primus inflexit o- rationem,& eam mollem teneramꝗ; reddidit. I. P. 98 b, Cũ tuis teneris ſaltatoribus. Att. 228 b, Tenero animo eius per- ſuadere, non eſſe tradendas poſteris inimicitias. de Am. 125 b, Virtus in amicitia tenera eſt, arq; tractabilis.& 109 a, E- quis uetulis reneros anteponere ſolemus. de L. 156 a, Proce- ra& tenera palma. de L. 16 5 b, Qui teneros& rudes cũ acce perunt, inficiunt& flectunt ut uolunt.
TENERITAS,. mollicies. de Fi. 139 a, In primo ortu ineſt
teneritas& mollicies quædam.
TENEDI.pop. de Natur. 67 a, Tenedi Tenem conſecraue-
runr. TENNVMni. oppidum, unde Tennites. pro FI. 155 a. TENNITE S, tu. pro Fl. 155 a. TENOR, rs. curſus, ratio. Orat. 198 a, Isq; uno tenore(ut a- iunt)in dicendo fluit. Iuris æquabilem tenere rationem. L. Aequalis. TENTATI O, nis. commotiuncula. Atti. 169 b, Valetudinẽ tuam iam confirmatam eſſe,& à uetere morbo& à nouis tentarionibus gaudeo.
TENTO,w. attento, experior, periclitor, conor. Epiſt. 253 a,
Tento te, quo animo accipias. contra Rul. 69 a, Tentare ali quem leuiter, quo animo ferat aliquid. I. V. 262 b, Homines in pręlijs belli fortunam tentare ac periclitari ſolent.& 236 a, Hæc eadem nunc ab illis defenſionis uia ratioq́; tentatur. Ora. 209 a, Nullus modus eſt,&c. qui à me non tentarus ſit. At. 286 b, Experiar& tentabo omnia ad Her. 39 b, Vt res ꝓ- pè manu tentari poſsit. de Or. 109 b, Tu, quem ego omni ra tione tentans ad diſputandum elicere nunquam potui.& 93 a, Cum& per me ipſum egiſſem,& per Druſum ſæpe ten. taſſem. pro§. R. 20 b, Nihil aliud hoc iudicio tentatur, niſi ut,&c. de L. 69 a, Homo cum ſe ipſe proſpexerit, totũq; ten tarit, intelliget,&c. pro Clu. 54 a, Cum eſſent animi ſeruorũ & ſpe& metu tentati.& a* a, Video quanta quęſtio tentetur ab accuſatoribus. cont. Rul. 69 b, Rullus, qui tentauit(ut o- pinor)patientiam ueſtram. Tuſc. 169 b, Tentare prudétiam alicuius. pro Rab. 91 a, In his rebus euertendis unius homi- nis ſenectus, infirmitas, ſolitudoq́; tentata eſt. in C. 102 b, Vt exul porius tentare quàm conſul uexare remp. poſſes. de I² 87 a, Cuius cum tentarer ſcientiam auguratus, dixit ei,&c. de L. 170 b, Hoc flumen ita frigidum eſt, ut uix pede tentare id poſsim. pro Cl.34 b,& ³⁹ b, Iudicium pecunia eſſe tenta- tum non à Cluentio, ſed contra Cluentium. pro Seſt. 43 a, Summa reip. in huius periculo dentaturot. 0 b, Habeo ni hil tentatis rebus omnibus, in quo acquieſcamn. de Aru. 25 a, Mementote P. C. uerbo illo nefario tétatas aures ueſtras, & pernicioſam uiam audiendi cõſuetudine eſſe munitam. pro Cæl. 49 a, Domus illa, quæ tentata ſcelere iſto nefario dicitur, plena eſt integritatis. Tuſ. z15 b, Animi ualẽtes mor bo tentari non poſſunt, corpora poſſunt. IJ. V. 97 b. Vtrũ ad- monitus an tentatus fecerit, neſcio. I. V. 113 b, Vtrum aſſeue- ratur in hoc, an tentatur?mihi enim res noua eſt. pro Pom. 8 b, Nationes, quas nunquã pop. Rom. neq; laceſſendas bel- lo, neq; tentandas putauit. Off. 37 a, Malè enim ſe res habet, cùm quod uirtute effici debet, id tentatur pecunia.
TENVICVLV S,, um. Ep. 13 8 a, Tenuiculus apparatus. TENVIS, e. leuis, pauper, exilis, ſubtilis, parum locuples ad
Mam amplifi-
4 1 1 b 3
211 6 1 3 1 1

3
ͤͤͤͤ—““
1371+ E
amplificandum. Tenuia enim proprièd dicuntur, quorũ par tes diſtractæ diſiunctæq́; ſunt: uel quorum partes non co- hærent. his ſunt contraria craſſa. de Aru. 253 b, Corpus no- ſtrum tenuilſima ſæpe de cauſa conficitur. contr. Rull. 75 a, Autoritas tenuis, perſona leuis. de Or. 98 b, Aliquem in mi- nimis tenuiſsimisq́; rebus labi. pro Ceci. 291 a, Perſequi te- nuiſsima quæq;. ad Her. 36 a, Huic pater non tenuiſsimum patrimonium reliquit. pro Qu. R. 52 a, Inani& tenui ſpe te conſolaris. de Orat. 95 b, In artificio& opera quam tenui leui adhibere multam diligentiam. pro Do. 232 a, Vidi ſi ui- 1 ciſſem tenues reipub. reliquias, ſi uictus eſſem, nullas futu- ras. I. V. 136 a, Tenuiſsimus.)(.Locupletiſsimus. in V. 101 a, Verres tenuiſsimum quemq; contempſit. pro Mur. 135 a,Cõ moti animi tenuium, exilium in ordinem noſtrũ. pro Mur. 141 a, Tenuiorum amicorum eſt iſta aſsiduitas. Para. 24.0 b, Obſcurus& tenuis. de L. 59 a, Tenuiores: id eſt, pauperes. de Fi. 78 b, Tenuis L. Virginius, unusq́; de multis, de Na. 54 b, Tenuiſsima membrana.& 34 a, Aer purus, tenuis.)(. Craſ ſus ac concretus. Acad. 17 a, Ratio ad tenue elimata. Acad.n b, Tenuis& acuta diſtinctio. At. 43 b, Spes mea ſemper fuit tenuior quàm literæ tuæ. de Or. 39 b, Tenui quo dam& exi guo ſermone diſputare. Off. 45 a, Qui prohiberent iniuria tenuiores ęquitate conſtituenda. Teſtis obſcurus& tenuis, in Part. Mulci diuitias deſpiciunt, quos paruo contentos ts nuis uictus cultusꝗ́; deleétat, de Amic. Tenuis cauſa& in- Ops, 9 Fam. Suſpicio tenuis, pro Cec. Athenis tenue cœlum, ex quo etiam acurtiores putantur Attici, de Fato. Bidis, op- pidum eſt, tenue ſanè, non longè à Syracuſis, 4 Ver. Tenuem uictum anteferre copioſo,;3 Tuſc. Diſputare ſermone tenui & exiguo, de Ora. Eundem non modò mediocri pecunia, ſed etiam tenui percipere poſſumus, in Hortenſio. Inani&œ tenui ſpe te conſolaris.pro Roſc. Comœdo. Tenues cauſæ priuatæ, o Æa. P. Quintius cui tenues opes, nullæ facultates, exiguæ amicorum copiæ ſunt, pro Qu. Qui tenuioris ordi nis eſſenr, 3 de Leg. Inuentum eſt temperamentum, quo te- nuiores cum principibus æquari ſe putarint, 3 de L. Aethe- reus locus tenuiſsimus eſt,& ſemper agitatur& uiget, de Nat. z. Tenuiſsima dubitatio, 4 Verr. Tenuiſsimum& ple- niſsimum lumen Lunæ, de Nat. 2. Tenuiſsimo cultu uiue- re, pro Fl. Negat enim tenuiſsimo uictu, id eſt contempriſ- ſimis eſcis& potionibus minoré uoluptatẽ percipi, quàm rebus exquiſitiſsimis ad epulandum, 2 de Fi. Nam locuple- riſsimi cuiuſq; cenſus extenuarant, tenuiſsimi auxerant, 4 Ver. In minimis tenuiſsimisq́; rebus labi, i de Or.
TENVI TAS. graciliras, anguſtia, paupertas, ſübtilitas. de
Cl. i7J0 a, Quoſdam ualetudo, mo dò bonafit, tenuitas ipſa delectat. de D. u14 b, Vbertas frugum.)(Tenuitas. Tuſc. 159 a, Tanta eſt animi tenuitas ut fugiat aciem. Epiſt. 264 b, Ex meis anguſtijs illius ſuſtento tenuitatem.& de Or. 133 b, Te nuitas pro paupertare. de Fin. 98 a, Limata quædam& rerũ & uerborum tenuitas.
TENVITE R. angultè, preſsè. Or. z01a, Philoſophorũ mos tenuiter diſſerendi.& ad Her. 35 b, Non cõtrà tenuiter& nu gatoriè reſponſumè de In. 65 a, Sed illæ tenuius, ſubtilius& acutius tractantur. ad Her. ¹9 a, Sæpe ita tenuiter incidunt, ut,&c.
TENVS. rantum, uſq;. Ep. in b, Illi rumores de comitijs Cu- marum tenus caluerunt. in Ar. Tum Cepheus conditur an- te lumborum tenus,&c. Item: Et loca conuifir caudatenus in fera piſcis. in Ant. Crateraq́; tenus lucet mortalibus hy- dra. de Le. 186 b, Nam ueteres uerbotenus tractarunt, acutè illi quidem,&c. ſed,&c. Off. 21 b, Sunt enim quidam homi- nes, non re, ſed nomine.& Qu. de Pet. 209 b, Homines ruſti cani, nomine tantum noti. pro Deio. 150 b, Antiochus à Sci- pione deuictꝰ, Tauro tenus regnare iuſſus eſt: id eſt, ad Tau rum uſq..
TEPEFACIO, cw. calfacio. de Na. lib. 2, Is ſolis tactus eſt, ut non tepefaciat ſolum, ſed etiam ſæpe comburat.
TEPEFACTVsS, Ka. de Sen. 87 b, Terra ſemen tepefactum uapore& complexu ſuo diffundit,&c.& de Nat. 31 a, Gla- cies tepefacta mollitur, tepeſcitq́; calore. Tuſcul. 235 b, Alia uerno tempore tepefacta frondeſcunt.
TEPESCO, ſuu, de Natura 31 a, Maria agitata uentis tepe- ſcunt. 1
TEPO R. oris. moderatus calor. de Nat. 31 a, Tepor ex intimis maris partibus agitatione exercitatus. de Sen. 88 a, Vua ue- ſtitra pampinis nec modico tepore calet,& nimios ſolis de- fendit ardores.
TE*P A 2. L. Monſtrum.
TER. pro Ro. Ame. Vix ter in anno audire nuncium poſſunt. de D. lib. i, Cędunt de cœlo ter quatuor corpora ſancta. At. lib. 6, Ter millia.
TERCENTI, orum. in Ant. 185 a, Tercenti uiri,
TERdeciss H-S. I. V. 199 b.
1 E 3372
TERENTERNVS, na. L. Tribus.
TERENTIVS. At. 103 a, Terentius cuius fabellæ propter e- legantiam ſermonis putabantur à Lælio ſcribi.
TER ES, tis. æqualis, rotundus. de Opt. 244 a, Qui teretes au res habenr, intelligens q́; iudicium.& Ora. 19 9 a, Atticorum aures teretes& religioſæ. de Orator. 161 a, Plena& teres o- ratio.
TEREVS.Accij tragœdia. Att. 252& 254.
TERGEMINVMpar. I. A. Or. n.
TERGIVERSATIO, nis. recuſatio. pro Milo. m b, Quid ergo erat moræ& tergiuerſationis? At. 159 a, Tergiuerſatio- nem iſtam probo.
TERGIVERSO R, aris. refugio. Qu. Fr. ν a, Fannium inui- tum,& huc atq; illuc tergiuerſantem teſtimonium contra ſe dicere cogo. Tuſ. 24 4 a, ſtaq; eum tergiuerſari non finét, ſecumꝗ; rapient ad tormenta. pro Planc. 26 9 a, Quid taces? quid diſsimulas? quid tergiuerſaris? Off. 76 a, Arq; in his tri bus generibus quoquo modo poſſunt, non incallidè tergi- uerfantur. At. 98½ b, Non eſt locus ad tergiuerſandum cõtra Cæſarem. pro Fl. 156 a, Hunc æſtuantem& tergiuerſantem iudicio ille perſequitur. Tuſ. ¹99 a, Quid tergiuerſamur R- picureſnec fatemur,&c. At. 109 b, An cuncter& tergiuerſer, & ijs me dem qui tenent, qui potiuntur. Attic. 264 a, Brutus non ualde moratur, non tergiuerſans, ſed expectans.
TERG O, gu. abſtergo. Par. 133 a, Qui tractãt iſta, qui tergũt, qui ungunt, qui uerrunrt,&c.
TERGVMN, 4I. tota poſterior corporis pars, ſpina, alij dor- ſum uocant. de Nat. 51 a, Grues in tergo præuolantium ca- pita reponunt. de Nat. 58 a, Boum terga non ſunt ad onus accipiendum figurata.& 21 a, Redundans aluo, tergo, popli tibus.& 4 8 a, Namq; ipſum ad tergum cynoſuræ uertitur arcti. Ep. 164 b, Manibus ad tergum reiectis. in Ver. 255 b, A latere, à tergo magnam partem urbis relinquere. in A. 189 b, Antonius àA tergo, à fronte, à lateribus tenetur. de Diu. 90 b, Tum Deus illi præcipit, ut pergeret protinus: ꝗd rerro atq; Atergo fieret, ne laboraret. pro Milo. 107 a,& n a, A'tergo adoriri aliquem.& Ep. 261 a, Clodius à tergo hoſtem inter- cluſum reliquit. Tuſcu. 168 b, Senectus nos in curſu à tergo inſequens, nec opinantes aſſequitur.
ERINAEV S, za. à Terina Brutiorum urbe. Tuſ. 73 b.
TERMINALIA, erum. Termino deo conſecrati dies. in An. 244 a.
TERMINATIO, onu. finis, mẽſura, mo dus. Or. 216 b, Quo- rum deſcriptus ordo aliâs alia terminatione concluditur. Or. 214. b, Verſus inuentus eſt terminatione aurium. de Fin. 130 b, Terminatio rerum expetendarum.
TERMINATVS,, um. circumſcriptus, concluſus, finitus. Or. 19 8 b, Oratio non concluſa.)(„Oratio terminata. de Fi. 38 b, Ipſa natura diuitias, quibus contenta eſt, parabiles& terminatas habet.
TERMINO, s. finio, determino, concludo, claudo, definio, regionibus aliquibus definio, regionibus circumſcribo. La rina finibus exiguis ſanè continentur, pro Ar. 190 a. Off. 7 b, Itaq; illarum fines, ſicut ipſi dixerant, terminaui. in Cat. u⸗ a, Quorum alter finem ueſtri imperij, non terræ, ſed cœeli re gionibus terminaret. pro Arch. 191 a, Si quibus regionibus uitæ ſpacium circumſcriprum eſt, eiſdem omnes cogitatio- nes terminaret ſuas. pro Cor. 57 a, Pompeij gloriæ domici- lium communis imperij finibus terminatur. de Na. 27 b, An Actij Nauij lituus ille, quo ad inueſtigandum ſuem regio- nes uinee terminauit, contemnendus eſt?& 53 a, Stomachus ex utrad; parte tonſillas attingens, palato extremo atq; in- timo terminatur. Or. 200 b, Vt pariter extrema terminètur, eundemq; referant in cadendo ſonum. de Or. 160 a, Clauſin lam longa ſyllaba terminari.& Or. 216 b, Cadere numeross terminariq; ſententiam.& Att. 154 a, Sed aliquando ſenten- tiam terminemus. Ora. 216 b, In oratione uniuerſa compre- henſio clauſa& terminata eſt. pro Mar. 136 a, Sed unde eſt orſa, in eodem terminetur oratio. pro Cec. 299 a, Ingrediès intra finem eius loci, quem oleæ terminabant. Tuſcu. 161 a2 Terminare rem infinitam.& 184 b, Terminare modum ma gnitudinis. Par. 125 b, Non æſtimatione cenſus, ſed cultu at- que uictu terminatur diuitiarum modus. Offic. 76 a, de Fi. 59 b, Epicurus, qui bona uoluptate terminauit, mala dolo- re. Ep. 44 b, Annuo imperio terminaro. de Sen. 94 a,Si ijſdé
finibus gloriam meam, quibus uitam eſſem terminaturus. pro Mil. u1 b, Qui Ianiculo,& alpibus ſpem poſſeſsionum terminabat ſuarum.
TERMINVS, ni. finis, regio. de Or. 103 a, Craſſus mihi uiſus eſt oratoris facultatem non illius artis terminis, ſed inge- nij ſui finibus immenſis deſcribere.& 91 a, Nullis terminis circumſcribere aut finire ius ſuum. Acad. 33 a, Eſt enim inter cos non de terminis, ſed de tota poſſeſsione contentio. pro Mil. ua b, Qui nulli poſſeſsionum termini erant, in C. 173 4,
Pompen

1rJo. Par n 1 Poſtenor condoris pan ſi S.1* Geuezint
e N Sohreullaünn.
ang ipſum ad tergum qwin Hanidus adtergum reieckan, b
Tn, at pergeret protiuus ſümm
reicciunnſen Igam hanem urdis— 14 fronte tlateribun tenenr ehu
4
4 1 8 doraret pro Nulo 107 à AAh d7 Amaln
“ & 5361 1 Clodius dtergohykat.
Tuſcu. 61 b Senectus nosnafitw
pinantes aſſegquitur.
4. 4 Terina Zeutiorum urde. Tum 6 um. Termino deo conſecuicant
Dnn. Kais méäſun modm Oraddea,.
grdo ahhas alia terminatione coacut
uencus ektterminatione unu i
0 rerum expetendarum.
8.4*m. circumſcnptus anciuim nan conclaſa.)ſ. Oratiotemman Da tius quibus contentach fihl
14
8*
das desnio, regionidas cnanli
ars fan
ſaem uektn imperijnon teman
oro Arch. 914, Kt gubdu. re hen mekeiemomrbifr
6 contintarm pranu., 3 s fcut iof airerant, terminm et
Anermino tonchado duioii
r. Pompei enrtm
1373 I E Pompeij res geſtæ ijſdem quibus ſolis curſus regionibus ac terminis continentur. pro Seſt. 18 a, Qui imperium populi
Rom. orbis terrarum terminis definiunt. de Se. 92 a, Omniũ ætatum certus eſt terminus, ſenectutis autem nullus eſt cer tus terminus.& pro Rab. 96 b, Longius quàm uitæ termini poſtulant, cogitare. de Vniu. 201 b, Quæ de deorum natura præfati ſumus, hunc habent terminum. de Le. 167 b, Termi- ni, quos Socrates pepigit. in Ant. 277 a, in Co. Ger. Euellere terminos. pro Rab. 92 a, Regiones aliquanto latius excita- re, quàm ipſius uicinitatis nomen ac termini poſtulabant. & pro Qu. 6 a,& Acad. 33 b, Certos mihi fines terminosque conſtituam,&c.
TERNVS, a, um. de Ora. 161 b, Terna, aut bina, aut ſingula e-
tiam uerba dicere.& Or. 216 b, Ternæ autem ſunt utriuſque partes uerborum,&c. L. Binus.
TERO, i. mollio, conſumo. Acad. 6 a, Iam enim hoe uerb um
ſatis externo ſermone triuimus. de Finibus 93 a, Rerum no- mina nouarum, quæ nunc conſuetudo diuturna triuit. in
Ant. 200 a, Teretur interea tempus, belli apparatus refrige-
ſcent. de Orator. 154 a, Terere omnem ætatem in nugis di- ſcendis.
TERRA, a. globus terræ, humus, tellus, gleba, ſolum, medius
mundi locus. de N. 45 b, Terra locata in media mundi ſede, ſolida& globoſa,& undigq; in ſeſe nutibus ſuis congloba- ta, ueſtita floribus. de Or. 159 b, Terram mediam eſſe, ac ſua ui nutuꝗ; teneri. Tuſ. 162 b, Tum globum terræ eminentem à mari fixum in medio mundi uniuerſi loco. Tuſcul. 242 a,
Vnde terra,& quibus librata ponderibus, quibus cauernis
mari ſuſtineatur. Acad. 31 a, Videamus terrane penitùs defi-
xa ſit,& quafi radicibus ſuis hæreat, an media pendeat. de
N. 70 a, Terra ipſa dea eſt,& habetur, quæ eſt enim alia Tel lus? pro Cluen. 5 b, Terra, quæ mater eſt omnium. de Som. 128 a, Ille globus, quem in hoc templo medium uides, quæ dicitur terra.& ibi. b, Nam ea quæ eſt media& noua tellus,
neq; mouetur,& infima eſt,& in eam feruntur omnia ſuo
motu pondera. contr. Rul. 783 b, Pecunia tanta, quanta ſit in
terris. Atti. 278 a, Id amiſiſti, cui ſimile in terris nihil fuit. de
N. i0 a, Quæ natura fluerent atq; manarent, ut aqua& ter- ra,&c. de Ami. 207 a, Ne quid excidat aut defluat in terram. pro Cec. 296 b, Qui ſaxa iäãcerent, quæ de terra ipfi tollerèt.
de N.z a, Qui terras incolunt, in quibus aer craſſus eſt. in V.
265 a, Vbicunq; terrarum& gentium. Epiſt. 6ã ½ b, Terra ma-
rid; conquirere aliquem. de In. 61 b, In terra hoſtili turpiter
2* 2.. 4 ·. ⸗2 A ·.
iacuit inſepultus. de Ar. 24 9 b,& Epiſt. 14 b, Aliquid ex ulti- mis terris accerſitum. in Cic. 101 a, Si hic morari non potes, abi in alias terras. pro Do. 227 b, Quid eſt enim in terris cõ-
mune rantum tantuluúmue confilium? quod,&c. de Aruſp.
248 a, Haius gentis ac terræ domeſticus nariuusd; ſenſus. pro Plan. 280 a, Iter à Vibone Brunduſium terra petere con tendi. contra Rul. 74 a, Mitylene,&c. quæ terrę noſtræ factę ſunt. in V.i57 a, Vt hæ terræ ſolent, in quibus bellum acerbũ eſt. in V. 225 a, Subitò non longè à Syracuſis penetrauit ſub terras. de L. 183 b, Terra fruges fert,& ut mater cibos ſuppe
ditat. Att. 73 a, Neſciebam ubi terrarum eſſes. de Amic. 9b a⸗
Philoſophi qui in hac terra fuerunt. de Vni. 201 b, Iam uerò terram altricem noſtram, quæ tranſiecto axe ſuſtinetur, diei noctis q; effectricem, eandem cuſtodem antiquiſsimã deo-
rum eſſe uoluit, corum qui intra cœlum gignerentur. Qu.
Fr. 296 b, Non ignoro quid ſocijs accidat in ultimis terris- pro Pomp. 8 b, Mithridates non fuir eo contentus, quod ei præter ſpem acciderat, ut illam poiteaquam pullus erat, ter ram unquam attingeret. Attic. a, Et huic terræ filio neſcio cui,&c. Ep. 100 a, Summo genere natus Terræ filius. de Or. 132 b, Quibus nec pater nec mater ſit. L. Sepulchra,& Sepul- tura, Luna, Sol, Plato,& Gero. Terra(inquit Plato) ut fo-
cus, domicilium ſacrum omnium deorum eſt. Quocirca ne
.„ 4 3.. X N 4 quis idem conſecrato, 2 de Leg. Terra enim profectò, quo-
niam pars mundi eſt, pars eſt etiam Dei, de Natur. Terra ad
uniuerſi cœli complexum quaſi puncti inſtar obtinet, Tuſ. Iib. i. Terra in aquam ſe uertit, 3 de N. Terra& aqua in me- dium mundi locũ grauitate feruntur& pondere, Tuſc. li. i- Terra quibuſdã quaſi cingulis redimita& circundata. S.
Scip. Terra fœta frugibus, 2 de N. Terra grauidata ſeminib.
omnia parit& fundit ex ſeſe, z de Nat. Terra cum cœlo hi- larata uideatur, 2 de N. Terra eſt infima, de N. Terra nata, 7 Famil. Terra noua immobilis manens, ima ſede ſemper hę- ret, de Somn. 18. Omnis terra, parua quædam inſula eſt, de Somn. Terra humatis in ea mortuis, obducta frugibus ob ſerebatur, de Leg. Terra ſita in media parte mundi, cireun- fuſa eſt aere,z de Nat. Terra ueſtita floribus, herbis, arbo-
ribus, frugibus, ꝛ de Nat. Terræ cauernis magna uis caloris
continetur, de Nar. z. Eaq́;z hyeme denſior inſitum calorem continet arctius. Terræ culrum ſegniorem ſuſpicor fore, ſi
ad eam tuendam, ferro q́; ſubijciendam, ſuperſtitionis ali-
1
Ie E 1325 quid acceſſerit, de Legib. Terræ expers ſolidum nihil efe Poteſt, de Vn. Terræ expirationibus aer alitur& æther,& omnia fidera, z de Nat. Terræ faucibus patefa ctis,2 de Na- tur. Vmbra terræ ſoli officiens, noctem efficit, de Nat. Ter- ræ in ſepultura corpus redditur,& ita locatum ac ſirum quaſi operimento matris obducitur, i de Leg. Reddenda eſt terræ terra, Tuſcul. lib. 3. Terram altricem noſtram, quæ traiecto axe ſuſtinerur, uoluit Deus eſſe diei noctisq́; ecte- ctricem, eandemꝗque cuſtodem antiquiſsimam deorum o- mnium, qui intra cœlum generantur, de Vniu. Terram craſ ſiſsimus circumfundit aer, de Nat. deor, z. Terram deum eſ ſe dicit Plato in Timæo,& in Legi. de Na. Terram eam eſ- ſe quæ Ceres diceretur, diſputat Chryſippus, de Nat. 1. Ter ram ab igni formari ſenſit Parmenides, Aca. edit. 1. lib. 2. In terram cadere dicuntur corpora, Tuſcul. lib. 1. Terram pri
..—. · S3. muům, ignemq; iunge bat Deus, terrã efficere moliẽs, de Vn.
Præter terram, rem ullam in mundo moueri negauit Stra- to, Acad. edit.. lib. 2. Terram& cœlum refert in deos He- raclides Ponticus, de Natu. i. Terram calentem fumare ui
demus ex recenti foſsione, de N. 2. Quòd ſi è portuſoluen-
tibus,&c. quo tandem animo me eſſe oportet, propè iam ex magna iactatione terram uidentem, in hunc, cui uideo maximas Reipublicæ tempeſtates effe ſubeundas? pro Ma. A terra longiſsimè ſe efferre, Tuſc. lib.. Vna pars eiſt naru- ra diſſerendi, altera uiuendi, rertia natura ſic ab his inueſti- gata eſt, ut nulla pars cœlo, mari, terra, ur poeticè loquar, prætermiſſa ſit, de Finib. Terra& mari bellum comparat, 10 ad Attic. Conquirere aliquem terra mariq́;, Vatinius Ci ceroni, lib. 5. Cur mortifera ram multa pernicioſa terra ma riq́, diſperſerit? Acad. edi. 1. lib. 2. Quàm multa mihi à Ver- re inidiæ terra marid; factæ ſint, z Verr. Vt aliquando uerè uiderentur omnibus gentibus ac nationibus rerra marid; imperare, pro L. Manil. Cedamus igitur,& ut boni ciues
ſimus, bellum Italiæ terra mariꝗ; interamus, ad Attic. lib 9.
Qua aut terra aut mari perſequar eum, qui ubi ſit neſcio?
ad Atti. lib. 7. Ex terra ſuccum trahunt ſtirpes, 2 de Nat. Ex
terra aqua oritur,& contraà, z de Nat. d. Eorum qui in hac terra fuerunt, magnamꝗ; Græciam,&c. inſtiruris& præce
ptis ſuis erudierunt, de Amic. In terra deos ſpargens, de V-
niuerſ. Terræ quidem mortiferæ: ut Ampſancti in Hirpi-
nis,& in Aſia Plutonia, Diuina. lib. 1. Terrarum uaria gene
ra, Diuin. lib. i. Terrarum ſitus, plus quàm lunæ tractus, ad
naſcendum ualere, Diui. lib. 2. Omnes terras, omnia maria mouere, 3 ad Attic. Accerſere aliquem ex ultimis terris, de Aruſp. reſp. In terris nemo eſt, 4. ad Attic.
TERRAEMO TVS, tus. de Diuin. 96 b, Magnos terræmo-
tus in Liguribus totaq́, Italia factos eſſe, ut multa oppida corruerint, multis locis labes facta ſit, terræque deſcende- rint, Huminaq́; in contrarias partes Huxerint, atque omnes mare influxerint.& 0 b, Apulia maximis terræmotibus cõquaſſata eſt. de Diuin. 37 b, Cum terræ ſæpe fremirus, iæ pe mugitus, ſæpe motus prædixerint. de Matur. deor. 29 b, & I. C. u5 a, Animos terreri uattitate, peſtilentia, terræmo- tibus. de Ar. 258 b, Terræmotus horribilis eodem tempo- re in agro Piceno factus.& ibid. Cum ipſe mundus, cum a- gri terræmotu quodam nouo contremiſcunt. de Pininat. 84 a, Aut cum ſe grauido tremefecit corpore tellus. Offc. 35 a, Si tecta aut ui tempeſtatis, aut terræmotu, aut uetuſta- te cecidiſfenr. L. Puteus.
TERRENV S, a, m. terreſtris. de Natura deorum, 22 a, Be-
ſtiarum terrenæ funt aliæ, partim aquatiles.& 34 a, Humor marinus uel terrenus longo interuallo extenuatus. Tuſ. 157 a, Corpora noſtra terreno principiorum generéè cõfecta.& u8 a, Tamen terrenis concretis q́, corporibus ſunt interſe- pta. Tuſ. ¹55 b, Terrena& humida ſuopte nutu in terrã fe- runtur.& de Di. 120 a, Decoloratio quædam ex aliqua con tagione terrena poteſt ſanguini ſimilis eſſe.
TERKE O, res. terrorem aſtero, cerrorem infero, terrorè uel
timorem inijcio, metum aſtero, metum mortis infero, timo rem facio. de Leg. 16 4 a, Non pœna neq; metus, ſed turpitu do terrere debet ab iniurioſa uita. de Ar. 24 5 a, Qui omnia
cæde incendijs q́; tecret. de Or. 92 b, Aduerſarios minaciter terrere poſſumus. pro Sex. R. 29 b, Suæ quemꝗ; conſcientiæ animi terrent. pro Pl. 277 b, Terrere aliquem denunciatio- ne periculi. de Ar. 24 5§ a, Qui omnia cæde incendijsq, terre- ret. Epiſto. 27 a,& Tuſculan. 20 b, Nec me iſta tarrent, quæ mihi ad timorem proponuntur. l. P. 89 b, Homines impul- ſu deorum terreri furiarum tædis ardentibus. Parad. 118 b,
Hunc tu hominem terreto, ſi quem eris nactus, iſtiuſmo di minis.
TERRESTKIS;tre, terrenꝰ. I. V. 24 9 b, Apronius terreſtris
archipirata.& 235 b, Terreſtre preſidium. de Na. deor. 41 a, Res cœlteſtes atq; terreſtres. de Vniu. Terreſtre animal. I. V. Act. 6, Domicilium terreſtre. Mm 2 TERRI-
nl
——
—y ͦ ͦ ͦ ͦ—
—.—-:—:————4 —ÿ—;’xꝛxꝛjI...e A2A.A..——

—
—
——
1375 T E
TERRIBILIS, k.horribilis. Para. 19 a, MO ijs, quorũ cum uita omnia extinguuntur.&c in A. 172 b, Fom peius cuius uirtute terribilior erat populus Ro. exteris gen tibus. pro Seſtio 6 b, Alter 6 dij boni quàm teter incedebat, quàm truculentus, quàm terribilis aſpectu. Qr. 205 a, Africa terribili tremit horrida terra tumultu. Ex Enn.
TERRIGENA, n4. de D. 13 6 a. Poctæ. L. Coclea.
TERRIPAVIVM. L. Tripudium.
TERRIPVDIVM.L. Tripudium.
TERRITO, s. terreo. ad Her. 30 b.
TERRITORIVM.terra, ager. in A. 176 b, Vt florentis colo niæ territorium minueretur.
TERRO Roris. minæ. de Finib. 132 a, Qui ſibi iniecto terrore mortis horreſcunt.& in V. 9² b, Cauſam huius tanti terro- ris occultas. Tuſcul. 213 a, Terror eſt metus concutiens, ex quo fit ut terrorem pallor& tremor& dentium crepitus conſequatur. de Pro. 78 a, Terror iniectus Cæſari de eius a- tis. de Clar. 168 b, Athenę uim& terrorem Periclis timue- runt. pro Font. 381 a, Alicuius minis acterrore commouerl. Offic. 74 b, Iurauit hocterrore coactus Põponius. pro Cec. 291 a, Armis, uiris, terrore periculoq́; mortis repulit, fuga- uit, auertit,&c. pro Font. 280 b, Aliquem uagari erectũ paſ⸗ ſim toto foro cum quibuſdam minis& immani terrore uer borum. Att. 96 b, Batonius miros terrores ad me attulit, Cę ſarianos.
TERTIANVS, a, um, de Na. deor. 64 b, Tertiang& quarta- næ febres, quarum reuerſio& motus conſtans eſt.
TERTIO'. pro Deiot. 146 a, Ille iterum, ille tertièò auctioni- bus factis pecuniam dedit.
TERTIV M. aduerb. de Diuinatio. 133 b, Irerum ac tertium iacere.
TERTIVM. nomen, pro medio. Epi. 1a, Sed ſi res coget, eſt quiddam tertium.& 4ο a, Nihil effe tertium. Phil. 2, Nego quicquam eſſe medium. ead. paulo pôſt, Nonigitur homi- cidæ, ſequitur ut liberatores ſuo iudicio ſint, quandoquidè tertium nihil poreſt eſſe.
TERTIVS, a, um. At. 79 b, Mancipia ueniebant Saturnalibus tertijs.
TERVNCIVS, ij. numulus, quem Plin. triuncem uocat,& quadrantem, quòd tres uncias cõriner,& lib ellę pars quar- ta eſt. de Ein. 99 b, In diuitijs Crœſi teruncij acceſsio. Ep. 28 b, De præda mea teruncium non attigit quiſquam. Attic. 77 a, Sic in prouincia nos gerimus, ut nullus teruncius inſu matur in quenquam.
TERVNCIA, /. Att. 100 b, Fecit palàm te ex libella, me ex te runcia, id eſt, te omnium bonorum hæredem, me ex quarta parte.
TESSERA ræ. talus. de Sen. 39 a, Nobis ſenibus ex lufionib. multis talos relinquant& teſſeras.& de Or. 14 ⁸ a, Pila, teſſe rę, tali. Item: Quid enim ſorst idem propemodum quod mi care, quod talos iãcere, quod teſſeras: quibus in rebus teme ritas& caſus, non ratio& conſilium ualet. de Diuin. uòd a, Quadringentis talis iactis centum uenereos non poſſe con fiſtere.
TESSERVIL Ale. de Or. 128 b. L. Emblemma.
TESTA, ſtæ. concha& uas fictile. de Nat. 46 a, Beluæ ad ſaxa natiuis teſtis adhærentes. ad Her. 25 b,& 4 a, Ipſe à uicinis cum teſta carbunculos corrogaret.
TESTAE, arum. nauigij genus. Att. 253 b, Et teſtis utemur. a- liter, tectis, ut intelligas nauibus. Sunt autem naues tectæ, naues conſtratæ.
Mors terribilis eſt
TESTAMENTARIV S,rj. ſubiector teſtamentorum. pro b
4
Seſt. Cum ſcurrarum locupletum ſcorto, cum ſororis adul- tero, cum uenefico, cum teſtamentario, cum ſicario, cum la- trone. Officiorum 66 a, Neque enim de ſicarijs, ueneficijs, teſtamentarijs, furibus, peculatoribus hoc loco diſſeren- dum eſt.
TESTAMENTARIVS, a, um. de teſtamentis. I. V. 98 a,
Lex teſtamentaria.
TESTAMENTVM ti. ſuprema uoluntas. Vlp. autem, Te- ſtamentum(inquit) eſtuoluntatis noſtræ iuſta ſententia, de eo quod poſt morrem fieri uoluerimus. in V. ↄ8 b, Multi te- ſtamenta eodem mo do fecerunt.& de Or. 99 b, de Ora. 104 b, Facere teſtamentum in procinctu fine libra atq; tabulis. de Naru. deor. 27 b, Ex quo in proecintu teſtamenta perie- runt. de Ar. 253 b, Clodius mortuorum reſtamenta conſcri- pſit. de Orat. 106 a, Conſtat agnaſcendo rumpi teſtamen- tum.& 9ↄ9 a, Teſtamentorum ruptorum aut raptorum iu- ra.pro Ceci. 29% b, Cui filius agnatus ſit, eius teſtamentum eſſe ruptum.pro Cl. 24 a, Mutare teſtamentum. Top. 22 4 a, Tabulæ quas is inſtituit, cui teſtamenti factio nulla eſſet.& Epi. 105 a, Qui factionem teſtamenti non habuerit. de Leg. 280 b, Cui plus legatum eſt, quàm ſine religione capere n- geat, is per æs& libram hæredem teſtamenti ſoluat. Parad.
TIT E 376
124 b, Si teſtamenta amicorum expectas quidem, atq; ipſa ſupponis.& de Legib. 164 b, Falſa teſtamenta ſupponere, in Ant. 259 b, Subijcere teſtamenta.& Parad. 125 a,& I. C. 105 b, Teſtamentorum ſubiector. de L. 190 a, Si in teſtamento de- ducta ſcripta non ſint. Att. 100 b. Eius teſtamentum de Tor torio Ciceronem ſignis obfignatum. At. 106 b, Dolabellam uideo Liuiæ teſtamento, cum duobus cohæredibus eſſe in triente. Atti. 245 a, Ego teſtamentum compoſui, quod cum uoles obſignabis. in A. 181 a, Antonius teſtamentum irritum fecit.& ibid. In publicis actis nihil eſt lege grauius, in pri- uatis firmiſsimum eſt teſtamentum. Officiorum 70 b, Cum teſtamento ſeſtertiüm millies relinquatur. pro Milo. no b, Vnaà fui, teſtamentum ſimul obſignaui cum Clodio.& ibi- dem: Teſtamentum palàm fecerat,& illum& me hæredem ſcripſerat..
TESTATVS,, um. conteſtatus. pro Fla. 151 b, Nihil religio- ne teſtatum, nihil ueritate fundatum reperietur. Epiſt. 181a, Hæc quæ teſtata ſunt& illuſtria. I. V. 74 b, Huiuſmodi res, ita noras, ita teſtatas, ita manifeſtas proferam, ut,&c.& pro Mur. 13 4 b, Aut teſtatam rem obijciunt,&c. ad Att. 10 b, Ni- hil dixi pro teſtimonio, niſi quod erat notum atque teſta- tum. Ep. i5 b, Vt quaſi teſtata eſſet populo Rom. noſtra gra- tia. pro Cæl. 3 a, Ve res eſſet multorum oculis teſtatior. Ep. 18 b,& 75 b, Vt teſtatum apud animum tuum relinquã, quid ſenſerim. Par. 232 b, Si teſtata dici uidebuntur: id eſt, reſtimo nijs firmata.
TEST ES;teſticuli. Ep. lib. o.
TESTES, uerbum honeſtiſsimum in indicio, alio loco non
nimis.
TESTICVIL. Lteſtes. ad Her. 22 b, Medicus teſticulos arieti- nos tenens.
TESTIFICATILO, enis. teſtimonium, formula teſtimonij- in V. 221 b, Si eius rei teſtificatio tolleretur, cautumque eſſet eos reſtimonium non eſſe dicturos.& 256 b, Vt ſi quãdo o- pus eſſet, hac uidelicer teſtificatione uteretur. de Cla. 19° b,
Chirographa, teſtificationes, indicia, quæſtiones rem mant feſtam deferre.& pro Mur. z15 b, Epi. 2 a, Cum ſumma teſti⸗ ficatione tuorum in ſe meritorum. in An. 225½ b, His honori- bus habitis Ser. Sulpitio repudiatæ legarionis ab Antonfo manebit teſtificatio ſempiterna.
TESTIFICO R arü. teſtor, atteſtor, notum facio, teſtibus firmo, teſtimonium dico. de Orator. 129 a, Brute teſtificatur pater ſe tibi Priuernatem fundum reliquiſſe. in V. 239 a, Hec cum maximè ſumma hominum frequentia teſtificaretur, in uincula coniectus eſt. Att. u1 a, Sed uti in urbe retinenda tunc, ſic nunc in Italia non retinenda teſtificabar ſententiã meam. Orator. 200 a, Teſtificor me recuſantem hoc feciſ- ſe.& de Einib. 65 a, Quippe qui teſtificetur, ſe,&c. Attic. i5 a, Abs te aliquando teſtificata tua uoluntas fuit.& 12z b, Nai quod teſtificor me expertem belli fuiſſe, ſcripſi,&c. de Ora. 160 b, Quod eo ſæpius teſtificor, ut,&c. Epiſto. 19 b, Et hoc quicquid atrigi, non feci inflammandi tui cauſa, ſed teſtifi- candi amoris mei.& Tuſculan. 221 a, Vr ſæpe reſtificor. de
Finibus 7§5 b, Quafi teſtificare laudari honeſtatem,&c. in
Vat. 35 b, In faciendo quod fas non fuit, teſtificatus eſt ſe
ſupplicationes illas non probare. contra Rull. 72 a, Ad teſti-
ficandam uictoriam noſtram. pro Quint. Teſtificantur iſti,
P. Quintium non ſtetiſſe,& ſe ſtetiſſe. pro Cecinn. 293 b, Vt
ſtatuin teſtificati diſcederent. in Anto. 206 b, Teſtificor, de-
nuncio, antè prædico nihil eum facturum,&c. ad Her. 24 b,
Non confirmandi, neq; teſtificandi cauſa, ſed demonſtran-
di. Epiſtol. 124 b, Nam deos, homines, amicitiamã; noſtram
teſtificor, me,&c. Puſculan. 134 b, Tu quidem tabellis obſi-
gnatis agis mecum,& reſtificaris quid dixerim aliquandos, aut ſcripſerim.
ESTIMONIVM, ni. iudicium, iureiurando deuincta au
toritas. pro Do. 240 a, Senatus mihi teſtimonium huius ur-
bis conſeruatæ dedit.& de Le. 184 a, Quandoquidem tam
Pręclarum miki dediſti iudicij tui teſtimonium. pro Qu. R.
47 b, Dabit enim nobis iam tacitè uita acta in alterutrã par
tem firmum& graue teſtimonium. Epiſt. 6% b, 69 a, Vr mihi
non ſolum præconium tributum, ſed etiam graue teſtimo- nium impartitum eſſe uideatur. Epiſt. 73 a, De tuo filio ue- reor, ne ſi nihil ad te ſcripſerim, debitum eius uirtuti ui-
dear teſtimonium non cepiſſe. pro Quint. Roſc. 46 a, A C.
Fannio ipſo reſtimonium ſumo hanc pecuniam ei non de-
beri. de Inu. 52 a, Teſtimonium& grauior quædam confir-
matio. pro Font. 280 a, Iupiter ille cuius nomine maiores noſtri ſanctam teſtimoniorum fidem eſſe uoluerunt. pro
Fla. 14 a, Teſtimoniorum religionem& fidem nunquam
iſta natio coluit.& ibid. Vnde illud eſt? da mihi teſtimo-
nium mutuum:totum illud Græcorum eſt. Qu. Fra. 324 b,
Teſtimonium ſecundum fidem& religions grauiſsimè di-
cere.& pro Syll. 183 a, Ego qui teſtimonium de cöiuratione
.
din
0

Pp.d;. eailie neäcuranem
0,n etm
tahemnommllenmn a
— eiſe 4idars.& 856 3 ſti guin*
cariones indicia, quxſtoneinmd
Dro Mhrr. n3 d, Epiaa(unum, m ſe mentorum’ in An. NibKühh. alpitio repudiutæ legrionbièna no ſempitemec. 2* fon atteſtot notuniid kae in ico. de Oratot. u a Imtetcia rnatem fundum relquifennkagu ama Dominam frauentia eiiamg) tus eih Att.ny a, Sed unnudem aha non retinendi telhʒeadu eni 22 Tabcor me malunmm ui. nezunzenas nebicata tua aoluneufut Ari e apertem dellifuiſt ſciph eli 4 pius debücor, Kc Fpitoi 1 6 da faci sammandi tun d 3 & TeKulmn. iu z ſtſchenn i nchücare! bodetten
1377
dixi in alios. pro§. R. 35 b, More maiorum comparartum eſt, ut in minimis rebus homines ampliſsimi teſtimonium de ſua renon dicerent. pro Qu. 14 a,& in V. 14 b, Tuum teſti- monium quo d in aliena re leue eſſet, id in tua quoniam cõ- tra te eſt, grauiſsimum debet eſſe. pro Ceci. 303 a, Sunt in eã rem teſtimonia. pro Cec. 289 a, In eas ipſas res quàm impro biſsimè fecit, teſtimonia ſumpſit. pro Cecinn. 295 a, Exem- plum, quod teſtimonio ſit, non ex uerbis aptum pendéère
ius. Atricum ¹30 b, Cui rei teſtimonio ſunt literæ, quas Bruſ
ſenus ad me miſit. pro Quin. Roſc. 46 b, Eius rei ipſa uerba
formulæ teſtimonio ſunt. pro Quint. Roſ. 51 a, Alia certiora
teſtimonia in cauſa habeo. Antequam. 193 a, Tot præclaris
teſtimonijs monumentis uirrutis comparatis, ad Heren. it
b, Cuius rei mors indigna Palamedis teſtimonium dat. in
V. 286 a, Dare teſtimonium: id eſt, dare teſtes. pro Pla. 270 a,
Dicere teſtimonium de ambitu. in V. 95 b, Dicere teſtimo- nium in aliquem. de Natura deorum 76 b, Dicere teſtimo- nium contra aliquem. pro Cæl. 49 a, Religiosè dicere teſti- monium. de Natura deorum 17 a, Petere teſtimoninm ue-
ritatis ab aliquo. Aca. 20 b, Dicere falſum teſtimonium. pro
S. R. 35 a,& in V. 78 b, Dicere aliquid pro teſtimonio. Atric. 10 b, Neque dixi quicquam pro teſtimonio, niſi quod erat notum atque teſtatum. pro Cluẽt. 45 a, Lentulus Popilium
in ambitus iudicio pro teſtimonio diligentiſsimè lauda- uit. ad Herenn. 24 a, Ridiculus ſit ſi quis in iudicio domeſti
co pugnet,& ſui ipſius teſtimonio abutatur: ut enim teſti- monium, ſic exemplum rei confirmandæ cauſa ſumirur.& ibid. Hoc igitur intereſt inter exemplum& teſtimonium: exemplo demonſtratur id quod dicimus, cuiuſmo di ſit: te-
ſtimonio eſſe illud ita, ut nos dicimus, confirmatur. Epiſt.
153 b, Eſſe teſtimonio alicui. Epiſtol. 148 b, Habere reſtimo-
nium alicuius rei.& ꝰ a, Habere teſtimonium uocis alicu- ius. de Cla. 192 b, Si aſſeueremus, uide ne religio nobis tam
adhibenda ſit, quàm ſi teſtimonium diceremus. in A. 204 b, Tribuere teſtimonium uirtutis alicui. I. A. 260 b, Is demum
eſt mea quidem ſententia iuſtus triumphus ac uerus, cum
oprimè de repub. meritis teſtimonium à conſenſu ciuitatis datur. pro Mil. uo b, Legite teſtimonia teſtium ueſtrorum, dixit C. Caſsinius,&c.
TESTIS, tis. teſtimonium, author, laudator, obſignator, cõ-
—
ſcius. in V. 178 a, Locupletiſsimus quiſq; certiſsimus teſtis eſt.& de Cla. 195 a, Ab inferis locupletiſsimos teſtes excita- re.& de Finib. 78 b, Excitare teſtes ex monumentis anna- lium. Epiſtol. 6 b, Præterea quidem de conſularibus nemi- ni poſſum aut ſtudij erga te, aut officij, aut amici animi eſſe teſtis. Epiſtol. 18 b, Graui teſte priuatus ſum amoris ſummi erga te mei. de Finib. 63 b, Teſtis incorruptus atq; integer. pro Quint. 13 b, Teſtis grauis.)(.Teſtis leuis. de Orator. 109 b, Teſtis uiuus& præſens.& pro Ceci. 299 a,& in Vat. 29 a, Teitis religioſus. de Orat. 9ↄ4 a, Te mearum ineptiarum te- ſtem& ſpectatorem fortuna conſtituit. Antequam. 195, A- pud uos loquor, quos habui innocentiæ& uirtutis meæ teſtes. de Orator. 116 b, Stultitiæ ſuæ quàm plurimos teſtes domeſtico præconio colligere. pro Flacc. 154 b, Vt qui lo- cuples teſtis ſanguinis ſui non fuerit, idem ſit grauis author
iniuriæ publicæ. Poſtquam. z01 b, Qui rerum mearum ge-
ſtarum aurores teſtes, laudatoresq́;; fuerunt. de Proui. 78 a, Cn. Pompeius idem mihi teſtis de uoluntate Cæſaris& ſponſor eſt illi de mea. Offic.6°0b, Cum uerò iurato dicen-
da ſententia ſit, meminerit deum ſe habere teſtem. de D. n 4
a, Hoc philoſophi non arbitror teſtibus uti, qui aut caſu ue ri, aut malitia falſi fictiq́, eſſe poſſunt. in A.163 a, Qui ſi ne-
em,& c. quo me teſte conuincesan chirographo? pro Qu. 16 b, Id teſtibus planum faciam, qui& ſcire debent;& cau- ſam cur mentiantur, non habent. pro Qu. R. 45 b, Suum co- dicem teſtis loco recitare. pro Cecinn. 290 a, Duo præterea teſtes, P. Cæſennius author fundi, non tam authoritate gra ui quàm corpore. in V. z10 a, Cum teſtes ex Sieilia dabo, quẽ uolet eligat. in Ver. 214 a, De qua credo ſatis idoneum, ſatis grauem teſtem Quin. Minutium dicere audiſtis.& 57 a, De- inde ſunt teſtes uiri clariſsimi,&c. pro Fon. 277 b, Teſtis cu pidus, iratus, coniuratus, ab religione alienus.& ibid.a,& ad Heren. 22 b, Teſtis& conſcius alicuius rei. Pro Fla. 14 7 a, De quibus uos teſtes alijs eſſe debetis, de ijs ipſi alios teſtes audietis?& b, De teſtibus refurandis. in Ve. 274 a, Caſtor& Pollux arbitri& teſtes omnium rerum forenſium. de Ora. 128 b, Tu mihi teſtis eſſe potes, nullam eſſe artem ſalis. in V. 78 b, Producere teſtes ad iudices. in V. ⸗6 a, Dare teſtes in fin gulas res. pro Qu. 13 b. In hanc ſponſionem teſtes dare opor tebat. Atr. 77 a, Dare tres augures qui dicant,&c. de Finibus 77 b. Dare reſtes.& ibid. Sic à me ſatis teſtium eſt dictum. Epiſtol. 62 b, Pro ijs rebus nullam mihi abs te relatam eſſe
ratiam, tu es optimus reſtis. Epiſtol. 14° b, Teſtes uerbum kogeitaonuuan in iudicio, alio loco non nimis. Offic. 15 b,
b 1 E 1378 Citeturd; Salamis clariſsimæ teſtis uictoriæ. pro Fla. 152 b, Cuius rei cuncta teſtis eſt Aſia. in A. 245 b, Quorum com-
moda, ut uos optimi teſtes eſtis, ſemper oratione firmaui-
Item: Quorum teſtem non mediocré, ſed haud ſcio an gra- uiſsimum Regulum nolite quæſo contemnere.& ibid. Pe- ſtis locuples. pro R. P. 130 a, Poſſum excitare multos tedu- ctos teſtes liberalitatis tuæ.
TESTO R, aru. teſtificor, teſtimonium do, teſtem uoco uel
adhibeo, teſtimonio ſum, denuncio, appello, imploro, teſta mentum facio. de Natura deorum§4 a, Venæ& arteriæ cre bræ mulræq́; toto corpore intextæ uim quandam incredi- bilem arrificioſi operis diuiniq;, teſtantur. pro Mu. 143 a, E- go quod facio, me omnium ueſtrm cauſa facere clamo at- que teſtor. pro Cor. 63 a, Teſtantur& mortuos noſtros im Peratores, ſe hoc ius eſſe uelle, ut ſibi,&c. in An. 166 a, Is me potiſsimum teſtatus eſt, ſe æemulum mearum laudum exti- tiſſe. Epiſtol. u b, Ipſum meum fratrem teſtatus eſt, ie egiſſe, c.pro Qu. 12 a, Alphenus teſtatur omnibus audientibus, ſe,&c.& pro Cl. 2 a, de D. 108% a, Nunc illud teſtabor, nò me
Ppfychomantiam agnoſcere. pro Rab. 96 b, Quapropter e-
quidem teſtor, me putare,&c. Orat. 219 b, Sæpe enim hoc te ſtandum eſt. pro Syl. 173 b, Atq; hoc uos iudices teſtor, mihi, G&c. pro Syll. 1⸗9 a, Implorarem ſenſus ueſtros,& uniuſcui- uſque indulgentiam teſtarer in ſuos. pro Cl. 3 b, Preces il- lius& uota cognoſcimus, quibus illa deos de ſuo ſcelere te ſtatur. pro Syl. 183 b, Deos teſtor, integro me animo ac libe- ro P. Syllæ cauſam defendere. Ant. 197 a, Teſtor deos dedſ-
que omnes immortales, ueſtras q; maximè mentes, me,&c. cc pro Cec.ʒoi a, Ego omnes homines deosq́; teſtor. de Fi-
nibus 78 b, Stuprata per uim Lucretia&regis filio teſtata ci ues, ſe ipſam interemit. de Diuinatio. 98 b, Clariſsimis mo- numentis reſtata conſignataque antiquitas, quem non mo uer? in A. 225 b, Laus Bruti nondum autoritate publica te-
ſtata eſt: id eſt, nondum de eius laude S. C. factum eſt. pro
Syl. 174 b, Recenti memoria ſenatus autoritarem huius au- dicij monumentis publicis teſtatus ſum, in Sal. 272 a, Eſt quædam calumnia quam unuſquiſq; ueſtrũm reſtante ani- mo ſuo fert de eo, qui falſum crimen bonis obiectat. Attic. 123 b, Teſtatum eſſe uolo de pace quid ſenſerim. de In. 20 a, Poſsit ne quiſquã dè filij pupilli re teſtari:id eſt, teſtamen- tum facere.
TESTVD O, nis. animal,& locus fornicatus. de Nat. deot.
50 b, Beſtiæ aquatiles, ueluti crocodili, fluuiatiles teſtudi-
nes. de Diu. 36 b, Nam Pacuuianus Amphion de teſtudine,
&c. Quadrupes tardigrada, agreſtis, humilis, aſpera, capite breui, ceruice anguina, aſpectu truci, euiſcerata, inanima cum animali ſono. de Cl. 172, Vſq; illum in quadam teſtudi ne cum ſeruis literatis commentatum fuiſſe. Quin. Fr. 318 a, Nunc hocuel honeſtatem teſtitudinis, uel ualde bonum 8— ſtiuum locum obtinebit.
TETER) um. fœdus, flagitioſus, Officiorum 5 a, in V. 229 a,
At uide quanto hic tetrior tyrannus.& Quin. Fr. 214 a, Ho- mo teter& fœdus. pro Seſt. 6 b, Teter, truculentus, rerribi- lis aſpectu. pro Cæl. 40 a, Quis tetrior hoſtis huic ciuitati? de Pro. 72 a, Immanis& tetra bellua. Tuſcul. 218 b, Tetra& immanis bellua. de Finib. 84 b, Tetri cruciatus. in C. 99 b, Hanc tam tetram, tam horribilem, tam infeſtam peſtem ef-
fugimus. de Natur. deor. 54 b,& Attic. 259 a, Quæ tetri ali- quid eſſent Habitura.& Officiorum§9 a, Tempeſtates, qui-
bus nihil tetrius. Tuſculan. 172 a, Quo nihil tetrius nec fœ-
dius excogitari poteſt. in Vat. 30 b, Quanquam ſis omni di ritate atque immanitate teterrimus.& Epiſto. 5sa, Vir cla- riſs imus ab homine teterrimo occiſus eſt. Tuſculan. 169 a, Teterrimus in aliquem. Attic. 282 b, Tetrum enim ſpeéta- culum oppreſſa ab impijs ciuitas opitulandi poteſtate præciſa. Quint. Fr. zu1 b, Ei tres ſententiæ teterrimæ in con- filio defuerunt. Offi. 49 b, Nullum uitium eſt tetrius quàm auaritia.
TETRADRACHMA, orum. nummus quatuor drachmis
æſtimatus. Ep. 199 b, Caſsij. L. Drachma.
TETRARCHA, chæ. qui quartam regni partem tenet. pro
D. 225 a,& in Vat. 35 a,& pro Cor. 57 a, Att. 28 a, Qui prædia tetrarchis dederunt.
TETRARCHIA, chiæ. quarta regni pars. de D. 86 a, Deiota
rus à Cæſare tetrarchiæ regno mulctatus eſt.
TETR F'. fœdiſsimè. de Di. 93 b, Facere multa impurè atque
tetrè. At. 262 a, Teterrimè gerere ſe in prouincia. pro Do. Ali quid impuriſsim è teterrimed; uiolare.
TEVCRIS. Tragœdiæ nomen. Att. 6 b. T EXO, xu. detexo, pertexo, cõtexo, cõficio, compono. de Na
tura deo. 50 b, Vt in araneolis aliæ quafi rete rexunrt, aliæ ex in opinato obſeruant.& 5 b, Tegumenta corporum uel te xta, uel ſura. de Orat. 16 4 a, Quanquam ea tela texitur,& ea incitatur in ciuitate ratio uiuendi, ut,&c. Epiſt. 27 b, Togã
m 3 præ-

—
—õ—
———
1379 T H—
prætextam texi Appio, puto te audiſſe. Qu. Fr.325 a, Sanè te xebatur opus luculenter. Atti. 66 b, Paulus bafilicam texuit ijſdem antiquis columnis. Ac. 37 a, Quas plagas ipſi contra ſe Stoici texuerunt. Epi. 139 a, Texere epiſtolas quotidianis uerbis. 4
TEXTILIS,le. textus. de L. 179 a, In delubris communibus rextile, nec operofius quàm mulieris opus menſtruum. Tu- ſcul. 240 a, Textile ſtragulum. 179 a, Ipſe illi gatus peſte inte rimor textili. I. V. 200 a, Pictura textilis aut in tabulis. de L. 179 a, Color albus præcipus decorus Deo eſt, tum in cæte- ris, tum maximè in textili.
TEXTO R, oru. pro P. 272 4, Si mancipium pro fabro aut pro textore emimus.
TEXTRINA, æ. textoris officina. in Verr. 213 a, Nulla do- mus in Sicilia locuples fuit, ubi iſte textrinam non inſti- tuerit.
TEXTRINVM,)m· textrina. in V. 224 a, Quod tamen oppi- dum iſti textrinum per triennium ad muliebrem ueſtem fa ciendam fuit.
TEXTVS, ,um. de N. 56 b, Tegumenta corporum uel texta, uel ſuta.
THAVMANTIS,Iridis pater. L. Arcus.
THEANVM. Opp. pro Cl. 23 a, 59.& contr. Rull. 85.
THEATRAILIS,le. pro Seſt. Theatrales concaflus.
THEATRVM tri. cauea. de Ora. 161 a, Si in his paulum mo-
8.. Z dò offenſus eſt, theatra tota reclamant. de Diuin. 93 2a, 14;
frequentiſſimo theatro, incredibili clamore& plauſu com- probatum eſt. Atti. 34 a, In theatro ac ſpectaculis. ad Attic. 209 b, Theatrum quidem ſanè bellum habuiſti. pro Clu. 37 a, Gradus illi Aurelij tum noui, quaſi pro theatro illi iudi- cio ædificati uidebantur, quos accuſator concitatis homi- nibus complerat. pro R. P. 129 a, Multas equidem C. Cæſa- ris uirtutes cognoui, ſed ſunt certè hę maioribus quaſi thea tris propoſitæ,& cætera. de Cla. 165 b, Forum quod fuiſſet, quaſi theatrum illius ingenij. I. V. 243 a, Quæſturam meam qu iſi in aliquo orbis terrarum theatro uertari exiſtimabd. Epiſtol. 200 a, Familiaritas, quæ mihi cum Lamia eſt, ma- gno theatro ſpectata eſt: tum cum,& cætera. de Amic. 100 b, Qui clamores tota cauea nuper in noua fabula M. Pacu- uij,&c. THEBAE, arum. de D. 96. L. Craſſus,& Pinguis. THEBANI. de Fat. 141. de In. 71. 1 THE CA, cæ. arcula in qua aliquid reponitur. I. V. zu1 b, Effer= ri ſine thecis uaſa. ad At. 59 a, Thecãà nummaria. THECVIL AIæ. At. 140 a. THEMISTA. in P. 20 a, Themiſta ſapientior. prouerb. THEMISTOCILL ES, cls. Noctu ambulat in publico The miſto cles, quòd ſomnum capere non poſſet: quærentibusꝗq́; reſpondebat, Miltiadis trophæis ſe è fomno ſuſcitari, Tuſc. quæſt. libr. ¼. Themiſtocles laudum ſuarum uocem liben- riſsimè audiuit, pro Arch. Themiſtocles, quòd adiutorem contra patriam inuentret neminem, mortem ſibi conſciuit, Lel. Themiſtocles poſt uictoriam eius belli, quod cum Per- ſis fuit, dixit in concione ſe habere conſilium Reip. ſaluta- re, ſed id ſciri opus non eſſe: poſtulauit ut aliquem populus daret, qui cum communicaret, datus eſt Ariſtides, 3 Officio. Ariſtides dixir perutile eſſe conſilium, quod Themiſtocles afferret, ſed minimè honeſtum, 3 Ocior. Quale tibi conſi- lium Pompeij uidetur?(Hoc quæro, quòd urbem relique- rit.) Fecit idem Themiſtocles. fluctum enim totius Barba- riæ ferre urbs una non poterat, ad Attic. libr7. Themiſto- cles fuit regnante iam Græcia, noſtra autem ciuitate n on i- ta pridem dominatu regio liberata, Brut. Poſt hanc æratem aliquot annis; ut ex Atticis monumentis poreſt perſpici, Themiſto cles fuit, quem conſtat quum prudentia, tum etiã eloquentia præſtitiſſe, Brut. Apud Græcos fertur incredi- bili quadam magnitudine confilij atque ingenij Athenien- ſis ille fuiſſe Themiſtocles, ad quem quidam doctus homo atque in primis eruditus acceſsiſſe dicitur, eique artem me- moriæ, quæ tum primùm proferebatur, pollicitum eſſe ſe traditurum. quum ille quæfiſſet, quidnam illa ars efficere poſſet?dixiſſe illum doëtorem, Vt omnia meminiſſet.& ei Themiſtoclem reſpondiſſe, gratius fibi illum eſſe facturum, ſi ſe obliuiſci, quæ uellet, quàm ſi meminiſſe docuiſſet, 2 de Orator.& de Einib. lib. z. Themiſtocles in odio apud La-
cedæmonios& apud ſuos ciues, i0 ad Attic. Quamuis e-
nim Themiſtocles iure laudetur,& ſit eius nomen, quàm Solonis, illuſtrius, citeturque Salamis, clariſsimæ teſtis ui- ctorig, quæ anteponatur conſilio Solonis, ei quo primùm conſtituit Areopagitas: non minus præclarum hoc, quàm illud iudicandum eſt, Officiorum:. Themiſtocles impera- torbello Perfico ſeruitute Græciam liberauit, Læl. Themi- ſtocles mori maluit, quàm contra patriam armari, o ad At- tic. Themiſtocles propter inuidiam in exilium mifſus, Læl.
+ H 1380
Themiſtocles omnium ciuiũ nomina perceperat, Ca. The- miſto cles, populi ingrati pulſus iniuria, ſe ad hoſtes con- tulit, conatumꝗque iracundiæ ſuæ morte ſedauit, Brut. The- miſtocles quum conſuleretur, utrum bono uiro pauperi, an minus probato diuiti fillam collocaret„Ego uerò, in- quit, malo uirum qui pecunia egeat, quam pecuniam quæ utro, Officiorum 2, Themiſtocles quum in epulis recuſaſ-= ſet lyram, habitus eſt indoctior, Tuſc. quæſt. libr. 1. Themi- ſtocles Seriphio cuidam in iurgio dicenti non eum ſua, ſed patriæ gloria ſplendorem aſſecutum. reſpondit„Nec her- clè, ſi ego Seriphius eſſem, nobilis nec tu, ſi Athenienſis eſ- ſes, clarus unquam fuiffes, Catil. Themiſtocles non uidit quid Artaxerxi polliceretur, 10 ad Attic. Cuius ſtudium in legendo non erectum Themiſtoclis fuga, reditud; retine- tur?z Fam. In qua uidetur illud eſſe crudele, quod ad libe- ros, qui nihil meruerunt, pœna peruenit. ſed id& antiquũ eſt,& omnium cinitatum: ſiquidem etiam Themiſtoclis li- beri eguerunt, ad Brut. Themiſtoclis prudentia ex uerbis Thucydidis, ad Attic. 10. Themiſtoclem à defendenda Re- pub. non deterruit nec Miltiadis calamitas, nec Ariſtidis fu ga, pro Seſtio. Sed quo plus in nego cijs gerendis res, quàm uerba proſunt, hoc erat memoria illa præſtantior, quam fuiſſe in Themiſtocle, quem facilè Græcię principem poni- mus, ſingularem ferunt, Aca. quæſt. ed.. libr. 2. Omnia fuiſſe in Themiſtocle paria& Coriolano, ut Coriolanus ſit pla- nè alter Themiſto cles, Brut. Themiſtocleum exilium, Atti. 160 a. Themiſtocleum conſilium, Att. lib. 10.
THEMPSA/. opp. I. V. 244 a.
THEMPSAMV S, ma. I. V. 543 b, 244 a.
THENSA, /a. ſacrum deorum uehiculum ex argento. in V. 274 a, Omnes dij, qui uehiculis thenſarum ſolennes cœtus ludorum initis. de Ar. 24 9 a, Si puer ille terram non tenuit, ſithenſam aut locum omiſſt. in V. 149 a, Qui ex thenſarum orbieis prædatus eſt.& in Verrem 107 b, Via thenſarum& pompææ.
THEODEOTES,fIe. Or. 213 b, Theo dectes politus ſcri- ptor atq; artifex. 8
THEOGONIA, niæ. de Nat. 9 a, Heſio di Theogonia:id eſt, origo deorum. 8
THEOLOGVS,gi. rerum diuinarum peritus. de Na. 70 a, Ioues tres numerant hi, qui Theologi numerantur.& ibid. b, Soles multi à Theologis proferuntur.
THEOPOMPINO genere, aut etiam aſperiore aliquid pangi. Att. 26 a..
THEOPOMPVS,pi.hiſtoricus Ifocratis diſcipulus. de O-
rat. 113 b. L. Calcar.
THEOPOMPEVS, ea, eum. Ora. 17 a, Theopompeo more
dicere.
THEOPHANES, ſcriptorrerum Pompeij. pro Ar. 190 b.
THEOPHRASTVS,t1. Or. 202 b, Theophraſtus diuinita te loquendi nomẽ inuenit. de Cl. 175 b, Theophraſtus in di- cendo dulcis.& 180 a, Aca. 45 a,& Tuſc. 133 a, de Theophra- ſto. Theophraſtus autor haud deterior Timæo, meliorem multi nominant, z de Leg. Theophraſtus, homo doctiſsi- mus, Brut. Theophraſtus inſtitutus ab Ariſtotele, abunda- uit in eo genere rerum,z de Leg. Quid Theophraſtus? me- diocritérne delectat, quum tractat Iocos ab Ariſtotele antè rractaros i de Finib. Si item Ariſtoteles, ſi Theophraſtus, fi
Carneades in rebus ijs, de quibus diſpurauerunt, eloquen- tes,& in dicendo ſuaues atq; ornati fuerunt, i de Or. Theo- phraſtus auté uir& oratione ſuauis,& ita moratus, ut præ ſe probitatem quandam& ingenuitatem ferat, uehemẽtius etiam fregit quodammo do ueteris diſciplinæ autoritatè⸗ Spoliauit enim uircutem ſuo decore, imbecillam⅞; reddi- dit, quòd negauit in ea ſola poſitum eſſe beatè uiuere, Aca. Perſecutus eſt Ariſtoteles animantium omnium ortus, ui- ctus, figuras: Theophraſtus aũt ſtirpiũ naturas, omniumq; ferè rerum quæ è terra gignerentur, cauſas atq; rationes, 5 de Fin. Hoc illud eſt quod Theophraſtus ſuſtinere non po tuit. Nam quum ſtatuiſſet uerbera, tormenta, cruciatus, pa triæ euerſiones, exilia, orbitates, magnam uim habere ad malè miſereq́; uiuendum, non eſt auſus elatè& amplè lo- qui, quũ humiliter demiſſeq́; ſentiret: quàm bene, non quę- reretur: cõſtanter quidem certsè. Hic autem elegantiſsimus omnium philoſophorum& eruditiſsimus non reprehendi tur, quum tria genera dicit bonorum: uexatur autem ab o- mnibus. Primùm in eo libro, quem ſcripfit de uita beata, in quo mulra diſputat, quamobrem is qui torqueatur, ꝗui cru cietur, beatus eſſe non poſsir, 5 Tuſcul. Vexatur idem Theo phraſtus& libris& ſcholis omnium philoſophorũ, quèd in Calliſthene ſuo laudarit illam ſententiam: Vitam regit fortuna, non ſapientia, 5 Tuſculan. Theophraſtus moriens accufſaſſe naruram dicitur, quòd ceruis& cornicibus ui-
ram diuturnam, quorum id nihil interefſet: hominibus, quorum

neaä and
V dus erunt, pœna pe ene add
P 1 atum fquidem ci cdi e. eedelhnitacentienan
hec Mülnadis 64 4 an 4 15* Narianegochn deüi en mamontilngrehun ee uem ftcils Grrceginan erunt, Aca uxſed. lidman
na& Cariolano ut Lr un b eaan Nedeneadi b
an onflſam ldu.
un Kerumuehicnlan nnemt, ,
qul achiculi thenſarum falaats m
..4z⸗ Apucrilletern un 2 am omiitm V. gg a, Q ahaga et.& in Verrem 10 d ſu hainn
5 1On d Theogecn zumd de Nu. 74 Hefiodi Ibedgutit
Mrerum diuinamm pertu. eNng 4 1n b ri Theologtnumerumi
Aeologu proferuntur.
0 mashatt tim ihamit 2 1SAmmn. Ona. ha Thporfan
Skerptorterum Tompent
eoprabu
IVS5. Ot. 01 n tat
4 àAd. 45*&TNfeß 1aelws
8
—
4 8
1381
† II quòrum maximè interfuiſſet, tam exiguam uitam dediſſet: quorum ſi ætas ptuiſſet eſſe longinquior, futurum fuiſſe, ut omnibus perkectis artibus, omni doctrina hominum ui ta erudirerur, 3 Tuſcul. Theophraſti diſcipulus Demetrius Phalereus, Offic. Nec uerò Theophraſti inconſtantia feré-
da eſt. Modò enim menti diuinũ tribuit principatũ, modò
cœlo, tum autem ſignis ſyderibusque cœleſtibus, de Na-
tur. Quod maximsè efficit Theophraſti de uita beata liber,
in quo multum admodum fortunæ datur: quod ita ſi ſe ha beat, non poſsit beatam præeſtare uitam ſapientia, 5 de Fi- nibus. Primum Theoph. Strato phyſicum ſe uoluit: in quo etſi eſt magnus, ramen noua pleraque,& perpauca de mo- ribus, 5 de Finibus. Otogpds e εℳ eriuias affer mihi de li- bris, Quint. Fratri„2 ad Atticum. aliàs, mεo eαοοαμνdi as. Quomodo Theophraſto placet uerecunda tralatio, 16 Pa- mil. Vt ego iam non mirer illud Theophraſto accidiſſe, quod dicitur, quum percontaretur ex anicula quadam, quanti aliquid uenderet:& reſpondiſſet illa, atque addi- diſſet, Hoſpes non pote minoris: tuliſſe eum moleſtè, ſe nõ effugere hoſpitis ſpeciem, quum ætatem ageret Athenis, o- ptimeque loqueretur, Brut. Theophraſtum tamen adhi- beamus ad pleraque, dummo do plus in uirtute teneamus, quàm ille tenuit firmiratis& roboris, 5 de Einib. Meretri- cula etiam Leontium contra Theophraſtum ſcribere au- ſa, 1 de Nat. Quis Ariſtorele neruoſior? Theophraſtô dul- cior? Brut. 62 a. à' Theophraſto leges etiam cognouimus, 5de Finibus. Sæpe ab Ariſtotele, à Theophraſto mirabili- ter eſt laudata per ſe ipſa rerum ſcientia, 5 de Finibus. Sed huius loci de magiſtraribus ſunt propria quædam à Theo Pphraſto primùm, deinde à Dione Stoico quæſita ſubrilius; 3 de Legibus. Quoniam tanta controuerſia ſeſt Dicæar- cho familiari tuo, cũ Theophraſto amico meo, ut ille tuus Top auſindò Bioν longè o mnibus anteponat, hic autem 13ο DSewguriuv. Att. 2. 4. THEOREMAti.. de Fa. 142 a,b, Percepta appello, quæ di- cuntur Græcè dtuνostᷣara. Item: Sint igitur aſtrologorũ per- cepta huiuſmo di: Si quis, uerbi cauſa, oriente canicula na- tus eſt, is in mari non morietur. hæc uera& emendata le- ctio. Lege Victorij caſtigationes.
THERMA. oppidum Siciliæ, ubi ſunt aquæ calidæ. in Ver
rem 125 b. THERMITANVS;, na. in V. 125 b.
THERMO PVL. AE, arum. locus in Græcia. Off. 13 a.
THESAVRVSyr. eſt(ut Iuriſconſultus definit) uetus quæ-
dam depoſitio pecuniæ, cuius non extat memoria, ut iam dominum non habeat. Sic enim fit eius qui inuenit, quod non alterius ſit. Capitur autem præterea, pro rerum o- mnium preciòo ſarum copia repoſita, aut pro loco in quo res ipſæ cuſto diuntur. de Di. nz a, Qui theſaurum inuentu- rum aut hæreditatem uẽturam dicunt, quid ſequuntur?& 136 a, Reſpondit coniector, theſaurum defoſſum eſſe ſub le- cto. Att. 249 b, Tibi de gloria excudam ali quid, quod late- at in theſauris tuis. in A. 249 a,Seruus domini patrimoniu circumplexus, quaſi theſaurum draco.& de Sen. 81 a, Ob-
ruere thefaurum alicubi. de Ora. 86 b, Theſaurus rerum o-
mnium, memoria. Par. 239 b, Qui illos locos tanquam the ſauros aliquos argumentorum notatos habet. Epiſtol. 172 b, Non ſi Varronis theſauros haberem, ſuſtinere ſumprum poſſem. de Fin. 78 b, Suppeditare alicui aliquid de thetauris
.
*rur in ſcholis deziwa, ad noſtrum hoc oratorium transfero
dicendi genus, Or. 208 b, 4rοννέμμαφᷣνερι ita dici placet, ut tradu-
T H 138² catur ad perpetuã quæſtionẽ: atq, ut de genere uniuerſu catur.& de Or. iz1 a, Perpetui iuris& uniuerfi generis qun- ſtio. de Cla9 a, Nemo qui dilatare poſſet, atq à propri 4= definita quæſtione hominis ac temporis ad commudens quæſtionem uniuerſi generis orationem traducerct. de Gr. 121 a, Omnia neceſſariò ab homine&tempore ad commun- nes rerum& generum formas reuoluentur. pro Flac. 14.2
7* *
At læditur à teſtibus, antequã dico à quibus, dicam de go⸗ nere uniuerſo.& ibi. b, Primum dicam(id quod eſt commu ne) Græcos. pro PFla. 151 a, Quærendum eſt ergo de commu ni genere teſtium, dicit enim nato,&c. pro Fla. 14 7 a, Et hoc dico de toto genere Græcorum. de Or. 15 4 a, Vniuerſorum generum infinitæ quæſtiones. de Or. u15 a, Non mihi minus operis uidetur, de uniuerſis generib. rerum, quàm de fingu lorum cauſis dicere. pro Flac. 157 a, Ad ſingulos seſtes acce- dere, cum uniuerſo genere confligere. de Orato. 132 b,òεlσαεν philoſophorum eſſe, cum antea eſſent oratòrum.& 152 a, toas Oratorum eſſe. THESMOTES,Apollo. J.V. 228. THESPIA L, arum. Opp. Siciliæ. I. V. 200 b, Cupido ille, qui eſt Theſpijs.& Ep. 213 a.. THESPIENSES, um. I. V. 231 a. 1 THESPRO TIAæ. Græcig Ora. At. 92 b. THESSALIA,a. regio. pro Flac. 159 b. THESSALI. pop. pro Cluen. TIHESSALONICA, cæ. urbs. Att. 14 b,& de Ar. 251 b. IHESSALONICENSES. pop. de Prou. 69 b. THEVTO NI. pop. pro Pom. 15 b. THEVY S, ſiue ut alij Theft, ſiue ur Suidas uult, Thoyt. de Nar. 70 b, Quintum Mercurium Aegyptij Thoyt appellant, eo- dem que nomine anni primus menſis apud eos uocatur. 18 eſt Scptember, lector neidignores. THRASIMENVS lacus. pro 8. R. 33, de Clar. 169 b. THRACIVS,, um., de Pro. 79 b, Caſtra Thracia. 3 THRA X, cw.. I. A. 207 b, Myrmillo Thrax. Item: Vt rex Ario- barzanes confulem ueſtrum ad cædem faciendam tanqud aliquem Thracem conduceret. THREIICIVS,, um. Offl. 37 b, Barbarus compunctus no- tis Threijcijs. 8
THVCYPIDE, das. de Or. 123 b, Poſt Herodotum Thucy
dides omnes dicendi artificio mea ſententia facilè uicit. de Cl. i9 1 b, Thucydides rerum geſtarum pronunciator fince- rus& grandis fuit, hoc forenſe concertatorium iudiciale
tractauit genus: orationes, quas interpoſuit, eas ego lautta
re ſoleo, imitari neq; poſsim ſi uelim, nec uelim fortaſſe poſsim. Or. 199 b, Thucydides autem res geſtas& bella nar rat,& prælia grauiter ſanè& probè: ſed nihil ab eo transfer ri poteſt ad forenſem uſum& publigum: ipſæ illæ concio-
nes ita multas habent obſcuras abditasq́; ſententias, uix ut
intelligantur. quod eſt in oratione ciuili uitium uel maxi- mum. de Opt. 2 ¼α a, Thucydidis quidam eld quentiã adm: rantur, id quidem rectè: ſed nihil ad eum oratorem, quem quærimus.& ibid. de Thucydide malta. Quint. Frat. 314 b, Secutus ille capitalis, creber, acutus, breuis, penè pufillua Thucydides. Orat. 220 a,In Thucydide urbem modoô, ora-
rionis deſidero, ornamenta comparent. Att. 99 a, Sed hac,
ut ait Thucydides, fuerit à εᷣ ολυάιν αέꝙν, non inutilis: id eſt„e- greſsio orationis— THVCYDIDIVS,, um. Or. 199 a,& de Opt. 24 4 a, Ecce au tem aliqui ſe Thucydidios eſſe profirentur. THVRIBVLVMLK. acerra. I. V. 218 a, Num etiam de L. Papy rio thuribulum emiſti?& eod. Quem uolet eligat, quem e- go interrogem de patellis, pateris, thuribults.
T HVRIIL,orum. opp. At. 15 4 a. T HVS, aris. Officiorum 68 a, Omnibus uicis ſtatuæ factæ
funt, ad eas thus& cerei. in Ver. 218 a, Thura& odores in- cendere.
THVSCVLANVM, m. uilla Ciceronis,& aliorũ. Soyiſn
mè ad Atticum,& alibi occurret. THVSCVLANV S,na. de D. 190 b, Thuſculanæ diſputati- ones.& alibi ſæpe. alias, Tuſculanus. THVSCVLANENSIS,7. Epi. 129 a, Equidem hos tuos Thuſculanenſes dies inſtar eſſe uitæ puto. 3 THVSCVLVM,Äü. municipium Romæ finitimũ. pro Font. & de Di. 12 8 a,& in Rul. THVSCV S, a, am. Herruſcus, de Nat. 28 a, An uos Thuſci& Barbari auſpiciorum populi Rom. ius tenetis? de Di. 130 b, Cur enim Thuſcis potius quam Latinis darent?de Or. 149 a, Mare inferum Fhuſcum. THVYVAMIS. Hlu. At. 1 o. 1
THYESTES, uiri& thetragœdiæ nomen. de Nat. libr.3,&
in Bruto, THTESTEVS, a, um. I. P. 88 a, Thyeſtea iſta execratio eſt. 0 M 12.L. Excandeſcentia. b
Mm 4 THYO-

B85
1383 LT 1 1 1 3384— THYOME, es. Bacchi mater. de Nat. 71.& fracta ſeruitus eſt. de Or. 109 b, Tu pudore Adicendo,& 8 4 THYREVM*. Opp. Ep. 226 b. timiditate ingenua quadam refugiſti. T. TIBARENLorum. pop. Ep. ²45- TIMID VS, a,um. ignauus, parum animi habens, nullius ani- T1 G TIB I. Acad. 30 b, Ecce tibi ètranſuerſo,&c.& Epiſt. 112 b, Hic mi, circumſpectans omnia, quicquid increpuerit pertime- ſe tibi ſtrepitus.& 12 4 a, Nunc tibi milires,&c.& 126 b, At tibi ſcens, diffidens, imhellis, uecors, timidus,& omnia circum- ui repentè,&c. At. u4 b, Ecce tibi III. Non. Feb. manè accepi, ſpiciens pericula. pro Mil. 120 a, Pro Mar. 134 a, Si in alteru- 4 e. &c. pro§. R. 40 b, Alter tibi deſcendit de palario& ædibus tro fit peccãdum, malim uideri nimis rimidus, quàm Paru M. ſuis,&c. Epiſtol. u19 a,& unè b, Eos tibi& rem de qua mi- pPrudens. pro Seſt. 10 b, Me timidum, nullius animi, nullius 3 O 9 ſi, uelim curæ habcas. I. V. 93 a,& 107 b,&*2²9 b, Mihi eo- conſilij fuiſſe confiteor. Epiſt. 103 a, Timidus in labore mi- 4,0 dem modo poſitum, quo tibi. Epiſtol. 114 b, Item de Pan- litari. Epiſt. 176 a,& ad Her. 35 b; Timidum atg; ignauum pof theris, ut eos accerſas, curesque mihi ur uehantur. Attic. 9 iudicari. I. A. 244 b, Nemo me minus timidus, nemo cau- ten b, Hic tibi roſtra Cato aduolat. Attic. 27 b, Ecce tibi nun- tior. I. P. 95 b, Timidus ac tremens.& pro Cec. 285 a, Homo cti,. cius, pueros uenifſe Roma. Offi. 68 b, Ecce qui tibi ex pop. timidus atque imperitus. Offic. 16 b, Ne imbelles timidiq; re., Roman- eſſeconcupierit. uideamur. pro Domo 224 b, Facme timidum eſſe natura, Ver TIBIA, biæ. fiſtula. de Or. 139 b, Tibicen ſine tibijs canere non quid, TeAte 115 b, Timidi ſsimæ in oppidis conciones. Of- lem 2 poreſt.& 161 a, Vt epularum ſolenniũ fides& tibię indicãt. c. 75 b, Quæ timido animo, humili, demiſſo, fracto q́ fiant, Am: de Nat. 30 b, Tibiæ modulatè canentes,& fidiculæ nume- ea non eſſe utilia.. Att. roſè ſonantes. de Cla. 181 b, Si tibiæ inflatæ non referant ſo- TIMOLYS, uel Tymolus mons, quem Mela Tmolum fi in- uſqi num, tibicen eas abijciat. pro S. R. 41 a, Cantus uocum, ner- tegra lectio eſt, uocat. pro Flac. 155 b⸗„.. ram uorum,&ʒ tibiarũ. Tuſ.yib, Cum tam bonos ſeptenarios TIMO N, nis. de Am. u12 a, Si quis ea aſperitate eſt,& immani tam ⸗ fundat ad tibiam. ad Her. 4, Tibiæ nuptiales. tate naturæ. ut congreſſus ſo cietatemꝗque hominum fugiat beo* TIBICE N, nis. qui tibijs canit. de Or. 130 b, Tibicen ſine ti- atd; oderit, qualem fuiſſe Athenis Timonem neſcio quem 10G bijs canere non poteſt. de Cl. 187 a, Tibicen Antigenidas di. accepimus. Tuſcu. 214 a, Vt odium in hominum uniuerſum 10 G6*½ xit diſcipulo ſanè frigenti ad populum, Mihi cane& muſis. genus, quod accepimus de Timone, qui ε‿αεαπ appel nuo? Acad. 6 b, Qui primo inflatu tibicinis Antiopam eſſe aiunt. latur.& 214 b, Similiter definitur mulierum odium, ut Hip one & 21b, Simulinflauit tibicen. de Le. 182 b, Ad cantus& adti polyti& Timonis generis humani. mod* bicinem proſequi laudes clarorum uirorum. de Aruſ. 249 TIM O R, ris. metus, formido. Tuſcul. z73 a, Timor eſt motus 11 b a,& de Natura dęor. 30 b, Tibicen repentè conticuit.& 64 mali appropinquantis.& Ep. 5 a, Er animos à minore cura præ e a, Tibicinis ſcientia. pro Domo 238 b, Tibicen adhibeba- ad ſummum timorem traduceret. At. 79 b, Noſtris animus 10G6— tur in conſecratione. Orartor. 216 b, Non ſunt in oratione acceſsit, hoſtibus timor iniectus eſt.& 247 a, Ciuitas per- pral. tanquam tibicini percuſsionum modi, ſed uniuerſa com- culſa magno timore. de Som. 127 a, Ades, inquit, animo, ti- glen prehenſio,&cc. pro Mur. 129 b, Tranſit idem iuriſconſultus morem omitte. I. A. 77 b, Quanquam te bonum timor facie 10-9* tibicinis Latini mo do. I. V. i65§ a, Rhodius tibicen.& Ep. 107 bat, non diuturni magiſter officij. At. 275 b, Vtinam inſpe- neuc. a, Bellus tibicen. ctare poſſes timorem de illo meum. contra Rul. 65 a, Spem umen TIBVRS, zu. à Tibure opp. ur Tiburs ager. de Ora. 129 a, In improbis oſtendiſti, timorem bonis inieciſti. de Diui. 92 b, Pr 2 Tiburti.& 133 a, Villam in Tiburte habes. Att. 132 a, In Ti- Tum ego contremui timore perterritus. Epiſt. 23 b, Aeſtas 2 G burti. Lepidi: ſic enim legendum eſt, non Aut Lepidi. quæ ſequitur, magno eſt in timore. Epiſt. 15 4 a, Res quæ mi d bi 1 TIBVRTINVM. uilla Scipionis. Philip‚„5. hi facit timorem. Ep. 168 b, Amici noſtri magno timore de Pens 2 TIGNARIVS, a, um. de Cl. 178 a, Faber tignarius: id eſt, qui nobis afficiuntur. At. 175 b, Magno rimore ſum.& Qu. Frat. 1 5 2 domus ipſe fabricatur. nam tigni nomine omnis materia, 324 b, Sine timore ſum. At. 75 b, Magno timore ſum, ſed be- umſ S qua ædificia conſtant, continetur, etſi tignum trabem ſigni ne ſperamus. Offi. 37 b, Dionyſius quo cruciaru timoris an- tione ficet. idcirco Plaut. materiarium appellauir. gi ſolitus, qui,&c. Kc.r TIGNIVM, j. opp. Att. in. TIMOTHE V S, thei. muſicus. de Le. 177 b, Seuera illa Lace- Philc TIGVRINVS ager. pro Tullio, apud Quintilianum. dæmon neruos iuſsit, quòd plures quàm ſeptem haberet in rat.8 TIMAEV S, hiſtoricus longè eruditiſsimus, de Oratore Limothei fidibus, inde demi. muel a 113 b.— TINCTVS, a, um. imbutus. de Clar. 183 b, Ergo illam patris 160 3* TIME O, s. metuo, horreo, extimeſco, pertimeſco, reformi- elegantia tinctam uidemus. de Orator. 116 b, Sit enim mi- T0LI= do, uereor, periculum meum me commouet, in metu ſum, hi tinctus literis. de Orat. u19 b, Alrerum quod totum arte 1gaicr timore afficior, motus animo obijcitur, mente uix conſto. tinctum uidetur. res tern )(Mihi confido. pro Flac. 14 a, Epiſtol. 5 a, Sed tamen in e- TINCTA, rum. de Leg. 179 a, Colof autem albus præcipus TOLI. iuſmodi rerum perturbatione quanquam omnia ſunt ti- decorus Deo eſt, cùm in cæteris, tum maximè in textili. Tin ſcul.i⸗ méda, nihil magis quàm perfidiam timemus. Ep. 88 a, Quo ctta uerò abſint, niſi à bellicis inſignibus. TOLh tidie aliquid fit leuius& liberalius, quàm timebamus. pro TING O, gu. coloro, imbuo. de Nat. 74 a, Tunica ſanguine naruue Syl. 78 a, A quo quidẽ genere iudices ego nunquã timui. ccentauri tincta. TOLIR At. 275 b, Itaq;, timeo de conſulatu, me,&c. At. 205 a,& 122 b, TINNIO,. At. 236 b, Maximè autem expecto, ecquid Dola ueric: De rep. ualde timeo.&, Timere de honore ſuo. L. Pertime- bella tinniat: id eſt, an afferat nummos. TOL.P ſco. Qu. F. 305 a, Familiarifsimus quiſq; ſibi pertimuit. At. TIKETIVS pons. At. 259. to,ha, 194 a, Quid poſſem timebã. Epi. 172 b, Timeo quéadmodũ TISSENSES. pop. I. V. 166. toler. E hæc expſicari poſsint. At. 42 a, Nunc iſtic quid agatur, ma- TFTY VS, ſaltationis genus. de Cl. 185 a. lerati- gnopere timeo. Tuſ. 217 b, Aut ne opprimare, mente uix cõũ- TITAN ES, num. Gigantes. de L. 185 a, Plato à Titanum ge- NIeratec ſtes. At. 31 a, Ne quid mihi prorogetur, horreo. At. 75 b, Ma nere ſtatuit eos, qui ut illi cœleſtibus, ſic aduerſentur magi litiam: gno timore ſum. Ep. 16 b, Amici noſtri maximo timore de ſtratibus. L. Gigantes.. ſtram nobis afficiuntur. Tuſ. ⁷ a, Metũ animo obijci. Qu. F. 234 TI TA Nis. ſol. in Aràt. Quem cum perpetuo ueſtiuit lumi- b vitat. b, Sine timore ſum: id eſt, nihil timeo. nne ritan. milit 11 NID E. ignaus, timido animo, dubitanter. diffidenter. TITILLA TIO, onis. ſuauitas motus. de Nat. 22 b, Volupta dolen. .Fidenter. pro Qu. 9 a, Ep. 5a, Timidè ac pedetentim ad tes, quib. quaſi titillatio ſenſibus adhibetur.& de Se. 86 b, eſſe d. aliquid agéẽdum deſcendere. I. A. 244 a, Timidè hocdicam, Non eſt uoluptatum tanta quaſititillatio in ſenibus. TOLI Scc. Tuſ. 87 a, Ne quid abiectè, ne quid timidè, ne quid igna TITII. L O, s. moueo, ſed cum quadam ſuauitare. de Einib. Luo us faciamus,&c. pro Cec. 299 b, Nam ipſo præſente de eius 57 a, Voluptas quæ quaſſ titillaret ſenſus, ut ita dicam,& ad dape uirtute timidius dicerem. de Fi. 125 b, Tum ille timidè, uel eos cum ſuauitate afflueret& illaberetur.& 60 a, Aut plu- kir potius uerecundè. pro Syl. 182 a, Quanquam à me de ea ti- ris eſſe cõrendat dulcedinem corporis,& titillantem ex ea in, midè modiceq́; dicetur. pro Plan. 26% a, Timidè dico, ſed ta re natã Iæritiam, quàm,&c.& Tuſ. 200 b, Niſi ſenſus quaſi henfier men dicendum eſt. de 0.122 b, Timidè fortaſſe ſignifer euel titillarentur uoluptate. Of. 46 a, Aſſentatores populi mul-— 5 lebat, quod fidenter infixerat. 3 titudinis leuitatem uoluptate quaft titillantes. beüne TIMIDITA S, 5. anguſtus& paruus animus. Part. 237 a, Ve TITVBANTER. dubitanter. pro Cæl. 40 b, Poſuiſtis e- lo. recundiam timiditas imitatu r.& de Fin. u18 a,& Tuſ. 23 8 b, nim, atq; id titubanter,& ſtrictim, hunc,&c. ad Her. Titu- radici Ex rebus enim timiditas, non ex uocabulis oritur. Tuſ. 9; banter cc inconſtanter loqui. rlam: 2,& de Pi.118 a, Quæ qui recipit, recipiat idem neceſſe eſtti- TITVBATIO,, onis. Bæſiratio. de Inu. lib.2, Metus, Iætitia, ti Ep. l miditatem& ignauiam. de Or. 136 a, Cautio mea& timidi tubatio. ad Her. b, Vt ne paruula quidem titubatione aut tineat tas in caufis. pro Clu. 44 a, Supplicium in bello timiditati offenſione impediremur. 8 201 b, militis propoſitum eſſe. I. A. 173 b, Tu ei bello propter timi. TITVB O, S. hæſito, nec uox, neq; lingua confiſtit. pro Flac. 119 2, ditatem defuiſti. pro Cæl. 45 a, Qui propter neſcip quã erece 150 b,& pro Cæl. 51 b, Teſtes, ſi uerbo titubarint, quò reuer- tollat do timiditatem,& nocturnos quoſdam inanes metus tecũ tantur, non habehunt. At. 28 b, Qui nihil titubarunt. de Or. retur. ſemper cubitauit. Para. 123 b, Omnis debilitata,& humilis, 16° b, Verſus debilitarur, in quacunq; eius ſit parte tituba- Lumt tum. tis

Aeeni Nmanemeu 4 a odium in—
animosi niamn
dem tradaceret. At.„bNa
2*
— miectuz et.& 2472, Cuta 3
4
tem de illo meum. contra Nulh;a ge d. nmorem honiz mieciki dehuxh aui Umort pertertia. Hikybkkä ho tt in timore Epits hagen Epikt t dlau EP6J Amici nokri masnaran. LUMugno timore ſum A&G
===
““ 8
ſam. At.*1 Mugnotimoreſim tb.
p Dion)fus quo cwämmimn.
44 muficus. de Le.y Denenuilll 1
Hie qudd plareqaim ſpren üeri
inde demi. adaras. de Clarat;b, Erwpilmm udemus. de Orutot. uöd, Keint.„ 4eOrat. ug N Akemm qwdumg.
11992 Colot zntem ihumi Wm in crteris, tum manmeintaml 6 ibellcis iafignidu... 0, 1mdu0. de Nat.7 1 TWiau
—
6 b Marmtantem anes ahil .At. 9. 6 51V. 36.
e. 5:. 9 — 1 8 aeun 4* ut lhe us,He 30 n
nte Jenen ru Arat. Wemcum ehe 1
tum tant
—
9 ArNen dala qui 4 arkea iin
—
1ter. Po e
385 1 0 tum. pro Do. 241 b, Furtim mente ac lin güa titubanté face- re aliquid. Ep. i87 b, Si quid fortè tirubatũ eſt, ut fit in bel-
10. ad Her. 7 b. Erubuiſſe, expalluiſſe, titubaſſe.
TITVLVS,G. index. I. P. 33 b, Qui tanquam truncus atꝗ; ſti- pes, ſi ſtetiſſet modò, poſſet ſuſtinere tamen titulum conſu- Iatus. Tuſ. 234 a, lidem dicant ſemper beatum eſſe ſapienté, quos fi titulus hic delectat inſignis& pulcher, Pythagora,
Socrate, Platone digniſsimus, inducant animum,&c.
TOGAa. l. P. 65 a, Toga pacis eſt infigne& ocij. pro Seſt. 29 a, Cui ſuperior annus idem& uirilem patris,& prætextam populi iudicio togam dedit.& pro Cluen. 50 b, Toga prę- texta,&c ſella curulis. I. C. 109 a, Socij Catilinæ uelis ami-
ctti, nõ togis. in Vat. 34 a, In epulo cum toga pulla accumbe
re.& ibid. Cedo, quis unquam cœnauit atratus. I. V. 212 b,
Verres cum tunica pulla& pallio. I. A. 169 a, Sumpfiſti uiri-
lem togam, quam ſtatim muliebrem ſtolam reddidiſti. de Am. 102 b, Pueri togam ſumentes, prætextam deponebant. Att. 107 a,& do b, Concio in qua erat accuſatio Pompeij;
uſque à roga pura.& d6 b,& 123 a,& 152 b, Dare togam pu-
ram alicui. I. V. 99 a, Eripies igitur pupillæ togam prætex- tam. Attic. 80 b, Quinto ſororis tuæ filio togam puram iu⸗ heo dari. L. Prerextka. 5 B TO GATAM agere. id eſt, comœdiam. in Vat. z0. TO GATVS,, am. de Orato. ↄ4 a, Quaſi unus ètogatorum numero. pro Syll. 133 b, Cui uni togato ſenatus ſupplicati- onem decreuit: IJ. Ant. 197 a, Græcus iudex modò palliatus, modò togatus. pro S. R. 4: a, Magna caterua togatòrũ. Att.
Z
141 b, Sibique ſatis eſſe dixit, ſi togatus officia urbana ſibi
præſtitiſſem.
TOGVLA l. I. P. 91 a, Att.17, Togulæ lictoribus ad portam Praſtoò fuerunt. At. lib. i. 17 a, Pompeius togam illam pictã
ſilentio tuetur ſuam. TOLERABILIS,le. uendibilis, probabilis, non contem- nendus, patibilis. de Sen. 78 b, Mo derati ſenes tolerabilé a- gunt ſenectutem.& Att. 87 a, Ergo Græci ſoluunt tolerabi- li fœnore. de Pin. 76 b, Quem quidẽ uos cum improbis por
nam proponitis, impatibilem facitis: cum ſapientem ſem-⸗
per boni plus habere uultis, tolerabilem. At. 283 b, lgnoſce- re etſi in cæteris rebus tolerabile eſt, in hoc bello pernicio-
ſum puto. I. C. 122 a, Seruus eſt, qui modò tolerabili condi-
tione ſit ſeruitutis, qui nõ,&c. de Or. i03 b, Ac ſiiam placet, &c. tolerabilius eſt ſic dicere, ut boni oratoris ſit,&c.& ibi. Philoſophi qui tolerabiliores motus eſſe uolũt,&c. de O- rat. S5 b. Vix ſingulis ætatibus, ſinguli tolerabiles oratores inuenti ſunt.& de Cla. 18° b, Orator ſanòè tolerabilis. Attic. 160 a, Regnum nemini tolerabile. 3 TOLERABILITER, toleräter, Ep. 25, Quo tolerabilius igniculum defiderij tui feramus. de Fi. 99 a, Eriam ſi dolo- res tolerabilius patiantur.
TOLERANTER. Ep. 51 b, Ferre aliquid toleranter.& Tu ſcul. 184 a, Toleranter dolorem pati. L. Humanè.
83 OL ERANTIA, tiæ. Para. 120 b, Tolerantia rerum huma-
narum, contemptio fortunæ,&c. 3 TOLERATIO, Ont, de Fi. 3 b, Quæ nam alia toleratio eſt uerior?“— TOLERO, Ss. fero, patior, perfero, ob duro, ſuſtineo, ſuſten- to, haurio. Atticum 14 b, Nobis inter nos noſtra ſunt uitia toleranda.& I. Cio⸗ b, Nifi idcirco ſe facilius hyemem to- leraturos putant. de Diu. iz1 b, Ferte uiri,& duros animo to lerate labores.& Epiſt. 10 3 b, Forti animo iſtam tolera mi- litiam. Brut. ad Attic. 28 5 b, At qui potuimus tõlerare no- ſtram fortunam. Quint. Frat. 29 4 b, Sumptus& tributa ci- uitatum ab omnibus tolerari æqualiter. Offic. 42 a, Omnia militari labore tolerando. Tuſcu. 173 b, Res ad patiendum tolerandumꝗ;, difficilis. de Finib. 18 a, Dicunt illi dolorem eſſe difficilem toleratu. TOLLO;, lu, ſuſtuli, ſublatum. aufero, detraho, deleo, extin- guo, remoueo, de medio remoueo, eximo. de Ora. 124 a, A- uaritiam ſitollere uultis, mater eius eſt rollenda luxuries. de Finib. 56 b,& pro Seſt. z3 b, Vt tollatur error omnium im peritorum. pro Seſt. 10 a, Gradus eius templi tollebantur.
At. 84 b, Alterius iniquè conſtituta& acta tollere.& ibid. a,
Reſcindere conſtituta ab alio. Aca. 6 a, Hoc infirmat tollitq́; Philo. de Fi. 70 b, Cupiditas tollenda eſt, atq; extrahenda radicirùs. pro Qu. 12 b, Tollere fundituùs, ac delere memo- riam alicuius rei. Epiſt. 38 a, Tollere diſcordias ex amicitia. Ep. b, Vt exercitum religio tollat, te autorem ſenatus re⸗ tineat. At. 188 a, Vt mihi omnem dubitationem tolleret. I. V. 201 b, Idcirco nemo ſuperiorum attigit, ut iſte tolleret? Att. 219 a, Da negocium alicui, ut id nomen ex omnibus libris tollatur. pro Seſt. i5 b, Vt cenſoria notatio de repub. tolle- retur. Qu. Fr. 296 a, In portorijs Italiæ tollendis. Epi. 85 a, Cum mèdum ſcripturæ litura tollatur. pro S. R. 19 b, Vt de-
leatis ex animo ſuo ſuſpicionem omnè, metuma; tollatis,
—
4
1 0 1386 de L. iy5 a, Augures poſſunt à ſummis imperijs comitia tol lere. pro Do. 222 a, Tollere aliquem è ciuitate. pro S. R. zu b, Tollere aliqué de medio. pro Mur. 131 a, Tollitur medio ſapiẽtia, ui geritur res. ad Her. 1u b, Tollere aliquẽ è medio. Pro Cl. 22 a, Deinde ipſum Auriũ tollendũ interficiendũq; turauit. Or. 217 b, Delere, tollere, auferre, detrahere. pro Do. 222 a, Si qua res illum diem ſuſtulit, tota cauſa ſublata eſt. Ppro Q.2 b, Tollitur ab atrijs licinijs, atq, à præconum con- ceſſu in Galliam Næuius,& trans alpes uſq; transfertur. I. V. 155 b, Tollere frumentum de area. At. 204 a, Cuius feſtina tionem mihi tollis, quoniã de æſtate polliceris, uel porius recipis. At. 212 a, Menda librario rum tolluntur. Qu. Pra. 301 a, Tolle omnes, ſi potes, iniquas, tolle inufitatas, tolle con- trarias. Qu. Fr. 312 b; Sed mea factum eſt inuiſa uerecundia, ut te proficiſcens non tollerem., de Fat. 142 a; Vitia natura-
lia extirpari ac funditùs tolli non poſſunt.
TOLLERE, extollere. pro Cecin. 296 b, Qui ſaxa iãcerent, quæ de terra ipſi tollerent. I. V. 14 a, Tollere aliquid one- ris: id eſt, ſuſcipere. Offic. 71 a, Phaethon optauir, ut in cur- rum patris tolleretur: ſublatus eſt inſanus. I. V. 222 a, Cla- mor a fani cuſtodibus tollitur. de Orat. 152 b, Augere ali- quid,& tollere altius dicendo. de Aruſ. 251 b, Tollam altius tectum, non ut deſpiciam, ſed,&c. Tuſcul. 235 b, Tollere ſe
A terra altius. Academ. 16 b, Tollere manus ob admirario- nem. Epiſt. 176 b, Quod diceret ſe dixiſſe laudandum ado-
leſcentem, ornandum, tollendum, ſe non eſſe commiſſurũ, ut tolli poſsit. hic tollere ambiguum eſt. Ira enim dixerat, quaſi eſſet extollendus& ornandus Octauius, ſed reuera remouendum& extinguendum intelligebat, ut etiam ipſe OCtauius intellexit. TOLO SA. urbs. I. V. 272.
TOLOSANVMaurum. prouerbium. de Nat. 74 b.
TONDE O, des. Tuſc. 239 b, Regiæ uirgines, ut tonſtriculæ
tondebant barbam& capillum patris.& ibi. Dionyſius ne tonſori collum committeret, tondere filias ſuas docuit. TONITRVS, ras,& TONITRVVM, traz. aeris ſonitus, cœleſtis clamor. de Di. 117 a, Placet Sroicis eos anhelitus ter ræ, qui frigidi ſint, cum fluere cœperint, uenros eſſe: cum aũt in nubem induerint, eius q́, tenuiſsimam quamq; partẽ cœperint diuidere atq; difrumpere, idq; crebrius facere& uehementius, tum& fulgores& tonitrua exiſtere. Epiſt. uz b, Hic tibi ſtrepitus, fremitus, clamor, ſtonitruũ. de D. 16 b, Qudd homines tonitrua iactusq́; fulminũ extimuiſſent. I. A. 196 a, Quæ porrò illa tonitruasquæ tempeſtas.& ib. To-= nante Ioue,& propè cœleſti clamore prohibente. de Or. 15⁷ a, Cœlum tonitru sontremit. TONO; s. de Diui. 139 a, Si fulſerit, ſi tonuerit, ſi tactum ali- quid erit de cœlo fulgens& tonãs. aliter, Iouem fulgere&æ tonare. de D. 17 a, Ioue tonante& fulgurante, comitia po- puli habere, nephas.& I. A. 195 b, Ioue tonante cum populo agi fas non eſt. de D. 125 b, Cum tonuit læuum. ex Enn. O- Tat. 199 a, Pericles ab Ariſtophane pocta fulgurare, tonare, permiſcere Græciam dictus eſt. TONSILLAE, arum. glan des ad radicem linguæ, quæ ſali- uam conficiunt: quanquam tonfillæ in homine, in ſue glan dulæ, teſte Plin. appellantur. de Nat. 53 a, Stomachus ex u- traq; parte tonfillas attingens, palato extreme& intimo trerminatur. TONSO Boru. Tuſcul. 229 b, Dionyſus ne tonſori collum commitreret, tondere filias ſuas docuit,
T ONSORIIS. de Offlic. libr. 2. Dionyſus cultros metuens
tonſorios, candente carbone ſibi adurebat capillum.
TONSTRICVLA,Iæ. Tuſc. 239 b. L. Tondeo.
TONSVS,a, um. I. P. 83 a, Cum illa ſaltatrice tonſa,&c.
TO PIARIA, riæ. Qu. Fr. 319 a, Topiariam facere.
TOPIARIVM, rHj. opus ex arborc aut frutice, uariè inflexis ramis,& uinctis ad ſpeciem decoremꝗue hortorum. Quin. Fra. 319 a, Topiarium laudaui, ira omnia conueſtiuit edera.
TO PICA, orum. Ep. 104 a, Inſtitui Topica Ariſtotelica con- ſcribere.& Top. 321 a, Ariſtotelis Topica quædam.
TOPICE, ces. Top. 221 b, Inueniédi ars quæ Topice dicitur.
TOREVMA“. opus torno factum. I. P. 94 a, Toreuma nul lum, maximi calices. I. V. 13 4 b, Toreumata ſanè nota ac pre cioſa auferuntur.& 208 b, De hoc Verri dicitur, habere eum perbona toreumata, in his pocula duo quædam, quæ He- raclea nominantur, Menroris manu ſummo artificio facta.
TORhorum. lacerti ipſi, ſeu lacertorum capita, in quibus eſt rubor. Tuſ. 79 b, O pectora, ò terga, è lacertorum tori. Or. 193 b, Aut addit aliquos ut in corona toros: id eſt, exus or- namentorum grauiorum.
TORMENTVM, u. cruciatus, ſupplicium, eculeus, carnifi- cina. Part. 234 a, Alij metu mortis uim tormentornm pertulerunt.& de Fin. 99 b, Vt in omnib. tormẽtis cõſerue tur nita beata. pro Cl. 55 a, Serui autoritate aduocatorũ,&
ui tor-

