Vie Syben Qeyber vber jhꝛe vngeratene en⸗ ner klagen. Egne mals ich inn dern Bꝛachinõ heyy Nr auff eyn tagfuͤr nam eyn reyß Hindurch eyn holtz luſt ig genug Die michivber eyn Waſſer trug Hin durch eyn blumenreyche Wiſn Darinn ſah ich eyn Bechleyn flieſſn Auß eynem gſtreuch zu dem ich ſe chlich Vnd voꝛ der Sonnen hitz entwich Inn dem hoͤꝛt ich eyn leyß gedoͤß Hinter mir/ ſam inn eim Gemoͤß Zuruckthet/ ich dem hall nach ſchawen Da ſachich ſitzen ſyben Frawen Radweyß vinsß eyn kuͤlen Bꝛunnen Am ſchatten voꝛ der heyſſen Sonnen Still ſchlich ich iun den puſch hineyu Auff das ich hoͤꝛen moͤcht gar feyn Ir heymlich rath von woꝛt zu woꝛt Alſo lauſcht ich an diſem oꝛt Gar wunder ſtill/ was da wolt werdn Trawrig waren all jr geberdn Die LErſte Fraw. Da fieng die aller Elreſt an Vndſpꝛach/ ich hab eyn jungen Man Gehalt eyn Jar vnd viertze wochn Der hat ſeyn trew an mir gebꝛochn 2 b en Retzundt binich von jm veracht Er heyſt mich ſeynen alten Betn Vnd thut mich mit hoͤn woꝛten dꝛesn Vnd geht vmb mit andern ſchlepſeclkh Inn die Taber vnd huren eckn Dergleych hat er auch ſeyn beſcheydt Im hauß daheym mit meyner Meydt Aurhhat man jm nechten zu nacht E yn banckart inn das hauß gebꝛacht Den muß er laſſenhinn vmb lan Was ich lang ſparl das wirdt er an Noch muß ich zu dem allen ſchweygn Er ſpott meyn/ vnd zeygt mir die feygn Darnmo jr Frawen all gemeyn Laſt euch meyn not geklaget ſeyn. b Die Ander Fraw. W Eyn junge Fraw hinwider ſpꝛach Ich leyd noch groͤſſer vngemach Von meinem alten growen Naan Denich vm Gelt genommen han Bey dem ich hab keynfreud noch mut Wann er ſtrebet geytzlich nach gut Vndhat meynſoꝛg voꝛ yederman Geht eym fur vber vnd ſicht mich an— Den habich zueym erꝛngemach 0 Somuß ich dann kiftr eyaſu Der Eyffer hat jhn gar heſeſſn Truß das ich mit eim redt ein woꝛt Er ſchleycht mir nach analleoꝛ: LEr hoꝛch t vndloſt/ taucht wic ein mauß On jn duͤrſſt ich nicht fuͤr dashauß Wenn ander Frawen hoͤflich pꝛangn Muß ich daheym ſitzen gefangn Ich doͤꝛfft nicht auß zum Fenſter ſcha 5 Zum dꝛitten ſpꝛach ein F ra D gans ar! Ach Got jhꝛr ſitzet beyde warm Inn ehꝛ vnd gut/ voꝛhinerwo Mit meynem Mann Hin ich vertoꝛzn An Ehꝛen!freuden vnd an Gut Seyn ding er alls verlaſſen thut Wann er iſi faul vnd gar vnaͤchtig Sinleſſig vnd gantz vnfuͤrtraͤchtig Mit ardzeyt ſticht er keynen Beern Er ſchleufſt nur vms nach newen meern Auff ſeyn handel hat er keyn ſoꝛg Deh Kayſers Gut nem er auff doꝛg 8 ◻ Zu zalenhat er gar keyn ſin Biß man jhn treydt mit Gricht dahln Er ſagt vil zu/ helt nicht das mint All Jar erſchleycht vns der Haußzinſt Dañ muͤß wir pfandt fuͤr haußzinß laſſn So loß ijt er vber die maſſn Vnd hat verloꝛn glaubn ond trawen Dasſey euch klagt jr fronnmen Frawen⸗ Die Vierdt Fraw. Die Vierd hub an zu klagen auch Ir Frawen ich hab ein Weynſchlauch Alle Wirteheuſer er außſchieufft