“
“ 4 4 4
5 4
1387 1 0 1 ui tormentorum adducti, in ueritate manſerunt.& ibi. Nul la uis tormentorum acerrimorum prætermittitur. pro N 1. rmentis cogi, quippiam confteri.& ibid.
112 a, Aliquem torme 1 Quodtormentis in uenire uis, fatemur. I. 4. 231 b, Tum uer- beribus ac tormenris queſtionem habuir publicæ pecunis. & 232 a, Nec grauiora ſunt carnificum tormenta, quãm in- terdum cruciamenta morborum. pro Syl. 182 a, Queſtiones nobis ſeruorum& tormenta accuſator minitatur. ibid.
Tormenta gubernat dolor,& moderatur natura cuiuſq;.
Epiſt. 85 b, Calumnia timoris& cæcæ ſuſpicionis tormen-
tum. de Nat. 76 b, Accepimus Zenonem in tormentis nera-
tum. Offic. 60 a, Sedtanquam tormenta quædam adhibe-
mus, ut ſi,&c. I. A. 231 a, Mortem naturæ pœnam putat eſſe,
jracundiæ tormétum atq; cruciatum. I. A. 232 a, Ponite an-
te oculos uincula, uerbera, eculeum, carnificem, torrorẽq; Samarium. I. A. 250 b, Antonius omnibus bonis cruces ac tormenta minatur.
TORMENTVM, machina omnis eſt, ſeu inſprumentũ quo iaculamur, impellimus: ut baliſtæ, t elorum,& lapidũ. Fuſ. 178 a. L. Baliſta.& I. A. 215 a, Antonius ante oculos legatorü, tormentis Mutinam uerberauit.
TORMINA, num. dyſenteria: id eſt, inteſtinorum grauis do lor& morbus. Tuſ. 185 a, Quamuis Epicurus forticulum ſe in torminibus& ſtranguria ſua præbeat.
TORMINOSVS,, um. Tuſcul. 214 b, Dicimus grauedino- ſos quoſdam, quoſdam torminoſos: non quia iam ſint, ſed quia ſæpe ſint.
TORNO, a2.. polio, quaſi torno facio. de Vn. 198 a, Deus mũ-
dũ ita tornauirt, ut nihil fieri poſsit rotundius.& in Ar.
TORPEPD O, nu. genus piſcis. de Na. 5 a, Atramenti effuſio- ne ſepiæ, torpore rorpedines ſe tutantur.
TORPE O, pes. L. Obtorpeo. de N. u b, Epicurei Deum feria tum uolunt ceſſatione corpere. de Di. 122 a, Quid'nam tor- pentes ſubitò obſtupuiſtis Achiui.
TORPO R, orts. ſtupor. de Nat.:1 b. L. Torpedo.
TORQVATVS,n. Off. S5 a, Hic T. Manlius is eſt, qui ad A- nienem Galli, què ab eo prouocatus occiderat, torque de- tracto Torquati cognômen inuenit.
TORQVE O, ques. Hecto, intorqueo. Acad. 31 a, Cũ terra cir- cũ axẽ ſe ſumma celeritate cõuertat& torqueat. Or. z01 b, Oratio ita flexibilis, ut ſequatur quocunq; torqueas. de L. 161 b, Opinionum uanitas rorquer ac flectit imbecillitatem animorũ quocũq; cœpit. pro Cæl. 40 a, Verſare ſuã naturã, & regere ad tempus, atq, huc& illuc torquere& flectere. Gœ ad Her. 20 b, Torquere uocem à ſermone ſerio ad liberalẽ iocũ. de L. 177 a,& Off. 26 b, Ceruices oculosd́; pariter cũ modorũ flexionibus torqueant.& Acad. z0 a, Vultus mu- rantur, ora torquentur. Item: Torquere oculũ,& duas ex lucerna flammulas uidere pro Cecin. 299 b, Verbo ac litera ius omne torqueri. de In. 67 b, Quod uterque torquere ad ſuæ cauſæ cõmodum debet. Conrorqueri& conuolui. L. Conuoluo. deVn. 195 a, Mundus maxima una conüũerfione, atq; eadẽ ipſe circũ ſę torquetur& uertitur. de Orat. 196 a, Torquere haſtas amentatas. At. 1 8 a, Equidẽ noctes diesd;
P
2 4
torqueor. Para. 119 a, uæ te libidines torquenr. Epiſt. 12r a, Acriter nos tuæ ſupplicationes torſerunt. de Fin. 60 b, Stul ti walorũ memoria torquentur. 57 a, Qui in dolore eſt, tor
quetur. At. 10 a, Apud Rhodios liberi ciuesq; torquètur. pro
Syl. 182 a, Vita P. Syllæ torqucatur, ex ea quæratur,&c. I. P. 99 a, Mitto aurum coronariü, quod te diutiſsimè rorſit, cũ modò uelles, mo dò nolles.& de Orato. ↄ9 a, Verbi contro- uerfia tam diu torquet Græculos homines,&c. de Fin. 99 a, Torqueri eculeo..
TORQVES, quis. colli ornamentum intortum, monile. J. V. 190 a, Qu. Rubrium phaleris& torque donaſti. Oſſic. 75 a, & de Fin. 53 b, T. Manlius, qui Galli torque detracto cogno men inuenit.
TORRENS, tis. fluuius imbri creſcens, qui è montibus la- pſus rapidè fertur. Acad. 64 b, Qum fertur quaſi torrens o- ratio, multa cuiuſq́; modi rapit.& ibid. Nuſquam oratio- nem rapidam coerceas.
TORRE O, res. exuro. de Som. 129 b, Medium autem illũ cin-
2 8„1„.. 0 0C 3.*. gulum ſolis ardore torreri. I. P. 88 b, Sapientem in Phalari-
dis tauro incluſum ſuccenſis ignibus torreri.
TORRIDVS, ,um. peruſtus, aridus. cont. Rull. 85 a, Homo macie torridus, contemptus, abiectus.
TO R I OQ Koru. carnifex. pro Cl. 55, Cum iam tortor, atque eſſent ipſa tormẽta defeſſa, ꝗqui dã,&c. I. A. 232 a, Ponite ante oculos uincula, uerbera, eculeum, carnificè, tortorem ꝗ́; Sa- marium. de Fin. u13 a, Si ſapiens ad tortoris eculeum ire co- gatur.& pro Mil. u12 a, Quid opus eſt tortore.
TORTVOSVS,, um. flexuoſus, aduncus. de Natu. 53 b, Eſt
autem aluus multiplex& tortuoſa.& 55 a, Soni ex tortuo- fis Iocis& incluſis referuntur ampliores. pro Clu.§5 a, Ser-
. 9 1388
rula adunca ex omni parte dentiu m,& tortuo ſa. de Diuin.
135 a, Et cum ſtertentes uiderint obijcere his quæ dam uiſa tortuoſa& obſcura. de Am. 10 b, Multiplex& tortuoſum ingenium. Acad. 24 b, Tortuoſum genus diſputandi.
TORTVS, tus. de Di. 121 b, Vidimus immani ſpecie tortuque draconem Terribilem,&c. Tuſc. 179 b. Hæc interemit tortu
ultiplicabili draconem. Poetæ.
TORVVS, a, um. horribilis. de Natur. 47 a, Toruus draco ſerpit,&c.
TOSTVS, a, um. exuſtus. Tuſ. 200 a, Toſti alij ſtant parietes.
TO T.)(Quof. de Or. 121 a, Quot homines, tot cauſæ. Att. 59 b, Qui tot annos, quot habes, deſignatus Coſ. fuit. de Aruf. 247 2, De nullo opere publico tor ſenatus extant conſulta, quot de mea domo. pro Pom. 13 a, Tot,& tãtas res,&c. quot & quantas,&c. I. V. uu b, Tor,& tantæ,& tam graues ciuita tes. pro Qu. 2 a, Tot tantæd, difficultates. Tui. 234 a, In his tot& tantis quæ actidere poſſunt. pro Mur. 138 b, Accelsit his tot doctrina paulo aſperior. Para. ⁹ b, Animus Keguli tot uirtutum præfidio munitus, tantoque comitatu uirtu- tis ſeptus. pro Cæl. 51 b, An timebant, ne tot unum ſuperare
oſſente L. Tantus.
TOTIDEM. par numerus. de In. 82 a, de Di. 127 a, Patroclus & Euriſtenes gemini fratres fuerunt, at hi nec totidem an- nos uixerunt. anno enim uita Patrocli breuior fuit. Att. 92 b, Iſtum ego locum totidem uerbis à Dicæarcho tranſtuli. & pro R. P. 124 a, Hoc totidem uerbis träslatum caput eſt. de Fi. 85 b, Epiſtola quam modò totidem uerbis interpreta tus ſum. de Cl. 196 a, Totidem quot dixit, ut aiunt, ſeripta uerbis oratio.& Acad. n a, Totidemuerbis quot Stoici. Or.
Tota reſp. omnis Italiæ pubes, cuncta populi Rom. arma. & de Vnh. 196 a, Vt tota oratio fibi conſtet,& ex omni parte ſecum ipſa conſentiat. de Fi. 89 a, Omne cœlum, totamq́; cũ
ni reperio, id totum abiudico arq; reijcio. de D. 109 a, Erit
Ar. 24 5 b, Gaudeo mihi
64 de toto hoc oſte d.&c. datam eſſe cauſam dicendi 9 1 ento, quo«. datan el10 caultanmn dlIeenldi.
226 b, Octauius uenit mihi totus deditus. de 93 b, tum ei me tradidi.& Ep. 256 b, Ei te totum trade. Qu. Tra.
5
307 a, Plautius totus noſter eſt. Ep. 249 a, Vr& ſim totus ue
qui eſſet totus ex fraude& mendacio factus. Off. 55 a, Vul- gus quid' abſit à perfecto, non ferè ex toto intelligit, nihil putat prætermiſſum. Atti. 189 b, z01 b, Totos dies ſcribo.& pro Mu. 143 a, Totos dies atq; noctes de rep. cogito. Top. 229 b, Totæ actiones,& perpetuæ actiones.)(„Partes orati- onis. Epi. 86 a, Totum& omne.& de Fin. 106 b, Totum& unjuerſum. Top. 226 b, Tota.)((Partes. de Or. 103 b, Quo in ſtudio hominum ingeniofiſsimorum toras artes uidemus eſſe contritas. Atti. 254 a, Quintus præceptis meis commu tatus eſt totus. de Vn. 197 b, Vt unum opus totum atq; per- fectũ, ex omnibus totis atq; perfectis abſolueretur. de Fin. 4² b, Corporis bona alia ponebart eſſe in toto, alia in parti- bus: ualetudinem, uires, pulchritudinem, in toto: in partib. autem, ſenſus integros,& præſtantiam aliquam partium ſingularum.
TRABALIS,e. robuſtiſsimus. J. V. 246 b, Beneficium, ut di- citur, trabali clauo figere..
TRABEA, eæ. ueſtis. Famil. lib. o, Quare nihil tibi opus eſt il lud à trabea, ſed potius ardosεναμα meum.
TRAB S,b. ad Heren. 12 b, Abiegnæ trabes. de Natur. deo- rum lib. 3.
TRACHINIAE, arum. Sophoclis tragœdia. Tuſcul. 179 a.
TRACTABILIS, g. lenis, mollis, facilis, gexibilis. de Ami. 105 b, Virtus in amicitia tenera eſt atq; tractabilis.& Atti. 165 a, Nihil eſt eo tractabilius.
TRACTABILIS. quod ſub tactum cadit. de Vn. 197 a, Cor poreum& aſpectabile, item; tractabile omne neceſſe eſt eſſe, quod natum eſt..
TRACTA TIO, nu. uſurpatio, uſus, tractatus, explicatio. de Diuin. u10 a, Qui tibijs uti uolunt;, earũ tractations acci-
piunt à muſicis.& de Ora. 161 b, Vt hi qui in armorum tra- tatio-

onh 5 7. an unt tat 2 aſperjor. Parangd 22 Aunitus, nntoa 8 umedant ne 3 aamens de ln.a geh..
. da lIn. Ia a qeY.,. — 8* endas 6 mim nita Pannoc Nrangee ük an tonidem nerdis 3 Dic b 1 2c totidem uerdis träglann aih 8 Dld qaum modd vaden eitie 6
Sa Tndea guatänt mimen Acad. a, T arienuerdü nu Ntdem AcL. t.
eead n enwien Totie qaoties prrſondiu Kiu
—
4 “
ens, qadd ad teſcndotmmune Douens, Kc.rotiens,xcd. d Pkonueng,gct. Anihanctas,eniuerfus omnena 4ehex omni parss orpus pmilna alralix pades, cunctapopaliuam Rtota otatio idi couſtet, Keomm anit. de Fi. Ia,Omne cahamai erram mente comolechi. hn R rei. carét,ne dum panem aiamw. Mnaft. btum abiudico at, rejſcio deDchilt
dam toti huic qurboni deOemn 4. fas aruücium, Fas,dt.A yölli nſum mouere. e gr us Cuioi 9nto, quο⁴, c. inim ele cim k2 umagi dchoctno aominelodem.
aunit mihi totus dedtuskeCigd.
2* 6 b Eitetomm 1 . K EP 386 b. daa
kumt em reip. coatulerumt pro n
— — — — 12. * 3
aaade& meadace letuiſß 8 fam.N
0t04 dies a
as, A
1.4 4, Ciatn Pe dma e V Nt num opus das t 4—
doaa alapoa„
4. 4he Ce
8Sein geisieauts 15 lensdeackupns
lerea ud hianh
3389 † R
Ktatione uerſantur. Academ. quæſt. ⁊2 b, Tractatio philofo-
phiæ optimo quoq; digniſsima eſt. de Cla. 166 a, Tractatio literarum mihi ſalutaris fuir. Or. 202 a, Tractatio atq; uſus uocis in nobis eſt. de Orat. 89 b, Orator tractationem ora- tionis ſibi aſſumet.& 94 a, Qug obſeruata ſunt in uſu& tra tatione dicendi. de Orat. 124 b, Tractatio autem uaria eſſe debet.& ibid. de rractatione. Orat. 216 b, Eſt enim in utro- que& materia& tractatio: materia in uerbis, tractatio in collocatione uerborum. Offl. 36 a, Quæ in uſu& tractati- one belluarum fiunt. 3
TRACTATV S,4, um. uerſatus. pro Ar. 196 a, Perſona in iu-
dicijs minimè tractata.
TRACTATVS, tMs. tractatio. de Or. 130 b, Qui ipſarum ar-
tium tractatu delectati, nihil in uira aliud agunt.
TRACTOnas. tango, attrecto, gero, accipio, uerſo, habeo, in
manibus habeo, cum aliquo rationem alicuius rei habeo, afficio. de Orat. 90 a, Qut in his artibus cognoſcendis arq; tractandis ſtudium ſuum omne poſuerunt. de Oraro. ¹55 b, Euclides Geometriam tractauit. Tuſ. 249 b, Vt ea quæ gu- ſtemus, olfaciamus, tractemus, audiamus. de Orato. 147 b,
Quę omnia oratori tractata arq; agitata eſſe debent. Tuſc.
242 a, Hæc tractanti animo,& noctes& dies cogitanti, exi- ſtit illa cognitio,&c. de Or. 145 a, Tractare res comicas tra-
gicès. Ora. 203 b, Grammatici hunc locum tractant in poe-
tis, eloquentes in omni genere& parte cauſarum. Offl. 33 b, Qui locus à Poſsidonio breuiter tractatus eſt in quibuſdã
commentarijs. de Fat. 14° b, Nec ea quæ nunc tracto, mi-
nuunt, ſed augent potius illam facultatem.& de Leg. 156 b, Tractare hiftoriam. Academ. 7 a, Tractare artem: id eſt, exercere. Orator. 207 b, Orator habeat omnes philoſophiæ noros& tractatos locos. pro Quint. a, Tracta edictum. Tuſcul. 220 a, Tracta diffinitionem forritudinis. Offic. 4 a, Quocirca huic quaſi materia, quam tractet,& in qua uer-
ſetur, ſubiecta eſt ueritas. de Orat. u19 a, Tractare argumen
ta.& ibid. Inuenire, excogitare. de Ora. 12 4 b, Nequaquam
fatis eſt inuenire quid dicas, niſi id inuentum tractare poſ-
ſis. Offic. 3u a, Tractare& contemplari res cognitione di- gaiſsimas. de Senect. 84 b, Ius ponrificium& ciuile tracto- de Oraror. 99 a, Tractare atq; agere cauſas amicorum. pro Cor. 55 a, Aliquem omnia quæ facere uelit, facillimè tracta- re. pro Plan. 262 b, Contentio ueſtrüm, quæ tractari ſine cõ-
tumelia non poteſt. de Aruſp. z51 b, Cuius arbitrio ſicæ nũc
omnes, atque omnia uenena tractantur. de Cla. 16 5 b, Arma quæ rractare cœperam,& quibus me aſſuefeceram. pro Se. 7 a, Clauum imperij tenere,& gubernacula reipublicæ tra-
Ctare. Parad. 123 b, Aliquis Matellionem Corinthium cupi-
diſsimè tractans. Epiſtol. 2z1 b, Qui meam bibliothecã mul
torum nummorum tractautt. l. V. 248 a,& Epiſtol. 28 a, V
is eam pecuniam tractaret, quem ipſe præfeciſſet. I. V. 145 b, Mihi uideor eorum conſuetudinem uſu tractandoq́ue co- gnouiſſe. de Finibus 134 a, Tractare& tueri uites. pro Qu.
Roſ. 4 a, Tra ctare perſonam alicuius in ſcena. Oraro. 205 b, Eloquentiæ eſt tractare animos,& omni modo permo- uere. Orator. z03 a, Nec omnis auditor eorundem aut uer- borum genere tractandus eſt, aur ſententiarum. de Orat.in b, Pertractare animos hominum,& captare eorum uolun- tares. Quiint. Frat. zu b, Tractare aliquem nimis aſpers. I. V. a, Liberaliter tractari ex cibarijs alicuius.& Epiſt. uu8 b, Me tractat liberaliter Curio, tu ſite ira tractatum docuiſ- ſes,&c. id eſt, malè acceptum. Attic. 67 b, Cæſar Quintum meum, dij boni, quemadmo dum tractat honore, dignitate, gratia, noa ſecus ac ſiego efſem imperator. I. V. 70 b, Com- memorar quaàm liberaliter eos tractaſſet etiam antea. pro
Pomp. 5 b, Mercarores iniurioſius tractati. Epiſtol. 4 a, O- maibusque rebus eum ita tractes, ut intelligat,&c. Epiſto.
28 b, Quanquam quemadmodum tractare audiebam.& 119 a, Sic tu, inquit, Hirrum tractaſti. Epiſt. 40, Qui à te tra-
—
.. 2. 74, tatus eſt præitanti fide. pro Cæl. 38 a, Quòd pater parum
piè tractatus à fllio diceretur. I. V. 250 a, Vtis uictu cæte-
ris que rebus quam liberaliſsimè commodiſsimed; habea- tur. l. C. 117 a, Deinde ita me in republica tractabo, ut,&c. ad Heren. z1 b, An ad ſuam reuertetur antiquam uitam, ali- cubi honeſtè tractaram? Epiſtol. 209 a, Quo in munere ita ſe tractauit, ut,&c. id eſt, geſsit. Parad. 16 a, Cato cum ſen- rentiam in ſenatu diceret, locos graues ex philoſophia tra- ctabat.& de Leg. 159 b, Bxplicanda eſt natura iuris, confi- derandæ leges, quibus,&c. tractanda iuſſa& iura populo- rum. de Amic. 103 b, Quæ omnia pertinent ad eam quam iam dudum tracto, conſtantiam. Attic. 80 b, Nicanor in of- ficio eſt,& à me liberaliter tractatur.& ¹19 b, Hoc tu rracta- bis ur tibi uidebitur. de Orator. 92 b, Omnia quæ tracta- rentur ab oratoribus, dubia eſſe& incerta. Epiſtol. 103 a,& a2d Atticum 229 a, Liberaliſsimè atque honorificentiſsimé tractari ab aliquo. At. 2 ¼5 b, Id eriam ad dignitatem meam
b b T. R 1390 Pertinet, eum non modò perliberaliter A nobis, ſed etiam ornatè cumulateq; tractari. Quint. Frat. 304 b, Hortenſius
me ſceleratiſsimè, inſidioſiſsimed; tractauit. I. A. 162 b, Nö
tractabo illum ur conſulem, ne ille quidem me ut conſu-
larem. Officiorum 73 b, Cùm te tractaret Atreus, perſonæ ſeruiendum fuit.
TRACTV S,, um. Or. 202 b, In concionibus tracta quædẽ,
& fluens petitur oratio.-
TRACTVS, cfus. regio, copia. pro Plan. 263 b, Totus ille tra
ctus celeberrimus Venafrenus, ſe huius honore ornari arbi tratur. de Or. 127 a, Quæ hæſitatio tractusq́ uerborum. de Or. uz b, Tractu orartionis leui& æquabili perpoliuit illud Opus. de Di. 128 b, Lunæ tractus. aliter, tactus.
TRADITIO. nis. Top. 223 a. L. Abalienatio. TRAD O, du. do, dedo, doceo. pro S. R. 22 a, Tria prædia uel
nobiliſsima Capitoni propria traduntur.& ibid. b, Prædia uacua alicui tradere. Epiſto. 98 b, Totum denique hominẽ tibi trado, de manu(ut aiunt) in manum.& 31 a, Tradere prouinciam alicui. de Orator. 10 4 b, Cui populus ipſe re-
gendi ſui poteſtatem tradidiſſet. Qu. Fr. 08 b,& Epiſt. 256 b, Tradere ſe totum alicui. Epiſto. 70 b, Lachrymis& triſti
tiæ te tradidiſti Luceij. Poſtquam. 200 b, Tradere ſe autors
inimicis reipubl. de Prou. 71 a, Tradere äliquem in ſeruitu-
tem alicui. pro S. R. 28 a, Quos tradiruros ſperabas, uides iudicari. Offi. 22 b; Qui ſe in Africa Cæſari tradiderunt. pro Syl. 18 4 a,Id mertuir, cui honori integros fructus non ſit tra diturus, ne æternam memoriam dedecoris relinquat. Atri- 228 b, Non eſſe tradendas poſteris inimicitias. de Diui. 102 b, Et traditus poſteris. piſto. o⸗ b, Sic te Cæſari commen-
daui& tradidi, ut grauiſsimè diligentiſsimeque potui. Of.
41 a, Lælius facilè bellũ reliquis tradidit. I. A. 2836 a, Quem ego iniuſtum ueriſsimis maledictorum notis tradam ho-
minum memoriæ ſempiternæ. Idem pro Mar. Tibi nos, ut
antea magna ex parte, ſic nunc penitùs totosque tradimus. Tuſcu. quæſt. lib.5, Victi& debilitati obiecta ſpecie uolu- ptatis tradunt ſe libidinibus cõſtringendos, nec quid per- uenturum ſit prouident. de Fi. Totum ei me tradidi, ad-
mirabili quodam ad philoſophiam ſtudio conciratus. de
Clar. orat. 19 3 b, Hominem comprehendit,& in cuſtodiam Epheſi tradidit. ad Quin. Fr. lib. i, Iam uerò publicanos mi- ſeros, me etiam miſerum, illorum ita de me meritorũ mi- ſerijs ac dolore, tradidit in ſeruitutem Iudæis& Syris na- tionibus natis ſeruituti. de Prou. Conſul. Qui tradidit no- ſtra,&c. 8 ad Atticum, Domum(ut debuimus) ad eum ſta- tim uenimus, eique nos totos tradidimus. ad Qu. Fr. lib. 2, Qui ſe totos tradiderunt uoluptatibus. Læl. At enim te in diſciplinam meam tradideras. 2 Philip.& de Diuin. Ades, inquit, animo:& omitte timorem Scipio:& quæ dicam, tra de memoriæ. in Somn. Scip. Ei te totum trade,&c. ad Tiro nem libr. 16, Per manus hanc prouinciam tradat ei, cui ma- ximè uos uelitis. de Prou. Conſul.& Epiſto. lib.;3, Quaſi ex aliqua turbida tempeſtare in portum, ſic ex ſeditioſa& tu- multuoſa uita, ſe in ſtudium aliquod traderent, quietum.
1 de Inuent. 42 b, Qui ſalubri& moderato cultu atq; uictu
quieti ſe tradiderit. i de Diu. 105 b,& 93 b, Alteri Syriam, Ba
bylonem, Perſas, integerrimas pacatiſsimasd; gentes, ad di
ripiendum tradidiffes. pro Domo, Quæſiuit quis edem Ca ſtoris ſartam rectam deberet tradere.; Verr. Tradere equũ domitori. Officiorum 1, Tradere poculum alicui. Tuſcu- lan. quæſt. libro:, Traditur gratiæ aut authoritati reliqua populi uoluntas. 3 de Leg. Tum quum florebat imperium, decreuit, ut de principum filijs, ſex ſingulis Hetruriæ po- pulis, in diſciplinam traderentur. i de Diuinat. Quum ue- rò parentibus redditi, id eſt, magiſtris traditi ſumus, tum ita uarijs imbuimur erroribus. 3 Tuſculan. Frado, doceo, demonſtro, dico, prodo. Nam Galbam, Aphricanum, Læ- lium, doctos fuiſſe tradunt. i Tuſculan. Socratis ingenium, uariosque ſermones immortalitati ſcriptis ſuis Plato tra- didit. 3 de Oraror. 143 b, Non facilè eſt inuenire, qui quod ſciat, non tradar alteri. de Finibus libr. 3. 104 a, Si optima- rum artium uias traderem ciuibus meis. de Diuin. libro 2, 108 b, Qui dicendi præcepta traderent. de Orato. or b, Tra- dere& ponere præcepta. Topic. 221 a, Tradere aliquid ar- tificio& uia. de Finibus libro 4, Tradere elementa loquen di. Academ. quæſtion. edit.. lib. 2, Hoc eſt, Grammaticam. Qui h æc ſubtilius uelim tradere, libro de Einibus. Trade- re topica alicui, Top. z21 a. Tradere uias non tam iutticiæ, quam litigandi, de Legibus, 3. Ariſtides qui omnium iu- ſtiſsimus fuiſſe traditur, pro Seſtio 271 a, dicitur uel memo ratur. Homerus Lycurgi temporibus fuiſſe traditur, Tu- ſcul. 229 a. Earum nomina multi poetæ memoriæ tradide- runt, de Inuent. 62 b,& pro Quint. Roſc. 45 b. Earum re- rum, quæ quaſi in arte traduntur, in ſcientia, de Orator. 93 a. Cuius adoleſcentia ad ſcientiam rei militaris non alienis
Præcs-
—— 2 4—— —*—. 5
———
——
———
————
2—
—
—
————ͤ—
————
———; 1*— * 8 8
————

“
“ 3
* ͤ-
1391
I R b præceptis, ſed ſuis imperijs eſt tradita, pro Pom. 9 a, b. Vir- tutem hominibus(ſi modò tradi ratione poſsit) inftituen- do& perſuadendo, non minis& ui ac metu tradi, de Orat. lib.. 106 b. Qui quidem etiam pollicenti cuidam ſe artem ei memoriæ, quæ tum primùm proferebatur, traditurum, reſpondiſſe dicitur, obliuiſci ſe malle diſcere, 4 Aca. Et qui ſe artem dicendi tradirurum etiam cæteris profitebatur, i- pſe omnihus turpiſsimus iudicijs conuictus eſt, pro Flac- co. Idemq; etiam diſputandi& intelligendi iudicium dicas te& artificium traditurum, 4 Acad. Cnm hæc omnia audi- rentur ab ijs, quibus non ſcientia eſſet tradẽda„ſed exigui temporis aut falſa aut obſcura opinio, de Orat. libr. 1.92 b. Impellimur autem natura, ut prodeſſe uelimuis quamplu- rimis, in primis que docendo, rationibus que pru dentiæ tradendis, de Einibus. Sic enim eſt rraditum, de Legibus 156 b. Tenebimus conſuerudinem à Socrate traditam, de Diuinat. 139 b. Hoc eſt nobis à maioribus traditum, pro Do mo ſua, 219 b. Vt traditum eſt ab ijs, qui dijs ortos ſe dixe- runt, de Vniuerfftate 49. Ifocratem dixiſſe traditum eſt, &c. de Claris oratoribus 183 a. Nam iſtum doctum& ſa- pientem uirum fuiſſe memoriæ traditum eſt, in Parad.&. Tuſculanarum.
TRADVC O, cu. tranſduco, confero, transfero, cõuerto, ab-
duco, auoco. de Prou. 73 b, Inimicitias in uiris fortibus non ſolùm extinxit reipublicæ dignitas, ſed etiam ad amicitiam conſuetudinemq, traduxit. Epi. 3 b, Vt mihi uiderer animũ hominis ab omni alia cogitatione ad tuam dignitatẽ tuen dam traducere. de Leg. 17 b, Ego uerò animi pendeo, cum quid exorſus ſum, ſi rraducor aliò. de Or. 127 a, Tum omns orationem traduxi& conuerti in increpandam Cepionis fugam. de Or. 136 b, Et animos ad noſtram defenſionem co nor traducere.)((Abducere à contraria defenſione. Ep. 5 a, Quæ animos à minore cura ad ſummũ timorem traduce- ret. de Ar. 249 a, Ludi ab lætitia ad metum traducti ſunt.& ibi. Qui ludos ad luctum conferre uoluit.& ibi. Ludi penè ad cædè conuerſi ſunt. de Or. 154 a, Adoleſcentes à minutis concertationibus, adomnem uim dicendi traducendos pu to. Or. 201 a, Quæſtio à proprijs perſonis ad uniuerſi gene- ris rationem traducta. de Cl. 195 a, Iudices à ſeueritate ad hi laritatẽ traducere. Or. 216 a, Traducere eos qui audiunt, in magnäadmixationé. de N. 10 a, Traducere partum Iouis ad phyſiologiã.& † Accõmodare fabulas poetarum ad ea quę dicimus. pro-Cl. 4 8 a, Is traduxit me ad ſuam ſentẽtiam. de Cl. 75 a, lidem traducti à diſputando ad dicendum, inopes reperiuntur. de Fi. 106 b, Traducere aliquem ad ſe. Atti. 236 b, Sic homines traducere ad optimates paro-.de In. 74 a, Flu uius ita magnus factus eſt, ut eò traduci uictimæ nullo mo do poiſent. pro Clu. 45 b, Deinde iuſsit equum traducere. Epi. 52 a, Traducere tempus. IJtem: Vt antè commentemur inter nos, qua ratione nobis traducendum ſir hoctempus. Att. 72 b, Summa abſtinentia munus hoc extraordinarium traducemus. de Senect. 94 a, Viram ocio ſam& quietã ſine ullo labore& contentione traducere. pro Planc. 265 b, O adoleſcentiam traductam eleganter. ad Br. 285 b, Traduce- re uitam egregijs factis.
TRADVCTIO, onu. pro Seſt. 6 b, Traductio ad plebem fu ribundi hominis. de Di. 106 b, Sed eſt, quaſi rudentis expli- catio, ſic traductio temporis nihil noui efficientis, ſed pri- mum quidq; replicantis.
TRADVCTIO, cum exornatione uerborũ, eſt quę facit, ut cum idem uerbum crebrius ponatur, non modò non offen dat animum, ſed etiam concinniorem reddat orationẽ, hoc pacto: Qui nihil haber in uita iucundius uita, is cum uirtu te uitam non poteſt colere. ad Her. 28 b.
TRADVCTIO, id eſt, metonymia. de Orat. 138 a, Tradu- ctio atq immutatio in uerbo.
TRADVCTO RL ris. Att. 28 a, Hic Hieroſolymarius tradu- ctor ad plebem.
TRADVX, ciz. ſtirps arboris, uel uitis aliò traducta, uiui radi cem appellant rei ruſticæ autores. de Se. 89 a, Malleoli, plan tæ, ſarmenta, uites traduces, propagines.
TRAG 1C E'. ſublatè, amplè. de Cla. 165 a, Rhetoricè& tra- gicè ornare aliquid. de Orator. 145 a, Res comicas tragi- cètractare. 8
TRAGICVWS,, um. ut Tragici poetæ. de N. 12 b, de Cl. 183 a,
Grandis,& ut ita dicam, Tragicus orator. de Or. 129 b, Sed
hæc tragica atq; diuina. I. V. 89 b, Tragico illo Oreſte, aut Athamante demenrior.
T RA GOE D I A, diæ. genus poematis grande,& magnis mo tibus concitatum. Hinc fit, ut tragœdia pro magnis moti- bus& flammis animorum ſumatur. de Ora. 103 b,& 104 a, Nec uerò iſtis trago dijs tuis Craſſe perturbor. pro Mil. 105 a, Nunc eiuſdem Appiæ nomen, quantas tragœdias excitat? de Orat. 127 b, In paruis rebus adhibere non debemus has
I K 13 92 dicendi faces, neq; tragœdias agere in nugis. Tuſcul. 225 b, At quas tragosdias effecit? Q.F 326 b, Quatuor tragodias XVI. dichus abſoluiſſe cum ſcribas, tu quicquam ab alio mutuaris,& upr quæris, cum Electram x& Troadem ſcri- pſeris?& ibid. Iſtas& Erigoniam mihi uelim mittas. in Ar. 233 a, Quorum alter commentatus eſt mimos; alter egit tra gœdiam. de Senect. 81 b, Sophocles ad ſummam ſenectutem
tragœdias fecit.
TRAGOED VS, di. tragœdiæ actor. de Orator. 95 b, Vox tragœdorum, geſtus penè ſummorum actorum. Orat. 206 b, Comœdum in tragœdijs,& tragœdum in comoœædijs pla- cere uidimus.
TRAHO, bv. duco, allicio, hauri o, rapio, libo. de Di. 98 a, Ma gnes lapis eſt, qui ferrum ad ſe allicit& trahit. de Di. 103 a, & de Natu. z1 a, Ex puteis iugibus aquam calidam trahi. de D. 95 a, Animos hominum quadam ex parte extrinſecus eſ- ſe tractos atq; hauſtos. pro Pomp. 7 a, Non poſſunt una in ciuitate multi rem atq; fortunas amittere, ut non plures ſecum in eandem cala mitatẽ trahãt. Anteq. ¹195 b, Serui, qui ad ſupplicium trahuntur. Offi. 4 b, Omnes ducimur& tra- himur ad cognitionis& ſcientię cupiditatem. pro Arc. 19ο b, Trahimur oës laudis ſtudio.& ibi. Optimus quiſq; maxi meè gloria ducitur. de Cl. 166 b, Ab iſto initio tractus eſt ſer mo.& ibi. Hinc Pomponi ductus eſt ſetmo. Ora. 207 b, O- mnis ratio, quæ ad dicendum trahi poſsit. de In. 6ã⁰½ b, Duce re, ſumere, trahere coniecturam ex aliqua re. pro Cor. 96 a, Trahere ſpolia de hoſtibus. de N. 54. a, Nerui à corde tracti & profecti in omne corpus ducuntur. I. V. 26 3 a, Vacuũ tra- ctum eſſe remum. Ante q. ¹9 4 a, Nos hic tutam tranquillãꝗ; pacem trahimus. pro Mil. 106 a, Comitia tracta eſſe: id eſt, dilata. ad Her. 2 b, Trahere aliquem in inuidiam. Epi. 47 a, Nemini concedo, qui maiorem ex pernicie reip. moleſtiam traxerit: id eſt, acceperit. I. A. 192 b, Regio Martia, quæ à Mar te traxit nomen.& 231 a, Corpus tractum& laceratum ab- iecit in mare. At. 65 a, Per me iſta pedibus trahantur.& 160 a, Si trahitur bellum, quid expectem?& 52 a, Quinetiam id- circo trahebam, ut quam diutiſsimè integrũ eſſet. I. A. 164 a, Aliquid enim ſalis ab uxore mima trahere poteras.& 186 b, Qui ex contumelia cognomen rraxit.
TRAHERE, extrahere, differre. pro Mil. 106 a, Comitia tra- cta eſſe: id eſt, dilata. At. 160 a, Si trahitur bellum, quid expe ctem?& 262 a, Quinetiam idcirco trahebam ut quàm diu- tiſsimè integrum eſſet.
TRAIECTIO, nis. uel trãſie ctio. ad Her. 34 a, At. 333 a, Cau tior certè eſt manſio, honeſtior exiſtimatur tractio. de Diu. 80 a,& 1u1 b,& 121 a, Aſſyrij traiectiones motusq; ſtellarum obſeruauerunt. Or. 219 b,& ad Her. 28 a, Traiectio uerbo- rum. de Or. 16²2 a, Tum agendi minuendi'ue cauſa ueritatis ſuperlatio atq; traiectio.
TRAIICIOBH cu. tranſeo. Attic. 116 a, Et fterra quidem, qui poſsimè ſi mari, quò traijciam? Poſt. 202 b, Marius cum par ua nauicula traiectus eſt in Africam. Epi. 149 a, Exercitum Rhodanum traieci.& 150 a, Rhodanum copias traieciſſem. & 154 a, Dum Brutus copias traijceret. Epiſt. 172 a, Si ſe Al- pes Antonius traiecerit.& 1⁷⁴ a, Si quo caſu Hiſaram ſe tra iecerint. in Sal. 275 a, Ex Africa tantum hic exhaufit, quan- tum potui aut fide nominum traijci, aut in naues cõtrudi. de Fi. un a, Murumꝗ; iaculo traiecit. Or. 220 a, Traijcere uer ba. L. Trangreſsio.
TRALATIG onis. translatio. Epiſto. 263 a, Vt ſit, quomodo
Theophraſto placet, uerecunda tralatio.
TRALATITIVS, 4, um. translatitius, translatus: hoc uerò caput ex quo ſuſpicio nata eſt, me exquiſiſſe aliquid in quo te offenderem, tralatitium eſt.& us a, Noſti enim hæs tra- latitia. At. 5 b, Alterum caput eſttralatitium.
TRAL LE S‚um. Opp. At. 75,& contra Rul. 74 a.
TRALLIANV S,/, um. pro Flac. 257 a, Orator. 220 a, in Ant. 186 a.
TRAMES, tw. ſemita. in A. 244 b, Non idem in Apennini tra- mitibus potero faceret in A. 250 a, Egreſſus eſt non uijs, ſed tramitibus paludatus.„
TRANO, s. quafi trans no, traijcio. de Natur. deor. 31 a, Vis ignea, quæ tranat omnia. de Som. 129 b, Non cuiuſquam no ſtrum nomen aut Caucaſum tranſcendere, aut Gangen tra nare potuit..
TRANQVILILF'ä placatè. Orat. 205 b, Tranquillè& leni- ter.& Tul. 195 b, Tranquillè placidè traducere uitam. At. 82 a, Velim tranquillè à Parthis.
TRANOQVILLITAS, tz. placatio. de Orator. 85 a, Locus quietis& tranquillitatis pleniſsimus. pro Mur. 137 a, Qul remoti à ſtudijs ambitionis ocium ac tranquillitatem uitę ſecuti ſunt. Of. 14 b, Vt tranquillitas animi a dſit, quę afferat dignitats. de Fin. 129 b, Securitas eſt animi tanquam tran-
quillitas. I. P. 81 a, Lex Aelia& Fuſia propugnacula, muriq; tran-

laudin dachio. dt Onnenßakn n
M
bo mi auctus ectſetmo On. 4— ff 3 dcendum trahi dolutt deln ſeh *oniecturam Gih
le doch da. ze N nae corpa ducantur l..
4. Aaes.9 Nos Mcutan 8 3 deo Ne6 3 Comich nacnekeig d, Trahere liquemin mudun kig
2 434 anorem er dernicie nin Mien
ah ad more mim radere otanli 3 3
neha o momen trant.
adere, dicferre. pro Ml.o5 z(Cmur. ara. Kt. 40 1 Kitrabitur dellumaulm mnctiam ideitco maedami nh
II.
1s. Bel triftecdio.ad Herz4aul 3
1iio, hoaeſbot crihmumtahdh
14. AfHr triect'oaes matu en
D. 9 b Kad Herada Tmtcid un. 9 2
Tam agendi minurndi u autenn
rcco. anfeo.1
1. K 60 4.Xhodmuncops
utus copias traijcert Fpik r Kquo clall
mawgrit.& 74
necs 9
fi un lic euſt
al ne 4 1 e nonifan 1 m culo rueci. Drno IM 8,
5
1 Sai emin apenn, gita.9 4.44 5 wſis ckuuuſ
1 89 0 ere 18 4„
5* 5 ³ 4
udara. 8 de N
„
exal iqun de C. 4 Nerdtantetd
—
etpern.l. K t d Negio Nurd g & 4 Corpus tractum Ckaammn. Aa Pu me itta pediduswum̃te, en ſadaheRenſMns un.
* uum diatiſzime integri u
rric. u5 1 ErStemigxims 320 miijcium! po0rb,Wruscn ctu eK n African Ei uguumn 5
träquillitatis atq; ocij. Ac. 25 a, Tranquillitas maris. At. 97 a, Nos lõgis nauibus tranquillitaté aucupaturi eramus. I., Eo⁸‿ιμια& Securitas. TRANQVII.LO, as. placo. de Finibus 59 a, Tranquilla- re animos. Top. 229 b, Vt aut perturbentur animi, aut tran- quillentur. TRANQVILLVS, a, um. ſedatus, pacatus, placatus, lenis, omni perturbatione carens. Attic. 105 b, Cætera uidentur eſſe tranquilla, tranquilliſsimus autem animus meus. pro Cl. 46 a, Mare, quod ſua natura tranquillum eſt. de Fin. 63 b, Pacata, tranquilla, quieta, beata uita. de Ora. 87 b, Paca- tæ& tranquillæ ciuitates. Orat. 214 a, Iſocrates, in faciendis uerbis tranquillus. Tuſ. 197 a, Tranquilla& ſerena frons. Ep. 5 a, Tranquillus animo. Off. 20 b, Appetitus ſint tran- quilli, atq; omni perturbatione animi careant. de Sen. 92 b, Tranquillo animo eſſe,& tranquillo animo conſiſtere.
TRANS. At. 191 b, Cogito trans Tyberim hortos aliquos
parare. de Diuin. u a, Si ſciſſet fibi trans Euphratem eſſe pereundum. pro Quin. 2 b,& 14 b, Næuius trans alpes uſq; transfertur pro Mil. nsõ b, Domino trans ripam inſpectan- te. Ep. 26 b, Trans montem Taurum eriam de matrimonio eſt auditum. de In. 5² a, Ego eo ĩipſo tẽpore trans mare fui. de In. 47 b, Vt qui trans flumen eſſent, uidere poſſent. TRANSACTOR, oris.I. V. 122 b, Timarchides rerum omni um tranſactor& adminiſter. TRANSACTVS,, um. de Ora. 110 a, Sed träſactis iam me- is pattibus ad Antonium audiendum ueniſtis. Tuſcu. 221 a, & ad Her. 7 b, Rebus iam tranſactis& præteritis. TRANSALPINV S, a, um. Ep. 334 a, Tranſalpinę natio nes. Poſt. 207 b, Cognatio materna tranſalpini ſanguinis. Of. 38 b, Tranſalpina bella. in Ver. 132 a, Aegritomanus tranſalpi- nus. pro Mur. 145 a, Tranſalpina Gallia.
TRANSCEND O, lts. tranſeo. I. C. 19 a, Hoc malum ma-
nauit non ſolum per Italiam, ſed etiam tranſcendit alpes. de Som. 129 b, Num cuiuſquam nomen aut Caucaſum trã- ſcendere potuit, Gangen tranare. 1
ſius, qui tranſcripſit tabulas publicas, pro Clu. 25 b, Oppia- nicus teſtamentum in alias tabulas tranſcriptũ ſignis adul- terinis obfignauit. ad Her. 25 a, Si ueſtra manu fabulas aut oratio nes totas tranſcripſiſſeris.
76
b TR ANSCRIB O, b. exſcribo, deſcribo. de N. 74 b, Qu. S0-
TRANSCVRR O, ru. prolabor. de Cl. 191 a, Alexander&
Cyrus, qui ſuũ curſum tranſcurrerant. ad Her. 34, Ne ſine delectu temerè uideatur in rem diſsimilem tranſcurriſſe. TRANSDVCERE. I.V. Act. 65. TRANSENNA, næ. feneſtra, cancelli. de Orator. 9ↄ8 a, Eam
copiã quaſi per trãſennã prætereuntes ſtrictim aſpeximus. TRANSE O,. traijcio, tranſmitto, tranſcendo, tranſgredi- or, præteruchor, trano, permeo, delabor, deflecto, abeo, ac- cedo, defluo, leniter facio. de Nat. 28 a, Cum Gracchus po- mœrium tranſiret, auſpicari eſt oblitus. de Di. 87 a, Quod inauſpicatò pomœrium tranſgreſſus eſſet. I. P. 92 a,& Orat. 210 b, Cum mare uaſtiſsimum hyeme tranfibas. At. 128 b, Horum ſtudiorum cauſa mare tranſiui. 128 a, Pompeius ma re tranſijt. Attic. 106 a, Cũ legis dies trãfierit. Ac. 30 a, Quæ- dam animalis intelligentia per omnia permeat& tranſit. Tuſc. 235 b, Nulla animans in alterius animantis uitäãtran- ſire poteſt. Atti. 81 a, Iulia lege tranſita, ſemel tamen in diẽ. Ep. 126 a, Spero tamen, ſi te uiderim,& ea quæx premant,&
ea quæ impendeant, me facilè tranſiturum. Nam qui appe-
titus longius euagantur,&c. ij ſine dubio finem& modum
tranſeũt, de Offic. lib. i. Tranſijt Formias, o ad Attic. Tran-
ſijt hic nimbus, 15 ad Att. Tranſierant illuc, s Pam. Cælij: id
eſt, in illam ſententiã. Tranſi multa, Fam. Cælij: id eſt præ- termitte. Quòd ſi me Cæſar audiſſer, atq; Apenninum tran
ſiſſet, Brutus ad Cice. lib. i. Sicut mos maiorũ ferebat, ro-
pentè relinquas, deſeras, ad aduerſarios tranſeas, 3 Verr. Vi- deo iam quò inuidia tranſeat,& ubi ſit habitatura,&c. ad Attic. lib. 2. Deinceps ad partitionem tranſeamus, deIn- uent. Si uos ſemel in iudicando finé æquitatis& legis trã- ſeeritis, 5 Verr.& Officiorũ 1. Tranſire ad plebem, z2 ad Attic. Tranſire ad ſermonem, 3 ad Heren. Tranſire amnes auſpi-
casd, Di. lib. 2. Tranfire ea quæ premunt& ea quæ impen-
dunt,⸗ Fam. Rectius diues quàm Craſſus, qui niſi eguiſſet, nunquam Euphraté nulla belli cauſa trãſire uòluiſſet, 3 de Fin. Variſidium equitem Romanum familiarem meum ad te ipſum tranſire iuſsi, Planc. Cic. lib. 10. Trãſire legem, 5 ad Atr. Siquidem eſt peccare, tanquam tranſire lineas, Parad.
Tranſire locum, ad Atr. Tranſire maria, Orat. Sed in ani-
mo eſt leuiter trãſire, ac tantummodo perſtringere unam- quamque rem, pro Roſc. Amer. Aegrè tuliſſe P. Kutilium, &c. ſed tamen tranſiſſe uidetur modum, quippe qui ob eã cauſam a uita receſſerit, 4 Tuſc.& de Offi. libr.. Equidem malueram, quod erat ſuſceptum ab illis, ſilentio tranſire,
TR B94
ad Attic. lib. 2. Cuius ſimilitudine perſpecta in formarum ſpecie à dignitate tranſitum eſt ad honeſtatem dictorum atq; factorum, ꝛ de Fin. TRANSEEROHfes. traduco, confero remoueo, trãsfundo reuoco, deporto, deriuo, de Oraror. 96 a, Sed ſi placet, ſer- monem aliò transfera mus. pro Mur. 135 a, Cùm te de curri- culo petitionis deflexiſſes, animumque ad accuſandũ trãſ- tuliſſes. pro Mur. i2 4 a, Cum omnis poteſtas deorum im- mortalium, aut translata ſit ad uos, aut certè communica- ta uobiſcum. pro Quint. ⁊ꝛ b, Tollitur à præconum conſeſ- ſu in Galliam Næuius,& trans alpes uſque transfertur. l. A. 189 a, Ad ſe omnia ex hortis ornamenta tranſtulit. de Clar. 168 b, Totumque ſe ad arietes componẽdos tranſtulit. pro Milone 106 a, Clodius reliquit annum ſuum, ſeſeq́, in proxi mum tranſtulit. I. V. 216 b, Hoc translatum Carthaginem, lo cum tantum murtarat. pro Domo 225 b, Cum domus in pa- latio, uilla in Tuſculano, altera ad alterum conſulem trãſ- ferebatur. de Fat. 143 b, Quid eſt, quod non poſsit ex conne xo transferri ad coniunctionum negationem.& Att. 252 b, Archetypus in Macrocolla translatus. pro Q. R. 46 a, Quin tabulas conficiũt menſtruas, penè rationes in tabulas trãſ- ferunt. I. V. i34 a, Hoc idem transfero in magiſtratus. de In. 67 b, Argumenta, quæ transferri in multas cauſas poſſunt. de Oraror. 138 a, Nec in alias cauſas poſſe trans ferri. L. De- finitio. Epiſt. 70 a, Transferre animum ad aliqua. pro Fon. 277 b, Transferre culpum in alios.& Atti. 250 a, Vt omnem culpam in te transferas. pro Seſt. 21 a, Transferre crimen in aliquem. Acade. i3 b, Nihil de ſuo genere transferri in aliud genus poteſt. pro Syll. 192 a, In hunc igitur gregem uos P.
Syllam reijcietis? in parricidarum numerum transferetis?
de Finibus 67 a, Hanc iucunditatem transfer in animum. Orator. 205 a, Translata ea dico, quæ per ſimilirudinem ab alio transferuntur.& 204 b, Cum uerbum aliquod altius transfertur. Orat. 256 b, Verbum transferri,& quaſi in alie- no loco collocari. Orato. 202 a, Transferre uerba apertius. pro Cluen. 44 a, Nec eſt probandum, illos adnotationes cenſorias exemplum à conſuetudine militari trãſtuliſſe. de In. 49 b, Transferre aliquid ex philoſophia. de Legib. 182 a,
Iam cætera translata ferè ſunt de Solonis legibus. Epiſtol.
37 a, Vt de tuo edicto toridem uerbis trãs ferrem in meum. de Orat. 20 a, Delegare aliquod munus ad aliquem: id eſt, in eum transferre. Par. 241a, Ea litera de accuſatore ſoler
dari iudici: id eſt, transferri in iudicem. Tuſc. 242 b, Iuſticia
nihil in ſuam domum inde deriuet: id eſt, transferat. At. 90 b, Iſtum ego locum totidem uerbis à Dicæarcho tranſtuli. pro R. P. 124 a, Hoc totidem uerbis translatum caput eſt, quod fuit antè in lege Seruilia. de Orator. 147 a, Non ualde productis ijs, quæ fimilitudinis cauſa ex alijs rebus tranſ- feruntur. de Orator. 14 a, Alij à regendis ciuitatibus totos ſe ad cogitationem rerum tranſtulerunt. Attic. 207 b, Lo- tam Academiam ab hominibus nobiliſsimis abſtuli, tran- ſtulique ad noſtrum ſodalem. Atti. 208 b, Academicen illam uoraFis totam ad Varronem traduximus. Offic. 3 b, Simi- litudinem natura, ratioq́; ab oculis ad animum transferẽs. Offic. i a, Quod ab Ennio poſitum in una re transferri per multas poteſt. 8 TRANSFIGOH gis. configo, tranſuerbero. de Diuin. 102 a,- pſa feris transfigens unguibus anguem.& de Finibus 95§a, Transfixus haſta.
TRANSFVGAgæ. perfuga, qui ad hoſtes profugit. de Diu. 101a, Non omnia illum transfugam auſum eſſe ſenatui di- cere. Sal. in C. 271 b, Leuiſsime transfuga, neq; in hac, neque in illa parte fidem habens.
TRANSFVGIO gi. perfugio, profugio. pro Quint. i b,
Ab afflicta amicitia transfugere,& ad florentem aliam de- uolare.
TRANSFVNDO, dis. transfero. I. A. 75 a, Omnem amorẽé abiecit illinc, atq; in hanc transfudit. Epiſt. 133 b, Libentius omnes meas laudes ad te transfuderim,&c.
TRANSGREDIOR, ris. migro. de Di. 87 a, Quòd inauſpi catò pomœrium tranſgreſſus effer.& Epi. 37 b, Taurũ trãſ- greſſus ſum.& 167 a, Tranſgredi alpes.
TRANSGRESSIO, ni. tranſicus. I. P. 97 a, Alpium uallũ
contra aſcenſum, tranſgreſsionem, Gallorum. de Orato. 162 a, Verborum concinna tranſgreſsio. ad Her. 34 a, Tranſ- greſsio eſt, quæ uerborum perturbat ordinem peruerſione, aut tranſiectione, æc. TRANSIECTIO,, onis. L. Traiectio. TRANSIG O, gu. decido, pactionem facio, conficio, abſol.⸗ uo, facio, perficio, gero. I. V. 125 a, Qui cum reo trãſigat, pöſt cum accuſatore decidat.& pro S. R. 36 a, Tranſigere atque decidere cum aliquo. pro Qu. R. 54 a, Tranßgere cũ aliquo de aliqua re. I. V. 104 b, Quod erat uix H S. quadringento- rum milium, tranſigunr H-S. ducentis milibus. Attic. 66 b, Nn Cum
——jÿÿjõ—mmM—-—õÿ
—-⸗ℳ⸗-äOͦ——————-——————
————
——
. 3 —ÿ—ÿ—joA--⸗⸗⸗—⸗—C—C—C—ꝑLñêñꝛ⸗ꝑ—'ꝛ ee.erertoeeu———. 5— — 1 5 5 2 4 5
—ʒx
—
—-———————

TRANSLATIVVS/a,
1395 I R
Qum priuatis non poterat trãſigi minore pecunia. pro Cl.
25 b, Itaq, Manilius ré cũ Oppianico tranfigit, pecuniam ab
ab eo accipit. pro Qu. Rab. 48 b, Is ſe ternis nummis, in pe-
dẽ tecum tranſegiſſe dicebat. pro Qu. 18 a, Tranſigere cũñ ali quo qualibet diimodo tolerabili conditione. At. 24 b, Ama bo te, cura ur cum Ticinio tranſigas. pro Qu. R. 53 a, Hoc tu per nuncium tranſigere potuiſti. I. C. 114 3, Atd; illud quod
faciendum primum fuit, factum atq; trà lactum eſt. Or. 209
b, Vt cum tranſegerit iam aliquid, definiat.& de Inu. 49 b,
Tranfigere quæ poſita ſunt in partitione. de In. 51 a, Tranſi-
gere multas res uno tempore.& ad Heren. 7 a, Ad eam rem
tranſigẽdam.& I. V. 207 b, Quod uecbo tranßigere p oſſum.
I. V. 61 b,& I. C. 121 b, Tranſigere, abſoluere expedire unũ-
quodq;. pro Quint. 13 b, Tranſigere ſuſceptum. Epi. 209 b,
Negocium conficiendũ curas, ipſe ſuſcipias tranſigas. I. V.
124 a, Tranſacto aut dilatato iudicio.& ad Her. 7 b, Tranſ-
acto negocio,& re trãſacta. At. 3 a, Nos hic de C. Macro trãſ egimus.& I. V. 100 a, Tranfigere de aliquo. At. 3 a, Tranſige re aliquam controuerſiam. de In. 77 a, Ali quid facilè tranſi-
i: id eſt, fieri. I. V. 107 b, Prima actio V II. diebus à nobis tranſacta eſt. pro S. R. 37 a, Recede de medio, per aliũ trãſi- gam.& 43 a, Quæ domi gerenda ſunt, ca per Cæciliã tranſi guntur. Ep. 235 a,Sin ut ego metuo tranſactum eſt, fac ue- nias. Epi. 14 b, Profectò aut tranfigetur aliquid, aut turpi- ter intercedetur. ad Her. 3 a, Verùm hoc in exercendo tran- ſigetur. J. A. 164 b, Quid'nam homines putarent? ſi tum oc- ciſus eſſet, cum tu illum gladio ſtricto inſecutus es?nego- ciumq; tranſegiſſes, niſi ſe abdidiſſet. Att. 19 4 a, Prius enim rem tranſegit, quàm,&c. Atti. 194 a,Benefecit Aulus Silius, qui tranſegerit,&c. pro Qu.; b,& 4 a, Vt quoniam ſuſpica retur de als qua re fore contro uerſiam, uideret ut quàm pri mam tora res tranſigeretur, ſed res conuehire nullo modo potuit. Quin. Fra. 307 b,& 308 a, Sed res multis querelis de Rep. interponendis, nulla tranſacta eſt.
TRANSILIO, s. migro, prætereo. de Orat. 157 b, Tranſili-
re anre pedes poſita.& de Finib. i15 a, Cum autem ad ſum- mum bonum uolunt peruenire, tranſiliunt omnia,&c. I. A. 176 b, Sed ne rem unam pulcherrimam tranfiliat oratio, ue niamus, S&c..
TRANSITIO),nis. de Natur. deorum u b, Imagines ſimi-
litudine& tranſitione perceptæ. de Clar. 170 a, Tranfitio- nes ad plebem.& Epiſtol. 199 b, Qui ſpem ſæpe tran ſitio- nis præbuit.
TRANSITIO, nis. ſeiunctio, exornatio quædam. ad Her. 3² a, Tranfitio uocarur, quæ cum oſtendit breuiter quod di um ſit, proponit item breui quod conſequatur.& ibid. 3 a, Rem breuiter narrare poterimus,&c.&c ſi tranfitionibus nullis utemur.
TRANSITVS, tus. Tuſ. 239 b, Eiusq; foſſæ tranſitũ ponti- culo ligneo coniunxit.
TRANSLATIO, nts. exornatio eſt, cum uerbũ in quandã rem transfertur ex alia re, quod propter ſimilitudinem re- &è uidetur pôfle transferri. ad Her. 34 b,& de Oraro. 157 a, Translationes quafi mutationes ſunt, cum quod non ha- beas, aliunde ſumas,& 103 a, Vnius uerbi translario aut in- uerfio uerborum. Orar. 205 b, Iam cum fluxerunt, continuæ plures translationes, alia planè fit oratio: itaq; genus hoc Græci appellant awy piay nomine rectè, genere melius il- le, qui K. omnia translationes uocat. de Orat. 15 3 a, Vere-
«unda debet eſſe translatio.& 157 b, De translatione. in Ver
rem 221 b, Nomen ſuum alicui ad translationem criminis commodare. Oflic. ↄ b, Er Syllæ& C. Cæſaris pecuniarum ranslatio Aiuſtis dominis ad alienos, non debet liberalis
aideri. L. Tralatio.
TRANSLATITIVS, a, um. tralatitius. I. V. 99 b, Et hoc ue
tus edictum translatitiumã; eſſe. L. Pralatitius.
um. de In. 69 a,& 45 a, Cum autem actio translationis aut commutationis indigere uiderur,
conſtitutio translatiua appellatur.
TRANSLATO R, orz. I. V. 266 b, Translator quæſturæ.
TRANSLATVS, a, um. Or. 205 a, Träslata uerba, quaſi ſtel læ illuſtrant orationem.
TRANSMARINVS, a, um. quod trans mare eſt, uel inde
petitum. J. A. 236 a, de Or. 55 a, Tranſmarina& aduentitia doctrina.& cont. Rul,. 32 a, Träſmarina uectigalia. I. V. 244. b, Accerſere res tranſmarinas.
TR ANSMISSIO, onis. traiectio: I. A. 254 a, Quod ab urbe
ea tranſiniſsio in Græciam laudabatur. 66 a, Nauigatio- nem meherclè ualde timebam, recordans ſuperioris tuæ tranſmiſsionis.
TRANSMIT T O, tü. tranſeo, traijcio. de Natura deor. t
a, Grues cum maria tranſmittunt, trianguli formam effici- unt. ad Attic. 125 b, Lentulum antè puto tranſmiſſurũ, quàm potuerit conueniri.& Qu. Frat. 312 a, Aiebaut te prima na-
T. R 1396
uigatione tran ſmifſurum. de Diuin. no b, Cæfar in Africam tranſmiſit. pro Pomp. i0 a, Cum exercitus noſtri Brundu- ſio tranſmiſerunt. pro Pomp. 4 a, Omne meum tempus a- micorum temporibus tranſmittendum putaui. defFini. a, Curmaria tranſmiſit? At. 255 a, Peſtanum& Vibonenſem, utrumq; pedibus& equis tranſmiſimus. pro Pompeio, 12a, Quis dubitat, quin hoc tantum bellum Pompeio tranſ- mittendum fit?. TRANSNARE.L. Trano. TRANSNVME RO, s. ad Heren. 39 b, Si hodie uis tranſ- numerari.. TRANSPADANVS;, /, um. Epiſtol. 29 a, Officiorum 69, ad Atticum 69,73⸗ 3 TRANSPORTO, s. traijcio, trans fero. ad Articum u⸗ b, De pueris in Græciam tranſportandis rum cogitabam. & 129 b, Vt copiæ nauibus Dyrrachium tranſportaren- tur. in Piſ. 89 b, Macedonia, in quam tantum exercitum tranſporraras. ad Actric. 214 a, Quid eas quas Anius tranſ- portauit?- TRANSTKRA, fedes in naui in quibus ſedent remiges. J. V. 263. TRANSTYBERINI. pop. Att. 194 a. TRANSVECTIO, nu. uſ. z0 a, Tranſuectio Achærõtis. TRANSVEHO R. traijcior, tranſeo. de Fin. 136 b, Nam ne- mo hæc unquam eſt tranſuectus cærula curſu, Quin prius aſtiterirt nuocum dulcedine captus. Ex Homero, de Sire- num cantu. TRANSVERBERO, as.transſigo. Ep. 95§ a,& Tuſc. 80 a, Cum præclara beſtia uenabulo tranſuerberabatur. TRANSVERSVS, 4, um. obliquus.)((rectus. I. V. 228 a, Vna uia lata perpetua, multæq; tranſuerſæ Syracufis. Attic. 68 a, Nunc uenio ad tranſuerſum illum epiſtolæ tuæ uerſiculũ. de Vn. 200 a, Orbium motio trãſuerfa. de Ora. 155 a, M. Man lius tranſuerfo ambulans foro. Attic. 210 a, In omni uita ſua quemq; à recta conſcientia trãſuerſum unguem non opor- ret diſcedere.& Ac. is a, Ab hac mihi non licer tranſuerfi ut aiunr, digirum diſcedere. Att. 2 40 a,& Ac. 30 b, Eccea de tranſuerfòo L. Cæſar, ur ueniam ad ſe rogat.& ad
4„ Iuerlun
P
„. 8„.*. a, Ecce tibi àtr anſuerſo,&c. de Cl. 19 6 b, Cuius in adoleſc
113 tia HBor Hediae 28 des 1117 81 2 Grigris hentem dranß 1aà Per medias laudes Gua1 quadrigls Uelentemn tranlner.- 4 1e1
ſa incurrit fera fortuna reip.
TRANSVO LO; s. Ep. 161 b, Num etiam alpes poterã traf- uolare? Pollionis.& ad Her. z1 a, Oceanum Macedonũ glo- ria tranſuolaſſer. 4
TRAPEZOPHIOROS. ſtatua erât pro tripode, ad men-
k—
ſam ſuſtinendam. Ep. 106 a, Quod tibi deſtinaras trapezo- phoron, ſi te delectat, habebis.
TRASYMENVS. pro§. R. 33 a, Multos cæſos nõ ad Traſy= menum lacum, ſed ad Seruirium uidimus. de Cla. 169 b, C. Flaminius apud Traſymenum interfectus.
TREBVLANVS ager. Att. 69.
TRECENTI, a, a. de Fi. 35 a.
THRE CIDICVS, a, cum. quaſi Threicius dicitur. Signi- ſicatur aut ea uoce, quod Thracis gladiatoris. I. A. 212 a, Cũ ornaſſer Threcidis comirem& familiarem ſuum, illum mi ſerum fugientem iugulanit. Threcidicis, ſcilicet armis& ue ſtitu. Er Aufon. poera, Threcidicum gladium dixit.
TREDECIES H- S. I. V. Act. 5. L. Tredecies.
TREMERBVNDVS, a, um. tremens. pro Dom. 240 b,& in Ar. Is poſtem tremebunda manu tetigit. ad Her. z0 b, Tre- mebunda uox.
TREME FACIO, cz. concutio de Di. 84 a, Aut cuùm ſe gra- uido tremefecit corpore tellus. Poetæ.
TREMEFACTV S, a, um. concuſſus. Offl. 37 b, Quamuis e- nim tremefacta ſit hiberras, tamen,&c.
TREM O, mus. cõtremiſco. Aca. 13 a, Qui tremunt& exalbe- ſcunt obiecta re terribili.& Tuſ. 219 b, Tremere toto pecto re.& Qu. Fr. 290 E, Tremo animo. de Or. 13 5 a, Sapiens ſi al⸗ gebis, tremes. I. P. 9 b, Timidus ac tremens.& 201a, Hor- rens, tremens. Qu. Pr. 322 b, Trementi uoci. Or. 105 a, Africa rerribili tremit horrida terra tumultu. Ex Ennio.
TREMO R., oris. Tuſcul. 213 a,& Aca. 1z a, Terrorem pallor&. tremor,& dentium crepitus confequitur. pro Flacc. 14 8a, Tamen id quod dixit, quanto cum pudore, quo tremore ge pallore dixit?
TREMVLVS, a, um. criſpus, radiatus. de Natu. 47 b. Nagnu, leo tremulam quatiens è corpore flammam. de Di. 84 2, Vi diſti& claro tremulos ardore comeras. I. A. Tum fixũ tre- mulo quatierur frigore corpus. de Di. 33 a, Haud mo dicos tremulo fundens è gutture cantus. Poetæ omnia.
TREPIPDATI O,onw. metus, commotio. pro Deiot. 147 b, Num quæ trepidarioenum qui tumultus?
TREPIDO, 2. metuo. de Orat. 158 b, Ar Romanus homo, &c. corde ſuo trepidat.
TRES

8„. icdl g d3ena 9. ran A an agtam drans Ae.. Domandi nauiduz a dum 9 de chium de niz, inuam uneſen. u 4 G 4 Aid ean Aacta Puas zaiude da . x ngalg — 1p.r.943 4 1 24.50„Tranſtes 8
ranjcior tranſen g . ³ c0. Ge Fi. n 13 rranſuectus cxrdla 1u e Kedla) T *(aptug. Er Homan, 35
“
0 transß „ ransgo.Ep.P a KIM.h, 4nenadul nnſinden = Aaun mänllagu nrg tranſut ömaa nep endam ilam ghiüole nemich
motio rrälnerla de Omigal
lans ſoro. Arric.„0 dlno enru träſnerſum ungnem n. 3 8 2d hac mihi nonlcertranii eedere. Aer.240 3,& Ae obRn lar, ueniam ad ſe roga. Kadkn ate, Ec. de CLg dCuminanti. 8 quaf Tandngis nehememtu. b
aaarap.
Ep. 61 dNum eriam alpespateint 24 Her.12, Oceanum NMaceichiß.
10 8 Hmaerkpro nipode dm 9 196 4,Lod ndi deltnaratne. adedu. „9§. K. 1a Multos cxſosnönd IM. d geruitium uidimus.deChiihhß amenum mterfectus. ger. Att. 69.
eFi.Jha.. 64 am. quaf Threicius éeim.èr,-
. Threcidicum gachun din S1V.AKI. Tredecei. 6b 84. tremens. pf dunda Mänd netgi
n. concnio„.Di4*Andnig.
us. Poetc. ue⸗ Pote te SesOfRy EHnn
3 1 4.„ an 0. 444.3. ere dot dub& T. 9 Trem * 0 T Treno mimode ens. mft
“ ö
mntua.
1397 I R TRESconſtantiæ. Tuſc. 4. TREStabernæ. At. 7, 28, 29, 30. ADTRES horas dormire. At. lib. 10. TRE S uiri. contra Rul. 72. TREVIRI, pop. Galliæ. Epi. 192, Treuiros uites cenſeo: au- dio capitales eſſe: mallem auro, argento, ære eſſent. Iocus ex ambiguis:intelligit enim triumuiratum Cæſaris, Pom- peij& Craſsi, qui tres uiri, ſi ex auro, aut argento, aut ære eſſent, nulli nocere poſſent. b TRIANGVLVS,L.de Nat. 5t a, Grues cùm maria tranſmit tunt, trianguli formam efficiunt.& ibi. Baſis trianguli, quã fne⸗ efficiunt. de Di. 127 a, De trian gulis& quadratis aſtro ogorum. L. Quadratus. TRIARIVS, rj. Kt. 64 b. L. Senectus. TRIBVARIV S,, um. ad tribus pertinens, nam à tribu dici- tur. pro Planc, 268, In hoc ſodalitiorum tribuario crimine. 266 b, Tribuaria res. TRIBVI. IS,lu. curialis. pro S. R. i5 b, Poſſum multos profer re uel tribuleis, uel uicinos meos, qui,&c. Qu. de Pet. 209 b,
Qui apud tribuleis ſuos plurimum gratia poſſunt. ad Att.
17 a, C. Herennius tribulis tuus eſt.& 13 a, Singu is tribuli- bus. I. V.* Marſi& Peligni tribules tui. pro Pl. 260 b, Tribu les decuriare. Epi. 225 a,& ⁹ b, Lege tribulis municeps& familiaris meus.
TRIBVNA L,Ilis. proprisè iudicis ſella, puteal. l. V. 227 b, Prę- tor de ſella ac tribunali pronunciat, ſi quis,&c.& de Or. o8
b, Nobis in tribunali Quin. Pompeij præroris urbani ſe- dentibus. de Cl. 192 a, Hoc oratori contingat, ut cum audi- tum ſit eum dicturum, locus in ſubſellijs occupetur, com- pleatur tribunal,&c. I. V. 33 a, Feciſti ante roſtra pontẽ cõti nuatis tribunalibus. Poſt. 200 b.& pro Dom. 224 a, Aureliũ rribunal. Epiſt. 36 b,& 37 a, Pro tribunali.& I. P. 31 b, Pro rribunali Aurelio. TRIBVNATVS, tus. magiſtratus, qui auxilij cauſa conſti- rutus eſt. pro Quint. u b,& Antequam. 197 a, de Orat. 37 a,
Cotta qui tribunatum plebis petebat. pro Seſt. 20 b, Fretus
fanctitate tribunatus. Quint. Frat. 316 b, M. Curio tribu- natum ab Cæſare petiuit. Tribunatus& præfectura, glo- riolæ inſignia ſunt. 7 Familiarium 25, Tribunarus C. Grac chi quid iuris bonis uiris reliquit? 3 de Leg. 20. Tribunatus commo da, dempto labore militiæ, Familiarium 18. Vitia quidem tribunatus præclarè Quinte perſpicis, 3 de Leg. 33 a. Auferre tribunatum, Quint. Frat. lib. 2. 165 a. Neque tribu natum, neque præfecturam, neque ullius beneficij certum
nomen, 7 Pamiliarium ¹5. De C. Gracchi autem tribunatu
quid expectem, non libet augurari, de Amicit. 39 a. Perni-
cioſe enim Philippus in tribunatu, cùm L. Agrariam ferret,
&c. 2 Oflic. TRIBVNITIVS, a, um. contra Rullum 194 b, Tribunitius furor. ad Quintum Fra. 316 b, Tribunitij candidari. I. A. 253 a, Tribunitius uir. Tribunitius ictus, poſt Red. in Senat. A- ctio Trib uniria, 2 de Lege Agr. Trib unitia libido, pro Do- mo ſua. Quum tribunitia poteſtas eſſet conſtituta, z de Or. 120 a. Tribüúnitia poteſtas in ſeditione,& ad ſeditionem na ta, cuius primus ortus inter arma ciuium& obſeſsis& ocr- cupatis urbis locis procreatus, 3 de Leg. Tribunitia pote- ſtate plebi à patribus conceſſa, arma ceciderũt, reſtincta ſe-
ditio eſt, inuentum eſt temperamentum, quo tenuiores cũ
principibus æquari ſe putarint, in quo uno fuit ciuitatis ſa lus,z de Leg. De tribunitia poteſtate taceo, 3 de Legib. In Tribuniria poteſtate ineſt quiddam mali, ſed bonum quod eſt quæfitũ in ea, ſine iſto malo non haberemus,3 de L. egi- bus. Tribunitium mucronem exacuit in nos,3 de Leg. Tri-
„ bunitiæ leges, in Rul. Tribunitij terrores, 2z Familiarium.
Tribunitijs aut priuatis conſilijs res eſt munienda, 16 Fa- miliar. Qu. Ciceronis.. TRIBVNV S, ni. quaſi ephorus, apud Romanos populi de- fenſor& cuſtos. Tribunus militum, magiſter milirum. con tra Rul. 69 a, Tribunus plebis, quem malores præſidem li- bertatis cuſtodemque eſſe uoluerunt. de Leg. 187 a, Vt Lace dæmone ephori regibus oppoſiti ſunt, ſic apud nos conſu- libus tribuni. pro Quint. 5 a, Appellantur tribuni, à quibus cum eſſet certum auxilium petitum, tamen,&c. pro QWint. 5 a,& n b, Non eſt iudicio defendere, cum auxilium â tribu nis petas.& ibid. Ita tamen more& inſtituto, per eum ma⸗- giſtrarum, qui auxilij cauſa conſtitutus eſt.&2 a, Quid ſi M. Brutus interceſsit-uidetur'ne interceſsiſſe appellatio tri bunorum, non more, ſed auxilij cauſas de Orat. 126 b, Tri- buni ex templo pulſi cum intercedere rogatione uellent. ad Attic. 279 a, Nemo tribunus plebis, nemo alio magiſtratu autor extitit. pro Dom. 224 a, Hæc furioſa uis ueſani tribu-
ni plebis. de Pro. 79 b, Si patritius tribunus plebis fuerit, cõ
tra leges ſacratas fuiſſe. ad At. i1 a,& Qu. Frat. 391 b, Tribu- mi ærarij, qui militibus pecuniam numerabãt.& 317 a, Qui
T R 1398 unà cum ſenatorib.& equitibus iudicabant. Epiſto. 2 43 b, Quinq; cohortes ſine legato, ſine tribuno militum, deniq; etiam ſine centurione ullo. Qu. Fr. 316 a, Hoc autem eſt eius quotidianum, ſe ne tribunum militum quidem facere. pro Cluent. 38 a, Qui M. Aemilio clariſsimo uiro legati& præ- tecti& tribuni militares fuerunt. de Se. 83 a, Cum tribunus militaris depugnaui apud Thermopylas.& de Amic. uz b, Lex C. Papyrij de tribun. pl. reficiendis. Epiſt. 1⁷⁰0 b, Cũ tri-
buni Pl. edixiſſent, ſenatus adeſſet, ad XIIII. Calend. Ianu. — haberẽtq; in animo de præſidio Coſſ. deſignatorum refer-
re. de Le. 185 b, Plebes, quos pro ſe contra uim auxilij ergd diem creaſſet, tribuni eius ſunto. Aca. 16 b, Tantum enim te modò monuit, ut caueres ne quis improbus tribunus ple- bis, quorum uides quanta copia ſemper futura ſit, arripe- ret te,& inquireret, qni tibi cõſtares, cũ idem negares, quic- quam certi poſſe reperiri, idem comperiſſe te dixiſſes.
TRIB VO, s. do, impertio. Offic. 4 a, Hominum ſocieratem
tueri,& ſuum cuiq; tribuere. Item: O dij immortales, uo- bis enim tribuam, quæ ueſtra ſunt, nec uerò poſſum meo tantũ ingen io dare, ut,& c. pro Syl. 168 b,& de Di. 8i a, Nec teſtimonio fidem tribui connenit, nec defenſioni autorita- tem. pro Cæl. 43 a, Tribuere ſilenrium orationi alicuius. pro Cor. 62 b, Tribuere beneficium, tribuere præmiũ, tri- buere ciuitatem. de Som. 13 a, Quis animis hanc naturam eſſe tributam neget Quint. Frat. 327 b, Pompeius Miloni nihil tribuit, omnia Guttæ. Or. 202 a,& de Cla. 172 a, Vt nõ ſine cauſa Demoſthenes tribuerit primas& ſecundas& ter tias actioni. de Cl. 169 b, Tribuere ſuauiloquentiam alicui. de Orat. 156 a, Plus enim aliquanto attuliſti quàm tibi eſſer tributum à nobis, ac denunciatum. Offciorum lib. i, Gene- ri animantium omni à natura tributum eſt, ut ſe, uitam, cor pusq; tueatur,&c. de Ora. 89 a, Tam en huic ipfi multa tri- buat& concedat neceſſe eſt. de Cla. 192 a, Tribuere ſapien- tiam eis, qui eam ſibi arrogant.& Qu. Frat. 19 8 a, Tribuere humanitatem alicui. de Ora. uz b, CQui primum hunc hono rem tributum puto. Epi. 69 a, Tribuere præconium alicui. de Nat. ib, Tribuere pietatem, ſanctitatem,& religionem numini deorum. de Cl. 189 b, Ille mihi beneuolentia credo ductus tribuebat omnia. At. 154 b,& de Fi. 79 a, Pater eius, cui ſemper uni tribui plurimum. Epi. 213 b, Si ei tantum tri bueris, quantum cui tribuiſti plurimum. Ep. 209 a, Cum or dini publicanorum ſemper libentiſsimè tribuerim. de Di. 138 b, Nihil prorſus ſomnijs tribuendum eſt. Offi. 16 a, Pom peius hoc mihi tribuit, ut diceret ſe fruſtra,&c. pro Pom. b, Initia illa præclara non felicitati eius, ſed uirtuti: extre- ma aũt hæc non culpæ, ſed fortunæ tribuenda uidẽtur. Ep. 46 a, Tantum tibi tribuo, quantum mihi arrogo, de Am. 67 b, Tu autem quod tantum mihi tribuis, quantum ego nec agnoſco, nec poſtulo, facis amicè. Of. 2u b, Qui aliquid tri- buunt uoluptati.& ibidem, Altera quę proprijs ſingulis eſt tributa. de Or. 150 a, Sed plus operæ foro tribuebat, amicis, rei famillari. de Amic. 9½ a, Qui mortuis tam religioſa iura tribuerunt. pro Mil. uo b, Tribuere miſericordiam alicui. Ep. 55 b,& Of. 12 b, Tribuere officium alicui. Ep. 27 a, Quod illi tribuebatur ignauiæ, de nobis id exiſtimari poſe non arbitror. de Am. u10 a, 10 9 b, Tantum cuiq; tribuendum eſt, quantum ille quem diligas atq; adiuues, ſiſtinere poſsit. Att. 24 6 b, Vt ergo in eiuſmodi re tribues nobis paulum o- peræ.& 253 a, Hæc ego conſcendens è Pompeiano tribui a- ctuariolis decem ſcalmis. Off. i0 a, Primum illud eſt in offi- cio, ut ei plurimũ tribuamus, à quo plurimũ diligimur.& 33 b, Cum philoſophiæ multũ diſcendi cauſatemporis tri-
buiſſem. de Se. 90 a, Lacedæmoniæ plurimum tribuitur æ-
rati. Tribuere, pro diſtribuere, diui dere. de Cla. 178 a,& O- rat. 198 a, Tribuere rem uniuerſam in partes. de Fi. 69 b, O- mnem uim loquendi, in duas tributam eſſe partes.
TRIBV S,bus. dtribuendo, hoc eſt diſtribuendo appellata. de Leg. lI.3. 185 a, Populi partes in tribus diſtribuunto. Tri
buum aliæ ruſticæ, aliæ urbancæ. Ruſticæ tribus laudatiſsi- mæ eorum qui rura haberent: urbanæ uerò, ignominię eſ- ſet, deſidiæ probro. Itaq; quatuor ſolæ erant à partibus ur- bis, Suburbana Palatina, Collina, Eſquilina. Plin. li. 8. cap. 3, Aliæ atq; aliæ initio urbis tribus fuerunt, ſed Ciceronis xtate triginraquinq I. V. 78 b, Credent omnes V.& XXNX. tribus homini grauiſsimo. in Rul. 69 b, Quæro à populari tribuno plebis, ecquãdo niſi per XXXV. tribus creati fint: ſcilicet tribuni pl. J. A. 207 b. Num quiſquã eſt ueſtrm, qui tribum non habeat, cerrè nemo. Atqui illum quinq;,& tri- ginta tribus, patronum adoptarunt. In libris autem Cice- ronis qui extant, nominatæ tantum XVIII. leguntur. pro Pl. 267 a, b, Terentina, Volirinia, Lemonia, Veientina, Cru- ſtumina. Ead. 270 a, Anienſis. in Rul.& b, Romilia, ricu-
lana, Narnienſis. Ead. 85 b, Pupinia. pro Seſ. 25 a, Palatina. in
Vat. z6 b, Sergia, At. 30 b, Aemilia.& 63a, Pontine, ſiue Pom Nn 2 ptina,
„
—QQ.O.OLᷣ———
——ℳÿ
—
—õõ—õ——
—
—ÿ—:::ℳõÿÿñ ,y————
-—
——yy——
—õʒʒ
——— 2 1 see —
—⸗—⸗—⸗——ꝛ—ꝛ—ꝛ—ꝛ—ꝛ—ꝛ—ᷣ———ꝛÿℳ—ℳℳꝰ———õõ·——ꝭ—ÿ—ÿ—ÿ—ÿ —————— 1——
——;—x———⏑—S——
—

. 399 I R e ſe de d tina, Metia, Velina. Ep. nꝰ b Quirina, Popilia. Reliqus tri- bu⸗ apud alios autores ſunt, Cornelia„ Claudia 3 Collina, Eſquilina, Falerina, Fabia, Galeria, Vfentina, Papyria, Pol- lia, Poblicia ſiue ublicia, Suburrana, Scaptia, Stellatina, Sa- batina, Tromentinaà, Veturia. Sunt tamen qui putent, Ro- miliam& Quirinam eandem eſſe: item, Sabatinam& Fa biam: atque in earum locum reponant Pontinam& Athe- ſinam. Vide Alexandri Geniales. lam loquendi modos ſub- ijciemus. pro Murena3 4 a, Aultæ tribus, quæ ex munici- pijs Vmbræ conficiuntur. pro Cluent. 42 b., In ærarios re- ferri, ac tribu moueri. de Orator. 134 a, Cenſor Centurionè quendam notatum, tribu mouit I. A. 161 a, Aut tum cum es fa ctus Augur, unam tribum ſine Decurione ferre potuiſ- ſet.& 234 a,àfricanus duas tantũ tribus tulit. pro Pl. 270 b, Nam quod queſtus es, plures te teſtes habere de Volitinia, quàm quod in ea tribv puncta tuleris,&c. De ferendis tri.. bubus,& quid ſit ferre tribum,& id genus alia, uide pro Pl. 270 a. Itemq́; edere tribum, pro eodè 266 b,& 267 a.& pro eod. 27 a, Concedere alicui tribum. Attic. 13 a, Qui numos intribu pronunciauerit, ſi non dederit, impunsò ſit. I. V. 70 b, Diuiſores omnium tribuum. Illud quoque notandum, proprium tribus nomen ſine adiectione uſurpari ut pro Planc. 270 b, Habere teſtes de Volitinia, ſubaudi tribu:& auferendi caſu. I. V. 70 b, Inuentum tamen eſſe fortem ami- cum ex eadem familia, Qu. Verrem Romilia.& Philip. no- na, Sulpitius Lemonia.& Epiſtol. 7 b, C. Seprimius T. F. Quirina, ſubaudi tribu. pro Cornel. 60 b, Certa tribu, cer- to numero eſſe.— TRIBVTARIV 8,2, um. ſtipendiarius, uectigalis. IJ. V. 224 a, Tabellæ non commendatiriæ, ſed triburariæ.& ibid. Tri- butariæ litere. TRIBVTIM. per ſingulas tribus. pro Mur. 140 a, Si gladia- toribus uulgò locus tributim eſſet datus.& 141 a, Spectacu Ia rributim ſunt data.& pro Fl. 14 9 a, Tributim& cẽturia- tim deſcripris ordinibus. Att. 64 b, Scaurus populo tribu- tim domi ſuæ ſatisfecerat. TRIBVTIO, nu. diſtriburio. de N. 12 a, Eam eſſe naturã, ut omnia omnibus paribus paria reſp ondeaut: häc ioαννεικαμμœᷣ᷑σ appellat Epicurus: id eſt æ quabilem tributionem. TRIBVTVM. u. omne id appellatur, quod à ſubditis magi ſtratib. tribuitur,& penditur. I. V. 135 a, Siculi ex cẽſu quor- annis tributa conferunt.& 169 a, Imacharenſes tributum ferre coegiſti. pro Flac. 150 a, Duæ rationes pecuniæ confi- ciendæ: aut uerſura, aut tributo.& ib. Tributi confectio.& 155 b, Menſa publica numerat aut ex uectigali, aut ex tribu- to. Epiſt. 35 a, Cum ad me aditum eſſet ab ijs, qui dicerent à ſe intolerabilia tributa exigi. ad Br. 299 a, b, Tributum,&c. centeſima collatum, impendenti cenſu locupletum. I. A. 178 a, Pecunia, quæ nos à tributis poſſet uindicare. Epi. 201 a, Vt optimè meritis militib. promiſſa ſoluãtur, quod fieri ſine triburo poſſe non arbitror. At. 84 b,& 85a, Ei tamen ſi nunc ſoluitur, triceſimo quoq; die talenta Attica triginta, & hoc ex triburis. Qu. Pr. 294 b, Sumptus& tributa ciuita- tum tolerari æqualiter. Offic. 48 b, Danda eſt opera ne tri- butum ſit conferendum. Off. 49 a, Vnius imperatoris præ- da finem attulit tributorum. TRIBVTVS, a, um. ut tributa comitia quæ ex omnibus tri- bubus conſtabant. de Leg. 183 a. L. Comitia. TRICALINVM ni. lo cus in Sicilia. I. V. 237 a. TRICAE, carum. impedimenta. Epiſtol. 11§ a, Vt plus bien- nium in his tricis moretur. Attic. 161, Ferre domeſticas tri- cas.& Ep. us. TRICENV S, a, um. ad Her. 22 a, Paulò plus aut minus pedũ tricenům. TRICEP S,z. Oraror. 212 a, Tricipitem, non tricapitem di- cimus. Tuſculan. 150 a, Triceps apud inferos Cerberus.& Orxator. 212 b.— TRICESIMVS, a,m. Offl. 38 b, Triceſimo anno pôſt. Epi. 283 b, Triceſimo pôſt die. Atticum 8 b, Triceſimo quo- uo die. TRICIES. I. V. 95, Ad tricies H-S. TRICLINIV M, nj. Atribus lectis ſternendis dictum con- claue, ccenaculum. pro Mu. 142 a, Atq; ille rogatus, ut tricli- nium ſterneret, ſtrauir pelliculis hœdinis lectulos punica- nos. I. V. 160 b, Apronius triclinium in foro ſtrauerat.& 170 b, Imperauit, ut in foro ſibi medio lecti ſternerentur.& 145 b, Quinquaginta tricliniorum lecti. de Orat. 133 a, Quando tandem Galba de triclinio tuo exibis? cum tu, inquit, de cu biculo alieno. Att. 221 b, Triclinium, ubi cœnaturus ipſe Cæ ſar eſſet. Atti. 222 a, Tribus triclinijs accepi° νρ αεν ual- de copioſs.
TRICO R., ari. nugor, nugas ago. Attic. 24 4 b, Brutus Vecte-
num accuſat, tricatur ſcilicet. Atric. 234 b, Publius tecum tricatus eit.
TRIDVVM, dai. pro Mil. 106 b, Clodius reſpondit illum tri duo, ad ſummum quatriduo eſſe periturum. de Leg. lib. 2 Cotta cenſer habendas rriduum ferias. 2
TRIENNIVM, ui. Epiſtol. lib. 15,& de Clar. orat. 179, Bi- ennium aut triennium eſt, quum uirtuti nuncium remiſi-
Ki. Qu. Fra. lib.i, Cum imperio fuiſſe in Aſia triennium. I. V. Act. 4, Triennium pro uinciam obtinere. Aca. lib. 4, Tri- ennio tardius.
TRIERARCHVS.trieris, id eſt, rriremis nauis præfectus.
in V. 86. Act. 3. TRIENS, tw. aſsis pars tertia. ad Atticum 106 b, Dolabellã uideo Liuiæ teſtamento, cum duobus cohæredibus eſſe in triente.& ibidem: Cum ſciemus quantũ ſit in trientis triẽ-
te. ad Heren. 4. b, L. ex frumétaria de ſemiſsibus& triétibus.
TRIETE RIS, du. ium annorũ ſpacium. de Natura deorũ 71 a, Prieterides d Dionyflo quinto conſtitutæ putantur. TRIGESIMVS, a, um. de Sen. 30 b,& pro Fl. 150 b, Cuius à
morte iam tertius& trigeſimus eſt annus.
TRIGINTA. pro Clu. 33 a, In conſilium erant ituri iudices triginta& duo: ſententijs decem& ſex abſolutio confici Poterat.
TRINVNDINVM ni.terne nundinæ. in An. 195 b, Vbi pro mulgatio trinundinum. Epi. 261a, Ned; ſe iam uelle abfen- te ſe rationem haberi ſui, ſe præſentem trinundinum peri- turum. Item: Lex non iure lata dicebatur, niſi trinundino antè eſſet promulgata. pro Domo fua: Trinundinum ac- cuſatio.
TRINV S, a, um. in Piſ. 100 a, Nulla trinis æſtiuis gratulatio. Attic. 58 ‚Caſu enim trinas acceperam. Trinundmum, I., Nuhdinum. ad Atticum 181 a, Tullia mea literas reddidit rrinas.
TRIONE 8, num. boues. de N. 47 a, Quas noſtri ſeptem ſo- litt uocitare triones.
TAIPARTITO. adi
TRIPARTITVS, uel
ier. ad Heren. 30, Top. 25,& Tuſc. 5. Trpertitus. ad Heren. it b, pro Seſt. 27, Argumentatio breuiſsima eſt tripertita. de Inu. 43 b, Ora- toris ars tripartita. de Offic. 4, Diuiſio tripartita. Poſt red. Oratio tripartita. I. V. Act. 5, Tripartita cauſa. Acad. lib. pri- mo: Triparrita bonorum ratio.& pro Seſtio 23. TRIPIL E Mcis. Tuſcu. 152 b, Plato triplicem finxit animam. Acad. lib. i, Ratio triplex philoſophandi. Att. 13, Remittere triplices literas: id eſt, tribus reſpondentes. TRIPLIOITE Kaliquid commutare. ad Heren. 37 a. TRIPLVS, a, um. de Vn. 199 a, Deinde inſtituit dupla& tri. la interualla explere. TRIPTOLEMVS, mi. ad Heren. 25 b. RIPVDIANS, ti. pro Seſt. Sed illum tot iam in funeribus Reip: exultantem, ac tripudiantem, legum, ſi poſlet, laqucis conſtringeret.
52 r—* A 84 8 2 8— 8..— TRIPVDIVM, di. de D. 123 b, Sed quia cum pulli paſcun- tur, neceſſe eſt aliquid ex ore cadere,& terram pauire, terri-
pauium primò, p oſt terripudium dictum eſt, hoe quidem iam tripudium dicitur: cum igitur offa iam cecidit ex ore pulli, tum auſpicanti tripudium ſoliſt mum nuncianr.& 112 b, Etiamſi tripudium ſoliſtimum pulli feciſſent. de D. 86 a, Hoc quoq; quod dixi coactum tripudium ſoliſtimũ di- citis.& ibid. Tripudium fieri, ſi ex offa quid in folum cade- ret. de N. 27 b, Cum C. Flaminius tripudio auſpicarerur, pullarius diem prælij commitrendi differebat, quòd pulli non paſcerentur.
TRIPVS, ds. inſfrumentum tribus pedibus conſtans, quo
menſæ ſuſtinerentur. L. Trapezophoros. de Natura deor. 67 b, Hercules, quem concertaſſe cum Apolline de tripode accepimus.
TRIREMIS, mus. nauis tres remorum ordines habens. in Verr. 244 b, Nauem maximam triremis inſtar ædificauit.
TRIS, pro tres, in accuſatiuo. Acad. lib. 4.
TRISTICVLVS, ,um, de Di. 101 a, Paulus filiolam ſuam animaduertit triſticulam.
TRISTIFEICVS, a, um. de D. 32 b, Triſtiſicas certant Neptu no reddere uoces.& 34½ b, Voces triſtificas chartis prome- bat Hetruſcis. Poete.
TRISTIS,ſte. mœſtus, mœrens, dirus.)(. Remiſſus, hilaris, bo no animo. I. V. 206 b, Is triſtis& cõrurbatus domum redijt. & de Diu. 93 a, Qui cũ te triſtem uidiſſet, bono animo eſſe iuſsit. pro Cæl. ¼0 a, Cum triſtibus ſeuerè, cum remiſsis iu- cundès. pro Mur. 134 b, Vidésne illum rriſtem, demiſſumt ia- cer, diffidit,&ec. de Or. 235 b, Seuerus ac triſtis uultus. de Cl. 174 b, Triſte ae ſeuerum genus dicendi. Art. ¹6 b, Cum de- diſſem ad te literas triſtes,& metuo ne ueras. de D. 115 b, Cũ triſtiſsima exta ſine capite fuerint, quib. nih il dirius ui- detur eſſe, de D. i00 b, Quod auſpicib. triſtiſsimũ uiſum eſt.
I. P. 36 a, Omnib. triſtiſsimis aliquẽ exeũtè p erſequi. de Fi. 89 b. Maiores noſtri ęrumnas triſtiſs imo nerbo nominauerũt.
ad Br.

= n Vutſ 2ur 24 leren.)8 Top FAl
a Teham ai ien irnſth ruiſzic etnpertna ielnn abe
2 de OR., imigo mpmma 11NAR. 5 Inparita cuſa Kal n. nrd. Nlato miplicenianeman le pdoſophand. Att. bes 4 ek. indas reſpondente. 1id ommatatt ad enapt e Nn. 99 4. Dendeintbtuitcu Mert.“ 1S ⁴. ad Heren. 73.. „ pro Seſt Sediluntot umime
4 eri uch autam legun Jisns 3
5 4D. uzb, Sed quu anptliin. 2,3 orc cadere,&e temamn pannäfm. rerripudium idun ct,Wit uk: um gur qtiumttär 34 149 mipudium ſdham tne „d'um 10 ichaua uliäteuin 4 4 Arni coactum trpucinn 1 mu adiun jen,ſ exoftquiin nna,
C. Huam ainstnpudo 2s r Damittendidi 1ed)
aut! * 19
14 01 TrT h adr. 90 b, Triſtes de Bruto nuncij afferebant. de Pro. 78 a, Medium illud triſtiſsi mũ tempus,&c. pro Mur. 134 a, Quid ſua ſorsꝭ triſtis, atrox,&c. pro Qu. 10 b, Quintus natura tri- ſti ac recondita fuit. Epiſt. 23 a, Triſtia tempora.)((Secunda tempora. Ep.57 b, Tuorumq; triſtiſsimo meo tempore me
ritorum erga me memoriam conſeruabo..
TRISTIV S. Ep. 57 a, Quo facilius quibus eſt iratior, reſpõ-
dere triſtius poſſet. de Sen. 91 a, Adoleſcentes grauius ægro tant, triſtius curantur: id eſt, difficilius.
TRISTITIAniæ. ſeueritas.)((Læritia, hilaritas. At. 200 a, Hi laritatem illam, qua hanc triſtitiam temporum condieba- mus, in perpetuũ amiſi. 128 a, Triſtitiam illorum temporũ non ſubijſſem. Ep. 38 b, Propter quandam triſtitiam tempo
rũ. de Am. i0⁄ b, Triſtitia autem,& in omni re ſeueritas ab-
ſit.de Cl. 173 a, Homo ipſa triſtitia& ſeueritate popularis. de Or. u a, Iudex tum ad triſtitiam, tum ad læritiam eſt cõ torquendus. de N. 46 b, Receſſus ſolis quaſi triſtitia quadã
contrahit terrã. de Or. 87 a, Vt cum lauti accubuiſſent, tol-
leretur omnis illa ſuperioris triſtitia ſermonis. Ep. 70 b, La chrymis& triſtitiæ te tradidiſti. de Or. i30 b, Triſtitiam& ſeueritatem mitigare& relaxare. de Ora. 140 a, Acutè& hi- larè dicto aliquem Atriſtitia atque ab acerbitate deducere. Off. 3b, Lenitate uerbi triſtitiam rei mitigante.& Poſtq. 207 a, Simulata triſtitia. ad Her. 21 a, Hilaritas.)(. Triſtitia. )(. Mediocritas uultus. V TRITIA uel Trittia, opp. At. 9oa. TRITICVM ci. frumentum. Offic. 62 a, de Di. 96 b,& 112 b, Midæ dormienti formicæ tritici grana in os congeſſerunt. I.V. 186 a, Sexaginta millia modiùm tritici. TRITO N, onuw. monſtrum ex homine& piſce conflatum. de Natura deorum 16 b, Qualis ille maritimus Triton pingi- eur, natantibus inuehens belluis, adiunctis humano corpo ri. Attic. 28 a, Tritones piſcinarum. de hominibus quibuſ-
dam hoc dicitur.“ TRITONIA armipotens,&c. id eſt, Pallas. Anteq. 196 b.
TRITVS,a, um. decantatus, contritus, peruagatus, contem- Ptus. de Cl. 191 a, Via laudis, quam matores eius ei tritã reli- querunt.& tritas uias relinquere. L. Indago. I. A. 154 a, Iter lllud quod tritum in Græciam eſt. Aca. 44, Verbum uſitatũ ac tritum. Off.7 b,& 67 b, Trirũ ſermone uel ueruſtate pro- uerbiũ. de Di. 110 b, Sic Sorites ſatis Larino ſermone tritus eſt. pro Fl. 16 0 a, Quid porrò in Græco ſermone tam tritũ ac celebratum eſt? quàm ſi quis,&c. Item: Res trita, commu nis,& peruagata. Ep. 135 b, Habere aures tritas notandis ge neribus poetarum. de Cla. 175 b, Tritæ noſtrorum hominũ aures,& erudita ciuiras.
TRITV S,tas. de Nat. 31 a, Lapidum conflictu atq; tritu ignis
elicitur..
TRIVIVM uij. area in urbe, ſiue ſpacium quod ſe findit in tres uias, aut ubi tres uiæ concurrunt. cont. Rul. 652 a, In tri- uijs aut in compitis auctionari.& pro Mur. 126 b,& de Di. 106 a, Arripere maledictum ex triuio. 8
TRIVMPHALIS, 7e. I. P. 99 b, Prouincia, quæ fuerit ex 0⸗ mnibus una maximè triumphalis. in Sal. 275 a, Bis trium- Phalem fieri. I. P. or a, Porta triumphalis.& 92 b, Vehicula
triumphalia,
TRIVMPHO, as. triumphum ago, Capitolium curru inue-
hor, in Capitoliũ cum inſigni illa laurea inuehor. pro Mur. 126 b, Sedere in equis triumphanriũ prętextati potiſsimùm fllij ſolent.& ib. Vt rebus cõmuniter geſtis penè ſimul cum atre triumpharet.& 127 b, Pater ampliſsimè arq; honeſtiſ- imè ex prætura triumphauit. pro Pl. 272 a, lis cõmiſsi ſunt magiſtratus, in quib. re bene geſta triumpharent. pro Pom. 15 b, Quid tam inauditum, quàm equitem Romanum triũ- pharet at Pompeius triumphauit. Epiſt. 24 b, Spes triũphi, in qua ſatis glorioſè triumpharẽ. de Pro. 76 a, Is in Capito- lium inuehi uictor cum inſigni illa laurea geſtit. pro Clu. 20 b, Palàm exultare Iætitia,& triumphare gaudio. Att. 16²2 a, Meum factum abs te laudari triumpho& gaudeo. Læta-
ri, exultare, triumphare. L. Lætor. I. V. 260 a, Lætaris ru in omnium gemitu,& triumphas. ad Att. 11 a, Plus accuſatori
dabatur, quàm poſtulabat, triumphabat. I. C. 104 b, Hoc i- pſum in quo exultat& triumphat oratio mea. I. A. 23 4 a, A-
fricanus de Numantinis triumphauit.& 217 b, Ex tranſal- pinis gentibus triumpharunt. Attic. 99 b, Cætar triumphat de ſententia Catonis. pro Flacc. 152 b, Acinas pugil Olym- pionices, hoc eſt apud Græcos propè maius& glorioſius, quam Romæ triumphaſſe. Off. 38 a, Vidimus ex ea urbe tri- umphari, ſine qua nunquam imperatores noſtri ex tranſal- inis bellis rriumpharunt.
TRIVMPHVS, phi. corona laurea, laurus, uictoris ducis
aur imperatoris pompa. pro Corn. 56 b, Qui tot habuit triumphos, quor orę ſunt terrarum. de Som. 127 a, Cum tri- umphum sgeris.& I. V, 256 a, Agsre triumphum de aliqua
T R 1402 re. Epiſtol. 40 a, Ages uictor ex inimicorum dolore trium- Phum. Offic. 16 a, Fompeius dixit fruſtra ſe tertium trium- phum deportaturum fuiſſe, niſi,&c. pro Mur. 131 b, Trium- Phus M. Curij de rege Pyrrho. Ep. 66 a, Quaſi uerò non iu- ſtiſsimi triumphi in Dalmatia res geſſerim. I. V. 249 b, Viuũ tu illum ſeruabas, quem per triumphum credo, quem ante currum tuum duceres.& 251 b, Ducere captiuos per trium- Phum. in Vatin. 36 b, Omnes ita te oderunt, ut repulſam tuã triumphum ſuum duxerint. ad Her. 40 b, Vrbs trophæis or nata, triumphis ditata. Epiſt. 247 b, Si triumphi prærogati- uam putas ſupplicationem. I. P. 92 a, Quid eſt quòd confe- cto formidoloſiſsimo bello coronam illam lauream tibi tantopere decerni uolebas à ſenatu: I. A. 260 b, Is demum eſt mea ſententia, iuſtus triumphus ac uerus, cum bene de repub. meritis teſtimonium à conſenſu ciuitatis datur. I. P. 92 b, Diſſeres!de triumpho, quid tandem haber iſte currus? quid uincti ante currum duces? quid ſimulachra oppi- dorumè quid argentumè quid aurumè quid legati in equis, & tribuni? quid clamor militũ quid tota illa pompasè quid uehi per urbem?&c.
TRIVMVI RATVS, tus. triumuirorũ munus. de Cl.* Qui quidem in triumuiratu iudicauerit, contra P. Africani a- uunculi ſui teſtimonium.
TRIVMVIR.Ni. Or. zu, Triumuiri capitales. L. Tribus.
TROCHAEV S, chai. choræus, uel chorius, cordax. de Orat.
159 b, Cũ ſint numeri plures, iambum& trochæũ frequen- tẽ ſegregat ab oratione Ariſtoteles.& Or. z16 a, Trocliæu 8, qui eſt eodẽ ſpacio quo choræus, cordax ab Ariſtorele ap- pellatur. Orator. 215 b, Spondæus& trochæus, quòd alter ex lõgis conſtat, alter breuibus fit.& 216 a, Trochæus tem- poribus& interuallis eſt par iambo.-..
TROEZE N, nis. opp. Offic. 61 b.
TROGLODITAE, tarum. populus Aethiopiæ. de Diuina- tione 127 b.
TROGINI.pop. de D. 125, Troginorum tetrarchia.
TROIA, æ. in Ver. 216 b, Aeneas fugiens à Troia.& de Am. 110 a, Neptolemus Troiam capere potuit. ad Her.
TROIANVS, a, um. pro Mur. 143 a, Intus eſt equus Troia- nus. de Or. u7 a, Tanquam ex equo Troiano. Ep. 102 b, in equo Troiano, ſcis eſſe in extremo, Serò ſapiunt. Prouer- bia ſunt hæc tria, de quibus Eraſmus.
TROIAN LHorum. de Di. 125 b,& alibi ſæpe.
TROICVS, a, um. de Cl. 168 a, Troicis temporibus.& 67 a, Troicum bellum.
TROPHAEVM, phæi. indicium uictoriæ. I. P. 99 a, Hic in
Macedonia trophæa poſuit, quæ bellicæ laudis uictoriæq́;
inſignia& monumenta ſunt.& de Pro. 79 b, Macedonia, quæ erat antea munita plurimorum imperatorum nõ tur- ribus, ſed trophæis, quæ multis uictorijs erat triumphisq́;
pacata. pro Do. 233 a, Non eſt habitandũ in ea urbe, in qua
trophæa de me uideam conſtituta. de Inu. 71 a, Thebani æ- neum in finibus ſtatuerunt trophæum. pro Ar. 180 a, No- ſtra ſunt trophæa, noſtra monumenta. ad Heren. 40 b, Vrbs trophæis ornata, triumphis ditata.& de Fin. 86 b, I. V. ¹z1 b, Signum cupidiratis, trophæum neceſsitudinis, indicium amoris. de Inu. 55 b,& de Fin. 86 b, Clarum& exornatum trophæum. Tuſc. 17² b, Salaminium trophæum. TROPHONIANA Charonis narratio. Att. 90 a. TROPHIONIVS, ni. de Nat. 69 a, An Amphiaraus deus e- rit& Trophonius?& 70 b, Mercurius is, qui ſub terris ha- betur, idem Trophonius. de D. 96 a, Cum apud Lebadiam Trophonio res diuina fieret.
TROPVS, pi. modus. de Cl. 1⁷0 b, Verborum immutatio-
nes, quos app ellant ᷣdaνε. de Orat. 157. TRVCIDATIO, onw. cædes, clades. I. A. 19 3 b, Trucidatio ciuium. Qu. Fr. 306 b, De Clodianis infidijs, trucidationi- bus, lapidarionibus.
TRVCIDO,, pluribus uulneribus concido. I. C. i21 a, Qui
nos, coniuges, liberos noſtros trucidare uoluerunt. I. C. 99 4,& de Ar. 24 3 b, Quos ferro trucidari oportebat, eos non- dum uoce uulnero. pro S. R. 20 b, Ante oculos iudicum tru cidari. Epiſt. 60 b, Qui ſenatum trucidare uoluerunt. pro Pomp. 5 a, Qui una die ciues Romanos necandos trucidã- dosq, denorauit.
TRVCVLENTE KR. atrociter. contra Rul. 68 b, Rullus tru
culentius ſe gerebat quàm cæteri.
TRVCVLENTVS,, um. terribilis aſpectu, trux, atrox. pro Seſt. 6 b, Alrer truculentus& terribilis aſpectu. de Nat. 47 b, Aduerſum caput huic Helice truculèta ruetur. ad Her. 26 a, Scelus nefarium& rruculentum.
TRVD O, dt. impello. Attic. 13 a, de Ar. 258 a, Quò ne tru- damur, dij immortales nos admonent. Tuſculan. 173 b, Trudi ad mortem. At. 56 a, Cum ſe ad ſupplicium præſens tradi uiderer. 4
— Nn 3 TRVLLA,
—
4———— 3 2 3———— 4 eeeee 1“ 3 8 3 2

3 — 4 ¼
14 03 V.
TRVILILAIe. I. V. 214 a, Erat etiam uas uinarium ex una ge- ma pergrandi: Trulla excauata cum manubrio aureo.& i- bid. Trulla gemmea.
TRVNCVS, ci.ſtipes. de Orat. 159 b. In arboribus truncus, rami, folia.& de N. 5o a, Trunci obducuntur libro aut cor- tice.& de D. 102 a, Truncus arboris. de Se. 88 a, Terra ex mi- nutiſsimis ſeminib. tantos truncos ramosq́; procreat. I. A- rar, Denudat folijs ramos& cortice truncos. Tuſ. 20⁸ b, Stirpes xægritudinis trüco euerſo omnes elidẽdæ ſunt. Trũ- cus, translatum. Orator. 202 a, Non ad numerum articulus cadens, trunco magis toto ſe ipſe moderans,&c. pro Qu. Ro. 4.9 b, Nemo illum ex trunco corporis ſpectabat, ſed ex artificio comico æſtimabat. de Natura deor. 18 a, Qui po- teſt eſſe in eiuſmodl trunco ſapientia? I. P. 183 b, Qui tan- quam truncus atque ſtipes, ſi ſtetiſſet modò, poſſet ſuſtine- re tamen titulum conſulatus.
TRVTINA, næ. ſtatera. de Orator. 123 a, Ad ea probanda, quæ non aurificis ſtatera, ſed quadam populari trutina e- Xxaminantur.
TRV X. cis. truculentus, atrox. con. Rul. 79 b, Horri dus& trux tribunus pleb. de D. 136 a, Ceruice anguina, aſpectu truci. de Natur. 47 a, E trucibusd; oculis duo feruida lumina flagrant.
TV. perſona tua. pro Rabirio 92 b, Tu mihi etiam legis Por- tiæ, tu Gracchi, tu horum,& cærera mentionem facis. L. Tute.
TVB A, bæ. buccina. I. C. 107 a, Cum tubas& ſigna militaria ſcirem eſſe præmiſſa. pro Syl. 170 a, Ille arma miſit, cornua,
rubas, falces. pro Mu. 132 a, Tubarum ſonus. ad Heren. 28 b, In bello ſonitum tubæ ferre non potes.
TVBVS,b. fiſtula. de L. 169 b, Ductus aquarum, quos iſti tu-
bos& euripos uocant.
TVENDVS,, um. Epiſtolarum, 14 a, Nunc à quibus tuen- dus fuerat, derelictus eſt. Epiſtol. 3 b, Ad tuam dignitatem tuendam.
TVEOR eri. tutor, conſeruo, ſeruo, cuſtodio, foueo, præſi- deo. de L. iy a, Ille cœlum atque terras tuens& regens de- us. Atri. i5 b, Sic tueor ut poſſum illam à me conglutinatam concordiam. I. V. 232 b, Vt quiſq; eis rebus tuendis conſer- uandis ꝗq; præfuecrat. Epi. 44 b, Quomodo ea tuear, quæ mi hi tuenda ſunt.& 72 b, Tuenda tibi eſt dignitas. cõtra Rul. 67 2, Cogitatio tuendi conſulatus. L. C. 123 b, Quæ quidem
non minore labore tueor quàm comparo. Poſt. 205 a, Non legum præſidio, ſed parietum, uitam ſuam tuebantur. pro Seſt. a, Hæc ea conditione geſſeram, ut meum factum ſem per omnes præſtare tueriq́; deberent. de Ora. 99 a, Armis prudentiæ cauſas tueri atq; defendere. pro R. P. 129 a, Hunc Oæſar ſolus tuetur& ſuſtinet. de Sen. 89 b, Xenophontis li- ber de tuenda re familiari. de Natura deorum 69 a, Natio dea, quòd partus matronum tueatur. Attic. 179 b, Huius pe cuniæ permutatione facilè fidem noſtram tuebere. Atri. 172 a, Luctũ ut poſſum, tueor apud hos. pro Deiot. 14⁷ b, Tue- riſines ſuos ab excurſionibus hoſtium. Atti. 35 a, Cæcilium quibus rebus poſſumus, tueor diligenter. Quod reliquum eſt,ruum munus tuere, Epiſtol. lib. 5. Atq; etiam L. Paulus Africani pater perſonam principis ciuis facilè dicédo tue- batur. de Cl. Orat. ¹71,& 8 Phil. Ab hoc igitur genere largi- rionis, ut alijs detur, alijs auferatur, aberunt hi qui Rem- pub. tuebuntur. 2 Offic.& de Diuin. lib. 2,& Tuſc. quæſt. li. 5, Tuentor Oenſores urbis templa, uias, aquas, erarium, ue- ctigalia. 3 de Leg. Si de tua in me uoluntate dubitarẽt, mul- tis àte uerbis peterem, ut dignitarem meam tuerére. Bru- tus ad Cicer. libr. u, Hlud p erficiam profectò Quirites, ut ea quæ geſsi in Coaſulatu, priuatus tuear atq; ornem. 3 in Cat. u7 a, Te tamen oramus, quibuſcunq; erimus in terris, ur nos, liberosq; noſtros ita tueare, ut amicitia noſtra,& tua fides poſtulabat. ad Cælium, lib. 2, Quo magis ample- xetur ac tueatur iudicium ſuum. Atti. 380 a,& 2 in Verr. Vt
eſſent qui terras tuerentur. Cat. 70, Vobis turpiſsimum ſit,
illud quod accepiſtis tueri& conſeruare non poſſe. pro L. Manil. 6 a, Tueri amicum. de Fin. lib. 2, Tueri beneficium. 2 Philipp.& pro Cæl. Tueri commoda hominum. Officio- rum 1, Tueri uitæ communem cultum atque uſitatum. 3 Tuſ. Dignitatem tueri. 2 Tuſculan. Eines ſuos ab excurſio- nibus hoſtium tueri, pro Deiot. Tueri inſtituta maiorum
ſacris, ceremonijs ꝗ; retinendis, Diuin, lib. 2. Tueri mores
& inſtituta uitæ, Tuſ. quęſt. lib. i. Tueri munus Geometrię, Tuſculan. quæſt. lib. 5. Tueri munus officij, Cat. Tueri ne- gocia, d ad Attic. Tueri omnia officia,z Fam. Tueri ordinẽ Senatoriũ, 3 Famil. Tueri patrocinium, 5 Fam. Vatinij. Tu- eri pollicitum, iz ad Attic. Non eſt enim inhumana uirtus,
neque immunis, neque ſuperba, quæ etiam populos uni-
uerſos tueri, eis que optimè conſulere ſoleat, de Amic. Tue- ri prouinciam, 7 in Verr. pro, munus obire, Tueri rem do-
TV 1404
meſticam ac familiarem, Tuſculan. quæſt. lib. 1. Tueri rem, gratiam& authoritatem ſuam, 13 Fam. Tueri& munire ſe peheuolentia multorum, de Finib. Tueri ſe ſua ſanctitate, 2 de Finib. Tueretur ſe uigilanter, 15 Fam. Tueri ſe, uitã, cor pusque, Officiorum i. Tueri ſocietatem hominum, Off- cio. i. Tueri munificè& æqusè ſocietatem coniunctionis hu manæ, de Finib. libr. 5. Totus eſt nunc ab ijs, à quibus tuen- dus fuerat, derelictus, Lentulo, libr. 1. Vt mihi uelim, nolim, ſit certa quædam tuenda ſententia, de Nat. lib. i. Aedem Ca ſtoris iudices, P. Iunius habuit tuendam,&c. 3 Ver. Mihi ui- derer animum hominis ab omni alia cogitatione, ad tuã dignitatem tuendam traducere, Lentulo, lib. iů. Arque etiam ad iuſticiam colendä, ad tuendas amicitias,& reliquas cha ritates, quid natura ualeat, hæc una cognitio ꝑoreſt trade- re, 3 de Finibus. b
TVGVRIVM, rij. caſa. pro Seſt. 24.
TVITIO, onu. cuſtodia. Top. 228 b, Tuitio ſui.
TVM. tunc, partim, mo dò. Atti. 105 a, Niſi fortè illi tum arma dedimus, ut nunc cum bene parato pugnaremus.& de Inu. 49 a, Tum cum: id eſt, tum cum. pro Clu. 55 b,& pro Mur. 129 b, Quid tunc inde? I. V. 88 b, Tum præterea.& 76 a, De- inde tum,&c. de In. 69 a,& Poſtqu. 20 3 a, Tum etiam: id eſt, præterea. Tum deniq;,&c. Epiſt. 233 b,& de Orato. 137 b, de Orat. 6 a, Primùm,&c. deinde,&c. pòſt,&c. tum ad extre- mum,&c. pro Fl. 164 a, Cùm alia multa certi homines, tum hoc uel maximè moliuntur, ut,&c. de Or. 125 a, Animos iu- dicum conciliari ad beneuolentiam, cùm erga oratorem, tũ erga reum. Quin. Frat. 302 b, Cùm ſpe ſum maxima, tũ ma- iore etiam animo. pro Mar. 131 a, Cùm ſummo conſenſu ſe- natus, tum præterea iudi cio tuo grauiſsimo. Epiſtol. 5 a, Cùðm in omni re, tum in hoc maximè negocio. de Inuent. 55 a, Ex his illud perſpicuum eſt, approbationem tum adiun- gi, tum non adiungi. Attic. 137 a, Scripfiſti epiſtolam ad me plenam confilij, ſummæque tum beneuolentiæ, tum etiam prudentiæ.& ibid. Diſſero in utramque partem tum Græ⸗-
cè, tum Latinè. I. V. 130 a, Tum ſemper, tum in his rebus. de Inuent. 45 b, Eius autem genera,&c. quique ſunt. Nam tum uerba ipſa uidentur cum ſententia ſcriptoris diſsidere: tuna inter ſe duæ leges aut plures diſcrepare: tum id quod ſcri- ptum eſt, duas aut plures res fignificare uidetur: tum ex eo quod ſcriprum eſt, aliud quoque quod non ſcriptum eſt, inueniri: tum uis uerbi ex quiri. de Na. 22 a, Beſtiarum terre næ aliæ, partim aquatiles.& b, Modò unum, tum autem plures. de Amic. 98⅝ a,& Topic. 233 a, Qui tum hoc, tum ll⸗ lud dicit. L. Cum.
TVM E O, es. turgeo, in tumore ſum. Tuſc. 194 a, Sapientis a- nimus nunquam turgeſcit, nunquam tumet. Att. 223 b, Tu- ment negocia.
TVMES OO, ſcw. rurgeſco. de Diui. 82 b, Inflatum mare cum ſubitò penitus q́, tumeſcit.
TVMIDVS, a, um. turgidus, tumore præ ditus, inflatus. in Vat. 29 b, Serpens inflato collo, tumidis ceruicibus. Tu- ſculan. 19 4 a, Membrum tumidum ac turgidum uitioſè
ſe habet. 4
TVM O R. oris. inflatio. Attic. 224 a, Ne deſerere uiderer hunc rerum tumorem. Tuſc. 19 4 a, Num manus rectè affecta eſt, cum in tumore eſt? ad Her. 27 a, Corporis bonam habitudi nem tumor imitatur.& 7 b, Tumor, liuor.& 14 b, Mortuus, deformatus, tumore præditus. Tuſ. 227 a, Repentinus ocu- lorum tumor. Tuſ.ꝛ, Cũ tumor animi reſediſſet. Tuſ. a, Ve- tat Chryſippus ad recentes quaſi tumores animi re mediũ adhibere.& Tuſ.z, Erat enim in tumore animus. At. lib. 14, Ne deſerere uiderer hunc rerum tumorem.
TVMVLTVO R, atu. turbas facio, inquietus ſum. pro Cæll. 45 b, Quid tumultuaris ſoror? quid inſanis? contr. Rull. 86 b, Qui ſæpe& ſine cauſa tumultuer, Off. 16 b, Tumultuan- tem de gradu deijci, ut dicitur. ad Her. 28 b, In ocio tumul- tuaris, in tumultu ſolus eſt ocioſus.
TVMVLTVOSIVS.At. lib.;5.
TVMVLTVOSISSIME, pertumultuoſè, maximo tu-
multu. J. V. 116 a, Quàm tumultuoſiſsimè aliquem adoriri-
TVMVLTVO SVS,a, um. turbulentus. Epi. 244a, Ita tumul tuoſæ conciones, ita moleſtæ quinquatrijs afferebãtur. de In. 42 b, Seditioſa& tumultuoſa uita.
TVMVLTVS, tus. motus, trepidatio. I. A. 200 b, Tumultum
decerni, inſtitiũ indici, ſaga ſumi dico oportere. pro Dę ³⁴⁷ b, Nü quæ trepidatioeni qui tumultus? I. C. no a, Vrbi fine ueſtro motu ac tumultu, ſatis eſſe pręſidij prouiſum eſt. At. 81 a, Quo aüt die literæ Caſsij uictrices in ſenatu recitatæ ſunt, eodẽ meæ tumultũ nuncianres. I. A. 214 b, Quid eſt e- nim tumultus, niſi perturbatio tanta, ut maior timor oria- tur, unde etiãà nomen ductũ eſt tum ultus.& jbid. Poteſt eſſe bellum ſine tumultu, tumultus ſine bello eſſe non poteſt.
TVMVLVS, L. locus ex terra leuiter eminens. Antequ. 196
5

1.§e.a4. eu dTrisio 1 . denennjs Nüſpnltn 5
e ud Pro Cla.sb&u. d. saaan e esegs Leemri 4 Cam ah a mahen
1Cdn ſumm coaſenül. 1 ns bee m aume hlſß An doc manmenegoch delmu,
Diſſero in utramque panemuncat, 30 Tumſemperruminlürut em grnera, Kec. quiqueſunt Nuum 9. düitenm
plares diſcrcpare: tum itquadir.
lares res Sgnifcarenidesur:nan 1ud quoque quod non ſcrpunch di elquini. de Na zua Jetiuunkn aailes.&1b, Modd unun, unma
4X Topu.a, üun boomal 3 5
tumore ſum. Tuſc., pimik.
geicit, aunquam rumet. An.hdl!
meicit. urgdus, tumofe nntümnutm aSco collo, wmidis— rum tumidum ac nrgidn ume
5 Attic. 14 4 Ne— b Num manu- ncteattäuch
14 05 T V.
b, Dij deæque immortales, qui excellenti tumulo ciuitatis, ſedem Capitolij in ſaxo incolitis conſtitutam. I. V. 254 b, I- gnis è ſpeculo aut tumulo ſublatus, prædonum aduentum ſignificabat.& I. C. 1ο9 b, Tumuli ſylueſtres. de D. 84 a, Cũ tumulos Albano in monte niuales. Tuſ. 204 b, Quo magis eſt æequum tumulis mandare peremptos. Pro Ar. 90 a, Cũ Alexander in Sigeo ad Achillis tumulum aſtitiſſet, inquit,
Sc. de L. 181 b, Iniecta gleba tumulis& humatus eſt,& gle- ba dicitur. pro Mil. uè a, Albani tumuli atq; luci. de L. 183 b, Demetrius ſuperterræ tumulum noluit quid ſtatui, niſi co lumellam. At. 227 b, Quæris utrum magis tumulis proſpe- ctuq́;, an ambulatione delecter?
TVNC. tum, illo tempore, per id temporis. ad Her. 4 b,& ad At. 6 a,& I. V. i7 a, Temporibus illis. Off. 67 b, I. A. 2zu1 b, Sed
erat tunc excuſario oppreſsis, nunc nulla eſt.& Off. 68 a, de Am. 97 b, Etiam tunc.
TVNDO, 4u. cædo, pulſo, uerbero. J. V. 26 b, Cumilli iacen-
ti larera tunderet.& ibid. Bacillo oculos alicui tundere. de Or. 123 b, Eandem incudem diem noctemꝗ; tundere.
TVNICA, æ. ueſtis breuior ſine manicis, uirorum& Roma⸗
norum propria: quæ autem manicas haberet, non ſine pro- bro geſtabatur. I. A. 212 b, Verres cum tunica pulla& pallio. & 242 a, Iſte cum pallio purpureo tunicaque talari. I. C. 109 a, Manicatæ& talares tunicæ. de Ora. 126 b, Vt diſcinderem tunicam,& cicatrices oſtenderem. Tuſcul. 239 b, Cùm pila ludere uellet, tunicamque poneret, adoleſcentulo gladium tradidit.
TVNICATVS, um. cont. Rul. 85½ a, Iam uerò qui metus e-
rat tunicatorum illorum?& pro Cal. 39.
TVNICVLA purpurea. de Leg.lib. 2. TVRBA,Pæ. multitudo, conuentus hominum, uulgus, ſedi-
tio, uis. I. V. 69 b, Videt ad fornicem Fabianum in turba Ver
rem.& 140 a, Domus erat non meretricio cõuentu, ſed prę-
toria turba referta. de N. 9 b, Chryſippus magnam turbam
congregatignotorum deorum. de Orat. 137 b, Mediocria in mediam turbam atq; in Sehenn conijciantur. de Cla. 175 b,
In hac turba nouorum udolumin um.& 176 b, Turba patro-
norum& uulgus patronorum. de Senect. 94 b, Cum ex hac
turba& colluuie diſcedam.& Tuſc. 237 b, Turba ſtultorũ.
pro S. R 33 b. Multa ſepe imprudentibus imperatoribus uis
belli ac turba molitur. I. V. 234 b, Ecce auté noua turba atq; rixa.& 242 a, Facere maximas turbas in caſtris. At. 87 a, Ma- gna turba eſt. Epi. 84 b, Exponerem etiam quemadmodum
hic& quanta in turba, quantaq́; in confuſione rerũ omniũ
uiueremus.
TVRBATVS, a, um. I. C. 108a, Turbata reſp.)(Quieta.& ꝓ
Pl. 261 a, Placare mentes turbatas.
b 1 N 1406
bulentè humana patiantur.
TVRBVL ENTER.turbidè. Ep. 27 b, Nos nihil turbulen- ter, nihil temerè faciemus.
TVRBVLENTVS,aum. turbidus. I. V. 40 b, Magna& tur bulenta tempeſtas. Epiſt. 29 b, Tempora mihi quidem tur- bulenta uidentur fore. in P. 86 b, Meum turbulentiſsimum
tempus tuo tranquilliſsimo præſtat. Ora. 202 b, Res placa- tæ& minimè turbulentæ. de Fin. 53 a, Turbulenta conuer- ſio atomorum. de Natu. deor. 40 a, Errores turbulenti. pro QCec. 291 a, Ea ſunt& turbulenta& temeraria& periculoſa, de Orat. uz a, Seditioſus ciuis& turbulentus.& 121 a, Tur- bulentus& malus ciuis. de Cla. 174 a, Ciuis ut uita, fic ora- tione turbulentus. Par. 23 6 b, Graue, inſedatum, turbulen- tum. Attic. Regem mecum habui turbulentis in rebus. Ani- mus turbulentus, 4 Tuſc. Libido, temeritas, ignauia, mens turbulenta,i de Fin. Turbulenta Reſp. cui Pax opponitur, 12 Familiarium. Negocium turbulentum, ad Atticum lib. 7. Conciones turbulentæ Merelli, temerariæ Appij, furioſif- ſimæ Publij, ad Atticum libro 4. Turbulenta confilia, i5 ad f Atticum 9. Quæ turbulenta ex igne, aere, aqua, atque terra, Cc rationis expertia homini infederint, cum ipſe ratione depulerit,& ad primam atque optimam affectionem ani- mi peruenerint, de Vniuer. Regem mecum habui turbulen- tis in rebus, ad Atticum b. Tribunatus turbulentiſsimus, de Glar. orato. 5; a. In illa turbulentiſsima tempeſtate Rei- publicę mea ſpont. deſpexerim, pro Sylla. Turbulériſsimæ
res, 9 Famil. i.
TVRGE O, ges. tumeo, inflatus ſum. ad Her. 27 a, Oratio qugę
turger& inflata eſt.
TVRGESCONcu. tumeſco. Tuſcul. 194 a, Animus ſapientis nunquam turgeſcit, nunquam tumet.
TVRGIDVS, a,um. tumidus, inflatus. Tuſ. 194 a, Membrum tumidum ac turgidum uiciosè ſe habet.
TVRMAmæ. ordo militaris,& eſt equitum propriè. At. 82 b, Appius noſter turmas aliquot equitum dederat Scaptio, per quas Salaminios coerceret.& Ep. 244 b, Equitum tur- mææ. Att. 88 a, Turma auratarum equeſtrium. pro Mar. 132 a, Nihil tibi ex iſta laude cohors, nihil rurma decerpit.
TVRMALIS, ale. equeſtris. de Or. 133 a, Turmales ſtatuæ.
TVRP E'. turpiter. ad Atticum uz b, Lurpè pace nobis uten-
Aumeſt.
TVRPICVLVS,K. ſubturpiculus. de Or. 31 b, Iocus in tur- piculis rebus& quaſi deformibus ponitur.
TVRPIFICATVS, ta. deformatus. Offic. 73 b, Deprauatio
c forditas turpificati animmm.
TVRPIS,pe. inhoneſtus, deformis, diſtortus, fœdus, inquina- tus, infamis, flagitioſus, habens turpitudinem, nequam. Of- ficiorum 25 a, Luxuria cùm omni ætati turpis, tum ſenectu
TVRBIP E. turbulentè. Tuſ. 214 a, Iactantibus ſe opinioni-
bus inconſtanter& turbidè.
TVRBIDV S,, um. turbulentus. Tuſ. 247 a, Cum aquam tur
ti fœdiſsima eſt. Officiorum 25 b, Quod facere non turpe
bidam& cadaueribus inquinatam bibiſſet. Tuſ. 16 5 a, Més, quæ omni turbido motu ſemper uacet. Tuſ. 216 a, Turbidi
animorum concitatiq; motus. Epi. 91 a, Si rurbidiſsima ſa- pienter ferebas, tranquilliſsima lætè feras. in A. 168 a, Homi nes cum in turbidis rebus ſunt, ramen interdum animis re-
laxantur.& de Diu. 101a, In turbidis rebus,&c. de Inu. 42 b, Turbida tempeſtas. pro Syl. i75 a, In quo ego tam ſubito& exiguo& turbido tempore multa duinirus dixi. TVRB O, a,. perturbo, obturbo, turbas facio, miſceo. de Na. dedr. 3 b, Ariſtoteles multa turbat à magiſtro Plarone diſ- ſentiens,& Qu. Fra. 322 a, Et ſimul ne quid ille turber, uide.
de Legib. 188 a, Omnia infima ſummis paria fecit, turbauit,
miſcuit. de Ein. 5 a, At id ne ferę quidem faciunt, ut ita ruãt
2 1AIs“ atq; turbẽtur, ut earum motus atq́; impetus quò pertineat, nom intelligamus. pro Clu. 56 a, Mare quod ſua natura tran
quillum eſt᷑, uentorum ui agitatur atq; rurbatur. de Ar. 254
a, Miſcere& turbare omnia. Qu. Fr. 328 a, Ad te ne hæc qui-
dem ſcribo, quæ palàm in rep. turbantur. l. V. 33 b, Non mo dd illa permiſcuit, ſed etiam in his turbauit. pro Syll. 178 a,
Si in Hiſpania turbatum eſſet.
TVRB Ounu. coni figura inuerla. L. Conus. L. Cylindrus.
TVRB O, nw.. uentus omnia turbans e inuoluens. de Natur.
4... S... A deorum 69 b, Imbres, nimbi, procellæ, turbines, cæteræque tempeſtates. de Or. i57 a, Vndiq; omnes uenti erumpunt, ſæ ui exiſtunt turbines. pro Cæl. 54 b, Aliquem tanquam tur- bine aliquo aut ſubita tempeſtate peruerti. pro Dom. 241
a, Tu procella patriæ, turbo& tempeſtas pacis& ocij.&
pro Seſt. 8 a, Cum illi eſſent duo reipub. turbines. Epiſt. 198
a, Vt Minerua, quam turbo deiecerat, reſtitueretur. I. P. 83 b,
Qui maximis turbinibus ac fiuétibus reipublicę nauem gu bernaſſem. de Legib. 186 a, Turbaſsit, pro turbauerit. alias, turbaſsitur.
TVRBVLENTE'ä turbulenter. pro Domo 24: b, Raptim
& turbulentè facere aliquid. Tuſculan. 222 b, Qui non tur- 4 3 3
eſt, modò occultè, id dicere obſcœnum eſt. in A. 176 b, Quid hoc turpius! quid fœdius? Tuſc. 198 b, Quid eſt autem ne- quius aut turpius effœminaro uiro? Oſficiorum 25 b, Par- tes corporis, auæ aſpectum eſſent deformem habituræ at- que turpem. pro Fon. 281 a, Turpis& infamis uita. pro S. R. 29 b, Vita omnibus flagitijs inquinata. pro Sext. Roſc. 26 b, Turpiſsimus& inhoneſtiſsimus homo. ad Atti. 88 a, Nunc uideo Merelli alεννᷣαν turpem. ad Attieum 123 a, O rem turpem,& ea re miſeram. Attic. 138 b, Hoc turpe& indignũ putarent. Attic. 143 b, Iſte omnium turpiſsimus,& ſordi- diſsimus, idem eſt in repub. qui ſemper fuit. de Amic. 10 3 b, Neq; rogemus res turpes, nec faciamus rogati. Multis ue- xatus contumelijs, plurimis iactatus iniurijs, non turpis ad te, ſed miſer confugit, pro Quin. Turpis homo, 9 ad At- ticum. Pugna, ne turpis inueniar, 5ᷣ ad Attic. Turpis cauſa dicitur, cùm ipſa res animum à ſe auditoris alienat, ad He rennium. Trecentosd; eos quos eduxerat Sparta, quum eſ ſet propoſita aut fuga turpis, aut glorioſa mors, oppoſuit hoſtibus, z de Fin. Habere enim quæſtui Rempub. non mo- dò turpe eſt, ſed ſceleratum etiam& nefarium: itaq; quod Apollo Pythius oraculum edidit Spartam nulla re alia niſi auarit ia eſſe perituram, 2 Officiorum. Quod turpe ſit, id ſo lum miſerum eſſe, 8 ad Att. Turpe genus argumentationis, 1 de Inu. Turpe genus cauſæ, i ad Her. 1 b. Turpes decuriæ iudicum, Phil. Turpi nihil turpius, de Finibus lib. 4. Tur- piſsimum eſt, quando cum uita pugnat orario, Tuſculan. quæſt. lib. 2. TVRPIT E R. turp 8,obſcœnè, nequiter. ad Att. 19 3 b, Timeo ne quid turpirter faciam.& Tuſc. 198 b, Quæ te turpiter& nequiter facere nihil patiatur. ad At. ↄ ½ b, Hortenſius filius fuit Laodiceæ cum gladiatoribus flagitio⸗ ac turpiter. At. 101 a, Cato in me turpiter fuit maleuolus. pro Mi. 103 a, Tur piter perpeti. L. Calamitosè. TVRPITVD O, nu.. deformitas, obſcœnitas, infamia, macu- la, flagitiũ, dedecus, labes, deformario, deprauatio, fœditas. Nn 4 de

ſ
ͤ—
“““
“ öͤͤſ
“
—
— ·
——
—. ——
1407 V de Orat. 130 b, Locus& quaſi regio ridiculi turpitudine& deformitate continetur.& 131 a, Verborum turpitudinem & rerum obſcœnitatem uitare. de Finib. 98 a, Nifi eos per ſe fœditate ſua turpitudo deterreat. de Aru. 215 a, Sext. Seranus ſanctiſsima ſacella omni turpitudine fœdauit. pro Dom. 23 a, In illo pœna legitima turpitudinem non habuit propter uim temporum.& ad Heren. ⁊ b, Si cauſa turpitudinem ha- bebit. pro Font. 291 b, Turpitudo, quæ à libidine aut à pe- tulantia, aut ab audacia nata ſit. in A. 211 b, Quanta Ila erit reipublicæ turpitudo, quantum dedecus, quanta labestdice re in hoc ordine ſententiam M. Antonium conſulari loco. Officiorum 73 b, Nullum eſt maius malum turpitudine: quæ ſi in deformitate corporis habeat aliquid offenſionis, quanta illa deprauatio& fœditas turpificati animi debet uideri..
TVRPO, s. fœdo. Tuſc. 166 b,& 200 a, Iouis aram ſanguine turpari. Poetæ.
TVRRI 8, ru. propugna culum, ſpecula. Tuſcul. 239 b, Diony- ſius concionari ex turri alta ſolebat. de Pro. 69 b, Macedo- nia, quæ erat antea multorum imperatorum, non turribus ſed trophæis munita. r
TVRTVR ru. auis nota. de Fin. 87 b, Turtures curſu& pere- grinatione lætantur.
TVSCVLANVM,& alia. L. Thuſculanum,&c.
TVTE:tuipſe. Ep.9 a, Vt tute mihi præcepiſti. ad At. u19 b, Et ut eſſet, à me eſt(tute ſcis) multo antè prouiſum. de Or. 93 a, Non me tibi negaſſe, rure paulo antè dixiſti. ad Attic. 231 b, Quemadmodum tute ſcribebas. 4
TVTEtutò. pro Rab. 9 5 b, Qua in cauſa tutè eſſe Potuiſſes.
& ad Her. 3 b, ad Att. u17 b, Non quæro ubi tutiſsime ſit.&
125 b, Nam te hic tutiſsimè puto fore. ad Herenn. 18a, Eum
tutè uiuere qui honeſtè uiuat.& ibid. b, Tutè cauted; agere
aliquid. TVTELA la. fides, commiſsio. Eſt autem tutela(ut Seruius Sulp. definiuit)ius ac poteſtas in capite libero, ad tuendum eum qui per ętatem ſuam ſe defendere nequit, iure ciuili da ra ac permiſſa. quæ definitio quoniam pupillares mo do tu telas comprehendit, ſi generalem facere uis, ut etiam mulie rum,& furioſorum tutelas cõtineat, à definitione tibi ſunt illa uerba remouenda: Per ætatem ſuam. ad Attic. 4 a, De tu tela legitima, in qua dicitur eſſe puella, nihil uſucapi po- teſt. pro Quint. R. 47 b, Fraudare pupillum, qui in tutelam peruenit. de Orat. ↄ9 b, Niſi poſthumus, antequam in ſuam tutelam ueniſſet, mortuus eſſer.& 126 a, Filius eius paruus, ui tibi in tutelam eſt traditus.& 9ꝰ a, Turelarum iura. Of Aeiorunn 17 b, Vt enim tutela, ſic procuratio reipubl. ad u- rilitatem eorum, qui commiſsi ſunt, non ad eorum quibus commiffa, gerenda eſt. pro Fla. 162 a, Nihil poteſt de turela legitima ſine omnium rutorũ autoritate diminui. de Fro. 76 a, Quare ſit in eius tutela Gallia, cuius uirtuti, fidei, feli- citati commendata eſt, de Finibus u4 b, Vt omnia illa pri- ma huius turtelis ſubijciantur, itaque non diſcedit ab eorũ curatione, quibus præpoſita uitam omnem debet guber- nare. pro Seſt. 17 b, In eius magiſtratus tutela reges atq;, ex- teræ nationes ſemper fuerunt. Officior. 64 a, Tutela XXII. tabulis erat unindicata. de Natura deorum 70 b, Apollo is, cuius intutela Athenas antiqui hiſtorici eſſe uoluerũt. pro Murena 129 a, Omnia hæc noſtra latent in tutela ac præſi- dio bellicæ uirtutis. de Finibus 144 b, Nullam partem ne- que animi neque corporis uacuam tutela reliquerunt.& 104 a, Salutem hominum in Iouis eſſe tutela. de Orator. 95 b, Ac ne is pro quo ipſe diceret, turpi tutelæ iudicio, atque omni moleſtia, ſtultitia aduerſarij liberaretur. de Orat. 104 b, Sulpitius Gallus duos fllios ſuos paruos tutelæ populi commendauit.
TVTISSIMObaduerbium., ad Attic. libr. 6, Vbi tutiſsimò eſſem.
TVTO'’ tutè, impunè. At. 116 a, Igitur iſtic me fac poſſe tutò, an etiam honeſtè?& pro Seſt. 20 a,& Epiſt. 234 b, Vt à ſuis munitus tutò in foro eſſet. Ep. 14 8 a, Nec mihi tutò in Sena
tunm uenire licet.
TVTO R, arw. tueor. de N. S5 a, Genæ tutantur oculos ab in- feriore parte ſubiectę, leuirerq́; eminenres. Ant. 196 a, Nihil acerbi mihi erit, quod rempublicam tutabitur.& de Som. 127 b, Ad rempublicam turandam.& pro Pom. 6 b, Vectiga lia ad ipſas prouincias tutandas. pro Syll. 178 b, Hunc tamé Per uos tutari conſeruareque cupiunt. in Anton. 191 b, Qui rempublicam patrimonio ſuo& tutatus eſt,& tutatur.& pro Seſt. 33 a, Hic eſt ſetutatus.
TVTO R, oru. defenſor. de Orator. 104 b, Qu. Seruius Gal- ba populum Romanum tutorem inſtituere ſe dixit filiorũ ſuorum orbitati.& Epiſt. 226 a, Inſtituere aliquem tutorem & ſecundum hæredem filio ſuo. pro Fl. 162 b, Quæcunq; fi- ne tutore autore eſt dicta dos, nulla eſt.& pro Cecin, 298 a,
4
T r 1408 uod mulier fine tutore autore promiſerit, non deberi. de Finib. 14 a, Non tutores miſimus regibus. pro Muren. 0 a, Mulieres propter infirmitatem conßlij, maiores in tuto- rum poteſtate eſſe uoluerunt. pro TI. 161 a, Turor his rebus Græcorum legibus aſcribendus fuit. Poſtquam. 200 a, Reſ- pub. orba confulis ficem tanquam legitimi tutoris implo- rauit.& 205, Cum Reſpubl. non ſolum parentibus perpe- tuis, uerumetiam tutoribus annuis eſſet orbata. de Aruſp. 246 a, Caſtus tutor religionis. de Orator. 143 a, Parens bo- nus& tutor fidelis. in A. 207 b, Patronus& tutor. ad Attic. 195 b, Amo illum mortuum, tutor ſum liberis, totam damũ diligo. de Cl. 196 a, Orbæ eloquentiæ quaſi turores reliaa ſumus.
TVTV S, a, um. metu uel periculo uacuus, tectus, cautus, ſe-
ptus, munitus, ſanctus, ſacroſanctus, ſartus tectus, incolu- mis, nihil inſidiarum habens, bonorum omnium præſidio
munitus, in tuto locatus. pro Dom. 235 a, Quæ maiores no ſtri religionibus tuta nobis& ſancta eſſe uoluerunt.& ibi., dem: Quid ſanctius, quid omni religione munitius, quàm ſua cuiq, domus pro Pom. 10 a, Quis locus tam firmum ha buit præſidium, ut tutus eſſet?pro Cecin. 293 a, Fuga tutam uiam qu ærere. Antequam. 194 a, Quo enim ſe ſatis tutum arbitrabatur præſidio uirtutis& gloriæ? At.&c.& ibid. b, Qui hoc imperij domicilium numini deorum conſecrarũ,
ſartum tectum ab omni periculo conſeruaui,& uos ut tu- tam tranquillamꝗ; pacem traheretis, mea perfeci uigilan-
tia. Epiſt. 163 a, Tutus ab inimicis.& de Nat. deor. 5o a, Tu- tus à calore& Aà frigore. in V. 243 b, Tutus, clauſus ſeptus, munitus contra aliquem. de Aruſ. 256 a, Quare cum dij im- mortales monent de optimatium diſcordijs, in tuto collo- cant Clodium.& Epiſtol. 18 4 a, Eſſe in tuto. in C. 123 b, Fir- miſsimo muro ſeptum eſſe. pro Fl. 152 a, Multi clariſsimi ui- ri, qui cum prædonem nullum cepiſſent, mare tamen tutũ præſtiterunt.
TVVS, a, um. Att. 62 a, Tam longè Atot tuis,&c. de Or. 88 b, Pa nætius ille tuus.& alibi millies.
TXB A,bæ. urbs. Ep. 24 0.
TYBERINVS,, um. pro Pom. 10 b, Ante oſtium Tyberinũ. Philip. 3, Canutius Tyberinus.
TYBERIS, ru. Tybris fluu. quo Roma alluitur. poteſt eriam cum iota ſcribi, autoribus bonis. Artic. 191 b, Cogito trans Tyberim hortos aliquot parare. in C. u11 a, Vt Tyberis inter eos& pons intereſſet. Atti. lib. 15. Cum eſſet trans Tyberim in hortis.
TYBVRS;, ti. L. Tiburs.
TXCH E,es. urbs Siciliæ. I. V. 228 a, Tertia eſt urbs, quæ quòd in ea parte Fortunæ fanum antiquum fuit, Tyche nomina- ta eſt.
TXMB OS. buſtum. de L. 183 a, Si quis buſtum(nam id puto appellari Cymbon)aut monumentum, inquit, aut columaã uiolarit.
TXNDARVM ri. urbs Siciliæ. I. V. 262 a.
TXNDARITANI, orum. I. V. 14 0 b.
TYNDARE VS, rei. de Fat. 147 a.
TYNDARIDAEfratres, Caſtor& Pollux. Tuſ. 154 a, de N.
72 a, de Or. 141a.
TYPV S,pi. ſignum, forma. Atti. 5 b, Præterea typos tibi man- do. Art. 5 b, râν νπαàοQνϊν ↄoeσds astu ruag Aods. id eſt, Præſentẽ ſtatum forma aliqua deſignato..
TYRANNICE ſuperbè, crudeliter. in Verrem ¹72 b, Regiè ſeu potius tyrannicè ſtatuit. Attic. lib. 10, Vide quàm ad hæc Tuvεηνννυν̈ο.
TYRANNICVS,, um. de Leg. 164 b, Leges tyrannicæ. pro Dom. 236 b, Priuilegijs ryrannicis irrogatis. de Inu. libr. 1.15 b, Tyrannicum factum..
TYKRANNILO, nu. uiri nomen. Quint. Fr. 306 b,& ad Atti⸗ cum 57 b. 1
TYRANNIS, di. dominatio, regnum, crudeliſsimus domi- natus. ad Att. 104 b, Ex uictoria cùm multa mala, tum certè tyrannis exiſtet. Tuſculanar. 186 a, Potius quam conſcios delendæ tyrannidis indicaret. ad Atticum 225 b, O' dij bo- ni, uiuit tyrannis?& 120 b, Idem facere quod in Cinnæ do- minatione,& Marij tyrannide Philippus. Of. 70 a, Occupa- re tyrannidem. Att. 231 b, Sublato enim tyranno, tyranni 4 manere uideo..
TYRANNOCTONVS, ni. uindex& oppreſſor domi- nationis. ad Attic. 231 a, Suſtulit ſimulationem deſid erij, ne
periculoſa noſtris tyrannoctonis eſſet. Item ad Atticum 261 a,& Fam. lib. 12.—
TYRANNVS, ni. ereptor libertatis, ciuitatis oppreſſor. in V. 229 a, Imagines Siciliæ regum ac tyrannorum.& ibidem: At uidete quanto hic tetrior tyrannus.& in Vat. 33 b, Into- lerandus tyrannus. Tuſculan. 239 a, Dionyſius Syracuſano-
rum tyrannus fuit, is cùm V& XX. natus anno?* dominae occu-

mMore Korcz 1 munnina nac nolderaar m ed ſeniden Tr Uhn. aͤdem— n. aigan u oudl. non edtimne nonda won dlum üian. grele u annus Raren he. telgio 1 or nch mm aden danezinuna da nodis& ſan Ka rraa 4Snid omm— 18 3 ts W aa kaie „ uunacs, lonieiar uh, emclam numigi deumn 8 mienealo anlimai änd dna räheretu, Beuen tus ab mumkis.& de Na ec a Poer in N. b Tus ſre
Guem. de Rrufnn 4 uhg
4 8 deefumatium dſcordjszane 8 do eſſe debere. Officior. a, In Pompilij exercitu Catonis fi Epideld aESein man Cug lius tyro militabat. dtum Eegro N aa uätene TYROCINIVM, nij. rudimentum. in Sal. 274 2, At lapſus aem aullum cepillent, man uma xtatis tyrocinio, poſtea ſe correxit,&c. Z TXYROTARICHVS, chi. cibi genus, cuius confectionem Tam longi ror i s0a h dotet Apicius lib. 4. Attic. 233 a, Eo die in Pæti noſtri tyro- talibe millies, mn tarichum imminebã. Att. 59 a, Multa me in epiſtola tua de- 340. lerara telet nihil magis Auarn parina enotaſchi ge Fpi, e V.„. 136 b, Quem denarium narras? quam tyrotarichi patinam? bem ed Aumaſkalh 4 85 4-Nauand ad tyrotarichum antiquum redi. 3 er e. 5 TYRRHFENV S,, um. Thuſcus. ut Tyrrhenum mare. de D. h Run. fuc Noma älhritfe urta 84 a, Tyrrhenæ gentis aruſpex.. erordas donss. Arric.ud(Cagutc TIYSIAS, ſia. princeps& inuentor artis rhetoricx. de In. 62 ahquot parare in Cm aN Idemte b,& de Orat. 9 b. il. Aru. lb. 3. Cum efetmu lütua— V. dE Litera interdum pro y uſurpatur. ut Sulla, pro Syl- V darn.“ 60 la: Sullanus pro Syllanus. Badem maiuſcula ſi- l IV. ula Terisetudicuea 6 gnificat quinq;, id quod ſępe legendis Ciceronis aa fanum ansiquum Ruit,Ijidenans Meteels libris occurret. VACATIO, nis. feriæ, ceſſatio, immunitas. pro Syll. 172 a, cuis buſtan zmnumn — uenqdicat àâ labore.& pro Cæl. 4 3 b, Erat enim meum de- mon 6 precari uacationem adoleſcentię, ueniamꝗ; petere. de Leg. . 619 ,2. 4 158 a, Ego uerò ætaris potius uacationi confidebam. de Na urhs SMciliæ. IV.3614. 1lW4b. 4 catione ponimus.& in Ver. 147 b, Vacatio omnium rerum. . de Fat. 147 4. 1TAT aa3l de Clar. 175 a, Vacationem augures, quo minus iudicijs o- Panres, Cutor& Pollm. 5 peram dent, non habere. pro Font. 277 b, Fallum eſt ob ua- im 3 cationè precium datum, cum imm unis nemo fuerit. in An. ſorma. An. brRtereathh„ 204 b, His liberisq; eorum militiæ uacationem eſſe pla- pran, nanAh dch has cct.& 200 a, Delectum haberi ſublatis uacationib. in Verr. — 204 b, Pro hiſce rebus uacatio data eſt laboris& ſumprus — iter erenrids& militiæ& rerum omnium. Epiſt. 129 a, Quę ſtudia uaca- fuper— 1h w licequui tionem habent publici muüneris.& Ac. 30 b,& Att. 17 b, Ne uci Htu.Mde. b uacationes ualerent. de Leg. 15 a, Nullam tibi à cauſis ua-
v
1409
V A
occupaſſet, diu ſeruitute oppreſſam tenuit ciuitatem. pro
Mil. 108 b, Quo tandem animo hoc tyrannum tuliſſe credi
1—
b, Eſſe tyrannum in aliquem. Officiorũ 37 b, Quem armis oppreſſa pertulit ciuitas.& ibidem: Qui ui oppreſſos im- Perio coercet.& ibidem, de tyrannis. I. 4. n5 a, Cupido con iungendi cum tyranno: id eſt, Cæſare.& ibidem: Phalaris & Pifiſtratus. de Nat. deor. 76 b, Dionyſius& Apollodo- rus tyranni. de D. 9r b, Vrbs ab Alexandro tyranno crude- li dominatu premebatur. Of. 58 a, Nulla eſt nobis ſocietas cum tyrannis, ſed porius ſumma diſtractio.
tis? i. A. 249 b, Qui erant in eum tyranni.& pro Deiot. 146
TYRESIAS,iæ. augur& uates Thebanus. de Diuin. 98 b,
De Tyreſia etiam apud inferos Homerus ait ſolum ſapere, cæteros umbrarum uagari modo. de eod. de Natur. deor.
lib. z.& Tuſcul. lib. 5.— TXRIA purpura. I. V. 265,& pro Fl.* TYRVS. urbs Phœniſſæ. ibidem. TYRO, nis. nouus miles, rudis in aliqua re, qui aliquam ar-
tem diſcit.)(Veteranus miles. Epiſto. 158 b, Quantum au- em in acie tyroni ſit committendum, ſcimus.& Tuſc. 183 a, Aetas tyronũ. I. A. 233 b, Pyrones milites.)(„Veterani mi-
lites.& 244 b, Cum eſſèm tyro in Pompeij exercitu. pro S.
Ro. 2: a, Qui nuper ſe ad eum laniſtã contulit, qui cum an- te hanc pugnam tyro eſſet, facilè ipſum magiſtrum ſcelere arq; audacia ſuperauit. I. V. 62 a, L. Apuleius uſu atq; exer- citatione tyro.& uz a, Tametſi non prouinciæ rudis erat & tyro. de Orat. 10 3⁄ b, Fateor enim oratorem, nulla in re ty
ronem ac rudem, nec peregrinum arque hoſpitem in agen
b V A 1410 uacanti negocium erat, tecum id ocij tempus conſumere. Epiſto. z0a, Quamuis enim occupatus ſis, ocij tamen plus habes: aut ſi ne tu quidem uacas, noli mihi moleſtiam exhi bere.& de D. 82 a, Ita ramen, ſi uacas animo,&c. Attic. 199 a, Scribes aliquid ſi uacabis. de Di. 109 b, Tantum huic ſtudio relinquendum, quantum uacabit à publico officio& mu- nere. Offic.z a, Nulla uita pars uacare officio poteſt.& Or. 216 b, Quare id uacare numero non oportet? Officiorum 27
b, Sic eiulmodi motibus animus debet uacare. de Einib. 97 b, Sapiés perturbationibus ſemper uacabit. Et, Vacandum eſt omni animi perturbatione.&, Vt ab omni animi pertur batione liber fis. Officior. 26 b, Hiſtrionum nonnulli geſtus ineptijs non uacant. Epiſto. 97 b, Vacare culpa magnum eſt ſolatium.& 18 a, Præſertim cum in quo accuſabar, culpa ua carem. de Leg. 186 a, Is ordo uitio uacato. Epiſtol. 53 b, Qui locus hoc dominatu uacat? Tuſcul. 188 b, Amplitudo animi una eſt omnium rerum pulcherrima, eod́;; pulchrior, ſfi ua- cet populo,&c. de Natur. 37 a, Cœleſtem ordinem, qui ua- care mente putat, is ipſe mentis expers habendus eſt.& 33 b, Natura ætherea uacat ea parte corporis, quæ,&c. Tuſcu. 162 a, Animus& terra uacat& humore.& de Natur. 7 a, Si
ipſa mens conſtare poreſt uacans corpore. I. A. 138 b, Qui u-
triſq; armis uacant. de Natur. deor. 14. b, Nihil eſt quod ua- cet corpore, corporibus omnis obfidetur locus. de Leg. 157 b, Vacare cura& hegocio.& Tuſc, 163 a, Vacans nomine. de Clar. 190 a, Nullum tempus illi unquam uacat aut à foren- ſi dictione, aut à ſcribendo. Sal. in Cicer. 271 a, Cuius nulla pars corporis à turpitudine uacat. ad Attic. 268 a, Quid no
ſtra refert uictum eſſe Antonium? ſi uictus eſt, ut alij uaca-
rent, quod ille obtinuit? ad Atric. 188 b, Tota domus uacat ſuperior. Atri. 221 b, Villa ita completa militibus erat, ut uix triclinium ubi coœnaturus ipſe Cæſar eſſet, uacaret. de Nat. deor. 5 a, M. Piſo ſi adeſſet, nullus philoſophiæ uacarer lo- cus. de Orar. 146 b, Domicilium tanrum in illa urbe rema- net ſtudiorum, quibus uacant ciues. de ODi. 82 a, Ego uerdò, inquam, philoſophiæ ſemper uaco. Officiorum 13 a, Ea ani- mi elatio quæ cernitur in periculis& laboribus, ſi iuſticia uacat, pugnat; non pro ſalute communi, ſed pro ſuis com mo dis, in uitio eſt. de Sen. 84 a, Senum ætas uacat muneri- bus ijs, quæ non poſſunt ſine uiribus ſuſtineri. pro Deiot. 143 b, Deiotarus quicquid à bellis populi Romani uaca- bar, cum hominibus noſtris conſuetudines amicitiasque inngebäat. ACVITA S,. Officiorum 15 a, Quo magis his& magni- tudo animi eſt adhibenda& uacuitas ab angoribus. de Fin. 55 b, Vacuitas omnis moleſtie.& libro ſecũdo, Vacuitas do- loris.& Tuſculanarum 2²36 b, Securitatem nunc appello, ua cuitatem ægritudinis. L. Indolentia.
Me neque rerum geſtarum uacatio, neque ætatis excuſatio VACVITAS, quam ſedem uacantem uocant. Famil. libr. un,
Quantam perturbationem rerum urbanarum afferat obi-
tus conſulis, quantam cupiditatem hominibus inijciat ua-
cuitas, nom te fugit. Bruri.
tura deorum 12 a, Nos uitam beatam in omniũ rerum ua- VA CVV S, 4, um. inanis, expers, exhauſtus, nudus, ieiunus, li-
carionem dari uideo. VA CCA, cæ. de Nat. deor. i6 b, Cur non geſtiret taurus equæ
contrectationesequus uaccæ?& ad Her. 27 b.
VACCVS, d. pro Dom. 233 b, In Vacci pratis domus fuit M.
Vacci.
VACEI. pro Pla. 277 a, Putabam in Vaceis dicturum. error
Pro Nicwæis.
VACILL O, u,. nuto, labo, fluctuo, titubo. de Natura deo-
rum 22 b, Nec uerò exitum reperiris, resq́; tota uacillat ac claudicat.& Officiorum 76 a, Iuſticia uacillat, uel iacet po tius. de Finibus 62 b, Quo loco uidebitur ſtabiliras amici- tiæ uacillare. de Clar. 184 a, Curio in utramque partem to to corpore uacillans. ad Attic. 186 a, Vacillare memoria. I. C. 109 a, Partim etiam ſumptibus in uetere alieno uacillãt. I. A. 89 a, Antonius cum una legione,& ea uacillante L. fra trem expectat. Epiſt. 262 a, Accepi tuam epiſtolam uacillan tibus literulis. ACO,. nihil ago, ceſſo, ocium habeo, ocium eſt, ocioſus ſum, uacuus uel expers ſum, liber ſum, careo, priuatus ſum.
de Natura deorũ b, An dij ab omni curatione& admini-
ſtratione rerum uacent. Epi. 133 a, Hoc mihi iucundiſsimũ
ber. I. C. 100 a, Cum morte ſuperioris uxoris nouis nuptijs
domum uacuam feciſſes.& ibid. b, Ab euentu tuo iſta ſub- ſellia uacua facta ſunt. de Orat. 154 a, Poſſeſsio quaſi cadu- ca& uacua.& pro S. R. 22 b, Prædia uacua alicui tradere.& Para. 125 a, Pofſeſsiones uacuæ. in V. 263 a, Remum uacuum trahi. Quint. Frat. 316 a, Nullum mihi uacuum tempus o- ſtenditur. ad Att. 37 b, Cum uacui temporis nihil haberem. I. V. 76 a, Habere dies uacuos. Antequam. 19 4 b, Aures non obtuſæ criminatione, ſed uacuæ præbebuntur. de Clar. 166 b, Itaq; hunc elegimus diem, cum te ſciremus eſſe uacuum. & ibid. Eſſe animo uacuo.& pro Domo 239 a, Vacuo ani- mo facere aliquid. de Legib. 153 a, Ego uerò libenter quo- niam uacui ſumus, dicam. ad Atticum 199 a, Animum ua- cuum ad res difficiles ſcribendas afferre. pro Mar. 133 b, Gla- dius uagina uacuus. Tuſc. 192 a, His rebus mentrem uacuam appellauerunt inſaniam, de Di. 14 a, Animus per ſomnum ſ.älfbus& curis uacuus. in C. ud a, Hic locus nunquam ua- cuus mortis periculo atꝗq; inſidijs fuit. Epiſt. b, Nihil in- ſidijs uacuum uideo.& 4 ο b, Vacuus moleſtijs. Antequam. 195 b, Profectò iſtis hora nulla eiecto Tullio uacua pericu- Io, aut periculi expectatione relinquitur, pro Domo 2ida, Nullus locus uacuus extraordinarijs faſcibus fuiſſet. Attic. 169 a, Vacuum periculo conſilium. Epiſtol. 125 a, Oppidum uacuum à bello. de Finib. i14 a, Locus uacuus ab omni tur- ba IV.0 4 b, Vacuus, expers, ſolutus ac liber ab omni ſum- ptu, munere, moleſtia. Poſt. 208% a, Vacuo à bonis atq; inani
foro. de Ar. 245 b, Mea domus ab iſta religionis ſuſpicione
uacua atque pura eſt. de Cla. 19 4 a, Ab exercirationibus o- ratorijs nullus dies mihi uacuus eſt. de Fat. 140 a, Quon- dam uacuo ab interuentoribus die. de Diuin. 93 b, Itaque huic obijciuntur uiſa à mente ac ratione uacua. in V. 200 b, Ciuirtas

* “ S
4 1 5 8 “ —
1 . 2 8 1 1 1 * 1 6 4 3 8 5 8 4 3 8 8 1 3 4
141 V A
Ciuitas ab his rebus ſanè uacua atque nuda.& 2 b, Nulla hora uacua à furto ac ſcelere reperietur. de Inu. 65 a, Si ani- mus Atalibus factis uacuus atq; integer erit. de Nat. deor. 14 b, Doinanitate: id eſt, de eo, quod uocant uacuum. ad At. 27 b, Inanis aliqua re utili: id eſt, uacuus. Quin. Fr. 304 a, Sin eris ab iſto periculo uacuus, ages ſcilicet in quid,&c.& 324 b, Animus uacuus ab omni cura. 327 a, Plura ad te uacuo a- nimo ſcribam, cum,&c. de Vni. i97 a, Nihil igni uacuum ui-
deri poteſt. VAD A-locus inter Apenninum& Alpes. Ep. 174 a, Bruti.
VADAvVolaterrana. pro Qu. 4 a.
VADPDIMO NIVM, ng. ſponſio fiſtendi in iudicio ad certum diem, quam deſerere non licet. I. V. 155 b.Iura Siculorũ, quæ habent à populo Rom. ne extra ſuum forum uadimonium promittere cogantur.& 26 4 b, Hominem iubet Lilybæum uadimonium Venereo ſeruo promittere. J. V. 165 a, Fromit- tunt Herbitenſes uadimonium Syracuſas. pro Qu. 4 a, Ego iam neq; uado amplius, neq; uadimonium promitto. K&i- bidem: Quintius cum cæteris quæ habebat, uadimonia dif fert.& ibidem: Cùm uadimonia ſæpe dilata eſſent. Kibi- dem: Ex eo tempore res eſſe in uadimonium cœpit.& ibi- dem: Hic hominem in præſentia non uadatur, ita ſine uadi- monio diſceditur.& d a, Qui poſtea quoq; uadimoniũ miſ ſum fecerit. pro Quint. b, Venit Romam Quintius, uadi- monium ſiſtit.& ð b, Ad uadimonium non uenerat,& uadi monium ſibi ait eſſe diſertum.& 9 b, Obire uadimonium alicui.& i0 a, Vadimonium tibi cum eo nullum fuit. Attic. 26 b, Differre uadimonium cum aliquo.& Bpiſt. 22 a, Vadi- monia dilata. pro Quint. 10 b, Quo die uadimonium iſtuc factum eſſe dicis? Quint. Frat. 316 a, Nemo fuit in tanta mul titadine, qui uadimonium concipere poſlet. de Sene. 91 a, Vadimonia conſtitura.& I. C. 105 a, Decoctores qui ua di- monia deſerere, quàm illum exercitum maluerunt..
VAP O, du. eo, iter facio, ingredior. Atti. 60 b, Ad eum poſtri- die manè uadebam, cum hæc ſcripſi ad Her. u b, Cum feras beſtias uideamus alacres& erectas uadere, ut alteri beſtiæ
noceant. in Ar. Poſt hunc ore fero capricornus uadere per- git. Att. 226 b, Lentulus Spinter hodie apud me, cras manè uadit. Fam. Ep. lib. 7, Vadunt ſolida ui.
VAD O R, arw. in ius uoco, ad uadimonium ſiſtendum uoco I. V. 153 b, Cum Apronius ex Leontino uſq; Lilybæum ali- quem uadaretur ex miſeris aratoribu s. pro Qu. 4 a, Si iam neq; uadari amplius, neq; uadimonium promittere. x& ibi. Hic hominem in præſentia non uadatur, ita fine uadimo- nia diſceditur. pro Qu. in a, b, Deberetibi dicis Qiatium, procurator negat: uadari uis, promittit: in ius uocas, ſequi- tur: udicium poſtulas, non recuſat.
VAPDVIM, qua flumen tranſire, aut pedibus, aut equo poſſu-
m s. pro Cæl. 4 8 a, Sed emerſi iam è uadis,& ſcopulos prę- teruecta eſt oratio. de Ora. 2u a, Hoc motu radiantis eteſiæ in uada ponti.
VAFER, a, um. callidus de N. deor. 18 a, Homo minimè uafer. & Ofl. 63 a, Veterator, u afer. de Repub. lib. 3, Non ſunt in di- ſputando uafri, non ueteratores, non malitioſi. de N. deor. 9 b, Chryfippus Stoicorum ſomniorum uaferrimus inter- pres. Att. 19 a, Vafer ille Siculus Epicharmus.
VAFR E. callidè. in Verrem 135 a, Nihil uafrè, nec malitiosè fecit. VAGE). diſpersè. ad Her. 33 b, Quas exornationes idcirco no uagè diſperſimus, ſed à reliquis ſeparauimus, quod,&c. 24
a, Res ſparſæ& uagæ diſiectæ.
VAGINA næ. gladij theca. de Inu. 6 3 b, Ille gladium à uagina eduxit. de N. deor. z3 a, Vt elypei cauſa inuolucrum, uagina autem gladij, ſic,&c. pro Mar. 133 b, Gladius uagina uacuus. I. C. 98 a,8. C. incluſum in tabulis, tanquam in uagina recõ- ditum. de Sen. 87 a, Viriditas herbeſcens culmo erecta geni culato, uaginis iam quaſi pubeſcens includitur.
VAGILO, gu. eiulare, puerorum infantium more plorare. de Sen. ↄ4 a, Si quis deus mihi largiatur, ut ex hac ætate repue reſcam,& in cunis uagiam. de Fin. 71 a,& ad Her. 33 b.
VAGOR, arb. euagor, uolito, paſsim uolito, erro. pro Seſt. 22 a, Quodam tempore homines fuſi per agros ac diſperſi ua- gabantur.& de In. 42 a, Cum in agris homines paſsim be- ſtiarum more uagabantur.& de Di. 99 b, Cæteros umbrarũ uagari modo. pro Fl. 152 a, Prædones toto mari diſperſi ua- gabantur. de Diui. 125 a, Aues huc& illuc paſsim uagantes. cont. Rul. 73 a, Quacunq; uelis uagari.& 75 a, Vagarl per or bem terrarum. I. A. 231 b, Is nunc tota Aſia uagatur, uolirat ut rex. pro Fon. 280 b, Hi contrà uagantur læti atq; erecti paſsim toto foro.& de Or. 100 a. Vagari magna cum cater- ua toto foro.& Att. 225, Tora urbe uagari. ad Her. 36 a, Vo- litare& uagari toto foro. pro Mar. 135 b, Vagabitur nomen tuum longè atq; latè. Acad. 17 a, Eo fit ut errem& uager la- tius. Tuſc. 193 a, Deinde inſtituto noſtro uagabimur, de Or.
V A 1412
102 b, Ne uagari& errare cogatur oratio. de Orat. 160 b, Ne fluat, ne uagetur oratio.& 9 a, Eadem illa facultate uagari qua uelit.& 1⁵⁴4 a, In hoc tam immenſo campo uagari libe- rà. ad Att. ud b, Vagamur egentes cum coniugibus& illijs. de Orat. 159 a, Vt uerba neq; alligata ſint, quaſi certa aliqua lege uerſus, neq; ita ſoluta ut uagentur. Atric. 268 a, Vtinam eum diem uideam, cùm iſta oratio ita liberè uagetur, ut e- tiam in Siccæ domum introeat. Oct. 329 a, In urbe milites uagantur. Ofl. 349 a, Non enim ſumus hi quorum animus uagetur errore.
VA G VS, a, um. errans, inconſtans, diſperſus, incertus. Atti. 10 a, Itaq; uagus eſſe cogitabam.& u7 b, Dionyſio, dum exiſti- mabam uagos nos fore, nolui moleſtus eſſe. pro Clu. 54 b, Aliquem uagum& exulem errare. Orator. 204 a, Solutum quiddam ſit, non uagum tamen, ut ingredi liberè, non li- center errare uideatur. de N. 26 a, Errans& uaga ſententia. )(„Stabilis& certa.& de Orat. n4 b, Pars quæſtionum ua- ga, libera,& latè patens. de Vniu. 201 a, Sidera quæ uaga& mutabili ratione labuntur. de Ein. 138 a, Beſtiæ motus ſolu- tos ac uagos à natura fibi tributos requirunt. ad Her. 22 a, Loci præter modum ampliuagas imagines reddunt. in A. 242 b, Vt uitam inopem& uagam proſequamur. pro Milo. 114 b, Vaga, uolubilis fortuna.
VALD E. uehementer, admodum, mirum uel maiorẽè in mo- dum, egregiè, nõ mediocriter, perquàm, ſanè quàm, impen- ſe, magnificè, grauiter, in primis, etiam atq́; etiam, ita. adAt tic. 210 a, Inhibere illud, quod mihi ualde arriſerat, nunc ue hementer diſplicet. Epi. 9 b, Rem te ualde bene geſsiſſe ru- mor erat. de Ar. 244 b, Cui deſtinatam iam laudem præri- pere ualde eſſet iniquũ. de D. 125 a, Nihil eſt tam ualde uul. gare, quàm nihil ſapere. Att. 10 6 b, Quid opus eſt de Diony fio tam ualde affirmare?& 24 b, Valde hoc uelim, antequã proficiſcare conficias,&c.& 9 a, Valde grauiter pertexuit hunc locum.& 58 b, Epiſtola ualde bella eſt.&§9 a, Epiſto- la tua ualde me leuauit.& 22 b, Valde uehementer eum ui- ſum& liberè dicere.& ibi. Hic quicquid uolet, ualde uolet. de Leg. 184 a, Tu uerò eum nec ninis ualde unquam, nec ni mis ſæpe laudaueris. Fam. lib. z. Nam ſuos ualde quàm pau cos habet.
VAIL. E. fac, uel cura, uel da operam ut ualeas. ad Att. 78 b, E- riam atq; etiam uale patrone,&c. Qu. Fr. 312 a, Mi frater ua-
le.& 262 b, Da operam ut ualeas. Ep. 258 b, Vale mi Tyro, ua le, uale& ſalue. Epiſt. 25 a, Cura ut ualeas etiam atq; etiam Tyro noſter. Epiit. 256 a, Valebis igitur, meq́;,&c. Att. 123 a, æonàd Xaiyeav exs dicere. Ep. in a, Ego uerò multam ſalu tem& foro dicam& curiæ.
VAL ENS,. robuſtus, fortis, firmus, ualidus, potens, ſanus. (Imbecillus. I. V. 264 b, Lictores ualentiſsimi,& ad pul- ſandos uerberandosq, homines exercitatiſsimi. I. A. 244 a, Semel circumſeſſus lectis ualentiſsimorum hominum ui- ribus cecidi ſciens. pro Cluẽ. 54 b, Sratius quidam colonusb homo ualens. contra Rul. 83 a, Robuſtus& ualens,& audax ſatelles. pro Cæl. b, Imbecillus.)(.Valens. Epiſt. 9§ a, Cùm homo imbecillus à ualenriſsima beſtia laniatur.& 77a, Qudàm uiribus cum ualentiore pugnare. Ac. 44 b, Nihil e- nim ualenrius eſt à quo intereat. de Cl. 70 a, Quãquam ia Lyſia ſunt ſæps lacerti, ſic ut fieri nihil poſsit ualentius. de Ar. 258 a, Euit quondam ita firma hæc ciuitas& ualens, ut iniurias ciuium ferre poſſet. pro Dom. 220 b, Imberbis ado leſcentulus, bene ualens& meritus. de Vn. 202² a, Nec fraus ualentior quàm conſilium meum. de Fa. 142 a, Diodorus ua lens dialecticus. Attic. 238 a, Ibi bene ualentem uidi Pyliam. Epi. 256 b, Malo te ſerò ualentem, quàm ſtatim imbecillum uidere. pro Cl. 23 a, Cum puer hora XI. in publico ualẽs ui- ſus eſſet, ante noctem mortuus inuentus eſt. Item, Cũ mor- bo alicui mederi uis, conſuetudo ualentis& natura corpo- ris cognoſcenda eſt. Ac. 6 a, Senſus ſi ſani ſunt& ualẽtes,&cc. Attic. 102 a, Mallem reſp. tantas ei uires non dediſſet, quàm nunc tam ualenti reſiſteret. Off. 3z b, Quæ eſſet oblectatjo ualentium?
VALENTINI. pop. I. V. 243 b.
VAL E OJ les. poſſum, polleo, potens ſum, uim habeo, uires ta beo, monumentum uel pondus uel autoritatem babeo, ali cuius momenti putor, operor, proficio, momentum affero. de Fin. 60 b, Epiſt. 8 a, Qui plus opibus, armis,potentia ua- lent.& 137 a, Fiet quodcunq; uolent, qui ualebunt: ualebũt autem ſemper arma.& de Ar. 256 b, Opibus ualere. At. 66 a, Do mitius ualet amicis.& ο b, Vereor ne ualeat Antonius. At. 61 b, Et quo animo Coſs. ferant hunc Mop, reſcribas 35 me quantum potes& uales. pro Dom. 216 a, Quaſi ego in iſto genere animo quicquam aut curatione aut poteſtate ualerem. de Cl. 169 a, Is longè plurimùm ingenio ualuit. E- piſt. 85 a, Quicquid aurhoritate ualebo& gratia, ualebo ti- bi.& 180 b, Non uereor, ne meæ uitæ mo deſtia Parum ua-
itura

3z5„
eaufs Nüichaufe ens An d Cidogu titei han as d ſadehocuig— Kaa K K J Klle ganr en 1dEe dalz nlsdelkckgaht uaait. K d, Naldeuchemenen me. K idi. le quicgaid uole ultut uerò eum nec ninis ualdeuqumi tru fan lD. Nimſdossaltsqc
aal du operum Mualess aln l. ale arroas Kc. V. F. u z)üfann eran at auleas. Ep.8i b,lalemilmu 9. 19(un nullencmmhen 4.844 Valedus ioitut net K. n 2i dictre. Ep. uia Ego uermhu &Kcanr. us, forrin, irmas,rilidu petm 164 5Lictores ullemiim, Kfs 1ous Romines exrrcttiſigi Augh n lechs ualentibimorum wammt⸗ 9e0(l z4 derin imeim aera Kal. 134 Roduttus& uila u
ab Labecllus.) Naless Ppttgali Rln. unutu Ar 3 4 aHleatiBim. d um a Bentioke 2 are.e44” M, 1 5*onterea.4
R M
8
litura ſit in poſterum contra falſos ru mores. Off. 2) b, Vide⸗ mus alios uelocitate ad curſum, alios uiribus ad luctandü ualere. de Clar. or. 169 b, Dicitur eriam C. Flaminius ad po Ppulum ualuifſe dicendo. I. C. 10 a, Tu ad leges non ſolum negligendas, ſed eriam perfringendas ualuiſti. pro Clu. 58 b, Omnes Larinates, qui ualuerunt, uenerunt Romam. I. C. 217 b, Hæc res mihi ualet ad gloriam. pro Mur. 133 b, In hoc felicitatis fama ſermod; ualer. pro Mur. 138 a, Iudicium ac- cuſaroris in reum pro aliquo præiudicio ualere. de Leg. 16 b, Vna definito in omnes homines ualet. Ep. 2 b, Ad conſo- Iandum autem cum illa ualeant,&c. de Fin. 10 8 a, Ex eo ge- nere, quod ad diſſerendum ualet. At. 67 a, Vtinam ualeat ad celeritatem reditus tuus. de Or. i52 b, Hoc ualet ad agendũ, Sc. de D. 22% b, Plus terrarum ſitus quàm lunæ tactus ad na ſcendum ualere. de Cl. 7 a, Res ubiplurimum proficere& ualere pofſunt, collocari debenrt. pro Seſt. 16 a, Ignari quid uirtus ualeret. de Orat. 110 a, Experiar ut ne Sulpitius plus quaàm ego apud te ualere uideatur. de Cl. 176 b, Sp. Torius ſatis ualuit in populari genere dicendi. pro Cec. 29½ b, In u- no ſeruulo familiæ nomen non ualer.& 302 a, Nam illud uerbum unde, in utramq; rem ualer. Top. 229, Verbäne plus an ſententia ualere debeat. Off. 60 b, Hoc uerbum quid ua leat, non uidet. de N. 60 b, Quod eò ualebat, ut,&cc. pro Ce. 296 b, Quod etiam fi uerbo differre uideatur, re tamen eſt unum,& in omnibus cauſis idem ualet.& Top. 223 b, Idem ualere.)(„Differre& diſtare. de Pin. 66 b, Quærimus uerbũ Latinum pro Græco,& quod idem ualeat. Epiſt. 12 a, Præ- mia quæ apud me minimum ualent.& 5§ a, Authoriras tua
plurimum apud me ualet. de D. 86 b, Aut ſi ualuit, id ualuit,
ut peccatum in eo hęreat.& 132 b, Tamen intelligere potuiſ ſet, uincere te Romanos; nihil magis in ſe quàm in Roma-
nos ualere. de D. 141 b, Vt ad quaſdam res natura loci perti⸗=
net, ad quaſdam autem nihil: ſic affectio aſtrorum ualeat ſi uis ad quaſdam res, ad omnes certè non ualebit. de Ora. 125
a, Hoc igitur exprimere,&ec. mirum quiddam ualet, uel ma- ximam habet uim. Epiſt.;5 a, Valere in omnes partes. Epiſt. 94 a, Valere animo. pro Deio. 14 4 b, Hoc ad uincendum ua let, uel ad uincendum graue eſt, uel ad dicendum leue eſt.
Acad. 22 a, Hoc contra te ualst. de Oraror. 138 a, Multa ante congreſſum fiunt, quæ non ad uulnus, ſed ad ſpeciem uale- re uidentur.& ibid. Quæ ualent contra falſam criminatio-
nem. Off.z3 b, Qui ſemper aliquid inquirunt, quod ſpectet & ualeat ad bene beateque uiuendum. de Fat. 143 a, Quan- quam hoc Chryſippo non uidetur ualere in ocunibus. de Finib. 132 b, Sed certè opus eſt ca ualere& uigere& natura- les motus uſusꝗ; habere. de Or. ↄ5 a, Diuturna in eo ualuit opinio tarditatis. Poſtq. 206 b, Legem Tribunus plebis tu- lit, ut lex Aelia& Fuſia ne ualerent. pro Do. 229 a, De agris ratum eſt, tuit enim populi poteſtas, de ciuitate non ualuit,
Scc. de Cl. 17 a, Filius Scipionis ſi corpore ualuiſſet, in pri- mis habitus eſſet diſertus. 8.— * d— 2*—. 8. 2 2 2—*. A— 0 VALERE. ad ſanitatem morbôsue relatum. Ep. 93 a, Hic tui
omnes ualent.& 70 b, Ego ualeo ſicut ſoleo, paulo etiã de- rerius quàm ſoleo. de Fi. 73 b, Optimè ualere.)(.Grauiſsimè ægrotare. At. 77 a, Si modò ualuiſti,& Romæ fuiſti.& 7 b, Cõfido te iam ut uolumꝰ, ualerè.& ⁰1 b, Si melius uales, ue hementer gaudeo. Epi. 178 b, Nos hic ualemus rectè,& quo melius uaſeamus operam dabimus. At. 100 a, Significant e- nim tuæ literæ, te prorſus laborare.& id. Quia indicabat tenon ualere. Att. 213 b, Attica planè ualet.& 74 a, Cùm ego non bellè haberem. Qu. Fra. 325 a, Valent pueri, ſtudiosè di- ſcunt, diligenter docentur. Atti. 189 b, Vt in malis recte ha- beam. Qu. F. 327 a, Cum(ut ſpero) ſe Cicero noſter bellè ha bebit. Epiſt. 30 a, Tullia noſtra rectè nalet, Terentia minus belle habuit, pręterea rectiſsimè ſunt apud te omnia.& 262 a, Bellè habere. Att. 58 b, Literæ, quibus erat ſcriptum Lentu
lo melius eſſe.& ⁹ b, Tironem grauiter ægrum Eſſeæ reli-
qui, ſed nunciant melius eſſe ei.& 231 b, Antè ſciui el recte eſ ſe, quàm non bellè fuiſſe.& Tuſc. 16 6 b, Pompeio melius eſt factum. Qu. Pr. 318 a, Apud eum recte erat. Ep. 130 a, Rectiſsi mè ſunt apud te omnia. Ep. 256 b, Meliuſculè mihi eſt.& At. 223 b, Spero tibi iam eſſe ut uolumus. Ep. 152 b, Frater meus Jaboribus aGiduis concurſationibusd; confectus grauiter ſe haber. Ep. 155 b, Si rectè iſtic erit.
VALEHRE, ſalutantis in diſceſſu. ad At. o2 a, Valebis igitur,&
ualere Pyliam noſtram& Cæciliam iubebis,& ſaluebis à meo Cicerone.& 69 a, Illum ſalutaui, poſtea iuſsi ualere. Epiſt. 33 a, Valere mea deſideria, ualete. Epiſto. 158 b, Vale mi
Tyro, uale, uale& falue. Att. 57 b, Sed ualeant recta confilia. de Na. 25 b, Si deus nulla hominum charitate tenetur, ua
leat. Attic. 123 a, vonaàa Xtę esu ν xai dicere. de Ami cit. 100 a, Amici imbecilles ualent. Atticum 261(, Quare iſta ua- leant.*
VALETVD O, 7s.. Off. 51 b, Valetudo ſuſtentatur notitia ſui
V A 1414 eorporis,& obſeruatione earum rerum, quæ res aut prodel- ſe ſolent, aut obeſſe,& continentia in uictu, omnique cultu corporis tuendi cauſa,& prętermittendis uoluptatibus. de Diu. 134 a, Offic. 36 a, Aeſculapius poteſt præſcribere per ſo- mnium curationem ualetudinis.& 97 b, Qui ualetudinis uitio turunt,& melancholici dicuntur. Ep. 134 a, Ex literis tuis intellexi animum meum tibi perſpectum eſſe circa cu- ram ualetudinis tuæ, quam tibi eſſe gaudeo.& 133 a, Multi ualetudinis cauſa in hæc loca conueniunt.& 1½6 a, Valetu- do, quam intermiſsis exercitationibus amiſeram. de Cl. 170 a, Quoſdam ualetudo, modò bona ſit, tenuitas ipſa dele- ctat. Att. 71 b, Me incommo da ualetudo, qua iam emerſerã, tenebat iam duodecimum diem Brunduſij.& 105 b, Sed ꝓr- ſus te commoueri incommodo ualetudinis tuæ uolo. de Cl. 176 a, Is ualetudine incommoda fuit. de Cl. 180 b, Is ſem per infirma atq; eriã ægra ualerudine fuir.& 16 5 b, Diutur- na perturbatio totius ualetudinis. At, 183 a, Scripſeras enim te quodam ualetudinis genere tentari. de Ora. 10 a, In eius infirmiſsima ualetudine affectaq; iam ætate.& Epi. 77 b, 1- ſtinc ne te moueas tã infirma uaſetudine. de Or. 101 b, Nunc Scæuola paulum requieſcet, dum ſe calor frangart,& nos i- Pü, quoniã id temporis eſt, ualetudini demus operam. Qu. Fr. 299 a, Te oro, ut ualetudini tuæ ſi me& omnes tuos ua- lere uis, diligentiſsimè ſeruias. Poſtq. 210 a, Quis quacunq; aut ætate aut ualetudine eſſet, putauit,&sc. pro Mure. 136 b, Guibus contra ualetudinis commodum laborandum eſt. Pro Clu. 27 a, Erat infirma ualetudine Habitus. Ora. 20¼4 a, & de fi. 78 a, Eſſe integra ualetudine. I. A. 219 b, Cùm eſſer ſumma ſenectute& perdita ualetudine. de Or. 95 a, Valetu- dine impeditus non potui,&c. J. P.„ a, Vri excuſatione ua- lerudinis. Ep. 34 b, Tanta perturhatio ualetudinis tug. Ep. 212 b, Aſclaponis medici ars mihi iucunda fuit, quã ſum ex- pertus in ualetudine meorũ. Ep. 45 b, Propter ualetudinem domo non exeo. Ep. 153 b, Quod illa ualetudine magis con ficere ſe quàm metueri poterit.& 38 a, Amittere ualetudi- nem. Ep. 179 b, Cùm eum obiurgare quòd parũ ualetudini Parceret. Epi. 79 b, Grauitas ualetudinis.& ↄ⁵5 b, Imbecilli- tas ualetudinis.& ↄ⁴4 b, Infirmitas ualerudinis. Tuſc. 227 a, Mala ualetudo animi. 23 4 a, Et perdita ualetudo. de Fi. 57 b, & de Opt. 243 b,& Poſt. 198 b, Bona ualerudo. de Fi. 19 b.S 144 b, Valerudo.)(Morbus. Qu. Fr. 313 a, Marius& ualetu- dine eſt,& narura infirmior.& l. A. 221 a, Si ad grauem uale- tudinem dolor acceſsit. Arti. 169 b, Valerudinem tuam iam confirmatam eſie,& à ueteri morbo,& à nouis tentationi- bus gaudeo. Off. 56 a, Si unumquo dꝗ; membrũ ſenſum hũc haberer, ut poſſe putaret ſe ualere, ſi proximi membri uale- tudinem ad ſe traduxiſſet.& de D. 137 b, Nonnullæ ſignifica tiones ualetudinis, ur hoc ipſum pleni enectiue fimus, ex quo dam genere ſomniorum intelligi poſſe dicuntur. dese. 84 a, Quàm fuit imbecillis P. Africani filius; quã renui aur nulla potius ualetudinei& ibid. At id quidem non propriũ ſenecturis eſt uitium, ſed commune ualetudinis. de Am. 100 a, Valetudo opportuna eſt, ut dolore careas,& muneribus fungare corporis. VALIDISSIME ſummopere, enixè. Cæl. Epiſt. nz a, Cùm
4
pro amicitia ualidiſsimè tauerem ei.
VALIDVS, da, dum. ualens. Rp. 258 b, Omnia uiceris, ſi te ua- lidum uidero.& in Arar. Validæ uires. de Finibus 132 a, Vi- demus ea quæ terra gignit, corricibus& radicibus ualida ſeruari.
VALLATVS, a, um. ſtipatus. pro Mu. 136 a, Catilina ſtipatus choro iuuenturis, uallatus iudicibus atq; ſicarijs.
VALDO,-. ſtipo. de Leg. 168 b, Cùm hæc omnis quaſi ſepi- mento aliquo uallabit diſſeren di ratione,&ec. de Aru. 251 b, Ius legationis cùm hominum præſidio munirtũ ſit, tum etiã diuino iure eſt uallarum. pro Arch. 189 b, Pontus& regijs
quondam opibus,& ipſa natura regionis uallarus.
VALLVM L. propugnaculum,& munitio caſtrorum. Att. 79 b, Oppidum cinximus uallo& foſſa,& aggere maximo.& Ep. 245 b, Oppidum uallo& foſſa circumdedi. I. P. 9/ a, Val. lum alpium cõtra aſcenſum tranſgreſsioneḿ; Gallorũ. de Sen. 88 a, Et contra auium minorum morſum munitur ual- lo ariſtarum. de Na. 5 a, Munitæd, ſunt palpebræ tanquam uallo pilorum. Atti. 148 b, Foſſa& uallo ſeptum tenere ali- quem.& Tuſ. 182 b, Ferre uallum.—
VAI.VAE, rum. templorum ianuæ. I. V. 229 a,& ⁸8 a,& 222 a, Hæc alia duo ſigna, quæ ad ueluas Iunonis Samiæ ſtererũt. pro Dom. 237 b, Ibi enim poſtis eſt, ubi aditus templi eſt,& ualuæ ambulationis. de D. ↄ6 a, In templo Herculis ualuæ clauſæ repagulis ſubitò ſeipſæ aperuerunt. I. A. 181 b, Cum ualuæ Concordiæ non parent.
VANESGO)e. euaneſco. de Le. i74 b, Labes nec diuturni- tate euaneſcere, nec manibus ullis elui poteſt.
VANITA S, zu. inaniras. de Leg. 161 b, Si deprauatio conſue-
tudinem,
3—
j

1415 V tudinum, ſi opinionum uanitas non im torqueret,& c. Tuſ. 109 a, Vt uanitatiue Talis autem ſimulario uanitati coniun ralitati. de D. 10 8 a, Leuitate, uanttate, ma luſ⸗ narionem probo. O ff. 63 a, Qui in uendendo orationis ua- niratem adhibét.& de Am. u*l b, Blanda orationis uanitas. & ad Her. 12 b, Idd; comitate fit magis uAùm uanitate. Part. 231 b, Attende uanitatem comitatis eſſe oppoſitum.
VANV 8, wum. falſus, mendax, futilis, inanis leuis. ꝑro Pl. 280 b, Memini cum tibi uana quædẽã miſer atq; inania falſa ſpe inductus pollicebar. de Diu. 85 a, Aruſpices uanos furiles q; eſſe dicamus. pro Quin-4. b, Si ueritare amicitia colitur, qui amicum prodit, uanum ſe fateatur neceſſe eſt. pro S. R. 38 a, Oredere orationi uanæ alicuius.& ad Her. 12 b, Vana ratio: id eſt, falſa.
VAPOR ris.humor marinus uel terrenus extenuatus, expira tio, anlielitus terræ, afflatus ex terra. de Nat. deor. z1 a, b, Aer orirur ex reſpiratione aquarum,& earum quaſi uapor ha- bendus eſt.& 49 b, Vapores, qui à ſole ex agris tepefactis,& ex aquis excitantur. de Sen. 83 b, Terra ſemen tepefactũ ua-
ore& complexu ſuo diffun dit,&c.
VAPORARIVM,Y1i. Qu. Fr. 318 a, Vaporarium ex quo ignis erumpit eſt ſub tectum cubiculi..
VAPVL O, 2. cædor, uerberor. Ep. 112 a, Alius equitatũ perdi diſſe, alius ſeptimam legionem uapulaſſe. Atti. 30 a, Tum ſe omaium ſermone ſentiet uapulare.
VARDAEI.pop. Ep. 65 b, Vatinij.
VARIATV S,4, um. pro Mil. 103 a, Aliquem reum uariatis iu- dicum ſententijs diuina ſententia eſſe liberatum. de Di. 137 a, Hæc ſcilicet in imbecillo remiſſoq́; animo multa omnib. modis confuſa,& uariata uerſantur.
VARILE. diſsimiliter, diuers è. de Cl. 198 a, Numeri non eodẽ mo do, ſed uariè concluſl. Att. 132 a, Quis autẽ eſt, tanta qui- dem de re, quin uariè ſecum ipſe diſputetꝭpro Seſt. 23 a, Nu- merus huius generis latè& uariè diffuſus eſt.& de Pi. 88 a, Varièdabundans. de Diu. 127 a, Eam; uim uariè moueri ab his fideribus, quæ,&ſc.
VARIETA 8, tws. difsimilitudo. de Diu. 127 b, de Fin. 66 a, Va-
rietas larinum uerbum eſt, idq́, propris in diſparibus colo- ribus dicitur, ſed transfertur in m ulra diſparia:uarium poe ma, uaria oratio,&c. Off. 21 b, 22 a, Vt in corporibus magnæ diimilitudines ſunt, ſic in animis exiſtunt etiam maiores uarietates. de Sen. 38 b, lorum omnium uarietas. pro Cor. 61a, Diſsimilitudo ciuitatum uarietatem iuris habet maxi mam. de D. 110 a, Surdus uarietates uocum aut modos no- ſcere non poteſt.& 131 a, Varietas eſt propria fortunæ. de D. 97a, Qus omnia fiunt& ex cœli uarietate,& ex diſparili a- ſpiratione terrarum. pro Ar. 159 b, Bellum magnum& diffi cile,& in multa uarietate terra mariq; uerſatum. de Na. 1 a, & 36 b, Qui deos eſſe dixerüt, tanta ſunt in uarierate ac diſ- ſenſione conſtituti, ut,&c.& de Fi. 66 a, Iouis ſtella multas effecit uarietates.& do b, Voluptas quæꝶ faciat uarietatem uoluptatum. de Orat. 113 b, Diſtinguere hiſtoriam uarietate locorum. de Diu. 127 b, Illi orbes uarietatem maximam ha- bent, alijd; in alijs locis ſunt. Or. 206 b, Eaq; eam, quã pro- bo, habentuarietatem. de Cl. 191 b,& pro Cor. 55 b, Hercu- lis ualue clauſæ repagulis ſubitò ſe ipſæ aperuerunt, uideat ne ignoret& gradus,& diſsimilitudines,& uim,& uarieta- tem Atticorum.
VARIO, W.. diſtinguo, uarietate diſtinguo, uarietatem facio. de Or. un⁊ a, Oratoris eſt formare orationem, eamd; uariare & diſtinguere, quaſi quibuſdam uerb orum ſententiarumq; inſignibus. de Fin. 56 b, Vt poſtea uariari uoluptas, diſtin- guid; pofsit, augeri amplificariq; non poſsit. Or. 202 a, Er- go ille princeps uariabit& murabit uocem. de Fin. 127 a, In
becillitats animorũ ritas cedat. Off. io a, ctior eſt quàm libe- litia excluſa diui-
eo uariari inter reos uidetur. VARIV S, a, um. diſsimilis, diſpar, diuerſus, multiplex, diſtãs, commutabilis, diſparilis, habens uarietatem, uarierate di- ſtinstus, in uarietate conſtitutus, multiformis. Acade. 44 a, Principes qualitates ſunt uniuſmo di& ſimplices: ex his au tem ortæ uariæ ſunt,& quaſi multiformes.& At. 140 a, No li putare tolerabiles horum inſanias, nec uniuſmodi fore. de Or. 128 a, Multa& uaria& copioſa orario.& 148 b, Varię & diuerſæ& in omnem pastem diffuſæ diſputationes. Or. 198 a, Multiplices uarijq́; ſermones. Acad. 42 a, Plato quàm uarius& multiplex& copioſus fuit. pro Fl. 14. 7 a, Præturæ iuriſdictio res uaria& multiplex ad fuſpiciones& ſimulta tes. de Ora. 10 4 a, Quarum rerum fateor magnam multipli cemq; eſſe diſciplinam,& mulrtas copioſas uariasq́; ratio- nes. de Nat. a, Variæ& diſcrepantes ſententiæ. Orat. 201 b, Naturæ uariæ& uoluntates, multum inter ſe diſtantia effe cerunt genera dicendi.& pro Cæl. 40 a, Varia multiplexq́; natura. pro Pom. a b, Varia& diuerſa genera bellorum. in V. 245 b, Varium ius ac diſpar conditio. Off. 14 a, Ferre ea,
V A 1416
quæ uidentur acerba, quæ multa& uaria in hominum uitz uerſantur. de Amicit. u3 b, Aſſentatoris animus uarius, com mutabilis,& multiplex. pro Cec.* In uario iure: id eſt, cum juriſconſulti de aliqua re contraria reſpondent. contr. Ruf, 82 a, Vectigal bellis infeſtum, fructibus uarium. de Natura 45 b, Varia genera beſtiarum, uel cicurum, uel ferarum, de Fi. 66 a, Varium poema, uaria oratio, uarij mores, uaria for- tuna, uoluptas uaria etiam dici ſolet. de N. 76 b, Varius ho- mo importuniſsimus.—
VARICES. uenæ cruribus& inguine tumeſcentes. Tuſc. 172 b, Cum uarices ſecabantur C. Mario, dolebat.
VARRO, nu. J. A. 180 a, De Varrone.& Ep. 172 b,& Atti. 74 a, Varronis theſauri.
VASARIVM rI. ſupellex uaſorum, ſiue pecunia, quæ magi- ſtratui in prouinciam eunti, uiatici nomine attribuebatur. J. P. 99 a, Nônne ſeſtertium centies& octogies, quod quaſi uaſarij nomine in uenditione mei capitis adſcripſeras, ex xærario tibi attributum Romæ in quæſtu reliquiſti?
VA S, uadis. qui pro aliquo ſpondet, uel obligatur, præſertim in cauſa capitali: qui alicuius cauſam omnem ſuſcipit,& ſe pro illlo ſupponit reum. Of. 61 a, Vas factus eſt alter eius ſi- ſtendi, ut ſi ille non reuertiſſet ad diem, moriendũ eſſet ſibij pfi. Tuſ. 240 b, Quorum cum alterum uadem mortis acce- piſſer, alter ut uadem ſuum liberaret, præſtò fuit ad horam morti deſtinatam. de Ei. 8 b, Vadem te ad mortem tyranno dabis pro amicotad Bru. 289 a, Me pro adoleſcentulo reſp. accepit uadem. Att. 91 b, An ſumptũ poſcet uades Scaprius?
VA S, uaſcz. I. V. 214 a, Erat etiam uas uinarium ex una gemma pergrandi. L. Trulla. de In. 77 a, Vaſa magnificè& preciossè
cælata. pro S. R. 40 b, Vala Corinthiaca& Deliaca, in qui- bus eſt Authepſa ipſa. pro Mur. 142 a, Atq; ille expoſuit uaſa Samia. I. V. 2u1 b, Efferri ſine thecis uaſa. Tuſ. 159 a, Nam cor pus quidem quaſi uas eſt, aut aliquod animi receptaculũ.J.
VN. 209 a, Mouere caſtra ex loco,& colligere uaſa.
VASCVLARIVS, ri. qui uaſa ex metallo facit, præſertim xre, argento, auro. I. V. 212 a. L. Cælator.
VASTA TIO, ons.. uaſtitas, depopulatio. I. C. 10% a, Ergo in uaſtatione omnium tuas poſſeſsiones ſacroſanctas purass
EDp. 153 a, Qui Iraliam à uaſtatione defendat.
VASTA TVS, a, um. pro Seſt. 15 a, Lex erat lata uaſtato ac re- licto foro.
VASTIFICVS, 4, um. Tuſ. 179 b, Erimanthia hæc uaſtificam abiecit belluam.
VASTE. de Orat. 147 a, Aſperè, uaſtè, ruſticè, hiulcè loqui.)ſ. Preſsè, æquabiliter, leniter. de Or. 159 a, Verba ne aſperè con
currant, néue uaſtius deducantur.
VASTITAS, tis. uaſtatio, ſolitudo. I. V. 227 a, Audiſtis quæ ſo litudo eſſet, quæ uaſtitas in agris, quàm deſerta, inculta& relicta omnia. de Nat. zu b,& conrr. Rull. 80 a, Volueres, an- gues ex uaſtitate Libyæ uento Africo inuehi in Aegyptum. I. P. 98 a, Fana uexata hanc tantam effecerunt ua ſtiratem. de N. 208 b, Animos terreri uaſtitate, peſtilentia, terræmotibus. pro Flac. 14 6 a, Cum uaſtiratem à templis, delubris, urbe l- talta depellebam. Ep. 155 a, Cum uaſtitatem Italiæ reſpexe- rint. de Clar. 166 b, Defendo iudiciorum uaſtitatem. Off. 36
a, Cauſæ eluuionis, peſtilentiæ,, uaſtitatis, belluarum etiam repentinæ multitudines. de D. ↄ0 b, Bellua immanis qua- cunq; incedebat, omnia arbuſta, uirgulta, tecta peruerte- bat.& ibid. Deum reſpondiſfſe, uaſtitatem eſſe Italiæ.
VASTO,.. uaſtitatem infero, depopulor, diripio. Epi. 172 b, Antonius decurſionibus per equites uaſtat ea loca, quæ in- currit.& 120 a, Quæ diripuiſſes ipſe, ut uiderentur ab hoſte uaſtata. Ep. 169 b, Multa caſtella cepi, multa uaſtaui.& 66 a, Regiones uaſtauit. I. V. 174 a, Agros uaſtare atq; exinanire. I. C. 01 b, Hac quę iampridem uaſtare ſtudes: id eſt, urbem. I. C. 1o3 a, Cum bello uaſtabitur Italia, uexabuntur urbes, te cta ardebunt.& 121 a, Vaſtare& diripere totam Italiam. de Aruſp. 250 a, Qui Peſsinuntem ipſum de ſede matris deo- rum uaſtaris. de Nar. 46 a, Homines non patiuntur terram immanitate belluarum efferari, nec ſtirpium aſperitate ua- ſtari. Atti. 13 4 a, Homo magis ad uaſtandum Italiam, quàm ad uincendum paratus. Oct. 330 b, Qui uaſtares urbem in- cendio, Italiam bello.
VASTVS, a,um. deſertus, immanis, magnitudine immani. cõ tra Rul. I0 a, Ager propter ſteriliratem incultus, propter pe ſtilentiam uaſtus atq; deſertus. Part. 233 a, Eoci uaſti.)(.Lo ci coædificati.& de Somn. 129 a, Vaſta ſolitudo. Tuſc. 243 b, Quæ Barbaria India uaſtior, aut agreſtior?de Na. 20 b, Ele- phanto belluarum nulla prudentior, at figura quæ uaſtior? de N. 48 b, Quadrupes qua uaſta tenetur. de P. 90 b, Bellua uaſta& immanis. I. P. 92 a, Cum mare uattiſsimum hyeme tranſibas. Orat. n1 a, Axilla ala factus eſt, fuga literæ uaſtio-
ris. de Orat. 94 a, Quidam uultu motuq; corporis uaſti at.
que agreſtes. ad Har. 27 b, Crebræ uocalium concurfiones, dud&

Anttus dpopulo.ICnlami uam tuu poſſeſiiones auiuuu Aum duaſtrione defeit. un peo Sat. a Lex ertlaaukar. 4
4m. Tadnb, Enantti wuis 3
4 114 Aſpernalefbesiaäbi,
aas,lenttes.de Or.jh aſabaxihan
aibus deducantut.
1aRad,olrndolV- kuüfäi
uubeus in agns quim defmeat N ub,&coats Rull esſona. 4LiDyR uento lüncowetinbm na hanctantan eftcemtvaunt
Vurteaaſbrate edlenanumns mrm ¹ N säldröu
₰
1417 V B quæ uaſtam& hiantem orationem reddunt. VAT ES, tis. fatidicus, mantis, diuinus ſacerdos. de L. 173,b, Fa ridicorum& uatum effatu incognita interpretari. de Nat. 12 b, Aruſpices, augurcs, arioli, uates, coniectoręs.& de Aru. 243 a, Libri uatum Apollinis.& 250 a, Hac uate ſuadente: id eſt, Sibylla. de Di. 104 a,& de Cl. 170 b, Quos olim fauni ua- tesq́; canebant. de D. 87 b, Sibylla Erythræa, Bacchis, Bœo- tius, Epaminundas Cres. VATICANVS. Romæ mons. Att. 216 a,b. VATICINATIO, nw. oraculum, prædictio. Ac. 27 a, Auſpi- cia, oracula, ſomnia, uaticinationes.& Part. 230 a, Vaticina-
tiones& reſponſa ſacerdotum, aruſpicum, coniectorum.&
de Nat. 27 b, Ex Sibyllinis uaticinarionibus. de D. 131 b, Hoc eſt artis& ſcientiæ, non uaticinationis& motus. Atti. 1298 b, Quarum literarum uaticinationem falſam eſſe cupio. de Na. 59 a, Multa oraculis declarantur, multa uaticinationib. & de D. 95 a, Expoſui ſomnij& furoris oracula. de D. 123 a, Sortes, quæ uaticinatione funduntur. E. Diuinatio. VATICINO R, aru. diuino, inſanio, furo, futura præſentio. At. 125 a, zꝑpοrioiſo igitur noſter Attice, non ariolans, ut illa cui nemo credidit, ſed coniectura proſpiciens iam iamque maiora magno tumultu, non multo inquam ſecus poſſum uaticinari, tanta malorum impendet nbs. Ep. 27 b, Sed ego fortaſſe uaticinor,& hęc omnia meliores habebunt exitus. Am. 100 b, Empedoclem quidem carminibus græcis uatici- natum ferunt, quæ in toto mundo,&cc. de D. 94 b, Vt uati- cinari furor uera ſoleat.& Ep. 27 b, Sed ego fortaſsis uatici nor. de D. 37 b, Vaticinans per furorem, ut Sibylla.& 229 a, Furore diuino incitatus animus futura præſentit. pro Seſt. 7 b, Qui hæc dicerent, uaticinari atq;, inſhmire dicebant. VB E R, ru. mamma. de Di. 84 b, Martia quæ paruos Mauortis ſemine natos, Vberibus grauidis uitali rore rigabat. VBER ri. fœcundus, ferax, fertilis, abundans, copioſus. Qu. Fra. 31 b, Multis locis aquam proflirentem,& eam uberem uidi. de Or. 94 a, Motus animi ad explicandum ornandũq; uberes. de D. Sr a, Ea Cleanthes paulò uberiora fecit. de Fi- nib. 146 a, Seges ſpicis uberibus& crebris. de N. 57 b, Vber- rimi læriſsimiq́; fructus uitium.& Tuſcu. 174 b, Fructus u- berrimus. de Sen. 89 a, Agro bene culto nihil eſt nec uſu u- berius, nec ſpecie ornatius. Offl. 53 a, Nullus feracior in Phi loſophia locus, nec uberior, quam de officijs. I. P. 00 b, Vbi illa uberrima ſupplicationibus triumphis q́; prouincia. Ep. 67 b, Omnia uberiora futura ſunt. de N. 86 a, Maiore dele-
ctatione, uberiore ſpe commoueri. Orat. 198 a, Periclem ab
Anaxagora fœcundum atq; uberem fuiſſe. de Cl. 296 b, Vir
ornatus uberrimis artibus.& ⁷5 a, Nemo plenior& ube- rior ad dicendum fuit.
VBERIVS&uberrime. copiossè, affluenter. de Nat. 30 a, Vbe-
rius ac fuſius diſputare aliquid.& de D. 109 b, Epiſtol. 43 a,
Vb errimè.
VBERTA S, ti. abundantia, copia, magnitudo. Orato. 198⅛ a, Oamnis enim ubertas,& quaſi ſylua dicendi ducta ab Aca- demicis eſt.& pro Cor. 55 a, Orationis ubertas, uarietas, co pia. de N. 52 a, Nuper nati mammas appetunt, earumꝗ́;, u- bertate ſaturantur. I. V. 199 a, Vbertas in percipiendis fru- Stibus, utilitas im uendendis. de Na. 77 b, I. V. 199 a, Vbertas frugum& fructuum. pro Pom. 12 b, Summa ubertas agro- rum. Poſtꝗq. 202 a, Frugum ubertas& copia. de N. 58 a, Maxi ma ubertas& uarietas pomorum.& Tuſ. 162 b, Ramos bac carum ubertate incurueſcere. de N. 59 b, Satis à Socrate di- ctum eſt de ubertatibus uirtutis& copijs. de Ora. 10 a, Bi- bliothecas omnium philoſophorum unus XII. rabularum
1
liber& autoritatis pondere,& utilitatis ubertate ſuperat.
de Or. 89 a, Vbertas in dicendo.)(.Exilitas. pro Pomp. 6 b, Aſia fertilis eſt ubertate agrorum. VBI. quo loci. At. 124 b, Epiſt. 17 b, Vt ibi malis eſfe, ubi aliquo numero ſis, quàm iſtic ubi ſolus ſapere uideare.& 7½ a, Ne- mo eſt, quin ubiuis, quàm ibi ubi eſt, eſſe malit. de Or. ua b, Quid eſt, in quit, Catule, Cæſar: ubi ſunt qui Antoniũ Græ- cè negant ſcire? Tuſc. 233 a, Eſt ubi id iſto modo ualcat. pro R. P. 128 b, Vbi terrarum ſumus? de Orator. 106 a, Cumque multa colligeres& ex legibus,& ex Senatuſconſultis, ubi, Sc. id eſt, in quibus. I. V. 69 b,& de Or. 144 b, Vbi, pro poſt- quam& ſimul ut. pro R. P. 12 8 a, Vbi ſemel quis peierauerit, ei credi poſtea non oportet.& I. P. 94 a, Vbi galli cantum audiuit.
VE 1ICVN N E. quocunq; in loco. Ep. 73 b, 73 a, Epi. 19 b,&.
Ac. 26 a, Etſi ubicunq; es, in eadem es naui. I. V. 265, Vbicun- ue terrarum. 6 VBIQVE. de Fin. 65 a, Aut Epicurus quid ſit uoluptas, aut omnes mortales qui ubique ſunt neſciunt. Item 66.123 a,& At. 253. item Tuſ. 155 a,& Acad. 34 a,& de Na. 59 a, de D. 127 b,& 135 a,& I. V. 201 b,& 230 b, cont. Rul. 77 b, pro Cor. 65 b. item I. A. 226 b,& 262 a. Hæc auré particula cum nullo alio
7
A V E 1418 uerbo coniungitur, qu ĩm cum uerbo eſt: uixq́; fine omnis aut quicquid, apud Ciceronem reperitur, ut in ſuperiore
exemplo demonſtratur.
VBIVIS. Epi. 78 a, Nemod; eſt quin ubiuis, quàm ibi ubi eſt,
eſſe malit.—
VBIVISNAM. At. li. 3, Volo aliquem Olympiæ, aut ubiuiſ- nam xo³ιτιπ euνπααοονmore Dicæarchi familiaris tui.
VBIVBI. pro ubicunq;. Tuſc. lib. i, Nunc ubiubi ſit animus,
certè quidem in te eſt.
VE. uel. Orator. 203 b, Poeta peccat cum probam orationem affingit improbo ſtultue ſapientis. I. A. 261 a, Poſt hanc ha- bitam concionem duabus tribusie horis literæ uenerunt, &c. I. A. 204 b, 205 a, Vti C. Panſa, A. Hircius conſules alter ambõôue cognoſcerent. pro Flac. 148 b, Ne quid plus minuſ- ue dicat. Orat. 20% b, Per orationem inflammantem reſtin- guentemüe concludere. de Nat. z0 b, Beſtiæ quæ in rubro mari Indiãue gignuntur. I. A.168 a, Qui albus atérue fueris ignorans fratris filium præterijt. Orar. 2u1 a, Suaues grauéſ- ue ſententiæ. pro Cec. 296 a, Qui in Italia fit, abſitue reipu- blicæ cauſa.& ibid. b, Hominibus coactis armatisue. Orat. 218 b, Ne breuitas,&c. néue longitudo,&c. I. A. 19 6 a, Lex de actis Cæſaris,&c. déue dictatura,&c. déue colonijs,&c. E- piſtol. 14 b, Néue in hoc reo, néue in alijs quæras,&c.& de Orator. 158 a, Néue hoc, néue illud, G&c. Attic. 123 b, Pro tuis rebus geſtis ampliſsimis, amplioribusùe quàm meis, quàm
Africani. de D. u12 a, Omnia quæ fierent futurãue eſſent.& i- bid. Omnia quæ fiunt, quæque futura ſunt. Quint. Frat. 290 a, Rogo ne contrahas aut demittas animum, néue te obrui ſinas. de Sen. 89 a, Qlid de pratorum uiriditate, aut arbo- rum ordinibus, aut uinearum oliuetorúùmue ſpecie dicam? de Legib. 56 a, Cùm eam tempeſtas uetuſtasue conſumpſe rit.& 182 b, Lex ueſtibulum ſepulchri buſtumue uſucapi ue tat. de Vn. 197 a, aoy ia comparatio proportiue dici po teſt. Ep. 70 a, Nullum membrum reipublicæ reperies, quod non fractum debilitatume ſit. Tuſc. 156 b, Ne tam uegeta- mens, aut in corde, cerebrõue, aut in Empedocleo ſanguine
demerla ſit.
VEOCO RS, ds. excors, bardus. pro Do. 242 b, Sed uecors re- pentè ſine ſuo uultu, ſine colore, ſine uoce conſtitir,&c. Ita- que iſtius uecordiſsimi mentem cura metuq; terrebant. I. P. 83 b, Cum tu uecors,& amens,&c.
VECTIGALL Ns. portorium. pro Pom. 6 b, Quo tandẽ ani- mo eſſe exiſtimatis, aut eos qui uectigalia nobis penſitant, aut eos qui exercent atq; exigunt?& 4 b, Quorum magnæ res aguntur in ueſtris uectigalibus exercendis occupatæ.
Qu. Fr. 296 b, Qui péndere ipſi uectigal ſine publicano non potuerunt. pro Font. 278 a, Vectigal eſſe impofitum fructi- bus noſtris dicitur.& ibid. Exigere portorium,& inſtituere Portorium.& contra Rul. 77 a, Sicq́, agro pergrande uecti- gal imponitur. pro Pom. 7 a, Vectigalia neruos eſſe reipub. ſemper duximus. de Pro. 70 a, Vectigal ac portoriũ Dyrrha
chinorum totum in huius unius quæſtum eſt conuerſum.
I. V. 150 b, Cæteris prouincijs impofitum uectigal eſt certũ, quod ſtipendiarum dicitur. Att. 85 a, Ariobarzanes nullum ærarium, nullum uectigal habet. cont. Rul. 89 a, Ego pro a- qua crebra uectigal pendam.& Qu. F. 296 b, Péndere uecti- gal alicui. Qu. F. 29 4 b,. Iniquo& graui uectigali ædilitiorũ Afiam liberaſti. de Cl. 176 b, Sp. Torius agrum publicum ui tioſa& inutili lege uectigali leuauit. Item, Magnũ uectigal eſt parſimonia. Par. 22 5½ b, Ex meo tenui uectigali ali quid e- tiam redundat. At. 83 a, Atq; etiã minus eſt aliquanto in Sca ptij nomine, quàm in uectigali prætorio. At. 149 b, Habebit non ille uectigal, ſed ciuium bona. At. 19 b, Equidè iam nõ ego uectigalibus,& paruo cõtentus eſſe poſſum. Qu. P. 296 b, Exigere uectigalia. pro Pom. 6 b, Itaq; neq; ex portu, neq; ex decumis, neq; ex ſeriptura uectigal conſeruari poteſt. Itẽ,
Qui uectigalia nobis penſitant. L. Parſimonia.
VECTIGALIORVM in geniriuo plur. Cicero ad Atticũ teſte Charifio, ait enim in ratione uectigaliorum ſuorum: ſed& de lege agraria uectigalium dixit.
VECTIGALIS;,e. ſtipendiarius, tributarius, publicanus. I.
V. 165 a, Ita ciuitas una ſociorum duabus mulierculis uecti
galis fuit.& ⁷/ a, Ager uectigalis populo Romano ex par-
te decima.& cont. Kul. 79 a, Agri uectigales. I. P. 98 b, Is ue- ctigalem prouinciam fecit fingulis rebus quæcunq; ueni- rent, portorio impoſito.& de Pro. 71 a, Vectigales& ſtipen diarios multos liberauit. I. V. 94 b, Naues ex uectigali pecu nia fecerat. Ep. i6 2 a, Quod cum pertimuiſſet Dolabella ua ſtata prouincia, correptis uectigalibus, præcipuè ciuib. Ro- manis omnibus crudeliſsimè denudatis ac diuenditis, cele rius Aſia exceſsit. Qu. F. 296 b, Gręci ſunt uectigales. I. A. 173
a, Tradere equos uectigales alicui.
VECTIO, ons. de Officijs 56 b, Effecimus, etiam domitu no ſtro quadrupedum uectiones.
O VECTIS,

—
14¹9 V E.
VECTIS, tis. palus eſt ferreus quo utuntur fabri ad multa.I. V. z222 a, Demoliri fignum, ac uectibus labefactare conãtur. & de N. 5 b, Quæ ferramẽéta, qui uectis. de N. 121 a, Si anguis uectem circumplicatus fuiſſet.
VECTOR rü. nauigans, qui uehit& qui uehitur. Atti. 28 b, Malè uehi malo alio gubernante, quàm tam ingratis uecto ribus bene gubernare. pro Seſt. 12 b, Si id uectores negaret. de N. 78 a, Vectores timidi aduerſa tempeſtate.& At. 169 b, Naui eius,& ipſo conuectore me uſurum puto. in A. 214 a, Summi gubernatores in magnis tempeſtatibus à uectorib. admoneri folent..
VECTVRA, ræ. uectio. At. 2 b, Miſimus, qui pro uectura ſol- uerent.& I. V. 101a, Vecturæ difficultas.& Epi. 28 b, Vt& mi hi& populo cautum eſſet ſine uecturæ periculo. Att. 246 b, Petij ab eo de mulis uecturæ,& uicis.
VIGETVS,, um. ſanus, firmus, ualens. Att. 160 b, Te uegetũ nobis in Græcia ſiſte. Tuſ. 156 b, Netã uegeta mẽs in ſangui ne demerſa iaceat. de D. 33 b, Vt illa tertia pars rationis elu-
ceat,& ſe uegetam ad ſomniandum acremq́; præbeat.
VEHEMENS, ts. acer, fo rtis, ferox, incenſus, immo deratus, effrenatus, nimius, oratio contorta, acris, incitata, uibrans. I. V. 29 a, Nimium eſt uehemens feroxq; natura.& pro Syll. 134 a, Ego qui uehemens in alios, inexorabilis in cæteros ese uiſus ſum. de Or. 25 a, Acri& uehementi quadam inci- tarione indammari. de Cl. 172² a, Galba in meditando uehe- mens& incenſus fuit. de Or. 138 a, Exordium dicendi uehe- mens& pugnax. de Ora. uz b, Qui illum impetum oratoris non habeat,& uehemens minus ſit.& 127 a, Oratio uehe- mens& atrox.)((Lenitatis& manſuetudinis.
VEHEMENTER. acriter, acerbe, aſperè, impenssè, ualde, longè, nimio opere, etiam atq; etiam, incredibiliter.)((Re- miſs à. de Fi. 43 a, Non illud uehementer repugnat eſſe bea- tum,& multis malis oppreſſum. Tuſc. 220 a, Quæ uehemẽ- ter, acriter, animosè fiunt. ad Her. 33 b. Hoc genus& acrimo niam habet,& uehementiſsimum eſt. Atti. 96 b, Nos eteſiæ uehementiſbimè tardarunt. de Or. ↄ7 a, Vehemétiſsimè exer cere ſe in aliqua re. At.30 b, Vehementius& acrius.& b, Acerrimè, id eſt, uehementiſsimè& ardentius. At. 210 a,In- hibere illud tuum quod mihi arriſerat, uehementer diſpli- cet. Atti. 261 a, De ſumma autem agi prorſus uehementer& ſeuerè uolo. I. A. 217 a, Vehementer me agere fateor, iracun- dè nego.
VEHENS,iis. qui uehitur. de Cl. 96 b, Cuius in adoleſcen- tiam per medias laudes, quafi quadrigis uehentem tranſ- uerſa incurrit miſera fortuna reipublicæ.
VE HICVLVM,M. pro Mil. iu b, Quid horum non impuden
riſsimumèueſtitus an uehiculumèid eſt, rheda.& ibid. Cum alter ueheretur in rheda penulatus. I. V. 247 b, Illi tibi furto rum uehiculum comparauerunt: id eſt, nauem, qua furta ue heres. I. P. 92 b, Vehicula triumphalia: id eſt, currus. Atti. 16 4 b, Ego uerò uehiculo, ſi nauis non erit, eripiam me ex Ifto-
rum parricidio.
VE HO, s. de D. 138 a, Curru quadrigarum uchi.& de N. 789 a, Vehi in aliqua naul.& pro Mil. u1 a, Vehi in rheda. in V. 259
1dd in eius quadriremi Cleomenes uectus eſlet. de N.
lle taurus qui uexit Europam. Tuſc. 164 a, Tanquam
atis in mari immenſo noſtra uehitur oratio. de Na. 17 a,&
de Cl. 196 b, Triron natantibus inuechens belluis. de Vn. 203
b, Voanimal ſex moribus ueheretur. de Diui. 137 a, Equus in
quo uehkebar, mecum unâà demerſus, rurſus apparuit. I. P. 92
p, Vehi per urbem, conſpici uelle. I. A. 171 b, Vehatur in eſſe- do tribunus plebis.
VEIENS, tis. pro S. R. 25 b, An aliquem ex agro Veiente nomi nem.& de D. 100 b, Veientes,&c.
VEII orum. opp. de D. 100 b, Ex fatis, quæ Veientes ſcripta ha berent, Veios capi poſſe.
VEIO VIS. Iouis acheruntius, qui non iuuandi, ut Iouis, ſiue Iupiter ille alter, optim. max. poteſtatem haberet, ſed nocen di tantum ac uexandi. Idcirco appellabatur quidem louis, uerùm præpoſita ue particula, quæ priuat uerbũ ea ui quã haberet, ſi ue præpoſitum non fuiſſet, ut in uecors,& ueſa- nus. Et, ut uno uerbo dicam, Veiouis, Orcus eſt, ad nocen- dum, è eœlo ſummo, ad impia tartara deturbatus. de N. 72 a, Quid Veioui facies?
VE L. ue, ſeu, ſiue, aut. de Oraror. 106 b, Qui noſtrùm non licet fundos ſuos obire?aut res ruſticas uel fructus cauſa uel de- lectationis inuiſere? Quin. Fr. 315 b, Sunt iſta quidem uel ma gna, uel potius maxima. de Na. 85 a, In his uel aſperitatibus
rerum, uel anguſtijs temporis. de Cl. 187 a, Multorum uel pe riculo uel honori ſeruire. Att. 20 a, A curia autem nulla me res diuellet, uel quod,&c. uel quod,&c. uel quo d,&c. Att. a, Intellexi hominem moneri, utrum Caſsium inire tantum gratiam,&c. an eſſet rantas res noſtras,&c. id eſt, uel quod, &c. uel quod,&c. pro Planc. 260 a, Vel quod multo minus
△̈— 2 4 8 Ld 4—
2
8⁸
-
V E 14²⁰ eſt ferendum. pro Lig. u38 a, Cuius ego induſtriæ gloriæque faueo, uel propter propinquam cognationẽ, uel quod,&c. uel quo d, xc.
VEL. pro exriam. Vel mori ſatius eſt, quàm,&c. L. Satius. Epi. 102 a, Quàm moroſi ſint qui amant, uel ex hoc potes cogno ſcere. de N. 59 b, Hoc mihi uidetur nuel maximè confirmare,
CIc. de Or. 37 b,& 162 a, Hoc uno præſtamus uel maximè fe- ris. Or. 205 a, Cum id certè ſit uel maximè Atticũ. de L. 188 b, Nam iſto modo uel conſulatus uituperabilis eſt. Or. 205 a, Hoc in genere neruorum eſt uel minimum, ſuauitatis autè uel plurimum. Aca. 23 b, Per me uel ſtertas licet, non modò quieſcas. Qu. Fr. 305 b, Vel Lentulum,&c. de Ora. u19 b, Hæc ſunt omnia ingenij uel mediocris, exercitationis autem uel maximè. de Or. 133 b, Vr ipſis ſententijs quibus proluſerũt, uel pugnare poſsint: id eſt, etiam.
VELABRVM, bri. locus Romæ, ſiue olearium forũ, ut Plau- tus indicar. At. 283 a, Laurentiæ ad aram in Velabro ſacrifi-
cium pontifices facere ſolent.
VEL ES, t. leuis armaturæ miles,& expeditus ad curſum. E- piſt. 138 b, Me autem à te, ut ſcurram uelitem, malis oneratũ eſſe, non moleſtè tuli. de Cl. 189 b, Vt haſtæ ueliribus amen tatæ traduntur, ſic,&c. L. Volites.
VELIA, iæ. urbs. At. 256. Ep. 104. I. V. 128.
VELIENSE S. Ep. 105, pro Cor. 66.
VELIFIGCA TIO, onus. Ep. 16 a, Cùm id poſsis mutata ueli- ficatione aſſequi, ſtultum eſt,&c.
VELIFICO R aru. uela facio, auram popularem capto. Ep. 120 b, Ne aut uelificatus alicui dicaris, aut,&c. in Rull. 65⅛ a, Si quis ueſtrm ſpe ducitur, ſe poſſe turbulenta ratione ho- nori uelificari ſuo.
VELINVSlacus. At. 62 b, Lacus Velinus à M. Curio emiſſus interciſo monte in Nar defluit.
VELITO R, aru. pugno, cõrendo, certo. pro Qu. 13 a, Hæc eſt iniqua certatio, non illa qua tu contra Alphenum uelitaba- ris. alia exemplaria ſic legunt: qua tum contra te Alphenus uelitabarur.
VELIVOLANS,. quod uelis uolat, ut nauis. mirificè igi tur Vergilius mare ueliuolum appellauit. de D. 94 b, Et fe- ra ueliuolanribus nauibus compleuit manus littora.
VELLIC O, s. peruello. pro Corn. 67 a, Qui more hominũ inuident, in conuiuijs rodunt, in circulis uellicant, ubique carpunt.
VEL L O, ls, uelli,& uulſi. euello, peruello. in V. 212 b, Illa quæ
uellerat ex patellis, in aureis poculis illigabat. de Fi. 107 b, Spinas uellere.
VEL. O, as. Obduco, tego. I. V. r b, Triumphi nomine tegere & uelare cupiditatem ſuam. pro Do. 238 b, Tu tu, inquam, capite uelato,&c. bona illius conſeruaſti.
VELOCITA S, zu. pernicitas. Off. 27 b, Videmus alios uelo- citate ad curſum, alios uiribus ad luctandum ualere. Tuſc. 215 b, Velocitas corporis celeritas appellarur.& 297 a, Perni
citas& uelocitas. de Sen. 8 0 b, Non enim uiribus aut uelo- citatibus, aut celerirate corporum res magnæ geruntur, ſed confilio& autoritate& ſententia.
VELO CITE R. ocyus. de Somn. 130 b, Quibus exercitatus animus uelo citer in hanc ſedem peruolabit. de Vn. Velocilſ- ſimè moueris.
VELSVRVS upiter. I. P. 97 b.
VELVM; L. integumentum, inuolucrum. Qu. FPr. 292 b, Mul-
tis ſimularionum inuolucris tegitur,& quafi uelis quibuſ- dam obtenditur uniuſcuiuſq; natura. I. V. 241 b, Tabernacu la carbaſeis intenta uelis. I. C. 109 a, Socij Carilinæ uelis a- micti, non togis. pro Dom. 218 a, Cum ipſe archipirata cum grege prædonũ pleniſsimis uelis nauigares. I. V. 253 b, Cleo menes malum erigi, uela fieri, anchoras præcidi imperat. Tuſ. zu: a, Vtrum igitur mauis? ſtatim ne nos uela facere? an quaſi à portu egredientes paululum remigare?& ib. Quære bam igitur utrum panderem uela orationis ſtatim. Or. 203 b, Nunc iam quo cunq; feremur, danda nimirum uela ſunt. de Or. 125 b, Et ad id, unde aliquis flatus oſtéditur, uela do.
Tuſ. 164 b, Quò urinam uelis paſsis peruehi liceat: id eſt in
portum. Tuſ. 195§ b,& Qu. Fr. 315 b. Res terra, deteſtabilis, o-
mni contentione, uelis, at ita dicam, remisq́; fugienda. Att.
10 b, Contraxi uela. Off. 75 b, Cum his uelis equisq́;, ut di-
citur, decertandum eſt. prouerb.
VELVIT,& Velutz. ſicut. Tuſc. 176 a, de Nat. 50 b, Beſtiæ quæ
gignuntur in terra, ueluti crocodili. de Finib. 80 a, Non elo⸗
gia monumentorum hoc ſignificant? uelut hoc ad portam,
&c. de Aruſ. 145 a, Si conabitur,&c. eius conatum refutabo,
uelut heſterno die, cum,&c. l. V. 222 b, Velut in hac re. de Na
tur. ꝛ a, Velut in hac quæſtione.& Tuſculan. 230 b, Velut i⸗
ſte chorus uirtutum,&cc. de Inu. 52 a, Velut apud Socratfcu
Aeichinem. Tuſc. 75 a, Velut ex ea diſpu tatione. Tuſc. 152 a,
Velut in cantu,&c. ſic in corpore,&c. 185 b, ter ufinpae 11., ke