Darinner ſchlemmet/ friſt vnd ſeufft nd trinc kt gantzevnd halbe zu Vnd fuͤllt ſich wie ein dꝛeber Ru b Dann kompt er heym vnd wirſſt ein gꝛeiß Ein Sawhet wol daran ein ſpeyß Dann ſtiuckt er wie eyn faules aß DVnd bald er aufſchlefft vber das So zeucht erhin zum Bꝛanten Weyn Do auder truncken boltz auch ſeyn Darnach er auff eyn Suͤpleyn geht Wanner mehꝛ gelts im hauß nicht het Das wert dann hin den gangen tag Voꝛ hunger ich die haut kaum trag Den Den ich leyd mit meyn kleynen kindn( den Mir thut meynhaußrath gar verſchwin Das ich ſchier nichts mehꝛhab im hauß Ir Frawen ratt wo ſol ichau.) Die Fuͤnſte Fraw. Die Fuͤnſſt zu klagen auch anhus Vnd ſpꝛach/ meyn Man iſt ein Spilbub Alle ſchleuffwinckel er außkreucht Daruoꝛſich ſunſt ein yeder ſcheucht Biß er die naſſen knaben findt Da geht er an als ſey er blindt Mit karten/ ſpieln vnd dem vmbſchautzn; Wann ſie dann rupffen all ſeinpflantzan Vnd das ſie jn gar baden auß Dann kompt er maulet inn dashauß Elucht/ es moͤcht der Erdboden krachh So ich dann auch red ʒu den ſac²h So thut er mir die haut voll ſchlan Thut knecht vñ meyd zum hauß außjagn 2 All meyn kleyder hat er verſetttt ZFyn/ vnd das Bettgwandt auch zu letzt Das ich im ſtro lig bey der nacht Vndhab jm doch vil Gelts zu hꝛacht Das iſt hindurch mit meynem Man Ir Frawen ratt/ wasſolichthan. Die b Die Sechſte Fraw. Weynendt hubsan jr klag die Secht Vnd ſpꝛachſin glůͤck bin ich die ſchwechſt Was jr all fuͤnff klagt inn gemeyn Das hat meyn Manan jm alleyn Ee buͤlt/ er eyffert/ trinckt vnd ſpielt Er leugt vndtreugt/ iſt faul vnd ſtielt Grob/ vmuͤchtig vnd vnbeſcheyden Er flucht vnd ſchilt/ gleych eynem Heidn Die boͤßten rott er an jm hat 3 So mars findt inn der gantzen Stat Damit thut er ſichteglich balgn Ha wen/ vnd inn dem kot vmbwalgn Er iſt ein lauter hadermen Das ich offt bey mir ſelber ſchetʒ Daser zu letzt erſto chen wer Darzu iſt er mir gar gefer Tag i uuhe nitſchlaenrauſfen Ich muß jn offt ʒu nacht entlauffen Ich wolt das er am Galgen hieng Got geb wie es mir darnach gieng. Die Sibend Fraw. Die Sidend eyn feyſt Erbar Weys Spꝛach/ das ich nit vnklaget bleys Pher meyn Man ſo iſt ir bang 9 b as Das er iſt offt von mir ſo lang Auff Meſſen Maͤrckten vber Landt Sunſt helt er ſich inn ſeynem ſtandt Gen mir/ als eyn recht Byderman Vher den ich nichts klagen kan Doch war er erſtlich frech genug Das ich mi guten jhn abzug Ir Frawenſo nempt bey mir lehꝛ Das ewer keyne fuͤrbaß mehꝛhꝛ Vber jhꝛen Nan ſo thoͤꝛlichklag Voꝛ auß wo nicht helffen mag 8 Sonſt bꝛungt ſie ſich mit jhm zu ſchand Sondern ſie ſol jhn mit verſtand Goͤtlich ſtr affen mit allem fleyß Das er ablaß von ſeyner weyß Villeycht ſo wirdt ablaſſen er So ſpꝛicht Hans Sachs Schumacher⸗ Gedꝛuckt zu Nuͤrnberg durch in Herman Hamſing. Germanistisches Seminar der Justus-Liebig-Universität Giessen AE4/u 5 N — — — „