ſni anant u alentaße denor nmdi e
aia
Ar l.
36. Ep lV.nt. 10 pr Cor, 66. „ 1p5 Cdmig dulrum eſt Ac.
adafaao anam dopuluen emn
Katn alicm dicans, aut Aciul. udalanarxin.
dacitur ſe poſſe
241 dLacus Nehan NCmaanh
Nar deflun.
2u ill
2. Cuod uciis uolat, ntnan nrni achuolam 15 pellauit de Dudh
aanidas(ompleuit manusliaon.
acilo. pro Com. 67 impnetoni 6 aifs rodunt, in circulis uellcm, umg
c euelle, peruello.inV.mblhca Ha auctis pocalis illgaa. dehm
ego I.V. grb, Tnumphi mminen am ſuam. pro Do. 31b Tuthühgh
*
oaa illius conſeruakb.
pcrnicitas. Of.n de 8 4 dus 20 ke mel. as uiribus ad loctandum uaer Id. hosn din Sen. 10 b, Non enim rindasautänt „porum resmaßas gern
„oris celeritas appellar
Aen uns& ſententa. de Soma. hob G. a hanc ſedem perue
erISb.
mentum,Mdone quai nds audumm
So, dötendo, temo. prd aS la qaam coatra älphenumuin. Rlegunt quamacontat. Aom
wsanim eſueand
T muolucri tegeu
31 2)
*2 — . — 8
bolunnann.
2
VENA, ne. uas& rece
Qu. Fr. 321 b, Ideo multa coniecta ſunt, aliud alio tempore,
uelut hoc, T. Annius,&c.
ptaculum ſanguinis: interdum pro arte . N⁸. 3——
ria. de N. 30 b, Iam uerò uenæ& arteriæ micare nõ deſinũt.
& 54 a, Sanguis Per uenas in omne corpus diffunditur, ficut
ſpiritus per arterias. de Na. 53 b, Vena quæ caua appellatur,
. 2. hæc iecore ad cor pertinet.,& 54 a, In alterum uentriculũ
cordis ſanguis à jecore per uenam illam cauam influit. de D. 138 b, Medici ſigna quædam habent ex uenis& ex ſpiritu xgroti, multisꝗ́; ex alijs futura præſentiunt. de Fat. 143 b, Si cui uenæ ſic mouentur, is haber febrim. de Aruſ. 251 a,& I. P. 97 b. Ineidere uenas alicui. de N. 54 a, Nerui ſicut uenæ& ar teriæ, à corde tracti& profecti, in corpus omne ducuntur. Vena ad alias res tranſſata. I. C. i3 b, Periculum autem reſi- debit& erit incluſum penituùs in uenis atq; in uiſcerib. rei- pub. de Fi. 84 b, Cui uiperino morſu uenæ uiſcerũ ueneno imbutæ tetros cruciatus cient. de Na. 56 b,& 4§5 b, Venæ ar-
genti, auri, æris penitùs abditæ. de D. 104 a, Reconditæ auri
. Ah 65..* argentid; uenæ. de Or. 149 a, Teneat oportet uenas cuiuſq; generis, ætatis, ordinis: id eſt, abditas rationes.
VENABVLVM, uenabuli. uenatica haſta, telum uel ſpiculũ.
Epiſt. 95 a, Cùm præclara beſtia uenabulo tranſuerberatur.
VENAFRVM, fr.. op. At. iu& 318. VENAFRANVSager, pro Cluen. 58 a. Venafranus tractus,
V
V
pro Planc.
ENALIS,le. quod ut uendatur, ex ofirum eſt. pro Qu. 2 b,
Næuius qui uocem uenalem habuerat.& ibid. 4 a, Fubli-
cius, qui ex Gallia pueros uenales iſti adducebat. Quin. Fr.
3²4 b, Non enim hæc uenalia ſunt, quæ quidẽ placeãt. Poſt. 207 a, Cappadocem modò äbreptum de grege uenalium d=
ceres. de Orat. 133 b, Syri uenales.& pro Dom. 223 a, Ille no- uitius Ligur uenalis aſcriptor& ſubſcriptor tuus. in A. 161
b, Cùm domi tuæ turpiſsimo mercatu omnia eſſent uena- lia.& 1ε ⁰§a, Vt haberet omnia iura regni uenalia. contr. Rul. 89 b, Poſſeſsiones uenales ac proſcripras hac lege uideo. in 4. 132 b, Venalem in Sicilia iuriſdictionem habuit.& 180 a, Habere fidem uenalem.& 124 b, Proponere fidem uenalem. Off. 49 b, Habere rempublicam quæſtui. de Or. 6 b,. Man-
lianæ leges uenalium uendédorum. in Sal. 2 ¼4 b, Salluſtius
nihil in eo honore non uenale habuit, cuius aliquis em- ptorfuerit.
ENALITIVS, tij. uenditor, minutus mercator. Or. 220 a,
Diuitiæ quibus omnes Africanos multi uenalitij mercato-
resq́; ſuperarunt.
VENATICVS,, um. quod ad uenandum ualet, ut canis ue
naticus. I. V. 206 b.
VENATI O, onu. Att. 253 a, Venatio, quæ poſtridie ludorum
Apollinarium futura eſt. Offic. 44 b, Prodigi, qui ludorum
uenationumq; apparatu pecunias profundunt. de Sene. 89
a, Tum conditiora facit hæc ſuperuacanei operis aucupiũ atq; uenatio.
VENATO R, oris. Tuſc. 183 b, Pernoctant uenatores in niue,
in montibus uri ſę patiuntur. de Na. 17 b, Phyũcus, ſpecula- tor, uenatorq; naturæ.
VENATVS, tus. uenatio. Tuſ. 2 47 a, Labor in uenatu, ſudor,
curſus ab Eurota.
VENDIBIIL.ILS,le. probabilis, tolerabilis. I. V. 67 b, Illi bo-
na res, huic uendibilis uidebatur. contr. Rul. 73 b, Hercula-
nea uia uen dibilts. de Fi. 3u b, Illa uendibilio ra, hæc uberio- ra ſunt. de Clar. 180 a, Gellius non tam uendibilis orator, quàm,§&c.& ibid. b, Orator ſanè tolerabilis.& 89 a, Orator fanè uendibilis.& Am. 114 a, Vendibilis oratio.
VENDICO, 3. libero, eximo, aſſumo. pro Syll. 17 b, Itaq; ſe
ex ſuſpicione tanti ſeeleris,& ex omni hominum ſermone uendicauit.& 173 a, Sed me neq; honoris neq; ætatis excuſa tio uendicat àlabore. de Nat. 21 b, Solutus& in libertatem uendicarus. I. V. 177 b, Vendicare ſe exiſtimationi hominũ.
& Atti. 6 ¼ a, Vendicare ſe alicui,& uendicare aliquem iudi- cijs. Oic. 5 a, Ortus noſtri partem patria, partem parentes
uendicant. Or. 202 b, Cęterarum rerum partem aliquam ſi- bi quiſq; uendicat. Of. 1 b, Si id mihi aſſumo, uideor id meo iure quodammodo uendicare. pro Ar. 189 b, Homerum Co
lophonij ciuem eſſe dicunt ſuum, Chij ſuum uendicant, Sa-
laminij repetunt, Smyrnei ſuum eſſe confirmant. pro Milo. 109 a, Vt etiamſi id Milo feciſſet, cuncta ciuitas eam laudem pro ſua uendicaret. I. C. 129 a, Sed meorum periculorum ra riones utilitas reipublicæ uendicat. Para. 12 4 a, In libertatẽ uendicare uult?minimè, quid,&c. aliter, uindicari.
VENDITATI O, onus. oſtentatio. Tuſ. 89 a, Laudabiliora mihi uidentur omnia, qui ſine uenditatione& ſine populo
teſte fiunt. de Am. u12 a, Virtus uenditario quædam atꝗq; o- ſtentatio eſſe dicitur.
VENDITIO,onw. abalienario. pro§. R. 16 b, Venditio bo-
norum.& 39 b, Præſcriptiones uenditionesq́; fieri. I. P. 98 a,
—
V E 14 ²² Quod quaſi uaſarij nomine in uenditione mei devus a- ſcripſeras..
V ENDIT O, es. oſtento. de Ar. 245 b,& 255 a, Cum is P. Tul- lioni nauaret operam, atq; ei ſeſe, cui totus uenierar, uendi- taret.& At. 134 a,& pro Syl. 172 b, Fallaciſsimè uenditare ſe alicui. ad Heren. 15 a, Venditare ingenium,& oſtentare me- mortam.
VENDITO R,ris. uenalitius. Poſt. 206 a, Mercatores pro- uinciarum ac uenditores noſtræ dignitatis. Off. 62 a, Ve ne quid omnino, quod uenditor norit, emptor ignoret. Top. Venditores liberales. G
VENDO, du. alieno, abalieno, mancipo, do, uenale habeo,
uenditorem facio. pro Qu.3 a, Eum non ita commodè poſ ſe ea quæ proſcripſſſet, uendere. Off. 62 a, Vendere aliquid quàm plurimo.& pro Seſt. 15 b, Vendere aliquid alicui grã- di pecunia. I. V. 175 a, Cur igitur Metelle non ita magno uen didiſti? Irem, Quod tu Bragitaro addictum pecunia tradi- diſti. Off. 6z a, Cum in uendendo eam rem ſciſſet,&c. de O- rat. 10 6 b, Manlianæ leges uenalium uendendorum. Off. 62 a, Vendo meum non pluris quàm cæteri, fortaſſe etiam mi- noris.& ibi. Quàm optimè uendere.
VENEFICIV M, cj. uenefici arrificium& crimè, cantio. de Oraror. us a, De ſicarijs, de ueneſicijs, de peculatu inficiari neceſſe eſt. pro Clu. 19 a, Quæſtio ueneficij. de Cl. 184 b, Id- que ueneficijs& canrionibus factum eſſe dicebat. in A. 251
b, Veneficum appellas eum, qui tuis ueneficijs remedia in-
uenit. VENEFICVS,, um. qui uenena ſpargit, ut homines tollat, qui cantionibus quibuſdam& malis artibus abutitur, ad ſuam libidinem explendam. in C. 185 b, in A. 251 b, Veneficũ appellas eum, qui tuis ueneficijs remedia inuenit. de Inu. 99 a,& pro Seſtio n a, Cùm uenefici cuiuſdam nomen eſſet de- latum. VENENATVS,, um. ueneno illitus, peſtifer. de Aru. 255 b, Vipera uenenata ac peſtifera.& de D. 136 a, Cum Ptolemęus telo uenenato ictus eſſet.& pro Qu. z a, Falſum crimẽ quaſi uenenatum telum iãcere. de N. 3u b, Capræ confixæ uenena- tis ſagittis. ad Her. 39 b, Venenatus ſpiritus. in exempl. Ger manico. de N. 51 a, Pantheræ, quæ uenenata carne capiũtur, remedium habent: quo cum ſunt uſæ, non moriuntur. VENENVM ni. peſtis. pro Cæl. 50 a, Vim ueneni aiunt Cæ- lium eſſe expertum in ſeruo quodam ad rem ipſam parato, cuius perceleri interitu eſſet ab hoc comprobarum uene- num.& 48 a, Venenum quod Clodiæ necandę cauſa paraſ- ſe Cælium criminatur. pro Cl. 53 b, Oppianicũ ueneno eſſe necatum, quod ei datum ſit in pane per M. Aſellium. I. C. 109 a, Qui ficas uibrare,& uenena ſpargere didicerunt. pro Cl. 53 a, Aliquem ueneno eſſe ſublatum, uenenum alicuius conſilio paratum, dare uenenum in mulſo. Tuſ. 169 a, Vene- num biberunt Theramenes& Socrates.& ibi. Cum uene- num obbibiſſet.& ib. Præbere uenenum alicui.& de Cl. 190 a, Parare uenenum alicui. de Cl. 168 a, Fuit ſuſpicio, Themi- ſtoclem ueneno fibi conſciuiſſe mortem. de N. 76 b, Varius Metellum ueneno ſuſtulit. pro S. R. 35 a, Occidere aliquem ueneno. pro Cl. 2u b, Cluenrius manifeſtò uenenũ deprehen dit. pro Cl. 27 a,& pro Cæl. 49 b, Dare uenenum alicui. de N. 74 b, Tum hæc quotidiana, ſicæ, uenena, peculatus. I. A. 233 a, At hic nuper ſororis filio infudit uenenum, unon dedir. At. 35 b, Sed ita lenib. uti uidebantur uenenis, ut poſſe uide- rentur ſine dolore interire. Or. 203 b, Cùm ſibi uenenis ere- ptam memoriam diceret. pro Cl. 49 a, Qui uenenum malũ Perit fcorit.pro Cęl. 5o a, Veneni celeritas. pro Cl. 23 b. Qui cum ipſe poculũ dediſſer, ſubitò illa in media potione excla mauit, ſe maximo cum dolore mori.& ib. Omnia præterea quæ ſolent eſſe indicia& ueſtigia ueneni, in illius mortuæ corpore fuerunt.& ib. Eodemq; ueneno fratrem necauit. I. A. 251 b, Nimirum rectè ueneficum appellas, à quo tibi præ- ſente peſtem uides comparatam. Item, Sumere cantharides. VENE O, uenw. uendor. pro Quin. i3 a, Si ex edicto poſſediſti, quæro cur bona non uenierint? Ep. 96 a, Ei mandaſti potiſ- ſimùm, cum expediret illum uenire quàm plurimo.& ibid. Quam illud minoris ueneat. Atric. 199 a, Si horti uenibunt, quid fieri poſsit cogitabimus.& 79 b, Mancipia uenibant Saturnalibus tertijs. aliter, ueniebant. I. A. 1⁷9 a, Populis ue niebant immunitates. At. 172 a, Ex proximis literis cogno- ui prędia non ueniſſe. de Fi. 85 b, Veneuntq; ſcripta eius,&c. I. V. 164 a, Primo anno uenierunt eius agri decumæ medi- mna XVIII. de Ar. 243 b, Cũ is ei ſeſe, cui totus uenierat, us ditaret. de Or. 133 b, Malo compilari quaàm uenire. ad Her. 30 b, Hic uenijt àte, antequam Romam uenit. At. u b, Si bo- na uenirent: id eſt, uenderentur. de In. 58 a, Prædæ factio nõ uenierit. VENERANDVS, a, um. colendus. contra Rull. 8 5 a, Non cos in deorum immorralium numero uenerandos A nobis O0o 3& co-
—ꝛ:::jq
—
—————ÿ;— — 4 5 5 8 8
— ——˖OQ—ʒ—ᷣ—᷑—ÿ—L—FH’O·:—ꝭ—ÿ— 5——.
—;’’————⸗—⸗⸗⸗⸗—————n———

— 4 —
—“
* —
142²3 V E & colendos putatis?
VENERATI O, nis. honor, reuerentia. de N. u a, Habet e- nim uenerarionem iuſtam quicquid excellit.
VENEREVS, 2, um. de D. 136 b, Complexu uenereò 1ungi. Tuſ. 22 4 a, Cum fruuntur uenereis uoluptatib. de Se. 87 a, Rebus uenereis uti.
VENEREV S, rei. iactus talorum quatuor, ubi omnes diuer ſam faciem oſtendunt, diuerſad, puncta Venerem uocabät: ſed hic intelligitur iactus. de D. 85 a,& u8 a, Quatuor rali ia cti caſu uenereum efficiunt.
VENEREI, orum. propria fuit Prętoris Siciliæ apparitorum appellatio. pro Cluent. 26 a, Vt in Sicilia permulti Venerei ſunt, ſic Martiales Larini in Martis familia numerantur. in V. 160 b, Mirtit ad hominem Venereos. Irem ibi.(Hoc quo- que attendite apparitores à Prætore aſsignatos habuiſſe Decumanum) adducitur à Venereis, atque adeò attrahtrur Lollius.
VENERO R, aris. colo. de N. 70 a, Deds auguſtè oẽs ſancted;
ueneramur, de N. 40 a, Deos uenerari& colere debemus. IJ. V.§7 b,& 222 a. I. A. 80 b, Simulacra ex ſis fanis ſublata in foro uenerabätur. Ep. 85 a, Cùm ignorit omnibus, qui mul ta deos uenerati fint contra eius ſalutem. Tuſc. 158 b,& 173 a. Venerari aliquem ut deum. de Nat. 24 b, Dij quos colere, Precari, uenérariq; ſolemus. pro Pl. 279 b, Lapidem è ſepul- chro uenerari pro deo.
VENIA, niæ. licentia, impunitas. J. V. 26 4 a, Hæc ſi tibi tuus pa rens diceret, poſſes ab eo ueniam petere? poſſes ut tibi igno ſceret poſtulare?pro Pom. 5 a, Veruntamen illis imperatori- bus laus tribuenda, quod egerunt: uenia danda, quod deli- querunt. de Inu. 61 a, Voluntario facinori ueniam dari non opofrere. contra Rul. 67 a, Mihi errato nufla uenia, rectè fa- cto exigua laus proponitur. pro Rab. 91 a, Ab Ioue pacem& neniam peto, precorq́; ab eo, ut,&c. pro Ligar. 142 a, Delicti ueniam peto. pro Muren. 139 a, Fatetur aliquis ſe peccaſſe,& eius delicti ueniam petit, nefarium eſt facinus ignoſcere. ꝓ Syl. 179 b, Peterem ueniam errato L. Cæcilij ex intimis ue- ſtris cogitationibus. in A. 220 a, Cæteris autem ſi errorem ſuum depoſuerint, ueniam& impunitatem dandam puto. Or. zu18 b, Ab aliquo cui te purges, ueniam pètere. Par. 2 4 2 b, Ad eius facti deprecationem ignoſcendi petenda uenia eft. de Or. 126 a, Vix mihi tenuis quædam uenia dabatur exeu- ſationis, quòd,&c. de Di. 109 b, Dabunt igirur mihi ueniam ciues mei, uel gratiam potius habebunt, quod,&c. I. V. 262 b; Cur tu fortunæ illorum innocentium ueniam ac locum non dediſti?pro Arch. 186 a, Quæſo à uobis ut in hac cauſa mihi detis hanc ueniam, ut patiamini,&c. de Orat. 87 a, Sed cum,&c. dabis hanc ueniam mi frater, ur noſtros Græcis anteponam. Att. 83 b, Dedi ueniam homini impudenter pe- tenti: id eſt, conceſsi quod perebar. Or. 20 a, Datur etiam ue nia concinnitati ſententiarum. pro Dom. 226 b, Cn. Pompe aus diutius furori ſuo ueniam daturum non arbitrabatur. pro Cæl. 43 b, Deprecari uacationèm adoleſcentiæ, ueniã; petere. de Pro. 69 a, Etiamſi paulò minus urtilis nobis ſen- tentia uideretur, ueniam tamen aliquam dolori meo tribue retis. de Or. 93 a, Date nobis hanc ueniam, ut ea quæ ſenti- tis de omni genere dicendi, ſubriliter proſequamini. Or. u0 2, Quis tam durus hanc mihi non daret ueniam?&c. de A-
micit. 107 b, Eſt efiim quatenus amicitiæ dari uenia poſsit. pro Lig. 137 a, Cum Ate non ſolum liberationem culpæ, ſed etiam errati ueniam impetrauiſſent. pro R. P. 128 a, Pace tua dixerim.&, Bona tua uenia dixerim. de Le. 191 a, Quare fra- ter bona tua uenia dixerim, iſta ſententia obeſt ſæpiſsimè. Offic. 69 b, Hocprouerbio, neque Gygi poreſt uenia dari, neque huic,&ec. Attic. 85 b, Impetraui à Salaminijs urt ſile- rent, ueniam illi quidem mihi dederunt: id eſt, conceſſerũt. Quint. Frat. 320 a, Cæſar tibi amantiſsimè petenti ueniam non dedit: id eſt, non conceſsit. I. P. 10i a, Cui non apud ul- lum ordinem maximorum ſcelerum uenia ad ignoſcendũ dari poteſt. pro Font. 280 a, In bellis gerendis à dijs immor talibus pacem& ueniam petere. ad Heren. 28 b, Veniam ad uos ſi mihi ſenatus det ueniam. pro Sext. R. 20 a, Vos oro, ut attentè bonaq́; cum uenia uerba mea audiatis. de Natur. 23 b, Doleo te(bona uenia me audies) in tam leues, ne dicam ineptas ſententias incidiſſe.& de Di. 85½ b, Bona hoc tua ue-
nia dixerim. de Orator. 106 a, An uerdò(bona uenia huius optimi uiri dixerim Scæuolæ)tu,&c. Offl. 45§ a, Veniam ne- ceſsitati dare.
VE NI O, nis. eo, aduenio, mano. Quin. F. 297 a, Omnes qui i- ſtinc ueniunt, commemorant,&c. Offic. 74 a, Is cum prima luce Pomponij domum uenit. pro Fla. 155 a, Qui nunquam in ſenatum uenire potuit. Ep. 23 4 b, Cùm inimici noſtri ue- nire dicentur, tum in Epirum ibo. Atri. 228 a, Vtilèe eſt me il- luc uenire. Ora. 216 b, Iam à principio uidendum eſt quem- admodum uelis uenire ad extremam. I. A. 161 a, An ego non
VE W 1424 uenirem contra alienum pro familiari meo?At. 16 4 b, Mul- tos in Africam ueniſſe au dio. de Nat. 40 a, Quæ autem dea ad res omnes ueniret, Venerem noſtri nominauerũt. de Naæ tur. 66 b, Ad quem dolor ueniat, ad eundem neceſſe eſt in- teritum uenire. pro Quint. 3 a, Vt ad quem ſummus mœror morte ſua ueniebat, ad eundem quoq; ſummus honos per- ueniret. I. V. 4 3 a, Venire in familiaritatem conſuetudinèq, allcuius. IJ. A. 207 b, Propter æs alienum uenire ad arma.. V. 241a, Nônunquam etiam res ad manus atq; ad pugnam ueniebat. de Or. 96 b, Venire in controuerſiam. pro Cl. z1b, Quc res in quæſtione uerſatur. pro Mur. 137 a, Venire in pe- riculum. pro Se. Roſc. z3 a, Is ad quem morte Roſcij diuitiæ uenerunt. pro Cecin. 299 a,& Philip. 2, Hæreditatem uenirs. alicui,& fundum ad aliquem teſtamento deuenire. Att. 27½. b, Multos uiros bonos in Africam ueniſſe audio: id eſt, iuiſ- ſe. de Fat. 145 b, Tam eſt immutabile usturum, cum uerum eſt, quàm ueniſſe. pro Deiot. 14 5 b, A' Cn. Pompeio ad De- iotarum legati, literæd; uenerunr. Venit dies, pro Planc. Ve- nit legi dies, Att. lib. 4. Pugiles uerò,&c. ſed quia perfunden da uoce omne corpus intenditur, uenirq; plaga uehemen- tior, 2 Tuſ. Venit quæſtio, pro Cor. Balb. Sæpe enim uenir ad aures meas, te idem iſtud nimis crebrò dicere, pro Marc. Venit res ad hæredem, pro Quint. Si uenit ad meliores ui- ctoria, 4. Fam. Nam hinc ad Remp. plurima commoda ue- niunt, de Inu. Mulieres uerd in India, quum eſt cuiuſq; ea- rum uir mortuus, in certamen iudiciumꝗ§; ueniunt, 5 Tuſc. & 5. de Fin. Poſtridie manè homines in concionem ueniũt, quærunt quid optimumm factu ſit, 3. Verr. 47 a. Quæ in con- trouerfſiam ueniunt, de his, ſi placet diſſeramus, 4 de Fin.& pro Quin. Alij capti, alij interclufi non ueniunt in dubium de uoluntate, eo minus ſcilicet,&c. ad Att. lib. I. His armis atq; corporibus ſicut omnibus rebus, quæ ſub aſpectum ue niunt, ſedes opus eſt, 2 de Or. Quia ueniebat à Roſcio, plus eriam ſcire, quàm ſciebat, uidebarur, pro Roſc. Com. Non ueni adiutor, ſed auditor, de Nat. d.. Veni in eum ſermons, ut dicerem,&c. ad Appium Pulchrum, lib. z. Quòd uerd in C. Mari] ſuauiſsimi doctiſsimiq́;, hominis familiaritatem ueniſti, non dici poteſt quàm ualde gaudeam, ad Trebatiũ lib. 7.& 4 in Verr. Neq; amiſsis ſacris paternis, in hæc ado- ptiua ueniſti, pro Do. Eunrti mihi Antium& uenit obuius tuus parer, ad Att. lib. 2. Mihi credite, maior hæreditas ue- nit unicuique ueſtrüm in ijſdem bonis d iure& à legibus, quàm ab ijs, à quibus illa ipſa bona reliqua ſunt, pro Ceci. Sed neq; emiſti, neq; hærèditate uenit, neq; donatus eſt, de Inuen. Ergo ſi Pompeius manet in Iralia, nec res ad pactio- nem uenit, longius bellum puto fore, ad Att. lib. y. Atq; o- ratorum quidem laus ita ducta ab humili uenit ad ſummũ, ut iam ſeneſcat, breuiq, tempore ad nihilum uentura uidea tur, 2 Tuſc. In hanc calamitatem uenit propter prædiorum boniratem& multitudinem, pro Roſc. Amer. Quod quo- niam iam in conſuerudinein uenir,& cætera. reprehenden- dum fortaſſe minus, pro Cecin. Iam in prouerbij conſuetu- dinem uenit,&c. Largitionem fundum non habere, 2 Of- ficior. Venit enim iam in contentionem, urrum ſit probabi- lius,&c. z de Diuin.& Offic. lib. 2. Neq; ferè unquam uenit in contentionem de accuſando, Verr. Nouo quodam ge- nere in ſummam gloriam uenit, ad Att. lib. 3. Venit in peri- culum, ne& ea quæ relicta,& hæc quæ ab ipſo parta ſunt, amittat, pro Mur. Etiam ne fi ui eiecit? etiam ne ſi clàm, ſi precariò uenit in poffeſsionem?z de Leg. Agr. Scilicet defen dam Decianum, qui tibi in ſuſpicionem nullo ſuo delicto uentr, pro Flac. Venimus maturius, Acad. ed. i.lib. 2. Tamen ad iſtum uenerunt emptum locum illum Senatorium, non ſolůgm uerteres, ſed etiam noui, 4 Ver. Deinde quædam in cõ ſuetudineh ex uriliratis ratione uenerunt, ꝛ de Inu. Poſtre- mo, in eum caſum ueneram, ut omnis mearum fortunarum ſtatus unius iudicij periculo contineretur, pro Cl. Nonnul lam in ſpem ueneram, poſſe me aliquid ex iſtis diſcere, 2 de Ora.& Famil. lib. 2. Bruti, Ad uadimonium non uenerat, us ais, is qui cum tibi affinitas,&. intercedebat, pro Quint. Et quidem iſti libri duo Philonis,&c. tum erant allati Alexan- driam, tum;, primùm in Antiochi manus uenerant, 4 Aca. Alacris obuiam mihi ueniet, complexum exoptans meuch, 4 Tuſcul.Sed ſi res in contentionem uenict,&c.⁊ Offic. Ve- nient in medium: dicent quid ſtatuerint, 4 Ver. Nam quum omni uitio carere lex iubeat, ne ueniert quidem in eum or- dinem unquam nuitij particeps, 3 de Leg.& 5 Verr. In eaſdä ſolitudines tu ipſe(ut arbitror) uenies, in quibus nos con- ſediſſe audies, Cælio, lib. 2. Obuiæ mihi uelim ũnt tuæ lite- ræ, quæ me erudiant de omni Republ. ne hoſpes planè ue- niam, Cælio, lib. 2. Vt enim ad minima ueniam, de Fin. libr. 1. Vident dmnes de qua cauſa huic inimicus uenias: ſciunt huiuſce pecunia te adductum eſſe, pro Ro. Amer. Ad quem.
dolor ueniat, ad eundem neceſſe eſt interitũ uenire, 5 N. . Non.

NaLadguen dahslaer
* un
de ne i inee lh. a Mac a4 Remp. DlVe Wäl.
S — 5
*
5
ZB—
— — —
mam faaßd
n, Ke Ris ſ ph
nnas ſdidert, Kc. ad An lhn R mn R omaidas nedan qur ſüb lhehmnr
e On. venieda ahoſän
Gedat. nided tun pro Noſt Cngae adnor, de Nar. d. Veni ineunſmn, 3 Lopiam Pulchrun, Äd. uda u ockiſtimis domintz fnamna baK qalm uulde gaudeam, uIti Ne amiſdis ſacnd patemuinbact. Do. Ianu mibi Antum& tentcu 1b. Mh credite, muor hznätov. rum in ijſdem donis diune A alast, das ila ipſa bonaroliqusſum l. G. Derddeenre ueris negp dontwht npeis mune in kaliu nes a rat. 8 dellam pato fors ad Ar.hNH. uns ica ducta ab humil uundadina, uiqj tempotr ad iidinn uenmit dAlumitatem uenttpropter nei m ruchnem, pro Roſc. Amer. dg⸗ atacinei nenn.& atccarqtdatr.
pee Cecin. lam in prouebiſchdln.. rgrioaem 1 2 .3
— 2 — ¹
2 icbionem; de Les. h 4 di
gu iiiſaſhaa 11 31
mone N) . la Re Aöccäng be peanentedede vWeneed
— 3
d3.Ner. fe Ci 1 ulhen
.
fundun— 3 6 cdotencio umnitpn
*
142561 656 VIH F
Non eò dico C. Aquili, quò mihi ueniat in dubium tua fi
des& conſtantia, pro Qu. Vt aurem à facillimis ordiamur, prima ueniar in medium Epicuri ratio, de Fin. Et ſimul ti- bi in mentem ueniat facito, quemadmodum uitam huiuſce depinxeris, pro Roſc. Amer. Ad Archeſilam, Carnead emꝗque ueniamus, 4 Aca. Vt ad fabulas ueniamus, pro Roſe. Amer. Qudd ſcribis in Italia te mo deraturũ, dum tibi literæ meæ ueniant, per hoſtem licet, non erraris, ad Brutum lib. u. id eſt, afferantur. Ad meꝗᷓ; legati eius,& quæſtor,& amici lite- ras mitterent, ut ſubſidio uenirem, ad Atticũ li. 6.& 8. Nun-
quam putaui fore, ut ſupplex ad te uenirem, ad Atric. li. 16.
Vt ad cœnam& eſuriens& ſitiens ueniret, de Einib. lib. 2. Vt
ad id aliquando, quod cupiebat, ueniret, Offic. i. Quum o-
mnium nobilium dignitas& ſalus in diſcrimé ueniret, pro Roſc. Am. In tantum periculum uenire,z Verr. ſermonem hominum, atq; in uituperationem uenire, 6 Ver: Si in ueſtrũ complexum uenero,&c. ſatis magnum mihi fructum uide- bor percepiſſe, ad Teren. lib. 14. Veruntamen cum de Cuma nis ueniſſem eum imperio, Græci quaſi Epheſio prærori ſe alacres obtulerunr, ad Att. lib. 5. Non in eam turpitudinem ueniſſes, ut hoc tibi eſſet apud tales uiros cõfitendum, qua tibi uadimonium non ſit obitum,&c. pro Qu. 9 b. Quam pridem ſibi hæreditas ueniſſet, docer,3 Verr. Quum eius fi-
lio, Prætore Sacerdote, hæreditas à propinquo magna ue-
niſſer, 3 Ver. Quum ad illud prandium crudior ueniſſet, pro Cluen. Ad inimicirias res ueniſſet, Qu. Fr. lib. 3. Nam hoc a- nimo prouidebat, quum tanta hæreditas in controuerſiam neniſfſet, ⁊ de Fini. Quum is,&c. fi pupilliis aut mortuus eſ- ſet, quàm in ſuam turelam ueniſſet, pupillo non nato hære- dem eſſe non poſſè, de Cl. or.& ꝛ de Inuen.& de Orat. Qui
regionibus excluſ;, intra præſidia, atq; intra arma aliena ue
niſſent, ad At. lib. 8. Mirari non poſſum unde ad iſtas opinio nes uenerit, de Nat. deo. 67. Tu uelim ſæpe ad nos ſcribas: ſi rem nullam habebis, quod in buccam uenerit, ſcribito, ad
Artt. lib. i. Si quis uenerit ad domum aliquam, in gymnaſiũ,
in forum, de Nat. deo. 2. Et quum ſe ipſe perſpexerit, totũq; tentarit, intelliger quemadmodum à natura ſubornatus in
uitam uenerit, ide Leg. Omnem ſpem delectartionis noſtrę,
quam, quum in ocium uenerimus, habere uolumus, in tua Rumanitate pofitam habemus, ad Att. li.. Neq; enim quic- quam de hac parte poſt Panætium explicatum eſt, quod mi
hi quidem probaretur de ijs, quæ in manus meas uenerint,
Oflic. 3. Tu tuis uira, quam turpiter egiſti, magnas offudiſti tenebras: ut etiamſi fuerint egregij ciues, certè uenerint in
obliuionem, in Salluſt. Venire Remp. ad ſeruos, pro Seſt. Ve
nire ad aliquem ſalutandi cauſa in aliquem locum, i de Ei. Venire ad conditionem, 5 in Ver. Venire ad Corfinium, 3. ad Ar. Venire ad eundem exitum, Fat.& 5. Tuſ. Venire ad nihi- lum, u Fa. Venire ad ſenectutem, Cat. Quanquam magni ad honorem noſtrum intereſt, me quamprimùm ad Vrbem ue
nire contra alicuius exiſtimationem, ad Att. Venire contra
gratiam uel iniuriam, 2 Phil. Venire contra rem alicuius, 2 Phil. Velim ſcire, quo die uenias, ad Att. li. 12. Venire in angu ſtum, pro Pla. In alicuius arbitrium ac poreſtatem uenire, 3 Var.Vbentec in eam cauſam, u ad Atti. pro Lig. Venire in cer- tamen& contentionem, z in Ver. In uirrutis certamen ueni re, 5̃ de Fin. Venire in certamen cum aliquo, de Cl. or. Veni- re in ciuitatem, pro Cor. Balb. id eſt, ciuis fieri. Venire in co gitationem, Fa. 4. Ser. Sul. Venire in collegiũ pontificũ, pro Domo ſua. Venire in congreſſum& collo quium alicuius, 2
Phil. Venire in conſilium alicuius, o ad At. Legatos fide Le pidi dimiſſos, ad me in conſpectum uenire uetueram, Pl. li.
10,& de Fin. lib. i. Venire in benignitatis conſuerudinem, in Piſ.In contentionem honoris uenire, Ant. In diſerimen exi- ſtimationis uenire, Ver. Fortunas alicuius in diſerimen ue nire, ad Dol. li. 9.In dubium uenire de ciuitate. pro. Cec. Ve- nire in forum. i3 Fa. Quid uerius, quàm in iudiciumuenire,
qui ob rem iudicandam pecuniam acceperitèad Attic. lib. 2.
Non neceſſe eſt famam alterius in iudicium uenire, pro Q.
16,& 1 de Orat. pro Mil. Senatuſconſulto efficitur, popula- rem ſanè neminem in ſummum loeum, niſi per populum
Uenire, ſublata coopratione Cenſoria,3 de Legib. In orato-
rum numerum uenire, de Orat. Venire in odium,& Venire cuipiam in odium, 10 ad Attic. ꝛ de Fin. Illud doleo quæ im penſa facienda eſt, in eius partem miſeram& deſpoliatam
nenire, ad Terent. lib. 14. In poffeſsionem Reipubl. uenire,
ad Attic. lib. 7. Venire in poſſeſsionem ſiram, Ofic. i. In rem præſentem uenire, pro Cec.& de Orato. prouerbium,&c Offic. Venire in Rempub. 4 Famil. Venire in ſacerdotium, pro Domo ſua. Venire in ſacra, pro Domo ſua. Qui nun- quam in ſenatum uenirs potuit, pro Fla. id eſt, Senator fie- ri. Venire in ſinum& complexum alicuius, 2 Philip. Venire
an ſocietarem,⸗ Famil. Venire in ſocietatem belli, pro Lig. A te autem peto, ur,&c. mequc aliqua ex parte in ſocieta-
2
fB b 1426 tem tuarum laudum uenire patiare, Atti. lib 14. Eos tu can terijs albis nullis calonibus obuiam Vatienb ueniſſé exiſti.- mias, 3 de Na. Nam A beatis ad uirtutem, à uirtute ad ratio- nem uideo te ueniſſe gradibus, i de Na. 123 a. Gracchus, quũ cdmitia nihilominus peregiſſet, remque illam in religion? Populo ueniſſe ſentiret, ad Senatum retulit, z de Nat. In ſer- monem ſe poſt idus Martij, pręterquam Lepidi, ueniſſe ne- mini, ad Attic. lib. 14. ſub. affirmat. Audimus eum ueniſſe in ſuſpicionem Torquato de morte Panſcæ, cuſtodiriq; ur par ricidam, ad Brut. 6,& 14 ad Att. Se illuc uenturum eſſe ſal- uum, Aca. q. ed. i. lib. 2. r a. Sin autem illud egeram ‚nullum ad Scamandrum morte Habiti uenturum emolumentum fuiſſe concedebat, pro Cl. Præſertim quum hoc genere co- gnitionum labefactato, acta Cæſaris in dubium uentura ui deantur, Att. libr. 16. Veniendum eſt igitur uel ipſam flam-
mam, ad Att. lib. 16. Veniendumne ſit in conſilium Pyran- ni, ſi is aliqua de re bona deliberaturus ſit, ad Att. lib. i0. Ve nire uſu, L. Vſus. Venire in mentem, L. Mens.
VENITVR, uentum eſt. Lilybæum uenitur, 7 Ver. Itaq; hac
una ſpe ad iudicium uenitur, 4 Verr. In diſcrimen uenietur, aut libertas pacta eſt uictori, aut, S&ec. 8 Philip. Nemini eſt e⸗ nim exploratum, quum ad arma uentum eſt, quid futurum ſir, ad At. lib. 7. Ad me uentum in inſulam eſt, hac uerò nihil eſt amœnius, lib. z de Leg. Et quũ res agatur, in diſcrim ẽ;, uentum fir, expedire rem,& conſilium ex tempore capere poſſe, 2 Offic. Non enim ſumus omnino ſine cura uenientis anni, etſi ſumus ſine timore, ad Qu. E. lib. 3. id eſt, qui proxi- miè futurus eſt. Quæ enim uenientia metuuntur, eadem effi ciunt ægritudinem inſtantia, Tuſc. quæſt. lib. 4.
VENONIV S, nqj. hiſtoricus fuit. de Leg. lib., Att. liba2, Mo- leſtè fero me Venonij hiſtoriam non habere. VENO R aru. aucupor. de Nat. 58 a, Canum mira alacritas in
uenando. Epi. 24 a, De pantheris, per eos qui uenari ſolent; agitur mandato meo diligenter. Att. i55 a, Bene igitur tu ꝙ alavasiau uenaris. Ora. 122 a, Noſſe regiones intra quas ue- ſiare, perueſtiges, quod quæras. ad Her. 24 b, Venari laudem mo deſtiæ in aliqua re. I. V. z210 a, Si minus eiuſmodi quidpiã
uenari poterunt, illa quidem certè pro lepuſculis capieban
tur, patellæ, pateræ, thuribula.
VENTE R. tru. aluus, de Or. 33 b, Non pecuniam conſerua-
uit, ſed tanquam nudus nuces legeret, in uentrem abſtulir. PpPro Muren. 136 b, Etenim ſciebam Catilinam non latus, aut
uentrem, ſed caput& collum ſolere petere. de D. 133 a, Faba
uenter inflatur. pro Cæl. 46 b, Vitium uentris& gutturis: id eſt, guloſfitas quam uocaift.—
VENTIL O, as. excutio, in manibus iacto. pro Fla. 157 b, Cu-
cio uentilata. b
ius lingua quaſi flabello ſeditionis illa tum eſt egentiũ con
VENTIT O, as. crebrò uenio. de L. 158 b, Cum ipſe etiam ad
Scæuolam uentitarem. de Pet. 207, Quiſquis eſt, qui oſten-
dat aliquid in te uoluntatis, qui colar, qui domum uenti-
ter, is in amicorum numero eſt habendus. I. A. Domum med uentitaras. L
1
VENTOSVS, 4, um. leuis, inanis, uanus. I. A. 23 4 a, Extraordi
narium ſemper imperium populare atq;, uentoſum eſt. Ep. 172 a, Ventoſiſsimus homo Lepidus.
VENTRICVLVS,5. de Natur. 54 a, Cordis pars quædam,
quam uentriculum cordis appellant.& ibid. Cui fimilis eſt alter uentriculus, in quem ſanguis Aiecore per uenam illã cauam influit.
VENTV“S, ti. flamen, aura, flamina uenti, ſpiritus auſtri. de
Nat. 46 a, Aer effluens huc& illuc uentos efficit. de D. u7 a, Placet Stoicis eos anhelitus terræ qui frigidi ſint cum flue-
re cœperint, uentos eſſe. pròô S. R. 40 a, Ventus uehemens&
immoderata tempeſtas. pro Cl. 4 a, Mare quod ſua natu-
ra tranquillum ſit, uentorum ui agitari arꝗ; turbari. Atr. 138 b, Ex ea die Septentriones fuere uenti. Ep. 243 b, Habere us- tos ſecũdos. Ep. 20 b, Et eorum uentorum, quos propoſui,
moderator quidã& quaſi gubernator. in Ar. Si grauis inci-
derit dehementi flamine uentus. pro Cl. 33 b, Omnes rumo rum& concionum uentos colligere. de Clar. 72 b, Cùm o- mnis morus animi tanquam uentus hominẽé defecerat. Att. 50, 22 b, Cæſar cuius nunc uenti ualde ſecundi ſunt.
VENTVS me retuliſſer in Italiam, ad Brut. id eſt, repuliſſet,
& retrocedentem coegiſſet reuerti. Ventum excitare in ali- quem, pro Syl. id eſt, inuidiam ei cõflare. Verùm omnes in- relligimus in iſtis ſubſcriptionibus uentum quendam po- pularem eſſe quæſitũ, pro Cl. Vento Africo inuectæ angues (in Aegyptum)ex uaſtitate Libyę, de N. Vento primo eum nauigaturum, ⸗ ad At. id eſt, non expectaturum tempeſta- tem. Vento reiectus aliquo, 16 ad At. Vento ſeuo, non aduer ſo, 5 At. Mare atq; uenti res uiolentiſsimæ, ꝛ2 de N. Quicun- que uenti, res uiolentiſsimæ, 2 de N. Quicunq; uenti erunt, ars noſtra certè non aberit, iz Fam. Ex ea die fuere Septen- 3 Oo 3 triones

“
ͤ
1427 V E triones uenti,&ec. At. lib. 9. Neq; tam fui timidus, ut,&ec. a- los ego uidi ueutos, alias proſpexi animo procellas, in Piſ. Ventis remis; in patriam omni feſtinatione properaui, 12 Famil. Ventis reſtantibus reij ci, Tuſc.
VENVNDO, u. Officior. 65 a, Càm in uenundando rem eam ſciſſet, nec pronunciauiſſet emptori. aliter, uendendo: & rectius.
VENVS, rs. Moluptas. de Nat. 40 a, Quæ autem dea ad res o- mnes ueniret, Venerem noſtri nominauerunt.& 72 a, Venꝰ?, quia uenit ad omnia.& 71 a, Multas ueneres fuiſſe. de Nat. 38 a, Sine Cerere& Libero friget Venus.& ibi. Venus Lubé- tina. de D. 85 a,& Ora. 197 a, Veneris Gnidiæ Coæd; pulchri tudo. de N. 35 b, Infima eſt quinq; errantium ſtella Veneris, quæ ϋςσσ Græcè, Latinè lucifer dicitur.
VENVSIA,. op. Horatij poetæ patria. Attic. 79, Tuſ. i67 b.
VENVSINVM. uilla in Venuſio agro. Epi. 239 b, Vale IIII. Cal. Octobr. de Venuſino.
VENVSTA S, ts. propriè pulchritudo muliebris, præterea lepor, gratia, ſuauitas. Off. 26 a, Venuſtatem muliebrem du cere debemus, dignitatem uiulem.& ¹9 b, Venuſtas& pul- chritudo corporis ſecerni non poteſt à naletudine. de Nat. 40 a, Ex Venere uenuſtas dicta eſt. de Or. 106 a, Dicendi uis ſumma feſtiuitate& uenuſtate coniuncta.& ¹59 b, Et reli- qua quæ hanc habent in ſpecie uen uſtatem, ut,&c.& ib. Ca pirolij faſtigium non uenuſtas, ſed neceſsitas ipſa fabricata eſt.& ibi. Vrilitatem templi faſtigij dignitas conſecuta eſt. Or. 202 a, Vultus multum affert, tum dignitatem, tum uenu ſtatem. I. V. 265 a, Homo affluens omni lepòère& uenuſtate. de Or. 96 b, Agere cum dignitate& uenuſtate.
VENVST E'. pulchre, bells, aprè, commodè. Epi.lib. 8, Qua im re mihi uidetur illud perquàm uenuſte cecidiſſe.
VENVSTV 8,, un. lepidus, feſtiuus. pro Dom. ²32 b, Indu- cis etiam ſermonem urbanum& uenuſtum. I. P. 94 b, Græ- cus facilis& ualde uenuſtus. Par. 123 a, Ita uenuſta habean- tur iſta, ut,&c.& de Cla. 133 a, Geſtus& motus corporis ita uenuſtus, ut. de Cl. 195 b, Sententiæ non tam graues& ſeue ræ, quàm uenuſtæ& concinnæ.
VEBRECVIL.L A, læ. pro Seſt. 19 a. L. Nitedula.
VEPRES. ſpinæ. Tuſc. 24 a, Cuius ſeptum undiq; uepribus & dumetis indagaui ſepulchrum.
VE R ueru. uernum tempus. I. V. 24r a, Veris initium non à Fa-
uonio notabat, ſed cum roſam uiderat, tum incipere uer ar
pitrabatur. Liuius Dec. III. 193 a, Primo uere exercitum o turus erat. de Senect. 9a b, Ver tanquam adoleſcentiam ſi- gnificat.
VERA NX, cis. ueridicus. de D. 28 a, Multis ſeculis uerax fuit id
oraculum. de D. 93 b, Tum ei uiſa quietis occurrent trãquil la atq, ueracia. de D. 132 b, Herodotum cur ueraciorem du- cam Ennio. Ac. 20 a, Veraces ſenſus ſuos eſſe dicit.
VERBENA. herba quædäa, aut etiam omnis herba omnesq́; frondes quibus in rebus ſacris utebantur. I. V. 226 a, Sacer- dotes cum infulis ac uerbenis.
VERBER rs. uirga, agellum. Anteq. 195 b, Serui qui ad ſup- plicium cæſi uerberibus trahuntur. I. V. 16 3 a, Mitto uincla, mitto carcerem, mittò uerbera. I. P. ⁷ b, Verberibus aliquè necare. pro Pom. 5 b, Aliquem uinculis& uerberibus atque omni ſupplicio excruciatum necari. I. A. 231 b, Tum uerbe- ribus ac tormentis quæſtionem habuit publicæ pecuniæ- de Nat. 138 a, Cùm uerò paulùm pro ceſſerint, luſonib. dele Stantur, ut neuerberibus quidem deterreri poſsint.
VERBERATIO, uu. pulſatio. Ep. 267 a, Mirificam mihi uer berationem ceſſationis epiſtola dediſti.
VERBER O, Gs. cædo, pulſo, uirgis cædo, manus affero, uim & manus affero, manus infero. J. V. 161 b, Videtis pendère a- lios ex arbore, pulſare alios atq; uerberari,&c.& 258 b, Vir- gis oculi uerberabantur.& 254 b, Ad pulſandos uerberan- dosq́; homines excitatiſsimus. Ep. 266 a, Verberaui te cogi- tationis kacito conuicio. de Finib. 163 a, Qui ſeruum iniuria uerberat.& in Vat. 1 a, Verberare matrem. I. P. 93 a, Os tuũ
ferreum ſenatus conuicio uerberari uoluiſti. I.A. 218 a, An-
tonius Murinam tormentis uerberauit.
VERBOS E'.loquaciter, copiosè, multis uerbis. pro Muren. 129 b, Satis uerbosè. Epi. 14 7 a,& 97 b, Hæc ad te ſcripſi uer- boſius.
VERBOSVS, a, um. multus in uerbis, loquax. de Or. 120 b,& pro Do. 210 b, Poteſt fieri ut res uerboſior hæc fuerit, illa ue rior. Epiſtol. 97 b, Habes epiſtolam uerboſiorem fortaſſe quam uelles. pro Muren. 31 a, Iſta ueſtra uerboſa ſimulatio prudentiæ.
VE RB V M. bi. nomen, uox, uocabulum. de Or. 120 b, Neq; e- nim quoties uerbum aliquod eſt ſcribendum nobis, toties eius uerbi literæ ſunt cogitatione conquirendę. Top. 223 b, Verba ſunt rerum notæ. de Or. 97 b, Verba cuiuſq; rei pro-
Ppria. L. Noſtras. Ac, 44 a, Verbum uſitatum ac tritũ. de Fin.
V E 1428 94% b, Verba grandiora. 203 b, Verba ampliſsima. Part. 34 b, Verba grauia, plena, ſonantia, iuncta, facta, cognominata, non uulgata, ſuperlata. Or. 204 a, Verba propria, ufitata, no ua, priſca, inuſirata.& 21§ a, Verba tranſlata, facta, iuncta.& 205 a, Verba tranſſata, inmutata, mutata. de Opt. 243 b, Ver ba inquinata, abiecta, non aperta, longè petita. de Cl. i9b a, Verbum durum, inſolens, humile. pro Cor. 6²2 b, Verbũ pri- ſcum& inuſitatum. Or. 199 a, Verba dura, odioſa& intole- rantia. Or. 199 a, Demoſthenes nullum uerbum inſolẽs neq;, odioſum ponere audebat. Oy. 203 a, Iudicium electioq́; uer borum, poetarum& oratorum communia ſunt. de Cla. 18⁸ a, Verborum delectum originem eſſe eloquentiæ:. ex Cæſa- re. de Or. u: a, Ars quæ uerborum aut faciendorum aut de- ligendorum ſcientiam profitetur. de Ora. 154 a, Rerũ copia uerborum copiam gignit. de Or. 122 a, Res atq ſententiæ ui ſua uerba parient, quæ,&c. de D. 99 b, Portentorũ uim, uer- ba ipſa prudenter à maioribus poſita declarant. I. P. 93 b, E- xiſtimatio, dedecus, uerba ſunt atq; ineptiæ. Epi. 6² b, Nam me comperiſſe non audeo dicere, ne ferè id uerbum po- nam quod abs te aiunt falsò in me ſolere conferri. Ep. 71 a, Dicerem iucundius, niſi id uerbum in omne tempus perdi- diſſem. de N. 25 a, Charum ipſum uerbũ eſt amoris, ex quo amicitia. pro Ceci. 202 a, Cùm illud uerbum unde in utrãg; rem ualeat.& 296 a, Verbum familie. I. A. 2u5 a, Res uerbo fie ri interdum derterior ſolet.& 2714 b, Quidam id uerbum re- mouendum arbitrabantur.& ibi. Quidam ignari non mo- dò rerum, ſed etiam uerborum. Par. 12 a, Quem enim intel ligimus diuitem? aut hoc uerbũ in quo homine ponimusꝭ I. A. 151 a, Cunctum ſenatum, omnem ſobolem iuuentutis, unoqᷓ; uerbo, remp. expulſam eſſe,& exterminatam: id eſt, ut uno uerbo dicam. Ep. 263 a, Fideliter, cui uerb,&c. Tuſ. 234 a, Hocuerbo cum beatum dicimus, ſubiecta ea notio eſt,&c. pro Dom. 23 † a, Ex iſto ore religionis uerbum exci- dere poteſtè de Fi. S0 a, Verbũ uoluptatis non habet dignita tem. de Fin. 65 a, Non intelligo quid ſonet hęc uox uolupta tis. de EFinib. 74 b, Sub hac uoce honeſtatis, quæ fit ſubiect⸗ ſententia. pro Ar. 189 a, Sit igitur ſanctũ apud uos hoc poe- tæ nomen. Tuſ. 16⁷ a, Triſte eſt nomen ipſum carendi.
AD uerbun. uerbum è uerbo, totidem uerbis, eiſdem uerbis. de D. 100 b, Qued ſomnium mirificè ad uerbum cum re cõ uenit. Tuſ. 19 9 b, Aut ea quæ modò exp reſſa ad uerbum di- xi de libro tollenda. de Fi. 49 b, Latinæ tabulæ ad uerbum de Græcis expreſſæ.& Aca. 34 a, Ad uerbum ediſcendus li- bellus. de Or. 97 b, Ediſcere ad uerbum quàm plurima ſcri- pra. Ac. 5 b, Aut ſi uerbum è uerbo uolamus, comprehenfio, quam nardavxip illi uocant. Aca. a, æaraaVis quam uerbũ duerbo exprimentes, comprehenſionem dicimus. de Fi. 85 b, Epiſtola, quam homo totidem ferè uerbis interpretatus ſum. Top. 223 b,Xrνννοiæ id eſt, uerbum ex uerbo, uerilo- quium. de Cl. 196 a, Totidẽé quod dixit(ut aiunt)ſcripta uer bis oratio. de Op. 244 b, Verbum pro uerbo reddere. At. 90 b, Totidem uerbis transferre aliquem locum ab aliquo au- tore.& I. V. 152 b, Recitare literas totidem uerbis. de Cl. 193 a, Hortenſius, quæ commentatus eſſer, ea ſine ſeripto eiſdẽ uerbis reddebat. Ep. 37 a, Transferre totidem uerbis.
VERB O aliquid facere.)((Re,&c. Ep. 148 a, Plura illi manda ta uerbo quam ſcripta dedi. pro Fl. 15§0 b, Teſtes ſi uerbo ti- tubarint, quo reuertantur non habebunt. I. C. 106 b, Quo uerbo ſi aſſequi poſſem, ipſos iſtos eijcerẽ, qui hæc loquun- tur. I. V. 122 a, Verbo promittere.)(„Re negare. Tuſ. i5i a, Ver⸗ bo premere aliquem. in Sal. 273 b, Vbi rerũ teſtimonia ad- ſunt, non opus eſt uerbis.
VERBA dare. decipere. Att. 24 6 a, Verba dari mihi facilè pa- tior in hoc, meꝗ́; libenter præbeo credulum.
VERB Afacere uel habere, pro dicere. ſ. V. 23 4 a, Facere uerba in ſenatu. de Cla. 189 b, Qui nunquam uerbum in publieo fecerunt. J. V. u b, Facere uerba apud ſenatum. pro PFom. 14 a, Permulta contra legem Gabiniam uerba feciſti. de Di. 7 b, Multa uerba feciſti, te,&c. pro Planc. 263 a, Verbum nemo
fecit. Qu. Fr. 322 b, Sicut Calidio uerbum pro eo facere non licuerit. I. A. 137 b, Ad eos tamen ipſos qui aderant, ne uerbũ quidem auſus eſt facere de Cæſare. Ep. 60 a, Multa de re uer ba feci.& u7 a, Neq; uerbum de re facio. I. V. 234 a,Antequà uerbum facerem, de ſella ſurrexit atq; abijt. Orat. 262 a, Ver ba facimus pro Buthrotijs. I. V. 69 b, Propinquis qui ade- rant, uerbum nullum facit. de Inuenft. 80 a, Habere uerba- & pro Muren. 136 a, Voces quas habuiſſe in concione dice- barur..
VERBLcauſa,& id genus quædam. de Fat. 141 a, Verbi cauſa. &I. V. 34 b, Si quis uerbi cauſa oriente canicula natus eſt. Aca. z2 b, Verbi gratia.& de Fin. 131 b, Exempli cauſa in no- men,&c.
MEIS VERBIS, meo nomine. pro Mure. 130 a, Meis uerbis
& meo nomine. Attic. 259 a, Atticæ quoniam hilarula eſt⸗ m

A batam dmun ſüdiect amn 44 E iid oremligionisvaduna.
, Nerdä noluptu noaladaäm
a intelligo quid— 4d hac uoce honctars quzftiucn 14 Rr igrar ſunctä vos heczn.
Tntte eKnomeniplumenau nerdo, totidem uerdiz eiſden unt
omnium mirifcs ad verdum annd 4
e4 Jux modd erpreſſad nesunä.
4 Hl. 49 b Latinæ udalx li reim K Aca. 342, Ad uerdum eülcmäni. dicere ad uerbum qulmpluimc.
rdum? uerdo clann eanräni Dcunt.Mca.9 2enüue muni oapredenſonem dems ai owo totidem ferèuerdi ee
Ait id eſt vebum eruerdo
——
“
1elut antſcigat Tendi quod dnitiutun Jhn
—— 4 84 3—]ůübEül“ſͤͤ“ 8 “ 4—““ 8 l“““ 8 8 3 8. 8. 3 1 5 8 e
8— 3 8
1419 VE
meis uerbis ſuauium des. At. 254 b, Tu Atticam quæſo eu- ra,& ei ſalutem& Pyliæ, Tulliæ quoq; Uerbis plurimã. Ep. 66 b, Cum Sura locutus ſum, ut ei meis uerbis diceret,&c. & 249 a, Si ei meis uerbis eris gratulatus.
VERCELIL. AE, arum. urbs Italiæ. Ep. 176 b, Bruti. VERE reuera, ſcilicet, in ueritare.)(„Falſò,
inaniter, fictè. pro S. R. 27 a, Verè nihil potes dicere, finge aliquid ſalrtem com- modè. Ac. i0 b, Cùm ſit incertum, uerè inanitérne mouea- tur. pro Mur. 25 b, Cùm graue eſt uerè accuſari in amicitia, tum etiamſi falſò accuſeris, non eſt negligéẽdum. pro Plan. 272 b, Verè me hercules hoc dicam ſic tum,&c. de Or. no a, Sed tamen uerè dicam, mallem,&c. Or.5½ b, Honeſtũ quod Propriè uered; dicitur, in ſapientibus eſt ſolis, pro Dom.
228 b, Maiores noſtri, qui non fictè& fal ſed uerè& ſapiẽter fuerunt. Atti. 82 a, Non væ doniuos, ſed
7
ueriſsimè loquor. L. Verus. Qu. F. 305 b, Ad me uerè omnia
perſcribe. Qu. P. 296 a, Si uerè cogitare uolumus. At. 93 b, Pompeius uerè iudicat. pro S. R. 4 a, Verè ac liberè loqui. Ep. 196 b, Verè tecum agam, ut neceſsitudo noſtra poſtu- lat. pro Arch. 190 a, Et uerè. id eſt,& rectè, uel merito, ue neque iniuria.
VERECVNDEF. prudenter. Top. 221 a,& de CQl. 72 a, Ve-
recundè tu quidem ut omnia. de Fi. 15 b, Tumille timids, uel porius uerecundè.& Epi. 96a, Verecunds dubitanterd; recipere aliquam cauſam. de Or. 99 a, Verecundius hac de re iamdudum loquor.
VERECVND IA, die. pudor, rubor, modeſtia, ingenunitas.
Pa. 236 b, Verecundia cuſtos eſt omnium uirturum, dedecus fugiens, laudemꝗ; maximè conſequens.257 a, Verecundiam timiditas imitatur. Off. 19 a, Verécundia,& quaſi quidam ornatus uitæ. Offi. z0 a, Iuſticiæ partes ſunt, non uiolare ho mines: uerecundiæ, non offendere.& 30 a, Hoc ſolum ani-
mal natum eſt pudoris& uerecundię particeps. de Fi. 10 a,
Cynicorum ratio eſt inimica uerecundiæ, ſine qua nihil re- ctum eſſe poteſt, nihil honeſtum. Of. 26 a, Scenicorum qui- dem mos tantam habuit A uetere diſciplina uerecundiam, ut in ſcenam ſine ſubligaculo prodeat nemo. pro Qu. 7 a, Homo timidus uirginali uerecundia. Epi. 54 b, In externis locis minor eſt ad facinus uerecundia. Or. 220b, Verecun-
dia negandi, ſcribendi impudentiam ſu(cepimus. Tuſc. 243
a, Verecuudia rurpitudinis. Atti. 122 b, Malo Pyronis uere- cundiam in culpa eiſe, quam illiberalitatem Curij. At. 22 a, Meam ſtultam uerecundiam qui uoluerim,&c. At. 279 a, Nihil exiſtimatio ciuium ualet, nihil poſteritatis uerecun-
dia. Qu. Pra. 312 b, Me factum eſt inuiſa uerecũdia, ut te pro-
ficiſcens non tollerem. Quin. Frat. 319 b, Cæſar meam in rogando uerecundiam obiurgauit. Of. 6 a, Pleraq; in eam ſenzentiain ab eiſdem contra uerecundiam diſputantur. de An. umn a, Maximum ornamentum amicitiæ tollit, qui ex ea
tollit uerecundiam. W VERECVNDOR aru. uereor, erubeſco, pudore afficior. de Qra. 13: b, Sp. Caruilius grauiter claudicans:& ob eam
cauſam uerecundans in publicũ-
prodire. de Or. 4 6 a, Cun- antem& quaſi uerecundantem incitare.
VERECVNDVS, zum. pudens.)(Petulans. de Orat- 141 5,
Habetis ſermonem hominis, utinam nõ impudentis: illud
quidem certè, non aimis uerecundi.& Epi. in a, Verecũdus
in loquendo. de Orato. 158 a, Verecunda debet eſſe transla- tio. Or. 204 a, In träsferendis uerecundus& parcus. Or. 202 a, Oratio caſta, uerecunda, uirgo incorrupta. de L. 166 a, Ve recundus eſt, qui ut bene audiat, erubeſcit,& pudet impu- dica Io qui. I. A. 169 b, Tu antè ea in te admiſiſti, quæ à uere-
cundo inimico audire non poſſes. Ep. lib. 9, Verecundi ad-
monitores.
VEREO R eris. reuereor, extimeſco, nonnihil commoueor. I.
A. 245 b, Quid ueteranos non ueremurenam timeri ſe, ne i- Pf quidem nolunt. de Fin. 73 a, Quos non eſt ueritum po- nere,&c. ad Heren. n b, A'quo ſupplicium uerebatur. At. 129 a2, Quodueritus ſum, factum eſt. At. 223 b, Ac uereor Galli- ca etiam bella ipſe Seſtius quò euadat. Qu. Fr. 303 b, Quem meus Cicero& amabat ut fratrẽ,& iam ut maiorem fratrè nUerebatur. Off. 37 b, Maximed; curandum eſt, ut eos quibus cum ſermonem cõferimus,& uereri& diligere uideamur.
de Senectute 48 b, Metuebant eum ſerui, uerebantur liberi. de Am. iu a, Neq; ſolum colent ſe inter ſe ac diligent, ſed e- tiam uerebuntur: nam maximum ornamentum amicitiæ
tollit, qui ex ea tollit uerecundiam. de Leg. 163 a, Quocirca
uereor cömittere, ut non bene prouiſa principia ponãtur.
pro Mar. 132 b, Vereor ut hoc quod dicam, nõ perinde intel ligi auditu poſsit, atq; ego ipſe cogitans ſentio. Ep. 6 8 b, Acnon uereor, ne aſſentatiuncula quadam aucupari gratiã tuã uidear. de Or. 135 b, Non uereor, ne quis iam in iſto ge- nere me leuiorem puret. de Or. 94 a, Perge uerò Craiſe, in-
quit Mutius: iſtam enim culpam uereris, ego præſtabo, ad
4 9
laciter populares,
b V E 1430 Her.;5 a, Quos aut uereri, aut metuere debemus.& u b, Ve- reri ſupplicium ab aliquo. Ora. 197 a, Is qui uereretur re- Pprehenſionem doctorum atq; prudentium. pro Planc. 265 a,Is patrem ueretur ur Deum. de Se. 94 a, Vos tamen deos uerentes memoriam noſtri piè ſeruabitis. At. 203 a, Tyro- nem habeo citius quàm uerebar: id eſt, putabam Att. 152 b, Vereor quid agas.& de N. 69 a, Qui ſi dij non ſunt, uereor quid agat Ino: id eſt, dubito, quæro, neſcio. Ep. 120 b, Vere- or quomodo hoc homines accipiant. de Cl. 166 b, Vereor ecquod'nam curriculũ aliquãdo ſit habitura,&c. At. 10 5 b
Qudd ſcribis eũ in urbé introiſſe, uereor quid fit: nam,&c.
VEREORne: id eſt, uereor ut. de Am. 107 a, Neque enim ue-
rendum eſt ne quid excidat. pro Syl. 179 b, In ipſa rogatio-
nesne per uim quid ageretur, quis tamen ueſtrum Syllã ue- rebatur? de Or. 105 b, Veritus es, niſi iſtam artem oratione cxaggerafſes, ne operam perdidiſſes. Ac. 35 a, Vos autem mi- hi ueremini, ne labar ad opinionem,&cc. Atti. 24 3 a, Tü me collegi, uerens quid,&c. contra Rul. 65 a, Verendum crede nobis erit, ne,&cc. Epiſt. ⸗8 b, Cuius tãti mali uereor, ne co- ſolatio ulla poſsit uera reperiri.& ibid. Non uereor ne eũ miſerum eſſe nefas ſit dicere: id eſt, nõ dubito quin. Ep. 180 b, Non uereor, ne meæ uitæ modeſtia parum ualitura ſit in poſterum contra falſos rumores. Ep. 21 a, Non uereor, ne quid ſtultè facias. Epi. 30 a, Verebar ne id ita caderet, quod etiã nunc uereor, ne antequam tu,&c. Epiſt. 18 a, Non enim uereor ne nõ ſcribendo te expleam. Ep. 236 a, Quibus lite- ris intellexi te uereri, ne ſuperiores mihi reddiræ nõ eſſent.
VEREO Rutiid eſt, nercor ne. At. 183 a, Videris uereri urt epi- ſtolas tuas acceperim. Epiſt. 233 a, Vercor ut Dolabella ipſe ſatis uobis prodeſſe Poſsit. Tuſ. 185 a, Ettamen ueremur ut hoc natura non patiatur? contra Rul. 77 b,& I. C. uz b, Quod uos fœdus non iuſſeritis, uereor ut ſatis firmũ ſit. de QOra, 8 b, Sed illa duo Craſſe, uereor ut tibi poſsim conce-
*
8
dere. At. 85 b, Quod uereortibi ipfi ur probem. At. nz a, Et tamé uereor, ut his ipſis contétus ſit. I. A. 203 b, Ne uerendũ quidẽ eſt, ut tenere ſe poſsit, ur moderari, ne honorib. no- ſtris elatus intéperantib. fuis opib. utatur. de Am. 98 a, Ve- reor, ut idem interitus ſit animorũ& corporũ. pro Pl. 279 b, Metuo ut eam non poſsim ſuſtinere,&c. pro Do. 224 a, Timeo ur poſsim, ecc.— VERGILIAE, arunn. ſtellæ ſeptem in dorſo Tauri, ſic dictæ qudò d uere oriantur. de Nat. 4½ a, Propter Perſei læuũ genu Vergilias tenui cum luce uidebis.& in Arat.
VERG 0, g ½. inclinatus ſum. de N. 49 a, Omnes partes terræ in mediũ uergentes. Qu. Fr. 320 b, Id rectum nunc honeſtè uergit in tectum inferioris porticus. At. 236 a, Ni Bruti auxi lium ad Italiam uergere, quàm ad Aſiam maluiſſeimus.
VERIDICV S, a, um. uerax, apertiſsimus. de Di. 10a, Veri- dicæ uoces ex occulto miſſ. pro Fl. Veridicas adiungis cau ſas inimicitiarum, quod,&c.
VERILO QVIVM.L. Etymologia.—
VERISIMII.IS, ge. ſimilis ueri, credibilis, probabilis, conſen taneus, adueritaté propenſus, quodcunq; te maximè ſpecie ueritatis mouet. de Or. ué a, Narrationem iubent ueriſim? lem eſſe,& apertam,& breuem. pro§. R. 36 a,& 25 a, Non e- nim ita diſputabo, ueriſimile eſt Roſcios hoc feciſſe. pro S. R. z7 b, Non eſt ueriſimile, ut Chryſogonus horum literas adamarit. de Cl. 179 b, Non ueriſimile eſt, quàm ſit in utro- que genere diſtinctus Cato. pro QR. 48 b, Vtrunq; ex utri- uſq; perſona ueriſimile uidetur. Ac. 9 b, Volũt probabile ali
quid eſſe,& quaſi ueriſimile.& de In. 48 b, Veriſimile& pro babile. Tuſ. 220 a, Quid eſſet ſimilimũ ueri quęrere. Epi. 185 b, Id aũt eo facilius credebatur, quia ſimile uero uidebarur.
VERIS IMILITVDO. fimilitudo ueri, probabilitas. Aca. 27 a, Cùm poſsit fine aſſenſione ipſam ueriſimilitudiné ſe- qui. de Vni. 196 a,& Par. 233 b, Bene agi putat, ſi ſimilitudi- nem ueri conſequatur.—
VERITA S, w. uerum, uera ratio, res. de Inu. 92 a, Veritas eſt, per quam immutata ea quæ ſunt, aut fuerunt, aut futura ſunt, dicuntur. de Di. 35 a, Nunquã perfectè ueritarem caſus imitatur. Orat. 220 a, Veritas in occulto latet. pro Cæl aia, Omagna uis neriratis, quæ cõtra hominũ ingenia, callidi- tatẽ, ſolertiã facilè ſe per ſeipſam defen dit. Oft. 69 a, Hoc e- go nihil inutilius exiſtimo, cum ad ueritatè cœpi reuocare
rationem. de Leg. 156 a, Qui in iſto opuſculo non ut dpoe-
ta, ſed ut à teſte ueritatem exigunt. de Or. 104 b, Nec orna-
tius cau ſam ſuam dici uoluit, quàm ſimplex ratio ueritatis
ferebat. Offf. 40 a, Subtilitas illa cum uerirtas limatur in di-
ſputatione. Offi. b, Sunt alij ſim plices, aperti, ueritatis cul tores, fraudis inimici, de Orator. ↄ b, Et illa commenta- tio incluſa in ueritatis lucem proferenda eſt. de Orator. 9
a, Vide ne plus ei tribuas, quàm res& ueritas ipſa conce-
dat. Tuſcul. 230 b, 231 a, Cùm animum ab iſta pictura ima-
ginibusque uirtutum, ad rem ueriratemque traduxeris. de
0 4 Orato.
. —C—C—C—;;;ÿ—·Cmn,-—————— ———
. * 3 ——V—.:——Q—:——————n——— 5.——— — 2 4“—.. 4—.— 8 8 ———,. 8 5* 8 — 1 8 1 8 4“ 4*—““ e 2 4—— 1 2 2 6 4.
—
————

“. ö
“
“
1431 V E Orat. 89 a, Græci contentionis cupidiores quàm ueritatis. & n6 a, Homines experrtes ueritatis. Orat. 229, Qui à forma ueritatis,& ab Atricorum regula abſunt. Part. u17 a, Plus a- pud me ratio ualebit quaàm uulgi opinio. Of. z2 a, Cogita- tio in uero exquirẽdo maximè uerſatur.& 3 b, Inquiſitio G& ueſtigatio uert, hominis propria eſt. Ep. 225 a, Pro cauſæ ue ritate. Att. 52 a, Hæc ueritas eti am ſi iucunda non eſt, tamen mihi grata eſt. de Or. in b, Qui actor in imitanda, quàm 0- rator in ſuſcipienda ueritate ucundior? Off.z a, Vir bonus & ſimpliois ueritatis amicus.
VERITAS debilitata. pro Qu. Veritas in profundo demer- ſa. Acad. q. ed. 2. lib. i Democriti dictum, νςενο⁸έ ⁴ς dνεα. Veritas in ſenſibus maxima, Aca. q. edit. i. lib. 2. Veritas ſem- piterna futuraru mrerum, in lege, de Nat. d. i. Veritas alicu- 1us, pro Quin. Id eſt, æquitas& iuſticia, ueritas iudicandi, Tul. q. libr. 5. Veritas literarum tuarum non me offendit, n ad At. Veritas prudentiæ, quaſi materiæ, quam rractat,& in qua uerſetur, ſubiecta eſt, Ofu. Veritas moleſta eſt, ſiquidẽ ex ea naſcitur odium, Læl. Veritas in omni re uincit imita- rionem, 3 de Orat. 119. Veritatis conſilium petere ab animis conſuctudine imbutis, de Natur. deor. i. Sunt his alij mul⸗ tũ diſpares, ſimplices& aperti,&c. ueritatis cultores, frau- dis inimici, i Offic. Expertes ueritatis homines, 2 de Orato. Veritatis ignoratione, uulgi opiniones in maxima incon- Kantia uerfantur, de Nat. deor.. Veritatis iudicium quan- quam oritur a ſenſibus, tamen non eſſe in ſenſibus, ſecun- dum Academicôs, Acad. quæſt. ed. 2. li. 1. Veritatis luce, mẽ- tihominis nihil dulcius, Ac. ed. i. lib. z2. Verizatis nota, Ac.q. ed.1. lib. z. Nihil ueritati relinqui. Simplex ratio ueritatis,
de Or. 104 b, Ac. q. ed. z. lib. i. Ad ueritatem loqui, Læl. Non opinione ſolùm, ſed etiam ad ueritatem planè uelim mihi perſuaderi, de Nat. d. 1. Nihil contrà inutilius ei, qui id iniu ſte conſecutus ſit, inuenio, quum ad ueritatem cœpi reuo- care rationem, Off. Simonidem arbitror deſperaſſe omné deriratem, de N.i. Veritatem obtinere, pro Deio. Veritatem retinere, pro Quint. Ex ueritate pauca uulgus æſtimat, pro Roſ. Com. Ex æterna ueritate, cauſarumq; continuatione conffuxit, quicquid accidit, de Nat. deor. i. Pro cauſæ ueri- tate; Epi. 225 b, Sine ueritate nomen amicitie ualere non po teſt, Læl. Neq; id ambitione adductus facio, ſed tum fami- liaritate& neceſsirudine, tum etiam ueritate, ad Acilium, Il. 3. Veritate colitur amicitia, pro Qu. Nö uerirtate ſolum, ſed etiam fama niteretur, i ad Qu. Fr.
VERMICVLATYV S, 4,um-ornamétis, quaſiuermiculis aut
geſſerulis uariatum& diſtinctum. de Orat. 158 b, Emblema uermiculatum. de Cl. 19 0 a, ex Lucil. Ora. 210 b, Quam lepi dè lexeis compoſtæ, ut teſferulæ omnes Arte, pauimento, atg; emblemate uermicularto.
VERNA, næ. ſeruus domi noſtræ ex ancilla, aut ſeruo natus. Epiſt. 12 4 a,b, Bellienus uerna PDemetrij. Fa. lib. iu, Vernarũ cauſa. Bruti.
VERNACVLVS,z, um. domeſticus. de Cla. 180 a. L. Sapor. Epi. 134 b, Antiqua& uernacula feſtiuitas. I. V. 179 b, Dome ſticum atg; uernaculum crimen. de Ora. 151 b, Quotidianæ & uernaculæ res.
VERNVS,, um. ueris. de Sen. 91 a, Verni temporis ſuauitas. Tuſ. 335 b, Alia uerno tépore tepefacta frondeſcunt, in Ar. Vernum lumen.)(Autumnale.
VEROautem. de Orat. 90 b, Nla, Poeta numeris aſtrictior paulo, uerborũ aũt licentia liberior, multis ueròè ornãdi ge neribus ſocius ac penè par: in hoc quidem certè propèidẽè, nullis ut numeris,&c. pro Cec. 286 a, Hoc reprehendendũ fortaſſe minus, qugrendum uerò magis etiam uidetur, ideo quòd,&c. de Sen. 82 b,. Non uerò ram iſti mortui ſunt, quàm ru nugaror. de Leg. 171 a, Sed uerò intelligi ſic oportet,&c. & 170 b, Eſt uerò ita, ſed,&c. I. C. u13 a, Eſt uerò inquam no- tum ſignum imago aui tui,&c. Tuſ.80 b, At uerò nos,&c.
Offl. 58 b, Winimè uerò, non enim,&c. de Di. 82 a, Dicitur i- ſtuc quidem à Cotra,& uerò ſæpius, ſed,&c. de Diui. u⁊ b, Quod enim is qui diuinat, præadicit, id uerò futurum eſt. At. 263 a, Quod ſæpe præſens& illi oſtendiſti,& uerò etiam mihi. pro Mür. 135 a, Exturbare eũ, qui& per ſe& per ſuos, Rxuerd etiam per alienos defendatur. de Cla. 174 a, Et uerò maximus ille Seipio uehemens fuit.& 179., Et uerò fuit in hoc,&c. pro Clu. 21 a, Sed ea uerò ſic agit, ut,&c. At. 101 a, Il- lud'tamen de Chryſippo, nam de illo altero,&c. Chryſip- pum uerd,&c. Tuſ. 180 b, Euiſti feæpe credo in ſcholis philo ſophorum, A. uerò aclibenter quidem.
VERREA. ſ.feſta Verri dicata. I. V. 119 a, Verrea agere.& ib. b, O Verrea præclara? I. V. Act. 6, Verrea flagitiofa. ea. Verrea
. turpia,& ridicula.& ahbi ſæpe.
VERRIN VS,, um. I. V. Act. 3, Negabant mirandum eſſe ius tam nequam eſſe uerrinum. iocus ex ambiguo.
VERR Op rE. eſt ſcopis quiſquilias, puluerem,& alias ſordes
V EL 1432
auferre, eij cere. Para. 123 a, Qui tractant iſta, qui tergũt, qui 4*
ungunt, qui uerrun t,&c.
VERRVCOSVS, a, um. qui uerrucis plenus eſt. eſt autem
uerruca, eminens in corpore caruncula, ſine pruritu. de Cl.
169 b, Quin. Maximus uerrucoſus orator habitus eſt tem-
oribus illis.
VERRVNCOO,, G. uerto. de Di. 90 a, Per propinqua hæc be-
ne uerruncent populo. Accij.
VERSICVLOR, ru. dubio uario ue colore de Fi. 94 a, Plu
mæ uerſicoloris columbis.
VERSATVS, a, um. tractatus, exercitatus, ſubactus. pro Qu.
1 a, Homo& in alijs cauſis exercitatus,& in hac multum& ſæpe uerſatus.
VERSICVLVS,k. At. 68 a, Nunc uenio ad tranſuerſum il-
lum epiſtolæ tuæ uerſiculum. Qrato. 203a, Verſiculi comi- corum. pro Dom. 22 a, Hoc pati po teſtis, ut finguli ciues ſin gulis uerſiculis è ciuitate tollantur? pro Mil. uu¹s a, Ne quid
reſpub. detrimenti caperet, quo uno uerſiculo ſatis arma-
ti ſemper conſules fuerunt. de Leg. 172 a, Leges uno uerſicu lo ſenatus puncto temporis ſublatæ. Atti. 129 b, Scripto iam ſuperiore uerſiculo Heros mihi dixit, ſibi Murenam libera- liſsimè reſpondiſſe. At. 281 a, Pribus ne uerſiculis his tem- poribus Brutus ad me?
VERS O, as. conuerſo, uoluo, tracto. de Som. 128 b, Orbes, qui
uerſantur retrò contrario motu atq; cœlum. de Fat. 149 a, Cylindrum uolui,& turb inem uerſari putes. Tuſ. i50 a, Tũ illud quod Siſphus uerſat ſaxũ,&c. de Fi. 85 b,& 44 b, Ver ſare ſe huc& illuc. I. V. 124 a, Itag; æſtuabat dubitatione, uerſabat ſe in utranq; partem. de Nat. 12 a, Verſari circũ axẽ cœli admirabili celeritate.& 79 a, Deus uerſans cœlum. Or. 209 b, Verſare ſæpe multis modis eandem rem. pro Oęl. 40 a, Verſare ſuam naturam,& regere ad tempus. pro Cl. 32 a, Adomnem malitiam& fraudem uerſare mentem ſuã, hæc ſecum cogitare cœpit. de Sen. 77 a, Cura, Quæmunc te co- quit& uerſat ſub pectore fixa. Or. 169 b, Non ut in indicijs uerſaret cauſas, ſed urt,&c.
VE RSO R., aru. uertor, uoluor, uolutor, obuerſor, tracto mũ-
dinor, conſueſco, ſum. I. V. 265 b, Verſabatur in Sicilia lon- go interuallo alter Phalaris. de Ar. 258 a, Vt Deus aliquis eœ tus hominum adeat, uerſetur interris. pro Font. 280 b, Sic exiſtimaris eos hic fagatos uerſari animo demiſſo,&c. J. A. 280 a, Pueri ingenui cum meritorijs, ſcorta inter matresfa- milids uerſabantur. I. A. 164 a, Cum inter ſubſellia noſtra uerſentur armati. Poſt. 206 a, Hoſtis intra moœenia uerſatus eſt. pro Milo. 107 b, An uerò tu ſolus ignoras?tu hoſpes in hac urbe uerſaris? tuæ peregrinantur aures, nec in hoc per- uulgato ciuitatis ſermone uerſantur? Att. 16° a, Nec uerſa- ri inter eos ſine dedecore potero. I. C. 99 b, Nobiſcum uer- ſari iam diutius nõ potes. de Di. 104 a, Verſari cum aliquo. de Aruſp. 249 b, Si eſſetis, uerſareminiq́ nobiſcum. Qu. Fra. 302 a, Plato Epicureus, qui Athenis ſolet eſſe multum. I. C. 104 b, Non enim iam inter nos ſica illa uerſabitur. pro Flac. 16 0 b, Annos iam triginta in foro uerſaris. pro Cæl. z8 a, Cæ lius iamdiu minus in foro nobiſcum uerſatur. I. V. 75 b, Cũ in ea prouincia magnæ fugiriuorum copiæ uerſatæ fint. pro Cecinn. 30i a, In meis caftris pręſidijsque uerſaris. Qu. Fr. 296 a, In aliqua prouincia cum ſummo imperio& pote ſtate uerſari. de Or. 102 a, Orator incolumis inter hoſtiũ te- la uerſari poteſt. pro S. R. 2u a, Eo tempore Roſcius erat Ro mæ frequens, atq; in foro& in ore omnium quotidie uer- ſabatur. Or. 200 a, Cũ in Italiæ luce cognoſceris uerſariś; in optimorum ciuium uelflore, uel robore. de In. 42 b, Ver ſari in rep. Ep.* Verſari in ſermonibus de rep.pro R. P. 126 a, Plato in maximis periculis inſidijsq́; uerſatus eſt. Of. 64 b, Perpaucæ res ſunt, in quibus dolus malus non uerſetur. de Leg. 175 a, Tum maximè& religionem& pietatem uer- fari in animis, cùm rebus diuinis operam damus.& ¹90 b, Dicam Attice,& uerſabor in re difficili. At. 38 a, In comme- moratione earum rerum, quas geſsimus, defideriod; uerſa mur. de Or. 123 b, Omni mẽte& cogitatione curad; uerſor, ut odorer,&c. de Or. 134 a, In omni tempore decet lepòrem humanitatemq́; uerſari. de Or. 86 a, Dicendi ratio in medio poſita communi quodamaãn uſu, atq; in hominum more& ſermone uerſatur. de Ora. 96 b, Cauſæ quæ in iudicijs uer- ſantur aut deliberationibus.& 99 b, Num deſtitit uterqus noſtrüm in teſtamentorum formulis, hoc eſt, in medio iure ciuili uerſari? pro S. R. 35 a, Nõ uerſatur ante oculos uobis in cæde Glaucia? Att. 43 a, Verſabatur mihi ante oculos il- lud tempus, cum,&c. I. C. 120 b, Videor mihi uidere,&c. cer no oculis,&c. uerſatur ante oculos,&c. pro Seſt. ¹3 b, Mihi mors ob oculos uerſabatur. I. V. 265 a, Nunquam tibi hæe ſpecies in oculis animoꝗ; uerſata eſt? Ep. 233 b,& de Fin. 79 b.& J. V. 254 b. Mihi ante oculos dies no ctesq; uerſaris. f. V-
241 b, Pudor, qui in magiſtratuũ cõuiuijs uerſari ſolet. 1.. 226 4,

226 a, Acerbiſsimum tota urbe luctum uerſari. pro Mu. 144 quinque. At. lib. 5, Lex Gabinia de uerſura.
b.N erſabitur 11 caſtris furor, in cu ria timor, in foro coniura VERS VS. præpoſfitio. At. 258 b, Verti igitur me à Minturnis
ti0. Sont. Rul. 62 a,Agri in quibus ille bellum gerit atq; uer- Arpinum uerſus,&c.& de D. 96 b, Cum Aretium uerſus ca
ſatur. I. V. 157 b, Terræ in quib.: bellũ acerbum uerſatum eſt. ſtra mouiſſet. Ep. 20 a, Cum te iam ex Aſia Romam uerſus
& pro Ar. 199 b. Bellum magnũ atꝗ; difficile,& in magna ua profectum eſſe cõſtaret. Ora.2 09 b, Cum gradatim ſurſum rletateé terra marid, uerſatum.& Epiſto. 79 b, Verſari in ma- uerſus reditur. Par. 232 a, Et idem quaſi ſurſum uerſus re-
Sna uarietate. de Nat. 77 a, Inuita in hoc loco uerſatur ora- troque ducatur. Ep. 179 b, Cum Brundufium uerſus ires ad
rio. pro Quin.; b, Ingenia, quæ antea uerſabantur in ſalute Cæiarem. b
atq; auxilio ferendo. I. V. 71 b, In quæſtu ac compendio uer VERSV 8,, um. pro§. R.z5 b, Videte nunc
ſari. ſ. C. 119 b, Vterg; in ſumma ſeueritate uerſatur. pro Fla. tata in peiorem partem fint omnia.
164 a, Videtis in quo motu temporũ, quanta in conuerſio- VERSV S ſus. carmẽ, modus. in V. 164 b, De qua muliere uer-
ne rerum ac perturbatione uerſemur. pro Pl. 267 b, In tene- ſus plurimi ſupra tribunal prætoris ſcribebantur.& 252 a,
quàm uerſa& mu-
bris quàm in luce dauſam uerſari mauis. I. C. 121 a, Largitio- nis uoluntas tum in rep. uerſata eſt,& partium quædam cõ rentio. pro Mur. 126 a, Quarum partium una in reprehenſi- one uitæ, altera in contentione dignitatis, tertia in crimini- bus ambitus uerſata eſt. Anteq. 194 b, Nos quorum& offi- cia in remp. recentiſsima,& incommoda ob remp. frequen tiſsima in familia uerſantur. Poſtq. 20 a,In omni parte cor poris aliquam delectationem gaudiumq; uerſari. l. P. 97 b,
Iuuentus languet, nec perinde atq; deber in laudis& glo-
Verſus qui in iſtius cupiditatem facti ſunt. pro Ar. 190 b, Is epigramma in eum fecit tantummodo alternis uerſib. lon- giuſculis. pro Deiot. 14 8 a, b, Deiotarus de Domitio dixit uerſum Græcum cadem ſentenria, qua nos etiam habemus Latinum, Pereant amici, dum unà inimici intercidãt. de O- rator. 132 b, Sæpe etiam uerſus interponitur. de Orator. 90 b, Ornatiſsimis atq; optimis uerſibus ſcribere de re aliqua.
de Orator. 161 a, Verſus uarijs modis atque numeris funde-
re. de Orator. 147 b, In ipſa oratione quaſi quendam nume-
riæ cupiditate uerſatur. pro Planc. 264 a, Minturnenſes co-
1 1 rum uerſumꝗ; conficere. Orat. 203 a, Verſus orationis eſt ui loni, quod C. Marium tecto receperũüt, æterna in laude uer-
tium.& ibid. de uerſibus comicorum. Epiſtol. 16 b, Scripſi
fe., fſantur. pro Mil. u16 b, Vt in cõmuni odio penè æqualiter uer eriam uerſibus tres libros de temporibus meis. Ac. 7 a, Aut Pute Tdlaſexi ſetur odium meum. pro Plan. 276 b, Cui non locus ille ubi is qui fidibus utitur explere numeros,& conficere uerſus N.u42 lag fnaueiſ quiſq; altus eſt, cum Srata recordarione in mente uerſatur? poſſet? Orato. ꝛ76 b, Senarij Hyponactei, Anapæſtici, Ariſto- ſ 4,ag. u dürner. Offl. 41 a, Qui ranquã in clariſsima luce uerfantur,& qui in phanei, Anapæſti uerſus. Quint. Frat. 325 b, Opus eſt prima HPartem. de Nar.n aetknanica hominf ignoratione uerſantur. pro Cluen. 51 b, Quæ res in animi alacritate. Att. 32 a, Primus uerſus epiſtolæ. pro R. P. atne. K 79 Deus verim amh queſtionc uerſetur. At. 280 a, Maximo in diſcrimine reſpub. 125 a, Vt cum lex aliqua recitaretur, primum uerſum atten- naltu modu uundem tan i uerſatur. Ep. 3 a, Verſamur in rebus exulceratis& exagita- derert, ſi,&c. de Ora. 10 8 a, Demoſthenes multos uerſus uno un rsgerr altenpu mn lz“ tis, c. Or. zoia, Quod in co ntrouerſita aut in contentione ſpiritu pronũciabat. de Orato. 161 a, Antipater ille Sidoni- n& fraudem erſäre mentenſti. uerſatur. pro S. R. z1 a, Qui in egeſtate& inſidijs uerſatur. us ſolitus eſt uerſus hexametros, aliosq; uarijs modis atꝗ; 8. de Jen.„„ a, Cun uunta pro S. R. 32, Qui Lani tempore in præda& ſanguine uerſa- numeris fundere ex tempore. Quint. Frat. 325 b, Quod me Kdore 1u Or.4 b Nmnnig bantur. At. 25 e erlari in timore ruinæ. I. V. 101 b, Iſtius ini- de faciendis uerfibus rogas, incredibile eſt. Parad. 120 b, Cũ quitas in ore n in cõmunib. prouerbijs uerſabarur. uerſus Pronunciatus eſt una ſyllaba longior aut breuior. nola wolatde adertke eh. Sonr. Knl. En Pee Vaer In ani multæ& graues cogita VE R SVT E„callideè, uafrè, malicioſé. Or. 198 b, Verſutè& V 2lV3 d Vartdengr nächun tiones. de in. 60 a, Verſari in animo alicuius. Aca. 45 4, Bo- ſubtiliter disere. de Ol. 167 b, Subdolè& uerſutè. 1 um na quæ in animo atq; in ipſa uirtute uerſantur. Ac. 10 a, Ver VERSVTILO QVV S,a, um. de Orat. 157 a, Verſutiloquas alan de ArSlaNeDeu igum ſari in errore. de Na. i b, Verſari in ſummo errore, atq; in o-⸗ malicias,& Or. 212 b. Poctæ. nerferar itemis Dro hm adKä mniũü rerum ignoratione. contr. Rul. 67 a, b, Verſatur enim VERSVTV 8, 4, um. callidus, malicioſus, multiplex. de Le. 2gato: verſiri animo dt l, eld 6 magnus error. Aca. 35 a, Vertari in uicinitate: id eſt, eſſe uici- 160 a, de Nat. 74. a, Chryſippus homo ſine dubio uerſutus cum mentorijs ſcorainteranä- num. Ep. 252 b, Verſari in gemitu. de Fi. 70 b, Verſari in ina-& callidus. Verſutos appello, quorum celeriter mens uerſa 1A 1644,Cam iarer ſüdſli ah 2 gnis anguſtijs. Epiſto. 56 b, Verſorq; in eorum naufragijs& tur.& pro Quint. R. 2 a, Homo callidus& uerſutus. de Or. 5à. 105 a Hofhs ana meœni en bonorum direprionibus.& 96 b, Verſari in miſerijs. Epiſt. n6 b, Acutus animus atque uerſitus. de Ein. 7§ b, Acutus,
eoras ttn hapad 67 b, Si uno in argumento mens tua tota uerſabitur. de Ar. aunengeeinnft. . 8
3
uerſutus, uererator. de Clar. 186 b, M. Piſonis acumen in re- 24, Verſari in ſtudio lirerarum. Epi. 48 a, Verſari in artibus prehendendis uerbis uerſutum& ſolers. de N. 75 a, Militia ingenuis. Epiſt. 85 a, Verſari in ſtudijs& literis,& 92 a, Ver- eſt uerſuta& fallax nocendi ratio. pro Cec. ʒ or a, Hoc ſi uo-
4
ſatus in rebus& uſu. Ac. 227 b, De rebus in quibus uerſatur
exercitatusd; eſt. pro Do. 220 a, Verſor in medio iure publi-
co. pro Font. 281 b, Homo in hac uitæ ratione uerſatus. pro Arch. 185a, Exercitatio dicendi, in qua me non inficior me- diocriter eſſe uerſatum. de Di. 110 b, Res, quę in philoſophia uerſantur. Off. 4 a, Huic quaſi mareria quã tractet,& in qua uerſctur, ſubiecta eſt ueritas. pro Qu. 10 a, Nõ ad ſolarium,
non in campo, non in conuiuijs uerſatus eſt. Or. 20 8 a, Nam
ipſæ quidem res in perfacili cognitione uerſantur. ad Her.
27 a, Cui etiam nunc pædagogi lites ad auriculas uerſan- tur. Epi. u13 b, Librum uerſari inrer manus. J. A. 215 a, Ergo
illi nunc in pace uerſantur. At. 72 b, Nondum enim in nego cio uerſaris. At. 91 b, Tu cuius os ante oculos mihi ſolet uer ſari. de Or. 35 b, Mathematici magna in obſcuritate rerum, & recödita in arte,& mulriplici ſubrilid; uerſantur. de Or. 87 a, Qus quondam accepi nõſtrorũ hominũ in diſputatio-
ne eſſe uerſata. de Ora. 107 b, In omni recto ſtudio atq; hu-
manitate uerſari. Atti. 239 a, In magnis uerſamur anguſtijg.
Of. 14 a, Ferre ea quæ uidentur acerba, quæ multa& uaria in hominum uita fortunad; uerſantur. Of. 30 b, Opifices o- mnes in ſordida arte uerſantur.
VERSVRA,æ. eſt creditoris mutatio, ut cum quis alteri ſe
obligat, ut uetus debitum diſſoluatur. hinc ſunt uerſuram facere,& uerſuram ſoluere: eſtque aliud nihil quod etiam
dicunt Latini, ab alio ſoluere, ſiue ab alio repræſentare. ſic enim fit uerſura, creditoris que cauerſio,& mutatio. Atti.
161 b, Non modò magno, ſed iniquiſsimo fœnore uerſu- ram facere Aurelius coactus eſt. pro Font. 276 a, A' quibus uerſuras tantarum prouinciarum factas eſſe dicunt? pro
flI. 156 a,& Tuſcu. 150 a,Is negauit omnino uerſuram ullam
feciſſe Romæ. I. V. 146 a, Tabulæ ſocietatis, quæ fignifica- bant eos homines uerſuram à Carpinatio feciſſe, qui pecu- niam Verri dediſſent.& At. 69 a, Quæ quidem ego uerſura facta ſolui uolo. Attic. 25 b, Non modò uerſura, ſed etiam uenditione, ſi modò re coget, uindicabis. Atti. 76 a, Vereor ne illud quod tecum permutaui, uerſura mihi ſoluendum ſtt. Attic. 247 b, Verſuram ſcribis eſſe faciendam menſium
bis uerſutius quàm ea conſuetudo defenden di fert, ui debi- tur, ſic exiſti metis,&c.
VERTEN S, us. circumactus, completus. de Somn. 130 a, Tũ
ille uere uertens annus appellatur.& pro Qu. 7 a, Anno uer tente ſine controuerfia. de N. 36 b, Mercurij ſtella anno ferè nertente ſigniferum luſtrat orbem. I. A. 250 b, Apparuiſſe numen deorum intra finem anni uertentis. in Arat. Annua
conficiens uertentia tempora curſu.
VERTE NX uu. polus. de Somn. 129 b, Duo quafi cinguli terre
maximè inter ſe diuerſi,& cœli uerticibus ipſis ex utraque Parte ſubnixi. de Na. 49 b, Extremusq́; adeò duplici de car- dine uertex, Dicitur eſſe polus, de Som. 129 b, Terra anguſta uerticibus, lateribus latior. de D. 82 b, Celſo è uertice mon- tis.& I. V. 225 a, Ignes, qui ex Aetnæ uertice erumpunt. pro Quint. Roſc. 48 a, Ab imis unguibus uſque ad uerticem ſummum.
VERT SO,. torqueo, muto, conuerto. de Nat. 45 b, Imperũ
cœli admirabili cum celeritate moueri uertiq́; uidemus.& de Vniuerſ. 198 a, Mundus maxima una conuerfione, atque cadem ipſe circñ ſe torquetur& uertitur.& 120 b, Sed quę- cunque acciderint, intra fines hos uertentur. de Legib. 164 b, Verti rerum naturam: id eſt, mutari. de N. 65 b, Terra in aquam ſe uertit. pro Sex. Roſc. 29 a, Video uerſa eſſe omnia. de D. nõa, Semina malorum in contrarias pattes ſe uerte- re. I. V. 29 a, Vertere ſtylum in tabulis ſuis. Offic. z1 b, Cogi-
tatio in ſe ipſa uertitur. I. P. 92 b, Vertes ad alteram ſcholã.
I. A. 174 b, Hærebat nebulo, quò ſe uerteret non habebat. de Diuinat. 3 9 a, Superſtitio inſtar& urget,& quocunque te uerteris perſequitur. pro Muren. 145a, Quò ſe miſer uer- tet?domum ne?&c. in Salluſt. 272 a, Quò me uertam pa- tres conſcripti?&c. de Diuinatione d6 a, Qudò ſeſe uertant tantæ ſortes ſomnium. pro Domo 229 a, Quò uertendi, hoc eſt, mutandi ſoli cauſa uenerant.& pro Quint. u a, Vertere ſolum exilij cauſa. I. V. 63 b, Exilla pecunia maxi- mam partem ad ſe uertit.& in Ant. 196 a, Antonius ſepti- es millies falſis præſcriptionibus donationibusque uertit. in Verr. 26 2 a, Non in ſupplicio crimen meũ moritur. Attic.
. 132 a,

“ 8 4
““
“ ſſ“
1435 V E..
132 a, Brunduſij autem omne certamen uerritur huius pri- mi temporis. de Cla. 177 b, In iure in quo illa cauſa uerte- batur. I. V. 70 a, Omnia in unius poteſtate ac moderatione uertentur. Epiſt. 99 a, Ne fibi ille uitio uerterent, quòd elldt Apatria. de Fi. 146 b, Qui ſe fatentur uirtutis cauſa, niſi ea uoluptatem acciret, ne manum quidem nerſuros efſe. de Clar. 177 a, Sed hoc uitium huic in bonum conuertebat. de Fi. 50 a, Si ſic uerterem Platonem, ut uerterunt noſtri poeta fabulas.&, Conuertere orationes Græcorum. de Opt. 24 a, Orat. 97 b, Vt ea quæ legerem Græcè, Latinè redderem. de Fi. 49 b, Fabulæ Latinæ ad uerbum de Græcis expreſſæ.
& 50 a, Quæ ſplendidè dicta ſint, neq; fint conuerſa de Grę- cis. de Orato. 159 a, Id ad omnem rationem,& aurium uo-
lupratem,& animorum motum, mutatur&c uertitur. Off. 17 a, Callicratides, qui cùm multa feciſſet egregiè, uerrit ad extremum omnia. Attic. 258 a, Verti igitur me 4 Minturnis Arpinum uerſus. pro Quint. Koſc. 50 b, Vertit hic rationè, & id quod probare non poteſt, fingere conatur. VERTVMNVS, n. uel Vortumnus. deus uertédarum rerum. 6 id eſt mercaturææ, ut Mercurius. I. V. 107 b, Qui à ſigno Ver- tumni in circum maximum uenit. VERVE X, w. mas inter oues caſtratus. de L.11, Quod ſacri-
ficij genus Lare ueruecibus fiat. VERV M. ſed. de Orat. ↄ4+ a, Sed ſiue eſt ars, ſiue non, non eſt quidem ea negligenda, uerùm intelligendum eſt, alia quæ- dam eſſe maiora.& 121 a, Verùm hoc(ut dixi) nihil ad me. && 135 G& 141 b, pro Dom. 223 b, Eiectio nuſquam eſt, ueruùm ſit. I. A. 200 b, Sed expectabantur Cal. Ian. fortaſſe non re- ctè, ueràm præterita omittamus. Ora. 147 b.] Verum enim oratori,&c. VERVM ENIM. at enim. de Orat. 147 b. Veràm enim ora- tori,&c VERVMENIMVERO'in Ver. 192 a, Verüenimuerò duo- denos ſeſtertios exegiſti. VERVNTAMEN. fed tamen. Ep. 135 a, I. V. 252 a, Hãc Cle- onamabart, ueruntamen non audeb at,&c. 103 a,& 62 a, Ep. z01a, Non dubirabam equidẽ, ueruntamen,&c.& 9 a, Dif- ficile eſt,&c. ueruntamen ipſe me confirmo. Tuſ. 180 b, Et ſi,&c. ueruntamen,&c. de Or. 329 a,& 141 b, Hoc leue eſt, ueruntamen non inutile. I. V. 57 b,& At. 20 a,& 118 b, Verũ- tamen ſi qua reliqua ſpes eſt,&c. Epi. i04 b, Vide quanti a-
pud me ſis, erſi,&c. uÜeruntamen quod,&c. Atti.5 a,& I. V. 148 b, Veruntamen, pro in quam. de Fi. 49 b, 50 a, Verùm o- pinor ſcriptorem tamen. Arttic. 5 a, Veruntamen cum ibi eſſem.
VERV S, a, um. ſincerus, ſolidus, expreſſus, germanus, certus, enucleatus, iuſtus, non fucatus ſpecie forenſi, ſęd domeſti- cis inuſtus notis ueritatis. pro Pl. 265 a.)((Adumbratus, ſi- mulatus, fucatus. Acad. 9 b, Intereſſe oportet ut inter rectũ & prauum, ſic inter uerum& falſum.& de Orat. 123 a, Ars diſſerendi,& uera ac falſa iudicandi. de Or. uib, Cum plus uno uerum eſſe non poſsit. I. V. 234 a, Int er hunc& illũ ue- rum& germanum Metellum multum intereſt. Or. 220b, Neq, quicquam adhuc inueni firmius quod tenerẽ, quàm illud quod mihi ſimillimum ueri uideretur, cũ illud ipſum uerum in occulto lateret. Off. 39 a, Perſpicere quid in qua- que re uerum ſincerumꝗ; ſit. de Ami. 100 a, De uera& per- fecta amicitia lo quor. pro Fl. 119 a, Aſpiciant hos laudato- res Flacci ex uera arq; integra Græcia. contra Rul. 71 a, Co- mitia uera.)(. Comitia adumbrata ad ſpeciem atq; ad u- ſurpationem uetuſtatis. de Am. u13 b, Verus, ſincerus.)(.Si- mularus, fucatus. Item: Vera maledicendi facultas. At. 274 a, Iuſta gloria qui eſt fructus ueræ uirtuctis honeſtiſsimus. Item, Solida ueraq́; gloria. Or. 198 b, Vel utrius, ſi uerũ quę- rimus, porius expers.& de Clar. 18§ a, Verum quidem ſi au- dire uolumus, orator,&c. Attic. 283 a, Si uera fateri uolu- mus.& 200b, Si uerum ſcire uis. Qu. F. 317 b, Dic mihi ue- rum, num res, aut xxᷣεσ non delectat? Oct. 330 b, Verum enim dicam, urinam,&c. At. 42 b, Dicam enim quod uerum eſt. Att. 26 b, Herculè uerum ur loquamur, ſubcontumelio- ſè,&c. Epi. 141 b, Licet enim uerum dicere, Atti. 61 a, Vt uerè loquamur.& de Or. 97 a, Quod(ut uerè dicam) maximè fa cimus. de Or. n10 a, Sed tamen(ut uerè dicam) mallem,&c. Att. 32 a, Vt uerè ſcribam.& ibi. Itaq; hoc tibi uerè affirmo. I. V. 27² a, Et uerè, ut dicam,&c. Att. 43 a, Vt tibi confiteor. Item: Indicabo tibi. Off.; b, Quod uerum ſincerumq; eſt: id eſt, naturæ hominis aptiſsimum. Offic. 60 b, Tantum da- bit amicitiæ, ut ueram amici cauſam eſſe malit. I. A. 204 b, Vera, grauis& ſolida gloria.)((Pręceps& lubrica dominã- di cupidiras. Off. 65 b, Sed nos ueri iuris germanæque iu- ſticiæ ſolidam expreſſam effigiem nullam renemus, umbra Simaginibus urimur. Parr. 239 a, Tertius æqui,& ueri& Tecti. pro Mur. u4. b, Cato negat uerum eſſe, allici beneuo- lentiam cibo. Antequam. 193 a, Neque uerius eſt à fingulis
—— ——
—
———
—y——
——— ——
V E 1436
repetere officij fructum, qu im ab omnibus: id eſt, æquius,
uel facilius. de Leg. 171 b, Aſſentior frater, ut quod eſt rectũ, uerum quoq; ſit, nee unquam aut oriatur, aut occidat.& 191 a, Cum aliquid uerum& rectum eſſe dicitur. I. S. 274 b, Salluſtius in eo honorenon æquum& uerum dunit, ni- hil quod facere collibuiſfet.
VERVM. pro eo quod factum eſt. Or. 20b a, Res, aut de uero,
aut de recto, aut de nomine.
VESANVS,, um. uecors, infans. Ppro Dom. 213 b, Homo ueſa
nus& furioſus.& 224 a, Hæc furioſa uis ueſani trib. pleb.& de Di. 132 a, Veſanus remex.
VESCOR ris. utor, paſcor. de N. 37 b, Dij nec eſcis, nec poti-
onibus ueſcuntur. Tuſ. 246 a, Lacte, caſeo, carne ueſcor. de N. 58 b, Sus eſt ad ueſcendum hominibus apta. de Fin. 66 a, Veſci ijs rebus, quæ dulcem motum afferunt ſenſui.& ¼ a, Veſci naſturtio. de N. 39 b, Eſt enim omne quo ueſcũtur ho mines penus. Or. 199 b, Quæ eſt in hominibus tanta peruer ſitas, ut inuentis frugibus glande ueſcantur. de Fi. 139 b, Ve- ſci uoluptatibus paratiſsimis.
VESE R, ru.. flu. Off. 75, de Fin. 53. VESICA, cæ. folliculus in quo urina colligitur. de Finib. 85 a,
Tanti aderant morbi ueſicæ& uiſcerum, ut,&c.
VESICVILAIæ. de Di. 115 a, Inflatas rumpi ueſiculas. VESPA, pæ. de Ein. 134 b, Veſpas aculeis uti uidemus. alids Ne
pas legitur in ueteri codice& emendato.
VESPER. Heſperos ſtella. in Arat. Hunc tegit obſcurus ſub-
V
ter præcordia ueſper. L. Heſperos,& Phoſphoros. ESPERA,ræ. I. C. 130 b, Si accelerare uolent, ad ueſperam conſequentur. de Fin. 91 b, Ad ueſperam ueni.
VESPERlIuel VESPERF'. occidente ſole, tardè. At. 126 a,
V
V
V
V
V
V
V
Quinto Iduum Feb. ueſperi è Philotimo literas accepi. de Ora,. 109 b,& At. 220 a, Heri ueſperi. Ac. 39 a, Pridie ueſperi. pro Mil. uu b, Egreditur è uilla ſubitò, cur ueſperi, quid ne- ceſſe eſt tardè?Art. 177 a, Cephalio mihi à te literas reddidit ad VIII. Id. Martij, ueſperè.
ESPERTINVS, na, num. de Natur. 36 a, Stella ueſpertinis temporibus deliteſcẽs, tum matutinis rurſum ſe aperiens. & I. A.188 a, Attic. 211 b, Antemeridianæ literæ,& ueſperti- næ literæ.
ESPER, uelVESPERVS, H. extremum tempus diei. Atti. 199 a, Cumꝗ; mansè in ſyluã me abſtruſi, non inde exeo an- te ueſperum. de Am. 97 b, Cum ſenatu dimiſſo domũ redu- ctus ad ueſperũ eſt.& I. A. 175 a, Atq; ibi perpotauit uſq; ad ueſperum. Tuſ. 247 a, Ab hora octaua ad ueſperum ſecretò collo cuti ſumus. Item: Vſq; ad ueſperum contentius ambu lare. At. 27 b, Epiſtolam cum à te auidè expectarem ad ue- ſperum, ecce ribi,&c. de Diu. 105 b, Vr ea ipſa die domum ad ueſperum redijt. de Or. 87 a, Vſq; ad extremum tempus diei collocuti ſunt inter ſe.
ESTA ſtæ. de N. 39 b, Veſtæ nomẽ à Græcis, ea eſt enim, quę ab illis sia dicitur, uisq́; eius ad aras& focos pertinet. de Le. 175 b, Cumqꝗ́; Veſta quaſi focus urbis(ut Græconomine eſt appellata, quod nos propè idẽ Græcũ nomen interpre- tarum tenemus) conſpecta fit: ei colendæ uirgines præfunt,
ut aduigiletur facilius ad cuſto diã ignis. pro Fon. 284 a, Ve ſta mater,& ignes illi ſempiterni nocturnis uigilijs ſeruati.
I. C. 122 b, Ignis Veſtæ perpetuus& ſempiternus.
ESTALIS,Ile. de L. 173 b, Virgines Veſtales in urbe cuſto- diunto ignem foci publici ſempiternum.
ESTIBVLV M, ü. onνxνaοσ. Attic. 89 b, I. V. 41 b, In pri= mo aditu ueſtibuloque templi.& de Orator. 3 8 a, In ædi- bus& templis ueſtibula& aditus. de Aruſp. 251 a⸗ Aedem Telluris priuato ueſtibulo contineri. pro Cec. 291 b. Non moddò limine tectoque ædium ſuarum, ſed primo aditu ue ſtibuloque prohibere quempiam.& pro Cæl. 50 b, Nam ſi eſſent in ueſtibulo balnearum, non laterent. pro Milon. 105 a, Inſidiator erat in foro collocatus, atque in ueſtibulo i- pſo ſenatus. Or. 320 b, Veſtibula nimirum& aditus ad cau- ſam faciet illuſtres. I. V. 271a, Veſtibulum Siciliæ.& deL. 182 b, Veſtibulum ſepulchri.. ESTIG O, as. indago, ueſtigijs odoror. Poſt. 207 a, Hi uo⸗ luptates omnes ueſtigant atq, odorant. de Or. 123 b, Et cau ſas rerum ueſtigabimus.& 15i a, Aliquid quod cum deſidi⸗ oſa delectatione ueſtiges.
ESTIGIVML gjj. reliquiæ, ſignum, nota, monumentum, pro Cec. 29 2 b, Cum pedem intulero, atque in poſſeſsionẽ ueſtigium fecero, tum excludar. I. A. 153 a, Tu extra muniti-
ones tuas ueſtigium ubi imprimas non habes.& pro Cec. 29 9 b, Imprimere ueſtigiũ in aliquo loco. Orat. 198 a, Cur- ricula in quibus Platonis primum ſunt impreſſa ueſtigia. de Natu. 62 a, Veſti gium ungulæ equi Caſtoris in ſilice. pro R. P. 130 b, Vt in hoc foro ueſtigium facere liceat. de Ora- tor. 143 a, Veſtigium illud in quo ille Boſtremùm inſtitiſſet.
2
& 145 b,& ad Her. z1 a, Srare in ueſtigio. Ac. 31 w Antipode.

K ccelerare uolendad rchen.
Alueſperam en.
E occidente dlemin ſanit
eri ePhilotimo lieru na er aeſperi Ac. hanäseh
Cephaloo mihi Äteltera ntiis
VSMextremumtempudiid
lui me adſtruſi, non mdeerou. Cum ſenauu cimiſo dogirt- LSa Aegh idiperpotant 5 1 borzoctana ad behennſe⸗ Ia ¹d neſperum toaterruu
cum dte auidt erpettuendih
Din. 105 Meiſyäce ee
7aII deumaumtuhh
ar nom 1Gtrchea cdeing 4
aileübad, arushrigäi.
““
— “ 3“ 3 3—“
— 1*
1437 V EI. 24duerſis ueſtigijs tant contra noſtra ueſtigia. de Natu. 25 b, Stellæ nunquam curſiss ſui ueſtigium inffectunt. in V. 212 a, Verrem in luro uoluptatum totius corporis ueſtigijs in- uenimus. de Or. 93 b, Perſe qui ueſtigia alicuius. pro Cl. 24. b, Conſequi aliquem ueſtigijs. de Cl. 19z b, Vt uidere poſsis quemadmo dum in ſpacio Qu. Hortenſium ipſius ueſtigijs perſecuti ſumus. I. V. 14 7 a, Vt omnes mortaſes huius aua- ritiæ non ſolùm ueſtigia, ſed etiam cubilia uidere poſsint. de Fi. 125 a, Quacunq; ingredimur in aliquam hiſtoriã, ue- ſtigium ponimus. I. A. 189 a, Ille autem quas fecit ſtrages? ubicunq; poſuit ueſtigia? Tuſ. 161 a, Memoriä eſſe ſignata- rum rerum in mente ueſtigia. pro Seſt. 5 b, Veſtigia alicuius non preſſa leniter ad exigui prædicationem temporis, ſed fixa ad memoriã omnium ſempiternam. de N. 9 b, Deus il- le quẽ mente noſcimus, atꝗ; in animi notione tan quã in ue ſtigio ponimus. I. P. 84 a, Eodem in téplo, eodẽ& loci ue- ſtigio& temporis. Qu. F. 303 a, Nõ uidiſſes fratrè, quem re- liqueras, ne ueſtigiũ quidem eius, nec ſimulachrũ, ſed quã- dam effigiẽ ſpirantis mortui. I. V. 99 a, Veſtigiũ iſtius in fo- ro non eiſet relictũ. de Or. 88 a, Quid in Numa Pompilio? nũ quod eloquẽtiæ ueſtigiũ apparetipro Cor. 57 a, Extare ueſtigia: id eſt, apparere. de D. 137 a, Inerãt enim in utriuſq; noſtrm animis uigilantiũ ueſtigia. Epi. 58 a, Ne ueſtigium
quidẽ ullum eſt reliquum nobis dignitatis. ad Her. 7 b, Si
ueſtigium rei fuerit. pro Cl. 23 b, Indicia& ueſtigia ueneni. pro C. R. 53 b. Saturius aliud fraudis in eodem ueſtigio di- uerticulum reperit. I. V. 212 a, Leuiter preſſo ueſtigio perſe- qui aliquid. 4 VES TIMENTVM, 5. ueſtis, ueſtitus. pro Mil. 106 b, Milo domum uenit, calceos& ueſtimenta mutauit. pro Fl. a, Af- fers purpuram Tyriam, in qua tibi inuideo, quòd unis ue-
ſtimentis tam diu lautus es. de L. 183 a, Sex. Aelius dixit ſe
ſuſpicari, leſſum genus aliquod eſſe ueſtimenti lugubris. ad
Her. 7 b,& 40, Cruor in ueſtimentis. VESTINVSager. contra Rul. 79 a. VESTI O‚ſtu. tego, obduco, conſtituo. Attic. 28 b, Deniq; e.
tiam Vatinij ſtrumam ſacerdotij εαςᷣα ρς ueſtiant. de N. 5o a, Animantes aliæ corijs tectæ, aliæ uillis ueſtitæ. Tuſ. 16 3 a,
Mulritudo pecorum ad corpora ueſtienda. pro S. R. 43 a, Quaſt uerò neſcias hunc ali& ueſtiri à Cælio,&c.& ib. Ni. ſi hoc indignum putas, quod ueſtitum ſedere in iudicio ui- des. I. V. 22 b, His tabulis interioris templi pariertes ueſtie- bantur. de Nat. 54 b, Natura oculos mẽbranis tenuiſsimis ueſtiuit ac ſepſit. de Vn. 19 ⁸% b, Deus animã circundedit cor- pore,& ueſtiuit extrinſecus. de Nat. 52 b, Montes ueſtiti ac
fylueſtres. de Nat. 45 b, Terra ueſtita floribus. de Or. 96 a,
Inuenta ueſtire atq; ornare oratione. de Na. 45 a, Quem cũ
perpetuòé ueſtiuit lumine Titan. de Clar. 196 a, Reconditas
exquifſitasq; ſententias mollis& pollucens ueſtiebat ora-
tio. de Fa. 14 7 a, Hoc modo uiator bene ueſtitus cauſa ceſ- ſatori fuiſſe diceretur, cur ab eo ſpoliaretur.
VE 8 TIS, ſtis. ueſtitus, ueſtimentum. Poit. 206 b, Cum uos ue
ſtem mutandã cenſuiſſetis, cunctiq; mutaſſetis.& Qu. Frat. 308 a, Veſtem tum filius mutauit. Poſt. 200 b, pro Seſt. 8 b, Hac mutatione ueſtis facta, omitto,&c. de P. 105 a, Cæſar cum purpurea ueſte proceſsit.& a, Cęſar ueſtitu purpu- reo excors,&c. pro Cęl. 4. a, Diſcidit ueſtem, reſarcietur. in Pi ⁹ b, Veſtis feruilis. I. V. 261 b, Eſt Sthenius hic cum hoc capilſo arq; ueſte domo ſua expilata. I. A. 173 a, Precioſa ue- ſtis, lauta ſupellex.«ont. Rul. 73 b.In pecore, auro, argento, ebore, ueſte, ſupellectili. de Ora. 98 a, Non explicata ueſte, neq; propoſiro argento. in Ver. 224 a, Quod tamen iſti tex- trinum per triennium ad muliebrem ueſtem conficiendam fuit. in V. 14,4 b, Veſtis ſtragula.& ibid. Veſtis Melitenſis.I. V. z65 b, Veſtis lintea. Tuſ.lib. 1, Veſtis famularis. lib. 2, Ve- ſtis furialis.. VESTITVS, a, um. J. P. 93 b, Ipſe cum hominibus XV. malè ueſtiris ad patrem peruenit. pro Cæl. 50 b, Homines calce- ati& ueſtiti. Tuſcu. 24 a, Sepulchrum ſeptum undique&
ueſtitum uepribus& dumetis. ad Her. 38 b, Cum citharœ-
dus prodierit optimè ueſtitus, palla inaurata indutus,&c. VESTIT VS, tus. ueſtimentũ, ornatus. pro R. P. 127 a, Is cru- delitatem regis in togatos ueſtitus mutatione uitauit: nàã & ſoccos habuit,& pallium more Græcorum. de In. 48 a, Veſtitu nimio indulges. de Fin. 79 a, Voluptas pulcherrimo ueſtitu& ornatu regali in ſolio ſedens. At. 7 b, Vir muliebri indutus ueſtitu. pro S. R. 42 b, Veſtirum, quo rectus eram, tibi dedi. contra Kul. 63 b, Veſtitus obſoletior, corpus incul tum& horridũ. pro Seſt. 9 b, Veſtitus alber noſtra hac pur- ura plebeia ac penè fuſca. pro Seſt.9 b, Subitò edicũt con- fules, ut ſenatores ad ſuum ueſtitum redirent.& 10 a, Veſti- cum mutare. in An. 242 a, Cuius ſcelere in hac ueſtitus fœ- ditate ſumus. prô Q.9 a, Victus ueſtitus que neceſſarius. de Cl. 196 a, Veſtitus orationis, de N. 45 b, Riparum ueſtitus
„
V E 1438
uiridiſsimi.& Ʒ8 b, Veſtitus denſiſsimi montium.
VETERANVS,/a, um. ueterani milites dicebãtur, qui uigin-
ti annos militauerãt. I. A. 15 ¼a, Veterani, qui appellabatur, ad ſpem nouarum prædarum incitabãtur.& 154 a, C. Cæ- ſar firmiſsimũ exercitũ inuictiſsimo genere ueteranorum militum comparauit. Tuſ./ 93 b, Veteranus miles.
VETERATOR, 7u. I. V. 155 a, Homo callidus& ueterator.
de Clar. 171 b,& 180 b, Quint. Frat. 314 b, Dionyſius eſt ue- terator magnus. de Finib. 75 b, Acutus, aſtutus, uererator.
VETERATORIE. uafré. uerſutè, callidè, ſubdolè. Orat.
V
205 b, Acutè& ueteratoriè dicere. ETERATORIVS, a, um. fallax, doloſus, malicioſus. in V. 105 a, Nihil ab iſto tectum, nihil ueteratorium expecta- ueritis. de Cl. 189 a, Splendida quædam& minimè uetera- toria dicendi ratio.& 18 6 b, Et eam accurationem citius ue teratoriam, quàm oratoriam diceres.
VETERNV S,. morbus inſaniam inducens,& pigros ho-
V
mines faciss,& ſomniculo ſo 8, Abbaeoyows Gręcè nominäãt. ac- cipitur etiam pro hydrope, fiue aqua intercute. Ep. 25 a, E- rat in eadem epiſtola ueternus ciuitatis: gaudebam ſansè,&
noſtrum amicum congelaſſe Iętabar ocio.& u b, Veternus ciuitatem occupauit. 3
VETE RRIMV 8, ,, um. peruetus, antiquiſsimus. de N. 10 a, Veterrimi poetæ. Famil. lib. 1z, Pro noſtro ueterrimo ueriſ-
ſimo q; amore Trebonij. 1 ETITVM, 1. de L. 1a, Et hæc& alia iuſſa,& uetita po- pulorum.
VE TO, a. prohibeo, abſterreo.)(.Iubeo, cogo. de Or. u7 a,
V
Lex peregrinũ uetar in murum aſcẽdere.& I. P. 90 a, Quod omnes leges pleniſsimè uerant. Ac. 28 b, Tu me reb. incogni tis aſſentiri ueras. Ep. 70 a, Rationes à te collectæ uetabant me reip. penitùs diffidere.& pro Cl. 3u b, Et eum ſaluti de- ſperare uetuit. de Am, uz a, Acta agimus, quæ uetamur ue- teri prouerbio. ETVLVS, a, um. de Fin. 133 b, Arbor& uetula,& nouella. At. 214 a, Mulier uetula ſanè& multarum nupriarum. pro Qu. 5 a, Gladiaror uetulus. de Am. 10 9 a, Equis uetulis te- neros anteponere ſolemus. Fam. li. 7, Serò ſapiunt. Tu tum mi uetule, nõ ſerò prunas illas rabioſulas ſat fatuas dediſti.
VETVS, ru. antiquus, priſcus, quod uetuſtatem fert. pro Ce.
293 b, Hoc iam uetus eſt,& maiorum exéplo multis in reb.
uſitatũ. de Or. ↄ8 b, Vetus& uſitata exceptio. Att. 281 a, Pa- terna magna,& uetus& iuſta neceſsitudo. Ep. 121 a, Amici-
tia peruetus mihi cum eo eſt. Tuſ. 18 3 a, Exercitatus& ue-
tus miles. I. V. z16 b, Segeſta eſt oppidum peruetus in Sici-
lia. de Clar. 168 a, Themiſtocles ut apud nos perantiquus, ut apud Athenienſes nõ ita ſanè uetus. pro Seſt. 6 b, Veteres uexatores ætatulæ ſuæ deſpiciens. I. A. 203 b, Maiores no- ſtri ueteres illi admodum antiqui, leges annales nõ habe- bãt.& de Or. 100 b, Primùm quia ueteres illi,&c. de Am.
109 a, Veterrima quæq;(ut ea uina quæ veruſtase ferunt) eſ-
ſe debent ſuauiſsima. de Vn. zorb, Credendun eſt ueteri-
bus& priſcis, ut aiunt, uiris.
VETVSTA S,. antiquitas, ſenectus. pro Dom. 237 a, Peri-
tiores uetuſtas fecit,& de Or. in b, Hiſtoria nũcia uetuſta- tis. Atti. 225 b, Hæc nõ uidẽtur habitura uetuſtatt. de In. 43 a, Res ab noſtra memoria propter uetuſtatẽ remotæ. de Or. 101 a, Verborum priſca uetuſtas.& ibi. b, Vetuſtatis exẽpla oratori nota eſſe debent. pro Deio.§0 b, Hæc nulla unquã uetuſtas obruet, nulla unquã delebit obliuio. de Or. 106 b, Veteres leges aut ipſas uetuſtate cõſenuiſſe, aut nouis iegi-
bus eſſe ſublatas. cont. Rul. 35 b, Sed certè ſi paululũ aſſum
pſerint uetuſtatis ac roboris, non cõtinebuntur. de Cl. 192 b, Nimia uetuſtas nõ habet eã, quam quærimus, ſuauitatè, nec eſt iã ſanè tolerabilis. I. A. 186 a, Municipiũ uetuſtate an tiquiſsimũ. ad Her. 24 b, Viri iã ſatis omnib. uetuſtate pro-
bati. de Sen. 91 a, Vinũ uetuſtate coaceſcit. de D. 132 b, Vinũ
V
VEXATO R,ris. exagitator. de Ar. 25§ a, Is crudelis uexator
V
ueruſtate euaneſcit. de Am. 109 a, Magna eſt enim uis uetu- ſtaris& conſuetudinis. de D. 103 a, Affert aũt uetuſtas. 61 b, In rebus longinqua obſeruatione incredibilem ſcientiam. ETVSTVS, 4, um. uetus, antiquus. Ep. 219 a, Cum Deme- trio mihi uetuſtum hoſpitium eſt.& 83 a, Ratio uetuſtaæ di- ſeiplinæ. pro Cl. 18 b, Opinio tam penitùs inſita, tam uetu-
ſta. de Cl. 172 a, Sed multo tamen uetuſtior& horridior il-
le quàm Scipio.
VEXATILO, nus. magna& infeſta quædam agitatio uel ia-
ctatio. I. C.10a, Tibi uexatio direptioq́; ſociorum impo- ſita fu it.& u8d a,& 1⁊0 b, Tuſ. 2u3 a, Afflictio eſt ægritudo cũ uexatione corporis.
reip. fuit. I. A. 188 b, Direptor& uexator urbis. pro Seſt. 6 b, Veteres uexatores ætatulæ ſuæ diſpiciens. pro Mil. 108 a, Milo uexator furoris Clodij. EXATVS, 4, un. exagitatus. I. A. 88 a, Canutius, à quo eras

4 1 3 6 3 1 8 1 1 1 ¹ 8 1 4 4“ 3 3 1 * 3 8 4 D. 4 4 4 3 4 3 4 84 1 4 4 3 1 3 — 1 1 3 4 6 — 1 ¹ † 4 4 . 4 1 4 4 1 4
1439 V 1
eras honeſtiſsimis concionibus& ſæʒpe& iure uexatus.
VEXILLVM,h. fignum. I. A. 7⁷79 b, Vt uexillum uideres,& a-
ratrũ circũduceres.& 163 a, V exillo opus eſt, conuolabunt. Or. 2ur a, X Literam è uexillo& paxillo conſuetudo euellit. I. A. 200 a, Qui ſi Romam redierit, num quando perditis ci- uibus uexillum, quò concurrant, defuturum putatis?
VEXO, s. agito, exagito, uexator ſum, diripio, populor, infe-
ſtum reddo, inſulto, malè habeo, miſerum habeo I. C. 103 a, Cuͤm bello uaſtabitur Italia, nexabuntur urbes, tecta arde- bunt. IJ. V. 174 a, Prouincia populata atq; uexata. I. V. 87 a, Quæ oppida ut diripien da& uexanda curaſti.& 95 b, Spo lianda ac uexanda. Ep. 23 b, Interca cum meis copi]s omni- pus uexaui Amanienſes hoſtes,&c. pro Seſt. 3 a, Qui omnia diuina& humana uexarunt, uiolarunt, perturbarunt, euer- terunt. pro Dom. 225 a, Vxor mea, quam uexauiſtis, rapta- uiſtis,omni crudelitate lacerauiſtis. pro Dom. 213 b, Quæ tetanta pœna tuorum ſcelerum uexatè? ut arbitrere,&c. p r0 Qu. 18 a, Multis uexatus contumelijs, multis iactatus iniu- rijs.& pro Seſt. 17 a, Cato Piſonem uerbis uexauit. pro Fla. 156 b, Aliquem probris omnibus maledictis d; uexare. Tuſ. 233 a, Vexatur idem Theophraſtus& libris,& ſcholijs e- mnium philoſophorum, quod,&c. de Leg. 164 a, Solicitu- do uexat impios. pro Mil. 106 a, P. Clodius ſtaruit omni ſce lere uexare rempub.
VWIA, uiæ. iter, angiportus. uia tamen propriè eſt Iureconſul-
tis, qua uehiculum ire poreſt. I. V. 22 b, Via qua Afforo itur Ennam.& de Fi. ↄ9 b, Via quæ eſt hinc in Indiam. I. V. 22 a, Cæteræ urbis partes una uia lata perpetua multisq́; tranſ- uerſis diuiſæ priuatis ædificij scontinentur. I. V. 101 a, Video quot dierũ uia ſit. pro Cec. 289 b, Dare uiam alicui per fun- dum ſuum. At. 259 b,& z60 a, Longulum ſanè iter,& uia inepta. I. A. 231 a, In Syriam patebat uia certa neq, longa. Ep. 144 9 a, Viennam equites mille uia breuiore præmifi. Quint. Prat. z18 a, Ex eo loco recta uitularia uia profecti ſumus in Sudtanum. Att. 143 b, Curſare huc& illuc uia deterrima. pro Plan. 280 a, Qui antequam de meo aduentu audire po tuiſſent, aliquorum dierum uiam in Macedoniam, ad Plan- ciumque perrexi. de Di. 86 a, Itaq; reuertit ex itinere, cum iam progreſſus eſſet multorum dierum uiam. de Di. 01 b, Via noua Romæ.& pro Pl. 262 b, Via ſacra Romæ, ad quam tur à fornice Fabiano. de For. 69 b, Via illa noſtra, quæ per Macedoniam eſt uſq; ad Helleſpontum militaris. de Fin. 125 a, Declinare de uia ad dextram. Ep. 237 b, Dare ſe in uiam. tem:In uiam quòd te des hoctẽspore, nihil eſt. pro Fon. 277 b, Munire uiam& munitiones uiarũ. I. P. 88 a, Obſeſsio mi- liraris uiæ. de N. S3 b, Viæ ab inteſtinis ad iecur ductæ ac di re(tæ. I. A. 172 a, Quis neſcit, ueniſſe eã tot dierum tibi uiam gratulatum?& 243 b. Tres uiæ ſunt ad Mutinam, à ſupero mari Flaminia, ab infero Aurelia, media Caſsia. Attic. 75 b, Nüc iter conficiebam, æſtuoſa& puluerulenta uia. Offic. 12 b, Erraui uiam monſtrare. de Sen. 78 a, Volumus ſanè tan- quam aliquam uiam longã cõfeceris, qua nobis quoq; in- grediendum ſit, iſthuc quò perueniſti, uidere quale ſit.
VI A. ratio, forma, inſtirutum. Or. 207 a, Quæ res duplicem ha buit docendi uiam,&c. de Di. 129 b, Dij dant nobis uias ad ſignificationum ſcientiam. Ep. 57 b, Et me in ipſius conſue- tudinem inſinuabo,& certè omnes uias perſequar, quibus putabo ad id quod uolumus, perueniri poſſe. de Cla. 168 b, Via& arte dicere. de N. 42 a, Via progredi. de Di. 10 8 b, O- primarum artium uias tradere ſuis ciuibus. Off. 20 a, Off- cium, quod ab eo ducitur, hanc primùm habet uiam, quæ
deducit ad conſeruationem naturæ. pro Mur. 135 b, Hæc o- mnia tibi accuſandi utam munieb ant, adipiſcendi obſepie- bant. Qu. Fra. 292 b, Græci omnes uias pecuniæ norunt, o- mnia pecuniæ cauſa faciunt. Qu-⸗Fr. 301 b, Via iuris eiuſmo di eſt, ur,&c. de Fi. 60 b, Via uiuendi ſimplex,& aperta,& di recta. I. C. 1z0 a, Cæſar hanc reip. uiam, quæ popularis habe tur, ſecutus eſt. Or. 197 b, Inufitatas uias indagare, tritas re- linquere. de Di. 109 a, Qui ſibi ſemitam non ſapiunt, alteri monſtrant uiam. I. A. 2 40 b, Quod ſi erratum eſt, ſpe falſa& fallaci redeamus in uiam. de Inu. 164 a, Deducere in uiam. Pro Mur. 130 a, Inire uiam, Redire uiam. de Legib. 150 b, Hi non iuſticiæ, ſed litigandi tradunt uias. Offic. 41 a, Hæc uia ad gloriam proxima eſt,& quaſi compendiaria. de Cla. 191 a, Vt eam uiam laudis eſſe ducerer rectiſsimam, quam maio res eius ei tritam reliquiſſent. Item: Quòd ſi ita putas, totã ignoras uiam gloriæ. Item: Ignoras uerum iter gloriæ.
VIATICVM,. uiæ impenſa, at que itineris ſub ſidium. Atti. 197 a, Velim uideas& quid inſtrumenti& quid uiatici ſa- tis fit. Attic. 14 a,& pro Planc. 26 ½ a, Qu. Tieinius uiaticũ ſe negat habere. Epiſt. 184 b, Legato tuo uiaticum eripue- runt. Attic. 8 a, Viaticum Craſsipes præripuit.& 123 a, Ad Philotimum ſcripſi de uiarico. Inu. 24 b, Viden mihi opus sſſe niatico. de Senect. r a, Poreſt quicquam eſſe abſurdius,
v1 1440
quàèm quò minus uiæ reſtat, eò plus uiatici quærere.
VIARIVS, a, um. ad uiam quod attinet. Epiſto. 116 a, Lex uia-
ria Cælij.
VIATO R, ris. quicunque iter facit. pro Milo. uz a, Non ſem-
per uiator à latrone, nonnunquam etiam latro à uiatore oc
ciditur. Attic. 29 a, Niſi quid ex prætereunte uiatore exce-
ptum eſt, ſcire nihil poſſumus. Qu. Prat. 215 b, Faciam quod uiatoribus, cum properant, ut,&c. in Vat. 33 a,& pro Font.
282 a, Mifiſti uiatorem, qui M. Bibulum domo ui extrahe-
ret. de Sen. 39 a, Qui à uilla in ſenatum ſenatores accerſe-
pant, uiatores nominati ſunt. Atti. 146 b, Quod cum è uia-
tore quo dam eſſet auditum, miſi,&c. de Fa. 147 a, Hoc mo-
do uiator bene ueſtitus cauſa graſſatori fuiſſe diceretur, quòd ab eo ſpoliaretur.
VIB O, onw. op. At. 4.0. 255,& pro Pl. 279 b.
VIBONENSIS. At. 255. 1
VIB R O, s. tractare, agitare, micare. de Orato3⁷/4, Samni- tes, qui uibrant haſtas ante pugnam, quibus in pugnando nihil utuntur.& Offic. 33 b, Vibrare haſtam. I. C. 109 a, Quĩ ſicas uibrare& uenena ſpargere didicerunt. Orator. 220 a, Demoſthenes cuius non tam uibrarent fulmina illa, niſi numeris contorta ferrentur.& de Clar. 196 a, Oratio inci- tata& uibrans. Aca. 36 b, Mare cum à ſole collucet, albeſcit & uibrat.
VICANVS, ni. qui in uico habitat. de Di. 108 a, Vicani aruſpi ces. pro Fl. 14, Timolites Vicanus.
VICARIVS/z, um. ſucceſſor, qui uicem alterius obtiner, uel in eius locum ſuccedit, qui pro aliquo in aliquo munere conſtitutus eſt. Qu. de Pet. 210 b, pro Syl. 172 a, An hoc re- gnũ appellabitur: cuius uicarius qui uelit eſſe, inueniri ne- mo poreſt, longè abeſt regni ſuſpicio.& Atri. 285 a, Vicarius alienæ dominationis. I. V. 219 a, Succedam ego uicarius tuo munere, ſuſcipiam parres tuas. Epiſtol. 265 b, Itaque dote uicarium, tu eum obſeruabis. pro Cecin. 296 a, Procurator penè dominus& alieni iuris uicarius. pro Mur. 143 b, No-
Iite mihi ſubrrahere uicarium diligentiæ meæ. pro S. R. 36 b, In his operæ noſtræ uicaria fides amicorum ſupponitur: id eſt, in mandatis.
VICARIVS, rj. in alterius ſerui peculio ſeruus. I. V. Hic Dio genetus uicarium nullum haber, nihil omnino peculij.& 95 a, Pecunia omnium uicarijq́; retinẽtur. J. V. ẽ4 a, Quin quaginta aratores ita uideo deiectos, ut ijs ne uicarij qui- dem ſucceſſerint. I. A. 240 a, Quòd ſi in bello dari uicarij ſo lerent, libenter me, ut Brutus emitteretur, pro eo includi paterer.
VICATIM. per ſingulos uicos. pro Do. 239 a, Seruorum o- mniũ uicatim celebratur tota urbe deſcriptio.& pro Seſt. 10 a, Cur uicatim ſerui omnes conſcriberètur,&c. At. 56 a, Vicatim ambire, ſeruis apertè ſpem libertatis oſtenders.
VICE M. fortunam, ſortem. pro Dom. 214 b, Mihi uni neceſſe eſt,& meam& aliorum uicem pertimeſcere. Epi. 176 b, Val- de& meam& ueſtram uicem timeam neceſſe eſt. At. 279 b, Reip. uicem doleo.& 133 a, Vt meam uicem doleres, cum me uideres derideri. At. 58 a, Nos malo ſolatio conſolamur, quòd ipſius uicem minimè dolemus.& Ep. 56 b, An illius uicem(credo) doles? Epi. 197 b, Reſpublica, in qua tuam ui- cem ſæpe doleo, quòd nullam partem per ætatem ſanæ& ſaluæ guſtare potuiſti. I. V. 99 a, Nos fi alienam uicem pro
noſtra iniuria doleremus, ueſtigium iſtius in foro non eſſet relictum. Atti. 92 b, Sed meherculè Curionis& Pauli meo- rum familiarium uicem doleo. Ep. io a, Quãquam ille no- ſtram uicem ultus eſt ipſe per feſe. pro Seſt. a, Recito uics officij præſentis, teſtimonium præteriti temporis.
VIC B. uel Vicem. pro loco. At. 161 b, Niſi fortè me Sardanapali uice in ſuo lectulo mori malle cenſueritis. de L. 175½ a, Si fin- genda nomina uice poetæ,&c. Poſtꝗ. 203 b, Vos qui apud me uim& numen deorum tenetis. de Leg. 180a, Nulla ef perſona, quæ ad uicem eius qui è uita emigrauit, propius accedat, quàm hæres.
VICENVS, Ma. I. V. 117..
VICESIMA, me. tributũ, quũ de uicenis unũ pẽditur. At. li. 2, Quod uectigal ſupereſt domeſticum præter uiceſimam? b
VICESIMVS,, um. uigeſimus. E oiſtol. 198 a, Altero& ui- ceſimo die.& de Finibus 86 a, Quint. Frat. 321 à, Viceſimo die lunæ. Nobis ſuperficiem ædium Conſules, de confilij ſententia.
VICETINI. pop. Ep. 176, Bruti..
VICIE S. aduerb. At. lib. 4 a, Aeſtimarunt H-S. uicies.& lib.
2, Bis& uicies.& pro Clu..
VICINIA niæ. uicinitas. Tuſcul. 155 b, Inde in uicinia noſtra Auerni lacus.
VICINITAS, tw. uicinia, propinquitas. I. V. 222 b, Signum
quod erat notum uicinitati, buccina datur. pro Clu. 453, Cur in iſtam uicinitatem meretriciam te wontuliſti? 5 2

de 6 uid er aan lan ah 4 nuz 02 ereunteui done9 8 e. Lunar.a 3 Rate. du Kc. R 1
„micare. de 0 NVibrare hak Ceahm
d ugere didicerunt, Oe nam uidrarent fulmin eung dur.& de Clar.
Aaditu. de Di VWanus.’ Ann uicem äktenuabtier 1 Sun pro aliquo in dliuo nnn 8. no d, hro 50. nra, In bocn. narus qui uelit eſe inueniin. Fnl laſpicio.& A. h afieig
.n9 a Juccedam ego uicansm
1un. Epiſtol. 16; d lagechn 4 adu. Dro Cecin. a96 a rocua- ar uicarius.pro Nur. ugt N.. rium diligentix mex.prok,
Araüdesamicorun lupauur
ſerui peculio ſeruus.lV.Hedd
m hader, nidilomeino pecuhh Kaniſc retinétur l.V.44u deo deiectos ut ijs ae wenigi⸗ 52 dd ündello dm uianj ſeutus emitteretur, pro eoudui
aicos. pro Do. 159* deruorün-
zota urde delenptio. Kynch
nues conſcriberetur, Ke beſ derteè ſpem lidertati Dleit
a pro Dom. u4 düi rinae ncem pertimticere Foini J- ncem umeam necaſtet K.p a,Nt meam ucem doleres cun 4. Nos malo ſolatio canlöm 4 KEp.bd. hila a in quutumu. 2r zunmlal
96 5
8
1441
VI
R. 4 a, Cautu neruorum tota uicinitas perſonat. pro§. R. 21 a, Sex. Roſcius Amerinus fuit non modò ſui municipij, ue rum eriam eius uicinitatis facilè primus.& ibid. Hic pręter cæteros in ea uicinitate eam partem cauſam que defendit. Pro S. R. 16 a, In Vmbria, atque in ea uici ritate. pro Cl. 20 a, Sed etiam regionis illius ac uicinitatis facilè primus. pro Pl. 263 a, Iam municipia coniunctione etiam uicinitatis ue-
hementer mouétur. Offl. 46 b, In uicinitatibus& confinijs.
VICIN VS, a, um. propinquus, finitimus, proximè accedens
V
Pro Clu. 27 b, Mihi cũ eo uicinitas& magnus uſus eſt. Poſt. 39⁸ a, Amicitiæ, conſuetudines, uicinitates.& de Pin. 140 a, Vicinitas cum ciuibus. de In. 0 a, Vicinitas totius regionis. Aca. 35 a, Verſari in uicinitate. Epi. 71 a, Cum forum commu ne ſit, uicinitas non requiritur. At. 73 a, Pro pter uicinitatem totos dies ſimul eramus. pro Pl. z6 3a, Scire enim hoc pro-
Pter uicinitatẽ facilè poſſum, de Cl. 178 b, Artiũ ſtudiorũq́;
quaſi finitima ſocietas. de Nat. i4 b, Narras non ſine caula uicinitatem oris ſecutę funt. pro Ra. 92 a, Cùm fingulari uo luntate Campaniæ uicinitatis ornetur.
ad aliquid. Attic. 122 a, M. Lepidus uicinus noſter.& zob, Vicinus proximus.& 215 a,& I. C. 109 a,& Offic. 63 b,& Quint. Frat. 300b, Interior uicinus. pro S. R. 2§ b, Poſſum multos proferre uel tribules uel uicinos meos, qui,&c. pro Syl. 178 a,& ad Herenn. 27 a, Cum cæteri deficerenr finiti- mi ac uicini. Orat. 307 a, Dialectica uicina& finitima Rhe-
toricæ. Orat. 198 b, Eſt autem quidam interiectus inrerme-
dius uicinus amboru m. Offic. 73 a, Fides in Capitolio uici- na Iouis Opt. Max. J. V. 35 a, Latona grauida,& iam ad pa- riendum uicina.
ICIS SIM. pariter, inuicem. Cæſ.37 a, Acad. a1 a, Vos ab illo
irridemini,& ipfi illum uiciſsim eluditis. de Nat. z0 a, Ter-
ram uno tempore florere, deinde uiciſsim horrere. Item, Oculorum& hilaritatis& uiciſsim triſtitiæ modum res i. pſæ temperabunt. de Fi. 105 a, Quod iuſtum eſt, honeſtum eſt: uiciſsimꝗ, quod honeſtum eſt, iuſtum eſt. de Diu. 2 a, Si
fint ea genera diuinandi uera, eſſe deos: uiciſsim que ſi dij
ſint, eſſe qui diuinent. de Fat. 14°0 b, Mutuari ab aliquo,& ei uiciſsim reddere aliud quidpiam. de Nat. 65 b, Cum ca- dem uiciſsim retrò cõmeant. c 42 b, Deinde retrorſum ui
ciſsim ex æthere aer oritur.& 26 a, Te audire uiciſsim uel-
VICISSITVD O, nu. commutatio, uarietas quædam. Tuſ.
VICTIMA, mæ. hoſtia. de In. 74 a, pro Flac. 164 a, Quam po-
lem. pro Cæl. 45 a, Redeo nunc ad te Cæli uiciſsim. Epiſt.
V 1 14 42
VICTO RIArie. palma, triumphus, trophæum, res beut ge
V
402 lens atque ſuperba eſt. Attic. 28 3 a, Facilius in timore beni- gni, quam in uictoria grati reperimur. pro Cæl. † a, Quĩ ex reipub. cauſa ſibi glorioſam uictoriam conſecutus M. Attic. 178 b, Quodammo do uictoria excidit 8 manibus. pro Mur. 126 b, Finem ſtipendiorum, patris uictoriam& trium- phum fuiſſe. de Prou. 71 b, Literæ quæ rem bene geſtam in bello nunciarent.
ICTORIA füdauit Capuæ. de Diu. lib.:, Victoria in bel- lis eiuilibus, etiamſi ad meliores uenit, tamen eos ipſos fe-
rociores reddit. 4 Fam. Victoria acerbiſsima. 6 FPa. Victoria ciuilis. pro Deiot. Victoria belli ciuilis, malorum extremũ.
9 Fa. Victoria erudelis. 4 Fam. Victoria funeſta orbiterra- rum. 10 Fam. Planci, Victoria horribilis. o ad Attic. Victo- ria in clinata. o Fam. Dolabellæ: Victoria in ciuilibus bellis ſemper inſolens. 4 Fam. Victoria naualis. Diu. lib. 1, Victo- ria Olympiorum. Tuſc. quaſt. libr. 2, Etenim adhuc ita ue- ſtri cum illo rege contenderunt Imperarores, ut ab illo in- ſignia uictoriaæ, non uictoriam reportarent. pro Lege Ma- nil.5 a, Victoriæ ludi.z in Verr. In uictoriæ pofſeſsi manebit. i0 Fam. Plan. Victoriæ ſuæ nora facere. 6 Fam. A. Cecinnæ glorioſa uictoria, pro Cælio. Victoriam conſti-
ſta.)((O ffenſio. pro Mar. 132 a, Victoria, quæ natura int
nr peor
tuere, pro KRof. Amer. Victoriam ſubire, Fam. Victoriam diu
tius tenere, 9 ad Atr. Cæſaris. Victoriam uincere, pro Nar- cel. Ex uictoria cùm multa mala, rum certè ryrannis ex ſtet, 7 ad Attic. In uictoria alacris exulrat improbitas, iad Atti.
Parta uictoria conſeruandi ſunt ij, qui non crudeles in bel
lo nec immanes fuerunt, Off. I. Victoria diuturna uri, ad Att. Cæſaris. Cuius adoleſcentia ad ſcientiam rei militaris, non allenis præceptis, ſed ſuis imperijs: non offenfionibus belli, ſed uictorijs: non ſtipendijs, ſed triumphis eſt tradu- cta, pro lege Manil. 9 a, b.
2
VIC TORIATVS, u. genus numi. pro Font. 278 a, Nulcha-
lone, ſerenè umbinos& uictoriatos mille.& ibid. Ternos uictoriatos.
VICTORIOLAS aureas Dionyfius ſine dubitatione tol-
V
4 a, Hoc ego meo facto delector, eſt enim,&c. conſidera 34 7 2 2 3„
nunc uiciſsim tuum. de Nat. 60 a, Præbebo me tibi uiciſsim attentum contra Stoicos auditorem. At. 252 b, Veruntamen expecto quid ille tecum, quid tu uiciſsim. de Sen. 86 b, Re- frigeratio in æſtate,& uiciſsim in hyeme ignis hybernus.& 39 a, Vbi enim pores æquè caleſcere apricatione, uel uiciſ- ſim umbris aquis ue refrigerari. in Salluſt. 273 a, Non enim me ſperaſti mutuam tibi gratiam relaturũ, ut uiciſsim tuos compellarem. 4 242 a, Quæd; ex alio in aliud uiciſsitudo atq, mutatio.&œ 16 2 a, Viciſsitudines dierum& noctiũ, cõmutationesq́ tẽ- Porum quadripartitæ.& de In. 54 a, Diurnæ nocturnæque uiciſsitudines. Epi. 68 a, Nihil eſt aprius ad delectationem lectoris, quàm temporum uarietates fortunad; uiciſsitu- dines. de Or. 164 a, Ad actionis ſuauitatem quid eſt uiciſsi- tudine& uarietate& commutatione aprius? pro Mur. 142 b, Pop. Romanus diſtinguit ratione officiorum& tempo- rum, uiciſsitudinem laboris ac uoluptatis. de Am. 105 b, Ni hil eſt remuneratione beneuolétię, nihil uiciſsirudine ſtu- diorum officiorumque iucundius. Par. 24 1 b, Altera ad ui- ciſsitudinem ferendę gratiæ pertinet. de Or. 161 a, Pedes aut choreos aut heroes aut alternos eſſe oportet. nam horum uiciſsitudines efficiunt, ut,&c. de Ar. 248 a, Vix quiſquã arte
ulla rerum ordinem acuiciſsitudinem perſequi poteſt. de
Na. 51 a, Ea uiciſsitudo in omni curſu conſeruatur.& 12 a,
ni rerum uiciſsitudines ordines q; conſeruet.& 42 b, Vi- ciſsitudine elementorum mundi continuara natura eſt.& 45 b, Impetus cœli conſtantiſsimè conficiens uiciſsitudi- nes anniuerſarias. de Leg. 272 b, Dierum noctiumꝗ; uiciſsi- tudines. Of. 27 a, Viciſsitudine nonnũquam utendũ putet.
teſtis P. Lentulo mactare uictimam gratiorem?& de Fi. 77 b, Seque è continenti genere tertiam uictimam reipublicæ præbuit.—
VICTO R.ris. felix in bello gerendo Epiſt. 54 b, Multa enim
uictori eorum arbitrio per quos uicit, etiam inuito facien- da ſunt. pro Pomp. b, Ille ipſe uictor L. Sylla.& I. P. 82 b, Cn. Pompeius gentium uictor.& de Aru. 255 b. llle externo rum bellorum hoſtiumque uictor. de Diu.:20 a, Galli uicti filere ſolent, canere uictores.& ib. Galli uictores alacritate & quaſi Iætitia ad canendum excitantur. I. A. 172 b, Cæſar Alexandriam ſe recepit felix.
lebat, de Nat. 77 a.. 1CTRINX, cus. At. 27 a, Erat uictrix reſpublisa cæfis hoffib. & pro Clu. 20 b, Mater uictrix filiæ, non libidinis. pro Seſr. 29 b, Manus illa Clodiana in cęde ciuium iam ſæpe uictrix, Tuſ. 74 a, Oraculum erat datum, ſi rex interfectus cſſet, ui- ctrices Athenas fore. At. lib,, 8i, Victrices literæ. i. uictoriã nunciantes,
VICTVRVS,, um. IJ. A. 189 a, Is dixit, niſi qui uiciſſet, uicturũ
eſſe neminem.
VICTVS, a, um. ſuperatus, ſubactus, conuictus, fractus. pro
Font. 291 b, Victi& ſubacti populi.& Att. 274 a, Exercere i- 1 racundiam in ſuperatos.
VI CTVS, Clus. pro Quint. 9 a, Victus ueſtitusꝗ́; necefſarius.
& de Orat. 105 a, Vt ei uictus quotidianus in Prytaneo pu- blicè præberetur. Atti. 195 a, Nunc planè nec uictum ullum, nec uitam colere poſſum. Tuſ. 240 b, Dionyſius omni cul- tu& uictu humano carebat. Offic. 12 a,& de Eini. 83 b, Vita uictusq́; communis in amicis uigent maximè. Offi. 5 b. Ho minum aùita plurimum diſtar à uictu& cultu beſtiarũ. de In. 42 a, Victus ferinus. de Di. 93 b, Qui ſalubri& modera- to cultu& uictu quieti ſe tradiderit. Tuſc. 24 7 a, b, de par- ſimonia Lacedæmoniorum& Perſarum in uictu. de Clar. 173 a, C. Tuditanus omni uita atque uictu excultus atque expolitus. Off.; b, Parare ea quæ ſuppeditent ad cultum& ad uictum,&c. de Am. u12 a, Qui paruo contentus, tenui ui- ctu cultuq; delectatur.
VICVS, ci. pars urbis ex multis domib. conſtans,& inter eas
area& uia, angiportus. pro Do. 224 b, Cũ conſcriberes ſer- uos ex omnibus uicis concitatos. pro Mil. uz b, Nullum in urbe uicum, nullũ angiportũ eſſe dicebant, in quo Miloni non eſſet conducta domus. Ep. 233 a, Scribis te uicum uen- dituram. pro Pom. b, Bithiniæ uicos complures exuſtos eſſe. Item Cobiamacho, qui uicus inter Toloſam& Narbo nem eſt.& Ep. 245 a, Fugerana, quæ fuit non uici inſtar, ſed urbis. At. 76 b, Concurſus fiunt ex agris& uicis,& ex domi bus omnibus. Of. 68 a, Omnibus uicis ſtatuæ factę ſunt. At. rb, Omnibus uicis tranfire legem.
VIDELICET. nimirum, ſcilicet, nam, enim. de Orat. 154 b,
Aut ſi eſt uictus, eloquẽtior uidelicet fuit Socrates. pro Cl. 44 a, Maiores noſtri ſtatuerunt, ut ſortitione in quaſdam animaduerteretur, ut metus uidelicet ad omnes, pœna ad paucos perueniret. de Ora. 207 a, Ariſtoteles dicit rhetori- cam quaſi ex altera parte reſpondere dialecticæ, ut hoc ni- delicet inter ſe differant,&c. pro Clu. 49 a, Qui eorũ, quo- rum uidelicet qui ſupra ſcripti ſunt. de Ora. 126 a, am- obrem hoc uos doceo Sulpiri, bonus ego uidelicet magi- ſter, ut poſsiris,&c. de Inu. 42 a, Quidam magnus uidelicet
Ppꝑ uir&
8
1

—ſ
1443 V uir& ſapiens. de Orato. 129 a, Sapiens uidelicet home eum rimis noſtræ ciuitatis. Tuſc. 248 a, Sed apud alios loqui uidelicet didicerat, non mulrum ipſe ſecum.& 1⁷7 a, Te na- tura excelſum quendam uidelicet& humana deſpicientem genuit. Epiſt. 39 a, Vix tandem legi literas dignas Appio, ple nas humanitatis, aſpectu uidelicet urbis tibi tuam priſti- nam urbanitatem reddidit. de Fi. 71 a, Hoc natura uidelicet uoluit. 14 a, Hac uidelicet ratione. de Leg. 2 a. Quos imi- tatus Plato uidelicet hoc quoq; legis putauit eſſe, perſuade re aliquid,&c. de L. 171 b, Quæd; ita cõpoſita ſancitag; eſ= ſent, eas uidelicet leges nominarũt. de L. 174 b, Caſtè iubet lex adire ad Deos, animo uidelicet, nec tollit caſtimoniam corporis. pro Qu. 7 b, Huic moleſtus eſſe uid elicet noluiſti. I. V. 139/a, Licebar enim uidelicet legib. de In. 63 bu, Cum ille alter, uidelicet qui nummos habebat, Sc. pro Pl. 279 b, Ni-
hil uidelicet eſt corum. i. quidẽ. At. 181 b, Videlicet cum illã epiſtolam ad me dabas, nondum erat tibi id notum. de Or. 338 b, Videlicet illa, nam is poſtquã,&c. quàm longa eſt nar ratio? pro Seſt. 9 b, Videlicet eijciet quem uolet? Epi. 267 a, Nam quæ parcius frarer præſcripſerat, uerecundia uideli- cet& properatione, ea tu fine aſſentatione, ut erant, ad me ſcripſiſti. Ep. 264 a,& 263 a, Libros compone, uidelicet cũ Metrodoro habebit, quando eius arbitratu uiuendum eſt. de Fi. 120 b, Stoici hæc uidelicet uiderunt.& a, Hæc uide- licet eſt correctio philoſophiæ. VIDENS,2. pro Qu.9 ,Huic acer funus ducitur. prouerb. VIDE Opes. cerno, co nſpicio, perſpicio, prouideo, aſpectu ſen rio, aſpectu percipio, ſenſum uidendi uel oculorum habeo, ante oculos mihi uerſatur uel obuerſatur, ſed quem accepi ipſe oculis animo que ſenſum, hunc uerè apud uos, ut pote ro, planiſsimè exponam. I. V. 157 a, Prouideo, confidero. Ac. 20 b, At ille neſcio quis, qui in ſcholis nominatur, mille& octingenta ſtadia quòd abeſſet, uidebat. Aca. 20 b, Ego Ga- tuli Cumanum ex hoc loco regionem uideo, Pompeianũ non cerno. pro Mure. 145 a, Quæ uerò miſeranda ſunt, ea& mihi ante oculos uerſantur,& uos uidere ac perſpicere po eſtis. de Nat. 99 a, Vt eum oculũ, quo bene uiderer, amitte- ret. de Vn. 197 a, Nihil igni uacuum uideri poteſt. Qu. Fr. 313 a, Apud Anitiũ uidebimus, ut paratii fit. pro Cl. 53 b, Quic- quid mali per hos annos Cluentius uidit, d omneà matre eſt conflatum. Tuſcul. 177 a, Videre licet quoſdam,&c. I. V. 214 b, Videre& perſpicere aliquid oculis. Epiſt. 80 a, Quem ego tam uideo animo, quàm ea quæ oculis cernimus. de Or. 135 a, Vide, inquit, iſta Scaure, ſi potes eſſe poſſeſſor. Epi.
biſsimum uiuo uidétid;
156 b, Videbis quid Lyſoni, quid medico placeat. I. V. 221 h.
Vide etiam atque etiam ac.confidera quid agas. Acad. 16 a, Vide quæſo etiam atꝗ; etiam, ne,&c.& 7⁷ a, Exue né&ap A=
ris, ne fallaris uide. Tuſ. 193 b, Videamus, ne,&c.& 18 4a, Vi-
de ne non ita fit. I. V. 66 b, Prouide ne,&c. Epiſto. 112 b, Vide modò, inquis,&c. Attic. 189 a, Sed Septimium uide.&dbid. Procuratores Cornificij uidebis. IJ. A. 201 a, Quid eoncupi- ſcas, tu uideris: quid concupiueris, certè habebis. Atti. 26 a, Sed id quoq; uidebimus. At. 274 a, Sed de hoc tu uideris. de Am. 97 a, Quàm id rectè faciam, uiderint ſapientes. Att. 94 a, Sed hoc fortuna uiderit, quoniam conſilio uti non licet. & 60 b, Sed de illa ambulatione fors uiderit, aut ſi quis eſt, curet Deus. pro Cæl. 44. b, Sed uidero hocpoſterius. pro Qu. 10 a, Quid mihi cũ iſta ſumma ſanctimonia? uiderint, inquit, iſta officia boni uiri. de Ora. 106 b, Quę ars quàm fir facilis, illi uiderint, qui,&c. deinde etiã tu ipis uideris, qui, &c. de Nat. 61 b, Quàm ſimile iſtud fit, tu uideris. Atti. 151 b, Sed tu id quanti æitimes, tuum iudicium eſt de Or. 94 b. Ee rè nemo eſt, quin acutius atꝗ; acrius uitia in dicente qudàm ut recta uideat. At. 130 a, Sed diligentius nobis eſt uidendũ, ne diſtracti, pares aduerfarijs eſſe nõ poſsimus. de Se. 94 b, Non'ne uobis uidetur animus is, qui plus cernat& lõgius, uidere ſe ad meliora proficiſciè ille aũt cuius obtuſior ſit a- cies, nõ uidere? de Am. 103 b, Sed loquor de ijs, qui ante ocu los ſunt, quos uidemus. pro Mi. 116 b, Cogitationes noſtræ quæ uolunt ſic intuentur, ut ea cernimus, quæ uidemus. VIDEOR, ers. cõpareo, ſpeciem offero, ſpeciem habeo, uel ræ me fero. de In. 83 b, Atg; etiã hoc mihi uideor uidere eſ- ſe quoſdã,&c. I. V. 61 b. Videre iam uideor, Scc. At. 15 b, Ob- iurgaui ſenatum, ut mihi uiſus ſu m, ſumma cum autorita- te.& 16 b, Vt mihi uidebar,&c. I. C. 120 b, Videor mihi hanc urbem uidere ſubitò uno incendio concidentem.& ib. Cer no animo, uerſatur ante oculos. Ep. 49 a,& 134 b, Vt ſpeci? aliquã uiderer uidere quaſi reuiuiſcentis reip. Of. 53 b, Ter- tiò ſi id quod ſpecis haberet honeſti, pugnaret cũ eo quod urile uideretur. con. Rul. 84 b. Hæc conſilia M. Bruto repre hendenda uiſa ſunt. pro Qu. 10 a, Quid eſt quod hac tan- dem de re uobis poſsit uideri? Or. 203 a, Itaq; uideo uiſum eſſe nonnullis, Platonis locutionè,&c. de Ora. u9 b, Si quid
VIGII., lis. I. V. 222 a, Clamor à uigilibus& fani
pro re alrerius,& cætera. Officior. Noſtri iſti nobiles, nif
1 1 1444 eſt in me, quod iam ſperare uideor, quoniam,&c.&c 12 a, Nunc Cartulo audiente uideor debere nõ tam pugnare te- cũ, quàm quid ipſe ſentiam, dicere. Atti. 78 a, Quia conſilijs ut uidemur bonis utimur.& Epiſt. 257 a, Si uideris tibi Ine pofle conſequi. Attic. 132 a, Cuius ſocius uideor eſſe debere. Epiſt. 9 a, Neq; id facio(ut fortaſſe quibuſdam uideor) fi- mulatione.& 57 a, Cùm cæteris(ut quidem uideor) tum ipfi mihi diſpliceo. Ep. 57 a,& ibid. Videor mihi perſpicere, &c. de Natu. z a, Videor audiſſe de L. Craſſo,&c. de Clar. 166 b, Videor iam te auſurus eſſe appellare. de Or. ua, Sicut mihi uidetur, quantum iudicare poſſum. At. 98 b, Videre mi hi uideor tantam dimicationem, quanta nunquam fuit.& 213 b, Hortos quoniã hodie eras inſpecturus, quid tibi ui- ſum ſir, cras ſcilicet. Of. 58 b, Induxit eam quæ uideretur eſ- ſe, non quæ eſſet, repugnantiam. de Sen. 77 a, Nunc autem mihi uifum eſt, de ſenectute aliquid ad te ſeribere. de Ami. 98 b, Quo in genere ſperare uideor amicitiam noſtram,&c. & 99 a, Sic enim mihi perſpicere uideor, ita natos eſſe nos, &c. Attic. 19 5 b, Puero de mancipijs, quæ tibi uidebitur at- tribuas. de Nat. 3 a, Sæpe de L. Craſſo uideor audiſſe, cum te rogatis omnibus anteferret. Item alibi ſæpiſsimè: nam nullum uerbum crebrius à Cicerone uſurpatur,& præſer- tim in clauſulis. Epi. lib. 3, Viſum eſt, ut te facerem certiorè- At. lib.9, Quæ uiſa ſunt, reſpondi Balbo. de Fini. lib. 2, Quæ uiſa ſunt pro nihilo. L. Facio.
VIDVITA S, ts. pro Ce. 237 a, Ebutius iſte iamdiu Cæſennig
uiduitate ac ſolitudine alitur.
VIDVV S,4, um. pro Ce. 287 b, Cognitor uiduarum.& Tuſc.
180 a, Sic ipſe uiduus peſtes excipio anxias Poetæ.
VIENN A, næ. urbs Galliæ. Ep. 149 a, Planci. VIETV 8,2, un. imbecillus, langutdus. de Di. u6 a, Poſſum ſu
ſpicari contractum aliquo morbo bouis exile,& exiguũ,& uietum cor fuiſſe. de Se.*58 a, Neceſſe fuit eſſe aliquid extre- mucn,& tanquam in arborum baccis maturitate tempeſti-
ua quafi uierum& caducum.
VIGE O, es. uiriditarem quandã habeo, fforeo, flagro, in gra-
tia ſum.)(Iaceo obſoletus. de N. 42 b, Stirpes arte naturæ uiuunt& uigent.& 66 b, In omni rerum narura id uiuerc, id uigere, quod calear. Tuſc. 235 b, Neq; enim eſt ullũ, quod non uigeat intcriore quodam motu. de Som. 130 b, Animus eſt qui uiget, qui ſentit, qui meminit,&c. pro Mi. u1% a, In no bis eſſe quiddã quo d uigeat, quod ſentiar,&c.& de Di. 104 a, Viget enim animus in ſomnis. pro Seſt. 13 b, Animus poſt morté ſentit& uiget. Tuſ. 160 b, Niſi animus antequã cor- pus intrafſet, in rerũ cognitione uiguiſſet. de Di. 94 a,lacer enim corpus dormientis, ut mortui: uiget aüt& uiuit ani- mus.& 95 a, Ea pars animi tum maximè uiget, cũ plurimũ abeit à corpore. Tuſ. 71 a, Siue occiderit animus, ſiue uige- at. de Fi. 130 a, Omniũ rerum quæ natura uigeant, fimilem eſſe ſinem. Tuſcu. 156 a, Multaq; ſecula poſtea ſic uiguit Py- thagoreorũ nomè, ut nulli alij docti uiderentur,&c. de Na tur. † a, Hæc in philoſophia ratio contra omnia diſſerendi, uſꝗq ad noſtrã uiguit xtats. Tuſ. 175§ a, Philoſophia doctiſsi morũ cõtentionib. diſſenſionibusq; uiguit. At. 57 a, Nos a- nimo dũtaxat uigemus. Ep. 10 b, Gregalib. illis, quibus te plau dente uigebamus amiſsis.& 112 a, Tui politici libri o- mnib. uigent. Tuſ. 174 a, Vigere in ore. Or. 218 a, Qui nume- rus uiget in primo, iacer in extremo. I. A. 238 b, Nihil ſemper floret, diu legiones Cæſaris uiguerunt, nunc uigent Panſæ. pro Cæl. 39 b, Flagrabant uiria libidinis apud illu, uigebãt etiam ſtudia rei militaris. Tuſ. 188 b, Apud quos uenandi& equitandi laus uiget. pro Cæl. 52 a, Vigeant apud iſtam mu lierem uetuſtate. de Or. 153 a, Nũc Philonẽé in Academia ma ximè uigere audio. de Or. 83 b, Vigebat auditor Panætij 1l- lius tui Mneſarchus. Tuſ. ⁷4 a, Armo dius in ore& Ariſto- giton uigent. Tuſ. 206 b, Quãdiu inſir,& uigeat,& habear quandã uiriditaté. de Or. 141 a, Qui memoria uigent, ſciunt quid,&c.& de Fi. 132 b, Valere& uigere.Of. iz a, Interdũ etiã obiurgariones in amicis uigẽt maximè. de Or. 86 a, Athenis ſtudia eloquentiæ uiguerunt. Offi. 25 a, Vt eorũ& in belli⸗ cis,& in ciuilib. officizs uigeat induſtria. pro Mil. 188 a, Ve- ſtræ rum aræ uiguerunt, ueſtra uis ualuit. pro Mar. 133 b, Vi ta quæ uigebit memoria ſeculorum omnium.
VIGESIMVS, 4, wm. uiceſimus. Epiſt. 236 a, Vno& uigeſimo
die.& 19 8 a, Altero& uigeſimo die. Pro Pom. a, Ab illo tẽ-
ore annum iam tertium& uigeſimum regnat. cuſtodibus
rollitur.
VIGILANS, ti. acer, attentus. contra Rull. 6ub, Tribunus
plebis uigilans& acutus.& pro Sex. R. 41 b, Vigilans,& ba nus,& fortis uir.& pro Cæll. 53 a, Vigilans, ſobrius,& in- duſtrius uir. Attic. 126 a, Vigilans uel dormiens guberna- tor. ad Quint. Frat. Vigilans homo. pro Seſt. Vigilantem
uigi⸗

5 Cogiiwr iiumm mit eopio antias Do. *.E 149 3 klanc. Maagu dun de Di. uss Pi no matdo doais erleeail la Nereſefutt eſt ligulan. dotum daccumaturitut tenna ucum.
aundi hadeo fored iagwt n ern de N. 415 Strpen nennnr dlemni teram natuna ldun, Ta. d Nep enim etulWjqut aodan aotu. de Som. zohäum ni memiais, Kt.pto Mulabn gen uod ſentiat Ke. Kcehn. lomau. pto Set tzd, mmunt 260b, Nü mimus uneqria. gutiodt uiguiſſe. i Ditaur 14, ut morturuiga aüt Lüna. lai um acind uge,dhumm 1a Jue occidert minub irap
Sna. Ta akdi„ Näbr an derc ußun ar 4.E5 no dCcezild 4.
dn atrno. ac uem Har ugter un eann e MuraldiGns naind
ſſͤſͤſſſſſſſ“
“—“
=
“
—
—“ —— B
eus Kft⸗
Ser.X. 4 d
64,
don oßm
P hh,, 4 lan„ el ceage
I˙s V 1 ſtri iſti nobiles, niſi uigilantes& boni,& c Roſc. Am. Perficiam, ut nemo unquam po
VILLA,. domus extra ur
xtera, erunt. pro
clam, ut ſt hominum me- moriam paratior, uigilantior, compoſitior ad iudicium ue niſſe uideatur.ꝛ Verr.
VIGILANTE R. Ep. 242 a, Vt uigilanter ſe tueretur. Qudd
uigilanter prouinciam adminiſtraſſet, 6 Ver. Idem præſta, ur uigilanter neruoſeq; nos, qui ſtamus in acie, ſubornes,
Plancus Ciceroni, libr. io. Quem L. Murena, pater huiuſce, ..*..„.. ⸗ uchementiſsimè uigilantiſsimeq́ uexatum, repreſſum ma-
gna ex parte, non oppreſſum reliquit, pro Mur.
VIGILANTIAtiæ. L. Attentio. Anteq. 19 4 b, Et uos ut tu-
tam pacẽ traheretis, mea perfeci uigilanria. I. V. 235 b, 212 b, Siciliam uirtute eius& uigilantia ſingulari eſſe feruatam.
Atti. 124 a, Cæſar horribili uigilantia plenus. Vigilantia mi-
rifica fuit, qui ſuo toto Conſulatu ſomnũ nõ uiderit, 7 Fa. Nihil in eo frugalitatem, laborem, uigilantiã eſſe curamus, pro Pl. Sed hoc ⁷ 5æ horribili, ui gilantia, celeritate, diligẽ-
tia eſt: planè quid futurum ſit, neſcio, ad At. lib. 8. Ipſe tamẽ
prætor qui ſua uigilãtia pacem in Sicilia dicit fuiſſe, 6 Ver. Et uos ut turam tranquillamꝗ; fortunam traheretis, mea perfeci uigilantia, Antequam iret in exil.
VIGIL.IA,Aæ. excubi x. Tuſ. u8 a, Cui non ſunt auditæ De-
moſthenis uigiliæ?& Par. 16 b, Quoniam illud maiorũ ui-
gilarũ munus in tuo nòômine apparuit. I. V. 222 a, Pręcipitur
ædilibus, ut noctu uigilias agerent ad ædes ſacras.& I. P. 82 b, Me ſtante& manente in urbis uigilia. I. A. isz a, Manendũ mihi ſtatuebam quafi in uigilia quadam conſulari& ſena- toria, nec uerò uſquã diſcedebam, nec à rep. deijciebã ocu
10s. I. C. uz a, Interim tertia ferè uigilia exacta, fit in eos im-
petus. pro Mi. u4 a, Si capitolinæ cohortes, ſi excubiæ, ſi ui-
giliæ, ſi delecta iuuẽtus cõtra Milonis impeti armara eſt. I.
O. 98 b, Illam coloniã meis præfidijs, cuſtodijs, uigilijsque muniui. de Inuent. 51 a, Diei& noctis,& uigiliæ,& horæ. I.
A. 212 b, Idcirco in hac cuſtodia tan quam in ſpecula collo-
cati ſumus, ut populum Romanum uacuum noſtra uigilia redderemus.
VIGII. O, s. uigilias ago, excubo, in uigilia maneo. I. C. u2
a, Tardiſsimè aũt Lentulus, credo quòd literis dandis prę- ter conſuetudinẽ proxima nocte uigilauerat,& de Som. 126 b, Vigilare ad multam noctem. I. A. 2088 b, Quamobré Qui- rites quantũ potero excubabo, uigilabo q́; pro uobis.& ꝓ Pl. 271 a, Vigilandũ eſt ſemper, multæ inſidtæ ſunt bonis. Q. Pr. 315 b, Properando etiam citius, quàm ſi de multa nocte nigilaſſent, peruentiunt quò uolunt. Item, Peruigilare unam noctem. uide Peruigilo. de Di. 137 a, Animi cum ſuſtinentur
membris& corpore,& ſenſibus, omnia certiora cernunt, co
gitant, ſentiunt: id eſt, cum uigilant.
VIGINTI. de Orator. 149 b, Annos natus unum& uigin-
ti. pro Planc. 278 b, Viginti dies. in Anto. 182 b, Annos pro- pe ui ginti.
VIGI NT IVIRATV§.ii. At. lib. 9, Kepudiate ſe rotum, ma
gis eriam quàm olim in uigintiuiratu.
VIGINTIVIR L,orum. At. lib. 2, Vbi nemo ſit præter me, qui
quenquam ex uigintiuiris unum eſſe ſaluum uelit.
VIILIS,. uulgaris, contemprus, abiectus, humilis, plebeius,
leuis, communis, contritus, de populo uno, unus de multis, Myſorum ult imus, omnium infimus& ſordidiſsimus, ho- mo nullo numero, paruus, anguſtus animus& paruus, ali-
quis uita contempta& ſordida.)(.Precioſus. Qu. Frat. 296
* 2₰ ₰.. 8— a, Semper putaui honores, ſi uulgares eſſent, uiles.& Off. 70
a, Seruulus uilis. pro Seſt. 14 a, Quod beneficium à me ha-
beretis, cũ pro uobis ea quæ mihi uilia eſſent, reliquiſſem?
de Ein. 3z b, Non minor uoluptas percipitur ex uiliſsimis.
Ep. 104 b, Quanquam Velia non eſt uilior quàm Lupercal. Tuſ. 248 a, Quotidie nos ipſa natura admonet, quàm pau cis, quàm paruis reb. egeat, quàm uilibus. ꝓ FI. 166 a, Etiã- ſi honos noſter uobis uilior fuiſſet, ſalutem certè charam fururam putaui. pro S§. R. 30 a, Nihil tam uile neque tam
uulgare eſt, cuius,&c. I. V. 192 b, Frumentum quoniam ui-
lius erar, ne emiſſes. I. A. 243 b, Vobis tamen uilis eſſe ſpiri- tus meus non debet
VILITAS,w.)((Caritas. pro Pomp. 12 b, Vilitas annonæ ex
ſumma inopia& caritate rei frumentariæ conſecuta eſt.& pro Do. 216 a, Nec inopinata uilitas conſecuta eſt. I. V. 199 a, Vilitas in uendendis fructibus.& 196 b, Vilitas annonæ. h(.Caritas annonæ.
Sed antiquo more parua erat uilla, ut illa Curiana in Sabi- nis. At. 30 b, Baſilicam habeo, ut non uillam frequentia For mianorum. de Orat. 133 a, Villam in Liburte habes, cortem in palatio. pro Do. 225 b, Domus impalatio, uilfa in Tuſcu⸗- lano. Ep. ↄ2 a, Domus eſt, quæ nulfi uillarum mearum ce- dat.& 166 a, Prumenta aut in agro, aut in uillis ſunt. Pro S. R. 25 a, Efſe in agro,& ali ad uillam. pro Qu. R. 50 b, Nunc
bem ruri ue æ dificata. de L. 169 b,
NVII1 1446 eſt cultiſsimus cum optima uilla.& ibid. Qui ager uillam non habuit. Att. 157 b, Præterijt uillam meam Curio.& 195 a, VItra Silianam uilla eſt, quam puto tibi notam eſſe, uillu la ſordida& ualde puſilla. Qu. Fr. 312 b,&c 313 a, Sed hominé infirmum in uillam apertam ac ne rudem quidem, inuitare nolui.& 317 b, Aqua non longè à uilla bellè ſanèe fluens. Of. 28 b, L. Lucnlli uillarum magnificentia.
VILLICV S, ci. cuſtos uillæ. pro Clu. 52 a, Habiti uillici rem domini priuatamꝗq; poſſeſs ionem derenderent. de Ora. 106 b, Si mandandum aliquid procuratori de agricultura, aut imperandum uillico KeI.77z b,& 174 a, Dominus uillico delectetur.& At. 231 a, Cuſtos ac uillicus. Qu. Pr. 318 b, Nico
phorum uillicum tuum ſanè probaui.
VILLVI.Alæ. At. 123 b, Volo circum uillulas no ſras errare. & 195 a, Villula ſordida& ualde puſilla. At. lib. 16, Cur ocel los Italiæ uillulas meas non uideo?
VILLV S,K. pilus. de Natur. 50 a, Animantium aliæ corijs te- ctæ ſunt, aliæ uillis ueſtitæ.& 58 a, Ouium uillis homines ueſtiunrur.
VINACRV S, 4, um. de Se. 88 a, Acinus uinaceus.
VINALIA, orum, feriæ deguſtandis uinis dicatæ, ut Plinius 18 libro ſcribit. Erant autem 9. Calend. Maij, uel ut Oui- dius Faſt. 4,19 fuerunt,& alia uinalia menſi Septembri, ut idem Plin. in Ant. 260 b, Me pridie Vinalia(qui dies Bo-
die eſt) cum faſcibus deſcenſurum imperatorem. Alij le-
gunt Palilia.
VINARIV S,4, um. I. V. 214 a, Erat enim uas uinarium ex una gemma pergrandi.& pro Font. 277 b, Cognoſcite nunc de crimine uinario. de Sen. 89 a, Cellauinariaꝗ.
VINOCILO, cw. colligo, conſtringo. Tuſcul. 185 b, Si ſe lachry- mis dedet, uinciatur& conſtringatur amicorum cuſto dijs. pro Dom. 117 b, Tu liberos populos L. Piſoni uinctos con- ſtrictosq́;, tradidiſti.& de Ar. 249 a, Seruorum multitudini S. P. Q. R. uictũ ipſo conſenſu,& conſtrictum ſpectaculis, atq; impeditum tutba& anguſtijs tradidiſti. in Ara. Orbes uincti inter ſe,& nodis cœleſtibus apti. de Vn. 202 b, Ali-
quid uinctum diſſoluere. pro Mur. 13 4 a, Omnia quæ dela- pſa iam fluxerunt, ſeueris legib. uincienda ſunt. de Aru. 245 a, Non modò uincere, ſed etiam uincire aliquem. I. V. 270 b, Facinus eſt uincire ciuem Romianum. Atric. 114 b, Loca occupare, uincere præſidijs. de Orator. 160 b, Membra 0- rationis ſunt numeris uincienda.& Or. 213 a, Antiqui gra- ues quidem ſententias reperiebant, ſed eas haud uinciebãt, haud explebanrt. pro Deiotar. 147 b, Cum igitur eos uinci- ret, te ſolurum Romam mittebat? VINCOBS cu. ſupero, deuinco, expugno, ſuperior diſcedo, ob- tineo, frango, rem bene uel placatè gero, ꝑrælijs ſecundis 82 A-reporto, ſubigo atg; in ditions meam redige, prælijs frango, domo, prælijs feliciſsimè de- certo, ſegundum ꝑrælium facin. capias hoſtiumn de- pulſis ac diſsipatis copijs ſuperior ſum contra improbos, lirem uel cauſam obtineo, prætereo, præcurro, præſto, prę- pondero. I. C. u7 a, Mihi uiuendum eſt cum illis quos uici ac ſubegi. Offic. 14 a, Non eſt conſentaneum, qui metu non frangatur, eum frangi cupiditatè: nec qui inuictum ſe à la- bore præſtiterit, uinci à uoluptate. Par. 120 b, Sapientis ani mus nunquam uincitur nec expugnatur. in A. 189 a, Is dixit, niſi qui uiciſſet, uicturum eſſe nemine. Or. 314 a, Hos ille moderatione, non inuentione uicit. pro Quint. Roſc. 43 b, Cognitor ſi fuiſſet tuus, quod uiciſſet iudicio, ferres tuum. de Orator. 90 a, Aſclepiades eloquentia uincebat cæteros medicos.& 97 a, Si ſubitam& forruitam orationem facilè uincit, hanc ipſam profectò aſsidua& diligens ſcriptura ſu perabit.& 127 a, Ita tua Sulpiti eſt à nobis tum accufatio uicta. pro Deiotar. 14 ‧ a, Vincere cauſam.& I. V. 112 b, Obti- nere cauſam. pro Cec. 302 b, Vincere ſponſiònem. pro Qu. 15 b, Vincere ſponfione, de Som. 128 a, Stellarum globi terræ magnitudinem facilè uincebant. Tuſ. 23 8 b, Proinde ita pa- rent ſe in uita, ut uinci neſciant. Epi. 4⁸ b, Vno te uicimus. Tuſc. 186 b, Vincere,& ſuperiorem diſcedere. Att. 252 a, Ma- nus dediſti.& Qu. Fr. 300 b, Anteponere ſe alicui. Att. 122 b, Malo me cum Pompeio uinci, quàm cum iſtis uincere. pro Deiot. 146 a, Tanto ille ſuperiores uicerat gloria, quanto tu omnibus preſtitiſti. de Cla. 18 8 a, Quo enim uno uince- batur Auicta Græcia. VINCTVS, ,um. conſtrictus, colligatus. I. V. 155 a, Equites uincti Apronio traditi ſunt.& 221 b, Ei te uinctũ aſtrictũd; dedemus. Tuſ.:80 a, Aſpicite religatum aſperis uinctumd, ſaxis. Orar. z216 a, Vinctum.)(Diſſolutum. VINCVLVM, ü. uinclũ, no dus. Attic. 89 b, Dixerim me uel plurima uincla tecum ſummæ cöiunctionis optare,& ſunt amoris arctiſsima, tantum abeſt, ut ex eo quo aſtri cti ſu- mus, laxari aliquid uelim. Academ. 16 a, Aſtrictus uinculis. ppro Planc. 264 a, Aliquem cum alio uinculis& propinqui- Pp 2 tatis

1447 V I
tatis,& magni amoris eſſe cõiunctum. in V. 239 a, Cùm hoc de pecunia clamarer, in uincula coniectus eſt. de Orator-. 104 a, Corpora uinculis cõſtricta. in C. 119 b, Rumpere uin- cula. de Finib. 106 a, Inijcere uincula alicui. contra Rul. 63 b, Italiam omnibus uinclis deuinctam& conſtrictam tene- re. pro Pom. 5 b, Aliquem uinculis,& uerberibus, atq; omni ſupplicio excruciatum necare. pro Cecin. 298 a, Qui ius ci-
uile contemnendum putat, is uincula reuellit non modò
iudiciorum, ſed eriant utilitatis, uitæq́; conrmunis. Ofcio. 74 b, Nullum uinculum ad ſtringendam fidem iureiuran- do maiores arctius eſſe uoluerunt. de Vn. 213 a, Non ijſdem uinculis, quibus ipſi erant colligati. Quæ uincula ſunt ciui tatis, Par. Pollitur beneficium, tollitur gratia, quæ ſunt uin cula concordiæ, z de Finib. Vincula ſummæ coniunctionis recum, 6 ad Atric. Quoniam te nulla uincula impediunt ul- lius certè diſciplinæ, Tuſcul. quæſt. lib. 5. id eſt, nulli ſectæ es addictus. Vincula ſontium ſeruanto, 3 de Le. Non ut uin cula uirorum fint, ſed oblectamenta puerorum, Parad. Vin- cula illa quibus li bentiſsimè aſtringor, 3 Famil. Fit S. C. ut Vectius, quòd confeſſus eſſet, ſe cum eo telo fuiſſe, in uincu- la conijceretur: qui eum emiſiſſet, contra Rem. fa cturum, 2 ad Attic. Animo tamen uincula inijci nulla poſſunt, de Fi- nib. 3 Mitro uincla, carcerem, uerbera,&c. in Ver. 160,& Tu ſcul. 183 b, Et quomodo hominum inter homines iuris eſſe uincula putant, ſic homini nihil iuris eſſe cum beſtijs, de Fi. lib. z. Quid ſi aufugiſſet? ſi uincla rupiſſet? 7 Verr. Vincula carceris rüpere, Tuf. quæſt. lib. i. metaphoricè, pro, ſeipſum interficere. Ergo hos quidẽ ut famulos uinclis propè à cu- ſtodia arceamus, Tu. lib. 2. Quos ſi ſequamur, his uinclis fi- mus aſtricti, ut nos commouere nequcamus, 4 Acad. Si cor pora capta ſint armis, aut conſtricta uinculis, tamen ſuum 1us,&c. i de Ora. Qui ex corporum uinculis, tãquam e car- cere, euolauerũt, Som. Scip. Et quum illuc ex his uinculis e- miſsi ferremur, Tuſ. li.i: id eſt, è corporeis affectibus. Vincu lis beneficij obſtrictus, pro Plan.
VINDEMIO L A, læ. Attic. 5 b, Vindemiolas meas eòd reſer- uo, id eſt, ad Attici bibliothecam emendam.
VINDE X, cw. ultor, præſes, cuſtos. de In. 75 a, Difficile eſt ab eo, qui peccatorum uindex eſſe debet, ut ignoſcat impetra- re. de Nat. 68 b,& I. C. u0 b, Furiæ ſpeculatrices,& uindices facinorum& ſceleris.& pro Flac. 158 a, Carcer uindex ſcele- rum.& pro Syl. 172 a, Curia uindex temeritatis.& Ep. 63 a, Vindex cöiurationis eſſe uolo. Qu. F. 3u a, Cato uindex gla diatorum& beſtiarum. Att. 284 b, Supplicatio uin dici illi quidem alienæ dominationis, non uicario. de Orat. 126 b, Prouocatio patrona illa ciuitaris,& uindex libertatis. I. A. 166 a, Brutus uindex libertatis.& con. Rul. 71 a, Cuſtos& uindex cupiditatum. At. 23 a, Vindex ęris alieni. de Le. 173 a, Qui ſecus faxit, Deus ipſe uindex erit. At. 2˙6 a, Vindex atq; oppreſſor dominationis.& 287 b, Vindex illius mali autor extitit alterius fundamenti, radices habituri altiores. Oct. 330 a, Extitiſti tu uindex noſtræ libertatis. de L. 192 a, Habe- at ſanè populus tabellam quafi uindicem libertatis.
VINDICATIO, ouus. de In. 52 b, Vindicario eſt, per quã uis & iniuria,& omnino quod obfuturum eſt, defendendo aut ulciſcendo propulſatur.& 70 a, Ac naturæ quidem ius eſt, Sc. ut religio, pietas, graria, uindicatio, obferuãtia, ueritas. &c ib. b, Vindicatio eſt, per quam& contumeliam defendẽ- do aut ulciſcendo propulſamus à nobis.
VINDICIAE, cizrum. formula eſt, qua rei controuerſæ poſ-
ſeſsionem petimus, uindicamus nobis& aſſerimus, dũ lis
ipſa decidatur.& omnino uindiciæ ſunt, fiduciæ, uel ut Iu- riſconſulti loquuntur, Aduciaria poſſeſsio: lis autem uindi ciarum, eſt de huiuſmodi poſſeſs ione, uindicalis autem uin diciarum, eſt de huiuſmodi poſſeſsione, uindicatione, uel aſſertione controuerſia. in V. ↄ a, Aut prædæ litis uindici-
arum cum ſatis accepiſſer, ſponſionem facere.& Mil. 15§1 b,
Iniuſtis uindicijs ac ſacramentis alienos fundos petere.
VINDICO, s. punio, caſtigo, ulciſcor, libero, aſſero. I. V. 14 ¼ b, Omnia poſtremò quæ uindicaris in altero, tibi ipfi uehe
—
menter fugienda ſunt.& 226 a, Si qua natio feciſſet aliquid
in ciuem Romanum eiuſmodi, non’ne publicè uindicare- mus? pro Syl. ⁷0 b, Neq; me arbitrabar ſine ſummo ſcele- re poſſe, quod maleficium in alijs uindicaſſem, idem in il- lorum ſocio, cum ſcirem, defendere? de Am. 104 b, Talis cö ſenſio omni ſupplicio nindicanda eſt. pro S. R. 20 b, Quàm acerrimè maleficia uindicare. Ep. 156 a, Neq; hoc aut uindi caret Lepidus, aut ſanarert. I. V. 263 a, Fateor in milites no- ſtros ſæpe eſſe uerè ac uehementer uindicatum: id eſt, ani- maduerſum.& ¹92 a, Facinus in nullo eriam uindicatum.& 239 a, Si quid uindicatum ſcuerè eſt. Offic. 22 b, Ille qui Ti- ti Gracchi conatus perditos uindicauit. Att. i3 b, Te ualde uindicaui: id eſt, ultus ſum. Offic. 64 a, Dolus malus legi- bus erat uindicatus, de In. 72 b, Peccata iudicijs uindicari,
*
I 1445 pro Quint. 5 a, Vehementer uindicare aliquod facinus. E. piſtol. 123 b, Diſcordiæ, quas ius& ferrum uindicabit. de L. 177 b, Grauiter olim iſta, grauiter uindicabat uerus illa Græcia. pro Mil. 105 a, Hominũ confilia, non exitus xerum legibus uindicantur. Item: Præſertim cum unus eſſet, qui poſſet ſe de abſente uindicare. Ep. i3 b, Vindicare ſedition. ad Her. 15 b, Vindicare maleficium. Att. 286 b, Vindicare ré- pub. id eſt, ulciſci.
VINDICARE.liberare, aſſerere. Att, 101 a, Ego iſtos libe- ros non addixi, præſertim cum adeſſet nemo, à quo rec uindicarentur. pro Mur. 130 a, Sed an ne tu dicis, qui cauſa uindicaueris? de Orat. 88 b, Agere cum aliquo lege,& uin- dicare. R. P. 129 b, Vt ſe aliquando ad ſuos uindicaret. pro Flacc. 154 b, Dubitabitis quin ab hoc ignotiſsimo Phryge nobiliſsimũ ciuem uindicetis? pro Rab. 93 b, An ſeruos ſu pliciorũ metu, dominorum benignitas una uindicta libe- rat, nos à mortis terrore neq; res geſtæ, neq; noſtri honores uindicabunt? de Clar. 196 a, 183 b, Illum felicitas ipſius ab omnibus miſerijs morte uindicauit.& Epiſt. 20 a,& 163 b, P. Scipio, qui ex dominatu T. Gracchi priuatus in libertaté rempub. uindicauit. Epiſtol. 2z0 a, Qui ſit rempub. affiictam in ueterem libertatem ac dignitatem uindicaturns. Tuſcu- lan. 184 b, Magnitudo doloris, à qua me breuitas temporis uindicabit. de Finibus 53 b, Sapientia, quæ nos à libidinum impetu,& form idinum rerrore uindicert. de Ora. 109 a, Lau dem aliquorum iam propè ſeneſcentẽ ab obliuione homi- n n atg; 4 ſilentio uindicare. de Orat. 107 a,& i01 b, Sene- etem à ſolirudine uindicari iuris ciuilis ſcientia.& 103 a, Vt iſta ab ſolitudine domum meam uin dicarem. Item: M. Scaurus, qui ſi audierit hanc autoritatẽ grauiraris ſuæ uin- dicari à te Craſſe, iam credo huc ueniat,&c. de Orat. i2r b, Me ramen iſta oſcitans ſapientia in libertatem uindicabit. in Ant. 178 a, Pecunia, quæ nos poſſet à tributis uindica- re- de Clar. 173 b, Cn. Carbo morte uoluntaria ſe à ſeueri- tate iudicum uindicabit. Quint. Frat. 305 a, Te innocen- tia tua& miſericordia hominum uindicar hoc tempore à moleſtia. Quint. Frat. 319 b, Teque item ab co uindico& libero..
VINDICTA, Clæ. libertas, ſiue prætoris uirgula qua ſeruis donare ſe libertatẽ fignificabat, cùm ea caput ſerui tange- bat. pro Rab. 93 b, Seruos ſuppliciorum metu dominorum benignitas una uindicta liberat. Top. 22 b, Neq; cenſu, neq; uindicta, neq; teſtamento liber factus eſtt.
VIN EA, nea. Iocus uitibus conſitus. contra Rull. 79 b. Iuge- ra CCC. ubi inſtitui uineæ poſſunt.& de Diuin. 87 a,& de Senect. 88 b.
VINEAE, bellica machina,& propugnaculum. Epiſt. 245 b, Aggere, uineis, turribus oppugnaui. I. A. 217 b, Conducte ui neæ ſunt, pugnatur acerrimè.
VINETVM, u. uinea. de Na. 77 b, Vineta& oliueta.& de L. 183 b, Vineta& uirgeta,&c. de N. 59 b, Si uinetis cuiuſpiam tempeitas nocuerzt.
VINITO k, orus. uinearum cultor. de Finib. 134 a, An ea quæ per uinitorem uitis antea conſequebatur, etiam per ſe i- pſam curabitè?.
VINOLENTIAHiæ. ebrietas. Tuſc. lib. 4,261, Aegrotationi ſfubiecta funt, auaritia,&c. liguritio, uinolẽtia, cupidia. de Inu. 64 a, Vt amor, iracundia, ægritudo, uinolentia. I. A. 79 a, Quid furioſam uinolentiam tuam proferam? Tuſculan. 231,& 214 b, Ne ſobrius in uinolentiam uinolentorum in-
cidat.& Top.
VINOLENTVS, a, um. ebrius, temulentus, uini plenus.)(. Siccus, ſobrius. Or. 205 b, Furere apud ſanos,& quaſi inter ſobrios bacchari uinolentus uiderur. Aca. 14 a, Ne uinolen ti quidem hoc faciunt. cont. Rul. 6 a, Vtrum hæc uobis ui- dentur conſilia ſiccorum, an uinolentorum ſomnia? Tuſc. 251 a, Aut ne ſobrius in uinolenriam uinolétorum incidat. I. P. 82 a, Vinolenta medicamina.
VINVM, m. de Natur. 73 b, Vinum ægrotis quia prodeſt ra- ròè, nocet ſæpiſsimè, melius eſt non adhibere omnino. de Afnic. 109 a, Veterrima quæque(ut ea uina quæ uetuſtatem ferunt) eſſe debent ſuauiſsima. de Senect. 91 a, Vt non omne uinum, ſic non omnis ætas coaceſcit uetuſtate. de Diui. 132 b, De uino aut ſalſamento putes loqui, quæ euaneſcunt ue- tuſtate. Tuſculan. 230 b, Leuia uina nihil ualent in aqua. Offic. 70 b, Qui uinum fugiens uendat ſciens, debeat'ne di cere. de Clar. 91 b, Vt ſi quis Falerno uino delectetur, ſed eo nec ita nouo, ut proximis conſulibus natum uelit: nec rur- ſus ita uetere, ut Opimium aut Anitium conſulem quærat- de Fin. 69 b, Quibus uinum diffuſum è pleno ſit œnopho- ro. ex Lucil. de Natu. 38 a, Fruges Cererem appellamus, ui- num autem Liberum. Poſtq. 206 b, Conſul ſomni uiniqueé
plenus. de Natur. 75 b, Sumere uinum meracius.&, Miſcere
mulſum. L., Miſeeo..“
VIO-⸗

ln
ardo mons uolantan ſtäla. . Ceins nn. zuſ3,Nmg. bo mnum umcierrdoctzatt 79b Teus iem zen undgt
1u, Sar trtons uinguaguu nadn, cam encapat ſmumg. 0s ſapplicioram menu tumimnd
Aderan Toß.u Neg abig
no lider factn eck.
conftus. tontra kl.hx.
n.
mer oſſunt.& deun hatas Aagrunan hind eeTnGes. mme.“ NA b,Vineta Koluen kül, K 4eN Sb Aunsi nihi
49 V 1
*
1 VIO L. A l.. fos. Tuſ. 42 b, An tu me in uiola putas, aut in ro b
ſa dicere?
*
ter afferre alicui.
VIOLENTERüiniurioſè,& per uim. Off. 5 b, Manus uiolẽ-
VIOLEN TIA, tie. uis, impetus, uis maio r. Anteq. 19 4 a, No
rorum inimicorum uis atq; uiolentia.& ibidem b, Si uio- lentiæ impetu Opprimimur, decedam,&ec. pro Qu. d a, Ad- hibereuim ueritati. I. A. 2 4 4 b, Noui hominis furorem, no- ui effrenatam uiolentiam.& de Sen. 92 a, Sic uitam adole- ſcentibus uis aufert, ſenibus maturitas.
VIOLENTV S, a, um. qui uim affert, pro Cl. 49 b, Populus
Rom. ſua ſponte pacatus hominũ ſeditioſorũ uocibus, ut Giôlentiſsimis tempeſtatibus concitatur. de Fi. 141 b, Sic ni- mis uiolentum eſt, nulla dicere. in An. i73 b, Quamuis ſis, ut es, uiolentus& furens. de Ar. 264 b,& 265 a, Alicuius furen- tes atq; uiolenti impetus. in An. i58 a, Opes uiolentas,& mi nimè ferendam potentiam concupiſcere. I. A.168 a, Homo uehemens& uiolentus.
VIOL O, as. lædo, o ffendo, polluo, macula afficio, imminuò
elis ond,en aliquo loco eripio. pro Dom. 234 a, Epi. 2z0 a, Nifi quid in ea re exiſtimas uiolari exiſtimationem tuam.
Epi. 6 b, Etſi minori in re uiolatur tua dignitas.& pro Qu-
33 a, Violare exiſtimationè alicuius. de Fi. 97 a, Violare pa-
rentes.& Ep. i2 b, Ad remp. uiolandã. Atti. 120 b, Is in nobis uiolandis putabit ſe aliquid liabere populare. At. i5i b. Prę-
terea te ipſum quò dã mo do hic uiolauit, cũ in me tam im- probus fuüir. de Ar. 245 b, Qui ſacra Bonæ deæ, quæ uiri ocu lis, ne imprudẽtis quidè aſpici fas eſt, nõ ſolùm aſpectu ui- ri, ſed etiã flagitio ſtuproq, uiòlauit. Poſtq. 205 a, Optimi Trib.pleb.ſanctiſsimi carpus nõ ſolumi tactũ aut uiolatũ
manu, ſed uulneratũ ferro, confectũq; uidiſtis. pro S. R, z6
b, Violare, atq; imminuere ius& officiũ. I. A. 60 b, Violare
amicitiam. de N.71 b, Violare uirginitaté alicuius. pro Rab.
91 b, Violare loca religioſa.& I. V. 274 b, Sacra ab iſto pollu ta& uiolata. pro Cl. 58, Quæ uiolata ſunt, expiari ſolere. de Ar. 249 b, Deformiatum, inquinatum, peruerſum, conturba tum.& ibid.de p ollutis& uiolatis ludis. At. 14 b, Iudicaui te eo bello uiolari. Par. 120 a, In patris uita uiolanda multa peccantur. L. Sanctus. L. Virgo.
VIPERA,/. anguis. de Aruſ. 255 b, Vipera illa uenenatà atq́;
eſtifera.
VIPERINVS, um. de Fini. 84 b, Viperinus morſus.& Tu-
ſcul. 178 b.
VI R. uiri. fortis homo. Tuſc. 186 b, Ita& tulit dolorem ut uir,
& ut homo maiorem ferre ſine cauſa neceſſaria noluit. pro Cæl. 39 b, Cumis iam ſe corroborauiſſet, ac uir inter uiros eſſet. Qu. Fr. z13 b, Sed cum ueneris, uirum te putabò: ſi Sal- luſtij Empedoclea legeris, ho minẽ nõ putabo. pro Fl. i5 7 a, Si ciuitas per uiros bonos grauesq; homines querelas ad nòôs deruliſſet. de Finibus. u¼., Vir dignus memoria. Epiſto. 6 b, Vir excellens.& 18 b, Vir clariſsimus.& 20 b, Vir bo- nus, memot, gratus. Tuſcu. 184 b, Appellata eſt enim ex ui- rõ uirtus.& ibi. Si uirtutis compotes, uel potius ſi uiri eſ- ſe uolumus. Ep. 133 b, Quindecimuir. Aca.3 4, Quinqueuir. At. 133 b, In quinqueuiratu. Ep. 16 4 a, Quatuoruiratum ſibi
prorogauit. Vir à uiro lectus, prô Milon. Vir altus& excel-
lens, de Fin. Vir ſtabili& firmo& magno animio, de EFinib. libro 3. Vir bonus, oraror, z2 de Orat. Vir plans,& ciuis bo-
nus, 9 ad Attic. Vir bonus& ſapiens& fortis, miiſer eſſe ne-
miò poteſt, Para.& 2 Acad. Vir bonus non mo dè facere, ſed ne cogitare quidem quicquami audebit; quod non audeat prædicare, Offic. 3. Iam uerò qui poteſt uir bonus nõ ad id, quod laudabile ſit, omnia referre quæ agit, quæque ſentit?
Tuſcul. lib. 5. Vir bonus refert ominia ad beatè uiuendum,
Tuſc.lib.⸗. Vir clarus& fortis, de Finib. libr. i. Vir clarus& honoratus, Cato. Vir clarus, ſed tamen popularis, Academ. quæſt. edit. i. libro 2. Vir conſtans ac ſapiens, Tuſc. quæſt. lib. 4. Vir cum authoritate,& ad Attic. Vir diuinus ac fingu- laris, de Finib. libro 3. Vir doctus ſapiensq́;, Tuſculan. libr. 2. Vir effœminatus, Tuſcu. lib. 3. Vir fortis ægritudine nun- quam afficitur, uſc. lib. 3. Vir fortis& animo ſus, Tuſcul. q. quęſt. lib. z. Vir fortis ac ſapiens nunquã ne ingemiſcit qui- dem, niſi fortè ut ſi intendat ad firmitatem, Tuſc. libr. 2. Vir grauis& ſapiens, Tuſc. quæſt. lib. 3. Vir magnus, Tuſ. quæſt. fb..Se Acad. quæſt. ed. 2. lib. i. Vir magnus in primis, de N. deor. i. Vir magnanimus& fortis, Tuſc. quæſt. lib. ¼. Vir na- tus ad gloriam, nullam partem animi tam mollem habe- bit, quam non meditartione& ratione corroboret, Tuſ. lib. 2. Vir optimus atq; inuictiſsimus, Somn. Scip. Vir præſtans optimis artibus, Tuſcul. quæſt. libr.. Vir præſtans uirtutis & ſapientiæ gloria, Tuſcu. lib. i Vir primarius, Cat. Vir pri- marius populi, de Finib. lib. 2. Vir ſapiens quum Deus ipſe cauſam iuſtam dederit, lærus ex his tenebris in lucem illam exceſſerit, Tuſcul. quæſt. lib. 1. An tibicines, ijꝗ́, qui fidibus
V I 1450 utuntur, ſuo non multitudinis arbitrio, cantus numerosq; mo derantur: uir ſapiens multò arte maiore præditus, non quid ueriſs imum ſit, ſed quid uelit, uulgus exquiret, Tuſc. quæſt. lib. 5. Se d quum ſapiens& bonus uir ſuffragijs præ- teritur, non populus à bono Conſule potius, quàm ille à uano populo repulſam fert Tuſc. quæſt. libr. 5. Vir ſapiens uincula carceris non ruperit,(id eſt, non ſponte mortem ſi- bi attulerit) ſed tanquam â magiſtratu, aut ab aliqua pote- ſtate legitima, ſic à Deo euocatus atꝗq; emiſſus exierit, Puſc. quæſt. lib. i. Vir igitur temperatus, conſtans, ſine metu; ſine gritudine, ſine alacritate ulla, ſine libidine, non ne beatus? Tuſ. lib.. Viri propria maximè eſt fortitudo, Tuſc. quæſt. lib. 2. Boni uiri uita laudabilis, Tuſ. quæſt. lib. F. Magni üiri eſt, rebus agitatis, punire ſontes, multitudinem conſerua- re, in omini fortuna, recta atq; honeſta retinere, Offi. i⸗ Quæ ſunt magni cuiuſdam& alti uiri, Tuſcul. quæſt. libr.. Virũ Hiabere, 3 in Verr. Virum uideri negant Peripatetici, qui ira- ſci neſciat, Tuſc. lib. 4. A: agendum ſemper aliquid dignũ uiro natus, 4 Fam. Graui teſte priuatus ſumi amoris ſummi erga te mei, patre tuo clariſsimo uiro, qui cũ ſuis laudibus, tum uerò,&c. Curioni, lib. 2,& 2 Academ. Cum uno fortiſ- ſimo uiro lo quor, is Fam. Clari& fortes uiri cõmemioran- di, eorumꝗ facta non emioluniento aliquo, ſed ipſius hone ſkatis decore laudanda, lib. i de Fin. Viri clari& præſtantes, Diui. lib.. Viri delecti, Tuſc. quæſt. lib. i. Viri beneficijs ex- cellentes, de N. deor. 2. Non ſentiunt uiri fortes in acie uul- nera, uel ſentiunt: ſed mori malunt, quàmi tantillũ modò de dignitatis gradu dimoueri, Tuſc. q. li.2. Viri humiles& ob- ſcuri, Diuin. lib. i. Summi uiri, Acad. q. ed. i. libr. 2. Virorum fortiũ,& magnanimorum,& patientium,& humana uin- centium eſt, tqaleranter dolorem pati, Tuſc. libr. 2. Itaq; ui- ros fortes& magnanimos, eoſdem bonos& ſimplices ue- ritatis amicos, minimeꝗ; fallaces eſſe uolumus, Offic. 1. Si ciuitas per uiros bonos graues q́, homines, querelas ad uos deruliſſet, pro Flacc. Ab oprimis illis quidem uiris, ſed non ſatis eruditis, Tuſ. lib iä. VIRE O, res. uiride eſſe, frondeſcere. Tuſ. 235 b, ſtaq;& arbo- res,& uites,& ea quæ,&c. alia ſemper uirent, alia hyeme nu data, uerno tempore frondeſcunt. VIRES, rium. uis, nerui, lacerti, robur;, latera, facultas. de Ora. 97 a, Pleriq; in hoc uires exercent ſuas. Attic. 102 a, Nolim reſp. tantas tibi uires dediſſet. pro Pom. u 5, Eximia uis re- migum. Ep. 125 a, Omni ui te retinuiſſem. Ep. 52 a, Virib: ac lacertis pugnare. Orat. 20 4 a, Eſſe plurimi ſanguinis, habe- re aliquem ſuccũ, non carere illis maximis uiribus. de Oprt. 243 b, Quidam uires, lacertos, ſanguinemt quærunt. Epiſt. 176 a, Colligere uires. de Ora. 106 a, Amentatas haſtas ora- torijs lacertis uiribus q́; rorquere. I. A. 200 b, Experietur cõ ſentientis ſenatus neruos atq; uires. Offi. 57 a, Vt excellas e- tiam pulchritudine& uiribus. pro Cæl. 50 a; Vir maximis uiribus. Epiſt. 62 b, Quæ omnibus meis uiribus ſuſtinebo. Tuſc. i9 a, Ominib. opib. uiribusq́; elaborandũ eſt, ut,&c. & 195 a, Omnibus uiribus atq; opibus repugnare alicui. de Sen. 32 b, Quod homini naturaliter inſitũ eſt, eo uti decet: & quicquid agas, agere pro uiribus. pro Seſt. 26 b, Pro uiri- li parte. pro Corn. 67 a, Si quæ ab hoc pro facultate huius, Prô locò facta, grata uobis eſſe debent. Qa de Pet. 213 b,& 210 a, Planè fic contende omnib. neruis ac facultatibus; ut, &c. pro Do. 235 a, Pro ſuis opib. defendere aliquẽ. de Le. 157 a, Antipater habuit uires agreſtes& horridas. Par. u18 b, Vir- tus maximas uires habet. de Sen. 3 b, Nec uos quidẽ T. Pö- tij centurionis uires habetis.& 2 b, Neq; nũc uires deſide- ròo adoleſcentis, non plus quàm adoleſcens uires tauri, aut elephantis deſiderab am, de Or. 101 b. Iam me uires decipe- re cœperunt. I. A. 244 a, Semel circũſeſſus lectis ualentiſsi- morũ ho minũ uirib. cecidi ſciens. de Sen. 80 b, Non enim uiribus, aut uelocitatibus, aut celeritate corporũ res ma- gnæ gerũtur, ſed conſilio,& autoritate,& ſcientia. Qu. de Pet. 201 a, Ex ea copia coniectura fieri poterit, quant ũ ins in campo uirium& facultatis habiturus. VIR G A ge. flagellũ. pro Ra. 92 b, Portia lex uirgas ab omniũ ciuiũ Rom. corpore amouir, hic miſericors flagella retulit. I. V. 163 4, Virgis ad necẽ cædi. pro Fl. 149 b, Cæſus eſt uirgis Cynicus ille Athenagoras, qui,&c. de Di. 92 a, Seruus per cir cuni cùm uirgis cæderetur, furcam ferens ductus eſt. VIRGRTVM, tz. locus uirgis cõſitus ad illigãdas uites, qua- lis eſt Amerina ſalix. de L. 173 b, Vineta uirgetad;.
VIRGINALIS,. de Di. 94 b, Virginalis modeſtia.& pro Qu.7 a, Homo timidus uirginali uerecũdia. I. V. 201, Duo ſigna uirginali habitu atq; ueſtitu. Tuſ. 179 b, Heu uirgina lem me ore ploratum edere.
VIRGINIT AS, tz. caſtitas, caſtimonia. de Nat. 71 b, Miner- ua patrem dicitur iateremiſſe, uirginitatem ſuam uiolare cupientem.
Pp 3 VIR-

ſſ“
——
—
—
—
—
—
— ů—
—
————
1451 VI b VIR G O, nu.. pro Dom. 231 b, Clodiũ alloquens: Tu ſororem tuam uirginem eſſe nõ fiuiſti. de Cl. 196 a, Domi teneamus eloquentiam ſeptam liberali cuſtodia, tueamur; ut adultã uirginem caſtè.& Or. 202 b, Virgo caſta, uerecunda, incorru pta. I. C. 122 b, Poſt uirginum abſolurionem.& de Na. 47 b, Spicum illuſtre gerens ſplendenti cotpore uirgo. Ep. 140 a, Virginem me quondam inuitam per uim niolat. VIRGVI- Ale. O.z2 a,Si omnia nobis, quæ ad uictum cul tüq; pertinent, quaſi uirgula diuina(ut aiũt)ſuppeditaren- tur. I. A. 218 a, Virgula ſtantem circumſcripfit, dixirq́,&c. VIRGVIL.TA. ſunt uirge,& aliæ ſtirpes paſs im euanefcètes. pro Cæl. 4 6 a, Via deſerta& inculta, atque intercluſa iam frondibus& uirgultis.& de Diuin. 90 b, Omnia arbuſta& uirgulta peruertere. VIRIATICVA bellũ, quod cõtra Viriarũ Lufitanũ geſtum eſt. de Cla. or. 172 a, Viriatico bello. aliter, Viriati bello- VIRIDICATVS, um. uiridibus conſita. Qu. Fr. 21 b, Palæ ſtra& ſylua uiridicata. VIRIDIS, de. habens uiriditatem. I. V. 85 a, Ignẽ ex lignis ui- ridibus atq; humidis fieri iuſsit.& ¹⁵7 b, Campi collesque nitidiſsimi uiridiſsimiq́;. de D. 83 a, Lentiſcus ſemper uiri- dis. de L. 159 a, In uiridi& opaca ripa inambulare. VIRIDITAS,ts. Tuſ. 206 b, Quamdiu inſit& uigear,& ha- beat quandam uiriditatem. de Pro. 75 a, An laurea illa ma- gnis periculis parta amitrit longo interuallo uiriditatem?
de Se. 89 a, Pratorum uiriditas. de Se. 87 b, Terra ſemen te-
pefactum complexu ſuo diffun dit,& elicit herbeſcẽtem ex eo uiriditatem. de Am. 97 b, Senectus aufert eam uiridita- tem, in qua etiam tunc erat Scipio..
VIRILIS,e. fortis, uir. de Or. 105a, Sic illam orationem di- ſertam ſibi& oratoriam uideri, fortem& uirilem non ui- deri.& 163 b, Fortis ac uirilis larerum inflexio.& Or. 202 a, Virilis uox. pro Seſt. 4 b,& At. 184 a, Aliquid doloris uirilis habuiſſe. Tuſ. ¹95 a, Fortis,& ur ita dicam, uirilis oratio. de Fi. 74 b, Verereturd; quicquam dicere aut facere, quod pa- rum uirile uideatur. At. 249 a, Sed tamen nonnullos inter-
dum iacit igniculos uiriles
VIRIIL.IS. uiri, uires. I. V. 219 a, Eſt aliqua mea pars uirilis, quòd eius ciuitatis ſum, quam ille claram reddidit.& 49 b, Plus etiam quàm pars uirilis poſtulat, oneris ſuſcepi. pro Se. 26 b, Hæc qui pro uirili parte defendũt, optimates ſunt. I. A. 2 47 a, Tum me eius beneficio plus quàm pro uirili par te obligatum puto. pro S. R. 41 a, Ego nobilitatem pro illa tenui infirmaque parte defendi.
VIRILITE R. fortiter. Of. 19 b, Quod uiriliter animod; ma gno fit, id dignum uiro& deorũ uidertur.& Tuſcu. 189 a, ad Her. 27 a, Viriliter ſeſe expedire.
VIRITIM. per ſingulos uiros, in uiros ſingulos. de Clar. 169
b, Flaminius tribunus pl. legẽ de agro Gallico& Piceno ui- ritim diuidédo tulit.& de Sen. 69 a, Tuſc. 2 01a, Nolim mea bona tibi uiririm diuidere liceat, ſed ſi facias partẽ, petam.
VIRTVS, ez. mediocritas, bonitas, probitas, fortitudo, uis, ui res, ars, facultas, integritas, perfecta mens, id eſt, abſoluta ratio. Tuſcu. 23 6 a,& de In. 82 a, Virtus eſt animi habitus na turæ modo, rationi conſentaneus. Tuſc. 216 a, Virtus eſt re- cta ratio.& ibidem, Virtus eſt affectio animi conſtans con- ueniens§, laudabiles efficiens eos, in quibus eſt,&c.& 184 b, Appellata enim ex uiro uirtus.& ibidẽ, Virtus à uiris no- men eſt mutuata.& ibidẽ a, Virtus eſt recta animi affectio. de Natu. 67 a, Virtutis diuiſio quadriparrtita. Pa. 236 b, Vir- tutem in duas partes diuidi, prudentiã& temperantiam, iuſticiam autem& fortitudinem eſſe ſub temperantia. Itè: Virtus ferè omnis in tribus rebus uertitur, quarum una eſt in perſpiciendo quid in quaq; re uerum ſit,&c. alterum co hibere motus animi turbatos, quos,&c. tertium, ijs, quib. cum congregamur, uti moderatè& ſcienter. de Ora. 140 a, Vera laus uni uirtuti debetur.& ibid. Virtus eſt per ſe ipſa laudabilis,& ſine qua nihil laudari poteſt. de Natur. 77 b, Virtutem nemo unquam acceptã Deo retulit,& rects: pro- Ppter uirtutè enim iure laudamur,& in uirtute gloriamur. Pro Ar. 191 a, Virtus nullã mercedẽ laborũ periculorumque ſuorũ deſiderat, præter hanc laudis& gloriæ. pro Mil. 120 b., Exomnibus præmijs uirtutis ampliſsimum præmium eſt gloria. de Orat. 104 a, Virtus& ſemper& ſola libera eſt, quæ etiamſi corpora capta ſint armis& conſtricta uincu- lis, tamen ius ſuum atq; omnium rerum impunitam liber-
tatem renet. I. A. 193 b, Omnia alia falſa, incerta ſunt, cadu- ca, mobilia: uirtus& una altiſsimis defixa radicib. quæ nul Ia unquã ui labefactari poteſt. Ep. 133 b, Nihil eſt enim, mi- hi crede, uirrute formoſius, nihil pulchrius, nihil amabili- us. Tuſ. 236 b, Omnes uirtutis cõpotes beati ſunt. pro Se. 16 P, Ignari quid uirtus ualeat, quæ in tẽpeſtate quieta eſt,&
lucet in tenebris,& pulſa loco manet tamen, atq; hæret in VIRVS.uenenum.
Patria, ſplendetq́; per ſeſe ſemper, nec alienis unquam ſor-
non acquirat aliquem,
V I 145² dibus obſoleſtit. de Cl. 19 ν a, Honos eſt præmium uirtutis, iudicio ſtudio; ciuiũ delatus ad aliquem. de Or. 106 b, Le-
ib.& pręmia propoſita ſunt uirturib.& ſupplicia uitijs.& ibi. Virtuté hominibus(ſi modò tradi ratione poſsit) inſti- tusdo& perſuadẽdo, nõ minis& ui ac metu tradi. Ep. 92 a, 7 ν1 ℳo aperis pν‿ o4 epoxdι³εν 4xua Aduνο,&c. de Ora. 102 a, Socrates dicebat perfectum ſibi opus eſſe, fi quis ſatis eſſet concitatus cohortatione ſua ad ſtudium cogno- ſcendæ utfrtutis. pro Ar. 191 a, Nunc inſidet quadam in opti mo quq; uirtus, quæ noctes& dies animũ gloriæ ſtimulis concitet. Anreq. 193 b, Si dulcis eſt gloria, conſequere uirtu- tem, noli abijcere Iabores, petere honorem. Poſtq. 202 b, DE xit ſe non commifſurũ ur uirtutem animi non haberet, quã nunquam perdidiſſet. de Orat. 91 b, Spinoſam& exilem o- rationem eorum eſſe, qui ditunt, qui unam uirtutem habe- at, eum omnes habere. Of. 40 a, A' meipſo ſæpe diſputatum eſt, qui unam haberet, omnes habere uirtutes.& ibid. Nunc ita ſeiungo, quaſi poſsit quiſquã, qui nonidem prudens fit, iuſtus eſſe. Tuſ. 182 a, Virtutem fiunam am lſeris& ſi amitti uirtus non poreſt, ſed ſi unam confeſſus fueris te non habe re, nullam eſſe te habiturum. de Ora. 147 b, Omnes uirtutes ſunt æquales& pares, ſed tamen eſt ſpecies alia magis a- lia formoſa. de Cla. 177 b, Omnis uirtus eſt mediocritas, ut uetus Academia dixit. pro Mur. 139 a, Virtutes omnes me- diocritate quadam eſſe mo deratas. Off. 5 a, Virtutis laus o- mnis in actione conſiſtit.& de Nat. 23 a, Virtus actuoſa eſt, Deus autem ueſter nihil agens. Att. 99 a, Quàm non eſt fa⸗ cilis uirtus, quàm uerò difficilis eius diururna ſimulatio. de N. ib, Virtutes in ſpecie fictæ ſimulationis ineſſe non poſ- ſunt. de Di. 124 b, Virtus, quæ uetar ſpectare fortunam, dũ præſtetur fides. pro Planc. 271 b, Is gloria maximè excellit, qui uirtute plurimũ præſtat. Offic. 10 b, Qui uirtutibus his lenioribus erit ornatus, modeſtia, temperantia, iuſticia: hæ enim bonum uirum uidentur potius attingere. pro Mu. 129 b, Alijs ego te uirturibus continentiæ, grauitatis, iuſticiæ, fidei, cæteris omnibus conſulatu digniſsimum ſemper iu- dicaui. Epiſt. 3 a, Pro tuis maximis clariſsimis; uirtutib. & 73 b, Virtus eximia alicuius L. Piſo, qui tanta uirtute at- que integritate fuit, ut,&c. Poſtq. 205 a, Sin gularis& præ- ſtantiſsima uirtus P. Lentuli.& pro Do. 221 a, Vir fingulari uirtute præditus. de Cl. 76 a, Is uirtute animi atq; uita fuit bonus autor in ſenatu. pro Rab. 9§ b, Virtus& honeſtas,& pudor cum Coſſ. eſſe cogebat. pro Font. 284 a, Vitæ focia uirtus, mortis comes gloria fuiſſe. Attic. 286 b, Durior eſt conditio ſpectatæ uirtutis, quàm incognitæ. Parad. u7 a, Quod rectum& honeſtum,& cum uirture eſt. de Vniu. 198 b, Animus& ortu,& uirtute eſt antiquior corpore. Epiſto. 144 b, Virtute duce, comite fortuna. pro Cluent. 25 b, Non ille honorem à pueritia, non ſtudia uirtutis, non ullum exi ſtimationis bonæ fructum unquam cogitarat. pro Pom. u a, Non ſolum bellandi uirtus in fummo imperatore quæ- renda eſt, ſed multæ ſunt arres eximiæ huius adminiſtræ co miresque uirtutis, ac primum innòcentia,&c. temperantia, &c. facilitas,&c. ingenium, humanitas,&c. de Ora. u19 b, àl- terum eſt, in quo oratoris uis illa diuina uirtusq́; cernitur. Q r. 295 b.In uirtute atq; humanitate percipiẽda. Of. 2z b, Philoſophia, ius ciuile, elo quẽtia, cæteræq́; uirtutes. de Or. 89 a, Dicendi nirtus fine rerũ ſcientia extare non poteſt. Or. 200 a, Tempora inimica uirtuti.& ³⁹ϑ˙9 b, Admirabilis fama uirtutum incredibilium alicuius. I. V. 110 a, Ea patientia, uirtus, frugaliras q́; eſt, ut,&c. de Cl. 0 b, In Catonis ora-
tionibus omnibus omnes oratoriæ uirtutes reperiuntur.
de Orato. 131 a, Eſt autem hæc huius generis uirtus, ut,&c- pro Pl. 261 b, Vir ſine uirture& ingenio. pro Plan. 276 a, Nö dicam mifer(natura enim abhorrer à uirtute uerbi) ſed,&c. de Legib. 165 a, Nam nec arboris, nec equi uirtus, quæ dici- tur, in quo abutimur nomine, in opinione ſita eſt, ſed in na tura. de Inuent. 76 b, Præmia uirtutis,& officij ſancta& ca- ſta eſſe oportere.& ibid. Ob egregiam uirtutem. de Orato. 91 b, Virtutes ipſas eſſe inter ſe æquales& pares, ita qui eſſet eloquens, eum uirtutes omnes habere atq; eſſe ſapien-
———. 2. 1 1 tem. Qu. Fr. 291 b, Nequaquam ſatis eſſe, ipſum has te habe
re uirtutes, ſed eſſe circumſpiciendum diligenter.& 297 a, Omnes de tua uirtute, integritate, humanitate cõmemo- rant. in P. 91 b. luſta glo ria, qui eſt fructus ueræ uirtutis ho- neſtiſsimus. I. A. 20a, Nec enim ullam mercedem tanta uir tus defiderat, præter hanc laudis& gloriæ, qua etiamſi ca- reat, tamen ſit ſe ipſa contenta. I. A. 261 b, Excellentium ho- minum uirtus imitatione, non inuidia digna eſt.& ibid. Vr curſu curſus, ſic in uiris fortib. uirtus uirtute ſuperatur. de Leg. 161 a, Virtus nihil aliud eſt, quam in ſe perfecta„‚& ad ſummum perducta natura. de Am. i12 b, Tamen is pati non poſsit, ut
apud quem euomat uirus acerbita-
6— 3 tis ſux.

Sen.. Ar., cIs eius diuturna dmulatia r imclationis idſe u de
Mationis ineſſe non oſ. lar netat pectare fonunnij und, L Jona maime Acel⸗
* O5e dod iumatüuii odecia temperantia iuſiire
dur pot ing
dns nniugereg ha datinentin grauitats jiulics ſalan dignilimum ſemheru-
marimis Glariſiimisg, umh.
hus I. iſo quitanta unxes.
JPot. 10 1, Singulans äm.
ah. Kpro Do.ma, Wüaguln
6aL uimute mimi aq uufit
NAb. Gs b Virus Rhoneta,4 dan. pro Font. 114 4, lteſäch dia faifſe. Atric. Mb b, Diaxd „qulm incognitx. Prni.w
Kcum ainäte et. denah.
er eaatiquiot corpote Eöih forruna pro Cluent.7d Mt a ſtudia u nutis non ulhn d unquam cogtaras Pro ha aus in fummo imperatore qls- cs rrimix Auins iminitad um innocentis er denperandh Numunitas, E de is Ula diuina uiransd 6 1 39)
ö
Ouusd.
8 .
8—
—ſͤͤͤͤͤ
“
1453
tis ſuę. J. Ar. Hic ualido cupidè uenantem perculit ictu, Mor tiferum in uenas figens per uulnera uirus.
VIS, uim, ui. uires, uiolentia, impetus, nerui, tori, poteſtas, natu
ra.pro Dom. 2 41 b, Magna uis eſt in deorum immortalium numine. de Nat. 78 a, Vis omnnis ac poteſtas deorum.& pro Cl. a0 b, Vis deorum. Tuſ. 251 a, Magnũ uerò effeciſti, ſi can- tharidis uim conſecutus es. I. A. 153 b, Dictathra, quæ uim iã regiæ poteſtatis obſederat. de Or. 92 a, Demoſthenem ſum- mam uim habuiſſe dicendi.& a, Antonij incredibilis quæ- dam propè ſingularis& diuina uis ingenij. de Ora. 119 b, Alterum eſt in quo oratoris uis illa diuina uirtusq́; cerni- tur.& i0a, Patria, cuius rei tanta eſt uis, tanta natura, ut,
Gcc. de Or. 107 b, Illud ucreor ne maiorem uim ad deterren- dum habeat, quàm ad cohortandum. pro Ce. 296 a, Eandé
uim habet æquitatis ratio ad eum reſtiruendum, qui ui de- iectus eſt. Off. 36 b, Magna uis eſt in fortuna in utramq; par tem, uel ad ſecundas res, uel aduerſas. Oſf. 42 a, Et fi in eo i- pſo eſt maxima uis, ut ſimus ij, qui haberi uelimus. pro Cęl. 50 a, Vim ueneni aiunt Cęlium eſſe expertum in ſeruo quo- dam ad rem ipſam parato, cuius perceleri interitu eſſet ab
hoc comprobatum uenenum. de D. ué a, Ego enim poſſum
uel neſcire, quæ uis ſit cordis ad uiuendum. de D. 118 a, Radi ces, quarum cauſam ignoramus, uim& effectum uidemus. de D. 99 a, 6 5 b, Quod oſtentum habuit hanc uim, ut Diony ſius paucis pôſt diebus regnare cœperit.& us b. Ad hoſtiam deligendam ducem eſſe uim quandam ſentientem atq; di-
uinam, quæ toto confuſa mundo eſt. pro Cor. 6² a, Quod
adiunctum eſt, id habet hanc uim, ut ſit ille in fœdere infe- rior. Off. 59 b, Hæc eſt uis huius annuli& huius exempli, ſi nemo,&c. de Orat. 100 b, Definitionibus quam uim res ha- beant, eſt exprimen dum. Or. 207 a, Rei uim ac naturam ex-
olicare. de Ora. 9o b, Vim uniuerſam ac propriam oratoris
definire.& 96 b, Omnis uis ac facultas oratoris in quinque
partes diſtributa eſt.& 86 a, Vis dicendi Athenis inuenta eſt.& 85 b, Penè infinita uis ac materia artium. At. 54 a, Do- loris magnitudo uim quandam nobis dicendi dedit. pro Mure. 131 a, Vi geritur res.& 124 a, 81 illa ſolennis comitiorü precatio tantam habet in ſe uim& religionem, quanta,&c. de D. 30 b, Càm magna uis uideretur eſſe in monſtris inter- pretandis ac procurandis in aruſpicum diſciplina, de Na. ⁷ a, Mentis infinitæ ui ac ratione deſignari& confici omnia: pro Rab. 94 a, Is animi uim& infirmitatem corporis oſten debat. pro Cec. 297 a, Inermes, qui uim haberent armatorũ
ad nocendum. de D. 127 b, Vim cœleſtem, ad eos gui in ter-
ris gignuntur pertinere. de Ora. 94 a, Naturam ad dicendũ
uim afferre maximam.& 9§ a, Vis incitatioq; orationis. I.
A. 204 a, Cæſar omnem uim ingenij, quæ ſumma fuit in il-
lo, in populari leuitate conſumpſit. Off. 66 b, 67 a, Si uir bo-
nus hanc habeat uim, ut ſi concrepuerit, poſsit in locuple- tium teſtamenta nomen eius irrepere, hac ui non utatur. ꝓ
P. 280 b, Si uitam mihi ſors ademiſſet, aut uis aliqua maior
reditum peremiſſet. Tuſ. 226 b, Aut rogandi ſunt, ut fi quam
habent ulciſcendi uim, differant in tempus aliud.& ib. Tan
ta uis fuit pœnitendi. Or. 219 b, Aliter in oratione nec impe tus ullus, nec uis eſſe poteſt. Ep. 10 a, In te potiſsimum fra- ctam illam& debilitatam uim ſuam contulit. Epiſt. 7 a, Ea res tantam habet uim, ut,&c.& 65 a, Habere uim fœderis. de Or. 159 b, Terram mediam eſſe ae ſua ui nutuꝗ́ teneri. de Fi. 59 b, Vis& natura rerum. pro Syl. 18 a, Vita ipia ex ui ſua naturaq; facillimè perſpicitur. pro Cor. 59 a, Poſtremò hæe uis eſſe iſtius& iuris& uerbi, ut fundi populi beneficio no- ſtro, non ſuo iure fiant.& ib. Sed totum hoc in ea fuit poſi- tum ſemper ratione atꝗq; ſententia, ut,&c. pro Dom. 224 a,
Queæ eſt quaſi alia uis, quæ ſententia Cæciliæ legis, niſihæc,
ne populo,&c. Bp. 80 a, Quæ uis infit in his paucis uerbis, ſi
attendes, int elliges,&c. pro Cec. 296 a, Aequitate intellecta
nihil ad rem pertinet, quæ uerborum uis ſit ac nominum. Orar. 203 a, Sine re nulla uis uerbi eſt. Qu. Fra. 303 b, Quæ- dam infinita uis lachrymarum& dolorum.& 309 a, Lexq; de ijs ferretur, ut qui non deceſsiſſent, ea pœna quæ eſt de ui, tenerent. Off. 24 a, Ad hancrationem maximam uim na- tura haber, fortuna proximam. de D. 138 a, Id enim celeritas ſignificat& uis equorum. de Am. 98 b, In animorum conſen fione omnis uis amicitiæ eſt. Par. 122 b, Cui quidem, quę ma ximam uim habere dicitur, fortuna ipſa cedit. de Leg. 159 a, Quantam uim rerum optimarum mens humana cõtineat. &½ b, Magiſtratus hæc eſt uis, ut præſit præſcribatq́; re- cta. pro Milo. 10 4 a, Nulla uis unquam eſt in libera ciuitate ſuſcepta inter ciues, non contra remp. pro Mil. nz a, Magna uis eſt conſcientiæ Iud.& magna in utranq; partem. pro Mi lon. 114 b, Magna in hoc certè uis& incredibilis animus,& non unius uiri uires iudicantur, ſi quidem,&c. nullam uim cœleſtem exiſtimat, numenq́; diuinum. pro R.
P. 127 a, Ergo aderat uis(ut ait poeta ille noſter) quæ ſum-
—) 7
&nda, Qui
4
b V 1 1454 mas frangit, infirmatq́ opes.& 129 b, Hanc uim fri go ra 4 memque nos uix ſuſtinemus. pro Mar. 132 a, Nulla eſt tanta uis, tanta copia, quæ non ferro ac uiribus frangi poſsit. pre Seſt. uu b, Vim ui repellere.& pro Milo. 103 a, Vt uim illatam defendere. At. 36 b, Et eo magis uis nobis timenda eſt. An- ted. 194 a, Cum noſtrorum inimicorum uim atq; uiolentiã proſpiciat. Att. 55 a, Facere uim alicui. pro Cec. 2 85 a,& 289 a, Ex conuentu uim fieri oportebat. Offic. 74 a,& I. C. 0 a, Adhibere uim alicui.& ibid. b, Inferre uim& manus alicui. Att. 14 8, I. V. 334 b. Afferre uim alicui.& 88 b, Afferre uim ma tribusfamiliâs. pro Cec. 296 b, Si reperientur ita parati ut uim corpori acuitæ potuerint afferre. Ep. i4 a, Vim neq; pa renti neq; patriæ afferre oportere. pro Cecin. 289 a, Prætor interdixit de ui hominibus armatis. In eadem, Omnis enim
uis eſt, quæ periculo aut decedere nos alicunde cogit, aur prohibet accedere.& ib. Pertenuis uis.)((Magna uis. Epiſt.
116 b, Lex Plotia de ui. de Fin. 78 b, Stuprata pet uim Lucre- tia. Ac. 29 b, Rationes quæ uim afferunt in docendo. pro S. R.z3 b, Multa ſæpe imprudentibus imperatoribus uis bel-
li ac turba molitur. pro Cl. 38 b, Incurſio ſeditionis, uis mul
titudinis, impetus tribunitius. pro Qu. 9 a, Vi ac neceſsita-
te coactus& inuitus hoc feci. pro Mur. 136 a, Catilina Sulpi tio uim denunciabat. in C. 123 b, Si uis improborum ſpem
meam fefellerit. Att. 10 8 a, Decem annos non tibi à ſenatu,
ſed à te ipſo per uim& factionem datos. I. V. u15 a, Cohibi- tio tollendi niſi pactus eſſet, uim adhibeat pactioni. Ep. 101 b, Vadunt ſolida ui.
VIS. copia, multitudo. Tuſc. 246 a, Magna uis auri& argenti.
Ep. 104 a, Maxima uis ranunculorum. I. V. 230 b, Vis maxi- ma uaſorum.& 2 4 b, Magna uis eboris. Q. Fr. 126 b, Magna uis aquę. de Ar. 143 b, Vis innumerabilis collecta ſeruorum. de Som. 127 b, Quem ut uidi, equidẽ uim lachrymarũ profu di. de Pro. 69 b, Vim argenteam dederat præclaro imperato ri noſtro, ut exhauſtas domos replere poſſent. pro Pomp. in b, Eximia uis remigum.& 125 a, Omni ui te retinuiſſem.
VISCERA, rum. inteſtina. de Ein. 84 a, Tanti aderant morbi
ueſicæ& uiſcerum.& de N. 29 b, Terrena ipſa uiſcerum ſo- liditas. I. C. Tela in tuis pulmonibus& uiſceribus adhære- bunt. Tuſc. 214 a, Permanat in uenas,& hærret in uiſceribus id malum.& ib. Cum hic feruor tan quam in uenis medul- lisq; inſederit. I. C. 103 b, Periculum autem reſidebit,& erit incluſum penitùs in uenis atq; uiſceribus reipub. Tuſ. 233 b,
Metrodorus qui omne bonum in uiſceribus medullisq́, cõ
didit. pro Dom. 238 a, Is extruxit uillam in Tuſculano ui- ſceribus ærarij. Attic. 86 a, Sed noli me putare αυκαασννονμαe†τ e illa tua abieciſſe, quæ mihi in uiſceribus hærent. de Or. ¹38 a, Hæc non extrinſecus alicunde quærenda, ſed ex ipſis ui- ſceribus cauſæ ſumẽdę ſunt. I. A. 159 a, Qui in medullis pop⸗ Roma. ac uiſceribus quærebant,& 262 b, Cæſar Antonij cru
delitatem nõ ſolum à iugulis noſtris, ſfed etiam à membris uiſceribus; auertit.
VISCERATIO,nb. crudæ carnis diſtriburio, quæ ſolenni
ritu fiebat. Off. 44 b, Prodigi qui epulis& uiſcerationibus, & gladiatorum muneribus pecunias profundunt.
VISCVS, ſci. de Na. 55 a, Beſtiolæ in ſordibus tanquam in ui⸗
ſco inhæreſcunt. e
VISENDV 8, 4,um ſpectandus, magnificus. IJ. V.z5 a, Epulum omni apparatu ornatud; uiſendo. VISIO, onu. uiſum, ſpectrum. de N. 23 a, At quàm licẽter fuen
v
V
tium frequenter fit tranſitio uiſionum.& de D. 33 b, Ani- mos externa& aduentitia uiſione pulſari. de N. 4² b, Neq; uiſionem, neq; auditum, neq; ſonũ ſine aere fieri poſſe. Aca. 9 b, Viſio ueri falſiq, communis à quibuſdam putatur. Tu- ſcul. 18 4 a, Falſaq; eius uiſione ac ſpecie moueri homines di co uehementius.
181 TO;, s. de Fin. 147 a, Is cum podagræ doloribus arde-
ret, uiſitaſſet q, hominem Carneades,& triſtis exiret, Mane
quæſo, in quit,&c.
18 O, ſca. inuiſo, uiſito. Tuſc. 18 8 a, Sed cum audiſſet eum gra- uiter eſſe ægrum, uoluir tamen nobiliſsimum philoſophũ uiſere: quem cum uidiſſer,& ſalutauiſſet, honorificisq́ uer- bis proſequutus eſſet, dixit,&c. Ep. 141 a, Sed tamen conſti- tui ad te uenire, ut& uiderem te,& uiſerem,& cœnarem e- tiam. Ep. ↄ5 b, Poſthac ad ludos uenies, nosq́; uiſes. Tuſ. 22 9 b, Qui nec plauſum nec lucrum quærerent, ſed uiſendi cau- ſa uenirent, ſtudioſeq́; perſpicerent, quid ageretur,& quo- mo do. de Vn. 195 a, Cratippus Epheſum uenit, mei ſalutan-
di& uiſendi cauſa. I. V. 249 a, Ex oppidis uiſendi cauſa con- uenirent. At. 19 5 b, Velim aliquando puerum uiſas.& ³96 a,
Quòdd puerũ inuiſis, gratum.& 25 a, Iampridem cupio Ale- xandriam reliquamꝗ; Aegyptũ uiſere. Atti.; a, Viſere aliquẽ Iõgo interuallo. Off. 29 a, Domus Cn. Octauij uulgò uiſeba tur. ꝓ Pom. i5 b, Eam rem pop. Rö. non modò uidit, ſed eriã ſtudio omni uiſendã putauit.& b, Quæ cæxteri tollenda- Ep 4 arbi-

———
1—— — 8 ———
4 3 3 3
——ꝛ—x;;ꝛÿñ———— ÿöÿÿäää“
—
— ——
—
— ꝗ—
*
1455
V I arbitrabantur, ea ſibi ille ne uiſenda quidem exiſtimabat. de Opt. 245 a, Quid enim tam uiſendum aut audiendum fuit, quàm,&x. Tuſ. 157 b, Cum laxati curis ſumus; ſpectare aliquid uolumus& uiſere. in V. 20¹ a, Mefſanam ut quiſque noſtrm uenerat, uiſere ſolebat. in C. 200 b, Qupido ille, ꝓ- pter quem Theſpiæ uiſuntur: nam uiſendi alia canſa nulla eſt. Tuſ.;? B, Inſatiabilis cupiditas ueri uiſendi:
VISVM F. uiſio, ſomnium. de D. 104 b, Viſa ſomniantium. de
Fat. 14 9 a, Viſum obiectum imprimit;,& quaſi fignat in ani- moò ſuàm ſpeciem.& ¹37 b, Viſum eſt enim tale obiectũ dor- miefti, ut id,&c. de Di. 134 b, Si deus iſta uiſa nobis proui- dendi cauſa dat, cur non uigilantibus potius dat quam dor mientibus? Acad. 46 a, Senſus iunctos eſſe cenſuit è quadam
Auaſi impulſione oblata extrinſecus, quam ille ęævνxæοiauν,
nos uiſum appellamus. de Di. 92 b, Deinde cùm ſe collegiſ- ſet, id uiſum pro nihilo habendum eſſe duxit.& 93 b, Tum ei uiſa quietis occurrẽèt ueracia.& ib. Huic omnia uiſa obij-
G ciuntur à mente ac ratiòne nacua. Top. 227 b, A dormien- 4 tibus multa ſignificata uiſits. II VISVM probabilé& nulla re impeditum, Acad. q. ed. i. lib. 27 Quale igitur uiſum? Tum illum ita definiuiſſe, ex eo quod
eſſet, ſcut eſſet impreſſum,& ſignatum& affectum. Aca. lib. 2, Eorum, quæ uidentur, alia uera ſunt, alia falſa:& quod fal ſum eſt, id percipi nõ poreſt: quod autem uerum uiſum eſt, id omne tale eſt, ut eiuſdem modi falſum etiam poſsit uide ri. Et quæ uiſa ſunt eiuſmodi, ut in ijs nihil inrerſit, non po reſt accidere, ut eorum aliqua percipi poſsint, alia non poſ- ſint. Nullum igitur eſt uiſum, quod percipi poſsit. 2 Acad. Naullum tale uiſum à uero, ut nõ eiuſdem modi etiam à fal- ſo poſsit eſſe. Acade. q. edi. i. lib.:; Sententia Arceſilæ contra Zenonem. Quæ ſe in quiete per uiſum ex Africano audiſſe dicebat. Lælius, Qui uiſum aut aſſenſum tollit, is omnem actiohem tollit è uita. Acad. q. ed. i. lib. 2, Viſa falſa& inania & mendacia. Diuin. libr. 2, Viſa tortuoſa& obſcura. Diuin. lib. 2, Viſa quietis tranquilla atq; ueracia. Diuinat. lib. Viſa uigilantium permultò clariora& certiora, quàm ſomnian- rium. Diuin. lib. 2, Viſa fidem nullam habebunt, ſublata ue- ri& falſi nota. Acad. quæſt. ed. i. li.2, Quum uiſa in animos imprimantur. Acade. libr. 2, Huic omnia uiſa obijciuntur à mente ac ratione uacua. i de Diuin. Quæ uis eſſet in ſenſi- bus, quemadmo dum prima uiſa nos pellerent. Acad. q. lib. 2, Si uiſa tollantur, tolli omnia, uolunt Stoici, Acade. libr. 2, Omnium deinde inanium uiſorum una depulſio eſt, ſiue il la cogitatione informantur, quod fieri ſolère concedimus: ſiue in quiete, ſiue per uinum, ſiue per inſaniàm. Nam ab o- mnibus eiuſdem môdi uiſis perſpicuitatem, quam mordi- cus tenere debemus, abeſſe dicemus. 2 Acad. Duò platet eſ- ſe Carneadi uiſorum genera: alia quæ percipi pofſunt, alia quæ non poſſunt. Acad. q. ed.:. lib. ꝛ, Viſis non omnibus ad.- iungebat fidem, ſed his ſolùm quæ propriam quandam ha berent declarationem earum rerum, quæ uiderentur. Id au- tem uiſum quum ipſum cerneretur, comprehenſibile. Aca. quæſt. lib. i, Viſis cedere. Acad. q. ed. i. lib. 2, Ad uiſa,& quaſi accepta ſenſibus aſſenſionem animorum adiungit(Zeno.) Aca. q. ed. z. lib. i, Inter quæ uiſa nihil interſit, ex his non poſ ſe alia talia eſſe, ut percipi poſsint, alia non poſsint. Acade. lib. 2,(Inter uiſa) nihil intereſſe, non modò ſi ex omni parte eiuſdem mo di ſint, ſed etiam ſi diſcerni non poſsint. Acad. edit. 1 lib. 2, Inter uiſaà uera& falſa ad animi aſſenſum nihil intereſt. Acad. q. edit. i. lib. 2, Viſa iſta, quum acriter mentem ſenſumuũe pepuleruũnt, accipio: ijsq́; interdum aſſentior, nec percipiò tamen. 2 Acad. Maximè autem conuincuntur(Aca demici) quum hæc duo pro congruentibus ſumunt tam ue hementer rep ugnantia. Primùm eſfe quædam falſa uiſa: qd quum uolumt, declarant quæ dam eſſe uera: deinde ibidem inter falſa uiſa& uera nihil intereſſe. 2 Acade. Habeo enim regulam, ut talia uiſa uera iudicem, qualia falſa eſſe nõ poſ fint.2 Academ. Meminiſſè uiſa niſi comprehenſa non poſſu- mus. z Academic. 6, Viſa quædam mitti à deo, ſecundum Stoicos. Academ. quæſſt. 2, Nulla uiſa ſomniorum profici- ſci Anumine deorum. Diu. 2, Caſus autem innumerabilibus penè ſeculis in omnibus plura mirabilia, quàm in ſömnio- rum uiſis effecerit. 2 de Diuin. 139 a, Quamo brem ſiue ſen- ſus extinguitur, morsque ei ſomno fimilis eſt, qui nonnun- quam etiam ſine uiſis ſomniorum placatiſsimam quietem affert. 1 Tuſc. 160 b, Viſus quibuſdam ſæpe mouebitur, his q́; maximè nocturnis, ut uiderentur hi, qui uita exceſſerant, ui uere. i Tuſc.
VITAtæ. ſpiritus, anima, uſura huius lucis, uitæ curriculum,
curſus uitæ huius, ſpiritus cœli, curriculum uiuendi, huius uitæ lux, communis ſpiritus, caput, uictus. pro Seſt. 13 b, Vi- ta breuis eſt, curſus gloriæ ſempiternus.& pro Ra. 96 b, Exi guum nobis uitæ curricuſum natura circumſcripſit.& de Som. 127 b, Veſtra uerò quæ dicirur uita, mors eſt. I. V. io7 a,
VII 1456 Incertum eſt quàm longa noſtrùm cuiuſque uita furura ſit. de N. 53 a, Tribus rebus animantium uita tenetur, cibo, po- tione, ſpiritu. Tuſ. 60 a, Tam natura uita höminis fuſtenta tur, quàm uitis, quàm arboris. de Leg. 162 a, Vita expeditur, quia nos in quo nati ſumus continet.& Poſtꝗ. 204 3, A pa- rentibus uita nobis tradita eſt. Antequam. 193 b, Non enim peto ut Mirhi detis uitam, ſed datã repeto, ut reddatis. pro S. R.2z b, Per ſummum dedecus uitam amittere. ad He.z8 a, Amiſit uitam, at non perdidit: amiſit animã, poritus eſt glo ria. in A. 16 b, Nec frangor animo propter uitæ cupidita- tem, quæ me manens conficeret angoribus, dimiſſa mole- ſtijs omnibus liberaſſet. Pro Cl. õ3 b, Illa, quam tum uiue- bas, non erat uita. in A. 228 b. Non in ſpiritu uita eſt, quę nul la eſt omnino ſeruienti. Quin⸗ Fra. 305 b, Ego uitam, quoad ſpes erit, retinebo.& 304 a, Diutius in uita eſſe nõ poſſum. & ibid. In tam turpi uita commorari. de Ora. unn b, Hiſtoria uita memoriæ. Attic. 16z a, Tempüs eſt nos de illa perpetua iam, non de hac exigua uita cogitare.& ibid. Longum illud tempus cum non ero, me magis mouet, quam hoc exiguũ, &c.& de Aruſ.:9i a, In hoc tam exiguo uitæ curticulo, tam breui. pro Rab. 96 b, Mortui ſenſu& uita carent. pro Quin. 9 a, Mors honeſta ſæpe uitam turpem exornat, uita turpis ne morti quidem honeſtæ locum relinquit. in C. ii⸗ b, Eos frui uira& communi ſpiritu putat non oportere. Attic. 195½ b, Nunc planè nec uictum, nec uitam ullam colere poſſum. & ad Heren. 28 b, Colere uitam cum uirtute. de Finib. 125 a, Illum locum ubi Pythagoras uitam ediderat, ſedemꝗ́ue ui- di. de Orat. 127 b, Dõcuit enim iam nos longa uita, uſus que rerum maximarum,&c. de Senect. 89 b, Is uitam ad cente- ſimum annum perduxit. Attic. 80 a, Ego in uita mea nulla unquam uoluptrate tanta ſum affectus, quanta afficior hac integritate. de Di. u13 a, Quo cruciatu animi putas eum ui- tam acturum fuiſſe. pro Planc.380 b, Si uitam mihi ſors ade miſſet. Tuſc. 16 8 b, Nam reor, nonillis ſi uita longior dare- tur, poſſet eſſe iucundior. 187 b, Cùm ünà cum ſanguine ui- tam effluere ſentiret. ad Heren. 3u b, Neque erat, quò uitam produceremus. de Orato. 85 a, Eum uitæ curſum tenere po tuerunt, ut,&c. ad Brut. 286 b, Quibus enim hæc uita fatis potius traducaturè in A. 223 b, Vita ſanctiſsimè honeſtiſsi- meque acta. Antequam. 193 a, Non obeſt mihi turpis& no- cens, ſed honeſtiſsimè& laudatiſs imè acta uita. de Cla. ⁷4 b, Scauri libri de uita ipſius acta.& Offl. 4 a, Parare res, qui- bus actio uitæ continetur. de Clar. 174 a, Carbo quod ui- ta ſuppeditauit, eſt in multis iudicijs cognitus.& de Finib: 51 a, Si uita ſuppeditet.& Epiſto. i58 a, Si mihi uita contige- rit. pro Syl. 1 81 b, Fœdiſsimam uitam ac miſerrimam dege- re.& de Finib. 56 a, Degenda uita. Offic. iz a, Vita uictusque com aunis in amicis uigent maximè. de Am. 9ↄ9 a, Vita com munis. de Oratòr. i04 a, Aliquid à communi uitæ conſue- tudine, atq́; à ciuitatum moribus abhorrcre. Officior. 40 b; Homo ſolitarius atq; in agro uitam agens.& de Finib. 164. a, Agere uitam in ſolitudine.& Tuſc. 154 a, Agere æuum in cœlo. Epiſtol. 50 a, Agere ætatem cum aliquo. pro R. P. 26 3, Vita ruſtica honeſtiſsitna atq; ſuauiſsima. de Inu. 42 a, Cum homines in agris paſsim beſtiarum more uagabantur,& n- bi uictu ferino uitam propagabant. in V. 132 a, Viuere uitam tutam.& pro Cluent: u b, Vitæ periculum& capitis infi- dias uitare. de Natur. 12 a, Deus hominum cöõmmoda ui- rasque tuetur. de Finib. 83 b, Vita uirioſa& flagitioſa. Pro Quint. 17 b, Vita horrida atque arida mihi cordi eſt. de O- rator. 143 b, Cum ferro uita eſt erepta. pro Muren, 132 b, I- lum uita expulit: id eſt, occidit.& de Senect. 92 a, Auferre ut tam alixui. Epiſtol.:8 b, Diſcedere à uita.& 71 b, Manere in Uita. de Senect. 92 a, Vitam deſero. Tu ſcul. 187 b, Cum unaà cum ſanguine uiram effluere ſentiret. Epiſto. 142 a, Si in hac adminiſtratiône uirà mihi pônenda ſit, præclarè actum me cum putem. Epiſtol. 4 b, Profundere uitam pro amicis.& 71 b, Omnibus telis fortunæ propoſita eſt uita noſtra. Epi- ſtol. 71 a, Iniqua cõnditiò uitæ. de Finib. 58 a, Amariſsima ui ta. Epiſto. ꝛ a, Vitam mihi eſſe acerbam putem. de Finib. 96 a, Vita acta,& uita conſequens. Top. 227 b, Vita conſtans& probata. Tuſc. 180 b, Vita umbratilis& delicata.& de Fin. 82 b, Vita beata. pro S. R, 32 b, Sic uita hominum eſt, ut hé- mo ad maleficium ſine cauſa accedat. pro Mar. 135 b. Vita corpore& ſpiritu continetur. I. A. 161 b, Quòd eſt aliud be- neficium latronumeniſi ut commemorare poſsint, ijs ſe uui- tam dediſſe, quibus non ademerint.& 172 a, Fac me à te ha- bere uitam, quia à te non ſit erepta.& zut a, Is æuum puùta- uit, uitam, quam populi Rom. uotis retinuiſſet, pro liberta te pop. Rom. in diſcrimen adducere. Item: Principiò cui po teſt eſſe uita uitalis, ut air Ennius, qui non in amici mutuà beneuolentia conquieſcat? 4
VITALIS,e quod uitam præſtat, ſalutare. Ignis corporeus,
uitalis& ſalutaris, de N. d. z. Vis uitalis per omnem munan W pertinens

—
. Ora mb hg Tempan es nnhn Loghtare.& idd.Lon kenan aus monet, gun Säähl
aes uitamullam taſe aü Mam cum uinute 3e nudun
amtam ecieruſienggen. Gim lam aoslongau
lanc zJo d,Kuitam mülanas voe, non illis f vitalongorchn. h Chm undcum ſagunen. leren. d, Neque ern, aadutn Na Eum ditr curſum teero 16 b Quidus enim hec unimn 33 b Yna ſunctiſime bonedü. Non odett mihi tunuän. anditiſtime acta utz deCas acta. ROf. 4 a Prxem tu-
de Clar. 4*, Cudo gund. 3
uus iudicijs cognirn Käehid piſto. a mii din ontz. mam uitam ac milerimmnt⸗ 4 uita. OHe Ha Ni nut mt mafime’ te un zſaſnan 4 Giquid à communiuhco noridus abhotrere. ORenid gro uitam ageni. Kce 9 ne.& Taſcns42 Sn Tans eratem cum aquo piokr raten? 4 naad
aut. tJenect. 19 b— enx. ſo 4 Ego in u deadukh 4 ſum affectus, quanta MHoric 20 craciatu animi puts ennu.
1457— V 1 Pertinens, de N. d. z. Principid cui poteſt eſſe uita uitalis, ut ait Ennius, qui non in amici mutua beneuolentia conquie- ſcat, de Am. 99 b. Fiſſum familiare& uitale tractant, ꝛ de D. 115 a. Vitale flamen, in Ara. Salutarem& uiralem calorem o⸗ mnibus impertit quarta pars mundi, torta natura feruida, de Nat. d. 2, 31 b. Vitalem& ſalutarem ſpiritum præbet ani- mantibus aer,z de Nat. Caloris natura uim in ſe habet uita lem, de Nat. d. lib. 2, 30 b. Quæ paruos Mauortis ſemine na- tos Vberibus grauidis uitali rore rigabat, de D. 84 b. Luce ſerenanti uitalia lumina liquit: Aut quum ſe grauido trome fecit corpore tellus, de D. 184 a.& Vitale flamen. VITA TIO,nu. fuga. l. A. 188 a, Quæ uitatio oculorum ‚lu- cis, urbis, forii quàm miſera fugaſquaàm fœdaede Fi. 229 a, Vi tatio doloris.& ad Her. 16 b, Vitatio periculi. VITELL.VS, 5. oui pars rubra, in qua reſidet uita pulli. de D. 336 a, Tü ille, Nihil'ne de uitello?(culas perſequũtur. VITICVI Ax. de N. 77 a, Dij nec agellos ſingulorũ, nec uiti
VIT ILO, uitias. Nam M. Luculli uxorem Memmius uitiauit,
ad Att. lib. 1. Vitiandis diebus cenſum impendere, 4 ad Att.
Comitiorum& concionum ſignificationes interdum ueræ
ſunt, nonnunquam uitiatæ& corrupt æ, pro Seſt. VITIOSE'. uitio. ur lex uitio lata.)((Lex rectè lata. I. A. 196
a, Leges uitiosè per uim§; tulit. de Fin. 73 a, Sed ille, ut dixi, uitiosè. Tuſ. 19 4 a, Membrũ tumidũ ac turgidũ uitiosè ſe ha bet. Aca. li. 4, Rectè& uitiosè cöcludere. ad He. li. 2, Vitiosè loqui Ennio& cæteris poetis cõceſſum eſt.(tioſius.
VITIO SIVS, aduer. de Sen. 82 a, Illud uerò idé Cæcilius ui-
VITIOSITA S, us.)(.Virtus. Tuſc. zu5 a, Vitioſitas eſt habi- tus, aut affectio in tota uita incõſtans,& à ſeipſa diſſentiés- & 216 a, Virtutis cõtraria eſt uitioſiras. ſic enim malo quam malitiã appellare eam, quam Græci banlav appellant. nam malitia certi cuiuſdam uitij nomen eſt, uitioſitas omnium.
VITIOSVS,, um. multis uirijs flagitijs q́; conuictus, depra-
uatus, corruptus, multis affectus uitijs, quod in uitio eſt,
quod uitiosè ſe habet. de Fin. 83 a, Vitioſa& flagitioſa uita-
in 4.196 a, Collega, quem ipſe fecit ſua nunciatione uitio-
ſum. cont. Rul. 69 b, Vnum erat quod mihi uitioſum uideba tur, quod,&c. de D. 91 b. Integri corporis, non uitioſi eſt di⸗ uinatio. Off. 4 b, Natura uitioſa, ur,&c. de Cl. 191 a, Is me- tuens ne uitioſum colligeret, etiam uerum ſanguinẽ depra- uabat. de N. 75 b, Si qui audirent, uitiofi. pro§. R. 24 b, Vita uitijs omnibus flagitijs q, dedira. de Di. 36 a, Iraq; ſi noſtra dum non exquirimus, in dira& in uitioſa incurrimus. At. 9 b, Ille alter uno uitio minus uitioſus. in A. 176 a, Vitioſus cõ ſul.)(„Saluis auſpicizs creatus. IIle alter uno minus uitio ui tioſus, quòd iners, quòd ſomni plenꝰ, quòd imperitꝰ, quò d roænſörær., ſed uoluntate, ad Att. lib., 9. Et quoniam in hoc uel maximè uirioſa eſt ciuitas, quòd largitione interpo
ſita uirtutis& dignitatis obliuiſci ſolet, de Pet. Conſul. 21³3
b. Vitioſum exemplum, ꝛ ad Her. Quid ita? ne uitioſum o- pus fieret?z Ver. Vitioſum ſimile, ꝛ ad Her. Vitioſum ſponte ſua, quod reprehenſione non eget, ꝛ ad Her. Vitioſum eſt, aſ ſentiri quicquam aut falſum, aut incognitum, Acad. q. ed. i. lib. z. Animi enim integri, non uitioſi corporis eſt diuina- tio, de D. 91 b. Cæſar autem rationem adhibens, conſuetu dinem uitio ſam& corruptam pura& incorrupta conſue- tudine emendat, de Clar. or. 188 b. Virioſam enim naturam ab eo ſic edomitam& compreſſam eſſe doctrina, ut nemo unquam uiolentum illum, nemo in eo libidinis ueſtigium uiderit, de Pat. 4 2 b. Quamobrem,&c. quid quiſq; ſentiret, tabella uirioſum occultaret ſuffragium, 3 de L. Id enim ui- tioſo more efſci ſolet, Tuſcu. q. li.i. Qui enim non natura, ſed culpa uitio ſi eſſe dicũtur, eorũ uitia cõſtant ex falſis opi nionibus rerum bonarũ ac malarũ, ur ſit alius ad alios mo tus perturbationesd; procliuior, Tuſ. q. lib. 4. Vitioſa quæ defixerit augur, irrita infectaꝗ; ſunto, z de L. Vitio ſorũ argu mentorum genera duo, z ad He. Vitioſarum rerum, neq; na ruralium uocabula, de N. a. Vitioſiſsimi oratores, i de Or.
VITIS, t s. de N. 50 a, Vites clauiculis adminicula tanquã ma-
nibus apprehendunt.& de Or. 106 b, Arborum putatio arq; uitium, de Sen. 39 a, Vitis ſerpens multiplici lapſu& errati- co. I. Ara. Quã uiridi conueſtit tegmine uitis. Tuſ. li.:, Vites Iætificæ. Poetæ. L. Braſsica& Caulis. VITIV M Sij. uitioſitas, prauus actus, turpis actio, prauitas a- nimi, labes animi, morbus animi, animi uel corporis praui- tas uel deformitas.)(„Sanitas, uirtus. de Qra. 106 b, Legibus & præmia propoſita ſunt uirtutibus,& ſupplicia uitijs. de Fin. 98 b, Turpes actiones, quæ oriuntur è uitijs. quas enim Græci æwiæꝭ appellant, uitia malo quàm malitias nomina re.& ibi. Omni nirtuti uitium contrario nomine opponi- tur. Ar. 32 b, Bellum eſt ſua uitia noſſe. de Ora. 94 b. Ferè ne- mo eſt quin acutius atq; acrius uitia in dicente quàm recta ideat.& ib, Fingendus eſt nobis detractis omnibus uirijs orator, atq; omni laude cumulatus. Or. 299 b, Id eſt in ora-
1
l 1458 moda, quæ fint in aliquo.& ib. Erprobrare aliqua uitia in aliquo. de D. 127 a, b, Multi naturæ uitium exercitatione ſu ſtulerunt. de Or. 31 b, Delabi in aliquod uitium.& ib. a, Si aduerſarij in aliquo inſigni ad itridendum uitio reperian- tur.& ib. Deformitas& corporis uitium. de Orato. u⁰ a, In quo uitium eſt ſi prętermittatur,&c. in quo mendoſum eſt, &c. in quib. non decer,& c. de Cl. 190 b, Oratoris uel ſanita- te, uel uitio ad diluendum uti. pro Cl. 32 b, Quiq; ea uitia
quæ ab natura habeat, etiam ſtudio atq; artificio quodam maliciæ condiuiſſet. IL.A.169 a, Qui fortunæ uitio, non ſuo decoxiſſet. de D. 104 b, Malè coniecta falſa ſunt, non rerum uitio, ſed interpretum inſcitia. de Ar. 257 a, Qui aliquando honoré uitio ciuitatis, non ſuo, non ſunt aſſecuti. de D. u⁷ a, Comitiorum ſolum uitiũ eſt fulmen, quod idem omnib. rebus optimum auſpicium habemus. de D. 86 a, Vt P. Clau dius eiusq́; collega L. Iunius claſſes magnas perdiderunt, ꝙ uitio nauigaſſent.& de N. 28 a, Conſules uitio creatos eſſe. de D. 97 b, Qui ualetudinis uitio furunt. pro S. R. 26 a, Sum mam laudẽ alicui uitio& culpæ dare. Ep. ↄ9 a, Ne ſibi uitio uerterent, quòd abeſſet à patria. Ep. 1⁷9 b, Vitio mihi dant, quòd,&c.& 27 a, Quod illi tribuebatur ignauiæ. Tuſ. 193 a, Quoniã confidens mala cõſuerudine loquédi in uitio poni tur. Tuſ. 22 4 a, Eodẽ uitio eſt effuſio animi in lætitia.& ibi. Eadéd; leuitare cupiditas eſt in appetendo. de Fi. 131 b, Et fi hoc quidẽ eſt in uitio, diſſolutionè naturæ tam ualde per- horreſcere. Of. 5 b, Is tam eſt in uitio, quàm ſi patriã deſerat. de L. 190 b, Cõcipere uitiũ. Ac. 13 b, Huc ſi perueneris, me ti- bi primũ quidq; concedente, meum uitiũ fuerit. Ep. 135 a, Si nihil eſt in parietibus aut tecto uitij, cætera mihi probabũ- tur. Top. ²22 a, Si ædes exeſæ corruerunt, uitiume fecerũt. &ib. Quod fornix uitij fecerit. Off. 6z a, Venditorẽ eius rei quam uendat, uitia narrare. I. A. 176 a, Id igitur obuenit ui- tium, quod tu iam futurum eſſe prædixeras. VITO, z. deuito, euito, fugio, effu gio, declino, deteſtor. de Or. 139 3, Virãda eſt ingenij oſtétationisq; ſuſpicio.& de Pro. 78 „Vitare uituperationé. Oct. 329 b, Quis nõ morte propriũ periculũ uitet? Ep. 69 a, Hæc nõ uitare cupimus,&c. ſi reci- pis cauſam noſträ, nitabimus. Or. 219 b, Gladiatores multa uitãda faciũt cautè,& petẽdo uehementer. I. C. 100 a, b, Ego tuas petitiones ita cõöiectas, ut uitari poſſe nõ uiderentur, Parua quadam declinatione&(ut aiunt) corpore effugi. Par. 235 a,& At. 128 a, Fugere, uitare, declinare aliquid,&c, de
N. 25 b, Inuidiæ deteſtandæ cauſatid eſt, uitandæ. VITRICVS, S. matris meę marits, ꝗ me nõ genuit. I. V. 103 b,
C. Muſtius uitricus pupilli.& de Cl. 176 5, D. Syllanus uitri cus tuus.& ꝓ Mu, 141 b, At. 243 b, Vitricus ade nihil cẽſebat. VITKRVM, tri. ꝓ R. P. 129 a, Merces fallaces chartis& linteis&
uitro dclatæ.& Ep. 23b95b595.— VITVI.ARIAuia. Q. k. 318 a, Ex eo loco rectà uitularia uia profecti ſumus in Fuſidianum fundum. 3 VITVLINV S,, um. ex uitulo. de D. n9 a, An tu, inquit, carũ culæ uitulinæ mauis quàm imperatori credere?& Ep. 128 b, Aſſum uitulinum. VITVLVS,k. bos iunior. de D. us b, An cenſes eundem uitu- lum, ſi alius delegerit, ſine capite iecur inuenturum'de Iau.
74 a, Vitulum alicui deo immolare.
VITVPERABILI§,e. Uituperanduùs. de L. 188 b, Nam iſto quidem modo uel conſulatus uituperabilis eſt. de Fi. 98 b,
Quod uituperabile eſt,&c. 8
VITVPERA TIO, nu. reprehenſio, ignominia. de Pro. 78 b,
Qd ad uitandäã uituperationé ualet. Ar. 228 a, Cadere in ali quã uituperationé.& 256 b, Effugere uituperarionèé. de Cl. 173 a, Eaq; res P. Africano uituperationi fuit. I. A. 244 a, Cul
Pe reprehenſioné& ſtultitię uituperarioné reprebédere, de Ar. 255 b, Meq; nönulla uituperatione tarditatis meæ facto ſuo liberauit. At. lib. 4, Vituperationè ſubire. Ar. 16, Vitupe- rationem ſuſcipere. de Or. li.z, Vituperationé tribuere. I. V. act In uituperations adducere. Part. Vituperationis finis, turpitudo. At. li. 16, Duæ maximæ nituperationes.
VITVPERATOR, oris. reprehenſor. de Nat. z a, Inuidus ui-
tuperator.& Ep. 97 b, Si quãdo in uituperatores meos inci diſſes. Tuſc. 175 b,& de Fi. 40 a, Nos aũt uniuerſæ philoſo- phiæ uituperationibus reſpondimus in Hortenſto.
VITVPER O, a. uitio do, crimini do, culpę do, culpo, defor
mo, de dignitate uel autoritate alicuius derraho, in maledi cti uel criminis loco obijcio, maledictis alicuius gloriã di- gnitatéd; uiolo. de Ar. 254 b,& ib. Impuriſſimi hominis uo
ce uiolari.)(Laudo,orno, maximis laudib. ecffero. pro Mu. 138 a, Ego tuũ confiliũ Cato uituperare nõ audeo.& Q. Fr. 312 b, Pompeius in amicitia P. Lentuli uituperatur. de Fi. 84 a,Syracuſanæ menſæ, quæ à Platone grauiter uituperantur. de Or. 140 b,& cont. Rul. 67 a, Improbũ notari ac uitupera ri. Ep. 6 8 a, Cum& reprehendes ea, quæ uituperãda duces. ad Her. 14 b, Veluti qui rhetoricam uituperant propter ali- cuius oratoris uituperandam uitam.
tione uitium uel maximum. de Ora. 137 a, Vitia aut incom- VIVO, u. ſpiro, reſpiro, uigeo, ſum, in uita ſum, in uita com- 4*— N⁸△ 3
X NN
moror,

“
—ͤͤͤ
1459
dego, æratem ago, æta ta fruor, uitam& ſpiritum duco, uita& communi ſpiritu fruor, uitã colo, uita manet, ijita ſupperit, uita ſuppeditat,
iuos numeror, uitam ago, uitam tracto, uitä
moror, inter u om dego, æuum ago, uitam uiuo, ui-
lucé intucor, uitam propagoß dum anima exuperabo mea, is propè centum confecit andos, uitam ad centeſimũ annũ erduxit, multos dies in uita celeb errimos lætiſsimosd;, ui di. J. A. 177 a, Cum larronibus non ſolum de die, ſed etiã in diem uiuere.&199 a, Qui in horã uiuunt. Tuſ. 134 b, Viuere in diem. l. P. 94 a, Eſt quidam Græcus, qui cum iſto uiuit.& ibid. Vt prorſus unà uiueret. At. 95 b, Decreuerä cum eo ual de familiariter uiuere. de Or. 143 b, Coniunctiſsimè uiuere cum aliquo. At. zuu b, Cum ita ſimus affecti, ur non poſsimꝰ planè ſimul uiuere. pro Cl. 5¹ b, Illa quam tum ille uiuebat, non erat uita. de Finib. 133 b,& Tuſc. 16° a, Viuere uiram. de Cla. 175 a, Vixit; tamdiu, quàm licuit bene beateq; uiuere. in V. 32 a, Tutiorem uitam ſeſe meo præſidio uicturos eſſe arbitrabantur. de Or. 104 b. Sanctiſsimè uiuere. Epiſto. 53 a, uietè&liberè uiuere.& de Fin. 104 b, Viuere è natura. de Fin. 96 b, Id eſt beatè uiuere, honeſtè, id eſt, cum uirtute ui- uere.& ib. Cum ſcientia uiuere. Ep. 137 a, Viuere de lucro.& 14,2 b, Viuere in literis. pro Mar. 134 a, Satis diu uel naturę ui xi uel gloriæ. I. A. ²2 47 a, Si non ſpiritu, at uirtutis laude ui- uemus. de N. 6 a, In omni rerum natura id uiuere, id uigere quod caleat.& pro Seſt. 2 4. b, Viuere ac ſpirare. de Fin. 133 b, Iraq;& uiuere uitem& mori dicimus, arboremꝗ;& nouel lam& uetulam,& uigere& ſeneſcere. Tuſc. 16 0 a, Vitem& arborem etiam dicimus uiuere. Qu. Fr. 320 a, Quod me co- hortaris ad laborem,&c faciam equidem, ſed quando uiue mus?At. 26 b, Sed mihi quidem 32liw· al, de Clar. 18 0b, Titus Außidius uixit ad ſummã ſenectutem. I. A. 189 a, Niſi qui ui- cerit uicturum eſſe neminem. de Orato. 85 a, Qui in optima rep. eum uitæ curſum tenere potuerunt, ut,&c. pro Qu. 7b, Numerari inter uiuos. Epi. 158 a, Si mihi uita contigerit. de
Sen. 87 a, Secum eſſe, ſecumꝗ́;(ut dicitur) uiuere. At. 156 b, In
laude uiuere.& 235 b, Viuere& habitare cum aliquo. Qu. F.
3u a, Viuo paulò liberalius quàm ſolebam. de Se. S a, Num
igitur ſi ad centeſimum annum uixiſſet, ſenectutis eum ſuæ
pœnitenet?& ibid. b, Nemo eſt tam ſenex, qui ſe annum nõ puret poſſe uidere. de Sen. 9* a, Quis eſt tram ſtultus, quam- uis ſit adoleſcens, cui ſit exploratum ſe uſq;, ueſperum eſ ſe ui Curum.
VIVITVR.Off. 10 a, Viuitur non cum perfectis. de Fin. 58 a,
f.
Sapier ia eſt una,&ua præceptricc, in rranquillicate niui po teſt. Ep. Jib. 9, Sic igitur uinitur. 4
VIVVS,, un. ſpiraus. pro Qu. ↄa, Non modò ex nunero ui-
uorum exturbari, ſed etiam ſi fieri poſſet, infra mortuos mã dari.& 7 b. Numerari inter uios.& 9 b. Huic acerbiſsimũ uiuo uidentiq; funus ducitur. de Ami. 99 a, Ne; id ad uiuũ reſeco, ut illi qui hæc ſubtilius diſputant. pro Seſt. 16 b, Ille uiuus(ut aiunt)& uidens publiaatus eſt. pro Milo. u19 a, Vi- uus& ſpirans. Ep. lib. io, Viuus combuſtus. Quin. F. li. Vix uiuus effugeret. pro Milo. Vt eam mortuus incenderet, quã uiuus euerterat. i. curiam. At. lib. 4, Se uiuo aliquẽ non triũ- phare. QF. lib. 1, Vt& patrem& filium uiuos comburat. A- cad. lib. 2, Non ſolum uiuis, ſed etiam mortuis inuidere.
VIVVM, ui. ſors,& pecuniæ caput quod dicitur. pro Fl. 16 3 b,
De lucro dat, nihil detrahit de uiuo. I. V. act. 5, De uiuo igi- tur erat aliquid reſecandum.
VIX. uixdum, iam, ægrè. in Part, 35 b, Gabinius collegit ipſe ſe
uix, ſed ramen colſegit,&c. Par. u6 b, Quæ uix in gymnaſijs Stoici probant. de. Or. 8s b, In dicendo excellentes uix pau- cos proferce pofſumus. Ep. 39 a, Vix tandem legi literas di- gnas Appio. pro Qu. a, Qui ur ſumma haberẽ cætera, tem- poris quidem certè uix ſatis habui, ut rem tantam,&c. Epi. 150 a, Mihi uerò cum his ipis uix, his autẽ detractis ne uix
uidem. Att. 5̃0 b, Vt uix, aut omnino non poſsit abrogari. & de Nat. 30 a, Aut uix aut nullo modo corrumpi. At. 97 b Suafeium fine meis literis ad te uenire, uix erat rectum.
VIXDVM. Att. 136 /a, Vixdum epiſtolam tuam legeram, cum, Sc.& in C. 99 a, Hæc ego omnia uixdum tam cœtu noſtro demiſſo comperi. Ep. 185 a, Cum tu uixdum triginta dies in Syria fuiſſes.
VLCERATVS,, um. exulceratus. de Fat. 147 b, Philoctetes ulceratus ſerpentis morſu, in inſula Lemno relictus eſt.
VI C I 5 CO R, ru. uindico, punio, perſequor, pœnam repeto, iniurias meas perſequor, gratiam refero, malè meritis refe- ro quod debeo, expetere pœnas domeſtici ſanguinis. de O- rat. 87 b, Arma, quibus uel tectus ipſe eſſe poſsis, uel prouo- care improbos, uel te ulciſci laceſsitus. pro Se. Ro. 29 a, Qui patris ulciſcendi cauſa ſupplicium de matre ſumpſerũt. ad Her 3 b, Me ulciſci parentem negant oportuiſſe. pro Rab. 93 a, Et ſimilis uiri tu ulciſceris patris mortem, atq; ille perſe- quererur fratris. Epi. 133 b, Reſpub. adhuc ulta ſuas iniurias
VLTERIO R us.)(„Citerior. de Pro. 76 b, VIterior Gallia,
V I, 1460 eſt per uos. At. 150 a, Perſequi pœnas alicuius. Att. 148 a, Odi hominem& odero, utinã ulciſci poſſem: ſed illum ulciſcen- tur mores ſui. pro Syl. 180 b,. Tamen eum mores ipfius con- uincerent. IJ. V. 5½ a, Vt per alium te ipſum ulciſcãtur, labo- rant.& de In. 73 a, Viciſci inimicum. Att. 274 b, Quos quidèẽ omnibus ſententijs ulciſcor& perſequor. de Inu. 64 a,& de Opt. 14 † a, Si inimici ulciſcendi cauſa factum eſt. I. C. 108 a, Quos ego non tam ulciſci ſtudeo, quàm ſanare. Epi. 10 a, In eis uerò ulciſcendis, quos,&c.& ibi. Quanquam ille uicem noſtram ultus eſt ipſe per ſeſe. Ep. 197 a, Neq; enim hæc àte non ulciſcenda funt, etiam ſi non ſint dolenda. de Or. 153 b, Aequum ne ſit ulciſci iniurias etiam propinquorũ.& Poſt- quam. 203 a, Vlciſcendæ iniuriæ facilior ratio eſt, quàm,&c. in Ver. u10 b, Iniurias ſuas per uos ulciſci ac perſequi ſtudue runt. in Ant. 206 a, Quo omnes acrius grauiusq; incumbe- rent ad ulciſcendas reipublicæ iniurias. Poſt. 20 2 b, Sic ulci- ſcar facinora ſingula, quemadmodum à quibuſq; ſum pro- uocatus. Item: Vlciſci iniurias.)(. Remunerare beneficium. de In. 72 b, Vlciſci peccata peccatis,& iniurias iniurijs. in V. 90 b, Si nefarium ſcelus ui manu§;, ulti eſſent. in C. 116 a, VI- tus eſt huius uictoriæ crudelitatem poſtea Sylla. de Or. 103
b, Punire dolorem: id eſt, ulciſci.
VLTIO, onw. uindicta. ad He. 22 b, Iam domi ultionem reges
Atridæ parant. Par. 241 b, De ulciſcenda iniuria.& ib. Quod in beneficio gratia, in iniuria ultio nominatur.
VI.C VS, ru. plaga. pro Do. 215 a, Et tu in hoculcere tanquam
unguis exiſteres. de Na. 22 a, Quicquid horum attigerit, ul- cus eſt.
VLLVS, a, um. aliquis. I. V. 121 a, Debebat Epicrates ullũ num-
mum nemini. pro Cl. 38 b, Cluentij nummus nullus iudici datus ullo ueſtigio reperitur. de Or. 107 a, Non poſſum ne- gare, pro deſſe ullam ſcientiam oratori.& 94 a, Non mihi uidetur ars oraroris eſſe ulla. Quint. Frat. 321 a, Si ullam par tem libertatis tenebo. Attj. in b, Cum cæreræ mulieres ulla dignitate diſceſſerint. de Ami. 93 a, Nec ullo caſu poteſt con tingere, ut illa intermiſsio fiar officij. contra Rull. 73 a, Ra- tum ſit, quod finitor uni ulli à quo miſſus eris, renunciaue- rit. pro Fla. 156 a, Neminem tamen adeò infatuare potuit, ut ei nummum ullum crederet. in A. 178 b, Omnino ullius rei nemo fuit emptor, cui defuerit hic uenditor. de Fin. 100 b, Quam ſi non ullam eſſe diceremus,&c. id eſt, non aliquã. Offic. 41 a, Iuſticiæ tanta uis eſt, ut nec illi quidem qui ma- leficio& ſcelere paſcuntur, poſsint ſine ulla particula iuſti- ciæ uiuere. 11
(Citerior Gallia. pro Pom. 283 a, VIterior Hiſpania. Att. li. 8, Galliæ ulterioris adiunctor.
VLTIMV S,, um. poſtremus, extremus, ſummus. de Na. 36 b,
Luna, quæ omnium ultima eſt.& de Di. 127 b, Cœlũ ipſum, quod extremum atq; ultimum mundi eſt. de L. 157 b, Ab ul- timis temporibus ſcribendi exordium capio. de In. 62 b, O- mnium, quicunq; ab ultimo principio huius præceptionis uſq; ad hoc tempus expoſitis copijs.& ad Her. 3 a, Si non ab ultimo initio repetere uolemus. de Pro. 73 a, Tempus pro- ximum, medium, ultimum. pro Ar. 185 b, Pueritiæ memoriã recordari ultimam. de Aruſ. 249 b, Aliquid ex ultimis terris accerſitum. Atti. 288 a, Hæc mihi uidentur Ciceroni ultima eſſe in malis. de Sene. 128 a, Luna ultima cœlo, citima terris. de In. 62 b, Ab ultimo principio huius pręceprionis uſq; ad hocrempus.
VL. TO R, ris. uindex, punitor. Ep. 23 a, VItor inimicorum. de
Cl. 189 b, Publius noſtrarum iniuriarum ulror, ſalutis au- tor.& pro Syl. 183 b, Ego ille coniurationis inueſtigator at- que ultor. Poſt. 2u1 b, Fribunitij ſanguinis ultores. I. P. 84 b, Piſo præuaricator Catilinæ quondam, nunc ultor.
VLTRA. ſuprA. Att. 95 a, VItra Silianam uilla eſt, quam puto
tibi notam eſſe. de In. a, Remotum eſt, quod ultrà quàm ſatis eſt, petitur. de D. 85 b, Diuinatio coniectura nititur, ul tra quam progredi non poteſt. I. A. 155§ a, Quis unquam ſena torem tanto damno coegit? aut quid eſt ultra pignus aut mulctamè de In. 48 a, Longum exordium eſt, quod plurib. uerbis aut ſententijs ultrà quàm ſatis eſt, producitur. Tuſc. 151 b, VItrà enim qud progrediar, quàm ut probabilia ui- deam, non habeo.& ad Her. 38 b, Procurrere ultrà quàm a- micus ſentire poſsit. Tu. 176 a, Nec ultrà quàm id quod ue- riſimile occurrit, progredi poſſumus.& 217 a, Sed adhibét modum quendã, quem ultra progredi nõ oporteat. de Vn. 196 a, Si probabilia dicentur, nil ultrà requiratis. At. 23 8 a, Oratio ſcripra elegantiſsimè, ut nihil poſsit ultrà.. VLTRIX, us. uindex. pro Dom. 235 b, Hæc ultrix afflictæ ci- uitatis reipublicæ ſpolijs ornabitur?. VLTRO, non quæſitus, ſponte. in C. 116 a, Qui ſpem imps rij ultrò ſibi à patricijs hominibus oblatam neglexerunt.
Tuſ. 255 b, Omnia ei ultrò pollicitus ſum. pro Fla. 15ο9 a,Illũ autem

4 ulrio nominatur aEstin hoc ulemn ngun
Crzuidhommaigiha
ur. de Or. 10, Nonpofinn. nonton.& 9 3 Na a u. Wien Fra zuaKulunxr mud, Cumencre ulers il mn.9) a Nec ullo caluporeken dat ofcij contra Rull.3 k. d quo mifſus eris mauncau. m amen aded infatune vorus leret. in A.i b, Omaino Ulu lefueri hic uenditor, den uu dictremus, Rc. id eib non alghi 8 ck, ut nec ill qucem qumr poümt ins ulla pascalint.
de de Pro.76 b, Vlrenot Gilt 21lz aNhrror Hſpwuln Kor..
2 rremus ſummas keNuſh ack& deDunyd, Caliipiun mam mundi ett del. wy d
S orchum apio. delnen a9. d0 principio huns nmeegtons 31s copijs. Aad Her.z1Aron
emas. de Pw7. maunr
r1
ed Neeenei
Shar pin aisu,
““
ſ“
5 5
14 61 V M autem non moddò recipiebant, ſed etiam ultrò nocabant. pro Flan. 164 a, VItrò offerre ſe alicui.& VItrò polliceri. pro Qu. 3 b, Næuius, qui cum ultrò ipſe deberet,&c. Epi. 205 a, &X 100 a, St ad eum ultrò ueneris,&c.& de Ein. 77 a, VItrèò ad mulierem uenir.. VLTROcitroq;. huc& illuc, uiciſsim. I. V. 271 a, Qui ultrò citroq́; nauigant.& pro S. R. 28 a, Poſtea homines curſare ul trò& citrè non deſtiterunt. Aca. 4 4 a, VItrò citrod; uerſari. de Am. uuz a, Nam implicati ultrò& citrò, uel uſu diuturno, uel eriam officijs repentè,&c. Of. 12 a, Beneficia ultrò citrõ-
que data& accepta. de Sõn. 126 b, Multis uerbis ultrò citr6-
que habitis, ille nobis conſumptus eſt dies. de N. 42 b, Ele- mentis ſurſum deorſum, ultrò citro q́ commeanribus.
VLVBRAE, arum. Opp. Ep. 105. 1
VLVBRANVS.Ep. ioi.
VI.VLANS.Or. 109 a, Inclinata ululantid;, uoce more Afia- tico canere: id eſt, miſerabili& abſona, qualis ſolet eſſe ca- num& luporum miſerè ululantium.
VLYSS ES,is. Vlyſſes uir ſapientiſsimus, patriæ ſuæ conſpe- ctum immortalitati antepoſuit, i de Ora. 10t a. Quàm mul- ta paſſiis eſt Vlyſſes in illo errore diuturno, 1 Off. 23 a. Illò ſi ueneris, tanquam Vlyffes, cognoſces tuorum neminem, 1 Fa mil. Vlyſſes apud Sophoclem perquùm flebiliter lamenta- tur in uulnere, Tuſ. lib. 2. Qui ferunt ſaucium, perſonæ gra- uiratem intuentes, non dubitarunt dicere, Tu quoq; Vlyſ- ſes,&c. qui Conſuetus in armis æuum agere, 2 Tuſc. Neq; e- nim iam Troicis temporibus tantum laudis in dicendo V- lyſsi tribuiſſet Hom erus,& Neſtori: quorum alterum uim habere uoluit, alterum ſuauitatèẽ: niſi iam tum eſſet honos aloquentiæ, Brutus. Itaq; Homerus non Aiacem, nec Achil- lem, ſed Vlyſſem appellauit ſoαπνινεεον Fam. Quid audi- turum putas fuiſſe Vlyſſem, ſi in ſimuiarione perſeueraſſet, quum maximas res geſſerit in bello, 3 Offic. Etiam heroicis xtatibus VNyſſem& Neitorem accepimus& fuiſſe,& habi-
— 1
tos eſſe ſapientes, Tuſcu. Talis de VIyſſe nulla ſuſpicio eſt,
ſed inſimulant eum tragœdiæ ſimulatione inſaniæ, militiäã
ſubrerfugere uoluiſſe, 3 Ofic. VMBILICVS, ci. propriè in media uentri planicie eſt, quaſi punctum in circulo, idcirco medium cuiuſq; rei ſignificat.
de Oi. 132 4,O ſancte Apollo, qui umbilicum terrarum cer-
tum obſides. I. V. 225 a, Qui locus, quòd in media eſt inſula
1
ſitus, umbilicus Siciliæ nominatur.
VMBII.I CI. lapilli ſunt nitidi, politi, in umbilici noſtri mo dum collecti,& à natura facti. de Or. no b, Conchas& um- bilicos Lælius& Scipio relaxandi animi cauſa ad Lucrinũ legebant.—
VMBIN Lorum. genus nummorum in Gallia Narbonenſi. L. Victoriatus.
VMB RA, bræ. de Or. 87 a, Nam me hæc tua platanus admo-
nuir, quæ non minus ad opacandum hunc locũ patulis eſt diffuſa ramis, quàm illa, cuius umbrã ſecutus eſt Socrates. de D. u a, Vmbra rerræ eſt meta noctis. de Or. 158 a, Ne con
tagio mea bonis umbrque obſit. I. P. 91 b, Omnes umbras e-
tiam falſæ glorię conſectari. Oſt. 6 5 b, Sed nos ueri iuris, ger manæq; iuſticiæ ſolidam& expreſſam effigiem nullam te- nemus, umbra& imaginibus utimur, pro Mur. 127 a, In quo lIuxuriam reperire non potes, in eo te umbram luxuriæ re- perturum putas? de Ora. 152 a, Sed habeat tamen admiratio illa umbram aliquam& receſſum, quo,&c. pro R. P. 129 a, Vmbram equitis Rom.& imaginem uideris. Atti. 247 b lſte qui umbras timet, ad cædẽ ſpectat. de D. 98 b, Cæteros um- brarum uagari modo. Aca. 6 b, Multa uidẽt pictores in um bris& in eminentia, quæ nos non uidemus.
VMBRACVL.VM,L.locus frondibus tectus, ut ſolis ardo-
rem repellat. ponitur pro ocio. de Cl. 167 b, Proceſſerat e- nim in folem& puluerem, nõ ut èmilitari tabernaculo, ſed ut è Theophraſti umbraculis. de L. 187 a, Phalereus ille De- metrius mirabiliter doctrinam ex umbraculis eruditorũ, ociod; non moddò in ſolem atq; puluerem, ſed in ipſum di-
ſcrimen aciemq́; perduxit.
VMBRATIL IS,/. quod in umbra ocioq; uerſatur. Tuſ. 180 b, Vira umbratilis& delicata. de Orat. 97 b, Educenda præ- terea dictio eſt, ex hac domeſtica exercitatione& umbrati- li medium in agmen, in puluerem, in clamorem, in caſtra atꝗ; aciem fo rẽſem,& ex literis aliquid in aſpectũ lucemꝗ; proferre. Orat. 202 b, Oratio philoſophorum mollis& um Prarilis..
VMB RILA,briæ. regio Italiæ. de D. 99 b,& pro S. R. 26 a,& pro Mur. 134 a.
VMBRIFER, a, um. de D. 95 a, Inq́; Academia umbrifera,&c.
& 121 b, Sub platano umbrifera.. VMBROSVS, a, uin. opacus, umb rifer. Qu. Fr. 313 b, Ego locũ æſtate umbrofiorem uidi nunquam. VNA!. ſimul, pariter, communiter. Att. 128 a, Si in Italia Pom-
———
. VN 14 62 Peius confiſtit, erimus und.& pro Mi. 108 a, Cum eſſem unà cum eo in turba. At. uz b, Mulieres in Formiano eſſe uolui, & unà Ciceronis. de Ora. 88 b, Qui cum illis unà ipſum illũ Carneadem diligentius audierat. de Ein. 86 a, Qui unà ſecũ philoſophati ſunt. de Fin. 81 b, Si id non probares, quo mi- nus ambo unà necaremini, non precarere,&c. in V.55 a, Is ſi
mei cõſilij cauſam rationemq; cognouerit, unà& id quod facio, probabit,& in hac cauſa putabit,&cc.
VNOIAciæ. aſsis pars duodecima. Qu. Fr. 328 b, Quas enim tabulas ſe putauit obfignare, in quib. in uncijs firmiſsimũ renuerat, non obügnauit. In uncijs dixit, pro in bonis, uel hæreditate.
VNCINATV§, 4, um. aduncus. Ac. 30 b, Humatis uncinatiſ-
ue corporibus. 1
VNCTIO, onu. palæſtra, luctatio. de Or. uo b, Philoſophum omnes unctionis cauſa relinqunnt.
VNCTO Roru. aliptes. Ep. 104 a.
VNCTVRKRA,ra. unctio. de L. 182 a, Hæc prærerea ſunt in legi bus de unctura, quibus ſeruilis unctura tollitur.
V NC TVS, a, um. delibutus, ôblitus. I. A. 186 b, Antonius eo die nudus, unctus, ebrius concionatus eſt. At. 187 a, Pro iſto aſſo ſole,&c. àte nitidum ſolem unctumꝗ; repatemus. de
Cl. 171 b, Vnctior quædam conſuetudo loquendi.
VNCVS;, ci. inſtrumentum incuruum, quo utimur ad multa. I. A. 153 b, Vncus impactus eſt fugitino illi,&c. pro Rab, 93 b, Vindicare aliquem à uerberibus, ab unco.
VNDA, de. fluctus. pro Pl. 26 2 a, Campus arq; illæ undæ co- mitiorum ſic efferueſcunt quodam quaſi æitu, ut ad alios accedant, ab alijs recedant. Tuſ. 1½9 b, Equi Pelopis, qui per undas currus ſuſpenſos rapuiſſe feruntur. I. A. 226 a, 3 ſpe- ctaculum non modò hominibus, ſed undis ipſs& littorib. luctuoſum. I. A. 257 b, Prius undas fammamqz.
VNPDANS fretum. de N. 44. Accij: id eſt, Suctuans.
VNDE. ex quo, à quo,&c. pro Cecin. 302 a, Hoc uerbum un-
de, utrunq; declarat,& ex quo loco,& à quo loco. ad Her. 3 a, Si inde incipiemus narrare, unde neceſſe erit. de Fin. 130 b, Quærimus autem non quæ ſit beara uita, ſed unde ſit. con- tra Rul. 783 a, Vnde iſte amor tam repentinus?de Aruſ. 25o b, Alterum putabo regem, ſi habuerit unde tibi ſoluat. Epiſt. 233 b, Hem mea lux, unde omges opem perere ſolebant. de Sen. 79 b, Quaſi diuinarem illo extinéto, fore unde diſcers neminem.& de Or. 9° b, De ea re melius dicet, quàm ille i- pſe, unde didicerit. I. V. 99 b, Dum eſt, unde ius ciuile diſca- tur. pro Se. Ro. 30 a, Qui eum necaſſet, unde ipſe natus effet. Offic. 22 a, Athenienſes, unde fruges ortæ putantur. I. V. 15 4 b, Ille unde ablatum eſt, iudicio ſuum recuperare poteſt. E- piſtol. io a, Omnibus unde petitur hoc conſilij dederim, ut, &c. de Orator. 135 a, Poteſt fieri, ut is unde te audiſſe dicis, i- ratus dixerit. pro Sylla 180 b, Verbum, unde aliquis poſsit offendi. de Claris orator. 165 a, Eloquentia, unde longè ab- ſum. in A. 257 b, Moueri ſedibus huic urbi melius, atq; in a- lias, ſi fieri poſsir, terras demigrare, unde Antoniorum nec facta, nec nomen audiat, quàm,&c. I. V. 147 a, Vt mihi reſpõ deret ubi eſſer, quis eſſet, unde eſſet. de Finibus 122 b, Nam bonum ex quo appellatum ſit, neſcio. Tuſculan. 152 a, Alijs cor ipſum, animus uidetur, ex quo excordes dicuntur. de Fi nibus 76 a, Veniuit permagnam Sextilius hæreditatem, un de ſi ſecutus eſſer illorum ſententiam, nec nummum quidẽ unum attigiſſet. Atric. 65 a, Non recordor unde ceciderim, ſed unde ſurrexerim. de Legib. 160 b, Vnde etiam uniuerſus hic mundus,&c.
VNDECIES. pro L. Manilia, H-S. undecies numeratũ eſſe.
VNDELIB E T. ad Her. 39 b, Ar iſtud quidem facile fuit un
deliber inuenire.
VND Enumeris præpoſitum ſupra decem, unum detrahit à quouis numero, præter undecim,& quæ ab hoc deducta ſunt, ſicut duode, detrahit duo, præterquam in duodecim.
VNDEVIGINTI. de Cl. 185 b, Is undeuiginti annos natus
erat eo tempore. Ac. 20 b, Solem amplius duodeuiginti par tibus maiorem eſſe quàm terram.& Tuſ. 239 a, Duodequa- draginta annos tyrannus Syracuſanorum fuit Dionyfius. VNDEQVINQVAGESIMVS. pro Pomp. i0 b, Vnde- quinquageſimo die. VNDEVIGESIM VS, fiue undeuiceſimus. de Sene. So a, An- no undeuigeſimo poſt eius mortem hi Coſſ. facti ſunt. VNDIOVE. ex omni parte, ex omni genere, de D. 80 a, I. V. 135 a, Concurritur undiq; ad iſtũ Syracuſas. Tuſ. 245 a, Vita undiq; bonis referta.& de Fin. 14 b, Honeſtas undiq; per- fecta& abſoluta.& de Na. 33 a, Mundus perfectus undique eſt. de Orar. 1003 b, Paſsim carpere,& colligere undiq;.& isi a, Res undiq; exquiſitæ, collectæ, accerſitæ, comportatæ. de Fin. i3: a, Hominis natura undiq; perfecta. Att. 16 r b, O rem undiq; miſeram. I. V. 249 b, Locus ſeptus undiq;. pro Pom. 9 a, Sicilia multis undique cincta periculis. Pro Seſtio 25a,
Qui

—*
““ 4 —— 1 1 4 3 4 3 1 1 3 * 4 1 4 * 1 3 1 3 1 5 8 1
———— —4——
——
—
——
——
——
——
— — ———
14 63 V NM
Qui omni er genere orationem aucupatur,& omnes un⸗ diq; floſculos carpit. I. A. 18r a, Aut un diq; religionem tolle, aut uſquequaq; conſerua. de Vn. 195 b, Mundus eſt undi que corporatus. de Fin. 130 b, Viuere ex hominis natura undiq; perfecta,& nihil requirente.
VNGO, g, xi, lum. perungo. I. V. z218 a, Matronas Dianam un xiſſe unguentis, compleſſe coronis& floribus, thure odori-
uitractant iſta, qui tergunt, qui
busq́; incenſis. Para. 123 a,( Att. 222 a, Cæſar un-
ungunt, qui uerrunt, qui ſpargunt,&xc. ctus eſt, accubuit...
VNGVENTARIVS, rj. qui unguenta cõficit uel uendit. Off. 30 b, Adde his ſi placet unguentario, ſaltatores, totũd; lIudum talarium.& Att. 220 a, Plotinus unguentarius. I. P. Veſtri illi unguentarij.
VNGVENTVM, u. odorum uariorum permiſtio, addito oleo, uel balſamo, aut alio pingui liquore, deliciarum cau- ſa& luxuriæ, interdum etiam ualetudinis comparata. Tuſ. 240 a, Aderant unguenta, coronæy incendebantur odores. J. V. 160 b, Cum interea Apronius caput atque os ſuum un- guento perfricaret. I. A. 207 b, Non te illius unguentorum odor, non uini anhelitusan eam cognitionem adducebat, ur,&c. de Or. 152 a, Vnguentis minus diu delectamur, ſum- ma& acerrima ſuauitate conditis, quàm his moderatis:& magis laudatur quod terram, quàm quo d crocũ olet. Poſt. 206 b, Ille unguentis ôblitus irriſit ſqualorem ueſtrum. in C. 105 b, Qui nirent unguentis, qui fulgent purpura. P Seſt. 6 b, Conſul unguentis afflues calamiſtrata coma. pro Cæl. 43 a, Qui unguenta ſumpſerit, qui Baias uiderit. I. V. 218 a,
Matronas Dianam unguentis unxiffe, compleſſe floribus, &c. de Na. 55§ b, Vnguentorum compoſitiones,& conditio- nes ciborum. Ac. lib. 2, Quibus etiam alabaſter plenus un-
guenti putere uidetur. Nonius.
vVNGVICVIL.LIlorum. de Fin. 143 b, Integritas unguiculorũ omaium. Epiſt. 6 a, A teneris(ut Græci dicunt)unguiculis. prouerb.
VNGVIS, guis. de N. 50 a, Quædam animalia unguium tena-
— citate cibum arripiunt. pro Qu. Ro. 4.8 a, Ab imis unguibus uſq; ad uerticem ſummum. pro Dom. 2¹5 a, Et tu in hoc ul- cere tanquam unguis exiſteres. Actic. 210 a, In omni uita ſua quemq; à recta conſcientia tranſuerſum unguem non opor
rrer diſcedere. Fam. lib. z,& Acad. lib. 2.
VNGVLA,Ilæ. de Nat. 62 a, Ergo illud in filice ueſtigium un- gulis Caſtoris equi credis eſſe?& in Arat. Vngula equi. Tuſ- 1872, Omnibus ungulis, ut dicitur, contentioni uocis aſſer- uiunt.
VNICE“fingulariter. Or. 197 a, Nam& negare ei, quem uni cè diligerem, durum admodum uidebatur. I. C. 113 a, Auus tuus, qui amauir unicè patriam. Epiſt. 64 b, Quos ego am- bos unicè diligo. Qu. Fra. 312 a, Quoſdam ueniſſe dicebant, qui terunicè laudarent. Ep. 209 b, Præcilium tibi commen- dorunicè.
VNICVS;a,um. unus, unigena, ſingularis, inſignis. I. A.*Vt ne mo unquam unici filij mortem magis doluerit. pro S. R. 25 a, Quæramus quæ tauta uitia fuerint in unico filio. Epi. 49 a, Quod erat unicum ſolatium in malis. Poſt. 206 a, Si Qu. Metellus illo tempore conſul fuiſſer unicus. pro Qu. 7 a V- nica lberalitas.& de Sen. o a, Elogium unicum. ad Her. 23 a, Si egregiam pulchritudinem, aut unicam turpitudinẽé eis attribuemus.& 18 a, Vnica malitia,& unica nequitia.
VNIGENA, næ. unicus. de Vni. 197 a, Singularem deus hunc mundum atq; unigenam procreauit.
VNIVERSALIS,e. uniuerſus, abſolutus. ad Her. 3a, Nam
in huiuſmodi rationibus non uniuerſali, neꝗ; abſoluta, ſed excenuata ratione expoſitio cõfirmarur. aliter, inuerſa. Var ro de Lingua Lat. u04,& 5o, Vniuerſalis cauſa.
VNIVERSE. generatim, generaliter. in V. 26 5 a, NNam quid ego de cęteris ciuium Romanorum ſupplicijs ſigillatim po tius quàm generatim atq; uniuersè lo quar? Att. 69 a, In Cu mano cum eſſem, uenit ad me noſter Hortenſius, cui depo- ſcenti mea mandata, cętera uniuersè mandaui, illud probè, ne pateretur,&c. At. 125 a, Nec tam irruprio pertimeſcenda, quæ Luceriæ multis ſermonibus denunciata eſt, quàm uni- uersè interitus.
VNIVRR SITA S, tis. uniuerſum, mundus. de Nat. deo. 59 a, Licet enim contrahere uniuerſitatem generis humani, eãq́; gradatim ad pauciores, poſtremò deducere ad fingulos. de N. 10 a, Vniuerſitas rerum, qua omnia continentur.& 24 b, In uniuerſitate rerum.& ibi. In eodem uniuerſo. de Vni. 195 b, Atq; illum quidem quaſi parentem huius uniuerſitatis innenire difficile eſt. de Vniu. 202 b, Arq; ita quafi in currum uniuerſitatis impoſuit. de Vni. 19⁷ a, Si totum uniuerſitatis corpus planum& æquabile explicaretur.
VNIVERSVS,a, um. totus, omnis, infinitus confuſus, com- munis, perpetuus. Aca. 15 b, Qux loquitur de uniuerſis, nihil
V N 1464
excipit. quid enim poteſt eſſe extra u niuerſa?de N. i0 a, C5-
*
munis rerum natura, uniuerſa atq, omnia continens. de N. 25 a,& Tuſ. 162 b, Imagines ingentes, tantæq; ut uniuerſum mundum complectantur.& de Fi. 88 a, Vn uerſum mare.& de Na. 24 b,In eodem uniuerſo. I. V. 143 a, Ergo ab uniuerſa prouincia generarimque A fingulis eius partibus diligitur, &cc. de Inu. 50 a, Non incommodum uidetur, quandam ſyl- uam atq; materiam uniuerſam atq; permiſtam& cõfuſam exponere omnium argumentationum. pro Qu. 7 a, Bono- rum poſſeſsio ſpectatur non in aliqua Parte, ſed in uniuer- ſis. de Orator. 86 b, Ex illis rebus uniuerſis eloquentia con- ſtat, quibus in ſingulis elaborare permagnum eſt. Art. 235 a, Kabohindòo deεοριιμραα. prO Fla. 135 a, Vniuerſus& communis, de Or. 122 a, Genera uniuerſa. de Orat. 1213, b, Perpetui iuris& uniuerſ generis quæſtio. Item: Generum un iuerſæ quęſtio- nes. Reuocari ad genus& naturam uniuerfam. Ad uniuerſ generis diſputationem referri. Communes rerum& gene- rum ſummææ. de Orat. nõᷓ a, Non mihi minus operis uidetur de uniuerſis generibus rerum, quàm de cauſis ſingulorum dicere.& 119 a, Vel ſeparatim de genere uniuerſo dicere, uel de ſingulis hominibus. de Or. 121 a, Reuocari ad genus& ad naturam uniuerſam, reuolui ad communes rerum& gene- rum ſummas, referri ad uniuerſi generis diſputationem. de Or. 152 b, Loci communes, qui de uniuerſa re tractari ſolẽt. & ibi. Ancipites diſpurationes, in quibus de uniuerſo gene- re in utrãq; partem diſſeri copiosè ſolet. de Cl. i69 a, In uni uerſa eloquentia.)(In aliqua parte dicendi. Or. 207 b, Ge- nus uniuerſum in ſpecies certas partiri ac diuidere.& de Cl. 178 a, Tribuere rem uniuerſam in partes. de Or. 90 a, N- niuerſam ac propriam oratoris uim definire. de N. 60 b, Ti bi permitto reſpendere, ne mihi malis de ſingulis reb. quæ- renti,&c. an uniuerſam audire oration em meam: id eſt, per- petuam. I. V. 66 a, Quæ ſingulatim collecta ſunt, uniuerſa perdere. I. A. 160 a, Cum à ſu mmis, medijs, inſimis, cum de- niq; ab uniuerſis hoc idem fit. pro Pomp. 10 a, Maria omniz tum uniuerſa, tum in fingulis oris omnes finus atq; portus. Qu. R. 52 a, Eſt tuæ arrogantiæ uitæd; uniuerſæ uox. de Or. 123 b, Vnde uniuerſum flumen erumpat. Poſtq. 204 a, Quis poſsit ueſtra in nos uniuerſa promerita non dicam comple cti orando, ſed percenſere numerando?& pro Dom. z40 b, Bis à me ſalutem accepit: ſeparatim ſemel, iterumcum uni- uerſis. Off. 43 b, Quæ in multitudine cum contentione h betur oratio, ca ſæpe uniuerſam excitat gloriam. pro Seſt. 3 b, In hac confuſa atꝗ; uniuerſa defenſione. Of. 57 a, Eandem
r
eſſe utilirarem uniuſcuiuſq;& uniuerſorũ. I. P. 93 b, Fac hu- ius odij tanti ac tam uniuerſſi periculum, ſi audes. de Na. 59 a, Quæ ſi ſingula uos fortè non mouent, uniuerſa certe
uere debebunr.& ib. Nec uerò uniuerſo generi hominũ ſo Iùm, ſed etiam fingulis à dijs immortalibus conſuli ſolet.& ib. Dij ſeparatim ab uniuerſis ſingulos diligunt. de Ora. 135 a, Nihil eſt deniq, in natura rerum omniũ, quod ſeuniuer- ſum profundat,& quod totum repentè euolet. Off. 10 b. V- niuerfi generis humani ſocieras. Off. 22 b, Contra naturam uniuerſam nihil contendendum eſt.& de Le. 160 b, Vniuer- ſus mundus. de I. 159 a, Complectenda in hac diſputations tota cauſa uniuerſi iuris eſt ac legum, ut,&c.& de Vn. 196 b, Siue in fingulis, ſiue in uniuerſo genere cernatur. in Sal. 274 b, Si illud elogium pro lege palaàm uniuerſis recitarem. Ep. 72 a, Non facilè exhauriri poſſe tibi dolorẽ uniuerſum pu-
to. Ep. 87 b,& de Fi. 58 a, Singula.)(Vniuerſa..
VNIVSMOPDI. non Varius.)(Mulriformis. Att. 140 a, Noli enim putare tolerabiles horum inſanias, nec uniuſmodi f0 re. de Vn. 19 8 b, Materia ſemper eſt uniuſmodi, ſuid; ſimilis, &eiuſdem naturę. Ac. 44 a, Principes qualitates ſunt uniu modi,& ſimplices. Ex his autem ortæ uariæ ſunt,& quaſi multiformes. ibid. Quia ſola cerneret quod ſemper eſſet, fimplex,& uniuſmo di,& tale quale eſſer.
VNQVA M.omni memoria. Ora. 200 b, Iſocrates præſtat 0- mnibus, qui unquam orationes attigerunt. de Ar. 252 b, Qd ſacrificiũ nemo unquam adijt? nemo niſi P. Clodius omni memoria uiolauit. Tuſ. lib. 4, Quis homo te exuperauit un quam gentium impudentia. At. lib. 3, Quum ita me afflictũ uideas, ut neminem unquam nec uideris, nec audieris.
VNVS, 4, um. ſolus, ſingularis, idem. de Di. uã a, Phyfici, qui o- mne quod eſſet, unum eſſe dixerunt.& de Or. 144 b, Omnia quæ ſuprà& ſubter ſunt, unum eſſe,& una ui, atq; una con- ſenſione naturæ conſtricta eſſe. I. C. u14 b, Ille erat unus ti- mendus ex his omnibus. J. C. 121 a, In hac cauſa omnes ſen- tiunt unum atq; idem. pro Flac. 159 a, Lacedęmonij ita mul tos annos unis moribus, nunquam mutatis legibus uiuũt. pro Syll. 168 b, Simplex eſt officium, atq; una bonorum o- mnium cauſa. Offi. 4 a, Confugiunt ad unum aliquem uir- tute præſtantem. de Am. u11 a, Alterius animum cum ſuo cõ miſcere,& efficere penè unum ex duob& uz b, Vnus quaſ
animus

aon de. b diuian K
desd.. deßnin deN ahli sdengtänt g.
umen crumpat. Poſtq. 1045 ü
cr promerita non dican unii
ee numerando,& pro Doneh
et
zuerſa defenftone— 9½ 18 Knniaakirä L5.Söu. acr per crlam ſande. ded Anoa mouent miutrſcn m’e kuend rriaeſo weidani t.40u
dijt immontulbes conlul
1
animus fiat ex pluribus. de D. 28 b, Exitus quidem omniũ unus& idem fuit. de Som. 31 a, Anima eſt una ex omnibus, quæ ſeſe moueat. pro Planc. 276 a, Is enim unus fuit de ma- giſtratibus, qui,&c. de Pro. 73 b, Vnum pro uniuerſis ſubire atq; excipere pericula. de Leg. i70 a, Fibrenus rapidè dila- pſus, citò in unum confluit. de D. 8r a, Xenophanes unus, qui deos eſſe diceret, diuinationem fun ditùs fuſtulit. de D. 126 b, Panætius, qui unus è Stoicis Aſtrologorum prædicta reiecir. J. A. 167 a, Sed unam rem uereor, ne non probes. I. A. 223 a, Si omnes iuriſconſulti in unum conferantur, cum Ser.
Sulpitio non ſunt comparandi. Par. i18 b, C. Marius, qui mi
hi in ſecundis rebus unus ex fortunatis hominibus, in ad- uerſis unus ex ſummis uiris uidebatur. pro Cec. 396 b, Hoc etiam ſi uerbo differat, re tamen erit unum,& idem in o- mnibus cauſis ualebit. pro Qu. 3 b, Vnum tamen hoc co- gitent, ſe,&c. pro Qu. 12 b, Vnum illud dico, ſi propter,&c. pro Qu. 14 a, Plura non dico, cum eo,&c. pro Pomp. 5 b, Ab unis hoſtium copijs bellum geri. pro S. R. 19 a, Non electus unus, qui maximo ingenio: ſed relictus ex omnibus qui mi
nimo periculo poſſem dicere. I. C. 108% a, Quibus præcipien
dum uidetur, unum ſcilicer& unum, quod cærteris. pro Ce- cin. 296 b, Si tu ſolus, aut quiuis unus,&c. pro Cluent. 22 a, Filius, quem tantum unum ex mulris fortuna mihi reliquũ eſſe uoluit. Ep. 253 a, Quanquam qui cum loquorè cum uno fortiſsimo uiro, qui,&c. Att. 2 a, Panætius unus omnino co mes fuit. ad Her. 25 b, Nemo unus. i. ſolus. ad Her. 36 a, Col ligere& conferre omnia in unum. de Inu. 56 a, Conducere mulra in unum. de Inu. 42 a, Compellere aliquos diſperſos in unum locum. de Inu. 60 a, Vnum in locum cogi,& ſub u-
num aſpectum ſubijci. ad Her. 33 b, Eiuſdem unius aut plu-
rium uerborum iteratio. Ep. 153 a, Ego eam ſententiam di-
xi, cui ſunt aſſenſi ad unum. pro Milo. 114 a, Deinde dixit, ſe gladio percuſſum eſſe ab uno deillis, ne indicaret. pro Fon.
276 a, Vnæ tabulæ proferantur. pro Font. 27% b, Vnum eſt& ſimplex aurium iudicium. pro S. R. b, Cum multæ cauſæ cõ ueniſſe unum in locum uidentur. de Or. 93 a, Cum te unum ex omnibus ad id dicendum maximè aptum cognoſſem. de Or. 85 b, Qui non aliqua in re unà ſeparatim elaborarũt, ſed omnia comprehenderunt. Or. 20 ⅝ a, Duplices loci, uni, &c. alteri,&c. I. V. 199 a, Vnæ decumæ. Att. 232 b, Adductus
ſum tuis& unis& alteris literis. I. V. 254 b, Vna atq; eadem
nox erat.& Or. 209 b, Eadem& una res. de Inu. 62 b, Nobis non unum aliquod propoſuimus exemplum.& ib. Vlli ali- cui certo ſeſe addicere. Qu. Frat. 289 b, Superioribus literis
non unis, ſed pluribus,&c. de Ora. 137 a, Vitia quæ ſint in a-
liquo iudice uno uel pluribus. Oct. 231 a, Conſumptus uno atq; eodem igni. Or. 136 a, Siue plura fint, ſiue aliquod unũ. pro Clu. 23 a, Vno rempore duas res audire. de Ordtor. 56 a, Quid unum excellat ex omnibus. Att. 182 a, Eſt autem unũ, quod mihi ſit optandum, ſi quid agi de pace poſsit. de Leg. 168 b, Vna mœnia. de Clar. 173 b, Vnus enim eſt ſonus totius orationis,& idem ſtylus. Qu. Fr. 29 7 a, In tuis ſummis lau- dibus excipiam unam iracundiam. Oct. 330 a, Militibus ue- teranis in unum conductis. I. A. 19 ½ b, Si hoc genus in unum redigatur. Am. n2 a, De amicitia omnes ad unum idem ſen- riunt. de Vn. 195 b, Quod unũ ſemper atq; idem eſt. I. V. 194 a, Data tibi pecunia eſt: una, qua frumentum tibi emeres in cellam: altera, qua,&c. de Clar. 184 b, In quacunq; una,&c. nulläue una,&c. de Cl. 172 a, Vnum quaſi comperendina- tus medium diem fuiſſe. cont. Rul. 73 a, Vnus ullus: id eſt, u- nus aliquis. I. A. 224 b, Vnus aliquis. VNVSQVISQVE. finguli. Offic. 57 a, Eandem eſſe utilita- tem uniuſcuiuſq;& ſingulorum. I. C. 121 a, Qui ſingulas u- niuſcuiuſq; domos,& hoc uniuerſum reip. domicilium de- lere conati ſunt. pro Syl. 179 a, b, Vniuſcuiuſq; indulgentiã teſtarer in ſuos. Par. u7 b, Ponite ante oculos unumquemꝗq; regum,&c. de N. 73 a,& de Or. 23 a, Sentit domus uniuſcui- ufq;. de Or. 131 b,& 141 a, Propriè de unoquoq; dixit. Tuſc. 176 b, Quid in una quaq; re ueriſimile eſſet inuenire. I. V. 217 b, Sigillatim unumquemq; appellare. I. V. 230 b, Quæ hoſpi tes ad ea que uiſenda ſunrt, ducere ſolent,& unum quidꝗq; o- ſtendere,&c. de Fi. 103 b, Erunumquẽq; noſtrüm eius mun- di eſſe partem.& pro S. R. 26 a, Vnuſquiſꝗq; ueſtrům. ad Her. 32 b, Vtrunq; ad unumquodq;. pro S. R. 32 a, Neq; omnia di- cam,& leuiter unumquodꝗq; tangam. 3 VOCABVLVM,Mü. nomen, uerbum, uox. de Ar. 249 b, Qui ludi ne uno quidem uerbo appellantur latino, ut uocabulo ipſo Matris magnæ nomine religio ſuſcepta declaretur. de N. d0 a, Chaldæi non ex artis, ſed ex gentis uocabulo nomi nati. de Inu. 0 a, Nomen eſt, quod unicuique rei datur, quo ſuo quæq; proprio ac cerro uocabulo appellatur. de L. 163 b, Rebus non mutatis immutare uocabula. de L. 182 b, No- men næniæ, quo uocabulo etiã Græci cantus lugubres no- minant. pro Cec. 294 b, Rem aliquam ſuo certo ac proprio
b V O 14 66 uocabulo nominare. de Or. 157 b, Cum res ſuum nomen p- prium ac uocabulum nõ habet. de Ora. 217 b, Ab alijs ijdem pedes, alijs nominantur uocabulis. f. P. 99 a, Vocabula tan- tum pecuniarum,& genera mutabas. de Nat. 9 b, Res utiles & ſalutares deorum eſſe uocabulis nuncupatas.
VOGCABVLVM. pro notatione, erymologia,& uocabuli
explicatione. de Or. 123 b, bis.
VO CAIL.IS,l. de Or. 204 a, Habet enim ille tanquam hiatus concurſu uocalium molle quiddam.& ad Her. 27 b, Crebrę uocalium concurſiones, quę uaſtam& hiantem orationem reddunt. Item: Nemo tam ruſticus eſt, qui uocales nolit cõ- iungere. de Clar. 18 7 a, Addamus huc etiam, ne quem uoca- lem pręterijſſe uid eamur, C. Coſconiũ: d eſt, habenté uocẽ.
VOCATVOS; ta. accerſitus. de Or. 14 3 a, Scnatus uocatꝰ Dru ſi in curiam uenit. 1
VOCIFERATIO, onw. uox quædam effrenatior, clamor. J. V. 267 b, Antè de L. Herennio uociferatio cCõmouebat? pro Cl. 23 b, In ipſo ſermone hoc,& uociteratione. ad Her. 20 a, & z1a, Muliebris uociferatio. pro S. K. 20 b, Vociferatione accuſatores in iudicijs uti ſolent.
VO CIFER O, s. uociferor, clamo, clamorem edo, exclamo. I. V. i9 b, Si hoc uociferare uelim, quam indignum ſit,&c. & 208 b, Minitari& uociferare palam.
VOCIEERO R, aru. uocifero. pro S. R. 20 a, Nec ſatis liberè uociferari poffum,&cc. pro R. P. 125 b, Quid uociferabare de cem millia talenta Gabinio eſſe promila.
VOCITO R. uocor. de N. li. 2, Quas noſtri ſeptem ſoliti uo-
citare triones. pro R. P. 123 a, Demetrius qui Phalereus uo- citatus eſt..
VO CO, A. appello, arceſſo, adduco. de Na. 70 b, Hunc Aegy- ptij Thoyth appellant, eo demq́; nomine anni primus men ſis apud eos uocatur.& Academ. 5 b, Comprehenſio, quam
narAaV illi uocant. de Or. is a, Septem fuiſſe dicuntur u- no tempore, qui ſapientes& haberentur& uocarentur. At. 94 a, Hunc ego patris cauſa uocaui ad cœnam.& pro Mur. 141 a, Ad prandium uulgò uocati. Epi. 161 a, Cum ſenatũ ad XIIICal. Ian. Trib. pleb. uocauiſſet. Epiſt. 4 Q b, Quarum rerum ſpe ad laudem me uocaſti. At. 4 j/JG̈, Quòd me ad uitã uocas.& 198 b, Quòd me à mœſtitia uocas, multum profi- cies,&c. At. 41 b, Et re in eundem luctum uocem. de I., ¹5ν b, In longum ſermonem me uocas. de Oraro. 139 a. Ad mentes iudicum permouendas,& ad utilitatem noſtram uocãdas. pro Deio. 149 a, Is ueſtram familiam in lucem è tenebris uo cauit. de Orar. un a, Eadem facultate& fraus hominum ad perniciem,& integritas ad ſalutem uocatur. pro Rab. 94 b, Cum ad arma conſules ex ſenatuſconſulto uocauiſſent. I. C. ↄ9 b, Nunc iam uitam omnium, Italiamꝗ; totam ad exi- tium uaſtitarem ꝗ, uocas. pro Cec. 287 a, In partem mulie- res uocatæ ſunt. pro Mil. 109 a, Milo Clodium ad iudicium bis, ad uim nunquam uocauit. I. A. 17ra, Ne me apud mili- tes in inuidiam uoces. de L. i71 a. Lex uim habet ad rectè fa- cta uocandi,& à peccatis auocandi. de Orato. 106 a, Cauſæ quæ omnino in iudicium uocari non ſolent.& pro Cor. 68 b, Vocari in iudicium de aliqua re. pro Mur. 129 b, Ibi ego te ex iure manu cõſertum uoco. pro Qu. n a, Vocare aliquem
in ius. de Or. 135 b, In diſceptationem aur controuerfiam uo
cari. pro S. R. 24 b, Vocare aliquem in crimen. l. V. 262 b, Vo- cari in crimen& inuidiam. pro Seſt. 27 a, Qui claros uiros in inuidiam aliquam uocauerunt.& pro Rab. 94 b, Detra- here de aliquo,& eum in inuidiam uocare. pro Cec. 297 b, Aucupia uerborum in inuidiam uocant. IJ. V. 237 a, Vocari in ſuſpicionem coniurationis.& pro Cl. 56 b, Noui quidã ho mines in ſuſpicionem uocati ſunt. pro Pomp. 6 a, Vocari in periculum& diſcrimen.& Ep. 19 a, Vocari in eandem con- ditionem. Off. 17 b, Vocare aliquem in odium aut inuidiam falſis criminibus.
VOCONTII. pop. Ep. 157, Planci. 6
VO CVLAle. de Or. 152 a, Flexiones in cantu,& falſæ uocu-
læ.& Ep. 27 a, Sed incurrit hæc noſtra laurus non ſolum in oculos, ſed eriam in uoculas maleuolorũ. At. 37 b, Recrean- dæ uoculæ cauſa, hæc ambulans dictaui.
VOLATERRAE. Oppidum Hetrurix. pro S. R. 21 b.
VOLATERKRANI. I. V. 287, Ep. 203, At. 18.
VOLATICVS, a, um. inconſtans. At. 212 b, O' Academiã uo- laticam& ſui ſimilem, mo dò huc, mo dò illuc. de Ar. Furen tes ac uolaticos impetus,&c.
VOLA TIILIS,le. uolucer. de N. 56 b, Veſcimur beſtijs& ter- renis,& aquatilibus& uolatilibus.
VOLATVS, tus. lapſus uolucrũ. de N. 4 6 a, Aer uolatus auiũ
fuſtinet. de Di. So b, Volatibus auium, cantibusq́; declarari res futuras.& 85 b, Aquilæ admonitus uolatu. de N. li. 2, Cũ
pulli pinnulis uti poſſunt, tum uolatus eorum matres pro- ſequuntur.
VOLITES, tum. uelites. Cic. de Rep. Militari more ueterum
Q4 uelociſ-

3 1
— ᷣ— ꝗ ꝛ—
!„ 1467 V O uelociſsimi cum ſcutis leuibus pedites ad hoc ipſum exerci tati, ildem miſcendi quos expeditos, quaſi uòlitantes ap- dellabant. aliter, uelites..
VOLITINIENS ES. pop. pro Pl. 267.
VOLIT O, 3. uagor. de Or. no a, Aues paſsim ac liberè uoli- tant.& 99 a, Volitare in foro, hærere in iure. contra Rul. 77 b, Volitar enim ante oculos iſtorum regis filius. de Or. und a, & ad Her. 36 a, Volitare& uagari toto foro. cont. Rull. 86 a, Volitare per gentes& per regna,&c. pro Fl. 15 4 a, Homo uo litans gloriæ cupiditate. de N. lib.*, B eſtiæ uolitantes in ar- dentibus fornacibus. Poſt. red. in Senatu, Homines cum fer ro& facibus uolitantes..
VO L.O, a. pennis acra ſeco. I. A. 26 b, Quem niſi in uia quiĩ- dam retardaſſent, uolaſſe eum, non iter feciſſe diceres. I. Ar. Quæ uolat,& ſerpens geminis ſecat aera pennis. Tuſ-. lib.1, VSlat ætas. At. lib. 2, Literæ Capuam ad Pompeium uolare dicebantur.
VO L O, uus. uoluntas eſt, uoluntatem habeo, uoluntas mea fert, non nolo, ſenrentia eſt, ſtudeo, cupio. Quint. Fra. 319 a, Quamobrem ea te cura liberatum uolo.& pro Cl. 57 b, Ni hil eſt mali, nihil ſceleris, quod illa non filio uoluerit, opta- uerit, cogitarit, effecerit. At. 120 a, Nulla eſt ſedes, qud con- currant ¹), qui remp. defenſam uolunt.& Epi. 207 b, Vt eam per te quàm maximè defenſam& auctam uelis. IJ. V. 35 a, VO lo uti mihi reſpondeas,&c. de Cl. 18ã3 a, Sed is Sroicus eſſe noluit, orator autem nec ſtuduit unquam, nec fuit. pro Do mo 219 a, Quid ſibi iſte uult? I. V. 135 b, Quiduis facere quã- uis callidè ſolebat.& ibi. Quamuis audacter, quamuis im- pudenter. Epiſt. 19° a, Volo uos bene ſperare.&.α⁴4 b, Volo omnes de me bene ſperare. Atric. 239 a, Antonio quàm iam eſt, uolo peius eſſe. Attic. 39 b, Volam illum ſeire ex te, me 1d fecifſe,&c. Attic. 175 a, Per eos qui noſtra cauſa uolunt, ua- lentꝗ; apud illum, diligentiſsimè contendas opus eſt. de Lè gib. 19° b, Ita meherculè attendi, nec ſatis intellexi quid fibi lex, aut quid uerba iſta uellent. Epi. 132 b, Velle cauſa alicu- ius. Epiſt. 229 b, Omnium cauſa, quos commendo, uelle de- beo. Epi. 70 b, Si quid noſtra cauſa uis. pro Planc. 27u b, Ego illi omnia malo, quàm mihi. Attic. 219 a,& 262 b, Dolabellæ cauſa& cupio& debeo. Quint. de Pet. 205 b, Vt intelligant, qui debent cauſa tua referendæ gratiæ,& qui uolunt, obli- gandi tui tempus ſibi aliud nullum fore. Att. 96 b, Sed pla- nè uolo his magiſtraribus, quorum uoluntatem in ſuppli- catione ſum expertus. Ep. 36 a, Sin autem es eα, illud nõ perficies, quo minus tua cauſa uelim, hoc aſfequere,&c. Epiſtol. 13 a, Varro magnopere eius cauſa uult omnia.& 224 a, Te ipfius cauſa uehementer omnia uelle.& 263 b. Val de enim eius cauſa uolo. pro D. 219 b, Plura dixi, quàm opi- nio tulerit aur uoluntas mea.& pro Pom. 17 b, Si noſtra uò luntas feret.
VOLSOC I. antiqui Italiæ pôpuli. At. 144, Off. 8,pro Cor. 61 a.
VOLVBILIS,e. in orbem incitatus. pro Mil. u14 b, Vaga uo lubilis; fortuna.& de Vn. 19 ½ b, Cœlum uolubile,& in or- bem incitatum.& de Na. 5 a, Volubilis& rotundus Heus. pro Fla. 156 b, Homo uolubilis,& præcipiti quadam celeri- tate dicendi.& ad Heren. 21 a, Celeriter uerba conficere, ut uim uolubilem orationis uociferatio conſequi poſsit. de Cl. 174 a, Appij uolubilis, ſed paulò feruidior erat oratio.
c ibid. Canorus orator& uolubilis.
VOLVBILITAS, tz. uolubilis motus, conuerſio. de Fa. 149 a, Qui protruſit cylindrum, dedit ei principium motionis, uolubilitatem autem non dedit. de Vn. 20a,& de Na. 35 b, Deus cœlum ad uolubilitatem rotundauit.& de Diui. in b, Mundi uolubilitas. pro Pla. 272 a, Fortunæ uolubiliras: id eſt, inconſtantia. de Or. 86 b, Linguæ uolubilitas. Or. z01b,
Verborum uolubilitas.
VOLVBILITE KR. celeriter, incitatè. Or. 217 b,& 218 a, Fun- dere orationem uolubiliter.
VOLVCER, uel uolucris, cre. uolatilis, penniger, aerius, ales. de Natur. zu b, Volucres angues ex uaſtirate Libyæ uen- to Africo inuehi in Aegyptũ. Tuſc. 235 b, Natura beſtias uo lucres cœlo frui libero uoluit. de Or. no b, Volucres uide- mus procreationis& utilitatis ſuæ cauſa fingere& con- ſtruere nidos. Aca. 20 b, Quædam uolucres uident longius.
de Cl. 195 b, Genus dicendi uerbis uolucre atq; incitatum. pro Syl. 184 b, O falſam ſpem, ò uolucrem fortunã.& pro Quin. 14 b, O'nuncium uolucrem. pro Pl. 271 a, Nihil tam uolucre, quàm maledictũ. de Di. 84 a, Aſtrorũ uolucres mo tus.& 121 a, Vbi tam teneros uolucres matremq; peremit. Amic. uz a, Beſtiæ uolucres, agreſtes, natantes.
VOLVCRIVMin genitiuo plur. teſte Chariſio, citatq́; Ci- ceronem de Finibus.
VOLVME N, uu. liber. At. 245 a, Euolui uolumẽ Epiſto larũ tuarũ.& Ep. 263 a, Referre epiſtolas in uolumina. Ep. 292 a,
Non enim te epiſtolis, ſed uoluminib, laceſſerem. Ep. 35 a,
V O 146K Legati mihi uolumen àte plenum iniquiſsimæ qu erelę red diderunt. Tuſ. 9i b, Quoniam duobus ſuperiorib. de mor te& de dolore dictũ eſt, tertius dies diſpurationis hocter- rium uolumẽ efficiet. ad He. 6 a, Quoniam ſatis huius uolu minis magnitudo creuir, in altero lib. exponemus,&cc. de D. 132 a, Chryfippus rotum uolumen impleuit oraculis fal ſis,&c. Epi. 135 b, Cæſar uolumina iã cõfecit A*ραέεκιμάν ν de Orato. 101 a, Omnia hæc non ita mulris literis aut uolu. minibus magnis continétur. pro S. R. 35 a, Veniat modd, ex-
plicet ſuum uolumen illlud, quod ei Erucius cõſcripfit. de N. 10 b, Cuius rationis uim& utilitatem ex illo cœleſti Epi curi de regula& iudicio uolumine accepimus.
VOLVNTARIVS,, um. uerus, ad arbitrium, ad libidinè, quod inquinatè loquentes Spontaneum dicunt. Eſt aurem uoluntarium id, quod in ſua quiſq; poteſtate poſitũ ſciens agit, nec eum ignorart in quo uerſerur oratio, nec quo quaſi inſtrumento rem agat, nec finem ipſum. Huius contrarium eſt innitum, fictum, ſimulatũ. Q. R. 47 a, IIla fuit oratio ne- cefſaria, hæc erit uolunt aria.& Epi. 15 a, Voluntaria quads obliuione. de Cl. 173 b, Carbo morte uoluntaria ſe à iudi- cum ſeueritate uindicauit. I. A. 252 b, Eſt etiam Aſinius qui- dam ſenator uoluntarius, lectus ipſe à ſe. pro Mar. 133 a, Vt ſine ulla ſpe ad interitum ruerem uoluntariũ. Of. 6 b, Nam hoc ipſum ita iuſtum eſt, quod rectè fit, ſi eſt uoluntarium. de Fat. 145 a, Eſſe quendam motum animi uoluntarium. I. A. 2 09 a, Fuit aliquis fatalis caſus, ut ira dicam,&c. nunc ſi quis,&c. erit uolũtarius. I. V. 233 a, Nemo erat uoluntarius laudator praturæ tuæ. ad Br. 91 a, Multi ad te eunt uolun- tarij.& Antequam. 19 4 b, Si tamen ſunt uoluntarij inimici, qui,&c. de N. 34 b, Reſtat igitur, ut motus aſtrorum ſit uo- luntarius. de Fi. 133 a, Virtutes animi non uoluntarię.)(.Vo- luntariæ. de Fin. 78 b, Caſus uoluntarius.& de In. 91 a, Vo- luntarium facinus.
VOLVNTAS, u. mens, animus, ſenſus, ſtudium, arbitrium, libido, impetus quidã animi, ſedulitas, animi uoluntas pro penſa, uoluntas in ali quem propenſa. pro Mur. ¹32 b, Nihil obſcurius uoluntate homini. Atri. 194 b, De uoluntate tua ut ſimul ſimus, uel ſtudio potius& cupiditate, nõ dubito. pro Pl. 176 a, Voluntas grata in parentes. de Ora. 106 a, De- fendere teſtamenta ac uoluntates mortuorũ. de Ora. 136 b, Habe uoluntatem nocendi in iracundia. At. 178 b, In eadem ſum uoluntate., ad Bru. 10 a, Voluntas mea de ſumma reip. ſemper eadem fuit. pro Qu. 27 b, Ad uoluntatè loqui. i. aſ- ſentari. Qu. de Per. 2u a, Commutare uultum& ſermonem ad ſenſum& uoluntatem alterius. pro Pom. 13 a, Pompeij uoluntatib. omnes ciues aſſenſerũt. cont. Rul. 6 5§ b, Erras fi ſenatum hæc probare putas, po pulum autem eſſe in alia uo lunrate. cont. Rul. 87 b, Vt eam uoluntatẽ, quam ſemper ha buiſtis erga me, retineatis. Ep. 87 b, Vt ad eam uoluntatem, quam tua ſponte erga Cecinnam habiturus eſſes, tantus cu mulus accedat,&cc. I. C. u15 b, Dijs immortalibus ducibus hanc mentem uoluntatem; ſuſcepi. I. C. 121 b, Tum etiam maiore populi Rom. ad communes fortunas cõſeruandas uoluntate. I. P. 89 b, Hoc accidit præter optatũ meum, fed ualde ex uoluntate. pro Mu. 126 b, Magna eſt comitijs con- ſularibus repétina uolunrarum inclinatio, præſertim eum incubuit ad uirum bonum. pro Fl. 148 a, Cum Græcus te- ſtis proceſsit ea uoluntate, ut lęderet. Antequam. 192 b, Illic enim animi uoluntas propenſa comprobatur. pro Se. 18 b, Eos uoluntaté ſemper eandem, libertatè eandem non ſem- per habuiſſe. de Ein. 78 a, Sua uoluntate, nulla ui coactus. l. V. 184 b, Longius quàm uoluntas fuit, digreſſus ſum. I. V. 233 b, Is eandem uoluntatem ſuſcepit erga illos, quam ego ſemper habuiſſem. cont. Rul. 77 a, Ex ſua uoluntate facere. i. arbitratu ſuo. pro Fon. 282 a, Quantam uoluntatẽé habèt ad hunc opprimendum. de Or. 14 a, Aliqui impetu quodã mentis& uoluntare fimiles. pro Pom. 17 b, Si ueſtra uolun tas feret. Attic. 55§ a, Vix ramen ei de mea uoluntate concei- ſum eſt. de In. 6² b, Hoc mihi uoluntatis accidit, ut ſcribe- rem,& c. Epiſt. 59 b, Tribuere alicui uoluntatem mutuam. Epiſt. 25 a, Eſſe bona uoluntate erga aliquem. Epiſt. 60 a, Mutuum in amicitia eſt, cum par uoluntas accipitur& red ditur. cont. Rul. 66 b, Tua erga me uoluntas& ſtudium. de Inuen. 74 b,& pro Fl. 147 b, Voluntas& ſtudium. pro Syl. 169 a, Animus eximius in remp. Atti. 4¹ a, Voluntas tua mt hi ualde grata eſt. de Ora. 121 b. Abijcere uoluntatem facien di aliquid. Attic. 142 b, Et quõnam modo poſſem uolunta- te eius nullam reip. partem artingere. Atti. 136 b, Qui ſe con tra huius uoluntatè aiebat poſſe. I. A. 248 b, Mea perpetua atq; conſtans uoluntas in remp. Ep. 220 b, Voluntas, quam erga illum habes. pro Mil. 109 b, Nihil tam flexibile, quam
uoluntas erga nos, ſenſus q; ciuium. pro Li. 13 8a, M. Cicero defendit alium in ea uoluntate non fuiſſe, in qua ipſe fuit.
At. 273 2, Occultę hominũ uolũütates, multiplices d́ nauss. pro Kae

MNaig ann
ailhafts 2. 1 binu t len Sponr dacd 31 Uha lua quiſ. eun 1
tahn caſun du b 4 Rna Ican v. 4 1 V— A* üan a dari 1
14 Je.a. Maldd ac d.tamen ſunt
doluneanjnigi 3 1 Wle 5 Fenr at motus atonaſtn.
1 Futes animt aon volama 7..o. 1 89*
iniens ſetſan ſnänn nunnin aims ſsduhtab animi uolunanmgn
aem hropenſa pro Mar. had Nl
nmnü. Aen. 35 d,De volenmmun
o pocms&c cupiditare, ai unn.
Faaa in parantes. de Ona.aale.
4 3 14d ienn aul,.
“ „.
aelancates mortuorü.de Oeaneh mmirama.N.7dRata 10 4 Volaatas meadeſummn.
2 d Ad 1emnkaii loqui Connnrr mun A ſerman
m ibenas. pro Ppa. 3 à Jorna 8 afnferüt coat. Nul.51 bEM
“ 6. atas populamaen efenuin Nt um uoluntas quan kahett
14 69 V O
pro Ra. 92 a, Cum tanto ſtudio C. Rabirius totius Apuliæ, ſingulari uoluntate Campaniæ uicinitatis ornetur.
VOLVO,, uuz. uerto, uerſo, torqueo, in orbem torqueo. de Fa.
149 a, Turbinem uerſari,& cylindrũ uolui, putes.& de Sön.
128 b, Illi qui uoluuntur ſtellarum curſus ſempiterni. de Or.
159 a, Longiſſima eſt complexio uerborum, quæ uolui uno
ſpiritu poteſt. Or. 210 b, Quo melius cadat aut uoluatur o- ratio. de Cl. 187 a, Celeriter uerba uoluens.&*90 b, Facilè ſoluteque uerbis uoluere ſententias. de Cl. 19 3 a, Voluendi ſunt libri Catonis.
VOLVPTAKIV S, ,um. amcenus. de Fi. 56 b, Diſciplina uo
luptaria, delicata, mollis.)(.Grauis, continens, ſeuera.& de Or. 148 b, Voluprarię diſputationes Ariſtippũ delectabant. I. P. 94 b, Sic ſuos ſenſus uoluptarios omnes incitauit. I. P. 88 b, Iſti tui uoluptarij. Att. 104 a, Voluptariæ poſſeſsiones. de Fi. lib. 3. 97 a, Quamꝗ; Stoici communi nomine corpo- ris& animi ĩ⁴ovlo, appellant, ego malo Lætitiam appella- re, quaſi geſtientis animi elationem uoluptariam. Tuſ. 245 b, Ordiamur ab eo, quem mollem, quem uoluptarium di- cimus.& ⁷ι b, Epicurus homo uoluptarius.
VOLVPTA S, tw. iucunditas, fructus iucunditatis, lętitia. de
Fi. 65 b, Omnes enim iucundum motum, quo ſenſus hiarẽt, Græcè ĩdovleo, Latinè uoluptatem uocant.& ib. a, Volupta- tem hanc ſentiunt eſſe omnes, quam ſenſus accipiens, iucun ditate quadam perfunditur.& 56 b, Voluptas eſt, quæ ſuani tate aliqua naturã ipſam mouet,& cum iucunditate quadã
percipitur ſenſibus.& 66 b,& 67 a, In eo autẽ uoluptas o-
mnium Latinè loquentiũ more ponitur, cum percipitur ea,
quæ ſenſum aliquem moueat iucunditas.& d0 b, Voluptas
eſt iucundus motus in ſenſu. de Fin. 66 b, Verbo uoluptatis omnes qui ubiq; ſunt, qui Larinè ſciunt, duas res ſubijciũt:
lætitiam in animo, commotionem ſuauem iucunditatis in corpore. de Fi. 56 b, Omne id quo gaudemus, uoluptas eſt:
ut omne quo offendimur, dolor. Para. 227 b, Voluptas boni naturam fallaciter imitando adulterat. de Sen. 85 a, In uolu ptatis regno uirtus non poteſt conſiſtere. de Leg. 162 a, Vo- luptate capimur omnes, quæ etſi eſt illecebra turpitudinis, tamen habet quiddam naturalis boni: lenitatis eſt enim& ſuauitatis.& 165 b, Quæ penitùs in omni ſenſu implicata inſidet imitarrix boni uoluptas, malorum autem mater o- mnium. de Or. 152 a, Omnibus in rebus uoluptatibus maxi mis faſtidium finitimum eſt. Off. 76 a, Omnis uoluptas ho neſtati eſt contraria. Tuſ. 232 a, erxes præmium propoſuit, qui inueniſſet nouam uoluptatem. Off.3 a, Nec me ango-
ribus dedi, nec rurſum indignis homine docto uoluptatib.
pro Mur. 142 a, Tu gubernacula reip. petas fouendis homi- num ſenſibus& deliniendis animis,& adhibendis uolupta
tibus. Ep. 63 b, Ex literis tuis cepi incredibilem uoluptatẽ.
& 31 b, Capere magnam& perpetuam uoluptatem ex ali- qua re. pro Pl. 259 a, Capiebam animo non mediocrè uolu ptatẽ, quod,&c. ꝓ Cl. 177 b, Itaq; cepi uoluptatè, ram orna-
tum uirum fuiſſe in noſtra rep. de Or. 101 a, Percipietis enim
ex cognitione iuris illam lætitiam& uoluptatè, quod,&c. de Fi. 66 a, Eſt ne quæſo ſitiẽti in bibendo uoluptasè de Cl. 181 a, Dulci oratione,& quafi uoluptate quadã perfundi.
Poſt. 198 a, Incredibili, qua nunc fruor, lætitiæ uoluptate ca ruiſſem. de Fin. 53 b, Percipere uoluptatẽé corporis ex aliqua re. Ac. 6 b, Dolere.)((In uoluptate eſſe. de Fi. 56 b, Eſſe in ma gno dolore, uel uoluptate. Epi. 22 b, Ego uoluptatẽ habui
nimiam. de Fi. 54 a, Recta& honeſta quæ ſint, ea facere ipſa
per ſe lætitiã. i. uoluptatõ. Att. 39 b, Ea res mihi ſummæ uo luptati fuit. Offic. 21 b, Sed ſi quis eſt paulò erectior, quam- uis uoluptate capiatur, occultat& diſsimulat appetitũ uo luptatis propter uerecundiam: ex quo intelligitur, corpo- ris uoluptatem non ſatis eſſe dignam hominis præſtantia. Off. 40 b, Voluptates blandiſsimæ dominæ ſæpe maiores partes animi à uirtute detorquẽr. Omne autem id quo gau demus, uoluptas eſt: ut omne quo offendimur, dolor. de
Fi. li. i, In eo autem uoluptas omniũ Latinè loquentiũ mo-
re ponitur, cum percipitur ea, quær ſenſum aliquẽ moueat, iucunditas. de Fi. li. 2, Aliud uoluptas, effuſum, lene, tenerũ, hilaratũ ac remiſſum. 3 de Or. Voluptas amatoria. Tuſc. d. Ii. 4. Voluptas duplex. Non enim hanc ſolã ſequimur, quæ ſuauitate aliqua naturã ipſam mouet,& cum iucunditate quadã percipitur ſenſib. ſed maximã illam uoluptatẽ habe mus, quæ percipitur omni dolore detracto. li. 1 de Fi. Volu ptas per ſe expetẽda Epicuro. de Fi. li.1, Voluptas, bonorũ finis, ſecundũ Cyrenaicos& Epicurũ. Aca. q. ed.i.li. 2) Volu Ptas geſtiẽs, eſt præter modũ elata lætitia, opinione pręſen ris magni alicuius boni. Tu. q. li.3, Hum aniſsima uoluptas. Ac. q. edir. 2. li. z, Voluptas rationi inimica, impedit cõfiliũ, ac mentis perſtringit oculos, nec habet ullum cum uirtute commercium. Cat. 38, Voluptas inſatiabilis è cognoſcẽdis
rebus. de Finib. lib. 4, Voluptas liquida& libera. de Fin.,
VO 1470 Voluptas qud maior eſt, ed magis mentem è ſua ſede& ſta- tu dimouet. Par. Voluptas mouens: contrarium, ſtans. de Fi nib. lib. 2, Doloris omnis priuatio, rectè nominata eſt uolu ptas. i de Fi. Libero tempore, cum ſoluta eſt nobis eligendi optio, quumꝗ; nihil impedit, quò minus id quod maximè placet, facere poſsimus, omnis uoluptas aſſumenda eſt, o- mnis dolor depellendus. i de Fi. Qmnis uoluptas honeſta- ti contraria eſt. Off. lib. 3, Voluptas ut decoris labes oppri- menda. i de Leg. Voluptas uaria dici ſolet, cum percipitur ex multis diſsimilibus rebus, diſsimiliter efficientibus uo- luptates. de Fi. lib. 2.8, Voluptas procreandi. de Fi. li. ꝛ2, Volu ptatis illecebris delinitus, uirtuti nunciũ remiſiſti. is Famil. Voluptatis nomen inuidioſum,& infamiæ ſubiectum. de Fi. li. 2, In omni re doloris amortio ſucceſsionem efficit uo- luptatis. i de Fi. Voluptati ſubiecta ſunt, maleuolẽtia lętans malo alieno, delectatio, iactatio,& fimilia. Tuſ. q. lib. 4, Ne mo ipſam uoluptatem, quia uoluptas ſit, aſpernatur, aut o- dit, aut fugit: ſed quia cõſequuntur magni dolores eos, qui
ratione uoluptatem ſequi neſciunt. 1 de Fi. Ad uoluptatem
omni impetu ferri. Off.i, Ariſtippi eſt, ad uoluptatem& do lorem quæ fugiamus, quæq́;, ſequamur, referri omnia. lib. i de Fin. Ad uoluptatem loqui, quod Græci xgòοε aννιν/νQνααeν Læl. Quod ipſa natura, ut ait Epicurus, adſciſcat& repro- bet, id eſt, uoluptatẽ& dolorem. li. i. de Fi. Qiuinè enim Pla tꝗ eſcam malorũ uo tẽé appellat, quòd ea uidelicet ho- mines capiantur ut hamo piſces. de Se. 86 a, Omne animal, ſimul atq; natum ſit, uolupratem appetere, eaꝗ́; gaudere ut ſummo bono. lib. i de Fin. Voluptatem& honeſtatem fines eſſe Callipho cenſuit. Aca. q. ed.i. li., Voluptatem ſeueriſsi- mè contemnere. Off.. 101, Voluptatem cum honeſtate Di- nomachus& Callipho copulauit. Tuſ. q. li., Voluptatem, dolore detracto, non creſcere ait Epicurus. Tuſ. q. li., Volu ptatem definiunt Stoici, ſublationem animi ſine ratione, o- pinantis ſe magno bono frui. de Fi. li.2, Nullam capitaliors
peſtem, quàm uolupratem corporis hominibus dicebat à
natura daram, cuius uoluptatis auidæ libidines temerè& effrenatè& ad potiundum incitarentur. de Se. Jõ a, Vol upta- tem cum ſummum bonum diceret. lib. i de Fi. Voluptatem propter nos, non propter eam, noſmertipſos diligimus. de Finib. lib. 5, Voluptatem etiam& ꝑer endam eſſe,&
dolorem ipſum per ſe eſſe fugiendum. lib. i. de Fin. Volupta
tem ipſam per ſe, quia uoluptas ſit, ſemper optandam expe
tendamꝗ; putat Epicurus. Tuſc. ꝗ. lib. 5, Voluptatem unam
uirtus minimi facit. de Fin. lib. 2, Omnis enim expectatio e- ius qui audit,& admiratio,& improuiſi exirus, habent ali- quam in audiendo uoluptatem. Part. Non placuit Epicuro medium efſe quiddam inter dolorem& uoluptatem. i de Finib. Percipere uoluptatem corporis ex aliqua re. i de Fi- nib. Vt labore& dolore magnam aliquam quærat uolu- ptatem. lib. i de Finib. Voluptatem immaniſsimus quiſque acerrimè ſequitur. Parad. Tum intelliges, qui uoluptatem maximè ſequantur, eos minimè conſequi. Tuſc.quæſt. libr. 5, Qui uoluptatem cum honeſtate coniunctam ſummum bonum ſtatuunt, ij inuidioſum nomen uoluptatis fugiunt, ſed in uicinitate uerſantur. Acad. q. ed. i. lib. ꝛ2, Summam uo luptatem, inquit Epicurus, non dolere. Tuſc. q. lib.;, Omni priuatione doloris putat Epicurus terminari ſummam uo luptatem, ut poſtea uariari uoluptas diſtinguiq; poſsit, au geri amplificariq́, non poſsit. de Fin. Nullam animi uolu- ptatem uidiſtis, niſi profectam à corpore,& redeuntem ad corpus. de Natur.„Recta& honeſta quæ ſint, ea facere ipſa per ſe lætitiam, id eſt uoluptatem. lib. i. de Finib. Volupta- te& moleſtia mixtus amor. de Vniuerſ. Voluptate comple- ri. Acad. quæſt. edit. i. lib. ꝛ, Voluptate dominante, maximas uirtutes iacére neceſſe eſt. de Einib. libr. 2, Voluptate nimia geſtire. Officior. Voluptate, quaſi mercede aliqua, ad offi- cium impelli. Academ. quæſt. edit. j. lib. 2, His rebus inſtru- ctus, ſemper eſt in uoluptate. i de Finib. Dolere,& in uolu- ptate eſſe, contraria. Academ. quæſt. ed.i. lib. 2, Quis autem uel eum iure reprehenderit, qui in ea uoluptate uelit eſſe, qua nihil moleſtiæ cõſequatur, uel illum qui dolorẽ fugiar, quo uoluptas nulla pariatur: de Fin. Quiſquis ſentit què- admo dum ſit affectus, eum neceſſe eſt aut in uoluptate eſ- ſe, aut in dolore. i de Fini. Voluptate ſua omnia metiuntur Epicurei. 7 Fam. Voluptates& dolores animi naſcuntur& corporis uoluptatibus& doloribus. de Fini.=, Voluptates beluarum ſunt. Læl. Delicats uoluprates Epicureorum. de Nat. d., Voluptates languidæ(Tuſ. q. li. ĩ Voluptares libi dinoſæ. de Fi. i, Voluptates obſcœnæ. de Fin. lib. 2,& Tuſc. lib. 5, Voluptates quæ auditu,& cantibus percipiũtur. Tuſ. q. li.z, Voluptares quæ ex formis percipiuntur oculis. Tuſ. quæ. lib. 3, Temporibus quibuſdam, aut officijs debitis, aut rerum neceſsitatibus ſæpe euenit, ut& uoluptates repu- diandæ ſint& moleſtiæ non recuſandæ:: de Fini. Volupta-
Qa 2 ktes

1471 V O tes ſenſum mouentes, Acad. q. ed. 2. lib. i. Eos& accuſamus, & iuſto odio digniſsimos ducimus, qui blanditijs præ ſen- tium uoluptatũ deliniti atq; corrupti, quos dolores, quas moleſtias excepruri ſint, occæcati cupiditate non præui- dent: ſimiliq́; ſunt in culpa qui officia deſerunt mollitia a- nimi, id eſt laborum& dolorum fuga, i de Fin. Omninoq; hoc genus uoluptatum(obſcœnarum) optabile eſſe ſi non obſit, prodeſſe nunquam(tradunt Epicurei) Tuſeu. q. li. 5, Voluptatum præteritarum memoria,& ſpe conſequẽtium ſapientis uitam refertam putat Epicurus, Tuf. q. lb. 3, De- trahens eas uoluprates, quæ ſapere percipiuntur, Tuſcul. quæſt. lib.3, Voluptates obſcœnas faciles, communes, in me dio ſitas eſſe dicunt Epicurei, Tuſc. q. lib. 5. Voluptates ob- ſcœnas ſi natura requirat, non genere, aut loco, aut ordine, ſed forma, ætate, figura metiendas putant Epicurei, Tuſc. quæſt. lib. 5. Vt non modò nullam captet, ſed etiam præte- reat omnes uoluptates; lib. i de Fin-A& uoluptatibus obſcœ nis abſtinere minimeè eſſe difficile aſſerunt Epicurei, ſi aut ualetudo, aut officium, aut fama poſtulet, Tuſc. quæſt. lib. 5. A uoluptatibus deſeri, 4 ad Atti. Voluptas, quaf titilla- tio(Epicuri enim hoc uerbum eſt) ſenſibus adhibetur, de Natura deor. i. Vt turpes ſunt qui efferunt ſe læticia, tum cùm uenereis uoluptatibus fruuntut: ſic flagitioſi, qui eas inflammato animo concupiſcunt, Puſc. quæſt. li. 4. Qui ita frui uoluptatibus uolunt, ut nulli propter eas dolores con ſequantur,& qui ſuum iudicium retinent, ne uoluptate ui- cti faciant id quod ſentiũt, non eſſe faciendum, hi uolupta tem maximam adipiſcuntur prætermittenda uoluprate, 1 de Fin.& de Nat. de. i. Priuauiſſe ſe etiã uidetur multis uo- luptatibus, lib. de Fin. A ſapiente tenetur delectus, ut aut
reijciendis uolupratib. maiores alias cõſequatur, aut per-
ferendis doloribus aſperiores repellat, de Fin.
VOLVTABVNDVS. de Rep. lib. 2. apud Nonium, Cupi- do autem& expetẽti,& libidinoſo,& uolurabundo in uo- luptatibus eius.
VOLVTA TIO, onu. I. P. 97 a, b, Scelera tua non ueſtigijs o- dorantes ingreſſus tuos, ſed totis uolutationibus corpo- ris& cubilibus perſecuti ſumus. b
VOLVTO, s. de Som. ¹31 a, Eorum animi côrporibus ela- pſi, circum terram uolutantur. in Sal. 272 a, b, Itaque nihil aliud ſtuder, niſi ut lurulentus ſus, cum quouis uolutari. ad Heren. z1 b, Cum pueri tibi ad pedes uolutarétur. de A- ruſp. 257 b, Quis unquam tam liberè eſt cum ſcortis, quàm hic cum ſororibus uolutatus? de Aru. 283 b, Clodius in do- meſticis eſt germanitatis ſtupris uoluratus.& ad Heren. 28 a, Non in omni dedecore uoluratus es? pro Seſt. 28 a,& ad Her. 31 a, Frater uoluratus eſt ad pedes inimicorum. Epiſt. 127 a, Vôlurari in omni genere ſcelerum.& I. V. 212 a, Voluta
ri in luto. Au. Fr. 314 b, Ad Platonem& Ariſtotelem redeo,
in quibus te uideo uolutatum. de Ora. 146 a,& At. 74 b.In
ueteribus ſcriptis ſtudiosè& multum uôlutarus. de Orat.
97 b, Peruolutare libros. 8
VOME Kru. ferrum in extremo aratro. I. 4. 179 b, Vt aratrũ circunduceres, cuius quidem uomere porram Capuæ pe- nè perſtrinxiſti.
VOMICA, c.. ulcus. de Nat. 74 a, Nec prodeſſe uoluit phe- reo laſoni, is qui uomicam eius aperuit, quam medici non ſanare potuerant.
VOMITIO, ons. de Nat. deorum 5ů1 a, Vomitione canes al-
uos curare.
VOMO, mu. eijcio. pro Deiot. 14 b, Cum te uomere poſt cœnam uelle dixiſſes. de Fin. 7½ b, Aſoti, qui in menſam uo- mant. I. P. 84 a, Conuiuium in quo nemo poteſt dieere u- trum iſte plus biberit, an uomuerit, an effuderit. Epiſt. 236 b, XAd npaærov noctu eieci. I. A. 172 b, Cui ructare turpe eſ- ſet, is uomens fruſtis eſculentis uinum redolétibus, totum tribunal impleuit. IJ. A. 2, Ab hora tertia bibebatur, ludeba-
tur, uomebatur. 3
VORAGO, uw. gurges, charybdis. de Diui. 95 b, Summerſus
equus uoraginibus non extitit. I. P. 38½ a, Vos geminæ uora-
gines ſcopuliq reipub. pro Seſt. 25 a, Gurges& uorago pa- trimo nij. in Ver. 152 a, Immenſa aliqua uorago aut gurges uitiorum. de Ora. 157 b, Charybdim bonorum, uoraginem Porius dixerim. in Sallu. 274 b, Ea pars quò tanquam in u- nam uoraginem cœtus omnium uitiorum exceſſerat. I. A. 232² b, Habet ſecum L. Fratrem, quem gùrgitem quam uo- raginem? quid eum non ſorbere, quid non haurire cogita- tione, cuius ſanguinem non bibere cenſetis? 9—
VORA X, cs. gurges, helluo, ganeo. I. A. 173 a, Qx charybdis
tam uorax, tot res tam citò abſorbere poruiſſet?
VORO, s. de Natura deo. So a, Animalia alia ſugunt, alia uo rant, alia mandunt. Att. 60 b, Nos hic uoramus literas cum Dionyſio.
VOTIVV S,, um. quod uoto fit, uel ſuſcipitur. in Ver. Act. ꝛ,
V O
147² Ludi uotiui.& At.§5§ a, Votiua legatio.& 237 a. VOTVM, u. uoti ſponſio, qua obligamur deo. Attic. z0u b, Ego me maiore religione, quàm quiſquam fuit ullius uo- ti, obſtrictum puto. pro Mil. 109 b, Vos& omnes boni uota faciebatis, ut Miloni uti uirtute ſua libéret. pro Cl. 8 b, No cturna illius ſacrificia, ſceleratasq́; preces,& nefaria uota, cognoſcimus. I. C. 168 a, Facere uota contra remp. uel con- tra aliquem. de Ar. 250 a, Noſtri imperatores maximis& periculſoſiſsimis bellis huic deæ uota fecerunt, eaque in i- pſo Pefsinunte ad illam ipſam principem aram perſolue- runt. I. V. 228 b, Verres, qui Veneri ac Cupidini uota debe- ret, is Mineruę templum ſpoliare conatus eſt. At. 190 b, Sed iam quaſt uoto quodam& promiſſo me teneri puto. de N. 70 a, lidem etiam uota ſuſcipi dicitis oportere, nempe fin- guli uouent. de Nat. 78 a, Nonne animaduertis ex tot ta- bellis pictis, quàm multi uotts uim tempe ſtatis effugerũt. de Nar. 9 a, Deus nihil ſentiens, nunquam nobis occurrit, neque in precibus, neq; in optatis, neq; in uotis. pro Pl. 210 a, Eorum preces& uora de meo reditu audiui. I. V. 242 b, Nuncupare uota pro imperio,&c. Ep. 85 b, Nemo eſt quin uota uictorię ſuæ fecerit. Ep. 96 b, Quotidie uota facimus,
e intercalerur.& Puſcul. 223 b, V
Vereor ne non tam uirtu- tis fiducia nitendũ nobis ad ſpem beatè uiuendi, quàm uo ta facienda uideantur. At. 13 4 a, De aliquo ægro uota face- re. de L. 17⅝ a, Voti ſpõſio, qua obligamur deo. At. 243 a, Vo- ta dijs ſoluere. de L. 174 a, Sanctè uota reddunto. I. V. 26 5a, Nocturna uota cupiditatum. i. quæ fiunt pro cupiditatib. Ep. 236 b, Cui quidem tu adeò piè& ceaſtè ſatis facias: id eſt, Apollini& Aeſculapio. I. A. 195 b. Anronius ea uota, quę nũ- quam ſolueret, nungupauit.& u a, Is æquum putauit, uitã quam populi Romani uotis ret inuiſſet, pro libertate popu li Rom. in diſcrimen adducere. I. A. 227 b, Quorum uòotis iu dicauit ſe à morte reuocatum. pro Mil. 116 a, Vota enim fe- ceratis, ut in eos ſe potius mitteret, qudm in ueſtras pofſeſ-
ſones..
VOVE O, ues uota ſuſcipio, uota facio, uota nuncupo. de Di. 87 a, Qui cum ſues paſceret, una ex his amiſſa uouiſſe dici- tur, ſi recuperaſſet, unam ſe deo daturum. de N. b8 a, Tem- pla Nympharum publicè uota& dedicata. de Cla. in a, Lu di quos Salinator Senenſi prælio uouerat. I. V. 228 b, Marcel lus duo templa dedicaturum ſe Romæ uouerat. Attic. 25 b, Quid optamus A dijs immortalibus? quid uouemus?de N. 77 b, Neque Herculi quiſquam decumam uouit unquam, ſi ſapiens tactus eſſet. de Fin. 4 a, Noſtri imperatores pro ſa lute patriæ ſua capitauouerunt. de In. 74 a, Nautæ uouerũt
ſe Dianæ uitulum immolaturos.
VO X, uocis. ſonus, uerbum. de Or. 202 a, Mira eſt quædam na- tura uocis, cuius quidem è tribus omnino ſonis, inflexo, a- cuto& graui, tanta ſit& tam ſuauis uarietas perfecta in cã- tibus.& ibid. Contenta uoce atrociter dicere,& ſummiſſa leniter,& inclinata grauiter,& inflexa miſerabiliter.& ibi. Orator omnis ſonorum, tum intendens tum remittés, per- ſequetur gradus.& ibid. Vox dulcis& clara.& de Cl. 186 a, Vox ſuauis& canora. de N. 55 b, Vocis genera permulta, ca- norum, fuſum, lene, aſperum, graue, acutum, flexibile, durũ.
Item Voces ut chordæ ſunt intentæ, quæ ad quemq; tactũ
reſpondeant, acuta, grauis, cita, tarda, magna, parua, medio
cris, leuis, aſpera, contracta, diffuſa, cõtinenti ſpiritu, inter-
miſſo, fracta, ſciſſa, exo ſono, attenuata, inflata. Ora. 199 a,
Inclinata arq; ululanti uoce more Afiatico canere. de Clar.
192 a, Subſellia grandioôrem& pleniorem uocem deſiderãt.
de Or. 96 a, Neminem uoce pleniorem, aut ſuauiorem mi-
hi uideor audifſe. de Ora. 126 a, Vox ad miſerabilem ſonum
inflexa. de Orator. 146 b, Mollis uox ut muliebris, aut qua fi extra modum abſona, atq; abſurda.& ibi. Ruſtica uox atq; agreſtis. de Gl. 177 a, Vox permanens, uerùm ſubrauca na- tura. de Orat. 108 a, Vocis contentio.)(. Vocis remiſsio. de
Qrat. 107 a, Græci quotidie antequam pronuncient, uocem
ſfenſim cubantes excitant, eandemꝗ; cum egerunt, ſedentes
ab acutiſsimo ſono uſq; ad grauiſsimum ſonum recipiunt,
& quaſi quodam modo colligunt.& ibi. Vox quæ una ma-
ximè eloquentiam uel commendat, uel ſuſtinet. de Orato.
164 b, Gurſus uocis per omnes ſonos.& Orato. 202 a, Vocis
flexiones. de Orato. 9 4 b, Quidam lingua hæfitantes,& uo
ce abſoni.& ibid. Linguæ ſolutio, uocis ſonus.& Tuſcul.
251 a, Inanis uocis ſonus. Officior. 27 a, Sed cum orationis
indicem uocem habeamus, in uoce autem duo ſequamur,
At clara ſit, ut ſuauis, utrunque omnino à natura petendum
eſt: ueràm alrerum exercitatio augebit, alterum imitatio
preſseè loquentium& leniter.& ibidem. Sine contentione
UôÖx, nec languens, nec canora. Orator. 210 b, Verbaque ſint
quàm ſuauiſsimis uocibus. de Diui. 110 a, Surdus uarietates
uocum aut modos noſcere non poteſt. Academ. 42 b, In lin
gua etiam explanata uocum impreſsio. de Finib. 65 3, dun untelll⸗

Rarral Ann,d Cuoma ee um pro Mln a Yota eiim A Mideret, gudm in ueha na
enaufainma 4D.
maer hoamils wuſsi. da0 datnrum. de N Kala⸗ leus dedicana de( amall
n eln„3uJane am laturos. 440.— 1 een enhe.
ua
noct N¹
—— miri n
— — dae

“——ͤ
Wrweu eneee

ſ
8 “ *
““
V
NV
VSV
1477
Carmen cũ cæteris reb. ab ſurdũ, tum uerò nullo uſui. Epi. ꝛ10 b, Apollonius multis in rebus mihi magno uſui fuit. At.
1. Ille fuit mihi magno uſui in multis rebus. Atticum 2,
Maximo te mihi uſui fore uideo. Of. 2 b, Præcepta quibus in oẽs partes uſus uitæ confirmari poſsit. Of. 28 a, Domus finis eſt uſus. Of. 35 b. Nam qui principes inuenièédi fuerũt us ex quaq; bellua uſum habere poſſemus, homines cer⸗ t fuerunt. Of. z6 a, Conciliare ſibi animos hominum,& ad uſus ſuos coniungere. de Am. 96 b, Cato multarum rerũ u-
ſum habebat.& 101 b, Ii quib. cũ uſu coniuncti eſſe poſſunt.
de Le. 158 a, Id autem incognitũ eſt, minusq́;H in uſu neceſſa- rium. de Le. 161 a, Pecudes partim eſſe ad ufum hominũ, par tim ad fructũ, partim ad ueſcendũ procreatas. Of. 19 a, Non excludẽtes amicos ab uſu rei ſuæ familiaris. Top. 222 a, Y- ſus enim, non abuſus legatus eſt. Tuſ. 212 a, Libido opinio uenturi boni, quod ſit ex uſu iam ræſens eſſe at ꝗ; adeſſe. rro S. R.21 a, Eſt mihi cũ eo domelticus uſus& conſuetu-
do. pro Pl. 259 b, Tamen id eſſet in tanto uſu noſtro, tãtaꝗq́; amicitia coniunctum. Epiſt. 213 b, Nam&‿ noſmetipſos ue- tus uſus intercedit,& Atticus noſter maiorè etiã mihi cum Coſsinio conſuetudinè fecit. Ep. 223 a, Coniunctus magno uſu familiaritatis. pro Cl. 27 b, Mihi cũ eo uieinitas& ma- gnus uſus eſt.& Ep. 142 a, Cũ illo ſummus mihi eſt uſus. de Nat. 4 b, Ex quo exiſtit& illud, multa cſſe probabilia, quæ quanquã nõ perciperentur, tamen quia uſum quendam ha berent inſignem& illuſtrem, his ſapientis uita regeretur. SVéS eſt. pro opus eſt. de Fi. 131 a, Mihi ſic uſus eſt, tibi ut o- pus eſt facto face. Tuſcul. 210 a, De cæteris ſtudijs alio loco dicemus, ſi uſus fuerit. Of. 19 a, Et reip. imparrientis ſi quã- do uſus eſſer.. SVS ERVCTVS, Kus. ius eſt, autore Vlpiano, de alienis re bus utendi fruendiq,, ſalua rerũ ſubſtantia. Top. 222 a, Nö
debet ea mulier, cui uir bonorũ ſuorum uſumfructũ lega-
uit, cellis uinarijs& olearijs plenis relictis, putare id ad ſe pertinere: aſus enim, non abuſus legatus eſt.& ibi. Si ædes exeſæ corruerunt, quarum uſusfructus legatus eſt, hæres reſtituere non deber,& ibid. Seruus cuius uſusfructus. pro Ce. 287 a, Vſumfructum omnium bonorum ſuorum alicui legare. pro Cec. 288 b, Vſus eius& fructus fundi teſtamen- to uiri tuerat Cæſenniæ.
Quod in illo mihi ſępe uſu uenit, idem modò cũ te audirè, acciderat. At. 227 a, Nunc uenit idem uſu mihi, auod tu ti- bi ſcribis.& de Or. 100 a, Quid quod uſu memoria patrum uenit’ pro Qu. 8 b, Quid poteſt miferius aut acerbius uſu
„..* 8 3 0 4 genire. uenire uſu, uſu accidere, uſu euenire. de Nat. 13 a,
ä1 1 1473 inant ſemper wit apertiſsimus, nõ ſe purgauit, ſed indica-
It. I. A. 217 b, Ego ſine iracũdia dico, ut omnia, nec tamè ſi- ne dolore. I. V. 59 a,llle quidem, ut eſt genus hominũ nimis ſuſpicioſum,&c. I. V. 89 a, Ille, ut erat in primis inter ſuos co Pioſus, conuiuiũ cõparat. At. 36 b, Ille, ut nunc ſe habet, ad- mirabili gloria eſt. de N. 67 b,& At. 133 a, Vt nũc quidẽ eſt,& quomodo nũc quidẽ eſt. Ep. 18 4 a, Nõnihil, ut in tantis ma lis, eſt profectũ. Tuſ. i72 a, Multa colligit Chryfippus, ut eſt in omni hiſtoria curioſus. de Or. 108 b, Quos tum, ut pueri refutabimus. Ep. 196 a, Quòd ſi, ut es, ceſſabis, laceſſam. Tu. 246 a, At Diogenes liberius, ut Cynicus.& 8t a, Homo acu tus, ut Siculus. Off. 63 b, Tũ Pythius, ut Argentarius, qui eſ= ſet apud omnes ordines gratioſus. Of. 64 a, Hoc quidẽ ſa- tis luculenter, ut ab homine perito definien di pro FI. 157 b, Ciuitas prudens, ut ego ſemper exiſtimaui,& grauis, ut ipſi exiſtimari uolũt. de Se. 79 b. Multæ etiã, ut in homine Roma no literæ. de Cl. 169 b, Dimiſi eũ à meut magiſtrũ puerorũ, non libenter, ut homins ingratũ, non inuitus. Item: M. Popi lius ut erar lena amictus, ita uenit in concionem. Q. E. 318 a, Mihi, ut eſt, magis placebat. Ep. 54. b, Nam adhuc& factum tuũ probatur,& ut in tali re, eriam fortuna laudatur. Ep. 54. a, Deinde non habet, ut nũc quidem eſt, id uitij res. Atti. 189 b, Pro malis rectè habebam: id eſt, ut in malis. Pro Ar. 191 b, Pro mea conſuetudine.
VT. pro poſtquam, uel ubi, uel cũ. I. V. 70 a, Imò uerò ut quiſq;
me uiderat, narrabant. de Cla. 166 b, Vt illos libros de rep. edidiſti, nihil à te ſanè poſtea accepimus. At. uuz a, Vt ab ur- be diſceſsi, nullũ intermiſi diem quin,&c. I. V. 220 a, Vt pri- mðm in illud oppidũ uenit,&c. 69 à, Vt primũ prouincia redijt. At. 3 b, Vt primũ à tuo digreſſu Romã ueni. de Or. 110 b, Qui fimul ut increpuit, philoſophã relinquunt.& de Fi. 71 b, Simul ut ortum eſt. i. V. 206 b, Qui ſimul ut me uide- rũt, inquiunt,&c. IJ. V. 2u1 a, Ille continuò ut uidit, non dubi-
tauit tollere. At. 10¹ a,Is ut me ſalutauit, ſtatim Romã profe
ctus eſt.& pro Cl.31 a, Vt primùm,&c. ſtatim,& c. Offi. 74 b, At ille ut ingreſſus eſt, confeſtim gladiũ diſtrinxit. pro Qu. 10 b, Statim ut Romam redijt,&c. Art. 18 b, Vt ſemel conſe- cutus ſum,&c. non deſtiti,&c. de Clar. 169 a, Vt ſemel exi- uit, omnes peragrauit inſulas, Epiſto. 60 a, Vt primùm,&c. ſtatim,&c.
VT. pro quamuis, nel etiam ſi. Epiſto. 13 a, In quo ut iam ſit in
ijs culpa, qui me non defenderunt, non minor eſt in ijs, qui reliquerant. Item: Etſi accuſandi ſunt, qui,&c. magis etiam reprehendendi qui,&c. At. 193 b, Nam quid de me dicãt cui ut omnia conringant, quæ uolo, leuari non poſſem. pro Q.
1a, Qui ut ſumma haberem cætera, temporis quidem certè
nenire? pro Qu. R. 50, Quod itèé nuper in Erote comœdo
uſu uenit, qui,&c.& Offic. 5 a, Quod in poematibus uſu e- uenit. de Sen. 78 b, Nam ſiid culpa ſenectutis accideret, ea- dem mihi uſu uenirent. I. V. 256 a, Antequam hoc uſu ueni-
ret. ad Her.7 b, Dicet eum præmeditatum fuiſſe, quid ſibi
eſſet uſu uenturum. Epiſtol. 38 a, Cum præſertim mihi uſu
uenturum non arbitrarer, ut ego quoq; abſens à te defen-
dendus eſſem. de Fini. 50 b, Sed ex eo credo quibuſdam ue- nire uſu, ut abhorreãt à Latinis. pro§. R. 25 a, Erucius mihi uſu uenit in cauſa optima.
VT. ut quo, ſicut, quomo do, quemadmodũ, ſimiliter atq pro
eo ac, perinde ut, equè ut, item ut, tanquã, ac, dũ, qui, quod genus, quaſi, quare, quamuis, quantũ. de Or. 94 b. Eſt igitur oratori prouidendum, non ur illis fatisfaciat, quib. neceſſe eſt, ſed ut illis, quib. liberè liceat iudicare. de Ar. 247 a, Ne-
gociũ magiſtratib. eſt datũ, ut curarèt, ut ſine ui, mihi edifi-
care liceret. Attic. 139 b,& EpP. 53 b, Reliquũ eſt igitur, ut tibi, &c.ut ſim,&c. ut me,& c. At. 103 a, N0 igitur hoc ut oppido
præpoſui, ſed ut loco. At. 109 b, Vt igitur ita perturbato ſcri be aliquid. de Op. 244 b, Aliquem improbũ ut optimuù lau-
dari. Ep. 169 a, Fortaſsis ea re minacirer agis, ut nos terreas.
I. V. 229 b, Prope ur,&c. At. 240 b, Etiam ut,&c. id eſt, etiam ſi. Ep. 14 3 b, Non modo ut,&c. Ep. i72 a, Vt nõ, quo minus. At. z3 b, Me tueor, ut oppreſsis oranibus non demiſsè: ut tã- tis geſtis rebus, Parum fortiter.& 278 b, Fortuna ut in fe-
cundis fluxa, ut in aduerſis bona.
V eſt. ut nunc eſt,& id genus alia. Attic. 196 a, Et ut nunc eſt,
manſuræ uidétur. de Cl. 168 a, At hi quidè ut populi Rom. ætas eſt, ſenes: ut Achenienſiũ ſecla numerantur, adoleſcen- tes debent uideri.& ibi. Themiſto cles, ut apud nos, peran- tiquus: ut apud Atheniséſes, nõ ita ſanè uetus. de Cla. 173 b, 174 a, L. Cælius ut tẽporib. illis ualde doctus. Ep. 164 a, Cõ ſtitui ut nũc eſt proficiſci. Att. 204 b, Quomo do nũc eſt. Qæ- Fr. 298 a, Exorabilis iracũdia(ut in malis) acerbit ati antepo nenda eſt. Q. F. 323 b, Nõ fino(ut fit in amore) ea quæ mini- mè uolo cogitare. pro S. R. 24 a, Homoſut erat furio ſus) re- ſpõdit,&c. J. P. 92 a, Dices enim, ut es homo facetus,&c. pro Cl. 22 a, Interim Oppianicus ut erat, ſcut ex multis reb. co- gnoſcetis, ſingulari ſcelere corrupit,&c. pro Mu. 136 a, Atq;
uix ſatis habui, ut,&c. de Di. 93 b, Qui ur rationem non red déret, ramen,&c. At. 110 a, Qui ut nihil aliud, hoc ramê pro- fecit, dedit illi dôlorem. pro Corn. 26 b, Quod fi iam ita eſ- ſet, ut eſſe non poteſt, ramen,&c. de Di. 123 a, Etenim ut ſint auſpicia, quæ nulla ſunt, hæc certs,&c. de Inu. 82 b, Vt nihil adiungatur emolumenti.& pro Qu. 41 b, Vt ſtatim de iure aliquis concufrerit. cont. Rul. 64 b, Vt circumſpiciamus o- mnia quæ populo grata ſunt, nihil tam populare quàm pa- cem reperiemus. Offic. 57 a, Vt excellas etiam pulchritudi- ne& uiribus.
VT, cum admiratione quadam. Attic. 36 a, Vt ille tum humi-
lis, ut demifſus erat. pro Flac. 14 ⁸ b, Noſter autem teſtis, ut ſe ſuſtentat, ut omnia uerba moderatur. pro Seſtio 8 b, Qua ſuperbia eœnum illud ampliſsimi ordinis lachrymas repudiauit, me ip ſum ut contempfit:? Att. 10 a, Cæſar quo- modo exultat uictoria. de Finib. 139 b, Vt illi efferuntur læ- ticia cum uicerint, ur pudet uicto s,uüt ſe accuſari uolunt, ut cupiunt laudari.
VT, cum ſuperlat.& ita,&c. de Sen. 90 b, Vt quiſq; ᷓtate ante⸗
cellit, ita ſententię principarũ tenet. de Or. 95 a, Vr in quòqʒ gratore plurimum eſt, ita maximè is pertimeſcit. de Or. 94 b, Vt quiſq; optimè dicit, ita maximè dicendi difficultatem pertimeſcit. de Or. 137 b, Vt quẽq; eorum minimum putant, ita eum primum uolunt dicere. de In. 43 b,& ad Her. 3 b, Vt quodꝗ; primum geſtum erit, ita primum exponetur. Off. 4. a, Vt quis maximè perſpicit,&c. is ſapientiſsimus haberi ſo- let. 1% b, Vt maximè potui. de Or. 124 a, Hæcut breuiſsimè dici potuerunt, ita aà me dicta ſunt.
V, cum ita, ſine ſuperlat. de D. 105 a, Omne animal ut uult, ita
utirur motu ſui corporis. Orat. 216 b, Non item in oratione ut in uerſu extat numerus. de Off. 4 3 b, Non tamê ut fugien dum, ita habendum eſt religioni contrarium. Qu. Fr. 323 b, Nihil unquam ita expectaui, ut cum hæc ſcribebam, tuas li
teras. I. A. 2 21 a, Vt igitur alia, ſic hoc Panſa præclarè. de Nat.
a, Euripides ut mulra præclarè, ſic hoc breuiter. I. V. 120
b, Sed ut in illo,&c. item in hoc,&c. cont. Rul. 65 a, Ita gere-
re conſulatum, quo uno modo grauirer geri poteſt. de Or-. 76 a, Vt in eæteris,&cc. in dicendo autem,&c.
◻☛◻ 1
VIT.

—— ————
.
————
—
— —————— —.————————————————————————————— —4————=ZhZhZhnſſö——ſ—————————— 85 d Se—
—
—
1479 V T
VT. ut ſi, anquam, tanquam ſi, quaſi, quomodo, quemadmo- dum.)(.Ita, ſic, tam, tantum, item, eodem modo, ſimiliter. de L. 1ꝛ⁰0 b, Nullum frigidius flumen attigi, ut uix pede ts- tare poſsim, ad Attic. 79 a, Ego tui Bruti rem ſic agò, ut ſuã ipſe non ageret. de D. d5 a, Credo aliquam non diſsimilem figuram, ſed certè non talem, ut eam factam à Scopa dice- res. de Am. uz b, Quanta illi fuit grauitasut facilè populi Rom. ducem diceres. pro Milon. u a, Ille tum ſecum habe- bat neminẽ, niſi ut uirum à uiro lectum eſſe diceres. I. V. 202 a, b, Veriſimile non eſt, ut ille homo tam locuples religioni pecuniam anteponeret. de Natura deorum 2 b, Tanta im- bueremur ſuperſtitione, ſi nos audire uellemus, ut aruſpi- ces nobis eſſent colendi. ad At. 10rͥ b, Bene facis cum id effi- cis, mihi crede, perinde ut exiſtimare tu nõ poſſes. Orator. 218a, Hoce dichoreo tantus clamor concionis excitatus eſt,
ut mirabile eſſet. de Cl. 176 a, Ve facilè cerneres eum dege- nerauiſſe. Tuſc. 202 a, Eo enim erant motu& ſtatu, ut eos Argiuos eſſe diceres. de Cl. 180 a, Gellius non tam uendibi- lis orator, quàm ut neſcires, quod ei deeſſet. de Cl. 186 b, Sed eam ut citius ueteratoriã quàm oratoriã diceres. Epi. 195 b, Equidem ſic iam obdurui, ut ludos Cæſaris noſtri ę- quiſsimo animo uiderem T. Plancum, audirem Laberij& Publij poemata. Ep. 75 a, Ita accepi librum à meo ſeruo ſcri ba, ut eundem acceperim à fratre tuo. Epi. 71 b, Tantum ce- pi doloris, ut conſolatione ipſe egerem. Tuſ. 149 b, In hane exercitationem ita nos ſtudioſè operam dedimus, ut iam eriam ſcholas Græcorum more habere auderemus, ut nu- per tuum poſt diſceſſum tentaui,&c. Epi. 213 b, Mihiq́; ita fidelis, ut ſi eſſet à3 me manumiſſus. Epi. 4 b, Rufio ita de-
ſiderabatur, ut ſi eſſet unus è nobis. Epi. 25 b, Eius negoci- um ſic uelim ſuſcipias, ut ſi eſſet res mea. Epi. 230 b, Tanta mihi cum eo neceſsitudo eſt, ut ſi mea res eſſet, nõ magis la borarem. Ep. 27 b, De Dolabella ſuadeo, ut uideas, tanquàã ſi res tua agatur. I. P. 30 b, Sed omitto ut ſit factus uterque noſtrm. pro S. R. 38 b, Non eſt ueriſimile ut Chryſogonus horü literas adamarit.& ib. Non eſt ueriſimile ut diligen- tiã cognorit eorũ. Ep.ii a, Senatuſconſultũ eſſe factum in
eã partem, ut placeret,&c. pro Ce. 296 a, Cum ſibi propo-
ſuerint, ur ſiue ita ſit, ſiue non, ut diſtinguãt,&c. Att. 7 a, Mi- hi non eſt notũ, ut quiſq; in Epirum proſiciſcatur. Off. 41 b, Adiũcto uerò hoc, ut ijdem etiam prudentius haberentur,
nihil erat,&c. Offi. 42 b, In eo ipſo uis maxima eſt, ut imus
ij, qui haberi uelimus,&c. Ep. i19 b, Vt uideo cauſa hæc in- regra in proximũ annum trãsferetur,& quantũ diuino, re- linquẽdus tibi erit, qui prouinciã obtineat. Ep. 136 b, Vt o-
lim ſolebat, ut nunc fit. pro Ce. 2989 a, Vt eſt cõſuetudo. pro
Fl. 154 a, Vt dicitur, ut apparet. in A. 173 a, Patrimoniũ tam amplũ ut illud fuit. Or. uu7 a, Vt multos ſæpe uidi, qui&c. I.
V. 120 a, Queri cum multis, ita ut fit, cœperunt,&c. Ep. 140
a, Sed ut dico, placet Sroicis.
V T. cum uerbis timendi. de Am. 9⁸ a, Vereor ur idem interi- tus ſit animorum& corporum.& pro D. 224 b, Timebam ut poſſum,&c. pro Q.4 b, Tamen uereris ut poſsis,&c. At. 94 a, Quoniam tu abtuiſti, uereor ut ſatis diligenter actum ſit,&c. At. 35 b, Quod uereortibi ipſi ut probem.& 13 a, Ve reor ut his ipſis contentus ſis. pro Cl. 53 b, Quid metuebat? ut oppugnaretur à perditot an ne accuſaretur à condemna to? L. Ne. pro S. R. 26 a, Hoc uerò eſt, quod fieri nõ poteſt, ſi, &c. ut parum miſeriæ ſit, quod alijs coluit, non ſibi: niſi e- riam quòd omnino coluit, crimini fuerit. Or. 202 a, Vt iam non ſine cauſa,&c. At. 222 b, Vt enim quicque ſuceurrit, libet ſcribere. Attic. 246 a, Tu uerò facis ut omnia, quod Seruiliæ non deſis& Bruto. At. ↄ7 a, Dixit ſe audiſſe ut nihil eſſet in- commo di. Off. 16 a, Demerrius Phalereus orator parum ue hemens, dulcis tamen, ut Theophraſti diſcipulum poſsis agnoſcere. de Legib. 169 b, Hanc uides uillam, ut nunc qui- dem eſt, lautius ædificaram.& Amic. 97 a, Qualis, ut arbi- tror, nemo unquam erit,& ut confirmare poſſum, nemo certè fuit.
VT. pro uelut, ueluti, ſicut, cum aliquid exẽpli canſa ſubijci- tur,& pro quod genus. de Di. 137 b, Nonnullæ ualetudinis fignificatiões, ut hoc ipſum pleni enecti'ue ſimus,&c. quo- dã genere ſomniorũ intelligi poſſe dicuntur. de Inu. ò2 a, Vt amicitia, bona exiſtimatio.& ibi. Quod genus, amicitia, bo
na exiſtimatio eſt.& 83 a, Quo in genere eſt, gloria, digni- tas. ad Her. 9 b, 10 a, Quod genus, ut in ius eas cum uoceris. Ribi. Quod genus, id quod argentario obrtuleris expen- ſum,&c.& ibi. Quod genus, M. Druſus prætor,&c. ad Her. 14 b, Quod genus, ſi quæratur,&c.
VTCVNOQVE. quomodocunq; perinde uteunq;. Ora. 202 a, Orator urcunq; animum audientis cõmoueri uolet, ita
certum admouebit uocis ſonum. Poſt. 203 a, Neq; id reipu.
reperere utcunq; neceſſe eſt. Off. 27 b, Sed utcunq; aderunt res. de Frn. 126 b, Vtcunq; res Poſtulabit.
V I1 ras
VTENDVS,a, wn. I. V. u7 b, Huic omnia bona een. 2 poſsidenda tradiderat.
VTE R a, um. de Fa. 14 0 b, Quoniã utriuſq; ſtudij noſtra poſ. ſeſsio eſt, ho die utro frui malis, oprio tua ſit. de Inuen. 80 b Deinde utra lex iubeat aliquid, utra permittat.& ibid. Vtra lex iubeat, utra uetet. de D1. 132 b, Vrrum igitur eorum acci diffent, uerũ oraculũ fuiſſet. pro Ra. 92 a, b, Quamobremu- ter noſtrm tandem Labiene popularis eſtè tu'ne? an ego? pro Seſt. ꝛ2 a, Horũ utro uti uolumus, altero eſt carendum. de Cl. 81 b, Aderant multi alij, tamen utrũ de his potius, du bitaſſet aliquis, quin alterum, nemo. Or. 120 b, Reperiã, qui dicat aut ſcribat, utra uoles lingua. Atric. 248 a, Quid ad hæc Panſa? cum utro erirt, ſi bellum erit? Part. 241 a, Vter for
tius pugnabir, is uincat neceſſe eſt. Quint. Frat. 314 b, Sed u- tros eius habueris libros(duo enim ſunt corpora) an utro- que neſcio. pro Mil. 107 b, Ab utro inſidiæ factæ ſint, incer- tum eſt.& 106 a, Vter utri inſidias fecerit. pro Cluent. 39 b Vter igitur facilius hoc faceretèis ne,&c. an ille,&c. de Iun. 67 b, An huius& illius,& utrius potius. Epiſt. 19 a, Vtro me minus deceat uti, non intelligo.& 5 a, Quorum utrum mi- nus uelim, neſcio. de Fin. 7u a, Ssummũ bonum puer utra uo luptate dijudicabit? ſtanre an mouenrte? Epi. 35 b. Incertum eſt utra uia. de Or. 168 a, Sanè dubitare uiſus eſt Sulpitius, utrius oratio propius ad ueritatem accederet. Offi. 8 b, Cũ Celtiberis, cum Cymbris bellum gerebatur, uter eſſet, non uter imperaret. Atti. 6 a, Aut ei moleſta erunt, in utro culpa erit. de Di. 137 b, Poteſt hoc eſſe falſum, poteſt uerum, ſed u- trum ſit, non eſt mir abile. VTERCVNQVE. Ep. 3r a, Ita parati eſſe dicũtur, ur uter- cunq; uicerit, non fit mirum futurum.& Attic. 28§½ b, In hoc bello utracunq; pars uicerit, tamen perituri ſumus. VTERLIB E T'ö pro Qu. 15 a, Vtrumlibet elige,&c. VTERQV E, aque, umque, uteruis, ambo, quiſq́;. de Nat. 54 a, Sanguis per uenas in omne corpus diffunditur,& ſpiritus per arterias, utræq; autem crebræ, multæ toto corpore tex- tæ ſunt. ad Her. 32 b, Cum eorum de quibus dicimus aut u- trumq, aut unumquodq; certo concluditur uerbo. de Ar. 256 b,& Ep. 172 b, Horum uterq; cecidit uictus,& ad Her. 6 b, Quarũ utrunq; peſsimum eſt. Offic. 1 a, Nos utriq;& So- cratici& Platonici eſſe uolumus. Q. Fr. 309 b, Domus utri- uſq; noſtrm ædiſicatur ſtrenuè. de Ora. 152 a, A quibus u- triſq; ſummittitur aliquid. Atti. 143 a, b, Non eſt tuę fidei, ut contra alterutrũ, cum utriq; ſis maximè neceſſarius, arma feras. de In. 54 a, Eorũ controuerſiam non incõmodũ uide tur, cũ utrorũq; ratione exponere. Att. 98 b, Vtriuſq; accepi literas eiuſmodi, eodẽ tẽpore.& ibi. Me aũt uterq; numerat ſuũ. At. 128 a, Gallus Fabius amantiſsimus utriuſq; noſtrũ- ad Here. 22 b, Nam utraq; altera ſeparata minus erit firma. ad He. ² b, Vtrũq; aut unũquodq;. At. 228 a, Multa mihi ue niunt in mentẽ in utramq; partem. de Ora. 182 b, Ancipites diſputationes in quib. de uniuerſo genere in utrãq; partem diſſeri copioſè licet. de Fini. 126 b, Dicendi exercitatio in u- trãq; partẽ ab Ariſtotele inſtituta. Ac. u b, Nam utraque in parte multa dicuntur. Of. 36 b, Magna uis eſt in fortuna in utramq; partè, uel ad ſecũdas res, uel aduerſas. pro Milo. uz a, Magna uis eſt conſcientiæ in utramq; partem. Offi. 40 b, Qui in utrãq; partẽ magno animo ſunt. Or. 216 b, Ternę aũt ſunt utriuſq; partes, uerborũ,&c. collocationis,&c.& ibid. Sed in utroq; frequentiores ſunt& liberiores poetæ: ĩd eſt, in uerbis& in collocatione. I. S. 274 b, Quo uſus eſt quiſq; eorum, cum de duobus loquatur.
VTERVIS. Ac. 01 b, Vrriuſuis rei me adiutorẽ uelim eſſe.&
pro S. R. 19 a, Vtrumuis ſaluo officio facere poteris. de Se. 83 b, At minus habeo uirium quaàm ueſtrùm ureruis.
VTI. ut. de Or. 92 a, Vti qui audirét,&c.& IJ. V. 65½ b, Putant fo-
re uti ſi,&c. pro Do. 224 a, Nihil aliud niſi uti ne quid,&c. pro S. R. i9 a,& de Or. ↄ4 b, Non uti ſatis,&c. ſed uti ne,&c. Ep. 202 b, Is ad me literas miſit, uti te fibi placarem.
VTICA, eæ. urbs. pro Lig. 137 p, Vticenſis,& Vricenſes, cùm a-
libi ſæpe, tum I. V. 255. pro Cor. 65.
VTILIS, le. fructuoſus, cõmo dus, accõmodatus, frugifer, ſa-
lutaris, ex uſu eſſe, quod uſui eſt, quod habet utilitatẽ, quod alicui opo eſt, quod multas habet opportunitates, quod lu cro eſt, quod expedit uel cõducit, cui bono fuiſſet, quod ma ximsè intereſt, ita tẽpora reip. fuexũt. de N. b, Res utiles ac ſalutares.& Of. 64 a, Quodutile ſit, quodꝗ; expediat. cõt. Rul. 68 b, Ea lex uobis accõmodata atq; utilis eſt. At. 276 a, Tu ſi arbitrare utile fore,& è rep. eſſe, perſequere Dolabellã bello.& Ep. 207 a, E' rep. nõ eſt. Epi. 130 b, Sic enim facilli- mè qc tibi utiliſsimũ erit, cõſilij capies.& I. C. 10 b, Vita u- tiliſsima. de In. 42 a, Is mihi& ſuis& publicis rationib. uti- liſsimus ciuis fore uidetur.& ibi. Inutilis fibi. Of. 57 b, Ho- mo ad nullã rẽ utilis.& ibi. Homo ad nullã partẽ utilis. 5*
de Se. 89 b, Ad multas res perutiles ſunt Xenophötis hbri,

d ns. Kän 1481 VT VT 14 8²2 de nal 2 diuſ. VITII. ITA S,tis. emolumentum, fructus, quæſtus, luctũ, op- eupio.& 41 b, Vtiq;,&c. aliter, Vitæq.. Att. 57 b, Ipſe uerò u- uah elüha Portunitas, commodum, cõmoditas, uſus, res, ratio. de N. tiq; fac uenias. At. 59 a, Vtiq; ad me tabellarios mittas. Att. 4eD mneecceh 4 19 b, Nec hoc conſiderant, quæ ſit utilitas, quæq́;, opportu- 151 a, Quid cenſeas mihi faciendum, utiq; ſcribito. Attic. 2u1 Hcl mdhiig nitas, in homine membrorum.& 37 4, b. Natura confultrix b, Ego ut conititui, adero, atq; utinam eadem die: fin(quid Lekek na tn nel& prouida utmliratum opportunirarumq; omnium. Ar. 104 enim multaè?) utid; poſtridie. At. 220 b, Olij mittas laudari- nh pulann eaas 3 351 Vro mirabilis utilitatis fructu m mihl Præbet. de Or. 94. onem, Olij utiꝗ;: nam illam legi, uolo tamen deguſtare. At. 98 olamas a tu na„ b, Artes in quib. non utilitas quæritur neceſſaria, ſed animi 259 a, Romam utiq; ſtatim ueni. 1 daljtamenu mntttgan libera quædam oblectatio pro Murena 129 a, Ars militaris V Pnon. quin. pro Cor. 64 a, Poteſt igitur iudices L. Corne- teram em Orucehupun a Pergraram urilitarem habet. de Orator. 127 b, Referre o- lius condemnariè ut non C. Marij factum condemnetur? I. lnoler Uagua rwdea* mnia ad utilitatè ſuam,& omnia facere caufa ſua. Officio- A. 260 a, Cui uiginti his annis ſupplicatio decreta eſt, ut nõ üdellun e 13: d 3 rum 69 b, Malè etiam Curio, cum cauſam Tranſpadanorü imperator appellaretur. e neceie eh ni daR aaſs 4 ęquam eſſe dicebat:ſemper autem ad debat, Vincat utilitas. VTO R, ru. uſurpo, frequento, adhibeo. Off. a, De reb. ipſis, 104(dao. Nur dnn Quin. Fr. 29 4 b, Alicuius commodis urilitatid; ſeruire. Of- utere tuo iudicio. Tuſcula. 198 b, Quod utendum accepe- nr luntemanmi ſiciorum 16 a,In quo non minorem utilitatem afferüt, qui ris, reddito. de Nat. deor. 22 a, Vtatur ſuis bonis oportet,& eemiasc onſcie aain er rogati reipub. praæſunt, quàm qui bella gerunt. Item: Pro- fruatur, qui bearus futurus eſt.& 57 a, Quibus reb, fruimur cfac 4 mas fecerit de Chaui deſſe, utilitatem afferre idem. Omciorum 60 b, Nectamen at; utimur. pro S. R. 40 a, Cöõmoda quibus utim ur. lucsé. 1 71.— 2 6„. 1HT,
4 ererii deet nilethd noſtræ nobis utilitates omittenda, alijsque tradendę, cum qua fruimur, ſpiritumq́;, quem ducimus, à Deo nobis dari 1 daiospatin Pait demn his ipſi egeamus: ſfed ſuæ cuique urilitatis quod ſine alterius atq; impartiri aidemus. Pro Cluent. z1 a, Statui ſibi nihil n ligo.& haron 3 iniuxia fiat, ſeruiendum eſt. ro Ar 188 a,& de Ei. 82 a, Ex li- grauius faciendum, quam us illa ene tur.] 17 3 1* ana 4 ula 1 hler PIO„&☛ G à, AII 4 matre ne uteretur. I. V. u17
2. Summübodam mm. teris afferre aliquid ad communem fructum. Officiorum b, Huic omnia bona utenda ac Poſsidenda tradiderat. Att. uns an mouente duerune 35 b. Capere uſum ex aliqua re. Vtilitas oculorum, deorum 193 a, Ne Silius quidé quicquid utitur. i. pecunia. Anteq. 195 14 Jans iaditu u Jhhemn munere, hominibus donata, de Vniuer. Vtilitas in delibe- a, Conſularis homo no minimis facultatib. uſus. Att. ii0 b.,
44 Lenen eere rando, finis, Part. Vtilitas, deliberationum finis, z ad Heren. Fiumin ea behe uimiehonorib. imperijs uſus ſir. deln. dens dellan ⸗ W di Topic. i de Orator. Vtilitas ſæpe cũ honeſtate certat, Part 51a, Homines honore uſi. pro S. R 5
lum gereh 4 T'. 4 5 8 1* 3. deredatur 4 4 Aat er moleſta emmn z, cot
Ao E... emun a ble efllem zachuenan
1 Nalta pazi eft.
Vtilitas in duas partes in ciuili conſultatione diuiditur, tu-
tam& honeſtam, 3 ad Her. Vtilitas cum honeſtate in delibe
ratiua cauſa finis eſt, 2 de Inuent. Nihil tam eſt ſecundum naturam, quàm utilitas, 3 Officiorum. Vtilitas& turpitudo
iorib 30 a, Ne beſtijs quoque 2 2 1.. immanionbeureremur. Ar. 133 b, Vrrum turpè pace nobis,
an miſeréè bello eſſet utendũ. pro Deiot. 249 a, Bene armis,
ũ 2 1 8 8*—— optime equis uti. Att. 1z0 b, Vt iam placatis utamur fluctib.
I. A. 226 a; Vus eſt ipſe incred
....„ 1— 4 ibili patientia. I. A. 224. b, Ora-
. d. in eadem re ineſſe non poſſunt, Officiorum. Vtilitas autẽ rio, qua recitatis literis uſus es.. 93 b, Nõ eſt tibi his ſo
amamfatunm. zmehil aut in corpore poſita eſt, aut in extraneis rebus, 2 de Inuẽt. lis utendũ æſtimationib. ac iudicijs, qui nunc ſunt homi- acent tamen peritunlung. Ne hoc quidem uos mouet, conſiderantes quæ ſit utilitas, nü, ſed his etiam, qui futu 2
Aia Vrunider dgâ. * ntruinamdo quit edazgs
quæq́; opportunitas in homine mẽbrorũ, ut iudicetis mẽ- bris humanis deos non egere, de Natur. Vr eciam ſi nulla
ri funt. Off. 10 b, Ba quæ accepe-
ris utenda, maiore méſura iubet reddere Heſio dus. I. A. m
a, Antonius Cæſari regn
bII H 95 1 At 11 1 dufen. ſ detulit, Cæſar uti noluit. At. 100 omne cordun dickunciur, Kgum ſit utiliras ex amicitia, tamen ipſi amici Propter ſeipſos a- a, Brundufiũ nenimus uſi tua facilitate nauigandi.& Epi. utem ardex multa tdannann. 1 mnentur, de Finibus. Vtilitatis duę partes uidentur eſſe, in- 236 a, Cum aduerfis uentis uſi eſſemus. cõt. Rul. 88 a, Crimi Uum wrum de qudus donum* columitas& potentia, z de Inu. Vtilitatis eadéè, quæ hone- natione in me uſus eſt. Ar. 254 a, Lucius multü utitur Bru- 22 muhat. Itatis eH regula C i potius,& E b, Lucei 1 — Bula, Omc. 3. tatur t to..290 Ue odq etr:o concadiut ueda iet. Ktatis elt regula, Offic. 3. Certatur utrum honeſtati potius, b. 209 b, Lucei
rum nrerq cecidit uictus. K aiberi
an utilitati conſulendum ſit, 2 de Orator. Efſe utilitari ami
b Trebon; 0 Iityone familiariſsimè utor. Epi. 4. „Irebonto multos annos utor ualde familiariter. Epi. 5 a,
cis,& reipublicæ, de Orat. Commodis, utilitatiq; alicuius ſeruire, ad Quin. Fr. lib. 1. Quiurilitatem defendit, enume- rabit commoda pacis, opum, potentiæ,&c. Vtilitatẽ ex lau de naſci defender, ſemperꝗ eam cum dignitare coniunctä, 2 de Or. Omnes enim artes quæ nobis populi Rom. ſtudia conciliant,& admirabilem dignitatem,& pergratam utili- tarem debét habere, pro Murena. Veilitate hominum nihil
Himam t Ofc. a, Nosuig 4h. b 3—
Neuoſaman. CFr.zZoghDomm.
tar ſirenad de Ora naa P gudu. iaid. Ari 143 35 Noneſtwiter a utriq; is mauimeè neteſanu, um coatrouerfam aon incömodium
tor ad Omnia(Aul. Selicio. de Cl. 190 b, Vri ali qua re ad fa- ciendũ aliquid. Taſc. 153 b, Autorib. quidẽ ad iſtam ſenten- dA quamuis obtineri, uti optimis poſſumus. de Fi. 49 b, Vt propemo dum iuſtiorib. uramur illis, qui,&c. ad Heren. ⸗ a, Deinde exemplorũ d uoluntate& contra ſcriptum iudica- torum enumeratione uremur.& ibid. Cùm hæc erunt con
mouhbt t hab ro— 5n ſiderata, ſtatim noſtræ legis expoſitione, recitatione, collau dac exponere. Att.31 dVruſg n debet homini eſſe antiquius, Officiorum. Vtilitate affici, 7 datione utemur. pro Cæl.;9 b, Exerciratione ludoq́; cam- 4 tipore.& bi Me ait utetq unat 3 Fam. Et, ut arbitror, nec ab urilitate eorum qui audiét, nec peſtri uti. Pro Mar. 131 a, Vti ſilentio: id eſt, Klere Top. 226 b, 1bias amanaSimut vtruq amm ab oficio noſtro, nec ab ipſa cauſa Publij Seſtij abhorrebit Vtens rationc.)(„Rati
onis expers.
muͤm. de Leg. 176 b,In bello& fuſcipi= ponendo ius ut plurimũ ualet,& fides- At. 39 a, Ea nos, utpote qui nihi contem
erag iteru ſeparataminu mim 3 135 40d8At u S llanüis run. Durtem de Ora iid Mchis de unuerſo henemin utricſuta e Fini. u bDxendi cerctannx dje mhtuta.Ne.ud Nunumgxel
Oratio mea, pro Seſt. Cum omni urilitate, quam dij homi- VT plurimum. potiſsi
nib. dederunt, ars aliqua coniuncta eſtper quam illa utili- endo, gerendo& de
tas percipi poſsit, de Di. li. 1. Quonid in his uerſatur omne VTPO T E. quippe.
conſilium duobus, de utilitate antè dicamus, quæ in diſcer nere ſolemus, non pertimeſcebamus.& 71 b, Incommoda
nen dis bonis malisq; uerſatur, Partit. Nec tamen noſtrę no ualetudo qua lam emerſerã, utpote cum ſine febri laboraſ-
bis utilirates omitrendæ, alijsq, tradendæ, cùm his ipfie- ſem. I. 4. 200 a, L. quidẽ frater eius, utpote qui peregrè de-
— batn omun geamus, ied ſuæ cuique utilitati, quod ſine alterius iniuria pugnauit, familià ducit.& Epiſt. 16 4 b. 1
„07 36 b, Mgnausekt Man fiat, ſeruiendũ eſt,; Off. Natura conſultrix& prouida utili- VTprimuùm. ſimulac, primum. Ep.) 1 b,& I. V. 104 b 3
ſccũdu radahartane tatum opporrunitatumq; omnium, 2 de Nat. Teq; Alexan VT. quid. cur, quare. Att. 106 a Deps 2n2 zn nis toein, quàm
denti n une Ig drinum bellum gerente, utilitatibus tuis paruit, pro Deiot. ſeruias, ut quid? 2 3e) In Allis,POd S5d,
unt. Or. eomm 1s rhise, Cy.1. 24 V...
nagvo mimo ſum unrk ideſt, commo dis tuis inſeruitir Quem quidem ego, etfi mi VTRI NQVE. ab utraq; parte. Epiſtol. S a, Vtrinq; magnæ gerdori Kc tollocasionl ih rabiles utilitates mihi præbet, quum ualer in omni gene- copiæ. ſ ern 4. 3 3 8.
sore duntldenomus re uel negociorum uel ſtudiorum meorum, tamen,& cæte- VTROBI QYV E. in utroq; duorum, uel in utraq; parte. Ep. 300 18„4 d,Louſtsh ra, ad Ateicum lib. 7. Vtiliratibus tuis poſſum carere, ad Ti- 163, Nö licet mihi nullius partis eſſe, quia utrobiq magnos — 1e 34 ronem, lib. 16. De urilitaribus& commodis ſuis cogitare, 1 inimicos habeo. de N 41 b, Ragem Waxitas veroldg 97 14
„ 1.. 2 3 1—— 8 1....*„ 8* 2 8
d 95. ine acutdt tein 9 de Einibus. eſt, 111 dijs& hominibus. —. ſacere atet 4 VTILII E Rcömodè, cum utilitate.)(.Inutiliter. Offi. 18 a, VTRO QYVE. aduerb. utr ans lar
IracundiR utiliter à natura datam.& 36 b,& Ac. 344 a, Quæ niunt utiliter ad hominum uitam.
s d 6 umque in locum. Attic. lib.5, Hine alimce Deii: utroque cirius quàm uellemus curſum
8 confecimus. K.„ AI 15 H 7 7—. 1„ al lad 4 VI In A CIpon 1.2 129 4. VITRV M. an, nũ, nunquid, utrũ ne. pro Qu. 17 a, de Or. 199 a,
* 2N es ditid V TINA M.« i laxint, wolim, cec. ad Atticum 46 a, Atque uti- Quxro à te utrum illa uerba, an portenta ſint? in Ver. 106 1— 1Nee Jluar 3 nain ipſe Vauro incumbat in cauſam. de Natu. door. 75 a, V- a, Vtrum exiſtimatis minus operis eſſe facere hocꝭ an illud? 4.„. †.. 4„. 55 4—2 ₰„— 5 8 3 1.—— 1. 4— ** miüt,ziide! E licrits tinam ut illa anus optatne in nemore, cxc. Attic. 139 a, MW Atti. 43 a, Hic utrum tandem ſum accuſandus, quod doleo? 5 Nüceafs, miſerum, quodtu uoluiſti una fuiſſfemus: id eſt, urinam. an,&c. pro Ce. 290 b, Vtrum aliquid grauius in quempiam 4 Cor 5h 3 B Atti. 220 b, Quodutinam, iterum aurem utinam, tuo tamẽ dici poteſt? an certius quid obijci poteſtꝭ in Piſ. 84 a, Con 4 5 1. 4 1 1 2 b 3 3 1„ 4.— r 3 4 5. 2
Smodus- dm nutlteniſn foma do.... uHiu, in quo nemo poteſt dicere utrũ iſto plus biberit, an 4,K0 Luder ud VTIQYVE., omnino. ad Attic. 57 a, Quo die uenies, utiq; cum
aclet,uc 4 ne —— qata 14⁵ wDess
dK n 33uzſs,
lCag
. N 1„, 09 erüt.de 9 astaf aießt quos auns 4
tuis apud me ſis.& 63 a, Quæ quidem ego utiq; uel uerſura facta ſolui uolo.&1 a, Vtiq; explicatũ ſit illu d,&c. ad At. ticum 22 a, Minuſculam uillam utique Quinto traditurus ſum. Anteq. 196 b, Vtique ſiue hinc abiero ‚ſiue hic ero op- pPreffus, ea manear opinio,&c. ad Attic.72 b, Annum quidẽ uriq; teneto. At. 72 a, Id unis literis daris, quæ ad me utiq; Perferantur, conſequere.& 203 a, Expecto tea Peduceo u-
tiq;. de Di. 133 a, Faba Pythagorci utiq; abſtinuerũt. At. 200
uomuerit, an effuderit. I. O. 197 a
ds In. 76 b In quo utrũ copia ne ſit agri cõſideratur. At. o a, ntellexi Põpeiũ moueri, utrũ Craſſum inire eã gratiã,&c. an eſſe tãtas ü hic- 8
Sle tatas res noſtras,&c. pro Fl. 151 a, Vtrũ hic tandẽ pu- tatis,&c. an,&c. ad Br. 91 b, Nec aliud decernitur hoc bello,
3,
nih nei ſimus néene,&c. Or. 217 a, Quærendũ utrum,&c- I. V. i55 a, Nihil intereſt utrum ita ſcribas, ſi,&c. an ſi„Ccc. Tuſculan. 217 b, Nihil intereſt utrum,&c. an,&c. in V. 187 a,
„Qu eſiui an,&c. nẽécne,&c.
.. Quid intereſt utrũ hoc feceris, an frumentum non impro- Sadcö auas 1 b, Hoc quidem uti; perficies,&ec.& 207 b. Illud utiq; ſcire baris? Att. 66 b, Mihi nihil ui debarur efſe in quo dneh habis d rtihſ 1984 inter- adetut. bu,,

—————
1483 V V intereſſe, utrum per procuratores ageres, an per te ipſum. At. 135 a, Vtrum hoc tu parum meminiſti? an ego non ſatis intellexi? Aca. 23 b, Vtrum ea ueſtra, an noſtra culpa eſt? Ep. 160 a, Vtrum neſcis quàm altè aſcenderis, an pro nihilo id putas? Ep. 8 a, Multum intereſt utrum laus minuatur, an ſa- lus deſeratur. de Fi. u18 a, Vtrum igitur tibi literam uideor, an totas paginas cõmouere? Acad. 23 b, Nihil ad eum qui te captare uult, utrum tacentem irretiat, an loquentem. Att. 9 a, Vtrum,&c. an,&c. id eſt, uel quod, uelquod. Vtrũ,&c. an, &c. ſcilicet,&c. an,&c. L. Scilicet..
VTRVMVIS. pro S. R. 32 a, Quod certũ eſt nõ facere„dum utrumuis licebit. I. A. 165 a, Quorum ſi utrumuis perſuafiſ- ſem nunquam, nunquam in has miſerias incidiſſemus.
VTſi. tanquã ſi, ac ſi, pro eo ac ſi. Of. b, Qui alijs nocent, ut in alios liberales fint, in eadẽ ſunt iniuſticia, ut ſi in rẽ ſuam aliena conuertant. de Se. So b, Similes; ſunt, ut ſi qui dicãt, &c. I. A. 207 a, Sic contemnit, tanquã fi illi aqua& igni in- terdictum ſit. Offi. 18 a, 17 b, Similiter facis, ut ſi,&c.
VT ſic dicam. de In. 83 a, Quæ(ut ſic dicam) ad corpus perti- net ciuitatis.
VTut. Ep. 263 b, Sed ur ut eſt, indulge ualetudini.
VVA, uæ. de Di. 87 a, Actius Næuius uuã mirabili magnitudi- ne inuenit. de Se. 88 a, Gemmmaà qua oriens uua ſeſe oſten- dit, quæ& ſucco terræ,& calore ſolis augeſcens, primò eſt peracerba guſtui, deinde maturata dulceſcit: id eſt, uua.
VVL CANIAE, inſulæ propter Siciliam. de Natura deor. 70 b. libro 3.
VVLCANIVS, a, um. Tuſc. 182 a, Tectus Vulcanijs armis: id eſt, fortitudine. V
VVI,CANVS, ni. Vulcani complures fuerunt. de Natura deorum 70b. V
VVLGARIS, re. popularis, quotidianus, contritus, peruaga tus, communis, de populo, unus de multis. de Fini. 90 b, In omni arte cuius uſus communis uulgarisq́; ſit. de Ora. 9 ½. a, Orario ad uulgarem popularem; ſenſum accõmodata. de Orat. 136 b, De uulgari& communi prudentia diſpuro. de Or. 120 b, Perſpicua ſunt hæc quidem,& in uulgari pru- dentia ſita. pro Pl. 26 8 b, Vulgaris& peruagata declamatio. Ora. 216 a, Res peruagata& uulgaris pro Qu. 10 b, Hæc uul garia& obſoleta ſunt. de In. 70 a, Hæc à uulgari intelligen tia remotiora ſunt. de Cla. 193 a, Minimè uulgare genus gi- cendi. Epi. 4 a, Vt intelligat meam commendationem non
uulgarem fuiſſe. de Ora. 106 b.In communi uita& uulgari
hominum conſuetudine non eſſe rudem. de Or. 9ↄ4 a, S mi nus illa ſubtili definitione, at hac uulgari opinione ar; eſt. de Inu. 76 b, Beneficium uulgari opinione ars eſt. de Inu. 76 b, Beneficium uulgare.)(.Beneficium ſingulare& rarum. de Ora. z0Na, Excellens orator.)(Vulgaris orator, de popu lo. ad Heren. 41 b, Ne nuda inuentio uulgari ſermoneę efte- ratur. Acad. 30 b, Non poſſumus Amafanij& Rabirij ſimi- les eſſe qui nulla arte adhibita de rebus ante oculos poſi- tis, uulgari ſermone diſputant. Top. 226 b, Rarum ac ſingu- lare.)((Vulgare.
VVLGARITER. populariter, uſitatè. Ep. 229 a, Vt intelli- geres me non uulgariter nec ambitioſè, ſed ut pro homine mihi perne ceſſario ſcribere. Ep. 139 a, Plebeio fermone. de Fi. 4 9 b, Quotidianis uerbis, patrio ſermone.
VVIL GOpaſsim, populariter. de N. 68 a, Saturnũ uulgò ma ximè ad Occidentem colunt. pro Mu. 141 b, Ad prandiũ uo care num crimẽ eſt? minims, ſed uulgò, paſsim. quid eſt uul gð? uniuerſos? deIn. 5u b, Deinde natura eius euenire uulgò ſoleat, an inſolenter& rarò. At. 232 b, Vulgò opinio homi- num ſociũ me aſcribit tuis laudibus. At. i a, Nam illi ita ne- gant, uulgò mihi ſe debere dicunt. pro S. R. 31 b, Eiuſmodi tempus erat, inquit, ut homines uulgò impunè occideren- tur. I. V. 214 a, Vulgò oſtendere ac proferre aliquid. Atti. 258
a, Eodé die uulgò loquebantur Antonium,&c. J. V. 213 a, Ho
mo pecunio ſus, nec uulgò. At. lib. 9, Vulgò uadunt. VVLG O, as. peruulgo, diuulgo. pro Flac. 160 a, Non/ne hoc ueſtra uoce uulgatum eſt. de Aruſp. 257 b, Nauis in flumine publico uulgata omnibus. pro Syll. 175 a, Illas tabulas de- ſcribi ab omnibus ſtatim librarijs, diuidi paſsim atque edi populo imperaui. VVLGVS, gi. turba, multitudo. pro Mil. 106 b, Cum Milo cũ uxore ueheretur in rheda penulatus, uulgi magno impedi- mento. pro Planc. 260 b, Non eſt enim conſlium in uulgo, non ratio, non diſcrimen, non diligentia. pro Mu. 132 b, Ni- hil eſt incertius uulgo. de Or. u 4 a, Hæc duntaxat in Græ- cis intelligo, quæ ipſi, quæ ſcripſerunt, noluerunt à uulgo intelligi. de Di. 126 b, Fani pulchritudo Prænęſtinarum etiã nunc ſortium retinet nomen, atgꝗ; id in uulgus: quis enim uir illuſtrior utitur ſortibus? pro S. R. 9 a, Hoc exire atque in uulgus emanare non poterit. At. 37 a, Quod etiam in uul gus gratum eſſe ſentimus.& ¹37 bo Itaq; alter religioſus etiã
V 14⁸4 nũc dies, alter in uulgus ignortus, de Vn. 19 ⁰½ b, Iudicare ali- quid in uulgus. Tuſ. 188 b, Valere in uulgus.& 248 a, Com- mendario in uulgus. Off. 40 a, Quamobrem ut uulgus, ita nos hoc loco loquimur. Ep. 229 a, Ego autè tribuo nõnun- quam in uulgus, ſed plerunq; neceſſarijs, ut hoc tempore. de Ora. 161 a, Vulgus imperitorum.& de Clar. 196 b, Turba patronorum,& uulgus patronorum.
VVLNERATIO, nis. ſauciatio. pro Ce. 294 a, Vim ſine uul neratione& ſanguine non eſſe. I. P. 89 b, Hæc eſt ſalutis ſuæ uulneratio.
VVLNERATV S;a. L. Ferrum.& Attic. lib. 7, Vulneratus & ſpoliatus eſt.
VVLNE RO; us. faucio, uulnus uel plagam impono, plagam facio, plagam inijcio, uulneribus conficio, uulnus infligo. IJ. V. 89 b, Serui nonnulli uulnerantur, ipſe Rubrius ſauciatur. pro Seſt. 7 b, Ferrum poteſt acie ipſa uel ferri uiribus uulne rare. Poſt. 205 b, Tribuni ſanctiſsimum corpus uulneratum ferro confectumꝗ; uidiſtis.
VVLNVS, ru, plaga. de Na. 71 a, Aeſculapius, qui ſpeculũ in- ueniſſe, primus q́; uulnus obligauiſſe dicitur. I. V. 273 a, Di- co mercedem uulneris atq; plagæ cõſtitui nefas fuiſſe. pro Mil. u14 a, Vulnus in latere, quod acu punctũ uideretur, pro ictu gladiatoris putari. Ep. 56 a, Accipere uulnus. J. A. 226 a, Et accipere uulnera. de Ar. 253 a, Acceptis à forti aduerſario uulnerib. aduerſis. de Orat. 1zu b, Claudicare ex uulnere ob remp. accepto. I. A. 179 a, Infligere uulnus alicui. I. V.;z3 a, In- fligere plagã alicui. pro Seſt. 7 b, Excipere uulnera. de Fi. 85 a, Exanimari graui uulnere. de Fi. 121 a, Quæ hic reip. uulne re imponebat, ea dem illa ſanabat. At. 12 a, Tanto impoſito reip. uulnere. At. 77 b, Satis habeo negocij in ſanandis uul- neribus, quæ ſunt impoſita reip. Tuſ. 183 b, Alligare uulnus. & ibid. a, Obligare uulnus. Itẽ: Inijcere uel infligere ſecurim reip. L. Securis. At. 76 a, Vulnera Appij nõ refrico, ſed appa- rent. At. 26 4 b, Nã Panſa fugerat uulneribus acceptis, quæ ferre non potuit. de Off. lib. 3, Vulnera conſcientiæ. At. lib. 5, Refricare uulnera. Ep. lib. 10, Ex uulnerib. mori. Pollionis. Poſt red. in Sen. Vulnus conſulare. At. lib. 1, Demoſtica uul- nera. At. lib. 5, Vulnus imponere prouinciæ.
VVLPECVILA le. de Na. d. 18, Lepuſculos uulpeculas q́; ui- diſſe. Of. 9 a, Fraus quaſi uulpeculæ, uis leonis uidetur.
VVLTICVLVS,ü. uultus ſeueritas. At. 235 b, Non te Bruti noſtri uulticulus ab iſta oratione dererret?
VVLTVRIVS, rij. uultur. I. P. 87 b, Appellatus eſt hic uultu- rius illius prouinciæ(ſi dijs placet) imperator. Idem in ea- dem: Scaurus Vulturius Reipublicæ.
VVLTVOSVS,, um. triſtis, ſeuerus, uel nimia uultus oſten tatione uel mutatione, quod inimicum eſt,& ſcenicũ. Ora. 202 a, Vultus,&c. in quo efficiendum eſt, ne quid ineptum ſit, aut uultuoſum. 4.
VVLTVS, tus. de Or. 163 b, Imago animæ uultus eſt, indices oculi.& ibid. Vultus quot animi motus ſunt, tot ſignifica- tiones& cõmutationes poreſt efficere. de Ora. 122 a, Vultus qui ſenſum animi plerunq; indicent. I. P. 70 b, Vultus qui ſermo quidam tacitus mentis eſt. de L. 161 a, Et is qui appel latur uultus, qui nullo in animante eſſe præter hominè po- teſt, indicar mores: cuius uim Græci norunt, omnino nõ ha bent. Or. 292 a, Vultus qui ſecundũ uocem plurimũ poteſt, magnã affert tum dignitatẽ tum uenuſtatem, in quo efficiè- dũ eſt, ne quid ineptũ aut uultuoſum ſit. de Di. 97 b, In Ae- ſopo ſępe uidi tantum ardorẽ uultuum atq; motuũ, ut,&c. de Or. ↄ4 b, Quidã uultu moruq; corporis uaſti atq; agre- ſtes.& 95 b, Quæ nobis non pofſumus fingere, facies, uul- tus, ſonus. pro Cl. 32 b, Recordamini faciem, atq; illos eius fictos ſimulatosq́; uultus. Tuſcu. 197 a, Iure erat in Socrate ſemper idem uultus, cũ mentis à qua is fingitur, nulla fieret mutatio. pro Seſt. 7 b, Etenim animus uultu, flagitia parie- tib. tegebantur. de Or. 135 b, Vultus ſeuerus ac triſtis. Poſtq. 207 b, Vultus importunus. pro Mil. no b, Vultus ſemper idẽ, uxor, oratio ſtabilis& nõ mutara. pro Deiot. 144 b, In tuis oculis, in tuo ore, uultuq; acquieſco.
VXO R, oris. quam in matrimonio quis habet, quæ matrimo- niũ alicuius tenet, particeps connubij. Topic. 222 a, Vxoris duæ formæ: una matrumfamiliâs, hæ ſunt, quæ in manum conuenerunt: altera earum, quæ tantummodo uxores ha- bentur. L. Coemptio. Atti. 228 a, Quintius à ducenda uxore ſic abhorret, ut quicquã libero lectulo neget eſſe iucũdius. pro Seſt. 4 a, P. Seſtius duxit uxorẽ optimi uiri filiã Scipi o- nis. ibid. P. Seſtius duxit C. Albini filiam, ex qua hic puer,& nupta iam filia. de Or. 133 a, Ex animi ſui ſententia uxorè ha bere. I. A.186 b, Qui Numitoriã Fregellanam habuit uxoreè, Item: Habere aliquã in matrimonio. L. Matrimonium. pro Cl. 22 b, Is Saſs iã in matrimoniũ ducere concupiuit. de Fin. 104 b, Atq; ut è natura uiuat, uxorem adiungere. Or. 100 3,
Cum paterfamiliâs uxorem prægnantẽ in prouingia reli- quiſſet,

orationc deterret!
Jerrim
14 85=XT
quiſſet, Romæd; alteram duxiſſet, neq; nuncium priori re- miſiſſet, mortuus ́; eſſet inteſtatò,& ex utraq; filius natus eſſet, mediocris'ne res in controuerſiam adducta eſt?
VXOKRIV S,, um. Offl. 64 a, In arbitrio rei uxoriæ hæc uerba maximè excellunt: melius, æquius.& Top.
Litera uaſtior. Ora. au a, Verba ſæpe contrahuntur, non uſus cauſa, ſed aurium. Quomodo enim ue- 2 ſter Axilla ala factus eſt, niſi fuga literæ uaſtioris? quam literam etiam è maxillis, è taxillis,& uexil lo,& paxillo conſuetudo elegans Latini ſermonis euellit. Eadem litera in numeris ſignificat decem: quæ ſi præpona tur literæ uel C, uel D, aut L, aut M, decẽ detrahir& tollit, hoc modo XL. pro quadraginta. XANTIPPE. Hic eſt enim ille uultus ſemper idem, quẽ di- citur Xantippe prædicare ſolita in uiro ſuo fuiſſe Socrate, eodem uultu ſemper ſe uidiſſe exeuntem illũ domo& re- uertentem, z. Tuſc. XENIV S,, um. hoſpitalis. Xeniæ balneæ, pro Cæl. 50 b. XENOCRATES. de cuius integritare Atti. n a. Ac primo ab ipſo Platone Ariſtoteles& Xenocrates, quorum alter Pe ripateticorum, alter Academiæ nomen obtinuit, 3. de Ora. Nam Speufippus Platonis ſororis filius,& Xenocrates, qui Platonem audierat,& qui Xenocratem Polemo& Crator, nihil ab Ariſtotele, qui unà audierat Platonem, magnopere
diſſenſit, copia fortaſſe& uarietate dicendi pares non fue-
runt, de Or. Nec uerò eius(Ariſtotelis) condiſcipulus Xeno crates in hoc genere prudentior, in cuius libris, qui ſunt de Natura deor. nulla ſpecies diuina deſcribitur, 1. de Nat. Xe- nocrates, cùm legati ab Alexandro quinquaginta ei talen- ta attuliſſent, quæ erat pecunia temporibus illis, Athenis præſertim, maxima, adduxit legatos ad cœnam in Acade- miam: ijs appoſuit tantum quod ſaris eſſet, nullo appara- tu. Cùm poſtridie rogarent eũ, cui numerari iuberet, Quid? uos heſterna, inquit, cœnula non intellexiſtis, me pecunia nõ egere? quos cùęm triſtiores uidiſſet, XXX. minas acce- pit, ne aſpernari regis liberalitatem uideretur, Tuſc. ꝗ. lib. 5.Xenocrates animi figuram,& quafi corpus negauit eſſe,
uerum numerum dixit eſſe, ut iam Pythagoræ uiſum erat,
cuius uis in natura maxima eſſet, Tuſcu. q. lib. 1. Xenocrates & ſuperiores animum(corporis expertem) eſſe dixerũt, Ac. q. ed.i. lib. 2. Quæ mihi res multò honorificentior uiſa eſt,
quaàm aut illa quum iurare tui ciues Xenocratem teſtimo-
nium dicentem prohibuerunt, ad Atti. lib. 1. 1u. Quid igitur aut hunc prohibet, aut etiam Xenocratem illum grauiſsi- mum philoſophorum exaggerantem tantopere uirtutem, X extenuantem cætera,& abijcientem, in uirtute non bea- tam mo dò uiram, ſed etiam beatiſsimam ponere, Tuſc. Cõ
traq́; patrẽ eius, illũ qui Tib. Gracchi conatus perditos uin dicauit, nullã comitatè habuiſſe ſermonis, nec nõ Xenocra-
tem quidẽ ſeueriſs i mũ philoſophofum, ob eam rem ipſam
magnum& clarũ fuiſſe, Offi. Nam cũ reliquiſſet duos præ- ſtantiſsimos ſtudio atq; doctrina, Xeno cratem Chalcedo- nium,& Ariſtotelem Stagiritem, 1 Ac. De Platone.
XENOPHAN ES.Et quàm nõ multũ(diſſenſerũt) à Plato
ne Megarici, quorũ fuit nobilis diſciplina: cuius, ut ſcriptũ uideo, princeps Xenophanes, quéẽ modò nominaui, 2 Ac. Xe nophanes unũ(uulr) eſſe omnia, neq; id eſſe mutabile,& id eſſe Deũ, neq; natum unquam,& ſempiternũ,& congloba- ta figura, Ac. q. ed. i. lib. 2. Tum Xenophanes, qui mente ad- iuncta, omne præterea quod eſſet infinitum Deum uoluit eſſe, de ipſa mente irem reprehenditur, ut cæteri, i de Nat. XENOPHO N, t. Or. 19 9 b, Xenophõ, cuius ſermo eſt mel- le dulcior, ſed è forenſi ſtrepitu remotiſsimus.& 202 b, Xe- nophontis uoce Muſas quaſi locutas ferunt. Xenophon So craticus(qui uir& quantus in ea militia, qua cũ Cyro mi- nore perfunctus eſt) ſua ſcribit ſomnia, quorum exitus mi rabiles cxtiterunt. Mentiri Xen ophontem, an delirare dice- mus, ide Diu. Deniq; etiam à philoſophia profectus prin- ceps Xenophon Socraricus ille, pôſt ab Ariſtotele Calliſthe nes comes Alexandri, ſcripſit hiſtoriam:& hic quidem rhe- torico penè more, ille autem ſuperior leniore quodam ſo- no eſt uſus:& qui illum impetum oratoris non habeat, ue- hemens fortaſſe minus, ſed aliquanto tamè eſt, ut mihi qui- dem uiderur, dulcior, 2 de Or. Inſtituit Xenophõ Ageſilaũ, 3 de Or. Vincunt tamen artificio beneuolentiæ colligendę, qui neq, Cyrum Xenophontis, neq; Ageſilaum nouerinr, ¹ ad Qu. Fr. Vnus enim Xenophontis libellus in eo rege lau- dando facils oës imagines omnium, ſtatuas; ſuperauit, 5 Fam. de Ageſilao loquẽs: Multas ad res perutiles Xenophõ- tis libri ſunt, quos legite quæſo ſtudioſè, ut facitis. Quàm copioſè ab eo agricultura laudatur in eo libro, qui eſt de tuenda re familiari, qui Oeconomicus inſcribitur, de Se. Po cula, ſicut in ſympoſio Xeno phontis eſt, minuta atq; roran
8 5 ₰ 8
b Z. FE 1486 tia, de Sen. Apud Xenophontem quærit Socrates unde ani-- mant arripuerimus, fi nulla fuerit in mundo, 3 de N. Cyrus ille à Xenophonte non ad hiſtorię fidem ſcriptus, ſed ad ef- figiem iuſti imperij: cuius ſumma grauitas ab illo philoſo- pho cum ſingulari comitate coniungitur: quos quidem li- bros non fine cauſa noſter ille Africanus de manibus pone re non ſolebat. Nullũ eſt enim prætermiſſum in his officiũ diligentis& moderati imperij, ad Qu. Fr.
XENOPHONTEIVS,a. Gratiamq́ illé, de qua ſuauiſ-
ſimè quodã in proœmio ſcripſiſti, à quo te flecti nõ magis potuiſſe demonſtras, quàm Herculem Xenophonteium il- lum à Voluptate,s Fam. Tum facillimè ex eo libro, quẽ de conſulatu,& de rebus geſtis ſuis conſcriptum molli& Xe- nophonteio genere ſermonis miſit ad A. Furium poetã fa- miliarem ſuum, de Clar. 176 b.
XENOPHONTIV S,,um. Epiſt. 67 b, Herculem Xeno- phontium ferunt,&c. XERXES.Nam Xerxes quidé referrus omnibus præmijs, do
nisq; fortunæ, non equitatu, non pedeſtribus copijs, nõ na. uium multitudine, non infinito pondere auri contentus, præmium propoſuit, qui inuenifſet nouam uoluptatẽ, qua ipſe non fuit contentus, Puſcu. q. lib.. Nec ſequor Magos Perſarum, quibus authoribus Xerxes inflammaſſe templa Græciæ dicitur, quòd parietibus includerent deos, quibus omnia deberent eſſe patientia ac libera, 2 de Leg. Non ma nibus, ut Xerxes, ſed rationibus deorum immortalium té- pla& aras euerterit, de Na. deor. i.
XNYSTVS, tz. porticus. de Cl. 169 b, Cũ inambularem in xy-
ſto,& eſſem ocioſus domi. de Opt. 243 a, Spaciari in xyſto. Aca. 3 b, Cum pauca in xyſto locuti eſſemus, tum eodem in ſpacio conſedimus. At.⸗ 2 Syaunaſium xyſtus qz.
Or. z12 a, Purrum ſemper Ennius, nuſquã Pyrrhum: ut patefecerunt Fruges, non Phryges, ipfius anti- qui declarant libri. nec enim Græcam literã ad- hibebant. nunc autem etiam duas,& cum Phry- gum,& cum Phrygibus dicendum eſſer, abſurdum erat aut tantum barbaris caſibat Græcam literam adhibere, aut re- cto caſu ſolùm Græcè loqui. tamen& Phryges& Pyrrhum aurium cauſa dicimus. At. 56 a, P. Sulla, pro P. Sylla.
— AL EVCVS.Zaleucum quis leges Locris ſcripſiſ-
³⁴ „ ſe non dixit? 6. ad Attic. Quod idem& Zaleucũ
565& Charondam feciſſe uideo: quum quidem illi 9)
non ſtudij& delectationis, ſed reipub. cauſa le-
ges ciuitatibus fuis ſeripſerunt, ꝛ de Leg. 2ZELOTYPIA,piæ. obtrectatio, quam intelligi zelotypiam
uolo, eſt ægritudo ex eo, quod alter potiatur eo, quodille
ipſe concupierit. Atticum 162 a, Offenſio noſtra, quæ magis
Aorvaia mea, quàm ab iniuria nata eſt.
2Z. ENO, onu. Ac. 33 b, Zeno qui inuẽtor& princeps Stoicorũ
fuit.& de eodè 36 a, Iam Polemonè adiuuerunrt aſsiduè Ze no& Arcefilas. Sed Zeno cũ Arceſilã anteiret ætate, ualdeq; ſubtiliter diſſereret,& peracutè moueretur, corrigere cona
tus eſt diſciplinã, Ac. q. ed. 2. lib. i. Et ſi Zeno Cittiæus, adue
na quidã& ignobilis, uerborũ opifex, inſinuaſſe ſe in anti- quã philo ſophiã uidetur, Tu. q. li.. Zeno Eleates perpeſſus eſt omnia potius, quàm cõſcios delẽdæ tyrannidis indica- ret, Tuſ. q. li. 2. Zeno ad uiſa quaſi accepta ſenſib. aſſenſionẽ adiungit animo rũ, Ac. q. ed. 2. li.i. Zeno ijs ſolũ uiſis adiun- gebat fidẽ, quę propriã quandã haberẽt declarationẽ earũ rerũ, quæ uidẽtur, Ac. ed. 2. lib. 1. Zeno quòd ſuã, quòd pro- priã ſpeciẽ habeat, cur appetẽdũ ſit, id ſolũ bonũ appellar, de Fi. li. 4. Zeno arbitrabatur omniũ perturbationũ matrè eſſe immoderatã quandam intẽperantiam, Ac. ed. 2. li. 1. Ze- no arbitrabatur nihil quicquã effici poſſe à natura corpo- ris experte, Ac. q. ed. 2. lib. i. Zeno autem(ut iam ad ueſtros Balbe ueniam) naturalè legè diuinã eſſe cenſet, eamꝗ; uim obtinere recta imperantè, prohibentéq́; contraria, ide Na. Zeno cõprehenfionẽé inter ſcientiã& inſcientiã collocabat, eamꝗ; neq; in rectis, neq; in prauis numerabat, Aca. q. ed. 2. lib. i. Zeno ſenſus iunctos eſſe cenſuit è quadã quaſi impul ſione oblata extrinſecus, Aca. q. ed. 2. lib. i. Zeno nihil cẽſuit deeſſe uirtuti, Ac. q. ed. 1.li. z. Zeno ꝗd aut efficeret aliquid aut quod efficeretur, cẽſuit nõ poſſe nõ eſſe corpus, Aca. q. ed. 2. li.i. Zeno nõ tã rebus, quàm uocabulis ueteris Acade- miæ diſciplinã cõmutauit, Aca. q. ed. 2. lib. 1. Zeno, quaſi cor poris ſimus expertes, animum ſolum complectitur, Acade. q. ed. i. lib. 2. Zeno ita concludit, Quod ratione utitur me- lius eſt, quàm id quod ratione non utitur: nihil aurem mundo melius: ratione igitur mundus utitur, 3 de Nat. Ze no, cùm ægritudinem definit, opinionẽ mali præſentis re- centẽ, uerbũ(recens) ſic interpreratur, ut non tantùm illud recens eſſe uelit, quod paulo antè acciderit: ſed quàm diu in illo

————
——
—
——
ÿõ—
—õ—
———
——
—
—
—
—
————
————
————
—
—
— q-
1487 E
in illo opinato malo uis quædã inſit& uigeat,& quędã ha beat uiriditaté, tandiu appelletur recens, Tuſc. lib. 3. Zeno naturã ita definit, ut eam dicat ignè eſſe artificioſum ad gi- gnendũ progredientẽ uia, 2. de N. d. Zeno manui dialecticã & eloquentiã ſimilẽ eſſe dicebat, Ora. Zeno comprehenſio- nẽ eſſe dicebat, cùm manũ planè compreſſerat, pugnũꝗ; fe- cerat, Ac. ed. i. lib. 2. Zeno nõ eos ſolùm, qui tum erant, Apol lodorũ, Syllum, cæterosq́;, figebat maledictis: ſed Socratem ipſum, parenté philoſophiæ, Latino uerbo utens, ſcurram Articũ fuiſſe dicebat,&c. de N. de. i. Zeno nonnulla eſſe fal- ſa dicebat, quæ ſenfibus uiderẽtur, de N. d. i. Zeno cũ læuã manũ admouerat,& pugnum dextræ arctè uehementerq́; compreſſerat, ſcientiã talem eſic diebat, Aca. q. ed. ů. lib. 2. 2e no rhetoricã palmæ dialecticã pugno ſimilem eſſe dicebat, de Fi. lib. 2. Zeno dixit ignè eſſe quintam naturam, ex qua ratio& intelligentia oriretur, de EFin. libr. 4. Zeno uirtutes nullo modo ſeiungi poſſe diſſèrebat, Aca. q. ed. 2. lib. 1. Ze- no uiſum inquiebat eſſe, cùm extenſis digitis aduerſam ma nũ oſtendebat, Acad. q. ed. i. lib. 2. Nam per geſtus quid eſ- ſet, ſcire conficiebat Zeno inter rects factum, νατꝓpatee, & prausè ſeu peccatũ, aεαα᷑ννταμα medium quoddam locauit, quod per ſe nec bonũ, nec malum eſſet, ſed adiectis certis circumſtanrijs nunc in bonis, nunc in malis numeretur, nè- pe officia& ſeruara& prætermiſſa, Aca. q. ed. 2. libr. i. Zeno Epicureus, cùm à Carneade plurimùm diſſentirer, unum ta men prætter cæteros mirabatur, Ac. q. ed. 2. lib. 1. Zeno uir- tutẽ cuiquã adeſſe negauit, niſi ea uteretur, Ac. q. ed. 2. li. 1. cõ tra Ariſtotelẽ, qui uirtutẽ etiã in dormiente, nihilꝗ; agente locat. Zeno ſcientiã nominauit id, quod ſenſu ita erat com prehẽſum, ur rarione conuelli non poſſet, Ac. ed. 2. lib. 1. Ze- no nihil aliud numerauit in bonis, niſi ſolã uirtutem, Ac. q. ed. 2. lib.1. Zeno quatuor tantùm elementa ſeu initia rerum ponit: nempe ignè, aerem, aquã& terram, Aca. q. ed. 2. lib. 1. Zeno rectè facta ſola in bonis actionibus, prauè, id eſt, pec- cata, in malis poſuit, Aca. q. ed. 2. libr. i. Zeno omnẽ uirtutẽ in ratione poſuit, contra ueterum philoſophorũ opinionsẽ, Ac. q. ed. 2. lib. i. Zeno premebat quæ dilatabantur à nobis, de N. d. 2. Zeno inuentor& princeps Stoicorũ fuit, 4 Ac.& 2 de N. Zeno Stoicorũ princeps, non tam rerum inuentor fuit, quàm nouorũ uerborũ, de Fi. lib. 3. Zeno contrahi ani- mũ,& quaſi labi putat atq; concidere,& ipſum eſſe dormi- re, Diu. lib. ꝛ. Zeno in una uirtute poſitam beatam uitã pu- tat, Ac. qu. lib. 2. Zeno perturbationes putabat eſſe uolunta rias, opinionisq́; iudicio ſuſcipi, Ac. q. ed. 2. lib. i. cõtra anti- quorũ philoſophorũ doctrinã, qui eas naturales dicebant, & in ea animi parte, quæ rationis eſt expers, conſtituebãt. Zeno omnia quæ eſſent aliena firmæ& conſtantis aſſenſi- onis, à uirtute, ſapientiaq́, remouebat, Aca. q. ed. 2. lib. i. Me audiente Athenis ſenex Zeno Epicureorũ acutiſsimus con tendere,& magna uoce dicere ſolebat, eum eſſe bearum qui præſentibus uoluprarib. frueretur, conſideret; ſe fruiturũ aut in omni, aut in magna parte uiræ, dolore non interue- niente: aut ſi interueniret, ſi ſummus foret, futurum breuẽ: ſi productior, plus habiturum iucundi, quàm mali, 3. Tuſc. Quæ breuius concluduntur(ut Zeno ſolebat) apertiora ſunt ad reprehendendũ, de N. d. z. Zeno quidẽé ille, à quo di ſciplina Stoicorũ eſt, manu demonſtrare ſolebat, quid inter has artes intereſſet. nam cum cõpreſſerat digitos, pugnũd, fecerat, dialecticam aiebat eiuſmodi eſſe,&c. de Or. Magnã moleſtiã ſuſcepit,& minimè neceſſariã primus Zeno, pOſt Cleanthes, deinde Chryſippus,&c. 3. de Na. Honeſtum aũt quod ducatur à conciliarione naturæ, Zeno ſtatuit finè bo norum, qui inuentor& princeps Stoicorũ fuit, Aca. q. ed. i. lib. z. Zeno ſtatuit cœlum eſſe ignem, qui quidꝗ; gigneret, Ac. q. ed. z. lib. i. Zeno quum Heſiodi Theogoniam, id eſt, originẽ deorũ interpretatur, tollit omnino uſitatas perce- ptas; cognitiones deorũ, 1. de Na. Zeno ſenfib. etiã fidem tribuebat, Ac. q. ed. 2. lib. i. Zeno neminé uolebat eſſe ſcien- tiæ cõpotem, niſi ſapientem, Ac. q. ed. i.lib. 2. Zeno pertur- bationib. quaſi morbis ſapientem carere uoluit, Ac. q. ed. 2. lib. 1. Zeno uult aſſenſions animorum eſſe in nobis po ſitã & uoluntaria, Ac. q. ed. 2. lib. 1. Zeno nihil noui reperire, ſed ſuperiores philoſophos emédare uoluit immutatione uer borũ, Ac. q. ed. i. lib. z2. Zeno plurimis nouis uerbis uſus eſt, noua enim dicebat, Ac. q. ed. 2. lib. 1. Qui cùm Zenonis au- ditor eſſet, uides quantũ ab eo diſſenſerit,& quàm nõ mul tũ à Platone Megarici, quorũ fuir nobilis diſciplina: cuius, ut ſcriptũ uideo, princeps Xenophanes, quẽ modò nomina ui: deinde eum ſecuti Parmenides& Zeno, Ac. q. ed. i. lib. 2.
FE IN I s.
b 7, O0 1488 Perſius, Zenonis auditor, eos dicit eſſe habiros deos, à qui- bus magna utilitas ad uitæ cultũ eſſet inuenta, ipſas 6. res utiles& ſalutares deorũ eſſe uocabulis nũücupatas, i de Na. Zenonis breues& acutulæ conclufiones, z. de Nat. Zenonis inuenta, pro Mur. Poſſe enim aſoros ex Ariſtippi, acerbos& Zenonis ſchola exire, 3 de N. Zenoni cöprehenſio facta ſen- ſibus,& uera& fidelis eſſe uidebatur, Ac. q. ed. 2. lib.. Sapi- ens ne nõ tim eat, nec ſi patria deleatur, non doleat, ſatis du rũ: ſed Zenoni neceſſarium, cui præter honeſtum nihil eſt in bonis, 4. Aca. Zenoni& reliquis ferè Stoicis æther uide- tur ſummus Deus, mente præditus, qua omnia regãtur, Ac. q. ed. 1. lib. 2. Zenoni, eius q; auditori Ariſtoni placuit, bonũ eſſe ſolũ, quod honeſtũ eſſet, Tuſ. q. lib. 5. Xenoni pręter ho neſtũ, nihil eſt in bonis, Ac. q. ed. lib. 2. Zenoni homini acu to placuit lo quẽdi libertas, ↄ Tam.§0. Zenoni Stoico ani- mus ignis uidetur, Tuſ. q. lib. i. Cleanthes, qui Zenonòè au- diuit unà cũ Ariſtone, tum ipſum mundũ Deũ dicit eſſe: tũ torius naturæ menti arq; animo hoc nomen tribuit, tũ ul- timum& altiſsimum, atq; undiq; circũfuſum& extremũ, omnia cingentem arq; complexũ ardorem, qui æther no- minetur, certiſsimũ Deũ iudicat, 1. de N. Zenoné, quem Phi lo noſter Coryphæum appellare Epicureorum ſolebat, de N. d. i. Anaxarchum Democritum à Cyprio tyranno excar- nificatum accepimus: Zenonẽ Eleatem in tormentis neca-
tum, de N. d. lib. 3. Inter Zenonsẽ& Peripateticos nihil prę-
ter uerborum nouitatem intereſſe, Tuſ. q. lib. 5.
ZE THVS. Vti apud Pacuuium Zethus cũü Amphione, quo-
rum controuerfia quum de muſica inducta eſt, diſputa- tio in ſapientiæ rationẽ c uirtutis utilitatem conſumitur, 2 ad Her. Miror cur philoſophiæ, ficut Zethus ille Pacuuia nus, propè bellum indixeris, z de Or.
Z,EVGM A. opp. Qu. Pr. 313. ZEVXIS. Vna eſt ars ratioq́; picturæ, diſsimillimiq tamen
inter ſe Zeuxis, Aglaophon, Apelles: neq; eorum quiſquam eſt, cui quicquam in arte ſua deeſſe uidearur, 3. de Ora. Neq; enim putauit(Zeuxis) omnia, quæ quæreret ad uenuſtateè, uno in corpore ſe reperire poſſe, ideo quod nihil ſimplici in genere omni ex parte perfectũ natura expoliuit, 2ꝛ de In. 62 a. Itaq;(Crotoniaræ) Heracleoten Zeuxin, qui tum loge cæteris excellere pictorib exiſtimabatur, magno precio co ductũ adhibuerunt. Is& cęteras tabulas complures pinxit, quarum nônulla pars uſq; ad noſtrã memoriã propter fa- ni religionẽ remanſit:& ut excellentem muliebris formæ pulchritudinẽ muta in ſeſe imago cõtineret, Helenæ ſe pin-
ere ſimulachrum uelle dixit,&c. 2 de In. 6² a. Similis in pi- ctura ratio eſt, in qua Zeuxin,& Polygnotum,& Timantsé, & eorum qui non ſunt uſi plus quàm quatuor coloribus, formas& lineamenta laudamus, Br.
4.. 1 ZH THMA ponere, 9 Fam. i. quæſtionem. 257 uæ perſolue-
re, ad Attic.
ZODIAGVS. ſignifer orbis, orbis ſignorũ. de Diu. 126 b, Vis
quædam eſt ſignifero in orbe, qui Græcè ſohtause dicitur, talis, ut,&ec. de Di. 89 b, Dextrorſum orbem flammeum, ra- diatum ſolis linquier curſu nouo. de Di. 90 a, Ad dexteram cepit rurſum, ab læua ſignum præpotens. de N. 36 b, Orbis ſignorum.& ibi. Orbis ſignifer. Item ibi. Longitudo& la- ritudo ſigniferi orbis. de Diu. 126 b, 127 a, De ſignifero orbe, & eius partibus,& ui& motu. Tuſc. 162 b, Tũ in eodẽ orbe in XIIpartes diſtributo quinq; ſtellas ferri,&c. Item: Zo- diacum hunc Gręci uocitanrt, noſtriq; Latini Orbem ſigni- ferum perhibebunt nomine uero..
ZONARI. qui zonas, hoc eſt cingulos faciunt. pro Fl. 149 b,
Sutores& zonarij.
ZOPYRVS. Cum multa in conuentu uitia collegiſſet in eũ
(Socratem) Zopyrus, qui ſe naturam cuiufſq; ex forma per- ſpicere profitebatur, deriſus eſt à cæteris, qui illa in Socræe uitia non agnoſcer ent: ab ipſo aurem Socrate ſubleuatus eſt, quum illa ſibi uitia ineſſe, ſed ratione à ſe deiecta dice- ret, ¼4 Tuſ. Quidesocratem, non ne legimus quemadmodũ notarit Zopyrus phyſiognomon, qui ſe profitebatur homi num mores naturasq; ex corpore, o culis, uultu, fronte per- noſcereſtupidum ed. Socratem dixit& bardum, quòd iu- gula concaua non haberet: ob ſtructas eas partes& obtura tas eſſe dicebat. Addidit etiam mulieroſum, in quo Alcibia-
des cachinnum dicitur ſuſtuliſſe, de Fat. 3 2OSTE RA.loci nomen. At. 74 a, Piræeo, ad Zoſtera ueni-
mus,&c. curſum confecimus. Deo Opt. Max.& Vero ſit omnis honos &gloria.
——

ü dc N appellare oertum à Cpor
benoas kleatem into Lenona& beripateti
em intereſſe, Tu kalde nühlgr.
)
uulum Zethus cü Amphio
9 de mufica inducha eſ & uinn 1
& uutis utilitatem conſumitu-
)
uloſophir ie. OPair, fcut Zethusile Paaun aerin deOr, leu .3.
„2 m„
Epicunconne urcomm blehas
d ne, quo. b diſpug.
moc pichurx, diſimillnitz un
don Apelles:neg, eorum gulſgten
de ſua deeiſe uideatur, de Ora Nen
omnia, qux quxreret aduenufa 7, 1encao nihil 25
rire po e btriecti naturz expoliuit, ideh. * lleracleoten Teuxin quitum lig
did exiſtmabatur, magno precoc
& ceteras taalts complures pum
aſq ad noſtri memoni propter i.
& ut excellentem muliebrs fomz
ſaſe imago cötineret Helenx ſyu.
le dint, Kc. de ln a Kimils ii Zaarin,& Polyguotum& Tinui
—
uf plas quim quaruor colou
um. i quxſtonem. imas hetiik-
ehin ordis fgnor. de Diun‚ b
4 d 4 1. 3 ma orde, qui Grrcs ſediaun dietn Deutrortum ordem fammcumn-
aurſa aouo. de Di g0 Addutamn ighum pexpotens qe X36b Odi 3 agnifer.ltem ldi. Longuio lu e Dia.1u bn 5e ignikewond
X wom. Taſc: b,Tünn todt oldt
1 ferri, Kc lum Je 410 nn. asterrl; ie. ocitant,aoſtric latint Otbem n omine uerd. Aocttun.
a, qul lep fonoao 1 4 lis uultu,
ponteyelk.
dlos fäciunt pro Hugh
8
„
1odè. 18, un dun& duuntzem 5
4 Soenn Knsens a od— 1 Vn auiir er b
dit eam m ae fr. 8 erebla a ailuim gen. N. 74 194. G Ven ſtaas
2
p
v“²“
BA INNV MERA
BARBARKA,
INDEX VTILISSIMVS, IN QVO VER-
FERE
VEIL LAaTINA QyI.
dem, ſed non Ciceroniana, indicantur: quibus Ciceroniana,i rantiſs 4 IOII5. eroni antiſsi ,1 em ien guando an aeideli ert 9. icel ana, id eſt, elegantiſsima ſubijciun- „ut ſi qi quid elegãtius in memoriam reuocare uelimus, hoc quaſi mo nitore utamur. Quod ſi quis facere uolet, non minimam hinc opi- nor, ad dicendum ſcribendumque ſen-
à Bominor. ſum auerſus ab aliqua re, aliquid tanquam religioni ha⸗ beo, offenſionem atq; faſtidium ad
aliqquã rem habeo, aſpernor, fugio, reſpuo, perhorreſco, deteſtor.
Abortio, uel abortior. pro Cl. 24 a, Mu⸗
lier ſibijpſa partum medicamentis abegit. Accẽtus.iox, ſonus. Or. 202 a, Vocis tres omnino ſunt ſoni, inflexus, acutus, grauis. O ibid. Ipſa natura quaſi modularetur oratio- nem, in omni uerbo poſuit acutam uoct, nec una plus, nec à postrema ſyllaba citra ter⸗ tiam. Kt. 189 b, Lenas. Orat. 5 4 a. Accidentia nominum& uerborum. res
quæ nominibus& uerbis ſunt attributæ. de
In. 50 a, b. Vide Conſecutio. Aceruo. coaceruo, accumulo. Aceſco. coaceſco. 8 Aßlu eſſe. re uel reipſa eſſe, in rerum na⸗ tura eſſe uel non eſſe. L. locis ſuis. Acuitas. acumen. Addititius. addictus, aſtridtus. de Vn. 201
b, Credere alicui, quanquam nec argumen-⸗-
tir nec rationibus certis eius oratio cõfirma- tur. ltem: Cum alijs iſto modo, qui legib. im⸗
poſitis diſputãt, nos in diem uiuimus, quod⸗- cunq; noſtros animos probabilitate percuſe
ſit, id dicimus: itaq́; ſoli ſumus liberi. Adimpleo.expleo, impleo. Ad omnia. ad omnes res. Bp. 87 b. Adoptiuus filius. ludicio& uoluntate fi lius. Cic. pro dex. Roſc. Adoro. colo, ueneror. de D. 84 b, Rite igitur ueteres,&c. præcipue ingenti colue⸗ runt numine diuos. de Le. ⁷ b, Qua men⸗ te, qua pietate religiones colat. de D.126 a, zupiter puer cum lunone,& c. qui caſtiime colitur a matribus. Adriaticus. Adrianus: nt mare Adrianii id e;t, mare ſuperum. Aduerſitas. res alicuius aduerſc, turbidæ res, grauis fortuna. pro Mil. u⁷¶*JUA Adulteratus. fucatus, fallax.fucoſus, adul terinus.
Aduno.in unum locum congrego, in uni conduco, in unum redigo, in unum confero-
J. A. 223 d. Requanimis, uel rquanimus. qui æquo animo eſt. Aequanimitas. animus æquus, animi æ⸗ qquitas. Ep. 88 b. Aequilaterus. in Ar. Huie ſpacio ductum ſimil latus extat utrung. Requiualens. quod idem ualet, par. Att. 87 b, Ego tamen habeo ioouvaurav, id egt exceptionem, ut aiunt, æquiualentéẽ. pro Mer. 13 4 a, Par dignitas ad con ſalatus peti⸗ tionem in hoc eo in illo fuit. Affabiliter.comiter. Affectatio.ap petitio, conſectatio⸗ Rffettatus. nimis exquiſitus, appetitus,
e
tiet utilitatem.
putidus, odiioſus, qui omni ex genere oratio⸗
nem aucupatur, omnes undiq; floſculos car- pit.pro Sest. 25 a. Affirmatiuus. aiens.)((Negans. Topic. 224 5. Afflatio. motus, uaticinatio. L. Vatici⸗ natio. Afflatus. mente permotus, furore diuino incitatus, inſanus, furens, qui humanos ſen⸗
ſus amiſerit, diuinos aſſecutus ſit, mente inci⸗
tatus, animi ardore aliquo inflammatus atq;
incitatus. Agibilis.en Stus auocat à rebus geren⸗
dis, uir acer& induſtrius. b Alatus.uol cer, ales, aliger. Albedo.coloy albus, candor. Aliqualiter.aliquo modo uel ratione. Aliquantiſper. pauliſper, parumper. Allegare.afferre. citare, laudare. Allocutio. compellatio. 3 Alternatio. uiciſitudo.
Alteruter. uterq; alter. ad Herenn. 22 b. Amatus. gratioſus, qui apud omnes in ma xima gratia edt.
Ambages. circuitio, anfractus. pro Q,80 a, Rliquo circuitu ad id peruenire quo uelis Anguſto. in anguſtum adduco uel dedu co, coanguſto, contraho, anguſtum facio A(.Dilato. Auimalculum. beſtiola. RAnimo. animum alicui do. Ep. i3 b. Annihilari. in nihilum interire, occider
in nihilum, in nihilum recidere, perire.
Antardlicus. antaxon. Anute omnia. in primis, præ cæteris. Anterior.ſuperior. 3. Anticatones. Cæſar contra Catonẽ. Top. 229 4, G Att. 199 b. O 2214. Antiquitus. bonis temporibus. Off. 45a. Antrum. ſpelunca. Apologia.X'. Apoſtrophe. pro Fla. 159 a, Neq; uerò te Maſéilia prætereo, quæ, Oc. L. Auerto. Apparens. expreſſus, eminens. Apparentia¶pecies, uiſio, uiſus. d in Cu⸗ rione ſpeciem oratoris alicuius efficit. Applaudo. plauſum do, adhinnio. Approprio. uendico, adſciſco. Aptitudo. habilitas. Aptus natus.natus aptusqᷓ; ad dicendum.
de Or. 93 a.
Aquaticus. aquatilis nans, natans, aqua⸗ rum incola.
Aqueus. humidus. Tuſc. 156 b,& 1624, œ de Nat. 66 a.
Arbitrium liberum, Cicero appellat uo⸗ luntatem liberam.
Arsto. coarcto, coanguſto.
Armiluſtrium, tanquam ſi arma militis in ppiciunda ſint. pro Cec. 296 b.
Axſus. deflagratus.
4*
Artificialis. artificioſus, quod habet arte Aſylus. aſylum, ara, perfugium. qui niſz
in ara tribunatus confugiſſet, profeci³, etc.
pro Do. 23 5 a, Hoc perfugium ita ſancii est omnibus, ut inde abripi neminem fas jit: id est, ſua cuiuſq; domus. Aſſer, uel aßiis. tabula. Aſſertor. uindex. Muefactio: exercitatio conſuetudoć; pa tiendi. Tuſc. 243 g.
Audibilis. ſub auditum cadens. Augmentabili.)((Creſcendi acceſionẽ nullam habens. de Fin.9 9 b.
Augmentatio. amplificatio, accretio.
Augmentator. amplificator.
Alugmento. augeo, amplifico, magnii uel maius facio, propago. pro Cæl. a5 b, Verbis daruam rem magnam facio.&ε 46 a, Qui hæc ex minimis tanta fecerunt. de Diu. 8 a, Ea Cleanthes paulò uberiora fecit. Item: Si⸗ mulachrum louis maius jacere.
Augmentum. amplificatio, incrementui-.
Authenticc. aoeriads. Att. 162 5, et 250 b, Id enim autriuus tarrabant. Alutodidactos. Ep. 104 b, Nullam artem
ſine interprete& exercitatione poſſe perei pi.& de Or.46.. Aux. quæ ab aſtrologis dicitur aux, banc
quidam à Cicerone iugum ap pellari dicunt.
L. lugum. ut luna in iugo. Auxiliator. adiutor. B B Albuties. bæſitantia linguæ. Balſamo. rapixabu. ad Heren. 55 b. L. Conqdio. Barbitonſor. tonſor, O tonſtrix- Becchata. morſus. Benefactor. benemeritus, benemerens. Benefit. benigne fit. pro Pla. 269 b, Vt is benignè à populo fadtum uideretur. Bene ominare.dij meliora.ʒ Beneuolo.heneuolentiam erga aliquem habeo.& Terent. 72 b, Tibi bene ex ani- Beo.heatum facio.(mo uolo. Bibitio.potatio. Biformis.biformatus.& triformis Chi- mæra. Her. 34 ·, Blaſphemia. execratio, maledictum. ad Att. 243 ¹, Sed Haaoρααρρaꝭν mittamus. Blaſphemo.execror. Bona uerba, Terentianum est: Dij melio ra, Ciceronianum. Boreas.aquilo. Brauium.ſtadium. Breuiarium.epitome. Breuio.breue facio.)(Longum facio. Brutũ. beſtia, muta beſtia, pecus, animal. C
C Abala.de Som. 130, O129 b, Si cua piat proles illa futurorum hominum, deinceps uniuſcuiuſque noſtrüm à patribus
acceptus
.

—
————
——— — 3— 4 2— ₰ ——— 4————————— —.—————————-————— ——————y————— 5————————— —— ͤù——————————— —————————————— 4
——
—
— ꝗ
———ÿÿ—· S——
——
—
—— ——— ———————
—
aceep tus poſteris prodere, tamen,&c. G& de Am. u⁊ b, Qgod ab Archita(ut opinor) dici ſolitum noſtros ſenes commemorare ais duui, ab alijs ſenibus auditum. de Leg. 179 b, De ſacris hæe ſit una ſententia, ut conſeruen tur ſemper,& deinceps familijs prodãtur, E ut in lege poſui, hih aſta ſacra. O 184 b, Deinde etiam deinceps poſteris pro⸗ debatur ad imperium.
Caco.detractio cõfecli et coſumpti cibi.
Calceo.induo.
Calculo. uoluptatum calculos ſubduco, ratiocinor.
Calefactiuum. quod uim caloris habet, quod calefacit, calefaciens.
Calendarium. faſti.
Caliditas. calor.
Capite diminutus. qui deteriore iure eʒt.
Captiuitas. Awois. Att. 55 a, Hæc auos in qua nunc ſumus.
Captiuõ. iugum ſeruile impono.
Cardinalis. pontifex, pontificum colle- gium, ſummum conſilium.
Carentia. inopia, egeſtas, uacuitas.
Caſtigator. uindex.
Caſtrametor. I. R.133 4, Saxa caſtrorum Antea metator.
Caſualis. fortuitus, incertus, in cauſa poſi⸗ tus,& illa uerba, quæ caſus habent. ad He⸗ TESZ O b.„
Cataphraclus. teclus ac munitus ad pu⸗ gnandum.
Catarrhus. epi phora.
Cathegoremata labvysuνᷣæra. Tuſcul. a13 P.
Cauſatiuus.eſficiens.
Cauſo. efficio, gigno, ſiciens ſum, impor to, cauſam do.
Ceruicoſus. qui nimii ſai iuris ſentẽtiæq́; e5l. J. V. 79 b, Obſtinatus.
Chirotheca. manicd.
Cholera. bilis. Ep. 263 b, Xo;lo Aagaro no gu eieci.
Chorea. ſaltatio.
Chymus. ſuccus is quo alimur.
Cicuritas. manſuetudo animi.
Cinædus. Cylo, puer meritorius, exoletus, eatamitus, impudicus, qui turpiter patitur,
Ppuer emptus libidinis cauſa, qui alioruũ amo⸗ ri flagitioſißtime ſeruit. I. C. 106 a, Sall. in.
Cic. 270 b, Nihil flagitioſtm corpori tuo pu taſti, quòd alteri collibuiſſet. in Sall. 247 a, Poſteaquam ætas tua iam ad ea patienda, quæ alteri facere collibuiſſet, exoleuerat.
Circulariter. in orbem.
Circularis probatio. mutua, lel in orbem
facta.
Circumlocutiõ. circuitio, anfractus.
Circumuoluo. in orbem torqueo.
4
Circumſtrentia. extremitus, libramentir.
Circumſi itia. ad Att. 259 a,⁊s lara eν rasix læbsnop. Parad. 120 a, Nuda iſta ſi po nes, iudicari qualia ſint non facile poſſunt, id eet, æπν σmsdotus. de In. 84 a, Con⸗ ſiderandum est non quid, ſed quo quidq; a⸗ nimo, qui eum, ſuo tempore, quam dliut.
Citatus. concitatus, incitatus, excitatus.
Clancularius. furtiuus, clandeſtinus.
Clanculum.clam.
Clarifico. claro, clarum facio. de Or./ s, MNuſtro.
vOCABVLORVM BARBARORVM
Claßici autores.)(.Plebeij philoſophi. Tuſe. 159 b uel ut ita dicam, minoru gentui.
Claſeicum. bellum.
Clauis imperij. clauſtra imperij.
Clima.quaſi cingulus.
Coatte. per uim.
Cœæptum.inceptum, cæptus.
Cognoſcibilis. habens cognitionem.
Coincido. concurro. bæc in unam formã cadunt omnia. Or. 200 a.
Coitus. concubitus, cõiunctio, complexus uenereus, ob ſcœna uoluptas commiſcendoru corporii, libido, uenereis uoluptatibus frui, rebus uenereis uti.
Combino. connecto.
Comitatio.aſſectatio, comitatus.
Commenſalis. conuictor.
Comparatiuè. comparat.
Compaſio.vμσ bea, miſericordia. At. 66 a, Et/ſi quæris, nulla eſt magnopere om mota euund taa. 78 a, lta cerno νᷣera- haav amoris tui., ν§ 201 b,-uμανε de ali- quo ſcribere. Omnes odio Oppianici& il⸗ luus adoleſcentis miſericordia commoustur. pro Quint. i8 a, Vt aliquando miſericordiã caperet aliquam, ſi non propinquitatis, at ætatis ſuæ. Att. 260 b, Malc narras de nepo tis filio, ualde mehercule moueor&' mole⸗ ſie fero.
Compatior. ovidæν, miſericordid ca- pio. Att. 18y, Commotiunculis ⸗rαᷣeσ dννρνο, miſericordia moueor.
Complexa& cum cõplexione. coniun⸗
Na. Græce uæra euuronlao.
Complexio. conſtitutio.
Cõpoſita ex elementis. concreta, coflata.
Computatio. calculus, rationes ciuitatu. ro R. P. 124 g.
Computur. Att. 220 a, Ratio ſumptuaria.
Concauſa. adiuuans cauſa.
Conceptus mentis. ſenſa mentis, cogita- ta, cogitationer.
Concernere. pertinere.
Conceſio. conceſſus.
Conciitis. ciuis.pro 5. R. 24 d, Quin. Scæs uola à ciuibus ſuis interemptus esl.
Concotio. digeſtio.
Concordantia. concentus, conſecutio. Concorditer. coniunctis ſententjs. I. V. 233 b.
Concupiſcentia. libido, cupiditas.
Condenſo. conſtipo.
Conditionalis. connexum.
Conditura. conditio ciborum.
Condolentia. æνμααεαα.
Confabulatio. Ni‿ανꝙuædam, quæ ba⸗ bet collocutione ipſa ſuauitatem, colloquii.
Confeſſus. conceſſus, certus. de D. 130 a. Confiſco. Aſc. 53 a, Vnde fiſcus pecunia publica,& confiſcari dici ſolet. in A.233 b, Bona cius cenſeo publice poſlidenda. publi- ce proſcribo.
Congrue.congruenter.
Congruus.congruens.
Connexc. contexte, conſertè.
Connumero. numero, ad numerum ad⸗ ſcribo, colligo, in deorũ numero repono.&. F. 327 5„Eumq́; certum Coſ. cum Domitio numeraſti.
Conſanguinitas. ſanguinis coniunclis.
Conſequenter. deinceps.
Con ſonare.cᷣſentire, concenti efficere
Conſo rtium. conſortio uel conſociatio.
Con ſtellatio. ſitus cceli O ſtellarum, do Diu. 127 b.
Conſtringere. cogere, uim adhibere.
Conſummatus abſolutus& perfectu, ingenio praſtanti& eruditione perfecta, L. Perfectus.
Contagies.contagio.
Contagium.contagio.
Contemplatiuus Dewf xr&7O. J. A. 32 a, Speculator, contemplator.
Contemptus. contemptio, deſpicatus.
Contentioſus. pugnax.
Contentor. contentus ſum, non pœnitet.
Conterraneus. popularis, eiuſdem getir. nationis, linguæ.
Contiguus. contingens, quæ inter 6 pen 3 contingunt. L. Inter.
Contingens. de Fa. 144 a, Intereßt inter cauſas fortuitò antegreſſas,& inter cauſau cohibentes in ſe efficientiam naturalem: id est, inter cauſcs contingentes quas uocants E neceſſarias.
Continuitas. continuatio, perpetuitas.
Continue. aſtidus, continenter, uſq aßiis duus.
Contradlus. res contracta, commercii.
Contradictorius. contrarius, contraria enunciatio.
Contrafacio. aſꝛimulo, exprimo. in Ver. 147&k.
Contrarior. pugno, contrarius ſum, cona
Contribulis.tribulis.(fligo.
Contributio. tributum, tributi cfectio.
Controuertitur. ambigitur.
Contumelior. contumelia inſequor, con⸗ tumeliam impono
Conuentio. conuentus conuentum.
Cõſeruatio. coſuetudo, uſus. J. A.210 4,5.
Conuerſor. uerſor, conſueſco, multi ſum cum aliquo, utor, aliquem mecum ſemper bà beo. pro Syll. 78 4.
Conuerti& dici ad conuertentiam. rexi procari, Græceè aæi spigeiv.
Conuicior. conuicijs inſector, conuicium facio, uerbis uexo, contumelis uexo, cotume⸗ ljs aliquem inſequor, in alique inuado, con⸗ tumeliam in aliquẽ iacio, ignominijs aliquẽ concido, male dico, furta& libidines cuipid obijſcio. pro Dom. 238 b, Cum uerborum con tumelijs optimum uirum inceſto ore laceraſ⸗ ſet. J. K. 231, In iſto tuo maledtèto probrum non modd mihi nullum obiectas, ſed etiam laudem illuſtras meam. Qu. ↄ7, Conuicia⸗ ri alicuf.
Conuiuo. ſimul uiuo. Rtt. 207 a, Poſthas poterimus cõmodius colere inter nos in Tu⸗ ſculano.
Copula. copulatio.
Copulatiua propoſitio. eoniunctio.
Cordialiter. ex animo.
Corono.regnum defero, diademæ pons uel impono.
Corporatura. ſtatura, habitus.
Corredte. emendate.
Correlatiua. quæ ſub eandem rationem cadunt.
Correſpondeo. reſpondeo, conſono.
Corrugo: contraho.
Corruptio.interitus, diſſolutio. k al Credituma

Oręditum. pecunia credita. de Pro. 70 a, O I. P. 98 3. Crepo.concrepo, percrepo. Criminaliʒ. capitalis.I. V.i22 b, Reri ca⸗ pitalii quæſtiones.&‿ν2ο9 a, Rei capitalis reus. de Or. us a, Cauſa eriminis,& cauſa ex crimine. L. Crimè. de Or. 162 b, Cauſa ca pitis et lis capitis. Aſcon. 65. 66, Criminales cauſæ& crininalis quæſtio. in Vat. 36 a, lu dices quæſtionum de proximis tribunalibus eſſe deiectos. Crucifigo. cruce afficio, cruci ſuffigo, in crucem ago uel tollo. Crumena. theca nummaria. Att.59 a. Cudo.tundo. Curabilis. ꝙ curationè recipere potes. Curſito. curſo. Curto.decurto. Curuitas. aduncitas. Curuus. curuatus, aduncus, tortuoſus, in-
curuus, inflexus, incuruatus, uncinatus.
Cuſpis. mucro.
2 Cyclopædia. encyclopædia. D
cio. pro Deiot. 145 a, Damnii uel detri⸗
mentum affero. Ter.z b, Quid illi facias, quiu
dederit damnum aut malum. Damnoſus. qui alicui dano uel malo eſt. ut, Clementia Caſari malo fuit. Dapes.epulæ.. Deauratus. inauratur. Decens. par, conueniens.(dicula. Deceptio.circumſcriptio, aucupium, ten⸗ Deceptorius. ueteratorius, inſidioſus. Deceptor. circunſeripto r. I. C. 105 b. Decimo. decuſſo, hoc modo X. Decliuis. deuexus, præceps. Dedecens. turpis, indecorum. Defectus. uitium. de Diu. 104 b, Non ui⸗ tio rerum, ſed interpretum inſcitia. Definitum in neutro. res quæ definitur. Deforis. foris, extrinſecus. L. Foris. L. Ex trinſecue.it in ipſa arte inſit, non foris peta⸗
ur extremum.
Dehiſco. diſcedo, deſideo, ⁊ r: uos xæi,
SEoc. Att. 327 b.
D eifico. in deos refero, uel depono, conſe cro, dedico.“ Delator. de Am. 108 b, Ne criminib. aut inferendis delectetur amicus, aut credat ob⸗ latis. Iltem: Nec ſolum ab aliquo oblatas cri⸗ minationes depellere, ſed né ipſam quidem eſſe ſuſpicioſun. Deledtabilis. hab&s magnã delectationẽ. Dementio. mentem amitto. Demõſtratio ꝗa eſt, demſtratio ex effe KNu, et demonſtratio qua res cõuenire doce⸗
Demonſtratio propter quid.(tur.
Demonſtratio ex cauſſa.
Demulceo. delinio, capio.
Dependeo. pendeeo.
Deputatus. certus, definitus, deſtinatus, attributus, conſtitutus, dictus. pro Do. 218 b, Pecunia cõſtituta ad emendos agros. et 220 a, Qui de quaq; re conſlituti iudices ſunt. Deriſio. ludibrium.
Deriuatus. ductus, produętus. L. Ineptus.
Deſcendentes.poſteri, nepotes.
Deſertum. deſertus locus, uaſtus, incultus,
ſolitudo.
1 N DEK X. Deſes. deſidioſus, iners, languidus.)(O⸗ peroſus, ſemper agens aliquid. de Se. Sz a. Deſidioſe.per deſidiam. Deſignum.ratio, conſilium. I. V. 72 b. Deſolatio. uaſtitas. L. Deſtructio paulò bArr. b Deſponſata. deſponſa. Qu. F.zu a, Tullid noſtram Craſipedi eſſe deſponſam.
Deſtrudtio.ruina, excidium, exitium, ex⸗
ciſio, diſturbatio, uaſtiuszs.
Deſtructor. interfector patriæ, perditor reipub. Deſueſco. deſuefio, conſuetudinẽ aliquid faciendi depono uel detraho. l.. 225 a4. Detego. indico, enucio, innuo, aperio, pa⸗ tefacio, illuſtronpro Syll. 78 a,& Antequd 194 a.)((Occulto. 3 Deteriorare.deteriorem facere. Deturpo.inquino. Deuio. declino, deflecto, declinare uel de fledtere de uia. Deuotus. religioſus, caſtus, pius, ſanctus, religionibus deditus, religionem colens.)(
Scceleratus. D Amnifico. damno uel detrimento affi⸗
Dexteritas. commoditas. de N. 78 b. Diameter.media linea. de Vn. 199 b. Diapaſon. de Som. 129 a, llii octo curſus, in quibus eadem uis edt duori modorii ſeptẽ efficiunt diſtinctos interuallis ſonos.
Dicatio libri. nuncupatio.
Dici ad aliquid. conferri cum aliquo.
Dictamen rationis.cõmunis intelligetia, præſcriptio uel præſcriptù rationis, ſumma ratio inſita in natura, quæ iubet ea quæ fa⸗
cienda ſunt, prohibetq́; contraria. de L.s9
a, Summa lex, ſuprema lex. de L. 16 0 b, Re⸗
Ka ratio, perfecta ratio.& ibid. Homines
parére debent huic cœleſti deſcriptioni men tiqᷓᷣ; diuinæ.& 182 b, Natura quæ norma le gis et.O‿ ⁸⁸4 b, Omnia iuſßis ſupremæ le⸗ gis obtemperant. 1
Dicterium. dictum.(lucet.
Dieſcit. diluceſcit, luceſcit, lucere incipit, Differentia. controuerſia.
Dijficulto. difficultatem affero.
Dignit as. poſtulatum, Græce aęiuwuæ. Diluuium. eluuio terrarum, exuſtio terra
rüide Di. 103 a, Deflagratio futura aliquan⸗
do cœli atq́; terrarum.& Ac. 30 a, Fore ali⸗
quando ut hie mundus ardore deflagret. ²
Fr. 326 a, Romæ mira proluuies, magna uis aquæ,&c.„ Diſcooperio.aperio. Diſconueniens. alienum. Diſcordaus. diſerepans, uarius. ut uarii ius.)(Congruens, conueniens. Diſcordatia. diſerepatia.)((Conſecutio. Diſcurro.uolito, uagor. Diſcurſo. percurſo. Diſdiapaſòn. I. P.8 a, Tamè ea quæ ſunt long ſeimè diſiuncta, comprebendant. Diſiunctiua, diſiunctio. Diſparitus, uarietas. Diſpenſare. ſoluere legibur. Diſplicentia.dolor. Diſpoſitus. affe&tus. Diſpoſitio.affectio. Diſſonare: diſſentire, diſerepare, dißide- Diſquiro. exquiro, Serà,ſu.(re. Diteſco. diues fio, pecuniã facio, rem au⸗ geo, patrimonium amplifico.
Diuerſimode. non uno modo. de D. 8t a. Diuerſifico. uario. Diuerſits. uarietas, diſgimilitudo.
Diuinator. diuinus, diuinans, ut aruſpex,
augur, ariolus, uates, coniector. de Nat. 12 b,
de Diu. uoο a, At neſcio qui ille diuinus.& ui b, Auædam caſu eueniunt, ut prædita ſunt à diuinantibus. 25 Diuiſibilis. diuiduus.)(Indiuiduus. Diuiſim. ſeparatim, ſeorſum. Dociliter.intelligenter. Par. 232 3. Doctio. doctrina. Dogmaticus. cuius libertas diſſerendi a⸗ miſſa est, quiq;; in diſputando non ſui iudi⸗ cium ſequitur, ſed authoritati alioru paret. de Le. 163 a, Nemo illum de uendita& ad- dicta ſententia mouere potest,& mancipa ta. Acad.3 a, Dogmaticorum co ꝗAcademi⸗ corum differentia. Tuſe. ⁷ a, De obſtina⸗ tione dogmaticorum. Oſ. 58, b, Ad do⸗ gmaticos pertinẽtia. æ 94 Prouerbio, Claudi more,& c. de Nat. 14 b, Contra do- gmaticos hanc tu opinionem,&c. Tuſc. 151 b, Nec tamen quaſi Pythius Apollo certa ut
ſint e fixa, quæ dixero.
Dolen dus. habs doloré. pro Mur. 145 J. Dolentia.dolor)(Indolentia. Dolorificus. faciens uel efficiens dolorè,
inurens dolorem.
Dominium.mancipium nexum uel ne⸗ xus, lerij vls.
Dominatio, dominatur. b
Domuitio. Homum itio. de Diu. ↄ5, Sed Rhodiorum claſßei domum itionem dari-
Dubitabilis. habens dubitationem.
Dubium. controuerſia, difficultass in iudi cando,. quaſi/ſalebra. pro Cecinn. 29 9 b, Omnia in dubium incertumq;, reuocari.& pro Cæασ a, Rem minimè dubitandam in contentione ponl.
4 B E Brio.ebrium facio. Eccleſia. ædes ſacra, templum.
Echo.imago, ſaxa& ſolitudines uoce re ſpondent. pro Arch. 189.
Effetius. efficienter. Effecliuus.ficiens, habens naturam ef⸗ ficiendi.
Effectu.aliquid præſtare reipſa et exitu.
Efficacia. efficacitas.
Ejficaciter.efſicienter.
Egenus. egens.
Emphaſis. ad Brutt. 73 a, Clodius ualde me diligit, uel 2 d⁴ρ☛χασνονιQιέιινενυσν dicam, Val⸗ d de me amat, Item, Illa ipſa rerum humana-⸗ rum domina fortuna.
Encyclopædia. de Or. i53 a, Omnium bo nari artium ſocietas cognatioq́;. de Cl. 194 a, At uerò ego hoc tempore omni noctes o dies in omnium do trinarum medttatione uerſabar.&172 a, Mos e8t hominum, ut no lint eundem pluribus rebus excellere.
Eneruis. eneruatus.
Ens.quod eet, natura.
Enſſis. gladius ferrii, in aliquem cum fer ro inuadere.
Epiſcopus. pontifex.
Equiſo. agitator.
Bremita. ſolitarius homo, atq; in agro ui tam agens.
Eremus. ſolitudo. L. Deſertum.
Rr 2 Eſſentia.

Eſſentia. natura, uis, poteſtas. de Or. 90 b, Vim oratoris uniuerſam ac propriã deſi nire. ꝗ& Off. 4 b. Natura uisq́; honeſtatis. de Or. 23 b, Omne argumentum aut ex ſua ſu mi ui atq́; natura, aut aſſumi foris. Or. 207 4 eloqueuii uim ac naturam explicemus. Tuſc.156 b,& de Fin. 109 b, Quinta illa nõ nominata magis, quam non intellecta natu⸗
ra. ad Heren. 32 a, Definitio omnem rei cu⸗ iuſpiam uim& pote ſtatem dilucide propo nit,& breuiter hlieat. Quin. 77 b, Seiae quam Plautus ſentiam uocat, nec ſane d aliud eius nomen Latinum.
Euacuo. exhatsrio, inanio, uacuum facio, nudum inanemq́; relinquo.
Euagino. educo, 0, di ſrin g0.
Euitatio. Aeckimatio.
Exacte, uel exactius aliquid dicere,a del fecere.Acfuratcoa ccuratius,, Hubtiliter,lima- te EX niſite.
Exalto. efJo,proueho,pr oduco, ad ho⸗ norem defero uel perduco. pro Cornel. 58 a, 1i Tοε aut for tuna extulit, aut ipſorum dlu⸗ ſtrauit labor& induſtria. I. A. 251 b, Illum ſua uirtus prouexit, nò genus. de K.10 a, Ad ampl ſimos honores aliquem per res duce- re. item, Ad ſummum imperium per omnes honorum gradus efferri,& producere ali⸗ qhem pro illius digni tate.&, Quem tu ad hune honorem rogatione tua detuliſti. Effer re aliquemi in cœlum lauqibus.
Excedens. præſtans. de Vn. 199 a, Altera
— ari numero præſtans extremis, pariq́; nu⸗ ꝛero ſaj berata.
Exceeiue. præter modum.
Excs 2 ſus Kpe atuis.
Excæ⁴ Jus. exuperatio.
Exeidium. exciſio.
Excurſus. excurſio.
Excuſabilis. pabe ens excuſationem, uel a⸗ liquid excuſationir. de8 Sen. 90 b.
Executio propoſitorum. L. Explico. I. A. zil a.
Exercitium. opus. de Diuin. 220 b, Mu⸗ nus fun Iclio, exercitatio, ludus, ars, ſtudium, induſtria, agitatio. de Leg. 2 a, Studij dele Sationisc; cauſa ſcribere aliquid. de Sen. 79 b, Gorgias nunquam in ſuo ſtudio atq; opere ceſſa alit.
Exinanitus. ene ctus, eſrœtus.
Exonero. deonero.
Expenſa. impenſa, impendium.
MxperTejio: ſomno huſcitor. expergi⸗ ſcor. Tuſc. 218 a.
Raiylarato=heruletoy.(lis. Exponere ſe periculis. obijcere ſe pericu Expoſitus fortunæ. obielus fortunæ. Extiſpicina. ars extiſpicum. Extraordinaris te. extra ordinem. Extremitas. circunetentia, libramenti.
Abrefacio.
F F benefacio.I. V.209 b, Pul⸗ cherrimè facio, optimè facio, ſcite fa⸗ cio& uenuſta. in Vat. 10,& 208 b, Hæc omnia antiquo opere&/ ummo artificio ja Eta. in Verr. 125 b, Argentum fabrefactum. aliter, benefactum. Faciliter. fautl⸗, perfacilch nullo negocio. Fadi iuus. efficiens, woiuzinde. de Fi. 01 b, Artes quarum omne opus eſt in faciendo at⸗ que agendo.
VOCABVLO RVNM
Factor. effector, architectus, perfector, parens, genitor. de Vn. 203 a, Imitantes ge⸗ nitorem& effectorem ſui.
Facundus. copioſus ad dicendum.
Falſi fico. adultero.
Famelicus. fame enectus.
Fameſco.eſurio.
Famigeratio. prædicatio, nobilites.
Famigeratus, ſiue famoſus. clarus, nobi⸗ lis, fama celeber, fama celebratus, qui e&t in magno nomine& gloria, qui in ore uiget.
Famigero. fama celebro.
Faſtus. ſpiritu regio. L. Spiritus.
Fatigo. defatigo, in aliquo magno labo⸗ re me exerceo, magnis lahoribus me frägo.
Fauilla. cintilla.
Fauorabilis. propitius, ſecundus, popula- ris. pro Do. 222.
Fe bricito. febrem habeo.
Febrio. febrem habeo.
Februa. necia, denicales, feralia.
Felicito. felicitatem do.
Fellator. Poſt. 207 a, Qui ne à ſandtiſsi- ma quidem parte corporis homuu aapu ram te emperantiam nmnpuhas
Feracitits. uberdas
Feſto. celebro,‚jer ago. in V. 119 a.
Feſtum. dies feſtus, feriæ.
Feudatarius. fundus, ut populus fundus.
Ficl tius. fictus, commenticius.
Fidatus nuncius. certus homo. Ep. 9 a.
Fideicmiſſum. de Nat. 75 a, b, Nam pa⸗ trimonia ſpe bene tradẽdi relinquimus, qua poſſumus falli. de Finib. 77 a Sext. p educeus cum ſciret nemo ei rogatu a O. plotio equi⸗ te Rom. ultròd ad mulierem uenit, eiq; nihil opinanti uiri man datum expoſuit, hæredi⸗ tatemq; reddidit.
Fideicommitto. iura fidei magiſtratuum commiſſa ſunt. Off. 25 a.
Fideiubo.ſpondeo. Vlp. iureconſ. Cum fideiuſſores ita interrogenti ur, Id fide tua eſ⸗
ſe iub es?pro Fl. 15 6 a, Cum iſte ſeſe pecumi⸗ 7, quam huins fide ſumpſerat, à diſ aipuli ſuis diceret Fuſijs perſoluuurum.& bat. Bius e⸗ nim Raeſamrſu⸗ a Fuſijs.
Fideiuſſor. ſp ſor,præs. uide, E- deiubeo.
Fig linns Fti ilis.
Figme ꝛentum. wAdoααommentum.
Fimus. ſtercus.
Finalis. ⁊aaοuςν. De Fi. 101 b.
Finitio.terminatio.
Einitus. definitus, habens eeocan pexfe⸗ ſkus, ab ſolutus, confectus, profligatus, emeri tus. 8 Im perſaskus inehouah, effectus.
Fixé.. Tuſc. 163 3, Cun aerier oculis defi cientem ſolem intuerentur. O' de Fin. 60 2 Cum ea quæ præterierunt, acri animo,& attento intuemur.
Fluuialis. fluuiatilis.
Flaxus. fluxio.
Fœmiminus. jœmineus, Heledn L. Se⸗ XHus. I. V. 41 b. Apud luriſc tamen fœmininii
as habeo, diem feſtum
ſexum reperias.
Fœto. male oleo, puteo.I. V. 152 b,&178 a, Odor teterrimus oris e corporis, quem ne beſtiæ quidem ferre p ſſent.(tas.
Fomes peccati. ſeminariii uitioru, uitioſi⸗
Formidabilis. formidoloſus, horrubus, terribilis.
BARBARORV M
Foro.fodio, perterebro. Fortifico. munio, meliorem facio. Fraternitas. germanitas. Fraudulenter. inſidioſe. Frigefacio. refrigeo. Frigefadtiuum. refrigeras, quod uim ha⸗ bel frigoris. Frigefio. refrigeror. Fruètifer. frugifer. fruc luoſus. Frudt jfico. fruttuũ edo, fructũ fero fuges Fruticeſco. fruticor.(fundo. Fulminatus. de cœlo ictus. de D. 83 b. Fulmino fulgere. fulgurare fulmen jace re, de cœlo tangere uel percitere, è cœlo uel de cœlo idcere. de Diu. 339 a, Si tactum ali⸗ quid erit de cœlo. eσ.ε½3 D, Sanaman us de cœ lo ictus. I. C. 5 a, Complures in C- apitolio turres de cœlo eſſe perc uſas. et ibid. Taclus eti Romulus. de Deu. 1005„Cun in Ahe tolio ictus centaurus e cœlo est. de Di. 84 Nam Pater aſtitonans ſlele nti nixus o a. po, Ipſe ſuuos olim tumulos ac ten pla petiuit, Et Capuoolinis iniecit /ſedibus i jgnes. Funis. funiculus. Viriat us furens furibundus. Fuſim.j uſe. Putuo. Venereis uoluptatibus ffuor. Tu 9 224 5. L. Coitus ſupra. G Arrulitas. inanis quædam profluentia loquendi.
Generatio.ortus, procreatio.
Gennus generaliſßzimum. genus ultimuun, caput generis.
Ge ſta. res ge RNaæ.
Geſticu or. geſtum ago.
Glorifico. gloria affi 10. Tuſc. 155 a.
Gracilis. tenuis, ſtrigo us ſub tlli⸗ exilir, exiguus.
Orandiuſculus. grandior.
Gratitudo. gratia, gratus animus, ani⸗ mus memor, memoria, uoluntas grata mali quem, rata animi beneuolenti⸗ pieict:At. 142 b, Plus apud me ualere beneffici gratid quam iniuriæ dolorem uolo. Part. ⁊41 b, Al tera uis æquitatis,&c. Abidé: Gratia in
malo ponitur. I. A. 263 b, Grata eorum uir⸗ tutem memoria proſequi,qui 5 ro patria ui⸗ tam effaderunt. Poſt. 192 b, Liberale officiu edt hee earfiri ut metere poßis fruolu. Poſte q. 203 a, Neq́; æqui tempore& die me moriam benefi⸗ 7 deſi inire. pro Plan. 276 a, Cupio me e grati Reſje eœ uideri. hæc est enim ima uirtus non ſolum maxima, ſed etiã mater uirtutum omnium reliquarum. pro Plan. 279 a, Quid esl enim pietas, niſi uolun tas grata in parentes? Eœ ibi. Hæc briuatim
officiorum memoriam& gratiam quærüt.
1.4. 2635, Et autẽ ſi idei pietatuch noſtræ, declarare for tiſeimis militibus, qudàm memo res ſimus, quamq́ grati. Epiſt.9 b, Nullam partem tuorum meritorum, non m 20 refe⸗ renda, ſed ne cogitanda quidem gratia con- ſequi poſſum. Ep piſf..9 b, Cætera, quæ ad te bertinebut cum etiam blus⸗ contenderimus, quam poſſumus, minus tamẽ faciemus quàm debemus.
Greſihllis gradiens.
G roſſo modo. pinguii Minerud.
Guloſitas. uitium uctris& gutturis. pro Cæl. 46 b. 8 Guloſut.

knaefan fänſ ina Nfige.
— huluui naan ſedba Tus fancalg.
ten fuſe.
4 ,L. auns ſepra.. G
3 Vndis ai qualun mmquni X 3 ¹ 4
Ceueraua arta—rocrecto.
Gan ncrdſtmun gus imn,
pu uun⁵. * Sea rei geſe. Gudor. geſhen n. Chr fic. Paria iſtcu.Tuſcaßis
rur
b T aduus nuur.
LH
Crado. Tans, preus ema,dh, Nener. nemora. Aclurl puuud 1
en Srd muu beealente getsd. 8 1 1.. 61, Pus padm ular herfifgu Gn nnuric CabnmalePmtast 33 42 Tutn nin pan ur.LA ten— Ta dmat.P 32
u rwe bmruut mcten mußr
— — G Tsas ans. ee eing 2
Craus. unui prrg e tl a3
. Oli Gruus
12, Gratsennnu antlo
enfen,
LAadeefkh
Dden 104 4 NX“ 4 hun
—
Guloſu. Je Fin. 33 b, Viuit ut Gallonius, loquitur ut frugi ille Piſo.
4
Gutto.mano.de Di.96 a, Herculis ſimu⸗ lacrum multo ſudore manauit. H
H Aeredito. Hæredits ad me uenit, O
hæreditas mihi ab aliquo uenit.
Hebe. ijuuentus.
Hei. Hei mihi non poſſum hoc ſine lacry mis commemorare.— 4
Hermaphrodytus. Androgynus.
Hiſtoriographus. hiſtoricus.
Homagium. clientela.
Horoſcopus. de Diuin. 126 b, Chaldæis in prædictione& in notatione cuiuſque uitæ
ex natali die minimè credendum est.
Hortulanus. olitor. tor. hoſpitio accipio, tecto recipio. Hoſpitor.hoſpitio accipio, recipio.
pro Oluent. 53 b,&ε54 a, A8 a, Tecto ac ſe-
dibus ſuis recipere. pro Cluent. 52 b, Domo recipio, domum meam recipio. Inuito eum per literas, ut apud me diuerſetur. Hypocriſis. ſimulatio uirtutis, uenditatio quædam atq; oſtentatio. de Ain. u2 a. 4 Hypocrita. eruditus artificio ſimulatio- nis. Off.) a, Qui cum maximè fallunt, id a⸗ Lunt, ut boni uiri eſſe uideantur. Hypothetica. connexum. Hypophora. pro Cluen. 30 b, Sed ego oc curram expectationi ueſtræ. nam,&c. pro Cluen. 30 b, Vocat me iamdudum tacita us- ſtra expectatio, quæ mihi obloqeui uidetur. 1 W
Biuno.cibo me abſlineo.
Ieiunium. ineduia.
Ignauiter. ignaucd.
Ignominioſé. per ignominiam. Ignominioſus. contumelioſus, ſordidi ad
famam, cum i gnominia coniunctum, ma⸗ culoſfus.
gnoranter. per ignorantiam, inſciẽter. Ac.5 b. Illegitimus. nullum habens ius. pro De⸗
fot. 238.
Illyria. Iyrium. 4
lImaginatio. cogitatio. pro Corn. 64 b, Exiſtat ergo ille parumper cogitatione ue⸗ ſtra, quoniam re non potest.
Imaginor. cogito fingo, ſuſpicor, cogita- tione depingo uel fingo, animo compreben do, ſuſpicione attingo, conie ura informo, ſpeciem alicuius rei cogito, animo ſingo, in
notione animi repono, cogitatione Imen⸗
te complettor, cogitatione aſſequi nõ queo, imprimere aliquam notionem in animo. de Natur. 22 b, De imaginibus ad animi per⸗ uenientibus. Acad. 10 b, Nibil enim agens animal, ne cogitari quidem poteſt, quale ſit. Acad. 40 a, Quod quale ſit, negat Epicurus ſe nec ſuſpicari quidem. de Diu. 1357 a, Quæ
eſt enim forma tã inuſitata, tam nulla, quã
nõ ſibi animus poßit effingere, ut quæ nun⸗ quam uidimus ea tamẽ formata habeamus. con. Rull. 77 b, Volitat enim ante oculos iſto rum regis filius. Immediate. proximd. L. Proximè. Immediatus. proximus. Or. 212 b. L. Pro Xim6.„ unmeritus. iniuſtus.)((Meritus.
1
IMæſus. incolumis, inuulneratus, inuio⸗
1 N D EB X.
Immoror. inſiſto, hæreo, habito, in ali⸗
qua re longior ſum.
Impatienter. intoleranter,
Imperfedctd. præciſe.
Imperitia.inſcitia, ſtultitia.
Impetuoſus. uiolentus, uebemens, furens.
Impingo. lætifico. Importantia. pro Caæl. 48 b, Rem tãti ſce leris ignotis ſeruis non eſſe credendam. IL. R. 236 a, Apollonia magna urbs& grauis.
Inpoſeibilis. AAοe, quod fieri non poteſt. Attic. ia, Vt mihi uideatur non eſſe Aduοaroy, Curium obducere. de Orat. 135 a, Sæpe etiam quæ fieri non poſſunt, optan-
tur.&ꝙ 139 b, 8i quid fieri poſiit, aut non
poſßit, aut etiam neceſſe ſit. de Fat. 14² b, Er go illud, morietur in mari Fabius, ex eo ge⸗ nere est, quod ſteri non poteòt. Oct. 329 b, Si nulla ratione publicis incommodis mede⸗ ri qucat. Quintil.⸗ 6 b, Impoſiibilia aggre⸗ diuntur pro effectis. Vlpian. iureconſ. Nec pœna rei impoſa bilis committetur. Impostor. planus, Impræmeditatus. imparatus. Imprecatio. execratio, preces. Exierunt malis ominibus atq́; execrationibus duo pa⸗ ladati,&c. Imprecor. precor, execror, male precor, alicui pestem exopto, triſtibus ominibus per
ſequor.)(. Sic exire à patria ut omnes ſui ci
ues ſalutem, incolumitatem, reditum precen tur. Item, Hiſce ominibus Catilina cum reip.
ſalute& cum tua peste ac pernicie profici
ſcere. L. Omen. Quintil. Imprecamur debi⸗ litates, nauff agia, mortes. Vnpropero.xprobro. luproprius. Aæνε˙. Impubis. impuber. Imputare. aſcribere, tribuere, aſeignare. Inæqualis. inæquabilis. Inanimo. animuna alicui do, animum au geo, multum animi affero, cupiditatem do,
incendo.
Inanis gloria. falſa gloria. J. P. 9¹ b. Incantamentunsa. cantio. de Cl.184 b. Incaſſum. frustra.
termiſſo.
penſio.
Inclinatus. procliui, applicatus, propen⸗
ſus. de Fin. u3 b, Omne animal applicatum
est ad ſe diligendum. Incœnis.incœnatus. Incogita bilis. in cogitationem nõ cadès. Incogitans. inconſiderans. Incogitantia. inconſiderantia. Incombu;tilis. lituus Romuli. Incommoditas. incommodum. Incompetens. pro Cluen. ꝛ3 a, Auditis de eo, in quem iudices non elis. Incompoſitus. incondita oratio. Incomprehenſibilis. incomprehenſus. Inconſideratio. inconſiderantia, incon⸗ ſallta ratio. Incontinens.intemperans. Inconueniens. incõmodum& abſardu. Incorporeus. expers corporis.)(- Cor- boyreus.. Incorrigibilis. inſanabilis. Incrucio. decuſſo, hoc modo X.
Inceſſanter. nullo puncto temporis in⸗
Inclinatio. procliuitas. facilitas„pro⸗
Inculpo. in culpa pono. Incutrabilis. inſanabilis, deſp eratus, quod curationem recipere non potest. Tuſ. 08 Indago. indagatio. Indebitus. L. Iniuſtus. Indeſinenter. nullo puncto temporis in⸗
Undigeſtio. cruditas.(termiſſo. Indigeſtus. crudus. Indigus. indigens. de Or. 126 a. Indiſpoſitus. crudus.
Indiuiſibilis. indiuiduus.!
Indomabilis. qui imperium recuſat. Indubitanter. nõ dubitanter, ſine diſputa
tione, ſine ulla dubitatione, pro certo, uero.
Indubitatus. certiſtimus, exploratiſßeimus, quod non habet dubitationem, perſpicuus. Indubius. certiſsimus. Interceſſor. deprecator. Interceſio. deprecatio. Induſtrio/e. induſtric. Inebrio. tino obruo, ebrium facio. Inafabilis. Apaærou. Att. 206. Ineloquens. infans.. Inemendabilis. inſanabilis. Inenarrabilis. dεινικνννσυν. Att. 206. Inexcuſabilis. nibil habens excuſationis. Inexpertus. inexercitatus, nullo uſu. pro Corn. ſĩã)5. Inextinguibilis. inſinitucns odiii. pro Coß nel. 6 5. Inſallanter. pro certo, uero. Infelicito. miſerum habeo. Inferioritas. inferior ordo. de Am. 109 a. Infernus. ſceleratorum ſedes atq; regio. Oct. 3 a, Aliquis noſtrum, qui proximus in illam æternam domum diſceſſerit. in Arat. 389.* Hinc ſe inferni de partibus erigit hy
dra. aliter, infernis& partibus.
Infeſto. infeſtum reddo. Infinitiuus. ut deſinitiuus. Infirmiter. infirme.* Inflatiuus. habens inflationem. Influxus. tactus lunæ. de Nat. 36 a, Mul⸗ taq; à luna manant e. fluunt, quibus,&c. FEp. 132 4, Cœlum exteram uim ſuam alicui dimittere. Infortuniu, aduerſa uel incõmoda fortu⸗ na, acerbitas. de In. 76 a, Quii propter fortu nam, non propter malitiam in miſerijs ſunt. Infraſcribo. fuppono, ſubſcribo. Att. i2⁷ a, Barumq́; literaru exemplu ſubſcripſeras. Infrigido. refrigero. Infunbulum. uaporarium. Ingeniculor. in V. 26 2 a, Ila mihi ad pe⸗ des miſera iacuit. Ingluuies. inſatierabile abdomen. Ingratitudo. ingratus animus. Att. 136 a, Ego ingrati animi crimen horreo. œ&. 140 a,&xgous iæs crimen ſubire non audeo. Intelligibilis. intelligentiæ noſtræ uim ac notionem jugiens. Iniurior. iniurid alicui infero uel facio, male mereo, iniuriam ſtupri in aliquem in-
fero. iniuriam alicui impono.
Inobediens. non obediens. de L. 185. Iyopinans. nec opinans. ꝓro plan. 267 a,
Ignarus, inſcius.
Inopinaté. nec opinatò. I. M. 75 a.
Inopinus inopinatus.
Inordinate. im moderatd. de VH. 203 5.
Inordinatio. confuſio.
Rr 3 Inquan⸗

——.—————ÿ———————— ————————————————ÿ .
VOCABVLORVM
Inquantum. quia, quatenus, ob id ipſum quia, in eo in quo, Oc. ad priuatum dolorè. L. Quatenus.—
Inſalutatus. omnes nos aroονopbs- reliquit. Att. 123 a. L. Expers. Epi. 44 b, Attic. 10νa, Quæ inſciente me facta ſunt.
Iuſenſatus.ſtupidus, cõmuni naturæ ſen- ſa carens ſtipes, Aethiops ſine ſenfuz ſine ſa⸗ Ppore, elinguis, tardus.
Iuſenſibilitas. ſlupiditas, ſtupor.
Inſenſibiliter. ſenſim& ſine ſenſu ætas ſeneſcit. de Senect. 85 a,& Tuſc. 165 b.
Inſenſitiuns. ſenſum non habens.
Infido. inſideedgW. 2
Inſolité. inſolenter.
Inſolubilis. inexplicabilis.
Inſtabilis. lubricus, uarius, commutabi⸗ lis, uolubilis, uagus. pro Milon. u4 b, Vide quam ſit uaria uitæ commutabilisq; ratio, quam uaga uolubilisc; fortuna.
Inſtabilttas. uolubilitas.
Inſtans. ad pundtum temporis: id ed, ut aiunt, in inſtanti. Tuſc. 16 5 5.
Inſtare uel dare inctantiam, reſidtere, oc currere. Græcò rda.
Tvslitor. propola, qui mercatur à merca toribus, quod ſtatim uendat. Off. 30 b.
AInſufficienter. exigus.
In tantum. uſq; ed.
Intellectus. intelligentia, mens, ratio, mès ſimplex. id e&t, intelle&tus agens, qui dicitur.
Intelligibilis. quod in noſtram intelligen tiam cadit, ſub intelligentiam cadens, quod ratione ſapientiaq́; cõprehenditur, quod in- telligentia& ratione comprehenditur. de Vn. 195 b, 196 a.
Intentio. ſco pus, brop oſitum.
Intercede. deprecot.
Interfectio. ↄcciſio, cædes.
Interlocutores. Eclogarij, nomina eoru qui in Dialogis loquentes inducuntur.
Internus. interlor.
Interpretamentum. interpretatio.
Interſtitium, intéruallum-
Intertexo intexo.
Intitulo. inſcriho.
Intrepidus. qui magno animo& ere⸗ 8o eft.
Intricatus. nec caput nec pedes. Ep. 109 b. Intrinſecus. interior, inteſtinus. Ac. 13 a. Inualidus. irritus, nullus, interfectus. Inuerecundia. impudentia.
Inuicem inter ſe, uiciſeim. alius alium, ul⸗ tro eitroſ„ultro eo citro. de Fin. 91 b, Sæ- piusqᷓ; iſta loquæmur inter nos, agemusq; cõ muniter. Offic. 5 b, Vt ipſi inter ſe alij alijs prodeſſe poßsint. AN. 19 5 b, Non patiar ut o- pera mea manus inter uos cõſeratis, cædesq; ciuium inter ſe fiat. Cæſ.37 a, Hi rurſus inui⸗ cem anno post in armis ſunt, illi domi rema neẽt. Hircius 109 b, Cum diſpoſitis turmis in- uict᷑ rari præliabantur. Quin. 96 b, At hæc Cicero pugnare inuicem oſtendit.
Inuiolabilis. fanctus, ſacroſanstus.
Inuiſibilis. quod fugit aciem.)((Quod in conſpectum cadit. Tuſc. 159 a, Tanta e3t ani mi tenuitas, ut fugiat aciem. de Vn. 1½99 b, R⸗ nimus autem oculorum effugit obtutum. de Vn. 204 a, Animus ſenſum omnem effugit oculorum. Off. o5 b, Annulus Gygis.
Inundatio. proluuies.
Trate iracunde, cum ira. Oſſic. 27 b, Per
iram, Tuſc. 226 7.
Iris. arcus ſpecies. de Nat. 69 b.
Irrationabiliter,& ενꝙuv. At. 145 d, Faciet omnind malè,& ut ego exiſtimo, Aniνοue, ◻ 220 b.
lrrationabilis. rationis expers, mente ac ratione uacuus. de D.97 b.
Irreconciliabilis. inexpiabilis.
Irreligioſus. ab religione remotus, nihil hab ens religionis, impius.
Trremißibile. inexpiabile.(tus.
Irrequietus: ſolicitus, laborioſus, exerci⸗
Irritamentum. inuitamentum, illecebra.
Irrito. irritum facio. I. A. 235 a.
Itineror. iter facio, ambulo.
Iucundor. iucunditas mihi est ex aliqua re, in uoluptate ſum.
Tudicator. exiſtimator, æſtimator, iudex.
Iunctura. cõmiſſura, iunttio, cõiunttio-
L 1 Abium. labrum. Laboratus. textile ſtragulum magnifi⸗ cis operibus pictu,& pleni artis argentu.
Lacteo. lactens.
Latto. Quæ paruos Mauortis ſanguine natos Vberibus grauidis uitali rore riga⸗ bat. de Di. 84 b.
Lanio. lanius.
Laniatio. laniatus.
Lapido. lapidibus cædo, lapidationem fa cio, lapidibus appeto& percutio. Off. 61 b,
Athenienſes Cyr'ilum lapi dibus ohxuerunt.
Lapillus. calculus. Laſciuio. exulto.
Laſo. languefacio.“ La 7 us. defat 1 gatus, languens nel gui⸗
dus. Ter. 7 b, Animus laſſus, cura couſectus pro Cla. 28 b. Epiſt. 242 b, In mediuma pro⸗
Lauacrum. lauatio.(ſtupet. Laudabiliter. cum laude. Offic.72 5. Laureo. laureatus.
Lenimentum. leuamentum.
Lento, laxo.
Lepidulus. lepuſculus.
Letalis. funeſtus, mortifer.
Leuatiuus. habens leuationem doloris.
Liherum arbitrium libera uoluntus.
Libraric. bibltatheca, taberna libraria.
Licite. bonis& honeſtis rationibuz.
Licitor. liceor, auctionor.
Ligatus. conſtrictus, uinctus, alligatus. (.Solntus. Off74 a, Aliquem uinètuũ hoſti⸗ bus dare.pro Seſl. 6a, Clodium uin tum au ſicijs, alligatum more maiorum, conftri- ktum legum ſacrarum cathenis. ſoluit ſubito conſal,&ec.
Lignamen. materia.
Ligonixzo. paſtino, fodio.
Liguria. Ligures.
Lineariter. ad lineam.
Lineus. linteus.
Liquiditas. liquor.)((Concretio.
Litigatio. concertatio.
Litigium.rixa.
Locũ tenens. legatus, præfettus, uicarius.
Logica. logice. 3
Lucroſus. quæſtuoſus.
Luctificus. utum afferen.
Lupanar. luſtrum.
Luridus. ſqualidus.
Luror. ſqualor.
Luſcioſus. luciſcus, qui oculos hebetiores
Luſor. aleator, colluſor.(habet.
4
BARBARORVM
Luſorius. aleatorius. 5
Luſus. luſio.
Lutoſus. luteus uel lutulentus.
Luxus. luxuria, luxuries. diffluere luxu⸗ ria, delicate ac molliter uiuere. pro Mu. n b, Turpe conuiuium, amor, come ſſatio, libi⸗ do, ſumptus.& 142 a, Profuſæ epulæ, pruuæ ta luxuria.
Lucernaxrius. ychnuchus.
M M Acero.conficio. Macilentus. grandi macie præditus.
Macor. macies.
Macreſco. extabeſco.
Macrologia. ponere longam orationem aliqua re.
Macrobius. de Sen. 89 5, M. Valerius Coruinus.& 91 b, Argantonius CCX. uixit
Maculatura. litira.( aunos.
Madle facio. perfundo, reſpergo, imbuo.
Magnanimiter. Tuſcul. 238 b, Magno a- nimo.
Magnificens. magniſicus.
Maledicens. maledlicus.
Maledicentia. procacitas linguæ, morbus procacitatis, petulantia.
Malefactor. malemeritus. ad Her. 17 a.
Maleuolens. maleuolus.
Maleuolo. male odi, malum uo lo alicui. pro Cl. 28 b, Nihil eſt enim mali, nihil ſcele- ris, quod illa nõ ab initio filio uoluerit, opta uerit, cogitarit, effecerit.
Mal gnus. qui prauo animo eſl. At.7 b, tio/us.
Nalus. flagitioſus, nequam, impurur, im⸗ bus, ſceleratus.
Manifeſto. pertum& manifeſtu facio.
fero, palam facio uel pro ero planum faclo, aperio, enuncio, edo, diuulgo, apertum ſuum ſcelus ante omni oculos ponere. de Le. 195 b, Patefacio, profero in uulgus, indico, foras effero. J. A. 225 b. Doleo eſſerri hæc forad, & ad populi aures peruenire. de Le. 186 a, In coſpettu pono. Tuſ.i a, In luce collo- co. Oĩa benefatta in luce ſe collocari uolut.
Madca. Ofſ. 29 b, Fit enim neſcio quo⸗ modo, ut magis in alis cernamus, quam in nobiſmetipſts, ſi quid delinquimus.
Marceſco. putreſco.
Marcidus. putridus.
Marito. colloco, in matrimonium collo- co, cum aliquo coniuncta. ad Her. 13 b, Cur me huic locabas nuptijs.
Maſculinus. uirilis.
Maſlico. mando, conficio.
Mechanicus. ſordidus, illiberalis. Off. 30 b, IHiberales autem eœ ſordidi quaſtus mer⸗ cendriorum omnium, quorum operæ, non quorum artes emuntur.
Mediator, arbiter, uel arbiter honora⸗ rius, ſequeſter, deprecator.
Medico. medicamenta fucati ruboris.
Medicor. medcor, medicinã affero, me⸗ dicinam adhibeo, curo.
Meditate. cogitate, meditatus.(140 4
Mecluſa. a⁴⁹ν ⁴μι vyopydlw lut panlo, etc. Ats
Melioro.melius facio. Tuſc.148 a.
Melioreſco.melior fio.
MNenda. mendum. Menſor. metator, decempedator. Men/ſurator.metator, decempedator. 4 Merda,

pa fi han aim girx.
Mrda. cibi religæ„Ttsets nattera reſpuit. AMleretricor. patã me in meretricia uita oolloco. pro Cæl. 47 b.(capio. Meridior uel meridio. meridianu ſomni Meſſana. Mamertina ciuitas. Metaphora. quantos aceruos facinorum reperietis:pro Syl.i. Methodus. in omnibus quæ ratione doct- tur& uia. Or. 207 bde D. ↄ8 a, Si dij futu ra ſignificant, aliquas uias dant nobis ſigni⸗ ficationis ſcientiam. Micro hius. pro Mar. 135 b, Animus tuus nunquam his anguſtijs, quas natura homi- ni ad uiuendum dedit, contentus fuit. Minera. uena.
Minutim. minutatim, exigue, exiliter, la raà At274u. Att. 32 4 4. 3 Aix aculoſus. portentoſus.
Miraculum. miracula, oſtentum, prodi⸗ gium. de D. iz¹ a, Nec ſi id factum eſt, quod fieri potuit, portétum debet uideri. pro Lig. 138 b, Hæc non mod mirabilia ſunt, ſed etiã prodigijs ſimilia. de Diu. 121 a, Si quod rard fit, id portentum putandum eſt, ſapietem eſ⸗
ſe portentum eſt. ltem, Nlultis ſæpe in difficil b
limis rebus præſens auxilium eius oblatum eſl. I. V. 225 b, Nulta ſæpe prodigia uim e- diis numenq; declarant. Ep.i 23 b, Scis Appiu hic oflenta facere de ſignis& tabulis.
Miſanthropos. Hominum aſpectum lu⸗
cemq́; uitare. pro Syl 181a. L. Timon. NRic. yes diuina. Modifico. L. Mo diſicatus. Mœchor. adulteror. Moleſto. ſolicitum habeo, mald habeo, ſo licito, exerc o, uexo, moleſti facio, moleſtia Molliſico. mollio.(affero. NMonarchia. regale ciuitatis genu. de L. 187 a, Oſſ.3 3 a, Ci dominatu unus omnia te Mucus. humor.(nerentur. Nultotics. æperde Or.lz6 a. Murator. jaber. Mlutio. hiſco. Mutuitus. mutuum in amicitia. Mutuo. miutuum do, utendum do, commo do, mutuatus, adᷣriνςν.. Mutuatus.
Myrrha. Pallantes filiam Mineruam a-
maſſe,& ab ea necatus dicitur⸗ de Nat. 71a. 3 N Arbona. Narbo. Natatus. natatio. Natiuttas. ortus, dies natalis. Nauci faclo. nauci habeo. Naumachia. bellum uel prælium nauale. N eceſs lto. nec ℳ tatem affero. Negatiuus. negans.— Nectericus. recens. Neutralir.medius, indifferens. Nigredo. nigror. Nitiditas. nitor. Niuoſus. nitalis. Nocuus. infeſtus, peynicioſus. Nomenclatura. nomenclatio. Nominatiuus. rectus caſus. Orat. i124. Notandus. attendendus. de In. 46 b, No⸗ tatione dignus. Notarius. ſcriba, librarius- Nothus. ſpurius. Notomia. anatomen uocant Græci medi ci, qui iſta aperta et patefatta uiderut. Tuſ 135 4.
5
1 N P E X. Nouiter. nuper. Nolia. nuncij. Nubiloſus. nebuloſus. Nulllibi. nuſquam, nullo loco. Ep. 91 b. Nuncium. Nuncius. — Nicupatio. epo⸗guννts. Att. 207 b, Var ro mihi nunciauerat magnà ſans woxpuvs Nutricius. educator.(oiy. Nlaki 6 O Bæratus. ærati milites. Att. n a. ☚. Obieckio. de Or. 139 a, Neq; reprehen
di, quæ contra dicittur, poſſunt, niſi tua con
firmes:meq; hæc confirmari, niſi illa repre⸗
henduas.*,ν a, Post ut rem probemus, no Nrris præſidijs conſirmandis, contrarijs refu⸗ Minimi jacio. in minimis pono. Ep. 54 4.
tandis.& ibi. Aduerſariori adiumtta cõfir mare. Or. 201 b, sfirmare eœ excludere cõ traria. 208 a, Sua confirmare, aduerſa⸗ ria conuertere. de Or. 92 b, Quod contraà di catur, refellere. Deinde contraria refutare.
Obic&u. res obiecta ſenſibus, quod ſen⸗ ſu percipitur. pro Cæl. 46 a, Qui aſperue⸗
tur oculis pulchritudin& rerii, qui excludat
auribus omnẽ ſuauitaté, qui non odore ullo, non tactu, non ſapore capiatur. Ac. 6 5, O⸗
culi pictura tenentur, aures cantibus. ibi. Multa de ijt, quæ ſenſibus percipiuntur. Obiter. i9„αeο⁵ιο⁵εν. Att. 30,& 83 b, 4⸗ Aë waßd ov. 3F. 328 a, 29 Eap y g, id egt, præter rem, præter propoſitum. J. V. 62 b, Quoniam no conſultò, ſed caſu in eoru men⸗
24
tionem incidi, quaſi præteriens ſatisfaciam uniuerſisde Clar.sz, Aliquis præteriens de Oratore ſæpe iudicat- O hlatio. beralitus.
Obliteratus. in litura. Obſiduun. obſidio. Obſtinate. ꝓræfradté, pertinaciter, cum pertinacid.
Obſtupefacio. obſtupefactus. Obtenebro. obſcuro, tenebras uel noutε offiendo, perſtringo.
2
Obuiatjo. Ar ædraoiε obuiam itio, occur .. 4. 5 ſatio. ad Att. 134 a, Quas fieri cenſes ãr av,
rurανε ex oppidis 259 a, Mirifica aaau- TN, C.
Obuio. ar æyrau, occurro, obuius ſum, a⸗ licui me obuiam fero. Occurſus. aauuois. L. Obuiatio. Odoramentum. odores, odoratio. Odoramentarius: unguentarius. Olfactus. odoratus. Omnifariam. in omnes partes aliquem fallere. pro Seſt.⸗⁊. Omnifarius. cuiuſq; modi. Omnimodè. omni ratione. L. Obuallo. Omnibus modis. L. Vario. Tuſc. 202 b. Omnimodus. cutiuſq; modi. Or. 205 4, O⸗
N
mni modo permouere aliquem,
Opacitas. locus opacus. Ophthalmia. morbus oculorum. Opprobro. probrum infero. Oratoria. rhetorica, ratio dicèdi, dogtri- na dicendi, ſtudiũ eloquétiæ, oratoria dicen⸗ di uis, ſfudiu dicendi, dicendi uirtus. de Orat. 89 a,&oν‿ 1 b, Vſus dicendi.& ibid. Laus fa cultatis dicedi. ννν½ a, Siue ratio, ſiue exer⸗ citatio dictdi. æt o1 b, Eloquentid ex hene di cendi ſcientia conſtare.& ibid. Ratio dicen di,&æ uia& facultas dicendi. ν149 b, Si illam præclaram& eximid ſpeciem orato- ris perfecti& pulchritudinem adamaslis.
Diſputaudi ratio& loquendi. Par. 237 4 De Oratoria facultate. Ordinaric.)((Rxtra ordinem. Ordinarius.legitimus. Ordinatus. habens ordinem. Originale peccatum. illud natiuum ma⸗ lum, uitioſitas. Tuſc. 19ο b, Vt pene cum la⸗
Ne nutricis, errorem ſuxiſſe uideamur.
Oſtentator. glorioſus, uanus. OQuo.ouans. G p P Aeifice᷑.cum pace. Tuſc.244 b. Pædico. qui pueros amat turpißiime. Palleſco. palleo, exalbeſco. Palliditcts. pallor.
Pallidus. decolor, exanguis, ſine colore. BPannuis. ueſtis. pro Sest. 6 b, Veſlitus a⸗ Her noſtra hac purpura, ac pene fuſca. Hor- Fides albo uelata panno.
Papyris. charta..
Paradiſus. hortus, hortulus. de Somn. z⁷ b, Omnib. qui rect uicerint, certi ſſe in cœ lo ac deſinttu locii, ubi beata æuo ſempiterno Fudtur. I. A. 264 a, i ad inferos pœnds par ricidij luent, uos uerò pioru eſtis ſede et loc conſecuti. de Som. 130 a, Hic locus in quo o⸗ muia funt magnis e præſtantib. uiris. 128 a, Ea uid est in cœlii.& 30 a, Ad hane ſedẽ& æternd domu cõtueri. de Am. 97 b, Vt ex tã alto dignitatis gradu ad ſuperos ui⸗ deatur potius quam ad inferos perueniſſe⸗ de L. 173 a, Olli quos in cœlu merita uocaue⸗ rüt, Hercules, Liber, etc.& ibid. Olla pro⸗ pter quæ datur homini aſcijus in cœli, mès, uirtus, Oc. de L. 183 5, Deinceps dicit eadẽ illa de immortalitate animori, e reliqua
poft mortẽ tran quillitate bonaris, ꝓœnis im
ioride Se„E Nros uiute- Floriaode Sen. 93 a, Ego patres usſtros uiute⸗ re arbitror,& ea quidè uita, quæ est ſola ui ta nominãda. Tuſc. 153 a, Animos cũ e corpo .„.„ re exceſſerint, in cœlum quaſi in domiciliu ſui peruenire. et 45 a, Romulus in eœlo cuũ Paralogiſmus. captio.(dijs agit æui. Parcitas parſimonia. Paroxiſmus commotiuncula, tentatio. Particularis. præcipuus, ſingularis 1ò u
ra 2 G⸗ Att. 211 d, Or. 201, Vt ꝓin uni⸗
uerſo jit probatu, id in parte probari ſit ne⸗ Particulariter. præcipuè.(ceſſe. Paruifacio. in paruis uel minimis pono. Ep. 5 b, Nullo loco habeo, pro nihilo ha-
beo, pro nibilo puto.
Paſcuum. paſcua, paſtus pecudum. Paßiio. perturbatio, affectio animi. de Vn. 202 b, Animi quidem dolor. de Or. 124 b, Oe affe&kionib. pro Mar. 335 b, Sine amo⸗ re& cupiditate, rurſusq;, ſine odio& inui- dia iudicare. paßionis uoce uſus est Varro, teſte Chariſio. 262. Frob.
Paßuus gæburiuos. patibilis. 8.
Paſtino.fodio.
Pathicus. puer emptus libidinis cauſa, puer meritorius, qui turpiter patitur, exole- tus, peni deditus. 4
Patrocinor adſum pro aliquo, cauſis præ ſiò ſum. de Cl. ¹95 b.
Pauefacio. pauorè affero, metu incutio.
Pauidus. pauens.
Pauperies. paupertaus.
Pauſa. reſpiratio.
Peculor. depeculor. peculatum facio.
Penſionarius. uegl igalis.
Rr 4 Per

VOCABVLORV MNM
per accidens. temer, caſu, fortuitò.
Peremptoriis. Atti. 245 a, Feciſſem ut ei ſtatim tertius à prætore dies diceretur.
P.rpendiculariter. ad perpendiculi, ad lineam, rectis lineis, ad pares anulos. Tuſc.
Pertingo. pertineo.(156 b.
pertranſeo. permeo.
peſſundo. obtero, protero, conculco.
Phantaſticus. opinoſus.
Pharus. pro Mar.1312, Ergo his omnib. ad bene de omni rep.ſperãdum, Juaſi ſig au aliquod fuſtulitti.
Philoſophaſter. minutus philoſophus. de D. 93 b, S de Se. 95 a, Pleb eius philoſophus uel minorun geutium.
Phlegma. pituita.
Phlegmaticus. pituitoſus.
Phyſiognomia. L. Phyſiognomon.
Pbyſioguomus. Phyſiognomon.
Pignero. oppigaero.
Piſcatio. piſcatus.
Plantus. plangor.
Planeta. aſtri, uel ſtella errans ſtella ua- ga, ſidera quæ uocantur errantia. de D. ⁷ a,de Som. 128 b, Septèé illi orbes, qui uerſan tur retrò cõtrario motu atq; eœlum. de Nat. 36 a, Quinq; errantii conuerſic. de Or. 59 b, Badem ſpacia quinq́; ſtellæ di pares motu eurſuq; conſiciunt. de Nat. 36 a, Quinq; ſel læ quæ falſo errantes uocantur.& ibidem multa de ſtellis uagis. 4.6 b, de D. 83 b, et 84 a, Bt ſi ſtellari motus cur ſusq; uagantes Noſſe uelis, qua ſint ſignorii in ſede locatæ, Quæ uerbo& falſis Graiorit uocib. errãt, Re uera certo lapſu 7 acioqᷣ; feruntur. de D. 127 b, Luna, Mercurij ſella, Veneris lella, So!, Martis ſtell a. Ioltis ſtella, Saturtl ſtella. ee 1bi. Luna, Sol, Lucifer, Nercun ius, ore liqui, œc. de Vn.20 0 4, Taſc. 61. 2415 242, Tum illa non re, ſed uocabul rantia.)(. Infiaca.
plantudo. æuor, planicies.
Plantarium. planta, ſe minarlun.
Pla nto. ſerere arO ves. de Se. 81 b, de L. 156 a, Semin are ſtirpes. cont. Rull. 79 b, Fa⸗ cere oliuetum in aliquo loco, inſtituere ui⸗ nean alicubi.
pleonaſmos. occultæ inſidiæ. I. 0. 04 b.
Pleureſis. pleutritis, lateris dolor. de Ora. 142 4, Craſſus lateris dolore conſumptus.
Plico. com plico.
Plurimus. plurimum.
Podager. podagricus, arthriticus.
Pœnitendus. d/οειιτιακάαχιαιχητ ε. Atti. 101 5, &102 L, Ego illi, quod de ſua ſententia de⸗ ceſſerit, pœnitendum puto.
Populoſus. frequsi, ut frrequés municipii.
Poſeibili. Auνrde, quod in noſtram po⸗ teſtate cadit. con. Rull. 78 1, Velim fieri poſ⸗ ſet, ut me, estc. de Fat. 140 a, De eo—uod poſ⸗ ſit fieri qut non paßit, obſcura quæſtio est, quam 2484 Auoxro appellant. Atti c.120 b, Potes&t fieri quod ſit in multis quæſtionibus, ut, Oc.& Bpil. 230 4, Pate8t jieri ut fal⸗ lar. Quintil. 90 h, Auναην uod noſtri poſ⸗ ſibile nominant, quæ ut dura uidetur appel- latio, tamen ſola est.
Poſßsibilitas. facultas, uires, uis. Off. 6 a, Si dares hanc uim M. Craſſo, ut poſſet,&ovc.
Potẽtia. pro facultate, quã Græci Adoa⸗ tuu dicunt.
Potator. uinitor.
Potentia eſſe. eſſe poſſe.
Practica. uſus, experientia. de L. 158 b, Id aut incognitu est, minusq; in uſu nece ſarii. itẽ, Aßiduus uſus nni rei deditus,& ingeniũ &arts ſape uincit. pro Cor. 64 a, Vſus eſ magiſter optimus. Oſf. 31 a, Cognitio cont 2 platioqᷓʒ naturæ manca ſit, ſi nulla actio 17⸗ r con/equatur. ad Her. 16 b, Multarũ reru memoria,& uſus complurium negociorum.
Pratłicus. experiès, uſu peritus, agitatus, exercitatus, conficio. de Orat. 91 b. in Ant. 225 a, Magni uſum in aliqua re habens. pro Cor. 67 b, Aliquis rerum uarietate atq́; uſu ipſo iam perdoctus. ad Att. 32, 5 æpauſinòe 67G. A 24, aAra 79 w,ᷣauſiudp. Pro Cluen. 35 a, Vir magna prudentia, uſu atq́; excrcita tione præditus.
Præcedo. præcurro, antegredior-
Prædeſtinatio. fatum.
Prædeſtinare. deſlinare.
Prædicamenta. attributa rerum, Summa rerum genera.
Prædicari apud pl. loſophos. Tuſ. 222 5, Inuidia, non ſolum in eo qui inuudet dicitur, ſed etiam in eo cui inuidetur. Ii, dici dee ali=
Præjoco. ſuffoco.(quo.
Præmio. præmijs afficio, præmium do, præmium tribuo, amplis uel maximis præ⸗ mijs afficio, nagnis præmijs ab aliquo dona ri, ad præmia le gis uenire.
Præſagium. præſagitio, p ræſenſio.
Præſen taneus. præſens.
Prætextum. hypotheſis. L. H ypotheſis.
Prcætextus. Romen, ſim nlati 0, ſp ecies, per ſimulationem iniuriæ, per cauſam inopii. pro Dom. 215½ bL, Cato per beneficium Cypruũ relegatuxr. I. P. 91 5, Multi cupidiores prouin ciæ triumphi nomine tegunt ac uelant cupi⸗ ditatem ſutam. Off. 60 b, Et tamen muri cau ſam oppoſai ſpeciem honeſtatis nec proba-
llem necſa. widoneam.
Præualeo. præſto.
Praute. perperam.
Prepon. L. Dęcorum.
Primatus.principatus.
Princip aliter. poxyxuιννε.
Principior. iuſtiεο.
Priuatiuu. priuans.
Priuus. orbur mops, nudus, caſus, uacãs.
Probiter. prabè.
Proceriter. procerius.
Procliuiter.procliuius.
Proculco. conculco, protero.
Prodigalitas. eſſuſio, profuſio.
Prodigaliter. prodige.
Prodigo. effundo profundo, cſumo, diſ- ſipo, dilapido, exbaurio, minuo, pecuniam in aliqaam rem cõijcio. Off. 45 a, lacturam patrimonij facio, rem familiarem dilabi ſi⸗ no, patrimonium effundo.
Producere fruttus. efferre fructus.
Proferre fructus. efferre frudtus, ſegetes, & id genus.
Profectus. magnus progreſſus in aliqua
ententia. L. Progreſſſus.
P rofeo r. magiſler alicuius artis.
Profunditus. craſiitudo,
Progenero. progigno.
Prolongo. traho, differo, profero, proue-
2
ho, produco, prorogo, propago, diem profe-
BARBARORV M
ro, tenapus dirimo, amplius pronuuncio, jon⸗ gum jacio. pro L. 160 3.
Prom ptitudo. alacritas. pro Deio.144 4, Hoc mihi magnam alacrita tem afferi.
Pro halo.in medium profero, diuulg pa lam projero, palam recito.
Propatulus. promptus.
Properanter. feſtinanter, properans.
Properè. feſtinanter.
Properus. præproperus.
Prophaſis. L. Prætextus.
Proponere quæſtionem. ponere quaſſtio nem, atit aliquid de quo quis audire uelit.
Proportionaliter. pro rata portione.
Prorſum. prorſus.
Proſa. ſoluta oratio, uerba ſoluta. de Or. 159 a, Verſus in ſoluta oratione propemodi adhibendos eſſe.& Or. 214 a, Iocrates uer bis ſolutis numeros prius adiunxit.& 215a.
Proſtituo. corpus palam ad omnes libidi nes diuulgo, et uulgo. Poſt. 20 6 a, de Ar. 257 a, pro Cæl. 47 b, Mulier quæ domum ſuam patefecit omnꝛil cupiditatibus, palamqᷓ ſeſe in meretricia uita collocauit. ⁴ ᷣ, Mu= lier uulgata omnibus, mulier quæ ſe omnib. peruulgaret. Suetonius hoc uerbo utitur.
Protector. patronus. Poſt. 205½ b, P. Len- tullus paras ac deus noſtræ uitæ, fortunæ, me moriæ, nominis. 2
Proteruc. petulanter.
Proteruia. proteruitas.
Prouentus. fructus. Epist. 2⁷ b.
Proximior. interior, uicinus, citerior.
Puellaris. uirginalis.
Pullatus. atratus.
Pulmentarium. pulmentum.
Pulpamenti. 3F.226„Et uℳε quæris.
Pulpitum. ſuggeſlum, pons.
Punitus. mulètatus.
Puriter purd.
Puſillanimitas. timiditas, animus puſil⸗ lus. Ep. 20, Anguſtus animus& demiſſus. I. P. 91 5, Anguſtus animus' paruub, imbe cillitas. Atti. 281 a, Infirntitas animi, egeſtas animi, anguſtiæ pectoris.
Puſillanimiter. timide. Off. 75 a, Quæ ti mido animo, humili, demiſſo, fractoq; fiunt, ea non eſſe utilia.
Puſillanimus. timidus, qui paruo animo eF:. Att. 7 5, 217 a, Animi parum hab ss, uel nihil. pro Arch. i9i a, An uerò tã parui animi eſſe uidemur oðν, qui, Oc. Poſt. 206 a, Rliquorü metes anguſtæ humiles. I. A. 261a, Qui nimis ieiuno& anguſto alo eſt.
r2 Vadrum. quadratum. Q Qwalis qualis. cuiuſq; modi, cuiuſ⸗ modicunq;, qualiſcunq;.
Qualitercunq;. perinde, utcunq;.
Quantitas cõtinua& diſcreta. quanti⸗ tas continuata& deuincta.
Quantitas. magni frumenti numerus.
Quiditas. L. Bſſentia. L. Vis, L. Notio.
n Apinor·.rapio. Ratifico. ratum facio.
Rationabilis. aihoyou. Att. 206 a, Eſf l Aoyop, idqᷓ; erd ſuſpicatus. et 236 b, loyog-
Rationabiliter. probabiliter, certa ratio- ne. de D. iui b, Probabili coniectura& ras
tione dicere aliquid.. Rauceſco

Rauceſco. raucus ſto.
Raucitds. uox Be
Rebellio. deſeckio, a lienatio, perduellio.
Rebellis. qui a repub. deficit, perduellis. I.C. 103 a, Nunquã in bac urbe hi, qui à re⸗ pub. defecerunt, ciuium iura tenuerunt.
Rebellio. à repub. deficio uel de ſeiſco, a repub. retrahor.
Receptor. receptator.
Redargutio. refutatio, zehre henſi 0, Græ ce e„ XS.
Redditus. fructus, ue ctigal. Par. 125 b, Ca
pit ille ex ſuis prædijs ſexcenta ſeſtertia. Oꝗ
124 b, Tibi ex tuis poſſeſeionibus tantum re- ficitur, ut ex eo tueri ſex legiones poßiis. ad Pehehn 171 a, Frutus prædiorum. Par. 125
b, Ille ſumptus non modo ad fhackun ſd⸗ e⸗ tiam ad fœnus est exiguus. O-* bid. Ex meo tenui uectigali aliquid etiam redundabit. Qu. F. 29 6 b, Aſia partè aliqua ſuorum fru⸗ Kuum pacem ſibi Vempiternam redimat at⸗ que ocium.
Reduplico. conduplico. Refocillo.roficio, reereo.
Regaliter. regifice.
Regiſtro. in publicas tabulas eane L. Renunciatio. J. V..94 d.
Regiſtrum. Shneane commenta⸗
rios ueteres dixetunt
Relatiuus. quæ ſub eandem rationem ca⸗ dunt, ut locar e, conducere. Top. 224 b, e cum aliquo conferuntur.
Remordeo, morderi est melius con, ci⸗ ehtia. RKen. renes.
Repræſentare. agere in tohſßect, no⸗ culi, ante oculos ponere.
zicher ae ncheaig.
RKepulſio. repulſa.
RKeſpeclu, id priuanan dolorem: ad ra tionem reip.
Reſplendeo. reluceo.
Reſtauro. reſarcio, reſtituo, inſtauro: Reſurgere a mortuis. excitari ab 1 reuiniſcere.
Reſuſcito. recreo, excito, 27 unferis reuo⸗ co, ab Acheronte excito, uitã reſtituo, à mor tuis excito. pro Wll. 17 a,119 b. Reuiuiſco.
Reuelo. enuncio, indico, profero, aperio, Muſtro, patefacio. Bnunciare onumaiſſani in⸗ qiare conſcios.
Reuolutio. replicatio, circulus, erbte
tundus ambitus, conuerſio. Rhetoricor. Atticum 246 d, Ralc enim
Ouropανςσαν.
Rid: cadlar ocblar ridtculus.
Ringo. ſabringor.
Riſibilis. qui habet naturam ut tridere poßit.
Rixoſus. concitus ad rixam.
Robuſtd, neruoſd.
Robuſtitas. gladiatoria totius corporis
firmitas. Rubedo. ubor.
Ruditas. infirmitas ingenij, ſpidiu ſtupor. 8
8 Muio.ſæuitiam in aliquem adhibeo,ſæ⸗ B¼½ uitiam in aliquem exerceo, crudelitatẽ in aliquem adhibeo. Salarium.merces, præmium.
—
puli.
1 N P. E Salutifer. ſalutaris. Saluator. ſoter,ſeruator, conſeruator. Sane.ſalubriter. Sapidus. conditus. Satiatus. ſaturatus, ſatietate def Nus. Satum fſeges. Scabo. perfrico. Scabroſitas. ſpinæ diſſerendi qſhertbas. Scalpo pexfrico. Et tu in hoculcere tan⸗ quam un guis exiſteres, pro Dom. 215 a. Scibilis. quod ſcientia continetur. L. O⸗ pinabilis. Scintillo. igniculog iacio. Scire propter quiq egt. ſcire re ex cauſa. Scire quia egl. ſcire rem ex effectu. Scrupuloſc. nimis exigue exiliter ad calculos reuocare amicitiam. — Sculptor. fictor. Scurrilitas. ↄbſcœnitas, ſcurrilis iocus. Seceſſus. receſſus, locus remotus, ſolitudo, latebra. de Am. u5 5 Remotus ab oculis po⸗
X.
8
Secreta ſacretdn Sectatio. ſeckatio. Sectatrix. conſectratrix. Secundò, ecundo loco. de D. 133 b, Maxi me fuit optandum, at,&c. ſecundo dere, ut, Oc. tertio, ut, c. de Nat. 289. Secundum Lucam. Lucæ ar Einan2tiinm. altore Luca. 1 Secundum uirtutem. ex uirtute uiuere. Secundum quid. quadam ex parte⸗ Securc ſine cura Semel adhuciterum, Senſatus. ſentiens. Senſibilis. habens ſenſum. Separatio. diuortium, dißidium. Septentrionalis. aquilonalis, ſub axe po⸗ 5 tus, ad ſeptem ſtellas. aliter, aquilonaris- Sequax. Ac. is a, Erant qui illum gloriæ cauſa facerent, ſperare etiam dföre, ut qui ſe ſequerentur- Serdò. grauiter, affirmatc.)((Per iocum, per ladum, per ridiculi, ioci cauſa, zid euie Serua. ancilla, jamula. Sigillo. ſigno, obſigno. Significatum. uis, notio ſententia„pote⸗ ftas, ſignificatic: Simul naturo. ſimul naturæ ordine. Simul tempore: ſimul temporis ordine. Solamen. ſolatium. Solummodo. Aente ratstentmodo, ſhli. Somnolentia. ſopor, languor. Somnolentus. ſamni plenus, ſomniculo⸗ ſus, grauibus oculis. Poſt. 206 b. Sonoritas. canoril illud, etc. de Sen. 22 b. Sonorus. canorus. Sopio. conſopio. L. Sopiis. 1 Sparſim Jfuſe. Specialiſßima ſpecies. ultima, extrema ſpecies, ſeu forma. Specialis · 65 æcipuus.)(. Genenabo⸗ Of⸗ c. 19 Sylctalter⸗ſpechatiw nominatim. Attic. 173 a, Non nominatim, ſed generatim pro-⸗ ſeriptio ett informata. Specierum& ſpeciebus. fum arun 2 formis. Sperma. ſemen. Spiro:. ſed ect quaſi rudentis explicatio. Spißitudo. frequentia.
Spontaneus. uoluntarius. Spurcitia.lues. Sputo. L. Conſputo. Stadiodromus. qui ſtadium currit. Statuarius fictor, qui ſigna fabricat. de Clar. i82 b, Polycleti Doryphorum ſibi Ly⸗ ſippus aiebat I magiſtrum. Sternutatio. ſternutamentum. Stipendio.conduco. Subalterna genera. genera quorum unu ab altero continetur, uel quorum unum al⸗
teri genus e? 6Kt.
Subalterno. ſubiungo, ut omnes artes o- ratori ſubiungere uel ſubicere.
Subcontrariæ tropaſtioner aue 1s cõ trariæ.
Subditus. alicui ſa bieclis, esi gab ſti⸗
endiarius, cliens.
Sub haſto. præconi ſubicio.
Subiugatus. qui in dominatu laui eſ ſubie dus.
Subiugo. ſubigo, belo Jmo. iugum ſer⸗ uile impono.
Sublimitas. excelſitas.(Menilitas.
Sublimiter. ſublim, Argumenta aut exl ſua ſumi ui aiq; natura, aut aſf umi foris.
Subſcribere. obſignare tabulas.
Subſtantia. natura. L. Eſſentia.
Sufficiens.contentus.
Sufficienter. ſatis commod.
Sumptum. ſumptio.
Superabundo. ſapero, ſuperfluo, affluo, effluo abundo.)(. peß im.
Superbio. eſferor, faſlidio,& contuma⸗ cia efferor, animos effero. in Sal. 375 a, At e⸗ gregia facta maiorum tuorum te extollunte o ibi. Verum ut opinor, honores tui te faa ciunt inſolentem. bro s 8). 172 a, Res geſtæ credo meæ me nimis extulerunt, ac mihi ne⸗ ſcio quos ſpiritus attulerunt. Sal. in Cic. 27 b, At puto ſplendor domeſticus tibi animos tollit. legitur tamen ſuperbio, ſemel.
Supercilioſus. qui uultu importuno est.
Superficies. extremitas, libramentum, Græce tnoaiea.
Superfluitas. redundantia.
Superfluus. ſaperuacaneus, ſuperuacuus, redundans, quod ſuperſit, Super huam.
Superimpleo. cumulo.
Sehenunrtnexeeletia naitaabis
Superuiuo: ſuperſum.
Supponere. ponere.
Suſtentaculum, fundamentum, haſis.
Syllogixo. ratiocinor.
Shlogiſnus. ratiocinatio, zenso. de Orat. 123 a, Verdne ſumma ſit cuiuſq; rationis. de D. 121 a, Ula igitur ratio eoues däy,eoeret 129 b, Concluſio rationis ea probanda est, in qua ex rebus non dubijs, id quod dubita⸗ tur efficitur. Acad. 84, Angunent conclu⸗ ſio, quæ ett᷑ Græce drioleeis, ita defi initur, ratio Au ex rebus perceptis ad id quod nõ percipiebatur, adducit.
Sym bolum. collecta. Top. 123 b, Ariſtot. euνιεƷνᷣν appellat, quod est Latine nota.
Syncope. Orat. ꝛu b, Si& blenum eg, ſit imminutum.
T T Abularius, uel tabellarius. cuſtos tabu⸗ larum,& rauquan quæſtor. Attic. 16 8 a.
Tantillug.

V O C A B. B
Tantillus. ne punctum quidem temporis oppugnatio reſpirauit. ltem: Ne minimam quidem n,oraun interpoſuuiſti, quin,&c..
Tangibilis. tractabilis, res quæ ſub tactu cadit.
Tardatio. tarditas, procraſtinatio, mora, commoratio.
Tegmentum. tegmen, uel tegumentum.
Temo. clauus, gubernaculum.
T emperies. temperatio, conſtitutio.
Tempeſtuoſus. turbulentus.)(tranquil⸗ liimus.
Tenaciter. pertinaciter.
Tene broſis. tenebricoſus, cæcus.
Tentamentum.tentatio.
Tepiditas.tepor.
Terrefacio.terrorem affero.
Terreus. terrenus.
Terriculum. terrificus.
Teſlatio. teſtificatio.
Textus.ſcriptu. cõtra Rull. 75 b, Recita⸗ re autionem populi non de ſeripto legis.
Theorice. Offic.31 a, Cognitio cõtempla tioq; naturæ manca quodammodo ſit, ſi nul la actio rerum conſequatur. ibidem: Cupi⸗ dus in perſpicienda cognoſcendaq;; reru na⸗
tura.& ibidẽ Tractare contemplariq́; res
cognitione digniſeimas. Attic. 23 b, ouεντQ n0½ Si G.
Thermæ. rd O—u⁴.
Tinctor. infector.
Titulus.inſcriptio.
Tolerans. perferens.
Tonſtrix. tonſtricula.
Tonus. ſouus.
Tormento. excrlcio.
Tornator. L. Mentor.
Toxicum. uenenum.
Tractatus. trattatio, opus, liber, lucu⸗ bratio.
Tranſactio. deciſio.
Transfodio. transſigo.
Transſormo. cõuerto. pro 8)l. 141 b, Bel⸗ luæ quædam illæ ex portétis immanes ac fe- ræ forma hominum indutæ extiterit. de D. 121 b, Abdidit duro formauit tegmine ſa xi. aliter, firmauit. Offi. 68 a, Nibil intereſt, utrum ex homine ſe conuertat quis in bellu⸗ am, an in hominis figura immanitatem ge- rat belluæ.
Tranſmigratio animarum. de Vn. 203 a, 202 b, Qui autem intemperate uixerit, eum ſecundus ortus in figuram muliebrem tranſ- feret: et ſi ne tum quidem uitiorum finem ja ciet, grauius etiam iactabitur,& in ſuis mo ribus ſimillimas figuras pecudum& fera⸗
A K B.
rum transferetur: neq; malorum terminum prius aſpiciet, quàm illam ſequi cœpexit con uerſionem, quam habebat in ſe eiuſdem o. unins ſimul innatam& inſitam.
Terminus. uocabulum, aut uerbum.
Tortura.tormentum.
Tranſcribere. deſcribere.
Tranſmutatio. uiciſßiitudo. de Nat. a2 b.
Tranſmuto. conuerto, transfero.
Trecenti.tercenti.
Tredecim. pro 8. R.z0 b, Fundi decem et tres.& 35 a, Fundi tres& decem.
Trepidus. tremens, borrens.
Triplico.& duplico.
Triuncium. Epiſt. 28 b, Teruncius.
Tropicus. ſolſtitialis orbis, brumalis or- bis. de Nat. 66 b, de Vn. 201, Aſtra per cœ lum penetrantia ſolſtitialiſe& brumali re uocatione conuertunt.
Typographus. hbrarius.
Tyrannicida. uindex& oppreſſor do- minationis, tyrannoctonus, qui»yranni ne⸗ cauit. pro Milo. 7 a, lis, qui tyrannos neca uerunt, deorum honores tribuuntur.
V
V Acuo. exhaurio, uacuum facio, nudum
inanemi relinquo.
Vacuum.inanitas, inane.
Vagabundus. uagus, qui ſedem ſtabilem domicilium certum non habet. pro Mar. 135 b.
Valenter. fortiter, uiriliter.
Valor. precium, æſtimatio. de Fin.99 b, Vis, authoritas, momentum, uirtus. 53 a, Res magni precij.
Vance. inaniter.
Vappa.uinum fugiens.
Vaſtalis fundus. ut fundus populus, cliès.
Vaticinium.uaticinatio.
Vbertim. ub erius.
Vecordia. ſtupor cordis. Vegetatiuum. quod uiget, quod uiuit. Vehementia. acrimonia.
Velox. concitatus, incitatus, excitatus, uo- lucer.
Venenoſus. uenenatus.
Ventoſitas. faba uenter inflatur, quòd babet inflationem magnam is cibus.
Veriſico.conuinco.
Veriloquus.ueridicus.
Verſificor. condere poema, pangere uerſus, facere uerſus, conficere uerſus, ca- nere.
Viſibilis.aſpectabilig.
Viſus.aſpectus, acies oculorum.
Vituperium.opprobrium, uituperatio.
1 NDICIS vOCA B. BARh.
1N D E X.
Viuacit as.uiriditus.
Vlcero. exulcero. 9 Vlterius. longius. L, Progredior. L. Pro- fero. L. Proueho.
Vltroneus. uoluntarius. in A. 252 b, Eſt e⸗ tiam Aſinius quidam ſenaior uoluntarius, le klus ipſe aſe.
Vnaninmiis, uel Vnanimus. concors, con=
ſentiens. de Ar. 246 a, Meam domum omni
religione una mente omnes lib erauerüt. pro Mar. 133 b, Noſtri ſenſus ut in pace ſemper, ſic in bello etiam congruebant. l. P. 86 B, p.
Lentulus conſentiente populo Rom. atq; ue
na uoce reuocauit. I. A. 192 b, Omnes morta les una mente conſentiunt, arma contra illa peſtem eſſe capienda.& ibidẽ: Vt uos unæ mente unaq́; uoce dubitare uos negatis. de Ar. 184 k, Fateor me una atq; conſtanti aru ſpicum uoce eſſe permotum.& 264 a, Sena tus una uoce ac mente reſtiterat. de Sen. 9 a, Cuius de laudibus omnium est fama con⸗ ſentiens. de Am. 98 b, Voluntatum, fludioriũ & ſententiarum ſumma conſenſio. de Am. n12 a, De amicitiæ utilitate onmes uno ore co ſentiunt. O ibid. De amicitia omnes ad unũ idem ſentiunt. Item: An dum beſtiæ loquan⸗ tur expectamus? hominum conſentiente au toritate contenti nõ ſumusi Virgil. lib. 7, Tu potes unanimes armare in prælia fratres.
Vnanimitas. conſentiens uoluntas, unus conſenſus omnium nationum.
Vnanimiter. una meète, uno ore. pro Fon. 283 b, Omnes uno animo te atque una uoce defendunt. in P. 80 b, Populus meum iuſiu⸗ randum una uoce& conſenſu approbauit.
Vncinus. uncus.
Vncus.uncinatus.
Vndecunq;.ex omni parte, undiq;.
Vniformis. uniuſmodi, ſuiq; ſimilis O&e⸗ iuſceem naturæ, conſtans, perpetuus. Tuſcul. 234 b.
Vnigenitus. unigena, unicus.
Vnio.concor dia.
Vnio, nis. in unum conduco, congrego. pro Dom. 226 b, Vis oriens& congregata. (Iam diſtradta& extincta.
Vniuerſaliter. generaliter, generatim, u⸗ niuerſé, omnino, aæ bans.
Voluptuoſus. uoluptuarius, iucundus.
Vomitus. uomitio.
Voracitas.abdomen, edacitas.
Vulgariter. populariter, plebeio ſermo⸗ ne, patrio ſermone.
Z Elus.æmulatio. Zephyrus. Fauonius.
FINIS.

nue emarinhettfan
[uumter munäieuee min
5. Outei und muns te tpux uuut mimt. i.30 h Pppubs nani uun ma uer ꝗ cusſeri miu
Van..
Nan,ui. uunns candirs angi Den. u6 hNKenien Gaugega
BASLEAE, EX OFFICINA HERS G6IANA, PER EVSBRRIVM EPISCOPIVHR. Anno Salutishumana M. D. LXXII. Menſe Martio.
1 ———

.
7
öͤͤ

—
reee—
„„—
oöooöoſſſſſ““

——

* 8* 8 —.————
2 3